Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 509/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-11-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 650  Sprawy świadczeń społecznych w drodze wyjątku
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odmówiono przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne
Powołane przepisy: article: art.. 250 i 260
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Żurawska - Matusiak po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego J. Z. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia: - odmówić przyznania radcy prawnemu J. Z. wynagrodzenia -


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia

29 czerwca 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 509/10 oddalił skargę M. M. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku.

Postanowieniem z dnia 6 września 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 509/10 referendarz sądowy ustanowił dla M. M. radcę prawnego. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] pełnomocnikiem skarżącej wyznaczyła radcę prawnego J. Z.

Pismem z dnia 5 października 2010 r. adwokat K. S. działająca

z substytucji radcy prawnego J. Z. poinformowała Sąd o przesłaniu skarżącej opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i wniosła

o zasądzenie na rzecz radcy prawnego J. Z. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu.

Postanowieniem z dnia 12 października 2010 r., referendarz sądowy odmówił przyznania adwokatowi K. S. wynagrodzenia.

W dniu 27 października 2010 r. radca prawny J. Z. wniósł sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez przyznanie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu.

Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. dalej jako p.p.s.a.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zaskarżone postanowienie traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z art. 250 p.p.s.a., wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie zaś z § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.), wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części.

Powołane przepisy jednoznacznie stanowią, że wynagrodzenie z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu otrzymuje wyznaczony radca prawny. Przez wyznaczonego radcę prawnego rozumieć należy radcę prawnego wskazanego przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych. W przedmiotowej sprawie ROIRP w [...] pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej wyznaczyła radcę prawnego J. Z. Wynagrodzenie może być zatem przyznane wyłącznie temu radcy prawnemu, na jego wniosek i po złożeniu przez niego oświadczenia, że koszty nie zostały zapłacone w całości lub w części.

Znajdujące się w aktach pełnomocnictwo substytucyjne nie stanowi podstawy do uznania, że substytut jest pełnomocnikiem pełnomocnika strony. Należy wskazać, że substytut wykonuje wszystkie czynności w zastępstwie strony skarżącej, a nie w zastępstwie wyznaczonego pełnomocnika (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2006 r. sygn. akt III CZP 27/06, Lex nr 182874, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2006 r. sygn. akt I CZ 78/06, Lex nr 276382).

Udzielenie dalszego pełnomocnictwa nie powoduje zwolnienia wyznaczonego przez OIRP radcy prawnego od udzielenia pomocy prawnej z urzędu i nie oznacza też, że substytut jest uprawniony do złożenia w imieniu wyznaczonego pełnomocnika wniosku o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Zatem skoro pełnomocnik substytucyjny działa w zastępstwie skarżącego, to nie jest uprawniony do składania w imieniu wyznaczonego pełnomocnika wniosku o zasądzenie wynagrodzenia, gdyż nie jest jego pełnomocnikiem. Oznacza to tym samym obowiązek złożenia przez wyznaczonego z urzędu pełnomocnika przedmiotowego wniosku.

Z tych względów na podstawie art. 260 w zw. z art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji.