Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 160/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-10-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6209 Inne o symbolu podstawowym 620
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: *Odrzucono sprzeciw
Powołane przepisy: article: art. 259 par. 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 9 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu A sp. z o.o. z/s w L. od postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 września 2018 r., sygn. akt IV SA/Wr 160/18 w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi A sp. z o.o. z/s w L. na decyzję D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązków dostosowania prowadzonej działalności do wymogów prawa żywnościowego postanawia: odrzucić sprzeciw.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 4 września 2018 r., sygn. akt IV SA/Wr 160/18 starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu odmówił przyznania A sp. z o.o. z siedzibą w L. (dalej strona lub Spółka) prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na opisaną w sentencji decyzję D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego.

Odpis postanowienia wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia sprzeciwu został Spółce doręczony w dniu 21 września 2018 r.

Pismem z dnia 28 września 2018 r., nadanym w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w dniu 29 września 2018 r., strona wniosła sprzeciw od przedmiotowego postanowienia referendarskiego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 259 § 1 zd. 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej p.p.s.a.), od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6 – 8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia.

W myśl art. 83 § 1 – 3 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Oddanie zaś pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.

Wedle zaś art. 111 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1025 ze zm.), termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Jednakże, gdy początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.

Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonego postanowienia wynika, że Spółka otrzymała je w dniu 21 września 2018 r. Zatem siedmiodniowy termin na wniesienie sprzeciwu upływał z dniem 28 września 2018 r., który wypadał w piątek. Tymczasem strona, przysługujący jej środek odwoławczy nadała w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w dniu 29 września 2018 r., a więc dzień po upływie ustawowego terminu.

Wobec powyższego przedmiotowy sprzeciw – jako spóźniony – podlegał odrzuceniu na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia.