Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2360/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-11-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie  zwolnienia od  uiszczenia części wpisu sądowego oraz ustanowienia pełnomocnika
Przyznano prawo pomocy w zakresie  zwolnienia od  uiszczenia części wpisu sądowego oraz ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246  par. 1  pkt 2 w zw. z  art. 258  par. 2  pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. P. i W. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi G. P. i W. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia : przyznać G. P. i W. P. prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi w wysokości 200,00 złotych oraz ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

W dniu 12 listopada 2012 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez wnioskodawców formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnieśli o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym z wnioskodawcami pozostaje syn. Trzyosobowa rodzina utrzymuje się obecnie z wynagrodzenia, jakie otrzymuje wnioskodawczyni z tytułu umowy o pracę w wysokości 2.640,00 złotych brutto miesięcznie, co stanowi kwotę w wysokości 1.906,03 złotych netto miesięcznie, na potwierdzenie czego dołączyli zaświadczenie z zakładu pracy wnioskodawczyni. Podnieśli, iż umowa o pracę wnioskodawczyni została zawarta na czas określony i kończy się w listopadzie 2012 r.

Wnioskodawca oświadczył, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, na potwierdzenie czego dołączył zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy w P. z dnia [...]. Z nadesłanego zaświadczenia wynika, że wnioskodawca od dnia 13 czerwca 2005 r. jest zarejestrowany w Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku, a w okresie od 1 października 2012 r. do 31 października 2012 r. nie została wypłacona mu żadna kwota z tytułu zasiłku. Wnioskodawcy dołączyli także zaświadczenie z uczelni potwierdzające, że syn jest studentem Politechniki [...] I roku studiów, a planowany termin ukończenia studiów upływa z dniem 1 marca 2016 r. Wnioskodawcy wyjaśnili, że syn rozpoczął II kierunek studiów dziennych na Politechnice [...] na Wydziale Elektrycznym i jako student I roku nie dysponuje jeszcze stypendium socjalnym. Zaznaczyli, że szczegółowe uzasadnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy zawarli w poprzednio składanych do Sądu wnioskach o przyznanie prawa pomocy i są one nadal aktualne.

Podali, że posiadają dom mieszkalny będący w budowie znajdujący się na działce o powierzchni 1.801 m ², przy którym prace zostały przerwane ze względu na brak środków finansowych oraz mieszkanie lokatorskie o powierzchni 51,2 m ². Wskazali, że innych nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych nie posiadają. Dodali, że posiadają 33 letni samochód dostawczy Mercedes D – 207, który pozostał im po wyrejestrowaniu działalności gospodarczej prowadzonej przez wnioskodawcę.

Z nadesłanych do sprawy o sygn. akt (VII SA/Wa 1496/11) w dniu 22 maja 2012 r. dodatkowych wyjaśnień wynika, że wnioskodawczyni została zwolniona z pracy i oczekuje na rozstrzygnięcie przez Sąd Pracy jej pozwu o przywrócenie do pracy. Wnioskodawca oświadczył, iż był właścicielem mechanicznego zakładu rzemieślniczego i w chwili obecnej oczekuje na rozstrzygnięcie sądu administracyjnego stwierdzające, że wydana decyzja nakazująca rozbiórkę jego budynku warsztatowego została wydana z naruszeniem prawa oraz wyeliminowanie jej z obrotu prawnego, co umożliwiłoby mu wznowienie działalności gospodarczej. Wnioskodawcy oświadczyli, iż na chwilę obecną żyją skromnie, jednak nie są przymuszeni ekonomicznie do desperackich prób poszukiwania pracy za wszelką cenę. Dodali, iż mają nadzieję, że wnioskodawczyni w najbliższym czasie powróci do pracy na pełnych prawach i zostanie zrehabilitowana za okres przebywania bez pracy. Oświadczyli, iż wnioskodawca ze względu na podeszły wiek i zły stan zdrowia, jak i nikłe możliwości znalezienia zatrudnienia, nie odnotował żadnych skutecznych prób znalezienia pracy. Podali, że ponoszą miesięczne koszty stałe z tytułu czynszu za mieszkanie w wysokości 538,00 złotych, opłat za energię elektryczną w wysokości 150,00 – 170,00 złotych za dwumiesięczny okres rozliczeniowy, za zakup butli z gazem w kwocie 52,00 złotych, który wystarcza na okres od 3 do 4 tygodni, opłat za telefon i internet w wysokości około 115,00 złotych oraz na zakup lekarstw dla wnioskodawcy w wysokości około 200,00 złotych miesięcznie. Dodali, iż podatek gruntowy od posiadanej działki opłacają w wysokości 200,00 złotych za kwartał oraz podatek od nieruchomości w wysokości 20,00 złotych. Podali, iż sumaryczna opłata za posiadany ponad 30 – letni samochód dostawczy marki Mercedes 207-D wynosi 700,00 złotych w skali roku. Wnioskodawcy wskazali, że oprócz zaciągniętej pożyczki w Zakładowym Funduszu Świadczeń Socjalnych przez wnioskodawczynię żadnych innych zaciągniętych kredytów nie posiadają. Zaznaczyli, że żyją oszczędnie zaopatrując się w produkty w sieciowych sklepach, często korzystając z promocji i zniżek. Podali, że odzież kupują w sklepach z tanią odzieżą starając się tym samym maksymalnie zminimalizować wydatki i dostosować je do posiadanych aktualnie środków, by nie popaść w spiralę zadłużenia. Oświadczyli, że jedyną pomocą jaką obecnie otrzymują jest dodatek mieszkaniowy.

W niniejszej sprawie zważono, co następuje :

Przepisy ustawy p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.

Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W niniejszej sprawie wnioskodawcy wykazali, że znajdują się w sytuacji materialnej uprawniającej ich do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Biorąc pod uwagę dane przedstawione w formularzu oraz dodatkowe informacje nadesłane do sprawy o sygn. akt (VII SA/Wa 1496/11) uznano, że wnioskodawcy wykazali, iż nie są w stanie ponieść pełnych kosztów sądowych w sprawie, jak również kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.

Trzyosobowa rodzina utrzymuje się w chwili obecnej z jedynego źródła dochodu jakim jest wynagrodzenie otrzymywane przez wnioskodawczynię z tytułu zatrudnienia w wysokości 1.906,03 złotych netto miesięcznie. Stwierdzono zatem, że przy wysokości uzyskiwanego dochodu i ponoszonych wydatkach związanych z utrzymaniem mieszkania oraz bieżącymi potrzebami życia codziennego wnioskodawcy nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego, które na obecnym etapie wynoszą 200,00 złotych tytułem uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

Z tego względu przyznano wnioskodawcom prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi, który w niniejszej sprawie wynosi 200,00 złotych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Uznano, że przy wysokości uzyskiwanego dochodu z jakiego utrzymuje się trzyosobowa rodzina poniesienie takiego obciążenia finansowego wykracza poza możliwości finansowe wnioskodawców.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.