Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SAB/Wr 427/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2021-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi Y. M. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego O. M. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić uiszczony wpis w kwocie 100 (słownie: sto) zł.


UZASADNIENIE

Y. M. reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego w dniu 23 lutego 2021 r. (data wpłynięcia do organu) wniosła skargę kierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie rozpatrzenia jej wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy. W wykonaniu zarządzenia z dnia 12 listopada 2021 r. wezwano skarżącą do przedłożenia dowodu potwierdzającego, że ponaglenie z dnia 15 maja 2020 r. sporządzenie i podpisane zostało przez osobę upoważnioną do reprezentowania skarżącej w postępowaniu przed organem administracji przez przesłanie pełnomocnictwa lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa, pod rygorem uznania, że nie doszło do skutecznego wniesienia ponaglenia. Jednocześnie zarządzeniem z 12 listopada 2021 r. wezwano P. Y. do przedłożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, pod rygorem pominięcia jako pełnomocnika.

W odpowiedzi na wezwanie do przedłożenia pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi, P. Y. oświadczył, że występuje w sprawie jako pełnomocnik do doręczeń. W odpowiedzi na wezwanie do przesłania dowodu potwierdzającego umocowanie do reprezentacji przed organami administracji publicznej P. Y. nadesłał pełnomocnictwo z dnia 14 stycznia 2020 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przede wszystkim wyjaśnić należy, że postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane może być i toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Nadto, zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. warunkiem dopuszczalności skargi do sądu jest uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania tryb zaskarżenia został określony w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.) i wiąże się z koniecznością uprzedniego wniesienia ponaglenia (wcześniej zażalenia) do organu wyższego stopnia. Co istotne, ponaglenie zarzucające przewlekłość organu należy złożyć w toku trwającego postępowania. Jak bowiem wskazał – w postanowieniu z dnia 2 września 2020 r. (sygn. akt II OSK 3732/18) Naczelny Sąd Administracyjny - wniesienie ponaglenia ustawodawca łączy ze stanem zawisłości sprawy w danej instancji i przez to trzeba je rozumieć jako środek służący do zwalczania przewlekłości działania organu i tym samym finalnego zakończenia postępowania administracyjnego.

Zgodnie z art. 32 k.p.a. strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania. Z kolei w myśl art. 33 k.p.a. § 1 pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna posiadająca zdolność do czynności prawnych. Pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie lub zgłoszone do protokołu (§ 2 7). Pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Organ administracji publicznej może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony (§ 3).

Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego (w tym skargi i przesłanych akt) nie wynika aby przed wniesieniem skargi skarżąca skutecznie złożyła ponaglenie na bezczynność Wojewody w postępowaniu z jej wniosku. W aktach administracyjnych znajdowało się pełnomocnictwo udzielone P. Y. do występowania w imieniu przedstawiciela ustawowego skarżącej przed organami administracji, jednak zgodnie z zawartym w jego treści enumeratywnym wyliczeniem, pełnomocnictwo obejmowało: "prawo pełnomocnika do udzielania dalszych pełnomocnictw"; "prawo do odbioru dokumentów znajdujących się w aktach spraw, których stroną bądź uczestnikiem jest mocodawca (administracyjne, sądowo-administracyjne, cywilne, karne, karno-skarbowe"; "prawo do odbioru kosztów postępowania (administracyjnego, sądowo-administracyjnego, karnego, cywilnego, karno-skarbowego) oraz opłat skarbowych uiszczanych na poczet prowadzonych postępowań". Z brzmienia pełnomocnictwa ("niniejsze pełnomocnictwo obejmuje") wynika, że zakres pełnomocnictwa ma charakter wyczerpujący, nie można więc traktować rzeczonego dokumentu rozszerzająco. Konsekwencją powyższego jest brak umocowania P. Y. do reprezentacji skarżącej w postępowaniu administracyjnym poprzez wnoszenie pism, w tym ponaglenia. Z uwagi na brak odpowiedniego pełnomocnictwa nie można uznać, że ponaglenie zostało wniesione skutecznie, gdyż osoba, która złożyła ponaglenie nie była umocowana do tej czynności przez skarżącą. W tej sytuacji uznać należało, że skarżąca nie wyczerpała trybu zaskarżenia przewidzianego w art. 37 p.p.s.a. Zatem w konsekwencji skarga jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy (pkt II sentencji postanowienia).