Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 15/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2016-03-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Halina Chitrosz-Roicka po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. M. i R. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] [...] [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. postanawia - odrzucić skargę B. M..


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 1 grudnia 2015 r. skarżący: B. M. oraz R. M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. z dnia [...] r. nr [...] [...] [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r.

Zarządzeniem z dnia 8 stycznia 2016 r. wezwano B. M. do wypowiedzenia się, czy skarży wskazaną na wstępie decyzję wydaną i dotyczącą wyłącznie R. M. - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, informując jednocześnie, że w razie braku odpowiedzi, Sąd przyjmie, że B. M. nie skarży ww. decyzji.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie B. M. wyjaśniła, że składa skargę na decyzję z [...] r. adresowaną wyłącznie do R. M. (pismo k. 26 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skargę B. M. należało odrzucić.

Zgodnie art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. W sytuacji gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd skargę odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Skarga wniesiona do sądu - zanim zostanie poddana merytorycznej kontroli - podlega najpierw ocenie pod kątem spełnienia wymogów kwalifikujących ją do rozpoznania. Zgodnie bowiem z treścią art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Katalog podstaw uzasadniających odrzucenie skargi nie jest katalogiem zamkniętym. Nie budzi wątpliwości Sądu, iż do przesłanek niedopuszczalności zalicza się brak legitymacji skargowej po stronie wnoszącego skargę, w sytuacji, gdy brak tej legitymacji jest ewidentny. Taka sytuacja ma miejsce w rozpoznanej sprawie w odniesieniu do skarżącej B. M..

Istotę legitymacji skargowej wnoszącego skargę stanowi uprawnienie do żądania przeprowadzenia kontroli aktów lub czynności organów administracji publicznej przez sąd administracyjny w celu doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem. Przepis art. 50 § 1 p.p.s.a. przyznaje uprawnienie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego dwóm kategoriom podmiotów: 1) każdemu, kto ma w tym interes prawny, oraz 2) w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób prokuratorowi, Rzecznikowi Praw Obywatelskich oraz organizacji społecznej jeżeli sprawa mieści się w zakresie jej statutowej działalności i brała ona udział w postępowaniu administracyjnym. Zatem skarżący, o którym mowa w pierwszym zdaniu art. 50 § 1 p.p.s.a., musi mieć w złożeniu skargi interes prawny rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością. Skarga może bowiem dotyczyć tylko jego "własnej sprawy administracyjnej", rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot nie podporządkowany organizacyjnie temu podmiotowi.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, należy stwierdzić, że skarżąca B. M. nie ma interesu prawnego we wniesieniu skargi na skierowaną wyłącznie do jej męża – R. M., decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 [...] r. z dnia [...] r. nr [...] [...] [...] wydaną w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. Nie został spełniony również warunek z art. 50 § 2 p.p.s.a., gdyż żaden przepis ustawy nie daje B. M. uprawnienia do wniesienia skargi w niniejszej sprawie.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd administracyjny odrzuca skargę, gdy stwierdzi, że jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn aniżeli wymienione w pkt 1 - 5 tego przepisu. Wobec wykazanego powyżej braku interesu prawnego skarżącej B. M., Sąd orzekł o odrzuceniu wniesionej przez nią skargi.