Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 837/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-09-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6161 Lasy oraz zalesianie gruntów rolnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1 i 2, art. 53 par. 1, art. 54 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3,
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 61a par. 1 i 2, art. 141 par. 1 i 2, art. 144 w zw. z art. 127 par. 3
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 września 2014 r. sprawy ze skargi J. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności uproszczonego planu urządzenia lasu postanawia odrzucić skargę. /-/ J.Zieliński


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] 2014 r., nr [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L., wydanym na podstawie art. 61a Kodeksu postępowania administracyjnego, odmówiono J. B. wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności uproszczonego planu urządzenia lasu dla obrębu S., gm. Ś., na okres 1 stycznia 2008 r. do 31 grudnia 2017 r. W postanowieniu pouczono o możliwości złożenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia.

Wyżej opisane postanowienie doręczono J. B. w dniu 20 maja 2014 r.

W dniu 23 czerwca 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga J. B. na wyżej opisane postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] 2014 r., nr [...]. W dniu 24 czerwca 2014 r. Sąd przekazał ww. skargę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. jako mylne skierowaną bezpośrednio do Sądu.

Skarga wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi wpłynęła ponownie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w dniu 28 lipca 2014 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje.

Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) - dalej P.p.s.a. - skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zatem wyczerpanie środków zaskarżenia przed złożeniem skargi stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi.

W przedmiotowej sprawie, zaskarżone postanowienie wydane zostało przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. na podstawie art. 61a § 1 i 2 k.p.a., zgodnie z którym, gdy żądanie wszczęcia postępowania zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, na które służy zażalenie.

Zaskarżone postanowienie, wydane zostało przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w I instancji, a zatem rozstrzygnięcie to nie jest ostateczne. Stosownie do treści art. 61 a § 2, art. 141 § 1 i § 2, art. 144 w zw. z 127 § 3 k.p.a. od takiego postanowienia służy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, składany w terminie 7 dni licząc od dnia jego doręczenia – o czym skarżący został pouczony w zaskarżonym postanowieniu.

W świetle wyżej przytoczonych regulacji zaskarżenie do Sądu postanowienia organu, na które służy stronie środek zaskarżenia, jak to miało miejsce w rozpoznawanej sprawie, należy uznać za przedwczesne.

Skoro skarga wniesiona została bez wyczerpania przysługującego skarżącemu środka zaskarżenia, to należało uznać ją za niedopuszczalną i odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.

Niezależnie od powyższego, zauważyć należy, iż zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym stosownie do art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.

W przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu albo do organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien przekazać skargę organowi, o którym mowa w 54 § 1 P.p.s.a. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd lub wspomniany organ do organu, za pośrednictwem którego skarga winna być wniesiona (zob. T. Woś (w:) T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 248, oraz postanowienie NSA z 30 stycznia 2013 r., II GSK 24/13 – opubl. na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl ), Natomiast dla oceny zachowania tego terminu nie można przyjąć daty nadania skargi do sądu lub do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 P.p.s.a., gdyż na tym etapie postępowania niedopuszczalne jest zastosowanie trybu przewidzianego w art. 65 K.p.a.

Jak wynika z akt sprawy skarga J. B. została nadana bezpośrednio do tut. Sądu w urzędzie pocztowym w dniu 18 czerwca 2014r., wpłynęła do Sądu 23 czerwca 2014r. i została przekazana Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w L. przez Sąd dnia 24 czerwca 2014r. (data nadania). Datę tę Sąd uznał za datę wniesienia przedmiotowej skargi. Tymczasem w niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 20 czerwca 2014 r.

W tych okolicznościach skargę jako spóźnioną oraz wniesioną z naruszeniem art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i pkt 6 oraz § 3 P.p.s.a.

/-/ J.Zieliński