Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 549/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2014-08-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.3 par. 2  art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. L. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania wezwania do usunięcia naruszenia prawa za nieuzasadnione p o s t a n a w i a : odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Dyrektor Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) utrzymał w mocy postanowienie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania płatności obszarowych na 2012r.

Pismem z dnia 2 grudnia 2013r. K. L. skierował do Prezesa ARiMR wezwanie do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie ww. postanowienia organu II instancji i rozpoznanie jego wniosku z dnia 14 maja 2013r. "o wznowienie postępowania", w którym w dniu [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR pozostawił bez rozpoznania jego wniosek o przyznanie płatności obszarowych na rok 2012.

W dniu 11 grudnia 2013r. Prezes ARiMR przekazał ww. wezwanie według właściwości Dyrektorowi Oddziału Regionalnego ARiMR.

Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR, działając na podstawie art. 123 § 1 K.p.a., uznał ww. wezwanie za nieuzasadnione, wskazując w pouczeniu że rozstrzygnięcie to jest ostateczne i nie przysługuje na nie zażalenie. Co się zaś tyczy opisanego wyżej wniosku z dnia 14 maja 2013r. to w uzasadnieniu wyjaśniono, że pismo to zakwalifikowano jako wniosek o wznowienie postępowania w zakresie płatności na rok 2012 oraz prośbę strony o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych we wniosku o przyznanie płatności na rok 2012. W następstwie rozpoznania tych żądań organ I instancji wydał opisane na wstępie postanowienie z dnia [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego na 2012r.

Skargę na ww. postanowienie z dnia 9 stycznia 2014r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie K. L., domagając się "wszczęcia postępowania administracyjnego przez Prezesa ARiMR w sprawie dotyczącej wezwania do usunięcia naruszenia prawa".

Postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. nr 270), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

W przypadku wniesienia skargi na akt lub czynności nieobjęte zakresem właściwości sądów administracyjnych Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a.

Jak wynika z treści skargi w niniejszej sprawie K. L. kwestionuje postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] nr [...] o uznaniu – na podstawie art. 123 § 1 K.p.a. – za nieuzasadnione jego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, w którym domagał się m. in. uchylenia postanowienia tego organu z dnia [...] nr [...]. Tym ostatnim rozstrzygnięciem Dyrektor Oddziału ARiMR utrzymał w mocy postanowienie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2012r.

Jeśli chodzi zaś o zawarty w omawianym wezwaniu wniosek o wznowienie postępowania w zakresie płatności na rok 2012 oraz prośbę strony o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych we wniosku o przyznanie płatności obszarowych na rok 2012 (przedstawione uprzednio w piśmie z dnia 14 maja 2013r.) to organ prawidłowo poinformował skarżącego, że w następstwie rozpoznania tych żądań organ I instancji wydał już ww. postanowienie z dnia [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2012r.

Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że rozpoznanie wniesionej w niniejszej sprawie skargi nie należy do kognicji sądów administracyjnych. Zakwestionowane przez K. L. postanowienie z dnia [...] nie mieści się bowiem w katalogu aktów i czynności podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego, wymienionych w sposób wyczerpujący w cyt. powyżej przepisie art. 3 § 2 ustawy P.p.s.a. W szczególności nie jest to wydane w postępowaniu administracyjnym postanowienie, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie i nie rozstrzyga ono sprawy co do istoty. Nie sposób także uznać, że zaskarżone postanowienie – na które nie służy przecież zażalenie – zostało wydane w postępowaniu egzekucyjnym. Zakwestionowanego w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia nie można również uznać za inny niż określone w art. 3 § 2 pkt 1-3 ustawy P.p.s.a. akt z zakresu administracji publicznej, dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 ustawy P.p.s.a.), gdyż jak wynika z powołanego w jego podstawie prawnej art. 123 § 1 K.p.a. postanowienia wydane w tym trybie dotyczą poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania – nie rozstrzygając o istocie sprawy.

W rezultacie w zaskarżonym postanowieniu prawidłowo nie zawarto pouczenia o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Jednocześnie należy wyjaśnić skarżącemu, że powoływane przezeń regulacje art. 52 § 3 i 4 ustawy P.p.s.a. – dotyczące wymogu poprzedzenia skargi do sądu administracyjnego wezwaniem właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa –odnoszą się do sytuacji, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi. Z takim przypadkiem nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie, jako że zawarte w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa żądanie skarżącego sprowadza się do uchylenia postanowienia Dyrektora Oddziału ARiMR z dnia [...] nr [...]. Tymczasem rozstrzygnięcie to zostało wydane po wyczerpaniu środków zaskarżenia, o jakim mowa w art. 52 § 1 i 2 ustawy P.p.s.a. – w następstwie rozpoznania zażalenia K. L. na postanowienie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania płatności w ramach wsparcia bezpośredniego na 2012r.

Mając na uwadze, że zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] pozostaje poza wskazanym w art. 3 § 2 ustawy P.p.s.a. zakresem kognicji sądu administracyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a.