Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1108/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2021-04-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6099 Inne o symbolu podstawowym 609
Hasła tematyczne: Wodne prawo
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję i umorzono postępowanie administracyjne
Powołane przepisy: article: art. 272 ust. 2, art. 272 ust. 17
journal: Dz.U. 2018 poz 2268
law: Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r Prawo wodne - tekst jednolity
article: par. 5 ust. 1 pkt 40, ust. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 2502
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Bolesław Stachura Sędzia WSA Alicja Polańska po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu [...] r. sprawy ze skargi Skarbu Państwa - W. Z. na decyzję Inne z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia opłaty zmiennej za pobór wód podziemnych za okres IV kwartału 2018 r. I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. umarza postępowanie administracyjne; III. zasądza od Inne na rzecz skarżącego Skarbu Państwa - W. Z. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu [...] lutego 2019 r. do Dyrektora Zarządu Zlewni w [...] Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie (dalej "organ") wpłynęło pismo z dnia [...] lutego 2019 r. Wojewody [...] (dalej "Wojewoda") , który powołując się na art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o szczególnych rozwiązaniach dotyczących Gminy [...] w województwie [...] (Dz. U. z 2018 r. poz. 1432), dalej "u.s.r.g.O.", nadesłał własne oświadczenie jako podmiotu obowiązanego do ponoszenia opłat za usługi wodne w celu ustalenia wysokości opłaty zmiennej za pobór wód podziemnych za IV kwartał 2018 r.

Organ sporządził na podstawie art. 272 ust. 17 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2018 r. poz. 2268 ze zm.), dalej "u.p.w.", informację z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...], w której ustalił [...] Urzędowi Wojewódzkiemu w S. Wydział rozliczeń zniesionej Gminy O. (dalej "Urząd Wojewódzki") za IV kwartał 2018 r. opłatę zmienną w wysokości [...] zł za pobór wód podziemnych, dalej "opłata zmienna". Organ przedstawił sposób wyliczenia opłaty zmiennej. Jak wynikało z akt, informację, doręczono Urzędowi Wojewódzkiemu w dniu [...] marca 2019 r.

W dniu [...] marca 2019 r. do organu wpłynęło pismo Wojewody z dnia [...] marca 2019 r. informujące, że w związku ze zniesieniem gminy O. wszelkie wierzytelności należy zgłosić Wojewodzie zgodnie z przepisami u.s.r.g.O.

W dniu [...] marca 2019 r. pracownik organu sporządził notatkę służbową

z rozmowy telefonicznej z pracownikiem Wojewody, że należy sporządzić korektę wystawienia opłaty z Urzędu Wojewódzkiego na Gminę [...].

Organ sporządził na podstawie art. 272 ust. 17 u.p.w. informację z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...], w której ustalił Gminie O. za IV kwartał 2018 r. opłatę zmienna w wysokości [...] zł. Organ przedstawił sposób wyliczenia opłaty zmiennej. Jak wynikało z akt, informację, doręczono Urzędowi Wojewódzkiemu w dniu [...] marca 2019 r.

W dniu [...] marca 2019 r. do organu wpłynęło pismo Wojewody z dnia [...] marca 2019 r. informujące, że w związku ze zniesieniem Gminy O. wszelkie wierzytelności należy zgłosić Wojewodzie zgodnie z przepisami u.s.r.g.O.

Organ sporządził na podstawie art. 272 ust. 17 u.p.w. informację z dnia [...] września 2020 r. nr [...], w której ustalił Skarbowi Państwa, reprezentowanemu przez Wojewodę [...], który przejął zobowiązania zlikwidowanej Gminy O. na mocy art. 3 ust. 2 u.s.r.g.O. za IV kwartał 2018 r. opłatę zmienna w wysokości [...] zł w miejscowości J..

Organ wskazał, że na podstawie art. 3 ust. 2 u.s.r.g.O. był upoważniony do wystawienia ww. informacji na Skarb Państwa, reprezentowany przez Wojewody. Organ przedstawił sposób wyliczenia opłaty zmiennej. Jak wynikało z akt, informację, doręczono Urzędowi Wojewódzkiemu w dniu [...] września 2020 r.

W dniu [...] października 2020 r. (data nadania w placówce pocztowej, wynikająca ze stempla na kopercie, znajdującego się w aktach II SA/Sz 1106/20 k.19 - dopisek Sądu) Wojewoda złożył reklamację, w której podał, że zgodnie z art. 6 ust. 2 u.s.r.g.O. wierzytelność wygasła z powodu upływu trzy miesięcznego terminu do jej zgłoszenia. Organ winien zgłosić swoją wierzytelność należną od gminy O. od dnia [...] kwietnia 2019 r. O konieczności zgłoszenia wierzytelności organ był informowany przez Wojewodę dwukrotnie.

Organ na podstawie art. 273 ust. 6 w zw. z art. 272 ust. 2, art. 14 ust. 2 i 6 u.p.w., art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256), dalej "K.p.a." wydał w dniu [...] października 2020 r. decyzję nr [...], w której określił Skarbowi Państwa, reprezentowanemu przez Wojewodę [...], który przejął zobowiązania zlikwidowanej Gminy O. na mocy art. 3 ust. 2 u.s.r.g.O. za IV kwartał 2018 r. opłatę zmienna w wysokości [...] zł w miejscowości J.. Decyzje doręczono Wojewodzie w dniu [...] października 2020 r.

Organ przedstawił stan faktyczny w sprawie i wskazał, że był uprawniony do wydania informacji na podstawie art. 272 ust. 17 u.p.w., w której ustalił należną opłatę zmienną Wojewodzie, jako reprezentantowi Skarbu Państwa, który na mocy art. 3 ust. 2 u.s.r.g.O. przejął zobowiązania zlikwidowanej Gminy O..

Organ podał, że nie uznał reklamacji złożonej przez Wojewodę i wskazał, że Wojewoda złożył mu stosowne oświadczenie celem ustalenia opłaty zmiennej, zaś kolejnymi informacjami z [...] lutego 2019 r. organ ustalił Wojewodzie kwotę przedmiotowej opłaty za IV kwartał 2018 r. Ww. informacje zawierały wszystkie niezbędne dane zgodnie z art. 6 ust. 3 u.s.r.g.O., tj. wysokość opłaty, podstawę prawną, dowody ich naliczenia. Organ podał, że na podstawie art. 7 ust. 1 u.s.r.g.O. Wojewoda powinien skierować do organu, jako wierzyciela, informację, w której określa wierzytelność oraz kwotę, jak przypada danemu wierzycielowi. Wobec braku tej informacji, organ ustalił w dniu [...] września 2020 r. Skarbowi Państwa, reprezentowanemu przez Wojewodę przedmiotowa opłatę. Wobec nieuznania reklamacji, organ na podstawie art. 273 ust. 6 u.p.w. zobowiązany był określić przedmiotowa opłatę Skarbowi Państwa, wobec korzystania przez Gminę [...] z usługi wodnej na podstawie pozwolenia wodnoprawnego z dnia [...] grudnia 2012 r. wydanego przez Starostę [...]. Organ podał, że opłata zmienna została określona na podstawie art. 272 ust. 2 u.p.w. oraz § 5 ust. 1 pkt 40 i ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie jednostkowych stawek opat za usługi wodne (Dz. U. z 2017 r. poz. 2502), dalej "rozporządzenie RM". Organ wskazał, że zgodnie z art. 272 ust. 2 u.p.w., wysokość opłaty zmiennej za pobór wód podziemnych do celów realizacji zadań własnych gminy w zakresie zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczona do spożycia przez ludzi ustala się jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, ilości pobranych wód podziemnych wyrażonej w mł, zaś na podstawie § 5 ust. 1 pkt 40 lit.c rozporządzenia RM, jednostkowe stawki opłaty za usługi wodne za pobór wód podziemnych w formie opłaty zmiennej pobranych do celów realizacji zadań własnych gminy w zakresie zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi wynosiły 0,068 zł za 1 mł pobranych wód podziemnych. Opłata za pobór wód podziemnych została określona zatem jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty zmiennej za pobór wód podziemnych do celów realizacji zadań własnych gminy w zakresie zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczona do spożycia przez ludzi (0,068 zł za 1 mł) pomnożonej przez współczynnik różnicujący odpowiadający procesowi uzdatniania (1,25) i ilości pobranych wód podziemnych (2084 mł).

Skarb Państwa, reprezentowany przez Wojewodę złożył skargę na ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie i wniósł

o stwierdzenie jej nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 i 4 K.p.a. oraz

o zasądzenie kosztów postępowania.

Skarżący wskazał, że w dniu [...] i [...] marca 2019 r. do Urzędu Wojewódzkiego wpłynęły informacje organu wydane w trybie art. 272 ust. 17 u.p.w., lecz to nie skarżący był ich adresatem, ale Urząd Wojewódzki i Gmina O.. Ponadto organ nie podał w nich, którego punktu poboru (miejscowości) dotyczą ww. informacje. Skarżący pismami z dnia [...] i [...] marca 2019 r. informował organ, że wszelkie wierzytelności należy zgłosić zgodnie z przepisami u.s.r.g.O. W ocenie skarżącego, nie istnieje przepis nakazujący ponoszenie przez Skarb Państwa zaległych zobowiązań, w tym przedmiotowych opłat istniejących na dzień [...] grudnia 2018 r., od [...] stycznia 2019 r. Zgodnie z przepisami u.s.r.g.O., Skarb Państwa został zobowiązany do zapłaty zobowiązań zniesionej Gminy O. istniejących na dzień [...] grudnia 2018 r., ale tylko tych, które istniały na dzień [...] grudnia 2018 r.

i zostały zgłoszone Wojewodzie do dnia [...] kwietnia 2019 r. Skarżący podał, że takiego zgłoszenia do dnia [...] kwietnia 2019 r. organ nie dokonał i za takie zgłoszenie nie można uznać informacji z dnia [...] lutego 2019 r., gdyż nie wynika to

z treści tej informacji (brak powołania się na przepisy u.s.r.g.O.). Ponadto informacja ta nie była skierowana do skarżącego. W ocenie skarżącego, informacja z [...] września 2020 r. nie może być również zgłoszeniem wierzytelności na podstawie u.s.r.g.O., gdyż skarżący otrzymał ją po dniu [...] kwietnia 2019 r. Zdaniem skarżącego, przedmiotowa wierzytelność wygasła na podstawie art. 6 ust. 2 u.s.r.g.O.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.

W piśmie procesowym z dnia [...] stycznia 2021 r. skarżący podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wskazał, co następuje:

Spór dotyczy obciążenia Skarbu Państwa reprezentowanego przez Wojewodę, który przejął zobowiązania zlikwidowanej gminy O., opłatą zmienną za IV kwartał 2018 r. za pobór wód podziemnych.

Wojewoda uznał, że przedmiotowe zobowiązanie wygasło na podstawie art. 6 ust. 2 u.s.r.g.O. z uwagi na niezgłoszenia przez wierzyciela – organ w terminie, tj. do dnia11 kwietnia 2019 r. przedmiotowego zobowiązania. Zdaniem Wojewody, informacja o ustaleniu przedmiotowego zobowiązania została doręczona mu dopiero w dniu [...] września 2020 r., gdyż dopiera ta mogła być uznana za prawidłową

z uwagi na wskazanie właściwego adresata oraz odniesienie wysokości zobowiązania do konkretnej miejscowości na terenie gminy O.. Wcześniej wydane informacje, według Wojewody, nie wywołały skutków prawnych, gdyż nie były skierowane do strony (tj. Wojewody).

W ocenie organu, informacja z dnia [...] lutego 2019 r., mimo iż była zaadresowana na Urząd Wojewódzki została doręczona w terminie z art. 6 ust. 2 u.s.r.g.O. i wywołała skutek w postaci skutecznego zgłoszenia przedmiotowej wierzytelności.

Wskazać należy, że Gmina O. została zniesiona z dniem [...] stycznia 2019 r.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 i ust. 3 u.s.r.g.O., za zobowiązania gminy O., powstałe przed dniem jej zniesienia odpowiedzialność ponosi Skarb Państwa, reprezentowany przez Wojewodę. Zobowiązania gminy O. istniejące na dzień [...] grudnia 2018 r. są zaspokajane ze środków budżetu państwa, której dysponentem jest Wojewoda.

W pierwszej kolejności należy rozważyć kwestię powstania przedmiotowego zobowiązania, gdyż tylko za zobowiązania powstałe przed końcem 2018 r. odpowiada Skarb Państwa i tylko takie zobowiązania mogą być zgłaszane w trybie art. 6 u.s.r.g.O.

W tym celu należy przeanalizować przepisy u.p.w.

Stosownie do art. 3 ust. 2 i ust. 6 u.p.w., do postępowania przed organami Wód Polskich, min. dyrektorem regionalnym zarządu gospodarki wodnej i dyrektorem zarządu zlewni stosuje się przepisy k.p.a.

Zgodnie z art. 239 ust. 1 u.p.w., Wody Polskie są państwową osobą prawną w rozumieniu art. 9 pkt 14 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2021 poz. 305), dalej "u.f.p., której jednostki organizacyjne wykonują zadania określone w przepisach u.p.w.

Na podstawie art. 258 ust. 1 u.p.w. Wody Polskie reprezentują Skarb Państwa oraz wykonują prawa właścicielskie Skarbu Państwa w stosunku do wód,

o których mowa w art. 212 ust. 1 pkt 1 u.p.w. (tj. śródlądowych wód płynących i wód podziemnych) oraz do gruntów pokrytych śródlądowymi wodami płynącymi.

Usługi wodne określono w art. 35 u.p.w.

Opłaty za usługi wodne uiszcza się za pobór wód podziemnych lub wód powierzchniowych (art. 268 ust. 1 pkt 1 u.p.w.). Opłata za usługi wodne za pobór wód składa się z opłaty stałej oraz opłaty zmiennej uzależnionej od ilości wód pobranych (art. 270 ust. 1 u.p.w.). W art. 271 u.p.w. określono sposób ustalania opłaty stałej, zaś w art. 272 u.p.w.- opłaty zmiennej.

Wysokość opłaty zmiennej za pobór wód podziemnych lub wód powierzchniowych do celów realizacji zadań własnych gminy w zakresie zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi ustala się jako iloczyn jednostki stawki opłaty i ilości pobranych wód podziemnych lub wód powierzchniowych, wyrażonej w mł (art. 272 ust. 2 u.p.w.). Ustalając wysokość opłaty zmiennej uwzględnia się okres rozliczeniowy wynoszący kwartał (art. 272 ust. 10 u.p.w.). Ustalanie ilości pobranych wód odbywa się na podstawie odczytu wskazań przyrządów pomiarowych lub na podstawie danych z systemów pomiarowych (art. 272 ust. 11 u.p.w.). Podmiot obowiązany do ponoszenia opłat obowiązany jest zapewnić odrębny pomiar ilości pobranej wody, zaś odczytu wskazań przyrządów pomiarowych dokonuje pracownik Wód Polskich lub przy pomocy przyrządu pomiarowego zapewniającego możliwość zdalnego odczytu wskazań przez Wody Polskie (art. 272 ust. 12, ust. 14 i 16 u.p.w.).

Wysokość opłaty zmiennej ustalają Wody Polskie oraz przekazują podmiotom obowiązanym do jej ponoszenia w formie informacji, zawierającej sposób obliczenia tej opłaty, zaś podmiot zobowiązany do jej poniesienia zobowiązany jest do jej wpłaty na rachunek bankowy Wód Polskich w terminie 14 dni od dnia, w którym doręczono mu informację (art. 272 ust. 17 i 18 u.p.w.).

Powyższa informacja jest, z woli ustawodawcy, odformalizowanym rozstrzygnięciem władczym organu, wydanym w indywidualnej sprawie z zakresu prawa administracyjnego, od którego przysługuje specyficzny środek zaskarżenia

w postaci reklamacji, przewidziany w art. 273 u.p.w. Złożenie reklamacji przez podmiot obowiązany do ponoszenia opłat nie wstrzymuje wykonania obowiązku

z art. 272 ust. 18 u.p.w., tj. uiszczenia należnej opłaty, wynikającej z doręczonej mu informacji (art. 272 ust. 3 u.p.w.). W razie uznania reklamacji organ Wód Polskich wydaje nową informację, zawierającą sposób obliczenia opłaty za usługi wodne

(art. 273 ust.6 u.p.w.). W przypadku nieuznania reklamacji organ Wód Polskich określa wysokość opłaty za usługi wodne w drodze decyzji, od której podmiotowi korzystającemu z usług wodnych służy skarga do sądu administracyjnego (art. 273 ust. 6 i 8 u.p.w.). Ponadto jeżeli podmiot obowiązany do ponoszenia opłat za usługi wodne, który otrzymał ww. informację i nie wniósł od niej reklamacji, lecz nie uiścił należnej opłaty organ Wód Polskich określa mu wysokość opłaty w drodze decyzji, zaś podmiot obowiązany do ponoszenia opłat za usługi wodne wnosi opłatę określoną w tej decyzji na rachunek bankowy Wód Polskich w terminie 14 dni od dnia doręczenia mu tej decyzji (art. 273 ust. 19 i 20 u.p.w.). Zaskarżenie tej decyzji przez podmiot obowiązany do ponoszenia opłat nie wstrzymuje jej wykonania (art. 272 ust. 21 u.p.w.).

Do ponoszenia opłaty za usługi wodne stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900 ze zm.), dalej "o.p.", zaś uprawnienia organu podatkowego przysługuje organowi Wód Polskich – dyrektorowi zarządu zlewni Wód Polskich (art. 300 ust. 1 i 1a u.p.w.).

Wskazać należy, że odpowiednie stosowanie przepisów prawa polega na uwzględnianiu indywidualnych odmienności, specyfiki i charakterystyki rozwiązań prawnych, do których, albo wespół z którymi, przepisy te z woli prawodawcy mają być stosowane. Prawo nie stanowi wówczas w regulacjach określonych instytucji pewnych przepisów, ale odsyła do innych, już obowiązujących zapisów prawnych, uznając, że te drugie, w obszarze pierwszych, mogą być odpowiednio stosowane. Inaczej rzecz ujmując – odpowiednie stosowanie przepisów oznacza, że unormowań stosowanych odpowiednio nie można przenosić w sposób "mechaniczny", bez uwzględnienia specyfiki i charakteru określonego obszaru prawnego, w jakim działa organ stosujący prawo (por. wyrok NSA z dnia 16 października 2013 r. o sygn. akt II FSK 2877/11, dostępny na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Odpowiednie stosowanie przepisów może oznaczać zatem stosowanie ich wprost, bądź z modyfikacjami, a w pewnych okolicznościach może w ogóle wykluczać ich stosowanie. Opłaty za usługi wodne podlegają przymusowemu ściągnięciu w trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2019 r. poz. 1438 ze zm.).

Zdaniem Sądu, charakter prawny informacji z art. 272 ust. 17 u.p.w., jak

i wydanych decyzji na podstawie art. 272 ust. 20 oraz art. 273 ust. 6 u.p.w. należy ocenić według przepisów o.p.

Zgodnie z art. 21 § 1 o.p., zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem:

1) zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania (decyzja deklaratoryjna);

2) doręczenia decyzji organu podatkowego, ustalającej wysokość tego zobowiązania (decyzja konstytutywna).

Rozróżnienie pomiędzy decyzją konstytucyjną a deklaratoryjną ma wpływ m.in. na okres przedawnienia zobowiązania.

W ocenie Sądu, informacja z art. 272 ust. 17 u.p.w. ma charakter konstytutywny, co oznacza, że zobowiązanie z tytułu opłaty za usługi wodne powstaje w momencie doręczenia tej informacji przez organ Wód Polskich podmiotowi korzystającemu z usług wodnych. O charakterze konstytucyjnym informacji świadczy fakt, że to organ dokonuje jej ustalenia po odczycie danych związanych z poborem wody upływie kwartału danego roku i pomnożeniu przez stawkę opłaty, zaś podmiot korzystający z usług wodnych zobowiązany jest do uiszczenia należnej opłaty dopiero po doręczeniu mu tej informacji. Przed doręczeniem ww. informacji podmiot korzystający z usług wodnych nie ma wiedzy

o wysokości opłaty, gdyż uzależnione jest to od ilości pobranej wody, która może

w następujących po sobie okresach (kwartałach roku) się różnić. Informacja z art. 272 ust. 17 u.p.w. jest niewątpliwie władczym indywidualnym rozstrzygnięciem organu administracyjnego nakładającym obowiązek na konkretny podmiot (zwłaszcza dla podmiotu, który nie składa reklamacji od ww. informacji i reguluje ją na podstawie otrzymanej informacji). Ponadto o charakterze konstytutywnym ww. informacji świadczy również fakt, że złożenie reklamacji od ww. informacji nie powoduje wstrzymania obowiązku uiszczenia przez dany podmiot opłaty, wynikającej z ww. informacji. Charakter konstytutywny mają też decyzje wydane przez organ Wód Polskich na podstawie art. 272 ust. 20 oraz art. 273 ust. 6 u.p.w., które w istocie ponownie ustalają obowiązek uiszczenia opłaty przez dany podmiot z uwagi na złożenie reklamacji od ww. informacji lub też nieuiszczenia w terminie opłaty, wskazanej w informacji.

Powyższe prowadzi do wniosku, że w niniejszej sprawie zobowiązanie z tytułu opłaty zmiennej za pobór wód podziemnych za IV kwartał 2018 r. mogło powstać dopiero w 2019 r. z momentem wejścia do obrotu (doręczenia) informacji wydanej

w trybie art. 272 ust. 17 u.p.w. Jednakże już od 1 stycznia 2019 r. nie istniał podmiot korzystający z usług wodnych w IV kwartale 2018 r. – gmina O., zaś zgodnie z art. 3 ust. 2 i 3 u.s.r.g.O. Skarb Państwa - Wojewoda odpowiada za zobowiązania gminy O. powstałe przed dniem [...] stycznia 2019 r. i istniejące na dzień [...] grudnia 2018 r.

W ocenie Sądu, z uwagi na szczególną regulację zawartą w przepisach u.s.r.g.O. wobec likwidacji podmiotu korzystającego z usług wodnych w IV kwartale 2018 r. i ograniczenia odpowiedzialności Skarbu Państwa za zobowiązania byłej gminy O. do zobowiązań istniejących na dzień [...] grudnia 2018 r., organ Wód Polskich nie mógł dokonać ustalenia przedmiotowej opłaty zmiennej Skarbowi Państwa - Wojewodzie.

Zdaniem Sądu, art. 6 u.s.r.g.O. dotyczy tylko tych zobowiązań gminy O. powstałych przed dniem 1 stycznia 2019 r. za które przejął odpowiedzialność Skarb Państwa po spełnieniu przesłanek z ww. przepisu. Wierzyciele zlikwidowanej gminy O. winni zgłosić swoje wierzytelności

w terminie do dnia [...] kwietnia 2019 r. pod rygorem ich wygaśnięcia. Zgłoszenie wierzytelności winno zawierać szereg informacji stosownie do art. 6 ust. 3 u.s.r.g.O. Konsekwencją zgłoszenia wierzytelności i jej uznania przez Wojewodę jest skierowanie do wierzyciela przez Wojewodę informacji o kwocie jaka przypadnie danemu wierzycielowi. Wierzyciel na ww. informację może wnieść zarzuty, które rozpoznaje sąd okręgowy (art. 7 u.s.r.g.O.). W ocenie Sądu, dochodzenie wierzytelności w trybie z art. 6 i 7 u.s.r.g.O. zbliżone jest do postępowania upadłościowego (np. zgłoszenie wierzytelności syndykowi masy upadłości, utworzenie listy wierzytelności i planu podziału).

Jak wyżej wskazano, skoro zobowiązanie z tytułu opłaty zmiennej za IV kwartał 2018 r. nie powstało, organ nie mógł zgłosić przedmiotowego zobowiązania w trybie art. 6 u.s.r.g.O.

Ponadto w ocenie Sądu, wydanie przez organ informacji na podstawie art. 272 ust. 17 u.p.w. nie było równoznaczne ze zgłoszeniem wierzytelności w trybie art. 6 u.s.r.g.O. Informacja wydawana jest w celu ustalenia opłaty zmiennej (zobowiązanie dopiero powstaje) i jej treść nie zawiera danych, które w zgłoszeniu wierzytelności

w trybie art. 6 ust. 3 u.s.r.g.O. winny zostać zawarte.

Podkreślić należy, że nawet gdyby przyjąć, że zobowiązanie z tytułu opłaty zmiennej za IV kwartał 2018 r. powstało to z uwagi zaliczenie ww. zobowiązania do należności, o których mowa w art. 60 pkt 1 u.f.p., na podstawie art. 30 ust. 2 u.s.r.g.O. podlegałoby ono umorzeniu. Jak wyżej wskazano, organ Wód Polskich jest państwową osobą prawną w rozumieniu art. 9 pkt 14 u.f.p., tj. podmiotem sektora finansów publicznych, do którego stosuje się odpowiednio przepisy u.f.p. na mocy art. 10 ust. 2 u.f.p. Wyjaśnienie kwestii odpowiedniego stosowania przepisów zawarto w uzasadnieniu powyżej, zaś katalog należności z art. 60 pkt 1 u.f.p. jest otwarty. Wody Polskie mimo, że prowadza samodzielną gospodarkę finansowa, której podstawą jest plan finansowy, który jest odpowiednikiem budżetu dal innych jednostek sektora finansów publicznych, reprezentują Skarb Państwa oraz wykonują prawa właścicielskie Skarbu Państwa w stosunku do wód, o których mowa w art. 212 ust. 1 pkt 1 u.p.w. (tj. śródlądowych wód płynących i wód podziemnych) oraz do gruntów pokrytych śródlądowymi wodami płynącymi (art. 258 ust. 1 u.p.w.).

Powyższe rozważania stanowiły podstawę do uchylenia przez Sąd zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.a i art. 145 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.

z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a") i umorzenia postępowania administracyjnego.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.

w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit.a w zw. § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265). Na rzecz skarżącego zasądzono od organu kwotę [...]zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, na która składa się [...] zł tytułem wpisu i [...] zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika.