Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 1083/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2014-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2014 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. D. na postanowienie P. Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenia na bezczynność organu p o s t a n a w i a: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] września 2014 r. P. Komendant Wojewódzki Policji w B., orzekając na podstawie art. 37 § 1 k.p.a., uznał za bezzasadne zażalenie T. D. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w S. w sprawie rozpoznania wniosku żalącego się o wydanie decyzji w kwestii jednorazowego odszkodowania z tytułu wadliwego rozwiązania stosunku służbowego.

Skargę na postanowienie z dnia [...] września 2014 r. złożył do tutejszego sądu T. D.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie między innymi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie lub rozstrzygające sprawę co do istoty oraz na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Oznacza to, że rodzaj postanowień zaskarżalnych do sądu administracyjnego jest ściśle określony i jest to katalog zamknięty.

W sprawie niniejszej do sądu zaskarżone zostało postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji, wydane na podstawie art. 37 k.p.a., uznające za bezzasadne zażalenie skarżącego na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji.

W ocenie składu orzekającego, zaskarżone postanowienie nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie lub rozstrzygającym sprawę co do istoty, jak też nie zostało wydane w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym. Od postanowienia tego nie przysługuje zażalenie (art. 141 § 1 w zw. z art. 37 k.p.a.). Stąd też zażalenie na takie orzeczenie wnoszone przez stronę w trybie art. 37 k.p.a. nie ma charakteru środka zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, lecz służy wyłącznie zakwestionowaniu przekroczenia ustawowego terminu załatwienia sprawy (art. 35 i 36 k.p.a.). Oznacza to, że postanowienie rozpoznające zażalenie na bezczynność ma charakter incydentalny, a skoro tak, to strona nie posiada uprawnień do podważenia tego postanowienia w trybie procesowym. W konsekwencji nie podlega ono także zaskarżeniu do sądu administracyjnego, bowiem taki przedmiot zaskarżenia nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądowej. Skarga w tym przedmiocie złożona podlega zatem odrzuceniu przez sąd.

Wskazać natomiast trzeba, że niezależnie od pozytywnego bądź negatywnego stanowiska organu wyższego stopnia, strona może wnieść skargę na bezczynność organu I instancji, gdyż spełniła warunek formalny określony w art. 37 § 1 k.p.a.

W sprawach o bezczynność organu istotne znaczenie ma nie tyle sposób rozpatrzenia zażalenia złożonego w trybie art. 37 k.p.a., ale sam fakt dokonania takiej czynności przez stronę. Złożenie zażalenia oznacza bowiem wyczerpanie przysługujących stronie środków zaskarżenia (art. 52 § 1 p.p.s.a.), a tym samym umożliwia skuteczne wniesienie skargi na bezczynność organu pozostającego

w zwłoce i niepodejmującego w ustawowym terminie aktów wymienionych w art. 3

§ 2 pkt 1-3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 12 lutego 2013 r., I OSK 145/13, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie

http://orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej w skrócie jako CBOSA).

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zobowiązujący, orzeczono jak

w sentencji.