Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 232/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-02-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 34 art. 46 par. 3 art. 178
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 maja 2008 r. sygn. akt III SA/GI 232/08 postanawia odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r. nr [...], na mocy której określono zobowiązanie w podatku od towarów i usług za [...] [...] r. w wysokości [...] zł. Jako strona skarżąca została wskazana w skardze G. J. Pod skargą podpisał się K. P.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, z dnia [...] r., K. P. – [...] skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie: oryginału pełnomocnictwa do występowania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi lub odpisu tegoż pełnomocnictwa z uwierzytelnionym notarialnie podpisem skarżącej oraz do podania aktualnego miejsca pobytu skarżącej.

Wezwanie doręczono w dniu [...] roku. W zakreślonym terminie K. P. przesłał jedynie kopię udzielonego mu przez skarżącą pełnomocnictwa, które zostało sporządzone w C. w dniu [...] r. przed notariuszem [...]. Na kopii tego pełnomocnictwa widnieje odcisk stempla o treści "za zgodność z oryginałem", a także nieczytelny podpis.

Niewykonanie powyższego wezwania stało się przyczyną do wydania postanowienia z dnia 26 maja 2008 r. sygn. akt III SA/GI 232/08 odrzucającego skargę.

Na to postanowienie wniesiona została skarga kasacyjna, sporządzona przez radcę prawnego T. K. w oparciu o pełnomocnictwo udzielone mu przez [...] skarżącej – K. P.

W aktach sprawy brak jednak było pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa, na podstawie którego [...] skarżącej mógłby ją reprezentować w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, a co za tym idzie udzielić pełnomocnictwa dla radcy prawnego skutkującego wobec skarżącej G. J.. Powyższe stało się powodem zwrócenia przez NSA skargi kasacyjnej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 grudnia 2008 r., sygn. akt: I FSK 1906/08.

Następnie w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego III Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia [...] r. pismem z dnia [...]r. wezwano radcę prawnego – T. K. do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pełnomocnictwa pana K. P. do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej, zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej w skrócie P.p.s.a.).

Przesyłka zawierająca przedmiotowe wezwanie została podjęta przez P. B. R. dnia [...] r. Na pokwitowaniu odbioru zaznaczono, że przesyłkę doręczono do osoby uprawnionej do odbioru przesyłki. Wskazany brak formalny skargi kasacyjnej nie został jednak uzupełniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Postępowanie sądowoadministracyjne jest postępowaniem sformalizowanym i polega głównie na wymianie pism, stąd dbałość ustawodawcy w zakresie szczegółowego określenia elementów pism procesowych i ich załączników.

Stosownie do art. 34 P.p.s.a. strony mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Pełnomocnik zaś obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa, a w razie wątpliwości, Sąd może zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony (art. 37 § 1 P.p.s.a.).

Skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest sformalizowanym pismem procesowym, którego wniesienie wszczyna postępowanie odwoławcze. W sensie formalnym skarga winna spełniać wymogi stawiane jej w art. 176 P.p.s.a., a także wymogi ogólnie przewidziane dla pism procesowych w postępowaniu sądowym, w art. 46 i 47 P.p.s.a. Przepis art. 46 § 3 P.p.s.a. formułuje obowiązek dołączenia do pisma pełnomocnictwa.

W wypadku zaistnienia usuwalnych braków pisma procesowego Przewodniczący zobowiązany jest wezwać stronę do ich uzupełnienia w terminie 7 dni, przy czym o ile nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków pisma zgodnie z dyspozycją art. 49 § 2 P.p.s.a. powoduje pozostawienie go bez rozpoznania, o tyle w wypadku skargi kasacyjnej stanowi ono przesłankę do jej odrzucenia przez Sąd.

Niedołączenie pisemnego pełnomocnictwa stanowi usuwalny brak formalny i wymóg zawarty w tym uregulowaniu spełnia pisemne potwierdzenie pełnomocnictwa również wówczas, gdy zostanie sporządzone po wniesieniu skargi (por. postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2006 r., II OSK 270/06, LEX nr 209405).

Istotą pełnomocnictwa jest upoważnienie do wykonywania części uprawnień posiadanych przez mocodawcę. Pełnomocnictwo stanowi przesłankę do uznania przez Sąd, że pełnomocnik posiada zdolność procesową do występowania w imieniu skarżącej, co w szczególności umożliwiłoby uznanie podejmowanych wobec niego czynności procesowych za skuteczne wobec skarżącej. Brak pełnomocnictwa uniemożliwia zatem skuteczną reprezentację skarżącej.

Ponadto, jak podkreślił Sąd Najwyższy w uzasadnieniu uchwały z dnia 27 listopada 2003 r. sygn. akt III CZP 74/03 (OSNC 2005, nr 1, poz. 6), pojęcie pełnomocnictwa ma dwojakie znaczenie: oznacza pochodzące od mocodawcy umocowanie pełnomocnika do działania w imieniu mocodawcy, a także - dokument obejmujący (potwierdzający) to umocowanie. Pełnomocnictwo z wyjątkami, o których mowa w art. 35 § 3 i art. 38 P.p.s.a., powinno być osobiście podpisane przez mocodawcę, chyba że zachodzi wypadek udzielenia go ustnie. Odzwierciedla ono bowiem więź, której istotą jest umożliwienie działania przez pełnomocnika na rzecz mocodawcy, w przedmiotowym przypadku więź między synem skarżącej, który ustanowił pełnomocnika a skarżącą, lub bezpośrednio – między skarżącą a profesjonalnym pełnomocnikiem, który wniósł skargę kasacyjną.

Przedstawienie dokumentu potwierdzającego prawo do udzielenia pełnomocnictwa stanowi warunek wykazania niewadliwości tego aktu. Wykazanie możliwości do umocowania spoczywa na stronie.

Stosownie do treści art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną między innymi w wyniku nie uzupełnienia jej braków przez stronę w wyznaczonym do tego terminie.

Przepis ten zawiera obligatoryjną dyspozycję dla Sądu, nie uzależniając rozstrzygnięcia w zakresie dopuszczalności skargi od uznania Sądu lub kierowania się innymi przesłankami, niż stwierdzone braki w zakresie określonym powołanymi wyżej przepisami P.p.s.a. Uruchomienie postępowania sądowoadministracyjnego leży bowiem w dyspozycji strony, która powinna - pod rygorem odrzucenia skargi - spełnić wszystkie wymogi formalne, warunkujące skuteczność tego środka prawnego. Podkreślenia wymaga również, że termin 7 dniowy stanowi termin ustawowy, nie będący terminem instrukcyjnym. Nie podlega on zatem przedłużeniu.

Reasumując należy stwierdzić, że skarga kasacyjna wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach przez radcę prawnego T. K., w oparciu o pełnomocnictwo udzielone mu przez [...] skarżącej – K. P. nie czyni zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym w zakresie obowiązku przedłożenia pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącą.

Wobec powyższego, uwzględniając przytoczoną argumentację Sąd orzekł jak w sentencji.