Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 176/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2010-06-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 123a , art 239b, art 72, art 76
journal: Dz.U. 2005 nr 143 poz 1199
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski, Sędziowie sędzia WSA Piotr Pietrasz (spr.), sędzia WSA Sławomir Presnarowicz, Protokolant Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 23 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi M. M.-J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług za miesiąc kwiecień 2004r. wraz z odsetkami za zwłokę oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] października 2009 r. Nr [...]Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. określił Panu M. M. – J. (dalej Skarżący), m.in. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym za grudzień 2004 r. w wysokości 1.907 zł do przeniesienia na miesiąc następny w miejsce zadeklarowanego zobowiązania podatkowego do wpłaty w kwocie 146 zł. W związku z tym w podatku od towarów i usług za ten okres powstała nadpłata w kwocie 146 zł.

Powyższą decyzją z [...] października 2009 r. organ pierwszej instancji określił również zobowiązanie w podatku od towarów i usług m.in. za kwiecień 2004 r.

w wysokości 22.050 zł w miejsce zadeklarowanej nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na miesiąc następny w kwocie 26.175 zł. W związku

z powyższym w podatku od towarów i usług za ten okres powstała zaległość podatkowa w kwocie 22.050 zł.

Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. postanowieniem

z [...] grudnia 2009 r. Nr [...] zaliczył nadpłatę z [...] stycznia

2005 r. w wysokości 146 zł, wynikającą z decyzji z [...] października 2009 r.

Nr [...], na poczet zaległości w podatku od towarów i usług za kwiecień 2004 r. w kwocie 132,31 zł wraz z odsetkami za zwłokę w wysokości 13,69 zł.

W zażaleniu z [...] stycznia 2010 r. Pełnomocnik Skarżącego wystąpił

o uchylenie skarżonego postanowienia w całości, bądź uchylenie skarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Dyrektor Izby Skarbowej w B., po zapoznaniu się z aktami sprawy nie znalazł podstaw prawnych do zmiany zaskarżonego postanowienia Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. i utrzymał - postanowieniem z [...] marca 2010 r. Nr [...] w/w postanowienie w mocy.

Na postanowienie organu odwoławczego z [...] marca 2010 r. Nr [...]Pełnomocnik Skarżącego złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Białymstoku za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w B.

Uzasadniając skargę Pełnomocnik Strony zarzucił naruszenie przepisów art. 62, art. 76a, art. 76 § 1, art. 72 § 1, art. 73 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez błędną ich wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, poprzez zaliczenie kwoty nadpłaty w wysokości 146 zł z [...] stycznia 2005 r., wynikającej z decyzji Nr [...]

z [...][ października 2009 r., na poczet zaległości podatkowych w podatku od towarów

i usług za kwiecień 2004 r.

W skardze Pełnomocnik Strony wskazał, iż 12 listopada 2009 r. zaskarżono

do Dyrektora Izby skarbowej w B. decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. z [...] października 2009 r. Nr [...]w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2004 r., w związku z tym decyzja ta jest decyzją nieostateczną, a co za tym idzie nie podlega wykonaniu. Ponadto do czasu rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy przez Dyrektora Izby Skarbowej w B., brak jest, w ocenie Pełnomocnika Strony, przepisów umożliwiających podejmowanie jakichkolwiek działań w celu wykonania decyzji organu pierwszej instancji.

Dodatkowo Pełnomocnik Strony podniósł w skardze, iż zgodnie z art. 72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej za nadpłatę uważa się kwotę nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku. Stosownie do art. 76 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa nadpłaty podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę (...), a w razie ich braku podlegają zwrotowi z urzędu.

W myśl art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania z różnych tytułów, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet podatku, począwszy od zobowiązania o najwcześniejszym terminie płatności, chyba,

że podatnik wskaże, na poczet którego zobowiązania dokonuje wpłaty.

W ocenie Pełnomocnika Strony organ podatkowy automatycznie z urzędu dokonał zaliczenia powstałej nadpłaty na poczet zaległości podatkowej w podatku

od towarów i usług za kwiecień 2004 r., ograniczając tym samym prawo strony

do wskazania, na poczet którego zobowiązania dokonuje wpłaty.

W związku z powyższym Pełnomocnik Strony wniósł o uchylenie skarżonego postanowienia pierwszej i drugiej instancji, ewentualnie o uchylenie skarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Dyrektorowi Izby Skarbowej w B.

W odpowiedzi na zarzuty organ odwoławczy podtrzymał stanowisko zajęte

w zaskarżonym postanowieniu. Wskazał, iż decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. z [...] października 2009 r. Nr [...] został nadany rygor natychmiastowej wykonalności na mocy postanowienia z dnia

[...] listopada 2009 r. Nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej

i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż Sąd bada legalność zaskarżonego postanowienia, tj. jego zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie

przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zmienić zaskarżonego postanowienia, a jedynie uwzględniając skargę może je uchylić, stwierdzić jego nieważność lub niezgodność z prawem, a może to uczynić, stosownie do unormowania zawartego w art. 145 § 1 p.p.s.a., jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1, skarga zgodnie z art. 151 p.p.s.a. podlega oddaleniu.

Kontrolując w tak zakreślonej kognicji zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. w przedmiocie nadania nadpłaty na poczet zaległości wraz z odsetkami, Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 239a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), zwana dalej o.p., decyzja nieostateczna, nakładająca na stronę obowiązek podlegający wykonaniu w trybie przepisów

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie podlega wykonaniu, chyba

że decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Natomiast w myśl art. 239b. § 1 o.p. decyzji nieostatecznej może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności.

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż nie miał racji Skarżący podnosząc, iż decyzja Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B.

z [...] października 2009 r. Nr [...] jako akt administracyjny nieosteteczny nie podlegała wykonaniu, czyli także rozliczenia nadpłaty za miesiąc grudzień 2004 z zaległością za miesiąc kwiecień 2004 r. Otóż postanowieniem

z [...] listopada 2009 r. Nr [...] Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. nadał wskazanej wyżej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. W konsekwencji decyzja ta podlegała wykonaniu co oznacza, że można było nadpłatę za miesiąc grudzień 2004 r. zaliczyć na poczet zaległości za miesiąc kwiecień 2004 r.

Trafnie wskazał Skarżący, iż zgodnie z art. 72 § 1 pkt 1 o.p. za nadpłatę uważa się kwotę nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku. Stosownie zaś do art. 76 § 1 o.p. nadpłaty wraz z ich oprocentowaniem podlegają zaliczeniu z urzędu

na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę, odsetek za zwłokę określonych w decyzji, o której mowa w art. 53a, oraz bieżących zobowiązań podatkowych, a w razie ich braku podlegają zwrotowi z urzędu, chyba że podatnik złoży wniosek o zaliczenie nadpłaty w całości lub w części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych, z zastrzeżeniem § 2. Z treści tego przepisu wynika,

iż w pierwszej kolejności – z urzędu nadpłata podlega zaliczeniu na poczet zaległości podatkowych i odsetek. Dopiero w razie braku takowych, nadpłata podlega zwrotowi z urzędu.

Skoro zatem istniała zaległość podatkowa w wysokości 22.050 zł wynikająca

z nieostatecznej decyzji dotyczącej kwietnia 2004 r., której jednak nadano rygor natychmiastowej wykonalności, to istniały podstawy do zaliczenia nadpłaty

w wysokości 146 zł wynikającej z decyzji za grudzień 2004 r.

Sąd nie dopatrzył się w niniejszej sprawie innych naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia.

Mając to na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.