Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 240/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-07-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Stwierdzono, iż bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa i w pozostałym zakresie umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung (spr.), Sędziowie WSA Andrzej Góraj, Iwona Dąbrowska, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lipca 2014 r. sprawy ze skargi D.S. na bezczynność Ministra Finansów w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lutego 2013 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej informacji publicznej 1. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 2. umarza postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w pozostałym zakresie, 3. zasądza od Ministra Finansów na rzecz skarżącego D. S. kwotę 100 (słownie: sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] listopada 2012 r., D. S. wystąpił do Ministerstwa Finansów o udostępnienie w trybie ustawy o udostępnienie informacji publicznej

1) kopii pisemnych dowodów, w tym kopii dokumentów sporządzonych w formie elektronicznej, zebranych w związku z kontrolą przeprowadzoną przez Biuro Kontroli Resortowej Ministerstwa Finansów w Departamencie Administracji Podatkowej w lutym 2011 roku,

2) kopii protokołu kontroli, o której mowa w pkt 1 uzasadnienia,

3) kopii zastrzeżeń lub wyjaśnień co do ustaleń zawartych w protokole, o którym mowa w pkt 2 uzasadnienia,

4) kopii wystąpienia pokontrolnego, sporządzonego w związku z kontrolą, o której mowa w pkt 1 uzasadnienia,

5) kopii korespondencji pomiędzy Biurem Kontroli Resortowej Ministerstwa Finansów a Departamentem Administracji Podatkowej, związanej z przekazaniem wystąpienia pokontrolnego, o którym mowa w pkt 4 uzasadnienia,

6) informacji o dacie przekazania do Dyrektora Generalnego Ministerstwa Finansów wystąpienia pokontrolnego, o którym mowa w pkt 4 uzasadnienia,

7) informacji nt. liczby wszystkich niewszczętych przez Wydział AP14 (Wydział Międzynarodowej Współpracy w Dochodzeniu Należności) Departamentu Administracji Podatkowej Ministerstwa Finansów wniosków o pomoc wg stanu na dzień [...] września 2011 r. oraz na dzień [...] lutego 2012 r., tj. wniosków o dochodzenie należności (odzyskanie wierzytelności), wniosków o powiadomienie oraz wniosków o informacje przesłanych do Ministerstwa Finansów zarówno przez państwa obce, jak i z strony polskich wierzycieli, z podziałem na rodzaje wniosków i lata, w których wpłynęły one do Ministerstwa Finansów,

8) informacji nt. liczby wniosków o dochodzenie należności otrzymanych przez Wydział AP14 na podstawie art. 10 Dyrektywy Rady 2010/24/UE w 2012 r.,

9) informacji nt. liczby niewszczętych wniosków, o których mowa w pkt 8, a także informacji na jaką kwotę ogółem opiewają te niewszczęte wnioski,

10) informacji z jakich środków zostaną pokryte odsetki, o których mowa w art. 13 ust. 3 Dyrektywy Rady 2010/24/EU, narosłe w ramach należności objętych wspomnianymi wnioskami o dochodzenie należności znajdującymi się w Wydziale AP14, nadesłanymi do Ministerstwa Finansów przez państwa obce począwszy od 2012 r., na podstawie wspomnianego art. 10 ww. Dyrektywy Rady 2010/24/UE, w związku z niewszczynaniem tych wniosków związanym z nieprzyjęciem i nieopublikowaniem w wymaganym terminie przez nasz kraj stosownych przepisów niezbędnych do wykonania ww. Dyrektywy Rady 2010/24/UE

11) informacji o przewidywanej wysokości wspomnianych wyżej odsetek, które narosną do momentu rozpoczęcia przez nasz kraj wszczynania wyżej wspomnianych wniosków o dochodzenie należności nadesłanych na podstawie wspomnianego art. 10 ww. Dyrektywy Rady 2010/24/UE,

12) informacji o planowanym terminie przyjęcia i opublikowania w naszym kraju przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania ww. Dyrektywy,

13) informacji wg stanu na dzień [...] lutego 2012 r., o wysokości kwot, które zostały wyegzekwowane na rzecz wierzycieli zarówno polskich, jak i zagranicznych ramach wniosków o dochodzenie należności obsługiwanych przez Wydział AP 14, i które zostały przekazane w poszczególnych latach na stosowny rachunek Ministerstwa Finansów, i które to kwoty nie zostały następnie przekazane na rzecz wierzycieli polskich i zagranicznych,

14) liczby spraw wg stanu na dzień [...] lutego 2012 r. w ramach których nie zostały przekazane przez Ministerstwo Finansów ww. kwoty wyegzekwowane na rzecz wierzycieli polskich i zagranicznych,

15) kopii odpowiedzi udzielonej przez Ministerstwo Finansów p. K. S. na jego skargę z dnia 18 marca 2012 r.,

16) kopii dalszej korespondencji pomiędzy p. K. S. a Ministerstwem Finansów, związanej ze skargą, o której mowa w pkt 15.

Pismem z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] poinformowano D. S., że rozpatrzenie wniosku z dnia [...] listopada 2012 r. nastąpi w terminie do dnia [...] stycznia 2013 r. Równocześnie podano przyczyny opróżnienia w udostępnieniu szesnastu żądanych informacji.

Minister Finansów decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] wydaną na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej odmówił udostępnienia informacji w następującym zakresie:

1) kopii pisemnych dowodów, w tym kopii dokumentów sporządzonych w formie elektronicznej, zebranych w związku z kontrolą przeprowadzoną przez Biuro Kontroli Resortowej Ministerstwa Finansów w Departamencie Administracji Podatkowej w lutym 2011 roku (pkt 1 wniosku z dnia [...] listopada 2012 r.),

2) kopii protokołu kontroli, o której mowa w pkt 1 sentencji decyzji ( pkt 2 wniosku) ,

3) kopii zastrzeżeń lub wyjaśnień co do ustaleń zawartych w protokole, o którym mowa w pkt 2 sentencji decyzji (pkt 3 wniosku),

4) kopii wystąpienia pokontrolnego, sporządzonego w związku z kontrolą, o której mowa w pkt 1 sentencji decyzji (pkt 4 wniosku),

5) kopii korespondencji pomiędzy Biurem Kontroli Resortowej Ministerstwa Finansów a Departamentem Administracji Podatkowej, związanej z przekazaniem wystąpienia pokontrolnego, o którym mowa w pkt 4 sentencji decyzji (pkt 5 wniosku),

6) informacji o dacie przekazania do Dyrektora Generalnego Ministerstwa Finansów, wystąpienia pokontrolnego, o którym mowa w pkt 4 sentencji decyzji (pkt 6 wniosku),

7) kopii odpowiedzi udzielonej przez Ministerstwo Finansów p. K. S. na jego skargę z dnia 18 marca 2012 r. (pkt 15 wniosku),

8) kopii dalszej korespondencji pomiędzy p. K. S. a Ministerstwem Finansów, związanej ze skargą, o której mowa w pkt 7 sentencji decyzji (pkt 16 wniosku).

Jednocześnie pismem z tego samego dnia nr [...] (doręczone dnia [...].01.2013 r.) Minister Finansów udostępnił D. S. część informacji żądanych we wniosku z dnia [...] listopada 2012 r., w tym odnosząc się do pkt 7 i pkt 9-11 przedmiotowego wniosku poinformował, iż nie posiada żądanych informacji, natomiast w zakresie pytań 13 i 14 wezwał skarżącego do wykazania szczególnej istotności żądanej informacji lub o złożenie w tym samym terminie wniosku o udostępnienie informacji publicznej żądanej w pkt 13 i 14 w zakresie wskazanym w tym wniosku.

Pismem z dnia [...] lutego 2013 r. D. S. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy odmowy udostępnienia informacji publicznych w zakresie pkt 1-6, 15 i 16 wniosku z dnia [...] listopada 2012 r.

Pismem z dnia [...] marca 2013 r. D. S. wezwał Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa w zakresie załatwienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznych.

Pismem z dnia 19 kwietnia 2013 r. p. D. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Finansów w zakresie realizacji wniosku z dnia [...] lutego 2013 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...].

W uzasadnieniu skargi wskazał, iż organ nie ustosunkował się do jego wezwania z dnia [...] marca 2013 r. i pozostaje w bezczynności w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wniósł również o zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skarżący opisał stan faktyczny rozpatrywanej sprawy. Jednocześnie skarżący wskazał na nieprawidłowości jakie miały miejsce przy załatwianiu przez Ministerstwo Finansów sprawy p. K. S., o której to sprawie skarżący posiada wiedzę jako były pracownik tego Ministerstwa.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o umorzenie postępowania. W orzeczeniu wskazał, że decyzją z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] Minister Finansów rozpoznał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...]. Wobec rozpoznania wniosku z dnia [...] lutego 2013 r., skarga na bezczynność Ministra Finansów stała się bezprzedmiotowa.

Ponadto odnosząc się do twierdzeń skarżącego o rzekomych nieprawidłowościach jakie miały miejsce przy załatwianiu przez Ministerstwo Finansów sprawy K. S., organ zauważył iż kwestia ta pozostaje poza przedmiotem skargi na bezczynność w załatwieniu wniosku z dnia [...] lutego 2013 r., o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2013r. nr [...]. Również kwestia tego, czy p. K. S. jest stroną postępowania wszczętego wnioskiem z dnia [...] listopada 2012 r., o udostępnienie informacji publicznych, wykracza poza granice złożonej skargi. Zagadnienie to zostało rozstrzygnięte decyzją Ministra Finansów z dnia [...] maja 2013r. nr [...], przy czym Minister Finansów uznał, iż K. S. nie ma interesu prawnego w niniejszej sprawie. Prawidłowość tej decyzji będzie podlegała weryfikacji w stosownym postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w przypadku skorzystania przez skarżącego z przysługujących uprawnień.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Skarga zrealizowana pod kątem bezczynności Ministra Finansów w zakresie rozpatrzenia wniosku D. S. z dnia [...] lutego 2013 r., o ponowne rozpatrzenie sprawy do dnia złożenia skargi była zasadna.

Na wstępie należy wyjaśnić, iż stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach ;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a

Z bezczynnością organu mamy zatem do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Powyższe oznacza więc, że zarzut bezczynności powinien się pojawić wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność bowiem ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu.

Wskazać należy, że decyzja której wydania domagał się skarżący we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia [...] lutego 2013 r., po wniesieniu skargi z dnia 19 kwietnia 2013 r. została wydana. Wniosek bowiem skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy został rozpoznany decyzją z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] którą to decyzją Minister Finansów utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wobec zatem rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Sąd w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 ppsa umorzył w tym zakresie postępowanie sądowoadministracyjne bowiem w dacie orzekania nie było podstaw do zobowiązania organu do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] lutego 2012 r., skoro został on już rozpoznany (vide: uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OPS 6/08 ONSA i WSA 2009/4/63).

Odnośnie natomiast stwierdzenia bezczynności organu na dzień wniesienia przez D. S. skargi do Sądu, to bezsporne jest iż doszło do bezczynności. Jednakże nie miało to miejsca - w ocenie Sądu - z rażącym naruszeniem prawa.. Bezsporne jest iż zgodnie z art. 35 §4 kpc załatwiane sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno być załatwione w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Natomiast zgodnie z art. 36 o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 organ administracji obowiązany jest zawiadomić strony podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.

Wskazać jednak należy iż sprawy z zakresu informacji publicznej są skomplikowane. W przedmiotowej sprawie nie sposób dopatrzeć się ze strony organu lekceważenia skarżącego czy też celowego przedłużania postępowania z tego powodu sąd nie orzekł z urzędu grzywny wobec organu.

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 149 § 1 ust. 1 w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 i w zw. z art. 132, a w sprawie kosztów na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 i 3 cytowanej już wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji wyroku.