Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 340/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2017-05-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Danuta Tryniszewska - Bytys (spr.), po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2017 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] marca 2017 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej p o s t a n a w i a odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 26 kwietnia 2017 r. zatytułowanym "Skarga" D. G. wskazała, że zaskarża decyzję SKO w B. podjętą w dniu [...] marca 2017 r. "o utrzymaniu w mocy decyzji Burmistrza C. z dnia [...] kwietnia 2012 r." w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy tj. SKO w B. wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Wskazało, że zaskarżona decyzja z dnia [...] marca 2017 r. jest decyzją pierwszoinstancyjną wydaną w trybie stwierdzenia nieważności i nie został od niej wniesiony wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, mimo stosownego pouczenia skarżącej w tym przedmiocie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Przedmiot skargi do sądu administracyjnego jest ściśle określony przepisami prawa. Sąd administracyjny kontroluje: legalność działalności organów administracji publicznej sprawowanej we władczych formach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 – 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej p.p.s.a. W punkcie 1 art. 3 § 2 p.p.s.a. wymieniono decyzje administracyjne jako akty podlegające kontroli sądu administracyjnego.

Zauważyć jednak należy, że aby sąd mógł skontrolować decyzję administracyjną powinien zostać wypełniony drugi warunek – decyzja ta powinna być decyzją ostateczną tzn. wydaną w postępowaniu administracyjnym, w którym wyczerpano środki zaskarżenia lub taką, od której środek zaskarżenia nie przysługuje. Wynika to wprost z art. 52 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.

Zaskarżona w sprawie niniejszej decyzja SKO została wydana w trybie nadzwyczajnym stwierdzenia nieważności decyzji. W trybie tym, jeśli jak w sprawie niniejszej dotyczy to decyzji np. wójta gminy, Kolegium działa od początku jako organ pierwszej instancji (art. 157 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, dalej jako K.p.a.). Oznacza to zatem, że od decyzji wydanej przez Kolegium w pierwszej instancji przysługuje nie odwołanie, ale wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, co wynika wprost z art. 127 § 3 K.p.a., który to wniosek jest rozpoznawany przez ten sam organ (Kolegium), ale w innym składzie. A zatem, ostateczną decyzją wydaną w postępowaniu w trybie nadzwyczajnym stwierdzenia nieważności będzie decyzja Kolegium wydana po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Tylko zatem taka decyzja będzie podlegała zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Powyższy warunek nie został wypełniony w sprawie niniejszej.

Zaskarżona decyzja SKO w B. z dnia [...] marca 2017 r. jest decyzją pierwszoinstancyjną Kolegium, od której służył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. O możliwości złożenia takiego wniosku skarżąca została pouczona w końcowej części tej decyzji, które to pouczenie wraz z decyzją otrzymała w dniu 29 marca 2017 r. (vide zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach administracyjnych). Nie wyczerpała jednak tego trybu i wniosła skargę do sądu administracyjnego, przy czym uczyniła to także bezpośrednio do sądu a nie za pośrednictwem organu. Skarga ta jest zatem de facto skargą na decyzję pierwszoinstancyjną. Taka zaś skarga podlega odrzuceniu jako wniesiona bez spełnienia warunku uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Podlega zatem odrzuceniu jako niedopuszczalna, o czym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.