Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 436/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-08-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 4 pkt 11 i 12, art. 5 ust. 1, art. 14, art. 92a ust. 1,3, 7
journal: Dz.U. 2022 poz 2201
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Justyna Mazur Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski Sędzia WSA Marek Wroczyński (sprawozdawca) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 22 sierpnia 2024 r. sprawy ze skargi M. W. zarządcy sukcesyjnego prowadzącego przedsiębiorstwo produkcyjno usługowo handlowe M. W. w spadku na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 18 marca 2024 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w transporcie drogowym oddala skargę.


UZASADNIENIE

Syg. akt VIII SA/Wa 436/24

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia 18 marca 2024 roku, nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego( DZ.U z 2023 roku, poz. 775 ze zm. dalej jako k.p.a.), art. 4 pkt 11 i 22, art. 5 ust.1, art. 14, art. 92a ust.1,3 i 7 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o transporcie drogowym( DZ.U z 2022 roku, poz. 2201 ze zm. dalej jako utd), art. 16 ustawy z dnia 26 maja 2023 roku o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw( DZ.U z 2023 roku, poz. 1123) oraz lp. 1.5 załącznika nr 3 do utd, po rozpatrzeniu odwołania M. W. – zarządcy sukcesyjnego Przedsiębiorstwa Produkcyjno -Usługowo – Handlowego M. W. w spadku od decyzji [...]Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 19 maja 2023 roku , nr [...]o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 800 zł – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Zaskarżoną decyzją nałożono na stronę karę pieniężną w wysokości 800 zł wobec naruszenia polegającego na niezgłoszeniu w formie pisemnej, w postaci papierowej lub elektronicznej, organowi który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika lub licencji, zmiany danych, o których mowa odpowiednio w art. 7a i art. 8 utd w wymaganym terminie – za każdą zmianę.

W dniu 20 kwietnia 2023 roku w miejscowości [...] na drodze krajowej S7 miało miejsce zatrzymanie i kontrola drogowa pojazdu ciężarowego [...]o nr rej. [...]poruszającego się wraz z przyczepą marki [...]o nr rej. [...]. Pojazdem kierował A. S., który realizował krajowy transport drogowy rzeczy ( kruszywa) z miejscowości [...]na rzecz Przedsiębiorstwa Produkcyjno – Usługowo – Handlowego M. W. w spadku. Kontrola została udokumentowana protokołem kontroli drogowej z dnia 20 kwietnia 20 kwietnia 2023 roku.

Na podstawie pisma Starostwa Powiatowego w [...][...]z dnia 5 maja 2023 r. ustalono, że zarządca sukcesyjny M. W. złożyła w dniu 13 stycznia 2023 r. wniosek dotyczący licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego dotyczący Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Usługowo-Handlowego M. W. w spadku NIP: [...] i otrzymała decyzję o przeniesieniu uprawnień w dniu 10 lutego 2023 r. Do pisma dołączono ww. decyzję oraz wniosek strony.

Postępowanie zakończyło się wydaniem przez [...]Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego, jako organu I instancji, decyzji administracyjnej z dnia 19 maja 2023 r. nr [...] nakładającej na stronę karę pieniężną w wysokości 800 zł (słownie: osiemset złotych). Ww, decyzja została doręczona stronie w dniu 29 maja 2023 r.

Odwołanie od decyzji organu I Instancji wniosła M. W..

Organ odwoławczy rozpoznając przedmiotowe odwołanie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 189a § 2 kpa w przypadku uregulowania w przepisach odrębnych:

1) przesłanek wymiaru administracyjnej kary pieniężnej,

2) odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej lub udzielenia pouczenia,

3) terminów przedawnienia nakładania administracyjnej kary pieniężnej,

4) terminów przedawnienia egzekucji administracyjnej kary pieniężnej,

5) odsetek od zaległej administracyjnej kary pieniężnej,

6) udzielania ulg w wykonaniu administracyjnej kary pieniężnej

- przepisów niniejszego działu w tym zakresie nie stosuje się.

W rozpatrywanej sprawie kary pieniężne są nakładane na podstawie art. 92a w zw. z art. 93 ust. 1 utd. W odniesieniu zaś do wysokości kary to należy, zauważyć, iż art. 92a ust. 1 i 7 pkt 1) w zw. z załącznikiem nr 3 do utd określają w sposób sztywny wysokość kar pieniężnych za naruszenia przepisów załącznika nr 3 do utd. Organ nie ma w tym zakresie możliwości kształtowania wysokości kary pieniężnej, dlatego też regulacja wynikająca z art, 189d kpa, na mocy art. 189a § 2 pkt 1 nie ma zastosowania w rozpatrywanej sprawie.

W rozpatrywanej sprawie nie ma również zastosowania art. 189e oraz 189f kpa, które regulują przesłanki odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej oraz udzielenia pouczenia, Do decyzji nakładanych na podstawie art. 92a utd w zw. z art. 93 ust. 1 utd mają bowiem zastosowanie okoliczności wyłączające odpowiedzialność strony wymienione w art. 92c ust. 1 pkt 1 utd, w odniesieniu do naruszenia przepisów o czasie prowadzenia pojazdów, wymaganych przerwach i okresach odpoczynku także art. 92b ust. 1 utd. W tym względzie także ma zastosowanie norma kolizyjna określona w art. 189a § 2 pkt 2 kpa, która stanowi, iż w przypadkach uregulowanych w przepisach odrębnych: odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej lub udzielenia pouczenia, przepisów działu IVa kpa w tym zakresie nie stosuje się.

Zgodnie z art. 4 pkt 22 utd przez obowiązki lub warunki przewozu drogowego rozumie się obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy.

W myśl art. 5 ust. 1 utd podjęcie i wykonywanie transportu drogowego, z zastrzeżeniem art. 5b ust. 1 i 2, wymaga uzyskania zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, na zasadach określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającym wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylającym dyrektywę Rady 96/26/WE, zwanym dalej "rozporządzeniem (WE) nr 1071/2009".

Stosownie do art. 14 ust. 1 pkt 2 utd przewoźnik drogowy jest obowiązany zgłaszać w formie pisemnej, w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej, organowi, który udzielił licencji, o której mowa w art. 5b ust. 1 i 2, zmiany danych, o których mowa w art. 8 - nie później niż w terminie 28 dni od dnia ich powstania.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 utd, jeżeli zmiany, o których mowa w ust. 1, obejmują dane zawarte w zezwoleniu na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, przedsiębiorca jest obowiązany wystąpić z wnioskiem o zmianę treści zezwolenia lub licencji.

Stosownie do art. 14 ust. 4 utd jeżeli zmiany, o których mowa w ust. 1 pkt 2, polegają na zwiększeniu liczby pojazdów, przedsiębiorca jest obowiązany udokumentować sytuację finansową dla każdego zgłoszonego pojazdu samochodowego, zgodnie z art. 5c ust. 1 pkt 3, i może wystąpić z wnioskiem o wydanie dodatkowych wypisów z licencji.

Stosownie do art. 16 ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2023 r, poz. 1123) do postępowań administracyjnych w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 92a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 2, na podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Zgodnie z art. 92a ust. 1 utd, podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 12 000 złotych za każde naruszenie, z tym że przedsiębiorca prowadzący pośrednictwo przy przewozie osób z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego podlega karze pieniężnej w wysokości od 5000 złotych do 40 000 złotych za każde naruszenie.

W związku z art. 92a ust. 3 utd, suma kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1, nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas jednej kontroli drogowej, nie może przekroczyć kwoty 12 000 złotych.

Stosownie do art. 92a ust. 7 pkt 1 utd, wykaz naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego, o których mowa w ust. 1, wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia, a w przypadku niektórych naruszeń numer grupy naruszeń oraz wagę naruszeń wskazane w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403: 1) popełnionych przez podmiot wykonujący przewóz drogowy określa Ip. 1-9.

Zgodnie z art. 92c ust. 1 utd, nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 92a ust. 1, na podmiot wykonujący przewóz drogowy tub inne czynności związane z tym przewozem, a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza się, jeżeli;

1) okoliczności sprawy i dowody wskazują, że podmiot wykonujący przewozy lub inne czynności związane z przewozem nie miał wpływu na powstanie naruszenia a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć, lub

2) za stwierdzone naruszenie na podmiot wykonujący przewozy została nałożona kara przez inny uprawniony organ,

3) od dnia ujawnienia naruszenia upłynął okres ponad 2 lat.

Stosownie do treści Ip. 1.5 załącznika nr 3 do utd niezgłoszenie w formie pisemnej, w postaci papierowej lub elektronicznej, organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, zmiany danych, o których mowa odpowiednio w art. 7a i art. 8 ustawy o transporcie drogowym, w wymaganym terminie - za każdą zmianę sankcjonowane jest karą pieniężną w 800 zł (słownie: osiemset złotych).

Odnośnie stwierdzonego naruszenia organ odwoławczy zważył, co następuje:

Na podstawie analizy materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie ustalono, że w dniu 20 kwietnia 2023 r. [...] na drodze krajowej nr S7 poddano kontroli drogowej pojazd marki pojazdu ciężarowego marki [...]o nr rej. [...]poruszającego się wraz z przyczepą marki [...]o nr rej. [...], którym kierował A. S.. W chwili zatrzymania do kontroli kierujący realizował krajowy transport drogowy rzeczy (kruszywa) z miejscowości [...]k. [...]do miejscowości [...]na rzecz Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Usługowo-Handlowego M. W. w spadku NIP: [...]. Kontrola została udokumentowana protokołem kontroli drogowej nr [...] z dnia 20 kwietnia 2023 r.

W trakcie kontroli kierowca okazał natomiast wypis z licencji nr [...]na wykonywanie krajowego transport drogowy rzeczy wystawiony dla przedsiębiorcy: M. W., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo Produkcyjno- Usługowo-Handlowe M.W.. Zgodnie z wpisem w CEDIG ww. przedsiębiorstwo była na dzień kontroli w zarządzie sukcesyjnym i wypis z licencji powinien być wystawiony na Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Usługowo-Handlowego M. W. w spadku. Kierowca jednak nie dysponował żadnym innym dokumentem upoważniającym ww. przedsiębiorstwo do wykonywania tego przewozu.

Organ odwoławczy wskazuje, że protokół kontroli nr [...] z dnia 20 kwietnia 2023 r. stanowi istotny dowód w sprawie. Organ odwoławczy pragnie wyjaśnić stronie, że protokół podpisuje kontrolujący i kontrolowany, który może wnieść zastrzeżenia do protokołu kontroli, jak również może odmówić jego podpisania. Organ odwoławczy ustalił, że kierowca podpisał protokół kontroli bez uwag i zastrzeżeń. Zgodnie z wyrokiem WSA w Lublinie z dnia 10 grudnia 2019 r., sygn. Akt: III SA/Lu 468/19 ,, (.protokół z kontroli pojazdu stanowi dokument urzędowy, który na mocy art. 76 § 1 KPA stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Protokół korzysta z wiarygodności zawartych w nim ustaleń z tego jeszcze względu, że sporządzany jest z udziałem przedstawiciela podmiotu kontrolowanego, który ma prawo wnieść do niego zastrzeżenia. Utrwalone protokołem czynności kontrolne odzwierciedlają przebieg tych czynności oraz poczynione w ich toku ustalenia faktyczne. Strona, chcąc obalić wiarygodność tego dokumentu urzędowego, jest zobowiązana do wskazania dowodu przeciwnego...) ".

Na podstawie zebranego materiału dowodowego w tym m.in. protokołu kontroli, pisma ze Starostwa Powiatowego w [...] oraz wyjaśnień strony, organ odwoławczy stwierdził, że prawidłowo ustalono stronę postępowania oraz odpowiedzialność za naruszenie przepisów utd.

Na podstawie pisma Starostwa Powiatowego w [...] [...] z dnia 5 maja 2023 r. ustalono, że zarządca sukcesyjny M. W. złożyła w dniu 13 stycznia 2023 r, wniosek dotyczący licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego dotyczący Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Usługowo-Handlowego M.W. w spadku NIP: [...] i otrzymała decyzję o przeniesieniu uprawnień w dniu 10 lutego 2023 r. Do pisma dołączono ww. decyzję oraz wniosek strony.

Zgodnie z informacjami znajdującymi się w Centralnej Ewidencji Działalności Gospodarczej M.W. zmarł. Zgon przedsiębiorcy miał miejsce [...] 2022 r., natomiast od [...] 2022 r. M. W. zaczęła pełnić funkcję zarządcy sukcesyjnego.

Art. 29 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw (tj. Dz.U. z 2021 r. poz. 170), zarządca sukcesyjny wykonuje prawa i obowiązki zmarłego przedsiębiorcy wynikające z wykonywanej przez niego działalności gospodarczej oraz prawa i obowiązki wynikające z prowadzenia przedsiębiorstwa w spadku. Stosownie do treści art. 38 ust. 1 ww. ustawy, w terminie 3-miesięcy od dnia ustanowienia zarządu sukcesyjnego zarządca sukcesyjny może złożyć do organu administracji publicznej, który wydał decyzje związaną z przedsiębiorstwem, wniosek o potwierdzenie możliwości wykonywania tej decyzji. Z informacji zawartych w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej wynika, że strona jest zarządcą sukcesyjnym od 29 października 2022 r., natomiast możliwość korzystania z licencji nr [...] uzyskała w dniu 10 lutego 2023 r. Następnie w terminie 28 dni miała obowiązek zgłoszenia zmiany oznaczenia przedsiębiorcy i uzyskania licencji z naniesionymi zmianami.

Z art. 14 ust. ust. 1 i 2 utd wynika, że przewoźnik drogowy jest obowiązany zgłaszać w formie pisemnej, w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej, organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji wspólnotowej, zmiany danych, o których mowa w art. 7a (ust. 1) - nie później niż w terminie 28 dni od dnia ich powstania a jeśli zmiany, o których mowa w ust. 1, obejmują dane zawarte w licencji, przedsiębiorca jest obowiązany wystąpić z wnioskiem o zmianę treści zezwolenia lub licencji.

Starosta [...] wydal decyzję dla zarządcy sukcesyjnego związaną z licencją na wykonywanie krajowego transportu drogowego rzeczy dotyczącą możliwości wykonywania transportu drogowego na podstawie licencji nr [...] udzielonej M.W.. Natomiast do organu licencyjnego nie wpłynął wniosek zarządcy sukcesyjnego o zmianę danych o których mowa w art. 7a utd (zmiana oznaczenia przedsiębiorcy) i nie uzyskał tym samym wypisu z licencji po uwzględnieniu zgłoszonych zmian.

Tym samym w ocenie organu odwoławczego bezspornym jest, że doszło do popełnienia przez stronę naruszenia z tytułu Ip. 1.5 załącznika nr 3 do utd. Mianowicie strona uzyskała możliwość posługiwania się licencją nr [...] udzielonej M. W. prowadzącemu Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Usługowo-Handlowe M. W., ale nie zgłosiła do niej zmiany oznaczenia przedsiębiorcy - nie uzyskała licencji po uwzględnieniu zgłoszonych zmian i tym samym organ I instancji prawidłowo nałożył na stronę karę pieniężną za niezgłoszenie na piśmie lub w postaci dokumentu elektronicznego organowi, który udzielił licencji zmiany danych w wymaganym terminie.

Niewątpliwe strona ma w tymże zakresie zgodnie z art. 14 ust. 1 utd termin 28 — dni i jak wynika z pisma Starostwa Powiatowego w [...] nr [...] z dnia 5 maja 2023 r. skarżąca nie dotrzymała 28-dniowego terminu na zgłoszenie zmiany, gdyż do dnia 5 maja 2023 r. nie wystąpiła do Starostwa Powiatowego w [...] o wydanie licencji uwzględniającej zmianę oznaczenia przedsiębiorcy.

Tym samym niedopełnienie ww. obowiązku przez stronę słusznie zostało uznane przez organ I instancji jako naruszenie w zakresie Ip. 1.5 załącznika nr 3 do utd i kara w tymże zakresie jest w pełni słuszna i zasadna.

Konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść: Ip. 1.5 załącznika nr 3 utd który sankcjonuje niezgłoszenie w formie pisemnej, w postaci papierowej lub elektronicznej, organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, zmiany danych, o których mowa odpowiednio w art. 7a i art. 8 utd, w wymaganym terminie - za każdą zmianę, karą pieniężną w wysokości 800 złotych.

Uwzględniając powyższe słusznie organ I instancji nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 800 zł stosownie do treści art. 92a ust. 1,3 i 7 pkt 1) utd i Ip. 1.5 załącznika nr 3 do tej ustawy.

Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie zawiera żadnych przesłanek, które dawałyby możliwość zastosowania art. 92c utd. Zgodnie z tym przepisem nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 92a ust. 1, na podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza się, jeżeli okoliczności sprawy i dowody wskazują, że podmiot wykonujący przewozy lub inne czynności związane z przewozem nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń lub okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć lub za stwierdzone naruszenie na podmiot wykonujący przewozy została nałożona kara przez inny uprawniony organ. Do naruszenia przepisów ustawy o transporcie drogowym doszło w wyniku działań skarżącej. Gdyby strona przestrzegała obowiązujących regulacji prawnych, to do naruszenia by nie doszło. Dlatego brak jest podstaw do zmiany decyzji i umorzenia postępowania w całości.

W sprawie nie ma również zastosowania art. 189e oraz 189f k.p.a. Do decyzji nakładanych na podstawie art. 92a utd mają, bowiem zastosowanie okoliczności wyłączające odpowiedzialność strony wymienione w art. 92b i 92c utd. Treść art. 189a § 2 pkt 2 k.p.a. wprost wyłącza stosowanie całego działu IVa kpa, w sytuacji uregulowania w odrębnych przepisach przesłanek odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej lub udzielenia pouczenia. Takie przesłanki zostały uregulowane zarówno w art. 92b i 92c utd.

W ocenie organu odwoławczego postępowanie administracyjne w I instancji zostało przeprowadzone z poszanowaniem przepisów. Organ I instancji zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadził dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej. Organ I instancji pouczył stronę o przysługujących jej prawach oraz w uzasadnieniu swej decyzji odniósł się do problematyki sprawy. Swoje rozstrzygnięcie organ I instancji oparł na materiale dowodowym prawidłowo zebranym w toku kontroli oraz w toku postępowania wyjaśniającego i prawidłowo dokonał jego wszechstronnej oceny. Zaskarżona decyzja jest zatem prawidłowa i została wydana w skutek jednoznacznie ustalonego stanu faktycznego i prawnego.

Niewątpliwie skarżąca miała zapewniony czynny udział w sprawie, czego potwierdzeniem są złożone wyjaśnienia w sprawie. Mając na uwadze powyższe, w ocenie organu odwoławczego w niniejszej sprawie postępowanie poprzedzające wydanie zaskarżonej decyzji przeprowadzone zostało z poszanowaniem przepisów proceduralnych. Przed wydaniem rozstrzygnięcia organ I instancji dysponował wystarczającym materiałem dowodowym i dokonał prawidłowej analizy wszelkich istotnych okoliczności faktycznych występujących w sprawie, a następnie co do tak ustalonego stanu faktycznego zastosował prawidłową normę prawa materialnego celem podjęcia rozstrzygnięcia i swoje stanowisko przedstawił w uzasadnieniu odpowiadającym wymogom art. 107 § 3 k.p.a.

Organ 1 instancji zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadził dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej i tym samym nie naruszył art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Swoje rozstrzygnięcie organ ł instancji oparł na materiale dowodowym prawidłowo zebranym w toku kontroli i prawidłowo dokonał jego wszechstronnej oceny. Zgodnie z art. 80 kpa organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. W konsekwencji organ odwoławczy uznał zarzuty strony w zakresie naruszenia przepisów proceduralnych za efekt braku akceptacji stanowiska zajętego przez organ I instancji, niż jakiekolwiek uchybienie proceduralne mające wpływ na podjęte rozstrzygnięcie.

Skargę na decyzję organu odwoławczego wniosła M. W..

Zaskarżonej decyzji zarzucała naruszenie:

1. art. 138 § pkt. 1 ustawy kodeks postępowania administracyjnego - dalej k.p.a. - poprzez jego niewłaściwe zastosowanie przez organ i utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego w sytuacji, gdy materiał dowodowy zgromadzony w sprawie oraz prawidłowa jego ocena w połączeniu z prawidłową analizą stanu faktycznego sprawy i podstaw materialno-prawnych winny prowadzić do uchyleni., zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania w przedmiotowej sprawie;

2. art.92c utd poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i nałożenie kary pieniężnej w sytuacji, gdy realizowany krajowy transport drogowy spełniał obowiązki i warunki przewozu drogowego;

3. art.14 utd poprzez jego niewłaściwe zastosowanie skutkujące uznaniem, iż skarżąca nie dopełniła obowiązku poinformowania organu o zmianie danych w udzielonej licencji w sytuacji gdy skarżąca złożyła wniosek do Starosty [...] w związku ze zmianą nazwy przedsiębiorstwa;

4. art. 7, art.77§ 1,art. 107 § 3 k.p.a. poprzez dokonanie przez organ niepełnej oraz dowolnej oceny materiału dowodowego, która to ocena miała wpływ na treść zaskarżonej decyzji, co przejawiało się w :

a) błędnym przyjęciu przez organ, iż nie zostało przesłane do organu zezwolenie na wykonywanie transportu z uwzględnieniem zmian dotyczących oznaczenia przedsiębiorcy;

b) błędnym przyjęciu przez organ, iż skarżąca nie zgłosiła do organu zmiany danych w licencji udzielonej uprzednio dla Przedsiębiorstwa Produkcyjno – Usługowo – Handlowego M.W., w sytuacji gdy zmiana taka została zgłoszona do organu i decyzją z dnia 10 lutego 2023 roku organ wydał decyzję potwierdzającą, iż w ramach Przedsiębiorstwa Produkcyjno – Handlowego M.W. w spadku wykonywać w ramach licencji nr [...] krajowy transport drogowy

Mając na uwadze powyższe wnosiła o;

- uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji

W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm., dalej jako p.p.s.a.) wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 pkt 1 utd. przewoźnik drogowy jest obowiązany zgłaszać w formie pisemnej, w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej, organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji wspólnotowej, zmiany danych, o których mowa w art. 7a, tj. dotyczących m.in. adresu i siedziby albo miejsca zamieszkania przedsiębiorcy (art. 7a ust. 2 pkt 1) oraz rodzaju i liczby pojazdów samochodowych, które przedsiębiorca będzie wykorzystywał do wykonywania transportu drogowego (art. 7a ust. 2 pkt 6), nie później niż w terminie 28 dni od dnia powstania tych zmian. Zgodnie z art. 7a ust. 2 pkt 6 dane te dotyczą rodzaju i liczby pojazdów samochodowych, które przedsiębiorca będzie wykorzystywał do wykonywania transportu drogowego, a zgodnie z art. 7 ust. 7 po uzyskaniu zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego przedsiębiorca przedkłada do organu, który udzielił zezwolenia wykaz pojazdów zawierający informacje dotyczące marki, typu, rodzaju, przeznaczenia, numeru rejestracyjnego, numeru VIN, wskazanie rodzaju tytułu prawnego do dysponowania pojazdem. Obowiązek zgłoszenia zmiany dotyczy każdego pojazdu, którym dysponował przedsiębiorca, ponieważ zmiana liczby pojazdów wpływa bezpośrednio na prawa i obowiązki strony wynikające z zezwolenia lub licencji np. określone w art. 14a ust. 2, art. 87 ust. 1 pkt 1 u.t.d. Z treści art. 14 ust. 1 ustawy wynika, że obowiązek zgłoszenia zamiany danych, o których mowa w art. 7a dotyczy każdego przypadku wystąpienia zmiany danych i termin do jej zgłoszenia zaczyna biec od dnia jej powstania np. sprzedaży samochodu objętego zezwoleniem, wygaśnięciem umowy użyczenia zawartej przez przedsiębiorcę z osobą trzecią. Celem nałożenia obowiązku wynikającego z art. 14 ust. 1 utd jest między innymi zapewnienie aktualności danych związanych z zawodowym wykonywaniem działalności transportowej, a przymuszenie przedsiębiorców do wykonywania tego obowiązku poprzez zagrożenie wymierzenia kary pieniężnej za brak jego wykonania w określonym terminie ma zapewnić realizację tego celu.

Fakt, że skarżąca jako zarządca sukcesyjny pismem z dnia 13 stycznia 2023 roku złożyła do Starosty [...] wniosek o potwierdzenie możliwości dalszego wykonywania licencji wydanej dla przedsiębiorstwa P.P.H.U M.W. i decyzją z dnia 10 lutego 2023 roku nr [...] organ potwierdził możliwość wykonywania licencji udzielonej w dniu 4 listopada 2010 roku M. W. nie zwalniał jej z obowiązku złożenia wniosku o zmianę danych w licencji o których mowa w art. 7a utd w terminie 28 dni od daty ich powstania. W czasie kontroli pojazdu kierowca dysponował wypisem nr [...] z licencji nr [...] wystawionym dla przedsiębiorcy Przedsiębiorstwo Produkcyjno – Usługowo – Handlowe M.W..

W sytuacji gdy zarządcą sukcesyjnym została skarżąca, to winna złożyć wniosek o zmianę danych w licencji, w zakresie oznaczenia przedsiębiorcy - Przedsiębiorstwo Produkcyjno – Usługowo – Handlowe M.W. w spadku.

Niewątpliwie skarżąca nie zrealizowała obowiązku wynikającego z art. 14 ust.1 pkt 1 w związku z art. 7a ust.2 pkt 1 utd.

W związku z tym zarzuty skargi w zakresie naruszenia przepisu art. 14 utd nie znajdują usprawiedliwionych podstaw. Fakt, że skarżąca uzyskała status zarządcy sukcesyjnego i prawo wykonywania praw z licencji udzielonej M. W. nie zwalniał jej z obowiązku określonego w art. 14 ust.1 pkt 1 utd.

Zarzuty w zakresie naruszenia art. 7, art. 77 § 1, art.80, art. 107 § 3 k.p.a. nie znajdują usprawiedliwionych podstaw. Stan faktyczny został ustalony na podstawie dowodów zgromadzonych w sprawie – dokumentacji m.in. wypisu z licencji, wniosku z 13 stycznia 2023 roku, decyzji z 10 lutego 2023 roku, protokołu kontroli drogowej, wypisu z CEPiK, wydruk CEDiG i ocena tego materiału nie narusza zasad swobodnej oceny.

Skarżąca w swoich zarzutach nie wskazała w jakim zakresie organ nie zrealizował obowiązku zgromadzenia pełnego materiału dowodowego w sprawie. Fakt, że zmiana oznaczenia przedsiębiorstwa z dodatkiem w spadku dokonana w ewidencji działalności gospodarczej nie jest tym samym co wymagana zmiana w licencji.

Organ również rozważył możliwość zastosowania art. 92c utd zgodnie z którym nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 92a ust.1 na podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z przewozem, a postępowanie umarza się, jeżeli okoliczności sprawy i dowody wskazują, że podmiot wykonujący przewozy nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło na skutek zdarzeń lub okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć lub za stwierdzone naruszenie na podmiot wykonujący przewozy została nałożona kara przez inny uprawniony organ. Faktycznie zaniedbanie leżało po stronie skarżącej, która nie złożyła wniosku o zmianę treści licencji.

W związku z powyższym organ prawidłowo biorąc za podstawę art. 92a ust.1,3 i 7 pkt 1 i lp. 1.5 załącznika do nr 3 do utd nałożył na skarżąca karę w transporcie drogowym.

Z tych też względów biorąc za podstawę art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.