Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 413/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 105 § 1, art. 107 § 3
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Mazur Sędziowie: Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński Sędzia del. NSA Jerzy Stankowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M.L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 lipca 2020 r. sygn. akt II SA/Kr 16/20 w sprawie ze skargi M.L. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2019 r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 7 lipca 2020 r. sygn akt II SA/Kr 16/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę M.L. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2019 r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania.

Zaskarżony wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym.

Decyzją z dnia [...] września 2018 r. nr [...], znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] - Powiat Grodzki (zwany dalej: PINB) na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018r., poz. 2096, zwanej dalej: k.p.a.) umorzył w całości postępowanie administracyjne w sprawie budowy napowietrznej dwutorowej linii wysokiego napięcia 110kV.

Po rozpoznaniu odwołania M. L., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] (zwany dalej: WINB) decyzją z dnia [...] października 2019 r., nr [...], znak [...] utrzymał w mocy ww. decyzję PINB.

WINB wyjaśnił w uzasadnieniu decyzji, że przedmiotem postępowania jest inwestycja polegająca na budowie napowietrznej dwutorowej linii wysokiego napięcia tj. słupa energetycznego posadowionego na działce ewidencyjnej nr [...] obr. [...][...], zlokalizowanej przy ul. [...] w [...]. Słup zlokalizowany jest bezpośrednio przy granicy z działką ewidencyjną nr [...], a obecnym jego właścicielem jest [...] S.A. w [...]. Przedmiotowy słup stanowi element sieci elektroenergetycznej wysokiego napięcia 110 kV EC [...], która została zrealizowana na początku lat 80. XX w. Dalej WINB wyjaśnił, że zgodnie z obowiązujący w dacie budowy przedmiotowego obiektu art. 28 ust 1 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 1974 r. Nr 38 poz. 229 zwanej dalej: p.b. z 1974 r.), roboty budowlane, z wyjątkiem rozbiórek można rozpocząć po uzyskaniu pozwolenia na budowę. Wyłączenia od tego obowiązku zostały przewidziane w rozporządzeniu Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie nadzoru urbanistyczno-budowlane (Dz.U. z 1975 r. Nr 8 poz. 48). Zatem budowa przedmiotowego obiektu wymagała pozwolenia na budowę. Ustawa z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane nie ustanawiała obowiązku przechowywania dokumentacji robót budowlanych w sposób, jaki na dzień dzisiejszy określa go art. 63 obowiązującej ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (jednolity tekst Dz. U. z 2019r., poz. 1186 zwanej dalej: p.b.), co uzasadnia fakt, że w przedmiotowej sprawie mimo dochowania należytej staranności przez PINB nie odnaleziono całości dokumentacji dla przedmiotowego obiektu.

WINB wyjaśnił, że linia elektroenergetyczna 110 kV EC [...] była realizowana na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę znak [...] z dnia [...] grudnia 1982 r. wydanej przez Naczelnika Dzielnicy [...]. Zgodnie z zasadami logiki należy więc, wobec braku zachowania całości dokumentacji przyjąć, że data wydania wyżej wymienionej decyzji świadczy o tym, że wszystkie wcześniejsze czynności związane z zatwierdzeniem i uzgodnieniem nowej lokalizacji słupów nr 5 i nr 8 były znane organowi wydającemu powyższą decyzję z urzędu, a co za tym idzie wzięte pod uwagę w procedurze wydawania pozwolenia na budowę. Powyższe oznacza, że zezwolenie z dnia [...] kwietnia 1982 r. nr [...] wydane przez Zastępcę Naczelnika Dzielnicy [...] było w istocie jednym z dokumentów w procedurze wydania pozwolenia na budowę napowietrznej dwutorowej linii energetycznej wysokiego napięcia 110 kV [...]. Wobec powyższego WINB uznał, że postępowanie administracyjne wszczęte na wniosek M. L. jest bezprzedmiotowe.

Odnosząc się do stanowiska M. L., iż lokalizacja słupów I, V i VIII jest niezgodna z pozwoleniem na budowę, jak i poprzedzającą je decyzją o ustaleniu miejsca i warunków realizacji inwestycji i zatwierdzeniu planu realizacyjnego WINB stwierdził, że skoro przeprowadzone wyczerpująco postępowanie wyjaśniającego nie doprowadziło do niewątpliwego ustalenia, iż sporny budynek został - wzniesiony bez pozwolenia na budowę, to postępowanie w sprawie legalności tego obiektu należało uznać za bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 k.p.a., a to z uwagi na niemożność stwierdzenia stanu samowoli budowlanej.

Wskazanym na wstępie wyrokiem z dnia 7 lipca 2020 r. sygn. akt II SA/Kr 16/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę M. L. na ww. decyzję WINB z dnia 22 października 2019 r.

Sąd I instancji zaznaczył, że sporna w sprawie pozostaje lokalizacja słupa nr VIII. Ze zgromadzonego przez organy materiału dowodowego wynika, że w dniu [...] grudnia 1982 r. zostało wydane przez Naczelnika Dzielnicy [...] pozwolenie na budowę znak [...] dla inwestycji linia elektroenergetyczna 110 kV EC [...], "zgodnie z planem realizacyjnym zatwierdzonym decyzją z dnia [...] stycznia 1982 r. znak: [...]". W decyzji tej wskazano również, że "przy wykonywaniu robót budowlanych należy zachować następujące warunki: budowa powinna być prowadzona zgodnie z zatwierdzoną dokumentacją, zaleceniami zawartymi w uzgodnieniach oraz przepisami branżowymi". Wobec powyższego Sąd I instancji uznał, że już tylko na podstawie tego dokumentu ustalić można niespornie, że budowa linii elektroenergetycznej relacji [...] jako całego przedsięwzięcia nie była samowolą budowlaną.

Natomiast na podstawie pozostałych zgromadzonych przez organy dokumentów, Sąd I instancji uznał, że można ustalić również, iż lokalizacja słupa nr VIII (8) nie była samowolnie zmieniona w trakcie realizacji inwestycji. Nie zachowała się kompletna dokumentacja, albowiem w czasie gdy decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana (1982r.), ówcześnie obowiązujące przepisy nie nakazywały jej przechowywania. Niemniej na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego można poczynić szereg ustaleń jakie akty i czynności poprzedzały wydanie pozwolenia na budowę. W dniu [...] stycznia 1982 r. została wydana przez Biuro Planowania Przestrzennego, Architektury i Nadzoru Budowlanego decyzja nr [...] o ustaleniu miejsca i warunków realizacji inwestycji i zatwierdzeniu planu realizacyjnego linii elektroenergetycznej 110kV EC [...], na którą powołuje się pozwolenie na budowę z [...] grudnia 1982 r. W decyzji tej organ zobowiązał jednocześnie inwestora do zmiany stanowiska słupa nr 4. Jak zaznaczył organ: "zmianę powyższą uzgodnioną z ZUDP należy przedłożyć przy wystąpieniu z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę". W dniu [...] marca 1982 r. Zespól Uzgadniania Dokumentacji Projektowej (ZUDP) uzgodnił protokołem nr [...] lokalizację słupa nr I. W protokole tym wskazano, że: "na podstawie niniejszej dokumentacji zamiennej Zespół anuluje uzgodnienie odcinka 4-7 linii napowietrznej 110kV dokonane protokołem nr [...] z dnia 29.10.80 r.". W dniu [...] kwietnia 1982 r. została wydane przez Naczelnika Dzielnicy [...] decyzja nr [...], w której zezwolono [...] wybudowanie spornej linii oraz zobowiązano Zakład do "ustalenia odszkodowania dla poszczególnych obywateli". Decyzja ta została wydana na podstawie art. 35 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz.U. z 1961 r., Nr 18. poz. 94, z późn. zm.), który przewidywał organy administracji państwowej, instytucje i przedsiębiorstwa państwowe mogą za zezwoleniem [...] zakładać i przeprowadzać na nieruchomościach - zgodnie z zatwierdzoną lokalizacją szczegółową - ciągi drenażowe, przewody służące do przesyłania płynów, pary, gazów, elektryczności oraz urządzenia techniczne łączności i sygnalizacji, a także inne podziemne lub nadziemne urządzenia techniczne niezbędne do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Tym samym decyzja ta co do zasady stanowiła zezwolenie na wykonanie określonej kategorii obiektów budowlanych na konkretnej nieruchomości przede wszystkim w tym znaczeniu, że była tytułem prawnym dla przedsiębiorcy przesyłowego do stałego korzystania z wymienionej w tej decyzji nieruchomości w tym w celu ubiegania się pozwolenie na budowę. Decyzja wydana w trybie art. 35 ustawy o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości nie była zatem równoznaczna z udzieleniem inwestorowi pozwolenia na budowę wymienionej w niej inwestycji. Na skutek odwołania J.K. i S.Z., w dniu [...] lipca 1982 r. wydana została przez Prezydenta Miasta [...] decyzja reformatoryjna i orzeczono "w przypadku ob. [...] - przesunięcie słupa nr 8 wzdłuż prostej o 11 m w kierunku działki nr 58". W dniu [...] września 1982 r. Zespół Uzgadniania Dokumentacji Projektowej uzgodnił protokołem nr [...] nową lokalizację słupów anulując dotychczasową lokalizację słupa nr I, V i VIII uzgodnioną protokołami z dnia [...] października 1980 r. oraz [...] marca 1982 r. W załączniku graficznym (mapa) do tego uzgodnienia przedstawiono nową i starą lokalizację słupa nr 8. Decyzja z dnia [...] grudnia 1982 r o pozwoleniu na budowę, wydana przez Naczelnika Dzielnicy [...] znak [...], oparta została na art. 29 p.b. z 1974 r. oraz § 20 rozporządzenie Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie nadzoru urbanistyczno-budowlanego (Dz. U. Nr 8, poz. 48 z późn. zm.). Decyzja o pozwoleniu na budowę z [...] grudnia 1982 r. w swoim rozstrzygnięciu odwoływała się do planu realizacyjnego zatwierdzonego decyzją z dnia [...] stycznia 1982 r. Decyzja o zatwierdzeniu planu realizacyjnego prawdopodobnie nie została zmieniona (a przynajmniej nie wynika to z akt sprawy), pomimo że zmieniano lokalizację różnych słupów: odcinka 4-7 linii ([...] marca 1982 r.) oraz słupów nr I, V i VIII ([...]września 1982 r.). Niemniej jednak już w decyzji [...] stycznia 1982 r. o ustaleniu miejsca i warunków realizacji inwestycji i zatwierdzeniu planu realizacyjnego, organ z jednej strony zatwierdził określony plan realizacyjny, jednak jednocześnie zobowiązał inwestora do zmiany stanowiska słupa nr 4, nakazując te zmianę uzgodnić z ZUDP i przedłożyć przy wystąpieniu z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę. Organ zatwierdzający plan realizacyjny nie nakazał zmiany dokumentów, które zatwierdzał, stosownie do zmiany lokalizacji słupa nr 4, ale nakazał zmianę tę uzgodnić z ZUDP i uwzględnić w dokumentach składanych wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę. Natomiast w samej decyzji o pozwoleniu na budowę wskazano, że budowa ma być realizowana nie tylko zgodnie z zatwierdzonym planem realizacyjnym, ale wskazano również, że budowa powinna być prowadzona zgodnie z zatwierdzona dokumentacją, zaleceniami zawartymi w uzgodnieniach oraz przepisami branżowymi. Innymi słowy, stwierdzenie organu zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a kwestionowane w skardze, że "zgodnie z zasadami logiki należy więc, wobec braku zachowania całości dokumentacji przyjąć, że data wydania wyżej wymienionej decyzji świadczy o tym, że wszystkie wcześniejsze czynności związane z zatwierdzeniem i uzgodnieniem nowej lokalizacji słupów nr 5 i nr 8 były znane organowi wydającemu powyższą decyzję z urzędu, a co za tym idzie wzięte pod uwagę w procedurze wydawania pozwolenia na budowę." - jest zdaniem Sądu I instancji uzasadnione.

Jak wskazał Sad I instancji ze zgromadzonego materiału dowodowego oraz zasad logiki właśnie wynika, że wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę Zakład Energetyczny [...] przedłożył dokumentację zmiany lokalizacji nie tylko słupa nr 4, ale też dokumentację wszystkich innych zmian, które zostały uzgodnione z ZUDP po wydaniu decyzji zatwierdzającej plan realizacyjny, w tym także lokalizacji słupa nr 8. Samowoli budowlanej czy to całkowitej czy to polegającej na odstępstwach od projektu nie można domniemywać, zwłaszcza po niemal 30 latach od wydania decyzji i zrealizowaniu inwestycji, niewątpliwie określanej dziś mianem inwestycji celu publicznego. W tej sytuacji organ prawidłowo umorzył postępowanie administracyjne.

W skardze kasacyjnej M. L., zaskarżyła ww. wyrok w całości zarzucając mu naruszenie:

1. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a., poprzez niewłaściwe zastosowanie i niedostrzeżenie przez Sąd I instancji, że organ II instancji nie dokonał niezbędnych i wyczerpujących ustaleń faktycznych w zakresie zbadania zgodności faktycznie wykonanej inwestycji z pozwoleniem na budowę, przewidującym inną jej lokalizację, a także nie dokonał kompleksowej i prawidłowej oceny stanu faktycznego i zgromadzonego materiału dowodowego oraz dokonał ustaleń sprzecznych z tymże materiałem dowodowym;

2. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 105 § 1 k.p.a., poprzez niewłaściwe zastosowanie i niedostrzeżenie Sąd I instancji, że bezprzedmiotowość postępowania została stwierdzona bezpodstawnie z uwagi na to, że faktycznie wykonana inwestycja narusza postanowienia udzielonego pozwolenia na budowę.

Skarżąca kasacyjnie wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazała, że od początku postępowania podkreślała, iż sekwencja zdarzeń w zakresie lokalizacji i budowy przedmiotowej linii była następująca:

1. w dniu [...] października 1980 r. Zespół Uzgadniania Dokumentacji Projektowej uzgodnił protokołem nr [...] lokalizację słupa nr V i VIII;

2. w dniu [...] stycznia 1982 r. została wydana przez Biuro Planowania Przestrzennego, Architektury i Nadzoru Budowlanego decyzja nr [...] o ustaleniu miejsca i warunków realizacji inwestycji i zatwierdzeniu planu realizacyjnego;

3. w dniu [...] marca 1982 r. Zespół Uzgadniania Dokumentacji Projektowej uzgodnił protokołem nr [...] lokalizację słupa nr I;

4. w dniu [...] kwietnia 1982 r. zostało wydane przez Naczelnika Dzielnicy [...] zezwolenie nr [...] na budowę napowietrznej linii energetycznej 110 kV;

5. w dniu [...] września 1982 r. została wydana przez Prezydenta Miasta [...] decyzja nr [...] utrzymująca w mocy zezwolenie na budowę z dnia [...] kwietnia 1982 r.

6. w dniu [...] września 1982 r. Zespół Uzgadniania Dokumentacji Projektowej uzgodnił protokołem nr [...] nową lokalizację słupów anulując dotychczasową lokalizację słupa nr I, V i VIII uzgodnioną protokołami z dnia [...] października 1980 r. oraz [...] marca1982 r.

7. w dniu [...] grudnia 1982 r. zostało wydane przez Naczelnika Dzielnicy [...] pozwolenie na budowę znak [...] dla inwestycji linia elektroenergetyczna 110 kV EC [...].

Twierdzenia Sądu I instancji, iż zmiana lokalizacja słupów byłą znana organowi udzielającemu pozwolenia n budowę, pozostają w sprzeczności z treścią wydanej w dniu [...] grudnia 1982 r. decyzji Naczelnika Dzielnicy [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenie na budowę znak [...] dla inwestycji linia elektroenergetyczna 110 kV [...].

Obowiązkiem organów nadzoru budowlanego było ustalenie, czy zmiana lokalizacji została rzeczywiście wzięta pod uwagę, a nie opieranie się na domniemaniach, przypuszczeniach i zaufaniu do działania organu jakie miało miejsce w 1982 r. Z dokumentów zgromadzonych w sprawie wynika, że zmiana lokalizacji słupa nr VIII nie została wzięta pod uwagę w pozwoleniu na budowę z dnia [...] grudnia 1982 r. i nie została w żaden prawny sposób usankcjonowana. Z treści pozwolenia na budowę z dnia [...] grudnia 1982 r. wynika, że zostało ono wydane na podstawie wniosku inwestora z dnia [...] października 1982 r. zgodnie z planem realizacyjnym zatwierdzonym decyzją z dnia [...] stycznia 1982 r, nr [...], czyli planem zatwierdzonym przed zmianą lokalizacji słupów, co miało miejsce dopiero w dniu [...] września 1982 r., kiedy to Zespół Uzgadniania Dokumentacji Projektowej uzgodnił protokołem nr [...] nową lokalizację słupów anulując dotychczasową lokalizację słupa nr I, V i VIII uzgodnioną protokołami z dnia [...] października 1980 r. oraz [...] marca 1982 r.

Ustalenia w zakresie obecnej lokalizacji linii, tożsamej z wytycznymi Zespołu Uzgadniania Dokumentacji Projektowej zawartymi w protokole nr [...] z dnia [...].09.1982 r., pozostają w sprzeczności z lokalizacją wynikającą z protokołu nr [...] z dnia [...] października 1980 r., decyzji z dnia [...] stycznia 1982 r., decyzji z [...] kwietnia 1982 r. oraz decyzji z dnia [...] grudnia 1982 r. Przedmiotowa linia elektroenergetyczna 110 kV wykonana została ostatecznie zgodnie z wytycznymi Zespołu Uzgadniania Dokumentacji Projektowej zawartymi w protokole nr [...] z dnia [...] września 1982 r. Jednak lokalizacja ustalona tym protokołem nie została zatwierdzona ani decyzją o ustaleniu miejsca i warunków realizacji inwestycji i zatwierdzeniu planu realizacyjnego, ani decyzją w przedmiocie pozwolenia na budowę napowietrznej linii energetycznej 110 kV. Pozwolenie na budowę z dnia [...] grudnia 1982 r. obejmuje inwestycję określoną planem realizacyjnym zatwierdzonym decyzją z dnia [...] stycznia 1982 r., a w dniu wydania tej ostatniej decyzji nie była znana zmiana lokalizacji słupa nr I, V i VIII wynikająca z protokołu nr [...] z dnia [...] września 1982 r. Zespołu Uzgadniania Dokumentacji Projektowej. W konsekwencji należy uznać, że lokalizacja słupów I, V i VIII jest niezgodna z pozwoleniem na budowę, jak i poprzedzającą je decyzją o ustaleniu miejsca i warunków realizacji inwestycji i zatwierdzeniu planu realizacyjnego.

Z treści decyzji z dnia [...] lipca 1982 r., wydanej w wyniku odwołania, wynika, że posadowienie słupa nr VIII uległo zmianie o 11 metrów w kierunku działki nr [...]. Protokołem z dnia [...] września 1982 r. Zespół Uzgadniania Dokumentacji Projektowej wyłącznie anulował lokalizację słupa: nr V i VIII oraz nr I, a w załączniku graficznym do ww. protokołu słup nr VIII został niewłaściwie usytuowany czyli niezgodnie z ww. decyzją z dnia [...] lipca 1982 r. i z ustaleniami poczynionymi na rozprawie przeprowadzonej w dniu [...] lipca 1982 r. W przypadku prawidłowego posadowienia słupa nr VIII tj. zgodnie z decyzją z dnia [...] lipca 1982 r. lub według pierwotnego załącznika, wybudowana napowietrzna linia wysokiego napięcia nie powodowałaby braku możliwości zabudowy budynkiem mieszkalnym działki nr [...].

Decyzja z dnia [...] stycznia 1982 r. przewidywała zmianę lokalizacji słupa nr IV, co nie wymagało zmiany zatwierdzonych dokumentów, a jedynie uzgodnienie z ZUDP i przedłożenie przy wystąpieniu z wnioskiem o pozwolenie na budowę. Samo zawarcie w decyzji takiego upoważnienia wskazuje na to, że zmiana lokalizacji słupów planowanej linii energetycznej miało istotne znaczenie. Co więcej, upoważnienie dotyczy wyłącznie słupa nr IV, a nie słupów nr I, V i VIII, co do których takiego upoważnienia zawartego w decyzji nie ma. Gdyby ustawodawca chciał uzgodnieniom ZUDP przyznać pierwszorzędne znaczenie, to nie wprowadzałby wymogu wydania decyzji zatwierdzającej plan realizacyjny. Uzgodnienia ZUDP pełniły natomiast służebną rolę w stosunku do decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 182 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, gdy strona, która ją wniosła, zrzekła się rozprawy, a pozostałe strony, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy. Mając na uwadze, że w rozpoznawanej sprawie skarżący kasacyjnie zrzekł się rozprawy, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Skład orzekający w niniejszej sprawie nie znalazł podstaw do stwierdzenia nieważności postępowania, w którym wydano zaskarżony wyrok.

Niezasadny okazał się zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. Art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. stanowi podstawę uwzględnienia skargi z uwagi na naruszenie przez organy przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z kolei z przywołanych w skardze kasacyjnej przepisów k.p.a. wynika, że organy administracji publicznej w toku postępowania stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Ponadto organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy i na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona, a motywy jakimi się kierował powinny zostać wyjaśnione w uzasadnieniu decyzji.

Zdaniem skarżącej kasacyjnie, Sąd I instancji miał dopuścić się naruszenia wskazanych powyżej przepisów poprzez błędną ocenę, iż organy nadzoru budowlanego dokonały niezbędnych i wyczerpujących ustaleń faktycznych w zakresie zbadania zgodności faktycznie wykonanej inwestycji z pozwoleniem na budowę, przewidującym inną jej lokalizację, a także nie dokonały kompleksowej i prawidłowej oceny stanu faktycznego i zgromadzonego materiału dowodowego.

Zasadnicze znaczenie z punktu widzenia omawianego zarzutu miało ustalenie zgodności z prawem posadowienia na nieruchomości będącej własnością skarżącej kasacyjnie, słupa nr VIII.

W toku postępowania organy nadzoru budowlanego ustaliły, że sporna inwestycja realizowana była na podstawie pozwolenia na budowę udzielonego decyzją z [...] grudnia 1982 r. znak [...], udzielonego przez Naczelnika Dzielnicy [...]. Z ustaleń organów wynika również, że ww. decyzja udzielająca pozwolenie na budowę, jak wynika z jej streści, wydana została zgodnie z planem realizacyjnym zatwierdzonym decyzją z dnia [...] stycznia 1982 r. znak: [...]. Ponadto w decyzji wskazano, że "przy wykonywaniu robót budowlanych należy zachować następujące warunki: budowa powinna być prowadzona zgodnie z zatwierdzoną dokumentacją, zaleceniami zawartymi w uzgodnieniach oraz przepisami branżowymi".

Organy nadzoru budowlanego ustaliły ponadto, że w dniu [...] stycznia 1982 r. została wydana przez Biuro Planowania Przestrzennego, Architektury i Nadzoru Budowlanego decyzja nr [...] o ustaleniu miejsca i warunków realizacji inwestycji i zatwierdzeniu planu realizacyjnego linii elektroenergetycznej 110kV EC [...], na którą powołuje się ww. decyzja udzielająca pozwolenie na budowę z [...] grudnia 1982 r. W decyzji z [...] stycznia 1982 r. organ zobowiązał inwestora do zmiany stanowiska słupa nr 4. W dniu [...] marca 1982 r. Zespól Uzgadniania Dokumentacji Projektowej uzgodnił protokołem nr [...] lokalizację słupa nr I. Dodatkowo w protokole tym wskazano, że: "na podstawie niniejszej dokumentacji zamiennej Zespół anuluje uzgodnienie odcinka 4-7 linii napowietrznej 110kV dokonane protokołem nr [...] z dnia [...].10.80 r." Organy nadzoru budowlanego ustaliły także, że w dniu [...] kwietnia 1982 r. została wydana przez Naczelnika Dzielnicy [...] decyzja nr [...], w której zezwolono Zakładowi Energetycznemu [...] wybudowanie spornej linii oraz zobowiązano Zakład do "ustalenia odszkodowania dla poszczególnych obywateli". W dniu [...] lipca 1982 r. wydana została przez Prezydenta Miasta [...] decyzja, w której orzeczono o przesunięciu słupa nr 8 wzdłuż prostej o 11 m w kierunku działki nr [...]. Następnie w dniu [...] września 1982 r. Zespół Uzgadniania Dokumentacji Projektowej uzgodnił protokołem nr [...] nową lokalizację słupów anulując dotychczasową lokalizację słupa nr I, V i VIII uzgodnioną protokołami z dnia [...] października 1980 r. oraz [...] marca 1982 r. Istotnym jest, że w załączniku graficznym do tego uzgodnienia oznaczono nową i starą lokalizację słupa nr 8.

Mając na uwadze przedstawiony powyżej ciąg wydarzeń, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie sposób podważyć stanowiska Sądu I instancji, że organ udzielający pozwolenia na budowę posiadał informację na temat całej dokumentacji związanej z posadowieniem słupa nr 8, w tym o jego zmienionej lokalizacji. Przywołana w skardze kasacyjnej okoliczność dokonania zmiany lokalizacji słupa nr 8, już po wydaniu decyzji o zatwierdzeniu planu realizacyjnego, nie przesądza o realizacji inwestycji niezgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę. Dostrzec trzeba, że w decyzji udzielającej pozwolenia na budowę wskazano, że budowa ma być realizowana nie tylko zgodnie z zatwierdzonym planem realizacyjnym, ale wskazano również, że budowa powinna być prowadzona zgodnie z zatwierdzona dokumentacją, zaleceniami zawartymi w uzgodnieniach oraz przepisami branżowymi. Wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę Zakład Energetyczny [...] przedłożył natomiast dokumentację zmiany lokalizacji nie tylko słupa nr 4, ale też dokumentację wszystkich innych zmian, które zostały uzgodnione przez Zespół Uzgadniania Dokumentacji Projektowej po wydaniu decyzji zatwierdzającej plan realizacyjny, w tym także lokalizacji słupa nr 8.

Podzielając dokonaną przez Sad I instancji ocenę materiału dowodowego zebranego przez organy nadzoru budowlanego, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że organy te prawidłowo orzekły o umorzeniu postępowania.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.