Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 197/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2011-01-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3 w związku z art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marta Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 6 stycznia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności spadkobiercy za zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. od przychodu ze sprzedaży nieruchomości postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Skarżący K. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 6 stycznia 2010 r. w przedmiocie odpowiedzialności spadkobiercy za zaległości w ryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. od przychodu ze sprzedaży nieruchomości

Zarządzeniem z dnia 8 kwietnia 2010 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, wskazując jako podstawę ustalenia wysokości wpisu § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ).

W terminie do złożenia wpisu Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości i ustanowienia adwokata.

Postanowieniem z 15 czerwca 2010 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy.

Od postanowienia referendarza sądowego Skarżący wniósł sprzeciw w trybie art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ) - /dalej p.p.s.a/., w którym domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przyznania prawa pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, po rozpatrzeniu sprzeciwu od postanowienia referendarza, postanowieniem z 4 listopada 2010 r. odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Postanowienie sądu wysłano Skarżącemu pocztą na adres wskazany w skardze. Ponieważ adresata przesyłki nie zastano, przesyłkę pozostawiono w Placówce Pocztowej w P. na okres 14 dni, o czym umieszczono zawiadomienie w skrzynce oddawczej adresata. Przesyłka była podwójnie awizowana, pierwszy raz w dniu 8 listopada 2010r., a drugi w dniu 16 listopada 2010r., co zaznaczono na kopercie, w której znajdowała się przesyłka. Termin odbioru przesyłki upływał w dniu 22 listopada 2010r.

Sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy, a odbywa się to według zasad przewidzianych w Dziale III, Rozdziale 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a.

W art. 73 § 1 p.p.s.a. przewidziano, iż w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Stosownie do treści § 2, zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Natomiast w myśl § 3 wskazanego artykułu, w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie z § 4 art. 73 p.p.s.a., doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.

W niniejszej sprawie wobec nieobecności adresata w miejscu zamieszkania w momencie dostarczenia przesyłki przez pocztę, dopełniono wymogów, o których mowa w art. 73 p.p.s.a. Pismo zostało złożone w Placówce Pocztowej w P. na okres 14 dni, o czym poinformowano adresata pozostawiając zawiadomienie w skrzynce oddawczej. Przesyłka była dwukrotnie awizowana, kolejno w dniach 8 i 16 listopada 2010r., a ponieważ nie odebrano jej w wyznaczonym terminie został zwrócona do Sądu w dniu 24 listopada 2010r. Zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie w takich przypadkach uważa się za dokonane z upływem czternastodniowego terminu, w którym przesyłka powinna być odebrana z Placówki Pocztowej. Zgodnie z treścią zwrotnego potwierdzenia odbioru zawartego w aktach sądowych czternastodniowy termin odbioru wezwania upłynął 22 listopada 2010 r. Przesyłka nie została w tym terminie odebrana, a jej nieodebranie, stosownie do treści art. 73 § 4 p.p.s.a., skutkuje uznaniem doręczenia postanowienia sądu z dnia 4 listopada 2010r. za dokonane w dniu 22 listopada 2010r.

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 4 listopada 2010r. nie zostało zaskarżone i jest prawomocne. Wobec powyższego zarządzeniem Przewodniczącego ponownie wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, wskazując jako podstawę ustalenia wysokości wpisu § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ). Powyższe wezwanie Skarżący odebrał w dniu 23 grudnia 2010r., zatem termin do uiszczenia wpisu upływał w dniu 30 grudnia 2010r. Skarżący nie uiścił wpisu w wyznaczonym terminie, ale w dniu 30 grudnia 2010r. nadał na Poczcie kolejny wniosek o zwolnienie od uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

Zgodnie art. 220 § 3 ustawy, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Skarżący pomimo prawidłowego wezwania w tym zakresie nie uiścił wpisu od skargi w wyznaczonym terminie, który jak wykazano wyżej upłynął z dniem 30 grudnia 2010 r. Wprawdzie do Sądu w dniu 3 stycznia 2011r. wpłynął kolejny wniosek Skarżącego o zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego, który został złożony w terminie do uiszczeniu wpisu, jednak ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych (nawet dokonane w terminie wskazanym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi), nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i z tej przyczyny nie ma wpływu na bieg terminu określonego w ustawie. W niniejszej sprawie postanowienie WSA w Opolu odmawiające przyznania skarżącemu prawa pomocy wobec niezaskarżenia go stało się prawomocne. W związku z tym na Skarżącym ciążył obowiązek, wynikający z prawomocnego orzeczenia sądu, uiszczenia wpisu, gdyż wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych został w całości rozpoznany tym postanowieniem, a termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg w czasie określonym w ponownym wezwaniu.

Zatem Skarżący składając ponownie wniosek o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, nie może uchylić się od skutków prawomocności wydanego wcześniej postanowienia odmawiającego mu przyznania prawa pomocy w tym zakresie. W tej sytuacji należało, po upływie terminu do uiszczenia wpisu od skargi wyznaczonego przez Przewodniczącego Wydziału, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku art. 220 § 3 p.p.s.a. - odrzucić skargę.

Dodatkowo Sąd zauważa, że tylko wydanie i uprawomocnienie się postanowienia w przedmiocie prawa pomocy o odmiennej treści powoduje utratę mocy poprzedniego postanowienia, lecz pozostaje bez wpływu na skutki niezastosowania się strony do treści postanowienia prawomocnego.