Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 542/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2023-11-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. P. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Pomorskim z dnia 10 sierpnia 2023 r. nr WZON.9532.3.2.2023 w przedmiocie odmowy stwierdzenia bezczynności organu postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

I. P. (zwana dalej także jako "strona skarżąca") pismem z dnia 17 lipca 2023 r. wniosła do Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Pomorskim ponaglenie, w którym zarzuciła bezczynność Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Gdańsku w sprawie wydania jej karty parkingowej.

Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2023 r. nr WZON.9532.3.2.2023 Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Pomorskim po rozpoznaniu ww. ponaglenia na podstawie art. 37 § 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz.U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.), powoływanej dalej jako "k.p.a.", stwierdził, że Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Gdańsku nie dopuścił się zarzucanej mu bezczynności.

Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższe postanowienie, w której zarzuciła organowi szereg uchybień, w tym nie ustosunkowanie się do wszystkich zarzutów ponaglenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności należy wskazać, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, Sąd obowiązany jest zbadać spełnienie warunków formalnych do wniesienia skargi, w tym ocenić kwestię dopuszczalności wniesienia skargi.

Zgodnie bowiem z art. 3 § 1 i § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), zwanej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, przy czym kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. A contrario przyjąć należy, że skarga jest niedopuszczalna, gdy postanowienie jest niezaskarżalne, nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga istoty sprawy.

W przypadku niezałatwienia sprawy w terminie bądź przewlekłości postępowania stronie postępowania administracyjnego, stosownie do art. 37 § 1 k.p.a., służy środek prawny w postaci ponaglenia, który wnosi się – co do zasady – do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 k.p.a.). Organ rozpatrujący ponaglenie wydaje postanowienie (art. 37 § 6 k.p.a.).

W postępowaniu administracyjnym obowiązuje zasada, że na wydane w toku postępowania postanowienie służy stronie zażalenie, gdy Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi (art. 141 § 1 k.p.a.) lub gdy przepis szczególny tak stanowi – jeżeli organ administracji publicznej wydaje postanowienie w oparciu o taki przepis.

Należy wskazać, że art. 37 § 6 k.p.a. przewiduje wydanie postanowienia rozpatrującego ponaglenie, a unormowanie to służy zwalczaniu bezczynności lub przewlekłości w załatwianiu danej sprawy, przy czym, co istotne, przepis ten nie zawiera normy, która uprawniałaby adresata postanowienia do wniesienia na nie zażalenia.

W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że postanowienie wydane w wyniku rozpatrzenia ponaglenia jest rozstrzygnięciem podejmowanym w ramach nadzoru organu wyższego stopnia nad organami niższego stopnia. Nie jest ono postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty, jako że jego celem jest jedynie spowodowanie, aby tego rodzaju rozstrzygnięcie (co do istoty) zostało podjęte w sytuacji, gdy organ administracji pozostaje w bezczynności lub w sposób przewlekły prowadzi postępowanie, albo też poinformowanie strony, że jej zarzuty w tym zakresie ocenione zostały jako niezasadne. Postanowienie wydane na podstawie art. 37 § 6 k.p.a. nie jest także postanowieniem kończącym postępowanie administracyjne w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., ponieważ na skutek wniesienia ponaglenia nie toczy się żadne nowe postępowanie administracyjne, a jedynie – jak już wcześniej wskazano – postępowanie w trybie nadzoru organu wyższego stopnia nad organem niższego stopnia. Omawianego postanowienia nie można również zakwalifikować do innych, niż określone w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a., aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Postanowienie wydane w odpowiedzi na ponaglenie nie stwarza bowiem po stronie adresata jakichkolwiek uprawnień lub obowiązków, a tym samym nie można go zaliczyć do aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Możliwość poddania postanowienia wydanego w trybie art. 37 § 6 k.p.a. kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne nie wynika także z żadnego przepisu szczególnego w rozumieniu art. 3 § 3 p.p.s.a., w szczególności z żadnego przepisu k.p.a. (zob. postanowienia: WSA w Warszawie z 14 kwietnia 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 261/21; WSA w Gdańsku z 4 grudnia 2019 r., sygn. akt II SA/Gd 716/19; WSA w Poznaniu z 15 stycznia 2019 r., sygn. akt II SA/Po 1139/18; dostępne na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl).

W niniejszej sprawie strona skarżąca uczyniła przedmiotem skargi postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Pomorskim z dnia 10 sierpnia 2023 r., którym organ ten rozpatrzył jej ponaglenie w związku z zaistniałą w ocenie strony bezczynnością Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w sprawie wydania karty parkingowej. Na postanowienie to, stosownie do poczynionych wyżej uwag, nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., ani też na podstawie żadnego innego przepisu, co wskazuje na niedopuszczalność zaskarżenia tego postanowienia do sądu.

Zgodnie z art. 58 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (§ 1 pkt 6). Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3).

Biorąc pod uwagę przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., odrzucił wniesioną skargę.