Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SAB/Bd 34/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2024-08-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 658
6480
Hasła tematyczne: Inspekcja sanitarna
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: uwzględniono skargę w części, stwierdzono, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 6, art. 13 ust. 1
journal: Dz.U. 2022 poz 902
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Renata Owczarzak Sędziowie: sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz (spr.) sędzia WSA Katarzyna Korycka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 27 sierpnia 2024 r. sprawy ze skargi [...] na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. stwierdza, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...]dopuścił się bezczynności w zakresie rozpoznania części wniosku [...] z dnia [...] obejmującej zdanie pierwsze pytania zawartego w punkcie [...] wniosku, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 2. zobowiązuje Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] do rozpoznania wniosku [...] z dnia [...] w zakresie zdania pierwszego pytania zawartego w punkcie [...] wniosku w terminie 14 dni od daty doręczenia organowi akt sprawy wraz z odpisem prawomocnego wyroku; 3. oddala skargę w pozostałej części; 4. zasądza od Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] na rzecz [...] kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] 2024 r., skierowanym do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, M. G. (dalej jako: "skarżąca") wniosła o udzielenie informacji publicznej zgodnie z żądanym zakresem:

1. Ile w każdym z ostatnich 5 pełnych lat i roku obecnym tutejszy organ wystosował do organu egzekucyjnego wniosków o wszczęcie postępowań w zakresie przymuszania rodziców do wykonania szczepień ochronnych u dzieci?

2. Ile wszczętych na wniosek tut. organu postępowań egzekucyjnych w okresie wskazanym w punkcie 1 toczy się nadal, ile zostało zawieszonych, a ile zostało umorzonych?

3. Ile z zakończonych w okresie wskazanym w punkcie 1 postępowań zakończyło się na skutek rozpoczęcia lub kontynuowania przez rodziców obowiązku szczepień, a ile w związku z zaistnieniem długotrwałych przeciwwskazań do szczepień lub wystąpienia niepożądanego odczynu poszczepiennego?

4. Skąd tutejszy organ pozyskuje informacje o braku realizacji przez rodziców szczepień obowiązkowych? Proszę wskazać jakie instytucje przekazały informacje o braku realizacji obowiązku szczepień w bieżącym roku?

5. Ile upomnień tutejszy organ w okresie wskazanym w punkcie 1 przesłał do rodziców, którzy nie wykonali wszystkich szczepień ochronnych?

6. Jaka była skuteczność wysłanych upomnień? Ile rodziców po otrzymaniu upomnień rozpoczęło lub zaczęło kontynuować wykonywanie szczepień ochronnych?

7. Czy we wskazanym w punkcie 1 okresie zdarzały się sytuacje, że wszczynano postępowanie egzekucyjne, a dziecko miało zaświadczenie odraczające szczepienia ochronne? Ile takich sytuacji było w każdym z ostatnich 5 lat i w roku obecnym.

8. Ile tutejszy organ w okresie wskazanym w punkcie 1 złożył do organu egzekucyjnego wniosków o umorzenie, lub zawieszenie postępowań egzekucyjnych i jakie były podstawy złożenia tych wniosków.

9. Czy tutejszy organ zgłosił kiedykolwiek wniosek o wszczęcie postępowania przymuszającego do zaszczepienia dziecka, u którego wystąpił NOP? Czy przed wszczęciem postępowania tutejszy organ weryfikuje rejestr NOP i bierze informacje tam zawarte pod uwagę przed decyzją o złożeniu wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego?

10. Jakie okoliczności wpływają na decyzję tut. Organu o wystosowaniu lub nie wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego?

11. Ile osób pracuje w komórce tut. Organu zajmującej się szczepieniami ochronnymi? Czy oprócz inicjowania postępowań egzekucyjnych podejmowane są inne działania w zakresie szczepień np. działalność edukacyjna i jakie to są działania?

12. Czy w związku z postępowaniami egzekucyjnymi dot. obowiązku szczepień pracownicy tut. Organu konsultują kwestie problematyczne z prawnikiem? Ile takich sytuacji miało miejsce w okresie wskazanym w punkcie 1 i jakie były powody zasięgnięcia pomocy u prawnika?

13. Co możemy zrobić, jeśli stawimy się na badaniu kwalifikacyjnym, a lekarz nie będzie chciał wydać zaświadczenia o braku możliwości szczepień ani nie zaszczepi dziecka? Jakie kroki powinniśmy podjąć?

14. Czy tutejszy Organ pełni kontrolę nad zgłaszaniem przez lekarzy NOP-ów?

15. W jaki sposób Organ może dowiedzieć się o wykroczeniu lekarza polegającym na niezgłoszeniu NOP? Ile takich przypadków miało miejsce w ostatnich 5 latach? Czy NOP mimo zgłoszenia go przez właściwego lekarza finalnie zostaje zaliczony do rejestru NOP-ów?

16. Czy Organ zgłasza działania lekarzy stanowiące uchybienie przepisów prawa do właściwej Izby Lekarskiej?

17. Ile Organ dokonał zgłoszeń uchybień prawa do Izb Lekarskich w ciągu ostatnich 5 lat?

18. Czy w związku z przeprowadzonym badaniem kwalifikacyjnym lekarz jest obowiązany wydać jakiś dokument?

19. Ile tutejszy Organ w ciągu ostatnich 5 lat odnotował niepożądanych odczynów poszczepiennych z podziałem na poszczególne szczepionki?

20. Ile ze zgłoszeń zostało przez pracownika PPIS zmienionych w zakresie kwalifikacji NOP-u i z jakiej przyczyny?

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w piśmie z dnia [...].2024 r., nr [...], odnosząc się do poszczególnych punktów wniosku o udzielenie informacji publicznej:

- wskazał liczbę wniosków o wszczęcie postępowania egzekucyjnego przypadających na poszczególne lata w okresie 2019-2024 r (ad pkt 1 wniosku )

- wyjaśnił, że informacje o braku realizacji przez rodziców szczepień obowiązkowych przekazuje organowi lekarz świadczeniodawca, do którego zaopcjowane jest dziecko; informacje o osobach uchylających się przekazują także państwowi powiatowi inspektorzy sanitarni z powiatów, gdzie świadczenia w zakresie podstawowej opieki zdrowotnej pobierają mieszkańcy powiatu mogileńskiego. Organ wskazał też nazwy podmiotów leczniczych, które w 2024r. przekazały informacje o osobach uchylających się od szczepień (ad. pkt 4 wniosku);

- wskazał liczbę upomnień przesłanych w poszczególnych latach w okresie 2019r. - 2024r. do rodziców, którzy nie wykonali wszystkich szczepień ochronnych (ad. pkt 5 wniosku);

- stwierdził, że nie składał żadnego wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego w przypadku uzasadnionego zaświadczenia o odroczeniu od szczepień (ad. pkt 7);

- wskazał, że podstawą wszczęcia postępowania jest informacja od lekarza świadczeniodawcy oraz, że wystąpienie NOP przy uprzednich szczepieniach jest przedmiotem badania podmiotowego będącego częścią badania kwalifikacyjnego przed szczepieniem; organ nie weryfikuje takich informacji (ad. pkt 9);

- stwierdził, że odpowiedzi na pytanie o okoliczności wpływające na decyzję tut. organu o wystosowaniu lub nie wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego udzielił już w odpowiedziach na wcześniejsze pytania (ad. pkt 10);

- wyjaśnił, że w Sekcji Nadzoru Przeciwepidemicznego Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w [...] zatrudnione są 3 osoby (ad. pkt 11 pyt. pierwsze)

- poinformował, że konsultuje niektóre kwestie z prawnikiem, jednakże nie prowadzi ewidencji porad udzielonych przez prawnika ani powodów ich zasięgania (ad pkt 12);

- wskazał, że żądanie przez stronę ustosunkowania się przez organ do hipotetycznej sytuacji (co zrobić jeśli lekarz nie będzie chciał wydać zaświadczenia o braku możliwości szczepień) nie stanowi informacji publicznej (ad. pkt 13),

- wyjaśnił, że przyjmuje zgłoszenia NOP i je rejestruje. Zasady zgłaszania i postępowania w sprawie NOP opisano w Ad. 20. Placówki prowadzą ewidencje NOP, weryfikujemy zgodność danych z tych ewidencji z liczbą zgłoszeń do PPIS (ad. pkt 14);

- o niezgłoszeniu przez lekarza NOP można dowiedzieć się w sposób opisany wyżej tj. w odpowiedzi na pytanie 14, a także ze skargi osoby, której stan zdrowia wskazywał na NOP a lekarz zaniechał udokumentowania i zgłoszenia przypadku. Organ dodał, że nie stwierdził przypadków niezgłoszenia NOP przez lekarza w trakcie nadzoru nad szczepieniami (ad. pkt 15);

- poinformował, że dokonał 4 zgłoszeń podejrzenia popełnienia przewinienia zawodowego w kwestii szczepień ochronnych w zakresie wymagań w obszarze nadzoru organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej (ad. pkt 16 i 17);

- przywołał treść przepisu art. 17 ust. 4 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu i zwalczaniu chorób zakaźnych u ludzi, z którego wynika obowiązek wydania przez lekarza zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu (ad. pkt 18);

- przytoczył dane z rejestru prowadzonego przez organ, dotyczące zgłoszeń NOP dokonanych w okresie ostatnich 5 lat (ad. pkt 19);

- poinformował, że pracownicy Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w [...] nie dokonywali zmiany kwalifikacji NOP (ad. pkt 20).

Dokonując analizy złożonego wniosku, organ uznał ponadto, iż żądana przez wnioskodawcę informacja zawarta w pytaniach nr 2, 3, 6, 8 i 11 (pyt. drugie) stanowi informację przetworzoną. W związku z czym organ wezwał skarżącą do wykazania – w terminie 7 dni - szczególnej istotności dla interesu publicznego uzyskania informacji publicznej w zakresie wyżej wskazanym. Udzieloną odpowiedź organu wraz z ww. wezwaniem doręczono skarżącej [...].02.2024 r.

W związku z brakiem odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z dnia [...] 2024 r. organ zawiadomił skarżącą o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej zawartej w pytaniach nr 2,3,6,8,11 (pyt 2) wniosku z dnia [...] 2024 r. Ww. zawiadomienie zostało doręczone skarżącej [...].2024 r. Następnie w dniu [...].2024 r. wydał decyzję o odmowie udostępnienia skarżącej informacji publicznej w podanym wyżej zakresie.

Pismem z dnia [...] marca 2024 r. M. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, w której zarzuciła mu:

1) naruszenie art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia [...] września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. 2022.902) poprzez uznanie żądanej informacji za informację przetworzoną, a w konsekwencji żądanie wykazania szczególnej istotności dla interesu publicznego, pomimo faktu, iż żądana informacja nie stanowi informacji przetworzonej;

2) naruszenie art. 13 ust. 1 i ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez nieudzielenie w terminie 14 dni odpowiedzi na wszystkie pytania zawarte we wniosku skarżącej z dnia [...] 2024 r.;

3) naruszenie art. 8 w zw. z art. 11 w zw. z art. 35 § 1 w zw. z art. 36 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej jako k.p.a.) poprzez nieudzielenie odpowiedzi oraz niezałatwienie sprawy bez zbędnej zwłoki w zakresie odnoszącym się do pytań zawartych w punktach 2,3,6, 8,11 wniosku skarżącej z dnia [...] 2024 r.

W ocenie skarżącej, informacje, których żądała były informacjami prostymi, które podlegały udostępnieniu bez wykazania przez wnioskodawcę jakiegokolwiek interesu w ich pozyskaniu. Były również w posiadaniu organu, a ich udostępnienie w sposób opisany we wniosku nie tworzyłoby nowej jakościowo informacji, zebranej według szczególnych kryteriów.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, że:

- nie prowadzi rejestrów czy ewidencji na temat przebiegu postępowań egzekucyjnych, które prowadzi wojewoda (pyt 2), zatem musiałby w celu przekazania tej statystyki dokonać przeglądu wszystkich spraw bieżących i zarchiwizowanych, a także w wielu przypadkach złożyć zapytania do organu egzekucyjnego o aktualny przebieg egzekucji i do lekarza świadczeniodawcy o aktualny stan szczepień dziecka;

- nie prowadzi odrębnych statystyk o powodach zakończenia postępowań, istotna bowiem dla organu jest informacja od lekarza świadczeniodawcy w sprawozdaniu kwartalnym czy dana osoba nie widnieje/nadal widnieje jako uchylająca się. Stąd zebranie informacji wnioskowanych w pyt 3 wymagałoby znacznego wysiłku i czasu, w tym aktualizacji danych w konsultacji z lekarzem i organem egzekucyjnym;

- organ prowadzi ilościową ewidencję upomnień lecz nie prowadzi statystyk na temat ich skuteczności. Zgłoszenie się do szczepienia po wysłaniu upomnienia nie zawsze może być skutkiem tego upomnienia. Stworzenie statystyki z okresu 5 lat na temat skuteczności wysłanych upomnień wymagałoby dużego nakładu pracy i czasu i weryfikacji wielu przypadków ze świadczeniodawcami (dot. pyt. 6);

- również udzielenie odpowiedzi na pytanie 8 wymagałoby znacznych, odbiegających od rutynowej pracy organu, nakładów czasu i pracy; organ nie prowadzi bowiem statystyk w tym zakresie;

- odpowiedź na pyt. 11 (pytanie drugie) praktycznie stanowiłaby odrębne opracowanie, a więc dodatkowy wysiłek intelektualny i niewątpliwie wykracza poza zakres działań mieszczących się w ramach podstawowych kompetencji organu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Skarga w niniejszej sprawie dotyczy bezczynności Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w zakresie rozpoznania wniosku skarżącej z dnia [...] 2024 r. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej.

Wskazać na wstępie należy, że zgodnie z art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (t.j.: Dz.U. z 2024 r. poz. 935 – dalej: p.p.s.a.). sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Ponadto, w myśl § 2 przywołanego przepisu sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.

Wyjaśnienia wymaga, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Zatem więc celem skargi na bezczynność jest wymuszenie na organie określonych w przepisach zachowań.

Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej przez bezczynność organu rozumieć należy sytuację, w której organ nie udostępnił zainteresowanemu podmiotowi żądanej przez niego informacji publicznej stosownie do przepisów stawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 902 – dalej powoływanej jako "u.d.i.p."), nie odmówił udostępnienia informacji na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., nie umorzył postępowania w myśl art. 14 ust. 2 u.d.i.p. bądź też nie odmówił udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w związku z niespełnieniem warunku wskazanego w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalone jest stanowisko, że w przypadku gdy informacja, o jaką ubiega się wnioskodawca, nie ma charakteru informacji publicznej bądź organ nie posiada żądnej informacji publicznej, organ ten nie ma obowiązku wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji, lecz powinien pisemnie, w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.i.d.p., powiadomić o tym wnioskodawcę, co stanowi warunek skutecznego uchylenia się od zarzutu bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 lutego 2008 r., I OSK 807/07; Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 maja 2021, II SAB/Wa 877/19 i z 11 grudnia 2017 r., II SAB/Wa 355/17 – dostępne na stronie: www.orzeczenia. nsa.gov.pl). Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. odpowiedzi należy udzielić bez zbędnej zwłoki, jednakże nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Termin ten może być przedłużony, co przewiduje art. 13 ust. 2 ustawy.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy należy w pierwszej kolejności stwierdzić, że Państwowy Powiatowego Inspektora Sanitarny należy do grupy podmiotów zobowiązanych do załatwienia wniosków o udostępnienie informacji publicznej, będącej w jej posiadaniu. Zadania i zakres działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej określone zostały w rozdziale 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 338, dalej "u.p.i.s."). Zadania Państwowej Inspekcji Sanitarnej określone w rozdziale 1 wykonuje m.in. państwowy powiatowy inspektor sanitarny jako organ rządowej administracji zespolonej w powiecie (art. 10 ust.1 pkt 3 u.p.i.s.). Skarżony organ jako organ władzy publicznej, zobowiązany jest więc do udostępniania informacji publicznej na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

W orzecznictwie ustalono, że co do zasady stanowią informację publiczną informacje zbierane i wytwarzane przez organy inspekcji sanitarnej, zgodnie z art. 2 w zw. z art. 5 pkt 1, 2, 3 i 5 u.p.i.s., w ramach prowadzonego nadzoru sanitarnego, w tym sanitarnego zabezpieczania granic państwa, analiz i ocen epidemiologicznych, opracowywania programów i planów działalności zapobiegawczej i epidemiologicznej dla podmiotów leczniczych, ustalenia zakresu i terminów szczepień ochronnych oraz sprawowania nadzoru w tym zakresie. Przede wszystkim informację publiczną stanowią informacje zbierane przez organ dotyczące niepożądanych odczynów poszczepiennych, które gromadzone są w powiatowym rejestrze zgłoszeń niepożądanych odczynów poszczepiennych, prowadzonym na podstawie art. 21 ust. 4 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1284) oraz § 8 i nast. rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 21 grudnia 2010 r. w sprawie niepożądanych odczynów poszczepiennych oraz kryteriów ich rozpoznawania (Dz.U. z 2010 r. poz. 1254 ze zm.) - por. wyrok WSA w Poznaniu z 6 września 2017 r., sygn. akt II SAB/Po 96/17 (dostępny jw.).

Zgodnie z art. 30 ust. 1 ww. ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. państwowi powiatowi inspektorzy sanitarni, państwowi wojewódzcy inspektorzy sanitarni lub wskazane przez nich specjalistyczne jednostki, właściwe ze względu na rodzaj zakażenia lub choroby zakaźnej, oraz Główny Inspektor Sanitarny lub wskazane przez niego krajowe specjalistyczne jednostki, właściwe ze względu na rodzaj zakażenia lub choroby zakaźnej, prowadzą rejestr zakażeń i zachorowań na chorobę zakaźną, zgonów z powodu zakażenia lub choroby zakaźnej, ich podejrzeń oraz przypadków stwierdzenia dodatniego wyniku badania laboratoryjnego.

Powyższe dane stanowią więc informację publiczną w rozumieniu art. 6 u.d.i.p.

Odnosząc przytoczony stan prawny do okoliczności faktycznych rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że z obszernego zakresu przedstawionych we wniosku skarżącej pytań, nie wszystkie podniesione kwestie mogą być uznane za żądanie udzielenia przez organ informacji publicznej, czyli informacji, które odnoszą się do publicznej sfery działalności tego organu, wytworzone lub posiadane przez ten organ.

Sąd podziela bowiem stanowisko PPIS, iż pytanie pkt 13 wniosku, w którym Skarżący zażądał udzielenia informacji o treści co może zrobić, jeśli stawi się na badaniu kwalifikacyjnym, a lekarz nie będzie chciał wydać zaświadczenia o braku możliwości szczepień, ani nie zaszczepi dziecka i jakie kroki powinien podjąć – nie stanowi informacji publicznej. Pytanie to wykracza poza zakres art. 6 u.d.i.p. Jak podkreślono informacje publiczne dotyczą sfery faktów i stanów istniejących w chwili udzielenia informacji publicznej. Nie można zatem domagać się w trybie dostępu do informacji publicznej, udzielenia informacji stanowiących w istocie porady czy opinie na dany temat, i to dotyczące ewentualnych zdarzeń przyszłych. Należy więc uznać za prawidłowe stanowisko PPIS, że pytanie pkt 13 nie dotyczy informacji publicznej, o czym skarżąca została poinformowana pismem z dnia [...] 2024 r. w ustawowym terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. We wskazanym terminie organ udzielił również szczegółowej odpowiedzi na pytania pkt 1, 4, 5, 7, 10, 11 (pytanie pierwsze), 12, 14, 15. Zatem także w tym zakresie nie ma podstaw do stwierdzenia bezczynności organu w odpowiedzi na wniosek Skarżącej z dnia [...] 2024 r., gdyż wniosek w tym zakresie został załatwiony, a Skarżący – co należy podkreślić - poza ogólnym powołaniem się na nie udzielenie informacji publicznej zgodnie z żądanym zakresem, nie wskazał na żadne okoliczności wskazujące na niepełny czy też niewystarczający zakres udzielonej odpowiedzi na powyższe pytania.

Zauważyć należy jednak, że odpowiedź PPIS na pytanie 9 zawarte we wniosku nie spełnia wymogów pozwalających uznać, iż dopełniono obowiązków wynikających z u.d.i.p. W odpowiedzi na pytanie 9 organ oświadczył, że podstawą wszczęcia postępowania jest informacja od lekarza świadczeniodawcy o uchylaniu się od szczepień i jest to podstawowa okoliczność do wszczęcia postępowania, które poprzedza działanie informacyjne i edukacyjne skierowane do uchylających się od szczepień, a wystąpienie NOP przy uprzednich szczepieniach jest przedmiotem badania podmiotowego będącego częścią badania kwalifikacyjnego przed szczepieniem, zatem jest to przedmiot badania lekarza a nie organu, zatem organ nie weryfikuje takich informacji. W ocenie Sądu nie można uznać, że powyższe stwierdzenie organu stanowi jasną i wyczerpującą odpowiedź na pytanie nr 9, w szczególności w zakresie jego pierwszej części, tj. pytania o to, czy organ kiedykolwiek zgłosił wniosek o wszczęcie postępowania przymuszającego do zaszczepienia dziecka, u którego wystąpił NOP. Należy zatem stwierdzić, że sposób rozpoznania wniosku skarżącej w zakresie pytania nr 9 zdanie pierwsze świadczy o bezczynności organu.

W odniesieniu zaś do pkt 2, 3, 6, 8 i 11 (pytanie drugie) wniosku Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny, w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., wyjaśnił, że wniosek w tym zakresie dotyczy informacji przetworzonej i z tej przyczyny wezwał skarżącą do wskazania w terminie 7 dni, że udostępnienie informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Następnie wobec braku odpowiedzi na wezwanie, decyzją z dnia [...] 2024 r. nr [...] organ odmówił udostępnienia informacji publicznej w omawianym zakresie.

Wskazać w tym miejscu należy, że na etapie skargi na bezczynność w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie rozstrzyga się o charakterze informacji – czy żądana informacja jest informacją przetworzoną, czy też informacją "prostą". Przedmiotem oceny sądu jest wyłącznie okoliczność czy organ podjął czynności w sprawie w wymaganych przepisami prawa terminach.

W świetle przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, jeżeli do uwzględnienia wniosku dostępowego niezbędne jest wytworzenie z posiadanych informacji prostych informacji przetworzonej, konieczne staje się uruchomienie postępowania polegającego na ustaleniu czy wnioskodawca spełnia przesłankę wskazaną w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. warunkującą uzyskanie takiej informacji, tj. czy jej uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W takiej sytuacji najbardziej odległym terminem, w jakim powinno nastąpić udzielenie informacji zgodnie z żądaniem, bądź wydanie decyzji o odmowie udostępnienia takiej informacji, jest termin 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.) [por. wyrok NSA z dnia 17 maja 2023 r. o sygn. akt III OSK 276/22].

Ponieważ organ administracji bez zbędnej zwłoki wydał decyzję o odmowie udostępnienia stronie informacji publicznej z uwagi na brak wykazania przez skarżącą interesu publicznego celem uzyskania informacji przetworzonej, w ocenie Sądu nie można mówić o bezczynności organu w tym zakresie.

Reasumując stwierdzić należy, że organ tylko w części dotyczącej zdania pierwszego pytania zawartego w punkcie 9 dopuścił się bezczynności i zobowiązał organ do rozpoznania wniosku skarżącej w tym zakresie, o czym orzeczono w pkt 2 wyroku na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W pozostałej części skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a (pkt 3 wyroku).

Jednocześnie Sąd uznał, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, orzekając o tym na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. (pkt 1 sentencji wyroku). Sąd wziął pod uwagę okoliczność, że wniosek skarżącej nie pozostał bez jakiejkolwiek odpowiedzi. W ustawowym terminie (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.) do skarżącej zostało skierowane pismo z odpowiedziami na zadane pytania, a także z wezwaniem do wykazania interesu publicznego celem uzyskania informacji przetworzonej, co przemawia za przyjęciem stanowiska, że organ nie zlekceważył wniosku. Większość udzielonych przez organ odpowiedzi na pytania jest obszerna i wyczerpująca. Jedynie w zakresie pytania 9 organ nie udzielił pełnej odpowiedzi.

W stanie sprawy nie ma podstaw do przyjęcia, że organ celowo nie odpowiedział na część pytania zawartego w pkt 9 wniosku jako niedotyczące informacji publicznej i zmierzał do naruszenia konstytucyjnego prawa obywatela do uzyskania informacji publicznej, wyrażonego w art. 61 ust. 1 Konstytucji RP. PPIS, jak każdy podmiot stosujący prawo może kierować się własnymi poglądami co do sposoby stosowania i interpretowania prawa. To oznacza, że pogląd o braku przymiotu informacji publicznych co do niektórych z żądań skarżących nie może świadczyć, że wobec braku racji po stronie PPIS, organ ten rażąco narusza prawo.

O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 oraz art. 205 § 1 p.p.s.a. w związku z § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021, poz. 535). Sąd zasądził zwrot kosztów w wysokości 100 zł, które stanowią równowartość wpisu stałego od skargi (pkt 4 sentencji wyroku).