Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 599/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-10-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184 w zw z art 197 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Karol Kiczka po rozpoznaniu w dniu 1 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 marca 2024 r. sygn. akt II SA/Wr 16/24 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu w sprawie ze skargi [...] na postanowienie Wojewody Dolnośląskiego z dnia 19 października 2023 r. nr NRŚ-OR.7581.17.2023.KMa w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego opłacenie jednorazowej opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 22 marca 2024 r. sygn. akt II SA/Wr 16/24 oddalił wniosek [...] o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

Zażalenie na to postanowienie złożyła skarżąca wnosząc o przychylenie się do zażalenia, uchylenie postanowienia o odmowie przywrócenia terminu i przywrócenie terminu ewentualnie o uchylenie tego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, o zwrot kosztów zażalenia, oraz o dokonanie reklamacji przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej p.p.s.a.), sąd na wniosek strony przywraca termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, jeżeli uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania uchybienia terminu i należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Z brakiem winy mamy bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia okoliczności niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu.

W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżąca nie uprawdopodobniła braku swej winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowo Sąd pierwszej instancji uznał, że skarżąca odwołując się do nieprawidłowego doręczenia przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi i związanego z tym uchybienia terminu nie wykazała, że nie ponosi winy w uchybieniu omawianego terminu. By uznać za uprawdopodobniony brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego do skargi z uwagi na nieprawidłowości w doręczeniu przesyłki nie wystarczy wykazać, że skarżąca dzwoniła do sądu na numer sądowy czy wskazać na pełnomocnictwo pocztowe dla męża, którego nota bene nie poświadczyła za zgodność z oryginałem, i które niczego nie dowodzi i o niczym nie świadczy bowiem nie osoba odbierająca przesyłkę jest powodem uchybienia terminu lecz brak odebrania przesyłki we właściwym terminie i w konsekwencji nie opłacenie skargi. Wydruk z historii połączeń, mający potwierdzać kontakt telefoniczny z sądem nie stanowi przekonującego dowodu na poparcie twierdzeń skarżącej. Wskazane w zażaleniu czynności nie świadczą o braku winy w uchybieniu terminu. Nie są to sytuacje, które uzasadniają przywrócenie terminu. Zgodnie z poglądami orzecznictwa, do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak kataklizmy, problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą i wykazanie tych sytuacji w sposób przekonywujący. Sąd nie ma podstaw do kwestionowania doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu sądowego - przesyłka jest bowiem skierowana na właściwy adres korespondencyjny wskazany przez skarżącą, prawidłowo awizowana, a w urzędzie pocztowym pozostawała na okres 14 dni od dnia pierwszego awizo, czyli zgodnie z ustawowym wymogiem. Zaś pełnomocnictwo pocztowe dołączone do zażalenia jest jedynie pełnomocnictwem do odbioru korespondencji, a nie innym niż wskazany w skardze adresem korespondencyjnym i tym samym również nie stanowi dowodu na brak winy w uchybieniu terminu.

W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu właściwie ocenił, że wskazane przez skarżącą okoliczności nie mogą świadczyć o uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Z uwagi na wskazane we wniosku oraz zażaleniu okoliczności, jednak w żaden sposób nie udokumentowane i nie uprawdopodobnione, trudno uznać, że skarżąca nie miała żadnej możliwości powzięcia wiadomości o wystosowanym wezwaniu, skoro jak sama twierdzi numer telefoniczny do sądu zna i dzwoniła na co przedstawiła biling. Brak dbałości o własne interesy i należytej staranności przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku - oznacza brak wyłączenia winy w przypadku choćby lekkiego niedbalstwa. Wskazane zaniedbania obciążają samą skarżącą, a tym samym nie uwalniają one strony od winy w niezachowaniu terminu (por. postanowienie NSA z dnia 21 stycznia 2015 r., I OZ 1226/14, publ: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W świetle powyższego uznać należy, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, okoliczności powołane w zażaleniu nie podważyły bowiem prawidłowej oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.