Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 3077/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-08-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6099 Inne o symbolu podstawowym 609
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 411, 411a,414, 273, 271
journal: Dz.U. 2018 poz 2268
law: Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r Prawo wodne - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Rowiński, Sędziowie sędzia WSA Joanna Borkowska, sędzia del. SO Aleksandra Westra (spr.), Protokolant st. ref. Marta Pachulska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 sierpnia 2020 r. sprawy ze skargi Syndyka masy upadłości [...] sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z/s w [...] na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty stałej za pobór wód podziemnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

1 U Z A S A D N I E N I E

Zaskarżoną decyzją znak [...] z [...] listopada 2019 r. Dyrektor Zarządu Zlewni w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, działając na podstawie art. 273 ust. 6 w związku z art. 271 ust. 2, art. 14 ust. 2 i 6 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2018 r. poz. 2268 ze zm.) oraz art. 104 k.p.a. określił [...] Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w [...] za okres [...] stycznia 2019 r. — [...] grudnia 2019 r. opłatę stałą w wysokości 2535 zł za pobór wód podziemnych.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy.

W dniu [...].07.2019 r. Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie Zarząd Zlewni w [...] na podstawie art. 271 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne ustaliło, w formie informacji rocznej, [...] Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w [...] za okres [...] stycznia 2019 r. — [...] grudnia 2019 r. opłatę stałą w wysokości 2535 zł. za pobór wód podziemnych.

Syndyk masy upadłościowej [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] złożył reklamację z dnia 11.07.2019 r., w której nie zgodził się z wysokością opłaty za pobór wód podziemnych ustaloną w powołanej informacji rocznej. Syndyk wskazał, że aktem notarialnym z dnia [...].10.2018 r. nieruchomość w [...], której opłata dotyczy, została sprzedana w postępowaniu upadłościowym i nie stanowi już składnika majątkowego upadłej spółki. Podniesiono, że organ winien zwrócić się do nabywcy ww. nieruchomości ze stosownymi naliczeniami i roszczeniami, bowiem posiada on wiedzę o ciążących na nim obowiązkach w tym zakresie.

Organ rozpoznając reklamację ustalił, że syndyk masy upadłościowej [...] Sp. z o.o. dokonał jedynie sprzedaży nieruchomości położonej w [...] i że nie doszło do przejęcia przez nabywcę nieruchomości praw i obowiązków wynikających z pozwolenia wodnoprawnego z dnia [...].10.2010 r.

Organ wskazał, że opłata stała z dnia [...].07.2019 r., znak: [...] została ustalona w oparciu o pozwolenie wodnoprawne ważne do dnia [...].10.2030 r. udzielone przez Starostę [...] decyzją z dnia [...].10.2010 r., znak: [...] na pobór wód podziemnych dla [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] będącej zgodnie z zapisami Krajowego Rejestru Sądowego nr [...] w upadłości likwidacyjnej jako [...] Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w [...]. Powołano, że powyższą decyzją Starosta [...] udzielił pozwolenia wodnoprawnego na pobór wód podziemnych z istniejącej studni zlokalizowanej na działce nr ew. [...], obręb[...], stanowiącej przedmiot sprzedaży zawarty w akcie notarialnym, Repertorium A nr [...] z dnia [...].10.2018 r., którego pierwsza strona została doręczona organowi przy piśmie syndyka z dnia 01.08.2019 r. Organ zauważył, że przedłożona przez syndyka pierwsza strona aktu notarialnego, Repertorium A nr [...] z dnia [...].10.2018 r. w żaden w sposób nie wskazuje na następstwo prawne nabywcy nieruchomości. Powołano, że zgodnie z art. 411 ust. 1 Prawa wodnego następca prawny zakładu, który uzyskał pozwolenie wodnoprawne, przejmuje prawa i obowiązki wynikające z tego pozwolenia. Wskazano, że do przejęcia praw i obowiązków wynikających z pozwolenia wodnoprawnego dochodzi w sytuacji wstąpienia na zasadzie sukcesji uniwersalnej w ogół praw i obowiązków zakładu, który uzyskał pozwolenie wodnoprawne bądź też takiej jego zorganizowanej części, która w całości związana jest z udzielonym pozwoleniem wodnoprawnym. Powołano, że w przypadku, gdy zakład przeniósł jedynie własność nieruchomości, na której zlokalizowane jest urządzenie wodnoprawne służące do korzystania z usługi wodnej objętej pozwoleniem wodnoprawnym, brak jest podstaw prawnych do przyjęcia, że doszło do następstwa prawnego pomiędzy zakładem a podmiotem, który nabył tytuł prawny do nieruchomości. Ten ostatni podmiot nie wstąpił bowiem w ogół praw i obowiązków zakładu lub jego zorganizowanej części. W tej sytuacji nie doszło do przejścia na nabywcę nieruchomości, na której zlokalizowane jest urządzenie wodne, praw i obowiązków wynikających z pozwolenia wodnoprawnego i adresat pozwolenia wodnoprawnego jest zobowiązany do ponoszenia opłaty stałej, mimo że w jego władaniu nie znajduje się przedmiotowa nieruchomość.

Organ zauważył, że opłata stała za usługi wodne jest ściśle powiązana z wydanym pozwoleniem wodnoprawnym, co oznacza, że podmiot legitymujący się ważnym pozwoleniem wodnoprawnym obowiązany jest do ponoszenia opłaty stałej za usługi wodne z niego wynikające. Opłata stała stanowi formę rekompensaty za gotowość środowiska do udostępnienia zasobów wody adresatowi pozwolenia w ilości określonej tym pozwoleniem. Natomiast wielkości przyjęte w pozwoleniu wodnoprawnym stanowią składową wzoru służącego wyliczeniu opłaty stałej, o której mowa w art. 271 ust. 2 Prawa wodnego. Powołano, że [...] Sp. z o.o. w upadłości Iikwidacyjnej korzysta z usługi wodnej na podstawie pozwolenia wodnoprawnego udzielonego przez Starostę [...] w dniu [...].10.2010 r., na pobór wody podziemnej w ilości 50 m3/h, co oznacza, że zgodnie z art. 298 pkt 1 Prawa wodnego obowiązany jest ponieść opłatę stałą za usługę wodną. Organ wskazał, że wysokość opłaty została określona zgodnie z art. 271 ust. 2 Prawa wodnego, tj. jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, czasu wyrażonego w dniach i maksymalnej ilości wody podziemnej wyrażonej w m3/s, która może być pobrana na podstawie pozwolenia wodnoprawnego. Powołano, że z § 15 pkt 1 rozporządzenia w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne wynika, że do dnia 31 grudnia 2019 r. jednostkowe stawki opłat za usługi wodne za pobór wód w formie opłaty stałej, z wyłączeniem jednostkowych stawek opłat za usługi wodne za pobór wód do celów wytwarzania energii elektrycznej lub cieplnej dla instalacji posiadających w dniu wejścia w życie ustawy ważne pozwolenia wodnoprawne albo pozwolenia zintegrowane w formie opłaty stałej, wynoszą za pobór wód podziemnych — 500 zł na dobę za 1 m3/s za określony w pozwoleniu wodnoprawnym albo w pozwoleniu zintegrowanym maksymalny pobór wód. Organ wskazał, że opłata stała została obliczona jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, wynoszącej 500 PLN, czasu wyrażonego w dniach, wynoszącego 365 dni i maksymalnego poboru określonego w pozwoleniu wodnoprawnym z dnia [...].10.2010 r., w ilości 50 m3/h i wynoszącego po przeliczeniu 0,01388888 m3/s.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję złożył Syndyk masy upadłości [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...], wnosząc o jej uchylenie, przyznanie przymiotu strony decyzji wodno-prawnej nabywcy, przyznanie przymiotu strony decyzji wodno-prawej nabywcy nieruchomości poprzez formalne przepisanie decyzji na nabywcę lub wydanie na jego rzecz nowej decyzji; alternatywnie o wygaszenie decyzji wodno-prawnej z braku następstwa prawnego i umorzenie postępowania w tym przedmiocie.

W uzasadnieniu skargi powołano, że w dniu [...] września 2018 r. i [...] października 2018 r. Syndyk dokonał sprzedaży nieruchomości, na której zlokalizowana jest studnia, której dotyczy pozwolenie wodnoprawne udzielone decyzją z [...] października 2010 r. Przedmiotem sprzedaży nie było przedsiębiorstwo ani jego zorganizowana część ale konkretna nieruchomość. Powołano, że Syndyk składała oświadczenia dotyczące sprzedaży nieruchomości i przejęcia przez nabywcę praw, a nabywca nie uchyla się od przejęcia praw. Do skargi strona załączyła szereg dokumentów na okoliczność prowadzonej korespondencji z organami, korespondencji z nabywcą i dowodu zapłaty 2 rat opłat za 2018 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jego oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

W piśmie z dnia 27 lutego 2020 r. skarżąca podtrzymała dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu była decyzja Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie – Dyrektora Zarządu Zlewni w [...] z [...] listopada 2019 r. określająca [...] Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w [...] za okres od [...] stycznia do [...] marca 2019 r. opłatę stałą w wysokości 2535,00 zł za pobór wód podziemnych.

Sąd w składzie orzekającym doszedł do przekonania, że skarga syndyka nie zasługiwała na uwzględnienie, albowiem w toku prowadzonego przez organ postepowania nie doszło do naruszenia żadnych przepisów postepowania, a zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Jednocześnie Sąd podzielił ustalenia stanu faktycznego dokonane przez organ i przyjął je za własne, co czyni zbędnym ich ponowne przytaczanie. Również Sąd podzielił w całości ocenę organu dotyczącą obowiązku uiszczenia przez spółkę opłaty stałej. Organ szczegółowo uzasadnił swą ocenę w powyższym zakresie, przytaczając odpowiednie regulacje prawne, oraz odniósł się do przedstawionych przez syndyka zarzutów.

Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 271 ust. 2 Prawa wodnego, zgodnie z którym wysokość opłaty stałej za pobór wód podziemnych ustala się jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, czasu wyrażonego w dniach i maksymalnej ilości wody powierzchniowej wyrażonej w m³/s, która może być pobrana na podstawie pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego, z uwzględnieniem stosunku ilości wody podziemnej, która może być pobrana na podstawie tych pozwoleń, do dostępnych zasobów wód podziemnych.

Strona, w złożonej reklamacji podniosła, że w październiku 2018 r. zbyła nieruchomość, na której zlokalizowana jest studia, której dotyczy pozwolenie wodnoprawne na pobór wód podziemnych z dnia [...] października 2010 r. na rzecz innego podmiotu, jak również, że strona nie korzysta już z przedmiotowego urządzenia wodnego. Organ prawidłowo jednak ustalił, że pozwolenie wodnoprawne z dnia [...] października 2010 r. na pobór wód podziemnych ze studni zlokalizowanej na działce ewidencyjnej nr [...] obręb [...], ważne do [...] października 2030 r. zostało udzielone przez Starostę [...] na rzecz [...] Sp. z o.o. Przedmiotowe pozwolenie nie zostało zmienione ani wygaszone. Fakt sprzedaży nieruchomości, na której znajduje się urządzenie wodne, którego dotyczy wydane pozwolenie wodnoprawne, nie mógł stanowić o zasadności zarzutów syndyka, że to nie [...] sp. z o.o. powinna być adresatem decyzji o ustaleniu opłaty stałej za pobór wód podziemnych na podstawie powoływanego powyżej pozwolenia, a nabywca nieruchomości. Nie ulega bowiem wątpliwości, że nabywca nieruchomości, na której zlokalizowana jest studnia, nie jest następcą prawnym zakładu, który uzyskał pozwolenie wodnoprawne, a więc nie mógł przejąć praw i obowiązków wynikających z tego pozwolenia w trybie art. 411 ustawy Prawo wodne. Z dokumentów złożonych przez stronę w toku postępowania administracyjnego, jak również dołączonych do skargi wynika jednoznacznie, że aktem notarialnym została zbyta na rzecz nabywcy tylko nieruchomość, na której zlokalizowana jest studnia, a nie doszło do zbycia, bądź przejęcia całego mienia spółki pozostającej w upadłości likwidacyjnej. Powyższe zostało również potwierdzone w pismach syndyka. Z akt sprawy wynika również, że na dzień wydawania zaskarżonej decyzji, pozwolenie wodnoprawne z [...] października 2010 r. nie zostało zmienione, cofnięte bądź wygaszone. Spółka [...] Sp. z o.o. cały czas pozostaje adresatem ważnego pozwolenia wodnoprawnego, będącego w obrocie prawnym.

Wskazać w tym miejscu należy, że strona również nie zrzekła się formalnie przedmiotowego pozwolenia, co pozwoliłoby na wszczęcie postępowania i wydanie decyzji wygaszającej na podstawie art. 414 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo wodne. Na dzień wydania zaskarżonej decyzji przedmiotowe pozwolenie nie zostało wygaszone, organ nie wszczął postępowania w tym przedmiocie ani na wniosek ani z urzędu. Fakt, że strona dokonała zapłaty tylko dwóch rat opłaty stałej za pobór wód podziemnych za 2018 r., a pozostałe opłaty o ile zostały dokonane to przez nabywcę nieruchomości, nie uzasadnia przyjęcia, że takowy wniosek w przedmiocie zrzeczenia się przedmiotowego pozwolenia został złożony właściwemu organowi. Ponadto, z akt sprawy wynika, że na dzień wydania zaskarżonej decyzji nie doszło do przeniesienia przedmiotowego pozwolenia wodnoprawnego na rzecz innego podmiotu i nie została wydana decyzja na podstawie art. 411a ustawy Prawo wodne. Zgodnie z ust. 1. ww. przepisu, organ właściwy w sprawach pozwoleń wodnoprawnych, który wydał pozwolenie wodnoprawne, jest obowiązany, za zgodą strony, na której rzecz wydano pozwolenie wodnoprawne, do przeniesienia pozwolenia wodnoprawnego na rzecz innego podmiotu, jeżeli ten podmiot przyjmuje wszystkie warunki określone w tym pozwoleniu wodnoprawnym. Przeniesienie pozwolenia wodnoprawnego, o którym mowa w ust. 1, następuje w drodze decyzji (ust. 2.). Stronami postępowania o przeniesienie pozwolenia wodnoprawnego są podmiot, na którego rzecz wydano pozwolenie wodnoprawne, oraz podmiot zainteresowany nabyciem praw i obowiązków wynikających z tego pozwolenia wodnoprawnego (ust. 3.). Decyzję, o której mowa w ust. 1, wydaje się na wniosek podmiotu, na rzecz którego przenoszone jest pozwolenie wodnoprawne (ust. 4.). Niewątpliwie z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że pozwolenie nie zostało przeniesione na nabywcę, a dopiero w toku przedmiotowego postępowania w przedmiocie określenia wysokości opłaty stałej, nabywca i zbywca podjęli działania zmierzające do zainicjowania postępowania w przedmiocie przeniesienia pozwolenia, na co wskazuje dokument dołączony do skargi - pismo nabywcy adresowane do skarżącej z dnia 10 września 2019 r., pismo organu do nabywcy z dnia 19 września 2019 r., pismo syndyka do organu z dnia 30 października 2019 r.

W tym stanie rzeczy, organ prawidłowo uznał, że skarżąca jest zobowiązana do ponoszenia opłaty stałej za wskazany okres, zgodnie z art. 289 ustawy prawo wodne. Sąd orzekając w niniejszej sprawie, podziela pogląd organu, że jeżeli pozwolenie wodnoprawne pozostaje w obrocie prawnym, to jego adresat obowiązany jest do ponoszenia opłaty stałej za pobór wód objętych wydanym pozwoleniem, niezależnie od tego czy faktycznie dochodzi do poboru wód podziemnych (tak też WSA w Warszawie w wyroku z 7 grudnia 2018 r. sygn. akt IV SA/WA 1992/18 CBOSA).

Podzielić należy stanowisko organu wyrażone w odpowiedzi na skargę, że "opłata stała za usługi wodne jest ściśle powiązana z wydanym pozwoleniem wodnoprawnym, co oznacza, że podmiot legitymujący się ważnym pozwoleniem wodnoprawnym obowiązany jest do ponoszenia opłaty stałej za usługi wodne z niego wynikające. Opłata stała stanowi formę rekompensaty za gotowość środowiska do udostępnienia zasobów wody adresatowi pozwolenia w ilości określonej tym pozwoleniem. Z przepisu art. 271 ust. 2 Prawa wodnego wynika, że wielkości przyjęte w pozwoleniu wodnoprawnym stanowią składową wzoru służącego wyliczeniu opłaty stałej. Okoliczność, że adresat pozwolenia wodnoprawnego zaniechał realizacji praw wynikających z pozwolenia wodnoprawnego jest nieistotna dla obowiązku poniesienia opłaty stałej przez podmiot, który legitymuje się pozwoleniem wodnoprawnym będącym w obrocie prawnym. Fakt ten wpływa na obowiązek ponoszenia opłaty zmiennej oraz jej wysokości, nie zaś opłaty stałej, którą ustala się na podstawie pozwolenia wodnoprawnego".

Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że zarzuty skargi są bezzasadne, a w sprawie nie dostrzeżono innych uchybień uzasadniających uchylenie zaskarżonej decyzji z urzędu.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.

-----------------------

7