Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2367/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-06-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.B. z dnia [...] czerwca 2012 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T.B. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych postanawia: 1. ustanowić w niniejszej sprawie dla T.B. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W., 2. oddalić wniosek w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

T.B. wnioskiem z dnia [...] czerwca 2012 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Z treści wniosku skarżącego wynika, że nie osiąga on żadnego dochodu oraz nie posiada żadnych oszczędności i pozostaje na utrzymaniu matki.

Nadto, sytuacja majątkowa i możliwości płatnicze skarżącego są znane z urzędu bowiem były one już przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w niniejszej sprawie, w ramach wniosku z dnia [...] listopada 2012 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (prawomocnym postanowieniem z dnia 22 marca 2012 r. zwolniono skarżącego od kosztów sądowych). Z zestawienia obydwu wniosków wynika, że sytuacja majątkowa i możliwości płatnicze skarżącego nie uległy od tego czasu zasadniczej zmianie.

To zaś oznacza, że rozpatrując wniosek z dnia [...] czerwca 2012 r. można oprzeć się na ustaleniach poczynionych uprzednio.

I tak, skarżący w dalszym ciągu pozostaje na utrzymaniu matki i korzysta z osiąganego przez nią dochodu w wysokości 605,23 zł netto, którego źródłem jest świadczenie emerytalne. Skarżący nadal nie osiąga dochodu z zarejestrowanej działalności gospodarczej (w 2010 r. dochód ten wyniósł tylko 1.494 zł) i nie posiada też żadnych oszczędności.

Z kolei, w myśl art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz 270, dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Podstawą oceny dopuszczalności przyznania prawa pomocy jest bowiem rzeczywista sytuacja materialna w gospodarstwie domowym osoby ubiegającej się o przyznanie takiego prawa.

W niniejszej sprawie skarżący wykazał, że przypadający na jednego członka rodziny dochód wynosi zaledwie 300 zł miesięcznie netto, a jego wysokość nie pozwala poczynić mu niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i matki.

W konsekwencji skarżący nie jest w stanie ponieść wydatków na ustanowienie adwokata.

W związku z tym należało uznać, że zostały spełnione określone w art. 246 § 1 ppsa przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w pkt 1 sentencji.

Odrębnie natomiast należy rozpoznać wniosek w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Wniosek ten podlega oddaleniu, ponieważ, jak wskazano już powyżej, prawomocnym postanowieniem z dnia 22 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwolnił skarżącego od kosztów sądowych w całości. Zwolnienie to jest wiążące i ma ten skutek, że skarżący nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych zarówno w postępowaniu przed Sądem I instancji – Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie – jak też w postępowaniu przed Sądem II instancji – Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Z uwagi na powyższe, w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 ppsa w zw. z art. 170 ppsa, postanowiono, jak w pkt 2 sentencji.