Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 2854/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2005-11-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Radzicka Sędziowie sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska (spr.) Protokolant referent-stażysta Krystyna Pietrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2005 r. sprawy ze skargi Z. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego; oddala skargę /-/E. Kręcichwost-Durchowska /-/G. Radzicka /-/E. Makosz-Frymus MW


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] r. powołując się na art. 138 § pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 10071) w zw. z art. 17 ust.1 i 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 71,poz. 734 ze zm.- dalej ustawa) utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] r. Nr [...] odmawiającą przyznania Z. C. dodatku mieszkaniowego.

W uzasadnieniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze potwierdziło prawidłowość dokonanych ustaleń i obliczeń, przez organ I instancji i ich zgodność z obowiązującymi przepisami.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Z. C. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. Wskazała, że organ ustalając dochód jednego członka rodziny mylnie przyjął, że rodzina skarżącej składa się z dwóch osób, podczas gdy jej gospodarstwo domowe składa się z pięciu osób, co wynika

z pisma Spółdzielni Mieszkaniowej w [...]. Skarżąca nie kwestionowała innych ustaleń organów I i II instancji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze

w [...] wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu ustalił co następuje :

Z. C. i jej mąż M. C. zajmują lokal mieszkalny położony w [...] przy ul. [...]

Lokal ten ma powierzchnię użytkową 71,20 m2.

W lokalu tym zamieszkują 2 osoby. Łączny dochód rodziny skarżącej

w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku wyniósł 4348,20 zł, co w przeliczeniu na jednego członka gospodarstwa wynosi miesięcznie 724,40 zł.

Wydatki za lokal za jeden miesiąc wyniosły 427,32 zł.

We wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego, skarżąca podała, że w lokalu położonym w [...] przy ul. [...] jest zameldowanych 5 osób: skarżąca Z. C. , jej mąż M. C., syn T. C., synowa B. S-C. i syn P. S-C. Synowie i synowa od około dwóch lat przed złożeniem wniosku o dodatek mieszkaniowy, do dnia wydania wyroku, nie zamieszkują z Z. C. i jej mężem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, po zapoznaniu się ze stanem faktycznym i prawnym sprawy, zważył co następuje:

Zgodnie z postanowieniami art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych

i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) - sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r.

i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jedynie w przypadku wpisu

i innych kosztów sądowych mają zastosowanie w takich sprawach przepisy poprzednio obowiązujące a mianowicie odpowiednie postanowienia ustawy

z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.).

Sąd administracyjny, zgodnie z treścią art. 3 § 1 i art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontroluje zaskarżone decyzje administracyjne w zakresie ich legalności, rozumianej jako zgodność tych aktów z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa materialnego i procedury cywilnej i do tych kwestii jedynie ograniczają się rozważania Sądu w sprawie objętej skargą.

W niniejszej sprawie decyzje organów obu instancji wydane zostały

z poszanowaniem przepisów prawa materialnego oraz procesowego.

Ustawa o dodatkach mieszkaniowych wprowadza dwa kryteria, od których uzależnia przyznanie dodatku mieszkaniowego:

- poziom dochodu przypadającego na jedną osobę w gospodarstwie domowym (liczony według zasad określonych w art. 3 ustawy);

- powierzchnię użytkową lokalu w przeliczeniu na liczbę członków gospodarstwa domowego (art. 5 ust. ustawy).

Zasadnicze znaczenie dla sprawy ma ustalenie z ilu osób składa się gospodarstwo domowe skarżącej. Art. 4 ustawy w brzmieniu obowiązującym

w dacie złożenia wniosku przez skarżącą stanowił min., że przez gospodarstwo domowe rozumie się lokatora samodzielnie zajmującego lokal lub lokatora, jego małżonka i inne osoby wspólnie z nim stale zamieszkujące i gospodarujące, które swoje prawa do zamieszkiwania wywodzą z prawa tego lokatora. Z akt sprawy, oświadczeń skarżącej i jej męża, wynika, iż w dacie wydania decyzji przez organ I instancji, synowie i synowa skarżącej nie zamieszkiwali stale

z Z. C. Byli jedynie zameldowani w lokalu przy ul. [...]. Tym samym zaspokajali swoje potrzeby mieszkaniowe w innym miejscu. Przebywający bowiem poza miejscem zameldowania członek rodziny, najczęściej z powodu podjęcia pracy, tworzy z reguły swoje, odrębne gospodarstwo domowe. Dlatego słusznie organ I instancji przyjął, że gospodarstwo domowe skarżącej składa się z dwóch osób.

Skarżąca nie przytacza innych faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, które prowadziłyby do ustaleń odmiennych, niż poczynione przez organy administracji publicznej w zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej.

W ocenie Sądu organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny w sprawie

i prawidłowo dokonały subsumcji prawa.

Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1271) orzeczono jak w sentencji wyroku.

Art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przy tym nie zastosowano, mając na uwadze charakter rozstrzygnięcia, na mocy którego strona nie nabyła żadnych praw oraz nie nałożono na nią żadnych obowiązków.

/-/E. Kręcichwost-Durchowska /-/G. Radzicka /-/E. Makosz-Frymus

MW