Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3128/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-08-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Pełnomocnik procesowy
Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Orzeczono o zwrocie wydatków za zastępstwo prawne
Powołane przepisy: article: art. 250, art. 258 par. 1, par. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego M. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi K. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek za zwłokę od zaległości podatkowej w podatku od spadków i darowizn postanawia - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz doradcy podatkowego M. K., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 120 złotych (słownie: sto dwadzieścia zł) -


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 4 lipca 2007 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego. Krajowa Rada Doradców Podatkowych na pełnomocnika skarżącego wyznaczyła doradcę podatkowego M. K..

W dniu 12 października 2007 r. do Sądu wpłynęło pełnomocnictwo udzielone doradcy podatkowemu przez skarżącego.

Z kolei pismem z 21 listopada 2007 r. pełnomocnik złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych, udokumentowanych wydatków. Jednocześnie z wnioskiem, pełnomocnik wniósł skargę kasacyjną od wydanego w niniejszej sprawie wyroku oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej doradcy podatkowego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. Nr 212, poz. 2075, dalej - "rozporządzenie").

Na mocy §2 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia, wynagrodzenie doradcy podatkowego

w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w drugiej instancji - za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % kwoty wynagrodzenia określonego w ust. 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam doradca podatkowy w drugiej instancji - 75% tej kwoty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna. Wpis sądowy ma charakter wpisu stałego i jego wysokość została określona

na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193).

Mając na uwadze powyższe, wysokość wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej określono na kwotę 120 zł.

W rozpoznawanej sprawie pełnomocnikowi nie przysługuje natomiast zwrot wydatków, ponieważ ich poniesienie nie zostało w żaden sposób udokumentowane.

Z kolei taki wymóg jednoznacznie wynika z § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia.

W związku z powyższym, na podstawie art. 250, art. 258 §1 i §2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.