Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 200/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2004-10-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art.66 pkt.1
journal: Dz.U. 2000 nr 106 poz 1126
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity.
article: art.145 par.1 pkt.1 lit.a i c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec,, Asesor WSA Bogusław Wiśniewski -sprawozdawca, Protokolant Referent –stażysta Joanna Janiak, po rozpoznaniu w dniu 15 października 2004r. sprawy ze skargi J. F. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych I.uchyla zaskarżoną decyzję, która nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku; II.zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego J. F. kwotę 500,00 /pięćset/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Sygn. akt II SA / Lu 200/ 04

U z a s a d n i e n i e

Zaskarżoną decyzją Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania J.F. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2004 r. znak : [...] uchylił powyższą decyzję w całości i nakazał Prezesowi Spółdzielni Mieszkaniowej " [...] "na podstawie art. 566 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane wykonanie pod nadzorem osoby posiadającej uprawnienia do kierowania robotami budowlanymi w branży sanitarnej robót budowlanych zleconych w pkt 7 przedłożonej analizy działania wentylacji grawitacyjnej w mieszkaniu przy ulicy R., opracowanej przez P.S.. Decyzje organów nadzoru budowlanego były efektem postępowania wszczętego na wniosek J.F., który domagał się wyjaśnienia problemu związanego z wadliwie działającą w jego mieszkaniu wentylacją , co powoduje cofanie się spalin z piecyka gazowego zamontowanego w łazience. W wyniku tego procesu doszło do zatrucia tlenkiem węgla jego żony. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego opierając się na analizie działania wentylacji grawitacyjnej w mieszkaniu , sporządzonej przez inżyniera P.S. nakazał J.F. oraz Prezesowi Spółdzielni Mieszkaniowej pomoc wykonanie w terminie natychmiastowym wykonanie robot budowlanych opisanych w pkt 7 analizy. Miałyby one polegać na zainstalowaniu w ramach okiennych w pokojach 3 nawietrzników, sprawdzeniu czy istnieje prześwit pod drzwiami – w przypadku ich braku dokonaniu podcięcia lub wykonaniu otworów wyrównawczych w górnych częściach ścian między pokojami, a przedpokojem. Nakazano ponadto sprawdzenie działania zabezpieczeń gazowego grzejnika wody przepływowej. Organ odwoławczy stwierdził, iż nakazanie wykonania tych czynności jest zasadny i pozwoli na doprowadzenie wentylacji w mieszkaniu do odpowiedniego stanu technicznego. Błędnie jednak zdaniem organu odwoławczego skierowano powyższy nakaz także do odwołującego się. W tym też zakresie dokonano zmiany zaskarżonej decyzji.

W skardze do Naczelnego Sadu administracyjnego J.F. zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie prawa materialnego poprzez wadliwe zastosowanie art.66 ust.1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane polegające na braku określenia terminu wykonania robót budowlanych, zaaprobowanie rozwiązań , które doprowadzą do dewastacji mieszkania oraz zeszpecenia budynku, a nadto do nie rozważenia propozycji zainstalowania bojlera elektrycznego. W mniemaniu skarżącego organ dopuścił się także naruszenia przepisów postępowania administracyjnego mających istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7 i 12 § 1 kpa poprzez nieuwzględnieniu słusznych interesów strony oraz nie uwzględnienia innych prostszych sposobów załatwienia sprawy. Skarżący podkreślił, iż nawet wykonanie nawietrzników oraz otworów w ścianach może okazać się niewystarczające dla zapewnienia odpowiedniej wentylacji pomieszczeń .Doprowadzi to jednak do zwiększenia kosztów eksploatacji mieszkania i do obniżenia jego wartości rynkowej.

W odpowiedzi na skargę i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Skarga jest uzasadniona , lecz z przyczyn innych niż w niej wskazanych. Sąd nie jest bowiem związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną , co oznacza , iż może czynić przedmiotem swoich rozważań wszystkie aspekty sprawy, bez względu na treść zaskarżonego aktu lub czynności (art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji jest art.66 pkt.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz U z 2000 r Nr.106, poz.1126). Stanowi on, iż w przypadku stwierdzenia, iż obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym właściwy organ wydaje decyzję nakazującą usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Przesłanką zastosowania tego przepisu jest zatem stwierdzenie wady obiektu budowlanego lub jego części .Nie może mieć on zatem zastosowania do poszczególnych lokali w budynku mieszkalnym. Według art.3 ust.1 ustawy prawo budowlane obiektem budowlanym jest bowiem budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi, a nie znajdujące się w nim lokale. Zasadą jest więc , iż omawiany przepis dotyczy usunięcia wad samego budynku. Podkreślić przy tym należy, iż nie jest wykluczone nałożenie obowiązku wykonania określonych prac budowlanych również w poszczególnych lokalach lub lokalu, musza to być jednak prace zmierzające do utrzymania całego budynku w należytym stanie technicznym ( por. wyrok NSA z dnia 23 stycznia 1986 r. sygn. akt II SA 2192/ 85 ONSA 1986 Nr 1, poz.7, wyrok NSA z dnia 13 lutego 1998 r. sygn. akt IV SA 757/96, wyrok NSA z dnia 4 marca 2003 r. sygn. akt IV SA 908/00 ). Dyspozycja art.66 prawa budowlanego nie może zatem dotyczyć niczego , co znajduje się wewnątrz lokalu. Wady uniemożliwiające lub utrudniające właściwe korzystanie z lokalu mieszkalnego są sporami cywilnymi należącymi do kognicji sadów powszechnych.

Rzeczą organu nadzoru budowlanego było zatem wykazanie , iż niewłaściwe odprowadzanie spalin ujawnione w mieszkaniu skarżącego było spowodowane wadą techniczna budynku mieszkalnego. Okoliczności tej nie sposób wywieść z opinii na której opierano się przy wydaniu zaskarżonej decyzji. Jako przyczyny nieprawidłowego działania wentylacji grawitacyjnej w mieszkaniu podaje ona brak dopływu odpowiedniego strumienia powietrza do mieszkania i podłączanie przewodu od okapu w kuchni do kanału wentylacji wywiewnej. Na te powody wskazuje też opinia nr 06/07/03 rzeczoznawcy budowlanego z dnia 30 lipca 2003r. Nie przeprowadzono żadnego postępowania mającego na celu ustalenie stanu technicznego przewodów kominowych i spalinowych w samym budynku. Ograniczenie się wyłącznie do jednego lokalu mieszkalnego nie jest wystarczające do stwierdzenia, iż zakres nakazanych robot budowlanych ma na celu utrzymanie we właściwym stanie technicznym całego budynku. Kwestia ta nabiera szczególnego

znaczenia , jeśli zważyć , iż akta sprawy nie zawierają żadnych informacji, aby podobny problem występował w innych lokalach mieszkalnych.

Właściwym jest zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art.7 i 77 kpa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Z tego względu na podstawie art.145 § 1 pkt.1 lit.a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U Nr.153 , poz.1270) zaskarżona decyzję należało uchylić. Orzeczenie o kosztach uzasadnia treść art.200 powołanej ustawy.