Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 618/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-07-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kisielewicz po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia F. Sp. z o.o. w O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 8 kwietnia 2016 r. sygn. akt II SA/Sz 1364/15 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi F. Sp. z o.o. w O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Szczecinie z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu gier na automatach poza kasynem gry postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 1364/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę F. Sp. z o.o. w O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu gier na automatach poza kasynem gry.

W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że zarządzeniem z dnia 5 lutego 2016 r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 360 zł – w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

Skarżąca nie odpowiedziała na zarządzenie Sądu.

Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.).

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła F. Sp. z o.o., żądając jego uchylenia w całości. Spółka postawiła zarzut naruszenia art. 220 § 3 p.p.s.a., poprzez odrzucenie skargi pomimo niezaktualizowania się przesłanki uzasadniającej odrzucenie w postaci uprzedniego wezwania do uiszczenia wpisu. W uzasadnieniu skarżąca podkreśliła, że nie otrzymała wezwania do uiszczeniu wpisu. Korespondencja sądowa odebrana przez pełnomocnika skarżącej w dniu 22 lutego 2016 r. zawierała jedynie odpis postanowienia Sądu z dnia 5 lutego 2016 r. wraz z pismem przewodnim.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo (skargę), aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3).

Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 81 akt), przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 22 lutego 2016 r. Zwrotne potwierdzenie odbioru zawiera informację dotyczącą zawartości przesyłki, tj.: "post. z uzasadnieniem z 5.02.2016 r. zarz. o wezw. Do uiszcz. wpisu pod rygorem". To skrótowe sformułowanie w sposób czytelny określa, że przesyłka zawierała odpis postanowienia z dnia 5 lutego 2016 r. oraz wezwanie do uiszczenia wpisu. Należy zaznaczyć, że odbierający przesyłkę pracownik kancelarii adwokacko-radcowskiej złożył podpis pod informacją o zawartości przesyłki oraz pod oświadczeniem: "Stwierdzam własnoręcznym podpisem, że w dniu dzisiejszym otrzymałem niniejszą przesyłkę".

Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłek, wypełnione przez pracowników poczty, korzysta z domniemania prawdziwości, jako dokument urzędowy (por. postanowienie NSA z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. akt II GZ 477/13, publ. CBOSA pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Domniemanie prawdziwości danych zawartych na zwrotnych potwierdzeniach odbioru przesyłek może zostać obalone przez stronę mającą w tym interes. W niniejszej sprawie strona nie obaliła jednak skutecznie tego domniemania. Pełnomocnik nie przedstawił bowiem żadnych dowodów na okoliczność niedoręczenia wezwania do uiszczenia wpisu. Niewystarczające jest zaś samo twierdzenie pełnomocnika w tym zakresie.

Należy podkreślić, że to w interesie odbierającego przesyłkę było sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru oraz zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi. Natomiast w sytuacji, kiedy tego nie uczynił, nie ma uzasadnionych podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia przesyłki. Osoba odbierająca przesyłkę w momencie odbioru, nie stwierdziła, by nie zawierała ona któregoś z dokumentów wskazanych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Natomiast zwrotne potwierdzenie odbioru niewątpliwie wskazywało, że przesyłka zawierała dwa dokumenty, w tym wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego.

Tym samym należy przyjąć, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie postanowił o odrzuceniu skargi jako nieopłaconej.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił oddalić zażalenie.