Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 567/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2018-06-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk – Meder po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. M. o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia skargi


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K, po rozpoznaniu odwołania T. i M. M., reprezentowanych przez J. M., od decyzji Wójta Gminy M. z dnia [...] r. umarzającej postępowanie w sprawie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej za uszkodzenie lub zniszczenie drzew rosnących na działce nr [...] oraz [...] obręb ewidencyjny W. , stanowiących własność M. i T. M. – umorzyło postępowanie odwoławcze.

Powyższe rozstrzygnięcie organu II instancji zawierające pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, za pośrednictwem organu, w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji, zostało doręczone pełnomocnikowi T. M. – J. M., w dniu 20 marca 2018 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy.

Kwestionując powyższą decyzję T. M., reprezentowany przez swojego ojca – J. M., złożył na nią skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, nadając ją dnia 20 kwietnia 2018 r. w urzędzie pocztowym (vidé: data stempla pocztowego k. 9 akt sądowych).

W dniu 24 kwietnia 2018 r. został złożony w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K wniosek skarżącego T. M. z dnia 23 kwietnia 2018 r. o przywrócenie terminu do złożenia skargi w przedmiotowej sprawie.

Skarżący w uzasadnieniu wniosku wskazał, że w dniu [...] r. przeszedł operację chirurgiczną, po której otrzymał zwolnienie lekarskie na okres od dnia [...] r., którego kopię dołączył do wniosku.

Ponadto w dalszej części wniosku skarżący wyjaśnił, że w celu udokumentowania zakresu zniszczeń drzew, w okresie lepszego samopoczucia, wykonał zdjęcia niektórych drzew, a następnie sporządził ich kserokopie, które przekazał swojemu ojcu (J. M.), celem złożenia skargi do Sądu, która to okoliczność w jego ocenie spowodowała przedłużenie terminu do złożenia skargi o jeden dzień.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.

Jak wynika z akt sprawy, zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego doręczono pełnomocnikowi skarżącego (J. M.) w dniu 20 marca 2018 r., zatem należy stwierdzić, że trzydziestodniowy termin do dokonania tej czynności, za pośrednictwem wskazanego organu, upłynął z dniem 19 kwietnia 2018 r. W tych okolicznościach, nadaną dnia 20 kwietnia 2018 r. skargę należy uznać za złożoną z uchybieniem ustawowego terminu.

Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi podkreślenia wymaga, że stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi

o przywróceniu terminu. Orzeczenie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (§ 3). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Powyższe warunki muszą zostać spełnione łącznie, aby wniosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie.

Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy odnosząc się do warunków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi przyjąć należy, że spełniona została przesłanka wynikająca z art. 87 § 3 oraz § 4 p.p.s.a., bowiem skarżący wniosek o przywrócenie terminu, złożył wraz ze skargą za pośrednictwem organu, czyli Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Z kolei w kwestii wymogu wynikającego z art. 87 § 1 p.p.s.a. podkreślenia wymaga, że wprawdzie istnieją wątpliwości co do zachowania siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, w którym nie określono jednoznacznie kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu, tym samym Sąd przyjął, że należało rozpoznać złożony wniosek merytorycznie przez dokonanie oceny kwestii winy w nieterminowym złożeniu skargi.

Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Każdy, nawet najlżejszy stopień zawinienia w uchybieniu terminu wyłącza możliwość zastosowania instytucji przywrócenia terminu. Uniknięcie negatywnych skutków dokonania czynności postępowania po upływie ustawowego terminu zakreślonego do jej wykonania wymaga więc uprawdopodobnienia nie tylko braku winy umyślnej, ale także lżejszej jej postaci, tj. niedbalstwa, rozumianego jako niedołożenie należytej staranności, jakiej można wymagać od każdej osoby dbającej o swoje interesy

Podkreślenia wymaga, że na równi z zawinieniem strony traktuje się przy tym zawinienie osób, którym zleciła ona prowadzenie swoich spraw (por. wyrok NSA z dnia 21 grudnia 2006 r., sygn. akt I FSK 374/06, dostępny na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W sytuacji, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, to na pełnomocniku spoczywa obowiązek dokonywania czynności procesowych w stosownych terminach, a zatem kryterium należytej staranności –

w kontekście przesłanki braku winy, o której mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a. – należy badać w stosunku do tego pełnomocnika. To pełnomocnik jest osobą, która dokonuje czynności procesowych za reprezentowaną stronę postępowania. Pełnomocnik zobowiązany jest do starannego działania i za takie działania ponosi odpowiedzialność wobec mocodawcy.

Tymczasem jako okoliczności uzasadniające wniosek skarżący wskazał przebytą przez siebie operację oraz zwolnienie lekarskie wystawione po tym zabiegu, a także powołał się na przekazanie swojemu ojcu – J. M., którego ustanowił swoim pełnomocnikiem do reprezentowania w przedmiotowej sprawie - dokumentacji zdjęciowej, celem złożenia skargi do Sądu wraz ze skargą.

Odnośnie powyższego Sąd wskazuje, że skarżący mógł w terminie złożyć skargę, a następnie w późniejszym terminie uzupełnić skargę poprzez nadesłanie wskazanych dokumentów (zdjęć).

W tym miejscu wyjaśnić należy, że aby wniosek o przywrócenie terminu, któremu uchybił pełnomocnik skarżącego, był skuteczny, należało zawrzeć w nim uprawdopodobnienie braku winy również po stronie tego pełnomocnika (por. post. NSA z dnia 20 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 14/15, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarżący w rozpoznawanym wniosku nie podjął się jednak wykazania braku winy swojego pełnomocnika w uchybieniu terminu do złożenia skargi, a argumentację wniosku oparł o okoliczności wykazujące brak własnej winy w uchybieniu terminu.

Wobec powyższego, zdaniem Sądu strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi. W tej sytuacji należało orzec stosownie do art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a., jak w postanowieniu.