Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 900/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2018-11-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art 61§1,§3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Elżbieta Woźniak po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. R., P. R., J. U. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi wyżej wymienionych na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej w sprawie podatku od nieruchomości za 2017 r. p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Sygn. akt I SA/Sz [...]

U Z A S A D N I E N I E

Pismem z dnia 23 października 2018 r. D. R., P. R. oraz J. U. reprezentowani przez pełnomocnika, wnieśli do tutejszego Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 września 2018 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia 21 czerwca 2018 r. nr [...] sprawie zmiany decyzji ostatecznej z dnia 2 marca 2017 r. znak [...] w sprawie podatku od nieruchomości za 2017 r.

W skardze strona wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek nie zawierał uzasadnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302); dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie zaś do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym poprzez wstrzymanie wykonania aktu jest zatem wyjątkiem od zasady wykonalności decyzji ostatecznej i następuje wyłącznie na wniosek strony skarżącej która winna wykazać, że wykonanie zaskarżonego przez nią aktu wywoła skutki, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Oznacza to, że skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu obowiązany jest wskazać okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają wniosek, co do tego, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd może nastąpić tylko na wniosek skarżącego. Czynności z urzędu sąd może podejmować jedynie w przypadkach przewidzianych w art. 61 § 4 p.p.s.a. (zob. m.in. postanowienie NSA z 26 czerwca 2012 r. sygn. akt II FZ 497/12 – przywołane orzeczenia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl). Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (zob. m.in. postanowienie NSA z 29 sierpnia 2018 r. I GZ 279/18). Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (zob. postanowienie NSA z 29 maja 2009 r. I FZ 148/09).

W rozpatrywanej sprawie strona nie wskazała żadnych argumentów na poparcie znajdującego się w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ograniczając się jedynie do powołania podstawy prawnej wniosku. Brak jest zatem informacji dotyczącej realnego zagrożenia, jakie może spowodować wykonanie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. sąd orzekł jak w sentencji.