Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 3294/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-04-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.D. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2015 r., nr [...].


UZASADNIENIE

Pismem z [...] listopada 2015 r. (data stempla pocztowego) K.D. (dalej: "skarżący") reprezentowany przez pełnomocnika adw. A.C. (dalej: "pełnomocnik skarżącego") złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., z dnia [...] września 2015 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi załączając do wniosku skargę na przywołaną decyzję. We wniosku pełnomocnik skarżącego wskazał, że decyzję i informację o jej treści otrzymał 23 listopada 2015 r. podczas osobistego zapoznania się z aktami. Jednocześnie pełnomocnik skarżącego zaznaczył, że skarżący nigdy nie otrzymał skargi od swojego poprzedniego pełnomocnika. Pełnomocnik skarżącego podniósł, że w związku z powyższym skarżący bez swojej winy nie miał możliwości wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", wprowadził zasadę, że czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku, jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a., który w § 2 stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Mając powyższe na uwadze, należy podkreślić, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu (tak Bogusław Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II, str. 211). Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne w przypadku lekkiego choćby niedbalstwa. Samo uprawdopodobnienie braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, oznacza wykazanie takich okoliczności, które przy zachowaniu należytej staranności uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności i jednocześnie były nie do przewidzenia oraz nie do przezwyciężenia, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2015 r., sygn. akt II GZ 896/14, oraz z dnia 12 lutego 2015 r., sygn. akt I OZ 91/15).

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, należy odnotować, że z akt administracyjnych sprawy wynika, iż decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] września 2015 r. została prawidłowo doręczona [...] września 2015 r. poprzedniemu pełnomocnikowi skarżącego – adw. P.K. Jednocześnie z akt administracyjnych sprawy wynika, że pełnomocnik ten został umocowany przez skarżącego do reprezentowania go przed sądami. W ocenie Sądu pełnomocnictwo znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy obejmuje reprezentowanie mocodawcy przed wszystkimi sądami, w tym również sądami administracyjnymi. W konsekwencji zdaniem Sądu pełnomocnik skarżącego, adw. P.K., był umocowany do wniesienia w imieniu skarżącego skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, przy czym termin na wniesienie skargi upływał [...] października 2015 r. Zaznaczyć przy tym należy, że w aktach administracyjnych sprawy brak jest informacji o wypowiedzeniu pełnomocnictwa upoważniającego adw. P.K. do działania w imieniu skarżącego, a obecny pełnomocnik skarżącego również nie powołał się na fakt ustania stosunku pełnomocnictwa poprzedniego pełnomocnictwa skarżącego. W sytuacji tej wyjaśnienia obecnego pełnomocnika skarżącego o niemożliwości wniesienia przez skarżącego skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na skutek nieprzekazania doręczonej decyzji przez poprzedniego pełnomocnika skarżącemu pozostają bez wpływu na możliwość wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. przez poprzedniego prawidłowo umocowanego pełnomocnika skarżącego.

Tym samym w ocenie Sądu złożony wniosek nie uprawdopodabnia braku winy strony w uchybieniu terminu. Obecny pełnomocnik skarżącego poza nieprzekazaniem decyzji skarżącemu przez jego poprzedniego pełnomocnika nie wskazał bowiem innych przyczyn, które przemawiałyby za brakiem winy w uchybieniu terminu wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Z powyższych względów, na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.