Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2142/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-10-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6271 Ochrona cudzoziemca, w tym nadawanie statusu uchodźcy, azyl, zezwolenie na pobyt tolerowany i ochrona czasowa
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 19 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I. M. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej i wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji w całości.


UZASADNIENIE

W skardze na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2012 r. o odmowie nadania statusu uchodźcy, odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydaleniu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany skarżący I. M. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzeniu mu znacznej szkody w postaci naruszenia praw człowieka, m. in.: naruszenia prawa do życia rodzinnego oraz prawa do sądu. Ponadto wydalenie do kraju pochodzenia spowoduje trudne do odwrócenia skutki, gdyż w przypadku uwzględnienia skargi, udzielona ochrona okaże się iluzoryczna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "p. p. s. a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu.

Jednakże art. 61 § 3 p. p. s. a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu, o którym mowa w art. 61 § 1 p. p. s. a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Skarżący uprawdopodobnił, iż wykonanie decyzji w niniejszej sprawie spowoduje trudne do odwrócenia skutki, a więc okoliczności o jakich mowa w art. 61 § 3 p. p. s. a. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 14 grudnia 2005 r., sygn. akt II OZ 1330/05, udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji nakazującej cudzoziemcowi opuszczenie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie decyzji odmawiającej nadania statusu uchodźcy jest związane ze standardami rzetelnej procedury i realizacją prawa do sądu. Mając na uwadze skutki wykonania decyzji, za odmową wstrzymania jej wykonania muszą przemawiać wyjątkowe okoliczności.

W ocenie Sądu, wyjazd cudzoziemca z Polski przed rozpoznaniem sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozbawi go możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, a tym samym skorzystania w pełnym zakresie z prawa do sądu.

Ponadto art. 8 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności sporządzonej w Rzymie w dniu 4 listopada 1950 r. (Dz. U. z 1993 r. nr 61, poz. 284 ze zm.) gwarantuje poszanowanie prawa jednostki do życia rodzinnego, zaś zaskarżona decyzja obejmuje również żonę i dzieci skarżącego.

Odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a zatem jego wydalenie, mogłoby również narazić skarżącego na utratę przesłanki koniecznej do uwzględnienia wniosku o nadanie statusu uchodźcy. O status uchodźcy można bowiem starać się jedynie przebywając poza granicami kraju, którego jest się obywatelem (art. 1A pkt 2 Konwencji dotyczącej statusu uchodźców sporządzonej w Genewie dnia 28 lipca 1951 r.; Dz. U. z 1991 r. nr 119, poz. 515 ze zm.). Zatem nawet w sytuacji wydania korzystnego dla skarżącego wyroku, w sytuacji gdyby przebywał w kraju pochodzenia ([...]), utraciłby on materialnoprawną przesłankę do uzyskania pozytywnej decyzji w przedmiocie statusu uchodźcy.

Z powyższych względów Sąd uznał za uprawdopodobnione, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby narazić skarżącego na trudne do odwrócenia skutki i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p. p. s. a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.