Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 1966/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2025-01-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Sprostowano omyłkę
Powołane przepisy: article: art. 156 § 1 i § 2, art. 193.
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej sprawy o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2023 r., sygn. akt II GSK 1966/22 w sprawie ze skargi kasacyjnej T. Ltd., P. (K.) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 31 maja 2022 r. sygn. akt III SA/Lu 164/22 w sprawie ze skargi T. Ltd., P. (K.) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 25 stycznia 2022 r. nr 0601-IGC.48.182.2021.AH w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: 1. sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2023 r., sygn. akt II GSK 1966/22 poprzez wykreślenie punktu 2; 2. sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2023 r., sygn. akt II GSK 1966/22 poprzez wykreślenie w całości ostatniego akapitu uzasadnienia.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 3 października 2023 r., sygn. akt II GSK 1966/22, Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA) oddalił skargę T. Ltd., P., K. (dalej: skarżąca, spółka) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 31 maja 2022 r. sygn. akt III SA/Lu 164/22 w sprawie ze skargi spółki na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie (dalej: organ) z 25 stycznia 2022 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym oraz orzekł o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz organu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W myśl art. 166 p.p.s.a. uprawnienie to obejmuje również postanowienia sądu.

Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości, muszą cechować się oczywistością, tzn. być bez trudu rozpoznawalne, mieć charakter bezsporny. Oczywistość wadliwości może wynikać z porównania niedokładności, błędu lub omyłki z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. postanowienie NSA z 8 kwietnia 2009 r., sygn. akt I GZ 7/09, postanowienie NSA z 26 lutego 2020 r., sygn. akt I GSK 277/17, postanowienie NSA z 16 września 2024 r., sygn. akt III FSK 623/24; orzeczenia dostępne w CBOSA).

W niniejszej sprawie na skutek oczywistej omyłki pisarskiej w sentencji wyroku z 3 października 2023 r., sygn. akt II GSK 1966/22 omyłkowo wpisano pkt 2 w brzmieniu: "zasądza od T. Ltd., P. (K.) na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie kwotę 2.700,- (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego" oraz w uzasadnieniu tego wyroku NSA wskazano: "W przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego zasądzonych na rzecz organu orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) i § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265 ze zm.)".

Zgodnie z treścią art. 204 pkt 1 p.p.s.a., strona, która wniosła skargę kasacyjną obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ w przypadku, gdy zaskarżyła skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę. Stosownie zaś do art. 210 zdanie pierwsze p.p.s.a. strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. W okolicznościach niniejszej sprawy bezsprzecznym jest, że organ reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika nie złożył stosownego wniosku w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania w związku z czym niemożliwym było rozstrzygnięcie przez sąd w tym zakresie.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazane omyłki dotyczące zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego mają charakter oczywisty co skutkowało koniecznością ich sprostowania.

Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.