Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SAB/Gd 114/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2022-10-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Zobowiązano do dokonania czynności
Stwierdzono, że bezczynność nie nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa
Oddalono skargę w części
Powołane przepisy: article: art. 7 pkt 8
journal: Dz.U. 2022 poz 559
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j.)
article: art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 1 pkt 4, art. 6 ust. 1 . art. 13 ust. 1 i ust. 2. art. 15, art. 16 ust. 1
journal: Dz.U. 2022 poz 902
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
article: art. 8 ust. 2 pkt 1 i ust. 3, art. 68 ust. 1 ptk 1, art. 73 ust. 2, art. 88 ust. 1
journal: Dz.U. 2021 poz 1082
law: Ustawa z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe - t.j.
article: art.149 par. 1 pkt 1, par. 1a
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janina Guść, Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 27 października 2022 r. sprawy ze skargi B. G. na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w K. do rozpoznania wniosku B. G. z dnia 15 czerwca 2021 r. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w zakresie odnoszącym się do żądania zawartego w punkcie 3 wniosku w terminie 14 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi; 2. stwierdza, że bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w K. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. w pozostałym zakresie oddala skargę; 4. zasądza od Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w K. na rzecz skarżącego B. G. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

B. G. (dalej także jako: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w K. (dalej również jako: "Dyrektor" lub "organ") w rozpatrzeniu jego wniosków o udostępnienie informacji publicznej.

Skarga została wniesiona w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:

W dniu 15 czerwca 2022 r. skarżący, za pośrednictwem poczty dziennika elektronicznego Szkoły Podstawowej nr [...] w K. (platforma Librus Synergia), wniósł o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie podania:

1/ ilości dni nieobecności nauczycieli chemii w klasach VIII w roku szkolnym 2021/2022;

2/ dni pełnienia zastępstwa innych nauczycieli podczas nieobecności nauczycieli chemii w klasach VIII w roku szkolnym 2021/2022;

3/ ilości - w ostatnich 5 latach - uczniów w szkole, którzy mieli obniżone zachowanie z wyszczególnieniem powodu obniżenia tego sprawowania.

W dniu 17 czerwca 2022 r. skarżący, również za pośrednictwem poczty dziennika elektronicznego Szkoły Podstawowej nr [...] w K.

(platforma Librus Synergia), wniósł o udostępnienie kolejnej informacji publicznej, tym razem wnioskując o przesłaniu mu kserokopii protokołu z Rady Pedagogicznej z dnia 14 czerwca 2021 r. oraz z dnia 20 czerwca 2022 r.

Następnie pismem z dnia 2 sierpnia 2022 r., złożonym za pośrednictwem organu, skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Dyrektora w rozpatrzeniu wskazanych powyżej wniosków o udostępnienie informacji publicznej, zarzucając organowi naruszenie:

1/ art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek;

2/ art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 902 - dalej w skrócie jako: "u.d.i.p.") w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku poprzez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

Mając na uwadze powyższe zarzuty skarżący wniósł o:

1/ zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z dnia 15 czerwca 2022 r. oraz z dnia 17 czerwca 2022 r.;

2/ zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych;

3/ zasądzenie grzywny dla Dyrektora;

4/ zasądzenie na jego rzecz świadczenia w wysokości 1.000 zł z tytułu rekompensaty i prewencyjnego celu takiego świadczenia.

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że w dniu 15 czerwca 2022 r. oraz 17 czerwca 2022 r. złożył, za pośrednictwem dziennika elektronicznego - na platformie Synergia Librus, używanego od wielu lat w szkole do kontaktu z rodzicami, wnioski o udostępnienie informacji publicznej. Nie określił sposobu i formy udostępnienia wnioskowanych informacji. Termin do udostępnienia przedmiotowej informacji publicznej upłynął, zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., po 14 dniach od złożenia wniosku. Pomimo upływu tego terminu podmiot zobowiązany, do którego skierowano wniosek, nie udzielił jakiejkolwiek odpowiedzi.

Niezależnie od powyższego skarżący wskazał, że wysokość świadczenia z tytułu rekompensaty i prewencyjnego działania została określona w wysokości 1.000 zł z uwagi na pozbawienie go, jako rodzica, prawa do merytorycznego odwołania się od oceny z zachowania syna do [...] Kuratora Oświaty w G., podnosząc w tym zakresie, że Dyrektor w odpowiedzi na jego odwołanie w zakresie rocznej oceny z zachowania syna podała, że zwołała Radę Pedagogiczną, informując go przy tym, że ocena z zachowania jego syna została zmieniona z "poprawnej" na "dobrą". Dyrektor nie uzasadniła - w oparciu o obowiązujące w szkole regulaminy, statut, a w szczególności ustawę o systemie oświaty i rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych - swojej decyzji. Brak odpowiedzi na wnioski spowodował pozbawienie go prawa do merytorycznego odwołania się w oparciu o kryteria i sposoby oceniania uczniów. Prewencyjny charakter świadczenia ma na celu wskazanie organowi administracji publicznej - Dyrektorowi, konieczności stosowania przepisów prawa powszechnie obowiązującego, w tym regulaminów szkolnych i dokonywania oceny uczniów w oparciu o kryteria zawarte w przepisach.

Na dowód swoich twierdzeń skarżący załączył do skargi, oprócz treści wniosków o udostępnienie informacji publicznej, odpowiedź Dyrektora na jego odwołanie w zakresie rocznej oceny z zachowania syna, przesłane mu za pośrednictwem platformy Synergia Librus.

Wskazał, że Dyrektor po otrzymaniu skargi poinformował go w piśmie datowanym na dzień 18 sierpnia 2022 r., wysłanym za pośrednictwem Poczty Polskiej, że w załączeniu przesyła kopię protokołu z posiedzenia Rady Pedagogicznej z dnia 14 czerwca 2022 r. i 20 czerwca 2022 r., a ponadto poinformował, że:

1/ nauczyciel chemii uczący w klasach VIII w roku szkolnym 2021/2022 był nieobecny 43 dni i w związku z nieobecnością nauczyciela chemii w roku szkolnym 2021/2022 nie zapewniono zastępstwa na lekcjach chemii;

2/ warunki i sposób oceniania i klasyfikowania uczniów zostały określone w rozdziale 7 Statutu Szkoły, przy czym zasady i przyjęte kryteria oceny z zachowania zawarte zostały w § 81 Statutu. Treść Statutu została udostępniona na stronie BIP szkoły w zakładce - "Akty prawne. Dokumenty". Dyrektor poinformował przy tym skarżącego, jak w poszczególnych latach (rok 2021/2022, rok 2020/2021, rok 2019/2020, rok 2018/2019, rok 2017/2018) kształtowały się oceny z zachowania uczniów, tj. podał ilu uczniów, w jakim roku, otrzymało zachowanie "wzorowe", "bardzo dobre", "dobre", "poprawne", "nieodpowiednie" i "naganne".

Odpowiadając na złożoną skargę Dyrektor wniósł o jej oddalenie, podnosząc że pismem z dnia 18 sierpnia 2022 r. udzielono skarżącemu żądanych informacji, zatem skarga jest bezprzedmiotowa.

W zakresie wniosku skarżącego u ukaranie grzywną organu wskazano, że bezspornym jest, iż żądanych informacji nie udzielono skarżącemu w ustawowym terminie, który wynika z przepisu art. 13 u.d.i.p. Jednakże powinno się mieć na uwadze, że koniec czerwca i początek lipca to szczególny okres w szkole związany z zakończeniem zajęć dydaktycznych, wystawianiem ocen, wypisywaniem świadectw i kompletowaniem dokumentacji. Ponadto w okresie wakacyjnym wszyscy nauczyciele korzystają z urlopów, tak jak większość pracowników administracyjnych. Nie bez znaczenia jest również, że skarżący swoje żądania przesłał za pośrednictwem dziennika elektronicznego, za pośrednictwem którego rodzic komunikuje się z nauczycielami uczącymi jego dziecko, a nie przesłał tego żądania bezpośrednio do organu szkoły, jak również fakt, że już w dniu 17 czerwca 2022 r. domagał się udostępnienia protokołu z posiedzenia rady pedagogicznej, która dopiero miała się odbyć w dniu 20 czerwca 2022 r. (zgodnie z zapisami regulaminu Rady Pedagogicznej protokół z jej posiedzenia sporządza się w terminie 2 tygodni od dnia jej odbycia).

W piśmie procesowym, stanowiącym replikę na odpowiedz organu na skargę, skarżący potwierdził, że pismem z dnia 18 sierpnia 2022 r. uzyskał odpowiedź na swoje wnioski, jednakże - jego zdaniem - odpowiedź ta jest niepełna. We wniosku z dnia 15 czerwca 2022 r. wyraźnie wskazał zakres żądanych informacji w postaci podania ilości uczniów, którzy mieli obniżone sprawowanie z wyszczególnieniem powodu jego obniżenia. Tymczasem otrzymał informację o ilości uczniów, bez wyszczególnienia powodu obniżenia ich oceny z zachowania.

Natomiast w odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji publicznej z dnia 17 czerwca 2022 r. udostępniono mu kserokopie protokołów posiedzenia Rady Pedagogicznej, jednakże bez załącznika do protokołu z dnia 20 czerwca 2022 r. (potwierdzona lista obecności z zaznaczeniem sposobu głosowania), który jest istotny z uwagi na treść protokołu, cyt.: "pedagog szkolna zabrała głos i wyraziła obawę, czy takie działanie nie zachęci innych rodziców do podważania wystawionej oceny. Takie stanowisko podzielało jeszcze kilka osób". Świadczy to o tym, że funkcjonariusze publiczni - niektórzy nauczyciele, nie wspominając o Dyrektorze (jako organie administracyjnym) akceptują takie wypowiedzi, które de facto publicznie nawołują do łamania prawa w postaci utrudniania rodzicom ich prawa do złożenia odwołania od oceny z zachowania ich dziecka.

Skarżący dodał, że w skardze przesłanej do sądu w piśmie z dnia 2 sierpnia 2022 r. (konkretnie w załączniku nr 1 do skargi), wyraźnie widać, iż Dyrektor odczytała wniosek o udzielenie informacji publicznej z dnia 15 czerwca 2022 r. (przeczytano – G. H., 18.06.2022 r., godz. 15:33).

Mając na uwadze powyższe skarżący wskazał, że nadal żąda ukarania Dyrektora grzywną w celu uświadomienia naruszenia przepisów prawa oraz świadczenia z tytułu rekompensaty i prewencyjnego celu takiego świadczenia, a także zasądzenia na jego rzecz kosztów postępowania.

Dyrektor w piśmie z dnia 22 września 2022 r., ustosunkowując się do pisma procesowego skarżącego, oświadczył że w całości podtrzymuje stanowisko zawarte w piśmie z dnia 18 sierpnia 2022 r. i jednocześnie informuje, iż szkoła nie posiada, ani nie dysponuje zestawieniem, z którego wynikałoby ilu uczniów i z jakiej przyczyny miało obniżoną ocenę ze sprawowania. Z tych też przyczyn podanie skarżącemu informacji o ilościach konkretnych ocen ze sprawowania w poszczególnych latach szkolnych nie jest możliwe, zaznaczając przy tym, że skarżącemu podano konkretne zapisy w statucie szkoły, którymi kieruje się nauczyciel wystawiając ocenę z zachowania. Propozycje ocen z zachowania - tak jak i z innych przedmiotów - są przedstawiane na klasyfikacyjnym posiedzeniu Rady Pedagogicznej, na którym poszczególni wychowawcy klas przedstawiają wyniki klasyfikacji, a dyrektor lub wicedyrektorzy przedstawiają zbiorcze wyniki klasyfikacji.

W zakresie protokołu z posiedzenia Rady Pedagogicznej z dnia 20 czerwca 2022 r. Dyrektor wskazał, że udostępniono go skarżącemu w takiej postaci, w jakiej został sporządzony. W przypadku tego posiedzenia nie sporządzono osobnej listy obecności, bowiem z samego protokołu wynika, iż w posiedzeniu brało udział 36 osób, przy czym w protokole wskazano ich nazwiska. Ponadto nigdy nie odnotowywano, kto konkretnie i w jaki sposób głosował, a poszczególne głosowania odbywają się poprzez podniesienie ręki. Kwestia oceny wypowiedzi poszczególnych nauczycieli w trakcie posiedzenia Rady Pedagogicznej nie stanowi przedmiotu niniejszego postępowania.

Niezależnie od powyższego, z ostrożności procesowej, Dyrektor podniósł, że żądana przez skarżącego informacja dotycząca przyczyn obniżenia ocen z zachowania w poszczególnych latach - wobec braku takiego zestawienia (nawet gdyby była taka możliwość odtworzenia i zestawienia żądanych danych) - to w gruncie rzeczy informacja przetworzona. Udzielenie takiej informacji wymaga wykazania szczególnie istotnego interesu społecznego, który w ocenie szkoły nie występuje, a w każdym razie skarżący nie wykazał go.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W świetle art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j: Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. - dalej jako: "p.p.s.a.") w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądowa kontrola administracji publicznej dokonywana jest na podstawie kryterium legalności. Obejmuje m.in. orzekanie przez sądy administracyjne w sprawach skarg na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego. Skarga na bezczynność, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., ma na celu ochronę prawa strony przez doprowadzenie do wydania przez organ rozstrzygnięcia w sprawie lub podjęcia czynności dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie nie jest zatem działanie (akt lub czynność) organu, lecz jego ewentualny brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym terminie.

Sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. W razie uwzględnienia skargi na bezczynność, sąd na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a.: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 149 § 2 p.p.s.a. sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.

Przepisy prawa nie definiują pojęcia bezczynności. W piśmiennictwie przyjmuje się jednak, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy organ administracji publicznej nie podjął w przewidzianym terminie żadnych czynności w sprawie lub co prawda prowadził postępowanie, ale pomimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął w terminie stosownej czynności (zob. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005, s. 86).

W rozpoznawanej sprawie skarżący w dniu 15 czerwca 2022 r. zwrócił się do Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w K. z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej m.in. dotyczącej ilości uczniów, którzy w ostatnich 5 latach mieli obniżone zachowanie wraz z podaniem powodu obniżenia sprawowania (punkt 3. wniosku), natomiast pismem z dnia 17 czerwca 2022 r. wniósł o udostępnienie informacji publicznej m.in. dotyczącej przesłania mu kserokopii protokołu z Rady Pedagogicznej z dnia 20 czerwca 2022 r., twierdząc, że organ pozostaje w bezczynności, gdyż informacje te nie zostały mu udostępnione przez organ.

Wyjaśnić należy, że istotną kwestią z punktu widzenia bezczynności jest ustalenie istnienia podstawy prawnej do podjęcia przez określony podmiot działania w zakresie zgłoszonego żądania. Powyższe determinuje również zakres kontroli Sądu, sprowadzającej się w tym przypadku do sprawdzenia, czy sprawa podlegała załatwieniu w określonej przez ustawodawcę formie i czy nastąpiła w tym zakresie bezczynność podmiotu zobowiązanego do jej załatwienia. Bezczynność może wystąpić wówczas, gdy informacja wskazana we wniosku o jej udostępnienie jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 902 – dalej w skrócie "u.d.i.p.") i jednocześnie żądanie jej udzielenia skierowane jest do podmiotu zobowiązanego w ustawie do udostępniania informacji publicznych.

Zdaniem Sądu nie budzi wątpliwości i jest to okoliczność niekwestionowana w niniejszej sprawie, że w świetle art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. Dyrektor Szkoły Podstawowej nr [...] w K. - będący publiczną jednostką oświatową, dla której Gmina Miejska K. jest organem prowadzącym - jest podmiotem zobowiązanym do podejmowania działań w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Na podstawie art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązek udostępniania informacji publicznej nałożony bowiem został wprost na władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w tym - po myśli pkt 4 - na podmioty wykonujące zadania publiczne i reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego.

Stosownie do art. 7 pkt 8 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 559 ze zm. – dalej w skrócie "u.s.g.") oraz art. 8 ust. 2 pkt 1 i ust. 3 w zw. art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (t.j.: Dz. U. z 2021 r. poz. 1082 ze zm. – dalej jako "u.p.o."), przyjąć należy, że szkoła podstawowa, której organem prowadzącym jest gmina, jest jednostką organizacyjną samorządu terytorialnego mającą na celu wykonywanie zadań z zakresu edukacji publicznej, natomiast dyrektor takiej szkoły, zgodnie z art. 68 ust. 1 pkt 1 u.p.o., kieruje działalnością szkoły oraz reprezentuje ją na zewnątrz i jako jej organ jest podmiotem reprezentującym jednostkę, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p., który to pozostaje zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej.

Przechodząc do merytorycznej oceny charakteru poszczególnych żądanych przez skarżącego informacji, należy na wstępie stwierdzić, że pojęcie informacji publicznej zdefiniowane zostało w art. 1 ust. 1 u.d.i.p., zgodnie z którym informację publiczną stanowi każda informacja o sprawach publicznych. Jego doprecyzowaniem jest art. 6 ust. 1 u.d.i.p., który wymienia rodzaje spraw, jakich mogą dotyczyć informacje o charakterze publicznym. Przepis ten zawiera jedynie przykładowy katalog, dlatego dla prawidłowego ustalenia zakresu znaczeniowego omawianego pojęcia uwzględnić należy także zapisy Konstytucji RP, która w art. 61 ust. 1 ustala prawo obywatela do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne.

W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się szerokie rozumienie pojęcia informacji publicznej. Pomimo tego, że brak jest definicji legalnej pojęcia informacji publicznej, to jednak niewątpliwie sprawy publiczne są to sprawy związane z istnieniem i funkcjonowaniem określonej wspólnoty publicznoprawnej. Określenie sprawy jako "publicznej" wskazuje, że jest to sprawa ogółu i koresponduje w znacznym stopniu z pojęciem dobra wspólnego (dobra ogółu). Takie rozumienie pojęcia "sprawa publiczna" związane właśnie z władzą publiczną i wspólnotą publicznoprawną oraz jej funkcjonowaniem trafnie akcentuje się w doktrynie i orzecznictwie (zob.: H. Izdebski, Samorząd terytorialny. Podstawy ustroju i działalności, Warszawa 2004, s. 209; wyrok NSA z dnia 30 września 2009 r., sygn. akt I OSK 2093/14). Status informacji publicznej uzyskuje przy tym taka informacja, która związana jest z funkcjonowaniem wspólnoty publicznoprawnej (państwa, samorządu terytorialnego). Wskazuje się zatem, że informacją publiczną są informacje dotyczące wykonywania zadań publicznych, w tym gospodarowania mieniem publicznym, utrwalone na nośniku w formie pisemnej, dźwiękowej, wizualnej lub audiowizualnej, eksponując powiązania informacji publicznej z dynamiczną działalnością państwa, jako organizatora życia społeczno-gospodarczego z jednoczesnym wskazaniem, że w demokratycznym państwie prawa jak najszerszy katalog informacji musi być przedmiotem kontroli społecznej (por. wyroki: NSA z dnia 31 maja 2004 r., sygn. akt OSK 205/04; WSA w Warszawie z dnia 28 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1542/08; z dnia 12 października 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 933/10; z dnia 10 listopada 2010 r., sygn. akt II SAB/Wa 117/09). Innymi słowy, informacją publiczną jest każda informacja wytworzona przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne oraz inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym, jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów, niezależnie od tego, przez kogo zostały wytworzone. Podkreśla się też, że informacja publiczna dotyczy sfery faktów. Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty nie będące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Informację publiczną stanowi więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z nim bądź w jakikolwiek sposób dotyczących go. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez organ wytworzonych, jak i te, których używa się przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet gdy nie pochodzą wprost od niego (por. wyroki NSA: z dnia 30 października 2002 r., sygn. akt II SA 1956/02; z dnia 21 lipca 2011 r., sygn. akt I OSK 678/11; z dnia 27 marca 2012 r., sygn. akt I OSK 155/12; z dnia 29 lutego 2012 r., I OSK 2215/11). O zakwalifikowaniu określonej informacji jako podlegającej udostępnieniu na podstawie ustawy decyduje zatem treść i charakter żądanej informacji.

W ocenie Sądu żądana przez skarżącego od Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w K. we wniosku z dnia 15 czerwca 2022 r. informacja dotycząca ilości uczniów, którzy w ostatnich 5 latach mieli obniżone zachowanie wraz z podaniem powodu obniżenia tego sprawowania, jak również we wniosku z dnia 17 czerwca 2022 r. informacja dotycząca udostępnienia kopii protokołu z Rady Pedagogicznej z dnia 20 czerwca 2022 r., posiadają niewątpliwie walor informacji publicznej, bowiem niewątpliwie odnoszą się do funkcjonowania ww. szkoły, będącej – jak już wcześniej zasygnalizowano - jednostką organizacyjną samorządu terytorialnego, w tym jej trybu działania w odniesieniu do wykonywanych przez tę szkołę zadań publicznych o charakterze edukacyjnym (oświatowo-wychowawczym). Charakter taki posiada niewątpliwie informacja dotycząca dokonywanej w ramach edukacji w szkole klasyfikacji ocenowej uczniów z zachowania w tym, w zakresie informacji odnoszącej się do ilości uczniów, którzy w określonym okresie otrzymali obniżoną ocenę z zachowania ze wskazaniem powodu wystawienia takiej oceny, jak również informacja dotycząca przesłania kserokopii protokołu z Rady Pedagogicznej z dnia 20 czerwca 2022 r. Wskazać w tym miejscu należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych konsekwentnie wyrażany jest pogląd, iż protokoły z posiedzeń rad pedagogicznych szkoły publicznej są danymi publicznymi, które podlegają udostępnieniu na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. Protokoły z posiedzeń rad pedagogicznych zaliczyć należy bowiem do dokumentów urzędowych, gdyż zawierają informacje o sprawach publicznych, którymi zajmuje się szkoła lub które jej dotyczą. Stosownie do art. 69 ust. 1 u.p.o. rada pedagogiczna jest kolegialnym organem szkoły lub placówki w zakresie realizacji jej statutowych zadań dotyczących kształcenia, wychowania i opieki. Zgodnie z art. 73 ust. 2 u.p.o. rada pedagogiczna ustala regulamin swojej działalności, a jej zebrania są protokołowane. Natomiast protokoły z posiedzenia tego organu zawierają informacje co do przebiegu i rozstrzygnięć określonych spraw publicznych. Odnoszą się do szeroko rozumianej działalności dydaktycznej szkoły w zakresie realizacji zadań publicznych - edukacji. Są to też dane o samym podmiocie wykonującym zadania publiczne i dysponującym majątkiem publicznym (art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5 u.d.i.p.). Ogólnie rzecz ujmując, dotyczą funkcjonowania i organizacji placówki oświatowej, a więc stanowią źródło informacji publicznej (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 14 września 2011 r. sygn. akt VIII SAB/Wa 30/11; wyrok NSA z dnia 14 września 2011 r., sygn. akt. I OSK 2291/11 czy też wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 14 września 2021 r., sygn. akt II SAB/Bd 40/21).

W związku z ustaleniem, że żądane przez skarżącego informacje mieszczą się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. przypomnieć w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno-techniczną. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona we wskazanym terminie, to - zgodnie z art. 13 ust. 2 u.d.i.p. - podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Z kolei w sytuacji, gdy zaistnieje podstawa do pobrania opłaty, o której mowa w art. 15 ust. 1 u.d.i.p., w myśl art. 15 ust. 2 u.d.i.p. podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji powiadamia wnioskodawcę o jej wysokości, w terminie 14 dni do dnia złożenia wniosku, i następnie udostępnia informację zgodnie z wnioskiem po upływie 14 dni od dnia powiadomienia, chyba że wnioskodawca dokona w tym terminie zmiany wniosku w zakresie sposobu lub formy udostępnienia informacji albo wycofa wniosek. Podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej może również odmówić udostępnienia tej informacji z uwagi na wystąpienie okoliczności określonych w art. 5 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p. Zgodnie z tą regulacją prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych (ust. 1). Prawo do informacji publicznej podlega również ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa (ust. 2). Odmowa taka następuje w formie decyzji administracyjnej (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Organ w drodze decyzji administracyjnej umarza również postępowanie w razie braku współdziałania wnioskodawcy z organem przez modyfikację wniosku, jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonej we wniosku (art. 14 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Natomiast w sytuacji, gdy organ wnioskowaną informacją nie dysponuje albo żądana informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy, to jest zobligowany powiadomić pisemnie o tym fakcie wnioskodawcę.

Mając na uwadze przytoczone regulacje prawne przyjąć należy, że o bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej można mówić w sytuacji, gdy zobowiązany do udzielenia tej informacji podmiot nie podejmuje w przewidzianym w ustawie terminie odpowiednich czynności, tj. nie udostępnia informacji w formie czynności materialno-technicznej lub nie wydaje decyzji o odmowie jej udzielenia, bądź też w przypadku, gdy informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, a organ nie wydaje decyzji o umorzeniu postępowania zgodnie z art. 14 ust. 2 u.d.i.p. Przy czym dla oceny zasadności skargi na bezczynność nie mają znaczenia okoliczności, z jakich powodów określone działanie nie zostało podjęte, a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu. Wniesienie skargi jest zatem uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w razie odmowy podjęcia określonego działania, mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby podmiot mylnie sądził, że zachodzą okoliczności, które uwalniają go od obowiązku prowadzenia postępowania w konkretnej sprawie i zakończenia go wydaniem decyzji administracyjnej lub innego aktu czy czynności (por. wyrok NSA z dnia 10 grudnia 2015 r., sygn. akt I OSK 675/15). Innymi słowy, bezczynność w dostępie do informacji publicznej polega na tym, że organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do zareagowania na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w sposób przewidziany u.d.i.p. - wbrew przepisom prawa - ani nie udostępnia w nakazanym terminie w drodze czynności materialno-technicznej żądanej informacji, ani też nie wydaje stosownej decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej bądź o umorzeniu postępowania. Należy jednak pamiętać, że właściwa realizacja wniosku o dostęp do informacji publicznej wymaga precyzyjnego udzielenia informacji na temat zawartych w nim kwestii. Nie chodzi bowiem o udzielenie jakiejkolwiek informacji, ale o przedstawienie jej w takim zakresie i w taki sposób, jaki odpowiada treści żądania. Przedstawienie informacji innej niż ta, na którą oczekuje wnioskodawca, informacji niepełnej lub też nieadekwatnej do treści wniosku, świadczy o bezczynności podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, do którego skierowano wniosek o jej udostępnienie, co uchybia regulacji zawartej w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. (por. wyrok NSA z dnia 7 grudnia 2010 r., sygn. akt I OSK 1737/10).

W ocenie Sądu taka sytuacja ma miejsce w odniesieniu do udostępnienia przez organ żądanej w punkcie 3. wniosku z dnia 15 czerwca 2022 r. informacji w zakresie podania ilości uczniów w szkole, którzy w ostatnich 5 latach mieli obniżone zachowanie z wyszczególnieniem powodu obniżenia tego sprawowania. W odpowiedzi na powyższe organ bowiem wskazał, że "warunki i sposób oceniania i klasyfikowania uczniów zostały określone w rozdziale 7 Statutu Szkoły, przy czym zasady i przyjęte kryteria oceny z zachowania zawarte zostały w § 81 Statutu. Treść Statutu została udostępniona na stronie BIP szkoły w zakładce - "Akty prawne. Dokumenty", informując jednocześnie skarżącego, jak liczbowo w poszczególnych latach (rok 2021/2022, rok 2020/2021, rok 2019/2020, rok 2018/2019, rok 2017/2018) kształtowały się oceny z zachowania uczniów, tj. podając ilu uczniów, w jakim roku, otrzymało ocenę z zachowania: "wzorową", "bardzo dobrą", "dobrą", "poprawną", "nieodpowiednią" czy też "naganną". Przekazanej informacji w przywołanej treści nie można uznać za udostępnienie wnioskowanej przez skarżącego informacji publicznej, gdyż ta dotyczyła podania ilości uczniów, którzy mieli obniżone sprawowanie z wyszczególnieniem powodu jego obniżenia, nie zaś informacji o ilości wystawionych uczniom we wskazanym okresie poszczególnych "rodzajów" ocen z zachowania, bez wskazania – w przypadkach obniżenia oceny ze sprawowania - powodów obniżenia uczniowi oceny z zachowania, a jedynie odesłania w tym zakresie do § 81 Statutu SP nr [...] w K., zawierającego ogólne warunki i sposób oceniania i klasyfikowania uczniów.

Z kolei na etapie postępowania sądowoadministracyjnego organ wyjaśnił, że – z jednej strony - szkoła nie dysponuje zestawieniem, z którego wynikałoby ilu uczniów i z jakiej przyczyny miało obniżoną ocenę ze sprawowania, dlatego podanie skarżącemu informacji o ilościach konkretnych ocen ze sprawowania w poszczególnych latach szkolnych nie jest możliwe; z drugiej zaś strony organ zaznaczył, że żądana przez skarżącego informacja dotycząca przyczyn obniżenia ocen z zachowania w poszczególnych latach - wobec braku takiego zestawienia (nawet gdyby była taka możliwość odtworzenia i zestawienia żądanych danych) - to w gruncie rzeczy informacja przetworzona, która wymaga wykazania szczególnie istotnego interesu społecznego, który w ocenie szkoły nie występuje, a w każdym razie skarżący nie wykazał go.

Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że gestorem wnioskowanej przez skarżącego informacji publicznej objętej punktem 3. wniosku z dnia 15 czerwca 2022 r. jest niewątpliwie organ – Szkoła Podstawowa nr [...] w K., w której dokonywano klasyfikacji ocenowej z zachowania uczniów we wskazanym okresie. Okoliczność, że organ zobowiązany do udzielenia informacji publicznej nie prowadzi szczegółowego zestawienia, z którego mogło by wynikać udostępnienie wnioskowanej informacji, samo w sobie nie stanowi okoliczności wyłączającej możliwość jej udostępnienia. Stosownie do art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. – jak w istocie zauważył to także sam organ - prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.

W doktrynie i orzecznictwie zwraca się uwagę, że przy informacji przetworzonej możemy w zasadzie mieć do czynienia z dwoma odmiennymi sytuacjami. Pierwsza z nich ma miejsce wtedy, gdy informacja przetworzona jest jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu zobowiązanego (zob. M. Bernaczyk, M. Jabłoński, K. Wygoda, Biuletyn informacji publicznej. Informatyzacja administracji, Wrocław 2005, s. 87). Wytworzenie takiej informacji wymaga zatem podjęcia przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej określonego działania intelektualnego w odniesieniu do odpowiedniego zbioru znajdujących się w jego posiadaniu informacji i nadania skutkom tego działania cech informacji publicznej (zob. wyrok WSA w Krakowie z dnia 26 września 2005 r., sygn. akt II SA/Kr 984/05). Przetworzeniem informacji jest zebranie lub zsumowanie, często na podstawie różnych kryteriów, pojedynczych wiadomości, znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Te pojedyncze wiadomości mogą być ze sobą w różny sposób powiązane i mogą występować w różnej formie. Przetworzenie jest równoznaczne z koniecznością odpowiedniego zestawienia informacji, samodzielnego ich zredagowania związanego z koniecznością przeprowadzenia przez zobowiązany podmiot czynności analitycznych, których końcowym efektem jest dokument pozwalający na dokonanie przez jednostkę samodzielnej interpretacji i oceny (zob. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 19 grudnia 2005 r., sygn. akt IV SAB/Wr 47/05; zob. komentarz do art. 3 u.d.i.p. [w:] I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, wyd. III, WK 2016, LEX-el).

Jeżeli zatem organ w toku procedowania wniosku o udostępnienie informacji publicznej dochodzi do przekonania, że żądanie dotyczy informacji przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., to w takiej sytuacji niewystarczające jest pisemne poinformowanie wnioskodawcy o powyższej kwalifikacji i o tym, że ten w treści wniosku nie wykazał, iż żądana informacja jest szczególnie ważna dla interesu publicznego. Konieczne jest umożliwienia wnioskodawcy wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego w udostępnieniu informacji uznanej przez organ za przetworzoną. Innymi słowy organ kwalifikując żądaną informację jako informację przetworzoną, o swojej ocenie powinien powiadomić stronę wnioskującą, tak aby miała możliwość wykazania w zakreślonym przez podmiot zobowiązany terminie, że zachodzi przesłanka warunkująca uzyskanie informacji, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Dopiero po upływie wyznaczonego terminu, nawet w sytuacji milczenia strony, organ - dla zrealizowania obowiązków wynikających z u.d.i.p. - powinien albo udostępnić wnioskowaną informację albo wydać decyzję odmowną, wykazując w niej brak przesłanki przewidzianej w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Niepodjęcie tego rodzaju działań bądź podjęcie ich z naruszeniem zasad określonych w art. 13 u.d.i.p. oznacza, że organ pozostaje w bezczynności (zob. wyrok WSA w Lublinie z dnia 19 lipca 2022 r., sygn. akt II SAB/Lu 73/22).

Wyjaśnić przy tym należy, że na etapie skargi na bezczynność sąd nie jest uprawniony do oceny prawidłowości dokonanej przez organ administracji kwalifikacji informacji jako przetworzonej. Dopiero, gdy ewentualnie po rozpoznaniu żądania strony organ wyda decyzję odmowną w oparciu o art. 16 ust. 1 u.d.i.p. z powodu niewykazania przez wnioskodawcę szczególnie istotnego interesu społecznego, a decyzja taka poddana zostałaby kontroli sądu administracyjnego, wówczas byłaby możliwa ocena przez sąd, czy żądana informacja rzeczywiście jest informacją przetworzoną i czy wobec tego wymagane było wykazanie szczególnie istotnego interesu społecznego i czy przesłanka ta została spełniona. Przy skardze na bezczynność organu przedwczesna jest zatem ocena sądu co do charakteru żądanej informacji publicznej (prosta czy przetworzona). Przy skardze na bezczynność zadaniem sądu jest ustalenie, czy wniosek dotyczy informacji będącej informacją publiczną, a organ zobowiązany do jej udzielenia nie udziela jej (mimo że ją posiada), nie wydaje decyzji odmawiającej lub decyzji w przedmiocie umorzenia postępowania. Przy kontroli bezczynności organu w udostępnieniu informacji publicznej nie ma pola dla dalszej oceny charakteru żądanej informacji publicznej (por. wyrok NSA z dnia 3 marca 2020 r., sygn. akt I OSK 3747/18).

Mając powyższe na uwadze należało przyjąć, że Dyrektor Szkoły Podstawowej nr [...] w K. w dacie orzekania przez Sąd pozostawał w bezczynności co do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 15 czerwca 2022 r. o udzielenie informacji publicznej w zakresie objętym punktem 3. tego wniosku, co spowodowało konieczność zobowiązania organu do rozpoznania tego wniosku we wskazanym zakresie w trybie przewidzianym w u.d.i.p., o czym - na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – orzeczono w punkcie 1. sentencji wyroku.

W ocenie Sądu organ dopuścił się bezczynności, która nie ma jednak charakteru rażącego naruszenia prawa. W orzecznictwie sądów administracyjnych akcentuje się, że rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty. Ponadto wskazuje się, że w odniesieniu do przypadków bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ, rażące naruszenie prawa, jako kwalifikowana postać jego naruszenia, powinno być interpretowane ściśle. Kryterium pozwalającym na zakwalifikowanie zachowania organu jako bezczynności naruszającej prawo w sposób rażący, jest oczywistość, drastyczność naruszenia prawa z jednoczesnym brakiem racjonalnego uzasadnienia (por. wyroki NSA: z dnia 26 maja 2020 r., sygn. akt II OSK 4016/19 oraz z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12). W konsekwencji, bezczynność lub przewlekłość o charakterze rażącego naruszenia prawa ma miejsce wówczas, gdy w sposób jednoznaczny i znaczący doszło do przekroczenia terminów określonych przepisami prawa na dokonanie danej czynności, a zarazem nie zachodzą okoliczności ekskulpujące (por. wyrok NSA z dnia 8 lipca 2015 r., sygn. akt I OSK 1514/14). Chodzi zatem tu jednak o ciężkie naruszenie prawa, które nosi cechy oczywistej i wyraźnej sprzeczności z obowiązującym prawem, niepozwalające na zaakceptowanie w demokratycznym państwie prawa i wywołujące dotkliwe skutki społeczne lub indywidualne (por. B. Adamiak i J. Borkowski, Komentarz do kodeksu postępowania administracyjnego, Warszawa 1998, s. 808-812). Z taką sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie. W ocenie Sądu nieudostępnienia wnioskowanej informacji nie można oceniać jako przejawu złej woli organu. Co prawda organ nie udzielił odpowiedzi na wniosek skarżącego w 14-dniowym terminie wskazanym w u.d.i.p. i nie powiadomił skarżącego o powodach tego opóźnienia, to jednak należało dać wiarę wyjaśnieniom organu, że istotnie koniec czerwca i początek lipca, a następnie okres wakacji, to okres szczególny dla podmiotu zobowiązanego jakim w niniejszej sprawie jest szkoła podstawowa (tj. okres związany z zakończeniem zajęć dydaktycznych, wystawianiem ocen, wypisywaniem świadectw i kompletowaniem dokumentacji, a także czas urlopów kadry nauczycielskiej i większości pracowników administracyjnych), a zatem udzielenie odpowiedzi skarżącemu na jego wnioski z dnia 15 i 17 czerwca 2022 r. dopiero w dniu 18 sierpnia 2022 r., a więc po upływie ok. 1,5 miesięcznego terminu na udostępnienie informacji, nie było przejawem rażąco lekceważącego traktowania obowiązków nakładanych przez u.d.i.p. przez szkołę podstawową, a więc podmiot nie będący stricte organem administracji publicznej, którego zadaniem nie jest rozpoznawanie spraw administracyjnych i który nie dysponuje zagwarantowanym w tym celu profesjonalnym zapleczem organizacyjno-prawnym.

Mając to na uwadze Sąd - na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. - stwierdził w punkcie 2. sentencji wyroku, że zaistniała w sprawie bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

W pozostałym zakresie Sąd oddalił skargę, o czym orzeczono w punkcie 3. sentencji wyroku.

Brak było podstaw do stwierdzenia bezczynności organu w zakresie rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 17 czerwca 2022 r. o udostępnienie kopii protokołu z posiedzenia Rady Pedagogicznej w dniu 20 czerwca 2022 r. w zakresie niekompletności przekazanego skarżącemu dokumentu, tj. sygnalizowanego barku załącznika do protokołu potwierdzającego listę obecności na posiedzeniu z zaznaczeniem sposobu głosowania. Przede wszystkim należy podkreślić, że skarżący nie kwestionuje faktu udostępnienia mu protokołu z ww. Rady Pedagogicznej, o którego to udostępnienie w istocie wnosił. Z treści przedmiotowego protokołu, z którym Sąd się zapoznał, nie wynika, by zawierał on jakikolwiek załącznik. Protokół w swej treści zawiera listę obecności 36 osób, które brały udział w posiedzeniu, natomiast z protokołu (a tym bardziej z nieistniejącego załącznika do protokołu) nie wynika "sposób głosowania" poszczególnych osób uczestniczących w Nadzwyczajnej Radzie Pedagogicznej w dniu 20 czerwca 2022 r. Należało zatem uznać, że skarga na bezczynność organu w zakresie nieudostępnienia skarżącemu informacji publicznej odnoszącej się do protokołu z posiedzenia Rady Pedagogicznej szkoły publicznej – Szkoły Podstawowej nr [...] w K. w dniu 20 czerwca 2022 r., okazała się niezasadna.

Zgodnie z art. 149 § 2 p.p.s.a. sąd, w przypadku uwzględnienia skargi na bezczynność, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Wskazany przepis wyposaża sąd w dodatkowe środki, które mają zapobiegać dalszej bezczynności. Podkreślić przy tym jednak należy, że ani zasądzenie grzywny, ani przyznanie stronie sumy pieniężnej nie są bezpośrednimi konsekwencjami stwierdzonej bezczynności, lecz oba stanowią dyskrecjonalne uprawnienia sądu. Są to bowiem dodatkowe środki stosowane przez sąd w sytuacjach rażącego naruszenia prawa, którego Sąd – co zostało powyżej wyjaśnione – w okolicznościach niniejszej sprawy nie stwierdził. Z tego zatem powodu Sąd oddalił skargę w zakresie wymierzenia Dyrektorowi grzywny oraz przyznania od organu na rzecz skarżącego wnioskowanej sumy pieniężnej.

O zwrocie kosztów postępowania (punkt 4. sentencji wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. zasądzając od organu na rzecz skarżącego kwotę 100 zł, na którą zaliczono uiszczony wpis sądowy.

Wskazania co do dalszego postępowania wynikają z powyższych rozważań oraz oceny prawnej i wiążą organ w niniejszej sprawie stosownie do art. 153 p.p.s.a.

Sąd orzekł w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).