Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 259/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2020-10-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 21 ust. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 725
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jedn.
article: art. 1a ust. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 1170
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Karol Pawlicki Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rennert Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 08 października 2020 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2019 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Burmistrz G. decyzją z [...] listopada 2019 r., nr [...] na podstawie art. 21 §1, art. 47 w związku z art. 47 w związku z art. 207 i art., 210 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2019 roku poz. 900 ze zm., dalej: "O.p.") oraz - art. 2, 3, 4, 5, 6 ustawy z 12 stycznia 1991 roku o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz. U. z 2019 roku poz. 1170 ze zm.- dalej: "u.p.o.l.") oraz uchwały Rady Miejskiej w G. nr [...] z dnia [...] listopada 2018 roku w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości, ustalił R. G. (dalej: "skarżący"), K. G. oraz K. W. wysokość podatku od nieruchomości za 2019 r. na kwotę [...]zł.

Uzasadniając decyzję Burmistrz wskazał, że wysokość podatku ustalił na podstawie informacji w sprawie podatku od nieruchomości oraz ewidencji gruntów i lasów. Za przedmiot opodatkowania przyjął lokal mieszczący się w G. przy ul. [...]. Za podstawę opodatkowania części wspólnych budynku mieszkalnego o wysokości kondygnacji w świetle powyżej 2,20 m przyjął pow. [...] m2, za podstawę opodatkowania części wspólnych budynku mieszkalnego o wysokości kondygnacji w świetle od 1,40 do 2,20 m została przyjęta pow. [...] m2. Za podstawę opodatkowania budynków innych niż mieszkalne związanych z działalnością gospodarcza przyjął [...] m2 , natomiast podstawę opodatkowania gruntów związanych z działalnością gospodarczą inną niż rolnicza stanowiła powierzchnia [...] m2.

Pismem z 18 grudnia 2019 r. skarżący wniósł odwołanie od wymienionej na wstępie decyzji organu pierwszej instancji domagając się jej zmiany przez ustalenie mniejszej kwoty podatku od nieruchomości, przyjmując , że powierzchnia budynku inna niż mieszkalna, związana z działalnością gospodarczą to [...] m2 ewentualnie o uchylenie decyzji Burmistrza i przekazanie sprawy temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Kwestionowanej na wstępie decyzji skarżący zarzucił:

1) obrazę prawa materialnego poprzez niezastosowanie art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.,

2) ogólnikowe, a zatem nie dość precyzyjne oparcie się na "informacjach z ewidencji gruntów i lasów";

3) błędne przyjęcie, że powierzchnia budynku inna niż mieszkalna, związana z działalnością gospodarczą to [...] m2, gdy w istocie jest to [...] m2;

4) naruszenie art. 8 w zw. z art. 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U z 2019 r. poz. 2096 ze zm. – dalej: "k.p.a.");

5) naruszenie art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a.;

6) naruszenie art. 107 § 3 k.p.a.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...] lutego 2020 r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Uzasadniając decyzję organ odwoławczy powołał się m. in. na art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 725 ze zm. – dalej: "p.g.k."). Kolegium wyjaśniło, że z uwagi na treść powołanego przepisu organy podatkowe są związane danymi zawartymi w ewidencji przy ustalaniu wysokości zobowiązania podatkowego. Jeżeli podatnik kwestionuje wysokość podatku od nieruchomości z uwagi na nieprawidłowe dane ujawnione w ewidencji wówczas w pierwszej kolejności powinien wszcząć procedurę zmiany danych w organie ją prowadzącym. Kolegium powołując się na art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. wskazało również, że grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej to grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą z zastrzeżeniem ust. 2a i to bez względu czy są przez tych przedsiębiorców w całości wykorzystywane czy też nie. W ocenie Kolegium organ pierwszej instancji zasadnie przyjął w oparciu o dane z ewidencji gruntów i budynków oraz złożone przez współwłaścicieli informacje w sprawie podatku od nieruchomości, że powierzchnia spornego lokalu związana z prowadzeniem działalności gospodarczej wynosi [...] m2.

Pismem z 13 marca 2020 r. skarżący wniósł skargę na omówioną powyżej decyzję SKO w L. wnosząc o jej uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucił:

1) obrazę prawa materialnego poprzez niezastosowanie art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.;

2) ogólnikowe, a zatem nie dość precyzyjne oparcie się na "informacjach z ewidencji gruntów i lasów";

3) błędne przyjęcie, iż powierzchnia budynku inna niż mieszkalna, związana z działalnością gospodarczą to [...] m2, gdy w istocie jest to [...] m2;

4) naruszenie art. 8 w zw. z art. 6 k.p.a.;

5) naruszenie art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a.;

6) naruszenie art. 107 § 3 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę SKO w L. podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie wnosząc o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się bezzasadna.

Rozstrzygnięcie sporu wymagało dokonania kontroli zaskarżonej decyzji orzekającej o utrzymaniu w mocy wymienionej na wstępie decyzji organu pierwszej instancji ustalającej wysokość podatku do nieruchomości za 2019 r. od lokalu związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej. Organy obu instancji ustalając powierzchnię spornego lokalu oparły się na zapisach ewidencji gruntów i budynków. Skarżący kwestionuje powyższe poczynanie organów wskazując, że rzeczywista powierzchnia spornego lokalu związana z działalnością gospodarczą to [...] m2 a nie jak wskazały organy [...] m2.

Rację w sporze sąd przyznał organom podatkowym.

Sąd podkreśla, że w sprawie doniosłe znaczenie ma fakt, że powierzchnia użytkowa budynku wykazana w ewidencji gruntów i budynków należy do danych bezwzględnie wiążących organ podatkowy przy wymiarze podatku od nieruchomości. W rezultacie tak długo, jak długo zawarte w ewidencji zapisy nie ulegną zmianie, organ podatkowy nie jest władny do przyjęcia innej powierzchni użytkowej na potrzeby wymiaru podatku od nieruchomości. Zgodnie z art. 21 ust. 1 p.g.k., podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków.

W orzecznictwie sądów administracyjnych na tle przytoczonego przepisu art. 21 ust. 1 p.g.k., przyjmuje się, że dane wynikające z ewidencji - w szczególności w przypadku wymiaru podatku od nieruchomości - mają dla organu podatkowego charakter wiążący i nie mogą być przezeń samodzielnie korygowane w ramach postępowania podatkowego, bez zmiany tych wpisów w ewidencji gruntów [por. uchwała NSA z 27 kwietnia 2009 r., II FPS 1/09, orzeczenia sądów administracyjnych dostępne pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl].

Od zasady tej istnieją wyjątki – wskazane w uchwale NSA z 18 listopada 2013 r., II FPS 2/13 – jednakże okoliczności takie wbrew twierdzeniom skargi nie miały w sprawie miejsca.

Dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków można podzielić na dwie kategorie. Pierwszą z nich tworzą dane bezwzględnie wiążące organ podatkowy (ich zmiana może mieć miejsce tylko w stosownym trybie administracyjnym, a organy podatkowe nie mają możliwości ich samodzielnego korygowania). Do kategorii tej zaliczyć można dane ewidencyjne dotyczące przeznaczenia, funkcji, obszaru i granic działek gruntu, a także rodzaju zabudowy i powierzchni użytkowej położonych na tych gruntach budynków. Drugą kategorię stanowią dane o względnej mocy wiążącej, tj. takie, których zgodność z rzeczywistym stanem prawnym lub faktycznym może być w pewnych - niejako wyjątkowych - sytuacjach przy wymiarze podatku weryfikowana, przy zastosowaniu dopuszczalnej procedury. Może to mieć miejsce m.in. w sytuacji, gdy dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków pozostają w sprzeczności z danymi zamieszczonymi w innych rejestrach publicznych, których pierwszeństwo (przed danymi ewidencyjnymi) wynika z regulujących ich prowadzenie bezwzględnie obowiązujących przepisów, lub też w przypadku, gdy posłużenie się wyłącznie danymi ewidencyjnymi musiałoby się wiązać z pominięciem przepisów zawartych w ustawie podatkowej, mających wpływ na wymiar podatku (np. możliwe do zastosowania symbole ewidencyjne nie przewidują oznaczenia dla pewnych przedmiotów opodatkowania, wymienionych wprost w ustawie podatkowej). W takiej sytuacji organ podatkowy zobligowany jest do pominięcia informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, sprzecznych z prawnie wiążącymi danymi innego rejestru publicznego lub tych danych ewidencyjnych, które wykluczają zastosowanie regulacji zawartych w ustawie podatkowej, mających znaczenie dla wymiaru podatku [por. wyrok NSA z 01 marca 2018 r., II FSK 458/16].

W opinii sądu dokonując wymiaru podatku od nieruchomości organy podatkowe były bezwzględnie związane powierzchnią wykazaną w zebranej w postępowaniu ewidencji gruntów i budynków. W związku z tym nie były zobowiązane ani uprawnione do samodzielnego ustalania powierzchni spornego lokalu związanej z działalnością gospodarczą. Ewidencję gruntów i budynków prowadzą starostowie. Są więc jedynym organem uprawnionym do dokonywania zmian w ewidencji gruntów i budynków. Podatnik kwestionując wysokość podatku od nieruchomości z uwagi na nieprawidłowe dane ujawnione w ewidencji , powinien wyprzedzająco u Starosty [...] wszcząć postępowanie o wprowadzenie zmian w ewidencji (kartoteka) odnośnie powierzchni użytkowej lokalu nr [...] położonego w G. na działce nr [...]. Dokonana zmiana w ewidencji byłaby dla organu podatkowego wiążąca.

Organ podatkowy pierwszej instancji w tej sytuacji prawidłowo obliczył wysokość podatku od nieruchomości na 2019r. wobec przedmiotów zgłoszonych przez współwłaścicieli w kwocie [...]zł , określając zarówno podatników podatku, przyjmując, że są nimi współwłaściciele nieruchomości - lokalu - podlegającej opodatkowaniu, przedmioty opodatkowania podatkiem od nieruchomości, podstawę opodatkowania jak również zastosował prawidłowe stawki podatku od nieruchomości określone w Uchwale Rady Miejskiej w G. Nr [...] z dnia [...].11.2018r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości. W konsekwencji należy stwierdzić, że organy podatkowe nie naruszyły art. 21 ust. 1 p.g.k.

Zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania w sprawie , grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej to grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą z zastrzeżeniem ust. 2a i to bez względu czy są przez tych przedsiębiorców w całości wykorzystywane czy też nie. Zatem także w tym zakresie organy podatkowe nie naruszyły z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.

Jednocześnie sąd zauważa, że w postępowaniu podatkowym nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, a zatem organy podatkowe nie mogły naruszyć art. 8 w zw. z art. 6 , art. 7 w zw. z art. 77 § 1 ,art. 107 § 3 k.p.a.

Mając powyższe na uwadze sąd na podstawie 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.