Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 454/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2008-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art.60, art. 161 par. 1 pkt1, art. 232 par. 1 pkt 1 lit.a, pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Liwacz Sędziowie: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz(spr.) Asesor sądowy Ewa Kruppik-Świetlicka Protokolant Asystent sędziego Waldemar Dąbrowski po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 października 2008 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...]nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe postanawia: 1. umorzyć postępowanie 2. oddalić wniosek skarżącego o zwrot uiszczonego wpisu


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] strona wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Toruniu z dnia [...] Nr [...].

Sprawę skierowano na posiedzenie jawne w celu rozpoznania na rozprawie.

Na rozprawie w dniu 19 grudnia 2007r. na mocy art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej zwana p.p.s.a. - Sąd zawiesił przedmiotowe postępowanie.

Postanowieniem z dnia 01 lipca 2008r. na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Sąd podjął zawieszone postępowanie.

Sprawę skierowano na posiedzenie jawne w celu rozpoznania na rozprawie. Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 01 września 2008r. termin rozprawy został wyznaczony na 14 października 2008r.

Pismem z dnia 01 października 2008r. pełnomocnik strony skarżącej cofnął skargę, wnosząc o zwrot wpisu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do przepisu art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.

Uznając, iż w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą przesłanki pozwalające na uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne, na podstawie powołanych powyżej przepisów, Sąd postanowił umorzyć niniejsze postępowanie.

Wniosek o zwrot wpisu nie zasługiwał na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 232 § 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis

od pisma cofniętego, jeżeli cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono (pkt 1 lit. a) oraz połowę wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana (pkt 2). Pismo cofające skargę zostało nadane w placówce pocztowej 01 października 2008r. Sprawę skierowano na posiedzenie w formie rozprawy na dzień 11 grudnia 2007r., na której zawieszono przedmiotowe postępowanie.

Wskazać należy, iż pod pojęciem posiedzenia sądowego rozumie się zebranie Sądu

w składzie przewidzianym przepisami prawa, w celu dokonania czynności w toku postępowania sądowego. Z kolei rozprawa jest określeniem procesowym i służy merytorycznemu załatwieniu sprawy w danej instancji (B. Dauter, B. Gruszczyński,

A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006).

Z powyższego wynika, iż cofnięcie nastąpiło już po rozpoczęciu posiedzenia, na które sprawa została skierowana (11 grudnia 2007r.). Bez wpływu na taką ocenę pozostaje okoliczność, iż na rozprawie w dniu 11 grudnia 2007r. Sąd zawiesił niniejsze postępowanie.

Wobec braku podstaw do uwzględnienia wniosku, postanowiono jak w pkt. 2 sentencji.