Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 889/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-10-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 8 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. Z. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi K. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2015 r. znak: [...] w przedmiocie skierowania na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy postanawia: odmówić K. Z. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek K. Z. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek ten został uzupełniony wyjaśnieniami złożonymi z dnia 6 sierpnia 2015 r.

Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż K. Z. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i córką. Rodzina wnioskodawcy utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych z prowadzenia nieruchomości rolnej o pow. 0,85 ha. Dodatkowo wskazano, że córka wnioskodawców uzyskuje stypendium w wysokości 880 zł. Wnioskodawca i jego żona posiadają wg oświadczenia status osób bezrobotnych. Przy czym do sprawy nadesłano kopie zaświadczeń o posiadaniu statusu bezrobotnego z dnia 11 czerwca 2013 r. i K. z. i z dnia 15 maja 2014 r. B. Z.. Posiadany majątek obejmuje dom o pow. 110 m2, działkę o pow. 085 ha. Wnioskodawca nie wskazał posiadania innego majątku. Dodał, że nie otrzymuje świadczeń socjalnych, pomocy od rodziny, nie posiada konta bankowego. Załączył kopie ww. decyzji o statusie bezrobotnego, kopię decyzji w sprawie wymiaru podatku i kopię faktury za gaz.

W sprawie zważono, co następuje.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym, a takim zakresem jest wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym.

Biorąc pod uwagę sytuację majątkową K. Z. uznać należy, iż nie jest uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Na taką ocenę miało wpływ dwie okoliczności – po pierwsze – niepełne wykonanie zarządzenia z dnia 13 lipca 2015 r. wzywającego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy (nie podano jakie strona ponosi stałe miesięczne wydatki, a jest to informacja ważna, gdyż dopiero porównanie koniecznych wydatków z wpływami pozwoli na prawidłową ocenę możliwości materialnych strony). A po drugie - istniejące rozbieżności jakie wynikają z danych posiadanych przez Sąd z urzędu. Jak wynika bowiem z akt sprawy III SA/Wa 106/14, w której zapadło w dniu 20 marca 2014 r. orzeczenie o przyznaniu prawa pomocy wnioskodawcy, na dzień wydania ww. postanowienia wnioskodawca posiadał pracę i był zatrudniony jako kierowca. Natomiast nadesłana kopia decyzji o przyznaniu statusu bezrobotnego nosi datę [...] czerwca 2013 r. Okoliczność ta powoduje, że wnioskodawca posługuje się decyzją sprzed dwóch lat, która, jak wynika z okoliczności sprawy, w późniejszym okresie się zdezaktualizowała. Być może wnioskodawca faktycznie po raz kolejny stracił pracę, jednakże okoliczność ta nie została w świetle powyższych informacji uprawdopodobniona. Jednocześnie osłabiła wiarygodność wniosku.

Z tych przyczyn wniosek strony nie mógł zostać uwzględniony.

W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.