Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2017/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6100 Nabycie mienia państwowego z mocy prawa przez gminę
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędziowie WSA Gabriela Nowak asesor WSA Mirosław Gdesz Protokolant Piotr Kabała po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2005 r. sprawy ze skargi Gminy O. na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] września 2004 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania o komunalizację mienia 1. uchyla zaskarżoną decyzję, oraz poprzedzającą ją decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2004r., nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

I SA/Wa 2017/04

UZASADNIENIE

Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa, decyzją z dnia [...] września 2004 r., nr [...], utrzymała w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r., nr [...] umarzającą, jako bezprzedmiotowe, postępowanie w sprawie stwierdzenia nabycia przez Miasto i Gminę O. nieodpłatnie z mocy prawa własności części zabudowanej nieruchomości położonej w O., oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...], uregulowanej w księdze wieczystej KW nr [...].

Z ustaleń organu odwoławczego wynika, że Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] maja 2004 r. umorzył, jako bezprzedmiotowe, postępowanie w sprawie stwierdzenia nabycia przez Miasto i Gminę O. nieodpłatnie z mocy prawa własności części nieruchomości opisanej w sentencji niniejszej decyzji.

W uzasadnieniu decyzji Wojewoda podkreślił, że dnia [...] czerwca 2001 r. Burmistrz Miasta i Gminy O. wystąpił do Wojewody [...] z wnioskiem o stwierdzenie nabycia z mocy prawa przez Gminę O., na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r.- Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych części zabudowanej nieruchomości położonej w O., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] k.m.2 o powierzchni [...] ha, posiadającej urządzoną księgę wieczystą nr KW [...]. Nieruchomość ta stanowi własność Skarbu Państwa w trwałym zarządzie Urzędu Skarbowego w O. w [...] częściach. Pozostała część nieruchomości, będącą przedmiotem niniejszego postępowania, zajmowana była przez Biuro Obsługi Szkół i Przedszkoli w O..

Wojewoda [...] ustalił, że decyzją z dnia [...] listopada 1994 r. Wojewoda [...] stwierdził, na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r., nabycie z mocy prawa przez Gminę O. zabudowanej nieruchomości państwowej, położonej w O., składającej się z działek o numerach: [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] o ogólnej powierzchni [...] ha - w 1/2 niewydzielonej części. Powyższa decyzja nie uwzględniała podziału działki nr [...], przeprowadzonego na podstawie decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w O. z dnia [...] marca 1994 r., nr [...]. Podział ten, uzasadniony przekazaniem w zarząd części nieruchomości na rzecz Urzędu Skarbowego w O., wyodrębnił dwie działki: nr [...] o pow. [...] ha oraz nr [...] o pow. [...] ha.

Następnie decyzją z dnia [...] kwietnia 1995 r., wydaną na wniosek Urzędu Miasta i Gminy O., Wojewoda [...] uchylił w całości powyższe postanowienie oraz zmienił, za zgodą stron, decyzję z dnia [...] listopada 1994 r., uwzględniając przeprowadzony podział działki nr [...]. Decyzją tą nieruchomość oznaczona nr [...], jako niepodlegająca komunalizacji, została wykreślona z pierwotnej decyzji Wojewody [...].

Wobec powyższego Wojewoda [...] uznał, że sprawa stwierdzenia nabycia z mocy prawa przez Gminę O. gruntu oznaczonego obecnie nr [...], na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r.- Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych, została już rozstrzygnięta ostateczną decyzją. Z punktu widzenia prawa dwukrotne rozpatrywanie sprawy w tym samym trybie administracyjnym jest niedopuszczalne.

Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa rozpoznając odwołanie zgodziła się z Wojewodą [...], że komunalizacja części nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] k.m.2 byłaby w obecnym stadium postępowania administracyjnego bezprzedmiotowa. Z pewnością też stoi temu na przeszkodzie okoliczność, że sprawa ewentualnej komunalizacji tej nieruchomości została ostatecznie rozstrzygnięta w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 1995 r., wydanej zresztą na wniosek Urzędu Miasta i Gminy O..

Zgodnie bowiem z art. 16 § 1 kpa decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji są ostateczne, zaś uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania mogą nastąpić tylko w wypadkach przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego lub w ustawach szczególnych.

W skardze na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej Gmina O. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych.

W odpowiedzi na skargę Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa wniosła o jej oddalenie i podtrzymała stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

Wojewoda [...], decyzją z dnia [...] maja 2004 r. umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie nabycia przez Miasto i Gminę O. nieodpłatnie z mocy prawa własności nieruchomości położonej w O. i oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...], powołując się na to, że sprawa komunalizacji tej działki została już rozstrzygnięta ostateczną decyzją, a dwukrotne rozpatrywanie sprawy w tym samym trybie administracyjnym jest niedopuszczalne.

Skarżąca gmina O. nie zgadza się z takim stanowiskiem podnosząc, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 1995 r. nie obejmowała w swej treści działki nr [...], która powstała w wyniku podziału działki nr [...]. Stanowisko to skarżącego znajduje potwierdzenie w materiale dokumentacyjnym. Bezsporną okolicznością w sprawie jest to, że przedmiotowa działka nr [...] powstała w wyniku podziału działki nr [...]. Decyzja o zatwierdzeniu projektu podziału działki nr [...] została wydana przez Kierownika Urzędu Rejonowego w O. w dniu [...] marca 1994 r.

W dacie 27 maja 1990 r. przedmiotowa działka nr [...] stanowiła część działki nr [...]. W dniu [...] listopada 1994 r. Wojewoda [...] wydał decyzję, którą stwierdził nabycie z mocy prawa przez gminę O. 1/2 udziału we własności nieruchomości składającej się m.in. z działki nr [...].

Decyzją tegoż Wojewody z dnia [...] kwietnia 1995 r., w trybie art. 155 kpa, została zmieniona decyzja komunalizacyjną z dnia [...] listopada 1994 r. w taki sposób, że skreślono w wierszu 9 i 10 m.in. działkę nr [...] a wpisano - w odniesieniu do tej działki tylko działkę nr [...] powstałą w wyniku podziału działki nr [...]. Natomiast w tej decyzji nie zostało zawarte rozstrzygnięcie, pozytywne bądź negatywne, w przedmiocie komunalizacji działki nr [...]. Tak więc, ta ostateczna decyzja komunalizacyjna nie obejmuje swoją treścią działki nr [...]. Nie można więc uznać, że komunalizacja tej działki została rozstrzygnięta wcześniejszą decyzją. Brak więc było podstaw, na które powołuje się organ pierwszej instancji, do umorzenia postępowania komunalizacyjnego odnośnie tej działki. Organ winien był więc zbadać, czy przesłanki komunalizacji zawarte w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych odnoszą się do części działki nr [...], która obecnie oznaczona jest w ewidencji gruntów nr [...] i rozpoznać sprawę komunalizacji merytorycznie.

Organ odwoławczy utrzymując w mocy wadliwą decyzją organu pierwszej instancji wydał tym samym decyzję niezgodną z prawem, a to naruszającą przepis art. 138 § 1 pkt. 1 kpa, co miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.