Wyrok NSA, sygn. akt II SA 199/98
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 1998-04-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 606  Sprawy z zakresu geologii i górnictwa
Hasła tematyczne: Geologiczne prawo
Opłaty administracyjne
Samorząd terytorialny
Administracyjne postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 84 ust. 1, art. 84 ust. 6
journal: Dz.U. 1994 nr 27 poz. 96
law: Ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze.
article: art. 28
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 marca 1980 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
article: art. 33 ust. 2
journal: Dz.U. 1995 nr 74 poz. 368
law: Ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Gminy Miejskiej L. na decyzję Ministra ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 19 grudnia 1997 r. (...) w przedmiocie opłaty eksploatacyjnej - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 21 sierpnia 1997 r. Minister Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa, na podstawie art. 84 i art. 86 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze /Dz.U. nr 27 poz. 94 oraz par. 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 sierpnia 1994 r. w sprawie opłat za działalność prowadzoną na podstawie przepisów prawa geologicznego i górniczego /Dz.U. 1994 nr 92 poz. 430/ ustalił dla KGHM Polska Miedź S.A. "L." w L. podstawową opłatę eksploatacyjną za II kwartał 1997 roku w wysokości: 2.774.442 zł 33 gr za wydobycie kopaliny - koncentratu ze złoża: L.- M. Wyżej wymienioną podstawową opłatę eksploatacyjną obniżono o 25 procent tj. o kwotę 693.610 zł 63 gr, tak więc ostateczna wysokość opłaty wynosiła: 2.080.831 zł 70 gr.

Opłatę eksploatacyjną w odpowiedniej części przekazano na rzecz gmin, w obszarze których dokonywano eksploatacji złóż. W szczególności na rzecz Gminy L. dokonano dwie wpłaty: 605.683 zł 50 gr i 476.565 zł 10 gr.

Jak podano w uzasadnieniu decyzji, opłata eksploatacyjna została wyliczona na podstawie informacji nadesłanej przez podmiot gospodarczy, Do wyliczenia przyjęto stawkę podstawową opłaty eksploatacyjnej za jednostkę /tony/ w wysokości 3 procent /par. 1 ust. 1 pkt 4 cyt. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 sierpnia 1994 r./. opłatę obniżono na podstawie art. 84 ust. 6 pkt 1 cyt. ustawy za: zagrożenie tąpaniami III stopnia, skomplikowane warunki geologiczne /duże nachylenie warstw i liczne uskoki/ oraz zagrożenie wodne II stopnia.

Gmina Miejska L. zwróciła się o ponowne rozpatrzenie sprawy w trybie art. 127 par. 3 Kpa zarzucając, iż naliczona opłata eksploatacyjna była zbyt niska.

Decyzją z 19 grudnia 1997 r. Minister Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa, rozpatrując sprawę ponownie utrzymał w mocy swą poprzednią decyzję wyjaśniając, że opłata eksploatacyjna za II kwartał 1997 roku została naliczona na podstawie informacji przesłanych przez Zakłady Wydobywcze Miedzi: "L.", "R.", "P.-S.". Ceny koncentratu zostały wyliczone na podstawie formuły opracowanej przez Kombinat Górniczo - Hutniczy Miedzi, która jest porównywalną z powszechnie stosowaną formułą NSR /net smelter reyenue/. W cenach tych mieści się wartość rozproszonego srebra /25 - 35 g/t/, natomiast ze względu na rozproszenie złota w przedziale poniżej jednego grama na tonę koncentratu nie uwzględniono złota w wartości koncentratu.

Decyzja ta była przedmiotem skargi Gminy Miejskiej L., która wniosła o jej uchylenie a także o uchylenie decyzji pierwszoinstancyjnej jako wydanych z naruszeniem prawa.

Miało ono polegać głównie na zaniżeniu opłat opartych niesłusznie na "Zasadach ustalania cen w obrocie wewnętrznym od 1 stycznia 1997 r." wprowadzone uchwałą Zarządu KGHM "Polska Miedź" S.A. z dnia 19 grudnia 1996 r. odpowiadając na skargę Minister ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa wniósł o jej oddalenie podnosząc iż prawidłowość dokonywania wyliczeń opłaty potwierdziły opracowania dokonane przez PAN i Państwowy Instytut Geologiczny w Warszawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368/ uprawniony do wniesienia skargi na decyzję administracyjną jest m.in. ten czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek /art. 28 Kpa/. Cechami tego interesu jest to, że jest on indywidualny, konkretny, aktualny i oparty na konkretnym przepisie prawa materialnego. Tak więc nie każdy interes faktyczny określonego podmiotu jest interesem prawnym.

Podmiotem tym w sprawach wymiaru opłat eksploatacyjnych za wydobywanie kopalin jest, zgodnie z art. 84 ust. 1 ustawy z dnia 4,lutego 1994 r. - Prawo geodezyjne i górnicze /Dz.U. nr 27 poz. 96/ przedsiębiorca wydobywający kopalinę oraz przedsiębiorca wydobywający surowiec mineralny z odpadów po robotach górniczych lub procesach wzbogacania kopalin. Wyjątkowo, status strony uzyskuje gmina ale tylko wtedy, gdy w postępowaniu administracyjnym domaga się podwyższenia opłaty eksploatacyjnej ponad stawkę normalną przewidzianą przez prawo.

W rozpoznawanej sprawie gmina domagała się podwyższenia KGHM "Polska Miedź" opłaty eksploatacyjnej obniżonej przez Ministra ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa na podstawie art. 84 ust. 6 cyt. ustawy.

Skoro zatem w rozpoznawanej sprawie Gmina Miasta L. nie miała przymiotu strony przeto jej skargę należało oddalić na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368/. W konsekwencji zbędnym było rozważanie zasadności zarzutów skargi.