Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 346/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-07-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6199 Inne o symbolu podstawowym 619
6392 Skargi  na  uchwały rady powiatu  w przedmiocie ...  (art. 87  i  88  ustawy o  samorządzie powiatowym)
Hasła tematyczne: Ochrona zdrowia
Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Zarząd Powiatu
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonej uchwały
Powołane przepisy: article: art. 32 ust. 2 pkt 5, art. 87 ust. 1, art. 4 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2015 poz 1445
law: Ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym - tekst jedn.
article: art. 25 ust. 2
journal: Dz.U. 2015 poz 1515
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - tekst jednolity
article: art. 69, art. 70
journal: Dz.U. 2014 poz 1502
law: Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 27 lipca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędziowie Sędzia WSA Izabela Paluszyńska Sędzia WSA Tomasz Świstak (spr.) Protokolant ref. stażysta Edyta Rurarz - Kwietniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lipca 2016 roku sprawy ze skargi W. B. na uchwałę Zarządu Powiatu C. z dnia ... 2016 roku Nr ... w przedmiocie odwołania ze stanowiska dyrektora szpitala I. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w całości, II. zasądza od Zarządu Powiatu C. na rzecz skarżącego kwotę ... zł (... złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Uchwałą z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] Zarząd Powiatu na podstawie art. 32 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2015 r. poz. 1445, dalej: u.s.p.), art. 49 ust. 6 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 618 ze zm., dalej: u.d.l.), art. 69 i art. 70 § 1 i 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks Pracy (Dz. U. z 2014 r. poz. 1502 ze zm., dalej: k.p.) oraz § 9 ust. 2 uchwały nr XXV/202/2012 Rady Powiatu [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. w sprawie Statutu Szpitala Powiatowego im. [...] w T., po uzyskaniu pozytywnej opinii Rady Społecznej Szpitala Powiatowego im. [...] w T., postanowił odwołać z dniem [...] lutego 2016 r. W. B. ze stanowiska Dyrektora Szpitala Powiatowego im. [...] w T., wskazując że jest to równoznaczne z wypowiedzeniem stosunku pracy z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, ze skutkiem prawnym na dzień [...] maja 2016 r. Jednocześnie zwolniono W. B. z obowiązku świadczenia pracy w okresie wypowiedzenia, z zachowaniem dotychczasowego prawa do wynagrodzenia.

W uzasadnieniu uchwały Zarząd Powiatu stwierdził, że zwolniony Dyrektor Szpitala utracił rękojmię należytego wykonywania zadań za zajmowanym stanowisku oraz zaufania koniecznego do zajmowania stanowiska, w szczególności w zakresie dysponowania środkami publicznymi, majątkiem szpitala, prowadzenia właściwej polityki kadrowej oraz przestrzegania praw pacjenta, przez co naruszył art. 46 ust. 1 u.d.l. i § 7 ust. 1 i 2 Statutu Szpitala. W szerokim wyjaśnieniu organ powiatu wskazał na nieprawidłowości ujawnione w Szpitalu m.in. w 2015 r. pod rządami W. B. w zakresie: nieodprowadzania składek do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na kwotę [...]zł oraz odsetek ustawowych zwłoki od tej kwoty, dopuszczenia do powstania wymagalnego i zapłaconego odszkodowania na rzecz byłego pracownika Szpitala z tytułu bezprawnego rozwiązania umowy o udzielenie umowy na świadczenie zdrowotne na kwotę [...]zł z odsetkami ustawowymi z tytułu zwłoki, niewykonania w sposób prawidłowy prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w P. z dnia [...] stycznia 2015 r. sygn.. akt [...] oraz prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia [...] sierpnia 2015 r. w przedmiocie nawiązania z byłym pracownikiem szpitala umowy o pracę na stanowisku zastępcy dyrektora ds. medycznych, naruszenie prawa pacjenta do świadczeń zdrowotnych odpowiadających powstaniu z tego tytułu wymagalnego odszkodowania oraz zadośćuczynienia na kwotę [...]zł, naruszenia prawa pacjenta do ochrony danych zawartych w dokumentacji medycznej stwierdzone przez Rzecznika Praw Pacjenta, nieudzielenie informacji publicznej na wniosek kandydata na stanowisko zastępcy dyrektora ds. medycznych szpitala oraz dopuszczenia do powstania nieprawidłowości w zakresie wydatków dotyczących planowanej inwestycji – modernizacji oddziału rehabilitacji. Ponadto szczegółowo przedstawiono również uchybienia i nieprawidłowości w zarządzaniu przez W. B. Szpitalem z lat 2013-2014.

Reasumując Zarząd Powiatu stwierdził, że zarzuty sformułowane powyżej potwierdzają decyzję o odwołaniu W. B. ze stanowiska Dyrektora Szpitala, ponieważ Zarząd nie widzi on możliwości dalszej współpracy z Dyrektorem.

Pismem z dnia [...] marca 2016 r. W. B. wezwał Zarząd Powiatu na podstawie art. 87 § 1 u.s.p. do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie uchwały z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...], zarzucając organowi powiatu rażące naruszenie art. 25 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 1515 ze zm., dalej: u.s.g.) polegającym na wydaniu zaskarżonej uchwały w sytuacji, gdy Rada Miejska w T. odmówiła wyrażenia zgody na rozwiązanie umowy z W. B., będącym radnym gminnym. Wyjaśnił, że przed podjęciem zaskarżonej uchwały Zarząd Powiatu wystąpił do Rady Miejskiej w T. o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym W. B.. Obowiązek ten wynika zaś z przepisu art. 25 ust. 2 u.s.g. Rada Miejska w T. uchwałą z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] nie wyraziła zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym W. B.. Pomimo tego Zarząd Powiatu podjął zaskarżoną uchwałę. W. B. podniósł, iż celem przepisu art. 25 ust.2 u.s.g. jest ochrona trwałości stosunku pracy radnego. Zgoda rady gminy powinna być wyrażona uprzednio, przed podjęciem uchwały o odwołaniu skarżącego ze stanowiska Dyrektora Szpitala. Brak zgody Rady Miejskiej w T. oznacza, że Zarząd Powiatu nie mógł podjąć kwestionowanej uchwały.

Zarząd Powiatu nie odpowiedział na powyższe wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

W. B. w dniu [...] kwietnia 2016 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na uchwałę Zarządu Powiatu z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...], zarzucając organowi naruszenie art. 25 ust. 2 u.s.g. poprzez wydaniu zaskarżonej uchwały pomimo braku zgody Rady Miejskiej w T. na rozwiązanie stosunku pracy ze skarżącym pełniącym funkcję radnego tejże gminy. W motywach skargi skarżący powtórzył argumentację zawartą w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa skierowanego do organu.

W odpowiedzi Zarząd Powiatu wniósł o oddalenie skargi. Organ wyjaśnił, że przed podjęciem uchwały odwołującej ze stanowiska W. B. wnioskiem z dnia [...] października 2015 r. zwrócił się się do Rady Miejskiej w T. o wyrażenie zgody w trybie art. 25 ust.2 u.s.g. na rozwiązanie stosunku pracy z radnym. Uchwałą z dnia [...] listopada 2015 r. Rada Miejska odmówiła wyrażenia zgody, nie odnosząc się merytorycznie do wniosku Zarządu Powiatu. Powyższa uchwała została uchylona przez Wojewodę W. rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] Ponownie rozpoznając sprawę Rada Miejska w T. uchwałą z dnia [...] lutego 2016 r. odmówiła wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym W. B.. W tej sytuacji Zarząd Powiatu w dniu [...] lutego 2016 r. wezwał Radę Miejską w T. do usunięcia naruszenia prawa, a następnie wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.

Uznając, że Rada Miejska w T. udzielając ochrony prawnej przed rozwiązaniem stosunku pracy radnemu W. B. sama dwukrotnie dopuściła się rażącego naruszenia prawa Zarząd Powiatu podjął uchwałę o odwołaniu Dyrektora Szpitala w T. z pominięciem zgody organu gminy. W ocenie Zarządu Powiatu nie zachodziły podstawy do odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy ze skarżącym, ponieważ wniosek Zarządu Powiatu w tej sprawie opierał się wyłącznie na okolicznościach dotyczących sposobu kierowania Szpitalem przez Dyrektora, a nie dotyczył zdarzeń związanych z wykonywaniem przez radnego mandatu. Dlatego udzielenie przez Radę Miejską w T. ochrony prawnej radnemu – skarżącemu przed rozwiązaniem stosunku pracy stanowiło nadużycie prawa. Zarząd Powiatu podkreślił, że skarżący nie dawał rękojmi należytego wykonywania zadań na stanowisku Dyrektora Szpitala, w szczególności z powodu nieprzestrzegania prawa, aktów wewnątrzzakładowych oraz wydatkowania środków publicznych wbrew zasadom celowości, efektywności, przejrzystości i legalności, a także naruszenia praw pacjenta. Organ przedstawił szczegółowo zarzucane skarżącemu nieprawidłowości związane z wykonywaniem przez niego funkcji Dyrektora Szpitala. Następnie wskazał, że celem regulacji określonej w art. 25 ust. 2 u.s.g. jest zapewnienie radnemu swobodnego sprawowania mandatu, a nie zabezpieczenie go przed utratą pracy. Rada gminy nie powinna zatem podejmując uchwałę w tym przedmiocie ingerować w prawo pracodawcy do rozwiązania stosunku pracy z pracownikiem, gdy ma to uzasadnienie w obowiązującym porządku prawnym i nie jest związane z wykonywaniem przez radnego mandatu. Organ powiatu podkreślił, iż kompetencja rady gminy do odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy nie daje prawa do odmowy w każdej sytuacji. Zdaniem Zarządu Powiatu, ponieważ Rada Miejska w T. nieudzielając zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym gminy rażąco naruszyła prawo, odwołanie skarżącego ze stanowiska z pominięciem zgody Rady Miejskiej było usprawiedliwione z punktu widzenia interesu publicznego. Pełnienie przez W. B. funkcji Dyrektora Szpitala przy jednoczesnym zwolnieniu go z obowiązku świadczenia pracy skutkowało koniecznością wydatkowania znacznych środków na jego wynagrodzenie przez dłuższy okres czasu, przy konieczności zapewnienia ciągłości zarządzania Szpitalem i opłaceniu osoby pełniącej funkcję zastępcy. Biorąc zaś pod uwagę bezprawne działania Rady Miejskiej w T. i słabą kondycję finansową Szpitala w T., kierując się też względami natury społecznej, Zarząd Powiatu podjął zaskarżoną uchwałę.

Na rozprawie przed Sądem w dniu [...] lipca 2016 r. pełnomocnik organu - na pytanie Sądu - wskazał, że przepis art. 25 ust. 2 u.s.g. ma zastosowanie wtedy, gdy pracodawca występuje o zgodę na rozwiązanie stosunku pracy ze względu na okoliczności związane z wykonywaniem funkcji radnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014. poz. 1647 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej P.p.s.a.) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Te same reguły odnoszą się do zakresu i formuły kontroli sprawowanej w odniesieniu do aktów organów jednostek samorządu terytorialnego podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej, objętych treścią przepisu art. 3 § 2 pkt 6 P.p.s.a. Takim zaś aktem jest zaskarżona przez W. B. uchwała Zarządu Powiatu z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w sprawie odwołania skarżącego ze stanowiska Dyrektora Szpitala Powiatowego im. [...] w T..

Zważyć należy, iż zaskarżona uchwała została podjęta na podstawie art. 32 ust. 2 pkt 5 u.s.p., który określa, że do zadań zarządu powiatu należy w szczególności zatrudnianie i zwalnianie kierowników jednostek organizacyjnych powiatu.

Stosownie do art. 87 ust. 1 tej ustawy każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej, może, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W świetle tego przepisu obowiązkiem Sądu w pierwszej kolejności jest zbadanie, czy wniesiona skarga podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny i czy spełnia wymogi formalne, do których w niniejszej sprawie zaliczyć należy: 1) zaskarżenie uchwały z zakresu administracji publicznej, 2) wcześniejsze bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, 3) zachowanie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego (dwa ostatnie punkty stanowią wymogi formalne dopuszczalności skargi).

Zaskarżona uchwała w sprawie odwołania W. B. ze stanowiska Dyrektora Szpitala Powiatowego w T. jest uchwałą z zakresu administracji publicznej. Została ona podjęta na podstawie art. 32 ust. 2 pkt 5 u.s.p. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 2 u.s.p., powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym w zakresie promocji i ochrony zdrowia, a przepis art. 32 ust. 2 pkt 5 u.s.p. określa, że do zadań zarządu powiatu należy m.in. zatrudnianie i zwalnianie kierowników jednostek organizacyjnych powiatu. Podjęcie uchwały przez zarząd powiatu w sprawie odwołania dyrektora szpitala powiatowego stanowi zatem niewątpliwie wydanie aktu w sprawie z zakresu administracji publicznej przez organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego w zakresie ochrony zdrowia. Uchwała ta równocześnie wywołuje skutki z zakresu prawa pracy. Jednakże okoliczność, że uchwała w sprawie odwołania ze stanowiska dyrektora szpitala wywołuje skutki z zakresu prawa pracy, nie zmienia jej publicznoprawnego charakteru. Taki sposób rozumienia charakteru prawnego aktów odwołania ze stanowiska kierownika samorządowej jednostki organizacyjnej jest prezentowany w orzecznictwie sądów administracyjnych w odniesieniu do aktów organów jednostek samorządu terytorialnego dotyczących nie tylko odwołania dyrektora zakładu opieki zdrowotnej (por. np. wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 maja 2010 r., sygn. VII SA/Wa 1814/09), lecz także odwołujących dyrektorów instytucji kultury (por. np. wyrok NSA z dnia 1 czerwca 2010 r., sygn. II OSK 598/10; wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 19 listopada 2009 r., sygn. II SA/Bd 829/09; wyrok NSA z dnia 12 maja 2003 r., sygn. II SA/Łd 548/03; wyrok NSA z dnia 19 listopada 2002 r., sygn. II SA/Wr 1579/02), odwołujących dyrektorów szkół (por. np. wyroki NSA z dnia 18 maja 2012 r., sygn. I OSK 10/12; z dnia 14 maja 2008 r., sygn. I OSK 637/08; z dnia 18 kwietnia 2008 r., sygn. I OSK 86/08; z dnia 26 lipca 2007 r., sygn. I OSK 237/07; z dnia 18 lipca 2006 r., sygn. I OSK 648/06; z dnia 2 września 2005 r., sygn. I OSK 456/05; uchwała 7 sędziów NSA z dnia 16 grudnia 1996 r., sygn. OPS 6/96 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 stycznia 2000 r., sygn. III RN 123/99).

Reasumując, jeżeli zatem wola organu powiatu w niniejszej sprawie otrzymała formę prawną aktu władczego opartego na przepisach prawa administracyjnego, to podlega on nadzorowi administracyjnemu organów nadzoru, jak również kontroli sądów administracyjnych, niezależnie od ewentualnej ochrony stosunku pracy przysługującej zwolnionemu dyrektorowi przed sądem pracy. Podstawy prawne, przesłanki oraz kryteria sądowej kontroli w tych dwóch różnych trybach są odmienne. W niniejszym postępowaniu przed sądem administracyjnym przedmiotem badania Sądu nie są ewentualne roszczenia pracownicze odwołanego dyrektora, do rozpatrzenia, których właściwy jest sąd pracy, lecz zachowanie przewidzianych w przepisach publicznoprawnych wymogów dotyczących aktu odwołania (zwolnienia) dyrektora jednostki samorządowej jako formy realizacji zadań publicznoprawnych powiatu, a więc aktu o publicznoprawnym charakterze (por. wyrok NSA z 12 maja 2003 r., sygn. II SA/Łd 548/03; wyrok WSA w Krakowie z dnia 25 lutego 2014 r., sygn. III SA/Kr 1342/13).

Stwierdzić należy, iż skarżący przed wniesieniem skargi dopełnił ciążącego na nim na mocy art. 87 ust. 1 u.s.p. wymogu bezskutecznego wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia zaskarżoną uchwałą występując z takim wezwaniem do Zarządu Powiatu pismem z dnia [...] marca 2016 r. Następnie, zważywszy, że Zarząd Powiatu nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, skarżący przed upływem 60 dni od wezwania do usunięcia naruszenia prawa – tj. w dniu [...] kwietnia 2016 r. wniósł skargę do Sądu na przedmiotową uchwałę. Tym samym zachował wymogi art. 53 § 2 p.p.s.a.

Bez wątpienia należy też uznać, że skarżący W. B. posiadał legitymację skargową do zaskarżenia przedmiotowej uchwały. Wystarczy wskazać, że zaskarżona uchwała odwołująca skarżącego ze stanowiska Dyrektora Szpitala bezpośrednio narusza jego uprawnienia nabyte poprzez mianowanie go na to stanowisko.

Przechodząc do oceny legalności zaskarżonej uchwały należy stwierdzić, że kwestia legalności zaskarżonej uchwały sprowadza się do prawnej oceny, czy dopuszczalne było wydanie przez Zarząd Powiatu uchwały o odwołaniu ze stanowiska Dyrektora Szpitala i rozwiązaniu stosunku pracy z W. B., pomimo niewyrażenia przez Radę Miejską w T. zgody na rozwiązanie z radnym stosunku pracy.

W myśl przepisu art. 25 ust. 2 u.s.g. rozwiązanie z radnym stosunku pracy wymaga uprzedniej zgody rady gminy, której jest członkiem. Rada gminy odmówi zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, jeżeli podstawą rozwiązania tego stosunku są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu. Przepis ten zawiera normę nakazującą pracodawcy uzyskanie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym. Tym samym ustawodawca powierzył radzie funkcję kontrolną, uprawniającą w tym zakresie do ingerencji w indywidualny stosunek pracy łączący pracodawcę z pracownikiem. W ten sposób przyznał pracownikom-radnym specyficzną ochronę. Celem tej ochrony jest zapewnienie radnemu swobody w wykonywaniu mandatu, a nie tworzenie szczególnych przywilejów w zakresie trwałości stosunku pracy.

Oceniając ratio legis tej normy prawnej Sąd Najwyższy wskazał, że ochrona stosunku pracy radnego ma na celu umożliwienie radnym, ze względu na szczególną rolę, jaka została powierzona gminom, jak najskuteczniejszego i najbezpieczniejszego sprawowania funkcji. Następstwem tej ochrony jest ograniczenie swobody podmiotu, który w określony w kodeksie pracy sposób nawiązał (...) stosunek pracy z pracownikiem-radnym, w rozwiązaniu tego stosunku bez zgody rady gminy" (por. uchwała 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 1992 r., sygn. I PZP 55/92, OSNC 1993 r., nr 708, poz. 116). W orzecznictwie sądowym przyjęto także, iż art. 25 ust. 2 u.s.g. ma na celu umożliwić radnym skuteczne i bezpieczne sprawowanie ich funkcji, ograniczając swobodę pracodawców w rozwiązywaniu stosunków pracy łączących ich z radnymi (vide: wyrok WSA w Łodzi z dnia 10 września 2008 r., III SA/Łd 291/08, LEX nr 518035; podobnie wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 22 sierpnia 2008 r., III SA/Wr 249/08, LEX nr 519077). Prawo do szczególnej ochrony trwałości stosunku pracy radnego zostało uregulowane po to, aby pracownik-radny mógł bez przeszkód realizować zadania, które nakładają na niego normy płynące z prawa samorządowego. Pełnienie funkcji przez radnego wiąże się zazwyczaj z częstym opuszczaniem miejsca pracy ze względu na powinności związane z wykonywaniem mandatu (E. Latacz, Ochrona trwałości stosunku pracy radnych, PPiPS 2008, t. 17, s. 81).

W judykaturze podkreśla się, że wymóg uzyskania uprzedniej zgody rady gminy odnosi się do zamierzonego, definitywnego rozwiązania każdego stosunku pracy (vide: wyrok NSA z dnia 2 kwietnia 2008 r., sygn. II OSK 22/08, LEX nr 470951). Pracownik pełniący funkcję radnego jest chroniony przed rozwiązaniem stosunku pracy z przyczyn zawinionych i niezawinionych (vide: E. Latacz, Ochrona trwałości..., s. 83). Ochrona wynikająca z przepisów ustrojowych ustaw samorządowych dotyczy zarówno umów o pracę, jak i stosunków pracy nawiązanych na podstawie wyboru, powołania, mianowania oraz na podstawie spółdzielczej umowy o pracę. Uzyskanie przez pracodawcę zgody na rozwiązanie stosunku pracy z pracownikiem legitymującym się mandatem radnego ma charakter obligatoryjny (A. Wierzbica, kom. do art. 25 ustawy o samorządzie gminnym, źródło: LexOmega).

Sąd, podzielając pogląd o obligatoryjności uzyskania przez pracodawcę zgody na rozwiązanie stosunku pracy z pracownikiem – radnym gminnym, pragnie równocześnie zauważyć, przepis art. 25 ust. 2 u.s.g. nie precyzuje sytuacji, w której pracodawca – mimo braku zgody – decyduje się jednak rozwiązać z radnym stosunek pracy. Istnieje jednak wypracowane stanowisko w orzecznictwie sądów pracy w analogicznej sytuacji braku wymaganej prawnie zgody zakładowej organizacji związkowej na rozwiązanie stosunku pracy z jej reprezentantem (np. z członkiem jej zarządu). Mianowicie, jeżeli pracownik w terminie i prawidłowo wniesie odwołanie do sądu pracy, ów, co do zasady, musi to odwołanie uwzględnić ze względu na formalną wadliwość wypowiedzenia (brak zgody związku) (S. Płażek [w:] Komentarz do ustawy o samorządzie gminnym pod red. P. Chmielnickiego, W-wa 2007, s. 311-312).

Odnosząc powyższe rozważania do stanu faktycznego i prawnego niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż podjęcie przez Zarząd Powiatu uchwały o odwołaniu skarżącego legitymującego się mandatem radnego gminnego ze stanowiska Dyrektora Szpitala i rozwiązaniu z nim jednocześnie stosunku pracy, pomimo wydania przez Radę Miejską w T. uchwały z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] o odmowie wyrażenia zgody na rozwiązanie z radnym W. B. stosunku pracy, nastąpiło z naruszeniem art. 25 ust. 2 u.s.g.

W ocenie Sądu skoro powołany przepis zawiera wymóg uzyskania zgody, a wiec pozytywnego rozstrzygnięcia rady gminy co do rozwiązania z radnym stosunku pracy, to oznacza to, że zarówno w przypadku podjęcia uchwały przeciwnej treści, jak i niepodjęcia jakiejkolwiek uchwały, niedopuszczalne jest rozwiązanie z radnym stosunku pracy. Owa zgoda rady gminy na rozwiązanie stosunku pracy z radnym ma bowiem charakter bezwzględnie obowiązującego wymogu. Oznacza to, że rozwiązanie stosunku pracy z radnym jest możliwe jedynie wówczas, gdy rada gminy wyda uchwałę na podstawie art. 25 ust. 2 u.s.g., a z jej treści będzie wynikała wyraźna zgoda organu stanowiącego gminy na rozwiązanie z radnym stosunku pracy.

Z uwagi stwierdzone naruszenie przy wydaniu zaskarżonej uchwały przepisu prawa procesowego (art. 25 ust. 2 u.s.g.) sąd odstąpił od oceny merytorycznej (w zakresie zgodności uchwały z przepisami prawa materialnego).

W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały, o czym orzeczono w punkcie I wyroku.

Sąd dostrzega przy tym sygnalizowany przez Zarząd Powiatu problem prawny polegający na tym, iż Rada Gminy w T. wydając uchwałę z dnia [...] lutego 2016 r. o odmowie wyrażenia zgody na rozwiązanie z W. B. stosunku pracy, zajęła jednakowe stanowisko do zaprezentowanego uprzednio w uchwale z dnia [...] listopada 2015 r., pomimo, iż ostatnio powołana uchwała została uchylona w trybie nadzoru przez Wojewodę W. rozstrzygnięciem z dnia [...] stycznia 2016 r. Tym samym niejako powtórnie uniemożliwiono Zarządowi Powiatu rozwiązanie stosunku pracy z W. B. i odwołanie go ze stanowiska Dyrektora Szpitala. Niemniej jednak Sąd pragnie zauważyć, że Zarząd Powiatu nie zgadzając się z treścią uchwały Rady Miejskiej w T. z dnia [...] lutego 2016 r. wydanej na podstawie art. 25 ust. 2 u.s.g. ma prawo do zaskarżenia jej do tutejszego Sądu. Nie przesądzając zaś o legalności powołanej uchwały Rady Miejskiej w T., wskazać należy, że stosownie do przepisu art. 170 p.p.s.a orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Zgodnie zaś z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie było przedmiotem zaskarżenia. Powyższe oznacza, że w przypadku ewentualnego zakwestionowania przez sąd administracyjny uchwały Rady Miejskiej w T. prawomocnym wyrokiem, organ ten związany będzie jego treścią, w tym oceną prawną i wytycznymi co do dalszego postępowania z wniosku Zarządu Powiatu z dnia [...] października 2015 r. o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym W. B..

Na marginesie powyższych rozważań Sąd pragnie jednocześnie wskazać, iż rozwiązania sygnalizowanego przez Zarząd Powiatu problemu poszukiwać można także w rozróżnieniu dwóch występujących w sprawie i objętych zaskarżoną uchwałą zagadnień, to jest rozwiązania stosunku pracy ze skarżącym i odwołania go ze stanowiska Dyrektora Szpitala. Jak wynika bowiem z przedstawionych Sądowi akt sprawy W. B. był już pracownikiem Szpitala zanim powołany został na stanowisko jego Dyrektora i co za tym idzie powołanie go na to stanowisko nie oznaczało nawiązania z nim stosunku pracy w rozumieniu art. 68 § 1 Kodeksu pracy, lecz stanowiło przekształcenie stosunku pracy uprzednio istniejącego, który zachował swą ciągłość i nie uległ rozwiązaniu, w stosunek pracy na podstawie powołania. Zauważyć wprawdzie należy, iż art. 70 ust. 2 Kodeksu pracy stanowi, iż odwołanie pracownika zatrudnionego na podstawie powołania jest równoznaczne z wypowiedzeniem umowy o pracę, to jednak nie eliminuje to możliwości poszukiwania przez strony w drodze negocjacji rozwiązania polegającego zmianie warunków pracy W. B. w sposób uwzględniający z jednej strony jego interesy, a drugiej podnoszoną przez Zarząd Powiatu utratę zaufania i co za tym idzie możliwości dalszej współpracy z nim jako kierownikiem podmiotu leczniczego niebędącego przedsiębiorcą.

Na podstawie zaś art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800) zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania w kwocie [...]zł (480 zł – tytułem wynagrodzenia pełnomocnika, [...] zł – tytułem zwrotu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa).