Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 22/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-06-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o wyznaczenie organu właściwego do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 101 ust. 7
journal: Dz.U. 2013 poz 182
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - tekst jednolity
article: art. 4, art. 58 par. 1 pkt6 w zw. z art. 64 par 3 w zw. z art. 193
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Janina Antosiewicz sędzia NSA Barbara Adamiak sędzia NSA Monika Nowicka (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Małgorzata Kamińska po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2013 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Burmistrza Miasta L. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem Miasta L. i Prezydentem Miasta P. w przedmiocie wskazania organu właściwego do pokrycia kosztów przyznanych H. R. świadczeń z pomocy społecznej postanawia: odrzucić wniosek.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 13 lutego 2013 r. Burmistrz Miasta L. wystąpił o rozstrzygnięcie negatywnego sporu o właściwość, który zaistniał pomiędzy organem wnioskującym a Prezydentem Miasta P. w sprawie pokrycia kosztów przyznanych H. R. tytułem świadczeń z pomocy społecznej.

We wniosku wskazano, że H. R. po zarejestrowaniu się w Powiatowym Urzędzie Pracy w P., wystąpiła do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w L. o przyznanie jej pomocy w formie bezpłatnych obiadów dla syna oraz zasiłku celowego na opłacenie rachunku za energię elektryczną. Następstwem tego Burmistrz Miasta L. decyzjami z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] i nr [...] przyznał zainteresowanej wnioskowaną pomoc.

W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku organ wnioskujący akcentował, iż fakt zamieszkiwania H. R. w L. ma charakter fikcyjny i z tego powodu - na zasadzie art. 101 ust. 7 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej -Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w L. pismem z dnia [...] grudnia 2012 r. wystąpił o zwrot poniesionych wydatków do Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P., ale ten ostatni nie znalazł podstaw do uregulowania żądanej płatności.

W odpowiedzi na wniosek, Prezydent Miasta P. wnosił o uznanie wyżej przedstawionego wniosku za niedopuszczalny, w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sądy administracyjne rozpoznają – na podstawie art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. poz. 270 ze zm. ), z zastrzeżeniem art. 22 § 1 k.p.a. – spory o właściwość powstałe pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Przez spór kompetencyjny ( także o właściwość), o którym mowa w art. 4 w/w ustawy procesowej należy zaś rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy ( spór pozytywny) lub też każdy z nich uważa się za niewłaściwy do jej załatwienia ( spór negatywny).

W rozpoznawanej sprawie, niezależnie od nazwy nadanej pismu z dnia [...] lutego 2013 r. przez jego autora ("wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego"), przedstawiony w tym piśmie stan faktyczny nie uzasadniał przyjęcia, że pomiędzy Burmistrzem Miasta L. a Prezydentem Miasta P. zaistniał spór o właściwość w przedmiocie rozpoznania wniosku H. R. o przyznanie pomocy finansowej i bezpłatnych obiadów dla syna.

Powyższe żądanie strony zostało bowiem już rozpoznane wspomnianymi wyżej decyzjami Burmistrza Miasta L. z dnia [...] grudnia 2012 r.

Analizowana sprawa dotyczyła zaś zwrotu wydatków poniesionych przez Gminę L., w związku z udzieleniem H. R. wspomnianej pomocy.

W tej mierze podstawą stanowiska Burmistrza Miasta L. był przepis art. 101 ust. 7 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2013 r. poz. 182), zgodnie z którym gmina właściwa ze względu na miejsce zamieszkania lub ostatnie miejsce zameldowania na pobyt stały, jest obowiązana do zwrotu wydatków gminie, która przyznała świadczenia w miejscu pobytu. Przepis ten zatem nie odnosił się jednak do organów jednostek samorządu terytorialnego a do samych jednostek i w związku z tym nie przewidywał wydania w tej kwestii decyzji administracyjnej.

W związku z powyższym, ponieważ tego rodzaju spór nie stanowił sporu o właściwość – w rozumieniu art. 4 P.p.s.a. – skutkowało to przyjęciem, że przedmiotowy wniosek podlegał odrzuceniu, po myśli art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a.