Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 585/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2018-10-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 246 §1 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Małgorzata Klimek po rozpoznaniu w dniu 30 października 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. G., R. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie: odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wymierzającej podatek od nieruchomości na 2015r. postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 22 października 2018 r.( data wpływu od Sądu), złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżąca M. G. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. We wcześniejszym piśmie procesowym z dnia 10 października 2018r. skarżąca zwróciła się natomiast

o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego A. M. – B.. Ze złożonego przez skarżącą formularza wniosku o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynikało, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem R. G. Rodzina wnioskodawczyni utrzymuje się z emerytury męża w kwocie "[...]" zł oraz jej renty w wysokości "[...]" zł oraz pomocy społecznej w kwocie "[...]" zł za wrzesień 2018 r. Łączny dochód rodziny z tytułu renty, emerytury i pomocy społecznej wynosi "[...]" zł netto miesięcznie. Skarżąca wraz z mężem jest właścicielem połowy domu z 1900 r. wymagającego remontu, o wartości ok. "[...]" zł, położonego na działce o powierzchni 906 m2, nieruchomości rolnej we współwłasności z innymi osobami. Innego majątku nie posiadają.

Argumentując trudną sytuację materialną wnioskodawczyni wskazała na swoje problemy ze zdrowiem oraz męża. Podkreśliła, że oboje są inwalidami "znacznego stopnia". Dodatkowo skarżąca oświadczyła, że utrzymują się z dochodów ze świadczeń "rolniczych" oraz okresowej pomocy z MOPS.

Wskazała, iż wraz z mężem ponoszą następujące koszty utrzymania: leki 171 zł, prąd 219 zł, woda 142 zł, gaz 218 zł, TV- 60 zł, telefon -44 zł, szambo 170 zł, śmieci 29 zł, środki czystości i higieniczne 50 -60 zł, koszty podróży do szpitala w Warszawie na chemioterapię 250 zł. Ogółem wydatki skarżącej i jej męża wynoszą 1.353 zł miesięcznie.

Wyjaśniła, że lokalizacja nieruchomości obok cmentarza oraz dewastacja jeziora, wspólnego lasu i gruntów przez ścieki cmentarne, śmieci i inne nieczystości pozbawiła właścicieli możliwości sprzedaży przedmiotowych nieruchomości.

Rozpoznając niniejszy wniosek wskazać należy, iż zgodnie z art. 245 § 1-3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U z 2018r., poz. 1302.) dalej zwana w skrócie p.p.s.a, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje

w zakresie całkowitym gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącej wskazać należy, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym przez nią zakresie. Stwierdzić należy, że w obecnej sytuacji finansowej wnioskodawczyni nie posiada środków pieniężnych, jak również możliwości ich zdobycia na opłacenie kosztów związanych z wniesieniem skargi oraz ustanowieniem pełnomocnika.

W warunkach niniejszej sprawy dodatkowo wskazać należy, że tut. Sąd postanowieniem z dnia 23 lipca 2018 r. sygn. akt II SA/Ol 351/18 przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym. Biorąc pod uwagę fakt, że w tych spawach przedstawiona przez stronę sytuacja materialna jak i życiowa jest tożsama należy uznać, że skarżąca spełnia warunki do przyznania prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych jak i ustanowienia radcy prawnego.

Przyjąć zatem należy, że trudna sytuacja zdrowotna rodziny, podeszły wiek skarżącej i jej męża, jak również stan posiadania uniemożliwia wnioskodawczyni zdobycie dodatkowych środków na pokrycie przedmiotowego postępowania sądowego. Zważyć należy, że skarżąca musi ponosić koszty leczenia i utrzymania, a jej jedynym źródłem dochodu jest renta i emerytura męża. Dodatkowo skarżąca i jej mąż korzystają z pomocy społecznej. Powyższe uzasadnia przyjęcie, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uprawnia do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do art 245 § 2 p.p.s.a prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Na urzędowym formularzu wniosku skarżąca zaznaczyła, że wnosi

o ustanowienie adwokata, natomiast we wcześniejszym piśmie procesowym z dnia 10 października 2018 r. wyraźnie sformułowano, że wnosi o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego A. M.-B. W związku z tym konkretnym wskazaniem co do osoby pełnomocnika (w tej sprawie jak i w kolejnej zawisłej przed tut. Sądem) postanowiono ustanowić dla skarżącej radcę prawnego,

a nie adwokata jak zakreślono w formularzu PPF.

Jednocześnie wyjaśnić należy, że wyznaczenie konkretnej osoby jako pełnomocnika z urzędu nie należy do właściwości wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 253 p.p.s.a. o wyznaczenie radcy prawnego sąd zwraca się do właściwej rady okręgowej izby radców prawnych. Ustanawiając na rzecz strony radcę prawnego sąd nie wskazuje zatem w wydanym postanowieniu konkretnego pełnomocnika. Sąd zwracając się do właściwej rady okręgowej izby radców prawnych o wyznaczenie pełnomocnika może jedynie poinformować ten organ, iż strona wnosiła o ustanowienie konkretnego pełnomocnika. Zgodnie bowiem z art. 244 § 3 p.p.s.a. jeżeli strona we wniosku wskazała radcę prawnego właściwa rada okręgowa izby radców prawnych, w miarę możliwości i w porozumieniu ze wskazanym radcą prawnym, wyznaczy radcę prawnego wskazanego przez skarżącą.

Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.