Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 150/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-08-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 23 sierpnia 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Mariusz Golecki po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 30 maja 2022 r. sygn. akt I SA/Op 75/22 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi R. R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 13 grudnia 2021 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za maj 2016 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 30 maja 2022 r., sygn. akt I SA/Op 75/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odmówił R. R. (dalej - "Skarżący", "Strona") przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd przypomniał, że w związku ze skargą wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przez Skarżącego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 lutego 2022 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł w oparciu o przepis § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2021, poz. 535). W wezwaniu określono siedmiodniowy termin do uiszczenia ww. kwoty, liczony od dnia otrzymania wezwania, sposób jego uiszczenia jak również zastrzeżono rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia wpisu w wyznaczonym terminie. Z pozyskanego od [...] duplikatu potwierdzenia odbioru wynika, że odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 28 lutego 2022 r. (k. 35 akt sądowych). Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 7 marca 2022 r. Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2022 r. Sąd odrzucił skargę strony z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi. Odpis ww. postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 28 kwietnia 2022 r. (k. 50 akt sądowych). Pismem nadanym w dniu 4 maja 2022 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu wyjaśnił, że uchybienie terminu nie zostało zawinione przez skarżącego, a wynika z kilku okoliczności, w tym wywołanych epidemią Covid-19, która nosi wszelkie znamiona siły wyższej.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący zarzucił naruszenie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej – "p.p.s.a.").

W uzasadnieniu podniósł w szczególności, że Skarżący przeszedł chorobę wywołaną wirusem SARS-CoV2.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Dokonywanie przez stronę czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym ograniczone jest zazwyczaj terminami procesowymi. Mają one służyć rozstrzygnięciu sprawy w rozsądnym czasie, a także stabilizacji rozstrzygnięcia już podjętego. Uchybienie terminowi wywołuje skutek prawny w płaszczyźnie procesowej, prowadząc do bezskuteczności podjętej czynności, o czym wyraźnie stanowi art. 85 p.p.s.a. Przed negatywnymi skutkami uchybienia terminowi strona może bronić się wyłącznie poprzez złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Przywrócenie terminu może więc nastąpić, gdy spełnione zostały łącznie trzy przesłanki: wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny jego uchybienia; zainteresowany uprawdopodobni, że uchybił terminowi bez swojej winy; dopełniona została czynność, dla której określony był termin. Brak jednej z tych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu.

Brak winy w uchybieniu terminowi powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 15 lipca 2014 r., II FZ 832/14; z 9 września 2014 r., I GZ 499/14 oraz z 2 października 2014 r., II OZ 1011/14).

Naczelny Sąd Administracyjny za prawidłowe uznaje stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, który przyjął, że Skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminowi do złożenia żądania o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Strona do wniosku o przywrócenie terminu nie dołączyła żadnych dokumentów. Odnosząc się do argumentacji zażalenia, że w orzecznictwie samoizolacja w warunkach pandemii wywołanej wirusem SARS-CoV-2 uznawana jest za przesłankę przewrócenia terminu do dokonania czynności procesowej, to trzeba zauważyć, że każdy taki przypadek rozpatrywany jest odrębnie w kontekście konkretnych okoliczności sprawy i nie sposób wyprowadzać w tym zakresie generalnych wniosków. W niniejszej sprawie nie można było uznać ażeby Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu dokonał wadliwej oceny, że Skarżący nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminowi do uiszczenia wpisu nastąpiło bez jego winy.

Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.