Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 224/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2020-04-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 129 par. 2 i   art. 134
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: Art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Zawadzka (spr.) Sędzia NSA Renata Czeluśniak Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 1 kwietnia 2020 r. sprawy ze skargi R. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 listopada 2019 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 listopada 2019 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie przez R. P. (dalej: "skarżący") terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2019 r. nr [...] dotyczącej odmowy przyznania skarżącemu świadczenia w formie zasiłku okresowego.

Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.

Decyzją z dnia [...] 2019 r. Prezydent Miasta orzekł o odmowie przyznania skarżącemu świadczenia w formie zasiłku okresowego.

Skarżący wniósł odwołanie od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Z uwagi na fakt, że odwołanie to było niepodpisane, Kolegium pismem z dnia 21 sierpnia 2019 r. wezwało skarżącego do jego podpisania. Powyższe pismo zawierało pouczenie, iż nieuzupełnienie powyższego braku formalnego podania w terminie 7-dni od daty doręczenia pisma, spowoduje pozostawienie odwołania bez rozpoznania. Powyższe pismo, nie zostało odebrane przez skarżącego pomimo dwukrotnego awizowania. W konsekwencji Kolegium pismem z dnia 19 września 2019 r. poinformowało skarżącego o pozostawieniu odwołania bez rozpoznania, z uwagi na brak uzupełnienia braku formalnego. Skarżący odebrał ww. pismo 29 września 2019 r.

Pismem datowanym na dzień 12 października 2019 r., a wniesionym osobiście 18 października 2019 r. skarżący przedłożył podpisany egzemplarz odwołania od ww. decyzji organu I instancji wraz z pismem, w którym wskazał, iż organ I instancji nie wspiera go dostatecznie w trudnej sytuacji zdrowotnej, życiowej i materialnej w jakiej się znalazł.

Zaskarżonym postanowieniem SKO stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia powołując się na treść art. 129 § 2 K.p.a. podano, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 2 sierpnia 2019 r., natomiast odwołanie od decyzji skarżący złożył dopiero w 18 października 2019 r. Tym samym 14-dniowy termin do wniesienia odwołania od decyzji ustanowiony w Kodeksie postępowania administracyjnego nie został dotrzymany.

Na powyższe postanowienie skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której wyraził niezadowolenie z zapadłego rozstrzygnięcia.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując w całości swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.

Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2019 r. poz. 2329 ze zm.) dalej: p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przepis art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.

W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Zgodnie z art. 134§1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych nie podnoszonych w skardze, które są związane z materią zaskarżonych aktów administracyjnych. Orzekanie odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Na podstawie art. 135 p.p.s.a. Sąd, podejmuje środki w celu usunięcia naruszenia prawa, w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy.

Orzekając w tak określonych granicach Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Zgodnie z art. 129 § 2 K.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Zgodnie natomiast z art. 134 zdanie pierwsze K.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W orzecznictwie sądów administracyjnych panuje ugruntowany pogląd, że uchybienie terminowi jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminowi, przewidzianego w art. 134 K.p.a. Stwierdzenie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania nie jest zależne od swobodnego uznania organu, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej (por. wyrok WSA w Kielcach z dnia 14 marca 2019 r., sygn. akt I SA/Ke 40/19, Lex nr 2636082).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że z akt administracyjnych nadesłanych przez organ, bezsprzecznie wynika, że decyzja Prezydenta Miasta z dnia [...] 2019 r. nr [...] dotycząca odmowy przyznania skarżącemu świadczenia w formie zasiłku okresowego została doręczona skarżącemu 2 sierpnia 2019 r. Rację ma zatem organ, że ostatnim dniem, w którym skarżący mógł dokonać skutecznie czynności procesowej polegającej na wniesieniu odwołania był dzień 16 sierpnia 2019 r. (piątek). Nie ulega również wątpliwości, że skarżący dopiero 18 października 2019 r. skutecznie wniósł odwołanie od wskazanej decyzji, a zatem z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności procesowej. Uprzednio wniesione odwołanie z 13 sierpnia 2019 r., w skutek nie uzupełnienia braku formalnego w postaci podpisu – było bezskuteczne.

Organ w takiej sytuacji nie miał innej możliwości, niż wydać postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, o którym mowa w art. 134 K.p.a., ponieważ jest on związany treścią powołanego przepisu i nie może działać w ramach uznania administracyjnego (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lutego 2014 r., sygn. akt II OSK 2217/12, z dnia 25 stycznia 2017 r., sygn. akt I OSK 1768/15 oraz z dnia 18 kwietnia 2018 r., sygn. akt II OSK 2673/17).

Mając powyższe rozważania na uwadze w ocenie Sądu nie ma najmniejszych wątpliwości, że zaskarżone postanowienie SKO, stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania było prawidłowe, a skarga jest niezasadna.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a., skargę oddalił.