Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 488/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-06-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Borkowska po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2005r.. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 marca 2005r. sygn. akt VII SA/Wa 1403/04 o odrzuceniu zażalenia W. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 grudnia 2004r. sygn. akt VII SA/Wa 1403/04 o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi W. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 sierpnia 2004r. Nr 841/04 w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: - oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 27 grudnia 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił W. P. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Jako "odpowiedź" na powyższe postanowienie skarżący złożył pismo zatytułowane "wniosek o interpretację skutków prawnych wypracowanych przez WSA w Warszawie sprzecznych ze sobą wyroków i postanowień". W treści powyższego pisma skarżący domagał się "podania hierarchii i wynikającej z niej gradacji ważności wypracowanych przez kierowanych przez Pana Prezesa WSA postanowień".

Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym. Ustanowiony z urzędu adwokat złożył pismo datowane na dzień 4 marca 2005r. w celu "uzupełnienia zażalenia z dnia 8 stycznia 2005r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 27 grudnia 2004r.". Wniósł o potraktowanie pisma skarżącego z dnia 8 stycznia 2005r. jako zażalenia na postanowienie z dnia 27 grudnia 2004r.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 marca 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie jako złożone z uchybieniem ustawowego terminu. Stwierdził też, że "nie jest możliwa weryfikacja pisma skarżącego z dnia 8 stycznia 2005r. po upływie dwóch miesięcy od jego nadesłania, którego strona nie zakwalifikowała jako zażalenie".

Na powyższe postanowienie zażalenie złożył pełnomocnik skarżącego podnosząc, że skarżący, który nie był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył pismo oznaczone datą 8 stycznia 2005r. w związku i w odpowiedzi na postanowienie WSA z dnia 27 grudnia 2004r. i to przed upływem terminu do wniesienia zażalenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Wbrew twierdzeniom zażalenia skarżący w piśmie z dnia 8 stycznia 2005r. nie polemizuje z postanowieniem Sądu I instancji z dnia 27 grudnia 2004r., a nadto z pisma tego nie wynika, że jest niezadowolony z tego postanowienia. Uniemożliwia to potraktowanie tego pisma jako zażalenia na powyższe postanowienie. Analiza treści przedmiotowego pisma stwierdzić pozwala, iż stanowi on wniosek o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 września 2004r., sygn. akt 7/IV SA 1623/03 oraz postanowienia tego Sądu z dnia 8 listopada 2004r., sygn. akt VII SA/Wa 1403/04. Fakt skierowania tego pisma do Prezesa WSA w Warszawie oraz wyrażenie dezaprobaty wobec całokształtu działań Sądu sugeruje nadto, iż stanowi ono sygnalizację podlegającą załatwieniu w trybie Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego zatytułowanego "Skargi i wnioski".

W odniesieniu do zarzutów zażalenia wskazać należy, iż ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie zawiera odpowiednika art. 130 § 1 zd. drugie Kodeksu postępowania cywilnego zgodnie z którym mylne oznaczenie pisma procesowego lub inne oczywiste niedokładności nie stanowią przeszkody do nadania pismu biegu i rozpoznania go w trybie właściwym. Oczywiście nie oznacza to, że w postępowaniu przed sądami administracyjnymi reguła ta nie ma zastosowania. Tym niemniej w powoływanym przez pełnomocnika skarżącego postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 22 lipca 1999r., sygn. akt I PZ 33/99, wyrażono pogląd że nie można było potraktować wniosku o wykładnię postanowienia jako zażalenia, gdyż "powód nie polemizował z tym postanowieniem ani nie wyraził sprzeciwu wobec tego rozstrzygnięcia". Pogląd ten podziela Naczelny Sąd Administracyjny. Także w niniejszej sprawie zabrakło elementu zaskarżenia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 grudnia 2004r., zatem należy uznać, iż zaskarżone postanowienie tego Sądu z dnia 22 marca 2005r. odpowiada prawu.

Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.