Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2052/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-11-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.B. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi R. B. jest postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015 r. znak [...], którym organ stwierdził niedopuszczalność zażalenia na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...].

Skarga została wniesiona do organu za pośrednictwem Elektronicznej Platformy Usług Administracji Publicznej (ePUAP) w dniu 3 września 2015 r. W dniu 4 września 2015 r. skarga została wydrukowana przez pracownika organu i opatrzona pieczęcią organu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie doręczone zostało R. B. w dniu 4 sierpnia 2015 r., termin do wniesienia skargi upływał więc z dniem 3 września 2015 r. W tym dniu pełnomocnik skarżącej nadał skargę do organu drogą elektroniczną, za pośrednictwem ePUAP. Skardze tej nadany został jednak wymiar materialny w dniu 4 września 2015 r., w którym skarga została wydrukowana i opatrzona pieczęcią organu (tzw. prezentatą), co skutkuje przyjęciem, że skarga w tej dacie została wniesiona do Sądu.

Stanowisko to znajduje oparcie w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2014 r. sygn. I OPS 10/13 LEX nr 1459207, w której Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w aktualnym stanie prawnym w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. z 2013 r., poz. 262), w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej – aż do dnia wejścia w życie art. 4 ustawy z dnia 10 stycznia 2014 r. o zmianie ustawy o informatyzacji podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektórych innych ustaw. Na mocy powołanego art. 4 ustawy z dnia 10 stycznia 2014 r. do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dodano m.in. art. 46 § 2a, który stanowi: "Gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym przy pomocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu, podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP lub przez zastosowanie innych mechanizmów, o których mowa w art. 20a ust. 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, jeżeli takie mechanizmy zostały wprowadzone przez sąd administracyjny". Wprowadzone zmiany w postępowaniu sądowoadministracyjnym wejdą jednak w życie po upływie 36 miesięcy od dnia ogłoszenia ustawy, a więc z dniem 11 lutego 2017 r.

Pismo procesowe złożone w postaci elektronicznej - w zakresie nieunormowanym szczególnymi przepisami - nie wywołuje skutków prawnych, które ustawa wiąże ze złożeniem pisma procesowego (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 23 maja 2012 r. III CZP 9/12 LEX nr 1162620).

Za najwcześniejszą datę, w której w omawianej sytuacji pismo nadane drogą elektroniczną może być uznane za wniesione do sądu, jest data jego wydrukowania (por.: postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: z dnia 8 kwietnia 2015 r. sygn. VI SA/Wa 1257/14 LEX nr 1778744, z dnia 8 stycznia 2015 r. sygn. II SA/Wa 2082/14 LEX nr 1764323, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 maja 2015 r. sygn. I OSK 1035/15, uchwała Sądu Najwyższego z dnia 23 maja 2012 r. III CZP 9/12 LEX nr 1162620). Wówczas pismo takie uzyskuje wymiar materialny, a więc przyjmuje cechy pisma tradycyjnego.

W niniejszej sprawie uznać zatem należy, że skuteczne wniesienie skargi do Sądu nastąpiło w dniu 4 września 2015 r., to jest w dniu, w którym pracownik organu, za pośrednictwem którego należało wnieść skargę, dokonał jej wydrukowania. Ostatni dzień na wniesienie skargi przypadał natomiast na dzień 3 września 2015 r., a zatem skarga złożona została z uchybieniem terminu określonego w art. 53 ustawy.

Mając na uwadze powyższe skarga podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.