Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 896/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-03-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 51 ust 1 pkt 3  i ust 7
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Włodzimierz Kubik, Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Protokolant Grzegorz Śliwa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2010 r. sprawy ze skargi W. D. i P. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego oddala skargę


UZASADNIENIE

Naczelnik Miasta S. decyzją z dnia [...] r. udzielił P. D. i W. D. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. [...] w S.

Następnie decyzją z dnia [...]r. Kierownik Urzędu Rejonowego w O. nakazał P. D. wstrzymanie powyższej budowy i zobowiązał go do przedłożenia aktualnej inwentaryzacji działki wraz z zagospodarowaniem działki sąsiada H. J., inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych z projektem ukończenia budynku i orzeczeniem technicznym oraz dokumentu uprawniającego do dysponowania działką. W uzasadnieniu organ wskazał, że przedmiotowy budynek został wybudowany niezgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę. Zmiany polegały na powiększeniu kubatury budynku i częściowej zmianie lokalizacji. Jednak wskutek odwołania inwestora decyzją z dnia [...] r. Wojewoda K. uchylił powyższą decyzję w części dotyczącej wstrzymania robót i przedłożenia projektu ukończenia budynku, utrzymując ją w mocy w pozostałej części i zobowiązując inwestora do wystąpienia o pozwolenie na użytkowanie obiektu. Wojewoda powołał się bowiem na fakt zrealizowania spornego obiektu w stanie surowym zamkniętym.

Skargę J. J. i H. J. ( właścicieli działki sąsiedniej ) oddalono zaś na mocy wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 1996 r. sygn. akty SA/Ka 373/95.

Z kolei decyzją z dnia [...] r. Kierownik Urzędu Rejonowego w O. działając na podstawie art. 55 ust. 1 pkt 1 oraz art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane ( Dz. U. Nr 89, poz. 414), zezwolił inwestorowi na użytkowanie przedmiotowego budynku. Decyzja ta została utrzymana w mocy na podstawie decyzji Wojewody K. z dnia [...] r. Jednakże wskutek skargi J. i H. J., wyrokiem z dnia [...] r. sygn. akt II SA/Ka 502/97 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił decyzję Wojewody K.

W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że roboty budowlane zostały wykonane w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę. Ta istotna rozbieżność polegała na przybliżeniu budynku ( ścianą z oknami ) do granicy działki i nadbudowie poddasza użytkowanego z oknem w ścianie wschodniej, podczas gdy odległość od granicy nie przekracza 2,95 m. Konsekwencją takiego rodzaju samowoli budowlanej powinno być zastosowanie procedury z art. 51 ust. 1-3 Prawa budowlanego – poprzez nałożenie obowiązków wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem.

Po powtórnym rozpoznaniu sprawy Wojewoda [...] decyzją z dnia [...]r. uchylił decyzję Kierownika UR w O. z dnia [...] r. o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Skargę inwestorów na decyzję ostateczną oddalono na mocy wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2002 r. sygn. akt II SA/Kr 1316/99.

Następnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...]r. zawiesił postępowanie w sprawie zezwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku do czasu rozpatrzenia przez Sąd Rejonowy w D. sprawy o rozgraniczenie.

Powyższe postępowanie podjęto na podstawie postanowienia tego organu z dnia [...]r., zaś decyzją z dnia [...] r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B.e nałożył na P. i W. D .obowiązek przedstawienia projektu budowlanego zamiennego do dnia 30 sierpnia 2009 r. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ I instancji powołał przepisy art. 51 ust. 1 pkt 3 w zw. z ust. 7 Prawa budowlanego ( Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.). W uzasadnieniu organ I instancji wskazał na wymogi projektu budowlanego zamiennego, akcentując że nie wymaga on uzgodnienia z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków, ponieważ obowiązujący w dacie udzielenia pozwolenia na budowę plan miejscowy nie przewidywał takiego obowiązku, co potwierdził Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w decyzji z dnia [...] r., odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę przedmiotowego budynku.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła J. J., nie zgadzając się z poglądem organu o braku podstaw zwolnienia inwestora z obowiązku uzgodnienia projektu zamiennego z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków.

Odwołująca się zarzuciła, że plan zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzony uchwałą [...] nr [...]. z dnia [...] r., obejmował teren ścisłą ochroną konserwatorską. Nadto, decyzją z dnia [...] r. układ urbanistyczny został wpisany do rejestru zabytków. W tym względzie odwołująca się dołączyła pismo z dnia 1 lipca 1998 r. nr [...] Zaskarżoną decyzją [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa oraz art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, orzekł o uchyleniu decyzji organu I instancji oraz nałożeniu na P. i W. D. obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z wykonanych robót budowlanych oraz wykonanie określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem – w terminie do dnia [...]r.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał na prawidłowość zastosowania przez organ I instancji trybu legalizacji wykonanych robót, jednak w jego ocenie, samo przedłożenie projektu budowlanego zamiennego nie może sanować istniejących istotnych odstępstw od projektu pierwotnego. Stąd też niezbędne jest sporządzenie projektu, na podstawie którego będzie można wskazać czynności, które mają doprowadzić obiekt do stanu zgodnego z prawem. Jednakże organ II instancji nie podzielił zarzutów odwołania co do wymogu uzyskania uzgodnienia projektu z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków. W tym względzie podzielił stanowisko organu I instancji, iż kwestia ta została już rozstrzygnięta na etapie postępowania, zakończonego decyzją o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę.

Skargę na powyższą decyzję wnieśli W. D. i P. D., domagając się jej uchylenia, jak też uchylenia poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania.

Po zrelacjonowaniu przebiegu dotychczasowego postępowania skarżący zarzucili naruszenie prawa materialnego poprzez nałożenie na nich obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego w sytuacji, gdy budowa obiektu została już zakończona. Ich zdaniem, niewłaściwie zastosowano bowiem przepis art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego – w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. ( Dz. U. Nr 93, poz. 888). Znowelizowany przepis art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego, wyraźnie odsyła bowiem tylko do pkt 1 i 2 ust. 1. Zatem legalizacja budowy winna nastąpić jedynie po wykonaniu określonych czynności, zmierzających do doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z prawem. Nadto, skarżący zarzucili naruszenie reguł procedury ( art. 7, 77 § 1 i 80 kpa ) oraz art. 153 p.p.s.a., wskazując na pominięcie wytycznych wskazanych w poprzednich wyrokach NSA z dnia 14 grudnia 1998 r. sygn. akt II SA/Ka 502/97 i z dnia 5 lipca 2002 r. sygn. akt II SA/Kr 1316/99. Tymczasem w wyrokach tych wyraźnie wskazano na konieczność rozważenia wszystkich okoliczności sprawy, co ma znaczenie na zakres nałożonych obowiązków.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Co do prawidłowości oparcia decyzji na przepisie art. 51 ust. 3 Prawa budowlanego – w aktualnym brzmieniu – w sytuacji, gdy budowa została zakończona, organ odwołał się do poglądu wyrażonego w wyroku WSA w Gliwicach z dnia 22 sierpnia 2007 r. sygn. akt II SA/Gl 299/07. Zdaniem organu, przywołane w skardze wyroki zapadły zaś w sprawie o pozwolenie na użytkowanie, a nie – w niniejszej sprawie.

Uczestniczka postępowania J. J. w piśmie z dnia [...] r. wniosła o oddalenie skargi, podnosząc że nie wyraża zgody na otwory okienne w ścianie od strony jej działki, wykonane w odległościach niezgodnych z prawem budowlanym.

W związku z treścią odpowiedzi na skargę, w kolejnym piśmie z dnia [...]r. skarżący podtrzymali dotychczasowe zarzuty, powołując się na pogląd NSA, wyrażony w wyroku z dnia [...] r. sygn. akt II OSK 6239/07), a także brzmienie pierwotnego projektu rządowego ustawy o zmianie ustawy – Prawo budowlane. Podnieśli, że przywołane w skardze wyroki NSA miały walor wiążący, bowiem wydane zostały w niniejszej sprawie.

Nadto, w piśmie z dnia [...]r. odnosząc się do stanowiska uczestniczki postępowania skarżący zanegowali jej pogląd o konieczności uzgodnienia projektu z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków, podnosząc, że sprawa w tym zakresie została już prawomocnie rozstrzygnięta wyrokiem NSA z dnia 25 kwietnia 1996 r. sygn. akt SA/Ka 373/95.

Z kolei J.J. w kolejnym piśmie z daty [...] r. podtrzymała dotychczasowe zarzuty co do konieczności uzyskania zgody Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków na budowę przedmiotowego budynku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Skarga nie jest uzasadniona.

W pierwszym rzędzie wskazać przyjdzie, że z mocy art. 99 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego, wydanym przed dniem 1 stycznia 2004 r. z zastrzeżeniem art. 100 ( co dotyczy uchwał NSA ), wiąże w sprawie wojewódzki sąd administracyjny oraz organ, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem zaskarżenia. Przywołane przez skarżących wyroki NSA, a zwłaszcza w sprawie II SA/Ka 502/97, wydane zostały zaś w niniejszej sprawie, dotyczącej realizacji budowy budynku mieszkalnego z istotnymi odstępstwami od pozwolenia na budowę, udzielonego skarżącym decyzją z dnia [...] r. Zakres tych odstępstw, jak i ich kwalifikacja prawna, został szczegółowo przedstawiony w motywach wyroku z dnia [...] r.

Jednak wytyczne co do dalszego trybu likwidacji skutków samowolnego odstępstwa od udzielonego pozwolenia, przestały wiązać w niniejszej sprawie wskutek zmiany stanu prawnego, dokonanej po wydaniu poprzednich wyroków NSA.

Nowelizacja ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane ( obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) po wydaniu wyroku w sprawie II SA/Ka 502/97, została dokonana dwukrotnie. O ile zmiana przepisu art. 51 Prawa budowlanego wyprowadzona ustawą z dnia 27 marca 2003 r. ( Dz. U. Nr 80, poz. 718), nie miała zastosowania do niniejszej sprawy z mocy art. 7 ust. 1 ustawy zmieniającej, to prawidłowo organy nadzoru budowlanego uznały, że rozstrzygnięcie sprawy winno nastąpić na podstawie stanu prawnego, wprowadzonego kolejną ustawą nowelizującą z dnia 16 kwietnia 2004 r. ( Dz. U. Nr 93, poz. 888). Norma intertemporalna zawarta w art. 2 ust. 1 tej ustawy, nakazuje bowiem stosowanie do spraw wszczętych a niezakończonych przed dniem wejścia w życie, tj. [...]r., przepisów nowej ustawy.

Zatem postępowanie w sprawie robót budowlanych, zrealizowanych z istotnym odstępstwem od udzielonego pozwolenia na budowę, winno być prowadzone w trybie art. 51 Prawa budowlanego – w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. Spór dotyczy jednak wykładni art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego – w aktualnym brzmieniu. Mianowicie zdaniem skarżących z uwagi na treść art. 51 ust. 7 ustawy, brak podstaw do przyjęcia, aby nałożenie obowiązków, określonych w art. 51 ust. 1 pkt 3 mogło dotyczyć przypadku zakończenia budowy. Skład orzekający nie podzielił jednak tego stanowiska. Regulacja zawarta w art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, dotyczy także sytuacji zakończenia budowy, a brak odesłania do takiego przypadku w treści art. 51 ust. 7 wynika z faktu, że taki wypadek przewidziano w przepisie art. 51 ust. 4 ustawy. Na tej podstawie organ nadzoru budowlanego po sprawdzeniu wykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo – jeżeli budowa została zakończona – o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie ( z wyjątkiem przypadku z ust. 6).

Redakcja przepisu art. 51 ust. 4 ustawy, oznacza zatem, że ma charakter całościowy. Stąd też przepis ust. 7 nie odsyła do przypadku zakończenia budowy.

Godzi się też podnieść, że skarżący odwołując się do uzasadnienia projektu zmian ustawowych, pomijają kwestię, na czym polegała istota nowelizacji art. 51 Prawa budowlanego, gdy idzie o przypadek samowolnego istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę. Otóż, w poprzednim stanie prawnym, wprowadzonym ustawą iż dnia [...]r. obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego miał inny zakres, bowiem projekt ten miał obejmować jedynie zmiany z dotychczas wykonanych robót budowlanych. Nie budzi też wątpliwości, że obowiązek ten dotyczył przypadku zakończenia budowy ( art. 51 ust.5 ustawy).

Nowela z 2004 r. polegała zaś na dodaniu do treści ust. 1 pkt 3 art. 51 słów "oraz w razie potrzeby – wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem".

W aktualnym stanie prawnym inny jest zatem zakres obowiązku. Rozważenia wymaga jednak dalsza kwestia, a mianowicie, czy w istocie w treści przepisu art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy, nie przewidziano nałożenia – w razie potrzeby – dwóch obowiązków:

1) wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia budowy do stanu zgodnego z prawem,

2) przedłożenia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany z dotychczas wykonanych robót budowlanych.

Organ odwoławczy uznał bowiem, iż to w projekcie budowlanym zamiennym należy uwzględnić zmiany, jak i zakres robót niezbędnych do doprowadzenia robót do stanu zgodnego z prawem. Zdaniem sądu administracyjnego, takie stanowisko można zaakceptować. Wszak w treści art. 51 ust. 4 ustawy, mowa jest o sprawdzeniu obowiązku ( w liczbie pojedynczej ) i wydaniu decyzji w sprawie przedłożonego projektu budowlanego zamiennego, do którego stosuje się przepisy dotyczące projektu budowlanego, określone w art. 35 Prawa budowlanego – gdy idzie o zakres zmian. Ustawodawca przewidział też jako dalszy etap legalizacji robót budowlanych wymóg uzyskania pozwolenia na użytkowanie. Wydanie takiej decyzji poprzedzone jest zaś kontrolą, która obejmuje badanie zgodności obiektu z projektem zagospodarowania działki i projektem architektoniczno – budowlanym.

Analizując zatem cały tryb legalizacji robót wykonanych w sposób istotnie odbiegający od udzielonego pozwolenia na budowę ( poprzez nadbudowę części obiektu i zbliżenie ściany z otworami okiennymi do granicy działki sąsiedniej), należy podzielić stanowisko organu odwoławczego co do zakresu obowiązku, nałożonego zaskarżoną decyzją.

Gdy zaś idzie o zarzuty skargi, dotyczące nienależytego wyjaśnienia okoliczności sprawy, wskazać przyjdzie, iż w tym względzie skarżący odwołują się do wytycznych zawartych w wyroku w sprawie II SA/Ka 502/97, które wskutek zamiany stanu prawnego nie zachowały waloru wiążącego. Wszak w dacie wydania tego wyroku obowiązywało rozp. [...] z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U. z 1999 Nr 15, poz. 140 ze zm.), które utraciło moc w związku z wejściem w życie rozp. Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. ( Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.). Norma intertemporalna zawarta w § 330 tego rozp., nakazuje zaś stosowanie aktualnych przepisów techniczno – budowlanych do przypadku istotnego odstępstwa od udzielonego pozwolenia na budowę.

Faktem jest, że organy nadzoru budowlanego obydwu instancji w motywach decyzji nie zawarły ustaleń co do spełnienia wymogów techniczno – budowlanych. Jednak tego rodzaju uchybienie nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy. Stan faktyczny sprawy został ustalony w wyroku z dnia 14 grudnia 1998 r. Jest poza sporem, że ściana budynku skarżących z otworami okiennymi usytuowana jest w odległości mniejszej niż [...] m od strony działki sąsiedniej. Odległość ta wynosi ok. [...]m ( przy uwzględnieniu wyniku postępowania rozgraniczeniowego, w którym ustalono przebieg granicy przez oś muru o szerokości[...]cm). Z motywów wyroku w sprawie II SA/Ka 502/97 wynika bowiem, że odległość budynku od muru wynosi

[...]m. Zatem po rozgraniczeniu środkiem tego muru, odległość od granicy wynosi [...]m.

O ile zaś aktualnie obowiązujący przepis § 12 rozp. z 2002 r. pozwala na sytuowanie ściany bez otworów w odległości mniejszej niż [...] m od sąsiedniej działki budowlanej, to w żadnym wypadku ściana budynku z otworami nie może być sytuowana w odległości mniejszej niż 4 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną ( § 12 ust. 1 pkt 1 rozp.). W aktualnym stanie prawnym w tym względzie nie ma żadnego znaczenia stan zagospodarowania działki sąsiedniej, o ile ta jest działką budowlaną. Udzielenie odstępstwa od przepisów techniczno – budowlanych następuje zaś jedynie w drodze upoważnienia ministra na etapie pozwolenia na budowę ( art. 9 Prawa budowlanego ). Stąd też bez upoważnienia ministra nie jest dopuszczalne odstępstwo od wymogu z § 12 ust. 1 pkt 1 rozp. z 2002 r., a mianowicie sytuowania ściany z otworami w odległości co najmniej 4 m od sąsiedniej działki budowlanej.

W świetle znajdującego się w aktach postępowania administracyjnego wypisu z aktualnego planu miejscowego miasta Sławkowa dla obszaru śródmieście, wynika zaś, że sąsiednia działka nr 2 , położona jest na terenie o symbolu [...]– tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej ( vide : pismo Burmistrza S. dnia [...]r. – k. 148 akt adm.). Oznacza to, że cała nieruchomość sąsiednia ma walor działki budowlanej w rozumieniu § 12 cyt. rozp.

Aktualny sposób jej wykorzystywania jako sadu ( w części przylegającej do budynku skarżących), nie pozbawia jej waloru budowlanego.

Taki stan rzeczy nie oznacza jednak, że nie jest możliwe doprowadzenie robót budowlanych zrealizowanych przez skarżących z istotnym odstępstwem od pozwolenia na budowę do stanu zgodnego z wymogami, określonymi w § 12 rozp. MI z 2002 r. Wykonanie niezbędnych robót bądź czynności winien przewidywać projekt budowlany zamienny. Zatem inwestorom pozostawiono wybór co do sposobu likwidacji samowoli budowlanej, Możliwe jest wszak zamurowanie bądź wypełnienie luksferami otworów okiennych oraz ewentualne wykonanie takich otworów w innej ścianie, usytuowanej w głąb działki skarżących albo częściowa rozbiórka obiektu i przesunięcie ściany z otworami na wymaganą odległość [...]m.

O zgodności dokonanych zmian i zaproponowanych rozwiązań z prawem budowlanym rozstrzygnie zaś organ nadzoru budowlanego na etapie sprawdzenia obowiązku na podstawie art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego, a następnie – przed wydaniem obligatoryjnej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, badając zgodność budowy z zatwierdzonym projektem budowlanym zamiennym.

Odnosząc się zaś do wymogu uzyskania uzgodnienia, czy też zaopiniowania projektu budowlanego zamiennego przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, wskazać przyjdzie, iż stanowisko uczestniczki postępowania J. J. zmierza do wykazania faktu wydania z naruszeniem prawa decyzji o pozwoleniu na budowę, której legalność nie jest jednak przedmiotem kontroli sądowej w niniejszym postępowaniu. Zasadnie organy nadzoru budowlanego uznały, że spór na tym tle został rozstrzygnięty w odrębnym postępowaniu, w którym odmówiono z tego powodu stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę.

Natomiast w postępowaniu przed organami nadzoru budowlanego nie podlega ocenie kwestia zgodności z prawem budowlanym decyzji o pozwoleniu na budowę. Gdy zaś idzie o wymogi projektu budowlanego zamiennego, to przepisy prawa budowlanego mają zastosowanie jedynie do zmian ( odstępstw od udzielonego pozwolenia ).

Do zakresu robót budowlanych zrealizowanych z istotnym odstępstwem od udzielonego pozwolenia na budowę, mają zaś stosowane aktualne przepisy prawa budowlanego, jako że doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem polega na dostosowaniu budowy do stanu obecnie obowiązującego.

Dodać też należy w tym miejscu, że można uznać, iż niezbędność wykonania dodatkowych robót w celu doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z aktualnie obowiązującymi przepisami techniczno – budowlanymi, oznacza konieczność wznowienia budowy. Odnosząc się do przywołanego przez skarżących wyroku NSA z dnia 12 października 2007 r. sygn. akt II OSK 629/07, wskazać przyjdzie, że przedmiotem kontroli było wówczas postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych, co nie dotyczy niniejszej sprawy.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdzając naruszenia prawa materialnego ani też uchybienia regułom procedury administracyjnej w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź skutkującym wznowieniem postępowania, skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).