Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 831/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-04-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Finanse publiczne
Skarżony organ: Minister Rozwoju
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 9, art. 206, art. 207
journal: Dz.U. 2013 poz 885
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - tekst jednolity
article: art. 7, art. 8, art. 11, art. 77 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 134 par. 1, art. 135, art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Blankiewicz – Wóltańska (spr.), Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Marek Krawczak, Protokolant spec. - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Ministra Rozwoju (obecnie Ministra Rozwoju i Finansów) z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty części dofinansowania na realizację projektu z udziałem środków unijnych; oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez [...] w Warszawie (dalej: Skarżąca, Odwołująca, Beneficjent) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Ministra Rozwoju (dalej: IZ POKL) z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. wydaną w przedmiocie określenia kwoty przypadającej do zwrotu.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym.

Skarżąca w dniu [...] maja 2013 r. zawarła z Samorządem Województwa [...] umowę o dofinansowanie projektu [...]. Projekt był realizowany w okresie od dnia [...] lutego 2013 r. do dnia [...] lipca 2014 r., a jego głównym celem był wzrost kompetencji IT wykorzystywanych na stanowiskach pracy u 119 pracowników z województwa [...], prowadzący z kolei do wzrostu potencjału 90 wielkopolskich mikro, małych i średnich przedsiębiorstw.

Zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie projektu Beneficjent zaplanował realizację szkoleń autoryzowanych Microsoft (72 uczestników x ok. 5 043, 00 zł brutto = 363 096,00 zł brutto), szkoleń autoryzowanych CISCO (50 uczestników x ok. 8 019,60 zł brutto = 400 980,00 zł brutto) oraz szkoleń z wykorzystania narzędzi graficznych (96 uczestników x ok. 2 005,00 zł brutto = 192 480,00 zł brutto).

Łączna wartość ww. szkoleń wyniosła 956 5560 zł i miała zostać zrealizowana w oparciu o podwykonawstwo. Beneficjent przy udzielaniu zamówienia był zobowiązany do zastosowania zasady konkurencyjności zgodnie z podrozdz. 3.1.3.1 pkt 1 Wytycznych. Stanowi on, że "Zasada konkurencyjności dotyczy wszystkich zamówień w ramach projektu przekraczających wyrażoną w złotych równowartość kwoty 14 tys. euro netto.’’ Zgodnie z podrozdz. 3.1.3.1 pkt 5 lit. a, w celu zachowania zasady konkurencyjności beneficjent zobowiązał się m.in. do "wysłania zapytania ofertowego do co najmniej trzech potencjalnych wykonawców, o ile na rynku istnieje trzech potencjalnych wykonawców danego zamówienia. Równocześnie Beneficjent był zobowiązany do upublicznienia powyższego zapytania ofertowego co najmniej na swojej stronie internetowej, o ile posiada taką stronę; zapytanie ofertowe powinno zawierać w szczególności opis przedmiotu zamówienia, kryteria oceny oferty, informację o wagach punktowych lub procentowych przypisanych do poszczególnych kryteriów oceny oferty, sposobu przyznawania punktacji za spełnienie danego kryterium oraz termin.

Beneficjent w dniu [...] stycznia 2013 r. wszczął procedurę w ramach zasady konkurencyjności celem wyłonienia wykonawcy planowanych do zlecenia usług wysyłając zapytanie ofertowe do 5 wybranych przez siebie podmiotów, zamieszczając je jednocześnie na stronie internetowej. Zaproszenia do składania ofert wysłano do następujących podmiotów: C. sp. z o.o., S.S.A., A., I. sp. z o.o., H. sp. .z o.o.

Przedmiotem zamówienia było:

1. zorganizowanie i przeprowadzenie szkoleń rozwijających kompetencję informatyczne w zakresie technologii Microsoft, a w tym:

a. zorganizowanie i przeprowadzenie szkoleń autoryzowanych,

b. zorganizowanie i przeprowadzenie warsztatów przygotowujących do egzaminów,

2. zorganizowanie i przeprowadzenie szkoleń rozwijających kompetencje informatyczne w zakresie rozwiązań CISCO, a w tym:

a. zorganizowanie i przeprowadzenie szkoleń autoryzowanych,

b. zorganizowanie i przeprowadzenie warsztatów przygotowujących do egzaminów,

3. zorganizowanie i przeprowadzenie szkoleń rozwijających kompetencje w zakresie wykorzystania aplikacji graficznych , a w tym:

a. zorganizowanie i przeprowadzenie szkoleń rozwijających kompetencje w zakresie wykorzystania aplikacji Adobe Photoshop,

b. zorganizowanie i przeprowadzenie szkoleń rozwijających kompetencje w zakresie wykorzystania aplikacji Microsoft Power Point,

4. udostepnienie interaktywnych materiałów uzupełniających i pogłębiających kompetencje informatyczne.

Beneficjent ustalił jako kryteria wyboru oferty:

1. cenę łączną realizacji całości zamówienia – waga 50 %

2. doświadczenie wykonawcy – waga 50 %

Z dokumentu pt. Opis przedmiotu zamówienia przeprowadzenie szkoleń autoryzowanych Microsoft i CISCO oraz szkoleń z obsługi aplikacji graficznych – który stanowi załącznik do zaproszenia ofertowego – w części Warunki uczestnictwa w postępowaniu wynikało że warunkiem uczestnictwa w postępowaniu było posiadanie doświadczenia "w realizacji projektów szkoleniowych dofinansowanych ze środków EFS w roli lidera bądź partnera obejmujących autoryzowane szkolenia informatyczne, przez co rozumieć należy zrealizowane w okresie ostatnich 3 lat przynajmniej 3 projektów szkoleniowych obejmujących przynajmniej 120 uczestników szkoleń autoryzowanych Microsoft i/lub CISCO każdy ..."

Wobec tego, iż do dnia upływu terminu składania ofert została złożona jedna oferta firmy C. sp. z o.o. na łączną kwotę zamówienia w wysokości 947 000,00 w dniu [...] lipca 2013 r. została zawarta umowa pomiędzy [...] a C. sp. z. o.o., której przedmiotem była organizacja i realizacja przez wykonawcę szkoleń w ramach projektu "[...]".

W dniach [...]-[...] września 2014 roku przeprowadzona została kontrola planowa Projektu, w wyniku której m.in. stwierdzono, iż w przypadku wyboru wykonawcy usługi z zakresu zorganizowania i przeprowadzenia szkoleń autoryzowanych w zakresie technologii Microsoft i rozwiązań CISCO oraz szkoleń z obsługi aplikacji graficznych Beneficjent w zapytaniu ofertowym oraz w opisie przedmiotu zamówienia określił dyskryminujące kryterium oceny ofert dotyczące doświadczenia wykonawcy w realizacji usług w projektach współfinansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS), co uznane zostało za niezgodne z podrozdziałem 3.1.3 Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach PO KL (od wersji z dnia 14 sierpnia 2012 r., dalej Wytyczne) oraz podrozdziałem 2.2.7 Zasad finansowana PO KL (od wersji z dnia 24 grudnia 2012 r. dalej Zasady finansowania PO KL).

W opinii Zespołu Kontrolującego Beneficjent nie przygotował i nie przeprowadził postępowania o udzielenie zamówienia w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji i równe traktowanie wykonawców, a określenie w zapytaniu ofertowym oraz w opisie przedmiotu zamówienia dotyczącym zorganizowania i przeprowadzenia ww. szkoleń kryterium oceny ofert związanego z doświadczeniem wykonawcy w realizacji usług w projektach współfinansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego i przydzielenie mu 50 % wagi ogólnej ocenie ofert nie było uzasadnione gdyż doświadczenie w projektach bądź usługach współfinansowanych ze środków Unii Europejskiej, nie jest niezbędne do realizacji zamówienia w postaci usług szkoleniowych, lecz odnosi się wyłącznie do źródła finansowania zamówienia. Dodatkowo w opinii Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Poznaniu dyskryminujący charakter zamieszczonego w ww. zapytaniu ofertowym kryterium oceny ofert potwierdzać mógł również fakt, iż w odpowiedzi na zapytanie ofertowe w ramach przeprowadzonej procedury zgodnie z zasadą konkurencyjności nadesłano tylko jedną ofertę.

Z uwagi na powyższe na Beneficjenta nałożono korektę finansową w wysokości 240 499,99 PLN, tj. wysokości odpowiadającej 25 % wartości faktycznych wydatków kwalifikowalnych dla usługi wybranej w drodze procedury przeprowadzonej zgodnie z zasadą konkurencyjności (961 999,96 PLN x 25%). Wysokość nałożonej korekty finansowej wynikała z zapisów Wytycznych dotyczących określania korekt finansowych za naruszenie zasady konkurencyjności dla wydatków współfinansowanych ze środków EFS stanowiących załącznik do Zasad finansowania PO KL w wersji z dnia 24 grudnia 2012 r. (obowiązującej w trakcie przeprowadzania procedury na zorganizowanie i przeprowadzanie szkoleń autoryzowanych w zakresie technologii Microsoft i rozwiązań CISCO oraz szkoleń z obsługi aplikacji graficznych, a także obowiązującej w trakcie podpisywania umowy o dofinansowanie projektu) - naruszenie: "Określenie warunków udziału w postępowaniu i/lub kryteriów oceny ofert i/lub przedmiotu zamówienia, które dyskryminują udział podmiotów’’.

Wydatki dotyczące ww. usług zostały rozliczone w zatwierdzonych wnioskach Beneficjenta o płatność nr [...], [...] oraz [...] w łącznej wysokości 223 062,80 PLN (tj. 892 251,20 PLN X 25%).

Decyzją z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] Zarząd Województwa Wielkopolskiego (dalej: IP, organ I instancji) zobowiązał Skarżącą do zwrotu kwoty 223 062,80 zł. stanowiącą kwotę nieprawidłowości finansowej rozliczonej we wnioskach o płatność nr [...], [...] oraz [...], wynikającej z zastosowania dyskryminującego kryterium oceny ofert odnoszącego się do posiadania przez potencjalnych wykonawców doświadczenia w zakresie realizacji usług w projektach współfinansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach przeprowadzonej zasady konkurencyjności na wybór wykonawcy usługi.

Decyzja ta została następnie utrzymana w mocy decyzją Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...]. Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 października 2016 r. sygn. akt V SA/Wa 3815/15 oddalono skargę [...] na przedmiotową decyzję.

Natomiast wydatki w łącznej wysokości 17 437,19 PLN (69 748,76 PLN x 25%) ujęte we wniosku Beneficjenta o płatność nr [...] zostały uznane za niekwalifikowane na etapie jego weryfikacji w decyzji Zarządu Województwa [...] (dalej: IP, organ I instancji) sygn. [...] z dnia [...] grudnia 2015 r., którą zobowiązano Skarżącą do zwrotu części dofinansowania projektu, w wysokości 17 437,19 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia [...] maja 2014 r. do dnia zapłaty.

W uzasadnieniu swojej decyzji organ I instancji wskazał, że w dniach [...]-[...] września 2014 r. została przeprowadzona kontrola planowa realizacji projektu, w wyniku której m.in. stwierdzono, że w przypadku wyboru wykonawcy usługi z zakresu zorganizowania i przeprowadzenia szkoleń autoryzowanych w zakresie technologii Microsoft i rozwiązań CISCO oraz szkoleń z obsługi aplikacji graficznych Beneficjent w zapytaniu ofertowym oraz w opisie przedmiotu zamówienia określił dyskryminujące kryterium oceny ofert dotyczące doświadczenia wykonawcy w realizacji usług w projektach współfinansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS), co uznane zostało za niezgodne z Wytycznymi w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach PO KL (dalej "Wytyczne"). Uznano, że narusza to zapisy Wytycznych, a zatem procedury obowiązujące przy realizacji projektu, co skutkuje wydaniem na podstawie art. 207 ust. 1 pkt. 2 ustawy o finansach publicznych (u.f.p.) decyzji o zwrocie środków.

Beneficjent w odwołaniu z [...] grudnia 2015 r. wniósł do organu odwoławczego o uchylenie decyzji organu I instancji w całości, umorzenie postępowania w sprawie lub też zmniejszenie kary finansowej z 25% do poziomu 5%.

W wyniku rozpatrzenia odwołania decyzją Ministra Rozwoju z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...], utrzymano w mocy decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2015 r., wydaną w przedmiocie określenia kwoty przypadającej do zwrotu.

W uzasadnieniu decyzji podtrzymano wszystkie argumenty wynikające z decyzji organu I instancji, a ponadto wskazano, iż aby zachować zasady uczciwej konkurencji, Beneficjent zobowiązany był m.in. do określenia kryteriów oceny oferty, które w jak najwyższym stopniu będą odpowiednie dla przedmiotu postępowania a jednocześnie nie spowodują nieuzasadnionego ograniczenia konkurencji. Organ II instancji podzielił stanowisko organu I instancji iż warunek udziału w postępowaniu dotyczący posiadania doświadczenia w zakresie realizacji projektów współfinansowanych z EFS był wygórowany i nieadekwatny do przedmiotu zamówienia. Jak wskazano bowiem w treści zapytania ofertowego przedmiotem zamówienia było zorganizowanie i przeprowadzenie szkoleń. Do wykonania ww. przedmiotu zamówienia nie było niezbędne posiadanie doświadczenia w realizacji projektów współfinansowanych z EFS. Beneficjent mógł żądać od wykonawcy wykazania się doświadczeniem w realizacji podobnych zamówień, poprzez wskazanie wymogów dotyczących np. wielkości usługi, stopnia jej złożoności czy wykonywanych przez podmiot funkcji przy jej realizacji. Niezrozumiałym zdaniem organu było też określenie kryterium doświadczenia w projektach EFS, które nie odnosi się do przedmiotu zlecanej usługi. Przez tak sformułowane kryterium Beneficjent ograniczył konkurencję. Nie wszyscy wykonawcy z doświadczeniem w realizacji podobnych szkoleń musieli mieć doświadczenie w projektach EFS. Tak sformułowane kryterium blokowało udział podmiotów, które nie posiadały doświadczenia w realizacji projektów EFS. Wszystkie podmioty, które nie zrealizowały przynajmniej 3 projektów współfinansowanych przez EFS nie miały prawa wziąć udziału w postępowaniu. Z kolei firmy, które mogły się wykazać potencjałem w postaci zrealizowania przynajmniej 3 projektów współfinansowanych przez EFS zostałyby dopuszczone do postępowania, a ich doświadczenie byłoby mierzone łączną liczbą uczestników szkoleń autoryzowanych Microsoft i CISCO w ramach projektów szkoleniowych współfinansowanych ze środków EFS. Ponieważ waga tego kryterium była wysoka (50%), liczba punktów uzyskanych z tego tytułu miała istotne znaczenie w wyborze wykonawcy. W efekcie zastosowania ww. kryterium oferenci konkurowali między sobą w oparciu o "cechę" nie odnoszącą się do przedmiotu zamówienia. Organ podkreślił, iż ostatecznie w odpowiedzi na zapytanie ofertowe wpłynęła tylko 1 oferta co potwierdziło tezę, iż kryterium było nieadekwatne do przedmiotu zamówienia.

IZ POKL podkreśliło, że zachowanie zasady uczciwej konkurencji w przypadku wydatkowania pieniędzy publicznych ma na celu zapewnienie jak najszerszego dostępu różnych podmiotów do udziału w zamówieniu. Ustalane przez projektodawcę kryteria pozwalają wybrać wykonawców gwarantujących prawidłową realizację projektu. Kryteria mogą być ustalane w sposób dowolny, przy założeniu, że nie będą one ograniczały dostępu do udziału w zamówieniu. W przypadku analizowanego postępowania ofertowego, Beneficjent ustanowił wymóg posiadania doświadczenia w realizacji projektów EFS (jednocześnie ustalając dużą wagę tego kryterium na poziomie 50%), czym jednoznacznie zablokował dostęp podmiotom, które nie zrealizowały przynajmniej 3 projektów współfinansowanych ze środków EFS. W opinii IZ POKL, tak sformułowane kryterium przyczyniło się do złożenia oferty tylko przez jeden podmiot.

Wobec powyższego w opinii organu odwoławczego doszło do naruszenia zapisów Wytycznych w zakresie wskazanym w rozdz. 3.1.3 Przejrzystość i konkurencyjność wydatków, pkt 2) poprzez określenie dyskryminujących warunków udziału w postępowaniu w kryterium posiadania doświadczenia w realizacji projektów EFS. Uzasadnia to nałożenie korekty finansowej, o której mowa w umowie o dofinansowanie projektu (§ 20b) w wysokości 25% wartości wydatków kwalifikowanych dla zamówienia zgodnie z Wytycznymi dotyczącymi określania korekt finansowych za naruszenie zasady konkurencyjności dla wydatków współfinansowanych ze środków EFS (tzw. Taryfikator), wg pozycji 11 "określenie warunków udziału w postępowaniu i/lub kryteriów oceny ofert i/lub przedmiotu zamówienia, które dyskryminują udział podmiotów". Zastosowanie Taryfikatora wynika z braku możliwości zastosowania w tym przypadku metody dyferencyjnej. Ze względu na brak możliwości ustalenia wysokości szkody za pomocą metody dyferencyjnej, w przedmiotowej sprawie należało zastosować metodę wskaźnikową.

Odnośnie wniosku Beneficjenta o ewentualne miarkowanie wysokości korekty i jej obniżenie, IZ POKL stwierdziło, że ze względu na znaczną wagę naruszenia brak jest przesłanek do obniżenia korekty. Organ odwoławczy zwrócił również uwagę, że Taryfikator obowiązujący zarówno w dniu zawarcia umowy o dofinasowanie projektu jak i w dniu ogłoszenia przez Beneficjenta zapytania ofertowego (24 stycznia 2013 r.) dla wyżej wskazanego naruszenia przewidywał wyłącznie korektę w wysokości 25%, bez możliwości jej obniżenia.

Kwotę wydatków uznanych za niekwalifikowalne w ramach projektu w ocenie organu należy uznać za nieprawidłowość w rozumieniu rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego Rozporządzenie (WE) nr 1260/1999. W ramach PO KL jako nieprawidłowość należy bowiem traktować wszelkie naruszenie przepisów prawa wspólnotowego lub prawa krajowego lub zapisów umowy o dofinansowanie wynikające z działania lub zaniechania ze strony beneficjenta, które powoduje lub mogłoby spowodować szkodę w ogólnym budżecie Unii Europejskiej w drodze finansowania nieuzasadnionego wydatku z budżetu ogólnego. Beneficjent rozliczył niekwalifikowalny wydatek w ramach projektu współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego, co stanowi o szkodzie finansowej w ogólnym budżecie Unii Europejskiej. Niekwalifikowalność zaś wydatku wynika z działania Beneficjenta, które spowodowało naruszenie procedur, o których mowa w art. 184 ustawy o finansach publicznych. IZ POKL podkreśliło nadto, że szkodą w niniejszej sprawie było ograniczenie kręgu podmiotów mogących wziąć udział w postępowaniu ofertowym, przez co rażąco została naruszona zasada uczciwej konkurencji przy wydatkowaniu pieniędzy publicznych.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła [...], wnosząc o uchylenie decyzji Ministra Rozwoju w całości.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie :

- art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego i art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej – poprzez rozstrzyganie wszelkich wątpliwości na niekorzyść Skarżącej;

- art. 11 k.p.a. w zw. z art. 207 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2013 r. poz. 885 z późn. zm.) i art. 98 rozporządzenia Rady (WE) 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) NR 1260/1999. Dz.U. UE.L. 210/25 z 31 lipca 2006 r.) poprzez nie wyjaśnienie dlaczego w sprawie nałożono na Skarżącą korektę w wysokości 25%, w sytuacji gdy Wytyczne dotyczące określania korekt finansowych za naruszenie zasady konkurencyjności dla wydatków współfinansowanych ze środków EFS stanowiące załącznik do Zasad finansowania POKL wskazują jako dolną granicę korekty 5% faktycznych wydatków dla wydatków kwalifikowanych, oraz zastosowania środka nieproporcjonalnego do celu który ma być osiągnięty zgodnie z tymi przepisami;

- art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niedokonanie przez organ wszechstronnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz jego dowolną ocenę i w rezultacie dokonanie błędnych ustaleń w zakresie, w jakim organ przyjął, że Skarżąca wydatkowała środki z naruszeniem procedur, podczas gdy prawidłowa ocena zgromadzonego materiału dowodowego jednoznacznie wskazuje, ze Skarżąca stosowała obowiązujące procedury przy wydatkowaniu środków, a w konsekwencji nie mogło dojść do naruszenia procedur obowiązujących przy wydatkowaniu środków unijnych co miało istotny wpływ na wynik sprawy;

- art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p. w zw. z art. 98 rozporządzenia Rady (WE) 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji przyjęcie przez organ że środki przeznaczone na realizację programu były wykorzystane przez Skarżąca z naruszeniem procedur, o których mowa w tych przepisach co doprowadziło do wydania zaskarżonej decyzji podczas gdy w niniejszej sprawie brak było podstaw do zastosowania art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p.;

- art. 2 pkt 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. poprzez jego pozbawioną obiektywizmu, błędną i dowolną wykładnię oraz przyjęcie, że w niniejszej sprawie doszło do nieprawidłowości co w rezultacie spowodowało błędne uznanie że zachodzi podstawa do wydania decyzji określającej kwotę przypadającą do zwrotu.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z p. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 z p. zm. – dalej: p.p.s.a.), sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego pod kątem zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Jednocześnie, zgodnie z przepisem art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to między innymi, że sąd administracyjny nie musi w ocenie legalności zaskarżonego postanowienia ograniczać się tylko do zarzutów sformułowanych w skardze, ale może wadliwości kontrolowanego aktu podnosić z urzędu (patrz: T. Woś - Postępowanie sądowo-administracyjne, Warszawa 1996 r., str. 224). W tym celu Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszeń prawa w stosunku do aktów i czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.).

Reasumując należy stwierdzić, iż uchylenie aktu administracyjnego z racji naruszenia prawa materialnego uzasadnione będzie wtedy, gdy - w wypadku prawidłowego zastosowania tych norm - rozstrzygnięcie byłoby inne. Zaznaczyć trzeba, że naruszenie prawa nie powoduje uchylenia aktu administracyjnego, gdy wystąpi w postaci rażącej, albowiem wówczas stwierdza się nieważność decyzji lub postanowienia. Wreszcie "inne naruszenie przepisów postępowania" skutkuje uchyleniem aktu administracyjnego, o ile uchylenie to mogło mieć (a więc wcale nie musiało mieć) wpływu na wynik sprawy.

Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd uznał bowiem, rozpoznając niniejszą sprawę, iż organy administracji publicznej nie naruszyły przepisów prawa materialnego w stopniu, które miało wpływ na wynik sprawy oraz przepisów postępowania w stopniu, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 885, z późn. zm., dalej: u.f.p.) oraz zasady udzielania dofinansowań w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, mające zastosowanie w tym konkursie.

W pierwszej kolejności Sąd stwierdza, że stan faktyczny sprawy przyjęty przez Ministra Rozwoju i przedstawiony w części historycznej uzasadnienia uznaje za ustalony prawidłowo i przyjmuje go za podstawę oceny zaskarżonej decyzji.

Należy też wskazać, że decyzją z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] Zarząd Województwa Wielkopolskiego zobowiązał Skarżącą do zwrotu kwoty 223 062,80 zł. stanowiącą kwotę nieprawidłowości finansowej rozliczonej we wnioskach o płatność nr [...], [...] oraz [...], wynikającej z zastosowania dyskryminującego kryterium oceny ofert odnoszącego się do posiadania przez potencjalnych wykonawców doświadczenia w zakresie realizacji usług w projektach współfinansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach przeprowadzonej zasady konkurencyjności na wybór wykonawcy usługi. Decyzja ta została następnie utrzymana w mocy decyzją Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...]. Jak już wspomniano wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 października 2016 r. sygn. akt V SA/Wa 3815/15 oddalono skargę [...] na przedmiotową decyzję.

Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela w całości rozważania tut. Sądu wyrażone w wyżej wymienionym wyroku, odnoszące się do oceny prawidłowości działań organów w sprawie oceny naruszeń, które stanowiły podstawę do nałożenia na Skarżącą obowiązku zwrotu.

Jak wskazano w cyt. wyroku z dnia 10 października 2016 r. Skarżąca została zobowiązana na podstawie art. 207 ust. 1 pkt. 2 oraz ust. 9 u.f.p. do zwrotu środków wykorzystanych z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 tej ustawy wraz z odsetkami. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał na naruszenie przez Skarżącą zasady konkurencyjności, do której stosowania zobowiązana była na mocy umowy o dofinansowaniu oraz Wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, będących jej integralnym załącznikiem. Do naruszenia wymienionej zasady doszło zdaniem organu poprzez ograniczenie grona podmiotów, które mogły być zainteresowane realizacją zlecanych przez Skarżącą zamówień. Ograniczenie wynikało z dyskryminującego warunku zawartego w Zapytaniu ofertowym odnoszącym się do posiadania doświadczenia w zakresie realizacji projektów współfinansowanych z EFS jako wygórowanego i nieadekwatnego do przedmiotu zamówienia. Wielkość kwoty podlegającej zwrotowi została określona korektą finansową w wysokości 25 % wartości wydatków kwalifikowanych ustaloną zgodnie z § 20b umowy wg pozycji 12 "określenie warunków udziału w postępowaniu i/lub kryteriów oceny ofert i/lub przedmiotu zamówienia, które dyskryminują udział podmiotów.

Zgodnie z § 20 b) umowy o dofinansowanie Skarżąca zobowiązała się do stosowania przy udzielaniu zamówień w ramach projektu zasady konkurencyjności uregulowanej w Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach POKL.

Skarżąca, prowadząc postępowanie zgodnie z zasadą konkurencyjności posiadała uprawnienie, by określić kryteria udziału w postępowaniu a także kryteria, jakie będzie stosować przy ocenie złożonych ofert.

Zachowanie zasady konkurencyjności oraz zasady równego traktowania wykonawców są spełnione gdy zamawiający zapewni wszystkim potencjalnym oferentom jednakowe warunki udziału w postępowaniu a jednocześnie warunki te będą odpowiednie do przedmiotu zamówienia.

Przedmiotem zamówienia było:

1. zorganizowanie i przeprowadzenie szkoleń rozwijających kompetencję informatyczne w zakresie technologii Microsoft, a w tym:

a. zorganizowanie i przeprowadzenie szkoleń autoryzowanych,

b. zorganizowanie i przeprowadzenie warsztatów przygotowujących do egzaminów,

2. zorganizowanie i przeprowadzenie szkoleń rozwijających kompetencje informatyczne w zakresie rozwiązań CISCO, a w tym:

a. zorganizowanie i przeprowadzenie szkoleń autoryzowanych,

b. zorganizowanie i przeprowadzenie warsztatów przygotowujących do egzaminów,

3. zorganizowanie i przeprowadzenie szkoleń rozwijających kompetencje w zakresie wykorzystania aplikacji graficznych , a w tym:

a. zorganizowanie i przeprowadzenie szkoleń rozwijających kompetencje w zakresie wykorzystania aplikacji Adobe Photoshop,

b. zorganizowanie i przeprowadzenie szkoleń rozwijających kompetencje w zakresie wykorzystania aplikacji Microsoft Power Point,

4. udostepnienie interaktywnych materiałów uzupełniających i pogłębiających kompetencje informatyczne.

Kryteriami wyboru oferty były :

- cena łączna realizacji całości zamówienia – waga 50 % oraz

- doświadczenie wykonawcy – waga 50 %

Tymczasem jednocześnie, z dokumentu Opis przedmiotu zamówienia. Przeprowadzenie szkoleń autoryzowanych Microsoft i CISCO oraz szkoleń z obsługi aplikacji graficznych – w części Warunki uczestnictwa w postępowaniu wymagane było posiadanie doświadczenia w realizacji projektów szkoleniowych dofinansowanych ze środków EFS w roli lidera bądź partnera obejmujących autoryzowane szkolenia informatyczne, przez co rozumieć należy zrealizowane w okresie ostatnich 3 lat przynajmniej 3 projektów szkoleniowych obejmujących przynajmniej 120 uczestników szkoleń autoryzowanych Microsoft i/lub CISCO każdy.

Należy zatem podzielić stanowisko organu, iż wskazane w zapytaniu ofertowym warunki naruszają zasady zachowania uczciwej konkurencji, równego traktowania wykonawców oraz dopuszczenia do procedury jak najszerszego grona podmiotów zainteresowanych wykonaniem zlecenia. Określenie kryterium wyboru ofert odnoszącego się do posiadania doświadczenia w realizacji usług w projektach współfinansowanych z EFS i przydzielenie temu kryterium aż 50 % udziału w ogólnej ocenie ofert było nieuzasadnione z punktu widzenia merytorycznego charakteru zlecanych usług szkoleniowych. Usługi te jak wynika z dokumentacji związanej z przeprowadzonym postępowaniem oraz z umowy zawartej z wyłonionym wykonawcą do szkolenia w zakresie technologii Microsoft i rozwiązań CISCO czy obsługi aplikacji graficznych nie są powiązane z tematyką EFS, POKL czy ogólnie pojętej Unii Europejskiej. Mogą być realizowane na zasadach komercyjnych i nie różnią się w przypadku ich realizacji przy współfinansowaniu ze środków europejskich. Wymagają takich samych czynności związanych z ich przygotowaniem i realizacją. W myśl opisu przedmiotu zamówienia oraz umowy zawartej z wykonawcą, gdzie posiadanie przedmiotowego doświadczenia powiązano z odpowiednim oznakowaniem materiałów szkoleniowych oraz dokumentowaniem ich realizacji zgodnie z wymogami realizacji szkoleń w ramach projektów EFS. Beneficjent udostępnił też wykonawcy wzory dokumentacji szkoleniowej i rekrutacyjnej oraz zapewnił sobie możliwość kontroli prawidłowej realizacji usługi. Ponadto w § 10 zawartej z wykonawcą umowy zawarł warunki współpracy w ramach projektu. W ramach Projektu Beneficjent zatrudniał personel w osobach: specjalisty ds. rekrutacji, specjalisty ds. przetwarzania dokumentów uczestników i badania efektywności szkoleń, którzy w ramach przydzielonych im zakresów czynności mogli pomagać wykonawcy. Skarżąca nie przekazała więc na zewnątrz wszystkich kwestii związanych z realizacją szkoleń.

Zgodnie z § 30 umowy w sprawach w niej nieuregulowanych zastosowanie mają odpowiednie reguły i zasady wynikające z POKL, a także odpowiednie zapisy prawa Unii Europejskiej, w szczególności Rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz. U. UE z 2006 L210/25). Zgodnie z art. 3 ust. 1 akapit 2 tego rozporządzenia działanie podejmowane w ramach funduszy obejmuje, na poziomie krajowym i regionalnym, priorytety Wspólnoty sprzyjające trwałemu rozwojowi poprzez wzmacnianie wzrostu, konkurencyjności, zatrudnienia i integracji społecznej oraz poprzez ochronę i poprawę jakości środowiska naturalnego. Zgodnie z art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej (Dz. U. z 30 kwietnia 2010 r.) Unia opiera się na wartościach poszanowania godności osoby ludzkiej, wolności, demokracji, równości, państwa prawnego, jak również poszanowania praw człowieka, w tym praw osób należących do mniejszości. Wartości te są wspólne Państwom Członkowskim w społeczeństwie opartym na pluralizmie, niedyskryminacji, tolerancji, sprawiedliwości, solidarności oraz na równości kobiet i mężczyzn.

Działanie Beneficjenta naruszyło więc zasady konkurencji wskazane w Rozporządzeniu rady (WE) nr 1083/2006 oraz naruszało zasady – równości, niedyskryminacji oraz sprawiedliwości wymienione w Traktacie o Unii Europejskiej. Jako nieprawidłowość bowiem należy traktować wszelkie naruszenie przepisów prawa wspólnotowego lub prawa krajowego wynikające z działania lub zaniechania ze strony beneficjenta, które powoduje lub mogłoby spowodować szkodę w ogólnym budżecie Unii Europejskiej w drodze finansowania nieuzasadnionego wydatku z budżetu ogólnego. Wystąpienie nieprawidłowości należy zatem badać w kontekście także naruszenia prawa krajowego, które mogłoby spowodować wystąpienie szkody. O naruszeniu procedur można mówić więc w przypadku, gdy postępowanie mogło realnie lub potencjalnie doprowadzić do powstania szkody, przy czym szkoda nie musi być konkretną stratą finansową, gdyż do stwierdzenia, że miała miejsce nieprawidłowość wystarczy, że istniało zagrożenie, że szkoda powstanie. Określenie kryterium oceny ofert, które dyskryminował udział podmiotów skarżąca naruszyła postanowienia Umowy oraz zapisy Wytycznych opisujących zasadę konkurencyjności.

Zasadnie zatem organ uznał, że w ramach zachowania zasady konkurencji i równego traktowania potencjalnych oferentów o porównywalnych kompetencjach do wykonania przedmiotowego zamówienia, należy określić warunki udziału w postępowaniu jednakowe dla wszystkich ale jednocześnie adekwatne do przedmiotu zamówienia.

W przedmiotowej sprawie zasada ta nie została zachowana. Skoro przedmiotem zamówienia była usługa szkoleniowa, to adekwatnym warunkiem do tego przedmiotu było posiadanie kompetencji i doświadczenia z podobnego szkolenia. Nie znajduje zatem uzasadnienia okoliczność, że doświadczenie to powinno jednocześnie wynikać z określonego źródła finansowania projektu. Warunek ten nie określa zdolności do wykonywania zamówienia, lecz ogranicza dostępność potencjalnych oferentów mających kompetencje i doświadczenie w takim szkoleniu.

Prawidłowo zatem organ uznał, że przez postawienie takiego warunku Skarżąca naruszyła zasadę konkurencyjności. Naruszenie tej zasady dało podstawę do zastosowania korekty finansowej.

Należy też wskazać, iż Skarżąca miała prawo w warunkach oferty dla wykonawcy postawić warunki dot. niezbędnego doświadczenia czy też kwalifikacji, jednakże dla spełnienia tej przesłanki istotne jest, czy wykonawca legitymuje się doświadczeniem w zakresie przeprowadzania szkoleń odpowiadających przedmiotowi zamówienia, nie zaś dla jakiego podmiotu je świadczył. Fakt realizacji zamówień opłacanych z innych środków niż publiczne lub UE i ma wpływ na ograniczenie uczciwej konkurencji poprzez niedopuszczenie do udziału w postępowaniu wykonawców nie spełniających tak sformułowanego warunku. Firma przeprowadzająca szkolenia miała tylko przeprowadzić szkolenia, dla których przebiegu bez znaczenia było z jakich środków są finansowane (patrz: wyroki WSA we Wrocławiu z 19 lutego 2015 r. sygn. akt II SA/Wr 880/14, WSA w Bydgoszczy z 24 marca 2015 r. sygn. akt II SA/Bd 979/14, wszystkie powołane orzeczenia dostępne na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych: www.orzeczenia.gov.pl).

W rozpoznawanej sprawie należy również podzielić stanowisko WSA, zawarte w cyt. wyroku z dnia 10 października 2016 r., w którym Sąd wskazał - odnosząc się do korekty finansowej - iż podstawą była umowa stron i jej wyraźna regulacja zawarta w § 20.

Zgodnie z tymi zapisami naruszenie zasady konkurencyjności daje podstawę do zastosowania korekty finansowej. Jest to zmniejszenie dofinansowania z uwagi na naruszenie zasady konkurencyjności w rozumieniu Wytycznych. Beneficjent nie wykonał prawidłowo konkretnej umowy a zatem instytucja, która zawarła umowę jest uprawniona i zobowiązana przepisami tej umowy, do stwierdzenia naruszenia umowy.

Art. 207 ust. 1 ustawy o finansach publicznych stanowi, że w przypadku, gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich są:

1) wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem,

2) wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184,

3) pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości

- podlegają zwrotowi przez beneficjenta wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, o której mowa w ust. 9,

Jednocześnie ust. 8 tego artykułu stanowi, że w przypadku stwierdzenia okoliczności, o których mowa w ust. 1, instytucja, która podpisała umowę z beneficjentem, wzywa go do:

1) zwrotu środków lub

2) do wyrażenia zgody na pomniejszenie kolejnych płatności, o którym mowa w ust. 2, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania.

W ust. 9 tego artykułu stwierdzono zaś, że po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 8, organ pełniący funkcję instytucji zarządzającej lub instytucji pośredniczącej wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki, oraz sposób zwrotu środków.

Należy przy tym wskazać, że wykorzystanie środków niezgodnie z przeznaczeniem następuje przez zapłatę za zrealizowane zadania inne niż te, na które środki były przyznane. Chodzi o sfinansowane zadania będące poza zakresem rzeczowym projektu, na który środki zostały przekazane, wydatki niezwiązane bezpośrednio z realizacją projektu, nieprzyczyniające się do osiągnięcia celu określonego w umowie o dofinansowanie, które nie mogą zostać uznane za kwalifikowalne. Przeznaczenie oznacza określenie z góry celu, któremu ma służyć dana rzecz, przekazanie dla kogoś, na czyjś użytek, zastosowanie.

Naruszenie procedur przy wykorzystaniu środków dotyczy przede wszystkim procedur wskazanych w umowie o dofinansowanie projektu, zawieranej na podstawie art. 206 u.f.p., w szczególności w zakresie zamówień publicznych.

Środkami pobranymi w nadmiernej wysokości są środki otrzymane w wysokości wyższej niż określona w odrębnych przepisach, umowie lub wyższej niż niezbędna na dofinansowanie lub finansowanie dotowanego zadania, w szczególności zaliczki niewykorzystanej w całości przez beneficjenta. Środkami nienależnymi są środki udzielone bez podstawy prawnej np. przyznane na podstawie dokumentu potwierdzającego nieprawdę, przyznane beneficjentowi podlegającemu wykluczeniu z możliwości otrzymania środków, refundujące wydatki poniesione przed datą kwalifikowalności lub uprzednio zrefundowane ze środków publicznych (patrz: L. Lipiec-Warzecha, Komentarz do art. 207 ustawy o finansach publicznych, ABC 2011).

Zgodnie z upoważnieniem wynikającym z umowy nakłada stosowną korektę dofinansowania oraz na podstawie art. 207 ust. 8 u.f.p. wzywa do zwrotu środków (kwoty korekty). Korekta i wezwanie są działaniami podjętymi w trakcie realizacji umowy, które to działania mają doprowadzić do zgodności z prawem poczynionych wydatków. Dopiero po bezskutecznym wezwaniu otwiera się droga do wydania decyzji o zwrocie środków na podstawie wyraźnego przepisu art. 207 ust. 9 u.f.p. w zw. z art. 184 u.f.p. w decyzji o zwrocie środków rozstrzyga się jednocześnie o prawidłowości korekty.

Odnośnie do zastosowania korekty finansowej nie ma też potrzeby wykazywania zaistnienia szkody po czyjejkolwiek stronie. Szkoda nie jest koniecznym elementem nieprawidłowości. Powoływanie się przy tym przez Skarżącą na art. 98 ust. 2 rozporządzenia nr 1083/2006 nie znajduje uzasadnienia w sprawie. Wymieniony przepis nie był stosowany w sprawie. Odnosi się on do korekt finansowych dokonywanych na poziomie państwa członkowskiego w relacji z Komisją Europejską i nie dotyczy stosunków beneficjent a instytucja zarządzająca/pośrednicząca.

Należy przy tym stwierdzić, że umowa o dofinansowanie stanowi procedurę, a zatem dotyczy jej zapis art. 184 ustawy o finansach publicznych z dnia 27 sierpnia 2009 r., ze skutkiem wskazanym w tym przepisie. Sądy administracyjne wielokrotnie wskazywały na ten aspekt rozumienia treści tego przepisu, a Sąd podziela w tym względzie tak wyrażony pogląd (patrz: wyrok NSA z dnia 9 stycznia 2014 r., sygn. akt II GSK 1546/12 - dostępny tamże).

Wskazywane naruszenia stanowią naruszenie procedur obowiązujących przy wykorzystaniu środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej, o których mowa w art. 184 u.f.p. Spełniona zatem została dyspozycja normy z art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p., zgodnie z którą w przypadku, gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowych z udziałem środków europejskich są wykorzystane z naruszeniem procedur, podlegają zwrotowi wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków.

Nadto w myśl umowy Beneficjent zobowiązał się do zwrotu całości lub części dofinansowania wraz z odsetkami w wysokości określonej, jak dla zaległości podatkowych, jeśli zostanie stwierdzone, że dofinansowanie jest przez Beneficjenta wykorzystane z naruszeniem cyt. powyżej procedur.

W tym stanie rzeczy należy uznać, że zasadne stało się żądanie organów dotyczące zwrotu wypłaconych środków wraz z odsetkami w kwocie wskazanej w decyzji organu I instancji na podstawie art. 207 ust. 1 pkt 2 ustawy o finansach publicznych.

Sąd uznał, że zaskarżona decyzja - wbrew zarzutom skargi - nie narusza wskazywanych w skardze przepisów prawa, wykładnia art. 207 ust. 1 pkt 2 i art. 184 ustawy o finansach publicznych była prawidłowa, a ich zastosowanie w związku z treścią Wytycznych i treścią umowy zostało dokonane właściwie.

Nie zasługują na uwzględnienie również zarzuty Skarżącej dotyczące naruszenia przepisów art. 7, 8, 11, 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Niezasadny jest więc zarzut dotyczący niewyjaśnienia podstaw nałożenia na Skarżącą korekty w wysokości 25%. Organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazał, że szkoda wywołana przez Skarżącą nie jest "mierzalna’’, a w związku z tym nie można wskazać, jaki konkretnie uszczerbek został wywołany działaniem Skarżącej w budżecie UE. W konsekwencji organ posłużył się metodą wskaźnikową zawartą w Wytycznych dotyczących określania korekt finansowych za naruszenie zasady konkurencyjności dla wydatków współfinansowanych ze środków EFS, tzw. Taryfikatorze. Organ wyjaśnił również Skarżącej, że zastosował korektę przewidzianą za naruszenie, którego dopuściła się Skarżąca, wskazaną w pozycji nr 12 Taryfikatora. Uwzględniono w nim konsekwencje, jakie dany rodzaj naruszenia powoduje lub może powodować w budżecie ogólnym UE, a ustalenie określonej kwoty stawki korekty wynika z dokonanego miarkowania wysokości szkody wynikającej z konkretnego naruszenia.

Należy też zgodzić się z organem, że nawet jeśliby przyjąć, że zastosowanie mógłby mieć wskazany przez Skarżącą Taryfikator, to zasadnym jest twierdzenie organu odwoławczego, że zasadą jest korekta w wysokości 25%, a miarkowanie jej wysokości jest jedynie możliwością organu. W niniejszej sprawie w pełni uzasadnione było tym samym przyjęcie, że naruszenie, którego dopuściła się Skarżąca jest znaczne, ponieważ ustaliła, że posiadanie doświadczenia w realizacji projektów EFS będzie kryterium decydującym o możliwość złożenia oferty w tym postępowaniu, a nie tylko kryterium oceny już złożonej oferty.

Sąd nie dopatrzył się tym samym naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego, w stopniu wpływającym na wynik sprawy, ani naruszenia innych przepisów postępowania w stopniu mogącym istotnie wpłynąć na wynik sprawy.

Sąd uznał, że organy wydając zaskarżone decyzje odniosły się zarówno do zgromadzonego materiału dowodowego, jak i twierdzeń Strony skarżącej. Spowodowało to – zdaniem Sądu - brak podstaw do uznania, że doszło do naruszenia zasad ogólnych k.p.a., w tym wskazywanych przez Skarżącą w treści skargi, jak również zasad dotyczących zgromadzenia i oceny materiału dowodowego w sposób, który mógłby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia sprawy. Odmienna ocena materiału dowodowego, niż jak to chciałaby Strona skarżąca, nie stanowi naruszenia przepisów postępowania administracyjnego.

Należy bowiem podkreślić, że stosownie do treści powołanego wyżej przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a. podstawą do uwzględnienia skargi może być naruszenie przepisów postępowania tylko wtedy, gdy uchybienie to wywarło istotny wpływ na wynik sprawy.

Organ w wyczerpujący sposób zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy, zaskarżona decyzja zawiera ponadto wszystkie elementy przewidziane przepisami procedury administracyjnej, uzasadnienie zawiera szczegółowe wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.

Sąd nie dopatrzył się ponadto naruszenia przez organ innych przepisów postępowania, które zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 c) p.p.s.a. powinno prowadzić do uwzględnienia skargi.

Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu i skarga podlega oddaleniu jako niezasadna.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.