Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 267/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-07-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6312 Odmowa   wydania       pozwolenia    na       broń
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 77 par. 1, art. 177 par. 1
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 grudnia 2022 r. sygn. akt VI SA/Wa 1096/22 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

I

K. S. (dalej jako: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2022 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji.

Wyrokiem z 5 września 2022 r., sygn. akt VI SA/Wa 1096/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. Odpis wyroku z 5 września 2022 r. wraz z uzasadnieniem doręczono na adres pełnomocnika skarżącego 14 października 2022 r. Przesyłka została odebrana przez upoważnionego pracownika J. K. , która to jako datę odbioru wskazała 14 października 2022 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru.

Pismem nadanym w placówce pocztowej 17 listopada 2022 r. pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną od wyroku z dnia 5 września 2022 r.

Postanowieniem z dnia 2 grudnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 259; dalej jako: "p.p.s.a.") odrzucił skargę kasacyjną z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia.

Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono na adres pełnomocnika skarżącej 16 grudnia 2022 r. Przesyłka została odebrana przez upoważnionego pracownika J. K., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru.

Następnie pełnomocnik skarżącego pismem z 23 grudnia 2022 r. złożył zażalenie na postanowienie z dnia 2 grudnia 2022 r. Nadto pismem z dnia 23 grudnia 2022 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, wnosząc o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z wypisu z rejestru przesyłek za miesiąc październik prowadzonego przez pełnomocnika skarżącego, informację o wszczęciu reklamacji oraz oświadczenie aplikanta M. K.

Pismem z dnia 28 lutego 2023 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że postępowanie reklamacyjne nie zostało merytorycznie zakończone ani rozpoznane oraz poinformował także o wszczęciu nowego postępowania reklamacyjnego.

Następnie pismem z dnia 2 marca 2023 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przesłanie skanu książki nadawczej zawierającej potwierdzenie nadania przesyłki zawierającej odpis wyroku z dnia 5 września 2022 r. wraz z uzasadnieniem i przesłanie cesji praw do dochodzenia roszczeń.

Postanowieniem z dnia 31 maja 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

II

Zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej złożył skarżący, zaskarżając je w całości oraz zarzucając naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść wydanego orzeczenia tj, art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., w zw. z treścią art. 53 § 1 p.p.s.a. w zw. z treścią art. 77 § 1 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, iż przesyłka zawierająca uzasadnienie Wyroku Sądu Administracyjnego - doręczona skutecznie została pełnomocnikowi skarżącego dnia 14 października 2022 r., podczas gdy faktyczne doręczenie nastąpiło dopiero 18 października 2022 r.

Wobec powyższego skarżący wniósł na podstawie treści art. 106 p.p.s.a. przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z załączonych do niniejszego zażalenia dokumentów celem wyjaśnienia istotnych i kluczowych dla niniejszej sprawy wątpliwości na okoliczność dochowania przez pełnomocnika należytej staranności przy odbiorze pism sądowych, faktycznego doręczenia przedmiotowej przesyłki dopiero 18 października 2022 roku, złożenia stosownej reklamacji przez pełnomocnika do operatora pocztowego oraz na podstawie treści art. 194 § 3 p.p.s.a. uchylenie zaskarżonego postanowienia, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i dalsze jej procedowanie.

III

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności należy przypomnieć, że stosownie do art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Zgodnie zaś z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu. Jak wynika z ugruntowanej linii orzeczniczej, jeżeli stronie skarżącej został doręczony odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem, to od tego momentu, zgodnie z treścią wskazanego przepisu, liczony jest bieg terminu do złożenia skargi kasacyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 20 lipca 2011 r., sygn. akt II OZ 625/11, postanowienie NSA z dnia 30 lipca 2008 r., sygn. akt I OZ 555/08, postanowienie NSA z dnia 12 maja 2011 r., sygn. akt I OZ 328/11, postanowienie z dnia 26 stycznia 2010 r., sygn. akt II GZ 213/09). W takiej sytuacji, aby skarga kasacyjna została rozpoznana, konieczne jest złożenie jej z zachowaniem terminu przewidzianego w ustawie.

By stwierdzić wniesienie skargi kasacyjnej z zachowaniem ustawowego terminu lub z jego przekroczeniem należy rozważyć prawidłowość doręczenia odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że argumentacja strony skarżącej zawarta w uzasadnieniu zażalenia nie mogła spowodować uchylenia zaskarżonego postanowienia WSA. Stosownie do przepisu art. 77 § 1 p.p.s.a. odbierający pismo potwierdza odbiór i jego datę własnoręcznym podpisem. Określenie daty na zwrotnym potwierdzeniu odbioru jest istotne z tego względu, że od daty doręczenia należy zacząć liczyć bieg terminów do wniesienia środków odwoławczych. Ratio legis tego przepisu prowadzi do stwierdzenia, że data i podpis odbiorcy na zwrotnym potwierdzeniu odbioru służą możliwości identyfikacji odbiorcy i daty, w jakiej pismo zostało odebrane. W postępowaniu sądowym istotne jest więc określenie w jakiej dacie pismo zostało rzeczywiście odebrane i czy zostało odebrane przez uprawnioną osobę.

W aktach sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru, z którego wynika, że przesyłka sądowa zawierająca odpis wyroku wraz z uzasadnieniem została doręczona na adres pełnomocnika skarżącego i odebrana przez upoważnionego pracownika J. K., która to jako datę odbioru wskazała 14 października 2022 r. Ten sam pracownik odbierał też pozostałą korespondencję kierowaną do pełnomocnika skarżącego (por. zwrotne potwierdzenie odbioru k. 71 akt sądowych).

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego dowód w postaci wypisu z rejestru przesyłek za miesiąc październik prowadzonego przez pełnomocnika skarżącego, z którego wynika, że datą doręczenia przesyłki jest 18 października 2022 r. nie ma przesądzającego charakteru i nie podważa dat wynikających ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. Powyższe obrazuje jedynie wewnętrzny obieg korespondencji w kancelarii pełnomocnika skarżącego. Zdaniem Sądu również oświadczenie aplikanta, który wskazał, że przesyłka została doręczona faktycznie 18 października 2022 r., nie może podważyć zwrotnego potwierdzenia odbioru.

Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że argumentacja strony skarżącej zawarta w zażaleniu na postanowienie Sądu pierwszej instancji odrzucające skargę kasacyjną nie mogła spowodować uchylenia zaskarżonego postanowienia. Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej został naruszony.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.