Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 46/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2011-04-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. - Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2011 r. w Gorzowie Wlkp. na posiedzeniu niejawnym wniosku uczestnika E.K. o udzielenie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi K.B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Dnia 1 marca 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynął wniosek uczestnika postępowania E.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.

W uzasadnieniu wniosku uczestnik wskazał, że jest osobą niepełnosprawna w stopniu znacznym. E.K. podał, że z tytułu emerytur wraz z żoną z posiadają dochód w wysokości 5.710,18 zł.

Na podstawie zarządzenia referendarza sądowego z dnia 3 marca 2011 r. uczestnik został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzez:

1. przedłożenie rachunków potwierdzających ponoszone koszty związane

z utrzymaniem domu,

2. przedłożenie rachunków potwierdzających ewentualnie ponoszone koszty

zakupu leków (leczenia),

3. przedłożenie wyciągu z wszystkich rachunków bankowych za okres od

01/2011 do 03/2011 r.,

4. przedłożenie aktualnych odcinków emerytur (uczestnika i jego żony).

Powyższe wezwanie zostało doręczone uczestnikowi w dniu 4 marca 2011 r. E.K. nie uzupełnił wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.).

Instytucja pomocy prawnej jest wyjątkiem od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez same strony. Celem przyznania prawa pomocy jest zapewnienie realizacji konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które ze względu na brak odpowiednich środków nie są w stanie ponieść, miedzy innymi kosztów sądowych (wpisu) czy kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Należy podkreślić, że ciężar dowodu co do wykazania przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na podmiocie występującym z takim żądaniem, co jednoznacznie wynika z treści przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. który stanowi, iż prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W niniejszej sprawie E.K. nie uzupełnił złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Uczestnik postępowania nie przedłożył między innymi wyciągu z rachunku bankowego czy rachunków potwierdzających ponoszone koszty leczenia (rehabilitacji). Tym samym nie jest możliwe dokonanie prawidłowej, wszechstronnej analizy sytuacji majątkowej uczestnika.

Nie można także pominąć, że E.K. wraz z żoną z tytułu emerytur dysponują dochodem w wysokości 5.710,18 zł.

W tym kontekście należy podnieść, że prawo pomocy ma służyć najuboższym, to jest podmiotom, dla których konieczność ponoszenia kosztów związanych z postępowaniem sądowym oznaczałaby faktyczne ograniczenie lub pozbawienie prawa do sądu (zob. H.Knysiak-Molczyk, Przesłanki przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Przegląd Prawa Publicznego 2007, nr 4, s. 36-39). Tytułem przykładu można wymienić osoby bezrobotne czy pobierające niskie świadczenia emerytalno-rentowe.

W konkluzji należy zatem stwierdzić, że E.K. nie wykazał, że zachodzi przesłanka o której mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.