Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1291/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-02-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Cudzoziemcy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi kasacyjnej
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA – Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 września 2008 r. sygn. akt V SA/Wa 1291/08 w sprawie ze skargi E. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie zobowiązania do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej;


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 15 września 2008 r. sygn. akt V SA/Wa 1291/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę E. O. na decyzję Wojewody [...]. Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu na jego wniosek w dniu 29 października 2008 r.

W związku ze złożonym przez skarżącego wnioskiem z dnia 17 listopada 2008 r. o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 10 grudnia 2008 r. ustanowił dla wnioskodawcy radcę prawnego z urzędu. Na mocy powyższego postanowienia Okręgowa Izba Radców Prawnych w dniu 9 stycznia 2009 r. wyznaczyła skarżącemu pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego J. Z.

W dniu 6 lutego 2009 r. (data nadania pocztowego) pełnomocnik skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż zawiadomienie z Okręgowej Izby Radców Prawnych o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu E. O. otrzymał w dniu 15 stycznia 2009 r. Pełnomocnictwo od skarżącego, które pozwoliło mu podjąć czynności w sprawie, otrzymał natomiast w dniu 2 lutego 2009 r. Od tego dnia – zdaniem pełnomocnika – istniała rzeczywista możliwość wniesienia środka zaskarżenia.

W związku z powyższym pełnomocnik skarżącego stwierdził, iż z uwagi na brak możliwości zaskarżenia wyroku WSA w Warszawie w ustawowym terminie zasadny jest wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, gdyż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 cytowanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Zdaniem Sądu przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego przez sąd z urzędu ustała w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość wniesienia kasacji. Pogląd taki potwierdza również orzeczenie SN z dnia 27 czerwca 2000 r., (I CZP 62/00, OSNC 2001, nr 1, poz. 7). Powyższa okoliczność zdaniem Sądu ustała w dniu 2 lutego 2009 r. kiedy to pełnomocnik otrzymał pełnomocnictwo od skarżącego i miał możliwość zapoznania się z aktami sprawy oraz ze stanowiskiem wnioskodawcy co do zakresu kasacji.

Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej został natomiast wniesiony do Sądu 6 lutego 2009 r.

Tym samym wobec uprawdopodobnienia braku winy oraz dochowania przez stronę wymogów formalnych, o których mowa w art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.