Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 747/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2020-12-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Właściwość sądu
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Przekazano według właściwości do innego sądu administracyjnego
Powołane przepisy: article: art. 59 § 1 i art. 13 § 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2020 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi ENS na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [.] września 2020 r. nr w przedmiocie odmowy zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek należnych za maj 2020 r. - p o s t a n a w i a - stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga ENS na opisaną w sentencji decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Z przekazanych Sądowi akt sprawy wynika, że skarżąca zwróciła się do Zakładu z wnioskiem o zwolnienie z obowiązku opłacania należności z tytułu składek za osoby ubezpieczone za marzec, kwiecień i maj 2020 r., w związku z epidemią COVID-19. Zaskarżoną decyzją Zakład utrzymał w mocy własną decyzję z [.] sierpnia 2020 r. o odmowie uwzględnienia wniosku skarżącego dotyczącego składek za maj 2020 r.

W decyzjach Zakładu powołano m.in. przepisy art. 31zq ust. 7 i 8 oraz art. 31zo ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji (Dz. U. poz. 374 ze zm.; aktualny tekst jedn. z 2020 r. poz. 1842), a także art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 266). W myśl art. 31zq ust. 7 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach (...), odmowa zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek, o których mowa w art. 31zo, następuje w drodze decyzji. W art. 31zq ust. 8 cyt. ustawy postanowiono zaś, że od decyzji o odmowie zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek, o której mowa w ust. 7, płatnikowi składek przysługuje prawo do wniesienia wniosku do Prezesa Zakładu o ponowne rozpatrzenie sprawy, na zasadach dotyczących decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego dotyczące odwołań od decyzji oraz ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej zwanej: Ppsa).

Powyższe oznacza, że opisane w ustawie decyzje podlegają kontroli sądu administracyjnego i zalicza się do nich decyzja opisana w sentencji postanowienia. Decyzje takie mieszczą się w katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 3 Ppsa i stanowią regulację szczególną względem przepisów art. 83 ust. 2 i 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

Rozpoznanie przez sąd administracyjny skarg następuje na zasadach określonych w Ppsa. W myśl art. 13 § 2 Ppsa, do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Zakład Ubezpieczeń Społecznych ma siedzibę w Warszawie (art. 66 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych), przez co właściwym miejscowo sądem do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Sprawy, o których mowa w art. 31zq ust. 8 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach (...) nie zostały bowiem wymienione w wydanym na podstawie art. 13 § 3 Ppsa rozporządzeniu Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. z 2020 r. poz. 1773), które określiło właściwość miejscową sądów administracyjnych ze względu na miejsce zamieszkania strony. W § 1 pkt 2 rozporządzenia jest bowiem mowa [tylko] o sprawach dotyczących umorzenia, odroczenia terminu płatności lub rozłożenia na raty należności z tytułu składek, o których mowa w art. 28 i art. 29 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych. W katalogu tym nie mieszczą się sprawy dotyczące zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek, o których mowa w art. 31zo i art. 31zq ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach (...).

Z podanych względów, na podstawie art. 59 § 1 i art. 13 § 2 Ppsa w zw. z § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie stwierdził swoją niewłaściwość i postanowił przekazać skargę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.