Wyrok WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 265/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2010-03-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 10 par. 1, art. 109 par. 1, art. 134, art. 145 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Bogusz Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz (spr.) Protokolant St. sekretarz sądowy Joanna Szyndrowska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 marca 2010 r. sprawy ze skargi D. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie rejestracji pojazdu 1) uchyla zaskarżone postanowienie, 2) określa, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...], nr [...], Starosta Strzelecki, działając na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej K.p.a., umorzył postępowanie w sprawie rejestracji ciągnika samochodowego marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] na rzecz J. P. W uzasadnieniu decyzji organ przedstawiając stan faktyczny sprawy podał, iż w dniu 12 lutego 2007 r. do Starostwa Powiatowego w Strzelcach Opolskich wpłynął wniosek D. P. - współwłaściciela Spółki cywilnej "[...]" z siedzibą w R. - o wznowienie postępowania w sprawie rejestracji wyżej opisanego pojazdu, który wcześniej był własnością tej Spółki. Dalej organ wskazał, iż w uzasadnieniu wniosku o wznowienie postępowania podano, że J. P. przerejestrował pojazd na swoją firmę na podstawie przerobionej faktury, wprowadzając tym samym w błąd urzędnika Starostwa. W związku z powyższym, postanowieniem z dnia 26 lutego 2007 r. organ wznowił z urzędu postępowanie w sprawie rejestracji przedmiotowego pojazdu, występując jednocześnie z zawiadomieniem do Prokuratury Rejonowej w Strzelcach Opolskich o podejrzeniu popełnienia przestępstwa. Następnie Starosta Strzelecki wydał w dniu 7 marca 2007 r. postanowienie, na mocy którego zawiesił z urzędu wznowione postępowanie z uwagi na fakt, że rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji administracyjnej uzależnił od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez prokuraturę lub sąd. Ostatecznie organ wywiódł, że wobec wydania przez Prokuraturę Rejonową w Strzelcach Opolskich postanowienia o umorzeniu śledztwa w powyższej sprawie, utrzymanego postanowieniem Sądu Rejonowego w Strzelcach Opolskich z dnia [...], sygn. akt [...], postępowanie w sprawie rejestracji w/w pojazdu, stosownie do art. 105 § 1 K.p.a., stało się bezprzedmiotowe, co uzasadniało konieczność jego umorzenia. Powyższa decyzja została doręczona J. P., D. P. oraz A S.A. w K. – Oddział w J.

W odwołaniu od powyższej decyzji, przesłanym pocztą, listem poleconym nadanym w dniu 3 kwietnia 2009 r., pełnomocnik D. P. wniósł o jej uchylenie i dalsze prowadzenie przedmiotowego postępowania. Pełnomocnik odwołującego zarzucił organowi dowolne uznanie, że zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania na podstawie art. 105 K.p.a. z uwagi na bezprzedmiotowość postępowania w związku z umorzeniem postępowania w sprawie fałszerstwa faktury sprzedaży samochodu, podczas gdy prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Strzelcach Opolskich z dnia [...], w sprawie o sygn. akt [...], J. P. uznany został za winnego popełnienia przestępstwa z art. 270 § 1 K.k. polegającego na fałszerstwie umowy kupna - sprzedaży samochodu będącego przedmiotem postępowania, co powinno skutkować dalszym prowadzeniem postępowania w przedmiocie rejestracji tego pojazdu, a w konsekwencji uchyleniem decyzji o jego rejestracji dokonanej w przeszłości na podstawie sfałszowanych dokumentów.

Postanowieniem z dnia [...], nr [...], opartym o przepis art. 1 i art. 18 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.) oraz art. 134 K.p.a., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Uzasadniając swoje stanowisko organ odwoławczy, powołując się na treść art. 129 § 1 i 2, art. 57 § 1 i § 5 pkt 2 oraz art. 134 K.p.a. stwierdził, że ostatnim dniem 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty Strzeleckiego, doręczonej D. P. w dniu 18 marca 2009 r. był dzień 1 kwietnia 2009 r. (środa). Skoro odwołanie nadane zostało w urzędzie pocztowym w dniu 3 kwietnia 2009 r., w ocenie organu uznać należało, że zostało ono wniesione z uchybieniem ustawowego terminu. Jednocześnie organ podał, że odwołujący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu. Powyższe rozstrzygnięcie zostało doręczone pełnomocnikowi D. P. i J.P.

We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skardze na powyższe postanowienie, pełnomocnik D. P. domagał się jego uchylenia w całości. Zarzucił organowi dowolne przyjęcie, że złożone przez skarżącego odwołanie od decyzji Starosty Strzeleckiego o umorzeniu postępowania rejestracyjnego jest spóźnione ze względu na uchybienie terminu do jego wniesienia w sytuacji, gdy termin doręczenia zaskarżonej decyzji nie został przez Kolegium jednoznacznie ustalony, a przedmiotowe odwołanie wniesiono z zachowaniem terminu zawitego. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że z treści pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 maja 2009 r., kierowanego do Starosty Strzeleckiego wynika, że w aktach sprawy znajduje się zwrotne poświadczenie odbioru decyzji o umorzeniu postępowania rejestracyjnego, na którym widnieje data 18 marca 2008 r. Jednocześnie zwrócono uwagę, iż Kolegium samo stwierdziło na powyższym poświadczeniu odbioru brak podpisu, a zatem nie można skutecznie uznać, że decyzja organu pierwszej instancji została doręczona skarżącemu oraz nie można ustalić w jakiej dacie nastąpiło to doręczenie. Dalej pełnomocnik skarżącego wskazał na bezzasadność decyzji o umorzeniu postępowania rejestracyjnego bowiem wbrew twierdzeniom Starosty Strzeleckiego J. P. został skazany za przestępstwo fałszowania spornych dokumentów, co powinno skutkować zmianą zapisów w dowodzie rejestracyjnym.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację i wnioski zawarte w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo organ wyjaśnił, iż pismo Kolegium z dnia 15 maja 2009 r., na które powołuje się skarżący, dotyczyło zwrotnego poświadczenia odbioru przez D. P. decyzji nr [...], tj. tylko jednej z sześciu decyzji, jakie w dniu [...] wydał Starosta Strzelecki i od których odwołanie złożył pełnomocnik D. P. Natomiast zaskarżone postanowienie stwierdza uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty Strzeleckiego z dnia [...], nr [...]. Ponadto organ podniósł, iż na zwrotnym potwierdzeniu odbioru tej decyzji znajduje się data 18 marca 2009 r. oraz czytelny podpis D. P., co jednoznacznie wskazuje, że nadanie odwołania w Urzędzie Pocztowym w O. w dniu 3 kwietnia 2009 r. nastąpiło z uchybieniem terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej czy celowościowej. Badana jest wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, trafność ich wykładni oraz prawidłowość przyjętej procedury.

Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a.).

Ponadto, stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a., Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd bierze z urzędu pod uwagę wszelkie naruszenia prawa proceduralnego i materialnego niezależnie od treści podnoszonych w skardze zarzutów, jednakże w zakresie oceny legalności nie może wykraczać poza sprawę, która była lub winna być przedmiotem postępowania przed organami administracji publicznej i której dotyczy zaskarżone rozstrzygnięcie.

Powyższa reguła znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie, bowiem skarga zasługuje na uwzględnienie z innych przyczyn niż w niej wywiedzione.

Kontrola legalności zaskarżonego postanowienia wykazała, że zostało ono wydane z naruszeniem przepisów procedury administracyjnej, gdyż Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie przeprowadziło postępowania z udziałem wszystkich osób legitymujących się interesem prawnym w przedmiotowej sprawie.

Przedstawienie rozważań, jakie doprowadziły Sąd do takiej oceny, rozpocząć należy od wskazania, że stronami postępowania pierwszoinstancyjnego, zakończonego decyzją z dnia [...] umarzającą postępowanie w sprawie rejestracji ciągnika samochodowego marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] na rzecz J. P., byli J. P., D. P. oraz A S.A. w K. – Oddział w J. Z kolei, jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru oraz rozdzielnika postanowienia Kolegium stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez D. P. od wskazanej decyzji, postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi D. P. oraz J. P. Odnotować również należy, że z akt administracyjnych wynika, iż pomiędzy J. P., będącym właścicielem [...] a A S.A. w K. – Oddział w J. zawarta została umowa przewłaszczenia na zabezpieczenie. W § 3 tej umowy postanowiono, że w celu zabezpieczenia wierzytelności Banku z tytułu kredytu udzielonego J. P., przewłaszczający - czyli J. P. - jako właściciel wyżej opisanego pojazdu, przenosi na Bank udział w prawie jego własności, w części wynoszącej 49/100, w wyniku czego Bank staje się współwłaścicielem pojazdu w 49/100 części, natomiast J. P. - w 51/100 części.

Kontynuując rozważania w zakresie oceny legalności zaskarżonego postanowienia wskazać należy na przepis art. 10 § 1 K.p.a., który formułuje jedną z generalnych zasad postępowania administracyjnego, jaką jest zasada czynnego udziału stron w postępowaniu. Z zasady tej wynikają dla organu administracji publicznej dwa rodzaje obowiązków, z których pierwszy polega na zapewnieniu stronie udziału w każdym stadium postępowania, natomiast drugi - na umożliwieniu stronie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Z zasadą czynnego udziału stron w postępowaniu administracyjnym związany jest wynikający z przepisu art. 109 § 1 K.p.a. obowiązek organu doręczenia decyzji na piśmie wszystkim stronom postępowania. W tym miejscu wskazać należy, że w doktrynie prezentowany jest pogląd, wedle którego "Przez udział w postępowaniu należy rozumieć nie tylko udział w czynnościach postępowania wyjaśniającego, ale też i w czynnościach decydujących, który jest zrealizowany przez doręczenie stronie decyzji. Przez pozbawienie strony udziału w postępowaniu należy zatem rozumieć przypadki, gdy stronie nie doręczono decyzji. Dotyczy to spraw, w których występuje wielość stron, gdy jednej ze stron nie doręczono decyzji. Oznacza to pozbawienie strony prawa do czynnego udziału w obronie własnego interesu prawnego w toku instancji (por. B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wyd. C. H. Beck, Warszawa 2006, s. 651-652).

Przenosząc powyższe wywody prawne na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że organ odwoławczy wydał zaskarżone postanowienie z naruszeniem zasady określonej w art. 10 § 1 K.p.a. w zw. z art. 109 § 1 K.p.a. Jak wskazano wyżej, postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez D. P. od decyzji Starosty Strzeleckiego umarzającej postępowanie w sprawie rejestracji ciągnika samochodowego marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] na rzecz J. P., nie zostało doręczone A S.A. w K. – Oddział w J., któremu prawidłowo przyznano w postępowaniu pierwszoinstancyjnym przymiot strony. Nie ulega wątpliwości, że A S.A w K. powinien być stroną postępowania w rozumieniu art. 28 K.p.a. tak przed organem pierwszej, jak i drugiej instancji, gdyż na mocy przywołanej wyżej umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie stał się współwłaścicielem przedmiotowego pojazdu. Poprzez niedoręczenie Bankowi wydanego postanowienia organ odwoławczy naruszył prawa procesowe Banku, zagwarantowane w art. 10 § 1 K.p.a. Bank został pozbawiony czynnego udziału w obronie własnego interesu w toku postępowania odwoławczego, a w konsekwencji również został pozbawiony prawa obrony swych praw przed sądem administracyjnym. Jednocześnie stwierdzić należy, że w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ odwoławczy nie wskazał z jakich przyczyn nie uznał Banku, będącego współwłaścicielem pojazdu, za stronę postępowania i doręczył to postanowienie tylko J. P. i pełnomocnikowi D. P.

Reasumując stwierdzić należy, że wykazane wyżej naruszenie przez organ odwoławczy przepisu art. 10 § 1 K.p.a. stanowi przesłankę do wznowienia postępowania, o jakiej mowa w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., bowiem strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. W takiej sytuacji zastosowanie znajduje przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit. b P.p.s.a., który obliguje Sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji (postanowienia) w każdym wypadku stwierdzenia naruszenia prawa dającego podstawę wznowienia postępowania administracyjnego. Szczególnego podkreślenia wymaga, że stwierdzenie omawianego naruszenia uzasadnia uchylenie przez Sąd aktu administracyjnego bez względu na to czy w istocie naruszenie to miało lub mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Wniosek uzasadnia kategorycznie sformułowana dyspozycja art. 145 § 1 pkt 1 lit. b P.p.s.a. Ponadto pogląd ten znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2005 r., sygn. akt FPS 6/04, ONSAiwsa 2005 r., nr 4, poz. 66 oraz wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 2 lutego 2006 r., sygn. akt II OSK 496/05, Lex nr 196700; z dnia 4 kwietnia 1997 r., sygn. akt III SA 1795/95, Lex nr 29916; z dnia 26 stycznia 1999 r., sygn. akt III SA 979/98, Lex nr 39458, a także wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 sierpnia 2008 r., sygn. akt IV SA/Wa 832/08, Lex nr 519053).

Z powyższych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b P.p.s.a. orzeczono, jak w punkcie 1 wyroku. Orzeczenie w zakresie wykonalności zaskarżonego postanowienia, zawarte w punkcie 2 wyroku, oparto o przepis art. 152 P.p.s.a.

Ujawnienie omówionych uchybień uzasadnia odstąpienie przez Sąd od dalszego badania zaskarżonego aktu pod kątem jego zgodności z prawem, a w konsekwencji od merytorycznego rozpoznania zarzutów podniesionych w skardze, gdyż wobec kasacyjnego charakteru niniejszego rozstrzygnięcia organ odwoławczy ponownie przeprowadzi postępowanie z udziałem wszystkich jego stron.