Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SO/Wa 31/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2023-12-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6369 Inne o symbolu podstawowym 636
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny -art.55 ustawy PoPSA
Powołane przepisy: article: art. 55 par. 1
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Katarzyna Tomiło-Nawrocka po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. B. o wymierzenie grzywny Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i kompletnymi aktami sprawy (dot. wniosku z dnia 27 czerwca 2022 r. o stwierdzenie nieważności decyzji) p o s t a n a w i a: 1. wymierzyć Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego grzywnę w kwocie 1000 (słownie: tysiąc) złotych; 2. zasądzić od Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na rzecz wnioskodawcy M. B. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 14 listopada 2023 r. M. B. (dalej: "wnioskodawca" lub "skarżący"), wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego (dalej: "organ") grzywny za nieprzekazanie tutejszemu Sądowi skargi na bezczynność organu w rozpatrzeniu jego wniosku z dnia 27 czerwca 2022 r. o stwierdzenie nieważności decyzji wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę.

Uzasadniając swoje żądanie wnioskodawca wskazał, że w dniu 7 sierpnia 2023 r. złożył osobiście w siedzibie organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność organu w rozpatrzeniu jego wniosku z dnia 27 czerwca 2022 r. Do dnia złożenia wniosku o wymierzenie grzywny, organ nie przesłał do Sądu skargi wraz z aktami sprawy.

Odpowiedź na wniosek nie została przez organ udzielona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: "p.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi, przy czym organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Przepis ten statuuje bezwzględny obowiązek przekazania sądowi dokumentów warunkujących przeprowadzenie kontroli sądowej. Organ ten musi więc przekazać skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na tę skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.

Przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. stanowi zaś, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy. Zatem wyłącznymi przesłankami uprawniającymi sąd administracyjny do wymierzenia grzywny organowi jest: 1) wniosek o wymierzenie grzywny oraz 2) stwierdzenie niezastosowania się do obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a., bez względu na przyczyny nieprzekazania skargi sądowi w ustawowym terminie. Powody nieprzekazania skargi w terminie mogą mieć ewentualnie wpływ na wysokość wymierzonej grzywny.

W postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. sąd bada jedynie, czy organ bądź podmiot, do którego skarga została skierowana wykonał obowiązki określone w art. 54 § 2 p.p.s.a. Przekazanie sądowi administracyjnemu skargi jest bezwzględne i obligatoryjne. Już tylko samo złożenie skargi stanowi żądanie strony nadania skardze określonego biegu i obliguje podmiot, do którego skarga ta została skierowana, do uczynienia zadość temu żądaniu. Nie jest on uprawniony do dokonywania ocen dopuszczalności skargi i żądania jej przekazania, a także zasadności skargi.

Sąd administracyjny, rozpoznając wniosek o wymierzenie grzywny, bada zatem terminowość przekazania skargi, co oznacza, że w każdym przypadku przekroczenia terminu do przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, Sąd uprawniony jest do wymierzenia grzywny, której wysokość określa w sposób dyskrecjonalny. Grzywna wymierzana na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. ma m.in. funkcję dyscyplinującą, a znajduje swoją podstawę faktyczną w samym fakcie nieprzekazania w terminie skargi do sądu administracyjnego przez podmiot, do którego wpłynęła i przeciwko któremu jest skierowana.

Mając powyższe na względzie, uznać należy, że wniosek skarżącego o wymierzenie grzywny zasługuje na uwzględnienie. Skarga została złożona osobiście w siedzibie organu w dniu 7 sierpnia 2023 r. Organ, przekazując skargę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w dniu 28 listopada 2023 r., nie wykonał zatem ustawowego obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia, który upływał w dniu 6 września 2023 r. To właśnie ta okoliczność, jest najistotniejsza w ustalaniu wysokości grzywny. Wymierzona grzywna ma charakter dyscyplinujący i prewencyjny i ma na celu zapobiegnięcie w przyszłości zaniechania w przekazaniu skargi do sądu administracyjnego w terminie. Natomiast jej wysokość grzywny jest odpowiednia do okoliczności w jakich doszło do niewypełnienia ciążącego na organie obowiązku i odzwierciedla naruszenie prawa, którego dopuścił się wnoszący zażalenie organ.

Wskazać należy, że ustawodawca w art. 154 § 6 p.p.s.a. pozostawił sądowi orzekającemu w przedmiocie wymierzenia grzywny swobodny zakres ustalenia jej wysokości, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Powyższy przepis pozwala na wymierzenie grzywny w wysokości adekwatnej do stopnia w jakim organ uchybił obowiązkowi przekazania akt, a zwłaszcza uwzględnienie okresu w jakim pozostawał on w zwłoce oraz okoliczności faktycznych, które legły u podstaw przekroczenia ustawowego terminu, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Te dyrektywy w rozpoznawanej sprawie zostały uwzględnione.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.