Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 31/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2020-06-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6145 Sprawy dyrektorów szkół
6392 Skargi  na  uchwały rady powiatu  w przedmiocie ...  (art. 87  i  88  ustawy o  samorządzie powiatowym)
Hasła tematyczne: Prawo miejscowe
Skarżony organ: Zarząd Powiatu
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2167
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jedn.
article: art. 3 par 2 pkt 6 , art. 134 par 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 87 ust. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 511
law: Ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj (spr.), Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder Protokolant starszy sekretarz sądowy Alicja Poznańska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 czerwca 2020 r. sprawy ze skargi P. P. na uchwałę Zarządu Powiatu z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół nr [...] w P. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zarząd Powiatu uchwałą z dnia [...] r. nr [...], na podstawie § 8 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia

11 sierpnia 2017 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznego przedszkola, publicznej szkoły podstawowej, publicznej szkoły ponadpodstawowej lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej

(Dz.U. z 2017 r., poz. 1587- dalej jako "regulamin"), unieważnił konkurs na kandydata na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół nr [...] Centrum Kształcenia Ustawicznego

w P., ogłoszony w dniu [...] r. w związku ze stwierdzeniem nieuzasadnionego niedopuszczenia kandydatów do postępowania konkursowego oraz zarządził ponowne przeprowadzenie postępowania konkursowego.

W uzasadnieniu uchwały wskazano, że w dniu [...] r. (uchwałą nr [...]) Zarząd Powiatu ogłosił konkurs na kandydata na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół nr [...] Centrum Kształcenia Ustawicznego w P.,

a następnie w dniu [...] r. (uchwałą Nr [...]) powołał komisję konkursową do przeprowadzenia ww. konkursu. Do konkursu w wyznaczonym terminie, zgodnie z dokumentami postępowania konkursowego, zgłosiło się 5 kandydatów.

W dniu [...] r. odbyło się posiedzenie komisji konkursowej w celu wyłonienia kandydata na stanowisko dyrektora Zespołu. Komisja podczas ww. posiedzenia - po dokonaniu sprawdzenia złożonych ofert - podjęła uchwały o niedopuszczeniu do postępowania konkursowego czterech z pięciu kandydatów – z przyczyn formalnych. Komisja konkursowa przeprowadziła rozmowę z kandydatem, który został (uchwałą Komisji) dopuszczony do postępowania konkursowego, dokonała jego merytorycznej oceny, a następnie w głosowaniu tajnym wyłoniła go na kandydata na stanowisko dyrektora Zespołu. W dniu [...] r. Przewodniczący Komisji konkursowej powiadomił organ prowadzący Zespół (Zarząd Powiatu [...]) o wyniku postępowania konkursowego. Trzech spośród czterech kandydatów, którzy nie zostali dopuszczeni do postępowania konkursowego, złożyło wnioski o podanie przyczyn odmowy. Przewodniczący Komisji konkursowej pismami z dnia [...] r. poinformował tych kandydatów o przyczynach niedopuszczenia do postępowania konkursowego.

Zarząd Powiatu po dokonanej analizie dokumentów postępowania konkursowego, w szczególności protokołu z posiedzenia Komisji konkursowej z dnia

[...] r. stwierdził, że Komisja w sposób nieuzasadniony nie dopuściła do postępowania konkursowego dwóch kandydatów ubiegających się o stanowisko dyrektora Zespołu. Ustalił, że jeden z kandydatów nie został dopuszczony do postępowania konkursowego z uwagi na:

- brak dwustronnego poświadczenia za zgodność z oryginałem następujących dokumentów: świadectwa ukończenia studiów podyplomowych, świadectwa ukończenia kursu kwalifikacyjnego, aktu nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela,

- dostarczenie oryginału karty oceny pracy zamiast kopii tego dokumentu,

- złożenie zaświadczenia o zatrudnieniu, potwierdzającego posiadany staż pracy, podpisanego przez wicedyrektora szkoły, zamiast przez dyrektora.

W ocenie organu, powyższe przyczyny nie mogły stanowić podstawy do odmowy dopuszczenia tego kandydata do postępowania konkursowego, gdyż uchybienie formalne w postaci niepoświadczenia przez kandydata za zgodność z oryginałem wszystkich stron złożonego dokumentu, nie sposób uznać za nieprzedłożenie (w ogóle) tego dokumentu. Kandydat złożył wymagany dokument, jednak nie poświadczył go w całości (na drugiej stronie) za zgodność z oryginałem. Organ podkreślił, że zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych brak poświadczenia za zgodność z oryginałem drugiej strony złożonego dokumentu - w sytuacji, kiedy z okoliczności sprawy wynika, że dokument ten niewątpliwie pochodzi od danego kandydata stanowi o nieistotnym uchybieniu, które może podlegać uzupełnieniu poprzez wezwanie kandydata do złożenia podpisu, poświadczającego zgodność kserokopii z oryginałem również na drugiej stronie dokumentu, na której go nie umieszczono.

Według organu również złożenie oryginału karty oceny pracy nie mogło dyskwalifikować tego dokumentu tylko z tego powodu, że nie została przedłożona jego kserokopia. Dokument złożony w oryginale zawsze powinien być traktowany priorytetowo w stosunku do jego kserokopii. Ponadto, kandydat miał przedłożyć dokumenty, potwierdzające posiadanie wymaganego stażu pracy, w tym przypadku

- co najmniej pięcioletniego stażu pracy pedagogicznej na stanowisku nauczyciela (zgodnie z pkt 1 ppkt 3 ogłoszenia o konkursie). Staż ten kandydat wykazał

w co najmniej dwóch dokumentach przedłożonych w ofercie konkursowej,

tj. w zaświadczeniu o zatrudnieniu z dnia [...] r., podpisanym przez wicedyrektora Zespołu, jak i w Karcie oceny pracy z dnia [...] r., podpisanej przez dyrektora Zespołu. Gdyby nawet uznać, tak jak uczyniła to Komisja,

że zaświadczenie o zatrudnieniu zostało podpisane przez osobę nieuprawnioną (w dniu jego wydania obecny w pracy w Zespole był jego dyrektor, który jest kierownikiem zakładu pracy dla zatrudnionych w Zespole nauczycieli i to on zgodnie z art. 68 ust. 5 pkt 1 w zw. z ust. 9 ustawy Prawo oświatowe powinien wydać zaświadczenie o zatrudnieniu) i z tego powodu nie wywarło ono skutku prawnego, to wymagany staż pracy pedagogicznej potwierdza również Karta oceny pracy, którego to dokumentu Komisja nie zakwestionowała.

Drugi z kandydatów nie został dopuszczony do postępowania konkursowego

z uwagi na:

- brak poświadczenia za zgodność z oryginałem następujących dokumentów: świadectwa ukończenia studiów podyplomowych, dyplomu ukończenia studiów wyższych, świadectwa ukończenia kursu kwalifikacyjnego,

- dostarczenie oryginału orzeczenia lekarskiego z dnia [...] czerwca 2019 r. o braku przeciwwskazań do wykonywania pracy na stanowisku kierowniczym - zamiast kopii tego dokumentu,

- nieprawidłowe złożenie oświadczenia, że przeciwko kandydatowi nie toczy się postępowanie dyscyplinarne oraz niezłożenie oświadczenia zawierającego dane osobowe kandydata.

W opinii organu, uchybienie formalne w postaci niepoświadczenia przez kandydata za zgodność z oryginałem kopii dokumentów, polegające na nieopatrzeniu dokumentów formułą "za zgodność z oryginałem", lecz wyłącznie samym podpisem kandydata (imię i nazwisko) - nie mogło stanowić podstawy do odmowy dopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego, gdyż uchybienie to należy ocenić jako nieistotne, które powinno podlegać uzupełnieniu w toku postępowania wyjaśniającego. Także złożenie oryginału orzeczenia lekarskiego z dnia [...] czerwca 2019 r. nie może dyskwalifikować tego dokumentu tylko z tego powodu, że nie została przedłożona jego kserokopia. Ponadto, bezzasadnie Komisja konkursowa stwierdziła, że kandydat nie złożył oświadczenia, zawierającego jego dane osobowe, tj. oświadczenia, o którym mowa w § 1 ust. 2 pkt 4 lit. c rozporządzenia oraz nieprawidłowo połączył treść dwóch oświadczeń, o których mowa w § 1 ust. 2 pkt 4 lit. h i lit. n rozporządzenia. Kandydat bowiem w dokumencie z dnia [...] czerwca 2016 r. wskazał następujące dane osobowe: imiona i nazwisko, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo, miejsce zamieszkania, a także oświadczył, że nie toczy się przeciwko niemu postępowanie o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego, nie był karany karą dyscyplinarną, o której mowa w art. 76 ust. 1 ustawy Karta Nauczyciela lub w art. 140 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym oraz nie toczy się przeciwko niemu postępowanie dyscyplinarne. Częściowe połączenie treści dwóch oświadczeń w jednym oświadczeniu nie oznacza, że nie zostało ono złożone.

Mając powyższe na uwadze organ przyjął, że odmowa dopuszczenia kandydatów do postępowania konkursowego tylko z tego powodu, że przedłożone przez nich dokumenty wzbudziły wątpliwości Komisji konkursowej wyłącznie

o formalnym charakterze, była nieuprawniona. Tym samym istnieją podstawy

do uznania, że doszło do nieuzasadnionego niedopuszczenia kandydatów

do postępowania konkursowego, a zatem zaistniała okoliczność, o której mowa w § 8 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia, uprawniająca organ do unieważnienia konkursu

i zarządzenia jego ponownego ogłoszenia.

P. P. w jednym piśmie zaskarżył powyższą uchwałę oraz uchwałę odmawiającą uchylenia uchwały nr [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wnosząc o ich uchylenie. W skardze uchwałom tym zarzucił:

- naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

a mianowicie § 8 ust. 1 i ust. 2 pkt. 1 rozporządzenia poprzez unieważnienie konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora, przy braku podstaw do takiego unieważnienia,

z powodu błędnego przyjęcia, że Komisja konkursowa w sposób nieuzasadniony nie dopuściła dwóch kandydatów tj. W. L. i E. C. do postępowania konkursowego, w wyniku czego Zarząd Powiatu, zamiast zatwierdzić konkurs i powołać skarżącego P. P. na stanowisko dyrektora, podjął niezgodne z prawem uchwały,

- naruszenie przepisów postępowania mogących mieć wpływ na wynik sprawy,

a mianowicie art. 6, 7, 75 § 1, 77 § 1, 80 k.p.a. poprzez niezebranie i nierozpatrzenie

w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego oraz niepodjęcie wszelkich niezbędnych kroków celem dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, wyrażające się w tym, że Zarząd Powiatu podjął uchwałę

o unieważnieniu konkursu na dyrektora oraz uchwałę odmawiającą uchylenia uchwały o unieważnieniu konkursu, pomimo tego, że Komisja konkursowa prawidłowo nie puściła kandydatów do postępowania konkursowego, w tym kandydatów W. L. i E. C. oraz prawidłowo przeprowadziła całe postępowaniu konkursowe, które jako kandydata na dyrektora wyłoniło skarżącego P. P., a tym samym Zarząd Powiatu powinien zatwierdzić postępowanie konkursowe i powołać P. P. na dyrektora Zespołu Szkół nr [...] Centrum Kształcenia Ustawicznego w P..

W ocenie skarżącego, uchwały Zarządu Powiatu nr [...] z dnia [...] r. oraz nr [...] z dn. [...] r., zostały podjęte niezgodnie z prawem, ponieważ Komisja konkursowa w sposób prawidłowy przeprowadziła postępowanie, zgodnie z Regulaminem konkursowym i powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, a niedopuszczenie kandydatów do postępowania konkursowego było w pełni zasadne, gdyż kandydaci, którzy nie zostali dopuszczeni do udziału w konkursie, nie spełnili jasno określonych i sprecyzowanych wymogów konkursowych, a tych braków nie można było w sposób zgody z prawem poprawić lub uzupełnić. Poza tym skoro kandydaci niedopuszczeni do postępowania konkursowego nie potrafią spełnić prostych wymogów formalnych, to jest uzasadniona wątpliwość, czy taki kandydat w ogóle może pełnić funkcję dyrektora szkoły. Komisja konkursowa szczegółowo uzasadniła, dlaczego nie dopuściła poszczególnych kandydatów do konkursu, a tymczasem Zarząd Powiatu, uchybienia formalne potraktował jedynie wybiórczo, przywołując jedynie w uzasadnieniu podjętej uchwały część z tych uchybień, a nie wszystkie, a nadto do tych przywołanych przez siebie uchybień nie stosował wykładni literalnej, ale rozszerzającą, która nie powinna mieć w przedmiotowej sprawie zastosowania. W przypadku kandydatki E. C. okazało się, że jeden wicedyrektor podpisuje drugiemu wicedyrektorowi zaświadczenie o zatrudnieniu w momencie, gdy dyrektor szkoły jest w pracy, a to dyrektor szkoły jest organem szkoły, a nie wicedyrektor. Ponadto w uzasadnieniu uchwały o unieważnieniu jest zapis, że staż pracy wynika też z karty oceny pracy. Tymczasem karta oceny pracy została wydana rok wcześniej i w innym celu, a w ogłoszeniu o konkursie jest jednoznaczny zapis o przedstawieniu karty oceny pracy i zaświadczenia o zatrudnieniu. W zakresie braku poświadczenia za zgodność z oryginałem drugich stron dokumentów, to jest dyskwalifikujący błąd formalny, tym bardziej że nie wiadomo, czy niepoświadczona druga część dokumentu jest zgodna z prawdą, czy nie, a komisja nie miała obowiązku i nie ma żadnego trybu uzupełniania dokumentów. Strona zaznaczyła, że uzasadnienie uchwały odnosi się jedynie do dwóch kandydatów, mianowicie E. C. i W. L. , co świadczy o uznaniu niedopuszczenia pozostałych dwóch kandydatów za prawidłowe. Zarząd Powiatu stwierdził, że z czterech osób niedopuszczonych do drugiego etapu postępowania konkursowego, tylko dwóch kandydatów miało nieistotne uchybienia, a więc te istotne uchybienia miały dotyczyć T.[...]. B. oraz M. F. , ale ich uchybienia wydają się mieć mniejsze znaczenie, niż uchybienia tych, których - zdaniem organu - nieprawidłowo nie dopuszczono do postępowania konkursowego. To całkowicie dowolna interpretacja, ponieważ np. brak suplementu dyplomu jest istotnym brakiem, wbrew temu, co uznał Zarząd Powiatu, a np. kandydat W. L. w oświadczeniu zawierającym dane osobowe kandydata nie wskazał obywatelstwa, co skutkowało koniecznością przedstawienia kolejnego dokumentu,

tj. potwierdzającego znajomość języka polskiego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Zarządzeniem z dnia 14 stycznia 2020 r. Sąd rozdzielił skargi P. P. zawarte w piśmie z dnia 9 grudnia 2019 r. w ten sposób, że skargę na uchwałę z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie unieważnienia konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół nr [...] Centrum Kształcenia Ustawicznego w P. wpisał pod sygn. akt II SA/Sz 31/20, zaś skargę na uchwałę z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia uchwały unieważniającej konkurs na kandydata na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół nr [...] Centrum Kształcenia Ustawicznego w P. wpisał pod sygn. akt

II SA/Sz 32/20.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

W myśl art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków niż akty prawa miejscowego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; (art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.- dalej jako "p.p.s.a."). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi uczyniono uchwałę Zarządu Powiatu z dnia [...] r. nr [...] w sprawie unieważnienia konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół nr [...] Centrum Kształcenia Ustawicznego w P..

Niewątpliwe zaskarżona uchwała jest uchwałą z zakresu administracji publicznej, a zatem podlega kognicji sądu administracyjnego. W sprawie nie budzi także wątpliwości, że skarga spełnia wymogi ustawowe warunkujące jej dopuszczalność.

W tym zakresie podkreślenia wymaga, że wniesienie skargi na powyższą uchwałę nie wymagało uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia z uwagi na ich nieprzysługiwanie i mogło nastąpić w każdym czasie, zaś jedynym wymogiem formalnym, który podlegał badaniu, było ustalenie, czy skarżącemu przysługiwała legitymacja skargowa, o której mowa art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1997 r.

o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2020 r., poz. 920). Stosownie bowiem do tego przepisu, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Zdaniem Sądu, skarżący posiada legitymację skargową, gdyż zaskarżona uchwała narusza jego interes prawny, skoro na jej mocy unieważniono konkurs,

w wyniku którego został wskazany przez Komisję konkursową jako kandydat na stanowisko Dyrektora Zespołu Szkół.

Przechodząc do merytorycznej kontroli przedmiotowego aktu wskazać należy,

że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż kwestionowana uchwała odpowiada prawu.

Materialnoprawną podstawę uchwały stanowił § 8 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 sierpnia 2017 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznego przedszkola, publicznej szkoły podstawowej, publicznej szkoły ponadpodstawowej lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej, w myśl którego to, organ prowadzący publiczne przedszkole, publiczną szkołę lub publiczną placówkę zatwierdza konkurs albo unieważnia konkurs i zarządza ponowne jego przeprowadzenie w razie stwierdzenia nieuzasadnionego niedopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego.

Z kolei według § 4 ust. 2 rozporządzenia, komisja podejmuje uchwałę o odmowie dopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego, jeżeli:

1) oferta została złożona po terminie;

2) oferta nie zawiera wszystkich dokumentów wskazanych w ogłoszeniu konkursu;

3) z oferty wynika, że kandydat nie spełnia wymagań wskazanych w ogłoszeniu konkursu.

Na gruncie rozpoznawanej sprawy organ uznał, że Komisja konkursowa

w sposób nieuzasadniony nie dopuściła do postępowania konkursowego dwóch kandydatów (tj. W. L. i E. C.) ubiegających się o stanowisko dyrektora Zespołu Szkół. W ocenie Sądu, analiza dokumentów postępowania konkursowego dowodzi, że powyższe stwierdzenie jak i przywołana przez organ na jego potwierdzenie argumentacja zasługuje w pełni na akceptację.

Przede wszystkim zgodzić należy się z organem, że w realiach niniejszej sprawy nie mogło stanowić podstawy do odmowy dopuszczenia kandydatów do postępowania konkursowego - przedłożenie wymaganych dokumentów bez poświadczenia ich przez wspomnianych kandydatów za zgodność z oryginałem.

Z akt sprawy, w tym protokołu z posiedzenia Komisji konkursowej bezspornie wynika, że jeden z ww. kandydatów nie potwierdził za zgodność z oryginałem drugiej strony kopii świadectwa ukończenia studiów podyplomowych, świadectwa ukończenia kursu kwalifikacyjnego oraz aktu nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela, zaś drugi kandydat nie zawarł sformułowania "za zgodność z oryginałem" na opatrzonej jego podpisem kopii świadectwa ukończenia studiów podyplomowych, dyplomu ukończenia studiów wyższych, świadectwa ukończenia kursu kwalifikacyjnego.

Co prawda ustawodawca wskazał wprost, że kopia dokumentów, o których mowa w § 1 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia powinna być potwierdzona przez kandydata za zgodność z oryginałem i taki też wymóg pojawił się w ogłoszeniu o konkursie na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół nr [...] Centrum Kształcenia Ustawicznego

w P., jednakże stwierdzone przez komisje uchybienia stanowią wyłącznie

o brakach formalnych oferty, które co do zasady podlegają konwalidowaniu. O takim charakterze wskazanej wadliwości świadczy chociażby to, że wśród zamkniętego katalogu przesłanek odmowy dopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego nie wymieniono niewłaściwego poświadczenia dokumentów.

W orzecznictwie wskazuje się, że w toku postępowania konkursowego mogą zaistnieć różnego rodzaju uchybienia, w tym odnośnie do niekompletności dokumentów zawartych w złożonej ofercie konkursowej, które są istotne, jak i takie, które - jako nieistotne - mogą podlegać ewentualnemu uzupełnieniu w trakcie postępowania konkursowego (por. wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 14 grudnia 2016 r. sygn. akt II SA/Go 847/16, wyrok WSA w Gliwicach z dnia 3 grudnia 2019 r. sygn. akt III SA/Gl 825/19, wyroki dostępne w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Przyjmuje się także, że brak osobistego poświadczenia dokumentów za zgodność z oryginałem traktować należy jako uchybienia nieistotne (por. wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. Z dnia 14 grudnia 2016 r. sygn. akt II SA/Go 847/16 czy wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 31 maja 2016 r. sygn. akt II SA/Bd 1090/15, dostępne w CBOSA).

Sąd w składzie orzekającym podziela ten pogląd, albowiem nie można stawiać znaku równości między niezawarciem wszystkich dokumentów wskazanych

w ogłoszeniu o konkursie a niepoświadczeniem (ewentualnie – tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie - niepełnym poświadczeniem) ich przez kandydata zwłaszcza, w sytuacji gdy z okoliczności sprawy wynika, że dokumenty te niewątpliwie pochodzą od niego i nie ma zastrzeżeń co do ich wiarygodności. Takich zastrzeżeń Komisja nie zgłosiła, a wyłącznie wskazała na braki formalne dokumentów, które znajdowały się w ofercie przedłożonej przez obu kandydatów. Przy czym nie budzi żadnych wątpliwości, że kopie ww. dokumentów pochodziły od wspomnianych kandydatów. W zaistniałej sytuacji niedopuszczenie takich kandydatów do postępowania konkursowego, bez uprzedniego ich wezwania do usunięcia stwierdzonych braków, świadczy o zbyt formalistycznej ocenie dokumentów i jako pozbawione podstaw prawnych nie zasługuje na aprobatę.

Za właściwą uznać należy także ocenę organu co do podniesionej w protokole

z posiedzenia Komisji konkursowej nieprawidłowości polegającej na złożeniu oryginału karty oceny pracy i orzeczenia lekarskiego zamiast ich kserokopii. Zauważyć trzeba, że przepis § 1 ust. 2 pkt 4 lit. g i m rozporządzenia wymieniający wśród wymaganych dokumentów: potwierdzaną przez kandydata za zgodność z oryginałem kopię zaświadczenia lekarskiego oraz kopię karty oceny pracy, odczytywać należy jako formułujący minimalne wymagania w postępowaniu konkursowym. Ustawodawca nie wykluczył bowiem zastosowania wyższego stopnia formalizacji czynności, o czym świadczy § 1 ust. 4 rozporządzenia, w którym dopuszczono możliwość przedstawienia oryginałów dokumentów. Wprawdzie przepis ten stanowi, że oryginał powinien zostać przedstawiony na żądanie organu prowadzącego szkolę, ale jak trafnie podniósł organ, istotne jest to, że zawsze dokument złożony w oryginale powinien być traktowany priorytetowo względem jego kserokopii. Nie bez znaczenia jest także, że umożliwienie złożenia kserokopii dokumentu potwierdzonej za zgodność z oryginałem miało na celu ułatwienie kandydatom wykazania dokumentami pewnych okoliczności. Stąd przedłożenie przez kandydata w składanej ofercie oryginału karty oceny pracy i orzeczenia lekarskiego zamiast ich kserokopii, nie powinno być postrzegane w kategoriach uchybienia, gdyż stanowi o pozyskaniu w pełni wiarygodnego dowodu (nie zachodzi już potrzeba ewentualnego żądania – w myśl § 1 ust. 4 rozporządzenia - przedstawienia oryginału dokumentu). W takiej sytuacji wywodzenie negatywnych dla kandydata skutków z faktu podjęcia przez niego czynności w silniejszej niż wymagana formie jest nie do pogodzenia z założeniem racjonalności ustawodawcy oraz wykładnią funkcjonalną przepisów rozporządzenia.

Podobnie rację należy przyznać organowi, że w sprawie nie zaistniało uchybienie polegające na niezłożeniu wymaganych oświadczeń, skoro akta administracyjne sprawy potwierdzają, że kandydat W. L. złożył te oświadczenia w jednym dokumencie, tj. piśmie z dnia [...] r. Przepisy rozporządzenia nie wymagają bowiem, aby poszczególne oświadczenia miały być sporządzone w formie odrębnych dokumentów, a zatem dopuszczalne jest połączenie przez kandydata kilku oświadczeń w jednym oświadczeniu.

Nie sposób również zarzucić organowi naruszenia prawa poprzez przyjęcie,

że przedłożone dokumenty potwierdzają posiadanie przez jednego z niedopuszczonych kandydatów (tj. E. C.) stażu pracy. Podnoszona w skardze, jak i w protokole Komisji konkursowej okoliczność, że zaświadczenie o zatrudnieniu ww. zostało podpisane przez osobę nieuprawioną (tj. wicedyrektora Zespołu Szkół, choć dyrektor w tym dniu był w pracy), pozostaje bez znaczenia w sytuacji, gdy przedłożona przez kandydata karta oceny pracy, sporządzona i podpisana przez dyrektora Zespołu Szkół w dniu [...] r. potwierdza staż pracy pedagogicznej wynoszący 14 lat. W tej mierze wymaga przypomnienia, że zarówno rozporządzenie, jak i ogłoszenie o konkursie nie nakładało obowiązku przedłożenia ściśle określonych dokumentów wydanych przez konkretne osoby, bądź organy. Wymagany był zatem jakikolwiek dokument, z którego wynikałoby, że kandydat posiada określony w ogłoszeniu o konkursie co najmniej 5-letni staż pracy pedagogicznej na stanowisku nauczyciela lub pięcioletni staż pracy dydaktycznej na stanowisku nauczyciela akademickiego. Załączenie przez kandydata karty oceny pracy do całości dokumentacji konkursowej świadczy o dopełnieniu obowiązku udokumentowania posiadania wymaganego stażu zatrudnienia. Natomiast akcentowany przez skarżącego fakt, że karta ta została wydana "rok wcześniej", nie dyskwalifikuje jej mocy dowodowej na okoliczność posiadanego okresu stażu pracy. Skoro bowiem kandydat już w dniu [...] r. legitymował się odpowiednim stażem, to tym bardziej spełniał ten warunek zarówno w dniu złożenia oferty jak i przez cały okres postępowania konkursowego.

W ocenie Sądu, nie jest przekonujący argument skargi, że organ w sposób wybiórczy potraktował uchybienia wytknięte przez Komisję konkursową. Lektura uzasadnienia uchwały dowodzi, że organ zakwestionował tylko te wskazane

w protokole uchybienia, które albo były nieistotnymi, albo w ogóle nie miały miejsca.

Z całą pewnością do nieistotnych uchybień nie zaliczył braku suplementów do dyplomu, przy czym dostrzec trzeba, że brak ten nie dotyczył żadnego z kandydatów, o których była mowa powyżej, lecz innego kandydata niedopuszczonego do postępowania konkursowego. Również sugestia skargi jakoby kandydat W. L. w oświadczeniu zawierającym dane osobowe nie wskazał obywatelstwa, jest zupełnie chybiona, skoro z pisma z dnia [...] czerwca 2019 r. (k. 289 akt administracyjnych) jednoznacznie wynika, że takie oświadczenie złożył. Już w pieszym wersie po słowach: "oświadczam, że" kandydat podał, że posiada obywatelstwo polskie.

Podsumowując, zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie, gdyż - wbrew twierdzeniu skarżącego - organ wnikliwie przeanalizował uchybienia, które stanowiły według Komisji konkursowej podstawę do odmowy dopuszczenia kandydatów do postępowania konkursowego, trafnie je oceniając tak w kontekście realiów sprawy, jak i obowiązujących przepisów prawa, co doprowadziło go do właściwych wniosków. Przede wszystkim organ rozpatrzył cały materiał dowodowy oraz dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych, a także należycie zinterpretował jak i zastosował przepisy rozporządzenia zasadnie stwierdzając, że spełniona została przesłanka do unieważnienia konkursu na stanowisko dyrektora i ponownego przeprowadzenia postępowania konkursowego.

Z tych też względów, Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o oddaleniu skargi.