Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA 4226/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-11-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym; Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka /spr./ Sędziowie WSA Maria Jagielska WSA Dorota Wdowiak Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2004 r. sprawy ze skargi W. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2003 r. nr. [...] w przedmiocie negatywnej opinii dotyczącej zezwolenia na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych oddala skargę


UZASADNIENIE

W. B. wystąpił z wnioskiem o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości alkoholu do 4.5 % oraz piwa , napojów powyżej 4.5 % do 18 % / wyjątkiem piwa/ i napojów powyżej 18 % w sklepie ogólnospożywczym, usytuowanym w pawilonie wolnostojącym pod nazwą "P.".

Postanowieniem z dnia [...] maja 2003 r. Miejska Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych negatywnie zaopiniowała wniosek o wydanie zezwolenia w uzasadnieniu powołując się na uchwałę Rady Miasta W. Nr. [...] z dnia [...] marca 2003 r. w sprawie ustalenia na terenie W. liczby punktów sprzedaży napojów zawierających powyżej 4,5 % alkoholu / z wyjątkiem piwa / przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży , gdzie w § 2 ust. 1 pkt.2 sformułowano zakaz usytuowania miejsca sprzedaży i podawania napojów alkoholowych na terenie bazarów i targowisk.

Na powyższe postanowienie wniósł zażalenie W. B. podnosząc ,że teren na którym stoi sklep jest dzierżawiony przez P. Sp. z o.o. w W. na podstawie umowy dzierżawy z dnia [...] sierpnia 2001 r. z dawną gminą U., zaś skarżącego nie obowiązuje opłata targowa.

Postanowieniem z dnia [...] września 2003 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze orzekło o utrzymaniu w mocy w/w postanowienia , powołując się na przepisy art. 18 ust. 3 pkt. 1,2,3, i ust. 3 lit. a ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi /Dz.U.Nr. 147 poz.123 z późn. zm./

W uzasadnieniu postanowienia wskazano ,że w art. 15 ust.1 i 2 ustawy z dnia 30 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych zawarta jest definicja targowiska , zgodnie z którą targowiskami są wszelkie miejsca gdzie jest prowadzony handel , natomiast treść art. 16 cytowanej ustawy mówi ,że na terenie samego targowiska zamiast opłaty targowej może być pobierany podatek od nieruchomości.

W tej sytuacji nie ma wątpliwości ,że sklep i pawilon w którym znajduje się sklep jest położony na terenie targowiska miejskiego " N." , co stanowi negatywną przesłankę do wydania pozytywnej opinii w myśl uchwały Rady W. z dnia [...] marca 2003 r.

W skardze do Sądu strona wnosi o uchylenie i stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego , zarzuca ,że wniosek został rozpoznany z naruszeniem 30 -dniowego terminu , kwestionuje fakt ,że sklep znajduje się na terenie targowiska gdyż teren , na którym został wzniesiony pawilon jest położony w pasie nawietrzania osiedla i uchwała Rady Gminy W. [...] nr. [...] z dnia [...] lipca 1996 r. w sprawie prowadzenia targowisk na terenie Gminy W. [...] ich lokalizacji i regulaminów ,ustalająca w § 1 ust. 1 pkt. d targowisko N. przy ulicy C. róg I. na czas do [...] 12.2005 r. dotyczyła innego terenu i innego zarządcy - Spółdzielni Mieszkaniowej N.

Natomiast , zdaniem skarżącego co do przeznaczenia tego terenu na targowisko nie istnieje

żadna uchwała byłej Rady Gminy ani obecnej Rady Miasta W..

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniosło o oddalenie skargi jako niezasadnej. Wyjaśniło ,że umowę dzierżawy zawarto w celu umożliwienia Spółce z o.o. pod nazwą P. realizację na tym terenie Centrum Handlowo Biurowego [...], gdzie mają przenieść się kupcy z targowiska. Natomiast nie ma wątpliwości ,że przedmiotowy sklep jest częścią pawilonu wolnostojącego usytuowanego na terenie bazaru N. ", co wynika z protokołu kontroli.

WOBEC POWYŻSZEGO WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY ZWAŻYŁ CO NASTĘPUJE ;

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dna 25 lipca 2002 r. - prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U.Nr. 153 poz.1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Oznacza to ,że wykonywana kontrola polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego.

Ponadto , sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną / art. 134 & 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U.Nr. 153 poz.1270/

Analizując zaskarżone postanowienie oraz zebrany w sprawie materiał dowodowy pod tym kątem Sąd nie znalazł uzasadnionych podstaw faktycznych i prawnych do uwzględnienia skargi.

Z protokołu z oględzin punktu handlowego należącego do skarżącego, sporządzonego w dniu [...] kwietnia 2003 r. wynika ,że przedmiotowy lokal usytuowany jest w pasażu handlowym / ciągu pawilonów/ , zaś sam pasaż handlowy jest położony na terenie targowiska pod nazwą "B." w W. przy ul. C. [...]. Zgodnie z uchwałą Rady W. z [...] marca 2003 r. tereny bazarów i targowisk objęte są zakazem podawania i sprzedaży alkoholu. Nie znajduje w sprawie potwierdzenia zarzut zawarty w skardze ,że kiosk handlowy , w którym strona prowadzi działalność jest położny poza terenem Bazaru " N." , a w następstwie tego kiosk ten nie jest objęty ustanowionym przez Radę zakazem. Dotyczy to w równym stopniu podnoszonej w skardze kwestii , iż uchwała Rady Gminy W. [...] nr. [...] z dnia [...] lipca 1996 r. w sprawie prowadzenia targowisk na terenie Gminy W. [...], ich lokalizacji i regulaminów nie obejmowała tego terenu lecz inny , pozostający w zarządzie Spółdzielni Mieszkaniowej N.. W § 1 ust. 1 lit. d tej uchwały ustalono lokalizację targowiska "N." przy ul. C. róg I. na czas do [...] grudnia 2005 r. Ponadto , w aktach sprawy znajduje się także umowa dzierżawy ,zawarta w dniu [...] czerwca 1998 r. pomiędzy Spółdzielnią Mieszkaniową N. a P. Spółką z o.o. w W. , mocą której Spółdzielnia wydzierżawiła Spółce na okres 25 lat działkę gruntu nr.ew. [...] z przeznaczeniem na działalność handlowo-usługową , wyrażając jednocześnie zgodę na wybudowanie na tej działce pawilonu handlowo-usługowego. Na tej działce znajduje się pasaż handlowy, wybudowany przez Spółkę, gdzie skarżący prowadzi działalność gospodarczą. Z kolei , jak wynika z treści tej umowy przedmiotowa działka gruntu, oprócz innych działek o nr. ew. [...][...][...][...], została przekazana Spółdzielni Mieszkaniowej N. przez Gminę W. [...] w użytkowanie wieczyste.

Niewątpliwie , niezależnie od tego , kto jest zarządcą targowiska , uchwała Rady W. jest źródłem prawa miejscowego i musi być przestrzegana zarówno przez zarządcę targowiska , jak i wszystkie osoby , które na tym targowisku prowadzą działalność gospodarczą. Natomiast jak słusznie wskazało Kolegium w uzasadnieniu postanowienia nie ma także znaczenia fakt ,że skarżący nie uiszcza opłaty targowej lecz podatek od nieruchomości , skoro zasadniczym kryterium obowiązywania uchwały jest to ,że sporny lokal handlowy znajduje się na terenie uznanym inną uchwałą samorządu za targowisko i obejmuje go zakaz podawania i sprzedaży alkoholu.

Konsekwencją tego jest także konieczność uwzględnienia zakazów ustanowionych w uchwałach organów jednostek samorządu terytorialnego podjętych na podstawie art. 12 ust.2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi przez Miejską Komisję Rozwiązywania Problemów Alkoholowych.

Przepis art. 18 ust. 3 a cytowanej ustawy wyraźnie stanowi ,że opinia komisji nie może być sprzeczna z uchwałami organów samorządowych w zakresie lokalizacji punktów sprzedaży alkoholu. Skoro strona zamierza sprzedawać alkohol na terenie targowiska , które jest objęte zakazem sprzedaży alkoholu , zatem w myśl cytowanych wyżej przepisów opinia komisji nie mogła być pozytywna.

Natomiast podnoszona w skardze kwestia przekroczenia terminu załatwienia sprawy nie ma wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie skargi , może jedynie stanowić podstawę do wniesienia zażalenia w oparciu o art. 37 kpa.

W tym stanie rzeczy , na podstawie art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd oddalił skargę jako bezzasadną.