Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 204/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2021-04-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 3
journal: Dz.U. 2020 poz 532
law: Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali - t.j.
article: art. 217 par. 1 i 2 oraz art. 218 par.1
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), Sędziowie asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska, sędzia WSA Marek Leszczyński, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 kwietnia 2021 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi H. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia oddala skargę


UZASADNIENIE

Skarga została wywiedziona na tle następujących okoliczności.

Wnioskiem z 30 listopada 2020r. skierowanym do Prezydenta Miasta B. H. K. wniosła o wydanie zaświadczenia o samodzielności lokalu mieszkalnego nr [...] położonego na drugiej kondygnacji w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ulicy C. [...[ w B., zgodnie ze złożoną w dniu 2 września 2020r. informacją o prowadzeniu robót budowlanych/ zmianie sposobu użytkowania obiektu budowlanego w związku z przeciwdziałaniem COVID-19, dotyczącą zmiany sposobu użytkowania budynku zamieszkania zbiorowego na budynek mieszkalny wielorodzinny z samodzielnym lokalami mieszkalnymi na inwestycji pod nazwą "Nowa C.".tj. na podstawie art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. z 2020r., poz. 1493) zwanej "specustawą koronawirusową".

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2020r. (nr [...]) Prezydent Miasta B. z powołaniem się na art. 219 K.p.a. orzekł o odmowie wydania zaświadczenia stwierdzającego, że lokal nr [...] znajdujący się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ulicy C. [...] w B. jest samodzielnym lokalem mieszkalnym. W uzasadnieniu postanowienia organ podał następującą argumentację. Jak wskazuje art. 2 ust. 1a ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali (t.j. Dz. U. z 2020r., poz. 1910) ustanowienie odrębnej własności samodzielnego lokalu następuje zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo treścią decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu albo uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej oraz zgodnie z pozwoleniem na budowę albo skutecznie dokonanym zgłoszeniem i zgodnie z pozwoleniem na użytkowanie albo skutecznie dokonanym zawiadomieniem o zakończeniu budowy. Przepis art. 2 ust. 2 ww. ustawy stanowi zaś, że samodzielnym lokalem mieszkalnym w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Łączne spełnienie wyżej wskazanych wymogów stwierdza starosta w formie zaświadczenia zgodnie z art. 2 ust. 3 ustawy.

Następnie organ I instancji nawiązał do treści decyzji Prezydenta Miasta B. z [...] marca 2018r. Nr [...] o pozwoleniu na budowę budynku przy ulicy C. wskazując, że pozwoleniem tym zatwierdzono projekt budowy budynku zamieszkania zbiorowego z samodzielnymi lokalami zakwaterowania turystycznego oraz do treści decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. z dnia [...] marca 2019r. o pozwoleniu na użytkowanie budynku zamieszkania zbiorowego przy ulicy C. w B. a także do treści uchwały Rady Miasta B. z [...] września 2012r. nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części doliny rzeki B. w B. (rejon ulicy A.). Organ podał, że zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, lokal nr [...] jest lokalem zakwaterowania turystycznego w budynku zamieszkania zbiorowego a nie jest lokalem mieszkalnym w budynku wielorodzinnym. Zgodnie z przeznaczeniem terenu przewidzianym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, budynek usytuowany przy ulicy C. [...] w B. położony jest na obszarze oznaczonym symbolem 2U, przeznaczonym pod usługi z zakresu sportu i rekreacji, gastronomii, handlu, kultury, edukacji i zamieszkania zbiorowego. Powyższe oznacza, że wskazany przez wnioskodawczynię sposób użytkowania lokalu (jako mieszkalny) byłby niezgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ dodał, że niezasadne jest powoływanie się na informację złożoną przez inwestora budynku przy ulicy C. tj. MK C. Sp. z o.o. Sp. K. w B. z powołaniem się na art. 12 ust. 2 specustawy koronawirusowej o rozpoczęciu robót budowlanych związanych z przebudową budynku zamieszkania zbiorowego oraz zmianą sposobu jego użytkowania jako budynku mieszkalnego wielorodzinnego z samodzielnym lokalami mieszkalnymi albowiem powyższe roboty budowlane nie pozostają w związku z przeciwdziałaniem COVID-19, o czym inwestor został powiadomiony pismem z 3 września 2020r.

W zażaleniu na to postanowienie H. K. podniosła następujące zarzuty:

- naruszenia art. 12 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. z 2020r., poz. 1493) zwanej "specustawą koronawirusową" w brzmieniu tej ustawy obowiązującym w dacie złożenia informacji, poprzez przyjęcie, że do wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu, którego zmiana sposobu użytkowania nastąpiła w trybie art. 12 specustawy, konieczne jest stwierdzenie zgodności przeznaczenia lokalu z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz pozwoleniem na budowę, podczas, gdy art. 12 ust. 1 specustawy koronawirusowej, w odniesieniu do inwestycji związanych z przeciwdziałaniem COVID-19 wyłączył stosowanie ustawy Prawo budowlane oraz ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i aktów planistycznych, o których mowa w tej ustawie;

-naruszenia art. 218 § 1 K.p.a. w związku z art. 217 § 2 pkt 2 K.p.a. poprzez odmowę wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu pomimo posiadania przez Prezydenta Miasta B. dokumentu, z którego jednoznacznie wynika, iż lokal nr [...] jest samodzielnym lokalem mieszkalnym tj. informacji o prowadzeniu robót budowlanych związanych ze zmianą sposobu użytkowania budynku przy ulicy C. złożonej w oparciu o art. 12 specustawy koronawirusowej;

-naruszenia art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali poprzez przyjęcie, ze zaświadczenie o samodzielności lokalu nie może być wydane w sytuacji, gdy sposób użytkowania lokalu byłby niezgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz z wydanym pozwoleniem na budowę, podczas gdy art. 2 ust. 2 ustawy, zawierający jedyną i pełną definicję samodzielnego lokalu mieszkalnego, nie określa takiego wymogu;

- naruszenia art. 6 w związku z art. 8 § 1 K.p.a. i w związku z art. 2 Konstytucji RP poprzez obarczanie obywateli konsekwencjami właściwego stosowania się do nieprecyzyjnie ustanowionych przepisów specustawy, wskutek czego Prezydent Miasta B. odmówił wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu, którego przeznaczenie zostało zmienione w sposób legalny, na podstawie obowiązujących wówczas przepisów.

Podnosząc powyższe zarzuty H. K. wniosła o uchylenie postanowienia odmownego i wydanie orzeczenia co do istoty sprawy.

Zażalenie nie zostało uwzględnione. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2021r. orzekło o utrzymaniu w mocy postanowienia organu I instancji. Kolegium stwierdziło, że proceduralną problematykę wydawania zaświadczeń regulują przepisy art. 217-220 K.p.a. i przytoczyło treść regulacji tych przepisów. Nawiązując do stanowiska zawartego w wyroku NSA o sygn. I OSK 1778/11 stwierdziło, że zaświadczenie jest aktem wiedzy a nie woli organu i nie ma charakteru prawotwórczego. Nie jest dopuszczalne dokonywanie, w trybie dotyczącym wydawania zaświadczeń, jakichkolwiek ustaleń faktycznych i prawnych niewynikających z prowadzonej przez organ ewidencji, rejestrów bądź innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Następnie Kolegium podało, że zaświadczenie, że dany lokal jest samodzielnym lokalem mieszkalnym wydaje starosta w oparciu o przepis art. 2 ust. 3 ustawy o własności lokali, którego treść nawiązuje do oceny spełnienia wymagań, o których mowa w ust. od 1a do ust. 2 art. 2 ww. ustawy. Kolegium przytoczyło treść art. 2 ust. 1a, 1b, 1c i ust. 2 ustawy o własności lokali. Kolegium stwierdziło, że wskazany przez wnioskodawczynię we wniosku przepis art. 12 ust. 1 specustawy koronawirusowej w ogóle nie stanowił podstawy prawnej wydania zaświadczenia a nadto przepis ten z dniem 5 września 2020r. utracił moc obowiązywania i nie obowiązywał już w dacie złożenia wniosku o wydanie zaświadczenia. Następnie Kolegium wskazało, że treść posiadanych przez organ I instancji danych o pozwoleniu na budowę budynku zamieszkania zbiorowego z samodzielnymi lokalami zakwaterowania turystycznego, decyzji o pozwoleniu na użytkowanie budynku przy ulicy C. w B. oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części doliny rzeki B. (rejon ulicy A,), uchwalonego uchwałą Rady Miasta B. z [...] września 2012r., świadczy, że lokal nr [...] w budynku przy ulicy C. [...] w B. jest lokalem zakwaterowania turystycznego w budynku zamieszkania zbiorowego a zatem nie jest samodzielnym lokalem mieszkalnym, o którym mowa w art. 2 ust. 3 ustawy o własności lokali.

W skardze wniesionej do sądu administracyjnego na powyższe ostateczne postanowienie H. K. podniosła następujące zarzuty:

- w zakresie naruszenia prawa materialnego:

1) naruszenia art. 12 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. z 2020r., poz. 1493) zwanej "specustawą koronawirusową" w brzmieniu tej ustawy obowiązującym w dacie złożenia informacji, poprzez jego niezastosowanie i uznanie, że z uwagi na uchylenie z dniem 5 września 2020r. nie jest możliwa ocena czy lokal nr [...] znajdujący się w budynku przy ulicy C. w B. jest samodzielnym lokalem mieszkalnym, podczas gdy przepis ten określał tryb zmiany sposobu użytkowania budynku przy ulicy C. w związku z przeciwdziałaniem COVID-19 i na moment faktycznego dokonania zmiany sposobu użytkowania lokalu nr [...] tj. na dzień 2 września 2020r. obowiązywał a fakt zawiadomienia Prezydenta Miasta B. o zmianie sposobu użytkowania obiektu budowlanego w związku z przeciwdziałaniem COVID -19 w sposób określony w art. 12 ust.3 specustawy stanowi podstawę do uznania, że zmiana sposobu użytkowania lokalu nr [...] jest w pełni skuteczna i zgodna z ww. celem;

2) naruszenia art. 2 ust. 3 ustawy o własności lokali w związku z art. 12 ust. 1, 2 i 3 specustawy koronawirusowej poprzez ich błędną wykładnię i niezasadne uznanie, że lokal nr [...] znajdujący się w budynku przy ulicy C. w B. nie jest samodzielnym lokalem mieszkalnym, podczas gdy zostały spełnione wszystkie przesłanki do wydania zaświadczenia o treści wskazanej we wniosku z [...] listopada 2020r. a przepis ten należało w niniejszej sprawie interpretować w powiązaniu z art. 12 specustawy z uwagi na wyłączenie przez art. 12 ust. 1 specustawy stosowania przepisów Prawa budowlanego, ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i aktów planistycznych w stosunku do inwestycji związanych z przeciwdziałaniem COVID-19;

3) naruszenia art. 2 ust. 1a ustawy o własności lokali poprzez jego błędną wykładnię i powołanie się (w następstwu tej wykładni) na treść pozwolenia na budowę budynku przy ulicy C., pozwolenia na użytkowanie tego budynku oraz treść miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części doliny rzeki B. (rej. ul. A.) podczas gdy zmiana sposobu użytkowania lokalu nr [...] wynikała z prawidłowo złożonej informacji z dnia 2 września 2020r., co skutkowało wyłączeniem stosowania w niniejszej sprawie przepisów prawa budowlanego , ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennymi i aktów planistycznych.

- w zakresie naruszenia prawa procesowego:

1) naruszenia art. 219 K.p.a. poprzez jego zastosowanie pomimo niewykazania w treści postanowienia spełnienia którejkolwiek z przesłanek uzasadniających odmowę wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu nr [...];

2) naruszenia art. 218 § 1 w związku z art. 217 § 2 pkt 2 i 138 § 1 pkt 1, 140 i 144 K.p.a. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji i niedostrzeżenia, że organ I instancji posiadał dokument w postaci informacji z 2 września 2020r. złożonej w trybie art. 12 specustawy koronawirusowej o zmianie sposobu użytkowania nieruchomości przy ulicy C., z którego jednoznacznie wynikało, że lokal nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ulicy C. jest samodzielnym lokalem mieszkalnym;

3) naruszenia art. 124 § 2 K.p.a. w związku z art. 107§ 3, 126, 140 i 144 K.p.a. poprzez brak sporządzenia prawidłowego uzasadnienia faktycznego i prawnego postanowienia, co przejawiało się w szczególności w:

a) teoretycznym przedstawieniu przewidzianych w art. 219 K.pa. przesłanek uzasadniających odmowę wydania zaświadczenia bez ich przełożenia na grunt przedmiotowej sprawy i bez wykazania zaistnienia którejkolwiek z nich podczas, gdy żadna z trzech wskazanych przesłanek nie wystąpiła w sprawie a tym samym nie zaistniała jakakolwiek podstawa do odmowy wydania zaświadczenia;

b) ogólnikowym stwierdzeniu, że art. 12 specustawy nie może aktualnie stanowić podstawy do wydania zaświadczenia ani podstawy do oceniania z uwagi na uchylenie z dniem 5 września 2020r. bez wskazania z jakich dokładnie powodów przepis ten nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie, skoro w chwili skutecznej zmiany sposobu użytkowania lokalu nr [...]tj. w dniu 2 września 2020r. przepis ten obowiązywał;

c) niezasadnymi niepopartym żadnymi konkretnymi okolicznościami stwierdzeniu, że lokal nr [...] nie jest samodzielnym lokalem mieszkalnym;

d) nieustosunkowaniu się do podniesionego w zażaleniu zarzutu naruszenia art. 6 w związku z art. 8 § 1 K.p.a. w związku z art. 2 Konstytucji RP.

4) naruszenia art. 6 w związku z art. 8 § 1 K.p.a. i w związku z art. 2 Konstytucji RP poprzez obarczanie obywateli konsekwencjami właściwego stosowania się do nieprecyzyjnie ustanowionych przepisów specustawy, wskutek czego Prezydent Miasta B. odmówił wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu, którego przeznaczenie zostało zmienione w sposób legalny, na podstawie obowiązujących wówczas przepisów.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie postanowień organów obu instancji oraz zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania sadowego.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje;

Sprawa została skierowana do rozpoznania w trybie uproszczonym w oparciu o treść art. 119 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który pozwala sądowi skierować do rozpatrzenia na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym skargę, której przedmiotem jest postanowienie kończące postępowanie w sprawie.

Skarga podlegała oddaleniu albowiem odmowa wydania żądanego przez skarżącą zaświadczenia o samodzielności lokalu mieszkalnego nr [...] położonego na drugiej kondygnacji w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ulicy C. w B. jest zgodna z prawem a w konsekwencji sąd administracyjny, kontrolujący akty organów administracji publicznej wyłącznie poprzez pryzmat ich zgodności z prawem, orzekł o oddaleniu skargi.

Przede wszystkim skład orzekający zgadza się ze stanowiskiem organów obu instancji, że w sprawie dotyczącej wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu, nie mogły mieć zastosowania przepisy ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. z 2020r., poz. 1493) zwanej "specustawą koronawirusową". Kwestia braku zastosowania przepisów ww. ustawy w postępowaniu dotyczącym wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu została przesądzona w prawomocnym wyroku WSA w Białymstoku z 3 grudnia 2020r. sygn. II SA/Bk 789/20, również dotyczącym odmowy wydania zaświadczenia o samodzielności innego lokalu mieszkalnego (lokalu nr [...]) znajdującego się w budynku zamieszkania zbiorowego przy ulicy C. w B.. Sąd (w tym samym składzie osobowym, co orzekający w sprawie niniejszej) stwierdził wówczas, że obowiązujący do 5 września 2020r. przepis art. 12 specustawy koronawirusowej nie mógł stanowić podstawy prawnej dla wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu. Jak stwierdził sąd, zaświadczenie o samodzielności lokalu wydawane jest wyłącznie w oparciu o przepis art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali (tj. Dz. U. z 2020r., poz. 1910 ze zm.) i w trybie przepisów art. 217- 220 K.p.a.

Zgodnie z art. 217 § 1 i § 2 K.p.a. zaświadczenie wydaje się na żądanie osoby ubiegającej się o wydanie zaświadczenia, jeżeli:

1. urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa (pkt1);

2. osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego (pkt 2).

Zgodnie natomiast z art. 2 ust. 1 ustawy o własności lokali, samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej "lokalami", mogą stanowić odrębne nieruchomości. Stosownie zaś do treści art. 2 ust. 2 ustawy samodzielnym lokalem mieszkalnym , w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspakajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne. Zgodnie z art. 2 ust. 3 ustawy o własności lokali, spełnienie wymagań, o których mowa w ust. 1a-2 stwierdza starosta w formie zaświadczenia. Ustęp 1a został dodany do art. 2 ustawy o własności lokali ustawą z 20 lipca 2017r. o Krajowym Zasobie Nieruchomości (Dz. U. z 2017r. poz. 529). Z jego treści wynika, że ustanowienie odrębnej własności samodzielnego lokalu następuje zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo treścią decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu albo uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej i zgodnie z pozwoleniem na użytkowanie albo skutecznie dokonanym zawiadomieniem o zakończeniu budowy. Od dnia wejścia w życie dodanego do art. 2 ustawy o własności lokali ustępu 1a tj. od 11 września 2017r. starosta wydając zaświadczenie o samodzielności lokalu nie bada wyłącznie technicznego aspektu wydzielenia lokalu w przestrzeni budynku ale musi zbadać również przeznaczenie lokalu w świetle obowiązujących ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo treści decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu albo uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej oraz w świetle pozwolenia na użytkowanie albo skutecznie dokonanego zawiadomienia o zakończeniu budowy.

W świetle dokumentacji, którą musiał sprawdzić Prezydent Miasta B. przed wydaniem zaświadczenia, budynek przy ulicy C. w B. nie jest, jak twierdzi strona, budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym ale budynkiem zamieszkania zbiorowego z samodzielnymi lokalami zakwaterowania turystycznego, który jest usytuowany na obszarze przeznaczonym w obowiązującym dla tego terenu miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego części doliny rzeki B. (rejon ulicy A.) z 24 września 2012r. pod usługi z zakresu sportu i rekreacji, gastronomii, handlu, kultury, edukacji i zamieszkania zbiorowego (tj. na obszarze o symbolu 2U). Budynek został wybudowany w oparciu o decyzję Prezydenta Miasta B. z 1 marca 2018r. Nr 130/2018 o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego budowy budynku zamieszkania zbiorowego przy ulicy C.. Decyzją z dnia [...] marca 2019r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. orzekł o udzieleniu H. K. (inwestorce) pozwolenia na użytkowanie budynku zamieszkania zbiorowego z samodzielnymi lokalami, garażem podziemnym, murami oporowymi wraz z infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu wybudowanego w oparciu o pozwolenie na budowę z [...] marca 2018r.

W świetle opisanej wyżej dokumentacji, której treść musiał sprawdzić organ przed wydaniem zaświadczenia, lokal nr [...] w budynku przy ulicy C. w B., mimo wyodrębnienia technicznego, nie stanowił samodzielnego lokalu o funkcji mieszkalnej, bo taka funkcja pozostawała w sprzeczności z przeznaczeniem budynku i przeznaczeniem terenu, na którym budynek został wzniesiony. Samodzielne lokale o funkcji mieszkalnej mogą zostać wyodrębnione wyłącznie w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych lub wielorodzinnych.

Obowiązujący do 5 września 2020r. przepis art. 12 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. z 2020r., poz. 1493) zwanej "specustawą koronawirusową" ułatwiał realizację zamierzeń budowlanych podejmowanych w związku z przeciwdziałaniem COVID-19, wyłączając czasowo (przez 180 dni od wejścia w życie ustawy) stosowanie przepisów ustawy Prawo budowlane, ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, aktów planistycznych oraz ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami w procesie projektowania, budowy, przebudowy, remontu, utrzymania i rozbiórki obiektów budowlanych, w tym zmiany sposobu użytkowania w związku z przeciwdziałaniem COVID-19. Specustwa koronawirusowa nie zmieniła jednak przepisów ustawy z 24 czerwca 1994r. o własności lokali (co wynika z rozdziału 3 –go specustawy) i nie uchyliła art. 2 ust.1a oraz nie zmieniła brzmienia art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali tj. konieczności badania przy wydawaniu zaświadczenia o samodzielności lokalu kwestii zgodności jego przeznaczenia określonego aktami planistycznymi oraz wynikającego z udzielonych pozwoleń budowlanych. Sąd zauważa przy tym, że - jak wynika z akt sprawy - informacja złożona w dniu 2 września 2020r. z powołaniem się na art. 12 specustawy koronawirusowej, której skutkiem miała być zmiana funkcji budynku usytuowanego przy ulicy C. z usługowego na mieszkalny tj. zmiana sposobu jego użytkowania, nie została zaakceptowana przez organ architektoniczno – budowlany, który pismem z 3 września 2020r. odpowiedział składającemu informację, że inwestycja nie wykazuje żadnego związku z przeciwdziałaniem COVID-19. W konsekwencji w stosownych rejestrach i ewidencji, prowadzonych przez organ, nie została odnotowana zmiana funkcji budynku przy ulicy C. tj. nadal stanowił on budynek zamieszkania zbiorowego. Powyższe potwierdza włączony do akt administracyjnych wypis z kartoteki budynków, sporządzony 2 grudnia 2020r. (k. 33 akt administracyjnych).

Sąd raz jeszcze zwraca uwagę na charakter zaświadczenia wydawanego w trybie przepisów art. 217-220 K.p.a. Uregulowane w Dziale VII K.p.a. postępowanie w przedmiocie wydania zaświadczenia ma charakter uproszczony. Składają się na nie jedynie czynności materialno – techniczne polegające na badaniu, jakiego rodzaju źródło może zawierać żądane dane i czy dane te dotyczą stanu prawnego lub faktycznego, którego potwierdzenia domaga się wnioskodawca. W postępowaniu w sprawie wydania zaświadczenia nie dokonuje się ustaleń i ocen, tak jak w postępowaniu jurysdykcyjnym. Dlatego zaświadczenie nie może rozstrzygać o żadnych prawach i obowiązkach oraz nie może tworzyć nowej sytuacji prawnej. Zaświadczenie potwierdza jedynie stan już ustalony tj. jest wyłącznie przejawem tego, co zawarte zostało w źródłach, na których bazuje organ wydający zaświadczenie (vide: wyrok NSA z 16.09.2005r. sygn. II OSK 36/05 – ONSA i WSA 2006/2/64, wyroki WSA w Warszawie z 23.03.2006r. sygn. I SA/Wa 1356/04, Lex nr 202335 oraz z 21.11.2008r. sygn. IIISA/Wa 1612/08, Lex nr 519918). Przewidziana w art. 218 par. 2 K.p.a. możliwość przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego na skutek złożenia wniosku o wydanie zaświadczenia sprowadza się w istocie do zbadania okoliczności wynikających z posiadanych przez organ ewidencji, rejestrów i innych danych. Nie może prowadzić do dokonywania jakichkolwiek ocen, w tym prawnych odnośnie informacji będących w dyspozycji organu (vide: wyrok WSA w Warszawie z 23.03.2006r. przywołany wyżej).

W mającym charakter gabinetowy postępowaniu w sprawie wydania zaświadczenia, upoważniony pracownik organu administracji weryfikuje żądanie wydania zaświadczenia określonej treści poprzez pryzmat przesłanek opisanych art. 217 par. 2 K.p.a. Z przepisu tego wynika, że zaświadczenie wydaje się, gdy:

1. urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa, bądź gdy

2. osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego.

W tym drugim przypadku – jak stanowi art. 218 par. 1 K.p.a. – organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów lub stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. W literaturze przedmiotu poprzez "zaświadczenie" rozumie się "przewidziane w przepisach prawnych potwierdzenie pewnego stanu rzeczy przez właściwy organ państwowy lub społeczny na żądanie zainteresowanej osoby" (tak: J. Lang "Zaświadczenie w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego". Organizacja, Metody, Technika 1988/2 str. 14, a także B. Adamiak, J. Borkowski – Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2004, wydanie II, str. 567).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt kontrolowanego postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ulicy C. w B., o numerze, sąd stwierdza, że skoro w prowadzonych przez organ rejestrach i ewidencji, budynek przy ulicy C. figuruje jako budynek usługowy - zamieszkania zbiorowego z samodzielnymi lokalami zakwaterowania turystycznego, a obszar terenu inwestycji jest przeznaczony pod usługi, organ nie mógł wydać skarżącej zaświadczenia o treści sprecyzowanej we wniosku.

Mając powyższe na uwadze sąd skargę oddalił (art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).