Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SAB/Łd 5/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2011-11-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1 i par. 2, art. 53 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: 141 par. 1
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

I SAB/Łd 5/11 POSTANOWIENIE Dnia 23 listopada 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Bożena Kasprzak po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.W. na przewlekłość w postępowaniu skarbowym Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w przedmiocie wydania decyzji w sprawie zwrotu kwoty podatku od towarów i usług za styczeń 2009 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

I SAB/Łd 5/11

UZASADNIENIE

P. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na przewlekłość w postępowaniu skarbowym w zakresie wydania decyzji w sprawie zwrotu kwoty podatku od towarów i usług za styczeń 2009 r.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej odrzucenie.

Zarządzeniem z 18 października 2011 r. Sąd wezwał skarżącego do wykazania, czy zwrócił się z ponagleniem do organu podatkowego wyższego stopnia w sprawie przewlekłości w postępowaniu skarbowym w zakresie wydania decyzji w sprawie zwrotu kwoty podatku od towarów i usług za styczeń 2009 r. – w terminie 14 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w piśmie z 26 października 2011 r., oświadczył, że nie zwrócił się z ponagleniem do organu podatkowego wyższego stopnia w sprawie przewlekłości w postępowaniu skarbowym w zakresie wydania decyzji w sprawie zwrotu kwoty podatku od towarów i usług za styczeń 2009 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej jako P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

W orzecznictwie sądowym i literaturze przedmiotu przyjmuje się, że w przypadku wnoszenia skargi na bezczynność organu podatkowego lub celnego warunek dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego określony w art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a., a więc warunek wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi, spełniony zostaje poprzez złożenie w trybie art. 141 § 1 O.p. do organu wyższego stopnia ponaglenia na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 5 listopada 2010 r., I GSK 383/09, LEX nr 741065 i z dnia 14 lutego 2006 r., I FSK 588/05, LEX nr 193106 oraz J. P. Tarno w komentarzu do art. 52 [w:] J. P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Lexis Nexis, Warszawa 2010, str. 159).

Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 P.p.s.a.).

W przedmiotowej sprawie strona wniosła skargę na przewlekłość w postępowaniu skarbowym w zakresie wydania decyzji w sprawie zwrotu kwoty podatku od towarów i usług za styczeń 2009 r., ale nie wykazała, że wcześniej wyczerpała stosowne środki zaskarżenia, tj. że wniosła do Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi ponaglenie na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie, o którym mowa w art. 141 § 1 O.p.

Tym samym skarga okazała się przedwczesna, dlatego należało ją jako niedopuszczalną odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. oraz art. 141 § 1 O.p.

m.ko.