Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 287/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2024-07-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 11ust. 1 i ust. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2022 poz 1225
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich  usytuowanie (t. j.)
article: art. 71 ust. 1 i ust. 2
journal: Dz.U. 2023 poz 1094
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udział społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  oceny oddziaływania na środowisko (t. j.)
article: art. 112
journal: Dz.U. 2024 poz 54
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t. j.)
article: par. 1 tabela 1
journal: Dz.U. 2014 poz 112
law: Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku.
article: art. 4, art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. e i pkt 9, art. 20 ust. 1, art. 28 ust. 1 i 2, art. 32 ust. 4, art. 33 ust. 2 pkt 1-3, pkt 10, art. 35 ust. 1 i 4
journal: Dz.U. 2023 poz 682
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.)
article: art. 151
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
article: art. 6, art. 7, art. 8, art. 10 par. 1, art. 11, art. 77 par. 1, art.78 par. 1, art. 80 i art. 81, art. 107 par. 1 pkt 6 i par. 3
journal: Dz.U. 2023 poz 775
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)

SENTENCJA

Dnia 23 lipca 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Grosińska-Grzymkowska, Sędziowie Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk, Asesor WSA Beata Czyżewska (spr.), , Protokolant Pomocnik sekretarza Paulina Kutkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lipca 2024 roku sprawy ze skargi M. K. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 26 stycznia 2024 r. nr 21/2024, znak: GPB-III.7721.317.2023 w przedmiocie zatwierdzenia projektów zagospodarowania terenu i architektoniczno - budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. MR


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z 26 stycznia 2024 r. nr 21/2024, znak: GPB-III.7721.317.2023 Wojewoda Łódzki, po rozpatrzeniu odwołania M.K., utrzymał w mocy decyzję Starosty Rawskiego z 10 listopada 2023 r. nr 289/2022 w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu, projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę dla inwestycji.

Z akt sprawy wynika, że decyzją z 3 stycznia 2023 r. Starosta Rawski, zatwierdził projekt zagospodarowania terenu, projekt architektoniczno-budowlany i udzielił M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. pozwolenia na budowę dwóch budynków handlowo-usługowych (kat. XVII) wraz z zagospodarowaniem terenu, parkingami naziemnymi, dojazdami i dojściami, zielenią urządzoną oraz infrastrukturą techniczną - szczelnym podziemnym zbiornikiem retencyjnym o pojemności 400 m3 na działkach nr ew. [...], [...], [...] obręb [...] miasta R..

Decyzją z 17 kwietnia 2023 r. Wojewoda Łódzki, po rozpatrzeniu odwołań H. K., M.K. oraz H.S., uchylił powyższą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, wskazując na konieczność ustalenia: zgodności łącznej powierzchni sprzedaży projektowanych budynków z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz wykazania spełnienia podstawowych wymagań z zakresu ochrony przed hałasem.

Kontynuując postępowanie Starosta Rawski postanowieniem z 12 maja 2023 r., na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz.U. z 2023 r., poz. 682 z późn.zm. - dalej w skrócie "Pr. bud."), nałożył na inwestora obowiązek usunięcia w terminie do 30 czerwca 2024 r., nieprawidłowości w projekcie budowlanym załączonym do wniosku o pozwolenie na budowę przedmiotowej inwestycji, w zakresie:

- oświadczenia, o którym mowa w art. 33 ust. 2 pkt 10 Pr. bud. - tj. oświadczenia projektanta posiadającego uprawnienia budowlane w specjalności, o której mowa w art. 14 ust. 1 pkt 4 lit. b, dotyczącego możliwości podłączenia projektowanego obiektu budowlanego do istniejącej sieci ciepłowniczej, zgodnie z warunkami określonymi w art. 7b ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 1385, ze zm.), złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej,

- uwzględnienia wymogów określonych w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 110), który stanowi, że budynki użyteczności publicznej oraz budynki mieszkalne wielorodzinne, usytuowane w gminach, o których mowa w art. 60 ust. 1 oraz związane z nimi wewnętrzne i zewnętrzne stanowiska postojowe, projektuje się i buduje zapewniając moc przyłączeniową pozwalającą wyposażyć te stanowiska w punkty ładowania o mocy nie mniejszej niż 3,7 kW, należy wskazać minimalną moc przyłączeniową dla wewnętrznych i zewnętrznych stanowisk postojowych związanych z budynkiem handlowo - usługowym zgodnie z przepisami ww. rozporządzenia,

- analizy uciążliwości sporządzonej wedle definicji określonej w § 11 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tj. Dz.U. z 2022 r., poz. 1225). Do uciążliwości zalicza się w szczególności hałas i drgania, należy wykazać spełnienie podstawowych wymagań z zakresu ochrony przed hałasem.

Postanowieniem z 16 czerwca 2023 r. Starosta Rawski, po rozpatrzeniu wniosku inwestora, zmienił własne postanowienie z 12 maja 2023 r. w zakresie terminu wykonania nałożonego obowiązku, ustalając nowy termin wykonania do 31 sierpnia 2023 r.

Po wykonaniu przez inwestora obowiązków nałożonych postanowieniem z 12 maja 2023 r., organ pierwszej instancji, działając na podstawie art. 10 k.p.a., pismem z 27 lipca 2023 r. zawiadomił strony o zebraniu materiału dowodowego w sprawie, poinformował o możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz wypowiedzenia się, co do zebranych w sprawie dowodów.

21 sierpnia 2023 r. w siedzibie organu pierwszej instancji strony postępowania – H. S. i M. K. zapoznali się z aktami sprawy oraz wykonali fotokopie dokumentów.

Pismem z 1 września 2023 r. M.K. zwrócił się do organu pierwszej instancji z wnioskiem o udzielenie odpowiedzi w zakresie:

- pracownika, który podejmuje czynności w sprawie, a który brał wcześniej udział w rozpoznaniu sprawy i wydaniu uchylonej decyzji,

- braku metryki w aktach sprawy, obejmującej wszystkie dokumenty sprawy,

- w odniesieniu do "Protokołu z pomiarów drgań w gruncie na terenie sąsiadującym z inwestycją", znajdującego się w aktach sprawy, z uwagi na to, że badania opisane w tym protokole zostały sporządzone w innych warunkach i w innym otoczeniu (145 km od planowanej inwestycji), wyjaśnienia, że ww. badanie przeprowadzone w warunkach nieporównywalnych do tych, w których ma być realizowana inwestycja, stanowi - lub będzie stanowić materiał dowodowy dla starosty, a wnioskodawca nie został dotychczas wezwany do złożenia wyjaśnień, czy jego uzupełnienia,

- w odniesieniu do ww. dokumentu, uzupełnienia badania oddziaływania akustycznego o hałas, który powoduje istniejąca hala magazynowa znajdująca się na ulicy [...] w R. na nieruchomość wnioskodawcy, a także uwzględnienie wszystkich samochodów ciężarowych, które będą obsługiwane w związku z działalnością przedsiębiorców korzystających z pomieszczeń w planowanym obiekcie w ciągu całej doby w dniu roboczym, jak również ruch innych pojazdów mechanicznych i działanie urządzeń (m.in. samochodów osobowych, wózków widłowych, głośników, megafonów, innych),

- z uwagi na fakt, iż zgodnie z art. 378 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2556 ze zm.) w związku z art. 115a ust. 1 ww. ustawy, na staroście ciąży obowiązek dokonania pomiaru dopuszczalnego poziomu hałasu, jako na organie ochrony środowiska, wskazanie, jak starosta przeprowadzi obiektywne badanie poziomu hałasu generowanego przez działalność hali magazynowej, położonej na ulicy [...] w R. lub przez działalność prowadzoną w przyszłości na terenie planowanych przez inwestora budynków,

- wskazanie, czy przeprowadzenie badania hałasu na nieruchomości mieszkalnej znajdującej się pomiędzy dwoma wielkimi obiektami, generującymi hałas, jest w ogóle możliwe pod względem technicznym, czy też starosta wydając przedmiotowe pozwolenie, zamierza pozbawić wnoszącego ustawowego prawa do ochrony przed nadmiernym hałasem.

M.K. wniósł również o zmianę projektu w taki sposób, by środki ochrony przed hałasem (w postaci odpowiednich ekranów akustycznych) zostały umieszczone na całej długości granicy pomiędzy działkami, na których mają być posadowione planowane budynki a działkami nr ew. [...], [...] oraz [...], położonymi przy ulicy [...] w R..

W odpowiedzi na powyższe pismo pełnomocnik inwestora złożył wyjaśnienia w formie opinii prawnej z 20 września 2023 r., w której wskazano m.in., że wykonanie pomiarów na działce inwestora nie jest możliwe ze względu na brak istniejącej zabudowy i infrastruktury - projektowanej rampy rozładunkowej oraz budynku. Badanie hałasu zostało wykonane na analogicznej inwestycji (parametry, przepustowość, rampa itp.), w innej lokalizacji, jednakże w obu przypadkach hałas zmierzony będzie dominujący i odpowiadający rzeczywistym parametrom, a wpływ otoczenia w opinii akustyka - pomijalny i bez znaczenia na badanie w szczególności kiedy strona wnosząca uwagi sama przyznaje o przekroczonych normach z inwestycji, która nie jest przedmiotem niniejszego wniosku. Badana odległość od źródła na terenie pomiaru była analogiczna, jak odległość od miejsca załadunku do granicy działki chronionej i wynosiła 4,4 m. Przy tak niedużej odległości i braku odbijających elewacji w odległości do 2m, wpływ otoczenia będzie pomijalny. W opinii zwrócono również uwagę, że mimo zaniżonych wartości akustycznych, inwestor zdecydował się na realizację ogrodzenia akustycznego wzdłuż rampy, które dodatkowo wytłumi ewentualne dźwięki. Wskazany przez stronę hałas z sąsiadującej z nim istniejącej hali magazynowej oraz ruch na poziomie 100 samochodów ciężarowych na dobę z innej inwestycji jest dowodem na to, że problem dotyczy innego zagadnienia. W rozpatrywanej sprawie przewidywany poziom hałasu inwestycji nie przekroczy dopuszczalnego poziomu zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku. Z uwagi na powyższe, planowane przedsięwzięcie nie będzie miało negatywnego wpływu na tereny sąsiednie w szczególności pod względem akustycznym.

Decyzją z 10 listopada 2023 r. Starosta Rawski zatwierdził projekt zagospodarowania terenu, projekt architektoniczno-budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla wspomnianej wyżej inwestycji. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ wskazał, że zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zastosowane rozwiązania projektowe zawarte w uzupełnionym projekcie architektoniczno-budowlanym spełniają wymogi wynikające z rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 7 maja 2021 roku w sprawie sposobu ustalania minimalnej mocy przyłączeniowej dla wewnętrznych i zewnętrznych stanowisk postojowych związanych z budynkami użyteczności publicznej oraz budynkami mieszkalnymi wielorodzinnymi. Ponadto, autorzy projektu uzupełnili dokumentację o oświadczenie, o którym mowa w art. 33 ust. 2 pkt 10 ustawy Prawo budowlane - tj. oświadczenie projektanta posiadającego uprawnienia budowlane w specjalności, o której mowa w art. 14 ust. 1 pkt 4 lit. b, dotyczące możliwości podłączenia projektowanego obiektu budowlanego do istniejącej sieci ciepłowniczej, zgodnie z warunkami określonymi w art. 7b ustawy Prawo energetyczne wraz z jednoznaczną informacją na temat łącznej powierzchni sprzedaży zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 19 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Dodatkowo, Starosta Rawski wskazał, że projekt architektoniczno-budowlany uzupełniony został o analizę uciążliwości, a w szczególności uciążliwości drgań i hałasu. Zgodnie z załączonymi przez wnioskodawcę, wykonanymi przez uprawniony podmiot pomiarami drgań oraz hałasu na analogicznej inwestycji, projektowana budowa dwóch budynków handlowo-usługowych (kat. XVII) wraz z zagospodarowaniem terenu i infrastrukturą techniczną nie będzie przekraczać dopuszczalnego poziomu hałasu dla zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oraz nie spowoduje przekroczeń amplitudy przyspieszenia drgań, co wskazuje na spełnienie podstawowych wymagań z zakresu ochrony przed hałasem zgodnie z art. 112 ustawy z dnia 29 lipca 2019 r. Prawo ochrony środowiska (tekst jedn.: Dz.U. z 2019 r., poz. 1396) oraz rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. (tekst jedn.: Dz.U. z 2014 r., poz. 112) w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku, w stosunku do objętych ochroną przed hałasem budynków na terenach zabudowy mieszkaniowej, związanej ze stałym lub czasowym pobytem dzieci lub młodzieży, przeznaczonych na cele uzdrowiskowe, rekreacyjno-wypoczynkowe, czy mieszkalno-usługowe.

W odwołaniu od powyższej decyzji M.K. wniósł o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, podnosząc zarzuty rażącego naruszenia art. 7, art. 10, art. 8, art. 9, art. 77 § 1 k.p.a. oraz zarzuty naruszenia art. 80 k.p.a., art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a., art. 5 ust. 1 pkt 9 Pr. bud., art. 112 pkt 1 i 2 ustawy Prawo ochrony środowiska.

Powołaną na wstępie decyzją z 26 stycznia 2024 r. Wojewoda Łódzki, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2023 r., poz. 775 z późn.zm. - dalej w skrócie - "k.p.a"), utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ odwoławczy w pierwszym rzędzie przytoczył brzmienie art. 7, art. 8, art. 10 § 1, art. 77 § 1, art. 80, art. 81 k.p.a., art. 35 ust. 1, ust. 3 i 4 Pr. bud. i wyjaśnił, że każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami prawa.

Zdaniem organu odwoławczego, sporna inwestycja obejmuje budowę dwóch budynków handlowo-usługowych (kat. XVII) wraz z zagospodarowaniem terenu, parkingami naziemnymi, dojazdami i dojściami, zielenią urządzoną oraz infrastrukturą techniczną - szczelnym podziemnym zbiornikiem retencyjnym o pojemności 400 m3 na działkach nr ew. [...], [...], [...] obręb [...] miasta R..

Obszar, na którym zaprojektowano inwestycję, jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonym uchwałą Rady Miasta R. nr LIV/453/23 z dnia 14 września 2023 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta R., obręb ewidencyjny Nr [...], zwaną dalej "m.p.z.p.". W związku z powyższą uchwałą, uchwała Rady Miasta R. nr XXIII/175/12 z dnia 19 grudnia 2012 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta R., obszar położony w rejonie ulicy [...] i [...], na którą powołano się w projekcie budowlanym, utraciła obowiązującą moc.

Zgodnie z m.p.z.p. działki nr ew. [...] i [...] objęte zaskarżoną decyzją znajdują się w jednostce planistycznej 2.3.54.U, a działka nr ew. [...] w jednostce planistycznej 2.3.43.U. W myśl § 4 ust. 4 pkt 6 m.p.z.p., tereny oznaczone symbolem "U" to tereny zabudowy usługowej, dla których plan ustala przeznaczenie ograniczone do utrzymania istniejących oraz realizowania projektowanych obiektów budowlanych o funkcji administracji, kultury, oświaty, służby zdrowia (z wyłączeniem szpitali), opieki społecznej i socjalnej (z wyłączeniem domów opieki), sportu i rekreacji, obsługi finansowej, handlu (z wyłączeniem stacji paliw oraz obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 600 m2, chyba, że pozostałe ustalenia planu stanowią inaczej), gastronomii, turystyki, hotelarstwa (w tym między innymi zamieszkania zbiorowego) oraz usług (w tym myjni samochodowych) z niezbędnymi do ich funkcjonowania budynkami o pomieszczeniach technicznych i gospodarczych, garażami oraz powierzchniami biologicznie czynnymi, dojściami, dojazdami, miejscami postojowymi i obiektami infrastruktury technicznej. Projektowana inwestycja jest zgodna z przeznaczeniem terenu określonym w planie miejscowym.

Usytuowanie projektowanych budynków handlowo-usługowych jest zgodne z nieprzekraczalną linią zabudowy przedstawioną na rysunku m.p.z.p.

Budynek A projektuje się na działce nr ew. [...] w obrębie terenu 2.3.54.U, dla którego szczególne zasady i warunki zagospodarowania zawarte są w § 8 ust. 53 m.p.z.p., tj.:

- dopuszcza się realizację obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży do 2000 m2 oraz stacji paliw (warunek spełniony - zgodnie z projektem: powierzchnia sprzedaży wynosi 1695,2 m2),

- budynki usługowe o wysokości do 15 m, wysokość pozostałych budynków do 6 m, (warunek spełniony - zgodnie z projektem: budynek handlowo-usługowy o wysokości 6,0 m),

- połacie dachowe o nachyleniu od 0,5% do 100% (warunek spełniony - zgodnie z projektem: nachylenie połaci dachowych wynosi 2,0%),

- wielkość powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki budowlanej do 70% (warunek spełniony - zgodnie z projektem: powierzchnia zabudowy działki nr ew. [...] wynosi 41,9 %),

- wskaźnik intensywności zabudowy na działce budowlanej od 0,2 do 2 (warunek spełniony - zgodnie z projektem: wskaźnik intensywności zabudowy działki nr ew. [...] wynosi 0,42),

- powierzchnia biologicznie czynna co najmniej 5 % działki budowlanej (warunek spełniony - zgodnie z projektem: powierzchnia biologicznie czynna wynosi 11,1 % powierzchni działki nr ew. [...]),

- obowiązuje zakaz realizacji przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko (warunek spełniony),

- teren należy do rodzaju terenu o dopuszczalnym poziomie hałasu w środowisku jak dla terenów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniowo-usługową (warunek spełniony),

- wskaźniki wyposażenia w stanowiska do parkowania samochodów osobowych, dla obiektów usługowych, jedno stanowisko na każde rozpoczęte 200 m2 powierzchni użytkowej (warunek spełniony, na działce nr ew. [...], przy powierzchni użytkowej budynku A - 4306,38 m2 zaprojektowano 122 miejsc postojowych).

Część przedsięwzięcia usytuowana na obszarze 2.3.54.U spełnia również ustalenia m.p.z.p. dotyczące infrastruktury technicznej, określone w § 8 ust. 53 pkt 2 lit. g w zakresie: zaopatrzenia w wodę, odprowadzenia ścieków, odprowadzenia wód opadowych i zaopatrzenia w energię elektryczną.

Budynek B projektuje się na działce nr ew. [...] w obrębie terenu 2.3.43.U, dla którego szczególne zasady i warunki zagospodarowania zawarte są w § 8 ust. 42 m.p.z.p., tj.:

- dopuszcza się realizację obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży do 1000 m2 oraz stacji paliw (warunek spełniony - zgodnie z projektem: powierzchnia sprzedaży wynosi 300,3 m2),

- budynki o wysokości do 13 m, wysokość pozostałych budynków do 6 m, (warunek spełniony - zgodnie z projektem: budynek handlowo-usługowy o wysokości 6,0 m),

- połacie dachowe o nachyleniu od 0,5% do 100% (warunek spełniony - zgodnie z projektem: nachylenie połaci dachowych wynosi 2,0%),

- wielkość powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki budowlanej do 70% (warunek spełniony - zgodnie z projektem: powierzchnia zabudowy działki nr ew. [...] wynosi 26,2 %),

- wskaźnik intensywności zabudowy na działce budowlanej od 0,2 do 2 (warunek spełniony - zgodnie z projektem: wskaźnik intensywności zabudowy działki nr ew. [...] wynosi 0,262).

- powierzchnia biologicznie czynna co najmniej 5 % działki budowlanej (warunek spełniony - zgodnie z projektem: powierzchnia biologicznie czynna wynosi 33,4 % powierzchni działki nr ew. [...]),

- obowiązuje zakaz realizacji przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko (warunek spełniony),

- miejsca postojowe wyłącznie w obrębie działki budowlanej (warunek spełniony),

- teren należy do rodzaju terenu o dopuszczalnym poziomie hałasu w środowisku jak dla terenów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniowo-usługową (warunek spełniony),

- wskaźniki wyposażenia w stanowiska do parkowania samochodów osobowych, dla obiektów usługowych, jedno stanowisko na każde rozpoczęte 200 m2 powierzchni użytkowej (warunek spełniony, na działce nr ew. [...], przy powierzchni użytkowej budynku B - 561,58 m2 zaprojektowano 18 miejsc postojowych),

Część przedsięwzięcia usytuowana na obszarze 2.3.43.U spełnia również ustalenia m.p.z.p. dotyczące infrastruktury technicznej, określone w § 8 ust. 42 pkt 2 lit. g w zakresie: zaopatrzenia w wodę, odprowadzenia ścieków, odprowadzenia wód opadowych i zaopatrzenia w energię elektryczną.

Z analizy projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego wynika, iż planowane przedsięwzięcie jest zgodne z ustaleniami m.p.z.p.

W następnej kolejności, organ odwoławczy zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. b Pr. bud. poddał analizie zgodność projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z wymaganiami ochrony środowiska. Wskazując na art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1094 ze zm.) Wojewoda wyjaśnił, że zgodnie z § 3 pkt 56 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r., poz. 1839 ze zm. - dalej w skrócie "rozporządzenie"), do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się centra handlowe wraz z towarzyszącą im infrastrukturą o powierzchni użytkowej nie mniejszej niż 0,5 ha na obszarach objętych formami ochrony przyrody i 2 ha na innych obszarach. Jednocześnie, jak stanowi § 3 pkt 57 lit. a rozporządzenia, do takich przedsięwzięć zaliczana jest również zabudowa usługowa, inna niż wymieniona w pkt 56, objęta ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (...), o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż: 2 ha na obszarach objętych formami ochrony przyrody oraz 4 ha na innych obszarach. Obszar inwestycji nie jest objęty formami ochrony przyrody. Łączna powierzchnia użytkowa projektowanych budynków handlowo-usługowych, zgodnie z projektem wynosi 4867,96 m2, a powierzchnia zabudowy 5069,01 m2. Zdaniem Wojewody, przedmiotowa inwestycja, z uwagi na powyższe przepisy, nie zalicza się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko.

Ponadto, w myśl § 3 pkt 58 rozporządzenia, do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się garaże, parkingi samochodowe lub zespoły parkingów, w tym na potrzeby planowanych, realizowanych lub zrealizowanych przedsięwzięć, o których mowa w pkt 52, 54-57 i 59, wraz z towarzyszącą im infrastrukturą, o powierzchni użytkowej nie mniejszej niż 0,5 ha na obszarach objętych formami ochrony przyrody i 1 ha na innych obszarach. Z projektu zagospodarowania terenu wynika, iż na terenie inwestycji zaprojektowano zespoły parkingów samochodowych wraz z towarzyszącą im infrastrukturą, w tym również drogami dojazdowymi łączącymi te stanowiska o powierzchni: "parkingów" - 1801 m2 (1570,50 m2 - działka nr ew. [...] oraz 230,5 m2 - działka nr ew. [...]) i "dróg" to 2864,15 m2 (2327,47 m2 - działka nr ew. [...] oraz 536,68 m2 - działka nr ew. [...]). Łączna powierzchnia parkingów i dróg wynosi 4665,15 m2, co oznacza iż przedmiotowa inwestycja nie mieści się w katalogu przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

Planowana inwestycja nie zalicza się zatem do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco i potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko i nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia.

Wojewoda Łódzki stwierdził następnie, że w rozpatrywanej sprawie, z uwagi na zarzuty podnoszone przez wnioskodawcę, najbardziej istotnym elementem oddziaływania planowanego przedsięwzięcia jest emisja hałasu spowodowana przez poruszające się samochody osobowe i ciężarowe oraz drgań spowodowanych rozładunkiem towarów. Wobec regulacji art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. e oraz art. 5 ust. 1 pkt 9 Pr. bud. inwestycja powinna spełniać podstawowe wymagania z zakresu ochrony przed hałasem. Zgodnie z art. 112 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. Prawo ochrony środowiska (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r., poz. 54 - dalej w skrócie "P.o.ś."), ochrona przed hałasem polega na zapewnieniu jak najlepszego stanu akustycznego środowiska, w szczególności poprzez: utrzymanie poziomu hałasu poniżej dopuszczalnego lub co najmniej na tym poziomie lub zmniejszanie poziomu hałasu co najmniej do dopuszczalnego, w przypadku, gdy nie jest on dotrzymany. Natomiast rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (tekst jedn.: Dz.U. z 2014 r., poz. 112), w stosunku do objętych ochroną przed hałasem budynków na terenach zabudowy mieszkaniowej, związanej ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży, przeznaczonych na cele uzdrowiskowe, rekreacyjno-wypoczynkowe czy mieszkalno-usługowe (§ 1 pkt 1 lit. a-f), określa dopuszczalne poziomy hałasu w środowisku. Dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (tereny sąsiadujące z przedmiotową inwestycją), dopuszczalny poziom hałasu wynosi 50 dB - w przedziale czasu odniesienia równym 8 najmniej korzystnym godzinom dnia, kolejno po sobie następującym oraz 40 dB - w przedziale czasu odniesienia równym 1 najmniej korzystnej godzinie w nocy. Jednocześnie, dla terenów mieszkaniowo-usługowych (teren inwestycji), dopuszczalne poziomy hałasu wynoszą kolejno: 55 dB i 45 dB.

W części opisowej projektu zagospodarowania terenu wskazano, że eksploatacja budynków oraz związanych z nimi urządzeń budowlanych, ze względu na ich funkcję oraz zaprojektowane rozwiązania przestrzenne i techniczne, nie wiąże się z nadmierną emisją hałasu. Budynki oraz związane z nimi urządzenia budowlane są zaprojektowane w sposób spełniający wymogi § 323 oraz § 324 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2[...] r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki ich usytuowanie. W toku ponownie prowadzonego przez organ pierwszej instancji postępowania, projekt uzupełniony został o pomiary drgań oraz hałasu na analogicznej inwestycji, na podstawie których stwierdzono, że projektowana inwestycja nie będzie przekraczać dopuszczalnego poziomu hałasu dla zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oraz nie spowoduje przekroczeń amplitudy przyspieszenia drgań. Dodatkowo, w projekcie nadmieniono, że w sąsiedztwie rampy dostawczej zaprojektowano ogrodzenie akustyczne spełniające ochronę akustyczną równą ekranom akustycznym na trasach szybkiego ruchu, jako dodatkowe zabezpieczenie przed emisją hałasu.

Jednocześnie, z dołączonego protokołu z pomiarów hałasu od rampy rozładunkowej zlokalizowanej w pobliżu analogicznej inwestycji wynika, że wyznaczony równoważny poziom dźwięku odniesiony do czasu trwania procesu dostawy towaru do sklepu wyniósł na granicy działki 47,4 dB. Zatem, z uwagi na sąsiednie tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, transport i rozładunek towaru, nie będą powodować przekroczeń dopuszczalnych poziomów hałasu.

W ocenie organu odwoławczego, zgodnie z załączonymi przez wnioskodawcę, wykonanymi pomiarami drgań oraz hałasu na analogicznej inwestycji, oraz w związku z przyjętymi w dokumentacji projektowej rozwiązaniami, projektowana budowa dwóch budynków handlowo-usługowych (kat. XVII) wraz z zagospodarowaniem terenu i infrastrukturą techniczną, nie będzie przekraczać dopuszczalnego poziomu hałasu dla sąsiadującej z terenem inwestycji zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oraz nie spowoduje przekroczeń amplitudy przyspieszenia drgań, co wskazuje na spełnienie podstawowych wymagań z zakresu ochrony przed hałasem.

W dalszej kolejności Wojewoda Łódzki poddał analizie zgodność spornej inwestycji z przepisami techniczno-budowlanymi, w szczególności zawartymi w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2[...] r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn.: Dz.U. z 2022 r., poz. 1225 - dalej w skrócie "rozporządzenie WT"). Wskazując na unormowania § 12 ust. 1 i ust. 10 rozporządzenia WT organ odwoławczy stwierdził, że według projektu zagospodarowania terenu budynek A na działce nr ew. [...] usytuowano: od strony wschodniej w odległości 5,5 m od granicy działki, od strony północnej w odległości 11 m od granicy działki, od strony południowej i zachodniej - teren inwestycji graniczy z działkami drogowymi.

Budynek B na działce nr ew. [...] usytuowano: od strony wschodniej - teren inwestycji graniczy z działkami drogowymi, od strony północnej w odległości 27,97 m od granicy działki, od strony południowej w odległości 5,34 m od granicy działki, od strony zachodniej w odległości 8,37m od granicy działki.

Usytuowanie projektowanych budynków na działkach inwestycyjnych jest wobec tego zgodne z § 12 rozporządzenia WT.

Według organu odwoławczego, z projektu zagospodarowania terenu wynika, że w sprawie zostały spełnione wymogi określone w § 13, § 57 i § 60 rozporządzenia WT. Mianowicie, projektowane budynki handlowo-usługowe, z uwagi na ich wysokość wynoszącą 6,0 m oraz usytuowanie na działkach inwestycyjnych, nie spowodują przesłaniania i zacieniania istniejących budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi na sąsiednich działkach. Inwestycja spełnia również warunki określone w § 14 rozporządzenia WT w zakresie dojść i dojazdów. Dostęp do drogi publicznej jest warunkiem niezbędnym i koniecznym umożliwiającym podjęcie na określonym terenie realizacji konkretnego zamierzenia inwestycyjnego w budownictwie. Według projektu zagospodarowania terenu, inwestor zapewnił dojście i dojazd do projektowych budynków handlowo-usługowych o wymaganych parametrach. Załączona dokumentacja projektowa zakłada wjazd na działki inwestycyjne przez projektowane zjazdy na teren dwóch parkingów naziemnych. Przedmiotowe przedsięwzięcie jest również zgodne z przepisami § 18 i § 19 rozporządzenia WT w zakresie organizacji miejsc postojowych oraz odległości projektowanych zespołów miejsc postojowych od granicy działki budowlanej. Inwestycja spełnia wymagania określone w § 23 WT w kwestii dotyczącej miejsca do gromadzenia odpadów stałych. Z projektu zagospodarowania terenu wynika, że przy każdym z projektowanych budynków przewiduje się miejsca gromadzenia odpadów stałych z kontenerami do segregacji odpadów. W odniesieniu do budynku A, miejsca gromadzenia odpadów stałych zaprojektowano w północno-zachodniej części działki w odległości 3,5 m od granicy działki. Odnosząc się do budynku B, miejsca gromadzenia odpadów stałych zaprojektowano w odległości 8,71 m od południowo-zachodniej granicy działki.

Z akt sprawy wynika, iż planowana inwestycja będzie podłączona do sieci miejskich: sieci elektroenergetycznej oraz wodno-kanalizacyjnej. Wody opadowe z projektowanych utwardzonych nawierzchni oraz z dachów budynków będą odprowadzane do szczelnego zbiornika retencyjnego po uprzednim podczyszczeniu przez separator substancji ropopochodnych. Woda ze zbiorników wykorzystywana będzie do podlewania terenów zielonych, a jej nadmiar odprowadzany będzie do sieci kanalizacji deszczowej lub wypompowywany i wywożony przez wyspecjalizowane firmy, co stanowi spełnienie wymogów określonych w § 28 rozporządzenia WT.

Inwestycja spełnia również warunki dotyczące bezpieczeństwa pożarowego, określone w rozporządzeniu WT. Zasady sytuowania budynków z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe określone zostały w § 271-273 rozporządzenia WT. Załączona dokumentacja projektowa potwierdza spełnienie tych wymogów. Projektowane budynki są budynkami niskimi (N) tj. do 12 m o jednej kondygnacji naziemnej. Odległości budynków (zarówno w odniesieniu do zaprojektowanego na działce nr ew. [...] budynku A jak i zaprojektowanego na działce nr ew. [...] budynku B) od granic z sąsiednimi działkami wynoszą powyżej 4 m, zaś od budynków znajdujących się na działkach sąsiednich, przekraczają 8 m. Oba projektowane budynki zaliczane są do kategorii zagrożenia ludzi ZL I (lokale usługowe) i PM (pomieszczenia techniczne, stacja transformatorowa), o odporności pożarowej "D". Jak wynika z projektu budowlanego, elementy budynków, w tym przekrycie dachu zaprojektowano z materiałów nierozprzestrzeniających ognia. Strefy pożarowe są oddzielone ścianami oddzielenia przeciwpożarowego z materiałów niepalnych o klasie odporności ogniowej REI 60. Pomieszczenia, z których będą zasilane urządzenia przeciwpożarowe, których działanie jest niezbędne podczas pożaru zaprojektowano jako odrębne strefy pożarowe. Ponadto, w strefie ZL I zaprojektowano hydranty wewnętrzne HP 25, obejmujące całą strefę pożarową. Do budynków zapewniony jest dojazd dla samochodów jednostek ochrony przeciwpożarowej o każdej porze roku. Droga pożarowa przebiega wzdłuż dłuższego boku budynku i oddalona jest 5-15 m od ścian budynku. Zgodność projektu z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej potwierdza uzgodnienie przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych.

Projekt został również uzgodniony bez zastrzeżeń pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych przez rzeczoznawcę do spraw sanitarnohigienicznych.

Biorąc powyższe pod uwagę, organ odwoławczy stwierdził, że usytuowanie projektowanych budynków handlowo-usługowych na działce inwestora, jest zgodne z przepisami techniczno-budowlanymi. Dołączony do wniosku projekt budowlany jest kompletny i odpowiada wymogom określonym w art. 34 ust. 3 Pr. bud. Zastosowane rozwiązania zostały zaprojektowane przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane, aktualne na dzień ich opracowania, oraz które złożyły oświadczenia, o których mowa w art. 20 ust. 4 Pr. bud. dotyczące sporządzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Za wszystkie rozwiązania projektowe odpowiada projektant, który jest odpowiedzialny za to, że na dzień sporządzenia projektu całość rozwiązań jest zgodna z obowiązującymi przepisami. Projekt budowlany spełnia również wymagania rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (tekst jedn.: Dz.U z 2022 r., poz. 1679).

Wojewoda Łódzki odnosząc się do zarzutów odwołania za niezasadny uznał zarzut naruszenia przez Starostę Rawskiego przepisów art. 7, art. 8, art. 9 i art. 10 k.p.a., poprzez uniemożliwienie wszystkim stronom zapoznania się z aktami sprawy i wniesienia uwag przed wydaniem decyzji. Z akt sprawy wynika, że organ pierwszej instancji w prowadzonym postępowaniu umożliwił stronom zapoznanie się z aktami i wypowiedzenie co do zebranego materiału dowodowego, co też odwołujący uczynił. Ponadto, zdaniem Wojewody Łódzkiego, decyzja Starosty Rawskiego z 10 listopada 2023 r., spełnia wymagania, o których mowa w art. 107 k.p.a.

Do pozostałych zarzutów odwołania, organ drugiej instancji odniósł się w treści niniejszej decyzji.

Decyzja w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę nie ma charakteru uznaniowego. Zgodnie z art. 35 ust. 4 Pr. bud., w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Każdy ma prawo do ochrony własnego interesu prawnego przy zagospodarowaniu terenów należących do innych osób - art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn.: Dz.U. z 2023 r., poz. 977 ze zm.). Ochrona tych interesów obejmuje bardzo szeroki wachlarz zagadnień obejmujący oddziaływanie jednej nieruchomości na drugą i to nie tylko z punktu widzenia zachowania wymagań określonych w przepisach techniczno-budowlanych, jednak nie może sięgać tak daleko, by uniemożliwić inwestorowi realizację zamierzenia budowlanego, gdy jest ono zgodne z przepisami.

W tym stanie rzeczy Wojewoda Łódzki utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Z powyższym rozstrzygnięciem Wojewody Łódzkiego nie zgodził się M.K., który w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji podnosząc zarzuty:

a) rażącego naruszenia art. 7 k.p.a., poprzez niepodjęcie czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz załatwienia jej zgodnie z przepisami prawa;

b) rażącego naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. przez przyjęcie, iż pozbawienie skarżącego możliwości uczestniczenia w postępowaniu administracyjnym toczącym się przed organem I instancji, na każdym jego etapie, skutkujące tym, że nie mógł wypowiedzieć się co do wszystkich zebranych przez organ materiałów i dowodów przed wydaniem zaskarżonej decyzji (organ nie poinformował skarżącego, iż uzupełnił materiał dowodowy zgromadzony w sprawie o pismo wnioskodawcy i nie wyznaczył mu - w związku z włączeniem pisma do akt sprawy - terminu do zajęcia stanowiska oraz przedstawienia wniosków dowodowych bezpośrednio przed wydaniem decyzji), jak również możliwości przedstawienia wszystkich swoich żądań w przedmiotowym postępowaniu - nie stanowi naruszenia przepisów k.p.a.;

c) rażące naruszenie art. 77 § 1 k.p.a. poprzez uznanie, iż bezzasadne pominięcie wniosków dowodowych skarżącego przedstawionych w postępowaniu prowadzonym przed organem I instancji odpowiada przepisom prawa;

d) art. 80 k.p.a. przez stronniczą, a nie swobodną ocenę dowodów, polegającą na uznaniu, iż badania akustyczne wykonane przez wnioskodawcę są miarodajne dla określenia poziomu hałasu związanego z inwestycją, jak również, że zostały wykonane w sposób zapewniający ich wiarygodność oraz rzetelność;

e) rażące naruszenie art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a., przez uznanie, że decyzja Starosty pozbawiona uzasadnienia faktycznego i prawnego spełnia wymagania określone w w/w przepisie;

f) rażące naruszenie art. 5 ust. 1 pkt 9 Pr. bud., przez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, zatwierdzającej projekt budowlany naruszający zasadę poszanowania uzasadnionych interesów osób trzecich, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, w postaci prawa do ochrony przed nadmiernym hałasem;

g) rażące naruszenie art. 112 pkt 1 i 2 P.o.ś., przez utrzymanie w mocy decyzji Starosty, zatwierdzającej projekt budowlany, z którego wynika, iż poziom hałasu emitowanego przez wskazany w projekcie obiekt będzie - mając na uwadze otoczenie akustyczne projektowanego obiektu oraz nieruchomości skarżącego - naruszać normy ochrony przed hałasem.

Motywując skargę jej autor zakwestionował załączony do projektu protokół z pomiarów drgań oraz protokół z pomiarów hałasu od rampy rozładunkowej sklepu zlokalizowanej w pobliżu inwestycji wskazując, że powyższe badanie nie ma wartości dowodowej w przedmiotowym postępowaniu, ponieważ dokonano go w otoczeniu akustycznym zupełnie nieprzystającym do warunków planowanej inwestycji. Badanie opisane w protokole zostało wykonane w piątek późnym wieczorem (punkt pomiarowy umieszczono na nieruchomości położonej na ulicy [...],[...] G.), a w bezpośrednim sąsiedztwie punktu pomiarowego znajdują się głównie lasy i pola. Natomiast nieruchomość skarżącego z jednej strony graniczy z halą magazynową o powierzchni około 5 ha, zajmującą się obsługą około 100 samochodów ciężarowych każdej doby, z drugiej strony ma graniczyć z planowanymi przez inwestora budynkami. Wobec powyższego skarżący zażądał, aby inwestor uzupełnił swój wniosek o badanie poziomu hałasu, przeprowadzone w ciągu dnia roboczego (nie o godzinie 21:00 w piątek), który powoduje hala magazynowa znajdująca się na ulicy [...] w R. na nieruchomości skarżącego, aby ustalić już istniejący poziom hałasu oddziałującego na jego nieruchomość, a który zwiększy się po realizacji przedsięwzięcia opisanego przez inwestora. Nadto skarżący zażądał, aby badanie oddziaływania akustycznego planowanych obiektów zostało uzupełnione w ten sposób, że uwzględni wszystkie samochody ciężarowe, które będą obsługiwane w związku z działalnością przedsiębiorców korzystających z pomieszczeń w planowanym obiekcie w ciągu całej doby w dniu roboczym, jak również ruch innych pojazdów mechanicznych i działanie urządzeń (m.in. samochodów osobowych, wózków widłowych, głośników, megafonów, innych). Skarżący domaga się również, aby projekt został zmieniony w taki sposób, by środki ochrony przed hałasem (w postaci odpowiednich ekranów akustycznych) zostały umieszczone na całej długości granicy pomiędzy działkami, na których mają być posadowione planowane budynki a działkami nr [...], [...] oraz [...], położonymi przy ulicy [...] w R..

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Łódzki wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w motywach zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie w dniu 23 lipca 2024 r. skarżący poparł skargę i zwrócił uwagę na nadmierny hałas generowany przez funkcjonującą halę magazynową P., usytuowaną w bezpośrednim sąsiedztwie nieruchomości skarżącego.

Uczestnik postępowania H.S. poparł skargę i wskazał na uciążliwości hałasowe związane z działalnością hali magazynowej P..

Pełnomocnik uczestnika postępowania M. wniósł o oddalenie skargi. Podniósł, że inwestor spełnił wymogi określone przepisami prawa, a zarzuty skargi dotyczą innej inwestycji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2022 r., poz. 2492 z późn.zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r., poz. 935) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz prawa procesowego normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej.

Sąd badając w świetle powyższych kryteriów legalność zaskarżonej decyzji Wojewody Łódzkiego z 26 stycznia 2024 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty Rawskiego z 10 listopada 2023 r. stwierdził, że odpowiadają one przepisom obowiązującego prawa i brak jest podstaw do usunięcia ich z obrotu prawnego, jak oczekuje tego skarżący.

Lektura akt sprawy dowodzi, że zasadniczą osią sporu pomiędzy stronami postępowania jest ustalenie, czy na gruncie kontrolowanej sprawy spełnione zostały przesłanki do wydania przez organ decyzji zatwierdzającej projekt zagospodarowania terenu, projekt architektoniczno-budowlany i udzielenia M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. pozwolenia na budowę dwóch budynków handlowo-usługowych (kat. XVII) wraz z zagospodarowaniem terenu, parkingami naziemnymi, dojazdami i dojściami, zielenią urządzoną oraz infrastrukturą techniczną - szczelnym podziemnym zbiornikiem retencyjnym o pojemności 400m3 na działkach nr ew. [...], [...], [...] obręb [...] miasta R..

W pierwszym rzędzie godzi się wyjaśnić, że decyzja o pozwoleniu na budowę ma charakter decyzji związanej. To zaś oznacza, że właściwy organ, w tym wypadku organ administracji architektoniczno-budowlanej, nie może odmówić inwestorowi wydania decyzji o pozwoleniu na budowę w sytuacji, gdy zostaną spełnione przesłanki ściśle określone przepisami prawa. Podjęcie rozważanej decyzji nie jest zatem uzależnione od uznania organu czy też od zgody właściciela sąsiedniej nieruchomości na realizację inwestycji. Na gruncie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz.U. z 2023 r., poz. 682 z późn.zm.), mających zastosowanie w rozpatrywanej sprawie, ustawodawca w art. 4 wprowadził zasadę wolności budowlanej, wedle której każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Na podkreślenie zasługuje fakt, że postępowanie administracyjne poprzedzające wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę prowadzone jest wyłącznie na wniosek i z inicjatywy inwestora, który decyduje o finalnym kształcie inwestycji. Wniosek inwestora określa przedmiot spornego postępowania i determinuje kierunek działań podejmowanych przez organ, których celem jest przede wszystkim ocena, czy projektowana na określonym terenie inwestycja jest zgodna z przepisami obowiązującego prawa. Na etapie weryfikowania przesłanek koniecznych do uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę poza zakresem rozważań organu związanego treścią wniosku inwestora, pozostają obiekty zrealizowane przez inne podmioty poza terenem inwestycji nawet wówczas gdy negatywnie oddziałują one na nieruchomości sąsiednie. Zagadnienia dotyczące oceny zgodności z prawem ich realizacji, funkcjonowania i oddziaływania na nieruchomości sąsiednie mogą stanowić przedmiot odrębnych postępowań administracyjnych.

W świetle art. 28 ust. 1 i ust. 1a Pr. bud. regułą jest, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. Decyzję o pozwoleniu na budowę wydaje organ administracji architektoniczno-budowlanej.

Pozwolenie na budowę, zgodnie z art. 32 ust. 4 Pr. bud., może być wydane wyłącznie temu, kto: złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć: projekt zagospodarowania działki lub terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany w postaci: papierowej - w 3 egzemplarzach albo elektronicznej wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami, których obowiązek dołączenia wynika z przepisów odrębnych ustaw, lub kopiami tych opinii, uzgodnień, pozwoleń i innych dokumentów; oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; w przypadku obiektu budowlanego, w którym przewidywane jest wykorzystywanie ciepła na potrzeby ogrzewania lub podgrzewania ciepłej wody użytkowej - oświadczenie projektanta posiadającego uprawnienia budowlane w specjalności, o której mowa w art. 14 ust. 1 pkt 4 lit. b, dotyczące możliwości podłączenia projektowanego obiektu budowlanego do istniejącej sieci ciepłowniczej, zgodnie z warunkami określonymi w art. 7b ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2022 r. poz. 1385, z późn. zm.), złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny; składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli o następującej treści: "Jestem świadomy(-ma) odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia."; klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń (art. 33 ust. 2 pkt 1-3, pkt 10 Pr. bud.).

Stosownie do treści art. 35 Pr. bud. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:

1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z:

a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu,

b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko,

c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie:

a) (uchylona),

b) (uchylona),

c) kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego,

d) (uchylona);

3a) dołączenie:

a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń,

b) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10;

4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych na podstawie:

a) kopii dokumentów, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 1 - w przypadku uprawnień niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane,

b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku uprawnień wpisanych do tego rejestru;

4a) przynależność projektanta i projektanta sprawdzającego do właściwej izby samorządu zawodowego na podstawie:

a) zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 - w przypadku osób niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane,

b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku osób wpisanych do tego rejestru.

5) (uchylony).

W razie stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie określonym w ust. 1 organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia (art. 35 ust. 3 Pr. bud.).

W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4 Pr. bud.).

W postępowaniu administracyjnym zmierzającym do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę organy zobowiązane są działać na podstawie przepisów prawa (art. 6 k.p.a.). W toku postępowania winny one stać na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmować czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a.). Organy powinny zatem prowadzić postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania (art. 8 § 1 k.p.a.). Organ administracji publicznej zobowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.). Zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów unormowaną w art. 80 k.p.a. organ na podstawie całokształtu materiału dowodowego ocenia, czy dana okoliczność została udowodniona. Okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeżeli strona miała możność wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów, chyba że zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 10 § 2 (art. 81 k.p.a.). Wyniki poczynionych w toku postępowania wyjaśniającego ustaleń organ winien przedstawić w uzasadnieniu decyzji sporządzonym zgodnie z wymogami art. 107 § 3 k.p.a. Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Zgodnie z zasadą przekonywania unormowaną w art. 11 k.p.a. organy powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwianiu sprawy, aby w ten sposób w miarę możliwości doprowadzić do wykonania przez strony decyzji bez potrzeby stosowania środków przymusu.

Z zebranego na gruncie rozpatrywanej sprawy kompletnego materiału dowodowego, poddanego wnikliwej i wszechstronnej analizie przez organy obu instancji wynika, że zamiarem inwestora jest budowa dwóch budynków handlowo-usługowych (kat. XVII) wraz z zagospodarowaniem terenu, parkingami naziemnymi, dojazdami i dojściami, zielenią urządzoną oraz infrastrukturą techniczną - szczelnym podziemnym zbiornikiem retencyjnym o pojemności 400 m3 na działkach nr ew. [...], [...], [...] obręb [...] miasta R..

W dacie orzekania przez Wojewodę Łódzkiego działki nr ew. [...], [...], [...] obręb [...] miasta R., objęte zostały regulacjami uchwały Rady Miasta R. nr LIV/453/23 z dnia 14 września 2023 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta R., obręb ewidencyjny Nr [...] (Dz. Urz. Woj. Łódzk. z 2023 r., poz. 8944). Wspomniana uchwała zgodnie z § 12 weszła w życie z dniem 15 listopada 2023 r., a więc po wydaniu decyzji przez organ pierwszej instancji. Na mocy § 11 pkt 17 m.p.z.p. uchwała Rady Miasta R. nr XXIII/175/12 z dnia 19 grudnia 2012 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta R., obszar w rejonie ulicy [...] i [...], na którą powołano się w projekcie budowlanym, utraciła moc obowiązującą. W tym stanie rzeczy organ odwoławczy prawidłowo zweryfikował zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z ustaleniami aktualnie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, dochodząc w rezultacie do trafnej konkluzji, że projektowana inwestycja jest zgodna z m.p.z.p., wobec czego spełniony został warunek, o którym stanowi art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a Pr. bud. Jak poprawnie ustalił Wojewoda Łódzki budynek A zaprojektowano na działce nr [...], położonej w obrębie terenu 2.3.54.U, dla którego szczegółowe zasady i warunki zagospodarowania zamieszczone zostały w przepisie § 8 ust. 53 m.p.z.p. Część przedsięwzięcia usytuowana jest na obszarze 2.3.54.U. i spełnia ustalenia określone w § 8 ust. 53 pkt 2 lit. g m.p.z.p. w zakresie zaopatrzenia w wodę, odprowadzenia ścieków, odprowadzenia wód opadowych i zaopatrzenia w energię elektryczną. Budynek B zaprojektowano na działce nr [...], znajdującej się w obrębie terenu 2.3.43.U., dla którego szczegółowe zasady i warunki zagospodarowania normuje § 8 ust. 42 m.p.z.p. Część przedsięwzięcia ma zostać zrealizowana na obszarze 2.3.43.U. i według ustaleń organu odwoławczego spełnia warunki określone w § 8 ust. 42 pkt 2 lit. g m.p.z.p. w zakresie zaopatrzenia w wodę, odprowadzenia ścieków, odprowadzenia wód opadowych i zaopatrzenia w energię elektryczną. Szczegółowe rozważania na temat zgodności projektowanych obiektów z postanowieniami m.p.z.p. dotyczące ich usytuowania, projektowanej powierzchni sprzedaży, wysokości budynków, kąta nachylenia połaci dachowych, wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki budowlanej, wskaźnika intensywności zabudowy na działce budowlanej, powierzchni biologicznie czynnej, oceny oddziaływania na środowisko, wskaźnika wyposażenia w stanowiska do parkowania samochodów osobowych dla obiektów usługowych Wojewoda Łódzki przedstawił rzeczowo w motywach zaskarżonej decyzji. Sąd w pełni podziela stanowisko organu w tym zakresie. Jednocześnie by uniknąć powielenia argumentacji, rozważania organu czyni sowimi.

Rację ma również organ drugiej instancji twierdząc, że planowana inwestycja nie zalicza się do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko ani też do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w § 3 pkt 56-58 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r., poz. 1839), wobec czego nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia zgodnie z art. 71 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jedn.: Dz.U. z 2023 r., poz. 1094). Projektowana inwestycja spełnia tym samym przesłankę przewidzianą w art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. b Pr. bud. Sąd także i w tym zakresie czyni swoimi wywody organu odwoławczego zaprezentowane w motywach kontrolowanej decyzji.

W rozpatrywanej sprawie, jak trafnie oceniły organy orzekające obu instancji, projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami techniczno-budowlanymi zawartymi w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2[...] r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2022 r., poz. 1225), a konkretnie z wymogami określonymi w przepisach: § 12 ust. 1 i 10 (w zakresie odległości usytuowania projektowanych obiektów od granicy z sąsiednią działką budowlaną), § 13 (w zakresie naturalnego oświetlenia pomieszczeń), § 14 (w zakresie dojść i dojazdów), § 18 i 19 (co do organizacji miejsc postojowych oraz odległości projektowanych zespołów miejsc postojowych od granicy działki budowlanej, § 23 (w kwestii dotyczącej miejsca do gromadzenia odpadów stałych), § 26 i § 28 (w zakresie uzbrojenia technicznego działki - inwestycja będzie podłączona do sieci miejskich elektroenergetycznej oraz wodno-kanalizacyjnej oraz w zakresie zapewnienia kanalizacji odprowadzającej wody opadowe), § 57 (w kwestii odpowiedniego oświetlenia dziennego), § 60 (co do minimalnego czasu nasłonecznienia pomieszczeń), § 271-273 (w zakresie usytuowania budynków z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe). Wobec powyższego rację ma organ twierdząc, że na gruncie rozpatrywanej sprawy spełniony został również warunek, o którym stanowi art. 35 ust. 1 pkt 2 Pr. bud. Sąd aprobuje ocenę organu zaprezentowaną szczegółowo w uzasadnieniu kontrolowanej decyzji czyniąc rozważania organu swoimi by analogicznie jak miało to już wyżej miejsce uniknąć ich powtórzenia. Do kwestii ewentualnej emisji hałasu przez projektowaną inwestycję, na której koncentrują się zarzuty skargi, Sąd odniesie się w dalszej części rozważań.

W toku postępowania poprzedzającego wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę organ prawidłowo ocenił kompletność załączonego do wniosku projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego zgodnie z wymogami art. 35 ust. 1 pkt 3-4a, art. 34 ust. 3 Pr. bud. oraz przepisami rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (tekst jedn.: Dz.U. z 2022 r., poz. 1679). Zauważyć trzeba, że do podstawowych obowiązków projektanta, zgodnie z art. 20 ust. 1 i 2 Pr. bud., należy opracowanie projektu budowlanego w sposób zgodny z wymaganiami ustawy, ustaleniami określonymi w decyzjach administracyjnych dotyczących zamierzenia budowlanego, obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej; zapewnienie, w razie potrzeby, udziału w opracowaniu projektu budowlanego osób posiadających uprawnienia budowlane do projektowania w odpowiedniej specjalności; wzajemne skoordynowanie techniczne wykonanych przez osoby, o których mowa w pkt 1a, opracowań projektowych, zapewniające uwzględnienie zawartych w przepisach zasad bezpieczeństwa i ochrony zdrowia w procesie budowy, z uwzględnieniem specyfiki projektu budowlanego, oraz zapewnienie zgodności projektu technicznego z projektem zagospodarowania działki lub terenu oraz projektem architektoniczno-budowlanym; sporządzenie informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia ze względu na specyfikę projektowanego obiektu budowlanego, uwzględnianej w planie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia; określenie obszaru oddziaływania obiektu; uzyskanie wymaganych opinii, uzgodnień i sprawdzeń rozwiązań projektowych w zakresie wynikającym z przepisów; wyjaśnianie wątpliwości dotyczących projektu i zawartych w nim rozwiązań; sporządzanie lub uzgadnianie indywidualnej dokumentacji technicznej, o której mowa w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1213); sprawowanie nadzoru autorskiego na żądanie inwestora lub organu administracji architektoniczno-budowlanej w zakresie: stwierdzania w toku wykonywania robót budowlanych zgodności realizacji z projektem, uzgadniania możliwości wprowadzenia rozwiązań zamiennych w stosunku do przewidzianych w projekcie, zgłoszonych przez kierownika budowy lub inspektora nadzoru inwestorskiego. Projektant zapewnia sprawdzenie projektu architektoniczno-budowlanego oraz technicznego pod względem zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności.

Sąd odnosząc się następnie do podniesionych w skardze zarzutów stwierdził, że nie zasługują one uwzględnienie.

Niezasadne są przede wszystkim zarzuty rażącego naruszenia art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. i art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. O rażącym naruszeniu prawa zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., skutkującym koniecznością stwierdzenia nieważności decyzji decydują łącznie trzy przesłanki: oczywistość naruszenia prawa, charakter przepisu, który został naruszony, oraz skutki, które wywołuje decyzja uznana za rażąco naruszającą prawo. Na gruncie rozpatrywanej sprawy Sąd nie dopatrzył się kwalifikowanych naruszeń przepisów prawa procesowego. Jak zostało to już wcześniej wyjaśnione organy zgromadziły kompletny materiał dowodowy, który poddały wszechstronnej i zgodnej z zasadami logiki ocenie. Stanowił on dostateczną podstawę do ustalenia poprawnego stanu faktycznego sprawy. Nie można przy tym zgodzić się ze stanowiskiem skarżącego, że decyzja Starosty rażąco narusza art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. Co prawda, motywy rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego są dotknięte brakami, nie mniej jednak stwierdzone uchybienie nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy, z całą zaś pewnością nie miało charakteru rażącego. Nadto, zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego unormowaną w art. 15 k.p.a. zostało ono konwalidowane przez Wojewodę Łódzkiego w poddanej sądowej kontroli decyzji z 26 stycznia 2024 r.

W sprawie nie doszło również do bezzasadnego pominięcia wniosków dowodowy zgłaszanych przez skarżącego. W świetle art. 78 § 1 k.p.a. żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy. Na gruncie rozpatrywanej sprawy taka sytuacja nie wystąpiła. Zasadnicze zarzuty i wnioski ferowane przez skarżącego zarówno na etapie postępowania administracyjnego jak i sądowego koncentrują się na funkcjonowaniu hali magazynowej P. o powierzchni około 5 ha, znajdującej się na ul. [...] w R., zajmującej się obsługą około 100 samochodów ciężarowych każdej doby. Hala ta generuje hałas i w związku z tym negatywnie oddziałuje na nieruchomość skarżącego. Sporna hala magazynowa, co wyraźnie akcentował organ, nie stanowi przedmiotu kontrolowanego postępowania administracyjnego. Tym samym żądanie by inwestor uzupełnił swój wniosek o badanie poziomu hałasu, który powoduje hala magazynowa nie dotyczy przedmiotu spornego postępowania. Przedmiotem kontrolowanego postępowania, co zostało już wcześniej podkreślone jest wniosek inwestora o udzielenie pozwolenia na budowę dla projektowanej przezeń inwestycji. Brak było tym samym podstaw by w toku postępowania administracyjnego Starosta wyjaśniał skarżącemu jak przeprowadzi obiektywne badanie poziomu hałasu generowanego przez działalność hali magazynowej lub przez działalność prowadzoną w przyszłości na terenie inwestycji, by ustalić która z nich powoduje hałas. Na marginesie powyższych uwag dodać trzeba, że jeśli - według skarżącego - hala magazynowa generuje ponadnormatywny hałas, to nic nie stoi na przeszkodzie, by z własnej inicjatywy zlecił przeprowadzenie badań poziomu hałasu i zainicjował odrębne postępowanie administracyjne w tym przedmiocie.

Podkreślić w dalszej kolejności trzeba, że w toku kontrolowanego postępowania inwestor na mocy postanowienia Starosty Rawskiego z 12 maja 2023 r. zobowiązany został między innymi do sporządzenia analizy uciążliwości wedle definicji określonej w § 11 rozporządzenia WT, w świetle której zostanie wykazane spełnienie przez inwestycję wymagań z zakresu ochrony przez hałasem i drganiami. Stosownie do treści § 11 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 rozporządzenia WT budynek z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi powinien być wznoszony poza zasięgiem zagrożeń i uciążliwości określonych w przepisach odrębnych, przy czym dopuszcza się wznoszenie budynków w tym zasięgu pod warunkiem zastosowania środków technicznych zmniejszających uciążliwości poniżej poziomu ustalonego w tych przepisach bądź zwiększających odporność budynku na te zagrożenia i uciążliwości, jeżeli nie jest to sprzeczne z warunkami ustalonymi dla obszarów ograniczonego użytkowania, określonych w przepisach odrębnych. Do uciążliwości, o których mowa w ust. 1, zalicza się w szczególności hałas i drgania (wibracje).

Według art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. e oraz art. 5 ust. 1 pkt 9 Pr. bud. obiekt budowlany jako całość oraz jego poszczególne części, wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając spełnienie podstawowych wymagań dotyczących obiektów budowlanych określonych w załączniku I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 305/2011 z dnia 9 marca 2011 r. ustanawiającego zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych i uchylającego dyrektywę Rady 89/106/EWG (Dz. Urz. UE L 88 z 04.04.2011, str. 5, z późn. zm.), dotyczących ochrony przed hałasem oraz poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej.

Zgodnie z art. 112 P.o.ś. ochrona przed hałasem polega na zapewnieniu jak najlepszego stanu akustycznego środowiska, w szczególności poprzez: utrzymanie poziomu hałasu poniżej dopuszczalnego lub co najmniej na tym poziomie; zmniejszanie poziomu hałasu co najmniej do dopuszczalnego, gdy nie jest on dotrzymany. Jak wynika z § 1 i tabeli nr 1 stanowiącej załącznik do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (tekst jedn.: Dz.U. z 2014 r., poz. 112) dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (czyli dla terenów sąsiadujących z terenem inwestycji) dopuszczalny poziom hałasu wynosi 50 db w przedziale czasu odniesienia równym 8 najmniej korzystnym godzinom dnia kolejno po sobie następującym oraz 40 dB w przedziale czasu odniesienia równym 1 najmniej korzystnej godzinie w nocy. Natomiast dla terenów mieszkaniowo-usługowych, do których zgodnie z regulacjami m.p.z.p. kwalifikuje się teren inwestycji, dopuszczalne poziomy hałasu wynoszą 55 dB i 45 dB.

Zgodnie z pkt 1.7. Wpływ inwestycji na środowisko oraz higienę i zdrowie użytkowników części opisowej projektu budowalnego (str. 10) eksploatacja budynku oraz związanych z nim urządzeń budowlanych, ze względu na jego funkcję oraz zaprojektowane rozwiązania przestrzenne i techniczne, nie wiąże się z nadmierną emisją hałasu. Budynki oraz związane z nimi urządzenia budowlane są zaprojektowane w sposób spełniający wymogi § 323 i 324 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2[...] r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Sporządzono pomiary drgań oraz hałasu dla analogicznej inwestycji, na podstawie których stwierdzono, że projektowana inwestycja nie będzie przekraczać dopuszczalnego poziomu hałasu dla zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oraz nie powoduje przekroczeń amplitudy przyspieszenia drgań. W sąsiedztwie rampy dostawczej zaprojektowano ogrodzenie akustyczne spełniające ochronę akustyczną równą ekranom akustycznym na trasach szybkiego ruchu jako dodatkowe zabezpieczenie przed emisją hałasu.

Z załączonego do projektu protokołu z pomiarów drgań w gruncie na terenie sąsiadującym z terenem inwestycji sporządzonego dla analogicznej jak projektowana inwestycji wynika, iż badanie poziomu drgań przeprowadzono podczas rozładunku największej dostawy towaru jaką przyjmuje sklep B. w G. przy ul. [...], która zwierała 33 palety, dostarczone przez 40-tonowy samochód ciężarowy. Wymuszeniami dynamicznymi, które zmierzono był cały proces dostawy towaru do sklepu obejmujący przyjazd samochodu ciężarowego, rozładowanie towaru z odłożeniem go w sklepie oraz na zewnątrz budynku, odjazd samochodu ciężarowego, przetransportowanie towaru z zewnątrz budynku do magazynu. Pomiary wykazały, że cały proces dostawy towaru do sklepu nie powoduje przekroczeń apmlitudy przyspieszenia drgań. Z kolei, według protokołu z przeprowadzonych pomiarów hałasu od rampy rozładunkowej sklepu zlokalizowanej w pobliżu inwestycji, czas całego procesu dostawy, z pominięciem kilkunastu minut kiedy samochód czekał z wyłączonym silnikiem na możliwość podjechania pod rampę rozładunkową, wyniósł 1 godz. 16 minut i 30 sek. W wybranym sklepie, dostawa towaru przyjeżdża maksymalnie raz dziennie a pomiar wykonano dla największego obłożenia towaru jaki występuje dla tej placówki, czyli 33 palet przywiezionych przez 40 tonowy samochód. Wyznaczony równoważny poziom dźwięku odniesiony do czasu trwania procesu dostawy towaru do sklepu wyniósł na granicy działki 47,4 dB. W przypadku gdy zakład graniczy z terenem zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, gdzie dopuszczalny poziom hałasu w porze dziennej wynosi 50 dB, transport i rozładunek towaru nie będą powodować przekroczeń. Wbrew odmiennemu stanowisku skarżącego załączone do projektu budowlanego protokoły z pomiarów drgań i hałasu wykonane na analogicznej inwestycji stanowią wiarygodny dowód w sprawie, który został oceniony przez organy orzekające poprawnie, zgodnie z wymogami art. 80 k.p.a., co czyni zarzut skargi w tym zakresie wadliwym. Co istotne, w toku postępowania wyjaśniającego skarżący nie zdołał skutecznie podważyć powyższych dowodów chociażby poprzez przedłożenie dowodów przeciwnych w postaci własnych protokołów z pomiarów drgań i hałasu sporządzonych w innym otoczeniu akustycznym. Dla potrzeb rozpatrywanej sprawy i oceny legalności zaskarżonej decyzji niebagatelne znaczenie ma fakt, który zdaje się pomijać skarżący, że na etapie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę nie jest możliwe ustalenie rzeczywistego poziomu hałasu, który będzie generowała projektowana inwestycja, uwzględniającego wszystkie samochody ciężarowe, które będą obsługiwane w związku z działalnością przedsiębiorców korzystających z pomieszczeń w planowanym obiekcie w ciągu całej doby w dniu roboczym, jak również innych pojazdów mechanicznych i działanie urządzeń (m.in. samochodów osobowych, wózków widłowych, głośników, megafonów). Rzeczywisty poziom hałasu z terenu spornej inwestycji będzie możliwy do ustalenia dopiero po jej zrealizowaniu, na etapie jej funkcjonowania. W tym stanie rzeczy na obecnym etapie postępowania ferowane przez skarżącego żądanie zmiany projektu w ten sposób by odpowiednie ekrany akustyczne zostały umieszczone na całej długości granicy z działkami, na których mają być posadowione planowane budynki a działkami nr [...], [...] i [...] nie zasługuje uwzględnienie, choć nie można z góry wykluczyć, że realizację takich ekranów w przyszłości wymusi na inwestorze funkcjonowanie inwestycji.

W tym stanie rzeczy zarzuty rażącego naruszenia art. 5 ust. 1 pkt 9 Pr. bud. i art. 112 pkt 1 i 2 P.o.ś. Sąd ocenił jako wadliwe.

Błędny jest wreszcie podniesiony w skardze zarzut rażącego naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. Akta sprawy dowodzą, że skarżący aktywnie uczestniczył w toczącym się postępowaniu administracyjnym. Nadto, organ pierwszej instancji przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę umożliwił stronom postępowania wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, o czym świadczy zawiadomienie z 27 lipca 2023 r. Z możliwości tej skarżący wraz z uczestnikiem postępowania H. S. skorzystał zapoznając się 21 sierpnia 2023 r. w siedzibie organu z aktami sprawy oraz wykonując ich fotokopie, a następnie wyrażając swoje stanowisko w piśmie z 1 września 2023 r. Co prawda, w odpowiedzi na powyższe pismo, inwestor przy piśmie z 27 września 2023 r. załączył do akt opinię prawną, z którą skarżący nie mógł się zapoznać przed wydaniem decyzji pierwszoinstancyjnej, niemniej jednak powyższe uchybienie należy ocenić jako pozostające bez istotnego wpływu na wynik sprawy. W ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że dla skuteczności zarzutu pozbawienia strony możliwości czynnego udziału w toczącym się postępowaniu administracyjnym koniecznym jest wykazanie, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło stronie przeprowadzenie konkretnych czynności procesowych, a w następstwie realizację przysługujących jej praw i nie mogło być konwalidowane na późniejszych etapach tego postępowania, jak również, że naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy. To do strony stawiającej zarzut należy więc wykazanie istnienia związku przyczynowego między naruszeniem przepisów postępowania, a wynikiem sprawy. Strona powinna wykazać, że niezawiadomienie jej przed wydaniem decyzji o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków dowodowych uniemożliwiło jej dokonanie w danym postępowaniu konkretnej czynności procesowej. Naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. ocenić należy z punktu widzenia uniemożliwienia stronie podjęcia konkretnie wskazanej czynności procesowej oraz wpływu tego uchybienia na wynik sprawy (vide: wyroki NSA z: 23 listopada 2023 r. sygn. akt II OSK 563/23, 20 czerwca 2023 r. sygn. akt II OSK 2157/20, 5 maja 2023 r. sygn. akt II OSK 88/23 sygn. akt II OSK 842/20 - www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Innymi słowy, uchybienie art. 10 § 1 k.p.a. może stanowić podstawę uchylenia decyzji jedynie wówczas gdy strona wykaże, że naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy. Strona powinna zatem wykazać, że gdyby do takiego uchybienia nie doszło, wynik sprawy byłby odmienny. W kontrolowanej sprawie skarżący nie wykazał związku przyczynowo - skutkowego pomiędzy brakiem możliwości zapoznania się z pismem inwestora a wynikiem sprawy.

Reasumując, Sąd stwierdził, że wobec spełnienia przez projektowaną inwestycję wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 Pr. bud., organ administracji architektoniczno-budowlanej, zgodnie z brzmieniem art. 35 ust. 4 Pr. bud., nie mógł odmówić inwestorowi wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę, o czym orzekł, jak w sentencji wyroku.