Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 503/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-08-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia 15 maja 2018 r. nr 40 w przedmiocie uznania ponaglenia za nieuzasadnione postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 15 maja 2018 r. nr [...] wydanym na podstawie art. 37 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.; dalej w skrócie jako "k.p.a.") Komendant Wojewódzki Policji w [...] uznał za nieuzasadnione ponaglenie wniesione przez M. K. Wskazane ponaglenie dotyczyło bezczynności Komendanta Powiatowego Policji w [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia o treści żądanej przez stronę.

W dniu 13 lipca 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła przekazana przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] skarga M. K. na wyżej wskazane postanowienie.

W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w [...] wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na te akty jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.

Z powyżej wskazanego przepisu jednoznacznie wynika, iż przedmiotem skargi mogą być tylko postanowienia, na które przysługuje zażalenie albo kończące postępowanie, albo rozstrzygające sprawę co do istoty. Co oczywiste, skarga jest niedopuszczalna, gdy postanowienie jest niezaskarżalne.

W postępowaniu administracyjnym obowiązuje zasada, że na wydane w toku postępowania postanowienie służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi (zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a.) lub gdy przepis szczególny tak stanowi - jeżeli organ administracji publicznej wydaje postanowienie w oparciu o taki przepis. Takie ukształtowanie prawa do wniesienia zażalenia wynika z charakteru postanowienia, które nie załatwia sprawy co do istoty, lecz dotyczy poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania (zgodnie z art. 123 § 2 k.p.a.). Dlatego nie ma tu znaczenia wola podmiotu, do którego kierowane jest dane postanowienie. Prawo do wniesienia zażalenia wynika bowiem z elementu obiektywnego w postaci istnienia normy prawnej przewidującej takie prawo.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie wydane w oparciu o przepis art. 37 § 6 k.p.a. Zastosowany przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] przepis art. 37 § 6 k.p.a. przewiduje wydanie w toku postępowania administracyjnego postanowienia rozpatrującego ponaglenie. Unormowanie to służy zwalczaniu bezczynności lub przewlekłości w załatwianiu sprawy. Przepis ten nie zawiera jednakże normy, która uprawniałaby adresata postanowienia do wniesienia zażalenia. Nie jest to również postanowienie kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty. Powyższe postanowienie ma charakter wpadkowy (incydentalny) i nie przysługuje na nie zażalenie.

Odnosząc się z kolei do faktu zawarcia błędnego pouczenia w postanowieniu z dnia 15 maja 2018 r. nr [...] Sąd wskazuje, że w świetle art. 112 w zw. z art. 126 k.p.a. błędne pouczenie w postanowieniu co do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Stwierdzić jednakże należy, że błędne pouczenie nie może kreować nowych praw dla strony postępowania, nieprzewidzianych w obowiązujących przepisach. Innymi słowy, błędne pouczenie zawarte w treści wydanego postanowienia nie stwarza dla skarżącej prawa do złożenia skargi do sądu administracyjnego.

Jak wskazano powyżej zaskarżone przez skarżącą postanowienie nie mieści się w kategorii określonej w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., a zatem nie podlega kontroli sądu administracyjnego.

Wystąpienie powyższej okoliczności skutkować musi odrzuceniem wniesionej skargi na podstawie art. 58 § 1 punkt 1 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 punkt 1 tej ustawy sąd odrzuca skargę jeżeli zainicjowana tą skargą sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku działając na podstawie art. 58 § 1 punkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.