Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 2466/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 115, art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1, art. 100 ust. 1 pkt 2, art. 100 ust. 4
journal: Dz.U. 2015 poz 613
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć (spr.), Protokolant Katarzyna Lisiecka-Mitula, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2016 r. przy udziale - sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego – wysokości zobowiązania, odpowiedzialności osoby trzeciej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Celnej w K. decyzją z [...] r. nr [...] , utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. z [...] r nr [...] , dotyczącą określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym w związku z nabyciem wewnątrzwspólnotowym samochodu osobowego marki [...] o numerze nadwozia [...] rok produkcji 2009, pojemność silnika 2000 cm3, na kwotę 11.524 zł oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej "A" Sp. z o.o. oraz "B" Sp. z o.o. jako byłych wspólników Spółki cywilnej "C" "B" Sp. z o.o., "A" Sp. z o.o.

W podstawie prawnej organ powołał art. 233 § 1 pkt 1, art. 107 §1 i § 2, art. 108 § 1, art. 115 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm., zwanej dalej O.p.) oraz art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1, art. 100 ust. 1 pkt 2, art. 100 ust. 4, art. 101 ust. 2 pkt 1, art. 102 ust. 1, art. 104 ust. 1 pkt 2, art. 105, art. 106 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. nr 3, poz. 11 ze zm., zwanej dalej u.p.a.).

Przedstawiając dotychczasowy przebieg postępowania podatkowego organ wyjaśnił, że Naczelnik Urzędu Celnego w B. postanowieniem z [...], r. wszczął z urzędu postępowanie podatkowe wobec Spółki cywilnej "C" "B" Sp. z o.o., "A" Sp. z o.o., w celu określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki [...] o numerze nadwozia [...] , rok produkcji 2009, pojemność silnika 2000 cm3. W trakcie postępowania w odpowiedzi na zapytanie organu, przedstawiciel producenta "D" Sp. z o.o. poinformowała, że sporny samochód [...] - został wyprodukowany jako osobowy 5 miejscowy. W dniu 30 marca 2015 r. w Urzędzie Celnym w R. przeprowadzono dowód z oględzin spornego samochodu. Z czynności tej sporządzono protokół, do którego załączono dokumentację fotograficzną. Następnie Naczelnik Urzędu Celnego w B. decyzją nr [...] z [...] r. określił kwotę zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...] o numerze nadwozia [...] , rok produkcji 2009, pojemność silnika 2000 cm3, uznając, iż ww. samochód jest samochodem zasadniczo przeznaczonym do przewozu osób, ponieważ wynika to m. in. z oględzin pojazdu oraz z zebranego materiału dowodowego. Organ I instancji stwierdził, że przedmiotowy samochód posiada cechy charakterystyczne dla samochodów osobowych (objętych pozycją 8703) i jego nabycie wewnątrzwspólnotowe podlega akcyzie. W konkluzji decyzji Naczelnik Urzędu Celnego w B. wskazał, że podatnik tj. Spółka cywilna ""C" " "B" Sp. z o.o., "A" Sp. z o.o. dokonała nabycia wewnątrzwspólnotowego spornego samochodu. Jednocześnie organ podatkowy I instancji wskazał, iż w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie podejmowane jest w trybie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej "A" Sp z o.o. oraz "B" Sp. z o.o. jako byłych wspólników Spółki cywilnej "C" "B" Sp. z o.o., "A" Sp. z o.o.

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem "A" Sp. z o.o. były wspólnik Spółki cywilnej ""C" " "B" Sp. z o.o., "A" Sp. z o.o., wniosła odwołanie, żądając uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia lub na zasadzie art. 229 O.p. wniosła o zmianę decyzji po wcześniejszym przeprowadzeniu postępowania we wskazanym w odwołaniu zakresie.

Zaskarżonej decyzji strona zarzuciła naruszenie:

1. art. 187 § 1 i art. 192 O.p. poprzez przyjęcie, iż zakup spornego samochodu nastąpił na rzecz spółki cywilnej "C" - mimo istnienia zasadniczych wątpliwości w treści faktury co do podmiotu, który dokonał nabycia;

2. art. 122 w związku z art. 180 § 1, 187 § 1 i 188 O.p. poprzez pominięcie dowodów zawnioskowanych przez stronę w piśmie z 18 maja 2015 r. tj.:

a) przesłuchania M. K. na okoliczność ustalenia, czy "A" Spółka z o.o. posiada dokumentację dotyczącą samochodu marki [...] , pozwalającą ustalić datę i cenę jego nabycia oraz strony umowy nabycia tego samochodu;

b) przesłuchania P. P. na okoliczność ustalenia daty nabycia samochodu marki [...] stron umowy, ceny zakupu;

c) dokumentacji dotyczącej zakupu samochodu marki [...] , znajdującej się w posiadanej przez P. P. dokumentacji spółki cywilnej "C" na okoliczność ustalenia wszystkich istotnych okoliczności związanych z zakupem samochodu marki [...] .

Dyrektor Izby Celnej zaskarżoną decyzją z [...] r. utrzymał w mocy decyzję pierwszoinstancyjną.

Na wstępie organ odwoławczy zacytował treść przepisów dotyczących odpowiedzialności osób trzecich, tj.: art. 107 § 1, art. 107 § 2 pkt 1 – 4, art. 115 O.p. i wyjaśnił, iż w maju 2013 r. wobec Spółki cywilnej ""C" " "B" Sp. z o.o., "A" Sp. z o.o. powstało zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym przerodzone następnie w zaległość podatkową. Wobec powyższego skoro "A" Sp. z o.o. oraz "B" Sp. z o.o. byli wspólnikami Spółki cywilnej w okresie powstania zaległości podatkowej (byli nimi do dnia rozwiązania Spółki), to Naczelnik Urzędu Celnego w B. w sposób prawidłowy wszczął postępowanie, a następnie wydał decyzję określając wymiar podatku akcyzowego dla byłych wspólników spółki cywilnej i orzekł o solidarnej odpowiedzialności byłych wspólników za zaległość podatkową.

Przechodząc do meritum powstałego w sprawie sporu organ stwierdził, iż sprowadza się on do wyjaśnienia kwestii uznania samochodu marki [...] o numerze nadwozia [...] , rok produkcji 2009, pojemność silnika 2000 cm3, jako samochodu osobowego, co w związku z jego przemieszczeniem z terytorium Państwa Członkowskiego na terytorium kraju spowodowało powstanie obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym.

Według Dyrektora Izby Celnej procedura klasyfikowania konkretnego pojazdu samochodowego do poszczególnego kodu CN powinna przebiegać w ten sposób, że najpierw ustalane jest przeznaczenie danego pojazdu. Jeżeli przeznaczony jest on zasadniczo do przewozu osób objęty jest kodem 8703, jeżeli natomiast służy do przewozu towarów, obejmuje go kod 8704. Dopiero po ustaleniu przeznaczenia danego samochodu możliwe jest posłużenie się dodatkowym warunkiem określonym w notach wyjaśniających do kodu 8703.

W tym miejscu organ II instancji zwrócił uwagę na wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie C-486/06 BVBA Van Landeghem przeciwko Belgische Staat, w którym w pkt 27 wskazano, że: "Zgodnie z brzmieniem pozycji 8703, tj. "Pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób" główne przeznaczenie tych pojazdów jest decydujące dla klasyfikacji. Przeznaczenie to określa ogólny wygląd spornych w postępowaniu przed sądem krajowym pojazdów i ogół cech tych pojazdów, nadający im ich zasadnicze przeznaczenie" (zob. podobnie wyrok ETS z dnia 11 stycznia 2007 r., w sprawie C-400/05 B.A.S. Trucks BV przeciwko Staatssecretaris van Financien, pkt 40).

Dalej organ odwoławczy stwierdził, że zebrany materiał dowodowy wskazuje, że Spółka cywilna nabyła samochód osobowy. Z oględzin samochodu wynika, że jest on samochodem o nadwoziu zamkniętym, pięciodrzwiowym (4 boczne wahadłowe drzwi, 1 drzwi uchylne tylne - klapa bagażnika); wszystkie drzwi z oknami; tylne okna wzdłuż dwubocznych paneli; wyposażenie wewnętrzne pojazdu (tj. kierowca + 4 miejsca dla pasażerów) wskazuje na wyposażenie w: stałe siedzenia, zagłówki, możliwość uchylania siedzeń, punkty kotwiące z przeznaczeniem do montażu pasów bezpieczeństwa, oświetlenie, dywaniki, wentylacja, popielniczki, wykładzina podłogowa wykładzina boczna, uchwyty górne dla pasażerów; brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób jak i towarów; samochód posiada dwa rzędy siedzeń w części przedniej (2 sztuki) i części tylnej (3 sztuki), razem 5 miejsc siedzących.

W ocenie organu powyższe ustalenia dowodzą, że sporny samochód został konstrukcyjnie zaprojektowany i wyposażony przez producenta tak, aby jego zasadniczą funkcją był przewóz osób. Nadto przedstawiciel na Polskę producenta przedmiotowego samochodu osobowego tj. "A" Sp. z o.o. poinformował, iż samochód wyprodukowany został jako pojazd osobowy 5 miejscowy.

Organ uznał, że z powyższego wynika, że przeznaczenie według zamysłu producenta to - samochód osobowy. Możliwość dokonywania zmiany budowy pojazdu w stosunku do wersji fabrycznej, prowadząca do zmiany walorów użytkowych a nawet zmiana przeznaczenia pojazdu mająca wówczas charakter wtórny nie ma wpływu na klasyfikację pojazdu, gdyż podstawowe znaczenie w tej kwestii ma przeznaczenie nadane przez producenta. Producent nie dokonywał w nim żadnych przeróbek wnętrza ani tylnej części nadwozia, które miałyby wpływ na zmianę zasadniczego przeznaczenia przedmiotowego samochodu. Istotnym dla sprawy jest wyłącznie to, że nabyty wewnątrzwspólnotowo przedmiotowy samochód stanowi pojazd przeznaczony konstrukcyjnie dla przewozu osób.

Następnie organ wyjaśnił, że klasyfikacja spornego pojazdu samochodowego do poszczególnego kodu CN jednoznacznie potwierdza, iż przeznaczony jest on zasadniczo do przewozu osób, a więc objęty jest kodem 8703. Samochód marki [...] o numerze nadwozia [...] , rok produkcji 2009, pojemność silnika 2000 cm3, w momencie powstania obowiązku podatkowego posiadał wskazane cechy samochodu osobowego, które zgodnie z notami wyjaśniającymi do Taryfy Celnej, należy uznać jako cechy projektowe zwykle stosowane do pojazdów osobowych, a więc:

(a) obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli (pojazd w całości przeszklony),

(b) obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu.

(c) brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenia dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenia tylna, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów.

(d) wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczona dla pasażerów.

(e) obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym.

Z kolei zgodnie z brzmieniem pozycji CN 8704, obejmuje ona pojazdy samochodowe do transportu towarowego. Tym samym w myśl ww. wyjaśnień do Taryfy celnej klasyfikacja pewnych pojazdów mechanicznych do niniejszej pozycji zależy od pewnych cech, które wskazują na to, że pojazdy są przeznaczone głównie do transportu towarów, a nie do transportu osób (pozycja 8703). Cechy te są szczególnie pomocne przy określaniu klasyfikacji pojazdów mechanicznych, których masa brutto nie przekracza 5 ton, i które posiadają oddzieloną część tylną lub otwartą naczepę, normalnie wykorzystywaną do transportu towarów, ale mogącą posiadać tylne siedzenia-ławki, które nie mają pasów bezpieczeństwa, punktów mocowania ani wyposażenia kojarzonego z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów i które są składane płasko na boki w celu umożliwienia ! pełnego wykorzystania naczepy do transportu towarów. Do tej kategorii pojazdów mechanicznych należą tzw. pojazdy "wielozadaniowe" (np. pojazdy w typie vana, pojazdy typu pickup oraz niektóre SUV-y (Sports Utility Vehicles)). O tym, że dany pojazd kwalifikuje się do tej pozycji świadczą następujące cechy:

a) siedzenia-ławki bez wyposażenia zabezpieczającego (np. pasów bezpieczeństwa lub punktów do zamocowania pasów bezpieczeństwa i potrzebnego do tego wyposażenia) ani bez wyposażenia kojarzonego z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów w części tylnej znajdującej się za siedzeniem kierowcy i przednimi siedzeniami pasażerów. Siedzenia te są zwykle składane tak, aby możliwe było pełne wykorzystanie tylnej części pojazdu (vany) lub naczepy (pojazdy typu pickup) do transportu towarów.

b) oddzielna kabina dla kierowcy i pasażerów oraz oddzielna otwarta naczepa z panelami bocznymi i nakładaną klapą (pojazdy typu pickup);

c) brak okien na bokach pojazdu; obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi bez okien na bokach pojazdu lub z tyłu, przeznaczonych do załadunku i rozładunku towarów (vany);

d) zamontowany na stałe panel lub przegroda pomiędzy częścią dla kierowcy i pasażerów siedzących z przodu a częścią tylną;

e) brak wyposażenia części załadunkowej pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki).

Reasumując organ odwoławczy stwierdził, że sporny samochód w przeważającej większości posiada cechy określone dla samochodów do przewozu osób, zatem jako pojazd osobowy, podlega on akcyzie. Wynika stąd, że organ pierwszoinstancyjny prawidłowo wyliczył kwotę podatku akcyzowego, przyjmując, iż podstawa opodatkowania z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...] o numerze nadwozia [...] , rok produkcji 2009, pojemność silnika 2000 cm3, wynika z ceny ustalonej w umowie kupna - sprzedaży z 9 września 2009 r., która wynosi 14.735 EUR (61.959 zł-kurs EUR 4,2049 zł), zaś kwota podatku akcyzowego wynosi: 61.959 x 18,6% = 11.524 zł.

Organ odwoławczy stwierdził też, że nie są zasadne zarzuty dotyczące naruszenia przepisów prawa procesowego. Organ argumentował, że w toku postępowania podatkowego zebrał konieczny materiał dowodowy w postaci całej dokumentacji ze wskazaniem konkretnych dokumentów, zatem wniosek dowodowy strony z 2 października 2015 r. o potwierdzenie wprowadzenia na polski obszar celny pojazdu ciężarowego jest całkowicie bezpodstawny.

Odnosząc się z kolei do zarzutu, że "A" Sp. z o.o. nie mogła być uznana za podatnika podatku akcyzowego z tytułu czynności nabycia wewnątrzwspólnotowego spornego samochodu, Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, iż jest on niezasadny, o czym świadczy zebrany materiał dowodowy w postaci:

- umowy spółki cywilnej, z której jednoznacznie wynika, iż prezesem spółki jest P. P. , który zarazem jest pełnomocnikiem spółki posiadającym pełną zdolność do czynności prawnych oraz jest uprawniony do jej reprezentacji jednoosobowo,

- faktury zakupu nr [...] z [...] r., z której wynika, iż stroną zakupu pojazdu jest "C" P. P. posługujący się nr VAT (NIP) [...] ,

- faktury VAT [...] , dotyczącej dalszej sprzedaży spornego pojazdu na terytorium kraju, której dokonała Spółka cywilna ""C" " "B" Sp. zo.o., "A" Sp. z o.o.

Na powyższą decyzję strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, domagając się jej uchylenia i zarzucając organowi odwoławczemu naruszenie:

I. Przepisów prawa procesowego mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to:

1. art. 122 w zw. z art, 180 § 1, art. 187 § 1, art. 188, art. 192 i art. 229 O.p., poprzez:

a) poczynienie ustaleń faktycznych na podstawie części zgromadzonego materiału dowodowego;

b) bezzasadne pominięcie dowodów służących ustaleniu okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, zgłoszonych przez "A" Spółkę z o.o. w pismach z [...] r., to jest:

- dowodu z przesłuchania świadków M. K. oraz P.P.,

- dowodu rejestracyjnego z 2 stycznia 2009 r.,

- zaświadczenia o stanie technicznym pojazdu z 24 maja 2013 r.,

- dokumentu identyfikacyjnego pojazdu z 24 maja 2013 r.,

- dowodu rejestracyjnego z 20 października 2010 r.,

- zaświadczenia o stanie technicznym pojazdu z 20 sierpnia 2013 r.,

- dokumentu identyfikacyjnego pojazdu z 20 sierpnia 2013 r.;

2. art. 122 w zw. z art. 180 § 1 i art. 187 § 1 O.p., poprzez przyjęcie, iż nabycie samochodu marki [...] o numerze nadwozia [...] nastąpiło na rzecz "C" Spółki Cywilnej "B" Sp. z o.o. "A" Sp. z o.o., podczas gdy dowody zgromadzone w niniejszym postępowaniu i zawnioskowane przez skarżącego nie dają podstaw do przyjęcia, iż nabycie nastąpiło na rzecz skarżącego;

3. art. 124 w zw. z art. 210 § 1 pkt 6 O.p., poprzez niewyjaśnienie w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji odstąpienia od przeprowadzenia dalszego postępowania dowodowego w sytuacji, w której dotychczas zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, iż nabycie samochodu marki [...] nastąpiło na rzecz "C" Spółki Cywilnej, a nie P. P. .

II. Prawa materialnego, to jest: art. 107 § 1 i 2, art. 108 § 1 i art. 115 O.p. oraz art. 1 ust. 1, 3 ust. 1, art. 100 ust. 1 pkt 2, art. 100 ust. 4, art. 101 ust. 2 pkt 1, art. 102 ust. 1, art. 104 ust. 1 pkt 2, art. 105, art. 106 ust. 2 i ust. 3 u.p.a., poprzez orzeczenie o solidarnej odpowiedzialności podatkowej "A" Spółki z o.o. oraz "B" Spółki z o.o. jako byłych wspólników "C" Spółki Cywilnej "B" Sp. z o.o. "A" Sp. z o.o. tytułem nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki [...] w sytuacji, w której nie poczyniono jednoznacznych, niebudzących wątpliwości ustaleń co do nabycia tego samochodu na rzecz "C" Spółki Cywilnej, a w konsekwencji przy braku podstaw do obciążenia odpowiedzialnością z tytułu tego zobowiązania podatkowego byłych wspólników spółki cywilnej.

Niezależnie od powyższych uchybień, zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił nadto naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, to jest:

1) art. 122 w zw. z art. 197 § 1 O.p., poprzez dokonanie oględzin samochodu [...] bez udziału biegłego, podczas gdy oględziny takiego samochodu celem ustalenia, czy jest on samochodem ciężarowym, czy też osobowym, wymagają wiadomości specjalnych;

2) art. 122 w zw. z art, 187 § 1 O.p., poprzez poczynienie ustaleń, czy samochód marki [...] jest samochodem osobowym, czy ciężarowym, w oparciu o ogólną informację od przedstawiciela producenta, podczas gdy koniecznym było uzyskanie informacji o cechach pojazdu, które posiadał on bezpośrednio po jego wyprodukowaniu.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd administracyjny zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014, poz. 1647) sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tego artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje zatem sprawę rozstrzygniętą zaskarżonym orzeczeniem z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej p.p.s.a) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Przeprowadzone w określonych na wstępie ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonego wyroku wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Spór w rozpoznawanej sprawie dotyczy dwóch kwestii. Po pierwsze tego, czy nabyty i sprowadzony na terytorium kraju w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego samochód "A" ki [...] o numerze nadwozia [...] , rok produkcji 2009, pojemność silnika 2000 cm3 jest - jak dowodzi Dyrektor Izby Celnej – samochodem przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób (klasyfikowanym do kodu CN 8703), czy też samochodem ciężarowym (pozycja CN 8704), jak twierdzi strona skarżąca. Po drugie zaś, czy Spółka cywilna "C" "B" Sp. z o.o., "A" Sp. z o.o., była podatnikiem podatku akcyzowego, z uwagi na wewnątrzwspólnotowe nabycie spornego samochodu.

Za podstawę wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przyjął, w jego ocenie prawidłowe, ustalenia stanu faktycznego dokonane w zaskarżonej decyzji przez Dyrektora Izby Celnej (por. uchwała NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09).

Przypomnieć trzeba, że opodatkowaniu akcyzą podlega nabycie wewnątrzwspólnotowe, którym jest przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju - art. 2 ust. 1 pkt 9 u.p.a.

W konsekwencji, zgodnie z art. 101 ust. 2 pkt 1 u.p.a. obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrz wspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym powstaje z dniem przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 102 ust. 1, ust. 2 i ust. 4 u.p.a., podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 lub 2 u.p.a.. W przypadkach, o których mowa w art. 101 ust. 2 pkt 1 u.p.a. jeżeli przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju dokonał inny podmiot niż podmiot, który nabył prawo rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która nabyła prawo rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel. Natomiast art. 106 ust. 2 i 3 powołanej ustawy stanowi, że podatnik z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego jest obowiązany po dokonaniu jego przemieszczenia na terytorium kraju, bez wezwania organu podatkowego złożyć deklarację uproszczoną, według ustalonego wzoru, właściwemu naczelnikowi urzędu celnego w terminie 14 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego, nie później jednak niż w dniu rejestracji samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Podatnik z tytułu nabycia wewnątrz-wspólnotowego samochodu osobowego jest obowiązany po dokonaniu jego przemieszczenia na terytorium kraju, bez wezwania organu podatkowego dokonać obliczenia i zapłaty na rachunek właściwej izby celnej, akcyzy w terminie 30 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego, nie później jednak niż w dniu rejestracji samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Przechodząc zatem do rozstrzygnięcia sporu w zakresie klasyfikacji samochodu marki [...] o numerze nadwozia [...] , rok produkcji 2009, pojemność silnika 2000 cm3, na wstępie należy przypomnieć, co zresztą słusznie akcentowały organy podatkowe, że według art. 3 ust. 1 u.p.a. do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN), zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej w brzmieniu ustalonym art. 1rozporządznia Komisji (WE) nr 948/2009 z dnia 30 września 2009 r. zmieniającego załącznik nr I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE.L. nr 287 z 31.10.2009r.). Zgodnie natomiast z art. 20 ust. 1, 2, 3 pkt a, 6 pkt a i b rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992, str. 1 ze zm.) w przypadku powstania długu celnego należności wymagane zgodnie z prawem określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich. Inne środki ustanowione odrębnymi przepisami wspólnotowymi i dotyczące wymiany towarowej są, o ile zaistnieje taka potrzeba, stosowane zgodnie z klasyfikacją taryfową tych towarów. Taryfa Celna Wspólnot Europejskich obejmuje towarową Nomenklaturę Scaloną. Klasyfikacja taryfowa towarów określa zgodnie z obowiązującymi przepisami: podpozycję Nomenklatury Scalonej lub podpozycję jakiejkolwiek nomenklatury określonej w ust. 3 lit. b), albo podpozycję każdej innej nomenklatury, która jest całkowicie lub częściowo oparta na Nomenklaturze Scalonej lub która dodaje do niej działy i która została przyjęta szczególnymi przepisami wspólnotowymi w celu zastosowania w wymianie towarowej środków innych niż środki taryfowe, do której musi zostać przyporządkowany towar.

Rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U.UE.L.87.256.1) w brzmieniu ustalonym art. 1rozporządznia Komisji (WE) nr 948/2009 z dnia 30 września 2009 r. zmieniającego załącznik nr I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE.L. nr 287 z 31.10.2009r.) ustanowiono nomenklaturę towarową, zwaną "Nomenklaturą Scaloną" lub w skrócie "CN" w celu spełnienia w tym samym czasie zarówno wymogów Wspólnej Taryfy Celnej jak i statystyk w dziedzinie handlu zewnętrznego Wspólnoty. Nomenklatura Scalona obejmuje: nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego; wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane "podpozycjami CN" w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca stawka celna; przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przypisy odnoszące się do podpozycji CN. Zgodnie z art. 2 i 3 tego rozporządzenia - Komisja ustanawia zintegrowaną taryfę celną Wspólnot Europejskich, zwaną dalej "Taric" opartą na Nomenklaturze Scalonej. Obejmuje ona: dodatkowe podpodziały wspólnotowe nazywane "podpozycjami Taric" konieczne do opisu towarów, z zastrzeżeniem specjalnych środków wspólnotowych wymienionych w załączniku II; stawki opłat celnych i inne obowiązujące opłaty; numery kodowe; wszystkie inne informacje konieczne do stosowania lub zarządzania zaangażowanymi środkami wspólnotowymi. Każda podpozycja CN posiada ośmiocyfrowy numer kodowy: pierwsze sześć cyfr stanowi numery kodowe odnoszące się do pozycji i podpozycji nomenklatury Systemu Zharmonizowanego; siódma i ósma cyfra określają podpozycje CN. Gdy pozycja lub podpozycja Systemu Zharmonizowanego nie jest dalej dzielona do celów wspólnotowych, siódma i ósma cyfra to "00". Dziewiąta cyfra jest zastrzeżona dla użytku Państw Członkowskich, dla statystycznych podpodziałów narodowych, które zostaną wprowadzone zgodnie z art. 5 ust. 3. Podpozycje Taric są określone cyfrą dziesiątą i jedenastą, które wraz z numerami kodowymi, określonymi w ust. 1, tworzą numery kodowe Taric. Wobec braku podpodziałów wspólnotowych, cyfra dziesiąta i jedenasta to "00". W przypadkach wyjątkowych można używać dodatkowego kodu Taric składającego się z czterech cyfr w celu zastosowania specjalnych środków wspólnotowych, które nie są kodowane lub kodowane niekompletnie na poziomie cyfry dziesiątej i jedenastej.

Z kolei według art. 4 i 5 Nomenklatura Scalona wraz ze stawkami celnymi i innymi stosownymi opłatami oraz środki taryfowe zawarte w Taric lub w innych uzgodnieniach wspólnotowych stanowi Wspólną Taryfę Celną, określoną w art. 9 Traktatu, która jest stosowana przy przywozie towarów do Wspólnoty. Nomenklatura Scalona, łącznie z jej numerami kodowymi i, tam gdzie to stosowne, wraz z dodatkowymi jednostkami statystycznymi, jest stosowana przez Wspólnotę i przez Państwa Członkowskie do statystyk odnoszących się do handlu zewnętrznego Wspólnoty. Taric jest używana przez Komisję i Państwa Członkowskie w celu zastosowania środków wspólnotowych dotyczących przywozu oraz, w miarę potrzeby, do wywozu i handlu między Państwami Członkowskimi. Numery kodowe Taric są stosowane do całego przywozu towarów objętych odpowiednimi podpozycjami. W miarę konieczności są one stosowane do wywozu i handlu między Państwami Członkowskimi.

W art. 9 ust. 1 lit a i art. 10 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej wskazano podstawę prawną do przyjmowania i publikowania not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Unii Europejskiej. Rozporządzenie to ustanowiło nomenklaturę, znaną jako "Nomenklatura scalona" lub w skrócie "CN", opartą na Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów znanego jako "System Zharmonizowany" lub w skrócie "HS". HS został uzupełniony przez swoje własne noty wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego.

Prawidłowej klasyfikacji dokonuje się zatem zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Stosownie więc do postanowień Ogólnych Reguł Interpretacji i not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Unii Europejskiej przyjmuje się następujące pozycje:

8703 - pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Niniejsza pozycja obejmuje "pojazdy wielofunkcyjne", takie jak pojazdy mechaniczne, które mogą przewozić zarówno osoby, jak i towary. Należą do tej ostatniej grupy samochody:

1. typu pickup - pojazd posiada zwykle więcej niż jeden rząd siedzeń i tworzą go dwie oddzielne przestrzenie, mianowicie zamknięta kabina do przewozu osób i otwarta lub zakryta powierzchnia do transportu towarów. Jednakże takie pojazdy mają być klasyfikowane do pozycji 8704, jeżeli maksymalna wewnętrzna długość podłogi powierzchni do transportu towarów jest większa niż 50 % długości rozstawu osi pojazdu lub, jeżeli posiadają one więcej niż dwie osie.

2. typu van, SUV - z więcej niż jednym rzędem siedzeń, musi spełniać wskazania podane w Notach wyjaśniających do HS do pozycji 8703. Jednakże pojazd tego typu z jednym rzędem siedzeń i nieposiadający żadnych stałych punktów ich kotwiczenia oraz urządzeń do instalowania siedzeń i bez wyposażenia bezpieczeństwa, znajdujących się w tylnej części pojazdu mają być klasyfikowane do pozycji 8704, jeżeli posiada stałą płytę lub przegrodę pomiędzy przestrzenią dla osób a powierzchnią ładunkową lub nawet okna w panelach bocznych.

8704 - pojazdy mechaniczne do transportu towarów. Tego typu pojazdy obejmują w szczególności: zwykłe ciężarówki i furgony (płaskie, pokryte impregnowanym brezentem, o nadwoziu zamkniętym itd.); ciężarówki i furgony dostawcze wszelkiego rodzaju; ciężarówki wyposażone w urządzenia do automatycznego wyładunku (wywrotki itp.); cysterny (wyposażone w pompy i bez pomp); ciężarówki- chłodnie i izotermiczne, ciężarówki o dwóch lub więcej platformach ładunkowych do przewozu kwasu itp.; ciężarówki przystosowane do dużych obciążeń z ramą kutą, z pochylniami ładunkowymi do przewozu urządzeń podnoszących albo koparek, transformatorów itp.; ciężarówki specjalnie skonstruowane do przewozu świeżego cementu, inne niż betoniarki transportowe objęte pozycją 8705; śmieciarki wyposażone w urządzenia do załadunku, prasowania itp.

Zgodnie z art. 12 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. – Prawo celne (Dz. U. nr 68, poz. 622 ze zm.) Minister właściwy do spraw finansów publicznych może ogłosić w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", w drodze obwieszczenia, wyjaśnienia do Taryfy celnej, obejmujące w szczególności noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (HS) oraz opinie klasyfikacyjne i decyzje Komitetu Systemu Zharmonizowanego. Na tej podstawie prawnej obwieszczeniem z dnia 1 czerwca 2006 r. obowiązującym od dnia 4 grudnia 2006 r. Minister Finansów (M.P. nr 86, poz. 880) ogłosił wyjaśnienia do Taryfy celnej, w celu zapewnienia jej właściwej interpretacji i jednolitego stosowania, stanowiące załącznik do obwieszczenia.

W uwagach do pozycji 8703 zapisano, że obejmuje ona na pojazdy mechaniczne różnego typu przeznaczone do przewozu osób, jednakże nie obejmuje pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8702. Określenie samochody osobowo-towarowe oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów.

Z kolei, w uwagach do pozycji 8704 wskazano, że obejmuje zwykłe ciężarówki i furgony (płaskie, pokryte impregnowanym brezentem, o nadwoziu zamkniętym itd.); ciężarówki i furgony dostawcze wszelkiego rodzaju: ciężarówki wyposażone w urządzenia do automatycznego wyładunku (wywrotki itp.); cysterny (wyposażone w pompy i bez pomp); ciężarówki – chłodnie i izotermiczne, ciężarówki o dwóch lub więcej platformach ładunkowych do przewozu kwasu itp.; ciężarówki przystosowane do dużych obciążeń z ramą kutą, z pochylniami ładunkowymi do przewozu urządzeń podnoszących albo koparek, transformatorów itp.; ciężarówki specjalne skonstruowane do przewozu świeżego cementu, inne niż betoniarki transportowe objęte pozycją 8705; śmieciarki wyposażone w urządzenia do załadunku, prasowania itp.

Dalej stwierdzić przyjdzie, odwołując się do klasyfikacji, że pozycja CN 8703 Pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi obejmuje te pojazdy samochodowe będące samochodami osobowo-towarowymi, które są przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), i których wnętrze jednocześnie może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów. Takim pojazdem był zgodnie z prawidłowymi ustaleniami organu podatkowego sporny samochód. Usunięcie tylnych siedzeń i pasów bezpieczeństwa, zamontowanie ścianki działowej nie wprowadziło istotnej konstrukcyjnej zmiany, która zmieniałaby przeznaczenie samochodu. Zasadnie zatem zakwestionowano prawidłowość zaklasyfikowania go do pozycji CN 8704. Określenie rodzaju pojazdu na gruncie rejestracji odbywa się na innych zasadach (w szczególności w oparciu o inne przepisy), aniżeli klasyfikacja taryfowa, dokumenty rejestracyjne nie mogły więc automatycznie skutkować przyjęciem, że przedmiotowy samochód jest samochodem ciężarowym, jak twierdzi skarżący.

Należy również zauważyć, że zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób bądź towarów ustalane jest przy tym na podstawie ogólnego wyglądu i ogółu cech samochodu (por. wyrok ETS z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie C-486/06, Lex nr 337569). Nie chodzi przy tym o subiektywne przekonanie, czy nawet sposób faktycznego użytkowania konkretnego pojazdu, lecz o obiektywne cechy samochodu pozwalające na stwierdzenie jego zasadniczego przeznaczenia. Określenie przeznaczenia pojazdu winno się odbywać w oparciu o całokształt okoliczności dotyczących konkretnego samochodu. Dopiero łącznie na podstawie tych wszystkich danych możliwe jest potwierdzenie charakteru samochodu jako pojazdu przeznaczonego zasadniczo do przewozu osób, a tym samym jego przynależność do kodu taryfy celnej 8703 i w konsekwencji opodatkowanie jego wewnątrzwspólnotowego nabycia podatkiem akcyzowym. W ocenie Sądu organ odwoławczy uwzględnił całokształt okoliczności sprawy, w tym dokumenty złożone przez skarżącego. Fakt, że z przeprowadzonych dowodów wyprowadził odmienne niż strona skarżąca wnioski dotyczące zasadniczego przeznaczenia pojazdu, nie świadczy o pominięciu czy nieuwzględnieniu dowodów złożonych przez stronę.

Nie ma też racji skarżąca twierdząc, ze organy podatkowe powinny były dopuścić dowody z opinii biegłego w trakcie oględzin samochodu, dowody zgłaszane w pismach z 18 maja i 8 października 2015 r., w postaci przesłuchania świadków M. K. oraz P. P., dowodu rejestracyjnego z 2 stycznia 2009 r., zaświadczenia o stanie technicznym pojazdu z 24 maja 2013 r., dokumentu identyfikacyjnego pojazdu z 24 maja 2013 r., dowodu rejestracyjnego z 20 października 2010 r., zaświadczenia o stanie technicznym pojazdu z 20 sierpnia 2013 r., dokumentu identyfikacyjnego pojazdu z 20 sierpnia 2013 r.

Raz jeszcze Sąd podkreśla, za stan w jakim sporny samochód przekroczył granice Polski przed jego pierwszą rejestracją w kraju nie jest sporny. Organy nie kwestionowały, że w samochodzie dokonano zmian, a pojazd przekroczył granicę Polski jako samochód ciężarowy w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym. Natomiast ocena tej przeróbki w kontekście uregulowania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnatrzwspólnoptowego tego samochodu należała do organów celnych, będących w tej sprawie organami podatkowymi. Nie wymagała wiedzy specjalistycznej innej od tej, jaką już dysponują organy celne.

Z kolei w związku z zasadą autonomii prawa podatkowego podkreślić w tym miejscu należy, że dla grupowania i klasyfikowania pojazdów i nadawania im poszczególnych kodów CN nie mają żadnego znaczenia obowiązujące w systemie prawnym przepisy o ruchu drogowym oraz przepisy w sprawie warunków technicznych, które pojazdy samochodowe powinny spełniać - zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym przedmiotowego pojazdu, jako istotne z punktu widzenia jego stanu technicznego, jako warunków dopuszczenia go do ruchu i rejestracji nie rodzi żadnych podatkowoprawnych konsekwencji, albowiem te wiązać należy tylko i wyłącznie, w świetle przepisów ustawy o podatku akcyzowym z klasyfikacją taryfową.

Nie zasługują na uwzględnienie argumenty dotyczące w istocie odmówienia mocy dowodowej dokumentom urzędowym, zwłaszcza dotyczącym rejestracji spornego samochodu w kraju, jako samochodu ciężarowego. Zdaniem Sądu nie można żądać od organów podatkowych, by stanowisko przyjęte przez inne organy administracji, które było zgodne z innymi przepisami, nie mającymi charakteru przepisów szczegółowych w stosunku do przepisów regulujących opodatkowanie akcyzą, miało być kontynuowane, skoro w istocie rozstrzygało wyłącznie kwestię rejestracji i dopuszczenia do poruszania się po drogach publicznych. Taka praktyka byłaby sprzeczna z zasadą praworządności (art. 120 O.p. i art. 7 Konstytucji RP), która zobowiązuje organy administracji do czuwania nad tym, by prowadzone przez nie postępowania, jak i wydane rozstrzygnięcia, były zgodne z obowiązującym porządkiem prawnym. Podkreślić także należy, że ustawodawca w ustawie o podatku akcyzowym w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego wprost odsyła do klasyfikacji wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN), nie zaś do przepisów Prawa o ruchu drogowym. Stąd też skonstruowana dla potrzeb Prawa o ruchu drogowym definicja samochodu ciężarowego przewidziana w art. 2 pkt 42 ww. ustawy nie ma zastosowania w sprawach z zakresu podatku akcyzowego uregulowanego odrębną ustawą. Należy bowiem przypomnieć, że definicja ustawowa wiąże na gruncie danego aktu prawnego i aktów wykonawczych do ustawy. Definicja tego samego pojęcia w innych ustawach – zarówno z zakresu prawa podatkowego, jak i z innych dziedzin prawa – nie ma zastosowania (B. Brzeziński, Szkice z wykładni prawa podatkowego, Oddk, Gdańsk 2002, s. 40).

Stąd też niezasadne są zarzuty skargi, że organ oparł się tylko na ogólnej informacji producenta dotyczącej spornego pojazdu, albowiem informacja ta była skonfrontowana z innymi dowodami w sprawie, tj. np. oględzinami spornego pojazdu.

Nie mogły także odnieść pożądanych skutków prawnych, zarzuty skargi dotyczące kwestionowania faktu, że Spółka cywilna "C" "B" Sp. z o.o., "A" Sp. z o.o., była podatnikiem podatku akcyzowego, z uwagi na wewnątrzwspólnotowe nabycie spornego samochodu.

Sąd podziela w tym zakresie ustalenia organów podatkowych, iż zebrany materiał dowodowy wskazuje, że Spółka cywilna ""C" " "B" Sp. z o.o., "A" Sp. z o.o. uzyskała status podatnika w związku z wewnątrzwspólnotowym nabyciem spornego pojazdu.

Słusznie wskazał organ, że wynika to z umowy Spółki cywilnej, wskazującej, iż prezesem Spółki jest P. P., który zarazem jest pełnomocnikiem Spółki posiadającym pełną zdolność do czynności prawnych oraz jest on uprawniony do jej reprezentacji jednoosobowo. Skoro zatem wszelkich czynności związanych z przywozem do kraju spornego samochodu dokonał P. P., będąc do tego upoważnionym umową Spółki, nie można twierdzić, że nie dokonał on wewnątrzwspólnotowego nabycia na rzecz Spółki. Zaznaczyć trzeba, że o działaniu P. P. na rzecz spółki cywilnej świadczy faktura zakupu nr [...] z 30 kwietnia 2013 r., z której wprawdzie wynika, iż stroną zakupu pojazdu jest "C" P. P. , jednakże wpisano na niej nr VAT (NIP) [...] , który to numer przynależy do Spółki cywilnej. Nadto po nabyciu wewnątrzwspólnotowym spornego pojazdu, dalszej jego sprzedaży na terytorium kraju zgodnie z fakturą VAT [..] dokonała Spółka cywilna ""C" " "B" Sp. z o.o., "A" Sp. z o.o.

W tej sytuacji zbędnym było dopuszczanie dowodów na okoliczność stwierdzenia zawarcia umowy kupna spornego pojazdu, czy też ustalenia, że P. P. nie działał na rzecz Spółki cywilnej.

Ewentualne zarzuty wobec P. P. w zakresie przekroczenia jego umocowania do działania w imieniu Spółki, bądź też żądania zwrotu dokumentacji Spółki nie mogą być przedmiotem niniejszego postępowania administracyjnego.

Zasadnie zatem organy uznały, że podatnikiem akcyzy w związku z przemieszczeniem spornego samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju, (zgodnie z art. 102 ust. 1 u.p.a.) jest Spółka cywilna "C" "B" Sp. z o.o., "A" Sp. z o.o., a w związku z rozwiązaniem tej Spółki z dniem 25 lipca 2013 r. prawidłowo też organy orzekły o odpowiedzialności byłych wspólników spółki cywilnej w oparciu o art. 115 O.p.

Wydając zaskarżoną decyzję organy podatkowe nie naruszyły przepisów prawa materialnego ani też przepisów prawa procesowego wskazanych w skardze.

Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalono skargę.