Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1745/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-01-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 650  Sprawy świadczeń społecznych w drodze wyjątku
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 46 par. 2 pkt 1 lit. b i art 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Karolina Kisielewicz po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi małoletniej R.O. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego K.O. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie renty rodzinnej w drodze wyjątku postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

R.O. reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego K.O. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] kwietnia 2019 r. (nr [...]) w przedmiocie renty rodzinnej w drodze wyjątku.

Strona skarżąca nie zawarła w skardze numeru PESEL, w związku z tym Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 6 sierpnia 2019 r. wezwał K.O. do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie swojego oraz skarżącej numeru PESEL, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania , pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że powyższe pismo zostało doręczone dorosłemu domownikowi adresata (M.O.) w dniu 16 sierpnia 2019 r. (k. 22 akt sądowych). K.O. nie udzieliła odpowiedzi na to wezwanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Według przepisu art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) pismo procesowe osoby fizycznej, będące pierwszym pismem procesowym w sprawie (a takim jest niewątpliwie skarga) powinno zawierać jej numer PESEL oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Niewskazanie w skarze numeru PESEL należy traktować jako brak formalny skargi, podlegający uzupełnieniu na wezwanie Sądu, stosownie do art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, który stanowi, że Sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi (por. np. postanowienie NSA z dnia 25 października 2019 r. sygn. akt I OZ 1017/19).

K.O. działająca w imieniu małoletniej R.O. nie wykonała w wyznaczonym, siedmiodniowym terminie, wezwania Sądu do usunięcia braku formalnego wniesionej skargi, poprzez podanie numeru PESEL. Z tego powodu wniesiona przez niego skarga nie może być merytorycznie rozpoznana i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy.

Na marginesie można dodać, że okoliczność, że numer PESEL skarżącej znajduje się w aktach administracyjnych sprawy, które zostały przez organ przesłane do Sądu, nie ma znaczenia dla wyniku niniejszego postępowania. Z treści art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyraźnie wynika, że jeśli pismo strony będącej osobą fizyczną jest pierwszym pismem w sprawie sądowoadministracyjnej (a tak było w sprawie niniejszej), to powinno zawierać numer PESEL. Ustawodawca nie przewidział prawnych możliwości uzupełniania braków pism procesowych przez Sąd, jak i nie dokonał rozróżnienia na braki "istotne" i "nieistotne", a jedynie wskazał na braki, które uniemożliwiają nadanie pismu prawidłowego biegu. Nienadesłanie przez skarżącego numeru PESEL stanowi brak formalny, uniemożliwiający nadanie skardze prawidłowego biegu (por. np. powołane postanowienie NSA z dnia 25 października 2019 r. oraz postanowienie NSA z dnia 17 grudnia 2019 r. sygn. akt II OZ 1122/19, orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl.).

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy,. orzekł, jak w sentencji postanowienia.