Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 494/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-12-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 245 § 1 § 3, art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 16 grudnia 2008 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku G.M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi G.M. na decyzję Wojewody W. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zameldowania postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych /-/ R. Talaga


UZASADNIENIE

Dnia 1 października 2008 roku G.M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wojewody W. z dnia [...], Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta O.W. z dnia [...], Nr [...] umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie zameldowania A.K. na pobyt stały w O. W. przy ulicy [...] nr [...] m. [...].

Dnia 27 października 2008 roku G. M. złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w całości, w którym wskazała, że od dnia 1 sierpnia 2005 roku ZUS w Ostrowie potrąca jej ¼ emerytury na podstawie zajęcia komorniczego za długi w czynszu za mieszkanie, w którym została zameldowana na pobyt stały pani A. K. Jednocześnie przesłała kserokopię oświadczenia, które złożyła wcześniej w sądzie cywilnym, na podstawie którego została zwolniona od kosztów sadowych. Przy czym oświadczyła, że do chwili obecnej dochody jej i męża nie uległy od tamtego czasu znacznej zmianie, a pojawiły się dodatkowe koszty związane z zakupem opału oraz leczeniem męża i jej samej. W chwili obecnej jej emerytura wynosi 901,79 zł, a renta jej męża 903,47 zł. Czynsz w jej mieszkaniu spółdzielczym wynosi około 400,00 zł, a ona jako osoba o znacznym stopniu niepełnosprawności większość pozostałych jej dochodów zmuszona jest przeznaczyć na lekarstwa i rehabilitację.

Na tej podstawie G. M. została wezwana do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, co uczyniła w zakreślonym terminie. We wniosku wskazała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem, posiada mieszkanie spółdzielcze o powierzchni 47m² i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.557,25 zł, a jej mąż jest rencistą i utrzymuje się ze świadczenia w wysokości 1.071,19 zł. Powtórzyła również, że ZUS potrąca jej ¼ emerytury z tytułu zajęcia komorniczego za długi w czynszu za mieszkanie, a czynsz w lokalu który zamieszkuje wynosi 400,00 zł. Ponadto wnioskodawczyni zobowiązana jest ponosić koszty utrzymania takie jak opłaty za gaz, prąd, wyżywienie i telefon. Większość jej dochodów przeznaczana jest na lekarstwa i rehabilitacje, gdyż cierpi ona na cukrzycę i nadciśnienie tętnicze, a dodatkowo leczy się u onkologa i neurologa. Jej wydatki z tego tytułu tylko we wrześniu 2008 roku wyniosły około 600,00 zł.

Zgodnie z przepisami art. 245 §1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przepis art. 246 §1 pkt. 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Instytucja przyznania prawa pomocy posiada wyjątkowy charakter i jest stosowana jedynie w sytuacjach uzasadnionych szczególnymi okolicznościami, z których wynika, iż wnioskodawca nie posiada wystarczających możliwości finansowych, aby zapewnić pokrycie kosztów sądowych związanych z jego udziałem w sprawie. Za każdym razem na stronie ciąży jednak obowiązek wykazania, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych (art. 199 cytowanej ustawy).

Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i rodzinnym wynika że, sytuacja G.M. jest rzeczywiście trudna. Wnioskodawczyni prowadzi wraz z mężem wspólne gospodarstwo domowe, które jest utrzymywane ze świadczeń z ubezpieczenia społecznego w łącznej kwocie 2.629,19 zł. Niekorzystnie na sytuację finansową wnioskodawczyni wpływa jednak fakt, że jej świadczenie emerytalne jest umniejszane przez zajęcie komornicze z tytułu zaległości za czynsz za mieszkanie, a ponadto ponosi ona wysokie koszty związane z leczeniem, rehabilitacją oraz zakupem lekarstw. Taka sytuacja pozwala na zaliczenie G.M. do grona osób najuboższych, dla których uiszczenie nawet niewielkiej kwoty tytułem opłat sądowych może stanowić znaczny wysiłek finansowy, a tym samym należy uznać, że w jej obecnej sytuacji nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego, co czyni zasadnym jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 1 oraz § 3, a także art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.

/-/ R. Talaga

K.P.d