Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 101/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-03-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K. M. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr UNP: [...] w przedmiocie: orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności skarżącego jako członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za styczeń, marzec i kwiecień 2013 roku wraz z odsetkami za zwłokę p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

K. M. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności skarżącego jako członka zarządu za zaległości podatkowe Spółki z o.o. A. na skutek niewykonania obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych za styczeń, marzec i kwiecień 2013 roku wraz z odsetkami za zwłokę.

W odpowiedzi na doręczony skarżącemu odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 7 lutego 2018 r. zobowiązującego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł, skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych na druku PPF.

W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że jego dochód z emerytury wynosi aktualnie 1.500 zł ponieważ pozostałą część świadczenia pobiera komornik. Skarżący podkreślił, że powyższa kwota wraz z emeryturą żony w wysokości 969 zł musi wystarczyć małżonkom na pokrycie wydatków na utrzymanie, tj. na opłaty za energię elektryczną, gaz itd. Skarżący podniósł, że pod koniec lutego 2018 r. spodziewa się doręczenia rachunku za c.o. za miesiące styczeń-luty 2018 r. w wysokości 700-800 zł. Oświadczył, że zapłata 1.000 zł z tytułu opłat sądowych spowodowałaby, że skarżący nie byłby w stanie uiścić niektórych świadczeń.

W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną. Małżonkowie mieszkają w mieszkaniu spółdzielczym o powierzchni 42,93 m2. Nie posiadają oszczędności, przedmiotów wartościowych, akcji i innych papierów wartościowych.

Skarżący ma przyznaną emeryturę w wysokości 3.779 zł, natomiast emerytura jego żona wynosi 969 zł. Według oświadczenia czynsz za lokal mieszkalny wynosi 400 zł, opłaty za media – 725 zł, telefon – 160 zł.

W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku skarżący nadesłał: 1) kopie czterech dokumentów wystawionych przez komorników: a) z 16 czerwca 2017 r. o zajęciu świadczenia emerytalnego, b) z dnia i 9 stycznia 2018 r. o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego, c) z 7 czerwca 2017 r. o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego, d) wezwanie z dnia 22 stycznia 2018 r. skierowane do organu emerytalno-rentowego do dokonywania potrąceń z emerytury, 2) kopię faktury VAT z dnia 9 lutego 2018 r. za dostawę ciepła na kwotę 662,66 zł, 3) wyciąg z rachunku bankowego, 4) kopię zeznania o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2017.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.

Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.).

W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.

W rozpoznawanej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.

Stosownie do treści art. 246 § 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W ocenie referendarza skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Wyjaśnić należy, że wpis od skargi w rozpoznawanej sprawie jest stały (tj. niezależny od wartości przedmiotu sporu) i wynosi 500 zł. Dalsze koszty sądowe są zależne od rozstrzygnięcia sprawy przez sąd. Jeżeli sąd oddali skargę, to kontynuowanie postępowania będzie uzależnione od uiszczenia opłaty za sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku (100 zł) oraz od uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, który wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. Natomiast w przypadku uwzględnienia skargi uzasadnienie wyroku jest sporządzane z urzędu bez konieczności uiszczenia ww. opłaty. Jeśli skarżący nie będzie wnosił skargi kasacyjnej to koszty sądowe ograniczą się do wpisu od skargi.

Referendarz sądowy wziął pod uwagę, że przed tutejszym sądem zawisły dwie sprawy ze skarg wnioskodawcy, w których koszty sądowe są takie same (sygn. akt I SA/Łd 101/18 i I SA/Łd 102/18). Obie sprawy dotyczą odpowiedzialności skarżącego jako członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z o.o.

Uwzględniając wniosek referendarz wziął od uwagę co następuje:

Z nadesłanego przez wnioskodawcę zeznania o wysokości dochodu za rok 2017 wynika, że łącznie małżonkowie w ubiegłym roku osiągnęli dochód w wysokości 37.941 zł. Zatem średni miesięczny dochód skarżącego i jego żony wynosił w ubiegłym roku 3.161 zł.

Referendarz uwzględnił oświadczenie skarżącego, zgodnie z którym na skutek potrąceń komorniczych skarżący otrzymuje aktualnie emeryturę w wysokości 1.500 zł. O wiarygodności tego oświadczenia świadczą dokumenty wystawione przez komorników, dotyczące egzekucji z rachunku bankowego i świadczenia emerytalnego.

Biorąc pod uwagę, że małżonkowie ponoszą koszty utrzymania mieszkania w wysokości około 1.300 zł oraz inne niezbędne wydatki, np. na zakup żywności, to skarżący nie jest w stanie, z aktualnie uzyskiwanych dochodów, pokryć kosztów sądowych, zwłaszcza w dwóch toczących się równolegle sprawach, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

Ake.