Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2386/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-03-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6170 Adwokaci i aplikanci adwokaccy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Utrzymano w mocy zarządzenie - art. 260 §1 ustawy PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. art. 252 par. 2, 258 par. 2 pkt 6-8, 260 par. 1, par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od zarządzenia starszego referendarz sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2018 r., o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku J. D. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. D. na uchwałę Komisji Egzaminacyjnej II Stopnia nr [...] przy Ministrze Sprawiedliwości do rozpoznania odwołań od uchwał o wynikach egzaminu adwokackiego z dnia [...] września 2017 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu adwokackiego postanawia utrzymać w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego z dnia 17 stycznia 2018 r.


UZASADNIENIE

J. D. – skarżąca w niniejszej sprawie, wniosła

do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Komisji Egzaminacyjnej II Stopnia nr [...] przy Ministrze Sprawiedliwości

do rozpoznania odwołań od uchwał o wynikach egzaminu adwokackiego z dnia

[...] września 2017 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu adwokackiego. Do skargi dołączyła osobiście sporządzony wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Wobec powyższego, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI z 21 listopada 2017 r., przy piśmie Sądu z 6 grudnia 2017 r., przesłano skarżącej – stosownie do treści § 2 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia

2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania formularza wniosku

o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz.U. z 2015 r. poz. 1257 ze zm.) – urzędowy formularz wniosku

o przyznanie prawa pomocy (PPF), zobowiązując do wypełnienia przedmiotowego formularza i przesłania do Sądu – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Zarządzeniem z dnia 17 stycznia 2018 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy, wskazując, że sporządzony

na urzędowym formularzu wniosek (PPF) został złożony przez skarżącą w dniu

23 grudnia 2017 r., a zatem po przekroczeniu zakreślonego terminu, który upłynął

w dniu 18 grudnia 2017 r.

W dniu 19 lutego 2018 r. skarżąca nadała sprzeciw od zarządzenia starszego referendarza sądowego z 17 stycznia 2018 r., podnosząc, że z wezwaniem

do nadesłania wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu zapoznała się dopiero w dniu 22 grudnia, kiedy odnalazła je wraz z inną korespondencją odebraną w dniu 11 grudnia 2017 r. przez matkę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 260 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369

ze zm.; dalej "p.p.s.a.") rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień,

o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 (pkt 6 dotyczy wydawania zarządzeń

o pozostawieniu wniosków bez rozpoznania), Sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym.

W myśl art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Natomiast w myśl art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony

na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

W niniejszej sprawie skarżącej doręczono w dniu 11 grudnia 2017 r. urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w celu jego wypełnienia i odesłania do Sądu, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia przedmiotowego wniosku bez rozpoznania. Zatem siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu upływał 18 grudnia 2017 r. Mając na uwadze fakt, że skarżąca nie wykonała powyższego wezwania Sądu w przepisanym terminie

7 dni, składając PPF w dniu 23 grudnia 2017 r., należy stwierdzić, że w tej sytuacji starszy referendarz sądowy słusznie zastosował rygor przewidziany w przepisie

art. 257 p.p.s.a., pozostawiając wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 260 § 1 i § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.