Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 454/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2008-11-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Janowska po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy zażalenia Z. G. z dnia 22 lipca 2008 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 11 lipca 2008 r., sygn. akt II SA/Op 454/07 ze skargi Z. G., A. G., M. J., A. L. i A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności postanawia: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Z. G., działający w swoim imieniu, a także w imieniu swoich córek, tj. A. G., M. J., A. L. oraz A. B., wniósł pismem z dnia 9 sierpnia 2007 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza [...] z dnia [...], Nr [...] w sprawie odmowy przekształcenia w prawo własności prawa użytkowania wieczystego gruntu położonego w M., obejmującego działki nr A i nr B, k.m. [...], o łącznej pow. 12,36 ha, zapisanego w księdze wieczystej nr KW A.

Postanowieniem z dnia 11 lipca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odmówił Z. G. sporządzenia uzasadnienia, zapadłego w sprawie w dniu 26 maja 2008 r. wyroku o oddaleniu skargi. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Sąd wskazał, że wniosek Z. G. o sporządzenie uzasadnienia wyroku został wniesiony z uchybieniem ustawowo określonego terminu, a przez to niedopuszczalny w myśl przepisów art. 141 § 1 i 2 P.p.s.a.

Na powyższe orzeczenie Sądu, zażalenie wniósł, działający w imieniu swoim, a także pozostałych skarżących, Z. G., który zakwestionował rozstrzygnięcie Sądu oraz zażądał dalszego procesu i przekazania wniesionego zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 lipca 2008 r., Sąd wezwał Z. G. do usunięcia braków formalnych zażalenia przez złożenie 1 egzemplarza odpisu zażalenia poświadczonego za zgodność z oryginałem. Wezwanie zawierało pouczenie, że niezastosowanie się do jego treści w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie zażalenia.

Powyższe wezwanie zostało doręczone Z. G. skutecznie w dniu 21 sierpnia 2008 r., co potwierdza adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Skarżący nie usunął jednakże braków formalnych zażalenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie należało odrzucić.

Zważyć przeto należy, że zażalenie jako środek odwoławczy od wskazanych w ustawie postanowień niekończących postępowania w sprawie oraz zarządzeń przewodniczącego wydawanych w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowane zostało w dziale IV, rozdziale 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a.". Przedmiotem zażaleń są postanowienia i zarządzenia wydane w toku postępowania, z reguły o charakterze wpadkowym. Wyjątkowo zażalenie można wnieść od postanowienia kończącego postępowanie, gdy ustawa wyraźnie tak stanowi (np. odrzucenie skargi kasacyjnej – art. 194 § 1 pkt 7 P.p.s.a. albo odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku – art. 194 § 1 pkt 4 P.p.s.a.).

Jak stanowi przepis art. 194 § 1 P.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w tymże przepisie.

Ponieważ w myśl przepisu art. 197 § 2 P.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia, zastosowanie znajdują odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, wskazać należy, iż do postępowania niniejszego zastosowanie będzie miał również art. 178 P.p.s.a., w którym ustawodawca wskazał przesłanki stanowiące o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Odnosząc zatem do niniejszej sprawy, na zasadzie przywołanego wyżej art. 197 § 2 P.p.s.a. uznać należy, że w przypadku wniesienia zażalenia po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnego, jak również w przypadku nie uzupełnienia w wyznaczonym terminie braków zażalenia, sąd na posiedzeniu niejawnym zażalenie to odrzuca.

Zażalenie bowiem, w myśl art. 194 § 3 P.p.s.a., winno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, a zatem stosownie do art. 47 § 1 P.p.s.a. do zażalenia należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom postępowania. Wskazać przy tym należy, że liczba odpisów zażalenia (pisma procesowego) jest zależna od liczby pozostałych stron uczestniczących w postępowaniu, czyli w niniejszej sprawie - 1 egzemplarz. Do złożenia odpisów zażalenia w takiej właśnie liczbie egzemplarzy, wezwano skarżącego pismem z dnia 29 lipca 2008 r. Wezwanie to należy uznać za doręczone skutecznie skarżącemu w dniu 21 sierpnia 2008 r., w trybie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu sądowym (Dz. U. Nr 62, poz. 697 ze zm.), którego postanowienia stosuje w myśl art. 65 P,.p.s.a. także do postępowania przed sądami administracyjnymi, po dwukrotnym awizowaniu przesyłki pocztowej w dniach: 5 sierpnia 2008 r. i 13 sierpnia 2008 r. O powyższym świadczy stosowna adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Skoro bowiem przesyłkę zawierającą w/w wezwania Sądu, awizowano po raz drugi w dniu 13 sierpnia 2008 r., to za datę doręczenia wezwań należy przyjąć następny dzień po upływie siedmiu kolejnych dni od dnia powtórnego awizowania, tj. dzień 21 sierpnia 2008 r. Od tego dnia zatem należy liczyć siedmiodniowy termin do dokonania żądanych czynności, który upłynął w dniu 28 sierpnia 2008 r. Pomimo upływu wskazanego terminu, skarżący nie nadesłał odpisu zażalenia, przez co nie usunął jego braku formalnego.

Skoro Z. G. nie usunął braku formalnego zażalenia, zażalenie to należało odrzucić na zasadzie art. 178 w związku z art. 197 § 2 oraz art. 194 § 3 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., co też Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.