Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 187/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2012-05-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 grudnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od września do grudnia 2005 r. postanawia przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Pełnomocnik M.K. w dołączonym do skargi kasacyjnej (od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 listopada 2011 r. oddalającego skargę) wnioskiem z dnia 14 marca 2011 r. zwrócił się o zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych, w tym wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 750 zł.

Braki formalne wniosku poprzez jego podpisanie uzupełniono w dniu 1 marca 2012 r. (data stempla pocztowego).

Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy.

W uzasadnieniu tego orzeczenia wskazano na nieprawidłowe wykonanie wezwania o dodatkowe dokumenty obrazujące sytuację finansową wnioskodawczyni, co uniemożliwiło dokonanie pełnej i rzetelnej oceny jej możliwości płatniczych, a w konsekwencji skutkowało odmową przyznania prawa pomocy.

Od powyższego orzeczenia skarżąca, działając przez pełnomocnika, wniosła sprzeciw, podnosząc, że przedkłada do dyspozycji Sądu dodatkowe dokumenty, które wraz z dowodami znajdującymi się już w aktach sprawy, w jej ocenie, uzasadniają przyznanie jej prawa pomocy. Wskazała też, że została wezwana do przedłożenia wielu dokumentów, które zebrała i dostarczyła w miarę możliwości. Skarżąca wyjaśniła, że z uwagi na okoliczność samotnego wychowywania dziecka miała ograniczone możliwości czasowe i nie zdołała w terminie zgromadzić wszystkich dokumentów. Do sprzeciwu skarżąca dołączyła brakujące dowody, tj. wyciągi z prowadzonych dla niej rachunków bankowych, harmonogram spłat kredytu hipotecznego oraz oświadczenie jej małżonka z dnia 24 kwietnia 2012 r. w przedmiocie partycypowania w kosztach utrzymania dziecka.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na podstawie złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżącej złożonego przez jej pełnomocnika oraz przedłożonych na wezwanie referendarza sądowego oraz dołączonych do sprzeciwu dokumentów źródłowych ustalono, że skarżąca pozostaje wprawdzie w związku małżeńskim, jednak nie prowadzi z mężem wspólnego gospodarstwa domowego. Małżonek partycypuje w kosztach utrzymania małoletniej córki (zamieszkałej za skarżącą) poprzez uiszczanie opłat za prywatne przedszkole, poza tym nie przekazuje skarżącej innych środków finansowych na dziecko. Wnioskodawczyni osiąga dochody ze stosunku pracy, jednakże z jej wynagrodzenia dokonywane są od marca br. potrącenia w ramach prowadzonej egzekucji zaległości podatkowych. Z tych względów faktycznie otrzymane przez skarżącą wynagrodzenie za marzec br. wyniosło 1.203,52 zł (wysokość wynagrodzenia sprzed zajęcia wynosiła 2.407,07 zł netto). Powyższy dochód jest jedynym źródłem utrzymania skarżącej i jej córki. Skarżąca nie posiada oszczędności ani papierów wartościowych, prowadzone dla niej rachunki bankowe zostały zajęte przez organ podatkowy do kwoty 114.141,05 zł zawiadomieniami z dnia 27 lutego 2012 r. Kwota zablokowanych środków finansowych na rachunku bieżącym wnioskodawczyni na dzień 21 kwietnia 2012 r. wynosiła -136.552,74 zł. Majątek wnioskodawczyni stanowią zakupione na kredyt mieszkanie o powierzchni 47 m2 (we współwłasności z małżonkiem) oraz samochód osobowy marki [...] o wartości około 6.000 zł. Zgodnie z historią operacji księgowanych na rachunku bankowym wnioskodawczyni do jej stałych wydatków należą raty kredytu w miesięcznej wysokości 445,48 zł oraz opłaty za mieszkanie i media, których średnia miesięczna wysokość kształtuje się na poziomie około 687 zł.

Mając na uwadze opisane okoliczności faktyczne, w szczególności wysokość dochodu skarżącej po uwzględnieniu dokonywanych z niego potrąceń egzekucyjnych oraz brak oszczędności i stan posiadanego zadłużenia, Sąd uznał, że wykazała ona, że nie ma obecnie realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów sądowych.

Z tych względów Sąd na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.