Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 187/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2024-04-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor sądowy WSA Anna Komorowska-Kaczkowska po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 21 listopada 2023 r. Nr 1601-IEW.4269.137.2023 w przedmiocie odmowy umorzenia w całości należności z mandatów karnych postanawia : odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skargą wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu L. R. (dalej jako: strona, skarżąca) zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z 21 listopada 2024 r. w przedmiocie odmowy umorzenia w całości należności z mandatów karnych. W piśmie tym wniosła także o zwolnienie z kosztów sądowych w całości ze względy na złą sytuację materialną.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 29 stycznia 2024 r., wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, przez podanie numeru PESEL. W wezwaniu określono siedmiodniowy termin do dokonania tej czynności, liczony od dnia otrzymania wezwania, jak również zastrzeżono rygor w postaci odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 . Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 - dalej jako "ppsa").

Powyższe wezwanie zostało wysłane na adres podany przez skarżącą w skardze i pod tym adresem doręczone 6 lutego 2024 r., co skarżąca potwierdziła swym podpisem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru pisma (k. 17 akt sprawy).

Wyznaczony termin upłynął bezskutecznie z dniem 13 lutego 2024 r. Z kolei we wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonym w odpowiedzi na wezwanie starszego referendarza sądowego (wniosek z 12 lutego 2024.r, który wpłynął do Sądu w dniu 19 lutego 2024 r.) wniosła także o przyznanie jej prawa pomocy w postaci przyznania pełnomocnika z urzędu.

Postanowieniem z 27 lutego 2024 r. sygn. akt I SPP/Op 26/24 przyznano skarżącej prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie radcy prawnego.

Ustanowiony w sprawie pełnomocnik, udzielił pełnomocnictwa substytucyjnego innemu pełnomocnikowi – adwokatowi, który zapoznał się z aktami sprawy 19 marca 2024 r.

Do dnia wydania niniejszego postanowienia przez Sąd w sprawie nie zostały podjęte inne czynności procesowe, ani też nie wpłynęła żadna dodatkowa korespondencja.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 ppsa.

Zgodnie z art. 57 § 1 ppsa skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto spełniać wymogi wskazane w pkt 1-4 tego przepisu. Jednym z tych wymogów jest, stosownie do art. 46 § 2 pkt 1b ppsa, wskazanie, gdy pismo jest pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. Nieusunięcie - pomimo wezwania, określonego braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ppsa).

W art. 49 § 1 ppsa ustawodawca wyraźnie zakreślił termin siedmiodniowy na uzupełnienie braków formalnych, który to termin jest terminem ustawowym, a więc nie może być przedłużony ani skrócony. Jedynie zastosowanie się przez stronę do wezwania w tym terminie sanuje braki pisma ze skutkiem od chwili jego wniesienia, a skutki wniesienia pisma powstają w chwili wniesienia pisma z brakami, a nie w chwili uzupełnienia braków. Bezskuteczny natomiast upływ terminu siedmiodniowego powoduje anulowanie wszelkich skutków, jakie zostały wywołane wniesieniem pisma procesowego do sądu. Zauważyć również należy, że ustawodawca nie przewidział żadnych prawnych możliwości uzupełnienia braków formalnych żadnych pism procesowych przez sąd, a przepisy art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ppsa, art. 49 § 1 ppsa. i art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, mają charakter bezwzględnie obowiązujący i nie zawierają wyjątków. Tym samym w przypadku nieuzupełnienia przez stronę braku formalnego w postaci podania numeru PESEL w ww. terminie, Sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi. (por. postanowienie NSA z 4 marca 2020 r., sygn. akt I OZ 175/20)

W rozpatrywanej sprawie korespondencja zawierająca wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez podanie numeru PESEL, została odebrana przez skarżącą 6 lutego 2024 r. Od tej daty rozpoczął więc swój bieg siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi i upłynął bezskutecznie 13 lutego 2024 r. W świetle powyższych ustaleń, nie ma wątpliwości, iż skarżąca mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, nie uzupełniła braku formalnego poprzez podanie numeru PESEL. Okoliczność ta uniemożliwiaja natomiast nadanie skardze dalszego biegu, czyniąc koniecznym jej odrzucenie. W przypadku nieusunięcia braku formalnego skargi pomimo skierowanego do strony skarżącej wezwania, w myśl art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, Sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o odrzuceniu skargi. Ustawodawca nie przewidział ponadto jakichkolwiek odstępstw od reguły z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wobec czego niemożliwe było zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi.

Nadto w sprawie nie złożono również wniosku o przywrócenie terminu. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, orzekł jak w sentencji.