Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 2097/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-02-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220  par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. z siedzibą w M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia oleju smarowego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W rozpatrywanej sprawie, w związku z uprawomocnieniem się postanowienia Sądu z dnia 6 października 2014 r. oddalającego wniosek strony o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 czerwca 2014 r. sygn. akt I SA/Wr 2097/13 odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 grudnia 2013 r. wezwano ponownie stronę do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 996,00 złotych, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, odpis ww. zarządzenia wraz z pismem przewodnim Sądu z dnia 26 stycznia 2015 r. został doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 28 stycznia 2015 r.

Z informacji przekazanej przez Oddział Finansowy tut. Sądu wynika, że ww. kwota wpisu sądowego od skargi nie została uiszczona.

W dniu 4 lutego 2015 r. strona - w nawiązaniu do wezwania Sądu - wniosła o zwolnienie jej od kosztów sądowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) opłatę sądową (wpis) należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. W myśl art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. pismem podlegającym opłacie jest także skarga. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W przypadku, gdy nie został uiszczony odpowiedni wpis, przewodniczący - w oparciu o art. 220 § 1 zdanie drugie w zw. z § 3 p.p.s.a. - wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił od tej skargi wpis, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Bezskuteczny upływ tego terminu skutkuje, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzuceniem skargi przez sąd.

Wymaga przy tym podkreślenia, że nie przerywa biegu siedmiodniowego terminu do uregulowania wpisu sądowego ponowne wniesienie przez skarżącego wniosku przyznanie prawa pomocy. W orzecznictwie sądowym utrwalone jest bowiem stanowisko, że z przymiotu prawomocności postanowienia odmawiającego zwolnienia z kosztów sądowych wypływa obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu. Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu określonego na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z dnia 29 września 2005 r. sygn. akt II FZ 608/05; postanowienie SN z dnia 21 kwietnia 1999 r. sygn. akt CKN 1461/98, OSNC z 1999 r., z. 11, poz. 96). Strona zaś, składając kolejny wniosek o prawo pomocy, nie wykazała, że w sprawie doszło do takiej zmiany jej sytuacji finansowej i majątkowej, która uzasadniałaby przyznanie prawa pomocy. W konsekwencji, Sąd uznał, że strona winna w pierwszej kolejności uiścić należny wpis sądowy.

Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca odpis zarządzenia wzywającego (ponownie) do uiszczenia wpisu sądowego została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 28 stycznia 2015 r. Zatem uiszczenie wpisu sądowego winno było nastąpić najpóźniej w dniu 4 lutego 2015 r. Tymczasem, co potwierdzają akta sprawy, skarga w zakreślonym terminie nie została opłacona.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.