Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 610/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-11-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 kwietnia 2024 r. sygn. akt II SA/Kr 778/23 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 28 kwietnia 2023 r. nr 177/2023 w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2024 r. sygn. akt II SA/Kr 778/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił przywrócenia terminu do uzupełniania braków formalnych skargi kasacyjnej A. K. (dalej "skarżąca") od wyroku z dnia 5 października 2023 r.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia 2 stycznia 2024 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany o podpisanie skargi kasacyjnej oraz 2 egzemplarze odpisów skargi kasacyjnej, a także o złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Strona skarżąca nie usunęła drugiego z braków formalnych, tj. nie złożyła wniosku ani oświadczenia, o których mowa w art. 176 § 2 p.p.s.a. Wobec powyższego, postanowieniem z dnia 7 marca 2024 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną A. K.

W dniu 11 kwietnia 2024 r. pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że do Sądu została nadana przesyłka zawierająca podpisaną skargę kasacyjną i jej odpisy w dwóch egzemplarzach, natomiast przez omyłkę nie zostało włożone do koperty pismo zawierając stanowisko skarżącej w zakresie wniosku o rozpatrzenie skargi kasacyjnej na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy.

W ocenie Sądu skarżąca nie uprawdopodobniła braku swojej winy w niedochowaniu terminu i nie wykazała, że niezależna od niej przyczyna jego niedochowania ustała najpóźniej na siedem dni przed złożeniem wniosku o przywrócenie terminu.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc o jego uchylenie. Pełnomocnik podniósł, że trudno przyjąć za racjonalne działanie polegające na wykonaniu tylko jednego z nałożonych obowiązków, a pozostawienia drugiego bez reakcji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej p.p.s.a.) - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.).

Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Co więcej, przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (zob. postanowienie NSA z 22 stycznia 2021 r., sygn. akt II GZ 392/20, LEX nr 3161759). Wobec tego, przy uwzględnieniu wymogów przewidzianych w art. 87 § 1 p.p.s.a., przywrócenie terminu może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (zob. postanowienie NSA z 22 maja 2012 r., sygn. akt II OZ 418/12, LEX nr 1405321).

W okolicznościach niniejszej sprawy strona skarżąca była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, od którego dodatkowo wymaga się szczególnej staranności w dbaniu o interesy swojego mocodawcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego powszechne jest stanowisko, że nieprecyzyjne wykonanie wezwania z uwagi na czynniki takie jak "natłok pracy" czy "roztargnienie" nie mogą stanowić podstaw do uznania braku winy w uchybieniu czynności procesowej. Należy wskazać, że ogólne zasady doświadczenia życiowego wskazują, że wszelkie uchybienia nie są z założenia "umyślne". Tymczasem ugruntowana wykładnia przepisu o przywróceniu terminu mówi o sytuacjach wyjątkowych, których strona nie mogła przewidzieć i nie mogła im zaradzić nawet przy użyciu znacznego wysiłku. Do takich sytuacji z całą pewnością nie zalicza się omyłkowe niedołączenie pisma do korespondencji.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 i art. 197 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.