Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 181/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-04-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 39 ust. 4
journal: Dz.U. 2013 poz 594
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alicja Palus Sędziowie Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz – spr. Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski Protokolant Asystent sędziego Malwina Jaworska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi Wojewody D. na uchwałę Rady Miejskiej w L. z dnia ... w przedmiocie upoważnienia Zarządu Spółki Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w L. do załatwiania indywidualnych spraw z zakresu administracji publicznej oddala skargę w zakresie żądania stwierdzenia nieważności § 1 ust. 1 pkt 1, 2, 3, 6, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16 zaskarżonej uchwały.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną uchwałą wydaną na podstawie art. 39 ust. 4 u.s.g., art. 6 m, 6 o, 6 p, 6 g, 6 r ust. 1 i art. 9 n ust. 1, art. 9 p, art. 5 ust. 1 pkt 1 i 7 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2012 r., poz. 391) oraz art. 11 ust. 2 i 3 ustawy o zmianie tej ustawy (Dz.U. z 2011 r. Nr 152, poz. 897) i art. 272 Ordynacji podatkowej (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60) Rada Miejska w L. upoważniła zarząd spółki M.do załatwiania indywidualnych spraw z zakresu administracji publicznej w zakresie 1) przyjmowania deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, 2) przyjmowanie deklaracji wraz z kopiami umów, 3) przyjmowania informacji od właścicieli nieruchomości, 4) określania w drodze decyzji wysokości opłaty, 5) określania w drodze decyzji wysokości zaległości z tytułu opłaty, 6) zobowiązywania podmiotów prowadzących działalność w zakresie odbierania odpadów komunalnych i innych posiadaczy odpadów do okazania określonych dokumentów, 7) wydawania decyzji nakazujących wykonanie obowiązku wyposażania nieruchomości w pojemniki i utrzymywania ich w odpowiednim stanie, 8) dokonywania czynności sprawdzających mających na celu sprawdzanie terminowości składania deklaracji i wpłacania opłat, stwierdzanie formalnej poprawności dokumentów, ustalania stanu faktycznego, 9) korygowania deklaracji do kwoty 1000 zł lub zwracania się o skorygowanie deklaracji i złożenie wyjaśnień, 10) uwierzytelnienie kopii skorygowanej deklaracji, 11) doręczania tej kopii, 12) żądania złożenia wyjaśnień lub złożenia deklaracji, 13) wzywania do udzielenia wyjaśnień lub uzupełnienia deklaracji, 14) dokonywania oględzin lokalu za zgodą właściciela, 15) wyznaczania nowego terminu oględzin, 16) sporządzania protokołu oględzin.

Jak wskazano, upoważnienie to obejmuje umocowanie do prowadzenia postępowań administracyjnych w powyższym zakresie, w tym wydania decyzji administracyjnych oraz postanowień i zaświadczeń. Upoważnienia udzielono na okres powierzenia Spółce obowiązkowych zadań własnych gminy w zakresie utrzymania czystości i porządku. Wykonanie uchwały powierzono Prezydentowi Miasta L.. Przewidziano publikację uchwały w Dzienniku Urzędowym Województwa Dolnośląskiego. W uzasadnieniu uchwały wskazano, że została podjęta w związku z przekazaniem Spółce zadań przewidzianych w ustawie.

Wyrokiem z dnia 24 czerwca 2013 r. sygn. akt II SA/Wr 211/13 tut. Sąd na skutek skargi organu nadzoru zawierającej wniosek o stwierdzenie nieważności tej uchwały w zakresie punktów 1, 2, 3, 6, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15 i 16 oraz w zakresie upoważnienia do wydawania zaświadczeń, stwierdził nieważność uchwały w zakresie wskazanych punktów (pkt I wyroku) i oddalił skargę "dalej idącą" czyli w zakresie zaświadczeń (pkt II wyroku i fragment § 1 ust. 2 uchwały) oraz orzekł o wykonalności uchwały i kosztach postępowania. Według uzasadnienia uchwała narusza art. 39 ust. 4 u.s.g., gdyż przekazanie kompetencji nie powinno dotyczyć czynności materialno-technicznych, które nie polegają na wydawaniu decyzji administracyjnych lub czynności w toku postępowania prowadzącego do wydania decyzji.

Wyrokiem z dnia 26 listopada 2013 r. sąd odwoławczy uchylił powyższy wyrok w części uwzględniającej skargę (punkty I, III i IV) oraz oddalił skargę kasacyjną organu nadzoru. Według wykładni prawa dokonanej w tej sprawie, przepis art. 39 ust. 4 u.s.g. dopuszcza dekoncentrację zewnętrzną kompetencji organów wykonawczych j.s.t. poprzez przyznanie tej kompetencji innemu organowi lub jednostce organizacyjnej. Określenie "załatwianie indywidualnych spraw z zakresu administracji publicznej" (art. 39 ust. 4) nie dotyczy jedynie władczych kompetencji (jak w ust. 1 tego przepisu – wydawanie decyzji), lecz obejmuje wszelkie czynności publicznoprawne, które nie koniecznie prowadzą do wydania decyzji. Przeniesienie obowiązków mogło więc dotyczyć czynności z zakresu sprawozdawczości lub uprawnień sprawdzających, w tym egzekucyjnych. W uzasadnieniu wyroku sąd odwoławczy powołał ponadto art. 385 § 1 p.p.s.a.

Na rozprawie w toku ponownego rozpoznania sprawy strony wniosły o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 190 p.p.s.a. sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez sąd odwoławczy. Należało uznać, że nin. sprawa została przekazana tut. Sądowi, chociaż nastąpiło to w uzasadnieniu wyroku sądu odwoławczego, nie zaś w sentencji tego wyroku. Jak wskazano, tut. Sąd nie może zatem nie wyrazić poglądu prawnego, że wszystkie zaskarżone punkty uchwały są zgodne z prawem. Sąd odwoławczy bowiem uznał uchwałę w zaskarżonej części za zgodną z prawem. Uchwała niesprzeczna z prawem nie podlega stwierdzeniu nieważności (art. 91 ust. 1 u.s.g., art. 147 § 1 p.p.s.a.). Skarga organu nadzoru okazała się zatem w całości bezzasadna i należało zgodnie z art. 151 p.p.s.a. orzec o jej oddaleniu w zakresie, w którym nie uprawomocniło się oddalenie skargi w części w następstwie oddalenia skargi kasacyjnej skarżącego.

H.B.16.05.2014 r.