Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SAB/Wa 45/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-06-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 1 - 4 i pkt 8
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. P. na bezczynność Burmistrza Dzielnicy [...] W. w przedmiocie zwrotu kucji gwarancyjnej służącej z tytułu najmu lokalu p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

E. P. wniosła skargę na bezczynność Burmistrza [...] W. polegającą na braku wydania decyzji w przedmiocie zwrotu kaucji zabezpieczającej pokrycie należności z tytułu najmu lokalu mieszkalnego.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej w skrócie jako p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta - stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a. -obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

decyzje administracyjne;

postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy

zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające

sprawę co do istoty;

postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na

które służy zażalenie;

inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji

publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów

prawa;

akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej;

akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż

określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji

publicznej;

akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 -4.

Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Zaznaczyć przy tym należy, iż skarga na bezczynność organu dopuszczalna jest tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje,

postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (p. Andrzej Kabat "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz" Wydawnictwo Wolters Kluwer Polska, Warszawa, 2006 r., str. 30). Innymi słowy skarga na bezczynność organu przysługuje w sytuacji, w której zobligowany jest on do wydania aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i pomimo ciążącego na nim obowiązku pozostaje w zwłoce.

Tym samym nie każda sprawa dotycząca bezczynności organu administracji publicznej podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny. Sprawy z zakresu administracji publicznej nie obejmują bowiem tych działań, które rodzą bezpośrednio skutki cywilnoprawne (p. Andrzej Kabat "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz" Wydawnictwo Wolters Kluwer Polska, Warszawa, 2006 r., str. 28). Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 21 lutego 1997 r. (sygn. akt I SA 264/1997), wiadomo, że organy administracji publicznej wykonują swoje zadania w różnych formach prawnych, w tym także w formach cywilnoprawnych. Jednocześnie w cyt. postanowieniu Sąd zaznaczył, iż nie jest właściwy w sprawach należących do właściwości innych sądów, a zgodnie z art. 2 § 1 k.p.c. do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne.

Odnosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, iż kwestie zarówno zawarcia umowy najmu lokalu jaki i wpłacenia przez najemcę kaucji zabezpieczającej pokrycie należności z tytułu najmu lokalu, czy też warunków i terminu jej zwrotu regulowane są przepisami Kodeksu cywilnego oraz ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego. Są to przy tym czynności o charakterze cywilnoprawnym, ze swej natury wykluczające właściwość sądów administracyjnych. Organy wykonawcze gminy nie występują tu bowiem w roli organów administracji publicznej, lecz jako reprezentujący gminę będącą właścicielem lokalu w wykonywaniu jej uprawnień majątkowych z zakresu prawa cywilnego.

Tak też wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 15 października 1998 r. (sygn. akt II SA/Gd 268/1997, LEX nr 44230), wskazując, iż lokal użytkowy należący do gminy może być oddany w najem lub w dzierżawę wyłącznie na podstawie umowy cywilnoprawnej, a ewentualne spory, jakie mogą powstać na tym tle, są rozstrzygane przez sądy powszechne. Tym samym również sprawę zwrotu kaucji mieszkaniowej indywidualnemu najemcy uregulowaną w art. 6 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, jako immanentnie związaną z umową najmu lokalu, zakwalifikować należy do spraw o charakterze cywilnoprawnym (tak też w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 listopada 2006 r. sygn. akt II SA/Wr 453/06, LEX nr 297171).

Mając powyższe na względzie, w sytuacji gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.