Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2650/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, 134, 135, 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Danuta Dopierała (spr.), Sędzia NSA - Małgorzata Dałkowska-Szary, Asesor WSA - Joanna Gierak-Podsiadły, Protokolant - Anna Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 marca 2009 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... marca 2006r. nr ... w przedmiocie odrzucenia wniosku o dofinansowanie realizacji projektu ze środków z budżetu Unii Europejskiej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora ... Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ...02.2006r. znak sprawy: ..., 2. zasądza od Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz J. W. kwotę ... (...) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi z 5 lipca 2008 r. (data nadania pocztowego) jest decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: "Prezes ARMiR") nr ... z ... marca 2008 r. utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora ... Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: "Dyrektor OR ARMiR") w P. nr ... z ... lutego 2006 r. o odrzuceniu wniosku J. W. o dofinansowanie realizacji projektu złożonego w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom".

Uzasadniając zaskarżoną decyzję organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z zapisami Sektorowego Programu Operacyjnego pomoc może być przyznana rolnikowi, który po raz pierwszy stał się posiadaczem gospodarstwa rolnego, nie wcześniej niż 12 miesięcy przed podjęciem przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzji o udzieleniu pomocy. Podjęcie takiej decyzji jest jednoznaczne z zawarciem umowy o dofinansowanie realizacji projektu.

Organ podniósł, iż przy rozpoznawaniu wniosków istotna jest data złożenia pełnej dokumentacji do wniosku albowiem umowy z beneficjentami podpisywane są w kolejności wynikającej z daty stwierdzenia poprawności i kompletności dokumentów. Wnioski podlegają rozpatrzeniu w ramach dostępnych środków finansowych. W przypadku braku środków finansowych pozytywnie zweryfikowanie wnioski umieszczane są przez Oddział Regionalny na liście wniosków oczekujących na wsparcie - tzw. liście rezerwowej. Wniosek wykreślany jest z listy rezerwowej i nie podlega sfinansowaniu z upływem 12 miesięcznego terminu posiadania gospodarstwa rolnego. Wniosek J. W. został zarejestrowany w ... OR ARiMR w dniu ... lutego 2005 r., jednak status kompletności uzyskał w dniu ... października 2005 r. Ze względu na brak środków finansowych umowa o dofinansowanie projektu nie mogła być podpisana. Przedmiotowy wniosek został umieszczony na liście rezerwowej. W dniu 21 lutego 2006 r. upłynął 12-miesięczny termin posiadania i prowadzenia gospodarstwa rolnego przez J. W.. Wobec powyższego, zdaniem organu, zgodnie z obowiązującymi procedurami wniosek należało odrzucić.

W skardze na powyższą decyzję Prezesa ARMiR skarżąca, działająca przez pełnomocnika, wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w związku z wystąpieniem przesłanki określonej w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., alternatywnie o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając:

1) naruszenie prawa materialnego tj. art. 26 ust. 2 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju (Dz. U. nr 116, poz. 1206), poprzez brak wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie korzystania z dofinansowania w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom",

2) rażące naruszenie przepisów postępowania:

- art. 1 § 1 k.p.a. – poprzez brak zastosowania przepisów postępowania administracyjnego w postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją,

- art. 8 i 9 k.p.a. poprzez:

• odwołanie się w uzasadnieniu decyzji do ogólnych i nieprecyzyjnych zapisów Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszar wiejskich",

• powołanie się przez organ II instancji na brak środków w sytuacji, gdy znaczna ich część została przyznana wnioskodawcom, którzy złożyli wnioski w okresie od lutego 2005 r. do marca 2006 r.,

- art. 35 i 36 k.p.a. poprzez brak rozstrzygnięcia sprawy w ustawowym terminie co miało bezpośredni skutek w treści ostatecznego rozstrzygnięcia,

- art. 10 i 81 k.p.a. poprzez uniemożliwienie stronie wypowiedzenie się przed wydaniem zaskarżonej decyzji co do materiału dowodowego zebranego w postępowaniu i okoliczności wyjaśnianych przez organ bez wiedzy strony,

- art. 140 k.p.a. w zw. z art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez brak wymaganych elementów decyzji administracyjnej,

3) rażące naruszenie przepisów kompetencyjnych, a mianowicie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2005 r., nr 31, poz. 264 ze zm.) – poprzez wydanie zaskarżonej decyzji przez osobę nieuprawnioną.

W przypadku uznania, ze uchybiono terminowi do wniesienia skargi, skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do jej złożenia.

Nadto, na podstawie art. 106 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniosła o przeprowadzenie dowodów z następujących dokumentów:

- procedury wewnętrznej Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dotyczącej rozpatrywania wniosków o dofinansowanie działania 1.2 SPO – ROL,

- zaświadczenia Dyrektora OR ARMiR w P. określające ilość wniosków przyjętych w okresie od lutego 2005 r. do marca 2006 r. oraz ilość tych wniosków przyjętych do refundacji.

W motywach skargi podniosła m.in., iż decyzja organu I instancji została podjęta dopiero po upływie 10 miesięcy od dnia złożenia wniosku. Odrzucenie wniosku - zdaniem skarżącej – nastąpiło wyłącznie na skutek opieszałości organu. Gdyby wniosek został rozpatrzony w terminach przewidzianych w k.p.a. (najpóźniej w kwietniu 2005 r.), skarżąca zapewne uzyskałaby dofinansowanie.

W odpowiedzi na skargę Prezes ARMiR wniósł o jej oddalenie, alternatywnie o uwzględnienie skargi w zakresie żądania uchylenia zaskarżonych decyzji przy jednoczesnym stwierdzeniu, że właściwa decyzji administracyjna w sprawie, pomimo braków formalnych, wydana została w dniu ... stycznia 2006 r. Pismem tym Dyrektor ... OR ARMIR w P. poinformował skarżącą o zaakceptowaniu formalnym jej wniosku oraz o wpisaniu na listę rezerwową z powodu braku dostępnych środków. Należy zatem uznać, że pismo to stanowiło w istocie decyzję administracyjną rozstrzygającą sprawę co do meritum w rozumieniu art. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 817/2004, gdyż stwierdzono w nim pośrednio, że wniosek skarżącej po dokonaniu uzupełnień jest prawidłowy i kompletny, a sama skarżąca spełnia warunki podmiotowe wymagane do uzyskania pomocy w ramach Działania 1.2. "Ułatwianie startu młodym rolnikom". Decyzje informujące o utracie statusu młodego rolnika (po upływie 12 miesięcy od chwili objęcia przez wnioskodawcę po raz pierwszy gospodarstwa rolnego) wydawane były z myślą o ostatecznym zamknięciu poszczególnych spraw tak, aby wnioskodawcy nie pozostawali w złudnym przekonaniu, iż mają szanse na uzyskanie dofinansowania.

Odnosząc się do zarzutów skargi organ stwierdził, iż o kolejności rozpatrywania wniosków z Działania 1.2. decydowała kolejność ich złożenia, a w przypadku, gdy w chwili złożenia nie były one poprawne i kompletne - kolejność ostatecznego ich uzupełnienia tak, aby uzyskały one status kompletności. Podkreślił, iż możliwość dofinansowania przez ARiMR w ramach Działania 1.2.SPO "Restrukturyzacja..." wniosków złożonych np. w marcu 2006 r. jest absolutnie wykluczona, albowiem przyjmowanie wniosków w ramach działania zostało zakończone w ... OR w dniu 25 lutego 2005 r. Nadto wskazał, iż działania Agencji (wystosowanie pierwszego pisma do skarżącej po upływnie 7 miesięcy od daty złożenia wniosku) nie miały negatywnego wpływu na uzyskanie przez skarżącą dofinansowania, gdyż jedyną przyczyną nie podpisania ze skarżącą umowy (i w rezultacie nie wypłacono jej dofinansowania), jest zbyt późne złożenie wniosku o dofinansowanie.

W piśmie procesowym z dnia 15 grudnia 2008 r. zatytułowanym: "Replika na odpowiedź na skargę", skarżąca w całości podtrzymała dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniosła o zobowiązanie organu administracji do podania, czy w kwietniu 2005 r. (data, w której - zdaniem skarżącej - zgodnie z k.p.a. winno zapaść orzeczenie organu) środki finansowe związane z działaniem "Ułatwianie startu młodym rolnikom" były w całości wykorzystane.

Ponadto ponownie zarzuciła organowi rażącą przewlekłość postępowania wskazując, iż sprawa z wniosku skarżącej winna zakończyć się najpóźniej pod koniec kwietnia 2005 r. Odnosząc się do twierdzenia pełnomocnika organu, iż nawet gdyby w sprawie zastosowano przepisy k.p.a., to i tak skarżąca nie uzyskałaby dofinansowania ze względu na wcześniej złożone wnioski przez inne osoby, skarżąca podkreśliła, że posiada interes prawny w rozstrzygnięciu niniejszego postępowania, gdyż w kwietniu 2005 r. środki finansowe związane z SPO nie były jeszcze wykorzystane i istniała możliwość przyznania ich skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem.

W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego.

Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że sąd ma prawo, a także obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nawet wówczas, gdy taki zarzut nie został podniesiony w skardze.

Natomiast w myśl art. 135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, iż wobec treści pisma pełnomocnika organu z 15 października 2008 r. (k. 22 akt sądowych), w którym poinformowano o braku możliwości wykazania się dowodem doręczenia zaskarżonego rozstrzygnięcia stronie skarżącej, Sąd uznał skargę za wniesioną w terminie.

Kolejną kwestią wymagającą na wstępie wyjaśnienia jest charakter rozstrzygnięć wydanych przez organy administracyjne obu instancji odrzucających wniosek skarżącej o dofinansowanie realizacji projektu w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom".

Zagadnienie to było przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w składzie siedmiu sędziów w dniu 22 lutego 2007 r. podjął uchwałę (sygn. akt II GPS 3/06), iż "odrzucenie wniosku, o którym mowa w art. 26 ust.1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju (Dz. U. Nr 116, poz. 1206 ze zm.) następuje w formie decyzji administracyjnej wydanej na podstawie art. 26 ust. 2 tej ustawy". W uzasadnieniu wymienionej uchwały stwierdzono, że przepisy ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju wskazują na istnienie wyraźnie wyodrębnionych dwóch etapów postępowania w sprawach dotyczących dofinansowania z publicznych środków wspólnotowych projektów zgłaszanych w ramach sektorowych programów operacyjnych, unormowanych osobno, w dwóch różnych ustępach art. 26 tej ustawy. Na pierwszy etap składa się postępowanie wszczęte na skutek wniosku podmiotu ubiegającego się o dofinansowanie z publicznych środków wspólnotowych w ramach m.in. sektorowego programu operacyjnego. Na tym etapie następuje rozpoznanie wniosku i etap ten kończy się wydaniem rozstrzygnięcia na podstawie art. 26 ust. 2 ustawy. Dopiero po pozytywnym dla strony rozstrzygnięciu, następuje drugi etap postępowania, którym jest zawarcie umowy określającej warunki finansowania projektu (art. 26 ust. 5 ustawy). W dalszej części uzasadnienia uchwały NSA stwierdził, iż decyzja administracyjna wydana na podstawie art. 26 ust. 2 ww. ustawy jest niezbędną przesłanką do zawarcia umowy, o której mowa w art. 26 ust. 2 tej ustawy.

Biorąc pod uwagę, iż ww. uchwała została podjęta w podobnej sprawie do obecnie rozpatrywanej oraz mając na względzie art. 269 § 1 p.p.s.a., Sąd w składzie orzekającym podziela argumentację zawartą w ww. uchwale.

Zaznaczyć należy, iż przepis art. 107 § 1 k.p.a. określa elementy z jakich winna się składać typowa decyzja administracyjna. Jednakże zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się, że decyzją administracyjną jest również pismo zawierające rozstrzygnięcie w sprawie załatwianej w drodze decyzji, również nie posiadające wszystkich elementów decyzji określonych w art. 107 k.p.a., jeżeli: pochodzi od organu administracji, skierowane jest na zewnątrz systemu administracji publicznej i w sposób władczy rozstrzyga o prawach i obowiązkach prawnych osób (fizycznych lub prawnych) w sprawie indywidualnej.

Powyższe wywody prowadzą do stwierdzenia, iż zaskarżone w rozpatrywanej sprawie rozstrzygnięcie Prezesa ARiMR z ... marca 2006 r. oraz poprzedzające je rozstrzygnięcie Dyrektora ... OR ARiMR w O. z ... lutego 2006 r. są decyzjami administracyjnymi podlegającymi ocenie Sądu przez pryzmat mających w sprawie zastosowanie przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania administracyjnego. Pisma te, jakkolwiek nie spełniają wszystkich wymogów określonych w art. 107 § 1 i 3 k.p.a., to jednak posiadają minimum elementów wymaganych dla tej formy działania organu administracji.

Przechodząc do meritum sprawy zaznaczyć należy, iż podstawę materialnoprawną poddanych kontroli Sądu rozstrzygnięć administracyjnych stanowiły przepisy prawa wspólnotowego oraz przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia ... września 2004 r. w sprawie Uzupełnienia Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004 – 2006" (Dz. U. Nr 207, poz. 2117 ze zm.).

W prawie wspólnotowym przyznawanie pomocy młodym rolnikom uregulowane zostało w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1257/99 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz zmieniające i uchylające niektóre rozporządzenia (Dz. U. UE. L.99.160.80). Art. 8 ust. 1 tego rozporządzenia określa warunki jakie musi spełniać młody rolnik do udzielenia pomocy, zaś ust. 2 tego artykułu określa formy i wysokość przyznawanej pomocy. W art. 4 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 817/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/99 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) (Dz.U. UE.L.04.153.30) określono datę, według której dokonuje się oceny spełnienia warunków dotyczących pomocy w podejmowaniu działalności, określonych w art. 8 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/99 stanowiąc, iż warunki te muszą być spełnione w chwili podjęcia indywidualnej decyzji o przyznaniu wsparcia. Decyzja ta zgodnie z art. 5 tego rozporządzenia zostaje podjęta nie później niż 12 miesięcy po podjęciu działalności tak jak określają przepisy obowiązujące w Państwach członkowskich.

Z powyższych uregulowań prawnych wynika, iż rolnik wnioskujący o uzyskanie wsparcia w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" musi spełniać warunki do jego uzyskania w chwili podjęcia decyzji o przyznaniu takiego wsparcia, którą to decyzję wydaje się nie później, niż w terminie 12 miesięcy od podjęcia przez rolnika działalności rolniczej.

W świetle powołanej wyżej uchwały NSA z 22 lutego 2007 r. omawiana decyzja, stosownie do art. 26 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju (Dz. U. nr 116, poz. 1206 ze zm.), dalej: "ustawa o NPR", poprzedza zawarcie przez ARiMR umowy o dofinansowanie projektu zgłoszonego do realizacji w ramach programu "Ułatwianie startu młodym rolnikom". Również z pkt 3.1.2. załącznika do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 września 2004 r. w sprawie Uzupełnienia Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006" (Dz.U. Nr 207, poz. 2117 ze zm.) wydanego na podstawie art. 11 ust. 5 ustawy o NPR, wynika, że projekty zgodne ze wszystkimi wymaganiami określonymi dla działania przyjmowane są do realizacji według kolejności złożenia (rejestracji) wniosków o dofinansowanie realizacji projektu, w ramach dostępnych środków, na podstawie umowy o dofinansowanie realizacji projektu zawartej między wnioskodawcą a ARiMR.

Powyższe wskazuje, iż realizacja wniosków o dofinansowanie w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" następuje w drodze umowy poprzedzanej decyzją wydawaną nie później niż w terminie 12 miesięcy od podjęcia przez rolnika po raz pierwszy działalności rolniczej, gdy wniosek uznany zostanie za kompletny, zawierający wszystkie elementy wskazujące na spełnianie przez rolnika warunków do uzyskania wsparcia.

W rozpatrywanej sprawie, w decyzjach organów obu instancji, odrzucenie wniosku skarżącej uzasadniono stwierdzeniem posiadania i prowadzenia przez nią gospodarstwa rolnego przez dłuższy niż 12-miesięczny okres od podjęcia działalności do przyznania wsparcia. Wskazano przy tym na brak środków finansowych do zawarcia umowy we wskazanym terminie 12 miesięcy od podjęcia przez skarżącą działalności rolniczej.

Takie uzasadnienie odrzucenia wniosku nie znajduje jednak podstawy w omówionych powyżej regulacjach prawnych dotyczących działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom". Jeżeli bowiem wniosek skarżącej uznany został za złożony, jako kompletny, w terminie uzupełnienia go o ostatni brakujący element, tj. - jak stwierdził organ II instancji - w dniu 24 października 2005 r. (zaznaczyć należy, iż organ I instancji wskazał datę 22 listopada 2005 r.), który to dzień przypadał przed upływem 12-miesięcznego okresu od podjęcia przez skarżącą działalności rolniczej (skarżąca - jak wynika z akt sprawy - podjęła działalność rolniczą w dniu 22 lutego 2005 r.), to stosownie do art. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 817/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r., należało wydać decyzję przed upływem 12 miesięcy od podjęcia przez skarżącą działalności rolniczej. Decyzja ta nie została jednak wydana we wskazanym terminie, lecz dopiero po jego upływie, z powołaniem się na okoliczność upływu tego terminu. Takie rozstrzygnięcie organów w sprawie narusza powołany art. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 817/2004 w sposób mający istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia, co prowadzi co uchylenia zaskarżonych decyzji.

Odrębną zaś kwestią jest możliwość zawarcia umowy o udzielenie wsparcia skarżącej w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" wobec braku środków finansowych. Brak tych środków w chwili stwierdzenia, że wniosek skarżącej jest kompletny nie pozwalał na zawarcie umowy o dofinansowanie realizacji projektu, ale też nie stanowił przeszkody do wydania decyzji, która miała poprzedzać zawarcie umowy, a która, co znajduje potwierdzenie w ww. uchwale NSA z 22 lutego 2007 r., kończy etap weryfikacji wniosku w zakresie jego kompletności i terminowości złożenia. Dopiero na podstawie takiej decyzji (przy czym za taką decyzję w niniejszej sprawie nie można zdaniem Sądu uznać pisma Dyrektora .... OR ARiMR z 23 stycznia 2006 r.) zawierana jest stosowna umowa o dofinansowanie realizacji projektu w sytuacji dostępności środków finansowych w ramach przedmiotowego działania.

W decyzjach organów I i II instancji odmiennie uznano, że brak środków finansowych uniemożliwiał wydanie samej decyzji, co - zdaniem Sądu - nie znajduje uzasadnienia w powołanych wyżej podstawach prawnych.

Rozpatrując ponownie sprawę niniejszą organ orzekający uwzględni uwagi wskazane w uzasadnieniu orzeczenia, a wydając nową decyzję w oparciu o art. 26 ust. 2 ustawy o NPR weźmie również pod uwagę kwestię możliwości dofinansowania realizacji projektu objętego wnioskiem skarżącej z punktu widzenia dostępności środków finansowych. Decyzja ta winna odpowiadać wymogom określonym w art. 107 § 1 i 3 k.p.a. oraz czynić zadość podstawowym zasadom rzetelnej procedury administracyjnej, m.in. zasadzie przekonywania wyrażonej w art. 11 k.p.a. Organ winien zatem należycie uzasadnić podjęte rozstrzygnięcie zarówno co do faktów jak i co do prawa, w tym w szczególności wyjaśnić procedurę weryfikacji wniosków złożonych w ramach przedmiotowego działania w kontekście weryfikacji wniosku skarżącej, wskazać termin przyjmowania i liczbę wniosków zarejestrowanych przez ... OR ARiMR w ramach działania 1.2., liczbę wniosków przyjętych do dofinansowania (liczbę zawartych umów określających warunki finansowania projektu) oraz datę wyczerpania środków finansowych. Przed wydaniem decyzji, stosownie do art. 10 k.p.a., organ winien umożliwić stronie wypowiedzenie się co do zebranych materiałów i dowodów oraz zgłoszonych żądań.

Ponadto, mając na względzie zarzut skargi naruszenia art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa organ wyjaśni, czy osoby, które podpisały zaskarżone decyzje dysponowały wymaganymi upoważnieniami, a wydając nową decyzję w sprawie niniejszej zapewni prawidłowe zastosowanie przepisów o właściwości oraz przepisów kompetencyjnych mając na względzie, iż działanie pracownika bez upoważnienia właściwego organu administracji bądź na podstawie upoważnienia wydanego niezgodnie z prawem pociąga za sobą nieważność decyzji z mocy art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a.

Dostrzegając potrzebę sanacji stwierdzonych uchybień, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c, art. 134 oraz art. 135 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.