Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SO/Kr 7/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2024-05-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: wymierzono grzywnę
Powołane przepisy: article: art 161 par 1 pkt 1 i par 2 w zw z art 64 par 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Fronc po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. D. o wymierzenie Prezesowi [...] w K. grzywny za nieprzekazanie skargi na bezczynność organu postanawia 1. wymierzyć Prezesowi [...] w K. grzywnę w wysokości 300 zł (słownie: trzysta złotych); 2. zasądzić od Prezesa [...] w K. na rzecz K. D. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

K. D. zwrócił się z wnioskiem o wymierzenie Prezesowi [...] w K. grzywny za nieprzekazanie jego skargi na bezczynność tego organu z dnia 30 listopada 2023 r. oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu wyjaśnił, że dnia 30 listopada 2023 r. skierował do organu dwie skargi – na czynność z zakresu administracji publicznej oraz na bezczynność. Tylko ta pierwsza skarga została przesłana do sądu (zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Kr 55/24). Na dowód swoich twierdzeń, skarżący załączył kopię skargi na bezczynność wraz z potwierdzeniem nadania skargi.

Organ wniósł w odpowiedzi o oddalenie skargi. W uzasadnieniu zapewnił, że skarga na bezczynność została przez niego przekazana do Sądu i wskazał, że najpewniej została dołączona do akt sądowych o sygn. II SA/Kr 55/24.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Wskazać należy, że zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w postaci papierowej lub elektronicznej w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Natomiast w razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 (art. 55 § 1 p.p.s.a.).

Z przytoczonych przepisów wynika, że przesłankami uprawniającymi sąd administracyjny do wymierzenia grzywny organowi jest stosowny wniosek oraz stwierdzenie niezastosowania się do obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a. Oznacza to, że przesłanką do wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi w ustawowym terminie, bez względu na przyczyny takiego stanu rzeczy. Przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie sądowi skargi w zakreślonym przez prawo terminie oraz okres uchybienia mogą natomiast rzutować na wysokość wymierzonej grzywny (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 oraz postanowienia NSA: z 23 września 2014 r., sygn. akt I OZ 759/14; z 22 lipca 2014 r., sygn. akt I OZ 489/14; z 6 czerwca 2013 r., sygn. akt I OZ 429/13; z 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt OZ 278/13, dostępne w Internecie). Sąd orzeka o grzywnie według swego uznania, wymierzając ją w wysokości adekwatnej do stopnia niewypełnienia przez organ obowiązku przesłania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie. Przy czym rozważając zasadność grzywny i miarkując jej wysokość - może brać pod uwagę takie okoliczności, jak m.in. charakter, pozycję i sytuację organu administracji; przykład, jaki postępowanie tego organu daje innym; wagę uchybienia w świetle standardów państwa prawnego; potrzebę kształtowania autorytetu wymiaru sprawiedliwości w optyce organów; a wreszcie i to, czy wnioskujący o wymierzenie grzywny będzie mógł mieć obiektywne poczucie, że wymierzona grzywna i związana z nią dolegliwość dla organu jest proporcjonalna do negatywnych konsekwencji, jakie wnioskującemu o wymierzenie grzywny przyniosło niedopełnienie przez organ dyspozycji art. 54 § 2 p.p.s.a., a więc, czy grzywna spełni wymogi sprawiedliwości naprawczej (por. postanowienie NSA z 17 stycznia 2014 r. sygn. akt I OZ 1259/13, dostępne w Internecie). Podnieść także należy, że grzywna wymierzana w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco-restrykcyjny. Ukaranie organu służy zatem także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy (por. uchwała NSA z 3 listopada 2009r., sygn. akt II GPS 3/09; postanowienie NSA z 30 stycznia 2013 r., sygn. akt I OZ 45/13, dostępne w Internecie). W związku z tym wymierzenie grzywny może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. To, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi, pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, a może mieć jedynie – jak wskazano wyżej - wpływ na jej wysokość (por. postanowienie NSA z 17 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OZ 232/13).

W niniejszej sprawie skarżący złożył w dniu 30 listopada 2023 r. do Okręgowej Izby Aptekarskiej dwie skargi, czemu nie zaprzecza sam organ i co wynika z załączonego potwierdzenia nadania skargi. Skarga na czynność organu została przesłana do Sądu i zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Kr 55/24. Wbrew twierdzeniom organu, skarga na bezczynność organu nie została jednak przekazana do Sądu. Przeprowadzona kwerenda wykazała, że skarga taka nie została w Sądzie zarejestrowana, ani też nie została omyłkowo dołączona do akt sprawy o sygn. II SA/Kr 55/24, jak sugerował organ.

Organ naruszył zatem przepisy prawa przez nieprzekazanie skargi tutejszemu Sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w ustawowym terminie, ani też po zapoznaniu się z przedmiotowym wnioskiem o wymierzenie grzywny.

Odnosząc się do wysokości wymierzonej grzywny wskazać należy, że w ocenie Sądu jest ona współmierna do stwierdzonego przez Sąd uchybienia i mieści się w granicach określonych w art. 154 § 6 p.p.s.a. Ustalenie wysokości wymierzonej grzywny pozostawione zostało miarkowaniu Sądu, a jedynie jej górną granicę określono do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Przy czym Sąd, określając wysokość grzywny bierze pod uwagę szereg okoliczności, w tym takie elementy, jak charakter sprawy, okres pozostawania przez organ w bezczynności, a także jej przyczyny. Sąd orzekający uznał, iż w okolicznościach niniejszej sprawy wymierzona grzywna w kwocie 300 zł będzie stanowić adekwatną dolegliwość za niewykonanie ustawowego obowiązku przekazania skargi, a także wpłynie na prawidłowe działanie podmiotu w przyszłości.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O kosztach postępowania Sąd orzekł stosownie do treści art. 200 i art. 205 § 2 w zw. art. 64 § 3 p.p.s.a.