Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 243/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2019-08-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 46 ust. 1 pkt 4, art. 57 § 1, art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kuchta po rozpoznaniu 6 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.W. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

A.W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności składkowych. Skarga została podpisana przez doradcę podatkowego T.K.

W związku z powyższym, w wykonaniu zarządzenia przewodniczącego z 4 lipca 2019 r., pismami z 5 lipca 2019 r. skarżąca i doradca podatkowy T.K. zostali poinformowani, że zgodnie z art. 41 ustawy z 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 283) doradca podatkowy nie może być ustanowiony pełnomocnikiem w sprawie odmowy umorzenia należności z tytułu składek ZUS objętych decyzją z [...] nr [...]. Nadto skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W treści wezwania pouczono skarżącą, że uzupełnienie w/w braku może nastąpić poprzez osobiste podpisanie skargi w siedzibie tut. Sądu bądź poprzez nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi bezpośrednio na adres sądu.

Przesyłka z informacją o braku możliwości ustanowienia w sprawie pełnomocnikiem doradcy podatkowego oraz wezwaniem do uzupełnienia braku formalnego skargi została nadana za pośrednictwem operatora pocztowego pod adres skarżącej: [...]. Przesyłka była dwukrotnie awizowana, po raz pierwszy 9 lipca 2019 r. i powtórnie 17 lipca 2019 r. Zawiadomienia o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej. Skarżąca nie odebrała przesyłki. Przesyłka z adnotacją o niepodjęciu w terminie została zwrócona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach.

Pismem z 11 lipca 2019 r. skarżąca potwierdziła wszelkie wnioski, zarzuty i twierdzenia zawarte w skardze oraz oświadczyła, że będzie występować w sprawie osobiście.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia przez skarżącego warunków formalnych, które zostały dla skargi określone w przepisach prawa. Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) zwanej dalej: p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi stawiane pismom procesowym sprecyzowano z kolei w art. 46 p.p.s.a. Zgodnie z dyspozycją art. 46 ust. 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Braki formalne pism strony, w tym skargi, skutkują, co do zasady, wezwaniem strony skarżącej o ich uzupełnienie.

Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

A.W. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek ZUS, jednakże skarga została podpisana przez doradcę podatkowego, który nie może być pełnomocnikiem strony w w/w sprawie. W związku z powyższym, skarżąca pismem z 5 lipca 2019 r. została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi przez podpisanie skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie zostało nadane za pośrednictwem operatora pocztowego pod adres skarżącej: [...]. Przesyłka była awizowana w dniach 9 lipca 2019 r. i 17 lipca 2019 r. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej umieszczono w skrzynce oddawczej. Skarżąca nie odebrała przesyłki.

Zgodnie z treścią art. 73 § 1-4 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa powyżej, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, na który pismo złożono w placówce pocztowej.

Mając na uwadze treść art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a., za dzień doręczenia przesyłki z wezwaniem do uzupełnienia braku formalnego skargi należało uznać 24 lipca 2019 r. Termin do uzupełnienia braku skargi upływał zatem 31 lipca 2019 r. Skarżąca w zakreślonym terminie nie uzupełniła braku formalnego skargi w postaci podpisania skargi.

Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.