Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 353/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-07-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono zawieszenia postępowania
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1, art. 131
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dominik Mączyński po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi T. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług od maja do grudnia 2009 r. postanawia odmówić zawieszenia postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] marca 2013 r. T. M., reprezentowana przez adwokata, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P.

W petitum skargi wniosła także m.in. o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu rozstrzygnięcia postępowania karnego, przynajmniej na etapie przed jurysdykcyjnym, prowadzonego przez Prokuraturę Okręgową w K. w sprawie o sygn. akt [...]. Z uzasadnienia skargi wynika, że w w/w postępowaniu karnym zostały postawione zarzuty R. K. oraz J. M. m.in. o działanie na szkodę skarżącej. Jednocześnie wskazano, że osoby te były głównymi świadkami w postępowaniu podatkowym prowadzonym względem skarżącej, a na treści ich zeznań została oparta zaskarżona decyzja.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Stosownie do art. 125 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie: "P.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli: 1) rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym; 2) ujawni się czyn, którego ustalenie w drodze karnej lub dyscyplinarnej mogłoby wywrzeć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej; 3) jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu; 4) w razie śmierci pełnomocnika, chyba że strona działa przed sądem osobiście.

Zaakcentować należy, że z sytuacją, w której rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia występującego w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez pojęcie zagadnienia wstępnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym należy rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Jest to zagadnienie odrębne od sprawy sądowoadministracyjnej, na tle której wystąpiło.

Podkreślenia także wymaga, że warunkiem zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. jest istnienie obiektywnego i bezpośredniego związku pomiędzy rozstrzygnięciem zapadłym w innym postępowaniu, a zaskarżonym rozstrzygnięciem w rozpoznawanym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Nadto, godzi się także zauważyć, że w toku prowadzonego postępowania sąd administracyjny dokonuje wyłącznie kontroli zaskarżonego orzeczenia na podstawie kryterium zgodności z prawem, przy czym kontrola ta obejmuje badanie legalności kwestionowanego rozstrzygnięcia na dzień jego wydania. Zaznaczyć również trzeba, że odpowiedzialność karna ma charakter niezależny względem postępowania podatkowego.

W świetle powyższego oraz mając na względzie, że przedmiot toczącego się postępowania karnego względem R. K. oraz J. M. nie odnosi się ściśle do przedmiotu niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego, tj. prowadzenia przez T. M. w 2009 r. działalności gospodarczej w zakresie usług transportowych, w związku z tym nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Ponadto zaznaczyć należy, że organy podatkowe mają pełną możliwość przeprowadzenia dowodów i samodzielnego ustalenia stanu faktycznego w celu rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, a sąd administracyjny może samodzielnie dokonać oceny prawidłowości postępowania, w zakresie powyższego ustalenia stanu faktycznego. Pozostaje to również w zgodzie z art. 11 P.p.s.a., stosownie do którego sąd administracyjny jest związany jedynie ustaleniami prawomocnego wyroku skazującego wydanego w postępowaniu karnym. Przepis powyższy nie może być przedmiotem wykładni rozszerzającej, co oznacza, że wyrok uniewinniający nie wiąże sądu (por. wyrok WSA w Warszawie w z dnia 14 września 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 1363/06, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem w ocenie Sądu nie ma podstaw do zawieszenia postępowanie w badanej sprawie w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 131 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.