Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1699/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-03-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 2  ust. 2, art. 24 ust. 2a
journal: Dz.U. 2015 poz 520
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity.
article: Par. 36, 37, 38
journal: Dz.U. 2015 poz 542
law: Rozporzadzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Zawadzka Sędziowie WSA Renata Czeluśniak WSA Barbara Pasternak (spr.) Protokolant Małgorzata Krasowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2017 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 20 września 2016 r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów skargę oddala.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 20 września 2016 r. [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 kpa, art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2015 r., poz. 520 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania A. W. od decyzji Starosty z [...] 2016r. [...] orzekającej o odmowie aktualizacji danych zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu B, jednostka ewidencyjna B - miasto w zakresie granicy pomiędzy działkami ewidencyjnymi nr [...] i nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

A. W. wystąpił z wnioskiem o zajęcie stanowiska oraz wyjaśnienie powodów, dla których budynek gospodarczy posadowiony na dawnej parceli gruntowej wchodzącej w skład działki ewidencyjnej nr [...], której jest właścicielem, przypisany jest do działki ewidencyjnej nr [...], zaś mapa ewidencyjna wskazuje, iż granica między działką [...] i [...] przebiega na zachód od budynku błędnie sugerując, że budynek ten faktycznie posadowiony jest na działce nr [...].

Decyzją z [...] 2015 r., [...] Starosta B orzekł o odmowie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków prowadzonego dla obrębu B miasto B, polegającej na zmianie przebiegu granicy pomiędzy działkami nr [...] i nr [...].

Po rozpatrzeniu odwołania A. W. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z [...] 2016 r. [...] uchylił decyzję Starosty B w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Decyzją z [...] 2016 r. ([...]) Starosta B ponownie orzekł o odmowie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków prowadzonego dla obrębu B jednostka ewidencyjna B - miasto, polegającej na zmianie przebiegu granicy pomiędzy działkami nr [...] i nr [...].

Od powyższej decyzji w ustawowym terminie złożył odwołanie A. W. wnosząc o jej uchylenie w całości i dokonanie aktualizacji (korekty wpisów w ewidencji), zgodnie ze stanowiskiem wnioskodawcy.

Rozpatrując powyższe odwołanie oraz całość zgromadzonego materiału dowodowego organ odwoławczy zważył, co następuje:

Aktualizacja operatu następuje przez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych (§ 45 ust. 1 rozporządzenia) w celu ujawnienia nowych danych ewidencyjnych, a także zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym oraz obowiązującymi standardami technicznymi oraz wyeliminowania danych błędnych.

Zgodnie z art. 24 ust. 2a pkt 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji na wniosek właścicieli nieruchomości lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania.

Podstawę aktualizacji stanowić miał wniosek z dnia 24 marca 2015r. A. W. o zmianę przebiegu granicy pomiędzy działkami ewidencyjnymi nr [...] i nr [...], położonymi w obrębie Nr [...] B oraz załączone do niego kopie następujących dokumentów:

planu inwentaryzacyjnego i projektu podziału parterowego domu mieszkalnego położonego w B przy ul. K nr [...] w skali 1:1000, wykonanego 15 maja 1997r., przez budowniczego A. N. - biegłego sądowego;

wyrysu z mapy ewidencyjnej w skali 1:2880 z 13 maja 1977 r., Nr ks. zam. [...], wykonanego przez WBGiTR - Oddział w B;

wyroku Sądu Wojewódzkiego sygn. akt [...] z 21 kwietnia 1988 r.;

wypisu z rejestru gruntów,

wypisu z wykazu synchronizacyjnego dla działki nr [...] z 23 kwietnia 2009 r. wykonanego przez geodetę uprawnionego mgr inż. J. D.,

postanowienia Sądu Rejonowego sygn. akt [...].

Zgodnie z art. 24 ustawy organ I instancji przyjął jako właściwy w przedmiotowej sprawie tryb aktualizacji w drodze decyzji administracyjnej. W pierwszej kolejności organ wykonał zalecenie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zawarte w decyzji z dnia [...] 2016 r. i uzupełnił akta sprawy o dokumenty z akt księgi wieczystej nr [...], dotyczące pgr. 1. kat. [...].

Operat ewidencji gruntów i budynków dla obrębu B jednostka ewidencyjna B - miasto założono w latach 1977-1979, w oparciu o mapę zasadniczą w skali 1:1000 (operat pomiarowy nr [...] z 27.06.1979r.), na podstawie dekretu z dnia 2 lutego 1955 r. o ewidencji gruntów (Dz. U. Nr 6, poz. 32) oraz załącznika do zarządzenia ministrów Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 lutego 1969 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków zatytułowanego "Zasady i sposób zakładania i prowadzenia ewidencji gruntów oraz sporządzania wykazów zmian" (M.P. Nr 11, poz. 98). Obwieszczenie Wojewody z dnia 7 maja 1984 r. w sprawie zastąpienia dotychczasowego operatu katastru gruntowego nową ewidencją miasta B ukazało się w Dzienniku Urzędowym Wojewódzkiej Rady Narodowej z 1984 r. Nr 9, poz. 43. Dotychczasowy operat ewidencji gruntów założony w oparciu o kataster gruntowy stracił moc obowiązującą z dniem ogłoszenia ww. obwieszczenia.

Aktualnie w rejestrze gruntów obrębu B działka ewidencyjna nr [...] o pow. 0,4218 ha objęta KW nr [...] figuruje w jednostce rejestrowej [...] jako własność A. W. Z kolei działka ewidencyjna nr [...] o pow. 0.0540 ha wykazana jest w jednostce rejestrowej [...] jako współwłasność: M. P. w 1/8 części, B. S. w 1/8 części i A. W. w 3/4 częściach. W rejestrze gruntów dla miasta B, założonym w maju 1962 r., (operat nr [...]), pod numerem rejestru [...] figurują działki nr: [...], [...], [...], [...], [...] stanowiące własność F. G. s. S. i H.

Według aktu notarialnego z 5 kwietnia 1966 r. Rep A nr [...] F. G. darował córce A. W. połowę nieruchomości objętej wykazem hipotecznym nr [...] gminy katastralnej B, składającej się z działek gruntowych: [...], [...], [...], [...] o pow. 58a 09 m2 wpisanej dotychczas na rzecz: F. G. i K. G. po połowie. Strony wniosły, aby na podstawie postanowienia Sądu Powiatowego w B z 1 czerwca 1965 r. i umowy objętej niniejszym aktem urządzono dla Lwh [...] gminy katastralnej B nową księgę wieczystą, a w dziale II wpisano własność na rzecz:

A. W. w 6/12 częściach na podstawie tej umowy w miejsce F. G.,

H. F. w 1/12 części,

J. G. w 1/12 części,

A. W. w 1/12 części,

J. S. w 1/12 części,

M. S. w 1/12 części,

A. K. w 1/12 części - wszyscy dzieci F. i K. - w miejsce K. G.

Jak wynika z wykazu podziału parcel, zamieszczonego na mapie sytuacyjnej podziału w skali 1:2880 zawartego w operacie pomiarowym "Remiza Straży Pożarnej" nr [...] przyjętym do ewidencji państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dnia 10 stycznia 1968r., parcele podzieliły się w następujący sposób: pb. [...] o pow. 0,0784 ha na pb. [...] o pow. 0,0240 ha i pb. [...] o pow. 0,0544 ha; pgr. [...] o pow. 0,0332 ha na pgr. [...] o pow. 0,0146 ha i pgr. [...] o pow. 0,0186 ha; pgr. [...] o pow. 0,2290 ha na pgr. [...] o pow. 0,0649 ha i pgr. [...] o pow. 0,1641 ha. Pb. [...] oraz pgr. [...] i [...] zostały przeznaczone do wywłaszczenia na rzecz Skarbu Państwa - Powiatowej Komendy Straży Pożarnej. Natomiast parcele [...] oraz pgr. [...] i pgr. [...] pozostały przy właścicielu.

Postanowieniem Sądu Rejonowego sygn. akt [...] z 29 czerwca 1977 r. zniesiono współwłasność ww. nieruchomości w następujący sposób:

pgr. [...] oraz pgr. [...] przyznano na wyłączną własność A. W. w całości natomiast pb. [...] przyznano na współwłasność A. W. w 3/4 częściach oraz J. S. w 1/4 części. Postanowienie zawierało załącznik w postaci kopii planu inwentaryzacyjnego i projektu podziału domu mieszkalnego położonego w B przy ul. K, wykonanego przez biegłego sądowego budowniczego A. N. Natomiast zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego z 20 listopada 2014 r. sygn. akt [...] spadek po J. S. nabyli M. P. i B. S. po 1/2 części.

Organ uznał, że dokument w postaci kopii planu inwentaryzacyjnego i projektu podziału domu mieszkalnego nie może być podstawą aktualizacji danych w operacie ewidencji gruntów i budynków w przedmiocie przebiegu granicy pomiędzy działką nr [...] i nr [...]. Tego rodzaju dokument w świetle przepisu § 36 rozporządzenia, nie stanowi podstawy do wykazania przebiegu granic działki ewidencyjnej. Został sporządzony przez osobę nie posiadającą uprawnień do wykonywania samodzielnych funkcji w dziedzinie geodezji i kartografii oraz nie został przyjęty do ewidencji państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Natomiast dokumentem, który poddano analizie w przedmiotowym postępowaniu jest operat założenia ewidencji gruntów i budynków.

W protokole ustalenia stanu władania spisanym w dniach od 1 marca 1977 r. do 30 września 1979 r. (operat nr [...]) w pozycji L.p. 2585 A. W. c. F. i K. potwierdziła, że włada działką ewidencyjną nr [...], składając podpis w kolumnie 12 (karta 56-T2). Na mapie ewidencyjnej w skali 1:1000 wykazano najpierw działkę nr [...]. W trakcie dalszych prac związanych złożeniem ewidencji gruntów dla miasta B został uwzględniony podział działki nr [...] na działki nr: [...] i [...]. Granicę pomiędzy ww. działkami naniesiono wg operatu pomiarowego nr [...] – [...] ("Remiza Straży Pożarnej").

Mapa sytuacyjna podziału w skali 1: 2880 m. innymi pb. [...] oraz pgr. [...] jak również szkic z operatu nr [...] wskazują, iż parcela z budynkiem stodoły, będącym przedmiotem sporu, jest usytuowana na parceli budowlanej [...], o czym świadczą przehaczenia (na południowej linii obrysu) zarówno na mapie sytuacyjnej podziału jak również na szkicu polowym. Świadczy to o tym, że budynek stodoły stanowił część parceli budowlanej [...], której dzisiaj odpowiada działka nr [...]. W księdze wieczystej nr [...] parcela pgr [...], na której wg wnioskodawcy stoi sporny budynek, jest opisana jako nieruchomość rolna. W protokołach przesłuchania strony, sporządzonych w dniu 27 maja 1980 r., oddzielnie dla działki nr [...] i nr [...] A. W. c. F. i K., własnoręcznym podpisem potwierdziła użytkowanie ww. działek. Również w protokole ogłoszenia stanu władania z 27 maja1980 r. w pozycji L.p. [...], obejmującej nr [...] o pow. 0,4218 ha złożyła podpis jako władająca tą działką -

A. W. Złożyła również swój podpis w pozycji 2585A obejmującej działkę nr [...] o pow. 0,0540 ha, będącą jej własnością 3/4 częściach, a w pozostałej 1/4 części własnością J. S. W rejestrze ewidencji gruntów założonym w 1983r. dla miasta B obręb nr [...], w pozycji rejestrowej nr [...] wykazano działkę nr [...] o pow. 0,0540 ha stanowiącą własność A. W. c. F. i K. w 3/4 częściach oraz J. S. c. F. i K. w 1/4części. Natomiast w jednostce rejestrowej nr [...] ujawniono działkę nr [...] o pow. 0,4218 ha stanowiącą własność A. W. c. F. i K. Działki nr [...] i nr [...] od czasu założenia ewidencji gruntów i budynków do chwili obecnej nie zmieniły oznaczenia i powierzchni i wg aktualnego wypisu z ewidencji gruntów i budynków powierzchnia działki nr [...] wynosi 0,4218 ha, a działki nr [...] - 0,0540 ha.

Według pozyskanych z akt księgi wieczystej, wypisów z wykazu synchronizacyjnego sporządzonych 23 kwietnia 2009 r. przez geodetę uprawnionego mgr inż. J. D., parcele gruntowe pgr. nr [...] i [...] objęte Kw [...] (obecnie [...]) oraz pgr. nr [...] i [...] objęte Kw [...] (obecnie [...]) odpowiadają działce ewidencyjnej nr [...] o pow. 0,4218 ha), natomiast parcela budowlana pb. [...] objęta Kw [...] odpowiada działce ewidencyjnej nr [...] o pow. 0,0540 ha, objętej Kw nr [...].

Ponadto w trakcie postępowania uzyskano uwierzytelnioną kopię decyzji Urzędu Rejonowego z 29 stycznia 1993 r. znak: [...] orzekającą o zwrocie nieruchomości położonej w B, stanowiącej działkę nr [...], która sąsiaduje z działkami nr [...] i nr [...]. Z uzasadnienia ww. decyzji wynika, że "strony zgodnie zeznały, że J. S. użytkuje działkę do istniejącego budynku gospodarczego, czyli w 1/4 części, a A. W. pozostałą część w 3/4". Ww. decyzja stanowi o zwrocie działki nr [...] i o zasięgu jej użytkowania przez A. W. oraz J. S. i nie odnosi się do działki nr [...], a tym bardziej do przebiegu granicy pomiędzy przedmiotowymi działkami.

Wnioskodawca przedłożył jako dowód (między innymi) kopię wyrysu z mapy ewidencyjnej w skali 1:2880 z 13 maja1977 r., na którym figuruje informacja "granice działek według stanu faktycznego pomierzonego na gruncie w roku 1968 nr ewid. [...]". Obrys parceli budowlanej, na której zlokalizowany jest budynek stodoły na ww. wyrysie nie posiada żadnych przehaczeń ani odrębnego oznaczenia. Nie można zatem stwierdzić na jego podstawie, do której działki przynależy. Tymczasem na mapie sytuacyjnej podziału parcel z operatu nr ewid. [...] (karta 40- 77) przehaczenie znajduje się na południowej linii jej obrysu, co oznacza, że parcela budowlana a tym samym budynek stodoły należy do parceli l.kat. [...]. Powyższe znalazło również odzwierciedlenie na szkicu zawartym w ww. operacie (karta 70 - 77). Zatem brak przehaczeń na wyrysie wynika z błędu popełnionego przy jego sporządzaniu. Na wszystkich mapach przehaczenie zaznaczone jest na południowej linii obrysu parceli budowlanej. Ponadto powierzchnie parcel l.kat. [...], [...] świadczą, iż powierzchnia ww. parceli z budynkiem gospodarczym uwzględniona została w parceli budowlanej l.kat. [...].

Zdaniem organu, wbrew twierdzeniom odwołującego się wyrok Sądu Wojewódzkiego z dnia 21 kwietnia 1988 r. [...] nie może stanowić podstawy do aktualizacji ewidencji gruntów i budynków, gdyż nie rozstrzygał wprost ani o własności nieruchomości lub jej części ani o wydaniu nieruchomości. Przebieg granic działek ewidencyjnych zgodnie z § 36 rozporządzenia wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do ewidencji państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Wyjątkiem od powyższego jest natomiast rozwiązanie przewidziane w § 37, § 38, § 39 rozporządzenia, dopuszczające, aby w przypadku braku dokumentacji wymienionej w § 36 lub gdy zawarte w niej dane nie są wiarygodne, pozyskiwać dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych w wyniku geodezyjnych pomiarów terenów poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic.

Obowiązkiem organu ewidencyjnego jest utrzymywanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi (§ 44 rozporządzenia). W niniejszym postępowaniu wykazano, że stan ujawniony w ewidencji gruntów i budynków w zakresie przebiegu granicy pomiędzy działkami nr [...] i nr [...] jest zgodny z dokumentami posiadanymi przez Starostę B. Wykazano również, że istnieją dokumenty takie jak np. wyrok Sądu Wojewódzkiego z dnia 21 kwietnia 1988 r. [...], które mogą poddawać w wątpliwość istniejący stan ewidencyjny, ale nie mogą one stanowić podstawy aktualizacji ewidencji gruntów i budynków. Natomiast kluczowe znaczenie w przedmiotowej sprawie ma rejestrowy charakter ewidencji gruntów i budynków. Informacje w niej ujawniane muszą posiadać swoje źródło w stosownej dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej odnośnie do przebiegu granic, wymienionej w § 36 rozporządzenia oraz prawnej odnośnie do danych podmiotowych (art. 23, 24 ustawy) Zapisy w ewidencji mają charakter wyłącznie techniczno-deklaratoryjny, a organy prowadzące ewidencję rejestrują jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające. Nie mogą natomiast samodzielnie rozstrzygać kwestii uprawnień wnioskodawcy do gruntu, budynku lub lokalu. Stąd poprzez żądanie wprowadzenia zmiany w ewidencji nie można dochodzić ani udowodnić swoich praw właścicielskich czy uprawnień do władania nieruchomością (por. I OSK 1488/06). Ewidencja gruntów jest tylko zbiorem informacji, a rejestr ewidencji gruntów jest wyłącznie odzwierciedleniem danych wynikających z przedłożonych organowi dokumentów i stąd też ma on charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny (por. wyrok NSA sygn. akt I OSK 1044/08.

Zarzuty zawarte w odwołaniu od rozpatrywanej decyzji, odnoszące się do niewłaściwej oceny, przez organ orzekający, dokumentów przedłożonych przez A. W. wraz z wnioskiem dotyczącym aktualizacji przebiegu granicy pomiędzy działkami ewidencyjnymi nr [...] i nr [...] nie są zasadne. Do każdego z ww. dokumentów, których kopie przedłożył skarżący, organ odwoławczy wyczerpująco odniósł się w niniejszym uzasadnieniu. Natomiast okoliczności istotne dla niniejszego postępowania zostały dostatecznie wyjaśnione i udokumentowane przez organ pierwszej instancji. Zatem Starosta B nie naruszył podstawowych zasad postępowania administracyjnego. W sprawie zgromadzono niezbędny materiał dowodowy, a stronom zapewniono czynny udział na każdym etapie postępowania administracyjnego.

Na powyższe rozstrzygnięcie A. W. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając naruszenie przepisów:

- art. 24 ust. 2 b ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne w zw. z § 36 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dn. 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, polegające na nieuzasadnionym przyjęciu, że skarżący nie przedstawił dokumentów stanowiących podstawę dla dokonania korekty w rejestrze gruntów, podczas gdy skarżący zarówno przedłożył stosowne dokumenty, jak też dokumenty mogące być podstawą korekty, znajdowały się w posiadaniu organu prowadzącego ewidencję;

- naruszenie § 44 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dn. 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, polegające na niedochowaniu obowiązku utrzymywania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodnego z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi;

- art. 107 § 4 kpa poprzez pominięcie w uzasadnieniu decyzji faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, pozostając na lakonicznym stwierdzeniu iż "organ odwoławczy podziela stanowisko Starosty B i nie powtarza ustaleń przedstawionych uzasadnieniu decyzji".

Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt.1 lit. c) p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 kpa, sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt. 2 p.p.s.a.), jeżeli zachodzą przyczyny określone w innych przepisach, sąd stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa.

Kontrolując zaskarżoną decyzję zgodnie z przywołanymi wyżej zasadami, należało uznać, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Podstawę prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowią przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U.2015.520 ze zm.) dalej pgik, oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (t.j. Dz.U. 2015.542 ze zm.) dalej rozporządzenie egib. Z przepisu art. 2 ust. 2 pgik wynika, że ewidencja gruntów i budynków jest systemem informacyjnym zapewniającym gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju informacji o gruntach budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami, który to zbiór, pełniąc funkcje informacyjno-techniczne, nie rozstrzyga sporów o prawa do gruntów, ani nie nadaje tych praw. Dane o gruntach, budynkach i lokalach gromadzone są w tym systemie w drodze rejestracji stanów prawnych ustalonych w innym trybie lub przez inne organy orzekające. Rejestr ewidencji gruntów odzwierciedleniem aktualnego stanu prawnego danej nieruchomości, ma charakter deklaratoryjny a nie konstytutywny, co oznacza, że nie kształtuje nowego stanu prawnego nieruchomości, a jedynie potwierdza stan prawny zaistniały wcześniej. Przepisy pgik nie dają podstaw do kształtowania stosunków własnościowych i związanych z tymi stosunkami uprawnień do gruntów. Stosownie do art. 24 ust. 2a pgik, dane zawarte w ewidencji mogą podlegać aktualizacji z urzędu lub na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt. 1 ustawy, czyli właścicieli nieruchomości lub podmiotów władających na zasadzie samoistnego posiadania. Zgodnie z treścią § 45 ust. 1 rozporządzenia egib, aktualizacja operatu następuje przez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych.

Kontrolując rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji WINGIK stwierdzić należy, że wbrew stanowisku skarżącego, rozstrzygnięciu temu nie można zarzucić naruszenia prawa, które skutkowałoby koniecznością wyeliminowania go z obrotu prawnego. Zasadnicze zarzuty skargi sprowadzają się bowiem do prezentowanego przez skarżącego we wniosku wszczynającym postepowanie, w toku postępowania oraz w uzasadnieniu zarzutów skargi stanowiska, że dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, dotyczące przebiegu granicy działki ewidencyjnej nr [...] (własność skarżącego) z działką ewidencyjną nr [...] (własność M. P. w 1/8 cz., B. S. w 1/8 cz. i własność skarżącego w ¾ cz.), są niezgodne ze stanem prawnym. Zdaniem skarżącego, skoro w skład działki ewidencyjnej nr [...] weszła parcela gruntowa nr [...] zabudowana budynkiem gospodarczym (stodoła), to błędna jest aktualna mapa ewidencyjna, zgodnie z którą budynek ten posadowiony jest na działce ewidencyjnej nr [...]. O stanie prawnym parceli świadczą zdaniem skarżącego następujące dokumenty : postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 29 czerwca 1978 r. sygn. akt [...] o zniesieniu współwłasności nieruchomości obj. Kw nr [...] PBN w B, składającej się z parceli budowlanej [...] parceli gruntowej [...], wraz z planami inwentaryzacyjnymi i projektem podziału parterowego murowanego domu mieszkalnego położonego w B przy ul. K nr [...] sporządzonym przez biegłego sądowego A. N., wyrys z mapy ewidencyjnej z dnia 13 maja 1977 r. i wyrok Sądu Wojewódzkiego z dnia 21 kwietnia 1988 r. sygn. akt [...] (wniosek skarżącego, pismo skarżącego z dnia 20 kwietnia 2015 r. , dokumenty nadesłane przy piśmie SR z dnia 16 czerwca 2016 r., k. 35-44), w tym wypis z wykazu synchronizacyjnego z dnia 23 kwietnia 2009 r. (j.w., k.38 )

Wskazania wobec tego wymaga, że zgodnie § 45 rozporządzenia egib, celem aktualizacji operatu ewidencyjnego, która następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych jest:

1) zastąpienie danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym oraz obowiązującymi standardami technicznymi;

2) ujawnienie nowych danych ewidencyjnych;

3) wyeliminowanie danych błędnych.

Na podstawie § 45 ust. 2, przy aktualizacji operatu ewidencyjnego przepisy § 35 i § 36 stosuje się odpowiednio, zaś zgodnie z ust. 3 tego przepisu, przy sporządzaniu dokumentacji określającej przebieg granic działek ewidencyjnych na potrzeby aktualizacji operatu ewidencyjnego przepisy § 37-39 stosuje się odpowiednio.

Jak wynika z powyższego przepisu, w zakresie wykazywania w ewidencji przebiegu granic działek ewidencyjnych obowiązuje zgodnie z powyższym przepisem regulacja szczególna. Zgodnie bowiem z § 36 rozporządzenia egib, przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej:

1) w postępowaniu rozgraniczeniowym;

2) w celu podziału nieruchomości;

3) w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów;

4) w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości;

5) na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej;

6) przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków;

7) przez Straż Graniczną, jeżeli dokumentacja ta określa przebieg granic państwa z dokładnością odpowiednią dla ewidencji;

8) w wyniku geodezyjnego pomiaru sytuacyjnego istniejących lub wznowionych znaków granicznych albo wyznaczonych punktów granicznych.

Wyliczenie powyższe stanowi zamknięty katalog podstaw wykazywania przebiegu granic działek ewidencyjnych na mapie ewidencyjnej. Dokonanie aktualizacji ewidencji w zakresie przebiegu granic działki ewidencyjnej w oparciu o inne, niż wymienione w § 36 rozporządzenia żródła danych ewidencyjnych byłoby z nim sprzeczne a także naruszałoby podstawowe zasady prowadzenia ewidencji i jej istotę, wynikające z przepisów ustawy. Wnioskując zatem o dokonanie aktualizacji przebiegu granic działki ewidencyjnej na mapie ewidencyjnej (zmianę przebiegu granic), strona winna powołać się na jedno ze żródeł wymienionych w § 36 rozporządzenia, jako podstawę żądanej zmiany i doręczyć organowi stosowny dokument. Powyższe zasady dotyczące wykazywania na mapie ewidencyjnej przebiegu granic działek ewidencyjnych ma obowiązek respektować także organ ewidencyjny, dokonując z urzędu aktualizacji danych dotyczących przebiegu granic celem zastąpienia danych niegodnych ze stanem prawnym lub faktycznym, lub celem wyeliminowania danych błędnych. Wynika to z powyższych przepisów. Konieczność dostarczenia dokumentów niezbędnych do wprowadzenia zmian nie jest przesłanką formalną wniosku o wszczęcie postępowania, lecz przesłanką o charakterze materialnym. Ich złożenie jest konieczne do załatwienia sprawy zgodnie z żądaniem strony. Domagając się zatem aktualizacji ewidencji w zakresie przebiegu granicy działki ewidencyjnej, skarżący winien powołać się – stosownie do regulacji wynikającej z § 36 rozporządzenia - na dokumentację geodezyjną przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzoną w postępowaniach, względnie w celach wymienionych w tym przepisie, której treść wskazywałaby na odmienny przebieg granicy działki ew. nr [...] z działką ew. nr [...], aniżeli wykazany na aktualnej mapie ewidencyjnej. Zmiana przebiegu południowej granicy dzięki ew. nr [...] z działką ew. [...] byłaby uzasadniona również w przypadku wykrycia przez organ prowadzący ewidencję, że przebieg tej granicy wykazany jest w sposób błędny, czyli sprzeczny z dokumentacją pozostającą w zasobach organu. W każdym jednak przypadku - zarówno żądania wnioskującego o dokonanie aktualizacji, jak i w przypadku wykrycia przez organ, że sposób wykazania przebiegu granicy jest błędny tj. sprzeczny z posiadaną dokumentacją, podstawę wykazania przebiegu granicy może stanowić wyłącznie dokumentacja, o której mowa w § 36 rozporządzenia egib. Wobec przedstawionej wyżej regulacji należało uznać, że organy zasadnie uznały, iż żądanie skarżącego nie może zostać uwzględnione. Odnosząc się do wskazanych przez skarżącego podstaw dokonania aktualizacji przebiegu granicy działki [...] z działką [...] stwierdzić należy, że żaden z dokumentów, na które powołuje się skarżący podstawy takiej stanowić nie może z następujących, niżej podanych przyczyn.

Przedmiotem zniesienia współwłasności dokonanego postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 29 czerwca 1978 r. sygn. akt [...] była nieruchomość obj. KW nr [...] PBN w B, składająca się z pbud [...], oraz pgr [...] i [...] o łącznej powierzchni 2 371 m2 wraz z częściami składowymi. Zniesienie współwłasności polegało na przyznaniu na wyłączną własność parcel gruntowych pgr [...] i pgr [...] matce skarżącego A. W., oraz przyznaniu na współwłasność parceli budowlanej pbud [...] matce skarżącego A. W. w ¾ cz. i J. S. w ¼ części. Ponadto Sąd ustanowił odrębną własności lokali nr I i II w domu mieszkalnym położonym na pbud [...] i przyznał te lokale na wyłączną własność – lokal nr I A. W., lokalu nr II na wyłączną własność J. S. Nadto ustanowił Sąd na rzecz J. S. służebność użytkowania ubikacji położonej na pgr [...]. Projekt podziału sporządzony w tym postępowaniu przez biegłego sądowego A. N. dotyczył wyłącznie wyodrębnienia lokali nr I i II w domu mieszkalnym położnym na pbud [...]. Projekt ten nie został przyjęty do ewidencji państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Sporządzony został przez osobę nie posiadającą uprawnień do wykonywania samodzielnych funkcji w dziedzinie geodezji i kartografii. W postępowaniu tym nie doszło do jakiegokolwiek podziału parcel gruntowych i parceli budowlanej, nie miało więc w nim miejsca ustalanie przebiegu granic parcel, a jedynie przyznanie na własność lub współwłasność dotychczasowym współwłaścicielom poszczególnych parcel oraz wydzielonych lokali mieszkalnych. Wynika to niezbicie z treści postanowienia Sądu Rejonowego, oraz sporządzonego przez biegłego sądowego projektu podziału domu mieszkalnego. Nie może ono więc być wykorzystane w sposób, w jaki chciałby tego skarżący, ponieważ nie wywołało żadnych skutków prawnych w zakresie danych dotyczących przebiegu granic parcel gruntowych [...] i [...] i parceli budowlanej [...]. Wbrew twierdzeniom skargi orzeczenie powyższe wraz z "załącznikiem mapowym" nie spełnia wymogów jakiegokolwiek z dokumentów, o których mowa w § 36 rozporządzenia egib, co zasadnie stwierdziły organy. Podstawy do zmiany przebiegu granicy między działkami ew. nr [...] i [...] stanowić nie może również Wyrok Sądu Wojewódzkiego z dnia 21 kwietnia 1988 r., sygn. akt [...] z przyczyn, które wskazał organ. Sprawa zakończona tym Wyrokiem toczyła się przeciwko A. W. o roszczenie z art. 231 k.c. – zobowiązanie do przeniesienia własności części pgr. [...] i powództwo zostało oddalone. Co prawda w uzasadnieniu Wyroku Sąd podał, że parcela gruntowa [...] jest zabudowana budynkiem stodoły, jednakże – co najistotniejsze – w chwili wydawania tegoż Wyroku obowiązywała już (od 1984 r.) ewidencja gruntów i budynków dla obr. Nr [...] jedn. ewid. B – miasto i pgr. Wyrok ten nie rozstrzygał natomiast w żaden sposób o przebiegu granicy między obecnymi działkami ew. [...] i [...] ani też o przebiegu granicy parceli gruntowej pgr [...] z parcelą budowlaną pbud [...]. Powództwo w tej sprawie zostało oddalone a w sprawie nie była sporządzona żadna dokumentacja geodezyjno-kartograficzna.

Skarżący powoływał się także na treść wyrysu mapy ewidencyjnej sporządzonego w dniu 13 maja 1977 r. (przy piśmie skarżącego z dnia 20 kwietnia 2015 r. wpł. do organu 24 kwietnia 2015 r.), który świadczy o przynależności - zdaniem skarżącego budynku stodoły do pgr [...]. Również i tę kwestię rozważały organy w rezultacie konkludując, iż brak przehaczeń świadczących o przynależności budynku stodoły na tym wyrysie wynika z błędu popełnionego przy jego sporządzaniu, co stwierdził organ odwoławczy, także organ I instancji stwierdził, że brak ten wynika z nieuwagi kreślarza. Odnosząc się zatem do tej kwestii Sąd stwierdza : w aktach administracyjnych znajduje się potwierdzona za zgodność z oryginałem kopia operatu pomiarowego wpisanego do ewidencji w składnicy geodezyjnej w dniu 10 stycznia 1968 r. za Nr [...], "Remiza Straży Pożarnej". Operatem tym pb. [...] podzieliła się na pb. [...] i [...]. Pb. [...] przeznaczona została do wywłaszczenia, zaś pb. [...] pozostała przy właścicielu. Tym też operatem podzieliła się pgr [...] na pgr. [...] i [...]. Na mapie sytuacyjnej podziału będącej częścią składową w/w operatu (mapa katastralna), na budynku stodoły widnieje przehaczenie (tj. symbol przynależności do działki) świadczące o tym, że budynek ten jest częścią składową pb. [...], odpowiadającej obecnej działce ew. nr [...]. Znak ten widnieje także na sporządzonej przez organ w toku postępowania kopii przeskalowanej mapy katastralnej. Skoro więc, jak wynika z opisu widniejącego na tym wyrysie, sporządzony on został w dniu 13 maja 1977 r. na podstawie operatu Nr [...],( "Remiza Straży Pożarnej") to zasadnie organy uznały, że brak na nim przehaczenia świadczącego o przynależności budynku stodoły do parceli budowlanej [...] (obecnie działka ew. [...]) jest wynikiem błędu popełnionego przy jego sporządzaniu. Błędne jest wobec tego stanowisko skarżącego, iż przebieg granicy między działkami [...] i [...] przedstawiony zarówno na mapie katastralnej jak i ewidencyjnej jest niezgodny z jej przebiegiem przedstawionym na wyrysie z dnia 13 maja 1977 r. i że ten właśnie wyrys obrazuje przebieg prawnej granicy między działkami, dlatego przebieg granicy na mapie ewidencyjnej musi być zgodny z nim, oraz spójny z postanowieniem Sadu Rejonowego z dnia 29 czerwca 1978 r., [...]. Przeciwnie, to wyrys, na który powołuje się skarżący twierdząc, że był on "podstawą prawną do wszystkich czynności prawnych związanych z działkami" (pismo skarżącego z dnia 20 kwietnia 2015 r. wpł. do organu 24 kwietnia 2015 r.) jest obarczony błędem, którego istnienie w sposób prawidłowy wykazały i szczegółowo uzasadniły organy, na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.

Powyższe zarzuty zgłaszane przez skarżącego dotyczyły w istocie błędów, które miały być popełnione przez organy prowadzące ewidencję gruntów i budynków przed założeniem ewidencji gruntów i budynków dla obrębu B - jednostka ewidencyjna – [...], bowiem dokumenty, na które powoływał się skarżący datowane były na okres obowiązywania operatu katastru gruntowego (za wyjątkiem wyroku Sądu Wojewódzkiego), które to błędy zdaniem skarżącego skutkują obecnie nieprawidłowo wykazanym przebiegiem granicy między działkami ew. [...] i [...]. Wskazanie przez organy, iż dane ewidencyjne dotyczące granic i powierzchni przedmiotowych działek ewidencyjnych zostały określone w latach 1975-1978 i stały się obowiązujące z dniem 7 maja 1984 r. uzasadniało podjęcie toku postępowania czynności mających na celu analizę dokumentów żródłowych stanowiących podstawę wykazania przebiegu tej granicy na aktualnej mapie ewidencyjnej. Na mocy Obwieszczenia Wojewody z dnia 7 maja 1984 r. dotychczasowy operat założony w oparciu o kataster gruntowy utracił moc obowiązującą i został zastąpiony z tym dniem nową ewidencją miasta B z dniem 7 maja 1984 r. Nowy operat został założony w oparciu o mapę zasadniczą stanowiącą część składową operatu pomiarowego nr [...] z 27 czerwca 1979 r. Granicę między działkami ew. [...] i [...] naniesiono według operatu pomiarowego nr [...] ("Remiza Straży Pożarnej w B"). Po uwzględnieniu podziału działki nr [...] na [...] i [...] poprzedniczka prawna skarżącego A. W. w protokołach przesłuchania strony potwierdziła użytkowanie w/w działek. Uczyniła to również w protokole ogłoszenia stanu władania z dnia 27 maja 1980 r. w pozycjach obejmujących te działki ( k. 72-81). Zatem nie kwestionowała tam wskazanych danych ewidencyjnych. Organy pozyskały także akta księgi wieczystej Kw [...] oraz Kw [...] (obecnie odpowiednio [...] i [...]) i przeanalizowały wypisy z wykazu synchronizacyjnego sporządzone 23 kwietnia 2009 r. przez geodetę uprawnionego J. D. W rezultacie stwierdziły, że od czasu założenia ewidencji gruntów i budynków do chwili obecnej działki [...] i [...] nie zmieniły oznaczenia i powierzchni. Natomiast w dokumentach dotyczących wpisu pgr [...] z Kw [...] nie znaleziono opisu tej parceli ani innych parcel będących przedmiotem umowy darowizny na rzecz m. in. A. W. Jednak w księdze tej w rubryce 1.4 Oznaczenia podrubryka 1.4.1.Działka ewidencyjna, Lp. 6 jako sposób korzystania z PGRT [...] wskazano "nieruchomość rolna". Dokonaną przez organy analizę zgromadzonych dokumentów Sąd uznaje za prawidłową i wszechstronną, nie narusza ona zasad wynikających z art. 80 kpa. Nie można także zarzucić naruszenia art. 77 kpa obligującego organ administracji do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, skoro w toku postępowania zgromadzono i przeanalizowano wszystkie dostępne organowi prowadzącemu ewidencję gruntów i budynków dokumenty mające znaczenie w świetle § 36 i nast. rozporządzenia egib. Prawidłowo ocenił też organ odwoławczy treść decyzji Urzędu Rejonowego z dnia 29 stycznia 1993 r. znak [...] orzekającej o zwrocie działki nr [...] na rzecz J. S. i A. W., na którą powoływał się skarżący. Decyzja ta nie odnosi się do przebiegu spornej granicy, została wydana na podstawie art. 69 ustawy z dnia 28 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz.U. z 1991 r. nr 30, poz. 127) i przedmiotem postępowania administracyjnego w tamtej sprawie był wyłącznie zwrot działki ew. [...]. Jedynie w jej uzasadnieniu organ wskazał, iż strony zeznały na temat zakresu użytkowania przez nie przedmiotowej działki (działka [...] położona przy zachodniej granicy działek [...] i [...], kopia mapy zasadniczej).

Oceniając stanowisko skarżącego co do przebiegu granicy między działkami ew. [...] i [...] w toku postępowania administracyjnego, oraz zarzuty skargi stwierdzić należy, że podstawy do zmiany przebiegu spornej granicy skarżący upatruje przede wszystkim w fakcie wieloletniego użytkowania przez swoją poprzedniczkę prawną budynku stodoły, a także w błędach organów popełnionych i następnie powielanych, przy sporządzaniu mapy ewidencyjnej i wcześniej – katastralnej (tj. błędnym wpisie polegającym na ujawnieniu przebiegu granicy niezgodnie z istniejącymi dokumentami źródłowymi). Jednakże fakt długoletniego nawet użytkowania budynku, czy gruntu nie może stanowić podstawy do zmiany przebiegu granic na mapie ewidencyjnej. Natomiast odnośnie do ewentualnych błędów przy sporządzaniu mapy ewidencyjnej, stwierdzić należy, że zebrany przez organy materiał dowodowy nie wskazuje na ich popełnienie, o czym była mowa wyżej. Nie mógł też zostać uznany za trafny zarzut skargi dotyczący nieuwzględnienia wniosku skarżącego o przeprowadzenie rozprawy administracyjnej, co pozwoliłoby jak twierdzi skarżący na "interaktywne" wyjaśnienie wątpliwości, a to z tej prostej przyczyny, iż ani przepisy pgik, ani rozporządzenia egib nie przewidują dla uzyskiwania danych dotyczących przebiegu granic działek ewidencyjnych rozprawy administracyjnej jako formy postępowania wyjaśniającego. W przypadku braku dokumentacji wymienionej w § 36 rozporządzenia egib, lub stwierdzenia przez organ, że zawarte w niej dane nie są wiarygodne, dane te pozyskuje się w wyniku geodezyjnych pomiarów terenowych lub pomiarów fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic (§ 37 ust. 1 rozporządzenia egib). Szczegółową regulację dotyczącą czynności ustalenia przebiegu granic ewidencyjnych zawierają § § 38-39 rozporządzenia. Czynności te, chociaż prowadzone w obecności i z udziałem właścicieli (użytkowników wieczystych) działek nie są jednak podejmowane w ramach rozprawy administracyjnej, o której mowa w art. 89 § 1 i 2 kpa i nie polegają na "wyjaśnianiu wątpliwości".

Organy prowadzące ewidencję gruntów i budynków nie mają kompetencji do dokonywania interpretacji lub oceny jakichkolwiek dokumentów przedkładanych przez strony postępowania, ani do dokonywania własnych ustaleń danych mających stanowić podstawę aktualizacji ewidencji. Stałoby to w sprzeczności z istotą ewidencji, której zadaniem jest wyłącznie rejestrowanie stanów prawnych ustalonych przez inne organy i w innym trybie. W sprawie prowadzonej przez organy w przedmiocie wykazania na mapie ewidencyjnej przebiegu granic nieruchomości, prowadziłoby do w istocie do ustalenia przebiegu granicy a więc ustalenia zakresu przysługującego stronom postępowania rejestracyjnego prawa własności przez organ posiadający wyłącznie kompetencje rejestracyjne. Organ ten tworzyłby i ustalał stan prawny, co nie jest dopuszczalne. Ubocznie jedynie należy zauważyć, że skarżący składał wniosek o rozgraniczenie nieruchomości, co wynika z treści pisma z dnia 12 marca 2015 r., którym cofa wniosek o rozgraniczenie pomiędzy działkami [...] i [...] (k. 28).

Reasumując, sądowa kontrola zaskarżonego rozstrzygnięcia prowadzić musi do zaakceptowania stanowiska organów. Zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Prowadząc kontrolowane postępowanie organy wyjaśniły sprawę wszechstronnie, poczyniły prawidłowe ustalenia faktyczne na podstawie dostępnych w zasobach map katastralnych, operatów oraz protokołów, dokumentów z ksiąg wieczystych, a następnie dokonały wszechstronnej i trafnej oceny materiału dowodowego. Odniosły się do stanowiska skarżącego, do przedłożonych dokumentów, a także do dokumentów pozostających w zasobie geodezyjno-kartograficznym. Ocenę tę wraz ze szczegółową argumentacją w pełni uzasadnia aktualna regulacja pgik oraz rozporządzenia egib dotycząca podstaw wykazywania na mapie ewidencyjnej przebiegu granic działek ewidencyjnych. Działania organów uczyniły zadość obowiązkom wynikającym z przepisów art. 7, 77 i 80 kpa. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest trafne, przekonujące i odpowiada wymogom art. 107 § 3 kpa. Całkowicie niezasadny jest zarzut skargi dotyczący naruszenia przez organy art. 107 § 4 kpa . Przepis ten okres la przypadki, w których organ może odstąpić od uzasadnienia decyzji i oczywiście nie był przez organy stosowany.

Skoro zarzuty skargi nie znajdują oparcia w obowiązujących w dacie wydania zaskarżonej decyzji przepisach, a Sąd nie dopatrzył się innych naruszeń prawa, o których mowa w art. 145 § 1 ppsa, skarga nie mogła zostać uwzględniona. Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 151 ppsa orzeczono jak w sentencji.