Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1097/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2008-07-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Przyznano wnioskodawcy wynagrodzenie
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 18 ust. 1 pkt 1 lit. c,  par. 18 ust. 1 pkt 2 lit. b,  par. 2 ust. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. M. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku akcyzowym za listopad 2002 r. postanawia: przyznać wnioskodawcy od Skarbu Państwa wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie 146,40 zł (sto czterdzieści sześć złotych czterdzieści groszy) za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Prawomocnym postanowieniem z dnia 21 stycznia 2008 r. referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznano J. G. prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Okręgowa Rada Adwokacka [...] wyznaczyła na pełnomocnika J. G. z urzędu adwokata A. M., któremu skarżący w dniu 12 lutego 2008 r. udzielił pełnomocnictwa do reprezentowania go w sprawie.

Wyrokiem z dnia 8 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę J. G. na wyżej określoną decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] oraz przyznał wyznaczonemu w sprawie adwokatowi wynagrodzenie w kwocie 292,80 zł za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy przed sądem pierwszej instancji.

Następnie pełnomocnik skarżącego z urzędu sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku – odpis tej opinii, jak wskazał w piśmie z dnia 1 lipca 2008 r., przesłał skarżącemu w dniu 9 czerwca 2008 r. Jednocześnie pełnomocnik skarżącego wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, oświadczając, że nie zostały one zapłacone w całości ani w części.

Przepis art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

W myśl § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

Ponieważ w niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia wynosi 240 zł, to należne wnioskodawcy wynagrodzenie za dokonaną czynność ze względu na to, że prowadził sprawę w pierwszej instancji przysługuje w wysokości 120 zł, co po podwyższeniu o 22% stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 146,40 zł.

Z tych względów, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzeczono jak w sentencji postanowienia.