Wyrok NSA oz. w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 166/97
NSA oz. w Gdańsku
Data orzeczenia: 1998-04-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 138 par. 1-2
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 marca 1980 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
article: art. 22 ust. 2 pkt 3
journal: Dz.U. 1995 nr 74 poz. 368
law: Ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.
Teza: 1. Konstrukcja całego art. 138 Kpa dowodzi, iż dopuszczalność wydania przez organ odwoławczy decyzji w trybie par. 2 stanowi wyjątek od zasady płynącej z par. 1 i sprowadzającej się do obowiązku merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie.

2. Sąd administracyjny nie jest władny do zastępowania organów administracji państwowej w rozstrzyganiu spraw administracyjnych.

TEZY

1. Konstrukcja całego art. 138 Kpa dowodzi, iż dopuszczalność wydania przez organ odwoławczy decyzji w trybie par. 2 stanowi wyjątek od zasady płynącej z par. 1 i sprowadzającej się do obowiązku merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie.

2. Sąd administracyjny nie jest władny do zastępowania organów administracji państwowej w rozstrzyganiu spraw administracyjnych.


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę za w pełni usprawiedliwioną, zaskarżona decyzja zapadła bowiem z oczywistym naruszeniem art. 138 par. 2 Kpa.

Konstrukcja całego art. 138 Kpa dowodzi, iż dopuszczalność wydania przez organ odwoławczy decyzji w trybie par. 2 stanowi wyjątek od zasady płynącej z par. 1 i sprowadzającej się do obowiązku merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie.

Postanowienia omawianego przepisu są zwykłą konsekwencją istoty postępowania odwoławczego w polskiej procedurze administracyjnej, która sprowadza się do tego, że organ odwoławczy obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę rozstrzygniętą decyzją organu I instancji.

Izba Skarbowa uchyliła się od tego obowiązku i zrobiła to ponownie. O ile za pierwszym razem /rozpoznana przez Sąd równocześnie sprawa I SA/Gd 899/96/ zasługiwało to na akceptację sądu administracyjnego, tak obecnie uznać należało za niedopuszczalne.

Sąd administracyjny nie jest władny do zastępowania organów administracji państwowej w rozstrzyganiu spraw administracyjnych. Uchylając zatem decyzję kasacyjną organu odwoławczego, z tej przyczyny, że narusza ona w sposób przewidziany art. 22 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ - art. 138 par. 2 Kpa, nie jest władny do wydania wiążących wskazań co do treści merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie.

Dla potrzeb wykazania podstawy orzeczenia sądowego wskazać jedynie można, iż zebrany w sprawie materiał raczej zezwala na ustalenie kwoty spornej nadpłaty, a samo rozstrzygnięcie o zwrocie uzależnione jest tylko od oceny prawnej zaistniałych w sprawie okoliczności faktycznych i związków łączących przedmiotowe postępowanie z pozostałymi postępowaniami toczącymi się z udziałem skarżącego jako podatnika.

Z przytoczonych względów zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 i art. 2 pkt 3 ustawy o NSA orzeczono jak w sentencji wyroku.