Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 914/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-03-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 48
journal: Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
law: Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Cezary Kosterna, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, Sędzia WSA Justyna Mazur/sprawozdawca/, Protokolant Referent Justyna Kapusta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2013 r. sprawy ze skargi J. K., E. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki 1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3) zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących J. K. i E. K. solidarnie kwotę 740 (siedemset czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2012 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "organ odwoławczy"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej: "k.p.a.") oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. "Prawo budowlane" (j.t. Dz. U. z 2010 r., nr 243, poz. 1623; dalej: "Prawo budowlane"), po rozpoznaniu odwołania J. i E. K. (dalej: "skarżących") na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. (dalej: "organ I instancji") z dnia [...] lipca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania rozbiórki samowolnie realizowanego budynku magazynowego o wymiarach [...] m x [...] m do składowania butli z gazem płynnym propan butan zrealizowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę na działce nr ew. [...] położonej w miejscowości O. gm. [...] – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Powyższa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 r., Nr [...] wydanym na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 w zw. z art. 81 ust. 4 i art. 83 ust. 1 ustawy Prawo budowlane organ I instancji wstrzymał roboty budowlane na działce nr ew. [...] położonej w miejscowości O. gm. [...] przy budowie budynku magazynowego o wymiarach

[...] m x [...] m do składowania butli z gazem płynnym propan butan, realizowanej bez wymaganego pozwolenia na budowę, ustalając wymóg zabezpieczenia terenu budowy przed dostępem osób trzecich oraz nałożył na skarżących obowiązek przedstawienia w terminie trzech miesięcy od dnia otrzymania postanowienia:

– zaświadczenia wójta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu,

– czterech egzemplarzy projektu budowlanego sporządzonego przez uprawnioną osobę, wraz z uzgodnieniami i pozwoleniami, i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi,

– oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane,

– zaświadczenia o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, osoby uprawnionej, sporządzającej ww. projekt budowlany.

Jednocześnie organ I instancji pouczył inwestorów, że w przypadku nie spełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków nałożonych ww. postanowieniem zostanie wydana decyzja nakazująca rozbiórkę obiektu budowlanego (zgodnie z art. 48 ust. 4 Prawa budowlanego).

W dniu [...] maja 2012 r. skarżący złożyli pismo, w którym wnieśli o przywrócenie terminu na przedłożenie dokumentów wymienionych w postanowieniu Nr [...]

w oparciu o przepis art. 58 § 1 k.p.a. Mając na uwadze przepis art. 58 § 2 k.p.a. organ I instancji dwukrotnie wzywał skarżących do dopełnienia czynności, dla których określony był termin w ww. postanowieniu.

Decyzją z dnia [...] lipca 2012 r. Nr [...] organ I instancji działając

w oparciu o art. 48 ust.1 i 4 w związku z art. 81 ust. 1 pkt 2 i ust. 4, art. 83 ust.

1 Prawa budowlanego oraz art. 104 k.p.a. nakazał skarżącym (inwestorom obiektu

i właścicielom działki nr ewid. [...]) wykonanie rozbiórki samowolnie realizowanego budynku magazynowego o wymiarach [...] m x [...] m do składowania butli

z gazem płynnym propan butan zrealizowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę na działce nr ewid. [...] położonej w miejscowości O. gm. [...].

Uzasadniając organ I instancji wskazał, iż budynek magazynowy do składowania butli z gazem propan - butan zbudowany został z naruszeniem obowiązujących przepisów bez wymaganego pozwolenia na budowę, stwarza potencjalne zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia. Zauważył, iż w związku z tym, że termin wykonania obowiązku minął z dniem [...] maja 2012 r., a inwestorzy nie wykonali obowiązku nałożonego postanowieniem Nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r., obligatoryjnym stało się wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę ww. budynku magazynowego do składowania butli z gazem propan - butan, zrealizowanego w warunkach samowoli budowlanej.

Skarżący we wniesionym pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. odwołaniu wnieśli

o uchylenie zaskarżonej decyzji i zawieszenie postępowania do czasu ustania przeszkody do wydania decyzji, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji

i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonej decyzji zarzucili obrazę:

– art. 7 k.p.a. poprzez pomijanie słusznego interesu obywatela, polegającego na możliwości uregulowania pod względem prawnym budowy budynku magazynowego,

– art. 8 i art. 9 k.p.a., poprzez nie informowanie strony o możliwości zawieszenia postępowania, co miało jednoznaczny wpływ na ustalenie praw i obowiązków,

– art. 97 i art. 98 k.p.a. polegającą na nie zawieszeniu postępowania, podczas gdy istniały ku temu przesłanki, by działać z urzędu jak i na wniosek strony.

Uzasadniając skarżący wskazali, iż termin wyznaczony przez organ

w postanowieniu z dnia [...] stycznia 2012 r. nie mógł zostać dotrzymany z uwagi na przewlekłość działania innej państwowej jednostki organizacyjnej - Państwowego Ośrodka Geodezji w S., jak i działania innych osób. Dlatego też, zdaniem skarżących okoliczności te uzasadniają zawieszenie postępowania do czasu ustania przeszkody. Nadto wskazali, iż strona nie będąc profesjonalistą w zakresie zagadnień związanych z postępowaniem administracyjnym wniosła o zmianę terminu, a następnie o jego przywrócenie. Jednak w odpowiedzi na powyższe organ żądał dopełnienia tych czynności, których nie zdołano wykonać, mimo świadomości, że nie była możliwa ich realizacja.

Rozpoznając odwołanie, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uzasadniając wskazaną na wstępie decyzję z dnia [...] września 2012 r. podniósł, iż rozstrzygnięcie organu I instancji jest zgodne z obowiązującymi przepisami. Przedstawiając przebieg postępowania administracyjnego organ odwoławczy wskazał, iż w przedmiotowej sprawie zobowiązani (skarżący) na mocy postanowienia organu I instancji z dnia [...] stycznia 2012 r., Nr [...], nie przedstawili stosownych dokumentów umożliwiających przeprowadzenie procedury legalizacyjnej przedmiotowej samowoli budowlanej. W ocenie organu odwoławczego termin na przedłożenie powyższych dokumentów był wystarczający do ich skompletowania.

Odnosząc się do zarzutów i wywodów zawartych w odwołaniu organ odwoławczy wskazał, iż w jego ocenie pozostają bez wpływu na treść niniejszego rozstrzygnięcia. Wskazał, iż jak wynika z akt sprawy skarżący zostali przez organ

I instancji wyczerpująco poinformowani o charakterze procedury legalizacyjnej prowadzonej w oparciu o art. 48 Prawa budowlanego, natomiast stosowne pouczenie na temat powyższej procedury zawarte zostało w postanowieniu nr [...].

W skardze wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie na ostateczną w administracyjnym toku instancji decyzję z dnia

[...] września 2012 r., skarżący wnieśli o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji

i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, ewentualnie o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucili obrazę:

– art. 7 k.p.a. poprzez pomijanie słusznego interesu obywatela, polegającego na możliwości uregulowania sytuacji prawnej budowy budynku magazynowego,

– art. 8 i art. 9 k.p.a., poprzez nie informowanie strony o możliwości zawieszenia postępowania, co miało jednoznaczny wpływ na ustalenie praw i obowiązków,

– art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie istotnych dla sprawy okoliczności wynikających z postanowień organów, świadczących

o zasadności zawieszenia postępowania na etapie wykonania postanowienia

z dnia [...] stycznia 2012 r. Nr [...] oraz stwierdzenia braku możliwości wykonania ww. postanowienia przez skarżących, w związku z bezczynnością organów uprawnionych do wydania żądanych dokumentów umożliwiających wykonanie postanowienia z dnia [...] stycznia 2012 roku Nr [...],

– art. 80 k.p.a. poprzez nie rozważenie treści korespondencji załączonej

w trakcie postępowania odwoławczego, jako części materiału dowodowego, mającego istotne znaczenie do udowodnienia braku wykonalności decyzji organu I instancji,

– art. 6 w zw. z art. 97 i art. 98 k.p.a. polegającą na nie zawieszeniu postępowania, podczas gdy istniały ku temu przesłanki, by działać z urzędu jak i na wniosek strony,

– art. 107 § 3 k.p.a. poprzez zaniechanie dokonania uzasadnienia faktycznego w wydanej decyzji, tj. nie wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, co skutkowało nie odniesieniem się do zarzutów, jakie zostały sformułowane w odwołaniu od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a także brak uzasadnienia prawnego, tj. wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji,

z przytoczeniem przepisów prawa,

– art. 156 § 1 pkt 2 i 5 k.p.a., poprzez wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa, w ten sposób, że nałożono obowiązki na stronę postępowania, które skutkowały pozbawieniem jej praw wynikających z art. 48 Prawa budowlanego.

Uzasadniając skarżący wskazali, iż nie zostali pouczeni o prawie do złożenia wniosku o zawieszenie postępowania w sprawie, celem uniknięcia negatywnych skutków związanych z upływem terminu, zakreślonego przez organ do przedłożenia stosownej dokumentacji. W ich ocenie organ odwoławczy w decyzji nr [...] potwierdza, bez podania jednak podstaw faktycznych jak i prawnych, zasadność oraz prawidłowość decyzji wydanej przez organ I instancji, nie odnosząc się do stawianych zarzutów w odwołaniu. Nadto zdaniem skarżących, organ naruszył art. 107 § 1 i 3 k.p.a., gdyż orzekł w sposób arbitralny, lakoniczny, bez jakiejkolwiek argumentacji wskazującej jakimi motywami się kierował. Skarżący zauważają także, iż organ odwoławczy pominął w całości fakt, uzależnienia wykonania pierwotnego postanowienia, od działania innego organu administracji - tj. Państwowego Ośrodka Geodezji w S. Trudno w takim wypadku uznać, by postanowienie wydane w toku stwierdzenia samowolnej realizacji zamierzenia budowlanego na działce ewid. [...], było wykonalne bez udziału organów administracji, które posiadają ewentualnie muszą przygotować stosowną dokumentację, z uwagi na jej pierwotny brak, celem realizacji uprawnienia strony, wynikającym z brzmienia art. 48 Prawa budowlanego. Stąd też uznać należy, iż decyzje organu I i II instancji zostały wydane/utrzymane w mocy z rażącym naruszeniem prawa.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymując dotychczasowe stanowisko w niniejszej sprawie wniósł o jej oddalenie. Wskazał, iż zarzuty i wywody zawarte w skardze pozostają bez wpływu na treść wydanej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Niniejsza sprawa zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który zgodnie

z art. 1 § 2 tej ustawy dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności

z prawem. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, Nr 270) (dalej: "p.p.s.a.") Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 § 1 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Z uwagi na stwierdzenie naruszeń, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. skarga zasługuje na uwzględnienie.

Należy podkreślić, iż rozstrzygając w postępowaniu administracyjnym organ administracji publicznej zobligowany jest mieć na uwadze słuszny interes obywateli oraz uwzględniać interes społeczny, w szczególności zaś powinien zmierzać do realizacji prawdy obiektywnej. Dlatego też trafność rozstrzygnięcia w każdym wypadku wymaga szczegółowego zbadania i rozważenia wszelkich argumentów, które stanowiłyby podstawę do przyjęcia określonego stanowiska. Wydając decyzję organ jest zobligowany do przestrzegania przepisów k.p.a., a przede wszystkim do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych w celu wyjaśnienia stanu faktycznego. Zobowiązany jest również do wyczerpującego zebrania, rozpatrzenia i oceny całego materiału dowodowego zgodnie z treścią art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. oraz do uzasadnienia rozstrzygnięcia według wymogów określonych w art. 107 § 3 k.p.a. Z obowiązków tych nie jest zwolniony organ odwoławczy.

Sądowa kontrola prawidłowości podjętej decyzji przy zastosowaniu wskazanego na wstępie kryterium legalności, obejmuje w szczególności badanie, czy wydanie decyzji zostało poprzedzone prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem,

z zachowaniem przepisów procedury administracyjnej, zarówno przepisów szczegółowych, jak i zasad ogólnych określonych w rozdziale drugim działu I kodeksu postępowania administracyjnego. Sąd kontroluje zatem, czy w toku tego postępowania podjęto wszelkie niezbędne kroki dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, czy zebrano wszystkie dowody w celu ustalenia istnienia bądź nieistnienia ustawowych przesłanek decyzji oraz czy podjęte na ich podstawie rozstrzygnięcie nie wykracza poza granice określone przepisami prawa, innymi słowy, czy nie nosi cech dowolności.

Ważne jest, aby okoliczności faktyczne będące podstawą zastosowania przepisów nakazujących tak daleko idącą ingerencję organu administracji publicznej jaką jest rozbiórka określonego obiektu budowlanego były analizowane i oceniane przez organ w każdym indywidualnym przypadku ze szczególną wnikliwością oraz przy zachowaniu bezwzględnie obowiązujących reguł proceduralnych. Ewentualne uchybienia zarówno w procesie gromadzenia materiału dowodowego, jak i oceny wszystkich elementów tego materiału, mogą bowiem mieć wpływ na ostateczne rozstrzygnięcie organu, którego wykonanie powoduje trudne do odwrócenia skutki.

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydana dnia [...] września 2012 r. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] lipca 2012 r. nakazującą wykonanie rozbiórki budynku magazynowego o wymiarach [...] m x [...] m do składowania butli z gazem płynnym propan butan zrealizowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę na działce nr ew. [...] położonej w miejscowości O. gm. [...]. U podstaw tych decyzji legło postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w S. z dnia [...] stycznia 2012 roku Nr [...], mocą którego na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 w zw. z art. 81 ust. 4 i art. 83 ust. 1 Prawa budowalnego orzeczono o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych przy budowie budynku magazynowego i nałożono na inwestorów obowiązek przedłożenia w terminie trzech miesięcy dokumentów w postępowaniu legalizacyjnym. W sytuacji stwierdzenia wybudowania obiektu budowalnego bez wymaganego pozwolenia na budowę organ nakłada obowiązek przedstawienia w zakreślonym terminie dokumentów, o których mowa w art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego. Należy jednak zauważyć, iż brak jest podstaw do orzekania o wstrzymaniu prowadzenia robót budowalnych w sytuacji, gdy budowa została zakończona, a jak wynika z uzasadnienia postanowienia, o którym mowa taki stan faktyczny występuje w niniejszej sprawie. Nie ulega wątpliwości, iż nie wykonanie nałożonych w koniecznym zakresie na podstawie art. 48 ust. 3 Prawa budowalnego obowiązków, co do obiektów będących przedmiotem samowoli budowalnej pociąga za sobą konieczność orzekania przez organ o rozbiórce. Jednakże wobec ciążących na organie obowiązków wynikających z k.p.a., w szczególności art. 8 k.p.a., art. 9 k.p.a. organy winny działać w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej i udzielać wszelkich niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Jednocześnie z uwagi na to, iż decyzja o nakazaniu rozbiórki ma charakter represyjny szczególnie ważne jest indywidualne podejście do sprawy z wypełnieniem obowiązków, o których mowa w art. 77 § 1 k.p.a. Tym samym nie powinno ujść uwadze organów,

iż skarżący podjęli próbę wykazania przyczyn nie wypełnienia obowiązków nałożonych na nich postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 roku Nr [...], które określali jako od nich niezależne. Tak w piśmie z dnia [...] kwietnia 2012 roku, złożonym

w dniu [...] maja 2012 w organie I instancji skarżący wnoszą o zmianę terminu zakreślonego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 roku. Powołują się w nim na art. 58 § 1 k.p.a., wskazując na trudności w uzyskaniu mapy do celów projektowych, ale pismo składają przed upływem terminu na wykonanie obowiązku, który upływał w dniu [...] maja 2012 roku. W tych okolicznościach ograniczenie się przez organ do wezwania skarżących do uzupełnienia braków pisma w trybie art. 58 § 2 k.p.a., bez podjęcia próby wyjaśnienia intencji i przyczyn złożenia pisma pozostaje w sprzeczności z treścią art. 9 k.p.a. Powyższych uchybień nie usunął organ odwoławczy. Organ ten rozpatrując odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S.

z dnia [...] lipca 2012 r. nakazującej rozbiórkę samowolnie wybudowanego budynku magazynowego nie zbadał w sposób właściwy zgromadzonego materiału dowodowego, a w szczególności nie wziął pod uwagę argumentacji skarżących, która pojawiła się

w toku prowadzonego postępowania odwoławczego. W odwołaniu skarżący powołują się bowiem ponownie na trudności z uzyskaniem mapy do celów projektowych, wskazując na zależność w tej mierze od innego podmiotu - Powiatowego Ośrodka Geodezji i Kartografii w S. Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, iż skarżący dwukrotnie (pismami z dnia [...] sierpnia 2012 r. k. [...] oraz z dnia [...] października 2012 r. k.[...]) występowali do Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w S. za pośrednictwem Starosty S. o pomoc, w celu uzyskania mapy do celów projektowych, podnosząc, iż o wydanie map wystąpili w kwietniu 2012 r. Jednocześnie Sąd zauważa, iż w aktach znajduje się m.in. oświadczenie M. B. z dnia [...] sierpnia 2012 r., z którego wynika, iż skarżący zlecili firmie: Usługi Geodezyjne "[...]" s.c. w S. wykonanie map do celów projektowych wraz z inwentaryzacją obiektów na działkach [...],[...] we wsi O. gm. [...], które to prace zostały zgłoszone do Powiatowego Ośrodka Geodezji w S. i są w toku. Nie bez znaczenia na wydane rozstrzygnięcie pozostaje zatem powyższa okoliczność, której organ odwoławczy w ogóle nie wziął pod uwagę i co do której nie zajął stanowiska. Jednocześnie jedyną podstawą nakazania rozbiórki wskazanego budynku jest fakt niedostarczenia przez inwestorów żądanej postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] dokumentacji i tylko ta okoliczność jest w uzasadnieniu obydwu decyzji wyeksponowana. Prawidłowa ocena powyższego wymaga jednak odniesienia się do wskazanych wyżej okoliczności, podnoszonych przez skarżących, którą winno poprzedzić ustalenie, czy istotnie zaistniały w niniejszej sprawie okoliczności, na które się skarżący powołują i czy ewentualnie ich zaistnienie spowodowało nie wywiązanie się z nałożonych obowiązków w zakreślonym terminie, a tym samym czy termin ten był obiektywnie wystarczający, czy toczy się postępowanie, które wywiera wskazywany przez skarżących wpływ na postępowanie w niniejszej sprawie. Pozwoli to jednocześnie na podjęcie prawidłowego rozstrzygnięcia w sprawie.

Zdaniem Sądu przypomnieć nadto należy, iż zgodnie z art. 107 § 1 i 3 k.p.a. obligatoryjną częścią składową każdej decyzji administracyjnej (poza przypadkiem określonym w § 4 i 5 cytowanego artykułu) winno być m.in. uzasadnienie składające się z części faktycznej i prawnej. Uzasadnienie faktyczne decyzji administracyjnej powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.

Wymogów, o których mowa powyższej zaskarżona decyzja organu odwoławczego z dnia [...] września 2012 r. nie spełnia, gdyż wskazuje bowiem jedynie fakt nie dostarczenia w terminie (według organu odwoławczego wystarczającego do skompletowania) dokumentacji, pomijając pozostałe wymagane przywołanym przepisem konieczne elementy uzasadnienia.

Mając powyższe na uwadze działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Sąd orzekł jak w punkcie 1 wyroku. Orzeczenie z punktu 2 wyroku Sąd oparł

o treść art. 152 p.p.s.a.

Rozstrzygnięcie o kosztach znajduje podstawę w art. 200, art. 205 § 2 p.p.s.a.

w zw. § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) i art. 209 p.p.s.a. Kwota [...] zł obejmuje kwotę [...] zł uiszczonego wpisu sądowego oraz [...] zł wynagrodzenia pełnomocnika.