Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1380/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6059 Inne o symbolu podstawowym 605
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone zarządzenie
Powołane przepisy: article: art. 49 par 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Masternak – Kubiak po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. J. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 listopada 2011 r., sygn. akt II SA/Gl 1333/10 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku R. J. o wyłączenie sędziego zawartego w piśmie z dnia [...] sierpnia 2011 r. w sprawie ze skargi R. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] września 2010 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku w sprawie wydania zaświadczenia o statusie bezdomnego postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 2 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach pozostawił bez rozpoznania wniosek R. J. o wyłączenie sędziego zawarty w piśmie z dnia [...] sierpnia 2011 r. w sprawie ze skargi R. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] września 2010 r., nr [...].

W uzasadnieniu powyższego zarządzenia Sąd wskazał, iż Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 września 2011 r. R. J. został wezwany do wskazania w terminie 7 dni, którego sędziego wniosek dotyczy oraz do uprawdopodobnienia przyczyn jego wyłączenia.

W związku z prawidłowym doręczeniem zarządzenia w dniu 3 października 2011 r., termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku upłynął bezskutecznie w dniu 10 października 2011 r. Skarżący nie wskazał w wyznaczonym terminie, którego sędziego dotyczy wniosek o wyłączenie, a zatem Sąd nie mógł nadać temu wnioskowi dalszego biegu, wobec czego, na podstawie art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "P.p.s.a.", pozostawiono wniosek o wyłączenie sędziego bez rozpoznania.

Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył R. J., wnosząc o jego "zmianę". W uzasadnieniu zażalenia stwierdzono, iż pisma kierowane do skarżącego nie są podpisane przez sędziego, dlatego też nie wskazał osoby sędziego, która powinna być wyłączona. Wskazał nadto, iż pozostawienie przedmiotowego wniosku bez rozpoznania odbierze skarżącemu prawo dostępu do sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, jednakże z innych przyczyn niż wskazane w zażaleniu.

Zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Warunkiem pozostawienia pisma bez rozpoznania jest prawidłowe pouczenie strony o skutkach nieusunięcia braków formalnych pisma w terminie. Brak takiego pouczenia lub błędne pouczenie wyklucza możliwość zastosowania rygoru pozostawienia pisma bez rozpoznania. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia września 2011 r. skarżący został wezwany do wskazania w terminie 7 dni, którego sędziego wniosek ten dotyczy oraz do uprawdopodobnienia przyczyn jego wyłączenia. Nie poinformowano natomiast strony o skutkach nieuzupełnienia w przepisanym terminie wskazanych braków formalnych wniosku. W tej sytuacji nie było podstawy prawnej do zastosowania rygoru, o którym mowa w art. 49 § 2 P.p.s.a. (por. postanowienie NSa z dnia 29 maja 2008 r., sygn. akt II OZ 520/08).

Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.