Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1371/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-01-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.) Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Protokolant referent Julia Murawska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi [...]. z siedzibą w O. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu 30 marca 2015r. do Urzędu Patentowego RP wpłynął sprzeciw B. z siedzibą w O., Holandia wobec decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy LangronVIT o numerze [...] na rzecz F. Spółka Akcyjna

z siedzibą w S. Wnoszący sprzeciw wskazał, że jest uprawnionym

z rejestracji znaku towarowego UE PLAGRON o numerze [...]. Podniósł, że sporny znak towarowy jest przeznaczony do oznaczania identycznych

i podobnych towarów jak znak przeciwstawiony. Same zaś znaki są do siebie podobne ze względu na ten sam element słowny "lagron". W związku z tym, w jego ocenie, istnieje ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów oznaczanych tymi znakami.

Pismem z dnia 23 listopada 2015r. uprawniony uznał sprzeciw za bezzasadny. Wskazał na różnice w wykazach towarów do oznaczania których przeznaczone są porównywane znaki towarowe oraz na brak podobieństwa samych oznaczeń. Podkreślił, że znak sporny jest znakiem słowno-graficznym składającym się z zawsze występujących i używanych razem elementów słownych i graficznych.

Na rozprawie przeprowadzonej w dniu [...] lutego 2016r. strony podtrzymały swoje stanowiska. Wnoszący sprzeciw ponownie podkreślił identyczność

i podobieństwo towarów do oznaczania których przeznaczone są porównywane znaki towarowe. Wskazał, że towary te są oferowane w sklepach lub hurtowniach

o podobnym profilu, za pomocą tych samych kanałów dystrybucji. Ponadto są kierowane do tej samej grup odbiorców. Podkreślił także, że, w jego ocenie, element graficzny w postaci liścia umieszczony w znaku spornym jest elementem słabym. Uprawniony przytoczył historię swojej działalności. Podniósł, że towary oznaczane znakiem spornym przeznaczone są wyłącznie dla ogrodnictwa, zaś porównywane znaki towarowe są fantazyjne. Ponadto podkreślił dominującą rolę grafiki w znaku spornym.

Decyzją z dnia [...] lutego 2016 r. Urząd Patentowy RP w trybie postępowania spornego w składzie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] lutego 2016 r. sprawy

o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy LAGRONVIT o numerze [...] udzielonego na rzecz F. Spółka Akcyjna z siedzibą w S., wszczętej na skutek sprzeciwu uznanego za bezzasadny, wniesionego przez B. z siedzibą w O., Holandia, na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 246 i art. 247 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r., poz. 1410 ze zm.) oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p., postanowił sprzeciw oddalić; oraz przyznać F. Spółka Akcyjna z siedzibą w S., od B. z siedzibą w O., Holandia kwotę

w wysokości 1950 zł (słownie: jeden tysiąc dziewięćset pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie.

W uzasadnieniu organ wskazał, że dokonując oceny podobieństwa na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. w pierwszej kolejności poddawał ocenie podobieństwo samych towarów.

Przeciwstawiony znak towarowy [...] został przeznaczony

do oznaczania następujących towarów: produkty nawozowe i substancje wzbogacające dodawane do kompostu, obornika i kompostu doniczkowego z klasy 1.

Sporny znak towarowy [...] został przeznaczony do oznaczania następujących towarów i usług: produkty chemiczne stosowane w rolnictwie, ogrodnictwie, leśnictwie, sadownictwie, nawozy w szczególności nawozy ogrodnicze stałe, zawiesinowe i płynne dla ogrodnictwa, preparaty dla rolnictwa i ogrodnictwa z klasy 1; środki grzybobójcze i chwastobójcze, środki odstraszające owady, preparaty do sterylizacji gleb z klasy 5; usługi transportowe, magazynowanie, składowanie, konfekcjonowanie z klasy 35; usługi sprzedaży hurtowej chemikaliów z klasy 39.

W ocenie organu z analizy zestawienia powyższych wykazów towarów wynika, że towary z klasy 1 do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony są identyczne i podobne do towarów z klas 1 i 5 do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny oraz są komplementarne względem usług z klas 35

i 39 do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny. Nie ulega bowiem wątpliwości, że towary w postaci produktów nawozowych i substancji wzbogacających dodawanych do kompostu, obornika i kompostu doniczkowego

z klasy 1, do oznaczania których przeznaczony został znak przeciwstawiony zawierają lub mogą zawierać się we wszystkich towarach z klasy 1, do oznaczania których został przeznaczony znak sporny. Środki grzybobójcze i chwastobójcze, środki odstraszające owady i preparaty do sterylizacji gleb z klasy 5 do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny są podobne do produktów nawozowych

i substancji wzbogacających do kompostu, obornika i kompostu doniczkowego z klasy 1, do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony. Mają one bowiem podobny cel jakim jest użyźnienie i uzdrowienie gleby. Zatem pomimo tego, że towary te zostały przyporządkowane do innej klasy należy uznać ich podobieństwo. Należy przy tym wskazać, że przyporządkowanie towarów do określonych klas ma charakter pomocniczy i samo umieszczenie towarów w innych klasach nie świadczy o braku ich podobieństwa. Ponadto usługi takie jak usługi transportowe, magazynowanie, składowanie i konfekcjonowanie, do sygnowania których przeznaczony jest znak sporny są komplementarne względem towarów takich jak: produkty nawozowe i substancje wzbogacające dodawane do kompostu, obornika i kompostu doniczkowego, do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony. Usługi te mogą bowiem być ściśle związane z tymi towarami i ich dotyczyć. Usługi natomiast takie jak: usługi sprzedaży hurtowej chemikaliów, do sygnowania których przeznaczony został znak sporny są również komplementarne względem towarów takich jak produkty nawozowe i substancje wzbogacające dodawane do kompostu, obornika i kompostu doniczkowego, do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony. Ww. towary bowiem mogą zaistnieć

w postaci zarówno chemikaliów jak i w postaci naturalnej. Zatem te, które są chemikaliami mają ścisły związek i podlegają usłudze w postaci sprzedaży hurtowej chemikaliów. Należy wskazać przy tym, że Kolegium Orzekające dokonało porównania wykazów towarów w takim zakresie w jakim zostało udzielone prawo ochronne, a nie zgodnie z tym, w jakim zakresie porównywane znaki towarowe są używane.

Następnie organ dokonał całościowej oceny przeciwstawionych znaków towarowych w trzech płaszczyznach: wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej,

z uwzględnieniem ich dystynktywnych i dominujących elementów, pomijając drobne lub nieistotne różnice między nimi. Organ uznał, że znaki nie są podobne, a zatem nie istnieje ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje ryzyko skojarzenia spornego znaku towarowego ze znakiem przeciwstawionym, tym bardziej, że w rozpatrywanej sprawie występują dobrze poinformowani i uważni odbiorcy. Co prawda towary i usługi opatrzone porównywanymi znakami można nabyć w tych samych miejscach, a mianowicie w specjalistycznych punktach

z artykułami ogrodniczymi, jednakże, zdaniem Kolegium Orzekającego, nie zachodzi ryzyko wprowadzenia potencjalnego odbiorcy w błąd co do pochodzenia tych towarów. W rozpatrywanej sprawie odbiorcami towarów i usług oznaczanych znakiem spornym i przeciwstawionym są głównie osoby zajmujące się profesjonalnie rolnictwem, rolnictwem, sadownictwem, leśnictwem i ogrodnictwem, a także pewna grupa osób uprawiających ziemię hobbystycznie. Wszystkie te osoby są dobrze poinformowane i uważne oraz posiadające specjalistyczną wiedzę. Posiadają one także zwiększony stopień uwagi i zwracają szczególną uwagę na źródło pochodzenia zakupywanych produktów, zwłaszcza, że towary stosowane w rolnictwie

i ogrodnictwie nie są towarami zakupywanymi codziennie lub pod wpływem impulsu. Towary te są również z reguły wydawane klientowi przez sprzedawcę i nie są dostępne jako tzw. towar samoobsługowy.

W świetle powyższego Kolegium Orzekające stwierdziło brak podstaw do zastosowania przepisu z art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p.

Wysokość zwrotu niezbędnych kosztów postępowania Kolegium Orzekające ustaliło w oparciu o przepisy art. 98 § 1 k.p.c. i § 8 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 roku w sprawie opłat za czynności rzeczników patentowych (Dz. U. z 2003r., Nr 212, poz. 2076 z późniejszymi zmianami).

W związku z faktem, że strona wygrywająca w rozpatrywanej sprawie była reprezentowana przez pełnomocnika - rzecznika patentowego Kolegium uznało za zasadne przyznanie uprawnionemu kwoty w wysokości 1600 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie. Powyższa kwota obejmuje koszt zastępstwa procesowego oraz zwrot kosztów dojazdu pełnomocnika uprawnionego na rozprawę w dniu 22 lutego 2016r, zgodnie z przedłożonym spisem kosztów (karta 105 akt przedmiotowej sprawy).

Pismem z dnia 16 czerwca 2016 r. B. O. w Holandii, zastępowana przez rzecznika patentowego M. L., skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję, zarzucając:

1. Istotne naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy,

w szczególności:

a) art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 256 ust. 1 pwp poprzez brak wszechstronnego, dokładnego i wyczerpującego rozpoznania sprawy, dokonanie przez UPRP ustaleń faktycznych sprzecznych z zebranym w sprawie materiałem dowodowym oraz nieuwzględniających okoliczności istotnych dla zastosowania przepisów prawa materialnego, w tym:

- brak odniesienia się w uzasadnieniu do istotnych dla sprawy twierdzeń skarżącego

i dowodów zgromadzonych w aktach sprawy, a dotyczących m. in. podobieństwa oznaczeń oraz ryzyka konfuzji;

- brak wnikliwego zbadania kwestii podobieństwa znaku spornego i znaku przeciwstawionego, w szczególności w kontekście przedstawionych przez Skarżącego argumentów i dowodów dotyczących siły odróżniającej poszczególnych elementów znaków oraz utrwalonego orzecznictwa polskiego i unijnego;

- dokonanie dowolnych ustaleń faktycznych, w tym ustalenie, że w przypadku porównywanych znaków odbiorcą towarów i usług oznaczanych spornym

i przeciwstawionym znakiem jest wyłącznie konsument o podwyższonym stopniu uwagi i posiadający specjalistyczną wiedzę, a także ustalenie, że porównywane towary i usługi nie są dostępne jako tzw. towar samoobsługowy, co nie znajduje poparcia w zgromadzonym materiale dowodowym;

2. Naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

a w szczególności:

a) błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. poprzez:

- nieuwzględnienie orzecznictwa w zakresie oceny podobieństwa oznaczeń i ryzyka wprowadzenia błąd, a w szczególności błędne przyjęcie, że dla odbiorcy najważniejsze są elementy różniące porównywane znaki, oraz przyjęcie,

że konsument rozróżni w stopniu wykluczającym ryzyko wprowadzenia w błąd znaki różniące się tylko jedną literą oraz elementem o słabej zdolności odróżniającej oraz błędne i niezgodne z utrwalonym orzecznictwem przyjęcie braku podobieństwa oznaczeń oparte na analizie jedynie różnic zamiast cech wspólnych tych oznaczeń;

- błędne i niezgodne z zasadami logicznego rozumowania przyjęcie, że pomimo tego, że oba znaki w większości składają się z identycznego elementu - LAGRON oraz pomimo okoliczności, iż wymowa obu znaków jest do siebie w dużym stopniu zbliżona, to porównywane znaki nie są podobne ani na płaszczyźnie wizualnej, ani fonetycznej;

- błędne i niezgodne z zasadami logicznego rozumowania i utrwalonym orzecznictwem przyjęcie modelu konsumenta jako osoby posiadającej specjalistyczną wiedzę, o zwiększonym poziomie uwagi, podczas gdy porównywane w sprawie towary są kierowane także do osób o przeciętnym poziomie uwagi, a co za tym idzie błędne przyjęcie braku ryzyka wprowadzenia w błąd;

- błędne i niezgodne z zasadami logicznego rozumowania założenie, że towary, do których oznaczania przeznaczone są przeciwstawione znaki nie stanowią produktów dostępnych w sklepach samoobsługowych i podawane są przez sprzedawcę, a co za tym idzie błędne przyjęcie, że odbiorcy takich towarów będą skłonni do szukania

i wzięcia pod uwagę porad specjalisty lub sprzedawcy, co doprowadziło do błędnego uznania braku ryzyka wprowadzenia w błąd;

- błędne i niezgodne z zasadami logicznego rozumowania założenie, że brak jest ryzyka wprowadzenia w błąd w sytuacji, gdy konsumenci dostrzegą różnice pomiędzy znakami, ale ze względu na opisowy charakter elementu odróżniającego porównywane znaki, mogą spodziewać się, że towary oznaczone porównywanymi znakami pochodzą z tego samego źródła komercyjnego lub źródeł powiązanych organizacyjnie, prawnie lub ekonomicznie.

Wobec powyższych zarzutów strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie od Urzędu Patentowego RP na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skarżąca rozwinęła powyższe zarzuty podnosząc, że Urząd błędnie ocenił wpływ wspólnego dla obu znaków elementu LAGRON na podobieństwo spornego znaku LAGRONVIT do znaku PLAGRON. Wspólny człon LAGRON stanowi większość obu porównywanych znaków. Oba znaki różnicuje jedynie pierwsza litera znaku wcześniejszego oraz dodatkowe zakończenie "-VIT" występujące w spornym znaku. Zdaniem skarżącego spornemu znakowi została przypisana w całości wysoka zdolność odróżniająca, podczas gdy z przedstawionego przez skarżącego materiału dowodowego wynika, iż zarówno elementowi "-VIT", jak

i grafice spornego znaku taka cecha nie powinna zostać przypisana. Element "-VIT" w spornym znaku wskazuje bowiem na właściwości towaru polegające na zawartości witamin, i nie będzie on miał znaczenia dla przypisania przez konsumentów danemu towarowi pochodzenia z konkretnego przedsiębiorstwa.

Analiza podobieństwa oznaczeń zgodna z regułami przyjętymi przez orzecznictwo unijne, jak również orzecznictwo krajowe prowadziłaby bowiem do stwierdzenia, że dodatkowa litera "P" w znaku przeciwstawionym oraz przyrostek

o słabej zdolności odróżniającej nie powinny decydować o podobieństwie wizualnym znaków.

Dodatkowo UPRP pominął argumentację skarżącego, że litera "P" jako głoska bezdźwięczna przy wymowie jest ledwie słyszalna, stąd też fonetycznie znaki te także są do siebie podobne. Zdaniem skarżącego element "VIT" w spornym znaku będzie postrzegany jako wskazanie na nową linię produktów należących do skarżącego, wzbogaconych o dodatek w postaci witamin.

Urząd nie dokonał także analizy siły dystynktywnej elementów graficznych i ich wpływu na całościowe postrzeganie znaku oraz pominął dowody załączone przez skarżącego do pisma z dnia 22 lutego 2016 roku, stanowiącego załącznik do protokołu rozprawy z dnia 22 lutego 2016 r. tj. wydruki ze stron internetowych [...] oraz [...] przedstawiające opakowania konkurencyjnych produktów, w których stylistyce wykorzystano także element liścia. Skarżący przedstawił te materiały na okoliczność wykazania, że ornamentacja liścia jest znana odbiorcom, nie stanowi elementu dystynktywnego znaku oraz że elementy graficzne spornego znaku stanowią jedynie tło dla nazwy, nie determinują percepcji odbiorcy, ponieważ w obrocie występują inne znaki zawierające elementy liścia. Dowody te nie zostały jednak należycie przeanalizowane przez UPRP. Gdyby taka analiza została dokonana, UPRP doszedłby do wniosku, że wizerunek liścia przedstawionego w standardowy sposób nie wpływa na całościowe postrzeganie porównywanych znaków.

Zdaniem skarżącego UP dokonał również dowolnych ustaleń faktycznych stwierdzając, iż w przypadku porównywanych znaków odbiorcy "posiadają zwiększony stopień uwagi i zwracają szczególną uwagę na źródło pochodzenia zakupywanych produktów, zwłaszcza, że towary stosowane w rolnictwie

i ogrodnictwie nie są towarami zakupywanymi codziennie lub pod wpływem impulsu. Z przedłożonych do akt sprawy w toku postępowania przed UPRP wydruków ze stron internetowych [...], [...] oraz [...] wynika, iż towary tego typu dostępne są nie tylko za pośrednictwem sprzedawców, ale także w sklepach internetowych, gdzie odbiorcy polegają jedynie na swojej wiedzy na temat wybieranych produktów. UP dokonał również dowolnego ustalenia faktycznego

w zakresie stopnia uwagi odbiorców produktów, nie dokonał bowiem jej pogłębionej oceny w odniesieniu do konkretnych analizowanych towarów. Nie można bowiem zgodzić się z twierdzeniem, że cała grupa odbiorców porównywanych towarów posiada zwiększony stopień uwagi, ponieważ należą do niej nie tylko osoby profesjonalnie zajmujące się uprawą ziemi. To także osoby posiadające przydomowe trawniki czy ogródki. Towary takie jak preparaty biologiczne dla rolnictwa

i ogrodnictwa są kierowane również do zwykłych nieprofesjonalnych odbiorców, zainteresowanych utrzymaniem przydomowego trawnika czy ogródka. Zdaniem strony skarżącej przedstawiona przez UPRP ocena podobieństwa oznaczeń nie spełnia sprecyzowanych w orzecznictwie wymogów, gdyż marginalizuje znaczenie wspólnego elementu jakim jest element "LAGRON". Wobec tak znaczącego podobieństwa UPRP nie powinien był przypisywać doniosłego znaczenia różnicom pomiędzy porównywanymi znakami.

Nielogiczne wydaje się przyjęcie przez UPRP, że pomimo istnienia elementu LAGRON dominującego w warstwie zarówno wizualnej, jak i fonetycznej, znaki

te brzmią zupełnie odmiennie, podczas gdy większość głosek wymawiana jest

w identycznej sekwencji. W przedmiotowej sprawie porównywane znaki mają odpowiednio 3 i 2 sylaby, z czego środkowa z nich jest identyczna a pierwsza bardzo podobna. Jednak Urząd pominął całkowicie te podobieństwa dokonując oceny podobieństwa oznaczeń. W konsekwencji błędnie przyjął, iż różnica pierwszej litery (słabo słyszalnej w wymowie) oraz opisowego elementu na końcu spornego znaku będzie prowadzić do braku podobieństwa oznaczeń.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi jak i prawem procesowym. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. dalej p.p.s.a. -- Dz. U. z 2016 poz.718 ze zm.).

Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane kryteria, doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja Urzędu Patentowego RP nie narusza prawa.

Przedmiotem skargi jest decyzja Urzędu Patentowego Rzeczpospolitej Polskiej, który orzekł o utrzymaniu w mocy własnej decyzji, którą organ po rozpoznaniu sprawy o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy LAGRONVIT o numerze [...] udzielonego na rzecz F. Spółka Akcyjna

z siedzibą w S., wszczętej na skutek sprzeciwu uznanego za bezzasadny, wniesionego przez B. z siedzibą w O., Holandia, na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., sprzeciw oddalił.

Podstawą unieważnienia znaku we wskazanym zakresie był art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r., poz. 1410 ze zm. dalej jako p.w.p.) zgodnie z którym nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego,

na który udzielono prawa ochronnego lub zgłoszonego w celu udzielenia prawa ochronnego (jeżeli na znak taki zostanie udzielone prawo ochronne)

z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym.

W orzecznictwie sądów administracyjnych zgodnie przyjmuje się, że badanie, czy zachodzi przeszkoda do udzielenia ochrony ze względu na art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. rozpoczyna się od oceny czy towary, do oznaczania których przeznaczone są przeciwstawione znaki są identyczne lub podobne (wyrok NSA z dnia 4 grudnia 2012r. o sygn. akt II GSK 1793/11), a podobieństwo towarów stanowi niezbędną przesłankę dla zastosowania art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. (wyrok NSA z dnia 9 września 2015 r. o sygn. akt II GSK 1498/14).

Przy ocenie podobieństwa towarów i usług, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, należy mieć na uwadze wszystkie istotne czynniki, które charakteryzują wzajemny stosunek tych towarów i usług. Czynniki te obejmują między innymi charakter towarów, ich przeznaczenie, sposób użytkowania, jak również to czy konkurują ze sobą, czy też wzajemnie się uzupełniają (tak m.in. wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 23 października 2002 r. w sprawie T- 388/00 Institut für Lernsysteme v. OHIM, Rec. Str. II 4301, pkt 51).

Dla wypełnienia dyspozycji przepisu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. konieczne jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek: 1) identyczność lub podobieństwo towarów do oznaczenia których znaki te są przeznaczone oraz 2) identyczność lub podobieństwo spornych znaków towarowych. Konsekwencją zaś występującego podobieństwa towarów i znaków jest niebezpieczeństwo wprowadzenia odbiorców w błąd, co do pochodzenia towarów lub usług oznaczonych tymi znakami.

W ocenie orzekającego w sprawie Sądu organ dokonał kompleksowego porównania towarów i usług w klasach 1,5 35 i 39 biorąc pod uwagę wszystkie istotne czynniki, które charakteryzują relacje pomiędzy tymi towarami, takie jak: ich rodzaj, przeznaczenie, sposób użytkowania, oraz to, czy konkurują ze sobą lub są względem siebie komplementarne oraz fakt, że o jednorodzajowości towarów i usług decyduje również to, czy odbiorcy mogą sądzić, że towary są wytwarzane przez to samo przedsiębiorstwo. Jednym z istotnych kryteriów określania przynależności towarów do jednego rodzaju są również warunki ich zbytu lub świadczenia.

Organ zasadnie uznał, że z analizy zestawienia powyższych wykazów towarów wynika, że towary z klasy 1 do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony są identyczne i podobne do towarów z klas 1 i 5 do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny oraz są komplementarne względem usług z klas 35 i 39 do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny. chemikaliów. Należy wskazać przy tym, że Kolegium Orzekające dokonało porównania wykazów towarów w takim zakresie w jakim zostało udzielone prawo ochronne, a nie zgodnie z tym, w jakim zakresie porównywane znaki towarowe są używane.

Po dokonaniu ustaleń w zakresie podobieństwa spornych oznaczeń, należy przejść do oceny podobieństwa znaków towarowych. W doktrynie i orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że oceny konfuzyjnego podobieństwa znaków towarowych dokonuje się na zasadzie całościowego ich oddziaływania na płaszczyźnie wizualnej, znaczeniowej i fonetycznej.

Jak wynika z akt sprawy przeciwstawiony znak towarowy UE "PLAGRON" o numerze [...] jest znakiem słownym, natomiast sporny znak towarowy [...] jest znakiem słowno-graficznym składającym się z białego napisu LagronVIT wkomponowanego w motyw zielony graficzny o kształcie liścia.

Sąd podziela stanowisko organu, że choć sporny znak towarowy LagronVit zawiera 6 identycznych liter co znak przeciwstawiony PLAGRON, ułożonych w tej samej kolejności, to jednak znaki te oceniane jako całość różnią się w warstwach wizualnej i fonetycznej oraz znaczeniowej, wywierając odmienne ogólne wrażenie.

Jak podkreślił organ o odmienności tych znaków w warstwach wizualnej

i fonetycznej decydują przede wszystkim pierwsza litera "P" w znaku przeciwstawionym i ostatnia sylaba "VIT" w znaku spornym. Rozpatrując samą warstwę wizualną porównywanych znaków towarowych należy wskazać, że znaki te posiadają identyczne 6 liter, jednakże rozpoczynają się odmiennymi literami, tj.: "p" (znak przeciwstawiony) i "I" (znak sporny). Dodatkowo znak sporny posiada trzy ostatnie litery "VIT", które nie istnieją w znaku przeciwstawionym. Znak sporny tworzy więcej liter niż znak przeciwstawiony. Znak R.265839 składa się bowiem z 9 liter, podczas gdy znak [...] z 6 liter, więc optycznie słowo tworzące znak sporny wygląda na dłuższe.

Ponadto znak sporny jest znakiem słowno-graficznym gdzie warstwa słowna została wpisana w motyw liścia, zaś znak przeciwstawiony jest znakiem słownym. Zasadnie zatem uznało Kolegium, że porównywane znaki towarowe różnią się od siebie w warstwie graficznej.

Badając natomiast ww. znaki towarowe w warstwie fonetycznej organ uznał, że znaki te składają się z różnej liczby liter i sylab. Znak sporny składa się z 9 liter i 3 sylab (la-gron-vit) a znak przeciwstawiony składa się z 7 liter i 2 sylab (pla-gron). Odmienność pierwszych liter i sylab oraz dodatkowa ostatnia sylaba "VIT" w znaku spornym a także różna długość warstwy słownej tych oznaczeń sprawia, że znaki te różnią się w warstwie fonetycznej.

Rozpatrując zaś warstwę znaczeniową Kolegium słusznie uznało, że znaki te są oznaczeniami fantazyjnymi. Nie posiadają bowiem znaczenia w języku polskim, ani w żadnym innym. Jedynie ostatnia sylaba znaku spornego "VIT" może budzić ewentualne skojarzenia wśród polskich odbiorców z witaminami. Jednakże znaki towarowe należy oceniać w całości, a nie jedynie skupiając się na ich fragmentach.

Wobec powyższych ustaleń Sąd w pełni podziela stanowisko organu, że znaki te nie są podobne w żadnej z badanych warstw, a znak sporny, pomimo wspólnego członu słownego "lagron", składa się również z elementu graficznego

w postaci liścia i zawiera dodatkowe elementy słowne.

Stwierdzić zatem należy, że znaki te nie są do siebie podobne w sposób mogący rodzić ryzyko pomyłki wśród odbiorców, pomimo, iż zawierają ten sam element słowny "LAGRON". Sama bowiem powtarzalność poszczególnych elementów w porównywanych znakach nie przesądza o istnieniu ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd.

Jeżeli zatem porównywane znaki towarowe nie są do siebie podobne, nie istnieje ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje ryzyko skojarzenia spornego znaku towarowego ze znakiem przeciwstawionym.

Wbrew zarzutom skargi organ prawidłowo określił krąg odbiorców nie zawężając go wyłącznie do dobrze poinformowanych uważnych odbiorców. Kolegium wskazało, że towary i usługi opatrzone porównywanymi znakami można nabyć

w tych samych miejscach, a mianowicie w specjalistycznych punktach z artykułami ogrodniczymi, jednak odbiorcami towarów i usług oznaczanych znakiem spornym

i przeciwstawionym są głównie osoby zajmujące się profesjonalnie rolnictwem, rolnictwem, sadownictwem, leśnictwem i ogrodnictwem, a także pewna grupa osób uprawiających ziemię hobbystycznie. Wszystkie te osoby są dobrze poinformowane

i uważne oraz posiadające specjalistyczną wiedzę. Posiadają one także zwiększony stopień uwagi i zwracają szczególną uwagę na źródło pochodzenia zakupywanych produktów, zwłaszcza, że towary stosowane w rolnictwie i ogrodnictwie nie są towarami zakupywanymi codziennie lub pod wpływem impulsu.

Organ podkreśli, że towary te są również z reguły wydawane klientowi przez sprzedawcę i nie są dostępne jako tzw. towar samoobsługowy.

Organ używając zatem zwrotów "głównie" i "z reguły" nie wykluczył, że towary można nabyć również w sklepach samoobsługowych, przez internet, a nabywcami towarów będą osoby uprawiające ziemię hobbystycznie.

Ponadto Sąd podziela stanowisko organu, że konsument nabywający nawozy i inne chemikalia, wiedząc o ich wpływie na zdrowie ludzi i zwierząt oraz

o niebezpieczeństwach płynących z ewentualnej pomyłki, będzie szczególnie uważny i ostrożny.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że organ prawidłowo uznał,

że nie zachodzi niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd odbiorców polegające na możliwości błędnego, przypisania przez przeciętnego odbiorcę danego towaru uprawnionemu z rejestracji z uwagi na znak, który został na ten towar nałożony. Niebezpieczeństwo to jest bowiem rezultatem podobieństwa towarów i podobieństwa oznaczeń. Skoro wykazane zostało, że znaki nie są podobne nie można mówić

o ryzyku wprowadzenia odbiorów w błąd.

Dlatego też Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.