Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1156/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-12-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: odmówiono przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. i W. K. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w dniu 4 grudnia 2015 r. w sprawie ze skargi J. K. i W. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nr [...] z dnia 21 lipca 2015 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania czynności postanawia odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 18 września 2015 r. J. K. i W. K. zostali wezwani do usunięcia braków formalnych skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nr [...] z dnia 21 lipca 2015 r. znak: [...] przez nadesłanie jednego egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Odpis powyższego zarządzenia skarżący odebrali 14 października 2015 r., co wynika z potwierdzeń odbioru znajdujących się w aktach sprawy. W zakreślonym terminie skarżący nadesłali odpis skargi opatrzonej datą 8 października 2015 r. Z treści tej skargi wynika, że dotyczy ono postanowienia WINB w K. nr [...]. Ponadto w skardze podano następujący znak sprawy: [...].

Postanowieniem z dnia 30 października 2015 r. WSA w Krakowie odrzucił skargę J. K. i W. K. z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi. Odpis tego postanowienia doręczono pełnomocnikowi skarżących 16 listopada 2015 r.

W dniu 23 listopada 2015 r. wpłynął wniosek skarżących o przywrócenie terminu do przedłożenia odpisu skargi. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżących w wyniku uzyskania drogą telefoniczną błędnej informacji od pracownika WSA w Krakowie. Skarżący podkreślili, że są również stronami innego postępowania sądowego, którego stroną jest także WINB w K..

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 ppsa wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie określonym w art. 87 § 1 ppsa, lecz we wniosku tym nie uprawdopodobniono, że uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpiło bez winy strony.

Podkreślić należy, że "Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Z brakiem winy mamy natomiast do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Okolicznościami takimi mogą być na przykład nagła choroba lub błędne pouczenie sądu" (tak NSA w postanowieniu z dnia 11 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OZ 246/08). Ponadto zgodnie z utrwalonym orzecznictwem "Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku." (tak NSA w wyroku z dnia 28 czerwca 2007 r. sygn. akt II OSK 479/07 – powołane orzeczenia dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W przedmiotowej sprawie skarżący złożyli tylko dwa egzemplarze skargi (w tym jeden dla Sądu), a z akt wynika, że w sprawie występuje dwóch uczestników. Z przedstawionych wyżej okoliczności wynika, że skarżący zostali prawidłowo pouczeni, jaki odpis skargi powinien zostać przez nich nadesłany. W treści wezwania (k. 16-17) wskazano nie tylko datę skargi (5 sierpnia 2015 r.), ale również wyraźnie podano, że chodzi o skargę na decyzję (a nie postanowienie) WINB w K. nr [...] z dnia 21 lipca 2015 r. znak: [...]. Skarżący, pomimo precyzyjnego wezwania, nie uzupełnili braku formalnego skargi w zakreślonym terminie, ponieważ za takie uzupełnienie nie może być uznane nadesłanie odpisu skargi z innej daty i na inny akt WINB w K..

Z opisanych wyżej okoliczności jednoznacznie wynika, że skarżącym można przypisać winę w uchybieniu terminu. Ponadto zaznaczyć trzeba, że niniejsze postępowanie nie jest pierwszym, w którym skarżący są stronami. Z rejestrów spraw WSA w Krakowie wynika bowiem, że oboje skarżący byli stronami licznych postępowań w okresie od 2012 roku do chwili obecnej. Zatem wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi ze wskazaniem sygnatury i zaskarżonego aktu nie było dla nich sytuacją nową i przy zachowaniu odpowiedniej staranności byli w stanie prawidłowo opisane w wezwaniu braki skargi uzupełnić w terminie. Skoro zaś nadesłali niewłaściwy odpis skargi, to należało uznać, że ponoszą winę w uchybieniu terminu. W ocenie Sądu twierdzenia zawarte we wniosku o przywrócenie terminu o błędnej informacji uzyskanej od pracownika WSA w Krakowie nie zostały w żaden sposób uprawdopodobnione przez skarżących, a więc nie mogły stanowić wystarczającej podstawy do przywrócenia terminu.

W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 oraz art. 87 § 2 ppsa.