Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 224/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2014-05-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 134
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Magdalena Józefczyk Sędziowie WSA Krystyna Józefczyk SO del. Elżbieta Mazur-Selwa /spr./ Protokolant Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 maja 2014 r. sprawy ze skargi C. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej C. K. kwotę 457 zł /słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi C. K. jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej SKO lub Kolegium) z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...], w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

Decyzją z dnia [...] października 2013 r. nr [...] Burmistrz [...] umorzył postępowanie pomiędzy działkami nr ewid. 1308, 1307 położonymi w B. i działką nr ewid. 1309, położoną w B., z działką nr ewid. 1302, położoną w B. do styku z działką nr ewid. 1304, położoną w B., jednocześnie przekazał z urzędu sprawę o rozgraniczenie działek nr ewid. 1308, 1307, 1309 z działką nr ewid. 1302 do rozpatrzenia przez Sąd Rejonowy [...].

Odwołanie od tej decyzji wniosła C. K. wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy.

SKO postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że decyzja organu I instancji została doręczona skarżącej 5 listopada 2013 r. W związku z tym czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 19 listopada 2013 r., zaś odwołanie złożono w dniu 28 listopada 2013 r., a zatem po terminie.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie C. K. reprezentowana przez radcę prawnego wniosła o uchylenie w całości postanowienia SKO oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj.; art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a., art. 8 i 107 § 3 w zw. z art. 126 k.p.a. oraz art. 128 i 129 § 2 k.p.a.

W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że po otrzymaniu decyzji I instancji pierwsze pismo (odwołanie) wniosła w dniu 14 listopada 2013 r., następnie została wezwana przez organ pismem z dnia 18 listopada 2013 r. do sprecyzowania swojego stanowiska, na które wniosła odpowiedz w dniu 28 listopada 2013 r. Zarzuciła, że Kolegium nie wzięło pod uwagę pierwszego pisma stanowiącego odwołanie, nie odniosło się do niego w żaden sposób nie uznając go za odwołanie, nie wypowiedziało się co do jego treści, formy ani faktu wniesienia. SKO przyjęło, że odwołaniem jest dopiero drugie pismo skarżącej wbrew okoliczności, że niezadowolenie z decyzji skarżąca wyraziła już w piśmie z dnia 14 listopada 2013 r.

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;

Skarga jest oczywiście uzasadniona.

Pani C. K. – w terminie do złożenia odwołania od decyzji organu I instancji – złożyła pismo z dnia 14.11.2013 r. (k. 11 akt organu I instancji). Z treści tego pisma jednoznacznie wynikała wola zaskarżenia doręczonej jej decyzji. O powyższym świadczą zawarte w nim sformułowania: "zwracam się o ponowne rozpatrzenie sprawy nr [...]", "nie godzę się z linią graniczną (...)". Pismo to wpłynęło do Urzędu Miasta [...], którego było adresatem.

Burmistrz pismem z 18.11.2013 wezwał skarżącą "o jednoznaczne określenie się w terminie 7 dni licząc od daty otrzymania niniejszego pisma, czy złożone przez Panią powołane wyżej pismo jest odwołaniem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...], czy też żądaniem o przekazanie sprawy do Sądu Rejonowego [...]".

Pismo to Pani C. K. odebrała 21.11.2013 r. (k. 12/1 akt I instancji). W zakreślonym jej terminie, w dniu 28.11.2013 r. złożyła w Urzędzie Miasta [...] pismo skierowane do Kolegium Odwoławczego, wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy i nie godząc się z decyzją organu I instancji.

Zdaniem Sądu, w wykonaniu wezwania z 18.11.2013 r. skarżąca składając pismo adresowane do SKO wyjaśniła zaistniałą wątpliwość.

Okoliczność, iż nie napisała ona pisma, w którym wyjaśniłaby, że pismo z 14.11.2013 r. było odwołaniem do SKO, ale złożyła pismo identycznej treści jak z 14.11.2013 r. zaadresowane do SKO nie zmienia tej oceny. Intencja strony była oczywista i klarowna. Usunęła ona zaistniałą u organu wątpliwość.

Stąd jako zupełnie niezrozumiałe w tych okolicznościach jawią się rozważania zawarte w treści zaskarżonego postanowienia, iż odwołanie skarżąca złożyła 28.11.2013 r. po terminie.

Strona w terminie do odwołania złożyła pismo z 14.11.2013 r., w którym zakwestionowała skarżone rozstrzygnięcie.

Z uwagi na jego adresata i wniosek "o ponowne rozpatrzenie" organ wezwał ją do wyjaśnienia charakteru tegoż pisma. W terminie zakreślonym przez organ strona pismem z 28.11.2013 usunęła wszelkie wątpliwości w tym zakresie (art. 129, art. 134 k.p.a.)

SKO przy wydaniu zaskarżonego postanowienia całkowicie pominęło wskazaną sekwencję zdarzeń, co świadczy o rozpoznaniu sprawy z naruszeniem art. 7 k.p.a, 77 k.p.a. a w efekcie art. 107 § 3 k.p.a.

Naruszenie to w oczywisty sposób przełożyło się na wadliwość rozstrzygnięcia, które zapadło z naruszeniem art. 129 i 134 k.p.a. Organ bowiem dokonał subsumcji przepisu art. 134 k.p.a. do wadliwie ustalonego stanu faktycznego.

Rzeczą SKO będzie więc rozpoznanie odwołania Pani C. K., jako złożonego w ustawowym terminie.

Orzeczenie wydano na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. oraz art. 200 p.p.s.a.

Na podstawie art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji w pkt II wyroku.