Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 447/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2010-07-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Sobolewska - Nazarczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. T. na pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. P. z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyznaczenia dodatkowego terminu p o s t a n a w i a: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W dniu 18 maja 2010r. S. T. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. P. o wyznaczenie dodatkowego terminu oględzin na nieruchomości stanowiącej własność M. G., położonej w miejscowości G. [...], [...]-[...] O.

Pismem z dnia [...] maja 2010r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. P. odmówił wyznaczenia kolejnego terminu wizji lokalnej przedmiotowej nieruchomości, argumentując, iż informację o dacie przeprowadzenia przedmiotowych oględzin skarżący powziął na więcej niż siedem dni przez wyznaczonym terminem, co jest zgodne z art. 79 § 1 kpa.

W dniu 17 czerwca 2010r. S. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na opisane wyżej pismo zarzucając organowi, który je wydał lekceważenie petenta i nierówne traktowanie podmiotów.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. P. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie argumentując, że skarga została wniesiona z naruszeniem art. 52 §3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stąd też badanie merytorycznej zasadności skargi w każdym przypadku poprzedzone jest sprawdzeniem, czy sprawa będąca jej przedmiotem może zostać rozpoznana merytorycznie przez sąd, czy też zakwestionowane w niej akty lub czynności takiej sądowej kontroli z woli ustawodawcy nie podlegają. Skarga w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest, bowiem środkiem kontroli w tym sensie sformalizowanym i może być wniesiona tylko od aktów administracyjnych wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1- 7 p.p.s.a., tj. od decyzji, postanowień, aktów prawa miejscowego, aktów nadzoru, innych aktów lub czynności organów administracji dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Kontrola sądowoadministracyjna nie obejmuje natomiast pism informujących podmiot zainteresowany o sposobie załatwienia sprawy administracyjnej i o dalszych czynnościach procesowych podejmowanych przez organ, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie.

Zaskarżone pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. P. z dnia [...] maja 2010r. nie ma cech, o których mowa w cytowanym art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a także określonych w punktach następnych. Ponadto kwestia odmowy wyznaczenia dodatkowego terminu oględzin nie została objęta decyzją administracyjną organu. Nie służy również na to pismo zażalenie, nie kończy ono postępowania w sprawie ani też nie rozstrzyga sprawy administracyjnej, co do jej istoty. Ponadto nie jest inną czynnością materialno – techniczną z zakresu administracji publicznej podlegającą zaskarżeniu, ma bowiem charakter informacyjny i nie jest przejawem władczego działania organu administracji publicznej. Tym samym nie może ono stanowić podstawy kontroli legalności działalności administracji publicznej prowadzonej przez sądy administracyjne.

Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia