Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2792/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-07-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 256 ust. 1, art. 246 ust. 1 i 2, art. 247 ust. 2, art. 131 ust. 2 pkt 1, art. 132 ust. 2 pkt 2 i 3.
journal: Dz.U. 2003 nr 119 poz 1117
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej
article: art. 7, 77 par. 1, 107 par. 3.
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lipca 2014 r. sprawy ze skargi U. LLC z siedzibą w C., Stany Zjednoczone Ameryki oraz A., Inc z siedzibą w C., Stany Zjednoczone Ameryki na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżących U. LLC z siedzibą w C., Stany Zjednoczone Ameryki oraz A., Inc z siedzibą w C., Stany Zjednoczone Ameryki kwotę 1600 (jeden tysiąc sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. - Urząd Patentowy RP, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] kwietnia 2013 r. sprawy o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy słowny "JURAPARK" o numerze R-214091, udzielonego na rzecz S. D. z siedzibą w O., wszczętej na skutek sprzeciwu uznanego za bezzasadny wniesionego przez U.LLC z siedzibą w U., Stany Zjednoczone Ameryki oraz A. Inc z siedzibą w U., Stany Zjednoczone Ameryki, na podstawie art. 131 ust. 2 pkt 1, art. 132 ust. 2 pkt 2 i art. 132 ust. 2 pkt 3 w związku z art. 246 i art. 247 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2003 r. nr 119, poz. 1117 ze zm.) orzekł o oddaleniu sprzeciwu.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ podał, że w dniu 26 lutego 2010 r. do Urzędu Patentowego RP wpłynął sprzeciw U. LLLC i A. Inc, z siedzibą w U., USA wobec decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy słowny JURAPARK o numerze R.214091 na rzecz S. D. z siedzibą w O., którego podstawę prawną stanowił art. 131 ust. 2 pkt 1, art. 132 ust. 2 pkt 2 i art. 132 ust. 2 pkt 3 p.w.p.

Wnoszący sprzeciw podnieśli, że są uprawnionymi do wszelkich praw własności intelektualnej dotyczących i związanych z filmem JURASSIC PARK nadto są uprawnionymi z rejestracji znaku towarowego JURASSIC PARK o numerze R.86544 i wspólnotowego JURASSIC PARK DINO ATTACK o numerze CTM-2494698. Ich zdaniem - oznaczenie to przez wiele lat obecności w mediach i intensywnego używania, także w funkcji znaku towarowego stało się oznaczeniem powszechnie znanym, któremu można przypisać status znaku renomowanego, a renoma ta rozciąga się także na terytorium Unii Europejskiej. Wywodzili, że wszystkie towary, a przynajmniej te z klas 9, 16, 25 i 28 do oznaczania których przeznaczony został sporny znak "wykazują daleko idące podobieństwo, a nawet identyczność" do towarów, do oznaczania których przeznaczony został przeciwstawiony znak o numerze CTM-2494698. Porównywane znaki towarowe są podobne w warstwie wizualnej, brzmieniowej i znaczeniowej, a oznaczenie JURAPARK może być postrzegane przez odbiorców jako skrócona wersja oznaczenia JURASSIC PARK lub też jego spolszczona odmiana. Sposób graficznego przedstawienia spornego znaku towarowego, który jest oparty na zestawieniu elementów słownych z wizerunkiem dinozaura na okrągłym tle jest podobny do znaków przeciwstawionych, a szkielet dinozaura przedstawionego w spornym oznaczeniu "wydaje się stanowić lustrzane odbicie" przeciwstawionych znaków towarowych. Zarzucili, że sporny znak towarowy świadomie nawiązuje do znaków przeciwstawionych. Stwierdzili, że porównywane znaki sprawiają podobne ogólne wrażenie, posiadają zbieżne elementy, a odbiorcy mogą mieć wrażenie, że porównywane znaki pochodzą od powiązanych przedsiębiorstw, a więc istnieje niebezpieczeństwo wprowadzenia konsumentów w błąd co do pochodzenia towarów oznaczanych tymi znakami. Wnoszący sprzeciw podnieśli także, że udzielenie prawa ochronnego na sporny znak towarowy jest działaniem szkodliwym dla odróżniającego charakteru i renomy ich znaków, oraz że uprawniony poprzez korzystanie w obrocie gospodarczym ze spornego znaku mógł uzyskać nienależną korzyść. Podkreślili, że znak towarowy należący do uprawnionego świadomie nawiązuje do przeciwstawionych oznaczeń, które są jednocześnie znanym i rozpoznawalnym tytułem i symbolem filmu Jurassic Park, co potwierdza działanie uprawnionego w złej wierze.

W odpowiedzi uprawniony wniósł o oddalenie sprzeciwu jako bezzasadnego. Jego zdaniem porównywane znaki towarowe nie są podobne na żadnej płaszczyźnie, a więc nie ma możliwości wprowadzenia odbiorców w błąd. Podkreślił także, że nie działał w złej wierze dokonując zgłoszenia spornego znaku.

W toku postępowania wnoszący sprzeciw złożyli materiały na okoliczność używania znaków przeciwstawionych oraz popularnością i renomą tytułu oraz znaku towarowego "JURASSIC PARK". Dodatkowo zarzucili, że uprawniony prowadzi sklep internetowy pod nazwą Jura Park, który nie działa jedynie w charakterze edukacyjnym.

Uprawniony natomiast podnosił, że sporny znak różni się od znaków przeciwstawionych pod względem fonetycznym co do liczby sylab, brzmienia i akcentu. Podkreślił, że działa jedynie edukacyjnie, upowszechnia bowiem parki jurajskie oraz, że określenie Jura oznacza okres w którym powstały dinozaury. Stwierdził, że w swoich parkach posiada modele dinozaurów. Zdaniem uprawnionego nie ma możliwości skojarzenia tych parków w zakresie "doznań wizualnych" do oznaczenia JURASSIC PARK.

Rozpoznając niniejszą sprawę - Kolegium Orzekające na wstępie przytoczyło treść art. 246 oraz art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. oraz stwierdziło, że dla zaistnienia sytuacji określonej w art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. konieczne jest spełnienie łącznie następujących przesłanek: 1) identyczność lub podobieństwo towarów do oznaczania których znaki są przeznaczone; 2) identyczność lub podobieństwo znaków towarowych; 3) ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów lub usług oznaczonych tymi znakami.

Organ podkreślił, że nie każde podobieństwo pomiędzy znakami powoduje niedopuszczalność udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy, lecz tylko podobieństwo zachodzące w takim stopniu, że mogłoby stwarzać ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd.

Przypomniał, że wnoszący sprzeciw zarzucił, iż sporny znak jest podobny w stopniu stwarzającym ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd do następujących znaków:

-słowno-graficznego znaku towarowego JURASSIC PARK o numerze R.86544;

-wspólnotowego słowno-graficznego znaku towarowego JURASSIC PARK DINO ATTACK o numerze CTM-2494698.

Następnie organ wymienił towary i usługi do oznaczania których przeznaczony został sporny znak towarowy i przeciwstawione mu znaki.

Wskazał, że sporny znak towarowy JURAPARK o numerze R.214091 został przeznaczony do oznaczania następujących towarów i usług:

• aparaty fotograficzne, audiowizualne urządzenia dydaktyczne do nauczania, automaty biletowe, automaty do gier na żetony lub monety, automaty muzyczne uruchamiane monetą, daszki, karty magnetyczne kodowane, laptopy, lornetki, lunety, kaski ochronne, okulary ochronne do uprawiania sportu, taśmy wideo z klasy 9;

• afisze, plakaty, albumy, bilety, atlasy, bloki rysunkowe, broszury, opakowania do butelek z kartonu lub papieru, druki, gazety, odbitki graficzne, karty pocztowe, katalogi, koperty, książki, zakładki do książek, mapy, naklejki, nalepki, komiksy, linijki, notatniki, notesy podręczne, obrazy, ołówki, artykuły papiernicze, piórniki, podstawki do długopisów i ołówków, publikacje, pudełka kartonowe lub papierowe, reprodukcje graficzne, rysunki, stemple, przybory szkolne, temperówki, torebki do pakowania, zeszyty, kartki z życzeniami okolicznościowymi z klasy 16;

• bezrękawniki, bluzki koszulowe, czapki, daszki do czapek, chusty, kapelusze, koszule, kostiumy kąpielowe, koszulki, odzież gotowa, podkoszulki, skarpetki, T-shirty z klasy 25;

• balony do zabawy, piłki do gry, klocki, kręgle, lalki, ozdoby choinkowe, pionki do gier, pluszowe zabawki, pojazdy jako zabawki, układanki, zabawki, zabawki ruchome, karty do gry z klasy 28;

• biura turystyczne, wypożyczanie koni, wynajmowanie miejsc parkingowych, organizowanie wycieczek, pilotaż, agencje turystyczne, zwiedzanie turystyczne, wypożyczanie pojazdów z klasy 39;

• parki rozrywki, rozrywka, usługi związane z organizacją wypoczynku, organizowanie wystaw z dziedziny kultury lub edukacji, organizowanie zawodów sportowych, organizacja i obsługa zjazdów, organizowanie obozów sportowych, zdjęcia, mikro - wydawnictwa, nagrywanie filmów na taśmach video, informacja o edukacji z klasy 41.

Natomiast przeciwstawione znaki towarowe zostały przeznaczone do oznaczania następujących towarów:

1) słowno-graficzny znak towarowy JURASSIC PARK o numerze R.86544:

• książki czynności, książki adresowe, pudełka na książki, kalendarze, książki z historyjkami dla dzieci, kredki, książki do ćwiczeń, książki do kolorowania, aplikacje z papieru przyklejanego na gorąco, nalepki imienne, kalkomania i nietrwałe tatuaże, farby artystyczne i rzemieślnicze oraz ołówki w zestawach według numerów, kreda, papierowe zestawy na przyjęcia, w tym papierowe kapelusze, serwetki papierowe, talerze papierowe, maty na siedzenia, opakowania i wstążki do prezentów, papierowe rożki na przyjęcia, papierowe obrusy stołowe i papierowe torby, komiksy, opowiadania obrazkowe, magazyny, notatniki, kołonotatniki, pamiętniki, bruliony, szkicowniki, sztalugi, bloczki, markery, pióra, ołówki, piórniki drewniane i metalowe, gumki ołówkowe, temperówki, nakładki na ołówki, linijki, albumy fotograficzne, karty do gry, szkolne zestawy zawierające markery, pióra, ołówki, linijki, gumki i bloczki do notatek, nalepki, albumy z nalepkami, rozkłady zajęć dla studentów, plakaty na ścianę, książki z plakatami, pocztówki, papeteria, papier do pisania, koperty, szablony, karty handlowe, karty z życzeniami i chorągiewkami, znaczki, bloczki znaczków, zdjęcia komputerowe z klasy 16;

• odzież, a mianowicie bielizna do spania w tym piżamy, koszule nocne, szlafroki, płaszcze i marynarki, koszule i krótkie podkoszulki (proste koszule i T-shirty), koszule i szorty trykotowe, szorty, czapki i kapelusze, rękawiczki, szelki, spódnice, spodnie, jeansy, trykotaże, bielizna, sukienki, odzież domowa, drelichy, buty, sandały, boty i pantofelki, śliniaki z materiału, fartuchy, kostiumy Halloween z klasy 25.

2) wspólnotowy słowno-graficzny znak towarowego JURASSIC PARK III DINO ATTACK o numerze CTM-2494698:

• urządzenia i przyrządy: naukowe, żeglarskie, geodezyjne, elektryczne, fotograficzne, kinematograficzne, optyczne, do ważenia, pomiarowe, sygnalizacyjne, kontrole, do ratowania życia, do celów dydaktycznych; urządzenia do nagrywania, przesyłania lub odtwarzania dźwięku lub obrazów; magnetyczne nośniki danych, nagrane dyski; automaty sprzedające i mechanizmy do urządzeń uruchamianych monetami; kasy rejestrujące, maszyny liczące, osprzęt do przetwarzania danych, komputery; urządzenia do gaszenia ognia, w tym produkty komputerowe, tzn. programy do gier komputerowych; kasety wideo z grami, płyty CD-ROM z grami wideo; urządzenia do gier wideo podłączane do telewizora; płyty CD-ROM z grami komputerowymi, programy gier wideo, programy gier wideo przeznaczone do użytku z telewizorem, joysticki do gier wideo z klasy 9;

• gry i zabawki, artykuły sportowe i gimnastyczne nieujęte w innych klasach, ozdoby choinkowe, w tym automaty do gier wideo działające samodzielnie, przenośne urządzenia przeznaczone do grania w gry elektroniczne; kartridże i kasety przeznaczone do gier elektronicznych (do przenośnych urządzeń do grania), programy gier elektronicznych (do przenośnych urządzeń do grania) z klasy 28.

Następnie organ dokonał porównania towarów do oznaczania, których przeznaczone zostały rzeczone znaki towarowe i stwierdził, że sporny znak, jak i znak przeciwstawiony CTM-249698 przeznaczone są do oznaczania takich samych i podobnych towarów w klasie 9, 16, 25, 28, tj.:

1) aparaty fotograficzne do oznaczania których przeznaczony został znak sporny w klasie 9 są identyczne z urządzeniami i przyrządami fotograficznymi do oznaczania których przeznaczony jest znak towarowy CTM-2494698 w klasie 9; audiowizualne urządzenia dydaktyczne do nauczania do oznaczania których przeznaczony został znak sporny w klasie 9 należą do zakresu funkcjonalnego urządzeń i przyrządów do celów dydaktycznych do oznaczania których przeznaczony został znak przeciwstawiony w klasie 9; karty magnetyczne kodowane do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny w klasie 9 zawierają się w magnetycznych nośnikach danych do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony w klasie 9; laptopy do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny w klasie 9 zawierają się w komputerach do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony w klasie 9; lornetki i lunety do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny w klasie 9 zawierają się w urządzeniach i przyrządach optycznych do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony w klasie 9; taśmy wideo do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny w klasie 9 są identyczne z kasetami wideo z grami do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony w klasie 9. Także automaty biletowe, automaty do gier na żetony lub monety, automaty muzyczne uruchomiane monetą do oznaczania których przeznaczony został znak sporny w klasie 9 są podobne do automatów sprzedających (...) uruchamianych monetami do oznaczania których przeznaczony został znak przeciwstawiony w klasie 9 ze względu na ich system działania, ponieważ aby skorzystać z ww. towarów konieczne jest ich uruchomienie poprzez uprzednie wrzucenie monety.

2) zawarte w klasie 16 wykazu towarów spornego znaku afisze są identyczne z plakatami na ścianę i książkami z plakatami do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony; plakaty do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny są identyczne z plakatami na ścianę do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony; albumy są identyczne z albumami, atlasy do oznaczania których przeznaczony został znak sporny zawierają się w różnego rodzaju książkach do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony; bloki rysunkowe do oznaczania których przeznaczony został znak sporny są identyczne ze szkicownikami do oznaczania których przeznaczony został znak przeciwstawiony; broszury do oznaczania których przeznaczony został znak sporny zawierają się w różnego rodzaju książkach do oznaczania których przeznaczony został znak przeciwstawiony; opakowania do butelek z tektury lub papieru do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny zawierają się w opakowaniach do prezentów do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony; druki do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny zawierają się w różnego rodzaju książkach i magazynach do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony; odbitki graficzne do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny zawierają się w zdjęciach komputerowych i różnego rodzaju książkach do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony; karty pocztowe do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny są identyczne z pocztówkami do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony; koperty do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny są identyczne z kopertami do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony; książki do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny zawierają się w różnego rodzaju książkach do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony; mapy do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny mogą zawierać się w plakatach i różnego rodzaju książkach do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony; naklejki i nalepki do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny są identyczne z nalepkami imiennymi, nalepkami i są komplementarne do albumów z nalepkami do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony; komiksy do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny są identyczne z komiksami i opowiadaniami obrazkowymi do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony; linijki do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny są identyczne z linijkami do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony; notatniki i notesy podręczne do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny są identyczne z notatnikami i kołonotatnikami do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony; obrazy do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny zawierają się w albumach i plakatach na ścianę do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony; ołówki do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny są identyczne do ołówków oraz zawierają się w szkolnych zestawach zawierających (...) ołówki do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony; artykuły papiernicze do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny zawierają się we wszystkich towarach do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony; piórniki do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny są identyczne z piórnikami drewnianymi i metalowymi do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony; publikacje do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny zawierają się w różnego rodzaju książkach i albumach do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony; pudełka kartonowe lub papierowe do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny są identyczne z pudełkami na książki do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony; reprodukcje graficzne i rysunki do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny mogą zawierać się w plakatach i różnego rodzaju książkach i albumach do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony; przybory szkolne do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny są identyczne z gumkami ołówkowymi, temperówkami, linijkami, szkolnymi zestawami (...) do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony; temperówki do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny są identyczne z temperówkami do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony; torebki do pakowania do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny zwierają się w opakowaniach do prezentów do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony; kartki z życzeniami okolicznościowymi do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny są identyczne z pocztówkami do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony. Katalogi do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny są podobne do albumów do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony ze względu na podobne przeznaczenie; zakładki do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny są podobne do widokówek do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony ponieważ widokówki mogą być używane w charakterze zakładek; podstawki do długopisów i ołówków do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny są podobne do piórników drewnianych i metalowych do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony bowiem piórniki mogą mieć charakter podstawki na biurko.

3) wszystkie towary z klasy 25 do oznaczania których przeznaczony jest sporny znak towarowy 25 są identyczne z towarami z klasy 25 do oznaczania których został przeznaczony znak przeciwstawiony R.86544, bowiem oba te znaki służą do oznaczania szeroko rozumianej odzieży i nakryć głowy.

4) towary z klasy 28 do oznaczania których przeznaczony został znak sporny stanowią szeroko rozumiane gry i zabawki, a więc są identyczne z grami i zabawkami do oznaczania których przeznaczony został znak CTM-2494698 w klasie 28.

5) usługi jak zdjęcia i nagrywanie filmów na taśmach video do oznaczania których przeznaczony został sporny znak w klasie 41 są identyczne z urządzeniami fotograficznymi i kinematograficznymi do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony CTM-2494698 w klasie 9.

Urząd Patentowy nie stwierdził natomiast podobieństwa ani identyczności towarów z klasy 39 i pozostałych usług z klasy 41 do oznaczania których przeznaczony został znak sporny, ani też towarów takich jak daszki, kaski ochronne i okulary ochronne do uprawniania sportu z klasy 9 oraz gazet i stempli z klasy 16 do towarów do oznaczania których przeznaczone zostały znaki przeciwstawione R.86544 i CTM-2494698.

Organ podniósł, że sporny znak służy do oznaczania usług związanych z szeroko rozumianą kulturą, rozrywką, organizowaniem wycieczek, kongresów, szkoleń, rozrywką, edukacją i sportem, organizowaniem konkursów różnego rodzaju, wystaw, zjazdów, zawodów, obozów sportowych, wypożyczania sprzętu sportowego, koni, obsługą urządzeń sportowych. Natomiast wspólnotowy znak CTM-2494698 przeznaczony jest do oznaczania różnego rodzaju urządzeń i przyrządów elektronicznych, gier wideo, programów komputerowych, zaś znak towarowy R.86544 przeznaczony jest do oznaczania różnego rodzaju publikacji i druków, artykułów biurowych i papierniczych, a także odzieży. Są to towary i usługi o odmiennym charakterze i przeznaczeniu należące do całkowicie innych sektorów rynku.

Przechodząc do oceny spornego znaku oraz przeciwstawionych mu oznaczeń organ na wstępie wskazał na zasadę całościowej oceny oznaczeń oraz dokonywania jej w trzech płaszczyznach: wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej, z uwzględnieniem ich dystynktywnych i dominujących elementów, pomijając drobne lub nieistotne różnice między nimi.

Przypomniał, że sporny znak towarowy R.214091 jest znakiem słownym, składającym się ze słowa JURAPARK, a przeciwstawiony mu znak towarowy JURASSIC PARK DINO ATTACK o numerze CTM-2494698 jest znakiem słowno-graficznym przedstawiającym szkielet dinozaura (od pasa w górę) z prawej strony umieszczony na tle okręgu. Poniżej znajduje się napis JURASSIC PARK, a pod nim napis DINO ATTACK oraz fragment krajobrazu. Całość wkomponowana została w kwadrat. Znak został wykonany w kolorze czarnym oraz odcieniach szarości.

Organ stwierdził, że wszystkie te znaki zawierają ten sam element jakim jest słowo PARK, będące jednym z elementów znaków przeciwstawionych i fragmentem spornego oznaczenia, jednocześnie zauważył, że sporny znak towarowy jest krótkim znakiem słownym trzysylabowym, a takie znaki są łatwe do zapamiętania i skojarzenia przez odbiorców.

Ponadto zarówno słowo JURA jak i pochodzące z języka angielskiego słowo JURASSIC oznaczające w tłumaczeniu na język polski przymiotnik "jurajski" związane są z okresem w dziejach ziemi, a mianowicie z jurą. Natomiast słowo PARK zarówno w języku polskim jak i angielskim oznacza "park". Wyraz Dino zaś, będący elementem przeciwstawionego znaku CTM-2494698 jest słowem używanym dla określenia "dinozaura", a wyraz Attack oznacza atak. Tak więc, przeciwstawiony znak towarowy CTM- 294698 będzie rozumiany przez ogół polskich odbiorców znających język angielski jako Park Jurajski Atak Dinozaura, a przeciwstawiony znak JURASSIC PARK o numerze R.86544 będzie rozumiany przez ogół polskich odbiorców znających język angielski jako "PARK JURAJSKI".

W ocenie Urzędu Patentowego znak sporny stanowi neologizm posiadający wystarczającą zdolność odróżniającą i mogący ewentualnie przywołać skojarzenia z parkiem jurajskim. Organ wskazał, że w znakach przeciwstawionych dominującym elementem jest sylwetka dinozaura. Dodał, że znaki przeciwstawione R.86544 i CTM-2494698 posiadają charakterystyczną, bogatą grafikę w postaci sylwetek dinozaurów, która sama w sobie jest silnie wyróżniająca. Zaznaczył, że elementy słowne w tych znakach również zostały zapisane charakterystyczną, fantazyjną czcionką, co sprawia, że porównywane znaki istotnie różnią się w warstwie wizualnej i słownej oraz wystarczająco różnią się w warstwie znaczeniowej tak, że jako całość wywierają całkowicie odmienne ogólne wrażenie na odbiorcach. Przy czym organ zaznaczył, że porównał te oznaczenia w formie zarejestrowanej, a nie używanej.

Powołując się na orzecznictwo wspólnotowe jak i krajowe organ stwierdził, że oceny ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd należy dokonywać przez pryzmat odbiorcy dobrze poinformowanego i uważnego.

Podniósł, że towary opatrzone porównywanymi znakami skierowane są do ogółu polskich konsumentów i można je nabyć w tych samych miejscach, a mianowicie sklepach z odzieżą, księgarniach, sklepach fotograficznych czy też w sklepach wielkopowierzchniowych, tj. super i hipermarketach.

Stwierdził, że nie istnieje ryzyko wprowadzenia potencjalnych odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów oznaczanych tymi znakami. Podkreślił, że ogół polskich konsumentów to osoby dobrze poinformowane i uważne, które zwracają szczególną uwagę na źródło pochodzenia zakupywanych produktów. Ta grupa konsumentów doskonale zna znaki towarowe umieszczane na nabywanych towarach i nie dokonuje zakupów tych towarów impulsywnie.

Następnie organ przypomniał, że wnoszący sprzeciw wskazał także, że prawo ochronne na sporny znak towarowy zostało udzielone z naruszeniem art. 132 ust. 2 pkt 3 p.w.p. Przytoczył treść powołanego przepisu oraz stwierdził, że wynika z niego, iż koniecznym warunkiem dla jego stosowania jest identyczność lub podobieństwo znaków towarowych. Wywodził, że tylko wtedy, gdy znaki są identyczne lub podobne może dochodzić do naruszeń, o których mowa w art. 132 ust. 2 pkt 3 p.w.p. Brak podobieństwa pomiędzy porównywanymi znakami czyni zdaniem organu zbędnym badanie, czy w rozpatrywanej sprawie zostały spełnione pozostałe przesłanki konieczne do zastosowania art. 132 ust. 2 pkt. 3 ustawy p.w.p., a stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych oraz Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Tym samym Kolegium Orzekające stwierdziło, że wnoszący sprzeciw w żaden sposób nie wykazał, aby znak towarowy JURASSIC PARK R.86544 posiadał renomę na rynku polskim.

W dalszej kolejności organ wymienił materiały, jakie wnoszący sprzeciw złożyli dla potwierdzenia istnienia renomy znaku towarowego JURASSIC PARK, tj.:

1. wydruki ze strony internetowej www.boxofficemoio.com sporządzone dnia 19 maja 2011r. dotyczące filmów z serii JURASSIC PARK, zawierające dane o dochodach z wyświetlania tych filmów w USA i za granicą, ilość kin, daty premier a także budżet produkcji;

2. wydruki ze strony internetowej [...] sporządzone dnia [...] maja 2011r. dotyczące oferty produktów w postaci filmów DVD i muzyki z filmów z serii JURASSIC PARK;

3. wydruki ze strony internetowej [...] sporządzone dnia [...] maja 2011r. dotyczące oferty sprzedaży gier z serii JURASSIC PARK;

4. dwie kopie bliżej nieokreślonych produktów z serii JURASSIC PARK;

5. kopie okładki płyty DVD i plakatów filmowych w różnych językach;

6. wydruk ze strony internetowej [...] sporządzony dnia [...]czerwca 2011r. dotyczący filmów z serii JURASSIC PARK.

Organ zaznaczył także, że wnoszący sprzeciw na rozprawie w dniu [...] lipca 2011r. wskazali dane dotyczące wpływów z dystrybucji filmów z serii Jurassic Park w Polsce, Europie i na świecie, zysk netto ze sprzedaży licencjonowanych towarów ze znakiem towarowym Jurassic Park w Polsce, Europie i na świecie, wydatki na promocję filmów z serii Jurassic Park w Polsce i Europie oraz rozmiar sprzedaży i przychód ze sprzedaży płyt DVD z filmami z serii Jurassic Park za lata 2005-2007.

W ocenie organu złożony do akt materiał nie dowodzi renomy znaku towarowego JURASSIC PARK w Polsce. Z materiałów tych wynika bowiem jedynie popularność filmu Stevena Spielberga pod tytułem JURASSIC PARK oraz możliwość zakupu filmu, muzyki i gier z serii JURASSIC PARK, a także, że film ten był wyświetlany w wielu krajach na świecie. Powyższe nie dowodzi jednak renomy znaku towarowego JURASSIC PARK w odniesieniu do konkretnych towarów i/lub usług w Polsce. Jak bowiem wskazuje się w orzecznictwie sądowym renoma to kwestia faktów, a nie domniemań. Aby można było mówić o renomie znaku towarowego konieczne jest wykazanie metodami wypracowanymi zarówno przez doktrynę jak i orzecznictwo, że dany znak towarowy w dacie zgłoszenia do ochrony spornego znaku towarowego był już znany i uznany za renomowany w Polsce, czego wnoszący sprzeciw nie uczynili w rozpatrywanej sprawie.

Na poparcie swojego twierdzenia organ przytoczył orzecznictwo wspólnotowe i krajowe.

Organ wywodził, że przedłożone przez wnoszących sprzeciw materiały nie potwierdzają znajomości znaku towarowego JURASSIC PARK przez znaczną część odbiorców w Polsce przed datą zgłoszenia do ochrony spornego znaku towarowego. Podkreślił, że większość danych podanych przez wnoszących sprzeciw na rozprawie w dniu [...] lipca 2011r., oprócz danych dotyczących wpływów z dystrybucji filmów z serii Jurassic Park na świecie stanowi oświadczenie pełnomocnika wnoszących sprzeciw nie poparte żadnymi dowodami. Ponadto materiały wymienione w pkt 1,2,3,6 stanowią wydruki z Internetu sporządzone w 2011 r. i nie odnoszą się do okoliczności mających miejsce przed datą zgłoszenia do ochrony spornego znaku, które dowodziłyby, że znak Jurassic Park w dacie zgłoszenia do ochrony spornego znaku posiadał renomę.

Wobec nie wykazania przez wnoszących sprzeciw renomy znaku towarowego JURASSIC PARK w ocenie organu zbędne było dokonywanie oceny czy zostały spełnione pozostałe przesłanki określone w art. 132 ust. 2 pkt 3 p.w.p. Dla zastosowania tego przepisu konieczne jest bowiem kumulatywne spełnienie wszystkich przesłanek określonych w powołanym przepisie.

Organ nie podzielił także zarzutu wnoszących sprzeciw o udzieleniu prawa ochronnego na sporny znak z naruszeniem art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p.

Odwołał się do stanowiska piśmiennictwa i doktryny wyjaśniającego w jakich okolicznościach dochodzi do zgłoszenia znaku towarowego w złej wierze.

Podniósł, że wnoszący sprzeciw oparli zarzut udzielenia prawa ochronnego na sporny znak towarowy z naruszeniem art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p. przez świadome nawiązanie przez uprawnionego do renomowanego znaku towarowego JURASSIC PARK. Stwierdził, że wnoszący sprzeciw nie wykazali renomy tego znaku w związku z czym zarzut naruszenia art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p. jest chybiony.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie U.LLC oraz .A. Inc. z siedzibą w USA, zwani dalej: "skarżącymi" wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania..

Podnieśli zarzut naruszenia:

1) prawa materialnego, tj. art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. przez jego niewłaściwe zastosowanie, przejawiające się w przyjęciu, że podobieństwo spornego znaku towarowego do jednego z przeciwstawionych oznaczeń, przy jednoczesnej identyczności towarów, nie jest tego rodzaju, aby zachodziło ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, a w konsekwencji błędne rozstrzygnięcie przesłanki ryzyka konfuzji;

2) przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 1 i § 3 K.p.a., przez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy oraz oparcie decyzji na błędnie ustalonym i ocenionym stanie faktycznym, w tym przez dokonanie nieprawidłowej oceny podobieństwa znaków towarowych, których przedmiotowa sprawa dotyczy, z punktu widzenia ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd;

3) prawa materialnego, tj. art. 132 ust. 2 pkt 3 p.w.p., przez jego niewłaściwe zastosowanie, przejawiające się w przyjęciu, że w okolicznościach sprawy nie doszło do naruszenia renomy wcześniejszych znaków towarowych;

4) przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 1 i § 3 K.p.a., poprzez zaniechanie dogłębnego zbadania istnienia okoliczności uzasadniających zarzut naruszenia renomy wcześniejszych znaków towarowych i w konsekwencji oparcie rozstrzygnięcia tej kwestii na błędnie ustalonym i ocenionym stanie faktycznym oraz niepełne rozstrzygnięcia;

5) prawa materialnego, tj. art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p., przez jego niewłaściwe zastosowanie, przejawiające się w przyjęciu, że w okolicznościach sprawy zgłoszenie spornego znaku towarowego w celu uzyskania ochrony nie zostało dokonane w złej wierze;

6) przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 1 i § 3 K.p.a., poprzez zaniechanie dogłębnego zbadania istnienia okoliczności uzasadniających zgłoszenie w złej wierze, pomimo ich wskazania przez skarżących w toku postępowania, i w konsekwencji oparcie rozstrzygnięcia tej kwestii na błędnie ustalonym i ocenionym stanie faktycznym.

W uzasadnieniu skargi skarżący rozwinęli podniesione zarzuty.

Skarżący nie zgodzili się ze stanowiskiem Urzędu Patentowego RP w przedmiocie oceny podobieństwa znaku towarowego "JURAPARK" i przeciwstawionych znaków towarowych "JURASSIC PARK" oraz "JURASSIC PARK DINO ATTACK".

Podkreślili, że mimo, iż sporny znak jest oznaczeniem słownym, podczas gdy przeciwstawione znaki towarowe – słowno-graficznymi, to zgodnie z dominującym poglądem przy ocenianiu podobieństwa oznaczeń kombinowanych (słowno-graficznych) na pierwszy plan wysuwają się właśnie ich elementy słowne. Zdaniem skarżących, pogląd ten jest tym bardziej zasadny w sytuacji, gdy elementy słowne takich oznaczeń pełnią samodzielną funkcję odróżniającą, a przyjęcie odmiennego poglądu sprowadzałoby oznaczenie kombinowane jedynie do ich warstwy graficznej i niweczyłoby ochronę elementów słownych.

Zarzucili organowi niekonsekwencję przy wskazaniu wspólnych elementów wyrazowych dla porównywanych oznaczeń, zarówno w zakresie słowa "PARK", jak i "JURA".

Za słuszny uznali pogląd organu, iż w zakresie podobieństwa znaczeniowego, elementy słowne przeciwstawionych znaków towarowych, pomimo ich angielskiego pochodzenia, będą rozumiane i kojarzone przez odbiorców jako "park jurajski".

Podkreślili, że organ uznaje, iż znaczenie tych oznaczeń jest takie samo, ale pomimo takich ustaleń, w konkluzji jednocześnie stwierdza, że "porównywane znaki (...) wystarczająco różnią się w warstwie znaczeniowej". Zdaniem skarżących o podobieństwie omawianych oznaczeń decyduje właśnie podobieństwo w warstwie słownej (budowa wyrazów) oraz znaczeniowej. Ich zdaniem należy mieć na uwadze, iż dla towarów i usług jak w wykazach towarów, oznaczenia te są całkowicie fantazyjne, bowiem ani znak sporny, ani znaki przeciwstawione, nie odnoszą się ani do dinozaurów, ani do okresu jury, ani do parków. Przypisanie porównywanym elementom tej samej cechy (tu: tego samego znaczenia), a następnie stwierdzenie, iż przy ocenie przez pryzmat tejże cechy są one różne od siebie (tu: różnią się one na płaszczyźnie znaczeniowej) stanowi błąd w rozumowaniu, który prowadzi do fałszywych wniosków (tu: brak podobieństwa oznaczeń) i w konsekwencji do błędnego rozstrzygnięcia analizowanej kwestii.

W ocenie skarżących dokonana przez Urząd Patentowy RP błędna ocena podobieństwa przeciwstawionych znaków przekłada się na niewłaściwą ocenę ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd, co stanowi inny aspekt niewłaściwego zastosowania art. 132 ust. 2 pkt 2. p.w.p. przez organ.

Nadto Urząd Patentowy stwierdzając brak ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd wywodził to jedynie ze stwierdzonego przez siebie braku podobieństwa pomiędzy przeciwstawionymi oznaczeniami, całkowicie natomiast pominął inne okoliczności rzutujące na możliwość powstania konfuzji wśród odbiorców, a które zostały przytoczone w toku sprawy przez skarżących.

Organ w szczególności nie wziął pod uwagę ewentualności, iż sporne oznaczenie funkcjonować może w kombinacji z elementem graficznym, jak to zostało wskazane w sprzeciwie. Całościowo spór pomiędzy stronami dotyczy kilku znaków towarowych zawierających oznaczenie JURAPARK, a także grafikę w postaci szkieletu dinozaura. W odniesieniu do słowno-graficznych znaków towarowych "JURAPARK BAŁTÓW" nr R-224747 oraz "JURAPARK KRASIEJÓW" nr R-225015 również zostały wniesione sprzeciwy, gdzie każde z tych oznaczeń zawiera słowny element JURAPARK i co znamienne, w ich wypadku Urząd Patentowy RP dopatrzył się ich mylącego podobieństwa do znaku towarowego "JURASSIC PARK" nr R-86544. W ocenie skarżących poczyniona wówczas ocena podobieństwa w warstwie słownej również sprowadzała się do badania elementów JURASSIC PARK wobec JURAPARK, gdyż elementy BAŁTÓW oraz KRASIEJÓW zostały słusznie uznane za opisowe, jako wskazujące na lokalizację oferowania towarów i usług.

Ich zdaniem analiza podobieństwa znaków towarowych "JURAPARK" nr R-230142 wobec "JURASSIC PARK" nr R-86544 i "JURASSIC PARK DINO ATTACK" nr CTM-2494698 została przeprowadzona jedynie pobieżnie, bez wnikania w istotę oznaczeń, wskutek czego organ doszedł do błędnych wniosków i uznał te oznaczenia za niepodobne w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2. p.w.p. To uchybienie oraz pominięcie przez organ dodatkowych wskazywanych okoliczności, skutkowało również błędną oceną przesłanki ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd, co całościowo jest przejawem błędnego zastosowania dyspozycji art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p.

Uzasadniając zarzut naruszenia art. 132 ust. 2 pkt 3 p.w.p. skarżący po pierwsze wskazali na wykazywaną już wadliwą ocenę kwestii podobieństwa oznaczeń, a po drugie podnieśli, że w świetle orzecznictwa wspólnotowego, np. wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 9 stycznia 2003 r. w sprawie C-292/00 Davidoff - przy zarzucie naruszenia renomy chodzi o podobieństwo innego rodzaju, aniżeli w przypadku ryzyku konfuzji, obejmującego nie tyle ryzyko powstania pomyłek wśród odbiorców, lecz skojarzeń z wcześniejszymi znakami towarowymi. Zdaniem skarżących organ takiej ewentualności w ogóle nie wziął pod rozwagę i ślepo powielił własne ustalenia odnośnie innego roztrząsanego w sprawie aspektu.

Niezależnie od kwestii prawidłowego rozstrzygnięcia przez organ zasadności zarzutu naruszenia renomy wcześniejszych oznaczeń organ jedynie zdawkowo stwierdził, że skarżący nie wykazali, aby znak towarowy JURASSIC PARK posiadał renomę na rynku polskim. Okoliczność niewykazania renomy wywiedziona została przez organ jedynie z samego braku podobieństwa oznaczeń i na etapie ich porównania, a organ nie wziął pod uwagę materiałów przedłożonych w toku postępowania do których odnosi się w kolejnych fragmentach decyzji, ale czyni to w sytuacji gdy kwestia naruszenia renomy została już przezeń rozstrzygnięta. Takie przedstawienie rozstrzygnięcia kwestii naruszenia renomy nie pozwala na prześledzenie pełnego toku rozumowania organu i czy zostało ono oparte na słusznych przesłankach. Przeciwnie, działanie taki jawi się jako interpretowanie faktów tak, aby pasowały do postawionej wcześniej konkluzji.

Już tylko dodatkowo skarżący zarzucili, że Urząd Patentowy RP stwierdził niewykazanie renomy jedynie dla znaku towarowego "JURASSIC PARK" nr R-86544, natomiast z żadnej innej części decyzji nie wynika, aby organ zajął stanowisko w kwestii wykazania renomy bezpośrednio odnośnie drugiego z przeciwstawionych oznaczeń, tj. "JURASSIC PARK DINO ATTACK" nr CTM-2494698.

Wymienione uchybienia wskazują, że Urząd Patentowy RP błędnie zastosował również art. 132 ust. 2 pkt 3 p.w.p. poprzez uznanie, iż do naruszenia renomy nie doszło jedynie ze względu na brak podobieństwa oznaczeń - przy czym samą kwestię podobieństwa oznaczeń organ oparł na własnych wcześniejszych ustaleniach, błędnych i nieadekwatnych w omawianym zakresie.

Skarżący wywodzili, że organ bazując na fałszywych przesłankach doszedł do fałszywych wniosków i błędnie rozstrzygnął kwestię naruszenia renomy oznaczeń wcześniejszych, a przy rozpatrywaniu kwestii naruszenia renomy oznaczeń wcześniejszych dopuścił się rażącego naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności art. 7, 77 § 1 i 107 § 1 i 3 K.p.a.

Uzasadniając zarzut naruszenia art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p. skarżący nie zgodzili się z twierdzeniem organu, że w sprzeciwie zarzut zgłoszenia w złej wierze oparto jedynie na świadomym nawiązaniu przez uprawnionego do renomowanego znaku towarowego JURASSIC PARK. Przytoczyli treść wniesionego w dniu 26 lutego 2010 r. sprzeciwu, w części odnoszącej się do zarzutu zgłoszenia w złej wierze stwierdzając, że wskazali w nim, iż przesłanką uzasadniająca zarzut zgłoszenia w złej wierze, jest nie tylko fakt istnienia ich wcześniejszych znaków towarowych, lecz również znajomość i popularność filmu "Jurassic Park" oraz jego logo/symbolu, który jest tożsamy z ich znakami towarowymi.

W zaskarżonej decyzji organ sam stwierdza, że przedłożony w sprawie materiał dowodowy: "nie dowodzi renomy znaku towarowego JURASSIC PARK w Polsce. Z materiałów tych wynika jedynie popularność filmu Stevena Spilberga pod tytułem JURASSIC PARK (...) a także, że film ten był wyświetlany w wielu krajach na świecie". Jednakże z tej uznanej przez siebie okoliczności nie wywodzi dalszych skutków pomimo, iż nadmienia, iż "działa w złej wierze ten kto wie lub przy dołożeniu należytej staranności powinien wiedzieć o rzeczywistym używaniu znaku przez innego przedsiębiorcę". Mając na uwadze fakt, iż film pt. "Jurassic Park" jest bardzo dobrze znany (w kręgu osób interesujących się dinozaurami uchodzi on za film kultowy), nie sposób w ocenie skarżących przyjąć, iż inny podmiot nawiązujący w swojej działalności do dinozaurów nie zna ani tego filmu, ani symbolizującego go logo (które jest tożsame ze znakami towarowymi skarżących).

Zdaniem skarżących zła wiara może wynikać również ze świadomego nawiązania do tytułu lub logo filmu "Jurassic Park", a Urząd Patentowy RP w ogóle nie wziął tej kwestii pod rozwagę, mimo jej wskazania w sprzeciwie, lecz samowolnie i niezgodnie z prawdą uznał, iż skarżący uzasadniają zarzut zgłoszenia w złej wierze jedynie poprzez naruszenie renomy ich znaków towarowych.

Konsekwencją powyższego jest w ocenie skarżących niesłuszne zrównanie przez Urząd Patentowy RP instytucji zgłoszenia w złej wierze z naruszeniem renomy znaku towarowego. W decyzji organ wskazał na wypracowane przez literaturę i orzecznictwo przesłanki oceny złej wiary zgłaszającego, jednakże całkowicie je zignorował i uzależnił przesłankę zgłoszenia w złej wierze jedynie od naruszenia renomy wcześniejszych znaków towarowych. Oznacza to zdaniem skarżących, iż organ nie poddał w ogóle pod rozwagę, czy w niniejszej sprawie za przesłanką złej wiary nie przemawiają inne okoliczności sprawy, a należy mieć na uwadze, iż takie inne okoliczności zostały wskazane wprost w sprzeciwie. Opisane postępowanie organu w zakresie badania zarzutu zgłoszenia w złej wierze stanowi również naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. art. 7, 77 § 1 i 107 § 1 i 3 K.p.a. Zarzut zgłoszenia w złej wierze był jedną z podstaw sprzeciwu, a zatem poprzez wspomniane zaniechanie Urząd Patentowy RP nie wyjaśnił dokładanie stanu faktycznego sprawy, co uniemożliwiło jej miarodajne rozstrzygnięcie. Przesłanka złej wiary jest samoistną podstawą unieważnienia prawa ochronnego (i to w całości), a zatem jej uznanie bądź zaprzeczenie wymaga dogłębnej analizy wszystkich okoliczności sprawy, dokładnego przedstawienia i wyjaśnienia wniosków tej analizy oraz przedstawienie toku rozumowania, który doprowadził do takiej a nie innej konkluzji - a przecież nie sposób zawrzeć tego wszystkiego w jednym tylko zdaniu, jak to uczynił organ w niniejszej sprawie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu skarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił i zważył, co następuje:

Skarga jako zasadna zasługuje na uwzględnienie.

Rozpoznania w pierwszej kolejności wymagały podniesione zarzuty procesowe, ponieważ zarzuty dotyczące niewłaściwego zastosowania prawa materialnego mogą być przedmiotem oceny wówczas, gdy stan faktyczny stanowiący podstawę zaskarżonego orzeczenia został ustalony w sposób prawidłowy, a więc bez naruszenia przepisów postępowania.

Urząd Patentowy RP wydając zaskarżoną decyzję administracyjną był związany rygorami procedury administracyjnej, określającej jego obowiązki w zakresie sposobu przeprowadzenia postępowania, a następnie końcowego rozstrzygnięcia sprawy w oparciu o art. 256 ust. 1 p.w.p.

W sprawach nieuregulowanych w ustawie p.w.p. ustawodawca odsyła bowiem w art. 256 ust. 1 p.w.p. do rygorów i zasad kodeksu postępowania administracyjnego. Naczelną zaś zasadą postępowania administracyjnego jest zasada prawdy obiektywnej, wyrażona w art. 7 k.p.a., z której wynika obowiązek organu administracji publicznej wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności dla prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy, co jest niezbędnym elementem właściwego zastosowania norm prawa materialnego będących podstawą rozstrzygnięcia. Oznacza to, że organ administracji miał obowiązek dokonania wszechstronnej oceny okoliczności konkretnej sprawy na podstawie analizy całego materiału dowodowego i wyrażenia swojego stanowiska w uzasadnieniu podjętej decyzji. Realizację tej zasady zapewniają przede wszystkim przepisy regulujące postępowanie dowodowe, zmierzające na mocy art. 77 § 1 k.p.a. do wyczerpującego zebrania materiału dowodowego i następnie jego rozpatrzenia. Dokładne ustalenie stanu faktycznego możliwe jest tylko na podstawie wszystkich istotnych dowodów i poprzez wyjaśnienie wszystkich podniesionych w sprawie zarzutów i wątpliwości. Jak stanowi bowiem art. 80 k.p.a. organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Organ może odmówić wiary określonym dowodom, jednakże dopiero po ich rozpatrzeniu, wyjaśniając przyczyny takiej ich oceny, co winno mieć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji (art. 107 § 3 k.p.a.). W sytuacji, gdy wyniki postępowania dowodowego zawierają sprzeczne ustalenia, organ ma obowiązek ustosunkowania się do tych sprzeczności przez wskazanie dowodów, które przyjął jako podstawę faktyczną rozstrzygnięcia i wyjaśnienie, którym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej i dlaczego. Uzasadnienie decyzji ma na celu wykazanie procesu myślowego, który doprowadził do ustalenia treści rozstrzygnięcia. Także spełnienie zasady określonej w art. 8 k.p.a. wymaga prowadzenia postępowania administracyjnego w taki sposób, aby w uzasadnieniu decyzji przekonać stronę, że jej stanowisko zostało poważnie wzięte pod uwagę, a jeżeli zapadło inne rozstrzygnięcie, to przyczyną tego są istotne powody.

Taki stan rzeczy zachodzi w rozpoznawanej sprawie a podkreślić należy, iż sąd administracyjny kontrolując legalność zaskarżonej decyzji nie dokonuje własnych ustaleń faktycznych a jedynie ocenia zaskarżony akt administracyjny pod względem jego zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Taka kontrola jest jednak możliwa tylko w warunkach wyczerpujących istotę zagadnień ustaleń faktycznych i prawnych dokonanych przez organ administracyjny rozstrzygający sprawę.

Należy podkreślić, iż w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że kwestia podobieństwa bądź niepodobieństwa znaków towarowych nie należy do sfery prawa materialnego, lecz przepisów o postępowaniu administracyjnym, gdyż dotyczy stanu faktycznego, a nie prawa (wyrok z dnia 3 lutego 2009 r., sygn. akt II GSK 654/08, LEX nr 513856). Należy stwierdzić zatem, że badanie podobieństwa znaków towarowych nie należy do sfery prawa materialnego, które określa jedynie skutki ustaleń dowodowych i ocen w postaci niedopuszczalności rejestracji znaków w razie zaistnienia określonych przesłanek. O podobieństwie znaków towarowych decydują wyłącznie ustalenia faktyczne (wyrok z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt II GSK 261/08, LEX nr 512863).

Przenosząc te zasady postępowania na grunt sprawy niniejszej wskazać należy, że sprzeciw wobec decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny "JURAPARK" o numerze R-230142, który przez uprawnionego uznany został za bezzasadny, uruchomił postępowanie sporne o unieważnienie kwestionowanego prawa.

Zgodnie bowiem z art. 246 ust. 1 p.w.p. każdy może wnieść umotywowany sprzeciw wobec prawomocnej decyzji Urzędu Patentowego o udzieleniu patentu, prawa ochronnego lub prawa z rejestracji w ciągu sześciu miesięcy od opublikowania w Wiadomościach Urzędu Patentowego informacji o udzieleniu prawa. W świetle wyżej cytowanego przepisu sprzeciw jest powszechnym środkiem prawnym służącym każdej osobie, która nie musi wykazywać interesu prawnego we wszczęciu tego postępowania. Art. 246 ust. 2 p.w.p. stanowi, iż podstawę sprzeciwu stanowią okoliczności, które uzasadniają unieważnienie prawa ochronnego, zaś zgodnie z art. 164 p.w.p. okolicznościami tymi są niespełnienie ustawowych przesłanek wymaganych do uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy. Natomiast w świetle art. 247 ust. 2 p.w.p., w sytuacji w której uprawniony w odpowiedzi na zawiadomienie Urzędu podniesie zarzut, że sprzeciw jest bezzasadny, sprawa zostaje przekazana do rozstrzygnięcia w postępowaniu spornym. W myśl art. 255 ust. 1 pkt 9 p.w.p., sprawy o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy na skutek sprzeciwu uznanego przez uprawnionego za bezzasadny, rozpatruje się w trybie postępowania spornego.

W sprzeciwie podniesiono zarzuty oparte na art. 131 ust. 2 pkt 1, art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. i 132 ust. 2 pkt 3 p.w.p.

Należy zauważyć, że organ przyjął niewłaściwą kolejność badania poszczególnych zarzutów podniesionych w sprzeciwie. W wyroku z 16 października 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że prawidłowa wykładnia art. 132 ust. 2 pkt 3 p.w.p. wymaga na wstępie ustalenia, czy znak wcześniejszy ma status znaku renomowanego, a jeśli tak - ocena podobieństwa powinna zostać dokonana przy pomocy innych, znacznie łagodniejszych kryteriów, niż ocena dokonana na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. W judykaturze podkreśla się, iż w przypadku znaku renomowanego chodzi o podobieństwo szczególnego rodzaju, polegające na niebezpieczeństwie samego skojarzenia z nim innego znaku, i to w odniesieniu do jakichkolwiek towarów, a nie tylko do podobnych czy identycznych.

Organ rozpoczął badanie sprawy od oceny zarzutu opartego na art.132 ust.2 pkt 2 p.w.p. Co prawda przechodząc do oceny zarzutu opartego na art. 132 ust. 2 pkt 3 p.w.p. Urząd Patentowy RP uznał, że w przedmiotowej sprawie wnoszący sprzeciw nie wykazali renomy znaków przeciwstawionych, zatem wskazane uchybienie ostatecznie nie miało wpływu na wynik sprawy, niemniej przyjęta przez organ metodyka badania była niewłaściwa.

Z kolei dokonana przez organ ocena braku podobieństwa spornego oznaczenia do przeciwstawionego znaku "JURASSIC PARK DINO ATTACK" w ocenie Sądu jest niepełna, a nadto uzasadnienie decyzji w tym zakresie jest częściowo sprzeczne z wcześniejszym stanowiskiem organu wskazującym na podobieństwo spornego znaku do przeciwstawionego "JURASSIC PARK".

Nie sposób bowiem pominąć, że spór pomiędzy stronami dotyczy kilku znaków towarowych zawierających grafikę w postaci szkieletu dinozaura lub oznaczenie JURAPARK, a mianowicie: "JURAPARK" nr R-230142, "JURAPARK BAŁTÓW" nr R-224747 oraz "JURAPARK KRASIEJÓW" nr R-225015. W odniesieniu do słowno-graficznych znaków towarowych "JURAPARK BAŁTÓW" nr R-224747 oraz "JURAPARK KRASIEJÓW" nr R-225015 również zostały wniesione sprzeciwy i Urząd Patentowy RP dopatrzył się ich mylącego podobieństwa do znaku towarowego "JURASSIC PARK" nr R-86544. Sąd podziela stanowisko skarżących, że poczyniona w w/w sprawach przez organ ocena podobieństwa w warstwie słownej sprowadzała się do badania elementów JURASSIC PARK wobec JURAPARK, gdyż elementy BAŁTÓW oraz KRASIEJÓW zostały uznane za opisowe, jako wskazujące na lokalizację oferowania towarów i usług. Nadto w obu tych sprawach okoliczności, które organ uznał za przesądzające o istnieniu podobieństwa ze znakiem towarowym "JURASSIC PARK" nr R-86544, uznał jednocześnie za świadczące o braku podobieństwa ze znakiem towarowym "JURASSIC PARK DINO ATTACK" nr CTM-2494698. Przyjmując podobieństwo spornych oznaczeń organ wskazał na ten sam dominujący element - czaszka dinozaura, podobne elementy słowne oraz podobne usytuowanie poszczególnych elementów znaków, z czego wywiódł podobne ogólne wrażenie wywoływane przez porównywane oznaczenia.

Przyjmując brak podobieństwa do znaku "JURASSIC PARK DINO ATTACK" organ wskazywał na wyeksponowanie części napisu "DINO ATTACK", zamieszczenie w grafice znaku fragmentu krajobrazu, użycie innej czcionki, inne rozmieszczenie napisów, a także umieszczenie w znaku czaszki innego dinozaura oraz inne skierowanie głowy dinozaura w znaku.

Jak słusznie podnoszą skarżący organ dokonując tej oceny pominął istnienie podobieństwa między oboma przeciwstawionymi znakami "JURASSIC PARK" i "JURASSIC PARK DINO ATTACK" w tym nie odniósł się do tych elementów, które powtarzają się w obydwu oznaczeniach. Przy tym np. podnoszone przez organ inne skierowanie głowy dinozaura w znaku "JURASSIC PARK DINO ATTACK" występuje też w znaku "JURASSIC PARK" i nie stanowiło dla organu argumentu przemawiającego za przyjęciem braku podobieństwa badanych oznaczeń.

Nadto w odniesieniu do zarzutu opartego na art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p. Urząd Patentowy RP, po przytoczeniu poglądów doktryny i orzecznictwa, co do rozumienia pojęcia "złej wiary" wskazał jedynie, że wnoszący sprzeciw oparli zarzut udzielenia prawa ochronnego na sporny znak z naruszeniem art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p. na świadomym nawiązaniu przez uprawnionego do renomowanego znaku towarowego "JURASSIC PARK". Jednakże wnoszący sprzeciw nie wykazali renomy tego znaku w związku z czym nie można mówić o działaniu uprawnionego w złej wierze.

Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela stanowisko organu, że w aspekcie nie wykazania przez skarżących renomy przeciwstawionych znaków nie można mówić o złej wierze uprawnionego jednakże należy zauważyć, że przesłanka złej wiary jest samoistną podstawą unieważnienia prawa ochronnego niezależną od istnienia renomy przeciwstawionego oznaczenia, a zatem jej uznanie bądź zaprzeczenie wymaga dogłębnej analizy wszystkich okoliczności sprawy. Zgłoszenie znaku towarowego w złej wierze ma miejsce wówczas, gdy następuje pomimo wiedzy lub niewiedzy, będącej następstwem braku staranności, o istnieniu cudzego prawa lub interesu godnego ochrony, które mogą być przez to zagrożone i z zamiarem szkodzenia tym interesom. Dla oceny złej wiary zgłaszającego istotne znaczenie ma właśnie zamiar naganny z punktu widzenia zasad uczciwości. Jest tak wówczas, gdy zgłoszenie znaku jest dokonywane w celu wyeliminowania konkurenta z zamiarem przechwycenia jego klienteli. Działa w złej wierze ten, kto wie lub przy dołożeniu należytej staranności powinien wiedzieć o rzeczywistym używaniu znaku przez innego przedsiębiorcę z sukcesem i - uprzedzając jego wniosek o rejestrację znaku - sam dokonuje zgłoszenia tego znaku.

W literaturze podkreśla się, iż o działaniu w złej wierze można mówić w przypadku nieuczciwych zachowań, których celem jest zawłaszczenie cudzych oznaczeń, zgłoszenia znaku towarowego w celu zablokowania konkurentowi uzyskania rejestracji (zob. E. E. Nowińska, M. J. du Vall, Pojęcie złej wiary w prawie znaków towarowych, Księga pamiątkowa z okazji 85-lecia ochrony własności przemysłowej w Polsce, s. 143 i n.).

W wyroku TS 2009-06-11 Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli AG v. Franz Hauswirth GmbH (orzeczenie wstępne) ZOTSiS 2009/6B/I-4893 stwierdzono, że w celu oceny istnienia złej wiary zgłaszającego w rozumieniu art. 51 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego sąd krajowy zobowiązany jest uwzględniać wszelkie istotne czynniki właściwe w danym przypadku i istniejące w chwili dokonywania zgłoszenia dotyczącego rejestracji oznaczenia jako wspólnotowego znaku towarowego, a w szczególności:

- okoliczność, że zgłaszający wiedział lub powinien wiedzieć, iż osoba trzecia używa w co najmniej jednym państwie członkowskim oznaczenia identycznego lub podobnego dla towaru identycznego lub do złudzenia podobnego do oznaczenia zgłoszonego do rejestracji;

- zamiar uniemożliwienia przez zgłaszającego dalszego używania tego oznaczenia przez osobę trzecią;

- stopień ochrony prawnej, z której korzysta oznaczenie osoby trzeciej i oznaczenie zgłoszone do rejestracji.

Domniemanie znajomości przez zgłaszającego faktu, iż osoba trzecia używa w co najmniej jednym państwie członkowskim oznaczenia identycznego lub podobnego dla towaru identycznego lub do złudzenia podobnego do oznaczenia zgłoszonego do rejestracji, może wynikać w szczególności z ogólnej znajomości w odnośnym sektorze gospodarczym faktu takiego używania, przy czym o takiej znajomości można wnioskować zwłaszcza na podstawie czasu trwania takiego używania. Im dłużej trwa to używanie, tym jest bowiem bardziej prawdopodobne, że zgłaszający wiedział o tym w momencie dokonywania zgłoszenia rejestracyjnego. Jednakże domniemanie to nie wystarczy, by stwierdzić istnienie złej wiary zgłaszającego. Zamiar zgłaszającego w chwili dokonywania zgłoszenia rejestracyjnego jest elementem subiektywnym, który powinien być stwierdzany poprzez odniesienie do obiektywnych okoliczności danej sprawy.

W rozpoznawanej sprawie skarżący uzasadniając zarzut zgłoszenia spornego oznaczenia w złej wierze wskazywali nie tylko na naruszenie renomy przeciwstawionych znaków ale także na fakt istnienia wcześniejszych podobnych znaków towarowych oraz znajomość i popularność filmu "Jurassic Park" i jego logo, które jest tożsame ze znakiem towarowym "JURASSIC PARK". Podnosili, że uprawniony świadomie nawiązuje do przeciwstawionych oznaczeń, które są jednocześnie znanym i rozpoznawalnym tytułem i symbolem filmu Jurassic Park (str. 6 punkt 6 sprzeciwu).

Organ nie odniósł się zatem w sposób pełny do zarzutów skarżących, a uzasadnienie decyzji w tym zakresie sprowadza się de facto do jednego zdania.

W konkluzji należy stwierdzić, iż Urząd Patentowy nie rozpoznał sprawy w sposób wszechstronny i wyczerpujący, a tym samym naruszył art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Biorąc pod uwagę konieczność ponownego przeprowadzenia postępowania administracyjnego, dokonania ustaleń faktycznych, Sąd nie odniósł się do podniesionych w skardze zarzutów naruszenia prawa materialnego uznając, że zajmowanie stanowiska odnośnie trafności rozstrzygnięcia zawartego w uchylonej decyzji jest przedwczesne.

Rozpoznając ponownie sprawę organ administracji przeprowadzi postępowanie administracyjne stosownie do zasad ogólnych zawartych w k.p.a., odniesie się do wszystkich okoliczności faktycznych i całego materiału dowodowego, który zgromadzi w sprawie, by następnie na jego podstawie podjąć decyzję administracyjną prawidłowo uzasadnioną o przekonywującej treści.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji. Rozstrzygnięcie w kwestii wykonalności zostało wydane na zasadzie art. 152 p.p.s.a., zaś o zwrocie kosztów postępowania w oparciu o art. 200 p.p.s.a.