Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 135/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2023-11-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 1-9, par. 2a, par. 3, art. 58 par. 1 pkt 1 i par. 3
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A na bezczynność Burmistrz Miasta i Gminy przedmiocie udostępnienia usług zarządzania torowiskiem i organizacji komunikacji publicznej w mieście i okolicach postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

A. Spółka z o.o. z siedzibą

w Z. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Szczecinie na bezczynność Gminy Miasto D. w przedmiocie udostępnienia usług zarządzania torowiskiem i organizacji komunikacji publicznej w mieście

i w okolicach. Skarżąca w treści skargi powołując się na złożony wniosek/zapytanie prasowe wskazała, że wnosiła o udostępnienie organizacji infrastruktury do portu

i do plaży i zorganizowania przewozów dla komunikacji publicznej kolejowej do plaży.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie z uwagi

na niedopuszczalność drogi sądowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając m.in., czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego.

W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu do rozpoznania sprawy, taka skarga, podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r.,

poz. 1634, dalej zwanej: "p.p.s.a.").

Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym,

na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela

o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (§ 2a), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).

Skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach,

w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, określone postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających

z przepisów prawa.

Z treści skargi wynika, że skarżąca zarzuca Gminie Miasto D. bezczynność i domaga się od niej wykorzystania infrastruktury kolejowej i stworzenia kolejowej komunikacji publicznej do portu i do plaży w D..

W ocenie Sądu, wymienione w wyżej powołanych przepisach, przesłanki nakładające na organ obowiązek określonego działania o charakterze administracyjnoprawnym, nie mają miejsca w przedmiotowej sprawie, a zatem przedmiotowa skarga dotycząca wykorzystania infrastruktury kolejowej

i udostępnienia komunikacji publicznej nie mieści się w zakresie przedmiotowym objętym art. 3 § 2 pkt 1-9 p.p.s.a., a w konsekwencji nie podlega kognicji sądu administracyjnego.

Skoro zatem Gmina Miasto D. nie była zobowiązana do wydania żadnego z aktów lub czynności określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. albo innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień

lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a.), to nie przysługiwała również skarżącej skarga na bezczynność w tym zakresie.

Kierując się powyższym Sąd, skargę jako niedopuszczalną odrzucił, o czym orzekł, jak na wstępie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.