Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SAB/Bd 50/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2019-08-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 658
6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: uwzględniono skargę w części, stwierdzono, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa
umorzono postępowanie w zakresie zobowiązania do udzielenia informacji publicznej
Powołane przepisy: article: art. 13 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1330
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Sędziowie sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz asesor WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 6 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi J. P. na bezczynność Inne w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1.umarza postępowanie sądowe w części dotyczącej zobowiązania Inne do rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej, 2. stwierdza, że Inne dopuściła się bezczynności oraz, że bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. zasądza od Inne na rzecz J. P. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

J. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Inne w sprawie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej złożonego w dniu [...] czerwca 2019 r. na adres [...] Powyżej wskazanym wnioskiem skarżący zwrócił się o udostępnienie następujących informacji: sprawozdania finansowego za 2018 r. o którym mowa w treści ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości wraz ze wszystkimi załącznikami będącymi częścią sprawozdania finansowego oraz uchwały organu zatwierdzającego sprawozdanie finansowe za 2018 r. o którym mowa w treści ustawy o rachunkowości.

Jednocześnie skarżący wniósł o przesłanie wymienionych informacji jako pliku komputerowego w dowolnym formacie, przesłanego drogą elektroniczną jako załączniki na wskazany adres email.

W dniu [...] czerwca 2019 r. skarżący otrzymał drogą email odpowiedź Inne wskazującą, że żądana informacja nie jest informacją publiczną.

Jak wskazał skarżący, art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej (u.d.i.p.) wprowadza katalog podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji publicznej. Należą do nich m. in. organy samorządów zawodowych (art. 4 ust.1 pkt 2 u.d.i.p.). Zgodnie z art. 25 ustawy z dnia [...] grudnia 2009 r. o izbach lekarskich w okresie między okręgowymi zjazdami lekarzy, Okręgowa Rada Lekarska kieruje działalnością [...] i zgodnie z art. 25 pkt 17 ustawy o izbach lekarskich, Inne prowadzi archiwum dokumentacji [...].

Skarżący zwrócił uwagę, że [...] korzysta z subwencji od Ministra Zdrowia i Marszałka Województwa, wobec czego, zgodnie z treścią art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., organ ten obowiązany jest do udostępniania informacji publicznej.

W ocenie skarżącego, żądane informacje dotyczą sfery faktów. Sprawozdanie finansowe organu administracji publicznej co do zasady jest informacją publiczną, o której mowa w art. 1 ust. 1 u.d.i.p.

Skarżący podniósł, że jak wynika z art. 61 ust. 3 Konstytucji RP, ograniczenie prawa dostępu do informacji publicznej może nastąpić wyłącznie ze względu na określoną w ustawach, ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa. Ograniczenie to musi mieć swoją wyraźną podstawę w ustawie, nie może być oparte na domniemaniu. W ocenie skarżącego art. 9 ust. 2 ustawy o izbach lekarskich nie stanowi ograniczenia dostępu do informacji w ramach przepisów u.d.i.p. dla członków izb lekarskich.

W związku z powyższym skarżący wniósł o zobowiązanie Inne do rozpatrzenia wniosku skarżącego w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi; stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności w sprawie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej oraz zasądzenie kosztów postępowania wg norm przewidzianych. Skarżący złożył również wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej uwzględnienie.

Organ podniósł, że udzielił odpowiedzi na wniosek skarżącego. Z uwagi na okoliczność, że – zdaniem organu – informacja żądana we wniosku nie stanowi informacji publicznej, organ uprawniony był do udzielenia odpowiedzi zwykłym pismem, w związku z czym nie zachodzi w niniejszej sprawie bezczynność organu.

[...] zajęła w piśmie z dnia [...] czerwca 2019r. stanowisko, iż sprawozdanie finansowe za rok 2018 [...] wraz ze wszystkimi załącznikami będącymi jego częścią oraz uchwała organu (Okręgowego Zjazdu Lekarzy w niniejszym przypadku) zatwierdzającego sprawozdanie finansowe nie stanowią informacji publicznej.

Organ wskazał, że nie jest organem administracji publicznej, ale organem samorządu zawodowego, który tylko w pewnym zakresie wykonuje zadania o charakterze publicznym. [...] jest natomiast posiadającą osobowość prawną jednostką organizacyjną samorządu lekarzy, który działa na podstawie ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich (Dz. U. z 2016 r. poz. 522).

Organ zwrócił uwagę na zadania publiczne wykonywane przez samorząd lekarski, które w sposób ściśle określony wynikają z art. 5 ustawy o izbach lekarskich, a są nimi: przyznawanie prawa wykonywania zawodu oraz uznawanie kwalifikacji lekarzy, będących obywatelami państw członkowskich Unii Europejskiej, zamierzających wykonywać zawód lekarza na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; zawieszanie i pozbawianie prawa wykonywania zawodu oraz ograniczanie w wykonywaniu zawodu; prowadzenie postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy; prowadzenie postępowania w przedmiocie niezdolności do wykonywania zawodu lekarza lub w przedmiocie niedostatecznego przygotowania do wykonywania zawodu; prowadzenie rejestrów lekarzy, rejestrów praktyk lekarskich i rejestrów podmiotów prowadzących kształcenie podyplomowe lekarzy oraz rejestrów lekarzy tymczasowo i okazjonalnie wykonujących zawód lekarza, jak również Rejestru Ukaranych Lekarzy. Ponadto zadaniem publicznym jest także przechowywanie i udostępnianie dokumentacji medycznej w przypadku, o którym mowa w art. 30a ust.3 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta.

Organ wskazał, że izby lekarskie otrzymują środki finansowe z budżetu państwa tylko na pokrycie kosztów czynności administracyjnych związanych z realizacją powyższych zadań publicznych ( art. 115 ustawy o izbach lekarskich), co oznacza, że udostępnienie informacji publicznej może nastąpić tylko w wyżej określonym zakresie.

Organ zwrócił ponadto uwagę, że [...] nie jest jednostką sektora finansów publicznych, przez co nie dysponuje środkami publicznymi lecz budżetem, którego struktura oparta jest przede wszystkim na składkach członkowskich osób fizycznych tj. lekarzy i lekarzy dentystów. [...] wykonuje powierzone jej zadania publiczne w ramach swojej bieżącej działalności, także przy wykorzystaniu własnych składników majątkowych. Ze względu na specyfikę funkcjonowania [...] nie sposób jest, jak wskazał organ, jednoznacznie wyodrębnić ponoszone wydatki i przyporządkować je do poszczególnych kategorii zadań, gdyż znaczna część dokumentów dotyczących poniesionych przez [...] kosztów dotyczy całości jej funkcjonowania, a nie tylko części finansowanej ze środków publicznych.

Wskazaną niemożność wyodrębnienia poszczególnych kategorii wydatków potwierdza konstrukcja umów określających zasady wykonywania i finansowania w/w zadań publicznych zleconych [...] na podstawie ustawy o izbach lekarskich, zawieranych przez Izbę z Ministrem Zdrowia oraz umów związanych z organizacją stażu zawieranych z Marszałkiem Województwa Kujawsko-Pomorskiego na podstawie ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty. Podstawę do rozliczeń z Ministrem Zdrowia stanowią określone umową sprawozdania, w których izba lekarska wykazuje ilość wykonanych zadań zleconych jej umową. Na każde zadanie przypada określona pula pieniędzy. Podobnie w przypadku umów z Marszałkiem Województwa Kujawsko-Pomorskiego, środki są przekazywane w formie ryczałtu na koszty administracyjne związane z organizacją stażu lekarzy oraz w formie z góry określonej kwoty pieniężnej przeznaczonej na koszty przeprowadzenia szkolenia dla Izby jako podmiotu prowadzącego szkolenie. Wypłata środków przez Marszałka następuje na podstawie faktur wystawionych przez Izbę zgodnie z zawartymi umowami.

W ocenie organu o zakwalifikowaniu określonej informacji, jako podlegającej udostępnieniu w rozumieniu ustawy decyduje kryterium rzeczowe, tj. treść i charakter informacji, a nie kryterium podmiotowe, które w omawianej ustawie również nie ma charakteru enumeratywnego. Zatem zważywszy na kryterium przedmiotowe, Okręgowa Rada Lekarska uznała, iż sprawozdania finansowe samorządu lekarzy i lekarzy dentystów, jak i dokumenty z nimi związane (uchwała o ich zatwierdzeniu), jako zawierające treści nie pozwalające na wyodrębnienie w nich zakresu wykonywania zadań publicznych, nie stanowią informacji publicznej i nie podlegają udostępnieniu na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej pomimo ich wytworzenia przez organy samorządu zawodowego.

W tym stanie rzeczy [...] uznając, iż żądane dokumenty nie stanowią informacji publicznej, prawidłowo udzieliła odpowiedzi w zwykłym piśmie w trybie art. 14 ust. 2 u.d.i.p.

Organ wskazał również, że po otrzymaniu skargi na bezczynność organu skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego stwierdził, że sprawozdanie finansowe [...] za rok 2018 wraz ze wszystkimi jego załącznikami oraz uchwała Okręgowej Rady Lekarskiej zatwierdzająca to sprawozdanie, stanowią informację publiczną i podlegają udostępnieniu na wniosek skarżącego.

W związku z powyższym, Okręgowa Rada Lekarska [...] postanowiła udostępnić skarżącemu żądane przez niego dokumenty w postaci sprawozdania finansowego za rok 2018 oraz uchwały organu zatwierdzającej to sprawozdanie

Organ wskazał również, że część żądanej we wniosku informacji została dobrowolnie udostępniona na powszechnie dostępnej stronie internetowej [...].

W piśmie zatytułowanym "Oświadczenie skarżącego" z dnia [...] sierpnia 2019r. skarżący wskazał, że po złożeniu skargi w dniu [...] lipca 2019 r. otrzymał od organu drogą email dwie z trzech części sprawozdania finansowego B. Izby Lekarskiej oraz uchwałę nr [...] Okręgowej Rady Lekarskiej B. Izby Lekarskiej z dnia [...] czerwca 2019 r. w sprawie "zatwierdzenia sprawozdania finansowego za 2018 r." (zgodnie jednak z treścią uchwały została ona podjęta przez Prezydium Inne, a nie Inne). W kolejnym email z dnia [...] lipca 2019 r. przesłano skarżącemu brakującą część opisową sprawozdania finansowego [...] w B. za 2018 r.

Skarżący zarzucił organowi, że nie przesłano mu uchwały Okręgowego Zjazdu Lekarzy, ani uchwały Inne określającej czynność zatwierdzenia sprawozdania finansowego

W ocenie skarżącego sprawozdanie Izby Lekarskiej w B. nie zostało podpisane przez kierownika jednostki w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy o rachunkowości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2018, poz.2107), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018, poz.1302), dalej: p.p.s.a., odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy.

W myśl art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

Zgodnie z art. 149 § 1a p.p.s.a. orzekając, że organ dopuścił się bezczynności sąd jednocześnie stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z kolei § 1b tego przepisu stanowi, że sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Na podstawie art. 149 § 2 sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.

Wskazać należy, że dla oceny zasadności skargi na bezczynność kluczowy jest moment jej wniesienia. W sytuacji, gdy bezczynność istniała w tej dacie, lecz ustała po wniesieniu skargi postępowanie sądowe podlega umorzeniu w zakresie zobowiązania do wydania aktu lub dokonania czynności przy jednoczesnym rozstrzygnięciu, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz ewentualnie o kwestiach wymienionych w art. 149 § 1b i § 2 p.p.s.a. Natomiast w sytuacji, gdy już w dacie wniesienia skargi bezczynność nie istniała - skargę należy oddalić.

Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie podmiot ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności.

W sprawach dostępu do informacji publicznej zakres przedmiotowy wyznacza pojęcie informacji publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.), zaś zakres podmiotowy - wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 tej ustawy). Rzeczą organu, do którego wpływa wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest załatwienie go w przepisany sposób, czyli udostępnienie informacji, jeśli ją wytworzył bądź jest w jej posiadaniu, albo odmowa lub umorzenie postępowania z przyczyn uregulowanych ustawą, albo wreszcie poinformowanie, że żądane dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy.

Poza sporem w niniejszej sprawie pozostaje, że spełniony został zakres przedmiotowy i podmiotowy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności m.in. podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. W rozumieniu powyższego Okręgowa Rada Lekarska jest organem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest skarga na bezczynność organu samorządu zawodowego w udostępnieniu informacji publicznej w zakreślonym ustawą terminie 14 dni od daty wpływu wniosku. Skarżący stoi na stanowisku, że organ temu terminowi uchybił. Natomiast Inne wskazuje, że informacji udzieliła w terminie późniejszym, a mianowicie po wniesieniu skargi do Sądu.

W myśl art. 13 ust. 1 i ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 jeżeli w wyniku udostępnienia informacji publicznej na wniosek, o którym mowa w art. 10 ust. 1, podmiot obowiązany do udostępnienia ma ponieść dodatkowe koszty związane ze wskazanym we wniosku sposobem udostępnienia lub koniecznością przekształcenia informacji w formę wskazaną we wniosku, podmiot ten może pobrać od wnioskodawcy opłatę w wysokości odpowiadającej tym kosztom. W myśl ust. 2 podmiot, o którym mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, powiadomi wnioskodawcę o wysokości opłaty. Udostępnienie informacji zgodnie z wnioskiem następuje po upływie 14 dni od dnia powiadomienia wnioskodawcy, chyba że wnioskodawca dokona w tym terminie zmiany wniosku w zakresie sposobu lub formy udostępnienia informacji albo wycofa wniosek

Bezsporne w przedmiotowej sprawie jest, że wniosek o udzielenie informacji publicznej z dnia [...] czerwca 2019 J. P. skierował pocztą elektroniczną na adres bydgoszcz@hipokrates.org. Wskazał, że na podstawie art. 9 pkt 2 ustawy z dnia [...] grudnia 2019r. o izbach lekarskich (Dz.U. z 2019, poz. 965), członkowie izb lekarskich mają prawo być informowanymi o działalności izb lekarskich oraz na podstawie art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2018, poz.1330), każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie.

W podaniu wnioskodawca zażądał udostępnienia informacji publicznej w zakresie:

- sprawozdania finansowego za 2018r. o którym mowa w treści ustawy z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości wraz ze wszystkimi załącznikami będącymi częścią sprawozdania finansowego;

- uchwały organu zatwierdzającego sprawozdanie finansowe za 2018r. , o którym mowa w treści ustawy o rachunkowości.

Podkreślić należy, że we wniosku, oprócz adresu e-mail, zawartego pośród adresów innych jednostek samorządu lekarskiego działającego na terenie kraju, skarżący nie określił dokładnie adresata podania. Mimo tego na korespondencję skierowaną pod powyższy adres internetowy, odpowiedziała B. Izba Lekarska, która w piśmie z dnia [...] czerwca 2019r. BIL-159/19 zajęła stanowisko, że żądane dokumenty nie stanowią informacji publicznej, po czym na skutek wniesienia przez skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargi na bezczynność Inne, podmiot uwzględnił skargę w całości. Na adres wskazany do korespondencji drogą elektroniczną zostały przesłane w dniu [...] lipca 2019r.: Bilans 2018 sporządzony na dzień [...] grudnia 2018r. oraz sprawozdanie finansowe zysków i strat sporządzony za okres 01.01.2018- [...].12.2018 wariant porównawczy. Przekazana została również uchwała nr [...] Okręgowej Rady Lekarskiej B. Izby Lekarskiej z dnia [...] czerwca 2019r. w sprawie zatwierdzenia sprawozdania finansowego za 2018r. z wykazanym wynikiem finansowym w kwocie [...]zł. Następnie wnioskodawcy udostępniono uzupełnienie sprawozdania finansowego za 2018r.: "Sprawozdanie finansowe za 2018 rok B. Izby Lekarskiej, bilans, rachunek zysków i strat, wprowadzenie do sprawozdania finansowego wraz z informacją dodatkową.

Istotą postępowania sądowoadministracyjnego w sprawach skarg na bezczynność jest ustosunkowanie się przez sąd do stanu faktycznego istniejącego w dacie wniesienia skargi oraz w dacie orzekania stanu bezczynności organu, polegającego na zobowiązaniu tego organu do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji albo dokonania czynności bądź stwierdzenia albo uznania obowiązku wynikających z przepisów prawa (por. J. Drachal, M Jagielski, R. Stankiewicz (w:) "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, 3 wydanie, Warszawa 2015 r., s. 78, teza 6; por. też np. wyrok NSA z dnia 21 maja 2014 r., I OSK 2472/13). Bezczynność organu prowadzącego postępowanie administracyjne ma zatem miejsce wówczas, gdy ten – będąc właściwym w sprawie – nie załatwia jej w ustawowym terminie, a zatem nie wydaje rozstrzygnięcia bez usprawiedliwienia pozwalającego na przesunięcie tego terminu. Inaczej niż w przypadku przewlekłości postępowania, kiedy z reguły nie dochodzi do załatwienia sprawy, ale z uwagi na podejmowanie czynności procesowych niezmierzających ku temu, a więc najczęściej tzw. czynności pozornych, w przypadku bezczynności badaniu zasadniczo nie podlega sposób procedowania, a jego efekt (czy jego brak) w postaci rozstrzygnięcia (braku) sprawy (por. wyrok NSA z dnia 17 marca 2016 r., I OSK 2567/15, gdzie NSA stwierdził też, że w przypadku załatwienia wniosku strony przed wniesieniem skargi na bezczynność skarga taka powinna zostać oddalona). Nadto wymaga podkreślenia, że celem skargi na bezczynność jest doprowadzenie do wydania przez organ aktu lub podjęcia czynności, jednakże bez przesądzenia o treści, czy skutkach tych działań. Dlatego też w orzecznictwie sądowoadministracyjnym zgodnie wskazuje się na specyfikę badania skarg na bezczynność, która polega na tym, że sąd ogranicza się do skontrolowania, czy organ rzeczywiście nie podjął działania, do którego był zobowiązany. Poza zakresem kontroli sądowej pozostaje prawna poprawność czynności załatwiających zgłoszone żądanie. Mówiąc inaczej, sąd nie wnika w merytoryczną i procesową poprawność czynności, a bierze pod uwagę jedynie sam fakt, czy w danej sprawie została dokonana czynność lub czy z innych powodów organowi nie można zarzucić stanu bezczynności (por. np. wyrok NSA z dnia 14 października 2016 r., I OSK 1797/16). Skoro celem skargi na bezczynność jest wymuszenie na organie określonych w przepisach zachowań, skarga taka może być skutecznie wniesiona do chwili "ustania stanu bezczynności", to jest do chwili załatwienia sprawy przez organ administracji publicznej poprzez wydanie decyzji, postanowienia lub innego aktu albo podjęcie czynności.

Przekładając powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że wniosek w treści zawierał bardzo ogólnie sformułowane wymagania. Skarżący domagał się sprawozdania finansowego za 2018r., o którym mowa w treści ustawy z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości wraz ze wszystkimi załącznikami będącymi częścią sprawozdania finansowego oraz uchwały organu zatwierdzającego sprawozdanie finansowe za 2018r., o którym mowa w treści ustawy o rachunkowości. Z treści wniosku nie można wyczytać, aby skarżący żądał dokumentów o określonej treści i do tego sporządzonych i podpisanych przez konkretne osoby.

Podmiot zobowiązany w dniu [...] lipca 2019r. przesłał dokumenty wymienione we wniosku o dostęp do informacji publicznej, które następnie zostały uzupełnione w dniu [...] lipca 2019r. Udzielenie żądanej informacji nastąpiło zatem z przekroczeniem 14 – dniowego terminu, o którym mowa w art. 13 ust. 1 ustawy, co uzasadnia przyjęcie że organ dopuścił się bezczynności w załatwieniu przedmiotowego wniosku.

Podkreślić jednak należy, że w okresie od skierowania do zobowiązanego podmiotu wniosku z dnia 15 czerwca 2019 o dostęp do informacji publicznej do momentu wniesienia w piśmie z dnia [...] czerwca 2019r. skargi do Sądu, skarżący nie rozszerzył treści żądania wniosku. Nie wskazał również konkretnie, jakich dokumentów żąda od zobowiązanego podmiotu. Z treści korespondencji nie wynika również, że skarżący domagał się informacji poprzez przesłanie konkretnych rodzajowo dokumentów i podpisanych przez konkretne osoby lub organy podmiotu.

Dopiero po wniesieniu skargi do Sądu skarżący w oświadczeniu z dnia [...] sierpnia 2019r. kwestionuje przekazane dokumenty, ponieważ nie przesłano jemu uchwały Okręgowego Zjazdu Lekarzy w B. ani uchwały Okręgowej Rady Lekarskiej. Skarżący osobiście ocenił treść przekazanej jemu przez zobowiązany podmiot uchwały Okręgowej Rady Lekarskiej z dnia [...] czerwca 2019r. nr [...] i uznał, że została ona podjęta przez Prezydium Inne. Odnosząc się do powyższej kwestii należy wyjaśnić, że stanowisko skarżącego zawarte w powyższym oświadczeniu nie ma wpływu na wynik sprawy. Po pierwsze przed wniesieniem skargi do Sądu skarżący nie żądał od zobowiązanego podmiotu konkretnych dokumentów, które wymienia w oświadczeniu. Po drugie w postępowaniu w sprawie skargi na bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej Sąd nie bada kompetencji podmiotów wydających, czy sporządzających dokumenty żądane przez wnioskodawców. Nie podlega kontroli Sądu również prawidłowość merytoryczna tych dokumentów.

Wobec powyższego oceniając treść wniosku i przekazane przez podmiot zobowiązany dokumenty Sąd uznał, że podmiot zobowiązany wywiązał się z nałożonego obowiązku. Uczynił to jednak już po wniesieniu skargi do Sądu w ramach autokontroli na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a w związku z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Subiektywne odczucia i uwagi wnioskodawcy czy podmiot zobowiązany udostępnił żądaną informację w żądanym zakresie nie mają wpływu na wynik sprawy. W postępowaniu dotyczącym bezczynności Sąd nie bada formalnej i merytorycznej poprawności żądanych dokumentów, lecz tylko to, czy organ sprostał nałożonym przez ustawę obowiązkom informacyjnym (patrz prawomocny wyrok WSA w Gdańsku z dnia 29 maja 2019r., sygn. akt II SAB/Gd 30/19 , publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl ).

Kolejne żądania skarżącego w zakresie dostępu do informacji publicznej zgłoszone po wniesieniu skargi do Sądu nie mieszczą się w granicach przedmiotowej sprawy dotyczącej bezczynności Inne w przedmiocie wniosku o dostęp do informacji publicznej z dnia [...] czerwca 2019r.

Udzielenie wnioskowanej informacji nastąpiło po wniesieniu skargi do Sądu, co uzasadnia umorzenie postępowania sądowego w zakresie zobowiązania organu do załatwienia wniosku o udzielenie informacji publicznej jako bezprzedmiotowego, o czym orzeczono w punkcie pierwszym sentencji wyroku

W ocenie Sądu biorąc pod uwagę, że przekroczenie terminu w załatwieniu wniosku nie było znaczne, nadto uwzględniając postawę organu, który niezwłocznie po otrzymaniu skargi na bezczynność żądanej informacji skarżącemu udzielił informacji poprzez udostępnienie żądanych we wniosku dokumentów, bezczynność podmiotu zobowiązanego należy ocenić, jako niemającą rażącego charakteru. Orzeczenie w tym zakresie zostało zwarte w punkcie drugim sentencji wyroku.

O kosztach orzeczono w punkcie trzecim sentencji wyroku, a rozstrzygnięcie w tym zakresie Sąd oparł na podstawie art. 200, art. 205 § 1 p.p.s.a.