Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 769/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na pismo Prezydenta Miasta z dnia 5.06.2009r. znak [...] w przedmiocie zbycia lokalu mieszkalnego postanawia I. skargę odrzucić, II. zwrócić skarżącej wpis sądowy w całości tj. w kwocie 300 zł (trzysta złotych).


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 25.06.2009r. B. K. zaskarżyła się do Sądu na Prezydenta Miasta w związku z odmową sprzedaży jej w ramach realizacji prawa pierwszeństwa przewidzianego w ustawie z 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2004r., Nr 261, poz. 2603) oraz w ramach realizacji uchwały Nr [...] Rady Miasta z dnia [...] 2008r. w sprawie zbywania lokali mieszkalnych stanowiących własność Gminy Miejskiej w trybie bezprzetargowym na rzecz najemców - zajmowanego przez nią na podstawie umowy najmu lokalu mieszkalnego przy ul. A w K.

W uzasadnieniu skargi powołała się na pismo Prezydenta z dnia 5.06.2009r. znak [...], stanowiące odpowiedź na wezwanie skarżącej do wykonania nakazanych prawem czynności, w którym Prezydent wyjaśnił, że pierwszeństwo, o którym mowa wyżej aktualizuje się w sytuacji przeznaczenia przez właściciela danej nieruchomości do zbycia. Aktualnie przedmiotowy lokal nie został objęty zamiarem przeznaczenia go do zbycia. Ustawowe pierwszeństwo nie jest równoznaczne z roszczeniem. Co do wydania zarządzenia w kwestii zbycia lokalu, Prezydent wyjaśnił dalej, że nie posiada legitymacji do wydania zarządzenia w tej sprawie, gdyż skarżąca posiadał tytuł prawny do nieruchomości zabudowanej domem mieszkalnym położonej w gminie M., a sąsiadującej z Gminą Miejską. Postępowanie wyjaśniające wykazało, że nieruchomość jest wykorzystywana na cele mieszkaniowe. Okoliczność ta na podstawie w/w uchwały Rady Miasta wyklucza skarżącą z kręgu osób, które mają prawo ubiegać się o nabycie od Gminy lokalu mieszkalnego.

Skarżąca podała dalej w skardze, że Prezydent nie wydając w/w zarządzenia nie realizuje uchwały Rady Miasta w sprawie zbywania lokali mieszkalnych stanowiących własność Gminy Miejskiej w trybie bezprzetargowym na rzecz najemców, w ten sposób w ocenie skarżącej naruszając jej interes jako mieszkanki Gminy i osoby nie mającej zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych. Zaprzeczyła jakoby nieruchomość w gminie M., której w rzeczywistości jest współwłaścicielką, była wykorzystywana na cele mieszkaniowe.

Wezwani o wyjaśnienie, skarżąca oraz organ podali, że w chwili obecnej nie toczy się przeciwko skarżącej żadne postępowanie przed sądem powszechnym

w związku z ewentualnym pozwem o rozwiązanie umowy najmu lokalu przy ul. A w K.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, względnie oddalenie,

z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego do orzekania w kwestii wykupu lokali mieszkalnych przez Gminę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Podstawową do rozstrzygnięcia kwestią w niniejszej sprawie jest to, czy dopuszczalna jest skarga w przedmiocie dokonywanej przez gminę sprzedaży mieszkania z punktu widzenia kognicji sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1/ decyzje administracyjne,

2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

4/ inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

4a/ pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,

W ocenie Sądu nie można przypisać sytuacji prawnej dotyczącej sprzedaży przez Gminę Miejską mieszkań w wykonaniu w/w uchwały Rady Miasta z dnia [...] 2008r. charakteru publicznoprawnego.

Wynika to z charakteru przyjętej procedury sprzedaży, która odbywa się na podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami, a konkretnie na podstawie rozdziałów 3 i 4 tej ustawy określających m.in. tryb prowadzący do sprzedaży lokalu osobie mającej pierwszeństwo do kupna z uwagi na fakt bycia najemcą tego lokalu. Ustawa przewiduje w tym zakresie tryb bezprzetargowy, co oznacza, że podstawowym elementem uzyskania prawa do lokalu przez najemcę jest cywilnoprawna umowa sprzedaży zawarta w formie aktu notarialnego. Przesądza to zatem o cywilnoprawnym charakterze niniejszej sprawy. Należy zauważyć przy tym, że ustawa nie przewiduje wydania w omawianym trybie aktu prawnego charakterystycznego dla aktów administracyjnoprawnych. Powołana uchwała również nie przesądza o administracyjnoprawnym charakterze czynności Prezydenta Miasta, któremu na podstawie § 1 uchwały udzielono upoważnienia do sprzedaży na rzecz najemców lokali mieszkalnych stanowiących własność Gminy Miejskiej.

Zarzuty sformułowane przez B. K. nie mogą z uwagi na powyższe zostać rozpoznane na drodze sądowoadminstarcyjnej, występuje bowiem brak kognicji tego sądu, co uzasadnia odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W pkt II orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.