Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1068/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Roman Ciąglewicz po rozpoznaniu w dniu 25 października 2006 r.. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Gd 1024/03 w zakresie ściągnięcia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi E. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 9 czerwca 2003 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Uzasadnienie.

Wyrokiem z dnia 8 grudnia 2005 r., sygn. akt II SA/Gd 1024/03, Wojewódzki Sad Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę E.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku, z dnia 9 czerwca 2003 r., nr 1891/03, w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Pismem z dnia 14 grudnia 2005 r., wysłanym do Sądu za pośrednictwem poczty, skarżący wniósł o wydanie mu wyroku z uzasadnieniem. Zarządzeniem z dnia 20 grudnia 2005 r., Przewodniczący Wydziału II wezwał skarżącego, w związku z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku, do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem ściągnięcia. W dniu 4 stycznia 2006 r. skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 1 lutego 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku potraktował pismo E.S. z dnia 4 stycznia 2006 r. jako wniosek o przyznanie prawa pomocy. W wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego z dnia 7 kwietnia 2006 r. skarżącemu doręczono, w dniu 10 kwietnia 2006 r., formularz PPF, celem wypełnienia i nadesłania do Sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Pismem z dnia 13 kwietnia 2006 r., skarżący poinformował, że nie składał żadnego wniosku do sprawy o sygn. akt II SA/Gd 1024/03. W tej sytuacji, Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku nadał bieg zażaleniu, za jakie uznał pismo Edmunda Stojałowskiego z dnia 4 stycznia 2006 r. Postanowieniem z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt II OZ 562/06, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 grudnia 2005 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej. Naczelny Sąd Administracyjny, nawiązując do przepisu art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) stwierdził, że opłatę kancelaryjną pobiera się między innymi za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia. Nadto Sąd wskazał, iż jeżeli opłata nie zostanie uiszczona, przewodniczący obowiązany jest zarządzić jej ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek.

Zarządzeniem z dnia 7 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Gd 1024/03, Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zarządził ściągnięcie od skarżącego E. S. kwoty 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej. Uzasadniając zarządzenie Przewodniczący przypomniał, że skarżący złożył wniosek o doręczenie wyroku z uzasadnieniem i mimo wezwania doręczonego w dniu 29 grudnia 2005 r. nie uiścił opłaty kancelaryjnej. Odpis zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 22 sierpnia 2006 r.

Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł E. S.. Domagał się "anulowania" zaskarżonego zarządzenia. Skarżący wywodził, że był pouczony o prawie ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Nie zamierzał jednak wnosić skargi kasacyjnej, nie złożył więc takiego wniosku. W zaistniałej sytuacji miał podstawy by sądzić, iż zażalenie z dnia 4 stycznia 2006 r. zostało pozytywnie rozpatrzone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku i skarżący został zwolniony z obowiązku wnoszenia jakichkolwiek opłat. W takim osądzie został utwierdzony brakiem jakiejkolwiek korespondencji ze strony Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, a istnieje przecież obowiązek powiadomienia stron o poczynaniach każdej ze stron. Przesłanie mu, przy piśmie z dnia 7 kwietnia 2006 r., formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, w trzecim miesiącu od doręczenia mu wyroku, uznał za potknięcie urzędnicze.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Przepis art. 234 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) ustanawia regułę, według której, z zastrzeżeniem § 3, za wydanie odpisów z akt pobiera się opłatę kancelaryjną. Tryb pobierania opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, niepodlegający doręczeniu z urzędu, określa art. 234 § 2 P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu, opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia uzasadnienia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek. Przepisów art. 220 i art. 221 nie stosuje się.

Regulacja ta oznacza, że odpis taki doręcza się bez względu na to, czy strona uiściła opłatę kancelaryjną. W przywołanym przepisie art. 234 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wprowadzono bowiem odstępstwo od zasady niepodejmowania przez sąd żadnych działań przed uiszczeniem należnej opłaty (art. 220 § 1 zdanie pierwsze), zakazując stosowania wobec stron, które nie uiściły opłaty, konsekwencji w postaci pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 220 § 1 zdanie trzecie) – patrz: Małgorzata Niezgódka – Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Kantor Wydawniczy Zakamycze, Kraków 2005, s. 573).

Podkreślenia wymaga, że przy rozpatrzeniu zaskarżonego zażalenia kontroli nie podlega zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej. Zarówno zgodność z prawem tego zarządzenia, jak i wysokość należnej opłaty, były przedmiotem rozpoznania Naczelnego Sądu Administracyjnego i nie zostały zakwestionowane w postanowieniu z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt II OZ 562/06.

Nieuiszczenie zaś przez stronę, pomimo wezwania, opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie oznacza, że strona zrezygnowała z wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i tym samym nie ma obowiązku uiszczenia tej opłaty (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2005 r., sygn. akt OZ 1234/04, ONSA i WSA 2006/2/46).

Odnosząc się do zarzutów zażalenia stwierdzić należy, że nie uchyla obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku rezygnacja strony z wniesienia skargi kasacyjnej. Z tą czynnością procesową związane są bowiem inne koszty sądowe – wpis od skargi kasacyjnej. Nie zasługuje na uwzględnienie argumentacja skarżącego o przeświadczeniu, że został zwolniony z jakichkolwiek opłat w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 1024/03, skoro ostatecznie nie złożył nawet wniosku o przyznanie prawa pomocy w tej sprawie i nie został powiadomiony przez Sąd I instancji, w żadnej formie, o zwolnieniu od obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenia wyroku tego Sądu, z dnia 8 grudnia 2005 r. O tym zaś, że skarżący ma rozeznanie w zakresie możliwości uzyskania prawa pomocy oraz przebiegu procedury uzyskiwania tego prawa w sprawach ze skarg składanych do sadów administracyjnych, świadczy treść wywodów zażalenia skarżącego na zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Gdańsku z dnia 20 grudnia 2005 r. (karta 62 akt sądowych).

W konsekwencji ocenić przyjdzie, iż zaskarżone zarządzenie nie narusza przepisu art. 234 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wobec powyższego należało, na mocy art. 184 w związku z art. 198 i art. 197 § 2 tej ustawy, orzec jak w sentencji.