Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2022/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-08-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2021 r., nr [...] przedmiocie odmowy udostępnienia akt sprawy postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

K. J. – skarżący w niniejszej sprawie, pismem z [...] maja 2021 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Komendanta Głównego Policji (KGP) z [...] lutego 2021 r.,

nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia akt sprawy. Natomiast, jak wynika z akt administracyjnych sprawy, pismem z [...] marca 2021 r. złożył do KGP wniosek

o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej wspomnianym postanowieniem. Jednocześnie zaskarżył pismo KGP z [...] kwietnia 2021 r. stanowiące odpowiedź

na wniesione przez skarżącego ponaglenie.

W odpowiedzi na skargę KGP wniósł o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325

ze zm.; dalej "p.p.s.a."), Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Na wstępie wskazać należy, że z dniem 1 czerwca 2017 r. weszła w życie ustawa z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r. poz. 935), którą wprowadzono szereg istotnych zmian w procedurze sądowoadministracyjnej uregulowanej w ustawie z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na mocy art. 9 pkt 2 powołanej ustawy z 7 kwietnia 2017 r. nowe brzmienie otrzymał między innymi art. 52 § 2 i § 3 p.p.s.a..

Stosownie do treści art. 52 p.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym od 1 czerwca 2017 r., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Jeżeli stronie przysługuje prawo

do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania

z tego prawa (§ 3).

Z powyższego wynika zatem, że w art. 52 § 3 p.p.s.a. ustawodawca wprowadził wybór sposobu zaskarżenia albo poprzez złożenie do organu wniosku

o ponowne rozpatrzenie sprawy, albo wniesienie skargi do sądu administracyjnego.

Tymczasem skarżący skorzystał z przysługującego mu środka zaskarżenia

i pismem z [...] marca 2021 r. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, składając po niespełna dwóch miesiącach, za pośrednictwem KGP, skargę do Sądu

na wspomniane wyżej postanowienie.

Tym samym prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego równolegle do trwającego postępowania administracyjnego doprowadziłoby do sytuacji, w której dwa organy, niezależnie od siebie, rozpoznawałyby różne środki zaskarżenia na ten sam akt administracyjny. Należy wskazać, że skarżący nie był uprawniony

do wniesienia skargi – po uruchomieniu trybu weryfikacji postanowienie KGP

z [...] lutego 2021 r. – w toku postępowania administracyjnego zainicjowanego wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W obecnym stanie sprawy, jedynie postanowienie KGP wydane w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, będzie mogło stanowić przedmiot zaskarżenia

do Sądu.

Ubocznie Sąd wskazuje, że rozpoznanie ponaglenia nie następuje w formie decyzji administracyjnej, ale w drodze czynności nadzorczej, która – nawet jeśli zostanie ujęta w formie postanowienia – nie może być zaskarżona do sądu administracyjnego i nie przysługuje na nie zażalenie. Powyższe orzeczenie należy

do postanowień, o jakich mowa w art. 123 Kpa. i ma ono charakter wpadkowy (incydentalny). Nie kończy postępowania, nie rozstrzyga sprawy co do istoty i nie ma cech samodzielnego postępowania administracyjnego, na które przysługuje skarga do sądu (vide wyrok NSA z dnia 7 lutego 2012 r. sygn. akt II OSK 2259/10,

Lex nr 1145577).

Wobec powyższego, zasadne jest odrzucenie skargi na postanowienie KGP

z [...] lutego 2021 r., o czym Sąd orzekł w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a..