Postanowienie NSA, sygn. akt I GSK 1320/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-03-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uzupełniono wyrok
Powołane przepisy: article: art. 157 § 2 i 3, art. 193, art. 204, art. 205, art. 207 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Dyrektora Izby Celnej w K. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2012 r., sygn. akt I GSK 1320/11 o orzeczenie w przedmiocie kosztów postępowania w sprawie ze skargi kasacyjnej P. L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 5 stycznia 2011 r. sygn. akt III SA/Gl 1408/10 na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: uzupełnić wyrok w ten sposób, że dodać punkt 2 sentencji w brzmieniu: "odstępuje od zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego".


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 8 marca 2013 r., pełnomocnik Dyrektora Izby Celnej w K. - ustanowiony w sprawie radca prawny M. N. złożył wniosek o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2012 r., sygn. akt I GSK 1320/11 poprzez zasądzenie na rzecz organu administracji kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych, powołując się na treść przepisów art. 204 i art. 205 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) w związku z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a. wniosek o uzupełnienie wyroku może zostać złożony w terminie czternastu dni od jego doręczenia z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się od dnia jego ogłoszenia – jedynie w wypadku, gdy Sąd, rozpoznając sprawę, nie orzekł o całości skargi lub nie zawarł w wyroku dodatkowego orzeczenia, które winien był zamieścić z urzędu. W niniejszej sprawie wniosek w tym przedmiocie złożony został w terminie wskazanym w powołanym wyżej przepisie.

Powołane we wniosku przepisy art. 204 i art. 205 p.p.s.a. stanowią podstawę zasądzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny kosztów postępowania w wyroku oddalającym skargę kasacyjną. W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że z protokołu rozprawy przed NSA w dniu 18 grudnia 2012 r., wynika, że pełnomocnik organu był obecny na posiedzeniu Sądu oraz zgłosił wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Wyrokiem z dnia 18 grudnia 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, przy czym w orzeczeniu nie rozstrzygnięto wniosku organu o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego – w tym wypadku obejmujących udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

W myśl przepisu art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 tej ustawy. Ponieważ w wyroku z dnia 18 grudnia 2012 r. Sąd nie rozstrzygnął wniosku organu o zwrot kosztów postępowania, wniosek o uzupełnienie wyroku w tym zakresie jest zasadny.

Jednocześnie zauważyć należy, że przepis art. 207 § 2 p.p.s.a. pozwala na odstąpienie od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości lub w części w przypadkach szczególnie uzasadnionych. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż w tej sprawie zachodzi szczególnie uzasadniony przypadek, o którym stanowi przytoczony przepis.

We wszystkich połączonych do wspólnego rozpoznania i odrębnego rozstrzygnięcia sprawach występował podobny stan faktyczny i prawny, co miało wpływ na nakład pracy pełnomocnika Dyrektora Izby Celnej. Pełnomocnik nie sporządził odpowiedzi na skargę kasacyjną. Jego udział ograniczył się jedynie do reprezentowania organu na rozprawie przed NSA w dniu 18 grudnia 2012 r. Stąd zasady słuszności, określone w art. 207 § 2 p.p.s.a., przemawiały za odstąpieniem od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości.

Z uwagi na to, że w wyroku z dnia 18 grudnia 2012 r., sygn. akt I GSK 1320/11, nie rozstrzygnięto o kosztach postępowania kasacyjnego, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wniosek pełnomocnika organu o uzupełnienie wyroku w tym zakresie zasługiwał na uwzględnienie i na podstawie art. 157 § 2 i 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. oraz art. 207 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.