Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 865/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-11-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 228 par. 1  pkt 2  w zw. z art. 162  par. 1
journal: Dz.U. 2015 poz 613
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Michna Sędzia WSA Barbara Pasternak Sędzia WSA Maria Zawadzka (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 2 listopada 2016. r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o Sp. k. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia 6 kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2016 r., nr [...] Dyrektor Izby Celnej stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z [...] 2015 r., nr [...], wymierzającej stronie skarżącej – A Sp. z o.o. Sp. k. karę pieniężną w wysokości 24.000 zł za urządzanie gier na dwóch automatach poza kasynem gry.

Zaskarżone postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Decyzją z dnia [...] 2015 r., Naczelnik Urzędu Celnego wymierzył skarżącej spółce karę pieniężną w wysokości 24.000 zł za urządzanie gier na dwóch automatach poza kasynem gry.

Przedmiotowa decyzja została prawidłowo doręczona spółce za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 1 grudnia 2015 r. (dowód: data i podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru).

Odwołanie od ww. decyzji, datowane na dzień 11 grudnia 2015 r., wpłynęło do organu I instancji w dniu 2 lutego 2016 r. Odwołanie zostało wysłane przesyłką zwykłą nierejestrowaną, natomiast data na stemplu pocztowym jest nieczytelna.

W zaskarżonym postanowieniu Dyrektor Izby Celnej stwierdzając uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od ww. decyzji stwierdził, że brak jest dowodów potwierdzających datę nadania przedmiotowej przesyłki, a w szczególności czy nastąpiło to przed upływem terminu określonego w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, tj. 15 grudnia 2015 r. Skoro zatem organ nie był w stanie ustalić faktycznej daty nadania korespondencji zawierającej odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z [...] 2015 r., za datę złożenia odwołania przyjęto datę jego faktycznego wpływu do organu, za pośrednictwem, którego jest wnoszone. Organ ocenił, że nie jest prawdopodobne aby przesyłka nadana w S w dniu 15 grudnia 2015 r. została przekazana odbiorcy w dniu 2 lutego 2016 r.

Na powyższe postanowienie skarżąca spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mającym istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

- art. 122, art. 187 § 1 oraz art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) - dalej zwanej "O.p.," - poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, co do tego, czy odwołujący przekroczył termin określony w art. 223 § 2 O.p.;

- art. 228 § 1 pkt. 2 w zw. z art. 162 § 1 O.p., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania pomimo wadliwego ustalenia, że doszło do uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że organ nie wykazał, że przesyłka zawierająca odwołanie została nadana w urzędzie pocztowym z uchybieniem 14 dniowego terminu. Zarzucono, że organ bezpodstawnie przyjął datę wpływu odwołania do organu jako datę jego wniesienia. Zarzucono też, że organ nie podjął żadnych czynności dowodowych w celu ustalenia terminu nadania przedmiotowej przesyłki, zwłaszcza w kontekście tego, że strona skarżąca stwierdziła, że nadała odwołanie w dniu 11 grudnia 2016 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoją dotychczasową dokumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Sprawa niniejsza została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej: "P.p.s.a.". Zgodnie z treścią przywołanego przepisu sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 P.p.s.a., uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.). Orzekanie w myśl art. 135 P.p.s.a.- następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub podjęta została czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady skutkujące koniecznością uchylenia decyzji lub postanowienia wskazane są w przepisie art. 145 § 1 P.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi sąd, w myśl art. 151 P.p.s.a.

Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej opisane zasady, orzekający w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że nie narusza ono prawa w sposób powodujący konieczność jego wyeliminowania z obrotu prawnego, a zatem skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Rozpoznanie niniejszej sprawy sprowadzało się do rozstrzygnięcia, czy istniały podstawy do uznania, że odwołanie od ww. decyzji Naczelnika Urzędu Celnego zostało wniesione przez skarżącą z uchybieniem 14 – dniowego terminu.

Warunkiem skuteczności czynności procesowej, jaką jest wniesienie odwołania, jest zachowanie ustawowego terminu. Niedotrzymanie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania i rodzi po stronie organu odwoławczego obowiązek stwierdzenia w drodze postanowienia, uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

Zgodnie natomiast z art. 12 § 6 pkt 2 O.p. termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz.U.2016.1113) lub w placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub otrzymane przez polską placówkę pocztową operatora wyznaczonego po nadaniu w państwie spoza Unii Europejskiej albo złożone w polskim urzędzie konsularnym.

Organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania (art. 228 § 1 pkt 2 O.p.). Organ odwoławczy jest zatem obowiązany w postępowaniu wstępnym zbadać, czy odwołanie zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie. Uchybienie terminu jest przy tym okolicznością obiektywną i niezależną od uznania organu odwoławczego. W razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydać postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu. Przeszkodą do wydania postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania jest jedynie wniesienie przez stronę, która uchybiła terminowi, wniosku o przywrócenie terminu do wniesienie tegoż odwołania, co jednak nie miało miejsca w kontrolowanej sprawie.

Niesporne w sprawie jest, że decyzja I instancji została doręczona skarżącej spółce prawidłowo i skutecznie w dniu 1 grudnia 2015 r. Zgodnie zatem z treścią art. 223 § 2 O.p. 14-dniowy termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 15 grudnia 2015 r.

W ocenie Sądu skarżąca spółka zasadnie podniosła, że nie ma podstaw aby w przypadku braku możliwości ustalenia daty nadania przesyłki pocztowej uznać, że data wpływu przesyłki zawierającej odwołanie do organu jest datą wniesienia odwołania. Nie mniej jednak w ocenie Sądu ww. uchybienie organu nie miało wpływu na treść rozstrzygnięcia, bowiem zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje, że strona skarżąca wniosła przedmiotowe odwołanie z uchybieniem terminu do jego wniesienia.

W pierwszej kolejności odnosząc się do zarzutu skargi, jakoby organ nie podjął czynności w celu prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy Sąd stwierdza, że nie ma takich czynności, które mogłyby jednoznacznie wskazać w którym dniu przesyłka zawierająca odwołanie została nadana przez skarżącą spółkę. Skarżąca spółka w skardze wskazała na możliwość zwrócenia się do placówki pocztowej z zapytaniem o datę nadania przesyłki, odebranie od strony oświadczenia w przedmiocie nadania przesyłki, przesłuchanie pracowników lub członków organów skarżącej spółki. W ocenie Sądu wezwanie do wyjaśnień naczelnika poczty czy też jej pracowników byłoby bezcelowe wobec upływu czasu, ilości obsługiwanych przez pocztę przesyłek oraz faktu, że została ona nadana listem zwykłym. Bezcelowe byłoby również wezwanie strony skarżącej o oświadczenie w ww. zakresie skoro strona skarżąca podtrzymuje, że nadała przesyłkę 11 grudnia 2015 r., tj. w dniu sporządzenia odwołania. Natomiast odnośnie przesłuchiwania pracowników i członków organów skarżącej spółki, strona skarżąca nie wskazała, która z tych osób i w jakim zakresie mogła mieć wiedzę o dacie nadania przesyłki zawierającej odwołanie. Trudno oczekiwać od organów, aby przesłuchiwała wszystkich pracowników spółki i członków jej organów na okoliczność daty wysłania odwołania, nadanego listem zwykłym. Zatem w ww. zakresie Sąd nie dopatrzył się żadnych nieprawidłowości i zaniedbań organu co do rzetelności ustalenia stanu faktycznego sprawy.

Podkreślenia wymaga fakt, że w zaskarżonym postanowieniu, przyjmując stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, organ oparł swoje rozstrzygnięcie m.in. na ocenie, że nie jest prawdopodobne aby przesyłka nadana w S, w dniu 11 grudnia 2015 r. wpłynęła do organu dopiero w dniu 2 lutego 2016 r. Zdaniem Sądu z taką oceną należy się zgodzić, oparta jest ona bowiem na zasadach doświadczenia życiowego oraz racjonalnego myślenia i pozbawiona jest cech dowolności.

Odnośnie natomiast samej pieczęci pocztowej z datą nadania, widniejącej na kopercie zawierającej odwołanie, Sąd doszedł do przekonania, że jakkolwiek jest ona mało czytelna i nie jest możliwe dokładne odczytanie daty nadania przesyłki, to jednak nie jest ona całkowicie nieczytelna i na podstawie widocznych kształtów pierwszych cyfr, można stwierdzić, że przedmiotowa przesyłka nie została nadana w dniach od 11 do 15 grudnia 2015 r. Patrząc na pieczęć pocztową z datą nadania przesyłki nie trudno jest zauważyć, że pierwsze dwie cyfry mają okrągłe kształty i żadna z nich nie jest cyfrą jeden. Tymczasem aby uznać, że odwołanie zostało wniesione w terminie, przesyłka musiałaby być nadana w dniach od 11 do 15 grudnia 2016 r.

Mając na uwadze powyższe Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu dlatego na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.