Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 930/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-11-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: uchylono postanowienie I i II inst

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak WSA Krystyna Daniel (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2015 r. sprawy ze skargi Z.R. i L.R na postanowienie nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 26 maja 2015 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji.


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiat N. postanowieniem z 13 lutego 2014 r., na podstawie art.149 § 3 w związku z art. 145 § 1 pkt 4 oraz art. 123 kpa, po rozpatrzeniu wniosku Z.R. i L.R. z 29 stycznia 2007 r. odmówił wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją własną z 28 sierpnia 2006r., znak: [...] .

W uzasadnieniu organ podał, że w dniu 26 lutego 2007 r. wpłynął wniosek Z.R. i L.R. o wznowienie postępowania z uwagi na fakt, iż strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, w sprawie jw. Przedmiotem postępowania administracyjnego prowadzonego pod znakiem [...] była samowolna budowa wiaty o konstrukcji stalowej wraz z ekranem akustycznym na działce nr [...] (obecnie po podziale nr [...]) w G. . Stronami postępowania byli właściciele działek nr [...] (obecnie po podziale nr [...] ,[...] (obecnie po podziale nr [...] i [...] w G. G. to jest S.P. oraz J.M. .

Organ wskazał, że dwukrotnie odmówił wznowienia postępowania, ale wydane orzeczenia, wraz z decyzjami wydanymi przez organ wyższego stopnia, zostały uchylone przez sąd wojewódzki. W drugim z wyroków z 6 grudnia 2010r. sąd zarzucił brak dostatecznego wyjaśnienia sprawy dot. ustalenia interesu prawnego wnioskujących o wznowienie postępowania jak również w jaki sposób obiekt oddziaływuje na interesy osób trzecich.

Ponownie prowadząc postępowanie organ zgromadził w sprawie dodatkowy materiał dowodowy w postaci: protokołu kontroli, opinii o uciążliwości hałasu emitowanego w wyniku działalności gospodarczej S.P. na teren posesji wnioskodawców, sporządzoną przez Akademię [...] , w której stwierdzono, że prowadzona działalność nie stanowi uciążliwości dla środowiska, materiały zgromadzone w postępowaniu administracyjnym prowadzonym pod znakiem [...] Ponadto, w piśmie z 21 sierpnia 2012 r. organ, wezwał w terminie 7 dni, Z. i L.R. do uzupełnienia wniosku o podanie dokładnego terminu, kiedy dowiedzieli się o decyzji PINB z 28 sierpnia 2006r. oraz o wskazanie interesu prawnego w sprawie. W dniu 3 września 2012 r. wpłynęło pismo Z.R. , w którym zwróciła się o przedłużenie terminu do uzupełnienia wniosku. Wniosek nie został uzupełniony.

Organ wyjaśnił, że postępowanie w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego cechuje dwuetapowość. W pierwszym etapie organ właściwy w sprawie wznowienia postępowania bada przesłanki formalne, a więc czy wniosek o wznowienie został złożony przez uprawniony do tego podmiot, czy wniosek ten został złożony w ustawowym terminie i czy wnioskujący przywołuje w nim przesłanki do wznowienia postępowania z art. 145 kpa. Nie można w tej fazie przeprowadzić ustaleń co do zaistnienia przesłanek wznowienia. Etap ten może się zakończyć albo postanowieniem o wznowieniu postępowania w przypadku pozytywnych ustaleń zachowania wymogów formalnych wniosku, albo też postanowieniem o odmowie wznowienia w sytuacji, gdy organ uzna, że wznowienie jest z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych niedopuszczalne lub gdy strona złożyła wniosek z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 1 i 2 lub art. 145a § 2 kpa.

W ocenie PINB, zachodzą negatywne przesłanki formalne złożonego wniosku. Przedmiotowy wniosek nie został złożony przez stronę przeprowadzonego przez PINB postępowania, ponadto złożony został bez podania terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 kpa. Mimo wezwania, z obszernym pouczeniem, strony nie uzupełniły wniosku. Wniosek z 29 stycznia 2007 r. nie zawiera wskazania interesu prawnego do występowania w przedmiotowym postępowaniu jako strony oraz terminu w jakim strony dowiedziały się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia (art. 148 kpa). PINB nie dopatrzył się takiego interesu bowiem wiatę i budynek mieszkalny wnioskodawców oddziela dz. nr [...] na której zrealizowany jest obiekt warsztatu (który nie był przedmiotem postępowania prowadzonego przez PINB pod znakiem [...], a odległość od wiaty od zabudowań Pp. R. wynosi

19,5m). Ponadto z opracowania dot. uciążliwości hałasu emitowanego w wyniku działalności gospodarczej S.P. na teren posesji Z. i L.R. w G. nie wynika, aby wiata oddziaływała na zabudowania zlokalizowane na terenie dz. nr [...] .

Wskazując na powyższe ustalenia organ stwierdził, że wniosek Z. i L.R. z 29 stycznia 2007 r. o wznowienie postępowania administracyjnego nie pochodzi od osób posiadających przymiot strony. Zatem wniosek ten, zgodnie z prawem, nie może stanowić dla organu podstawy do wznowienia postępowania, ponieważ nie znajduje on umocowania w przepisie art. 147 Kpa.

Z.R. i L.R. złożyli zażalenie na ww. postanowienie, domagając się jego uchylenia. Podnieśli, że skutki oddziaływania zakładu są bardzo uciążliwe. Wskazali również, że wniosek o wznowienie złożyli zaraz po uzyskaniu informacji o wydaniu decyzji. Termin pomiędzy dowiedzeniem się o decyzji, a złożonym wnioskiem nie przekroczył jednego miesiąca. Trudno im obecnie określić datę kiedy dowiedzieli się o decyzji z uwagi na upływ czasu oraz podeszły wiek. Po złożeniu wniosku organ nie wzywał ich o podanie terminu dowiedzenia się o decyzji. Dopiero po około 5 latach (sierpień 2012) wezwano ich do wskazania dokładnego terminu dowiedzenia się o decyzji. Jest to uchybienie organu. Ponadto zaznaczyli, iż budowę domu rozpoczęli w roku 1971, a zamieszkali w nim w 1974 roku i w tym czasie na pobliskich działkach nie było żadnych innych budynków.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z 26 maja 2015 r., znak:[...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 kpa, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że warunkiem skuteczności procesowej wniesienia podania o wznowienie postępowania jest konieczność kumulatywnego wystąpienia trzech warunków określonych w art. 148 § 1 kpa tj. podanie w nim okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia postępowania, określonych ustawowo w art. 145 § 1 bądź art. 145a §1 kpa, wniesienie w terminie 1 miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, oraz wniosek pochodzący od strony postępowania.

Pierwszy warunek został spełniony, albowiem wnioskodawcy powołali się na przesłankę wznowienia określoną w art. 145 § 1 pkt 4 kpa. W zakresie drugiego i trzeciego warunku określonego w art. 148 § 1 kpa organ II instancji wskazał, że w przedmiotowej sprawie związany wyrokami WSA w Krakowie z 29 sierpnia 2008 r., sygn. akt II SA/Kr 828/07 oraz z 6 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Kr 1011/10.

Zachowanie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania jest okolicznością faktyczną, która winna być w sposób obiektywny ustalona w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w sprawie. Analizując zgromadzony materiał dowodowy oraz wyjaśnienia złożone w zażaleniu, WINB w K. stwierdził, iż nie ma możliwości zweryfikowania prawdziwości oświadczenia o zachowaniu terminu miesięcznego, co czyni ustalenia w przedmiocie dochowania terminu niejednoznacznymi. Wnioskodawcy nie wskazali w jakich okolicznościach i kiedy dowiedzieli się o okoliczności stanowiącej podstawę wniosku o wznowienie postępowania, wskazując na upływ czasu i podeszły wiek. W postępowaniu zażaleniowym niezasadne więc było ponowne wzywanie o uzupełnienie braków w złożonym podaniu. Organ II instancji podkreślił, że jest związany treścią wyroku WSA w Krakowie z 29 sierpnia 2008 r., sygn. akt II SA/Kr 828/07 i nie może uznać za termin dowiedzenia się o wydanej decyzji, daty odebrania przez L.R. postanowienia WINB w K. z 11 grudnia 2006 r., znak:[...] .

Skoro brak jest możliwości weryfikacji oświadczenia strony o terminowości złożenia wniosku o wznowienie postępowania w oparciu o obiektywne dowody, to uznanie jedynie na podstawie oświadczenia strony, iż wniosek o wznowienie jest wniesiony w terminie przewidzianym w art. 148 § 1 kpa byłoby dowolne i prowadziłoby nie tylko do naruszenia art. 80 kpa, ale i zasady trwałości decyzji administracyjnej. Organ odwoławczy podkreślił, że to na stronie ciąży obowiązek wykazania daty, w jakiej powzięła wiadomość o decyzji.

Ponadto stosownie do treści wydanych wyroków w sprawie została także przeprowadzona ocena, czy wniosek pochodzi od strony postępowania. Mając na względzie powyższe PINB Powiatu N. dokonał uzupełnienia materiału dowodowego. Organ wziął również pod uwagę wcześniej pozyskany materiał dowodowy w postaci: pisma Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego dla województwa [...] z 26 maja 1998 r., znak: [...] wyników badań akustycznych przeprowadzonych w dniu 4 maja 1998 r. przez Wojewódzką Stację Sanitarno-Epidemiologiczne, wyników pomiarów hałasu dokonane przez Państwową Inspekcję Ochrony Środowiska Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska, opracowanie pod nazwą: Analiza uciążliwości hałasu z mapą akustyczną na której zaznaczono nieregularnymi okręgami zasięg fal dźwiękowych o określonym poziomie dźwięku. Analiza mapy prowadzi do wniosku, że hałas jest rozprzestrzeniany przede wszystkim od strony wschodniej, z uwagi na istnienie od strony zachodniej budynków gospodarczych. Budynek wnioskodawców znajduje się w znacznej odległości od wiaty zasłoniętej budynkami gospodarczymi, będącymi kurtyną tłumiącą hałas (odległość do wiaty w linii prostej 19,5m). Z zebranego materiału dowodowego nie wynika, aby wnioskodawcom przysługiwał status strony w postępowaniu. Zarówno z lokalizacji przedmiotowej wiaty w stosunku do budynku stanowiącego własność wnioskodawców, jak i opracowań dotyczących emitowanego hałasu nie można wywieść przymiotu strony wnioskodawców.

Ponadto, mimo wezwania organu, wnioskodawcy nie przedłożyli dokumentów, które by uzasadniały uznanie ich za stronę postępowania, wskazując jedynie na odczucie o uciążliwym oddziaływaniu obiektu. Zatem nie został również spełniony także trzeci z warunków określonych w art. 148 § 1 kpa t.j. wniosek nie pochodzi od strony postępowania.

Z.R. i L.R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. , domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu I instancji. Skarżący ponownie wskazali, że mają interes prawny w sprawie, a sąd dwukrotnie nakazał sprawdzenie w jaki sposób obiekt oddziaływuje na interesy osób trzecich. Z samego faktu, że na potrzeby postępowania zostało sporządzonych kilka specjalistycznych dokumentów dowodzi, że skarżący mają interes prawny w sprawie, ponieważ gdyby nie odczuwali negatywnych skutków działalności nie podejmowaliby żadnych działań. Ponadto wskazali, że organ po kilku latach wezwał ich do wykazania terminu w którym dowiedzieli się o decyzji i takie postępowanie narusza art. 8 kpa. Jeżeli organ doszedł do wniosku, że nie wskazali daty dowiedzenia się o treści decyzji winien był wezwać stronę do uzupełnienia braku.

W odpowiedzi na skargę[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym orzeczeniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Skarga jest uzasadniona ponieważ zaskarżone postanowienie i poprzedzające go postanowienie I instancji nie odpowiadają prawu.

Na wstępie należy wskazać, ze postępowanie wznowieniowe jest dwuetapowe. Zgodnie z przepisem art. 149 kpa wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia (§ 1), które stanowi postawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty (§ 2). Zgodnie natomiast z art. 149 § 3 kpa odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia. Przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania organ administracji bada wyłącznie, czy wniosek o wznowienie postępowania oparty jest o ustawowe przesłanki wznowienia, enumeratywnie wymienione w art. 145 § 1 kpa oraz czy podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione z zachowaniem terminów przewidzianych w art. 148 kpa. Tylko w przypadku ujawnienia, iż podanie o wznowienie nie wskazuje przesłanek przewidzianych w art. 145 § 1 kpa bądź nie zachowany został termin do jego złożenia przewidziany w art. 148 kpa - organ administracji może na podstawie art. 149 § 3 kpa wydać decyzję odmawiającą wznowienia postępowania. W pozostałych przypadkach organ administracji ma obowiązek wydać postanowienie o wznowieniu postępowania i przeprowadzić postępowanie zgodnie z zasadami określonymi w art. 150 i 151 kpa. Należy zaznaczyć, że w przypadku wskazania przesłanki wznowienia jako okoliczności wymienionych w art. 145 § 1 pkt 4 kpa, organ rozpatrujący podanie nie przesądza w sposób wiążący czy podmiot wnoszący podanie istotnie ma przymiot strony w postępowaniu zakończonym kwestionowaną decyzją, gdyż kwestia ta będzie przedmiotem ustaleń i oceny w postępowaniu prowadzonym po wydaniu postanowienia, o jakim mowa w art. 149 § 2 kpa, natomiast wstępnie ocenia czy osoba inicjująca wstępny etap postępowania wznowieniowego ma przymiot strony. Na tym etapie wstępnym następującym po wniesieniu wniosku o wznowienie postępowania organ administracji nie bada również, czy interes wnoszącego podanie został naruszony, stąd nie mogą odnieść zamierzonego skutku wywody organów obu instancji zmierzające do wykazania, że interes odwołujących się nie został naruszony. Aby to wykazać organ I instancji zgromadził odpowiedni materiał dowodowy , w tym protokół kontroli w terenie i opinię sporządzoną przez Akademię [...] celem wykazania, że znajdująca się na działce nr [...] (po podziale nr [...] ) samowolnie wzniesiona duża wiata o konstrukcji stalowej, w której prowadzona jest działalność gospodarcza i będąca źródłem uciążliwego hałasu na działce skarżących ([...] ).

W niniejszej sprawie dla jej końcowego rozstrzygnięcia znajduje również zastosowanie reguła wyrażona w dyspozycji art. 153 p.p.s.a., który stanowi, że ocena prawna i wskazania co dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Trzeba podkreślić, że unormowanie z art. 153 p.p.s.a. stanowi "gwarant spójności działania systemu władzy państwowej, zapewniając realność konstytucyjnej zasady sądowej kontroli działalności administracji publicznej" (wyrok NSA z 8. 01. 2010 r. sygn. akt II FSK 1365/08, Lex 558897). W konsekwencji dyspozycja z art. 153 p.p.s.a wyznacza obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego, ciążący na organie administracji publicznej i sądzie. Naruszenie przez organ administracji publicznej normy z art. 153 p.p.s.a. w razie złożenia skargi do sądu administracyjnego powoduje konieczność uchylenia zaskarżonego aktu (czynności). Obowiązek, o którym mowa w art. 153 p.p.s.a może być wyłączony tylko w wypadku zmiany stanu prawnego lub istotnej zmiany okoliczności faktycznych, a także po wzruszeniu wyroku zawierającego ocenę prawną, w przewidzianym do tego trybie (wyrok WSA w Kielcach z 14. 01. 2010 r. sygn. akt I SA/Ke 524/09, Lex 559454).

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy trzeba wskazać, że w przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekał dwukrotnie. I tak w wyroku z 29 sierpnia 2008 r., sygn. sygn. II SA/Kr 828/07 sąd wskazał, że "kwestia posiadania przez wnoszącego podanie o wznowienie postępowania interesu prawnego w powtórnym rozstrzygnięciu sprawy zakończonej decyzją ostateczną, jakie umożliwia instytucja wznowienia postępowania, jest istotna. Nie uczynienie tego stanowi więc naruszenie art. 149 § 3 k.p.a. w stopniu mogących mieć wpływ na wynik sprawy, gdyż brak interesu prawnego do wznowienia postępowania przez jednostkę wnoszącą podanie prowadzi do odmowy wznowienia". Ponadto sąd nie zgodził się ze stanowiskiem organów, że momentem, od którego zaczął biec Z. i L.R. termin do złożenia żądania o wznowienie postępowania, był moment doręczenia postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z 11 grudnia 2006 r., znak: [...] , w treści uzasadnienia którego wskazano o wydaniu decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiat N. z dnia 28 sierpnia 2006 r., znak: [...] . Sąd wyraził pogląd, że doręczenie decyzji jednemu ze współmałżonków nie może wywierać takiego samego skutku jakie wywiera doręczenie pisma obojgu. Ponadto, nie można uznać, że wskazanie w uzasadnieniu wyżej wymienionego postanowienia, że: ,,(...) w dniu 28.08.2006 r. (Powiatowy Inspektor) zakończył sprawę dotyczącą zrealizowanej i użytkowanej wiaty o konstrukcji stalowej wraz z wykonanym przy niej ekranie akustycznym na działce nr ewid. Gr. [...] w G. , poprzez wydanie decyzji, znak: [...] ", stanowi informację o istnieniu decyzji, a co za tym idzie wskazuje na dowiedzenie się o niej i otworzyło bieg terminowi do złożenia żądania wznowienia postępowania. Istotne jest to, aby dotarła do strony wiadomość nie tylko o wydaniu decyzji, ale przede wszystkim o zawartym w niej rozstrzygnięciu.

Z kolei w wyroku z 6 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Kr 1011/10 sąd uznał, że nadmienił. że organy w dalszym ciągu nie ustaliły rzeczywistej daty dowiedzenia się o wydaniu decyzji. W tej kwestii w ponownym postępowaniu zarówno w pierwszej, jak i w drugiej instancji, organy nie poczyniły żadnych ustaleń, ani też nie stwierdziły wyraźnie, że przyjmują za prawdziwe twierdzenia samych skarżących. To uchybienie, w ocenie sądu, jednak nie ma w sprawie przesądzającego waloru, albowiem przyjąć trzeba, że – wobec braku innych danych – organy uznały, że wniosek o wznowienie został złożony w ustawowym terminie. Nadto sąd wskazał, że samo powołanie treści art. 28 kpa i opisanie usytuowania przedmiotowej wiaty względem nieruchomości stanowiącej własność skarżących. przy ustaleniu interesu prawnego wnioskujących o wznowienie postępowania jest niewystarczające ponieważ ich interes prawny wiąże się nie tylko i z bezpośrednim sąsiedztwem (lub jego brakiem), ale istotniejsze jest wskazanie na oddziaływanie inwestycji znajdującej się na działce nr [...] tj. wiaty z ekranem akustycznym nieruchomość stanowiąca własność Z. i L.R. . W związku z tym sąd uznał, że sprawa zakończona odmową wznowienia postępowania nie została należycie wyjaśniona, a to mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli sądu dokonywanej na skutek skargi Z.R. i L.R. jest postanowienie [...] WINB w K. z 26 maja 2015 r. utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiat N. z 13 lutego 2014 r., którym na podstawie art.149 § 3 w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 oraz art. 123 kpa, po rozpatrzeniu wniosku Z.R. i L.R. z 29 stycznia 2007 r. organ I instancji odmówił wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej ostateczną własną decyzja z 28 sierpnia 2006r., znak [...] .

W ocenie sądu rozpoznającego niniejszą sprawę organy obu uchybiły prawu uznając, że sprawie zachodzą negatywne przesłanki wznowieniowe ponieważ Z. i L.R. nie wykazali zachowania terminu z art. 148 § 1 kpa i nie przysługuje im przymiot strony jako nieposiadającym interesu prawnego. W uzasadnieniu braku interesu stron organy wskazały - w oparciu o zgromadzone w postępowaniu dowody - w tym opinię o uciążliwości hałasu emitowanego w wyniku działalności gospodarczej S.P. na terenie działki nr [...], sporządzoną przez dr inż. T.W. i J.P. z AGH Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki w dniu 26 . 06. 2011 r. na zlecenie Sądu Okręgowego w N. do sprawy o sygn [...] - że mają oni jedynie interes faktyczny, a nie prawny w rozumieniu art. 28 kpa. Należy podkreślić, że organy obu instancji uznały iż z materiału dowodowego nie wynika aby przedmiotowa wiata oddziaływała na zabudowania zlokalizowane na działce skarżących.

Oceniając zaskarżone postanowienie i poprzedzające go postanowienie organu I instancji należy przede wszystkim wskazać, że wydanie postanowienia odmawiającego wznowienia postępowania możliwe jest tylko w razie, gdy wznowienie postępowania z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych jest niedopuszczalne oraz gdy strona złożyła żądanie wznowienia postępowania z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 148 § 1 i 2 lub art. 145a § 2 kpa, przy czym nie ma podstaw do jego przywrócenia. Odmowa wznowienia postępowania następuje zatem wyłącznie ze względów formalnych, natomiast jeśli zachodzą jakiekolwiek wątpliwości dotyczące istnienia podstawy wznowienia, niezbędne jest wydanie postanowienia o wznowieniu, którego przedmiotem będzie wyjaśnienie, czy wskazana podstawa występuje. Powodem tym nie może być jednak brak podstaw do wznowienia postępowania, gdyż prowadziłoby to do oceny przyczyn wznowienia przed wydaniem postanowienia o jego wznowieniu. Jeśli zatem zachodzą wątpliwości – jak to ma miejsce w niniejszej sprawie - co do legitymacji wnoszącego wniosek o wznowienie postępowania, gdy zachodzi potrzeba badania tej legitymacji na gruncie akt sprawy, to postępowanie powinno być wznowione w celu zbadania czy dana podstawa występuje.

W rozpatrywanej sprawie organy pomimo, iż takie wątpliwości zachodzą i dotyczą zasadniczej kwestii uciążliwości immisji hałasu z działalności produkcyjnej prowadzonej w przedmiotowej wiacie w oparciu o zebrany materiał dowodowy przesądziły, iż oddziaływanie takie nie występuje, do czego nie były uprawnione w pierwszym etapie postepowania prowadzonego przed wydaniem postanowienia w trybie art. 149 kpa. W konsekwencji uchybiły przepisom postępowania, gdyż taka ocena w odniesieniu do przesłanki podmiotowej byłaby uprawniona tylko wtedy gdy w sposób oczywisty z twierdzeń stron uzupełnionych o materiał dowodowy można by było wyprowadzić wniosek o braku związku między podstawą wznowienia a treścią decyzji. Powodem tym nie może być jednak brak podstaw do wznowienia postępowania, gdyż prowadziłoby to do oceny przyczyn wznowienia przed wydaniem postanowienia o jego wznowieniu. Odnosi się to także do przesłanki wznowieniowej z art. 145 § 1 pkt 4 kpa. A zatem, jeśli pojawiają się wątpliwości czy wnioskodawcy przysługuje przymiot strony w postępowaniu zakończonym wydaniem ostatecznej decyzji, a zatem czy jest on legitymowany do złożenia wniosku o wznowienie postępowania i gdy zachodzi potrzeba badania tej legitymacji na gruncie akt sprawy, to postępowanie powinno być wznowione w celu zbadania tej kwestii.

Z całości analizowanych akt administracyjnych a także treści wydanych wyroków WSA w Krakowie z 28.08. 2008 sygn. akt II SA/Kr 828/07 i z 6.12. 2010, sygn.. akt II SA/Kr 1011/10 wynika, że takie wątpliwości co do posiadania przez skarżących legitymacji stron zachodziły. Nadto organy nie uwzględniły, iż w obu ww. wyrokach kwestia zachowania terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania w odniesieniu do skarżących została pozytywnie przesądzona, co w świetle normy z art. 153 p.p.s.a jest dla organu wiążące.

Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ uwzględni powyższe rozważania.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit."c" p.p.s.a orzekł jak w sentencji.