Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 627/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2024-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 162
journal: Dz.U. 2023 poz 2383
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.)

SENTENCJA

|Sygn. akt I SA/Kr 627/24 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 listopada 2024 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Urszula Zięba, Sędziowie: WSA Wiesław Kuśnierz, WSA Jarosław Wiśniewski (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, w dniu 21 listopada 2024 r., sprawy ze skargi A.B., na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie, z dnia 4 czerwca 2024 nr 1201-IOP2-3.4103.8.2024, w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, , , uchyla zaskarżone postanowienie, zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie na rzecz skarżącego kwotę 580,00 zł. (pięćset osiemdziesiąt) tytułem, zwrotu kosztów postepowania., ,


UZASADNIENIE

Naczelnik US Kraków - Krowodrza wydał w dniu 03.12.2020r decyzję nr 1208-SPV-1.4103.37-42.2017, w której określił A. B. zobowiązanie podatkowe w zakresie VAT za poszczególne miesiące okresu 07/2014-12/2014 w kwotach wyższych niż wykazane w deklaracjach VAT-7.

W treści przedmiotowej decyzji zawarto pouczenie - zgodnie z art. 210 §1 pkt 7 Ordynacja podatkowa o przysługującym prawie i terminie wniesienia odwołania od w/w rozstrzygnięcia. W myśli przepisu art. 223 §2 pkt 1 Ordynacji podatkowej - odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji Stronie.

W dniu 03.12.2020r a następnie 04.12.2020r organ I instancji podjął próbę wysłania decyzji na adres elektroniczny pełnomocnika [...], jednak wysyłka za pośrednictwem platformy e-PUAP nie powiodła się ze względu na zbyt duży rozmiar wysyłanego dokumentu. Na tę okoliczność sporządzona została stosowna adnotacja służbowa z 04.12.2020r . Podejmowane próby wysyłki decyzji potwierdza również wydruk danych z Systemu Zarządzania Dokumentacją - karta obiegu pisma.

W dniu 04.12.2020r pracownik organu I instancji skontaktował się drogą telefoniczną z pełnomocnikiem Podatnika tj. p. A. W. i poinformował o braku możliwości wysyłki decyzji drogą elektroniczną, proponując pełnomocnikowi odebranie decyzji w siedzibie organu. Ostatecznie pełnomocnik wyraził zgodę na doręczenie mu decyzji za pośrednictwem Poczty Polskiej S.A. Na okoliczność przeprowadzenia rozmowy również sporządzono stosowną adnotację z 04.12.2020r .

Wobec wystąpienia w/w problemu technicznego, uniemożliwiającego doręczenie pełnomocnikowi decyzji za pomocą środków komunikacji elektronicznej organ I instancji - działając w oparciu o art. 144 § 3 Ordynacji podatkowej - wysłał w/w decyzję w dniu 04.12.2020r za pośrednictwem operatora pocztowego na adres pełnomocnika wskazany w pełnomocnictwach szczególnych PPS-1 tj. K. ul. [...] lok. [...] . Wraz z decyzją wysłane zostało pismo z 04.12.2020r nr 1208-SPV-1.4103.37-42.2017 informujące o przyczynach przesłania decyzji w taki właśnie sposób.

Dane zawarte na stronie https://emonitoring.poczta-polska.pl/ wskazują, że decyzja została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 04.12.2020r o godzinie 17:51.

W dniu 04.12.2020r (już po przeprowadzeniu rozmowy z pracownikiem organu I instancji) pełnomocnik sporządził pismo do organu I instancji, w którym wskazał nowy adres do doręczeń tj. ul. [...], [...] A. (woj. [...]).

Pismo to zostało nadane 04.12.2020r o godzinie 18.04 w urzędzie pocztowym położonym w K. przy ul. [...] .

07.12.2020r o godzinie 12:42 miała miejsce pierwsza próba doręczenia przez operatora pocztowego decyzji organu I instancji pod adresem K. ul. [...] lok. [...]. Ponieważ adresata nie zastano - przesyłka została awizowana.

07.12.2020r o godzinie 12:51 do organu I instancji wpłynęło pismo pełnomocnika z dnia 04.12.2020r ze wskazanym nowym adresem do doręczeń tj. A. ul. [...]

W związku z wpływem w/w informacji do urzędu - w dniu 14.12.2020r organ I instancji wysłał za pośrednictwem operatora pocztowego uwierzytelnioną kserokopię decyzji na nowy adres do doręczeń pełnomocnika tj. ul. [...], [...] A. Kserokopia ta została doręczona pełnomocnikowi w dniu 04.01.2021r. .

15.12.2020r operator pocztowy dokonał powtórnej awizacji przesyłki zawierającej oryginał decyzji pod adresem K. ul. [...]lok. [...]. Ponieważ adresat nie podjął awizowanej przesyłki w terminie - decyzja zwrócona została do nadawcy z adnotacją "nie podjęto w terminie".

18.01.2021r nadane zostało na poczcie (przy ul. [...] w K. ) odwołanie od decyzji organu I instancji (sporządzone przez pełnomocnika - p. A. W.). W odwołaniu pełnomocnik wskazał jako adres do doręczeń ponownie: ul. [...]lok. [...], [...] K.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie postanowieniem z dnia 19.03.2021r nr 1201-IOP23.4103.7.2021.9 stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków-Krowodrza nr 1208-SPV-1.4103.37-42.2017 z dnia 03.12.2020r

Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie stwierdził, że:

zawiadomienie z dnia 04.12.2020r o nowym adresie do doręczeń pełnomocnika nie miało wpływu na skuteczność doręczenia decyzji organu I instancji pod dotychczasowym adresem tj. K. ul. [...]lok. [...].

- o nowym adresie do doręczeń (A. ul. [...]) pełnomocnik powiadomił organ podatkowy w sposób, który z oczywistych względów uniemożliwiał organowi wyekspediowanie decyzji na ów nowy adres, czego pełnomocnik miał pełną świadomość.

W ocenie Dyrektora Izby szereg działań podjętych przez Pełnomocnika strony świadczyły o próbie manipulacji adresem do doręczeń pełnomocnika. Działania pełnomocnika wynikały z przyjętej taktyki procesowej i miały na celu co najmniej opóźnienie w doręczeniu decyzji.

W konsekwencji Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie w przywołanym wyżej postanowieniu nr 1201IOP2-3.4103.7.2021.9 uznał, że skuteczne doręczenie decyzji organu I instancji nastąpiło w trybie art. 146 §2 O.p. w dniu 21 grudnia 2020r. a 14-dniowy termin do wniesienia odwołania od decyzji, o którym mowa w art. 223 §2 pkt 1 Ordynacji podatkowej upłynął 4 stycznia 2021r ( 21.12.2020r + 14 dni = 04.01.2021r) odwołanie od decyzji nadane w urzędzie pocztowym w dniu 18.01.2021r zostało złożone po upływie ustawowego terminu;

Nie zgadzając się z przedmiotowym rozstrzygnięciem, pełnomocnik strony, wniósł skargę do sądu administracyjnego, w wyniku której WSA w Krakowie wyrokiem z dnia 11.08.2021r sygn. akt I SA/Kr 683/21 uchylił postanowienie Dyrektora IAS w Krakowie nr 1201-IOP2-3.4103.7.2021.9.

Sąd pierwszej instancji podzielił pogląd Dyrektora IAS w Krakowie co do zaistnienia problemów technicznych uniemożliwiających doręczenie decyzji organu I instancji pełnomocnikowi na zgłoszony przez niego adres e-PUAP jak również co do faktu, iż doręczenie pełnomocnikowi kserokopii decyzji organu I instancji w dniu 04.01.2021r pod adresem ul. [...] w A. nie wypełnia nakazu wynikającego z art. 211 Ordynacji podatkowej.

Nie zgodził się natomiast z Dyrektorem Izby co do okoliczności, iż pełnomocnik Strony w sposób nieskuteczny zawiadomił organ podatkowy o zmianie adresu, pod którym dokonuje się doręczeń. W ocenie WSA w Krakowie zawiadomienie o zmianie adresu do doręczeń pełnomocnika [z K. ul. [...] lok. [...] (woj. [...]) na ul. [...], [...] A. (woj. [...])] nastąpiło przed podjęciem pierwszej próby doręczenia decyzji przez operatora pocztowego i w efekcie organ podatkowy winien był doręczyć decyzję pod nowym adresem (ul. [...], [...] A.) - czego nie uczynił. Skutkiem tego w ogóle nie doszło do skutecznego doręczenia decyzji organu I instancji. Pomimo to - w dniu 18.01.2021r pełnomocnik, nadał na poczcie odwołanie od niedoręczonej mu skutecznie decyzji.

Na skutek złożenia przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie skargi kasacyjnej od w/w wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 04.11.2022r sygn. akt I FSK 916/22 uchylił w całości wyrok WSA w Krakowie z 11.08.2021r sygn. akt I SA/Kr 683/21 i uznając że istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona - rozpoznał skargę , orzekając o jej oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.

W rozstrzygnięciu tym NSA w pełni podzielił poglądy Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie co do:

-skutecznego doręczenia decyzji organu I instancji w dniu 21 grudnia 2020r w trybie art. 146 §2 O.p. w zw. z art. 150 §1 pkt 1 i §4 O.p.

-upływu terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji w dniu 4 stycznia 2021r stosownie do art. 223 §2 pkt 1 O.p.

-uznania, że odwołanie nadane w urzędzie pocztowym w dniu 18 stycznia 2021r, zostało wniesione po upływie ustawowego terminu.

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Naczelny Sąd Administracyjny przypomniał, że strona (pełnomocnik) winna podać nowy adres w takim terminie, który pozwoli na uniknięcie sytuacji doręczania jej pism na nieaktualny już adres. Od momentu, w którym organ otrzyma informację o zmianie adresu, ma on obowiązek wysyłania wszelkich pism na adres nowy. Sąd zauważył, że organ podatkowy otrzymał od pełnomocnika informację o zmianie adresu do doręczeń po pierwszej próbie doręczenia decyzji przez operatora pocztowego (I awizacja) pod adresem: K. ul. [...] lok. [...]. Zwrócił również uwagę na przepisy art. 471 i nast kodeksu cywilnego a także art. 472 w zw. z art. 355 §2 k.c. - nakładające na adwokatów i radców prawnych obowiązek zachowania należytej staranności uwzględniającej zawodowy charakter prowadzonej działalności. Oznacza to, że działając w interesie mandanta w postępowaniu podatkowych profesjonalny pełnomocnik informując organ podatkowy o zmianie miejsca doręczenia korespondencji powinien się upewnić, czy okresie pomiędzy wysłaniem tej informacji a dniem jej otrzymania przez organ podatkowy nie doszło do próby doręczenia korespondencji od organu (awizowania) skierowania na poprzedni adres do doręczeń. Nie można bowiem uznać, że już w momencie wyekspediowania takiej informacji na adres organu (nadania w placówce pocztowej) dochodzi do zawiadomienia organu podatkowego o zmianie adresu. Podobnie bowiem jak złożenie pisma informującego o ustanowieniu pełnomocnictwa (złożenie pełnomocnictwa) rodzi skutek dopiero od momentu otrzymania go przez organ podatkowy (a nie w momencie nadania w placówce pocztowej), tak też poinformowanie organu podatkowego o zmianie adresu do doręczeń w trybie art. 146§1 O.p. - rodzi skutek od momentu otrzymania tej informacji przez organ.

Kwestia ta jest szczególnie istotna w niniejszej sprawie, gdy pełnomocnik informując o zmianie adresu doręczenia, uczynił to poprzez wysłanie w dniu 04.12.2020r pisma do organu, mając świadomość że organ podatkowy wydał w dniu 03.12.2020r decyzję i wyśle ją drogą pocztową na znany mu adres do doręczeń. Pełnomocnik nie mógł mieć pewności, że przesyłka organu zawierająca decyzję dotrze na znany organowi adres szybciej niż jego informację o zmianie adresu otrzyma organ podatkowy.

NSA nie miał wątpliwości, że przed momentem otrzymania przez organ I instancji informacji od pełnomocnika o zmianie adresu do doręczeń podjęto - na znany organowi adres do doręczeń - czynność doręczenia decyzji organu I instancji, która z uwagi na niemożność doręczenia w sposób wskazany w art. 148 §1 lub art. 149 O.p. przekształciła się w doręczenie przez awizo w postępowaniu podatkowym w rozumieniu art. 150 O.p. To zaś oznacza, że czynności tej nie można uznać za bezskuteczną, a wręcz przeciwnie - należy ją uznać za początkowy moment realizacji tego trybu doręczenia.

Pełnomocnik strony (radca prawny A. W.) złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika US KrakówKrowodrza nr 1208-SPV-1.4103.37-42.2017 z dnia 03.12.2020r wraz z odwołaniem datowanym na 18.01.2021r. Data wpływu wniosku do tut. organu: 06.02.2023r.

W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik powołał się na brak winy Strony (jego Mocodawcy) w uchybieniu terminowi ustawowemu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika US Kraków-Krowodrza nr 1208-SPV-1.4103.37-42.2017 z dnia 03.12.2020r, gdyż działał w przeświadczeniu, iż przedmiotowa decyzja została skutecznie doręczona pełnomocnikowi w dniu 04.01.2021r, a tym samym do dnia 27.01.2023r (data doręczenia pełnomocnikowi wyroku NSA sygn. akt I FSK 916/22) był Pan przekonany że odwołanie złożone zostało w terminie.

Zdaniem wnioskodawcy warunki do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika US Kraków-Krowodrza zostały spełnione. Uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminowi jest zrealizowane, gdyż prawidłowość stanowiska co do tego, że termin na wniesienie odwołania upływał 18 stycznia 2021r, a zatem że odwołanie zostało wniesione w terminie - potwierdził WSA w Krakowie w wyroku z dnia 11.08.2021r sygn. akt I SA/Kr 683/21. Nie można Stronie zarzucać, iż odwołanie od decyzji Naczelnika US Kraków-Krowodrza złożył po terminie, skoro takie samo zapatrywanie na upływ terminu do wniesienia odwołania, miał jeden z organów państwowych powołanych do kontroli postępowań prowadzonych przez organy podatkowe (tj. WSA). Podatnik działał w przekonaniu, ze odwołanie zostało złożone w terminie i dopiero wyrok NSA ostatecznie rozstrzygnął, że to zapatrywanie (podzielone przez sąd I instancji) okazało się być błędne.

Ocena prawna stanu faktycznego sprawy była na tyle skomplikowana, że wymagała zmiany rozstrzygnięcia WSA w Krakowie przez NSA, a zatem niemożliwe było obiektywnie aby podatnik sam zagadnienie takie był w stanie rozstrzygnąć. Bez znaczenia jest tutaj udział w postępowaniu profesjonalnego pełnomocnika, który w sposób oczywisty nie może zastąpić sądu.

Rozpatrując wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika US Kraków-Krowodrza nr 1208-SPV-1.4103.37-42.2017 z dnia 03.12.2020r - Dyrektor Izby Administracji Skarbowej postanowieniem z 4 czerwca 2024 r. nr 1201-IOP2-3.4103.8.2024 odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania .

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wykazał, że niewątpliwie doszło do uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Jednocześnie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania złożono odwołanie od decyzji Naczelnika US Kraków-Krowodrza nr 1208-SPV-1.4103.37-42.2017 a wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania został wniesiony w terminie, o którym mowa w art. 162 §2 Ordynacji podatkowej.

Podatnik nie uprawdopodobnił jednak braku winy w uchybieniu terminu do złożenia odwołania od decyzji Naczelnika US Kraków-Krowodrza nr 1208-SPV-1.4103.37-42.2017 z dnia 03.12.2020r.

W toku postępowania prowadzonego przez Naczelnika US Kraków-Krowodrza w zakresie VAT za poszczególne miesiące okresu 07/2014-12/2014 Podatnik był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika radcę prawnego A. W. Pełnomocnik ów był również uprawniony do złożenia odwołania od decyzji wydanej w wyniku tego postępowania.

W sprawach, w których stronę reprezentuje profesjonalny pełnomocnik, kryterium braku winy w uchybieniu terminowi należy ocenić z uwzględnieniem podwyższonego miernika staranności jakiej można wymagać od profesjonalnych uczestników obrotu prawnego, gdyż skutki prawne działań i zaniechań pełnomocnika obciążają reprezentowaną przez niego stronę (porównaj wyrok NSA z 01.06.2022r, sygn. akt II FSK 1091/21).

Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie wskazuje, że:

- o nowym adresie do doręczeń (A. ul. [...]) pełnomocnik powiadomił organ podatkowy (Naczelnika US Kraków-Krowodrza) w sposób, który z oczywistych względów uniemożliwiał organowi wyekspediowanie decyzji na ów nowy adres, czego pełnomocnik miał pełną świadomość. W szczególności bowiem:

- pełnomocnik nadał na poczcie pismo ze wskazaniem nowego adresu do doręczeń już po przeprowadzeniu rozmowy z pracownikiem organu I instancji, w trakcie której:

- powziął wiedzę, iż organ ten nie tylko wydał decyzję ale również podjął próbę (nieudaną) jej doręczenia na adres elektroniczny pełnomocnika, co wprost wynika z treści tego pisma

- wyraził zgodę na doręczenie decyzji za pośrednictwem operatora pocztowego, co wynika ze sporządzonej na tę okoliczność adnotacji ;

- w trakcie rozmowy telefonicznej przeprowadzonej w dniu 04.12.2020r z pracownikiem organu I instancji - pełnomocnik nie poinformował o zmianie adresu do doręczeń, choć zdawał sobie sprawę że decyzja została już wydana a organ będzie dążył do jej wysyłki (tym bardziej że dzień wcześniej tj. 03.12.2020r upłynął termin załatwienia sprawy określony w zawiadomieniu z dnia 23.11.2020r nr 1208-SPV-1.4103.37-42.2017) na jedyny znany mu stacjonarny adres do doręczeń wskazany w pełnomocnictwie szczególnym PPS-1 tj. K. ul. [...] lok. [...];

- informacji o nowym adresie do doręczeń nie skierował również do organu podatkowego drogą elektroniczną, choć to umożliwiłoby organowi natychmiastowe powzięcie wiedzy o nowym adresie, a w konsekwencji skierowanie decyzji na adres w A.;

- przesyłkę zawierającą informację o nowym adresie do doręczeń nadał na poczcie w późnych godzinach popołudniowych (18:04) w dniu 04.12.2020r (piątek) co gwarantowało, że przez co najmniej dwa dni (sobota, niedziela) przesyłka ta do organu nie trafi.

Nie bez znaczenia pozostaje również fakt, iż pismo zawierające informację o nowym adresie do doręczeń pełnomocnika:

- zostało sporządzone i podpisane przez pełnomocnika w dniu 04.12.2020r i tego samego dnia nadane w placówce pocztowej zlokalizowanej w K. przy ul. [...] a zatem po sąsiedzku z Kancelarią Prawną położoną w K. przy ul. [...] lok. [...], gdzie funkcjonował dotychczasowy adres do doręczeń pełnomocnika,

- natomiast dla wprowadzenia odbiorcy (organu podatkowego) w błąd - na kopercie, w której umieszczono w/w pismo - w miejscu przeznaczonym tradycyjnie na dane adresowe nadawcy - wskazano ul. [...] w A. ;

W ocenie Dyrektora powyższe działania miały na celu co najmniej doprowadzenie do opóźnienia w skutecznym doręczeniu decyzji stronie.

Niezależnie od intencji jakimi kierował się pełnomocnik zawiadamiając w wyżej opisany sposób organ podatkowy o zmianie swojego adresu do doręczeń, nie wykazał się on starannością w prowadzeniu spraw. Ustalono bowiem, że pełnomocnik ten nie upewnił się czy w okresie pomiędzy nadaniem na poczcie pisma zawierającego informację o zmianie adresu do doręczeń (04.12.2020r godzina 18:04) a wpływem tej informacji do organu podatkowego (07.12.2020r godz. 12:51), operator pocztowy (listonosz) nie dokonał próby doręczenia decyzji Naczelnika US Kraków- Krowodrza pod dotychczasowym adresem pełnomocnika.

Organ zwrócił uwagę na przepisy art. 471 i nast. K.c, a także art. 472 w zw. z art. 355 §2 k.c. nakładają na adwokatów i radców prawnych obowiązek zachowania należytej staranności uwzględniającej zawodowy charakter prowadzonej działalności (por. wyrok SN z 08 marca 2012r, V CSk 104/11, LEX nr 1215159). Oznacza to, że działając w interesie mandanta w postępowaniu podatkowym profesjonalnym pełnomocnik informując organ o zmianie miejsca doręczenia korespondencji powinien się upewnić, czy w okresie pomiędzy wysłaniem tej informacji a dniem jej otrzymania przez organ podatkowy nie doszło do próby doręczenia korespondencji od organu (awizowania) skierowanej na poprzedni adres do doręczeń. Nie można bowiem uznać, że już w momencie wyekspediowania takiej informacji na adres organu (nadania w placówce pocztowej) dochodzi do zawiadomienia organu podatkowego o zmianie adresu. Podobnie bowiem jak złożenie pisma informującego o ustanowieniu pełnomocnictwa (złożenie pełnomocnictwa) rodzi skutek dopiero od momentu otrzymania go przez organ podatkowy (a nie w momencie nadania w placówce pocztowej), tak też poinformowanie organu podatkowego o zmianie adresu do doręczeń w trybie art. 146§1 O.p. rodzi skutek od momentu otrzymania tej informacji przez organ .

Kwestia ta jest szczególnie istotna w niniejszej sprawie, gdyż Pełnomocnik (radca prawny) informując o zmianie adresu do doręczeń uczynił to poprzez wysłanie w dniu 4 grudnia 2020r pisma do organu podatkowego (Naczelnika US Kraków-Krowodrza) mając świadomość, że organ ów wydał w dniu 3 rudnia 2020r decyzję i wyśle ją drogą pocztową na znany mu adres do doręczeń. Pełnomocnik nie mógł mieć zatem pewności, że przesyłka organu (zawierająca decyzję) nie dotrze na znany organowi adres szybciej niż informację pełnomocnika o zmianie adresu otrzyma organ.

Powyższa argumentacja jest w pełni zgodna z wyrokiem NSA z 04.11.2022r sygn. akt I FSK 916/22, który zapadł w sprawie uchybienia przez Pana terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika US Kraków-Krowodrza nr 1208-SPV-1.4103.37-42.2017 z dnia 03.12.2020r

W tej sytuacji - obowiązkiem pełnomocnika (należycie dbającego o interesy swojego mocodawcy) było sprawdzenie (na podstawie dokumentów źródłowych) czy pomiędzy:

- nadaniem na poczcie pisma zawierającego informację o nowym adresie do doręczeń ( 04.12.2020r godz. 18:04)

- a wpływem tego pisma do organu podatkowego ( 07.12.2020r godz. 12:51) operator pocztowy podjął próbę doręczenia decyzji (I awizacja) pod dotychczasowym adresem pełnomocnika ( K. ul. [...] lok. [...]). Dokonanie bowiem takiej próby skutkowałoby koniecznością uznania, że :

- organ I instancji wysyłając decyzję na dotychczasowy adres pełnomocnika (K. ul. [...] lok. [...]) zachował się w sposób prawidłowy,

- doszło do skutecznego doręczenia decyzji pod dotychczasowym adresem do doręczeń ( K. ul. [...] lok. [...])

- a w konsekwencji 14-dniowy termin do wniesienia odwołania należy liczyć od daty owego doręczenia.

Z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie wynika by pełnomocnik tego rodzaju działania podejmował. Co istotne można było tego dokonać przy minimalnym nakładzie sił i środków.

Gdyby przyjąć, że w okresie od 05.12.2020r (dzień następny po nadaniu informacji o zmianie adresu do doręczeń) do 04.01.2021r (ostatni dzień na wniesienie w ustawowym terminie odwołania od decyzji) pełnomocnik (radca prawny A. W.) rzeczywiście przebywał poza K. - to nic nie stało na przeszkodzie by tego rodzaju czynności dokonał pełnomocnik substytucyjny. Podkreślenia bowiem wymaga, że pełnomocnictwo, na podstawie którego radca prawny A. W. reprezentowała w toku postępowania podatkowego toczącego się w zakresie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące okresu 07/2014-12/2014 uprawniało ją do udzielenia pełnomocnictwa substytucyjnego i z prawa tego pełnomocnik korzystał.

W ocenie organu nieprawdopodobnie brzmią twierdzenia, iż stan faktyczny sprawy był na tyle skomplikowany, że doprowadził pełnomocnika do błędnego przekonania (oceny prawnej), iż do skutecznego doręczenia decyzji Naczelnika US Kraków-Krowodrza nr 1208-SPV-1.4103.37-42.2017 doszło w dniu 4 stycznia 2021r tj. a brak winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania od decyzji uprawdopodabnia wyrok WSA w Krakowie z dnia 11.08.2021r sygn. akt I SA/Kr 683/21, Dodatkowo ocena prawna stanu faktycznego sprawy była na tyle skomplikowana, że wymagała zmiany rozstrzygnięcia WSA w Krakowie przez NSA i w związku z tym nie było możliwe obiektywnie aby Podatnik sam był w stanie rozstrzygnąć czy doręczenie kserokopii decyzji wypełnia wymóg doręczenia decyzji.

Dyrektor IAS zauważył, że doręczenie kserokopii decyzji nie wypełnia nakazu wynikającego z art. 211 O.p. Skoro w art. 211 Ordynacji podatkowej mowa jest o doręczeniu decyzji - ma to być oryginał decyzji. Ponadto Pełnomocnik nie mógł mieć wątpliwości, iż wysłana na jego nowy adres do doręczeń przesyłka (doręczona mu w dniu 04.01.2021r) zawiera jedynie kserokopię decyzji.

Ponadto wszystkie organy (Dyrektor IAS w Krakowie, WSA w Krakowie, NSA) które orzekały w sprawie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika US Kraków-Krowodrza nr 1208-SPV-1.4103.37-42.2017 z dnia 03.12.2020r były zgodne co do tego, iż doręczenia kserokopii decyzji nie można zrównywać z doręczeniem oryginału decyzji, a co za tym idzie - termin doręczenia kserokopii decyzji (04.01.2021r) nie jest terminem doręczenia decyzji od którego należy liczyć termin do wniesienia odwołania.

Z rozstrzygnięciem tym nie zgodził się podatnik składając skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której zarzucił naruszenie art.162 § 1 O.p., poprzez przyjęcie, że Skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminowi do złożenia odwołania, które nastąpiło z uwagi ustalenie przez organ błędnej przyczyny uchybienia terminowi do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że przyczyną uchybienia terminowi do wniesienie odwołania było, to że Skarżący działał w przekonaniu, że zmiana adresu pełnomocnika była skuteczna, a zatem doręczenie decyzji w drodze fikcji doręczenia w dniu 21 grudnia 2020r., nie było skuteczne, a tym samym w dniu 21 grudnia 2020r., nie rozpoczął bieg termin na wniesienie odwołania.

Zdaniem Skarżącego organ bagatelizuje znaczenie w niniejszej sprawie stanowiska zaprezentowanego przez WSA w Krakowie w wyroku z dnia 11 sierpnia 2021 r., w sprawie o sygn. akt I SA/KR 683/21. Stanowisko sądu wskazuje na to, że stan faktyczny niniejszej sprawy dawał podstawy do przyjęcia, że zmiana adresu przez pełnomocnika była skuteczna i termin na złożenie odwołania nie rozpoczął biegu w dniu 21 grudnia 2020r. Nadto, wniosek WSA w Krakowie w powyższej był dalej idący niż stanowisko Skarżącego, albowiem zgodnie ze stanowiskiem sądu termin na wniesienie odwołania wobec niedoręczenia oryginału decyzji na nowy adres nie zaczął w ogóle biec, co organ zdaje się całkowicie pomijać.

Kluczowe zatem jest ustalenie czy w uchybieniu temu termonowi Skarżący uprawdopodobnił brak swojej winy. Zdaniem Skarżącego tak, albowiem wysłanie przez organ uwierzytelnionej kserokopii decyzji na nowy adres stwarzało dostateczną podstawę do tego, aby Skarżący przyjął, że organ uznał zmianę adresu za skuteczną, a tym samym skierowanie oryginału decyzji na poprzedni adres organ uznał za nieskuteczne, a zatem od dnia doręczenia decyzji, w drodze fikcji na stary adres, nie rozpoczął biegu termin na złożenie odwołania. Co istotne do analogicznych wniosków doszedł również WSA w Krakowie w wyroku z dnia 11 sierpnia 2021 r., w sprawie o sygn. akt I SA/KR 683/21, co świadczy o tym, że stan faktyczny niniejszej sprawy dawał uzasadnione podstawy do przyjęcia takiego stanowiska.

Co więcej, w piśmie przewodnim z dnia 4 grudnia 2020r. do którego załącznikiem była uwierzytelniona kserokopia decyzji, organ stwierdza, że uwierzytelniona kserokopia decyzji przesyłana jest do pełnomocnika Skarżącego na nowy adres w odpowiedzi na pismo pełnomocnika z dnia 4 grudnia 2020r., tj. na pismo o zmianie adresu. W piśmie przewodnim nie ma żadnego stwierdzenia co do tego, że ta uwierzytelniona kserokopia decyzji jest przesyłana pełnomocnikowi Skarżącego jedynie w celach informacyjnych. Strona miała prawo zakładać, że skoro organ odpowiada na pismo w sprawie zmiany adresu to znaczy, że zmianę adresu uznał za skuteczną, doręczenie na stary adres uznaje za nieskuteczne, a zatem od dnia doręczenia decyzji na stary adres w drodze fikcji doręczenia nie rozpoczyna biegu termin na wniesienie odwołania.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażone stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje;

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przeprowadzona przez Sąd kontrola zaskarżonego postanowienia oraz postępowania, w którym je wydano, ujawniła naruszenia przez organ odwoławczy prawa, które mogłoby stanowić podstawę do zastosowania przez Sąd środków prawnych określonych w przepisach art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.).

Z poddanego kontroli Sądu postanowienia wynikało, że Skarżący domagał się od organu odwoławczego przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, który został uchybiony, z uwagi na fakt, że miał poparte orzeczeniem tut. Sądu podstawy przypuszczać, iż doręczenie uwierzytelnionej kopii decyzji otwierało termin do wniesienia odwołania.

Organ odwoławczy przyjął, że strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu i odmówił jego przywrócenia akcentując, że stronę reprezentował profesjonalny pełnomocnik, który przy dochowaniu należytej staranności powinien wiedzieć i przewidzieć, że doręczenie uwierzytelnionej kopii decyzji jest prawnie bezskuteczne.

W tak zarysowanym sporze rację należało przyznać Skarżącemu.

Stosownie do art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej w razie uchybienia terminu należy go przywrócić na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.

Przy wykazywaniu przesłanki braku winy ustawodawca zezwolił na posłużenie się przez wnioskującego uprawdopodobnieniem, które znaczenie łagodzi wymagania dowodowe względem wykazania. Nie daje ono bowiem pewności, a tylko duży stopień wiarygodności twierdzenia o faktach. Ciężar uprawdopodobnienia braku winy nałożono na ubiegającego się o przywrócenie terminu, a nie na organ podatkowy.

Osoba zainteresowana ma uprawdopodobnić brak swej winy, czyli powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna i istniała cały czas, aż do upływu ostatniego dnia terminu. Nie jest zatem wymagany dowód, lecz tylko środek zastępczy dowodu w znaczeniu ścisłym, niedający pewności, lecz tylko wiarygodność – prawdopodobieństwo twierdzenia o jakimś fakcie. Jest to środek zwolniony od ścisłych formalności dowodowych. Brak winy można przyjąć tylko wtedy, gdy wnioskodawca (zainteresowany) nie mógł przezwyciężyć przeszkody w zachowaniu terminu, nawet za pomocą największego w danych warunkach wysiłku. Przy ocenie tego warunku należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przesłanki niedotrzymania terminu muszą zaistnieć obiektywnie.

Warunek braku zawinienia w uchybieniu terminowi jako konieczną przesłankę do ewentualnego przywrócenia terminu należy oceniać w kategoriach zachowania przez zainteresowanego reguł starannego działania. Zgodzić się należy z organem, że w orzecznictwie istnieje pogląd, iż w odniesieniu do osób, które z racji wykonywanego zawodu występują jako pełnomocnicy stron, należy przyjąć, że osoby te są zobowiązane do szczególnej staranności przy wykonywaniu powierzonego zlecenia, a zatem ocena, czy dochowali reguł starannego działania, powinna być dokonywana na podstawie odpowiednio wysokich kryteriów (tak wyrok NSA w Gdańsku z 11.08.1999 r., I SA/Gd 745/98, LEX nr 42023). Jednakże w innym orzeczeniu sąd odszedł od subiektywnych mierników staranności, wskazując, iż przy dokonywaniu oceny zawinienia strony w dopuszczeniu do uchybienia terminowi należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności faktyczne i ocenić winę według obiektywnych, a nie subiektywnych, mierników staranności. Pogląd, że winę strony w uchybieniu terminowi należy oceniać według jej subiektywnej oceny stanu rzeczy, z uwzględnieniem stopnia wykształcenia i doświadczenia życiowego, nie może więc być zaaprobowany (wyrok NSA z 28.04.2009 r., II FSK 75/08, LEX nr 532588). Dla oceny, czy uchybienie powstało z winy podatnika, nie jest istotny zamiar, z jakim on działał (wyrok NSA z 28.09.2010 r., I FSK 1582/09, LEX nr 830815).

Aby przywrócenie terminu mogło zaistnieć należy dopełnić określonych wymagań proceduralnych. Z art. 162 § 2 Ordynacji podatkowej wynika, że podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, a jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin. Z kolei z art. 162 § 3 Ordynacji podatkowej wynika, że przywrócenie terminu do złożenia podania przewidzianego w § 2 jest niedopuszczalne. W sprawie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia ostatecznie organ podatkowy właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia (art. 163 § 2 Ordynacji podatkowej).

W ocenie Sądu bezzasadnie DIAS oceniając winę Skarżącego w uchybieniu terminu skupił się głównie na przesłankach, które legły u podstaw stwierdzenia uchybienia terminu. Okoliczność ta ostatecznie została przesądzona wyrokiem NSA z 04.11.2022r sygn. akt I FSK 916/22.

W ocenie organu Skarżący nie tylko nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do w niesienia odwołania lecz przeciwnie, działania pełnomocnika nakierowane były na celowe opóźnianie doręczenia decyzji. Zdaniem Organu działania te świadczyły nawet o próbie manipulacji adresem do doręczeń.

Zdaniem Sądu stanowisko to nie znajduje uzasadnienia w aktach sprawy jak i zasadach logiki i doświadczenia życiowego jak też w postawie pełnomocnika Strony. Zaakcentować należy, że to pełnomocnik wyraził zgodę na doręczenie decyzji w formie papierowej.

Podkreślić bowiem należy, że począwszy od 1 stycznia 2016 r. – jak stanowi art. 144 § 1a O.p. – organ podatkowy doręcza pisma na adres do doręczeń elektronicznych, chyba że doręczenie następuje na konto w systemie teleinformatycznym organu podatkowego albo w siedzibie organu podatkowego. Natomiast w myśl art. 144 § 5 O.p. doręczanie pism pełnomocnikowi będącemu adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym oraz organom administracji publicznej następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej albo w siedzibie organu podatkowego.

Z kolei zgodnie z art. 144 § 3 O.p. w przypadku wystąpienia problemów technicznych uniemożliwiających organowi podatkowemu doręczenie pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, pisma doręcza się w sposób określony w § 1 pkt 1.

Przepis art. 144 § 3 O.p. posługuje się dosyć szerokim znaczeniowo pojęciem problemów technicznych, które to problemy, co należy podkreślić, uniemożliwiają organowi podatkowemu doręczenie pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Problemy techniczne uniemożliwiające organowi podatkowemu doręczenie pisma mogą zatem dotyczyć zarówno organu podatkowego, jak i adresata.

Wystąpienie problemów technicznych uniemożliwiających organowi podatkowemu doręczenie pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej jest przesłanką zmiany zasad doręczania pism w postępowaniu podatkowym. Dlatego też zarówno na organie podatkowym, jak i na adresacie pisma (w zależności od tego, po czyjej stronie powstały problemy techniczne) spoczywa obowiązek wykazania w sposób wiarygodny zaistnienia okoliczności faktycznych związanych z wystąpieniem tych problemów. W przypadku organu podatkowego okoliczności takie powinny być utrwalone w postaci adnotacji sporządzonej na podstawie art. 177 § 1 O.p. (P. Pietrasz [w:] Ordynacja podatkowa. Komentarz aktualizowany, red. L. Etel, LEX/el. 2021, art. 144).

W orzecznictwie sądów administracyjnych pojęcie "problemu technicznego" definiuje się nieco węziej. Zauważono, że jest pewien stan faktyczny, który wystąpił nagle, ma swoje podłoże w wadliwym działaniu, mającym charakter awarii, systemów informatycznych wykorzystywanych przez organ do doręczeń (system organu i platforma doręczeniowa np. e-PUAP), bądź też w niemożliwości korzystania z systemów informatycznych z innych technicznych przyczyn (np. awaria zasilania). Wykazanie, że "problem techniczny" wystąpił, należy do organu i powinno sprowadzać się do udokumentowania, że podjęto próbę doręczenia korespondencji, oraz że nie było możliwe jej doręczenie w ten sposób z uwagi na techniczną przeszkodę (awaria systemu informatycznego czy też np. jego zasilania). Podkreślono również, że "problemem technicznym" nie jest ani stan prawny, ani też stan faktyczny polegający na wadliwym działaniu systemu informatycznego, jednak umożliwiającym dokonywanie doręczeń za jego pomocą (wyrok NSA z 22.03.2019 r., II FSK 937/17).

Biorąc zatem charakter problemów technicznych organ zapewne z ostrożności procesowej uzyskał zgodę pełnomocnika na doręczenie decyzji w formie tradycyjnej. Jeżeli zatem pełnomocnik zgodził się na ominięcie powstałego problemu technicznego to trudno mu zarzucać, że zrobił to w celu opóźnienia doręczenia decyzji. Zwrócić należy uwagę, że podczas rozmowy telefonicznej organ proponował odbiór decyzji w siedzibie urzędu. Chcąc opóźnić odbiór decyzji pełnomocnik mógł wyrazić zgodę na taką formę doręczenia, a następnie przedłużać odbiór, czego jednak nie uczynił.

Niemniej jednak podkreślić jednak należy, że przepisy o doręczeniach mają przede wszystkim charakter gwarancyjny. Służą one bowiem zagwarantowaniu prawa strony do rzetelnego i prawidłowego postępowania. Prawidłowość doręczeń jest jednym z kluczowych warunków przestrzegania praw strony (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2022 r., sygn. akt I FSK 822/19).

Dlatego też na organach państwowych ciąży obowiązek zapewnienia prawidłowej komunikacji elektronicznej z podatnikiem i nieprawidłowości działania systemów elektronicznych służących do komunikacji z podatnikiem nie mogą być przerzucane na podatnika. Tym bardziej, że mówimy nie o jakichś skomplikowanych nagłych awariach systemów informatycznych lecz o zbyt dużej objętości pliku ( decyzji ), który miał być przesłany do pełnomocnika. Świadczy to zatem o nieprzygotowaniu organu do wypełnienia swoich ustawowych obowiązków.

Z kolei doręczenie decyzji na adres do doręczeń elektronicznych eliminowałoby wszystkie problemy, które zaistniały w niniejszej sprawie i umożliwiłoby stronie wniesienie odwołania.

Zdaniem Sądu okoliczność ta powinna być wzięta pod uwagę przez organ podatkowy oceniając przesłanki z art. 162 O.p. albowiem problemy techniczne leżące po stronie organu zapoczątkowały problemy z prawidłowym doręczeniem decyzji.

Również pozostałe czynności pełnomocnika strony opisane przez organ nie mają cech opóźniania doręczenia decyzji. Fakt, że pełnomocnik sporządził i wysłał pismo do organu I instancji, w którym wskazał nowy adres do doręczeń w dniu 04.12.2020r. (piątek ) czyli w dniu w którym powziął wiadomość o tradycyjnej formie doręczania decyzji przez organ, świadczy wręcz o szybkości i niezwłoczności działania. To, że w następnych dniach był weekend, co przedłużyło termin doręczenia pisma, nie świadczy o celowych działaniu podatnika a jedynie o chronologii kalendarza.

Fakt, że pismo było wysłane do organu w formie papierowej a nie elektronicznej nie może obciążać pełnomocnika, skoro w tym samym dniu dowiedział się od pracownika organu, że organ ma problemy z korespondencją elektroniczną.

Całkowicie niezrozumiały jest zarzut, że pismo pełnomocnika zostało tego samego dnia nadane w placówce pocztowej zlokalizowanej w K. przy ul. [...] a zatem po sąsiedzku z Kancelarią Prawną pełnomocnika, gdzie był dotychczasowy adres do doręczeń. Oraz, że dla wprowadzenia odbiorcy (organu podatkowego) w błąd - na kopercie, w której umieszczono w/w pismo - w miejscu przeznaczonym tradycyjnie na dane adresowe nadawcy - wskazano ul. [...] w A..

Pełnomocnik po otrzymaniu informacji o zmianie sposobu doręczenia miał prawo poinformować organ o zmianie adresu do doręczeń. To, że jeszcze w tym samym dniu miał możliwość sporządzenia i wysłania pisma z placówki pocztowej zlokalizowanej niedaleko siedziby kancelarii nie oznacza, że w następnych dniach nie mógł przebywać pod innym adresem. Jeżeli zatem poinformował organ o zmianie adresu do doręczeń, logicznym jest, że na odwrocie koperty podał nowy adres.

Podnieść również należy, że organ podatkowy otrzymując pismo podatnika z 04.12.2020r. o zmianie adresu, już 7.12.2020r. (dzień otrzymania pisma) wiedział, że decyzja może być niedoręczona osobiście pełnomocnikowi i że doręczenie nastąpi w trybie art. 151 O.p. Mimo to zwlekał z udzieleniem stosownej informacji pełnomocnikowi i uwierzytelnioną kopię decyzji wysłał na nowy adres pełnomocnika za pośrednictwem operatora pocztowego dopiero w dniu 14.12.2020r. a zatem czekał 7 dni z wysłaniem decyzji.

Organ mimo posiadania stosownych instrumentów nie powiadomił niezwłocznie w formie elektronicznej pełnomocnika, iż procedura doręczenia jest już w toku. Pozwoliłoby to pełnomocnikowi podjęcie stosownych kroków w celu uruchomienia procedury odwoławczej. Nadto, w piśmie przewodnim z dnia 4 grudnia 2020r. (mimo, że jest ono odpowiedzią na pismo otrzymane w dniu 7 grudnia 2020r.) do którego załącznikiem była uwierzytelniona kserokopia decyzji, organ stwierdza, że uwierzytelniona kserokopia decyzji przesyłana jest do pełnomocnika Skarżącego na nowy adres w odpowiedzi na pismo pełnomocnika z dnia 4 grudnia 2020r., tj. czyli na pismo o zmianie adresu. W piśmie przewodnim nie ma żadnego stwierdzenia co do tego, że ta uwierzytelniona kserokopia decyzji jest przesyłana pełnomocnikowi Skarżącego jedynie w celach informacyjnych.

W ocenie Sądu nie do pogodzenia z zasadą wynikającą z art. 121 § 1 O.p., który nakazuje prowadzić postępowanie w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, jest sytuacja, w której organ, pomimo powziętej informacji o zmianie adresu pełnomocnika strony w trakcie procedury doręczenia w trybie art. 151 O.p. nie podejmuje żadnych działań w celu wyjaśnienia stronie, że pozostaje w błędnym przekonaniu o skuteczności tego zawiadomienia.

Pełnomocnik strony mógł być natomiast w usprawiedliwionym przeświadczeniu, że zawiadomienie o zmianie adresu wywoła skutek doręczenia decyzji na nowy adres albowiem w tym duchu wypowiadały się również sądy administracyjne. WSA w Warszawie uznał, że w przypadku zmiany przez pełnomocnika strony postępowania administracyjnego adresu do doręczeń, jeżeli o tym fakcie został prawidłowo powiadomiony właściwy organ, organ ten powinien ponownie doręczyć korespondencję, która nie została odebrana, na nowy (aktualny) adres podatnika (Wyrok z 20.06.2017 r., III SA/Wa 2384/16, LEX nr 2373679). Z kolei Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniu z dnia 19 kwietnia 2013 r., sygn. akt II FSK 1657/11 (LEX nr 1336899) przyjął , że zawiadomienie o nowym adresie ma wpływ na skuteczność doręczenia zastępczego jedynie wówczas, gdy organ otrzyma tę informację najpóźniej przed dniem podjęcia próby doręczenia pisma przez operatora pocztowego. W tej dacie adresat pisma może już powziąć wiadomość o jego nadejściu i ma możliwość jego odebrania i zapoznania się z jego treścią. Jego prawo do zapewnienia mu czynnego udziału w każdym stadium postępowania jest w związku z tym w pełni zabezpieczone.

W ocenie Sądu strona miała zatem prawo zakładać, że skoro organ odpowiada na pismo w sprawie zmiany adresu to znaczy, że zmianę adresu uznał za skuteczną a doręczenie na stary adres uznaje za nieskuteczne, a zatem od dnia doręczenia decyzji na stary adres w drodze fikcji doręczenia nie rozpoczyna biegu termin na wniesienie odwołania. Tym bardziej, że stanowisko takie zostało potwierdzone w wyroku tut. Sądu w sprawie Skarżącego z dnia 11 sierpnia 2021 r., w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 683/21.

Z tych względów strona uznając, że pełnomocnik działał w przekonaniu, że zmiana adresu pełnomocnika była skuteczna, w świetle przestawionych okoliczności faktycznych i prawnych uprawdopodobniła, że do uchybienia terminu doszło bez jej winy, a tym samym spełniła wymagania z art. 162 § 1 O.p., a zatem postanowienie organu II instancji odmawiające przywrócenie tego terminu narusza prawo procesowe.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzekł o uchyleniu zaskarżonego postanowienia jako wydanego z istotnym naruszeniem przepisów postępowania mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Rozstrzygając o kosztach Sąd na zasadzie art. 200 w zw. z art. 210 § 2 zdanie drugie p.p.s.a. zasądził na rzecz strony skarżącej od organu tytułem zwrotu kosztów procesu kwotę 580 zł stanowiącą uiszczony wpis od skargi oraz koszty zastępstwa procesowego.