Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 582/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-04-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ: Minister Zdrowia
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Miron, sędzia NSA Otylia Wierzbicka, asesor WSA Jakub Linkowski (spr.), Protokolant Julia Dobrzańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi M. i W. T. oraz R. i M. D. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] maja 2004 r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...] 2. zasądza od Ministra Zdrowia na rzecz M. i W. T. oraz R. i M. D. kwotę 650 zł (sześćset pięćdziesiąt) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

IV SA/Wa 582/04

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] maja 2004r. nr [...] Minister Zdrowia - po ponownym rozpatrzeniu sprawy - utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] kwietnia 2004r. nr [...], którym zaopiniował negatywnie projekt decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zespołu budynków mieszkalnych w S. przy ul. [...] i ul. [...] na dz. nr [...],[...] i [...] w strefie "A" ochrony uzdrowiskowej.

Postanowienie wydano w oparciu o art. 3 ust. 2 pkt 4 i art. 6 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o uzdrowiskach i lecznictwie uzdrowiskowym ( Dz. U. z 1966r. Nr 23, poz. 150 ze zm.) art. 60 ust. 1, art. 53 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003r. nr 80, poz. 717 ze zm.) oraz art. 106 § 1 i 5 k.p.a..

W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że planowana inwestycja jest zlokalizowana na obszarze strefy "A" ochrony uzdrowiskowej, przeznaczonej wyłącznie do prowadzenia lecznictwa uzdrowiskowego.

Minister Zdrowia wskazał, że pismem z dnia [...] września 2003r. uzgodnił zmiany w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dotyczące Dzielnicy [...], znajdującej się w strefie "A" ochrony uzdrowiskowej pod warunkiem, że w strefie "A" nie będą lokalizowane obiekty budowlane poza szpitalami uzdrowiskowymi, sanatoriami, pensjonatami i hotelami prowadzącymi działalność z zakresu lecznictwa uzdrowiskowego.

Wskazano, że zakres inwestycji nie jest zgodny z kierunkami zawartymi w projekcie planu zagospodarowania przestrzennego dzielnicy nadmorskiej

W uzasadnieniu podano, że władze administracyjne S. przygotowują nowy statut Uzdrowiska, który nawiązuje do planu zagospodarowania przestrzennego i statut ten nie przewiduje możliwości wprowadzania do strefy "A", przeznaczonej dla lecznictwa uzdrowiskowego, budownictwa jednorodzinnego, wielorodzinnego i apartamentowego.

Przeznaczenie inwestycji na mieszkania nie spełnia oczekiwań na rozwój i prawidłową działalność uzdrowiska.

Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli M. i W. T. oraz R. i M. D..

W skardze podniesiono, że zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem prawa materialnego jak też prawa procesowego tj. art. 7 i 77 k.p.a. Wskazano, że zaskarżone postanowienie zostało wydane bez wszechstronnego wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy.

Zdaniem skarżących, planowana przez nich inwestycja nie będzie miała żadnego ujemnego wpływu na środowisko.

Zabudowa mieszkaniowa będzie naturalnym uzupełnieniem bazy noclegowej uzdrowiska. Planowana zabudowa mieszkaniowa będzie uzupełniona o funkcje rekreacyjno-lecznicze.

Skarżący podkreślili, że niezasadne jest powoływanie się przez Ministra Zdrowia na nowy przygotowywany dopiero statut uzdrowiska, podczas gdy statut obecnie obowiązujący nie zawiera zakazu zabudowy mieszkaniowej w strefie "A" ochrony uzdrowiskowej. Działaniem nieprawidłowym było także powołanie się przez Ministra na własne uwagi do opracowywanego planu zagospodarowania przestrzennego, które to uwagi nie są źródłem prawa.

W odpowiedzi na skargę Minister Zdrowia wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

W sprawie niniejszej nastąpiło takie naruszenie prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W myśl ogólnych zasad postępowania administracyjnego, organy administracji powinny podejmować wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy (art. 7 kpa) i w tym celu obowiązane są w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 kpa), a następnie ocenić na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 kpa), zaś wynik tej oceny powinien znaleźć prawidłowe odzwierciedlenie w uzasadnieniu orzeczenia (art. 107 § 1 i 3 kpa).

Tymczasem w niniejszej sprawie podjęte przez organ administracji rozstrzygnięcie, w zestawieniu ze zgromadzonym materiałem dowodowym i zaprezentowanym uzasadnieniem budzą poważne wątpliwości.

Organ w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia stwierdził, że planowana inwestycja narusza statut uzdrowiska S., nie wskazując jednocześnie, na czym to naruszenie polega.

Okoliczność, iż lokalizacja wszelkich obiektów budowlanych w strefie "A" jest czynnością zastrzeżoną zgodnie z § 3 statutu uzdrowiska nie oznacza, iż inwestycja polegająca na budowie budynków mieszkalnych narusza ten statut.

Za całkowicie zasadny uznać należy podniesiony w skardze zarzut, że Minister Zdrowia w zaskarżonym postanowieniu powołał się nie na przepisy obowiązujące, ale również takie, które jeszcze nie weszły w życie.

Wskazanie przez organ naczelny, że zakres planowanej inwestycji nie jest zgodny z kierunkami zawartymi w projekcie planu zagospodarowania przestrzennego dzielnicy nadmorskiej oraz z przygotowywanym nowym statutem uzdrowiska Ś. jak też z pismem Ministra Zdrowia z dnia [...] września 2003r. uzgadniającym zmiany w planie zagospodarowania przestrzennego (nieobowiązującym w dacie wydania zaskarżonego postanowienia), uznać należy, za naruszenie zawartej w art. 6 k.p.a. zasady praworządności.

Zgodnie z tą zasadą organy administracji państwowej działają na podstawie przepisów prawa Oznacza to działanie jedynie w oparciu o obowiązującą normę prawną (w tym normę prawa miejscowego) oraz prawidłowe ustalenie znaczenia tej normy.

Wydając postanowienie odmawiające uzgodnienia lokalizacji inwestycji organ miał obowiązek wykazać, że odmowa jest zasadna z uwagi na treść przepisów obowiązujących (np. obowiązującego statutu uzdrowiska) nie zaś powoływać się na treść projektu statutu lub projektu planu zagospodarowania przestrzennego.

W ocenie Sądu, stwierdzone naruszenia przepisów postępowania mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.

O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).