Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 52/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-07-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie: WSA Krystyna Daniel (spr.) WSA Piotr Głowacki Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lipca 2007 r. sprawy ze skargi Konsorcjum Inwestycyjnego [...] Spółki z o.o. w K. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] 2005 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala


UZASADNIENIE

Sygn.. akt II SA/Kr 52/06

UZASADNIENIE

Prezydent Miasta K. decyzją z [...].08. 2005 r. znak: [...] na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z 7.07. 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.) oraz art. 104 k.p.a. odmówił zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę inwestorowi Konsorcjum "A" Spółce z o.o. w K.

W uzasadnieniu organ l instancji wskazał, że inwestor - Konsorcjum "A" Sp. z o.o. w K. złożył w dniu 28.06. 2005 r. wniosek o wydanie decyzji pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym i usługami nr "1", infrastrukturą techniczną obsługą komunikacyjną zlokalizowanego przy ul. [...], na działkach [...] obr. [...] w K.

Postanowieniem z [...].08. 2005 r., znak: [...] nałożono na inwestora obowiązek uzupełnienia złożonych dokumentów w terminie 14 dni od daty jego otrzymania, ale tego obowiązku inwestor nie wykonał (co wynika również z pisma pełnomocnika inwestora z 25. 08. 2005 r.) tj.:

1. nie doprowadził projektu budowlanego do zgodności z wnioskiem, w związku, ze zmianą jego zakresu w dniu 29.07. 2005 r. i 25.08. 2005 r. (z projektu budowlanego nie zostały wypięte projekty przyłączy wód.-kań. w części opisowej i rysunkowej oraz w projekcie zagospodarowania terenu w legendzie nie opisano jakie uzbrojenie terenu nie podlega zatwierdzeniu),

2. nie przedłożył zawiadomienia o przyjęciu dokumentacji geologiczno - inżynierskiej z WGKiOŚ UMK,

3. nie przedłożył uzupełnionego projektu budowlanego, zgodnego z decyzją o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu z [...].07. 2003 r. w zakresie:

a. powierzchni sprzedażowej - w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu określono powierzchnię sprzedażową na około 1500 m2 dla całego zespołu mieszkalno - komercyjnego, a zostało zbilansowane przez projektanta dla trzech obiektów łącznie 576 m2, co jest niezgodne z wydaną decyzją WZiZT; b. maksymalnej wysokości projektowanego budynku - w w/w decyzji WZiZT określono, że dla zachowania ładu przestrzennego w danym rejonie oraz uwzględniając charakter istniejącej zabudowy przyjęto maksymalną wysokość projektowanych budynków na 8 kondygnacji naziemnych z sugestią stopniowego obniżania wysokości od strony obiektów Szpitala [...]

Tymczasem w przedłożonym projekcie budowlanym część południowa budynku składa się z 9 kondygnacji, której 9-tą kondygnację stanowią komórki lokatorskie. Natomiast część północna budynku posiada 10 kondygnacji naziemnych, gdzie 7 i 8 oraz 9 i 10 kondygnację stanowią mieszkania dwupoziomowe, których drugie poziomy zwane zostały "antresolami", posiadają wykonane otwory w stropach.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosło Konsorcjum "A" Sp. z o. o. w K., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia budowlanego na przedmiotowa inwestycję. Odwołujący wskazał, że doprowadził projektu budowlanego do zgodności z wnioskiem poprzez wskazanie, jakie uzbrojenie terenu nie podlega zatwierdzeniu we wnioskowanej decyzji, gdyż na załączonej do projektu budowlanego planszy zaznaczono przebieg wszystkich - uzgodnionych przez ZUDP - sieci, przy czym przy sieci wodociągowej i przyłączach wód.-kań. umieszczono zapis "sieć wodociągowa i przyłącza wód.-kań. objęte odrębną decyzją". Odwołujący podał również, że przedłożył dokumentację geologiczno-inżynierską opieczętowaną pieczęcią WGKiOś, na której znajduje się poświadczona przez inspektora WGKiOŚ informacja, o przyjęciu przedmiotowej dokumentacji zastrzeżeń (zawiadomieniem z 22.06. 2003 r., znak [...]).

Odwołujący nie zgodził się natomiast z zarzutem, że przedmiotowy projekt budowlany jest niezgodny z decyzją o WZiZT z [...].07. 2003 r. Podniósł, że przedmiotowa decyzja stanowi, iż "projektowana inwestycja polegać będzie na realizacji zespołu trzech budynków mieszkalnych wielorodzinnych z usługami w parterach o przewidywanej powierzchni sprzedażowej ok. 1500 m2 Zgodnie z ustalonymi warunkami zabudowy funkcja ta ma rację bytu jedynie na parterach budynków w wielkości około 1500 m2. Podniósł, że część parteru wszystkich budynków realizowanych w oparciu o wskazaną powyżej decyzję o WZiZT pełni funkcję garażową i konieczne jest zapewnienia wymaganego w ustaleniach współczynnika 1 miejsce postojowe na 1 mieszkanie/lokal usługowy. W związku z tym brak jest realnej możliwości zaprojektowania na parterach budynków 1500 m2 powierzchni sprzedażowej. Nadto wskazał, że w decyzji o WZiZT wielkość powierzchni sprzedażowej określono w sposób nieostry ("około 1500 m kw."), co jest równoznaczne z tym, iż określony w ten sposób parametr nie może być skutecznie egzekwowany. Zarazem odwołujący nie zgodził się zarzutem, że wysokość projektowanego budynku nr "1" (pozostałe: nr "2" i "3" zostały zrealizowane) jest niezgodna z ustalenia decyzji o WZiZT. Podniósł że w/w decyzja nie określa maksymalnej tj. wskazanej w metrach wysokości budynków, ani wysokości poszczególnych kondygnacji, pozostawiając w tym zakresie swobodę inwestorowi. Podkreślił, że objęty przedmiotowym postępowaniem budynek nr "1" został zaprojektowany jako budynek o 8 kondygnacjach - w tym od strony południowej powyżej 8 kondygnacji znajdują się komórki lokatorskie, a od strony północnej kondygnacje 7 i 8 zawierają antresole, a sam budynek znajduje się na osi z 10-kondygnacyjnym budynkiem po przeciwnej stronie ul. [...]. Takie ukształtowanie wysokości przedmiotowego budynku nr "1" harmonizuje z budynkami nr "2" i "3" oraz z zabudową zlokalizowaną po przeciwnej stronie ul. [...]. Wskazał, że umożliwia to spełnienie - co prawda niewiążącego bezwzględnie - zapisu decyzji o WZiZT odnoszący się do wysokości budynków tj. "sugerując stopniowe obniżenie wysokości od strony obiektów szpitala". Kwestionując zarzut, że "przedstawiony do zatwierdzenia projekt obejmuje budowę budynku o 10 kondygnacjach z obniżeniem wysokości od strony południowej do 9 kondygnacji", wskazał, że zgodnie z § 3 pkt. 16 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04. 2002 r. o warunkach technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, przez kondygnację należy rozumieć poziomą nadziemną lub podziemną część budynku, zawartą między górną powierzchnią stropu lub warstwy wyrównawczej na gruncie a górną powierzchnią stropu lub stropodachu znajdującego się nad tą częścią, w tym poddasze z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi oraz poziomą część budynku stanowiącą przestrzeń na urządzenia techniczne, mającą wysokość w świetle nie mniej niż 2,0 m, z wyjątkiem nadbudówek ponad dachem, takich jak maszynownia dźwigu, centrala wentylacyjna, klimatyzacyjna lub kotłownia gazowa. Oznacza to, iż kondygnacją nie jest poddasze z pomieszczeniami, które nie są przeznaczone na pobyt ludzi, a taką funkcję pełnią - zlokalizowane na poddaszu - komórki lokatorskie. Wskazał, że stosownie do w § 3 pkt. 19 cyt. rozporządzenia przez antresolę należy rozumieć górną część kondygnacji lub pomieszczenia znajdującą się nad przedzielającym je stropem pośrednim o powierzchni mniejszej od powierzchni tej kondygnacji lub pomieszczenia, nie zamkniętą przegrodami budowlanymi od strony wnętrza, z którego jest wydzielona. Odnosząc powyższe do przedmiotowego projektu budynku nr "1" wskazał, że powierzchnie znajdujące się w obrębie mieszkań na 7 i 8 kondygnacji spełniają wszystkie warunki kwalifikujące je jako antresole tzn. jest to górna część kondygnacji lub pomieszczenia znajdująca się nad przedzielającym je stropem pośrednim (warunek 1), jest to powierzchnia mniejsza od powierzchni kondygnacji lub pomieszczenia (warunek 2), jest to powierzchnia niezamknięta przegrodami budowlanymi od strony wnętrza, z którego jest wydzielona (warunek 3). Wskazał również na definicję antresoli zawartą w normie PN-ISO 6707, zgodnie z którą antresola to pośrednia, częściowa kondygnacja wewnątrz wysokiej kondygnacji o powierzchni mniejszej od dolnej części kondygnacji i niezamknięta ścianą (lub inną przegrodą budowlaną) od strony wnętrza tej kondygnacji.

Wojewoda [...] decyzją z 27.10. 2005 r. znak: [...] na podstawie art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 3 ustawy z 7.07.1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016, ze zm.) oraz na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 w zw. z art. 104 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że jak wynika z akt sprawy wniosek z 28.06. 2005 r., o zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę złożony został przez inwestora - Konsorcjum "A" Sp. z. o. o. w K., który złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, natomiast decyzja Prezydenta M. K. znak: [...] z [...].07. 2003 r. o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji została wydana na wniosek osoby fizycznej tj. K.H. Z załączonych akt sprawy nie wynika czy decyzja ta została przeniesiona na rzecz innej osoby. Organ odwoławczy uznał, że ponieważ przedmiotowa decyzja o WZiZT została wydana na rzecz osoby fizycznej, pozwolenie na budowę nie może być udzielone dla innej osoby, w tym wypadku osoby prawnej - Konsorcjum "A" Sp. z o.o.

Nadto organ odwoławczy uznał, że przedstawiony projekt budynku nr "1" jest niezgodny z ustaleniami wyżej w/wj decyzji o WZiZT, które w pkt 5.1 określiły gabaryty projektowanych obiektów tj. nr "2", "3" i "1" (w celu zachowania ładu przestrzennego z uwzględnieniem charakteru istniejącej w sąsiedztwie zabudowy) i podawały dopuszczalną maksymalną ich wysokość do 8 kondygnacji naziemnych, z sugestią stopniowego obniżania wysokości od strony obiektów szpitala przy ul. [...], oraz realizacji budynków mieszkalnych wielorodzinnych z usługami w parterach o przewidywanej powierzchni sprzedażowej ok. 1500 m . Jak wynika z załączonego do przedmiotowego wniosku projektu budowlanego, nie można uznać, że projektowany, wielorodzinny budynek mieszkalny nr "1" posiada jedynie 8 kondygnacji naziemnych. Wprawdzie nad niektórymi mieszkaniami - wg projektu 6 i 7 piętra, zaprojektowane zostały antresole, jednakże część budynku posiada więcej niż 8 kondygnacji naziemnych. Wg rys. rzutu antresoli 6 piętra w osiach 5-6, oraz 13-22, znajdują się pomieszczenia, które nie stanowią antresoli, zatem stanowią odrębną 8 kondygnację. Ponad tymi pomieszczeniami znajduje się następna, ale już 9 kondygnacja, natomiast (na poziomie antresoli 7 piętra) w osiach 5-6 jest to już 10 kondygnacja naziemna.

Odnosząc się do zarzutów podnoszonych w odwołaniu stwierdzono, iż zamierzenie objęte projektem budowlanym narusza warunek nie przekroczenia maksymalnej wysokości 8 kondygnacji dla terenu przedmiotowej inwestycji.

Organ odwoławczy wskazał również, że jak wynika z bilansu powierzchni usług sporządzonego przez projektanta dla całego zespołu trzech budynków mieszkalnych wielorodzinnych nie zostanie zapewniona zapisana warunkami zabudowy przewidywana powierzchnia sprzedażowa usług wynosząca ok. 1500 m2. Projektowany w III etapie inwestycji budynek mieszkalny wielorodzinny nr "1" ma zaprojektowane jedynie 47 m2 powierzchni użytkowej usług, co łącznie z etapami l i II (budynek nr "2" i "3") stanowi łącznie 576 m2 powierzchni usług tj. około 40 % przewidywanej w decyzji o WZiZT powierzchni usług.

Skargę od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 30.11. 2005 r. wniosło Konsorcjum "A" Sp. z o. o. w K., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu l instancji. Strona skarżąca w skardze powtórzyła zarzuty i argumenty zawarte w odwołaniu w zakresie dotyczącym niezgodności przedłożonego projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o WZiZT, odnoszącymi się do maksymalnej wysokości projektowanego budynku oraz zbilansowanej pow. sprzedażowej ustalonej dla zespołu trzech budynków. Nadto skarżący wskazał, że załączona do wniosku o pozwolenie na budowę decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z [...].07. 2003 r. została wydana w trybie przepisów ustawy z 7.07. 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, która to ustawa nie przewidywała możliwości przeniesienia decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu na inny podmiot i nie nakładała takiego obowiązku. Skarżący podniósł natomiast, że w związku ze stanowiskiem prezentowanym w doktrynie dopuszczalne jest wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę inwestorowi, który do wniosku dołączył decyzję ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania wydaną dla innego podmiotu, ponieważ z charakteru decyzji ustalającej WZiZT, która jedynie informuje o dopuszczalnych warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wynika że osoba jej adresata nie ma wpływu na treść rozstrzygnięcia.

Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie w całości, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie w dniu 25.07. 2007 r. skarżący podtrzymał w całości swoje stanowisko .

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z 30.08. 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i 3 p.p.s.a.). W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a.

W wyniku dokonanej kontroli należy stwierdzić, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie ponieważ w niniejszej sprawie organy administracji nie naruszyły przepisów postępowania administracyjnego oraz przepisów prawa materialnego w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu l instancji.

Stosownie do art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z 7.07. 1994 r. - Prawo budowlane, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza m. in: zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku planu, a także wymagania ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z 27 kwietnia 2000 r. - Prawo ochrony środowiska, natomiast stosownie do ust. 3 - w razie stwierdzenia naruszeń w zakresie określonym w ust. 1 właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.

W zw. z powyższym, w niniejszej sprawie organ budowlany przed wydaniem decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na budowę zobowiązany był sprawdzić czy spełnione zostały m. in. wymogi zawarte w przepisie art. 35 ust. 1 pkt. 1 cyt. ustawy. Należy podkreślić, że negatywny wynik ustaleń organu co do zgodności przedstawionego do zatwierdzenia projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego) właściwie uniemożliwia wydanie pozytywnej decyzji w tym zakresie.

Na wstępie należy stwierdzić, że Sąd nie podzielił poglądu organu odwoławczego, że pozwolenie na budowę przedmiotowej inwestycji nie może być udzielone stronie skarżącej tj. Konsorcjum "A" Sp. z o.o. w K. ponieważ decyzja o WZiZT dla przedmiotowej inwestycji została wydana na wniosek innego podmiotu tj. K.H., a z załączonych akt nie wynika, aby dokonano jej przeniesienia na inwestora. Tym samym Sąd uznał za trafny pogląd strony skarżącej, że decyzja o WZiZT ma charakter przedmiotowy i jej celem jest zagwarantowanie ładu przestrzennego w związku z czym osoba adresata decyzji nie ma istotnego znaczenia.

Oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy należy stwierdzić, że przestawiony przez inwestora tj. Konsorcjum "A" Sp. z o.o. w K. w dniu 28. 06. 2005 r. , wraz z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę, projekt budowlany budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym i usługami, infrastrukturą techniczną, obsługą komunikacyjną - etap III, zlokalizowanego przy ul. [...]., na działkach [...] obr [...] w K., nie jest zgodny z ustaleniami zawartymi w decyzji Prezydenta M. K. z [...].07. 2003 r. znak: [...] o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji. W szczególności przedstawiony przez inwestora projekt budowlany narusza ustalenia w/w. decyzji o WZiZT dotyczące:

1. powierzchni sprzedażowej przewidzianej dla trzech obiektów

obejmujących łącznie trzy budynki mieszkalne tj. już wybudowane

budynki mieszkalne wielorodzinne nr "2" i "3" oraz projektowanego

budynek nr "1" oraz

2. ustalenia dotyczące maksymalnej wysokości projektowanego

budynku "1".

Odnosząc się do kwestii powierzchni sprzedażowej trzeba wskazać, że w przedmiotowej decyzji o WZiZT zbilansowana powierzchnia dla zespołu trzech budynków: nr "2" i "3" i projektowanego "1" została określona na "około 1500 m kw.". podczas gdy w projekcie obejmującym budynek nr "1" na powierzchnię sprzedażową przewidziano tylko 47 m kw., przy czym jak wynika z projektu łączna, zbilansowana pow. sprzedażowa dla wszystkich trzech wynosi 576 m kw. Oznacza to że powierzchnia ta stanowi tylko 38% pow. ustalonej w decyzji o WZiZT. Ustalenia te nie są kwestionowane przez inwestora jakkolwiek podnosi on, że odstępstwo od ustaleń i w konsekwencji zmniejszenie o ok. 2/3 pow. sprzedażowej umożliwiło spełnienie innego wymogu narzuconego w warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu tj, zagwarantowania funkcji garażowej (1 miejsce postojowe na 1 mieszkanie/lokal usługowy). W ocenie Sądu takie działanie inwestora nie zasługuje na aprobatę ponieważ inwestor jest obowiązany w każdym przypadku uwzględniać w projekcie budowlanym wszystkie wymogi zawarte w decyzji o WZiZT. Nie można się zgodzić ze skarżącym, który podnosi, że nieostre ustalenie wymaganej pow. sprzedażowej na. "około 1500 m kw" oznacza, iż nie może być ono egzekwowane oraz, że organ posługując się tym pojęciem "w istocie nie przywiązuje wielkiej uwagi do tego parametru". W ocenie Sądu powyższy pogląd jest błędny ponieważ pojęcie "około" wskazuje wyraźnie na przybliżony charakter określonego parametru miary, dopuszcza możliwość dokonania odstępstw od wskazanego parametru zarówno w kierunku jego pomniejszenia lub powiększenia, odstępstwa te jednak muszą oscylować w pobliżu wskazanej wartości. Trzeba stwierdzić, że odstępstwo redukujące tak ustaloną pow. o około 60 % nie może być uznane za spełnienie wymogu ustalonego w warunkach zabudowy. Odnosząc się natomiast do kwestii lokalizacji garaży trzeba wskazać, że wg ustaleń przyjętych w WZiZT powinny być one lokowane w przyziemiu przedmiotowego zespołu trzech budynków.

Odnosząc się do drugiego kwestii, trzeba stwierdzić, że stosownie do ustaleń przedmiotowej decyzji o WZiZT maksymalna wysokość wszystkich trzech budynków, więc także projektowanego budynku nr "1", została ustalona na 8 kondygnacji naziemnych. Co więcej ustalenia przewidują "stopniowe obniżenie wysokości od strony obiektów szpitala" co oznacza, że organ - w sposób w tym przypadku niewiążący - wskazuje na zasadność stopniowego zmniejszenia wysokości projektowanych budynków poniżej 8 kondygnacji naziemnych, natomiast brak jakichkolwiek sugestii, że ustalona jako maksymalna wysokość 8 kondygnacji mogłaby być podwyższana. W związku z tym nie można uznać argumentacji przedstawionej w skardze, że realizacja budynku nr "1" o wys. 31 m jest zgodna z w/w zaleceniem stopniowego obniżania wysokości realizowanych obiektów, tym bardziej, że zrealizowany 8- kondygnacyjny budynek nr "2" ma 24,5 m wysokości. W ocenie Sądu, zgodnej z ustaleniami organów l i II instancji, w przedłożonym projekcie budynek objęty niniejszym postępowaniem od strony północnej posiada 10 kondygnacji, a od strony południowej 9 kondygnacji. Co prawda skarżący zarzuca organom obu instancji, iż w sposób nieuprawniony przyjęły, że projektowany budynek posiada 10 kondygnacji podczas gdy jest to budynek posiadający 8 kondygnacji, w tym 7 i 8 kondygnacje posiadają antresole, to jednak w ocenie Sądu zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie. W szczególności nie można się zgodzić, że dodatkowe kondygnacje stanowią antresole tj. stosownie do treści § 3 pkt. 19 rozporządzenia Min. Infrastruktury z 12.04. 2002 r. o warunkach technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie są to górne części kondygnacji lub pomieszczenia znajdujące się nad przedzielającym je stropem pośrednim o pow. mniejszej od powierzchni tej kondygnacji lub pomieszczenia, niezamkniętą przegrodami budowlanymi od strony wnętrza, z którego jest wydzielona ponieważ z rysunkowej części przedłożonego projektu wynika, iż są to pomieszczenia, które nie spełniają wszystkich w/w wymogów kwalifikacyjnych przewidzianych dla antresoli, w tym przede wszystkim nie mogą być uznane za "górne części kondygnacji", stanowią bowiem, samodzielną, odrębną kondygnację o wysokości przewidzianej dla kondygnacji stosownie do § 3 pkt. 16 cyt. rozporządzenia. Przykładowo antresola dla 6 kondygnacji w niższej części i budynku nr "1" ma 2,62 m wysokości, natomiast kondygnacja z którą jest połączona otworem w suficie ma również wys. 2.62 m. (rys. projektu: etap III - budynek nr "1", przekrój 3-3). Należy dodać, że sam skarżący wskazując, że wysokość projektowanego budynku nr "1" wynosi ok. 31 m, podczas gdy zrealizowany już ośmiokondygnacyjny budynek nr "2" ma 24,5 m wysokość, faktycznie przyznaje, iż projektowany budynek jest wyższy o dwie dodatkowe kondygnacje. Niezasadny jest również pogląd skarżącego, że wskazany w WZiZT wymóg "zharmonizowania planowanej inwestycji z wielorodzinną zabudową zrealizowaną po przeciwnej stronie ul. [...].", gdzie znajduje się m. in. 10-cio kondygnacyjny budynek uzasadnia zwiększenie wysokości projektowanego budynku o dwie kondygnacje. Ustalenia dotyczące dostosowania projektowanego budynku do już istniejącej zabudowy po drugiej stronie ul. [...]. nie mają charakteru jednoznacznie wiążącego, a nadto wskazania te dotyczą "formy architektonicznej i układu zabudowy" co stanowi znacznie szerszą kategorię i nie może być redukowane jedynie do jednego wymiaru tj. wysokości, tym bardziej, że z jednoznacznie wiążących ustaleń wynika, iż projektowany budynek może mieć maksymalnie 8 kondygnacji.

Na koniec należy podkreślić, że ustalenia zawarte w decyzji o warunkach zabudowy stanowią parametry, których inwestor nie może pominąć, zmienić ani w inny sposób zmodyfikować w projekcie budowlanym, co wynika z treści cyt. art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. W przypadku stwierdzenia niedochowania przez inwestora wymogów wynikających z WZiZT organ, stosownie do cyt. art. 35 ust. 3 nakłada na inwestora postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia. W niniejszej sprawie organ l instancji postanowieniem z [...].08. 2005 r. nałożył taki obowiązek na stronę skarżącą, która jednak w/w niezgodności nie usunęła.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.