Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2283/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2023-05-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6254 Usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych
Hasła tematyczne: Telekomunikacja
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 par. 1-2
journal: Dz.U. 2022 poz 2492
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - t.j.
article: art. 134 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 96, art. 97, art. 98, art. 99, art. 2 pkt 27, art. 1 ust. 1 pkt 2, 4, 6, art. 10 ust. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 1489
law: Ustawa z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne - tekst jedn.
journal: Dz.U.UE.L 2002 nr 108 poz 51 art. 13 ust. 3
law: DYREKTYWA 2002/22/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z  sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywa o usłudze powszechnej)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Sałek Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędzia WSA Urszula Wilk (spr.) Protokolant ref. staż. Anna Jóźwiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 maja 2023 r. sprawy ze skargi C. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty udziału w pokryciu dopłaty w 2009 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] października 2018 r. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej: "Prezes UKE", "organ") utrzymał w mocy własna decyzję z [...] grudnia 2017 r., którą na podstawie art. 98 ust. 3 ustawy z 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1907, z późn. zm.; dalej: "Pt", w związku z art. 104 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257; dalej: "k.p.a."), w związku z art. 206 ust. 1 Pt ustalił kwotę udziału w pokryciu dopłaty do kosztów świadczenia w 2009 roku:

udogodnień dla osób niepełnosprawnych, z wyłączeniem aparatów publicznych przystosowanych dla osób niepełnosprawnych, w kwocie 1 826 517,00 zł,

usługi publicznych aparatów samoinkasujących, w kwocie 61 324 043,64 zł, wchodzących w skład usługi powszechnej świadczonej przez [...] S.A. (aktualnie: [...] S.A.), przyznanej decyzją Prezesa UKE z 24 maja 2011 r., znak: [...], utrzymaną w mocy decyzją Prezesa UKE z 6 września 2011 r., znak: [...], zwanej dalej "Dopłatą 2009", w wysokości 1 713 528,96 zł dla spółki [...] S.A. jako przedsiębiorcy telekomunikacyjnego obowiązanego do udziału w pokryciu tej dopłaty.

Decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Decyzją z [...] września 2011 r. [...] Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej utrzymał w mocy własną decyzję z [...] maja 2011 r. o przyznaniu [...] S.A. (obecnie [...] S.A.) Dopłaty 2009 w wysokości 63 150 560,64 zł, tj. do kosztów świadczenia w 2009 roku:

- udogodnień dla osób niepełnosprawnych, z wyłączeniem aparatów publicznych przystosowanych dla osób niepełnosprawnych, w kwocie 1 826 517,00 zł;

- usługi publicznych aparatów samoinkasujących, w kwocie 61 324 043,64 zł.

Następnie decyzją z [...] czerwca 2017 r. ([...]) Prezes UKE uchylił w części swoją decyzję z [...] stycznia 2017 r. ([...]) (w przedmiocie ustalenia przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2009 oraz ustalenia na poziomie 0,1429178234% jednolitego wskaźnika procentowego udziału przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2009 i orzekł co do istoty sprawy w ten sposób, że:

- ustalił przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2009, w tym [...] S.A., umorzył w części, na podstawie art. 105 § 1 kpa, postępowanie administracyjne ustalające przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2009 oraz utrzymał w mocy decyzję z [...] stycznia 2017 r. w pozostałym zakresie, tj. w zakresie pkt 2, dotyczącego ustalenia jednolitego wskaźnika procentowego udziału przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w Dopłacie 2009.

Z kolei pismem z 8 września 2017 r. Prezes UKE zawiadomił Skarżącą o wszczęciu postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie, tj. w sprawie ustalenia kwoty udziału Skarżącej w pokryciu Dopłaty 2009. W toku postępowania do akt sprawy włączono wymienione wyżej decyzje Prezesa UKE (z [...] maja 2011 r., [...] września 2011 r., [...] stycznia 2017 r. i [...] czerwca 2017 r.)

Decyzją z [...] grudnia 2017 r. Prezes UKE ustalił kwotę udziału w pokryciu Dopłaty 2009 w wysokości 1 713 528,96 zł dla Skarżącej jako przedsiębiorcy telekomunikacyjnego obowiązanego do udziału w pokryciu tej dopłaty,

Skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Opisaną na wstępie decyzją z [...] października 2017 r. Prezes UKE utrzymał w mocy swoją decyzję z [...] grudnia 2017 r.

Prezes UKE, powołując się na art. 96 – art. 99 Pt, wskazał, że w pierwszej kolejności wydał decyzję przyznającą Dopłatę 2009 ustalając jej wysokość, następnie wydał decyzję, w której ustalił przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2009 oraz wysokość jednolitego wskaźnika procentowego udziału przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2009, natomiast decyzjami wydanymi w niniejszej sprawie ustalił indywidualną kwotę udziału w Dopłacie 2009 dla Skarżącej jako jednego z przedsiębiorców telekomunikacyjnych zobowiązanych do udziału w Dopłacie 2009, określonych w decyzji z [...] czerwca 2017 r.

Powołując się na art. 98 ust. 2 Pt, Prezes UKE stwierdził, że proporcjonalność kwoty udziału w pokryciu dopłaty jest osiągana przez zastosowanie jednolitego wskaźnika procentowego udziału w pokryciu dopłaty i odniesienie go do wysokości przychodów indywidualnego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego z tytułu wykonywania działalności telekomunikacyjnej w danym roku kalendarzowym, za który dopłata jest przyznawana.

Organ wskazał, że decyzją z [...] czerwca 2017 r. ustalono, że Skarżąca osiągnęła w 2009 r. przychody z tytułu działalności telekomunikacyjnej w wysokości 1198 961 000 zł. W związku z tym Prezes UKE ustalił, że po pomnożeniu tej kwoty przez jednolity wskaźnik procentowy udziału przedsiębiorców obowiązanych do udziału w Dopłacie 2009 uzyskuje się wartość 1 713 528,96 zł, będącą kwotą udziału Skarżącej w pokryciu Dopłaty 2009.

Prezes UKE wywodził, że przedmiotem niniejszego postępowania nie jest kwestia ustalenia działalności telekomunikacyjnej Skarżącej ani wysokości przychodów z Skarżącej z tej działalności bowiem kwestia ta została już ustalona w postępowaniu zakończonym decyzją z [...] czerwca 2017 r. Stwierdził, że decyzja wydawana w niniejszej sprawie jest konsekwencją rozstrzygnięć dotyczących przyznania Dopłaty 2009 oraz ustalenia przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu tej dopłaty i jednolitego wskaźnika procentowego udziału wszystkich przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu tej dopłaty (który to wskaźnik został ustalony jako iloraz wysokości Dopłaty 2009 i sumy przychodów z tytułu działalności telekomunikacyjnej w 2009 r. wszystkich przedsiębiorców zobowiązanych do udziału w Dopłacie 2009. Prezes UKE stwierdził, że wysokość przychodu Skarżącej została ustalona w decyzji z [...] czerwca 2017 r. w chwili, gdy Prezes UKE kwalifikował ją do grona przedsiębiorców zobowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2009. Uznał ponadto, że każdy przedsiębiorca telekomunikacyjny, bez względu na rodzaj prowadzonej przez niego działalności telekomunikacyjnej (nie tylko działalności związanej ze świadczeniem usługi powszechnej), jest obowiązany do udziału w dopłacie, chyba że jego przychody z działalności telekomunikacyjnej w roku kalendarzowym, za który przysługuje dopłata, nie przekroczyły lub były równe kwocie 4 mln złotych.

Skarżąca wniosła skargę na decyzję Prezesa UKE z [...] października 2018 r., zaskarżając to rozstrzygnięcie w całości.

Decyzji tej zarzuciła:

naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy:

art. 98 ust. 3 Pt (w brzmieniu obowiązującym od dn. 14 stycznia 2006 r.);

art.107 § 1 i § 3 kpa zw. z art. 206 ust. 1 Pt;

art. 80 k.pa w zw. z art. 206 ust. 1 Pt;

art. 77 § 4 i art. 10 § 1 kpa w zw. z art. 206 ust. 1 Pt;

art. 8 kpa w zw. z art. 206 ust. 1 Pt;

art. 15 w zw. z art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 kpa i w zw. z art. 206 ust. 1 Pt;

art. 11 kpa w zw. z art. 206 ust. 1 Pt;

art. 97 § 1 pkt 4 kpa w zw. z art. 206 ust. 1 Pt.

naruszenie przepisów prawa materialnego:

art. 95 ust. 1 i art. 98 ust. 3 Pt w zw. z art. 1, art. 21 ust. 1 pkt 2 i art. 3 pkt 8 Ordynacji podatkowej (bez względu na brzmienie tej ustawy) przez błędna wykładnię polegającą na: 1/przyjęciu, iż art. 95 ust. 1 i art. 98 ust. 3 Pt dotyczą "należności budżetu państwa", 2/ pominięciu w wykładni art. 1, art. 21 ust. 1 pkt 2 art. 3 pkt 8 Ordynacji podatkowej definicji legalnej zawartej w art. 3 pkt 8 Ordynacji podatkowej;

art. 98 ust. 3 Pt w zw. z art. 2 § 2 i art. 4 i art. 5 i art. 68 § 1 i art. 21 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej (w brzmieniu obowiązującym do dn. 1 stycznia 2014 r.) przez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na zaniechaniu ich zastosowania pomimo tego, że decyzja w przedmiocie ustalenia kwoty udziału w pokryciu dopłaty za 2009 r. mogła być wydana (i doręczona stronie) tylko do upływu dn. 31 grudnia 2013 r., a decyzje takie Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej wydał w dn. [...] grudnia 2017 r. i w dn. [...] października 2018 r.,

art. 98 ust. 3 w zw. z art. 2 pkt 27 Pt (w brzmieniu do 21 stycznia 2013 r. i w brzmieniu od dn. 21 stycznia 2013 r.) - polegającego na pominięciu w wykładni art. 98 ust. 3 Pt definicji legalnej pojęcia "przedsiębiorca telekomunikacyjny" definicji legalnej tego pojęcia, którą zawierał i zawiera art. 2 pkt 27 Pt, czego konsekwencją jest błędny pogląd organu administracji, iż przesłanką zastosowania art. art. 98 ust. 3 Pt jest to:

"(...) czy dany podmiot został uznany decyzją Prezesa UKE wydaną na podstawie art. 98 ust. 1 i 2 Pt (w niniejszym przypadku Decyzją), za przedsiębiorcę telekomunikacyjnego zobowiązanego do udziału w dopłacie.''

art. 98 ust. 3 w zw. z art. 2 pkt 27 Pt (w brzmieniu obowiązującym do 21 stycznia 2013 r. i w brzmieniu obowiązującym od dn. 21 stycznia 2013 r.) w zw. z art. 13 w zw. z motywem (23) dyrektywy 2002/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dn. 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywa o usłudze powszechnej), przez niewłaściwie zastosowanie art. 98 ust. 3 w zw. z art. 2 pkt 27 Pt, polegające na ich zastosowaniu pomimo tego, że skarżący nigdy nie działał, ani nie działa na rynku świadczenia usługi powszechnej;

art. 98 ust. 3 Pt przez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na jego zastosowaniu w znaczeniu normatywnym na czas wydania zaskarżanej decyzji, a nie w znaczeniu normatywnym w 2009 r., to jest w znaczeniu normatywnym prawnie relewantnym dla faktów zaistniałych w 2009 r.;

art. 98 ust. 3 Pt polegającego na wszczęciu postępowania, jego prowadzeniu oraz na wydaniu w tym postępowaniu merytorycznej decyzji pomimo braku ustalenia kwoty "dopłaty" - przy ustaleniu jedynie części/fragmentu dopłaty.

Skarżąca wniosła o wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z [...] grudnia 2017 r., a także o zasądzenie na jej rzecz kosztów postepowania.

W obszernym uzasadnieniu skargi przedstawiono argumenty na poparcie przytoczonych zarzutów.

W odpowiedzi na skargę Prezes UKE wniósł o jej oddalenie

Postanowieniem z 24 stycznia 2019 r. Sąd zawiesił postępowanie, uznając że jego wynik zależy od rozstrzygnięcia w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1736/17, w której wyrokiem z 10 kwietnia 2018 r. Sąd oddalił skargę na decyzję Prezesa UKE z 27 czerwca 2017 r., w której ustalono przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w Dopłacie 2009 oraz ustalono jednolity wskaźnik procentowego udziału przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w tej dopłacie.

Wyrokiem z 29 listopada 2022 r., sygn II GSK 942/19 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargi kasacyjne od wyroku z 10 kwietnia 2018 r.

Postanowieniem z 16 stycznia 2023 r. Sąd podjął zawieszone postępowanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, kontrola ta, stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 259; dalej zwanej "ppsa"). Podkreślenia wymaga również, że stosownie do powołanych wyżej przepisów Sąd nie bada zaskarżonego aktu pod względem jego celowości czy słuszności.

Skarga złożona w tej sprawie nie jest zasadna, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Ocena legalności wydanych w niniejszej sprawie decyzji administracyjnych wymaga dostrzeżenia, że są one elementem jednego z etapów procedury związanej z dopłatą do kosztów świadczenia usługi powszechnej. Procedurę tę regulują przepisy art. 96 – 99 Pt.

Procedurę tę rozpoczyna ustalenie przez Prezesa UKE kwoty tej dopłaty w sposób określony w art. 96 Pt. W niniejszej sprawie Prezes UKE działając na podstawie tego przepisu wydał decyzję z [...] września 2011 r., którą przyznał [...] S.A. Dopłatę 2009 w wysokości 63 150 560,64 zł, zaś w części odmówił przyznania dopłaty do kosztów świadczonych przez wnioskodawcę usług wchodzących w skład usługi powszechnej za rok 2009. Powyższa decyzja w części dotyczącej przyznanej dopłaty stała się prawomocna, co Sądowi jest wiadome z urzędu z wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 stycznia 2015 r. (sygn. akt VI SA/Wa 3878/14 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 listopada 2016 r. (sygn. akt II GSK 1157/15). Natomiast kwestia pozostałej części dopłaty nie miała znaczenia dla kolejnych etapów procedury, tj.: 1) ustalenia listy przedsiębiorców telekomunikacyjnych zobowiązanych do udziału w pokryciu dopłaty i wskaźnika tego udziału oraz 2) ustalenia kwot udziału w pokryciu dopłaty w odniesieniu do poszczególnych przedsiębiorców telekomunikacyjnych (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 listopada 2022 r., sygn. akt II GSK 735/19; te i kolejne powoływane orzeczenia dostępne na stronie internetowej w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Drugi etap działania Prezesa UKE dotyczył ustalenia w sposób określony w art. 97 Pt i art. 98 ust. 1 i 2 Pt przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do pokrycia Dopłaty 2009 oraz ustalenia jednolitego wskaźnika procentowego udziału wszystkich przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu tejże dopłaty. Z akt administracyjnych wynika, że Prezes NFZ w decyzji 27 czerwca 2017 r. ustalił przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2009 oraz ustalił jednolity wskaźnik procentowego udziału tychże przedsiębiorców telekomunikacyjnych na poziomie 0,1429178234%. Za jednego z tych przedsiębiorców uznano Skarżącą.

Sądowi z urzędu znana jest okoliczność, że wskazana decyzja Prezesa UKE z [...] czerwca 2017 r. jest nie tylko ostateczna, ale i prawomocna z uwagi na oddalenie skarg na tę decyzję przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 10 kwietnia 2018 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1736/17), a następnie oddalenie skarg kasacyjnych od tegoż wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny (wyrok z 29 listopada 2022 r. o sygn. akt II GSK 942/19).

Z kolei trzeci etap analizowanego działania polega na ustaleniu przez Prezesa UKE na podstawie art. 98 ust. 3 Pt kwot udziału w pokryciu dopłaty dla poszczególnych przedsiębiorców telekomunikacyjnych wymienionych w decyzji, która została wydana w drugim etapie - na podstawie art. 98 ust. 1 i 2 Pt (w tej sprawie – wskazanej wyżej decyzji z [...] czerwca 2017 r.).

W ocenie Sądu, opisane wyżej trzy etapy procedury dotyczącej przyznawania dopłaty i ustalania przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu tej dopłaty są ze sobą powiązane, bowiem rozstrzygnięcie z danego etapu ma bezpośredni wpływ na rozstrzygnięcie w kolejnym etapie. Wskazuje na to systematyka przepisów art. 98 ust. 1 - 3 Pt. Zastosowanie wymogów określonych tymi przepisami wymaga zachowania spójności ustaleń i rozstrzygnięć w sprawach dotyczących w poszczególnych sprawach dotyczących ustalenia udziału w dopłacie, to jest decyzji o dopłacie, decyzji wskaźnikowej i decyzjach ustalających kwoty udziału w pokryciu dopłaty przez poszczególnych przedsiębiorców telekomunikacyjnych (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 sierpnia 2019 r. o sygn. akt VI SA/Wa 494/16).

Zaskarżona decyzja została wydana w ramach trzeciego etapu opisanej procedury. Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd uznał, że Prezes UKE nie naruszył prawa przyjmując na potrzeby wydania decyzji w niniejszej sprawie okoliczności ustalone w sposób wiążący w postępowaniu zakończonym decyzją z [...] czerwca 2017 r., w tym: 1) uznanie Skarżącej za przedsiębiorcę telekomunikacyjnego obowiązanego do udziału w pokryciu Dopłaty 2009; 2) wysokość przychodu z tytułu działalności telekomunikacyjnej w 2009 r.

Podkreślenia wymaga, że prawidłowość powyższych ustaleń nie została skutecznie zakwestionowana w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w którym kontrolowano legalność decyzji z [...] czerwca 2017 r. W wydanym w tamtym postępowaniu wyroku z 29 listopada 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że "wpis do Rejestru Przedsiębiorców Telekomunikacyjnych, będąc rezultatem działania organu administracji, podlegał ocenie w procesie stosowania prawa przez organ, jako jedna z przesłanek nałożenia obowiązku ponoszenia Dopłaty 2009, która zresztą w ocenie NSA została prawidłowo zinterpretowana. Podzielić w tym zakresie należy pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 13 marca 2019 r. (sygn. akt II GSK 5374/16), że weryfikacja przedsiębiorców telekomunikacyjnych w rozumieniu art. 98 ust. 1 i 2 P.t. na podstawie wpisu do Rejestru Przedsiębiorców Telekomunikacyjnych jest zgodna i prawidłowa z przepisem art. 97 P.t., stanowiąc obiektywny i niedyskryminacyjny sposób ustalenia kręgu przedsiębiorców telekomunikacyjnych - przedsiębiorcy, którzy nie zostali wpisani do tego rejestru nie spełniają kryteriów z art. 98 ust. 1, 2 i art. 97 Pt".

Sąd podziela też wyrażone w powołanym wyroku stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w powołanym wyroku wskazujące, że "ustawodawca zdefiniował przedsiębiorcę telekomunikacyjnego, jako przedsiębiorcę (lub inny podmiot uprawniony do wykonywania działalności gospodarczej na podstawie odrębnych przepisów), który wykonuje działalność gospodarczą polegającą na dostarczaniu sieci telekomunikacyjnych, świadczeniu usług towarzyszących lub świadczeniu usług telekomunikacyjnych (art. 2 pkt 27 P.t.). Co istotne, zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2, 4, 6 P.t., Prawo telekomunikacyjne określa prawa i obowiązki wszystkich przedsiębiorców telekomunikacyjnych, a ponadto warunki podejmowania i wykonywania działalności, polegającej na dostarczaniu sieci i udogodnień towarzyszących oraz świadczeniu usług telekomunikacyjnych, w tym sieci i usług służących rozpowszechnianiu lub rozprowadzaniu programów radiofonicznych i telewizyjnych, a nadto warunki świadczenia usługi powszechnej. Zakres pojęciowy wskazanych przepisów nie pozostawia wątpliwości, że za przedsiębiorcę telekomunikacyjnego uznać można jedynie taki podmiot, który spełnia wymagania określone w ustawie Prawo telekomunikacyjne. Znajduje to potwierdzenie w przepisie art. 10 ust. 1 P.t., który przesądza o tym, że działalność telekomunikacyjna jest działalnością gospodarczą regulowaną, przy czym przepis ten znajduje się w Rozdziale 2 tej ustawy - Wykonywanie gospodarczej działalności telekomunikacyjnej, co oznacza, że także z punktu widzenia reguł systemowych uprawniony jest wyżej wywiedziony wniosek".

Zdaniem Sądu w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, nie ma również podstaw, aby w postępowaniu dotyczącym ustalenia kwoty udziału w pokryciu Dopłaty 2009 dla konkretnego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego ponownie analizować kwestię wysokości przychodu, jaki należało przyjąć dla wyliczenia tejże kwoty. Przychód ten został określony w decyzji z [...] czerwca 2017 r. na potrzeby ustalenia jednolitego wskaźnika procentowego udziału wszystkich przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2009. Jak trafnie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 23 sierpnia 2019 r. (sygn. akt VI SA/Wa 494/16), w przypadku przyjęcia innej wysokości przychodów z działalności telekomunikacyjnej, chociażby dla jednego z przedsiębiorców, niż określona w decyzji wskaźnikowej, doszłoby do naruszenia wymogów określonych w art. 98 ust. 2 Pt, ponieważ jednolity wskaźnik procentowy udziału wszystkich przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu dopłaty określony w decyzji wskaźnikowej stałby się nieprawidłowy.

W konsekwencji Sąd nie uwzględnił zarzutów skargi, kwestionujących ustalenie (w oparciu o decyzję z 27 czerwca 2017 r.) sumę przychodów Skarżącej z działalności telekomunikacyjnej w 2009 r. W ocenie Sądu niezasadny jest również zarzut wskazujący na naruszenie art. 98 ust. 3 Pt polegającego na wszczęciu postępowania i wydaniu decyzji pomimo braku ustalenia kwoty "dopłaty" - przy ustaleniu jedynie części/fragmentu dopłaty. W podobnym stanie prawnym dotyczącym dopłaty za 2007 r. zajął stanowisko Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 29 listopada 2022 r. (sygn. akt II GSK 942/19) wskazując, że "wobec prawomocności decyzji Prezesa UKE z 6 września 2011 r. w części przyznającej na rzecz [...] dopłatę do świadczenia udogodnień dla osób niepełnosprawnych z wyłączeniem aparatów publicznych przystosowanych dla osób niepełnosprawnych za rok 2007, zasadne było wszczęcie i prowadzenie (...) postępowania w sprawie ustalenia przedsiębiorców telekomunikacyjnych zobowiązanych do udziału w tej dopłacie i wysokości ich procentowego udziału w dopłacie. Wbrew twierdzeniu skarżących, nie było podstaw prawnych do oczekiwania na ostateczne rozstrzygnięcie kwestii pozostałej części dopłaty". Zacytowany pogląd jest trafny również na gruncie niniejszej sprawy, dotyczącej wydania jednej z decyzji określających poszczególne kwoty udziału w pokryciu dopłaty. Odnotować także należy, że z uwagi na powiązanie niniejszej sprawy ze sprawą dotyczącą kontroli legalności decyzji z [...] czerwca 2017 r., postępowanie sądowoadministracyjne w tej sprawie zostało zawieszone do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie dotyczącej wspomnianej decyzji wskaźnikowej. Kontrola legalności zaskarżonej decyzji nastąpiła w sytuacji, gdy decyzja z [...] czerwca 2017 r. była już prawomocna.

Odnosząc się do zarzutów skargi, Sąd podziela również stanowisko wyrażone w przywoływanym już wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 listopada 2022 r. (sygn. akt II GSK 942/19), że "brak jest jakichkolwiek argumentów normatywnych do ograniczenia metody ustalania wskazanego wskaźnika tylko do przychodu z działalności odpowiadającej zakresowi usługi powszechnej, a więc z pominięciem wartości pozostałych przychodów z działalności telekomunikacyjnej. Co więcej, akceptacja takiego podejścia w rzeczywistości prowadziłaby do odejścia od zasad określonych w art. 13 ust. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/22/WE o usłudze powszechnej, która wymaga respektowania nie tylko zasady przejrzystości, jak najmniejszego naruszenia rynku, niedyskryminacji i proporcjonalności. Zasady te były przedmiotem wypowiedzi Trybunału Sprawiedliwości UE (TSUE), przy czym w zbliżonej kwestii TSUE nie zakwestionował w żadnym stopniu oparcia stosowanej opłaty nadzwyczajnej na obrotach podmiotów gospodarczych (zob. wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE z 25 listopada 2020 r., C-49/19, pkt 57).". Jak trafnie wskazał dalej Naczelny Sąd Administracyjny, "oparcie omawianego wskaźnika tylko na przychodach z działalności gospodarczej odpowiadającej zakresowi usługi powszechnej, a więc z pominięciem innych przychodów z działalności telekomunikacyjnej, wpływałoby na naruszenie rynku tych usług, prowadząc do potencjalnego uprzywilejowania podmiotów ekonomicznie najsilniejszych, często mających pozycję dominującą na rynku, a wiec dla których dolegliwość finansowa z tytułu ponoszenia kosztów omawianej dopłaty nie może być ograniczana w stosunku do podmiotów o słabszej pozycji na rynku usług telekomunikacyjnych".

Sąd podziela również pogląd wyrażony w cytowanym wyżej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego (II GSK 942/19) zgodnie, z którym "traktowanie spornej dopłaty jako niepodatkowej należności budżetu państwa w rozumieniu art. 2 § 1 Ordynacji podatkowej nie znajduje żadnego racjonalnego uzasadnienia. Kwota dopłaty należna wyznaczonemu przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu (art. 81 ust. 1–3 Prawa telekomunikacyjnego) nie jest bowiem niepodatkową należnością budżetu państwa, gdyż organ administracji publicznej, jakim jest Prezes UKE, jedynie ustala wysokość tej dopłaty w postępowaniu administracyjnym, a następnie - zgodnie z regułami Prawa telekomunikacyjnego - obciąża tą dopłatą, a po uiszczeniu jej - na konto organu przez obciążone podmioty - przekazuje ją niezwłocznie wierzycielowi (przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu). Jak zauważył NSA w tym wyroku, w doktrynie prawa podatkowego, jak również w orzecznictwie sądów administracyjnych, przyjmuje się, że niepodatkowe należności budżetu państwa nie obejmują należności, które nie stanowią przychodu budżetu państwa. Stąd wniosek, że Rozdziału 8 Ordynacji podatkowej o przedawnieniu, a w szczególności przepis art. 68 § 1 nie mają do spornej dopłaty zastosowania".

Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że w wydanych w niniejszej sprawie decyzjach administracyjnych Prezes UKE prawidłowo ustalił kwotę udziału Skarżącej w pokryciu Dopłaty 2009, mnożąc wysokość osiągniętego w 2009 r. przychodu Skarżącej z tytułu działalności telekomunikacyjnej przez jednolity wskaźnik procentowego udziału przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2009, określony w decyzji z [...] czerwca 2017 r.

Biorąc wszystkie powyższe względy pod uwagę, Sąd stanął na stanowisku, że organ wydając zaskarżoną decyzję nie dopuścił się naruszeń prawa materialnego, które miałyby wpływ na wynik sprawy, ani uchybień formalnoprawnych w stopniu, w jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ppsa orzekł jak w sentencji wyroku.