Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 870/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2019-03-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6129 Inne o symbolu podstawowym 612
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: *Uchylono zaskarżona czynność
Powołane przepisy: article: art. 47a ust. 5
journal: Dz.U. 2017 poz 2101
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jedn.

SENTENCJA

Dnia 27 marca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek Sędzia NSA Halina Filipowicz – Kremis Sędzia WSA Alicja Palus (spr.) Protokolant specjalista Marta Klimczak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 marca 2019 r. sprawy ze skargi P.B. na czynność Wójta Gminy M. z dnia (...) października 2018 r. nr (...) w przedmiocie nadania numeru porządkowego I. stwierdza bezskuteczność zaskarżonej czynności; II. zasądza od Wójta Gminy M. na rzecz strony skarżącej kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 22 października 2018 r. (znak: (...)) skierowanym do P. B. Wójt Gminy M. – działając na podstawie art. 47a ust. 5 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 2101 z późn. zm.) – zawiadomił o nadaniu budynkowi mieszkalnemu usytuowanemu na nieruchomości stanowiącej działkę oznaczoną numerem ewidencyjnym (...) numeru porządkowego (...) przy ul. W. Ł. w miejscowości M., gmina M..

Ponadto w zawiadomieniu organ – powołując się na przepisy art. 47b ust. 1, 2 i 4 wskazanej powyżej ustawy – pouczył o obowiązku umieszczenia w widocznym miejscu na budynku lub na ogrodzeniu (bramie) nieruchomości, czytelnej tablicy z nazwą miejscowości, ulicy i nadanym numerem porządkowym w terminie 30 dni od daty otrzymania zawiadomienia oraz poinformował o możliwości zastosowania ustawowo określonych sankcji w przypadku uchylania się od opisanych powyżej obowiązków.

Na czynność Wójta Gminy M. objętą zawiadomieniem z dnia 22 października 2018 r. P. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W skardze zwrócił się o stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności, poprzez którą budynkowi mieszkalnemu stanowiącemu własność skarżącego nadany został numer porządkowy (...) przy ul. W. Ł. w miejscowości M. oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania wg norm przepisanych, a ponadto o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów załączonych do skargi.

Jednocześnie P. B. zarzucił zaskarżonej czynności Wójta Gminy M.:

1. naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7 w zw. z art. 77 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, przejawiające się pominięciem danych znajdujących się w szczególności w ewidencji gruntów i budynków, w rejestrach adresowych mieszkańców miejscowości M. w tym umowie nabycia przez Skarżącego objętego sprawą budynku i innych dokumentach,

2. naruszenie art. 7, 8, i 11 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nieuwzględnienie interesu skarżącego i nadanie budynkowi innego numeru niż dotychczas funkcjonujący w obrocie w tym naruszenie wymogu racjonalności w korzystaniu z ustawowych kompetencji,

3. naruszenie art. 47 b ust. 5 prawa geodezyjnego i kartograficznego w związku z § 5 ust. 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów poprzez przyjęcie, że organ ma obowiązek uwzględnić dotychczasową numerację budynków jeśli wynika ona z ewidencji miejscowości, ulic i adresów,

4. naruszenie § 5 ust. 2 rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 9 stycznia 2012 r. w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów z uwagi na okoliczność, że numeracja nie ma charakteru uporządkowanego, ciągłego.

Uzasadniając skargę P. B. wskazał m.in., że organ nie ustalił stanu faktycznego sprawy, nie uwzględnił słusznego interesu skarżącego ani nie wyjaśnił jaki interes społeczny uzasadnił dokonanie takiej numeracji porządkowej.

Ponadto wyjaśnił, że nadany przedmiotowej nieruchomości numer porządkowy jest niezgodny z numerem ujawnionym w rejestrach gruntów czy też w urzędowym rejestrze adresowym mieszkańców miejscowości M., gdzie widnieje numer porządkowy 20 z literą A. Skarżący podkreślił przy tym, że objęty zaskarżoną czynnością budynek mieszkalny został wydzielony z budynku oznaczonego numerem porządkowym 20. Po podziale część budynku pozostała z numerem porządkowym 20, a objęty sprawą budynek mieszkalny po jego wydzieleniu posługiwał się jak wykazano powyżej nowym numerem porządkowym 20 z literą " A", a chronologia wymaga, by budynkowi skarżącego, przyporządkować numer 20 z literą "A", a nie z literą "C". Zdaniem skarżącego organ powinien bowiem kierować się tym, aby numery porządkowe były nadawane w sposób ciągły przy zachowaniu przestrzennej regularności zbiorów, zatem również w tym zakresie czynność organu nie odpowiada prawu.

Skarżący wyjaśnił też, że posługuje się adresem "ul. W. Ł. z numerem porządkowym 20 z literą A", ujawnionym w rejestrze geodezyjnym gruntów i urzędowym rejestrze mieszkańców M. zarówno w oficjalnej korespondencji, jak i wobec organów administracji publicznej od dnia nabycia nieruchomości aktem notarialnym z dnia (...) stycznia 2008 r. repertorium (...) Nr (...), w którym wskazano, że budynek posiada w adresie numerację porządkową 20 z literą A. Takim numerem posługiwali się także poprzedni właściciele tego budynku. Skarżący ponownie wskazał, że przedmiotowy budynek jest zabudową przyległą do budynku oznaczonego numerem porządkowym 20, zatem zgodnie z § 5 ust. 2 i 8 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 9 stycznia 2012 r. w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów powinien być oznaczony adresem ul. W. Ł. z numerem porządkowym 20 z literą A. Taki ciągły zbiór numerów porządkowych funkcjonował przez wiele lat w związku z czym podjęta przez Wójta Gminy czynność polegająca na nadaniu budynkowi należącemu do skarżącego numeru porządkowego 20 z literą C jest całkowicie niezasadna i sprzeczna z prawem.

W doręczonej Sądowi w dniu 6 grudnia 2018 r. odpowiedzi na skargę Wójt Gminy M. wniósł o oddalenie skargi, a uzasadniając wniosek wyjaśnił, że czynność ustalenia numeru porządkowego 20C z urzędu podjęto w związku z kilkakrotną interwencją dotyczącą posługiwania się przez skarżącego numerem porządkowym 20A. Organ wskazał, że zawiadomieniem (...) z dnia (...) czerwca 2014 r. numer 20A przy ulicy W. Ł. w M. (zapisy w ewidencji budynków i gruntów oraz księdze wieczystej nr (...)), nadany został nieruchomości oznaczonej jako działka (...).

Wyjaśnił ponadto, że dla nieruchomości skarżącego nigdy nie doszło do formalnego nadania numeru porządkowego, co potwierdza brak wpisów w rejestrze ewidencji gruntów i budynków, brak zapisów w księdze wieczystej.

Organ podał też, że kwestia nadania numeru porządkowego nieruchomości uregulowana jest przepisem art. 47a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2017r. poz. 2101 ze zm.). Stosownie do treści ust. 1 tego przepisu do zadań gminy należy ustalanie numerów porządkowych oraz zakładanie i prowadzenie ewidencji miejscowości, ulic i adresów. Ewidencja miejscowości, ulic i adresów zawiera m.in. dane adresowe określające numery porządkowe budynków mieszkalnych oraz innych budynków przeznaczonych do stałego lub czasowego przebywania ludzi.

Zgodnie z art. 47 a ust. 5 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne wójt (burmistrz, prezydent miasta) ustala numery porządkowe z urzędu lub na wniosek zainteresowanych i zawiadamia o tych ustaleniach właścicieli nieruchomości lub inne podmioty uwidocznione w ewidencji gruntów i budynków, które tymi nieruchomościami władają.

Nadanie numeru porządkowego ma charakter czynności materialno-technicznej. Postępowanie w tym przedmiocie jest uproszczone i ma w założeniu jedynie sprowadzać się do odpowiedniego oznaczenia nieruchomości m.in. na podstawie aktualnego stanu faktycznego i prawnego wynikającego z odpowiednich dokumentów, a regulacje ustawowe przyjmują zasadę zachowania w miarę możliwości istniejących numerów.

Na rozprawie wyznaczonej na dzień 27 marca 2019 r. skarżący podtrzymał stanowisko przedstawione w skardze, a ponadto oświadczył, że wraz z żoną i ojcem był zameldowany w 2008 r. pod adresem M. ul. W. Ł. 20A. Podał również, że w uchwale Rady Gminy M. z dnia (...) grudnia 2007 r. Nr (...)w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części wsi M. w rozdziale V § 6 pkt 2 jego dom określony jest jako budynek nr 20-20A, przewidziany do objęcia ochroną konserwatorską.

Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekając w sprawie uwzględnił następujące okoliczności faktyczne i prawne:

Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1066) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola dokonywana przez Sąd polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy albo naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 powoływanej powyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem rozpoznawanej sprawy była ocena legalności zaskarżonej czynności Wójta Gminy M. opisanej w zawiadomieniu z dnia 22 października 2018 r. skierowanym do P. B., polegającej na nadaniu numeru porządkowego 20 z literą "C" przy ul. W. Ł. w miejscowości M., nieruchomości stanowiącej działkę oznaczoną numerem geodezyjnym (...).

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ukształtował się pogląd, że czynność właściwego organu gminy, polegająca na nadaniu lub zmianie albo odmowie nadania lub zmiany numeru porządkowego nieruchomości nie następuje w drodze decyzji, czy postanowienia, ale jest inną czynnością z zakresu administracji publicznej (np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 7 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 30/11, z dnia 1 lutego 2008 r., sygn. akt I OSK 6/07; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 lutego 2014 r., sygn. akt III SA/Łd 1191/13). Kontrola sądowoadministracyjna takich czynności dokonywana jest na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wcześniej powoływanej.

Materialnoprawną podstawę do podjęcia czynności nadania numerów porządkowych budynków na nieruchomościach stanowią przepisy ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne, a w szczególności przepisy rozdziału 8a zatytułowanego "Ewidencja miejscowości, ulic i adresów" oraz przepisy rozporządzenia w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów, powyżej wskazywanych.

Stosownie do treści art. 47a ust. 1 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne do zadań gminy należy ustalanie numerów porządkowych oraz zakładanie i prowadzenie ewidencji miejscowości, ulic i adresów oraz umieszczanie i utrzymywanie w należytym stanie tabliczek z nazwami ulic i placów w miastach oraz innych miejscowościach na obszarze gminy. Z art. 47a ust. 3 pkt 1 powołanej ustawy wynika, że ewidencję miejscowości, ulic i adresów zakłada się m.in. na podstawie ewidencji numeracji porządkowej nieruchomości. Zgodnie zaś z art. 47a ust. 4 pkt 5 lit.a tej ustawy ewidencja miejscowości, ulic i adresów zawiera m.in. dane adresowe określające numery porządkowe budynków mieszkalnych oraz innych budynków przeznaczonych do stałego lub czasowego przebywania ludzi, w tym w szczególności budynków: biurowych, ogólnodostępnych wykorzystywanych na cele kultury i kultury fizycznej, o charakterze edukacyjnym, szpitali i opieki medycznej oraz przeznaczonych do działalności gospodarczej, wybudowanych, w trakcie budowy i prognozowanych do wybudowania. Natomiast w myśl art. 47a ust. 5 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne kompetencja do ustalania numerów porządkowych budynków przysługuje wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta), który dokonuje tej czynności z urzędu lub na wniosek zainteresowanych i zawiadamia o tych ustaleniach właścicieli nieruchomości lub inne podmioty uwidocznione w ewidencji gruntów i budynków, które tymi nieruchomościami władają. Właściciele nieruchomości zabudowanych lub inne podmioty uwidocznione w ewidencji gruntów i budynków, które takimi nieruchomościami władają mają obowiązek – stosownie do przepisu art. 47b ust. 1 omawianej ustawy – umieszczenia w widocznym miejscu na ścianie frontowej budynku tabliczki z numerem porządkowym w terminie 30 dni od dnia otrzymania zawiadomienia o ustaleniu tego numeru.

Przepisy ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne w rozdziale 8a nie normują szczegółowych zasad, według których następuje nadawanie numerów porządkowych nieruchomościom lub ich zmiana, odsyłając w tym względzie do regulacji podustawowej. Z treści upoważnienia ustawowego przewidzianego w art. 47b ust. 5 u.p.g.k. wypływają jednak istotne zasady ogólne, które właściwy minister powinien uwzględnić wydając rozporządzenie w celu wykonania ustawy. Z wytycznych dotyczących treści aktu wynika mianowicie, że określenie szczegółowego zakresu informacji gromadzonych w bazach danych ewidencji miejscowości, ulic i adresów, organizacja i tryb tworzenia, aktualizacja i udostępnianie tych baz powinno nastąpić z zachowaniem w jak najszerszym zakresie dotychczasowych danych adresowych, zasady interoperacyjności, o której mowa w przepisach o infrastrukturze informacji przestrzennej, potrzeby harmonizacji zbiorów danych tej ewidencji ze zbiorami innych rejestrów publicznych, a także usprawnienia obsługi obywateli. Szczegółowe zasady dotyczące nadawania numerów porządkowych nieruchomościom lub ich zmian ustalone zostały przepisami wymienionego rozporządzenia, w którym określono szczegółowy zakres informacji gromadzonych w bazach danych ewidencji miejscowości, ulic i adresów, organizację i tryb tworzenia, aktualizacji i udostępniania baz danych ewidencji oraz wzór wniosku o ustalenie numeru porządkowego budynku (§ 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów).

Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia, numery porządkowe, o których mowa w art. 47a ust. 4 pkt 5 lit. a ustawy, ustala się w procesie zakładania ewidencji, a w uzasadnionych przypadkach także w procesach jej aktualizacji, uzupełnienia lub zmiany, wykorzystując do tego celu: 1) ewidencję numeracji porządkowej nieruchomości; 2) ewidencję gruntów i budynków; 3) bazy danych obiektów topograficznych (BDOT500 i BDOT10k); 4) miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego lub w przypadku braku takich planów - decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy; 5) ortofotomapę cyfrową.

Ponadto stosownie do treści § 5 ust. 2 rozporządzenia dla każdej ulicy i każdego placu posiadającego nazwę tworzy się odrębne, ciągłe zbiory numerów porządkowych w sposób zapewniający przestrzenną regularność każdego z tych zbiorów oraz unikalność jego elementów, zachowując w miarę możliwości istniejące numery porządkowe, ujawnione w ewidencji numeracji porządkowej nieruchomości oraz dotychczasowe zasady tej numeracji. (Natomiast dla każdej wsi lub części wsi stanowiącej miejscowość oraz dla każdego osiedla na obszarach miast, w których ulice i place nie posiadają nazw, tworzy się jeden ciągły zbiór numerów porządkowych, w sposób zapewniający jego przestrzenną regularność oraz unikalność jego elementów - § 5 ust. 3 rozporządzenia).

Prawodawca, działający z upoważnienia ustawowego określił też w § 9 ust. 1 powoływanego rozporządzenia warunki dokonania przez uprawniony organ gminy czynności aktualizacji, uzupełnienia lub zmiany danych ewidencji miejscowości, ulic i adresów.

Nadanie nieruchomości numeru porządkowego – jak wyjaśniono już wcześniej w uzasadnieniu – jest czynnością uwzględnioną w przepisie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czyli inną niż decyzja lub postanowienie, z zakresu administracji publicznej, dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Czynność ta, tzn. czynność nadania numeru porządkowego stanowi jedną z prawnych form działania administracji, mających wyraźną podstawę prawną wynikającą z aktu normatywnego i wywołującą określone skutki prawne.

Nadanie numeru porządkowego jest rezultatem pewnego ciągu czynności procesowych, które powinien podjąć właściwy organ gminy podporządkowany w tym zakresie regulacji ustawowej i aktu wykonawczego, ale niewątpliwie nie jest to formuła klasycznego jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego i nie znajdują do niego zastosowania wprost przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Postępowanie takie stanowi jednak rodzaj postępowania administracyjnego i z tego względu – zdaniem Sądu – powinny być w nim zapewnione podstawowe standardy procesowe, konieczne dla zagwarantowania prawa stronie (stronom) takiego postępowania oraz zasady odpowiadające deklaracjom demokratycznego państwa prawnego (art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej).

W uznaniu Sądu do zasad, które powinny mieć odpowiednie zastosowanie w procedurze oznaczania nieruchomości numerem porządkowym należy zasada zapewnienia stronom czynnego udziału oraz zasada prawidłowego ustalenia podstawy faktycznej dla unormowanej czynności. Zdaniem Sądu zasady te powinny obowiązywać organ właściwy nie tylko w postępowaniu uregulowanym w kodeksie postępowania administracyjnego, ale również w innych postępowaniach, prowadzonych przez uprawnione organy administracyjne, w których organy te rozstrzygają władczo o prawach lub obowiązkach podmiotów zewnętrznych wobec administracji. W konsekwencji organ administracji działający z urzędu w przedmiocie nadania numeru porządkowego nieruchomości powinien zawiadomić podmioty, o których mowa w art. 47a ust. 5 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne o wszczęciu z urzędu postępowania, by zapewnić tym podmiotom ochronę ich praw, możliwość wypowiedzenia się, co do zebranych materiałów i dowodów oraz zgłoszonych żądań (np. wyroki wojewódzkich sądów administracyjnych: w Warszawie z dnia 22 kwietnia 2015 r., sygn. akt VIII SA/Wa 997/14, w Krakowie z dnia 18 stycznia 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 974/15).

W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie, ten obowiązek nie został spełniony. Nie można bowiem uznać, że wymóg wynikający z omawianej powyżej zasady został zachowany poprzez skierowanie przez Wójta Gminy M. do P. B. – jako właściciela nieruchomości przy ul. W. Ł. (...) w M. – pisma z dnia 18 lipca 2018 r. W piśmie tym organ zwrócił się o wyjaśnienie podstaw posługiwania się przez P. B. numerem porządkowym (...), który – jak twierdzi organ – nie jest ujawniony w Księdze wieczystej, prowadzonej dla przedmiotowej nieruchomości, ponadto wyjaśnił tryb ustalania numerów porządkowych, określony w art. 47a ust. 5 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne, w tym treść wniosku oraz pouczył o treści art. 47b wskazanej ustawy.

W piśmie brak jest informacji o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie nadania numeru porządkowego nieruchomości, stanowiącej własność P. B. (działka oznaczona numerem geodezyjnym (...) w M.), pouczenia o prawach strony takiego postępowania, a materiał sprawy nie zawiera pisma, które zawierałoby takie elementy treściowe, które nadawałyby mu cechy prawidłowego zawiadomienia o wszczęciu postępowania.

Z akt sprawy wynika ponadto, że Wójt Gminy M. przed dokonaniem zawiadomienia w dniu 22 października 2018 r. nie odniósł się do dokumentów doręczonych przez P. B. po otrzymaniu pisma organu z dnia 18 lipca 2018 r.

Zdaniem Sądu Wójt Gminy M. podejmując zaskarżoną czynność nie zastosował się też do dyspozycji prawodawcy zawartej w przepisach § 5 ust. 1 i ust. 2 powoływanego wcześniej rozporządzenia w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów. Treść zawiadomienia o dokonaniu czynności nadania numeru porządkowego przedmiotowej nieruchomości nie zawiera odniesienia się do danych z ewidencji gruntów i budynków ani do ustaleń obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Zaskarżona czynność nie odpowiada też – w ocenie Sądu – ustawowemu wymogowi zapewnienia zbiorowi numerów porządkowych ulicy W. Ł. w M. ciągłości i przestrzennej regularności. Do takich wniosków uprawniają dokumenty załączone do skargi, w tym przede wszystkim wyrysy z mapy ewidencyjnej obrębu ewidencyjnego M. z 10 sierpnia 2006 r., z 6 września 2007 r. i z 23 stycznia 2008 r., z których wynika, że budynek z numerem 20a usytuowany na działce oznaczonej numerem (...) przylega do budynku posadowionego na działce oznaczonej numerem (...), posiadającego numer porządkowy 20.

Natomiast na sąsiedniej działce oznaczonej numerem (...), dostępnej z tej samej drogi publicznej znajduje się budynek o numerze 20b.

Inne dokumenty dołączone do skargi potwierdzają korzystanie przez właścicieli przedmiotowej nieruchomości (poprzednich i aktualnego) z numeru porządkowego 20a.

Taki numer porządkowy podany jest również w opisie przedmiotowej nieruchomości – jako przedmiotu umowy sprzedaży – w akcie notarialnym z 29 stycznia 2008 r.

Wójt Gminy M. wskazuje w piśmie z dnia 18 lipca 2018 r., wcześniej opisywanym, na brak zapisu o numerze porządkowym 20a w księdze wieczystej, prowadzonej dla przedmiotowej nieruchomości, ale należy zwrócić uwagę, że powoływane wcześniej rozporządzenie w § 5 ust. 1 nie przewiduje danych z księgi wieczystej jako wykorzystywanych w celu zakładania ewidencji lub w procesach jej aktualizacji, uzupełnienia lub zmiany.

W przedstawionych powyżej okolicznościach Sąd uznał, że nieprawidłowy sposób wyjaśnienia podstawy dokonanej czynności wymaga stwierdzenia jej bezskuteczności na podstawie art. 146 § 1 powoływanej wcześniej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Orzeczenie o kosztach postępowania uzasadnione jest treścią art. 200 wskazanej powyżej ustawy, zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do dochodzenia praw.

Za tak określone koszty Sąd uznał kwotę wpisu uiszczonego od skargi.