Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 379/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 2
journal: Dz.U. 1991 nr 9 poz 31
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych.

SENTENCJA

Dnia 13 czerwca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz M. Geremek Sędziowie WSA Ireneusz Fornalik WSA Małgorzata Górecka (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Piotrowska - Żyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2014 roku przy udziale sprawy ze skargi Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2005 rok I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P na rzecz strony skarżącej kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.


UZASADNIENIE

| Wyrokiem z dnia 7 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 964/11, oddalił skargę sp. z o.o. |

|z siedzibą w W (dalej jako: "spółka") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P z dnia [...] 2011 r. w przedmiocie podatku od |

|nieruchomości za 2005 r. |

|W uzasadnieniu WSA w Poznaniu wskazał, że we wniosku z dnia 13 stycznia 2009 r., rozszerzonym pismem z dnia 28 kwietnia 2009 r. spółka zwróciła|

|się do wójta Gminy T o stwierdzenie i zwrot nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2004, 2005 i 2006 w łącznej wysokości [...] |

|W uzasadnieniu wniosku wskazano, że przyczyną powstania nadpłaty w podatku od nieruchomości było opodatkowanie przez spółkę budowli dróg |

|wewnętrznych znajdujących się na terenie nieruchomości, stanowiącej jej własność, położonej w T. Powołując się na brzmienie przepisu art. 2 |

|ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 1991 r., nr 9, poz. 31 ze zm., dalej jako: |

|"u.p.o.l."), obowiązującego w okresie od 9 grudnia 2003 r. do 31 grudnia 2006 r. podniesiono, że w pierwotnie złożonych deklaracjach spółka |

|błędnie ujęła budowle dróg wewnętrznych bowiem od 2004 r. z opodatkowania podatkiem od nieruchomości wyłączone były zarówno pas drogowy jak i |

|droga wraz z obiektami budowlanymi związanymi z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu. |

|Decyzją z dnia [...] 2009 r. Wójt Gminy T określił spółce wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2005 r., nie obniżając jednak |

|zobowiązania o pełną kwotę wnioskowanej przez spółkę nadpłaty. |

|W wyniku rozpoznania odwołania spółki, Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] 2010 r. uchyliło rozstrzygnięcie organu pierwszej |

|instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. |

|Po ponownym przeprowadzeniu postępowania podatkowego, decyzją z dnia [...] 2010 r., organ pierwszej instancji stwierdził wobec spółki nadpłatę w|

|podatku od nieruchomości za 2005 rok w kwocie 2 614,60 zł. |

|Organ stanął na stanowisku, iż podstawę wymiaru podatku stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, co wynika z art. 21 ustawy z dnia|

|17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r., nr 193, poz. 1287 ze zm., dalej jako: "p.g.k."). A w konsekwencji uznano, |

|że skoro pasy drogowe są bezsprzecznie związane z drogami to aby podatnik mógł skorzystać z przepisu art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l. to musi |

|wykazać, że w ewidencji gruntów i budynków nieruchomość będąca przedmiotem zwolnienia oznaczona jest symbolem "dr". |

|W wyniku rozpoznania odwołania spółki, powyższa decyzja została utrzymana w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. |

|W uzasadnieniu organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji i wyjaśnił, że interpretacja spornego pojęcia "pas drogowy wraz|

|z drogami i obiektami budowlanymi związanymi z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu" powinna być dokonana z uwzględnieniem |

|klasyfikacji gruntów zawartej w ewidencji gruntów i budynków oraz na podstawie definicji zawartych w ustawie o drogach publicznych. Wskazano, |

|że zgodnie z zapisami rejestru gruntów prowadzonego przez Starostę P. grunty działek stanowiących własność podatnika są sklasyfikowane w |

|następujący sposób: działka nr [...] W świetle powyższego organ odwoławczy stwierdził, iż prawidłowo stwierdzono wobec spółki nadpłatę w podatku |

|od nieruchomości za 2005 r. Z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l. została wyłączona jedynie wartość budowli dróg |

|znajdujących się na działce nr [...] oraz powierzchnia gruntu tej działki (0,0833 ha). Jedynie bowiem ta działka jest oznaczona w rejestrze |

|gruntów jako droga (dr), co oznacza w ocenie organu, iż można ją potraktować w rozumieniu przepisów podatkowych jako budowlę drogi wraz z |

|gruntem umiejscowioną w pasie drogowym. Grunty działek nr [...] nie zostały wyodrębnione geodezyjnie liniami i nie zostały oznaczone w ewidencji|

|gruntów i budynków symbolem droga (dr), są one natomiast oznaczone w rejestrze gruntów jako inne tereny zabudowane (Bi). Z tego też względu w |

|świetle prawa podatkowego nie można kwalifikować przedmiotowych gruntów jako pasów drogowych zawierających w sobie budowle dróg, placów |

|manewrowych i parkingów stanowiących część składową tego pasa. |

|Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę uznając, że decyzja nie narusza obowiązujących przepisów prawa. |

|W uzasadnieniu sąd pierwszej instancji wskazał, że pojęcia "pas drogowy" i "droga" użyte w przepisie art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l. należy |

|rozumieć zgodnie z definicjami legalnymi zawartymi w ustawie o drogach publicznych. |

|Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielił pogląd wyrażony w wyroku NSA z dnia 12 października 2011 r., sygn. akt II FSK 736/10 (publ. w |

|Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej jako: "CBOSA") co do tego, że zapisy rozporządzenia |

|Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r., nr 38, poz. 454) |

|odwołują się wprost do ustawy o drogach publicznych, z czego wynika, że jeżeli dany grunt stanowi pas drogowy zabudowany drogą w ujęciu tej |

|ustawy (co uzasadnia wyłączenie spod opodatkowania podatkiem od nieruchomości na podstawie art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l.), to powinien być |

|sklasyfikowany jako droga (dr). |

|Za słuszne sąd uznał ustalenia organów podatkowych, że jeżeli grunty spółki nie zostały sklasyfikowane w stosownej ewidencji jako "dr", to nie |

|można przyjąć, że zostały na nich zlokalizowane drogi wewnętrzne, podlegające wyłączeniu od opodatkowania. Powołując się na wyrok Naczelnego |

|Sądu Administracyjnego z dnia 12 października 2011 r., sygn. akt II FSK 736/10 (publ. w CBOSA) sąd pierwszej instancji zauważył, że stanowisko,|

|iż organy podatkowe nie są uprawnione do przyjęcia przy wymiarze podatku innej jego podstawy niż dane wskazane w ewidencji gruntów i budynków |

|jest ugruntowane w orzecznictwie. |

|Za niezasadny Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał również zarzut naruszenia art. 2 i 217 Konstytucji RP w związku z art. 4 pkt 1 i 2 u.d.p. i |

|art. 21 p.g.k. Dokonanie wykładni przepisu art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l. przy braku uwzględnienia treści przepisów ustawy o drogach publicznych |

|i ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, w ocenie sądu orzekającego w pierwszej instancji, mogłoby prowadzić do nieuzasadnionego |

|rozszerzenia zakresu wyłączenia z opodatkowania podatkiem od nieruchomości gruntów i budowli. |

|Po rozpatrzeniu skargi kasacyjnej na wyrok WSA w Poznaniu z dnia 7.03.2012 r. NSA wyrokiem z dnia 18.02.2014 r. ( sygn.. II FSK 3714/13 ) |

|uchyliło wyrok sądu I instancji i przekazało mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. |

|W uzasadnieniu NSA stwierdził, że spór w tej sprawie dotyczy wyłączenia spod opodatkowania podatkiem od nieruchomości dróg wewnętrznych w |

|stanie prawnym obowiązującym w 2005 r., a w szczególności znaczenia dla tego wyłączenia oznaczenia gruntów w ewidencji gruntów i budynków. |

|Zagadnienie to, w stanie prawnym obowiązującym od dnia 9 grudnia 2003 r. do dnia 31 grudnia 2006 r., wywoływało wątpliwości interpretacyjne, |

|tak co do wiążącego charakteru zapisów ewidencji gruntów i budynku, jak i co do charakteru dróg wewnętrznych objętych zwolnieniem. Zostały one |

|wyjaśnione w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 listopada 2013 r., sygn. akt II FPS 2/13 (publ. CBOSA).|

|Zgodnie z powołaną uchwałą, zasada związania danymi zawartymi w ewidencji gruntów i budynków uregulowana w art. 21 ust. 1 p.g.k. nie miała |

|decydującego znaczenia dla wyłączenia z opodatkowania podatkiem od nieruchomości, na podstawie art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l., budowli dróg oraz |

|obiektów budowlanych związanych z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu, o którym mowa w wymienionym przepisie, w przypadku braku w tej|

|ewidencji odpowiedniego oznaczenia symbolem "dr". |

|Uchwała ta ma ogólną moc wiążącą (art. 269 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z |

|2012, poz. 270, dalej jako: "p.p.s.a.") i w związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpatrującym niniejszą skargę kasacyjną |

|winien ją uwzględnić przy rozpoznaniu skargi kasacyjnej. Ponadto w pełni podziela wyrażone w niej zapatrywania oraz wspierającą ją argumentację|

|i nie znajduje podstaw do ponownego przedstawienia tej kwestii poszerzonemu składowi Naczelnego Sądu Administracyjnego. |

|W uzasadnieniu uchwały dokonano wykładni językowej art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l. i uznano, że ustawodawca wyłączył spod opodatkowania podatkiem |

|od nieruchomości trzy kategorie obiektów: pasy drogowe, drogi i obiekty budowlane związane z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu. Tym|

|samym uznał, że pojęcia "droga" i "pas drogowy" oznaczają różne przedmioty opodatkowania. Nie zdefiniował przy tym tych pojęć dla celów ustawy |

|podatkowej, co czyni koniecznym odwołanie się w ramach wykładni systemowej zewnętrznej do definicji tych pojęć zawartych w ustawie o drogach |

|publicznych. Również definicje "drogi" i "pasa drogowego" zawarte w tej ostatniej ustawie potwierdzają tezę, że droga i pas drogowy to nie są |

|pojęcia tożsame. Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.p. droga jest budowlą, natomiast pas drogowy to wyłącznie grunt, na którym zlokalizowana jest |

|droga wraz z urządzeniami funkcjonalnie z nią związanymi. |

|Interpretując art. 21 p.g.k. Sąd w uchwale stwierdził, że niewątpliwie funkcje budynków i gruntów ujawnione w ewidencji gruntów i budynków mają|

|znaczenie dla określenia podstawy opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Dalej jednakże wywiódł, że reguła ta (związania danymi z ewidencji)|

|dla ustalenia istnienia obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości ma zastosowanie wówczas, gdy ewidencja gruntów i budynków sklasyfikuje|

|określone kategorie wymienione w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych. Nie może ona natomiast mieć zastosowania w przypadku, gdy |

|określonymi symbolami, używanymi w ewidencji, nie można oznaczyć gruntów i obiektów, wskazanych w ustawie podatkowej. Tymczasem w art. 2 ust. 3|

|pkt 4 u.p.o.l. wyraźnie wyodrębniono dwie różne kategorie przedmiotów wyłączonych z opodatkowania w postaci pasa drogowego i drogi, a |

|oznaczenia przyjęte w ewidencji gruntów i budynków nie przewidują symbolu właściwego dla gruntów stanowiących pasy drogowe, nie obejmują też |

|swym zakresem budowli. |

|Z powołanych wyżej względów NSA uznał za zasadny zarzut kasacyjny dotyczący błędnej wykładni, a w konsekwencji niewłaściwego zastosowania art. |

|2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l. w zw. z art. 21 p.g.k. , a także art. 4 pkt 1 i 2 u.d.p. w zw. z art. 21 p.g.k. Uwzględnienie tych zarzutów czyniło |

|zbędnym – zdaniem NSA - odniesienie się do zarzutów naruszenia przepisów Konstytucji RP, skoro o zakresie wyłączenia od opodatkowania decydują|

|wyłącznie przepisy ustawy podatkowej. |

| |

|Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : |

| |

|Skarga zasługiwała na uwzględnienie, albowiem organy obu instancji dokonały błędnej wykładni art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l. w zw. z art. 21 |

|p.g.k. , a także art. 4 pkt 1 i 2 u.d.p. w zw. z art. 21 p.g.k. |

|Wskazać należ, że zgodnie z art. 190 p. p. s. a. Sąd któremu została przekazana sprawa jest związany wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie |

|przez NSA. |

|W wyroku z dnia 18.02.2014 r. ( sygn.. II FSK 3714/13 ) Sąd drugiej instancji powołał się na tezy uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego |

|Sądu Administracyjnego z dnia 18 listopada 2013 r., sygn. akt II FPS 2/13 (publ. CBOSA), zgodnie z którymi zasada związania danymi zawartymi w|

|ewidencji gruntów i budynków uregulowana w art. 21 ust. 1 p.g.k. nie miała decydującego znaczenia dla wyłączenia z opodatkowania podatkiem od |

|nieruchomości, na podstawie art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l., budowli dróg oraz obiektów budowlanych związanych z prowadzeniem, zabezpieczeniem i |

|obsługą ruchu, o którym mowa w wymienionym przepisie, w przypadku braku w tej ewidencji odpowiedniego oznaczenia symbolem "dr". |

|W uchwale stwierdzono, że funkcje budynków i gruntów ujawnione w ewidencji gruntów i budynków mają znaczenie dla określenia podstawy |

|opodatkowania podatkiem od nieruchomości, ale reguła ta (związania danymi z ewidencji) dla ustalenia istnienia obowiązku podatkowego w podatku |

|od nieruchomości ma zastosowanie wówczas, gdy ewidencja gruntów i budynków sklasyfikuje określone kategorie wymienione w ustawie o podatkach i |

|opłatach lokalnych. Nie może ona natomiast mieć zastosowania w przypadku, gdy określonymi symbolami, używanymi w ewidencji, nie można oznaczyć |

|gruntów i obiektów, wskazanych w ustawie podatkowej. Tymczasem w art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l. wyraźnie wyodrębniono dwie różne kategorie |

|przedmiotów wyłączonych z opodatkowania w postaci pasa drogowego i drogi, a oznaczenia przyjęte w ewidencji gruntów i budynków nie przewidują |

|symbolu właściwego dla gruntów stanowiących pasy drogowe, nie obejmują też swym zakresem budowli. |

|Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że organy podatkowe obu instancji niezasadnie oparły swoje ustalenia faktyczne |

|w sprawie jedynie na danych z ewidencji, z których wynika, że sporne drogi wewnętrzne nie zostały w niej uwidocznione jako "dr". Była to |

|niewystarczająca podstawa do uznania, że strona nie była właścicielem dróg wewnętrznych podlegających zwolnieniu podatkowemu we wskazanym |

|okresie czasu. |

|Organy winny poprowadzić w tym zakresie wyczerpujące postępowanie dowodowe w celu jednoznacznego ustalenia, czy sporne działki mogą być uznane |

|( lub nie ) za drogi wewnętrzne podlegające zwolnieniu podatkowemu. W tym celu winny skorzystać z całego dostępnego zakresu dopuszczalnych |

|środków dowodowych, z oględzinami czy opinią biegłego włącznie. |

|Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności w ocenie Sądu należało orzec o uchyleniu zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 par. 1 pkt. 1 lit. a|

|i c p. p. s. a. |

|O zwrocie kosztów i wykonalności decyzji orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z §3 ust. 1 pkt1 lit.f rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z|

|dnia 31 stycznia 2011r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz |

|szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. nr 31, poz. 153) i art. 152 p. p. |

|s. a. |

| |