Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 504/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-10-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 12 października 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr UNP: [...] w przedmiocie: określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

M. W. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 rok.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z 26 lipca 2018 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 3.065 zł.

Postanowieniem z 4 września 2018 r. WSA w Łodzi odrzucił skargę z powodu nieuiszczenia powyższej opłaty.

W dniu 17 września 2018 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

W dniu 8 października 2018 r. do akt sprawy wpłynął wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych sporządzony na formularzu PPF.

W uzasadnieniu wniosku podniosła, że nie jest w stanie pokryć kosztów postępowania ponieważ suma jej dochodów i dochodów męża wynosi 3.000 zł.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem i pięcioletnim synem. Ponadto skarżąca oświadczyła, że jest w czwartym miesiącu ciąży.

Zgodnie ze złożonym oświadczeniem skarżąca ani jej mąż ani syn nie posiadają nieruchomości, wartościowych przedmiotów ani oszczędności. Skarżąca oświadczyła, że jej mąż jest aktualnie jedynym wspólnikiem w spółce z o.o., której kapitał zakładowy wynosi 5.000 zł. Skarżąca oświadczyła, że jej zadłużenie jest nieściągalne. Organ egzekucyjny umorzył postepowanie, ponieważ egzekucja jest bezskuteczna.

Małżonkowie utrzymują się z dochodów z umów o pracę. Każde z małżonków otrzymuje wynagrodzenie w wysokości 1.500 zł netto.

Wśród zobowiązań i wydatków stałych wnioskodawczyni wskazała: opłaty eksploatacyjne – około 200 zł, rata pożyczki – 200 zł, przedszkole – około 150 zł. Ponadto oświadczyła, że jest w ciąży i koszty wizyt lekarskich i leków wynoszą około 200 zł. Pozostałą cześć dochodów małżonkowie przeznaczają na zakup żywności środków higienicznych i czystości i odzieży.

Do oceny sytuacji majątkowej referendarz wykorzystał również oświadczenia i dokumenty nadesłane przez skarżącą w sprawie oznaczonej sygn. akt I SA/Łd 395/18 w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy: 1) wyciąg ze swojego rachunku bankowego prowadzonego przez A. Bank, z którego wynika, że saldo na koniec lipca 2018 r. wyniosło 553,96 zł, natomiast na koniec sierpnia 2018 r. wyniosło 270,39 zł, 2) wyciągi z rachunków bankowych męża prowadzonych przez B. Bank oraz C. Bank z których wynika, że salda końcowe były ujemne i na koniec lipca 2018 r. wynosiły -177,04 zł, na dzień 23 sierpnia 2018 r. – 2118 zł oraz -3,31 zł, 3) oświadczenie wraz z wypisem z księgi wieczystej, zgodnie z którym nieruchomość wskazana w skardze i wniosku o przyznanie prawa pomocy jako miejsce zamieszkania, stanowi własność siostry matki wnioskodawczyni i skarżąca mieszka w niej na podstawie umowy użyczenia, 4) zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2017 (PIT-36L), z którego wynika, że skarżąca nie osiągnęła żadnego przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej, poniosła jedynie koszty w wysokości 14.759,52 zł, 5) oświadczenie zgodnie z którym z dniem 31 lipca 2017 r. skarżąca zakończyła działalność gospodarczą, a od 1 lipca 2018 r. została zatrudniona w Spółce z o.o. A., 6) informację o dochodach oraz pobranych zaliczkach na podatek dochodowy w roku 2017 (PIT-11), z której wynika, że mąż skarżącej uzyskał dochód w wysokości 26.015 zł, 7) oświadczenie, zgodnie z którym mąż skarżącej jest aktualnie jedynym wspólnikiem w Spółce z o.o. B., w której jest zatrudniony.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.

Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.).

W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.

Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W ocenie referendarza skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ze złożonych oświadczeń i dokumentów wynika, że dochody małżonków wynoszą 3.000 zł.

Wprawdzie, wobec odrzucenia skargi, wnioskodawczyni nie jest aktualnie zobowiązana do uiszczenia wpisu od skargi, ale w przypadku pozytywnego rozstrzygnięcia wniosku strony o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, skarżąca będzie ponownie zobligowana do poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

Biorąc zaś pod uwagę, że wpis od skargi w rozpoznawanej sprawie przekracza zarobki obojga małżonków, referendarz uznał, że wniosek o przyznanie prawa pomocy jest zasadny ponieważ dochody małżonków nie pozwalają im na poczynienie oszczędności, które umożliwiłyby pokrycie kosztów sądowych chociaż w części.

Uwzględniając wniosek referendarz wziął również pod uwagę, że przed tutejszym sądem zawisło łącznie pięć spraw ze skarg wnioskodawczyni, w których łączna kwota wpisów od skarg wynosi 21.560 zł.

Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

AKE.