Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SAB/Gd 125/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2023-09-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Zobowiązano do dokonania czynności
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1, art. 4 ust. 1-3, art. 13 ust. 1
journal: Dz.U. 2022 poz 902
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
article: art. 149 § 1, art. 149 § 1a
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak Sędzia WSA Paweł Mierzejewski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 7 września 2023 r. sprawy ze skargi A. C. na bezczynność Prezydenta Miasta Gdańska w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Prezydenta Miasta Gdańska do rozpatrzenia punktu drugiego wniosku skarżącej A. C. z dnia 24 stycznia 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie dotyczącym skargi Prezydium Rady Rodziców [...] Liceum Ogólnokształcącego im. [...] w G. z dnia 12 grudnia 2022 r., protokołu powypadkowego z dnia 16 listopada 2022 r. oraz rejestru wypadków w roku szkolnym 2022/2023 w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta Miasta Gdańska nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Gminy Miasta Gdańska na rzecz skarżącej A. C. 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 16 maja 2023 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła przekazana przez Prezydenta Miasta Gdańska skarga A. C. (dalej jako "wnioskodawczyni" albo "skarżąca") na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Z akt administracyjnych przekazanych Sądowi wynikają następujące okoliczności.

W dni 24 stycznia 2023 r. do Wydziału Spraw Obywatelskich Urzędu Miasta Gdańska wpłynął oparty o regulację art. 61 Konstytucji RP wniosek A. C. o udostępnienie linku do posiedzenia komisji skarg i wniosków Rady Miasta Gdańska, na której będzie rozpatrywana sprawa dotycząca skargi związanej z funkcjonowaniem [...] Liceum Ogólnokształcącego im. [...] w G. W treści wniosku wskazano również, że wnioskodawczyni wnosi o udostępnienie materiałów, które otrzymali (otrzymają) radni i radne w związku z tą sprawą.

Link do posiedzenia komisji został wnioskodawczyni udostępniony w dniu 30 stycznia 2023 r. Z kolei w dniu 7 lutego 2023 r. wnioskodawczyni zostały udostępnione w formie załącznika do widomości e – mail: zarządzenie nr 4/2022 z dnia 16 maja 2022 r. Dyrektora [...] Liceum Ogólnokształcącego im. [...] w G. w sprawie korzystania z toalet szkolnych podczas lekcji, zarządzenie nr 12/2022 z dnia 17 listopada 2022 r. zmieniające zarządzenie nr 4/2022 oraz pismo z dnia 30 grudnia 2022 r. podpisane przez Dyrektora [...] Liceum Ogólnokształcącego im. [...] w G., stanowiące odpowiedź na wniosek o udzielenie informacji publicznej kierowany do Dyrektora wyżej wskazanego liceum przez W. W.

Odrębną wiadomością e – mail z dnia 7 lutego 2023 r. A. C. została powiadomiona, że przekazane dokumenty zawierają informację publiczną. Radni otrzymali również inne dokumenty związane ze sprawą, które takiej informacji nie zawierają, to jest skargę Prezydium Rady Rodziców [...] Liceum Ogólnokształcącego im. [...] w G. z dnia 12 grudnia 2022 r. dotyczącą Dyrektora liceum, protokół powypadkowy z dnia 16 listopada 2022 r. (wypadkowi uległ jeden uczeń) oraz zestawienie dotyczące urazów, którym ulegli uczniowie liceum.

W kolejnej wiadomości e – mail z dnia 7 lutego 2023 r. A. C. podniosła, że wskazane wyżej dokumenty stanowią informację publiczną i winny być udostępnione po zanonimizowaniu danych dotyczących prywatności.

W odpowiedzi z dnia 13 lutego 2023 r. zawartej w wiadomości e – mail organ podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.

W opisanej wyżej skardze na bezczynność organu skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku (data wniesienia – 26 kwietnia 2023 r.) A. C. reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru podnosząc zarzut naruszenia art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 902; dalej powoływanej w skrócie jako "u.d.i.p.") poprzez nieudostępnienie informacji publicznej pomimo upływu terminu ustawowego wniosła o nakazanie organowi rozpoznania wniosku skarżącej, stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, orzeczenie o jej charakterze, rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym jak i na zasadzie art. 21 pkt 2 u.d.i.p oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu wniesionej skargi skarżąca podniosła, że organ udostępnił skarżącej jedynie część dokumentacji pomimo tego, że w prowadzonej korespondencji e – mail skarżąca podtrzymała swój pierwotny wniosek wskazując organowi, że nieudostępnione dotychczas informacje są informacjami publicznymi.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Gdańska, reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru wnosząc o oddalenie skargi wyjaśnił, że nie jest informacją publiczną informacja, w jakich okolicznościach doszło do wypadku oraz jakie obrażenia odniósł poszkodowany. Podobnie nie jest informacją publiczną zestawienie dotyczące urazów jakich doznali uczniowie (w realiach sprawy [...] Liceum Ogólnokształcącego im. [...] w G.) w określonym czasie. Dane zawarte w takim zestawieniu nie wiążą się bowiem z działalnością organów władzy publicznej lub osób pełniących funkcje publiczną. Informacji publicznej nie zawiera również skarga wniesiona przez Prezydium Rady Rodziców [...] Liceum Ogólnokształcącego im. [...] w G. Pismo to nie pochodzi bowiem od podmiotu, który pełni funkcje publiczne.

Niezależnie od powyższego pełnomocnik organu wskazał, że podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji udostępnił ją skarżącej. W odniesieniu do dokumentów, które nie zawierają informacji publicznej organ poinformował skarżącą o jakie dokumenty chodzi wskazując przyczynę ich nieudostępnienia. Organ nie naruszył tym samym przepisów dotyczących formy i terminu załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

W świetle art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity:: Dz. U. z 2023 r, poz. 1634; dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.

W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że w sprawach o udostępnienie informacji publicznej skarga na bezczynność przysługuje zarówno w przypadku braku reakcji podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji, wymaganego ustawą z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 902; dalej powoływanej w skrócie jako "u.d.i.p."), jak i wówczas, gdy podmiot ten błędnie stwierdza, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej lub nie podlega udostępnieniu na zasadach wskazanej ustawy.

Oceniając, czy adresat żądania o udostępnienie informacji publicznej pozostaje w bezczynności należy wziąć pod uwagę, że na gruncie przepisów u.d.i.p. realizacja "prawa dostępu do informacji publicznej" w przewidzianych ustawą formach (art. 2 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1-3) wymaga jednoczesnego zaistnienia trzech pozytywnych przesłanek. Po pierwsze, adresatem żądania musi być podmiot zobowiązany do jej udzielenia, określony w art. 4 ust. 1 lub 2 u.d.i.p. Po drugie, żądana informacja musi znajdować się w posiadaniu podmiotu, do którego zwrócono się o jej udzielenie (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.). Po trzecie, przedmiotem żądania musi być informacja mająca charakter publiczny w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p.

Należy w tym miejscu wskazać, że zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni, za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Zgodnie zaś z art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.

Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot zobowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Natomiast w myśl art. 16 ust. 1 i art. 17 ust. 1 u.d.i.p., odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p., następuje w drodze decyzji administracyjnej.

Przepisy p.p.s.a. nie definiują pojęcia bezczynności. Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy organ administracji publicznej nie podjął w przewidzianym terminie żadnych czynności w sprawie lub co prawda prowadził postępowanie, ale pomimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął w terminie stosownej czynności. Na gruncie przepisów u.d.i.p. bezczynność podmiotu zobowiązanego do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy organ, będąc w posiadaniu żądanej informacji publicznej, nie podejmuje stosownej czynności materialno-technicznej w postaci udzielenia tej informacji (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.) lub nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.).

W rozpoznawanej sprawie adresatem wniosku skarżącej był Prezydent Miasta Gdańska będący organem wykonawczym gminy. Zgodnie zaś z art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. zobowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności m.in. podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

W rozpatrywanej sprawie nie ma wątpliwości co do tego, że Prezydent Miasta Gdańska jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Nie było nadto w sprawie sporne, że dokumenty zawierające określone informacje znajdowały się w jego posiadaniu.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem sporu było natomiast to, czy żądane przez skarżącą informacje mają charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p. W nawiązaniu do dokumentów zgromadzonych w aktach administracyjnych, treści wniosku, dalszej korespondencji prowadzonej z organem jak i treści skargi Sąd w składzie rozpoznającym sprawę uznał, że przedmiotem sporu jest odmowa udostępnienia skarżącej:

- skargi Prezydium Rady Rodziców z dnia 12 grudnia 2022 r. dotyczącej Dyrektora [...] Liceum Ogólnokształcącego im. [...] w G.;

- protokołu powypadkowego z dnia 16 listopada 2022 r. dotyczącego wypadku jakiemu uległ uczeń [...] Liceum Ogólnokształcącego im. [...] w G. w dniu 19 września 2022 r.

oraz

- rejestru wypadków mających miejsce w [...] Liceum Ogólnokształcącym im. [...] w G. w roku szkolnym 2022/2023.

Odnosząc się w pierwszej kolejności do skargi Prezydium Rady Rodziców z dnia 12 grudnia 2022 r. dotyczącej Dyrektora [...] Liceum Ogólnokształcącego im. [...] w G. Sąd wskazuje - mając na uwadze fakt, że Gdańsk jest miastem na prawach powiatu - że w myśl art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 40 ze zm.) zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie edukacji publicznej należy do zadań własnych gminy. Z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 1526 ze zm.) wynika, że powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym w zakresie edukacji publicznej. Z art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 900 ze zm.) wynika z kolei, że jednostki samorządu terytorialnego mogą zakładać i prowadzić jedynie szkoły i placówki publiczne. Z art. 8 ust. 16 tej ustawy wynika, że zakładanie i prowadzenie m.in. szkół ponadpodstawowych należy do zadań własnych powiatu. Art. 18 ust. 1 pkt 2 wskazanej ustawy stanowi z kolei, że szkołą ponadpodstawową jest m.in. czteroletnie liceum ogólnokształcące.

Z przytoczonych powyżej regulacji wynika, że publiczne liceum ogólnokształcące, prowadzone przez jednostkę samorządu terytorialnego jest jednostką organizacyjną wykonującą zadania publiczne w zakresie edukacji. W ocenie Sądu nieuprawnionym jest w takiej sytuacji wyłączanie spośród dokumentów podlegających ujawnieniu w trybie u.d.i.p. skargi dotyczącej dyrektora liceum przekazanej organowi administracji publicznej przez określony podmiot, w realiach sprawy przez Prezydium Rady Rodziców. W ocenie Sądu skarga dotycząca działań bądź zaniechań określonej osoby kierującej szkołą ponadpodstawową dotyczy w swej istocie zagadnień związanych z prawidłowym funkcjonowaniem takiej szkoły. Skoro zaś zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie edukacji publicznej należy do zadań własnych danej jednostki samorządu terytorialnego organ tej jednostki ma obowiązek w ramach powierzonych mu zadań reagować na skargi określonych podmiotów dotyczące nieprawidłowości w działaniach osoby kierującej daną jednostką (w realiach sprawy – liceum) i powiadamiać o dostrzeżonych zastrzeżeniach właściwe organy. Nie ulega zatem w ocenie Sądu wątpliwości, iż skarga Prezydium Rady Rodziców z dnia 12 grudnia 2022 r. dotycząca Dyrektora [...] Liceum Ogólnokształcącego im. [...] w G., kierowana do Dyrektora Wydziału Edukacji Urzędu Miasta Gdańska, jako dokument, który stanowi informację publiczną winna być skarżącej udostępniona. W nawiązaniu do twierdzeń pełnomocnika organu zawartych w odpowiedzi na skargę wskazać należy, że w tym przypadku nie ma znaczenia, że skarga ta nie została sporządzona przez podmiot, który pełni funkcje publiczne. Istotnym jest bowiem to, że art. 61 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) wiąże prawo do informacji publicznej z działalnością organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. W świetle art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Za niewątpliwy uznać zatem należy fakt, że w tym znaczeniu "sprawą publiczną" jest funkcjonowanie na terenie danej jednostki samorządu terytorialnego (Gminy Miasta Gdańska) szkoły ponadpodstawowej oraz sposób należytego wywiązywania się z obowiązków przez zatrudnionego w tej szkole dyrektora. Uznać należy, że informacją publiczną są bowiem nie tylko dokumenty bezpośrednio zredagowane i wytworzone przez organ administracji publicznej, ale przymiot taki posiadać będą także te, za pomocą których organ, jak w rozpatrywanej sprawie, właściwy organ może ocenić prawidłowość zrealizowania powierzonych prawem zadań (zob. w tej materii: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 2009 r.; sygn. akt I OSK 315/08; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl).

Odnosząc się z kolei do żądania udostępnienia protokołu powypadkowego jak i rejestru wypadków wskazać należy, że dokumenty te, po stosownej anonimizacji, winny być skarżącej również udostępnione.

Tryb sporządzania tych dokumentów jak i zakres ich treści określa rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r., poz. 1604).

Z § 42 - 43 tego rozporządzenia wynika, że protokół powypadkowy sporządzany przez zespół powypadkowy stanowi cześć dokumentacji powypadkowej. Ze wzoru tego protokołu, określonego w załączniku nr 1 do wskazanego rozporządzenia wynika, że w treści protokołu winno znaleźć się określenie "środków zapobiegawczych" (rubryka nr 10). W ocenie Sądu orzekającego przedmiotowy protokół winien być klasyfikowany - w świetle art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a) tiret drugi u.d.i.p. - jako dokument urzędowy sporządzony w ramach swoistego postępowania kontrolnego. Zasadnicze w tym zakresie jest bowiem to, że protokół powypadkowy zawiera informacje zmierzające do ustalenia przyczyn wypadku (w realiach sprawy – mającego miejsce w publicznej szkole ponadpodstawowej) i - co istotne – wskazanie wyżej opisanych środków zapobiegawczych (wniosków), ukierunkowanych w swej istocie na wyeliminowanie podobnych zdarzeń w przyszłości. W dokumencie tym zawarte są zatem informacje mające znaczenie w perspektywie dalszego funkcjonowania danej placówki w wymiarze prewencyjnym. W ocenie Sądu orzekającego przedmiotowego dokumentu nie należy zatem postrzegać wyłącznie w kategorii "dokumentu wewnętrznego", sporządzonego na potrzeby wewnętrzne szkoły/liceum. Zgodnie z brzmieniem powołanej wyżej regulacji u.d.i.p., udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających. Niewątpliwie taki walor posiada protokół powypadkowy sporządzony w ramach przeprowadzonego postępowania powypadkowego, bowiem w myśl zaś art. 6 ust. 2 u.d.i.p., dokumentem urzędowym w rozumieniu ustawy jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksów Karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy (zob. w tej materii; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 września 2022 r.; sygn. akt III OSK 1529/21; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl).

W kategorii dokumentu zawierającego informację publiczną postrzegać należy również rejestr wypadków, który w świetle § 50 wskazanego wyżej rozporządzenia prowadzi dyrektor. Sąd orzekający podziela prezentowany w orzecznictwie sądowym pogląd, że przedmiotowy dokument dotyczy szeroko rozumianej organizacji szkoły (zarządzania szkołą) i mieści się w ustawowym katalogu informacji publicznej (zob. w tej materii: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 października 2018 r.; sygn. akt II SAB/KR 152/18 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 maja 2022 r.; sygn. akt II SAB/Gd 24/22; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Zauważyć nadto należy, że rejestr wypadków, zgodnie z załącznikiem nr 2 do rozporządzenia, poza wskazaniem danych dotyczących osoby poszkodowanej, daty wypadku, jego rodzaju, opisu, okoliczności oraz zakresu udzielonej pomocy zawiera w swej treści również wskazanie środków zapobiegawczych i wydanych zarządzeń, które winny służyć wyeliminowaniu wypadków w przyszłości (walor prewencyjny). Z dokumentu tego mogą zatem wynikać informacje obrazujące, nawet w wymiarze pośrednim, nieprawidłowości w zakresie dotyczącym organizacji (funkcjonowania) danej szkoły/liceum.

W reasumpcji powyższych rozważań uznać zatem należy, że skoro w realiach niniejszej sprawy nie udostępniono skarżącej wyżej opisanych dokumentów w sprawie doszło do bezczynności organu. Jak wynika z akt sprawy pkt 2 wniosku o udzielenie informacji publicznej w postaci udostępnienia określonych dokumentów został w istocie definitywnie sprecyzowany w dniu 7 lutego 2023 r. Nie ulega wątpliwości, że 14 – dniowy termin do udzielenia informacji publicznej, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. nie został zachowany, gdyż organ na złożony wniosek nie zareagował odpowiednio, to jest poprzez udostępnienie wszystkich żądanych dokumentów. Skoro zatem w dacie wniesienia skargi, czyli w dniu 26 kwietnia 2023 r. organ pozostawał w bezczynności w załatwieniu pkt 2 wniosku skarżącej o udostępnienie informacji publicznej w opisanym wyżej zakresie Sąd działając na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. uwzględnił skargę i zobowiązał organ do rozpatrzenia punktu drugiego wniosku skarżącej w zakresie dotyczącym opisanych w sentencji wyroku dokumentów, w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (orzeczenie jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku).

Jednocześnie na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. Sąd uznał, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (orzeczenie jak w punkcie drugim sentencji wyroku). Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość kwalifikowaną, kiedy zachowanie organu posiadałoby pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako naruszenie. Ustawodawca nie zdefiniował kryteriów stanu rażącego naruszenia prawa, pozostawiając dokonanie kwalifikacji w tym zakresie uznaniu sądu orzekającego, opierającemu się na analizie całokształtu okoliczności sprawy. Zakwalifikowanie bezczynności jako mającej miejsce z rażącym naruszeniem prawa będzie więc zasadne, gdy stan bezczynności lub przewlekłości jest oczywisty, uporczywy i nie daje się pogodzić z regułami demokratycznego państwa prawa (zob. w tej materii m.in.: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 lutego 2021 r.; sygn. akt II SAB/Gd 107/20; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie zaszły okoliczności, które wskazywałyby na kwalifikowaną postać naruszenia prawa przez organ. Nieudostępnienie wszystkich żądanych przez skarżącą dokumentów wynikało bowiem wyłącznie z błędnego przeświadczenia organu co do charakteru opisanych wyżej dokumentów.

O zwrocie na rzecz skarżącej kosztów postępowania Sąd orzekł jak w punkcie trzecim sentencji wyroku na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. zasądzając od Gminy Miasta Gdańska na rzecz skarżącej 580 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Na zasądzoną na rzecz skarżącej kwotę składa się 100 zł stanowiące kwotę uiszczonego wpisu od skargi oraz 480 zł stanowiące wynagrodzenie reprezentującego skarżącą radcy prawnego, ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 265 ze zm.)

Sąd orzekł w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.