Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2427/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-03-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Hasła tematyczne: Wodne prawo
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 9 ust. 1 pkt 19 a
journal: Dz.U. 2012 poz 145
law: Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Kaja Angerman (spr.), Sędziowie sędzia WSA Aneta Dąbrowska, sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, Protokolant st. sekr. sąd. Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2017 r. sprawy ze skargi J. M. i T. M. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przywrócenia funkcji urządzenia wodnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...]; 2. zasądza od Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] na rzecz skarżących J. M. i T. M. solidarnie kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

IV SA/Wa 2427/16

UZASADNIENIE

Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2016 r. po rozpatrzeniu odwołania J. i T. M. utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] listopada 2015 r., znak: [...] nakładającą na w/w obowiązek przywrócenia poprzedniej funkcji urządzenia wodnego - rowu otwartego przebiegającego przez działkę nr [...] w N. gm. [...] od wylotu z istniejącego przepustu pod drogą powiatową (dz. nr [...]) do granicy z działką nr [...].

Powyższa decyzja była wynikiem następujących ustaleń i oceny prawnej.

Państwo T. i J. M. wystąpili do Burmistrza [...] o wyegzekwowanie od Państwa M. i S. R. obowiązku przywrócenia odpływu wody z działki nr [...]. Zdaniem skarżących współwłaściciele działki nr [....] zablokowali odpływ wód z działki nr [...] prowadzonych rowem, poprzez zamurowanie światła rowu w podmurówce ogrodzenia na granicy z działką nr [....].

Równocześnie państwo M. i S. R. współwłaściciele działki nr [...] w N. gm.[...] pismem z dnia [...] marca 2015 r. wystąpili do Burmistrza [...] o wyegzekwowanie od Państwa T. i J. M. współwłaścicieli działki nr [...] obowiązku przywrócenia poprzedniego stanu wód na gruncie. Zdaniem Państwa M. i S. R., Pan T. M. wykonał rów na działce nr [...] stanowiącej jego własność oraz na działce nr [...] stanowiącej ich własność.

W trakcie postępowania organ I instancji ustalił, że przedmiotowy rów nie figuruje w aktualnych wykazach ewidencji wód, urządzeń melioracji wodnych i zmeliorowanych gruntów, prowadzonej zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 grudnia 2004 r., w sprawie sposobu prowadzenia ewidencji wód, urządzeń melioracji wodnych oraz zmeliorowanych gruntów (Dz. U. z 2005 r., Nr 7, poz. 55) przez Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w K..

Podczas przeprowadzonych w dniu [...] czerwca 2015 r. oględzin organ I instancji ustalił, że od zachodniej strony ul. [...] w N. zlokalizowany jest rów, który łączy się z rowem przydrożnym usytuowanym wzdłuż drogi powiatowej (dz. [...]) i dalej przepustem kamiennym przechodzi na drugą stronę jezdni, na działkę nr [...]. Następnie rów przebiega ukośnie przez działkę nr [...] w kierunku działki nr [...]. Dno i skarpy odcinka rowu zlokalizowanego na działce nr [...] są umocnione płytami chodnikowymi szer. 40 cm, a na dalszym odcinku tj. na działce nr [...] rów nie jest umocniony.

W trakcie postępowania pismem z dnia [...] lipca 2015 r. Pani K. M. poinformowała, organ I instancji że Państwo M. i S.R. współwłaściciele działki nr [....]zlikwidowali rów (zasypali kamieniami i zalali cementem) na własnej działce. Pani K.M. działając w imieniu P. M. i S. R. pismem z dnia [...] lipca 2015 r. wyjaśniła organowi I instancji, że Państwo J. i T. M. ok. 5-6 lat temu bez zgody i wiedzy współwłaścicieli działki nr [...] wykonali rów na działce stanowiącej ich własność. Starosta [...] na podstawie korespondencji prowadzonej z sołtysem, sąsiadami oraz Urzędem Gminy w [...] ustalił, że na wprost przepustu pod drogą powiatową zlokalizowany jest dom Państwa J. i T. M., który został wybudowany na początku XX wieku. Ukształtowanie terenu, na którym stoi dom, z wyraźnym spadkiem w kierunku wschodnim (rzeki C.), wskazuje na konieczność istnienia rowu już w tym okresie.

W dniu [...] listopada 2015 r. organ I instancji ponownie przeprowadził oględziny terenu, podczas których ustalił, brak spornego odcinka rowu na działce nr [...] i [...].

W następstwie przeprowadzonego postępowania administracyjnego Starosta [...] na podstawie przepisów art. 64b ustawy Prawo wodne decyzją z dnia z dnia [...] listopada 2015 r., znak: [...] nałożył na Państwa J.i T. M. obowiązek przywrócenia poprzedniej funkcji urządzenia wodnego - rowu otwartego. Od przedmiotowej decyzji odwołanie wnieśli J. i T.M. podnosząc, że decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa, a w szczególności:

- art. 77§ 1 i art. 80 Kpa poprzez brak zebrania w sposób wyczerpujący i rozpatrzenia w całości materiału dowodowego, a co za tym idzie zbadania podstaw do wydania decyzji w przedmiotowej sprawie,

- art. 107 § 3 Kpa poprzez wydanie decyzji bez w wskazania podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy,

- art. 64b ustawy Prawo wodne poprzez przedwczesne zastosowanie.

Rozpatrując odwołanie Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. ustalił, że zebrane w trakcie postępowania dokumenty oraz fakty podniesione w odwołaniu w świetle obowiązujących przepisów prawnych ustawy Prawo wodne nie dają podstaw do podważenia słuszności decyzji organu I instancji.

Organ odwoławczy wskazał, że pomimo, że szereg zaistniałych w przedmiotowej sprawie faktów, podniesionych i opisanych przez stronę skarżącą może w niej wywoływać poczucie krzywdy, nie mogą być one argumentami w postępowaniu opartym na przepisach ustawy Prawo wodne.

Jedną z podnoszonych przez stronę skarżącą kwestii jest problem legalności rowu znajdującego się na działkach o nr ewid. [...] i [...] w N. gm. [...]. Organ odwoławczy podkreślił, co słusznie zauważył Starosta [...], że legalność istnienia rowu i przepustu została uregulowana ustawą z dnia 24 października 1974 roku Prawo wodne, która w art. 133 i 134 zalegalizowała istniejące w dniu wejścia w życie ustawy urządzenia wodne (m.in. rowy) oraz mosty i przepusty.

Jednocześnie zdaniem tut. organu dokumenty zgromadzone w sprawie wskazują jednoznacznie że:

- rów znajdujący się na podzielonych aktualnie działkach o nr [...] i [...] biegnący od ul. [...] do rzeki C., nie jest naniesiony na mapę zasadniczą, mapę ewidencji gruntów i budynków jaki i na mapę ewidencji urządzeń melioracji wodnych; jednak zgodnie z przepisami art. 9 ust 1 pkt. 19 ustawy Prawo wodne każdy rów jest urządzeniem wodnym, które powinno być przez jego właściciela utrzymywane w należytym stanie, w myśl przepisu art. 64 ust.1, w celu zachowania jego funkcji. Funkcją każdego rowu jest odprowadzanie wód, zarówno z działki przez którą przepływa jak i z obszaru położonego powyżej,

- rów ten istnieje w terenie, czego nie neguje skarżąca w swoim odwołaniu,

- dokumenty wskazują także jednoznacznie, że przedmiotowy rów ma za zadanie odprowadzenie do rzeki C. nadmiaru wód ze zlokalizowanych powyżej okolicznych pól oraz wód pochodzących z odwodnienia drogi powiatowej.

Organ odwoławczy podkreślił, że istniejące zagospodarowanie terenu (istniejący przepust) nie pozwala na ustalenie innego kierunku odprowadzenia wód z przedmiotowych terenów, bez konieczności poniesienia znacznych środków inwestycyjnych.

Istnieje jednak, zdaniem organu (przy podjęciu działań w kierunku doprowadzenia do ugody zainteresowanych stron), możliwość znalezienia rozwiązania, korzystnego dla wszystkich zainteresowanych, np.: - wykup gruntu zajętego pod rów (w praktyce pasa znajdującego się pomiędzy istniejącymi ogrodzeniami) przez zarządcę drogi powiatowej, dokonanie "poprawy" technicznych parametrów rowu i przejęcie tym samym obowiązku jego utrzymania przez nowego właściciela; wystąpienie aktualnych właścicieli rowu o obciążenie zarządcy drogi powiatowej, odnoszącego korzyści z jego funkcjonowania, obowiązkiem lub partycypacją w jego utrzymaniu: wykonanie rowu jako odcinka krytego itp.

Skargę na powyższą decyzję wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J.i T. M. wnosząc o uchylenie decyzji, jak też decyzji Starosty [...] z [...] listopada 2015 r. i zasądzenie kosztów postępowania.

W Skardze podniesiono, że skarżący nie kwestionują stanu faktycznego ustalonego w powyższych decyzjach ani, co do zasady, nałożonego tymi decyzjami obowiązku. Kwestionują jedynie nieuwzględnienie przez organy wniosku o uzależnienie wykonania obowiązku przez skarżących od uprzedniego wykonania obowiązku przez M. i S. R.. Zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Starosty [...] z [...] listopada 2015 r. znak: [...] naruszają, z powyższych względów, art. 7 i 77 § 1 K.p.a.

Skarżący wskazali, że M. i S. R. nie zgadzają się na wykonanie decyzji Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. z [...] lipca 2016 r. Nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Starosty [...] z [...] listopada 2015 r. znak: [...] Nie wyrażają również zgody na żadne z ugodowych rozwiązań zaproponowanych w decyzjach nr [...] i nr [...]. Podkreślili, że wykonanie przez skarżących obowiązku wynikającego z zaskarżonej decyzji powinno być uzależnione od uprzedniego wykonania obowiązku przez M. i S. R. wynikającego z decyzji Starosty[...] z [...] listopada 2015 r. Istotne jest to dlatego, że woda opadowa spod drogi powiatowej najpierw - zgodnie z kierunkiem spływu, wpływa do rowu na działce [...], co wobec niewykonania obowiązku odkopania rowu na działce nr [...], uniemożliwia wypłynięcie tej wody z działki nr [...]. Grozi to rozlaniem wody na działkę skarżących, a w efekcie podmywaniem fundamentu domu, co może w przyszłości doprowadzić do katastrofy budowlanej, jak również spowoduje zniszczenie licznej i od wielu lat utrzymywanej roślinności (drzew, krzewów, kwiatów). Obowiązek nałożony na skarżących może być przez nich wykonany dopiero po wykonaniu przez właścicieli M. i S. R. ich obowiązku. Zaskarżona decyzja oraz decyzja organu I instancji nie uwzględniają powyższych specyficznych okoliczności sprawy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie. Decyzja Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W.z dnia [...]lipca 2016r. oraz utrzymana nią w mocy decyzja Starosty [...] z dnia [...] listopada 2015 r. narusza przepisy prawa procesowego, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W prowadzonym przez organ postępowaniu administracyjnym, zgodnie z art. 7 k.p.a. obowiązuje zasada prawdy obiektywnej, obligująca organ do dokładnego wyjaśnienia okoliczności stanu faktycznego. Wyrazem tej zasady są wynikające z treści art. 77, 80 i 107 § 3 k.p.a. obowiązki nałożone na organ, a zatem zgromadzenie wyczerpującego materiału dowodowego i jego obiektywna, wszechstronna ocena, obejmująca rozpatrzenie całego materiału dowodowego, a następnie rzetelne uzasadnienie m.in. dokonanej oceny dowodów i stanowiska organu.

W ocenie sądu organ odwoławczy rozpatrując przedmiotową sprawę na skutek wniesionego odwołania naruszył powyższe zasady. Organ odwoławczy przede wszystkim nie ustalił w sposób niebudzący wątpliwości stanu faktycznego w niniejszej sprawie i nie wyjaśnił w sposób rzetelny i przekonujący jakie są przesłanki rozstrzygnięcia polegającego na obowiązku przywrócenia poprzedniej funkcji rowu na działce nr [...].

Stosownie do treści art. 64 b ustawy - Prawo wodne w przypadku nienależytego utrzymywania urządzenia wodnego, powodującego zmianę jego funkcji lub szkodliwe oddziaływanie na grunty, organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego może, w drodze decyzji, nakazać przywrócenie poprzedniej funkcji urządzenia wodnego lub likwidację szkód, określając warunki i termin wykonania tych czynności.

Decyzja organu ma więc charakter fakultatywny, nie mniej jednak organ musi wykazać, że zaistniały przesłanki określone w tym przepisie, a więc działanie lub zaniechanie właściciela urządzenia wodnego (władającego urządzeniem wodnym) spowodowało zmianę jego funkcji lub szkodliwe oddziaływanie na grunty, a przywrócenie poprzedniej funkcji lub likwidacja szkód są uzasadnione.

Przedmiotem niniejszej sprawy była ocena przez organ zasadności przywrócenia poprzedniej funkcji rowu otwartego przebiegającego przez działkę nr [...] w N..

Należy wskazać, że według art. 9 ust. 1 pkt 19a ustawy Prawo wodne każdy rów jest urządzeniem wodnym, które powinno być przez jego właściciela utrzymywane w należytym stanie, a więc zważywszy na przesłanki wymienione w art. 64 b, pozwalającym wypełniać jego funkcję i nie powodować szkód poprzez oddziaływanie negatywne na grunty. Pojęcie rowu zostało z kolei zdefiniowane w art. 9 ust. 1 pkt 13 ustawy i jest nim sztuczne koryto prowadzące wodę w sposób ciągły lub okresowy, o szerokości dna mniejszej niż 1,5 m przy ich ujściu.

Skarżący nie kwestionują istnienia rowu na stanowiącej ich własność działce nr [...], jak też faktu jego zasypania. W odróżnieniu od właścicieli działki nr [...] w skardze nie kwestionują także legalności tego urządzenia wodnego i jego funkcji w zakresie odwadniania terenu. Na etapie odwołania zarzucali organowi I instancji niewyjaśnienie kwestii legalności rowu i przedwczesność zastosowania obowiązku z art. 64b ustawy, jak też nieprawidłowe określenie terminu wykonania obowiązku. Organ odwoławczy jednak nie odniósł się do tych zarzutów. W skardze kwestionują jedynie nieprawidłowe określenie terminu wykonania obowiązku wskazując, iż powinien być uzależniony od uprzedniego wykonania obowiązku przywrócenia rowu przez właścicieli działki nr [...].

Należy wskazać przede wszystkim, że organ odwoławczy, powołując się na stanowisko skarżących ustalił, że rów istnieje w terenie. To ustalenie zaś przeczyłoby zasadności nałożenia obowiązku jego przywrócenia. Stanowi zatem wyraz braku rzetelności w ustaleniu stanu faktycznego sprawy. Prawidłowe ustalenie na czym polega pozbawienie urządzenia jego dotychczasowej funkcji pozwala prawidłowo określić obowiązki związane z przywróceniem stanu poprzedniego. W przedmiotowej sprawie organ nie ustalił na czym polega pozbawienie dotychczasowej funkcji rowu przebiegającego przez działkę nr [...], a czynności jakie mają zostać podjęte w ramach nałożonego obowiązku sugerują, iż zasypano część tego rowu.

Organ zupełnie dowolnie, a więc bez oparcia w materiale dowodowym sprawy ustalił, powołując się na jego zdaniem prawidłowe ustalenia organu I instancji (choć te były odmienne), że rów jest urządzeniem istniejącym legalnie, na tej podstawie, że legalność rowu i przepustu została uregulowana ustawą z dnia 24 października 1974 r. Prawo wodne, która zalegalizowała istniejące w dniu jej wejścia w życie urządzenia wodne. Organ I instancji przyjął legalność rowu z uwagi na brak w jego ocenie możliwości jednoznacznego ustalenia terminu wykonania rowu. Należy wskazać bowiem, że w materiale dowodowym znajdują się różne informacje na temat daty powstania rowu i jego przebiegu pochodzące zarówno od strony postępowania, jak też różnych osób, które organ I instancji określił jako świadków, czy od pełnomocnika właścicieli działki nr [...]. Jednak organ odwoławczy formułując tak stanowczą tezę nie wskazał z jakiego źródła powziął informacje na temat powstania rowu przed 1974r. Z materiału dowodowego wynika m.in. że istotne prace dotyczące rowu na działce nr [...] prowadzone były w 2011 r.

Okoliczność legalności powstania rowu ma zdaniem sądu znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, bowiem w przypadku powzięcia wątpliwości co do legalności istnienia rowu, organ nie powinien rozstrzygać o nakazaniu przywrócenia poprzedniej jego funkcji, gdyż mogłoby to być rozstrzygnięcie sprzeczne z ewentualnym nakazem likwidacji urządzenia.

Postępowanie dowodowe w niniejszej sprawie nie zostało właściwie przeprowadzone. Mimo, że gromadzono pochodzące od kilku osób informacje na temat okoliczności mających znaczenie dla sprawy, nie przeprowadzono jednak dowodów z zeznań świadków. Znajdujące się w aktach sprawy informacje w postaci oświadczeń złożonych przez te osoby, nie mogą zastąpić dowodów z zeznań świadków. O przeprowadzeniu dowodów z zeznań świadków strona powinna być powiadomiona, by mieć możliwość uczestniczenia w przeprowadzeniu dowodu. Świadek zaś powinien być pouczony o odpowiedzialności za składanie fałszywych zeznań, ewentualnie o przysługującym mu prawie odmowy zeznań. Wartość dowodowa zgromadzonych z pominięciem tych reguł informacji jest znikoma. Oczywiście organ nie ma obowiązku przeprowadzać dowodu z zeznań świadków, powinien jednak, jeżeli zamierza zebrać materiał dowodowy w postaci informacji ze źródeł osobowych. Organ w uzasadnieniu decyzji ma obowiązek przedstawić argumentację, która wyjaśnia motywy podjętego rozstrzygnięcia w oparciu o dokonaną ocenę materiału dowodowego. Nie może więc dokonywać ustaleń w sposób dowolny.

Wbrew twierdzeniu organu odwoławczego nie jest możliwa ocena na jakiej podstawie organ twierdzi, że materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, że przedmiotowy rów ma za zadanie odprowadzanie do rzeki . nadmiaru wód ze zlokalizowanych wyżej okolicznych pól oraz wód pochodzących z odwodnienia drogi powiatowej. Organ ani nie przywołał konkretnego dokumentu, który wskazuje na takie funkcje przedmiotowego rowu, ani nie poparł swojego twierdzenia rzeczową argumentacją. Skoro rów zdaniem organu pełnić ma również funkcję polegającą na odprowadzaniu nadmiaru wód ze zlokalizowanych powyżej pól, to z uwagi na wskazaną funkcję organ powinien wyjaśnić czy nie stanowi zatem urządzenia melioracji wodnej szczegółowej, mimo tego, że nie jest naniesiony na mapę ewidencji urządzeń melioracji wodnych. Stosownie bowiem do treści art. 70 ust. 1 w/w ustawy melioracje wodne polegają na regulacji stosunków wodnych w celu polepszenia zdolności produkcyjnej gleby, ułatwienia jej uprawy oraz na ochronie użytków rolnych przed powodziami. Dla uznania za urządzenie melioracji wodnej znaczenie ma zatem rzeczywista funkcja urządzenia (w tym przypadku) rowu, nie zaś naniesienie urządzenia na stosowną mapę.

Ta okoliczność może mieć znaczenie nie tyle dla ustalenia, że swoim działaniem właściciele działki nr [...] doprowadzili do zmiany funkcji istniejącego dotychczas rowu przez zasypanie co najmniej jego części, co dla oceny konieczności wydania decyzji nakazującej przywrócenie tej poprzedniej funkcji, która zależy od oceny organu, a zatem od tego czy uzna to za zasadne i konieczne i ze względu na którą funkcję (czy ze względu na odwadnianie okolicznych pól, czy ze względu na odwadnianie drogi, czy też ze względu na konieczność zachowania obu tych funkcji).

Organ odwoławczy wskazał, że istniejące zagospodarowanie terenu, a właściwie istniejący przepust w drodze nie pozwala na ustalenie innego kierunku odprowadzenia wód z przedmiotowych terenów bez poniesienia znacznych środków inwestycyjnych. Choć twierdzenie to wskazuje, że istnienie przepustu w drodze zdaniem organu determinuje kierunek odprowadzania wód, to jednak nie odnosi się do zasadności przywrócenia funkcji rowu na działce nr [...].

Wobec brzmienia art. 64b oczywiste jest, że samowolne zasypanie istniejącego rowu (niezależnie od tego czy jest urządzeniem melioracji wodnej) nie jest dozwolone. Treść przepisuje wskazuje jednak, że nakaz przywrócenia poprzedniej funkcji urządzenia nie następuje automatycznie, a uzależniony jest od aktualnej oceny sytuacji przez organ. Niekiedy ta ocena wymagać będzie przeprowadzenia dowodu z opinii rzeczoznawcy.

Niewątpliwie ocena zasadności przywrócenia poprzedniej funkcji danego urządzenia wodnego powinna skutkować skonkretyzowaniem przez organ warunków i terminu wykonania określonych czynności. W przedmiotowej sprawie zdaniem sądu określenie warunków wykonania czynności nie spełnia wymogów określenia precyzyjnego i niepozostawiającego dowolności. Organ określił, że czynności mają polegać na usunięciu narzutu kamiennego z koryta rowu oraz worków z piaskiem blokujących wylot przepustu pod drogą, nie wskazując jednak parametrów jakie ma spełniać rów. Sąd nie podziela stanowiska skarżących co do nieprawidłowości w określeniu terminu wykonania nałożonego obowiązku, bowiem organ spełnił warunek wskazania konkretnego terminu wykonania czynności. Określenie terminu nie może być uzależnione, jak oczekują tego skarżący od wykonania obowiązku przez inny podmiot, gdyż właśnie taka sytuacja powodowałaby, że termin nie byłby określony precyzyjnie. Organ nie może zakładać, że wynikające z decyzji obowiązki nie będą wykonywane przez podmiot, którego dotyczą. Jednak należy zgodzić się ze skarżącymi w tym zakresie, że nakładając na nich obowiązek przywrócenia poprzedniej funkcji rowu, organ powinien również ocenić to, czy wykonanie przez skarżących nałożonego obowiązku zanim zostanie przywrócony rów na działce nr [...] może spowodować szkodliwe oddziaływanie na ich nieruchomość. W sytuacji, gdyby organ uznał, że taka zależność może mieć miejsce, powinien wziąć to pod uwagę przy określaniu terminów wykonania obowiązków przywrócenia funkcji rowu przez właścicieli działek nr [...] i [...], różnicując ewentualnie terminy wykonania czynności.

Z uwagi na to, że dostrzeżone naruszenia przepisów postępowania wymagają uzupełnienia materiału dowodowego, następnie dokonania ponownej jego oceny, według zaleceń określonych szczegółowo powyżej (ustalenie legalności rowu, funkcji rowu i aktualności potrzeby jego istnienia, ewentualnej szkodliwości jego zasypania) zagwarantowanie stronie prawa do dwukrotnego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy (art. 15 K.p.a.), skutkowało koniecznością uchylenia zarówno zaskarżonej, jak i utrzymanej nią w mocy decyzji organu.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 135 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 powyższej ustawy.