Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2996/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-09-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Utrzymano w mocy zarządzenie - art. 260 §1 ustawy PoPPSA

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Kosińska po rozpoznaniu w dniu 20 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu [...] Sp. z o.o. od zarządzenia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 czerwca 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 2996/13 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. K., L. W. i U. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustanowienia prawa użytkowania wieczystego utrzymać zaskarżone zarządzenie w mocy.


UZASADNIENIE

[...]Sp. z o.o. z siedzibą w [...], reprezentowania przez jej Wiceprezesa K. B., w sprawie ze skargi A. K., L. W. i U. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustanowienia prawa użytkowania wieczystego wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 marca 2017 r. spółce został przesłany urzędowy formularz PPPr, celem jego wypełnienia i podpisania zgodnie z zasadami reprezentacji wyrażonymi w KRS spółki, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona w dniu 3 kwietnia 2017 r. (zpo, k. 1187). W zakreślonym terminie został złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy (formularz PPPr), który został podpisany przez Wiceprezesa Zarządu spółki K. B..

Zarządzeniem z dnia 13 czerwca 2017 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządził pozostawienie bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu wskazał, że skarżąca, mimo stosownego wezwania, nie uzupełniła braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy, albowiem nie nadesłała wypełnionego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. W rozpoznawanej sprawie sformułowane przez składającą wniosek żądanie przyznania prawa pomocy było obarczony brakiem formalnym, albowiem nie zostało ono złożone na formularzu PPPr. Braku tego strona wnioskująca o prawo pomocy nie uzupełniła zgodnie z doręczonym wezwaniem w terminie 7 dni, co nakazywało wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawić bez rozpoznania. Skutku wyznaczonego w dyspozycji art. 257 p.p.s.a. nie znosiło przesłanie formularza PPPr w dniu 10 kwietnia 2017 r. (data nadania przesyłki), albowiem nie został on podpisany zgodnie ze skierowanym do spółki wezwaniem na mocy zarządzenia z dnia 13 marca 2017 r. Wobec powyższego wypełnienie formularza PPPr i podpisanie go w sposób niezgodny z zasadami reprezentacji spółki określonymi w KRS, pomimo wiążącego wskazania w wymienionym wyżej zarządzeniu, że składanie oświadczeń procesowych przez jednego członka zarządu spółki nie jest zgodne z zasadami jej reprezentacji, oznaczało, iż spółka w istocie nie wykonała wezwania, narażając się na zastosowanie rygoru pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Pismem z dnia 10 lipca 2017 r. [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] , reprezentowana przez jej Wiceprezesa K. B., wniosła sprzeciw od zarządzenia z dnia 13 czerwca 2017 r. wskazując, że formularz został podpisany zgodnie z zasadami, gdyż spółka zgodnie z jej umową może być reprezentowana przez jednego członka zarządu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd rozpatrując sprzeciw wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Zgodnie z § 2 tego przepisu wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność, a sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. W myśl zaś art. 252 § 2 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Stosownie natomiast do treści art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

W rozpoznawanej sprawie wnioskodawczyni pomimo stosownego wezwania, nie uzupełniła braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy, albowiem nie nadesłała wypełnionego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy podpisanego zgodnie z zasadami reprezentacji Spółki określonymi w KRS. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu, referendarz zasadnie pozostawił wniosek bez rozpoznania.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 257 w zw. z art. 260 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.