Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 742/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2023-04-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Dnia 5 kwietnia 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Sędziowie: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Asesor WSA Paweł Daniel po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 kwietnia 2023 roku sprawy ze skargi A. K. i M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 sierpnia 2022 r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga A. K. oraz M. K. (zwanych dalej łącznie "stronami" lub "skarżącymi") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (zwanego dalej "SKO", "Kolegium" lub "organem II instancji") z dnia 8 sierpnia 2022 r., nr [...]. W decyzji tej utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy W. (zwanego dalej "Wójtem" lub "organem I instancji") z dnia 15 kwietnia 2022 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie hali produkcyjnej i magazynowej wraz z zapleczem technicznym i socjalnym oraz infrastrukturą techniczną i drogową – rozbudowa zakładu O. na działkach nr ew. [...], [...] [...], [...] oraz [...] w K. , gm. W.. Obie decyzje zapadły na skutek prawomocnych wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia: 31 grudnia 2018 r. o sygn. akt II SA/Po [...] oraz 14 stycznia 2021 r. o sygn. akt II SA/Po [...]. W obu tych wyrokach oddalono sprzeciwy od poprzednich kasatoryjnych decyzji SKO. Zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o poniżej przedstawiony stan faktyczny i prawny.

W dniu 14 kwietnia 2017 r. do Urzędu Gminy we W. wpłynął wniosek W. sp. z o.o. z siedzibą w K. (zwanej dalej "inwestorem" lub "Spółką") o ustalenie środowiskowych uwarunkowań dla opisanego w poprzednim akapicie przedsięwzięcia. Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2017 r., [...] Wójt stwierdził obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

W wyniku rozpoznania sprzeciwu od pierwszej decyzji kasacyjnej SKO, wyrokiem z dnia 31 grudnia 2018 r. o sygn. akt II SA/Po [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił go. Stwierdził wówczas, że rozstrzygnięcie SKO o uchyleniu decyzji Wójta było zasadne. Sąd podzielił stanowisko organu II instancji, że dane dotyczące oddziaływania inwestycji zobrazowane zostały na nieczytelnych mapach (zwłaszcza jeśli chodzi o numeracje działek), co jest istotne w kontekście przepisów o kręgu stron postępowania oraz dalej w kontekście wymogów oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i związanego z nią udziału społeczeństwa w postępowaniu. Sąd podzielił również stanowisko, że uzupełnianie raportu powinno skutkować poinformowaniem o tym fakcie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. (zwanego dalej "PPIS") [w celu ewentualnego uzupełnienia przez niego opinii co do raportu], a także podaniem informacji do publicznej wiadomości, tak aby zapewniony został udział społeczeństwa nie tylko w odniesieniu do materiału złożonego pierwotnie przez inwestora, ale także elementów raportu złożonych dodatkowo. Zdaniem Sądu, Kolegium prawidłowo zwróciło uwagę na kwestie niedopracowania raportu w zakresie opisu wariantowania przedsięwzięcia i oceny tej kwestii przez Wójta tym bardziej, że elementy treściowe raportu nie pozwalały w sposób jednoznaczny zorientować się co do zakresu przestrzennego oddziaływania przedsięwzięcia. Wreszcie, zdaniem Sądu, za koniecznością uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przemawiały takie nieścisłości i niezgodności w materiale dowodowym, jak wymienione w decyzji Kolegium kwestie: przestrzennego otoczenia inwestycji, charakterystyki fauny na obszarze inwestycji i w okolicy oraz oddziaływania inwestycji na tą faunę, czy rozpoznania wpływu przedsięwzięcia na stosunki wodne. Istotną wadą postępowania pierwszej instancji był także brak kompleksowego odniesienia się do zakazów zawartych w uchwale nr [...] Sejmiku Województwa W. z dnia 26 września 2016 r. w sprawie obszaru chronionego krajobrazu "Kompleks leśny [...]" (Dz. Urz. Woj. Wielk. z 2016 r. poz. 5827, zwanej dalej "uchwałą nr [...]).

W wyniku kolejnego zaskarżenia decyzji kasacyjnej SKO, wyrokiem z dnia 14 stycznia 2021 r. o sygn. akt II SA/Po [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił sprzeciw skarżących. Sąd wskazał wówczas, że Wójt oraz Kolegium byli związani poprzednim prawomocnym wyrokiem, co wynika z art. 153 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd stwierdził, że Wójt nie wywiązał się ze wszystkich zobowiązań, jakie na nim spoczywały.

Podkreślenia wymagało to, że mapy dotyczące oddziaływania planowanej inwestycji są czytelniejsze. Możliwe było odczytanie informacji niezbędnych do jednoznacznego określenia, czy i w jakim stopniu, oraz jakie aspekty planowanej inwestycji będą oddziaływać na środowisko.

Kwestia związana z migracjami zwierząt, których szlaki komunikacyjne przebiegają w pobliżu istniejącej obecnie hali produkcyjnej, została również wyjaśniona, co potwierdził Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w P. (zwany dalej "RDOŚ"). RDOŚ wskazał w powołanym postanowieniu, że w bliskim otoczeniu inwestycji przebiegają inne, atrakcyjniejsze i bezpieczniejsze dla zwierząt szlaki migracji – na zachodzie wzdłuż doliny K. i dalej kompleksem leśnym wchodzącym w skład [...] Parku Krajobrazowego, na wschodzie natomiast przez wielkoobszarowy kompleks leśny rozciągający się południkowo od Ś. do okolic miejscowości Ś.. Tereny te, głównie z uwagi na niewielki stopień antropopresji, w tym brak większości barier antropogenicznych obecnych w miejscowości K. , stanowią nie tylko dogodny korytarz migracyjny, lecz także atrakcyjne miejsce schronienia, żerowania i wyprowadzania lęgów dla organizmów żywych. W świetle tych uwarunkowań RDOŚ stwierdził, że realizacja inwestycji nie wpłynie negatywnie na drożność szlaków migracyjnych zwierząt i stan zachowania ich populacji. Wobec pozytywnej opinii RDOŚ, jako organu ochrony środowiska, którego fachowa wiedza pozwala na konstatację o prawidłowości jego ustaleń, Wójt prawidłowo przyjął, że planowana inwestycja nie będzie oddziaływać na migracje zwierząt. Realizacja inwestycji nie doprowadzi także do zniszczenia nor i legowisk.

Organ odwoławczy zarzucił Wójtowi nie odniesienie się do uchwały nr [...] Uwagę Sądu zwróciło to, że Kolegium nie wskazało, jakie elementy miałyby podlegać szczegółowej analizie, do której nawołuje. Nie ulega wątpliwości, że Wójt odniósł się do każdej jednostki redakcyjnej w ramach § 5 uchwały nr [...] SKO powinno doprecyzować, jaki powinien być stopień szczegółowości analizy poprzez wskazanie, jakie konkretnie aspekty powinny być szczególnie wyartykułowane.

Sąd zwrócił jednakże uwagę na to, że w uzasadnieniu decyzji Wójta nie było wyjaśnień, co do obowiązku prawidłowego ustalenia kręgu stron postępowania administracyjnego. To zagadnienie było już bowiem przedmiotem rozważań Kolegium w poprzedniej decyzji. W związku z tym, decyzja Wójta powinna odnieść się do tego, w jaki sposób wyznaczono krąg stron postępowania w myśl art. 28 k.p.a. w związku z art. 545 ust. 1 ustawy – Prawo wodne.

Podobnie jak w poprzedniej decyzji Kolegium, również i w tym przypadku Kolegium zasadnie podkreśliło zaniechanie Wójta w zakresie wariantowości inwestycji, co stanowi istotę niniejszej sprawy. Decyzja Wójta została zwieńczona konstatacją, że rozważono warianty, inwestor przedstawił je należycie. Uwagę zwracało jednak to, że Wójt nie rozważył przedstawionych wariantów i nie uzasadnił dlaczego ten wariant, a nie inny, został przyjęty jako sposób należnej realizacji inwestycji. Ponadto uwagę Sądu zwrócił sposób opracowania wariantów.

W zaktualizowanej wersji raportu oddziaływania inwestycji na środowisko z maja 2019 r. inwestor przedstawił: wariant proponowany (s. [...] raportu), wariant zerowy (s. [...] raportu), racjonalny wariant alternatywny (s. [...] raportu) oraz wariant najkorzystniejszy dla środowiska wraz z uzasadnieniem wyboru (s. [...]-[...] raportu). Sąd wyjaśnił, że wariant "zerowy", polegający na niepodejmowaniu przedsięwzięcia, nie jest wariantem przedsięwzięcia, o którym mowa w art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2372 z późn. zm., zwanej dalej "u.i.ś."). Skoro Pozostałe przedstawione w raporcie warianty nie dają możliwości oceny, czy realizacja inwestycji nastąpi w możliwie najkorzystniejszym dla środowiska wariancie. Organ II instancji prawidłowo ocenił tą okoliczność, uznając ją za kluczową dla prowadzonego postępowania administracyjnego.

Z dniem 17 czerwca 2021 r. Wójt ponownie przystąpił do prowadzenia postępowania administracyjnego z wniosku inwestora. Ponadto wezwał Spółkę do uzupełnienia raportu oddziaływania na środowisko zgodnie z wytycznymi SKO, tj. przedstawienie opisu trzech wariantów przedsięwzięcia uwzględniającego szczególne cechy przedsięwzięcia lub jego oddziaływania. Wójt polecił inwestorowi przedstawienie tzw. tekstu jednolitego raportu, a więc pierwotnej wersji ze wszystkimi zmianami, jakie dotąd miały miejsce. Po przedstawieniu nowej wersji raportu, Wójt przekazał go do RDOŚ oraz PPIS.

W piśmie z dnia 10 sierpnia 2021 r. RDOŚ wezwał Wójta do wyjaśnienia wątpliwości powstałych w związku z uzgadnianiem warunków inwestycji. Spółka przekazała do RDOŚ pozwolenie wodnoprawne na wprowadzanie wód opadowych i roztopowych do urządzenia wodnego z 2020 r. oraz operat wodnoprawny.

W opinii sanitarnej z dnia 19 sierpnia 2021 r., nr [...] PPIS zaopiniował warunki realizacji przedsięwzięcia pod względem wymagań sanitarno-technicznych z zastrzeżeniami.

W związku z wątpliwościami RDOŚ, Wójt poprosił Spółkę o ich wyjaśnienie. Wójt po uzyskaniu wszystkich wyjaśnień od inwestora, udzielił zbiorowej odpowiedzi na zapytania RDOŚ. W piśmie z dnia 15 września 2021 r. RDOŚ stwierdził, że raport oddziaływania na środowisko wymaga uzupełnienia o informacje z zakresu gospodarki wodno-ściekowej oraz ochrony powietrza.

Pismem z dnia 4 listopada 2021 r. inwestor przedstawił RDOŚ aktualizację analizy akustycznej z uwzględnieniem zmian w kwalifikacji działek chronionych akustycznie, której to dokonał organ właściwy na podstawie faktycznego zagospodarowania terenu.

Postanowieniem z dnia 9 grudnia 2021 r., nr [...] RDOŚ uzgodnił uwarunkowania środowiskowe dla zamierzonej inwestycji. Wójt zwrócił się do PPIS o ponowne zaopiniowanie zmodyfikowanego raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko.

W opinii sanitarnej z dnia 12 stycznia 2022 r., nr [...] PPIS zaopiniował warunki realizacji inwestycji z zastrzeżeniami.

Decyzją z dnia 15 kwietnia 2022 r., nr [...] Wójt ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie hali produkcyjnej i magazynowej wraz z zapleczem technicznym i socjalnym oraz infrastrukturą techniczną i drogową – rozbudowa zakładu O. na działkach nr [...], [...], [...], [...] oraz [...] w K. , gm. W.. Wójt zrelacjonował stan faktyczny sprawy począwszy od dnia złożenia wniosku. Następnie wyjaśnił, na czym ma polegać rozbudowa, funkcjonowanie zakładu oraz jaka będzie skala produkcji.

Jedynie działka, na której znajduje się już hala produkcyjna ([...]) została objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego – przeznaczenie produkcyjne i usługowe. Cała wschodnia część, a więc działki, na których ma nastąpić rozbudowa, nie jest objęta planem miejscowym. Jedynie w Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Gminy W. mowa jest o przeznaczeniu tych terenów pod uprawę, zagospodarowanie zielenią oraz budownictwo osadnicze. Zdaniem Wójta, inwestycja odpowiada założeniom planu w zakresie, w jakim będzie ona realizowana na terenie objętym planem.

Wójt stwierdził, że warianty realizacji inwestycji zostały bardzo rzetelnie i prawidłowo zrealizowane. Inwestor dołączył do raportu analizę porównawczą, dla ułatwienia zapoznania się z różnicami, jakie zachodzą pomiędzy poszczególnymi wariantami. Tym samym, inwestor miał spełnić wymóg z art. 66 ust. 1 pkt 5 u.i.ś. Warianty różnią się materiałami budowlanymi, jakie miałyby zostać wykorzystane na etapie realizacji inwestycji oraz jej eksploatacji. Ostatecznie, Wójt zdecydował o wyborze wariantu I, czyli tego, który zaproponował inwestor, ponieważ w tym wariancie, inwestycja będzie cechować się najmniejszą emisyjnością.

Wójt wyjaśnił, że eksploatacja inwestycji nie doprowadzi do emitowania substancji do powietrza. Proces klejenia będzie odbywać się manualnie wewnątrz hali. Stosowane farby i lakiery mają być pozbawione lotnych związków organicznych, a utwardzanie tych klejów i farb ma się odbywać bez wykorzystywania promieniowania UV.

Tylko czyszczenie maszyn będzie się odbywać z wykorzystaniem substancji do czyszczenia z roztworem czyszczącym zawierającym LZO. Będzie to jednak niewielki odsetek przypadków (0,25 kg na tydzień dla wszystkich maszyn). Druk w nowej hali będzie się odbywać metodą cyfrową. Druk offsetowy będzie miał miejsce w istniejącej już hali. Parametry oddziaływania w zakresie druku offsetowego pozostaną bez zmian. Te urządzenia, których proces technologiczny jest oparty o druk offsetowy posiadają wyciągi pyłów.

Dobudowana hala nie będzie posiadała źródła spalania paliw. Ciepło i energia będą dostarczane z sąsiedniego, pierwszego notabene zakładu. Dalej Wójt przedstawił, w jaki sposób zostanie zapewnione paliwo na wypadek awarii oraz względy bezpieczeństwa. Parametry, które mają wpływ na wielkość emitowanych substancji i warunki jej rozprzestrzeniania, które były jednocześnie podstawą przeprowadzonych obliczeń, zostały wpisane jako warunki realizacji planowanej inwestycji. Biorąc powyższe pod uwagę, a także uwzględniając nałożone na wnioskodawcę w niniejszej decyzji warunki realizacji przedsięwzięcia, Wójt stwierdził, iż emisja z planowanej instalacji nie będzie stanowiła zagrożenia dla stanu jakości powietrza.

Emisja hałasu będzie wynikała z ruchu pojazdów ciężkich po terenie zakładu. W ciągu dnia będą przejeżdżały przez teren zakładu 64 pojazdy ciężkie, a w najgorszej godzinie – 8 pojazdów. Załadunek będzie odbywać się z "rękawa", dlatego nie będzie dodatkowej emisji. Hałas, chociaż kontrolowany, będzie emitowany także przez wentylatory i wyrzutnie chłodnicze. Analiza przeprowadzona w raporcie oddziaływania inwestycji na środowisko wykazuje, że nie dojdzie do przekroczenia dopuszczalnych norm hałasu. Dla potwierdzenia przestrzegania standardów emisji hałasu, inwestor został zobowiązany, aby w terminie miesiąca od dnia oddania zakładu do użytku wykonać pomiary akustyczne i przedstawić je RDOŚ, Wójtowi, W. Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska oraz Staroście L. .

Zakład inwestora już teraz ma uregulowaną gospodarkę wodno-ściekową. Rozbudowa zakładu spowoduje zwiększenie zapotrzebowania na wodę wyłącznie do celów bytowych. W procesie technologicznym, woda nie będzie wykorzystywana. Ścieki bytowe będą gromadzone w zbiornikach bezodpływowych, następnie przewożone do oczyszczalni ścieków.

Wody opadowe i roztopowe już teraz są gromadzone w podwójnym zbiorniku i odprowadzane do rowu melioracyjnego, co wynika z pozwolenia wodnoprawnego. Wraz z rozbudową zakładu zostanie powiększony także zbiornik na wody opadowe i roztopowe. Te zaś będą oczyszczane. Przed rozpoczęciem działalności nowego zakładu, inwestor powinien uzyskać decyzję o zmianie pozwolenia wodnoprawnego. Zmiany nie będą wpływać na zmianę stosunków wodnych.

Odpady będą należycie gospodarowane, dzięki podmiotom odbierającym odpady niebezpieczne, jak również inne niż niebezpieczne.

Zestawiając planowaną inwestycję ze stanem Jednolitych Części Wód Podziemnych, spełnienie celów środowiskowych dla dorzecza Odry pozostaje niezagrożone. Co do wód w ramach K. , uchodzącego do Jeziora K. , zagrożone są cele środowiskowe, ale zakład inwestora nie będzie zlokalizowany na żadnym z cieków wodnych, dlatego też nie dojdzie do zmiany stanu gospodarki wodnej.

Sąsiedztwo (1,3 km) Parku Krajobrazowego [...] nie będzie zagrożone przez planowaną inwestycję. Otoczenie zakładu uległo znacznej antropopresji. Teren inwestycji jest położony z dala od korytarzy migracji zwierząt, nie stanowi zagrożenia dla siedlisk zwierzęcych. RDOŚ potwierdził, że inwestycja nie będzie negatywnie wpływać na faunę.

Jeśli chodzi o kolizję inwestycji z przepisami uchwały nr [...], Wójt stwierdził, że nie zachodzi ona. Wynika to z samego raportu oddziaływania inwestycji na środowisko, a ponadto Wójt ponownie dokonał zestawienia z treścią § 5 uchwały nr [...] Inwestor ma obowiązek zainstalowania płotków herpentologicznych, aby płazy nie przedostawały się na teren zakładu. Inwestycja nie zakłada niszczenia drzew, upraw polowych, ani cieków wodnych. Raport wykazał brak negatywnego oddziaływania na krajobraz, a także środowisko. Nie dojdzie do zmian stosunków wodnych, nie będą wydobywane żadne skamieniałości, nie będą likwidowane w żaden sposób zbiorniki wodne. Inwestycja jest oddalona o ponad 100 m od najbliższego zbiornika wodnego. Istotne jest to, zdaniem Wójta, że inwestor zamierza rozbudować zakład, a nie budować nowy, tak jak niegdyś zamierzał.

W toku postępowania Wójt ogłaszał, w drodze obwieszczenia, wszelkie pisma związane z tym postępowaniem. Nikt, poza skarżącymi, nie wziął udziału w postępowaniu administracyjnym. Skarżący zgłosili złośliwe, ich zdaniem, oświetlanie ich domu reflektorami z istniejącej hali. Wójt wskazał w sentencji decyzji, że ma to być zlikwidowane, aby zakład nie stanowił uciążliwości dla nikogo.

Strony, działające przez pełnomocnika, złożyły odwołanie od decyzji organu I instancji. Strony uważają, że Wójt, jako własne, przyjął stanowisko autora raportu oddziaływania na środowisko. Organ I instancji skupił się na obwieszczaniu pism oraz uzgadnianiu raportu, że zapomniał o własnej analizie tego dokumentu. Treść decyzji jest albo przepisana z raportu albo z postanowienia RDOŚ. Strony uważają, że nadal brakuje wariantów inwestycji, a także odniesienia się do zakazów wynikających z uchwały nr [...]

Strony podnoszą, że warianty różnią się w zasadzie tylko konstrukcją budynku i wykorzystanymi materiałami budowlanymi. Jest w zasadzie nieistotna różnica. Strony uważają, że jedyne różnice, jakie zachodzą między wariantami to różnice w emisji gazów. To, zdaniem stron, za mało.

W odniesieniu do zakazów z uchwały nr [...], Wójt powtórzył jedynie zapisy raportu, a nie zweryfikował tego, czy jest to zgodne z prawdą. Strony uważają, że realizacja inwestycji doprowadzi do zniszczenia nor i legowisk na polach wokół zakładu. Z oględzin wykonanych w dniu 3 maja 2022 r. wynika, że istnieje wzmożona aktywność lisów i bobrów. Nory lisie mogą mieć nawet 3 m, czego na pierwszy rzut oka nie widać.

Przy zwiększonej powierzchni dachowej, przybędzie wody opadowej, a przez to dojdzie do zalewania legowisk bobrów, które żyją na mokradłach około 5-10 m od zakładu.

Decyzją z dnia 8 sierpnia 2022 r., nr [...] Kolegium utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Kolegium zrelacjonowało stan faktyczny. Swoje uzasadnienie rozpoczęło od tego, że w myśl art. 153 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wójt, jak i zresztą SKO, byli i są związani dwoma poprzednimi wyrokami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Należało prowadzić więc postępowanie administracyjne w kierunku zapewnienia należytego wyjaśnienia okoliczności faktycznych.

Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 52 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwziąć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r. Nr 213, poz. 1397, zwanego dalej "rozporządzeniem"), planowana inwestycja jest przedsięwzięciem mogącym potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Skoro RDOŚ jeszcze w 2017 r. uznał konieczność przeprowadzenia analizy oddziaływania inwestycji na środowisko, inwestor przedstawił wielokrotnie zmodyfikowany raport. Ostateczna wersja raportu została uzgodniona i zaopiniowana odpowiednio przez RDOŚ oraz PPIS. Raport musi przedstawiać co najmniej trzy warianty. Te zaś muszą różnić się cechami przedsięwzięcia oraz oddziaływaniem na środowisko.

SKO uważa, że krąg stron postępowania administracyjnego został prawidłowo ustalony. Kierując się zasadami ogólnymi sprzed 1 stycznia 2018 r., krąg stron należało ustalić na podstawie przepisu art. 28 k.p.a. W oparciu o izolinie przedstawione w raporcie oddziaływania na środowisko, należało stwierdzić, że inwestycja oddziałuje na nieruchomości 141 stron. Ponieważ krąg stron przekracza 20 podmiotów, doręczenie decyzji nastąpiło w drodze obwieszczenia.

Kolegium stwierdziło także, że raport oddziaływania inwestycji na środowisko jest kompletny. Nie dość, że omówiono warianty, to jeszcze sporządzono odrębną broszurę, aby łatwiej porównać każdy z wariantów. W decyzji organu I instancji przedstawiono dlaczego wybrano ten wariant, który zaproponował inwestor. Zacytowano część uzasadnienia decyzji Wójta w odniesieniu do materiałów, jakie zostaną wykorzystane w fazie realizacji inwestycji. Różnice pomiędzy tym wariantem a pozostałymi jest taka, że wariant inwestorski nie zakłada wykorzystywania materiałów izolacyjnych, które dodatkowo musiałby wiązać się z wprowadzeniem tak licznych zabezpieczeń przeciwpożarowych. Gdyby wybrać inne warianty, które zakładają inne elementy konstrukcyjne, mogłaby nastąpić zmiana wymiarów hali. Zastosowanie wariantu najkorzystniejszego dla środowiska spowodowałoby z kolei jak najmniejszą emisję ciepła z uwagi na izolację płytami ceramicznymi oraz cegłą. SKO wskazało, że wydawałoby się, iż należałoby wybrać wariant III – najkorzystniejszy dla środowiska, ale Kolegium odniosło się do innych parametrów, które przesądziły o wyborze wariantu inwestorskiego. Wybór wariantu inwestorskiego został podyktowany tym, że będzie można wypełnić ściany izolacją i nie trzeba będzie jej kłaść jako opierzenia na zewnątrz. Wariant alternatywny został odrzucony, ponieważ zakładał najwyższe koszty realizacji inwestycji. Gdyby wybrano najkorzystniejszy dla środowiska wariant inwestycji, doszłoby do uniemożliwienia instalacji niektórych urządzeń, ponieważ należałoby otynkować zewnętrzne ściany. Każdy z wariantów został wyczerpująco przedstawiony i odrębnie porównany. Wybór zaś rozwiązania uzasadniono.

SKO odniosło się do zarzutów odwołania. Podniesiono, że warianty ze swojej natury, wykazują podobieństwo do siebie. Skoro oddziaływanie inwestycji na środowisko jest skąpe, tak jak w niniejszej sprawie, to różnice między poszczególnymi parametrami zawsze będą do siebie zbliżone. Istotne jest, aby poprzez wariantowanie nie doszło do stworzenia nowego przedsięwzięcia.

W odniesieniu do zakazów z § 5 uchwały nr [...], Kolegium wskazało, że w kwestii nor i siedlisk zwierząt już ustalono całokształt okoliczności. Nawet Sąd w wyroku o sygn. akt II SA/Po [...] wyjaśnił, że ta kwestia została już omówiona. Odniósł się do tego RDOŚ w swoim postanowieniu z dnia 23 września 2019 r. Ten sam wniosek został potwierdzony w ostatnim postanowieniu RDOŚ z dnia 9 grudnia 2021 r. RDOŚ również stwierdził, że planowana inwestycja nie stoi w sprzeczności z przepisami uchwały nr [...]

SKO stwierdziło, że nie da się zakwestionować tak szczegółowej i specjalistycznej oceny, jaka została dokonana przez Wójta, ale także przez RDOŚ. Należałoby mieć taką samą wiedzę, aby zakwestionować ustalenia dokonane w poprzedniej instancji.

Zarzuty odwołania, zdaniem SKO, są chybione. To, że inwestor ogrodził płotem swoją działkę nie oznacza, że grasują zwierzęta obgryzające u spodu drzewa, co zdaniem skarżących, miałoby świadczyć o obecności zwierząt migrujących po obszarze inwestycyjnym.

Skarżący, reprezentowani przez pełnomocnika – r. pr. T. K. – złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Skarżący podnieśli zarzut naruszenia:

1) art. 66 ust. 1 pkt 5 u.i.ś. poprzez przyjęcie, że raport środowiskowy sporządzony w niniejszej sprawie przedstawia realne i zgodne z wymogami u.i.ś. warianty planowanego przedsięwzięcia;

2) art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak zebrania – w sposób wyczerpujący – a także rozpatrzenia całego materiału dowodowego dotyczącego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na faunę i florę występującą w bezpośrednim sąsiedztwie planowanego przedsięwzięcia: w szczególności istniejących na terenie oraz w pobliży inwestycji nor, legowisk, innych schronień i miejsc rozrodu szeregu ssaków;

3) art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak – w sposób wyczerpujący – zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego dotyczącego występowania w pobliżu planowanego przedsięwzięcia naturalnych zbiorników wodnych;

4) § 5 uchwały nr [...]

W oparciu o powołane wyżej zarzuty, skarżący wnieśli o uchylenie w całości decyzji SKO oraz poprzedzającej ją decyzji Wójta oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa prawnego.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że wbrew treści wniosku inwestora, mowa jest o budowie nowej hali, a nie jej rozbudowie. Po realizacji zakładu, będzie on niemalże dwukrotnie większy. Niezasadne jest poprzestawanie wyłącznie na twierdzeniach RDOŚ. Skarżący dalej uważają, że w raporcie tylko pozornie przedstawiono trzy warianty. Są one bowiem tak do siebie podobne, że nie można uznać, jakoby doszło do zapewnienia spełnienia wymogu z art. 66 u.i.ś.

Skarżący podnoszą, że skoro warianty I oraz II różnią się budulcem, a nie emisyjnością, w zasadzie nie ma dwóch wariantów. Podczas gdy raport musi przedstawiać minimum trzy, raport inwestora posiada dwa.

Skarżący podtrzymują, że nieprawdą jest brak obecności zwierząt. Z opinii Stowarzyszenia "N. " wynika, że w okolicy jest siedlisko bobrów. Ponadto skarżący podnoszą, że na działkach nr ew. [...] i [...] znajdują się zbiorniki wodne. RDOŚ miał już sygnalizować te okoliczności, ale inwestor uznał wówczas, że są to zbiorniki odparowujące wodę opadową i roztopową. RDOŚ stwierdził w piśmie z dnia 29 listopada 2017 r., że te zbiorniki znajdują się w odległości ok. 85 m od miejsca realizacji inwestycji. Gdyby udzielono zgody na realizację inwestycji, doszłoby do naruszenia wspomnianego już § 5 uchwały nr [...] W pozostałym zakresie, uzasadnienie skargi jest zbieżne z uzasadnieniem odwołania.

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie. Organ II instancji podtrzymał swoją argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Pismem z dnia 5 grudnia 2022 r. Spółka odniosła się do zarzutów skargi. Podniesiono ich niezasadność, gdyż wszystkie twierdzenia SKO wynikają z przeprowadzonej analizy oddziaływania inwestycji na środowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Na wstępnie należy zwrócić uwagę, że niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2095 z późn. zm.). Zgodnie z powołanym przepisem: "Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów". W związku z tym, że sprawa z wniosku inwestora toczy się od blisko sześciu lat, Sąd postanowił skierować sprawę na posiedzenie niejawne, aby przyspieszyć rozpoznanie sprawy. W związku z tym, zarządzeniem z dnia 6 marca 2023 r. Przewodnicząca Wydziału II tut. Sądu skierowała sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 kwietnia 2023 r.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492), sądy administracyjne sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej przyjmując jako kryterium kontroli zgodność z prawem. Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), w zakresie realizowanej kontroli, Sąd nie jest związany zarzutami podniesionymi w skardze, w związku z czym nie wyznaczają one kierunku analizy podejmowanej przez Sąd.

Przedmiotem skargi jest ocena zgodności z prawem decyzji SKO utrzymującej w mocy decyzję Wójta w ustalenia środowiskowych uwarunkowań inwestycji, jaką zamierza zrealizować Spółka – rozbudowa hali produkcyjnej, w której będzie wykonywany druk OFFSETOWY i cyfrowy. W wyniku przeprowadzonej kontroli sądowej, Sąd doszedł do przekonania o tym, że zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji odpowiadają prawu. Twierdzenie Sądu wynika z poniższej argumentacji.

Materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie są przepisy u.i.ś., a także uchwały nr [...] Skarżący od lat kwestionują zamiar realizacji inwestycji, która zamierzyła Spółka. Uważają, że raport oddziaływania na środowisko nadal jest niekompletny, gdyż de facto przedstawia tylko dwa warianty, a nie trzy, tak jak wymagają tego przepisy prawa. Ponadto skarżący uważają, że rozbudowa, a w zasadzie budowa nowego obiektu, doprowadzi do zniszczenia legowisk bobrów, które mają być ulokowane w pobliżu już istniejącej hali. Wreszcie, skarżący uważają, że realizacja inwestycji doprowadzi do naruszenia przepisów uchwały nr [...] Sąd nie podziela żadnego z tych argumentów, gdyż należy wywieść, że po blisko sześciu latach prowadzenia postępowania, zgromadzony materiał dowodowy jest kompletny.

Zanim Sąd przejdzie do zasadniczych rozważań nad motywami zapadłego wyroku, należy przywołać przepis art. 153 p.p.s.a. Powołany przepis stanowi: "Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie". Warto przypomnieć, że w niniejszej sprawie zapadły już dwa prawomocne wyroki tut. Sądu – o sygn. akt II SA/Po [...] oraz o sygn. akt II SA/Po [...]. Zacytowany przepis art. 153 p.p.s.a. wyraża zasadę, że organy, a także sądy są związane prawomocnym wyrokiem sądu, który uprzednio rozpoznał sprawę ze skargi albo ze sprzeciwu od decyzji. Ocena, wytyczne, a także wskazania co do dalszego postępowania są wiążące i żaden organ ani sąd nie mogą postępować wbrew tym ustaleniom. Mając na względzie to, że nie zmieniły się przepisy prawa w niniejszej sprawie, a Wójt i SKO mieli obowiązek rozpoznać sprawę według stanu prawnego sprzed dnia 1 stycznia 2018 r., nie zachodzą żadne przesłanki odstąpienia od związania prawomocnymi wyrokami.

Należy więc zwrócić uwagę, że tut. Sąd w ostatnim wyroku (II SA/Po [...]) wskazał na konieczność zbadania takich zagadnień jak prawidłowość ustalenia kręgu stron postępowania, kompletność raportu oddziaływania na środowisko – warianty inwestycji, oraz zadbanie o poddanie raportu analizie przez RDOŚ i PPIS, przy czym organy te miały przeanalizować jeden i ten sam dokument. Co do czytelności map, relacja zgodności inwestycji z uchwałą nr [...], a także kwestia legowisk bobrów została już wyjaśniona, co tut. Sąd wyeksponował. Chociaż zapadłe prawomocne wyroki wiążą co do wymagań procesowych, należało stwierdzić, że SKO, a wcześniej Wójt mieli obowiązek postępować według wytycznych wskazanych w tych wyrokach.

Przechodząc do właściwych rozważać nad motywami zapadłego wyroku, Sąd w składzie orzekającym nie podzielił żadnego z zarzutów podniesionych przez skarżących, a poparł pogląd SKO. Przede wszystkim należy odnieść się w pierwszej kolejności do zagadnienia wariantowości. Zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 5 u.i.ś. raport oddziaływania inwestycji na środowisko musi przedstawia opis wariantów uwzględniający szczególne cechy przedsięwzięcia lub jego oddziaływania, w tym wariantu proponowanego przez wnioskodawcę oraz racjonalnego wariantu alternatywnego, a także racjonalnego wariantu najkorzystniejszego dla środowiska wraz z uzasadnieniem ich wyboru. Po wielokrotnym uzupełnianiu raportu, inwestor przedstawił tekst jednolity tego dokumentu, w którym, zdaniem Sądu, wyczerpująco przeanalizowano każdy parametr każdego wariantu i porównano je z pozostałymi. Dodatkowo, czego inwestor nie musiał uczynić, sporządzono broszurę, do porównania każdego parametru w odniesieniu do wszystkich trzech wariantów.

Skarżący zarzucają SKO, że organ II instancji nie zwrócił uwagi, iż przedstawiony warianty zasadniczo określają tylko dwie wersje inwestycji. Skarżący uważają, że takie różnice, jak materiały budowlane nie stanowią takich różnic, które mogłyby w jakikolwiek sposób odróżniać jeden wariant od drugiego. Sąd nie zgadza się z tym poglądem. Należy zauważyć, że wariant, zgodnie ze słownikiem języka polskiego (dostępny na stronie: https://sjp.pl/) oznacza: "odmiana; modyfikacja; możliwość; wersja". Każdy z wariantów musi zawierać takie modyfikacje, które jednocześnie będą różnić każdy z nich, ale nie będą stanowiły tak poważnych zmian, aby można było mówić w zasadzie o odrębnej inwestycji.

SKO, a wcześniej Wójt, wyjaśnili, dlaczego wybrano taki wariant, a nie inny. Organy wskazały również, jakie były różnice pomiędzy poszczególnymi wariantami. Zwrócono uwagę, że wariant najkorzystniejszy dla środowiska nie może zostać zrealizowany. Wariant ten zakładał najmniejszą emisyjność cieplną, poprzez użycie surowca, który kumulowałby ciepło, ale mogłoby doprowadzić do zmiany parametrów hali. Przypomnieć należy, że warianty nie powinny zakładać zmiany rozmiarów, tylko ewentualnie położenia obiektu. Wariant inwestorski zakłada, że nie trzeba będzie tynkować hali, a użycie izolacji poprzez wypełnienie przestrzeni między materiałami budowlanymi spowoduje, że możliwe będzie zamontowania niezbędnych urządzeń dbających o emisyjność (np. filtry, wyrzutnie gazów). Gdyby zdecydować się na wariant najkorzystniejszy dla środowiska, a więc zapewniono najmniejszą emisyjność, należałoby otynkować całą halę, zaniechać montowania na ścianach urządzeń wentylacyjnych, wprowadzić dodatkowe zabezpieczenia przeciwpożarowe, co mogłoby łącznie doprowadzić do znacznie większych kosztów, a także spowodowałoby zwiększenie potencjalnych zagrożeń pochodzących z wnętrza hali.

Wariant alternatywny okazał się najdroższym rozwiązaniem. Jednakże, realizacja tego wariantu spowodowałaby konieczność realizacji inwestycji na polu, na którym obecnie uprawiana jest kukurydza. Inwestor musiałby wówczas przeznaczyć większą powierzchnię podlegającą przekształceniu na rzecz realizacji swojego przedsięwzięcia. W raporcie przedstawiono także tabele i inne zestawienia parametrów, które odróżniają poszczególne warianty. SKO wyjaśniło to, co przemawiało na rzecz dokonania wyboru takiego rozstrzygnięcia, a nie innego (s. [...] decyzji Kolegium). Omówiono warianty i przedstawiono wyczerpująco wszystkie różnice. Sąd analizując raport oddziaływania inwestycji na środowisko zauważył, że chociaż pozornie warianty różnią się materiałami budowlanymi, jakie miałby zostać wykorzystane do budowy hali, w rzeczywistości różnią się także emisyjnością. Jeżeli należałoby otynkować halę (wariant najkorzystniejszy dla środowiska), nie można by instalować na ścianach urządzeń, ale należałoby wprowadzić dodatkowe zabezpieczenia przeciwpożarowe. Z kolei kumulowanie ciepła, a także zmniejszenie drożności systemu wentylacji (niemożność lokowania urządzeń na otynkowanych ścianach) mogłoby spowodować wzrost zagrożenia dla pracowników Spółki. Zmieniłyby się także parametry hali, ponieważ tynk zawsze prowadzi do zwiększenia kubatury. Przy wariancie alternatywnym zmieniłoby się położenie hali. Należałoby zająć pole, na którym uprawiana jest kukurydza. Jest to zatem różnica, która stanowi wariant, ale nie wprowadza zmian w zakresie charakteru inwestycji. Sąd zwrócił uwagę, że na s. [...] broszury dotyczącej analizy porównawczej każdego z wariantów, przedstawiono wszystkie parametry, które będzie kształtować się odmiennie, przy użyciu różnych dla każdego z wariantów materiałów budowlanych. Jest to przekonująca analiza, która prowadzi do wniosku, że inwestor przedstawił wyczerpująco trzy warianty, a Wójt, potem zaś SKO, uargumentowali wybór właściwego wariantu. Jak wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny: "Warianty przedsięwzięcia powinny się różnić przede wszystkim pod względem sposobu, w jaki przedsięwzięcie w każdym z tych wariantów będzie oddziaływać na środowisko, ponieważ ich rolą jest wskazanie alternatywnych rozwiązań pozwalających to środowisko chronić w jak najpełniejszym wymiarze. Przygotowanie opisu racjonalnego wariantu alternatywnego wymaga każdorazowo przeprowadzenia indywidualnej oceny danego przedsięwzięcia pod kątem jego oddziaływania na środowisko w sytuacji, gdyby ten wariant miał być zrealizowany." (wyrok NSA z dnia 26 maja 2020 r., sygn. akt II OSK 3327/19, podobnie wyrok NSA z dnia 17 października 2017 r., sygn. akt II OSK 257/16, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych [zwana dalej "CBOSA"] na stronie: https://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query). Przedstawiony w sprawie raport opisał wszystkie warianty. Organy miały więc możliwość porównania każdej opcji i dokonanie wyboru.

Idąc dalej, Sąd zwraca uwagę, co sygnalizowano w poprzednich wyrokach, że raport oddziaływania inwestycji na środowisko musi zostać zaopiniowany przez RDOŚ oraz PPIS. Zwracano już uwagę, że ten sam dokument, tj. w takim samym brzmieniu musi zostać zaopiniowany. Nie może być tak, że RDOŚ oraz PPIS odnoszą się do różnych brzmień dokumentów, bowiem ich wnioski mogłyby być inne, gdyby treść była tożsama. Wójt zadbał w tym postępowaniu, aby RDOŚ i PPIS wypowiedzieli się co do jednego dokumentu.

Krąg stron został prawidłowo ustalony. Jako, że Wójt miał obowiązek zastosować stan prawny sprzed dnia 1 stycznia 2018 r., a więc przed wejściem w życie nowego prawa wodnego, które modyfikowało u.i.ś. – art. 79a, Wójt musiał, na zasadach ogólnych, wyznaczyć krąg stron postępowania. Uczynił to w oparciu o raport – izolinie określające zasięg oddziaływania inwestycji pozwolił na możliwie jak najszersze wyznaczenie kręgu stron. Wójt wskazał, że łącznie jest 141 stron postępowania, dlatego też, w celu zapewnienia szybkości postępowania, każdorazowo dokonywał obwieszczeń o podjętych czynnościach, czy też o wydanych decyzjach.

Sąd nie podzielił stanowiska skarżących o tym, że planowana inwestycja będzie stanowiła zagrożenie dla bobrów i ich legowisk. Należy wskazać, że w poprzednich stadiach postępowania stwierdzano, że szlaki migracyjne zwierząt nie prowadzą przez teren istniejącego zakładu, ani przyszłej rozbudowy. Stwierdzono to m. in. w komunikacie Koła Łowieckiego nr [...] G. , na co zwrócił już uwagę tut. Sąd w wyroku o sygn. akt II SA/Po [...]. Ponadto RDOŚ w swojej ostatniej opinii także podniósł brak kolizji z całym ekosystemem. Sąd zwraca uwagę, że stanowisko RDOŚ, a więc organu posiadającego specjalistyczną wiedzę z zakresu ochrony środowiska, stanowi szczególny dowód w sprawie. RDOŚ wskazał: "Odnosząc się do podnoszonej w toku postępowania potencjalnej możliwości stalej migracji zwierząt przez tereny sąsiadujące z zakładem Regionalny Dyrektor wskazuje, że w bliskim otoczeniu inwestycji przebiegają inne, atrakcyjniejsze i bezpieczniejsze dla zwierząt szlaki migracji – na zachodzie wzdłuż doliny K. i dalej kompleksem leśnym wchodzącym w skład [...] Parku Krajobrazowego, na wschodzie natomiast przez wieloobszarowy kompleks leśny rozciągający się południkowo od Ś. do okolic miejscowości Ś.. Tereny te, głównie z uwagi na niewielki stopień antropopresji, w tym brak większości barier antropogenicznych obecnych w miejscowości K. stanowią nie tylko dogodny korytarz migracyjny, lecz także atrakcyjne miejsce schronienia, żerowania i wyprowadzania lęgów dla organizmów żywych. W świetle ww. uwarunkowań należy stwierdzić, że realizacja inwestycji nie wpłynie negatywnie na drożność szlaków migracyjnych zwierząt i stan zachowania ich populacji." (postanowienie RDOŚ, s. [...], k. [...] akt administracyjnych organu I instancji). RDOŚ nie stwierdził zatem jakiegokolwiek zagrożenia dla zwierząt, ich populacji, a także miejsc żerowania, rozrodu i wędrówek. Sąd uważa, że SKO zasadnie nie dało wiary stanowisku, jakie skarżący przedłożyli – Stowarzyszenie "N. ". Stowarzyszenie jest organizacją pozarządową, która stanowi zrzeszenie osób podzielających cele tej organizacji. Nie ma ona jednak charakteru tak wyspecjalizowanego, jak organ ochrony środowiska – RDOŚ. Zasadnie zatem dano wiarę postanowieniu RDOŚ z dnia 9 grudnia 2021 r.

W odniesieniu do zakazów z § 5 uchwały nr [...], Kolegium również zasadnie wyjaśniło brak kolizji z tymi przepisami. Po pierwsze, tut. Sąd w wyroku o sygn. akt II SA/Po [...] stwierdził już wcześniej, że Wójt zajął stanowisko w sprawie. Odniósł się do każdej jednostki redakcyjnej w powołanym przepisie uchwały nr [...] Podobnie uczyniono i teraz. Po drugie, należy ponownie odwołać się do postanowienia RDOŚ – "Analizując zapisy uchwały nr [...] Sejmiku Województwa W. z dnia 26 września 2016 r. w sprawie obszaru chronionego krajobrazu »Kompleks leśny Ś. « (Dz. Urz. Woj. Wlkp. Poz. 5827) Regionalny Dyrektor stwierdził, że realizacja inwestycji nie stoi z nimi w sprzeczności, a przedstawiona w raporcie analiza wpływu inwestycji na formy ochrony przyrody jest obiektywna i wyczerpująca." (postanowienie RDOŚ, s. [...], k. [...] akt administracyjnych organu I instancji). Skoro RDOŚ nie stwierdził żadnych przeciwskazań, nie można podważyć takiego stanowiska profesjonalnego organu ochrony środowiska.

Ponadto skarżący uważają, że dojdzie do budowy nowej hali, położonej bliżej niż 100 m od zbiorników wodnych. Stanowisko skarżących jest błędne co do twierdzenia, że niniejsza inwestycja polega na budowie nowej hali. Jest to bowiem rozbudowa, ponieważ "nowa hala" będzie zrealizowana o substancję budowlaną hali istniejącej. Innymi słowy, nie powstanie samodzielny obiekt budowlany, który byłby wystarczający w zakresie funkcjonowania. Obecna ściana wschodnia stanie się ścianą wewnętrzną w hali. Według relacji inwestora, ma ona mieć nowe otwory dla usprawnienia procesu produkcyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie wskazał, że w wyniku rozbudowy nie powstaje nowy obiekt budowlany czy też nowa substancja budowlana. Rozbudowany budynek pozostaje tym samym obiektem w rozumieniu prawa budowlanego (wyrok NSA z dnia 18 maja 2018 r., sygn. akt II GSK 1318/16, dostępny w CBOSA). "Rozbudowa jest zmianą - powiększeniem parametrów istniejącego obiektu budowlanego, takich jak kubatura, wysokość, długość, szerokość czy granice obiektu (zwiększenie powierzchni zabudowy). Z uwagi na brak legalnej definicji tego pojęcia, należy kierować się jego znaczeniem w języku potocznym. Tak więc rozbudowa będzie powiększeniem istniejącego obiektu budowlanego, w przypadku budynku o dodatkowe pomieszczenie (pokój, wiatrołap, werandę lub do innego celu przeznaczoną przybudówkę), wykusz lub taras i owe powiększenie stanowi część obiektu budowlanego." (wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 11 lutego 2021 r., sygn. akt II SA/Go 226/20, dostępny w CBOSA).

Mając na względzie przepis § 5 uchwały nr [...], należy stwierdzić, że żaden zakaz nie zostanie naruszony. Nie dojdzie do zabijania zwierząt, niszczenia ich legowisk, szlaków migracyjnych. Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 52 rozporządzenia, planowana inwestycja jest przedsięwzięciem mogącym potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, a nie mogącym znacząco oddziaływać na środowisko. Inwestycja nie zakłada ingerowania w stosunki wodne, ponieważ inwestor posiada wymagane prawem zezwolenia wodnoprawne, jakie przedstawił w toku postępowania administracyjnego. Wreszcie, inwestycja nie polega na budowie nowego obiektu budowlanego, tylko rozbudowie już istniejącego. Zatem zakaz z § 5 pkt 8 uchwały nr [...] nie będzie naruszony.

Odnosząc się bezpośrednio do zarzutów skargi, należało stwierdzić ich niezasadność. Nie doszło do naruszenia art. 66 ust. 1 pkt 5 u.i.ś. Wbrew zarzutowi skarżących, inwestor przedstawił wyczerpujący raport oddziaływania inwestycji na środowisko, a Wójt i SKO przeanalizowali go pod kątem przyszłej realizacji. Wybrano i uzasadniono wybór wariantu. Każdy z tych wariantów różni się od siebie. Chociaż może się wydawać, że nieznacznie, to jednak szczegółowa analiza wykazuje, że istnieją różnice w zakresie emisyjności.

Nie doszło do naruszenia przepisu art. 77 § 1 k.p.a. Każda z zapadłych decyzji została wydana w oparciu o kompletny materiał dowodowy zbierany latami (2017-2022). Raport oddziaływania inwestycji na środowisko – najważniejszy dowód w sprawie, został wielokrotnie uzupełniony i stanowi wyczerpujący materiał porównawczy dla każdego z wariantów. Co istotne, skarżący nigdy nie przedstawili żadnego z kontrdowodów, które miałyby podważyć ustalenia organów administracji publicznej. Nie można zgodzić się z twierdzeniem skarżących co do zaniechań dotyczących badania stanu flory i fauny. Zarówno RDOŚ, jak i Koło Łowieckie nr [...] G. nie stwierdziły obecności zwierząt, ich nor, legowisk i innych schronień. Dołączone do odwołania i skargi zdjęcia, nie dowodzą, że są to tereny wokół istniejącej hali. Stanowisko Stowarzyszenia "N. " nie jest w żaden sposób miarodajne, ponieważ nie przedstawiono, czy osoby sporządzające opinię posiadają jakiekolwiek wykształcenie i przygotowanie do sporządzania opinii o charakterze zoologicznym. Skoro nie podważono skutecznie stanowiska RDOŚ, nie było powodów, aby wątpić w jego ustalenia.

Nie doszło także do naruszenia art. 77 § 1 k.p.a. w kontekście lokalizacji zbiorników wodnych. RDOŚ już w 2017 r. sygnalizował taką obecność, jednakże w późniejszych opiniach i uzgodnieniach przyjął to za zbiornik odparowujący wodę opadową i roztopową. W ostatnim uzgodnieniu również nie zakwestionował tego. Ponadto w kontekście § 5 uchwały nr [...], mowa jest o rozbudowie zakładu już istniejącego, a nie budowie nowego. Powołany przepis aktu prawa miejscowego dotyczy budowy nowych obiektów, a więc nie może być wywodzony wniosek, że zakaz dotyczy inwestora, kiedy rozbudowuje swój obiekt. Dwukrotnie większa powierzchnia, o ile to prawda, nie zmienia faktu, że jest to nadal rozbudowa. Nie rozmiar konstytuuje pojęcie rozbudowy, tylko to, że następuje ona w ramach tej samej substancji budowanej.

Mając powyższe na uwadze Sąd doszedł do przekonania o niezasadności zarzutów podniesionych w skardze i jej samej. Kierując się wspomnianym już przepisem art. 134 § 1 p.p.s.a. nie znaleziono żadnych innych podstaw skutkujących uchyleniem zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wójta. W związku z tym Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę, o czym orzeczono w sentencji wyroku.