Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 116/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2009-03-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 § 1 i 2, 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska - Nazarczyk (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. Ch. na decyzję Burmistrza Z. z dnia [..] maja 2007 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z [..] maja 2007 r., nr [...] Burmistrz Z. orzekł

o wymeldowaniu Ł. Ch. z pobytu stałego w lokalu nr 2 położonym w miejscowości P. gmina Z.

Na powyższą decyzję Ł. Ch. wniósł odwołanie do Wojewody Podlaskiego. Wojewoda Podlaski postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2008 r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, a w dniu [...] września

2008 r. odmówił przywrócenia terminu do jego wniesienia.

Na ostateczną decyzję Burmistrza Z. z [...] maja 2007 r., nr [...] skargę do tut. Sądu wniósł Ł. Ch. wskazując, iż organ I instancji w swoim rozstrzygnięciu oparł się na nieprecyzyjnych zeznaniach jego rodziców oraz jednorazowych wizytach policji.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Z. wniósł o jej oddalenie. Organ podniósł, że skarżący wniósł odwołanie od przedmiotowej decyzji z ponad rocznym uchybieniem terminu, pomimo iż ustanowiony na jego rzecz przedstawiciel miał wszelkie możliwości działania w tym względzie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył,

co następuje:

Skarga Ł. Ch. jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270)

w dalszej części jako p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy natomiast rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Powyższe rozwiązanie opiera się na założeniu, iż sąd administracyjny nie zastępuje organów odwoławczych, a jego działania nie naruszają zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (por.: J.P. Tarno, Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2004, str. 97-98; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2004,

str. 116-118).

W orzecznictwie podkreśla się przy tym, iż celem skargi do sądu administracyjnego jest doprowadzenie zgodności działań organów administracji publicznej z prawem. Jeżeli zatem jest szansa na osiągnięcie tego celu w sposób prostszy i tańszy poprzez ewentualne wyeliminowanie naruszenia prawa w drodze rozstrzygnięcia organu administracji publicznej, to szansa ta winna być wykorzystana (por. uzasadnienie wyroku NSA w Warszawie z dnia 4 maja 2004 r., sygnatura akt OSK 55/04, opubl. Wokanda 2004/7-8/56).

Skoro jednak strona - jak to miało miejsce w realiach niniejszej sprawy - mając możliwość uruchomienia postępowania odwoławczego przed organem II instancji nie skorzystała z drogi prawnej w tym zakresie, złożyła bowiem odwołanie

z uchybieniem terminu do jego wniesienia, to z racji woli ustawodawcy wyrażonej w cytowanych wyżej przepisach nie przysługuje jej skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Zaistniała w niniejszej sprawie sytuacja, a mianowicie niewyczerpanie (mimo przysługiwania) przez Ł. Ch. środków zaskarżenia stymuluje konieczność odrzucenia jego skargi jako niedopuszczalnej.

Z powyższych względów należało orzec jak w sentencji.