Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SAB/Rz 131/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2022-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: stwierdzono, że organ dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku
Powołane przepisy: article: art. 149 § 1 pkt 3, art. 190
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: art. 13 ust. 1, ust. 2,
journal: Dz.U. 2020 poz 2176
law: Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Paweł Zaborniak Sędziowie WSA Elżbieta Mazur - Selwa AWSA Maria Mikolik /spr./ po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 28 września 2022 r. sprawy ze skargi B. sp. z o.o. w J. na bezczynność Burmistrza Gminy [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza, że Burmistrz Gminy [...] dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 20 sierpnia 2020 r.; II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Burmistrza Gminy [...] na rzecz strony skarżącej B. sp. z o.o. w J. kwotę 597 zł /słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

II SAB/Rz 131/22

UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w J., wniesionej w dniu 30 września 2020 r. jest bezczynność Burmistrza Gminy R. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Z uzasadnienia skargi oraz nadesłanych akt sprawy wynika, że pismem z dnia 15 kwietnia 2019 r. skarżąca Spółka zwróciła się do Burmistrza o udostępnienie informacji publicznej w zakresie dokumentacji powstałej w toku realizacji zamówienia publicznego "Budowa lokalnej infrastruktury turystycznej i rekreacyjnej w R. Z. na działce nr ewid. [...]", obejmującej:

1. Dokumenty będące podstawą wyboru i akceptacji producenta oraz dostawcy niecek basenowych ze stali nierdzewnej opisane w specyfikacji technicznej wykonania i odbioru robót (STWiOR), na stronach 82- 92, a w szczególności:

a) Atest Higieniczny Państwowego Zakładu Higieny w W. dla niecek ze stali nierdzewnej basenów kąpielowych i solankowych,

b) Atest Higieniczny Państwowego Zakładu Higieny w W. dla wyposażenia niecek basenów ze stali nierdzewnej, jak zjeżdżalnie, słupki, pasy torów pływackich trawione elektrochemicznie, fontanny, wodospady, krzesełka i wejścia dla niepełnosprawnych,

c) Świadectwo kontroli właściwości antypoślizgowych potwierdzającego pozytywny wynik badania antypoślizgowości rusztów rynny przelewowej wg PN-EN 13451-1:2012 (spełnienie klasy oceny 24°) oraz DIN 51097 (spełnienie wymagań w obszarze zastosowań C), wystawionego przez akredytowaną jednostkę certyfikującą,

d) Sprawozdanie kontrolne potwierdzające zgodność zastosowanych urządzeń basenowych do wymiany wody, jakimi są kanały denne z wymaganiami norm PN-EN 13451-1:2012, PN-EN 13451-3+A2:2014-08,

e) Sprawozdanie kontrolne dla ww. urządzenia potwierdzające spełnienie wymagań norm w zakresie zabezpieczenia przed zakleszczeniem włosów przy założonych parametrach pracy,

f) Świadectwo kontroli właściwości antypoślizgowych, potwierdzające pozytywny wynik badania antypoślizgowości pokryw urządzeń do zasysania wody według PN-EN 13451-1:2012 (spełnienie klasy oceny 24°) oraz DIN 51097 (spełnienie wymagań w obszarze zastosowań C), wystawionego przez akredytowaną jednostkę certyfikującą,

g) Sprawozdanie kontrolne potwierdzające zgodność zastosowanych urządzeń basenowych do wymiany wody, jakimi są odpływy denne z wymaganiami norm PN-EN 13451-1:2012, PN-EN 13451-3+A2:2014-08,

h) Sprawozdanie kontrolne dla ww. urządzenia potwierdzające spełnienie wymagań norm w zakresie zabezpieczenia przed zakleszczeniem włosów przy założonych parametrach pracy,

i) Sprawozdanie kontrolne potwierdzające zgodność zastosowanych urządzeń basenowych do wymiany wody, jakimi są urządzenia do poboru wody chlorowanej z wymaganiami norm PN-EN 13451-1:2012, PN-EN 13451-3+A2:2014-08,

j) Sprawozdanie kontrolne dla ww. urządzenia potwierdzające spełnienie wymagań norm w zakresie zabezpieczenia przed zakleszczeniem włosów przy założonych parametrach pracy,

k) Sprawozdanie kontrolne potwierdzające zgodność zastosowanych urządzeń basenowych do wymiany wody jakimi są kanały ssawne z wymaganiami norm PN-EN 13451-1:2012, PN-EN 13451-3+A2:2014-08,

l) Sprawozdanie kontrolne dla ww. urządzenia potwierdzające spełnienie wymagań norm w zakresie zabezpieczenia przed zakleszczeniem włosów przy założonych parametrach pracy,

m) Sprawozdanie kontrolne potwierdzające zgodność zastosowanych drabinek w niszy z wymaganiami norm PN-EN 13451-1:2012 oraz PN-EN 13451- 2:2002, wystawione przez akredytowaną jednostkę certyfikującą,

n) Certyfikat akredytowanej jednostki certyfikującej potwierdzający zgodność zakładowej kontroli produkcji na podstawie dyrektywy (UE) nr 305/2011 Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie nośnych elementów i zestawów konstrukcyjnych do stalowych konstrukcji nośnych do EXC2 zgodnie z normą EN 1090-2 oraz uprawniający do umieszczenia znaku CE zgodnie z warunkami ZA.3.2 do ZA.3.5 normy PN-EN 1090-1,

o) Certyfikat TÜV lub innej akredytowanej jednostki certyfikującej działającej na terenie UE, dotyczący kluczowych - z punktu widzenia bezpieczeństwa użytkowania niecek basenowych - urządzeń, które zostały wyszczególnione w powyższej liście, obowiązkowo opatrzony znakiem dowodzącym, że oprócz wykonania testów przedstawionych urządzeń na zgodność z wymaganiami norm, zakład produkcyjny jest również stale monitorowany przez jednostkę certyfikującą,

p) Świadectwo kontroli właściwości antypoślizgowych blach tłoczonych powierzchniowo o grubościach odpowiednio według zastosowania: 1,5 mm, 2 mm, 2,5 mm, według wymagań PN-EN 13451-1:2012 potwierdzające spełnienie najwyższej klasy oceny 24°, wystawione przez akredytowaną jednostkę certyfikującą,

q) Świadectwo kontroli właściwości antypoślizgowych blach tłoczonych powierzchniowo o grubościach odpowiednio według zastosowania: 1,5 mm, 2 mm, 2,5 mm, według DIN 51097 potwierdzające spełnienie wymagań w obszarze zastosowań C, wystawione przez akredytowaną jednostkę certyfikującą,

r) Świadectwo kontroli właściwości antypoślizgowych blach tłoczonych powierzchniowo, 3 typy: gładka, trawiona elektrochemicznie o grubości 1,5 mm, 2 mm oraz szlifowana, trawiona elektrochemicznie o grubości 2,5 mm, według wymagań PN-EN 13451-1:2012, potwierdzające spełnienie najwyższej klasy oceny 24°, wystawione przez akredytowaną jednostkę certyfikującą,

s) Certyfikat zgodności z wymaganiami jakości dotyczącymi spawania materiałów metalowych według PN-EN ISO 3834-2, wydany przez niezależną, akredytowaną jednostkę certyfikującą,

t) Certyfikat Instytutu Spawalnictwa w zakresie techniki spawalniczej kwalifikujący producenta niecek ze stali nierdzewnej do spawania konstrukcji ze stali szlachetnej CrNi zgodnie z DIN 18800-7, klasa D, w zakresie:

- spawanie łukowe ręczne,

- spawanie w osłonie gazu aktywnego,

- spawanie robotem spawalniczym w osłonie gazu aktywnego,

- spawanie elektrodą wolframową w osłonie gazów obojętnych,

- kondensatorowe zgrzewanie doczołowe kołków z zajarzeniem ostrzowym.

u) Wymagane Raporty producenta z przeprowadzenia prób barwienia w nieckach ze stali nierdzewnej jego produkcji, o powierzchni lustra wody nie mniejszej niż 280 m2 każda, zgodnie z normą PN-EN 15288-2, potwierdzające prawidłowy przebieg barwienia i odbarwienia wody wraz z załączoną dokumentacją fotograficzną lub video (ze wskazaniem wynikającym z treści Specyfikacji, iż: "Próby mają być przeprowadzone w obecności przedstawiciela uprawnionej jednostki certyfikującej, który powinien potwierdzić ich poprawność i zgodność z obowiązującą normą").

2. Notatki z narad budowlanych.

3. Pozostałe dokumenty jak: opinie, ekspertyzy, atesty, certyfikaty, dokumenty finansowe, protokoły odbioru, faktury dotyczące wykonawcy robót w zakresie produkcji oraz montażu niecek basenowych ze stali nierdzewnej.

W odpowiedzi w piśmie z dnia 8 maja 2019 r. Burmistrz poinformował, że Gmina R. nie jest w chwili obecnej w posiadaniu dokumentów szczegółowo opisanych w pkt 1 wniosku. Burmistrz wyjaśnił, że poruszony zakres dotyczy zadania inwestycyjnego pn. "Budowa lokalnej infrastruktury turystycznej i rekreacyjnej w R. na działce nr ewid. [...]". W świetle łączącej strony umowy nr [...] zawartej w dniu 30 kwietnia 2018 r.: "w terminie zakończenia całości robót Wykonawca zobowiązany jest dostarczyć Zamawiającemu pełną dokumentację powykonawczą wraz z wszelkimi atestami i wynikami badań, prób i sprawdzeń oraz wszelkie wymagane odbiory, uzgodnienia i pozwolenia". Umowny termin zakończenia realizacji zadania ustalony został na dzień 8 listopada 2019 r. Zatem na chwilę obecną Gmina R. nie dysponuje dokumentami wskazanymi w pkt 1 wniosku, stąd też wniosek w tym zakresie nie mógł zostać pozytywnie rozpatrzony.

Dalej Burmistrz podał, że odnośnie informacji wymienionej w pkt 2 i 3 wniosku, na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej odpowiedź w tym zakresie zostanie udzielona w terminie do dnia 24 czerwca 2019 r., a to z uwagi na konieczność weryfikacji i przygotowania wnioskowanego zakresu materiałów.

Wraz z pismem z dnia 9 lipca 2019 r. Burmistrz przesłał skarżącej Spółce następujące dokumenty dotyczące inwestycji pn. "Budowa lokalnej infrastruktury turystycznej i rekreacyjnej w R. na działce nr ewid. [...]":

- dziennik budowy,

- protokoły odbiorów częściowych,

- faktury częściowe.

Jednocześnie Burmistrz poinformował, że Gmina R. na chwilę obecną nie posiada dokumentów wymienionych w pkt 2 i 3 wniosku o udostępnienie informacji publicznej tj.: notatek z narad budowy, opinii, ekspertyz, atestów, certyfikatów, faktury dotyczącej wykonawcy robót w zakresie produkcji oraz montażu niecek basenowych ze stali nierdzewnej.

W piśmie z dnia 20 sierpnia 2020 r. skarżąca Spółka ponownie zażądała od Burmistrza udostępnienia informacji publicznej w zakresie dokumentacji powstałej w toku realizacji Zamówienia publicznego: "Budowa lokalnej infrastruktury turystycznej i rekreacyjnej w R. na działce nr ewid. [...]", obejmującej:

1. Projekt powykonawczy niecek basenowych ze stali nierdzewnej;

2. Dokumenty potwierdzające spełnienie wymagań dotyczących producenta niecek basenowych ze stali nierdzewnej w dokumentach załączonych do SWIZ na etapie przetargu, tj.: PW Architekra oraz opisanych w specyfikacji technicznej wykonania i odbioru robót (STWiOR), na stronach 82 - 92,

3. Notatki z narad budowlanych,

4. Pozostałe dokumenty jak: opinie, ekspertyzy, atesty, certyfikaty, dokumenty finansowe, protokoły odbioru, faktury dotyczące wykonawcy robót w zakresie produkcji oraz montażu niecek basenowych ze stali nierdzewnej.

Skarżąca Spółka zażądała, aby wskazane dokumenty zostały przesłane na adres poczty elektronicznej pełnomocnika.

W piśmie z dnia 28 września 2020 r., doręczonym skarżącej Spółce w dniu 5 października 2020 r., Burmistrz przesłał kopie dokumentów wymienionych w pkt 1 i 2 wniosku z dnia 20 sierpnia 2020 r.

Burmistrz wyjaśnił ponadto, że notatki z narad budowy w toku realizacji inwestycji nie zostały wytworzone, część dokumentów wymienionych w pkt 4 wniosku została udostępniona w załączeniu pisma z dnia 9 lipca 2019 r. znak: RIN.1431.9.2019, zaś pozostałe dokumenty zostały załączone do pisma.

W skardze na bezczynność Burmistrza skarżąca Spółka zarzuciła naruszenie art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (u.d.i.p.).

Podnosząc powyższy zarzut, skarżąca Spółka wniosła o:

1) zobowiązanie Burmistrza do rozpatrzenia wniosku z dnia 20 sierpnia 2020r. o udzielenie informacji publicznej w terminie 14 dni od otrzymania odpisu wyroku wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności;

2) stwierdzenie, że bezczynność organu nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa;

3) zasądzenie od Burmistrza kosztów postępowania skargowego, obejmujących koszty zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi skarżąca Spółka stwierdziła, że biorąc pod uwagę fakt zakończenia prac przy realizacji umowy w zakresie zamówienia publicznego pn. "Budowa lokalnej infrastruktury turystycznej i rekreacyjnej w R. na działce nr ewid. [...]", wystąpiła z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej obejmującej dokumenty powołane powyżej w skardze, w tym określające procedurę Zamawiającego dotyczącą wymagań formalnoprawnych w zakresie wyboru producenta oraz dostawcy wraz z montażem niecek basenowych ze stali nierdzewnej w konstrukcji spawanej. Pomimo upływu określonego w art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p. terminu, zobowiązującego organ do udostępnienia informacji publicznej w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku, Burmistrz nie udzielił wnioskowanej informacji. Skarżąca Spółka nie otrzymała również żadnej informacji od organu, która wskazywałaby na powody opóźnienia oraz termin, w jakim nastąpi udostępnienie wyszczególnionych we wniosku informacji.

Skarżąca Spółka uznała, że taki sposób (brak reakcji) reakcji organu nie stanowi wypełnienia obowiązku żądanego udostępnienia informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o umorzenie postępowania, albowiem stało się ono bezprzedmiotowe wskutek rozpatrzenia przez organ wniosku skarżącej Spółki i udzielenia żądanej informacji publicznej.

Burmistrz oświadczył, że nie kwestionuje faktu, iż żądane informacje stanowią informację publiczną, jednakże pismem z dnia 2 października 2020 r. udzielił skarżącej Spółce wnioskowanej informacji publicznej. Burmistrz wyjaśnił, że przekroczenie terminu określonego przepisami u.d.i.p. wynikało z faktu nieobecności w pracy pracowników odpowiedzialnych za rozpoznanie wniosku, przy czym nieobecność ta była nieprzewidziana wcześniej i wiązała się m. in. z zagrożeniem epidemicznym COVID-19. Z założenia, po otrzymaniu w/w wniosku organ zamierzał wydłużyć termin do jego rozpatrzenia na podstawie art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jednakże wspominane wyżej nieobecności pracowników oraz brak dostatecznego przepływu informacji spowodował, iż skarżąca Spółka nie została pisemnie o tym fakcie poinformowana. W ocenie Burmistrza zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postępowanie zainicjowane skargą z dnia 28 września 2020 r. stało się bezprzedmiotowe i winno ulec umorzeniu. W piśmie procesowym z dnia 28 października 2020 r. skarżąca Spółka:

1. ograniczyła żądanie skargi ujęte w pkt 1 - wnosząc o zobowiązanie Burmistrza do rozpatrzenia wniosku z dnia 20 sierpnia 2020 r. o udzielenie informacji publicznej w terminie 14 dni od otrzymania odpisu wyroku wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności - w zakresie dotyczącym:

a. punktu 1.b. wniosku (Atest Higieniczny Państwowego Zakładu Higieny w W. dla wyposażenia niecek basenów ze stali nierdzewnej jak zjeżdżalnie, słupki, pasy torów pływackich trawione elektrochemicznie, fontanny, wodospady, krzesełka i wejścia dla niepełnosprawnych) - w zakresie nieudostępnionych skarżącej Spółce (a wymaganych w procesie inwestycyjnym): atestu PZH do barwienia pasów torów, atestu PZH na zastosowane elementy takie jak grzybek, słupki startowe, stopnie drabinki rurowej;

b. punktu 1.c. (Świadectwo kontroli właściwości antypoślizgowych potwierdzającego pozytywny wynik badania antypoślizgowości rusztów rynny przelewowej według PN-EN 13451-1:2012 (spełnienie klasy oceny 242) oraz DIN 51097 (spełnienie wymagań w obszarze zastosowań C), wystawionego przez akredytowaną jednostkę certyfikującą);

c. punktu 1.f. (Świadectwo kontroli właściwości antypoślizgowych, potwierdzającego pozytywny wynik badania antypoślizgowości pokryw urządzeń do zasysania wody wg PN-EN 13451-1:2012 (spełnienie klasy oceny 24s) oraz DIN 51097 (spełnienie wymagań w obszarze zastosowań C), wystawionego przez akredytowaną jednostkę certyfikującą);

d. punktu 1.g. (Sprawozdanie kontrolne potwierdzające zgodność zastosowanych urządzeń basenowych do wymiany wody jakimi są odpływy denne z wymaganiami norm PN-EN 13451-1:2012, PN-EN 13451-3+A2:2014-08);

e. punktu 1.h. (Sprawozdanie kontrolne dla ww. urządzenia potwierdzające spełnienie wymagań norm w zakresie zabezpieczenia przed zakleszczeniem włosów przy założonych parametrach pracy);

f. punktu 1.i. (Sprawozdanie kontrolne potwierdzające zgodność zastosowanych urządzeń basenowych do wymiany wody, jakimi są urządzenia do poboru wody chlorowanej z wymaganiami norm PN-EN 13451-1:2012, PN-EN 13451-3+A2:2014-08);

g. punktu 1.j. (Sprawozdanie kontrolne dla ww. urządzenia potwierdzające spełnienie wymagań norm w zakresie zabezpieczenia przed zakleszczeniem włosów przy założonych parametrach pracy);

h. punktu 1.l. (Sprawozdanie kontrolne dla ww. urządzenia potwierdzające spełnienie wymagań norm w zakresie zabezpieczenia przed zakleszczeniem włosów przy założonych parametrach pracy);

i. punktu 1.o. (Certyfikat TÜV lub innej akredytowanej jednostki certyfikującej działającej na terenie UE, dotyczący kluczowych - z punktu widzenia bezpieczeństwa użytkowania niecek basenowych - urządzeń, które zostały wyszczególnione w powyższej liście, obowiązkowo opatrzony znakiem dowodzącym, że oprócz wykonania testów przedstawionych urządzeń na zgodność z wymaganiami norm, zakład produkcyjny jest również stale monitorowany przez jednostkę certyfikującą) - wydany w zakresie pozostałych urządzeń zastosowanych w nieckach basenowych, jakich udostępniony Certyfikat nie obejmuje;

j. punktu 1.r. (Świadectwa kontroli właściwości antypoślizgowych blach tłoczonych powierzchniowo, 3 typy: gładka, trawiona elektrochemicznie o grubości 1,5 mm, 2 mm oraz szlifowana, trawiona elektrochemicznie o grubości 2,5 mm, według wymagań PN-EN 13451-1:2012, potwierdzające spełnienie najwyższej klasy oceny 24o, wystawione przez akredytowaną jednostkę certyfikującą) - wydanego w zakresie blach barwionych oraz barwionych- szlifowanych - jakich udostępnione Świadectwa nie obejmują;

2. wniosła o umorzenie postępowania w pozostałym zakresie, tj. w zakresie, w jakim Burmistrz wykonał obowiązek udostępnienia informacji publicznej;

3. podtrzymała żądanie skargi co do punktów 2 i 3, tj. stwierdzenia, że bezczynność Burmistrza nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa oraz co do zasądzenia od organu na rzecz skarżącej Spółki kosztów postępowania skargowego, obejmujących koszty zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.

Jednocześnie skarżąca Spółka wniosła o nieuwzględnienie wniosku Burmistrza o umorzenie postępowania na skutek rozpatrzenia przez ten organ wniosku i udzielenia żądanej informacji publicznej. Skarżąca Spółka wskazała, że Burmistrz po wniesieniu skargi na bezczynność organu z dnia 28 września 2020 r., udzielił skarżącej Spółce w dniu 2 października 2020 r. wnioskowanej informacji publicznej. Skarżąca Spółka zaznaczyła przy tym, iż Burmistrz pozostawał w bezczynności w dacie wniesienia skargi. W ocenie skarżącej Spółki, bez znaczenia dla niniejszego postępowania pozostaje fakt wprowadzenia stanu epidemiologicznego COVID-19, albowiem sprawy z zakresu dostępu do informacji publicznej stanowią kategorię spraw pilnych, w stosunku do której wyłączona została regulacja z art. 15zzs st. 1 ustawy o COVID. Ponadto zawarty w treści odpowiedzi na skargę wniosek o umorzenie postępowania zainicjowanego skargą, odwołujący się do faktu rozpatrzenia ex post przez organ wniosku skarżącej Spółki i udzielenia żądanej informacji publicznej - jest bezzasadny - o ile dotyczyć miałby unicestwienia w taki sposób całego postępowania wywołanego skargą. Z porównania zakresu informacji objętej wnioskiem - z zakresem udostępnionym skarżącej Spółce przez organ - wynika bowiem, iż uprawnione żądanie organ wykonał jedynie w części. Powoływane przez Burmistrza okoliczności nie uprawniają do stwierdzenia, iż postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Organ pozostawał bowiem w bezczynności w dacie wniesienia skargi, a strona skarżąca oczekując zobowiązania organu do określonego działania w niewykonanym dotąd zakresie, domaga się także stwierdzenia, iż bezczynność organu nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa.

Skarżony organ w piśmie procesowym z dnia 24 listopada 2020 r. podtrzymał stanowisko wyrażone w odpowiedzi na skargę oraz dodatkowo wyjaśnił, że w jego ocenie żądania objęte pkt. 1.b), 1.f), 1.h), 1.j), 1.l), 1.r) wniosku zostały zrealizowane przed wniesieniem skargi, natomiast żądania objęte pkt. 1,c), 1.g), 1.i), 1.o) zostają spełnione przez złożenie do akt sądowych czterech załączników do przedmiotowego pisma.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 1 grudnia 2020 r., II SAB/Rz 93/20:

I. zobowiązał Burmistrza Gminy R. do udzielenia informacji publicznej zawartej w dokumentach w zakresie określonym we wniosku skarżącego z dnia 15 kwietnia 2019 r. i z dnia 20 sierpnia 2020 r. w części dotyczącej punktu 1 (pierwszego) lit. (c), (f), (g), (h), (i), (j), (l), (o), (r);

II. stwierdził, że Burmistrz Gminy R. dopuścił się bezczynności w zakresie rozpoznania punktu 1 (pierwszego) lit. (b) wniosku skarżącego z dnia 15 kwietnia 2019 r. i z dnia 20 sierpnia 2020 r.;

III. stwierdził, że bezczynność Burmistrza Gminy R. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa;

IV. umorzył postępowanie sądowe w części dotyczącej pozostałych żądań skargi, sprecyzowanych w piśmie procesowym skarżącego z dnia 28 października 2020 r., w zakresie zobowiązania Burmistrza Gminy R. do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 15 kwietnia 2019 r. i z dnia 20 sierpnia 2020 r.;

V. zasądza od Gminy R. na rzecz strony skarżącej B. sp. z o.o. z siedzibą w J. kwotę 597 zł /słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Na skutek skargi kasacyjnej Gminy R., Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia 4 maja 2022r., III OSK 4364/21 uchylił zaskarżony wyrok z dnia 1 grudnia 2020 r., II SAB/Rz 93/20 i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie.

W uzasadnieniu Naczelny Sąd zwrócił uwagę, że przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym była wyłącznie bezczynność Burmistrza Gminy R. w udostępnieniu informacji publicznej określonej we wniosku z 20 sierpnia 2020 r. - co jednoznacznie wynika z treści skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w J. z dnia 28 września 2020 r., a nie wniosek Spółki z 15 kwietnia 2019 r. Spółka pismem procesowym z dnia 28 października 2020 r. ograniczyła żądanie skargi ujęte w punkcie 1 - wnosząc o zobowiązanie Burmistrza do rozpatrzenia wniosku z dnia 20 sierpnia 2020 r. o udzielenie informacji publicznej w zakresie dotyczącym jego punktu 1 lit. b, c, f, g, h, i, j, l, o, r oraz wniosła o umorzenie postępowania w pozostałym zakresie, tj. w zakresie, w jakim Burmistrz wykonał obowiązek udostępnienia informacji. Tymczasem wniosek z 20 sierpnia 2020r. w punkcie 1 odnosi się wyłącznie do projektu powykonawczego niecek basenowych ze stali nierdzewnej, który został stronie skarżącej udostępniony. Ten punkt wniosku z 20 sierpnia 2020 r. nie dzieli się na podpunkty oznaczone literami, ani też nie zawiera odesłania do innych dokumentów, które uszczegółowiałyby w taki sposób informację mającą podlegać udostępnieniu. W szczególności z treści punktu 1 wniosku z 20 sierpnia 2020 r. nie wynika odesłanie do wniosku Spółki o udzielenie informacji publicznej z 15 kwietnia 2019 r. (gdzie w punkcie 1 takie wyliczenie żądanych dokumentów zostało zamieszczone). Z petitum skargi z dnia 28 września 2020 r. nie wynika również, aby obejmowała ona także wspomniany wniosek Spółki z 15 kwietnia 2019 r.

W związku z powyższym Naczelny Sąd zalecił, aby Sąd I instancji prawidłowo ustalił jaki jest zakres przedmiotowy skargi z dnia 28 września 2020 r. zmodyfikowany pismem procesowym z dnia 28 października 2020 r., tj. w jakim zakresie Spółka skarży bezczynność Burmistrza Gminy R. w realizacji jej wniosku z 20 sierpnia 2020 r., także poprzez dokładne sprecyzowanie jakich dokumentów żądanych w tym wniosku skarżąca dotychczas nie otrzymała.

Naczelny Sąd za zasadny uznał zarzut naruszenia art. 12 ust. 1 oraz w zw. z art. 14 ust. 1 u.d.i.p. Jak wskazał NSA, z treści tych przepisów wynika jedynie wymóg, aby udostępniane informacje były oznaczane danymi określającymi podmiot udostępniający informację, danymi określającymi tożsamość osoby, która wytworzyła informację lub odpowiada za treść informacji, danymi określającymi tożsamość osoby, która udostępniła informację, oraz datą udostępnienia, a samo udostępnienie następowała w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem. Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie formułuje żadnych innych wymogów co do udostępniania żądanej informacji, a w szczególności "do takiego formułowania odpowiedzi, która byłaby bliźniacza do sformułowanego wniosku".

NSA zwrócił uwagę, że Sąd I instancji przyznał, że "na podstawie przesłanych przez skarżony organ akt administracyjnych można wprawdzie stwierdzić, że stronie skarżącej została przesłana określona dokumentacja techniczna, która nawiązuje bezpośrednio do żądania wniosku strony skarżącej, a jedynie ze względu na stopień skomplikowania i obszerność tej dokumentacji oraz brak wyraźnego i precyzyjnego wskazania, które dokumenty i w jakim zakresie stanowią realizację kolejnych pozycji żądań Sąd nie był w stanie w sposób pewny i jednoznaczny stwierdzić, w jakim zakresie dokumenty te stanowią należytą odpowiedź na wniosek Spółki. Jeżeli więc nawet przesłane dokumenty zawierają żądane informacje publiczne, jednak nie są one wyraźnie wyodrębnione w zakresie odpowiadającym żądaniu wnioskodawcy, co skutkuje trudnością w ocenie, czy i w jakim zakresie żądanie zostało spełnione, to nie można przyjąć, że doszło do prawidłowego udostępnienia informacji publicznej." NSA podzielił stanowisko skarżącego kasacyjnie, że WSA w Rzeszowie "z jednej strony zauważa, że informacja publiczna w postaci wnioskowanych przez Spółkę dokumentów została jej udostępniona, jednakże z drugiej – w sposób całkowicie niezrozumiały dla Organu nakazuje do przekazania dokumentów tak, jakby do ich udostępnienia nigdy nie doszło". W konsekwencji zobowiązuje "Burmistrza do nota bene powtórnego udzielenia informacji zawartej w dokumentach", które już zostały przekazane Spółce. Skoro żądane dokumenty zostały przekazane Spółce to nie można organowi nakazać ich ponownego udostępnienia.

Wojewódzki Sąd administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 137 ze zm.). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: P.p.s.a.). Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Zgodnie z art. 190 p.p.s.a. sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Związanie sądu administracyjnego w rozumieniu art. 190 p.p.s.a. oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych - sprzecznych z wyrażonym poglądem Naczelnego Sądu Administracyjnego, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się orzeczeniu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się do wskazań w zakresie dalszego postępowania przed organami administracji publicznej.

Zarówno w orzecznictwie jak i doktrynie przyjmuje się, że "związanie wykładnią prawa" oznacza wykładnię przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, jak i kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania właśnie takiej decyzji. Przez ocenę prawną rozumie się powszechnie wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich stosowania w rozpoznawanej sprawie, zaś wskazania co do dalszego postępowania stanowią z reguły konsekwencje oceny prawnej. Dotyczą one sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia wadliwości w postaci np. braków w materiale dowodowym lub innych uchybień procesowych (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lipca 2012 r., sygn. akt VI SA/Wa 967/12, dostępne orzeczenia.nsa.gov.pl dalej: CBOSA).

Stosując się do wiążących Sąd zaleceń wyrażonych w wyroku Naczelnego Sądu, należało w pierwszej kolejności ustalić, jaki był zakres przedmiotowy skargi z 28 września 2020r., zmodyfikowanej pismem procesowym z 28 października 2020r. Wątpliwości co do zakresu przedmiotu zaskarżenia wynikały w szczególności z faktu, że w piśmie procesowym z 28 października 2020r., modyfikującym zakres żądania skargi Spółka wskazała na dokumenty, których miała dotychczas nie otrzymać z zastosowaniem opisu i numeracji tychże dokumentów w sposób odmienny od treści wniosku z 20 sierpnia 2020r.

Należy więc wyjaśnić, że, jak wynika z akt sprawy, Skarżąca złożyła dwa wnioski o udzielenie informacji publicznej w zakresie dokumentacji dotyczącej zamówienia publicznego: pierwotny z 15 kwietnia 2019r. oraz powtórny z 20 sierpnia 2020r. W drugim złożonym wniosku Skarżąca ponowiła żądanie (w pkt 2) udostępnienia dokumentacji STWiOR (specyfikacji technicznej wykonania i odbioru robót), wyszczególnionej na stronach 82-92 tego dokumentu. Tożsame żądanie w tym zakresie Spółka złożyła 15 kwietnia 2019r. (wtedy w pkt 1 tego wniosku), w którym dodatkowo wyszczególniła niektóre z dokumentów (pod lit. a-u). Skarżąca w drugim ze złożonych wniosków z 20 sierpnia 2020r ponowiła żądanie udostępnienia dokumentów objętych wnioskiem z 15 kwietnia 2019r. W piśmie z 20 sierpnia 2020r., wskazała, że składa wniosek ponowny mając na uwadze poprzednio udzieloną odpowiedź organu z 8 maja 2019r., z której wynikało, że Gmina nie dysponuje dokumentami wskazanymi w pkt 1 wniosku z 15 kwietnia 2019r. przed umownym zakończeniem realizacji inwestycji. Jak wynikało z uzasadnienia wniosku z 20 sierpnia 2020r., Skarżąca biorąc pod uwagę zakończenie prac przy realizacji ww. zamówienia publicznego wniosła o udostępnienie informacji publicznej, obejmującej m.in. dokumenty opisane na str. 82-92 STWiOR. Zatem zarówno wniosek z 15 kwietnia 2019r. (w pkt 1), jak i z 20 sierpnia 2020r. (tym razem w pkt 2) obejmował żądanie udostępnienia dokumentacji STWiOR ze str. 82-92, przy czym w pierwotnym wniosku Skarżąca w sposób bardziej szczegółowy opisała dokumentację będącą przedmiotem żądania. Należy wziąć pod uwagę, że organ w odpowiedzi na skargę nie miał również wątpliwości co do tego, że wniosek z 20 sierpnia 2020r. (objęty przedmiotową skargą), stanowił powtórzenie wniosku z 15 kwietnia 2019r.

Nie budzi wątpliwości, że przedmiotem skargi jest bezczynność w zakresie rozpoznania wniosku Skarżącej z 20 sierpnia 2020r. Następnie Skarżąca w piśmie z 28 października 2020r., modyfikującym skargę, opisując, jaka część dokumentów nadal nie została jej udostępniona, posłużyła się numeracją dokumentacji, zastosowaną w pkt 1 wniosku z 15 kwietnia 2019r. Jednakże zarówno pkt 1 wniosku z 15 kwietnia 2019r., jak i pkt 2 wniosku z 20 sierpnia dotyczyły żądania udostępnienia dokumentacji STWiOR ze str. 82-92. Skarżąca w piśmie z 20 sierpnia 2020r. ponowiła żądanie udostępnienia informacji publicznej z uwagi na zakończenie procesu inwestycji.

Zatem z porównania treści pism składanych przez Skarżącą wynika zdaniem Sądu, że przedmiotem skargi, zmodyfikowanej następnie pismem z 28 października 2020r., była bezczynność Gminy R., polegająca na braku udostępnienia części dokumentów (wskazanych szczegółowo w ww. piśmie) a objętych żądaniem zawartym we wniosku z 20 sierpnia 2020r. Skarżąca w piśmie modyfikującym skargę wskazała, że w pozostałym zakresie organ wykonał zobowiązanie do udostępnienia żądanej informacji publicznej.

Mając na względzie powyższe ustalenia co do zakresu przedmiotowego skargi należało dokonać oceny co do zaistnienia stanu bezczynności organu zarówno na dzień wniesienia skargi, jak i na dzień wyrokowania.

Na mocy art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. W świetle ugruntowanego stanowiska sądów administracyjnych pozostawanie w bezczynności przez podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu ustawy, oznacza niepodjęcie przez ten podmiot, w terminie wskazanym w wyżej przytoczonym przepisie stosownych czynności. Do tych czynności należy albo udostępnienie informacji co odbywa się w drodze czynności materialno-technicznej, albo też wydanie decyzji o odmowie jej udzielenia lub decyzji o umorzeniu postępowania (zob. wyrok WSA w Krakowie z dnia 25 października 2012 r., sygn. akt II SAB/Kr 122/12, CBOSA). Na równi z niepodjęciem tego rodzaju czynności orzecznictwo traktuje przedstawienie informacji innej niż ta, której oczekuje wnioskodawca, informacji niepełnej lub też nieadekwatnej do treści wniosku, co może powodować uzasadnione wątpliwości adresata co do tego, czy organ w ogóle udzielił odpowiedzi na jego wniosek (zob. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 10 stycznia 2013 r., sygn. akt II SAB/Sz 51/12, CBOSA). Innymi słowy, niepodjęcie czynności udostępnienia informacji lub niewydanie decyzji administracyjnej rozpoznającej wniosek w terminie 14 dni od dnia wpływu wniosku uzasadnia ocenę zachowania organu w kategorii bezczynności. Stwierdzenie stanu bezczynności zobowiązuje sąd administracyjny do zastosowania art. 149 § 1 P.p.s.a.

Celem skargi na bezczynność wniesionej w sprawie wniosku o udostępnienie informacji publicznej jest doprowadzenie do podjęcia czynności lub aktu przez podmiot zobowiązany do działania unormowanego ustawą o dostępie do informacji publicznej. Dla rozstrzygnięcia takiej skargi znaczenie ma zatem kwestia tego, czy podmiot zobowiązany udostępnił żądaną od niego informację, względnie, czy wydał decyzję o odmowie jej udostępnienia bądź poinformował wnioskodawcę o niemożności udzielenia wnioskowanych danych (np. w sytuacji, kiedy ich nie posiada). Dla stwierdzenia bezczynności nie są natomiast istotne przyczyny, z powodu których akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, jak również, czy brak działania był zawiniony czy też niezawiniony, jak też czy spowodowany był przeświadczeniem organu, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinien zostać wydany (tak WSA w Rzeszowie w wyroku z dnia 9 grudnia 2020 r., o sygn. II SAB/Rz 107/20, CBOSA).

W niniejszej sprawie wniosek Skarżącej z 20 sierpnia 2020r. wpłynął do organu 28 sierpnia 2020r. Nie jest sporne, że Skarżąca w terminie 14-dniowym nie otrzymała zarówno żądanej dokumentacji, jak i informacji o przedłużeniu terminu do rozpoznania wniosku w trybie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. W związku z powyższym w piśmie z 28 września 2020r. (data wpływu do organu 30 września 2020r.) Spółka złożyła skargę na bezczynność w opisanym powyżej zakresie. Gmina R. udostępniła część żądanej dokumentacji Skarżącej w piśmie, nadanym do Spółki dnia 3 października 2020r. (zgodnie ze znajdującym się w aktach sądowych zwrotnym potwierdzeniem odbioru – k.42).

Należało więc uznać, że na dzień wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku Skarżącej z 20 sierpnia 2020r. Dokumenty objęte żądaniem Skarżącej zostały udostępnione częściowo wraz z pismem z 3 października 2020r. (data nadania pisma). Następnie w reakcji na pismo Skarżącej z 28 października 2020r., modyfikujące żądanie skargi, organ w piśmie z 24 listopada 2020r. wyjaśnił, które z informacji, której udostępnienia nadal domaga się Skarżąca zostały ujawnione na wcześniejszym etapie postępowania. Organ wskazał, które z ujawnionych wcześniej dokumentów zawierają informacje objęte żądaniem z 28 października 2020r. Ponadto Gmina wraz z pismem z 24 listopada 2020r. w trybie art. 66 P.p.s.a. udostępniła dotychczas nieujawnioną część żądanej dokumentacji. Z dokumentów znajdujących się zarówno w aktach sądowych, jak i administracyjnych sprawy wynika, że wniosek Skarżącej z 20 sierpnia 2020r. został zrealizowany odpowiednio: 3 października 2020r. i 24 listopada 2020r., przy czym miało to miejsce już po wniesieniu skargi na bezczynność z naruszeniem terminu z art. 13 ust. 1 u.d.i.p.

Z tej przyczyn Sąd zobligowany był do stwierdzenia, że Gmina R. dopuściła się bezczynności w rozpoznaniu wniosku Skarżącej z 20 sierpnia 2020r. na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Nie zachodziły podstawy do zobowiązania organu do udzielenia informacji publicznej, gdyż na dzień wyrokowania zostały Skarżącej udostępnione informacje publiczne we wnioskowanym zakresie.

Sąd uznał jednocześnie, że zarzucana bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Organ przesłał stronie skarżącej pismo z załącznikami niezwłocznie po wniesieniu skargi. Biorąc pod uwagę obszerność zakresu żądanej dokumentacji, jej szczegółowość oraz specjalistyczny charakter, zaistniała zwłoka nie może być kwalifikowana jako oczywiste lekceważenie obowiązków ustawowych. W toku postępowania sądowego nie ujawniono również dokumentów, z których wynikałoby, że skarżony organ celowo zmierzał do ograniczenia praw strony do dostępu do informacji publicznej.

Na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w III wyroku zasądzono od Gminy na rzecz strony skarżącej koszty sądowe, obejmujące wpis, koszty zastępstwa procesowego oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa.