Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 867/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2012-03-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono sprostowania wyroku
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 2 ust. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T.L. o sprostowanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 26 października 2010 r., sygn. akt II SA/Ol 867/10 w sprawie ze skargi A.Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia 19 lipca 2010 r., nr "[...]" w przedmiocie umorzenia należności z tytułu wypłacanych świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia odmówić sprostowania wyroku.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 26 października 2010 r., sygn. akt II SA/Ol 867/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia 19 lipca 2010 r. oraz poprzedzającą ja decyzje organu pierwszej instancji, zasądził od Skarbu Państwa- Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na rzecz radcy prawnego T.L. kwotę 240 zł powiększoną o należny podatek VAT tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.

Wnioskiem z dnia 18 lutego 2011 r. (złożonym w dniu 21 lutego 2012 r.) radca prawny T.L. wniosła o sprostowanie w powyższym wyroku oczywistej omyłki pisarskiej, zaszłej w ocenie wnioskodawczyni, w określeniu wysokości kosztów nieopłaconej pomocy prawnej ustanowionej z urzędu, poprzez pominięcie po wyrazach "240 zł" - wyrazów "powiększoną o należny podatek VAT". Wyjaśniła, że z dniem 10 grudnia 2009 r. zawiesiła działalność gospodarczą wykonywaną w formie Kancelarii Radcy Prawnego i nie była płatnikiem podatku VAT. Wobec tego nie wystawiała faktur VAT, lecz rachunki, na podstawie których Sąd wypłacał jej przyznane wynagrodzenie. W świetle powyższego, zdaniem wnioskodawczyni, zasądzone powyższym wyrokiem koszty nieopłaconej pomocy prawnej ustanowionej z urzędu winny wynosić 240 zł, bez podatku VAT.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje.

Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., powoływanej daje jako p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.

Przedmiotem sprostowania mogą być więc wyłącznie niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wszystkie te nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury błędu czy omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami.

W niniejszej sprawie sytuacja tak nie zaistniała. Powiększenie zasądzonych kosztów zastępstwa procesowego o kwotę należnego podatku od towarów i usług nie stanowi bowiem błędu pisarskiego w rozumieniu art. 156 § 1 p.p.s.a. Przypomnieć należy, że stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września

2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego

z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), w sprawach, w których strona korzysta

z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty,

o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

Dodać też należy, że pismem z dnia 25 lutego 2011 r. wnioskodawczyni wprost wniosła o wypłacenie zasądzonego powyższym wyrokiem wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu powiększonego o kwotę należnego podatku VAT.

Wobec powyższego, na podstawie art. 156 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.