Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 393/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-12-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej
Treść wyniku: Przywrócono termin
Powołane przepisy: article: art. 86
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 września 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 393/11 w sprawie ze skargi W. S. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym postanawia - przywrócić termin do wniesienia sprzeciwu -


UZASADNIENIE

W dniu 22 sierpnia 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna W. S. od wyroku

z dnia 30 maja 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 393/11., sporządzona przez adwokat J. D. Do skargi dołączone zostało pełnomocnictwo udzielone przez skarżącego adwokat J. D., obejmujące umocowanie do sporządzenia skargi kasacyjnej od wskazanego wyżej wyroku.

Jednocześnie skarżący wystąpił do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.

Postanowieniem z dnia 27 września 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 393/11 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie odmówił W. S. przyznania prawa pomocy. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że we wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący nie podał wystarczających danych do oceny jego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz nie odpowiedział na wezwanie referendarza sądowego do uzupełnienia tego wniosku.

Powyższe postanowienie zostało przesłane na adres dotychczasowego pełnomocnika skarżącego - radcy prawnego J. W., reprezentującego skarżącego w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie od momentu wniesienia skargi. Postanowienie to zostało doręczone w dniu 3 października 2011 r.

W dniu 21 października 2011 r. do Sądu wpłynęło pismo adwokata J. W. informujące, że w dniu 1 sierpnia 2011 r. skarżący wypowiedział mu pełnomocnictwo.

Skarżący w dniu 26 października 2011 r. wniósł do Sądu sprzeciw od postanowienia z dnia 27 września 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 393/11 wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia oraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy.

W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu skarżący wyjaśnił, że w dniu 1 sierpnia 2011 r. wypowiedział pełnomocnictwo radcy prawnemu J. W. Podał, że radca prawny J. W. zobowiązał się do niezwłocznego poinformowania Sądu o fakcie wypowiedzenia pełnomocnictwa, jednakże tego nie uczynił. W dniu 16 sierpnia 2011 r. wniósł skargę kasacyjną od wyroku z dnia 30 maja 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 393/11, w której zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wskazał, że w związku z brakiem odpowiedzi na jego wniosek o przyznanie prawa pomocy zwrócił się do prawnika z kancelarii adwokat J. D., aby ten skontaktował się z sekretariatem Sądu. Dowiedział się w ten sposób, że korespondencja z Sądu była kierowana od radcy prawnego J. W. Z byłym pełnomocnikiem udało mu się spotkać dopiero w dniu 21 października 2011 r. Otrzymał wówczas od niego odpis postanowienia z dnia 27 września 2011 r.

Skarżący podniósł, że bez swojej winy uchybił terminowi do złożenia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego, albowiem odpis powyższego postanowienia otrzymał dopiero w dniu 21 października 2011 r. Wskazał, że były pełnomocnik nie poinformował go także wcześniej o fakcie doręczenia powyższego postanowienia.

Podał także, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia sprzeciwu ustała w dniu 21 października 2011 r., kiedy uzyskał informację o wydanym przez Sąd postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje

Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd postanowi o przywróceniu terminu w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy.

Zgodnie z art. 87 § 1 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

Oznacza to, że w pierwszej kolejności Sąd obowiązany jest zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w zakreślonym w ustawie terminie.

W niniejszej sprawie skarżący wskazuje, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia z dnia 27 września 2011 r. ustała w dniu 21 października 2011 r., tj. w dniu, w którym dowiedział się o wydaniu powyższego postanowienia.

Biorąc pod uwagę, iż wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu został wniesiony w dniu 26 października 2011 r., stwierdzić należy, iż wniosek ten został złożony w terminie określonym w art. 87 § 1 cytowanej ustawy.

Rozpatrując wniosek skarżącego o przywrócenie terminu należy zwrócić uwagę, że kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem zachowania szczególnej staranności przez stronę przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody niedającej się przezwyciężyć.

W ocenie Sądu, wskazane przez skarżącego okoliczności uprawdopodobniają, iż skarżący nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia z dnia 27 września 2011 r.

Uchybienie terminu spowodowane zostało w niniejszej sprawie poprzez działanie byłego pełnomocnika skarżącego, który nie poinformował Sądu o wypowiedzeniu mu pełnomocnictwa przez skarżącego. Nie poinformował on także skarżącego o fakcie wydania postanowienia z dnia 27 września 2011 r. Skarżący wiedzę o powyższym postanowieniu powziął dopiero po podjęciu działań mających na celu uzyskanie informacji o sposobie rozpatrzenia przez Sąd jego wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Stąd też uchybienie terminu do wniesienia sprzeciwu od wskazanego wyżej postanowienia było spowodowane okolicznościami, za które strona nie ponosi winy.

Jednocześnie należy wyjaśnić, że w zaistniałej sytuacji nie ma potrzeby rozpoznawania przez Sąd wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Uprawomocnienie się postanowienia o przywróceniu terminu do wniesienia sprzeciwu spowoduje bowiem, że sprzeciw ten wywoła skutek, o jakim mowa w art. 260 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Postanowienie z dnia 27 września 2011 r. utraci zatem moc, a wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy zostanie rozpoznany przez Sąd. Sąd rozpoznając ten wniosek będzie natomiast dysponował danymi zawartymi we wniosku o przyznanie prawa pomocy, jak też dokumentami nadesłanymi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Podobnie zostanie potraktowany również wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, złożony przez skarżącego w dniu 18 listopada 2011 r. Wezwanie Sądu z dnia 17 października 2011 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia, stanie się bowiem aktualne dopiero od momentu prawomocnego rozstrzygnięcia wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, i tylko w przypadku, gdyby Sąd odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy.

Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, jak w sentencji.