Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2494/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-05-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6048 Status zakładu pracy chronionej
Hasła tematyczne: Osoby niepełnosprawne
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 28 ust. 1-3, art. 29, art. 30 ust. 1 i 3, art. 33 ust. 1 i ust. 3 pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 2008 nr 14 poz 92
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędziowie Sędzia WSA Maria Jagielska (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Protokolant Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2009 r. sprawy ze skargi H. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia utraty statusu zakładu pracy chronionej oddala skargę


UZASADNIENIE

Spółka H. sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2008 r. utrzymującą w mocy decyzję Wojewody

z [...] kwietnia 2008 r. stwierdzającą utratę przez H. Sp. z o.o. statusu zakładu pracy chronionej z dniem [...] maja 2006 r.

Do wydania decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Spółka H. spełniająca od dnia [...] marca 1997 r. warunki określone dla zakładu pracy chronionej, pismem z dnia [...] kwietnia 2007 r. kierowanym do Wojewody wniosła o rozszerzenie statusu zakładu pracy chronionej na teren nowego oddziału Małej Elektrowni Wodnej na rzece O., na stopniu wodnym "Z." (MEW Z.), obok miejscowości M. Poinformowano organ, iż zatrudnionym w oddziale pracownikom Spółka zapewnia podstawową i specjalistyczną opiekę medyczną oraz poradnictwo i usługi rehabilitacyjne.

Organ wszczął postępowanie w sprawie zmiany statusu zakładu pracy chronionej, a wobec wątpliwości co do spełniania przez wnioskującą Spółkę statusu takiego zakładu, zawiadomił H. o wszczęciu kolejnego postępowania administracyjnego w sprawie spełniania przez Spółkę H. warunków określonych w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (dalej ustawa), informując, iż do czasu ustalenia dokładnej daty niespełnienia warunków zakładu pracy chronionej, nie jest możliwe rozpatrzenie wniosku o zmianę decyzji.

W toku prowadzonego postępowania Spółka H. złożyła organowi informację z [...] lipca 2007 r. o zamiarze rezygnacji ze statusu zakładu pracy chronionej, a następnie wnioskiem z dnia [...] września 2007 r. wniosła o wydanie decyzji cofającej przyznany status, podając jednocześnie iż nie ma podstaw do stwierdzania utraty statusu zakładu pracy chronionej. W piśmie tym H. uznał stanowisko Wojewody za krzywdzące dla firmy, bowiem dopilnowane zostały wszelkie niezbędne warunki tworzenia nowego oddziału jako przystosowanego dla potrzeb osób niepełnosprawnych.

Pismem z dnia [...] marca 2008 r. skarżącą zawiadomiono o zakończeniu postępowania i prawie wglądu do akt oraz wypowiedzenia się w sprawie, a następnie Spółka wniosła o zawieszenie postępowania ze względu na złożoną przez nią skargę na decyzję PIP z dnia [...] grudnia 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Równolegle, jako uzasadnienie wniosku podała że nie użytkowała obiektu Z. od [...] maja 2006 r. do [...] kwietnia 2007 r. w rozumieniu art. 28 ustawy, zaś pracownicy H. przebywali w elektrowni tylko w celu szkolenia, które prowadziła firma M. Na podstawie oświadczenia o szkoleniach H. zapowiedziała wystąpienie do PIP o sprostowanie stanowiska zawartego w protokole kontroli MEW Z. z dnia [...] lutego 2007 r., iż w dacie kontroli zatrudnieni byli czterej pracownicy H. w sytuacji, gdy w istocie byli oni szkoleni.

Decyzją z dnia [...] października 2007 r. Wojewoda, na podstawie art. 30 ust. 3 ustawy, stwierdził utratę przez H. Sp. z o.o. statusu zakładu pracy chronionej z dniem [...] maja 2006 r. Jak wyjaśnił zebrany materiał dowodowy wskazuje, że od dnia [...] maja 2006 r., tj. od dnia zatrudnienia przez H. Sp. z o.o. pracownika w obiekcie elektrowni wodnej Z. zorganizowane były stanowiska pracy i tym samym pracownicy świadczyli pracę bez uzyskania uprzednio przez pracodawcę stosownej decyzji PIP, o której mowa w art. 28 ust. 2 ustawy. Organ wskazał, że otrzymał z PIP informację, że dnia [...] marca 2007 r. wydana została skarżącej negatywna decyzja z uwagi na to, że pomieszczenia MEW Z. nie odpowiadały warunkom bhp., a decyzja ta stała się ostateczna.

W odwołaniu od w/w decyzji skarżąca Spółka H. domagała się jej uchylenia, podnosząc naruszenie prawa materialnego, tj. art. 28 ust. 1 i 2 ustawy przez przyjęcie, że pracodawca nie zwrócił się do PIP o stwierdzenie okoliczności opisanych w ust. 2 pkt 2 tego artykułu oraz art. 30 ust. 3 przez przyjęcie, że skarżąca Spółka nie spełniała przesłanek przewidzianych w art. 28 ust. 1 ustawy. H. zarzuciła ponadto naruszenie prawa procesowego, tj. art. 7, 77 i 80 Kpa. przez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, nieprzeprowadzenie wyczerpującego postępowania dowodowego i dokonanie ustaleń na podstawie protokołów kontroli PIP, a także błędną ocenę materiału dowodowego i przyjęcie, że od [...] maja 2006 r. Spółka zatrudniała w elektrowni wodnej Zawada pracowników. Podkreślano, że w dacie ferowania decyzji skarżąca legitymowała się już decyzją PIP z dnia [...] kwietnia 2007 r. stwierdzającą, że obiekt i pomieszczenia zlokalizowane w MEW Z. odpowiadają przepisom i zasadom bhp. Wskazywano też, iż skarżąca złożyła dnia [...] listopada 2005 r. do PIP wymagany prawem wniosek o stwierdzenie okoliczności, o których mowa w art. 28 ust. 1 pkt 2 ustawy, dlatego też nie można stawiać jej zarzutu niespełnienia wymagań ustawowych, tj. niewywiązania się z obowiązku nałożonego art. 28 ust. 2 ustawy.

Minister Pracy i Polityki Socjalnej decyzją z dnia [...] października 2008 r. utrzymał w mocy decyzję zaskarżoną. Powołując się na treść art. 28 ust. 1 i 2 ustawy, organ stwierdził, iż warunkiem, który musi bezwzględnie spełniać pracodawca prowadzący zakład pracy chronionej jest pozytywna opinia Państwowej Inspekcji Pracy (PIP) w kwestii przystosowania obiektów i pomieszczeń użytkowanych przez zakład pracy. Spółka wezwana do przedstawienia niezbędnych dokumentów, nie przedłożyła decyzji PIP potwierdzającej, że obiekt i pomieszczenia elektrowni Z. w M. od dnia faktycznego rozpoczęcia użytkowania obiektu spełniają warunki stawiane zakładom pracy chronionej. Organ powołał dokumenty (oświadczenie o rozpoczęciu użytkowania obiektu w M. od dnia [...] grudnia 2005 r., kopia umowy o pracę zawartej w dniu [...] maja 2006 r. oraz decyzja PIP Okręgowy Inspektorat w W. z dnia [...] kwietnia 2007 r.), których treść wskazywała na to, iż Spółka użytkowała jako pracodawca obiekt elektrowni Z. od dnia [...] maja 2006 r. Nadto, wskazano, iż wydana Spółce decyzja PIP z dnia [...] marca 2007 r. potwierdza, że obiekt Z. nie odpowiada przepisom i zasadom bezpieczeństwa i higieny pracy (bhp). Dostosowanie obiektu do wymogów bhp. stwierdziła dopiero decyzja PIP z dnia [...] kwietnia 2007 r., a nastąpiło to dopiero po decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w O. z dnia [...] kwietnia 2007 r., mocą której zezwolono na obniżenie poziomu podłogi oraz na zastosowanie oświetlenia wyłącznie sztucznego w pomieszczeniu stałej pracy znajdującym się w pomieszczeniach dozoru posadowionych poniżej poziomu otaczającego terenu oraz bez zapewnienia światła dziennego.

Organ nie dał wiary składanym przez Spółkę H. wyjaśnieniom, że pracownicy przez nią zatrudnieni przebywali w elektrowni wyłącznie w celu szkolenia, a nie w celu świadczenia pracy, która faktycznie rozpoczęła się od maja 2007 r. Jak stwierdził Minister, powyższym twierdzeniom przeczy zebrany materiał dowodowy, w szczególności zawarta z pracownikiem niepełnosprawnym dnia [...] maja 2006 r. umowa o pracę, z której jednoznacznie wynika, że został on wyznaczony do obsługi MEW Z. Za bez znaczenia ocenił organ argumenty, iż pracownik był przyuczany, szkolony do obsługi, ponieważ niezależnie czy przebywał w pomieszczeniu w celach szkoleniowych czy świadczenia pracy, miejsce, w którym to się działo było jego miejscem pracy, które winno było spełniać warunki określone art. 28 ust. 1 pkt 2 ustawy. Jest bezsporne, że skarżąca Spółka nie przedstawiła decyzji PIP potwierdzającej, że obiekt MEW Z. od dnia rozpoczęcia użytkowania zakładu spełnia warunki stawiane zakładom pracy chronionej. Organ nie naruszył więc art. 30 ust. 3 ustawy, a decyzja PIP z dnia [...] kwietnia 2007 r., która stwierdza spełnienie wymaganego przepisem art. 28 ust. 1 pkt 2 warunku, jako nie dotycząca wcześniejszego okresu, nie mogła zostać wzięta pod uwagę, również dlatego, że skarżąca wystąpiła ze stosownym wnioskiem dopiero pismem z dnia [...] kwietnia 2007 r. Organ powołał się dodatkowo na wynikający z przepisów prawa obowiązek wydania decyzji o utracie statusu zakładu pracy chronionej w razie stwierdzenia zaistnienia przesłanek ustawowych takiego stwierdzenia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uzupełnionej pismem z dnia [...] lutego 2009 r. H. Sp. z o.o. domagała się uchylenia decyzji Ministra Pracy i Polityki Socjalnej oraz decyzji utrzymanej nią w mocy, powtarzając zarzuty przedstawione w odwołaniu od decyzji wydanej przez Wojewodę. Argumentowała, iż ustalenia poczynione przez organ są błędne

i pozostają w sprzeczności z zebranym materiałem dowodowym. Ustalenie te dotyczą przede wszystkim kwestii wykonywania pracy przez pracowników Spółki

w MEW Z. w okresie od [...] maja 2006 r. do [...] maja 2007 r. Skarżąca przedkładała wojewodzie oświadczenia pracowników co do tego, że nie wykonywali oni w tym czasie samodzielnie pracy. Nadto Spółka złożyła oświadczenia firmy M., że w interesującym okresie prowadziła stale szkolenia pracowników H.

w zakresie obsługi i eksploatacji dostarczonych i zamontowanych urządzeń,

a konieczność taka wynikała z faktu, iż maszyny były prototypowe i złożone technologicznie. Skarżąca przedłożyła wojewodzie stanowisko PIP Okręgowego Inspektoratu w O. z dnia [...] grudnia 2007 r. o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego oraz z dnia [...] września 2006 r. oba wydane w trybie art. 56 ustawy Prawo budowlane. Brak decyzji PIP co do warunków bhp nie uzasadnia automatycznego wyciągania wniosku o niespełnieniu warunków od dnia [...] maja

2006 r. bez szczegółowego ustosunkowania się do załączonych przez skarżącą dokumentów. Decyzja o cofnięciu statusu działa wstecz, a więc ustalenie momentu, który traktowany jest jako przyczyna utraty statusu ma kluczowe znaczenie, z tym że przyczyną tą nie jest niedopełnienie procedury zawartej w art. 28 ust. 2 ustawy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Sąd administracyjny nie ocenia decyzji organu pod kątem jej słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy, kierując się zasadami współżycia społecznego.

Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), cytowanej dalej jako p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga nie jest uzasadniona i podlega oddaleniu.

Stosownie do art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r.

o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych

(Dz. U. z 2008 r. Nr 14, poz. 92) – dalej ustawa, status zakładu pracy chronionej uzyskuje w drodze decyzji wojewody pracodawca, który spełnia warunki określone w art. 28 i 29 ustawy. Z kolei utrata przyznanego statusu następuje na podstawie art. 30 ust. 3 ustawy w razie niespełniania warunków lub obowiązków, o których mowa

w art. 28 ust. 1 – 3 i art. 33 ust. 1 lub 3 pkt 1 i 2, z dniem zaprzestania spełniania tych warunków lub obowiązków, a decyzja wojewody w tym przedmiocie jest obligatoryjna. Powyższe oznacza, że ustalony w trakcie postępowania administracyjnego przez wojewodę stan faktyczny, potwierdzający niespełnienie którejkolwiek z ustawowych przesłanek cofnięcia statusu zakładu pracy chronionej, nie dozwala na dokonywanie ocen w zakresie wagi niedochowanych warunków

i rozważanie ewentualności umorzenia wszczętego postępowania o cofnięcie statusu zakładu pracy chronionej. Wydawana w tym przedmiocie na podstawie art. 30 ust. 3 ustawy decyzja ma mieszany deklaratoryjno-konstytutywny charakter, bowiem z jednej strony stanowi potwierdzenie, iż zakład pracy chronionej nie spełniał od określonego czasu niezbędnych dla dalszego legitymowania się tym statusem warunków, a z drugiej strony ostatecznie pozbawia go nadanego przywileju, co rodzi określone prawem skutki finansowe od daty wskazanej w decyzji jako data utraty statusu zakładu pracy chronionej. Niemniej jednak przepis art. 30 ust. 3 ustawy nie daje miejsca na uznaniowość przy podejmowaniu decyzji, wskazując w sposób jednoznaczny, że niespełnienie jednego z warunków lub obowiązków wskazanych

w tym przepisie skutkować musi utratą statusu (v. wyrok NSA z dnia 12 października 2006 r. II GSK 164/06). Powyższe nie oznacza rzecz jasna, że prowadzący postępowanie w sprawie o cofnięcie statusu zakładu pracy chronionej organ nie jest obowiązany do rzetelnego, wyczerpującego i obiektywnego zbadania sprawy, w tym zebrania dowodów i ich wszechstronnej oceny, mając na uwadze drastyczne skutki jakie dla pracodawcy powoduje ewentualna decyzja cofająca status.

W przedmiotowej sprawie wojewoda stwierdził niespełnianie przez skarżącą Spółkę warunku określonego w art. 28 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy, a stanowisko to utrzymał w mocy Minister Pracy i Polityki Socjalnej. Jak stanowi art. 28 ust. 1 pkt 2 obiekty i pomieszczenia użytkowane przez zakład pracy chronionej muszą: odpowiadać przepisom i zasadom bhp i muszą uwzględniać potrzeby osób niepełnosprawnych w zakresie przystosowania stanowisk pracy, pomieszczeń higienicznosanitarnych i ciągów komunikacyjnych oraz wymagania dostępności do nich. Zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu powyższe okoliczności stwierdza na wniosek pracodawcy Państwowa Inspekcja Pracy (PIP). Z powołanych przepisów wynika, iż o tym czy pomieszczenia użytkowane przez zakład pracy odpowiadają warunkom w nich określonym, decyduje PIP, a jedynym dowodem na tę okoliczność jest wydana przez ten organ decyzja. Jest zrozumiałe i wynika wprost z przepisu art. 28 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy (użytkowane pomieszczenia muszą spełniać warunki...), że prowadzący zakład pracy chronionej, chcąc uruchomić kolejny zakład pracy, musi uzyskać pozytywną opinię PIP co do spełniania warunków bhp oraz dotyczących stanowisk pracy i ciągów komunikacyjnych najpóźniej na dzień rozpoczęcia użytkowania nowych pomieszczeń. Mając jednak na uwadze cel jakiemu służyć ma opinia PIP co do warunków w jakich pracować będą osoby niepełnosprawne, należy przyjąć, że pozytywna opinia PIP musi być wydana najpóźniej w dacie uruchomienia zakładu pracy przez podjęcie w nim pracy przez zatrudnionych pracowników.

W zaskarżonej decyzji Minister Pracy i Polityki Socjalnej stwierdził, iż skarżąca Spółka nie dopełniła określonego w art. 28 ust. 2 ustawy obowiązku zwrócenia się z wnioskiem do PIP o stanowisko w przedmiocie spełniania przez nowy oddział zakładu, zorganizowany w MEW Z. w M., określonych przepisami warunków bhp, o czym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 2 b) ustawy. Przede wszystkim jednak, co w sprawie jest kluczowe, skarżąca, nie posiadając niezbędnej decyzji PIP stwierdzającej, że zakład pracy Z. spełnia warunki bhp, zatrudniła od dnia [...] maja 2006 r. pracownika niepełnosprawnego, a niedługo potem następnych trzech pracowników, czym naruszyła określone art. 28 ust. 1 pkt 2 lit. "a" warunki, co w ostateczności skutkowało decyzją Wojewody stwierdzającą utratę statusu zakładu pracy chronionej.

W ocenie Sądu stanowisko organu znajduje oparcie w materiale dowodowym, a zarzuty naruszenia prawa procesowego sprowadzające się do niedostatecznie wnikliwego wyjaśnienia sprawy, braku wyczerpującego rozpatrzenia i dokonania oceny na podstawie całokształtu materiału dowodowego nie są uzasadnione.

Nie ulega kwestii, iż w załączonych do akt administracyjnych dokumentach znajdują się dowody w postaci dokumentów świadczące o fakcie rozpoczęcia użytkowania pomieszczeń MEW Z. przez skarżącą Spółkę od dnia [...] maja 2006 r. W tym bowiem dniu została zawarta umowa o pracę na okres próbny do dnia [...] sierpnia 2006 r. z pracownikiem niepełnosprawnym, w pełnym wymiarze czasu pracy, na obsługę elektrowni wodnej w MEW Z. Umowa została podpisana, a pracownik zobowiązał się m.in. do sumiennego przestrzegania czasu pracy i do uzyskiwania najlepszych wyników, z kolei pracodawca zobowiązywał się do wypłaty określonego wynagrodzenia (k. 75 akt adm.). Umowa na dalszy okres,

tj. na czas nieokreślony podpisana została dnia [...] sierpnia od [...] sierpnia 2006 r. (k. 76 akt adm.). Pozostałe trzy osoby zostały zatrudnione w MEW Z. w różnych terminach – w czerwcu, wrześniu i listopadzie 2006 r. (k. 84 – 78 akt adm.). Skarżąca, co wynika z pism składanych w toku trwającego postępowania, utrzymuje, iż w dniach od [...] maja 2006 r. do [...] kwietnia 2007 r. trwał rozruch elektrowni należącej do Spółki i w tym okresie prowadzone było szkolenie pracowników

z zakresu obsługi maszyn i urządzeń (k. 274 akt adm.). Tymczasem z protokołu kontroli PIP przeprowadzonej dnia [...] lutego 2007 r. wynika, iż w MEW Z. zatrudnieni są przez skarżącą i pracują tam czterej pracownicy, z których trzech posiada orzeczenie o lekkim stopniu niepełnosprawności (k. 211 akt adm.). Fakt wykonywania pracy podczas przeprowadzonej kontroli potwierdziło wyjaśnienie zastępcy Okręgowego Inspektora Pracy w O. z dnia [...] października 2007 r.; jak wynika z pisma, pracownicy skarżącej Spółki znajdowali się w dniach [...] i [...] lutego 2007 r. na stanowiskach pracy (stanowiska dozoru) w ubraniach roboczych udostępnionych przez pracodawcę (k. 287, 285 akt adm.). We wskazanych dokumentach brak jest adnotacji o obecności personelu szkolącego z firmy M., są za to adnotacje o obecności menadżera kontraktu i dwóch specjalistów ds. inwestycji Spółki H. Również z treści dokumentów nie wynika jakakolwiek inna poza pracą działalność pracowników w elektrowni. Dodatkowo warto odnotować, iż w kierowanym do Wojewody piśmie skarżącej Spółki z dnia [...] maja 2007 r. skarżąca podaje datę [...] grudnia 2005 r. jako datę użytkowania obiektu i pomieszczenia MEW Z. Na podstawie wyżej wymienionych dowodów, organ miał pełne prawo przyjąć, bez potrzeby przeprowadzania dodatkowego postępowania dowodowego z przesłuchania świadków wskazanych przez skarżącą, że użytkowanie pomieszczeń MEW Z. przez rozpoczęcie wykonywania tam pracy przez pracowników niepełnosprawnych nastąpiło z dniem zawarcia pierwszej umowy o pracę, tj. z dniem [...] maja 2006 r. Wreszcie, w ocenie Sądu, pozostaje bez większego znaczenia, czy zatrudnieni w MEW Z. pracownicy świadczyli pracę zgodnie z obowiązkami i zadaniami wynikającymi z zawartej z pracodawcą umowy o pracę, czy w ramach zawartych umów byli oni przez pracodawcę szkoleni, czy też obecność w MAW Z. zatrudnionych przez skarżącą pracowników wynikała zarówno z obowiązku świadczenia pracy, jak też uczestniczenia w szkoleniu. Jak już była o tym mowa wyżej celem regulacji art. 28 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 ustawy jest zabezpieczenie osobom niepełnosprawnym bezpiecznych i higienicznych warunków pracy oraz dostosowanych do wymogów osób niepełnosprawnych stanowisk pracy i ciągów komunikacyjnych, a spełnienie tych warunków ustawodawca powierzył wyspecjalizowanemu organowi administracji państwowej jakim jest Państwowa Inspekcja Pracy. Dla pracodawcy prowadzącego, tak jak skarżąca Spółka, zakład pracy chronionej od wielu lat, opisany tryb postępowania w przypadku uruchamiania nowego oddziału – zakładu pracy, powinien być znany i oczywisty.

Mimo, że niezwrócenie się przez pracodawcę z wnioskiem do PIP, zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy, nie stanowi przesłanki cofnięcia statusu zakładu pracy chronionej, to jednak konsekwencje braku stosownego wniosku w czasie wyprzedzającym fakt zatrudnienia pracownika w miejscu nie posiadającym opinii PIP obciążają tego pracodawcę. Ewentualne stwierdzenie użytkowania zakładu na potrzeby zakładu pracy osób niepełnosprawnych bez legitymowania się przez pracodawcę pozytywną opinią PIP, o której mowa w art. 28 ust. 2 ustawy, obliguje organ do zastosowania sankcji z art. 30 ust. 3 ustawy. Należy również zauważyć, że skarżąca nie tylko nie posiadała wymaganej prawem opinii w czasie gdy w MEW Z. zatrudniała pracowników, lecz otrzymała opinię negatywną co do warunków bhp z dnia [...] marca 2007 r. (k. 212 akt adm.). Opinia pozytywna wydana została

w znaczny czas po zatrudnieniu pracowników, bo dopiero [...] kwietnia 2007 r. po przedstawieniu przez skarżącą decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w O. zezwalającej na obniżenie poziomu podłogi i na zastosowanie wyłącznie sztucznego oświetlenia w pomieszczeniu stałej pracy (k. 38 akt adm.). Tak ukształtowany stan faktyczny w sposób jednoznaczny potwierdzał fakt kilkumiesięcznego funkcjonowania w MEW Z. zakładu pracy osób niepełnosprawnych bez wymaganej pozytywnej opinii PIP co do warunków bhp. Uzyskanie opinii pozytywnej blisko rok od uruchomienia zakładu nie może sanować stanu sprzecznego prawem.

Oceniając prawidłowość postępowania administracyjnego przeprowadzonego w przedmiotowej sprawie, Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa procesowego, które mogłoby uzasadniać uchylenie zaskarżonej decyzji.

Z tych względów zaskarżona decyzja Ministra Pracy i Polityki Socjalnej oraz utrzymana nią w mocy decyzja Wojewody są zgodne z prawem, a skarga podlega na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddaleniu.