Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 131/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2018-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Włoch po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym skargi W. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej . z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania - postanawia - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W. K. (określany dalej jako skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej

z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...]

w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

W postanowieniu zamieszczono pouczenie o przysługującym stronie prawie złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia.

Postanowienie doręczono skarżącemu dnia 18 grudnia 2017 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma znajdującego się w aktach sprawy, a więc termin do wniesienia skargi upływał z dniem 17 stycznia 2018 r.

W dniu 17 stycznia 2018 r. skarżący złożył skargę za pośrednictwem Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego.

Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w dniu 19 stycznia 2018 r. przekazał skargę organowi właściwemu, tj. Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. O takim sposobie wnoszenia skargi skarżący został prawidłowo pouczony w zaskarżonym postanowieniu.

Z powyższego wynika, że dla prawidłowego wniesienia skargi konieczne jest zachowanie 30-dniowego terminu do jej wniesienia oraz wniesienie jej w tym terminie do właściwego organu administracji, tj. organu, który wydał zaskarżony akt. Warunki te muszą być spełnione łącznie.

Aby zachować termin do złożenia skargi skarżący powinien był bądź to złożyć skargę przed jego upływem w siedzibie właściwego organu, bądź to nadać skargę pocztą na adres tego organu.

W niniejszej sprawie skarżący złożył skargę osobiście w Pierwszym Urzędzie Skarbowym, a więc w organie niewłaściwym.

Wprawdzie Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego przekazał skargę organowi właściwemu – Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej, ale uczynił to w dniu 19 stycznia 2018 r., a zatem po upływie terminu do wniesienia skargi.

Oceniając konsekwencje takiego stanu rzeczy przede wszystkim wyjaśnić należy, że nie będą tu miały zastosowania przepisy Ordynacji podatkowej, regulujące skutki wniesienia podania do organu niewłaściwego w sprawie. Skarga jest bowiem pismem wszczynającym postępowanie sądowoadministracyjne i w związku z tym nie dotyczą jej przepisy o postępowaniu podatkowym.

W świetle natomiast p.p.s.a. brak jest podstaw do uznania, że 17 stycznia 2018 r., tj. dzień osobistego złożenia skargi w Pierwszym Urzędzie Skarbowym jest datą wniesienia skargi.

W tym dniu bowiem skarga nie została wniesiona do organu, który wydał zaskarżone w sprawie orzeczenie.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego dominuje pogląd, że w przypadku złożenia przez skarżącego skargi do sądu lub organu niewłaściwego (w tym do organu pierwszej instancji), sąd lub organ powinien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania biegu. W tej sytuacji o zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania (przekazania) skargi przez sąd lub organ niewłaściwy w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 11 czerwca 2013 r. sygn. akt II GSK 937/13, z 27 lutego 2009 r. sygn. akt I FSK 1597/08, z 12 stycznia 2009 r. sygn. akt II OSK 1918/08, z 11 marca 2009 r. sygn. akt I OSK 234/09; dostępne na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zdaniem Sądu, skoro art. 54 § 1 p.p.s.a. ustanawia wymóg wniesienia skargi za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, to skargę należy uznać za wniesioną skutecznie w momencie jej bezpośredniego złożenia bądź nadania do organu właściwego.

Uznając zatem za dzień wniesienia skargi 19 stycznia 2018 r., ponieważ tego dnia skarga została faktycznie przekazana właściwemu organowi, Sąd stwierdził, że została ona wniesiona z uchybieniem terminu, który upłynął z dniem 17 stycznia 2018 r.

Wniesienie skargi po upływie terminu skutkuje koniecznością jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Podkreślenia przy tym wymaga, że w przypadku, gdy Sąd po dokonaniu wstępnej kontroli uzna, że skarga podlega odrzuceniu, stosownie do art. 222 p.p.s.a. nie wzywa do uiszczenia wpisu od tej skargi.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia.