Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 3651/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-02-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 12b, art. 12d, art. 24 ust. 2 i 2b pkt 1h, art. 24a
journal: Dz.U. 2017 poz 2101
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jedn.
article: art. 184
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tamara Dziełakowska Sędziowie Sędzia NSA Iwona Bogucka Sędzia del. WSA Grażyna Staniszewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej L. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 28 czerwca 2018 r., sygn. akt II SA/Bk 237/18 w sprawie ze skargi L. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] z dnia [...] marca 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia w ewidencji gruntów i budynków zmiany granicy pomiędzy działkami oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 28 czerwca 2018 r., sygn. akt II SA/Bk 237/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, oddalił skargę L. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia w ewidencji gruntów i budynków zmiany granicy pomiędzy działkami.

Powyższy wyrok został wydany w oparciu o następujące ustalenia faktyczne

i prawne.

W dniu [...] listopada 2017 r. E. B. zwróciła się do Miejskiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w [...] z wnioskiem o przywrócenie poprzedniej granicy pomiędzy działkami o numerach [...] i [...], która została zmieniona w ramach aktualizacji mapy zasadniczej. Wnioskodawczyni zwróciła się jednocześnie o cofnięcie przesunięcia granicy działki nr [...], tak aby była zgodna z projektem podziału budynku przeprowadzonego dla potrzeb podziału sądowego z 1994 r., dołączając do wniosku: kopię mapy zasadniczej z [...] listopada 2017 r., kopię inwentaryzacji budynku położonego w [...] - [...] os. [...] nr [...] sporządzoną przez biegłego sądowego inż. J. K. oraz kopię projektu zagospodarowania działki nr [...] przy ul. Ś. B. w [...].

Prezydent Miasta [...] pismem z dnia [...] grudnia 2017 r. poinformował wnioskodawczynię, że po dokonaniu analizy dokumentacji geodezyjnej i prawnej zgromadzonej w Departamencie Geodezji ustalono, że granica pomiędzy w/w działkami jest zgodna z granicą zatwierdzoną postanowieniem Sądu Rejonowego w [...] Wydziału II Cywilnego z dnia [...] września 1995 r. sygn. akt [...] o dział spadku po M. S. Ponadto wyjaśnił, że w myśl art. 24 ust. 2b pkt 1 lit. h ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2017 r., poz. 2101 ze zm., zwanej dalej p.g.k.), aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie: wniosku zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego i wskazanej w tym wniosku dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jeżeli wnioskowana zmiana obejmuje informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków dotyczące nieruchomości znajdujących się w wyłącznym władaniu wnioskodawcy lub wnioskodawców. Poinformowano również, że dokumentację geodezyjną zgodnie z art. 11 p.g.k. wykonują, na koszt właściciela, przedsiębiorcy, jednostki organizacyjne, a także osoby legitymujące się uprawnieniami zawodowymi w dziedzinie geodezji kartografii. Końcowo organ zobowiązał wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku, w terminie czternastu dni, poprzez udokumentowanie zmiany przebiegu granicy i położenia budynku.

W odpowiedzi na powyższe strona podtrzymała twierdzenie, że granica wykazana na mapie zasadniczej pomiędzy działką nr [...], a działką nr [...] nie jest zgodna z granicą zatwierdzoną przez Sąd Rejonowy w [...] w sprawie sygn. akt [...].

Decyzją z dnia [...] stycznia 2018 r. znak: [...] Prezydent Miasta [...] odmówił wprowadzenia w ewidencji gruntów i budynków miasta [...] w obrębie nr [...] - [...] wnioskowanej zmiany. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wyjaśnił, że uwidoczniona na mapach granica pomiędzy w/w działkami jest zgodna z granicą ustanowioną przez biegłego sądowego A. B. i zatwierdzoną przez Sąd Rejonowy w [...] w sprawie sygn. akt [...]. W operacie technicznym sporządzonym na zlecenie Sądu do w/w sprawy, przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod numerem [...] znajduje się też protokół z czynności wyznaczenia i utrwalenia na gruncie geodezyjnego planu podziału działki nr [...] położonej w [...] przy ul. [...], z którego wynika, że przebiega ona po ścianie działowej budynku mieszkalnego (nowo wybudowana) i dalej w sposób dzielący nieruchomość na dwie równe części. Położenie zaś budynków znajdujących się na działkach o numerach: [...] i [...] naniesiono na mapy zgodnie z dokonanym bezpośrednim pomiarem na gruncie w 2004 roku w ramach Modernizacji operatu ewidencji gruntów i budynków miasta [...] w zakresie założenia ewidencji budynków i lokali. Organ wyjaśnił jednocześnie, że dane z modernizacji operatu ewidencji gruntów i budynków były przedmiotem wyłożenia do wglądu osób zainteresowanych i jak wynika z dokumentacji dołączonej do ww. operatu z takiej możliwości skorzystała również wnioskodawczyni w dniu [...] czerwca 2004r., nie wnosząc jednak żadnych uwag i zastrzeżeń. W ten sposób, jak podkreślił organ, wyłożony do wglądu projekt operatu opisowo – kartograficznego stał się obowiązującym operatem ewidencji gruntów i budynków, stąd też złożony wniosek mógł być potraktowany tylko jako wniosek o zmianę danych objętych w/w ewidencją.

Na skutek złożonego odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, decyzją z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Powołując się na ustalenia poczynione w toku postępowania, organ w pierwszej kolejności wyjaśnił, że na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w [...] Wydział II Cywilny sygn. akt [...] z dnia [...] września 1995 r. dokonano działu spadku po M. S., w skład którego wchodziła m.in. nieruchomość położona w [...] przy ul. [...][...], oznaczona nr. geod. [...] o powierzchni [...] m2, zabudowana domem mieszkalnym. Wnioskodawczyni przyznano na wyłączną własność działkę o nr [...] i powierzchni [...] m2. Dalej organ wyjaśnił, że na potrzeby w/w postępowania biegły sądowy geodeta A. B. sporządził operat techniczny, który został zaewidencjonowany w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym pod nr [...]. W operacie tym zamieszczona jest m. in. opinia biegłego sądowego zawierająca informację o opracowaniu projektu podziału działki, który został pozytywnie zaopiniowany przez Urząd Miejski w [...] pismem [...] z dnia [...] marca 1995 r. oraz informację, że linia podziału wyznaczająca granice nowopowstałych działek przebiega po ścianie działowej budynku mieszkalnego i dalej w sposób dzielący nieruchomość na dwie równe części. W roku 1996 dokonano podziału działki o nr [...] na działki o numerach [...],[...],[...]. Położenie budynków przylegających do kwestionowanej przez wnioskodawczynię granicy, ujawniono w ewidencji gruntów na podstawie bezpośredniego pomiaru z 2004 r. wykonanego w ramach modernizacji operatu ewidencji gruntów i budynków w obrębie [...] - [...] w zakresie założenia ewidencji budynków i lokali, co potwierdza szkic polowy z pomiaru budynków z dnia [...] kwietnia 2004 r. Operat opisowo-kartograficzny z w/w modernizacji został zatwierdzony decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] września 2004r. znak: [...].

Organ wskazał również, że w dniach [...] października 2017 r. wykonane zostały prace związane z inwentaryzacją budynku na działce [...]. Pomierzono bezpośrednio na gruncie przebudowany budynek oraz sporządzono szkic polowy datowany na dzień [...] października 2017 r., a powstała z tych prac dokumentacja została przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego i posłużyła do zaktualizowania operatu ewidencji gruntów i budynków w zakresie budynków.

Powołując się na przepisy p.g.k. i rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2016 r. poz. 1034 ze zm., dalej jako rozporządzenie z 2001 r.) organ przypomniał, że postępowanie ewidencyjne nie rozstrzyga sporów o prawa do gruntów, budynków, lokali, a więc własności, a organy ewidencyjne jedynie rejestrują zmiany ustalone w innym trybie lub przez inny organ, przy czym mogą tego dokonać tylko na podstawie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonego w określony sposób. Tym samym za bezzasadny organ uznał zarzut o sporządzeniu mapy zasadniczej z naruszeniem art. 32 ust. 1 p.g.k., wskazując że powołany przepis dotyczy postępowań związanych z rozgraniczeniem gruntów, ustalaniem granic oraz wznawianiem znaków granicznych, a ze zgromadzonej dokumentacji dowodowej nie wynika, aby po wydaniu postanowienia Sądu Rejonowego z dnia [...] września 1995r., takie prace geodezyjne w zakresie dotyczącym granicy rozdzielającej działki o numerach [...] i [...] były wykonywane. Organ odwoławczy zgodził się z organem I instancji, że przebieg granicy rozdzielającej działki o numerach [...] i [...] w aktualnym stanie ewidencji gruntów jest zgodny z dokumentacją zawartą w operacie technicznym, zaewidencjonowanym pod numerem [...] w Miejskim Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w [...], sporządzonym przez biegłego sądowego geodetę A. B. dla potrzeb postępowania sądowego, a co za tym idzie zgodny jest również z postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia [...] września 1995 r.

Skargę na powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku złożył L. B. wnosząc o:

- unieważnienie sporządzonej z naruszeniem art. 32 ust. 1 p.g.k., mapy do celów projektowych dla działki o nr [...] sporządzonej [...] listopada 2015 r. przez geodetę J. Z. i decyzji o jej zatwierdzeniu jako niezgodnej z prawem własności do gruntu i wyrokiem Sądu Rejonowego z 1995 r.;

- nakazanie geodecie J. Z. sporządzenia nowej mapy do celów projektowych dla działki [...] oraz dokonanie zgodnego z prawem wytyczenia granicy pomiędzy działkami [...] i [...] w [...] na jego koszt;

- unieważnienie wszelkich map geodezyjnych wykonanych po 2003 roku niezgodnych z prawem własności i sporządzonych z naruszeniem art. 32 ust. 1 p.g.k.

W uzasadnieniu skargi jej autor podkreślił, że na mapie do celów projektowych z 2015 roku dla działki [...] istnieje oddzielna linia dla podziału budynku przy ulicy [...][...] i oddzielna granica pomiędzy działkami [...] i [...]. Dodatkowo granica ta została przesunięta o około metra na stronę działki skarżącego i obecnie przechodzi przez jego pokój, a nie na początku komina od strony działki [...] jak ustalono to w toku postępowania o dział spadku. Skarżący zasygnalizował jednocześnie, że w identycznym miejscu została ustanowiona granica między działkami [...] i [...] na mapie inwentaryzacji nowo wzniesionego budynku zamiennego na działce o nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalając skargę podkreślił na wstępie, iż w świetle przepisów p.g.k. ewidencja gruntów i budynków stanowi jednolity dla kraju i systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami (art. 2 ust. 2). Zapisy w ewidencji gruntów mają charakter wyłącznie techniczno – deklaratoryjny, a rejestr ewidencji gruntów jest jedynie odzwierciedleniem aktualnego stanu prawnego dotyczącego danej nieruchomości, nie tworzy nowego stanu prawnego nieruchomości, a jedynie potwierdza stan faktyczny i prawny gruntów, budynków i lokali wynikający z dokumentów, które stanowiły podstawę do odnotowania stanu faktycznego i prawnego. Sąd zauważył, iż postępowanie mające na celu aktualizację operatu ewidencyjnego ma charakter rejestrowy, czyli wtórny względem zdarzeń prawnych, z których wynikają zmiany danych podlegających ujawnieniu w ewidencji. W ramach postępowania ewidencyjnego nie może zatem dojść do załatwienia sporu o granice nieruchomości lub ich powierzchnię, ponieważ organy prowadzące ewidencję nie są uprawnione do rozstrzygania tego rodzaju kwestii. Mogą jedynie badać, czy na podstawie udostępnionych dokumentów dotyczących ustalenia granic i powierzchni nieruchomości, zasadnym jest wprowadzenie zmian w ewidencji, przy czym dokonując aktualizacji ewidencji gruntów, organy ewidencyjne nie są uprawnione do merytorycznego kontrolowania treści dokumentów stanowiących źródło ujawnionych w niej praw, wydanych przez uprawnione do tego podmioty.

Sąd wskazał, iż stosownie do art. 24 ust. 2a p.g.k. dane zawarte w ewidencji mogą podlegać aktualizacji z urzędu lub na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt. 1 p.g.k., czyli właścicieli nieruchomości lub podmiotów władających na zasadzie samoistnego posiadania. Zgodnie natomiast z treścią § 45 ust. 1 rozporządzenia z 2001 r., aktualizacja operatu następuje przez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych. Sąd zauważył, iż kontrolowane przez sąd postępowanie było zatem postępowaniem wnioskowym, co oznacza, że aktualizacja danych zawartych w ewidencji gruntów we wnioskowanym zakresie mogła nastąpić wyłącznie po przedłożeniu przez w/w osoby dokumentów uzasadniających potrzebę aktualizacji. Nanoszone na wniosek zmiany w ewidencji muszą być bowiem udokumentowane i nowopowstałe w stosunku do obecnych danych ewidencyjnych. W wyniku postępowania aktualizacyjnego nie można merytorycznie korygować wpisów w ewidencji na podstawie powtórnej oceny archiwalnych dokumentów. Z urzędu w trybie aktualizacji mogą być jedynie prostowane oczywiste omyłki, czy błędy pisarskie operatu tj. likwidowane nieistotne jego wady, przy czym zmiana granic i powierzchni działki nie dotyczy spraw nieistotnych i nie może być objęta sprostowaniem. Weryfikowaniu danych już wprowadzonych do ewidencji w zakresie ich zgodności z treścią dokumentów źródłowych, stanowiących podstawę wpisu do ewidencji, czy zgodności treści mapy ewidencyjnej ze stanem faktycznym w terenie, służy kompleksowe postępowanie weryfikacyjne, prowadzone z urzędu, w odniesieniu do zgodności wpisów z treścią dokumentów źródłowych, co 10 lat, a w odniesieniu do zgodności treści mapy ze stanem faktycznym w terenie, co 15 lat (§ 54 rozporządzenia z 2001 r.). Sąd zauważył, iż w ramach aktualizacji ewidencji istnieje zatem możliwość usuwania błędów lub pomyłek, jednakże pod warunkiem, że uzasadnia to aktualny stan prawny, który ewidencja ma odzwierciedlać, a nie tworzyć. Sąd podzielił jedocześnie stanowisko wyrażone w wyroku WSA w Warszawie z dnia 4 maja 2009r. sygn. akt IV SA/Wa 125/09, że dokumenty określające poprzedni stan prawny działek gruntu, nie stanowią podstawy do zarejestrowania tego stanu w ewidencji gruntów w ramach aktualizacji, jeżeli stan ten został zatwierdzony późniejszym dokumentem, z którym ustawodawca związał skutek wiążącego ustalenia stanu prawnego danych działek gruntu.

Zgodnie bowiem z § 36 rozporządzenia z 2001 r., przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej: 1) w postępowaniu rozgraniczeniowym; 2) w celu podziału nieruchomości; 3) w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów; 4) w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości; 5) na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej; 6) przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków; 7) przez Straż Graniczną, jeżeli dokumentacja ta określa przebieg granic państwa z dokładnością odpowiednią dla ewidencji; 8) w wyniku geodezyjnego pomiaru sytuacyjnego istniejących lub wznowionych znaków granicznych albo wyznaczonych punktów granicznych. Wyliczenie powyższe stanowi zamknięty katalog podstaw wykazywania przebiegu granic działek ewidencyjnych na mapie ewidencyjnej. Sąd zauważył, iż wnioskując zatem o dokonanie przywrócenia (zmiany) przebiegu linii rozgraniczającej działki oznaczone nr [...] i [...] na mapie ewidencyjnej strona wnioskującą powinna powołać się na jedno ze źródeł wymienionych w § 36 rozporządzenia z 2001 r., jako podstawę żądanej zmiany i doręczyć organowi stosowny dokument. Za bezsporne natomiast w zaistniałym stanie faktycznym uznał Sąd, że wnioskodawczyni po wezwaniu jej przez organ (pismem z dnia [...] grudnia 2017 r.) do udokumentowania zmiany przebiegu granicy i położenia budynku, poprzez przedłożenie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, nie przedłożyła stosownej dokumentacji. Dołączona zaś do wniosku kopia mapy zasadniczej z dnia [...] lutego 1996 r., "Opis i mapa" z dnia [...] lipca 1995 r. oraz inwentaryzacja budynku wraz z projektem jego podzielenia sporządzona [...] stycznia 1995 r. nie stanowią - jak słusznie według Sądu uznały organy - dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a zatem nie mogły być podstawą do wprowadzenia w ewidencji wnioskowanej zmiany (ewentualnie przywrócenia poprzedniego przebiegu) granicy pomiędzy działkami [...] i [...].

Zdaniem Sądu rozstrzygnięcie powstałego sporu o granice nieruchomości wymagać będzie przeprowadzenia bądź postępowania rozgraniczeniowego, bądź zainicjowania cywilnego postępowania o wydanie przygranicznych pasów gruntu spornej nieruchomości, w ramach których to postępowań sporządzana jest stosowna dokumentacja geodezyjno-kartograficzna z wykazem zmian danych ewidencyjnych oraz mapą do uregulowania stanu prawnego nieruchomości, które po przyjęciu do zasobu geodezyjnego i kartograficznego mogłyby prowadzić do wprowadzenia w ewidencji zmiany danych przedmiotowych nieruchomości. Dodał, iż organy nie mają podstaw, wbrew oczekiwaniom autora skargi, do wprowadzania zmian w wyniku, których mogłoby dochodzić do zmiany zakresu prawa własności.

Sąd nie podzielił też pozostałych zarzutów skargi, wskazując, iż ze zgromadzonego w toku postępowania materiału dowodowego, trafnie przeanalizowanego przez organy, przebieg granicy rozdzielającej działki o nr [...] i [...] w aktualnym stanie ewidencji gruntów jest zgodny z dokumentacją zawartą w operacie technicznym, zaewidencjonowanym pod numerem [...] w Miejskim Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w [...], sporządzonym przez biegłego sądowego geodetę A. B. dla potrzeb postępowania sądowego prowadzonego w przedmiocie o dział spadku, a w konsekwencji jest też zgodny z postanowieniem Sądu Rejonowego w [...] Wydział II Cywilny sygn. akt [...] z dnia [...] września 1995 r. Odnosząc się z kolei do położenia budynku wykazanego w operacie ewidencyjnym na działce [...] Sąd stwierdził, że jego usytuowanie jest zgodne z operatem opisowo-kartograficznym z założenia ewidencji budynków i lokali z 2004 roku dla obrębu nr [...] - [...] (szkic polowy z pomiaru budynków, sporządzony [...] kwietnia 2004 r.).

Położenie z kolei budynku na działce nr [...] Sąd uznał za zgodne z inwentaryzacją powykonawczą budynku mieszkalnego. Dokumentacja geodezyjno - kartograficzna, powstała w wyniku sporządzenia przez geodetę J. Z. w 2015 r. pracy geodezyjnej, celem której było wykonanie mapy do celów projektowych, została bowiem włączona do zasobu geodezyjnego i kartograficznego, co oznacza, że kwestionowaną mapę sporządzono zgodnie z obowiązującymi przepisami. Według Sądu wykonawca przedmiotowej dokumentacji , wbrew temu, co sugeruje zaś skarżący, nie miał obowiązku powiadamiania stron przy jej sporządzaniu. Sąd wskazał, iż zgodnie z art. 32 p.g.k. powiadomienie takie powinno mieć miejsce w czynnościach związanych z ustaleniem granic. Ponadto § 79 ust. 5 i 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 listopada 2011r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz.U. z 2011 r. Nr z. 1572), nakładają na wykonawcę mapy do celów projektowych obowiązek ustalenia granic tylko w sytuacji, kiedy w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym brak danych określających położenie punktów granicznych z wymaganą dokładnością.

Odnosząc się z kolei do żądania unieważnienia mapy sporządzonej przez geodetę J. Z., oraz zatwierdzającej ją decyzji, a także wszelkich map geodezyjnych wykonanych po 2003 r. Sąd podkreślił że z obowiązujących przepisów prawa nie wynika, aby w sprawie nieprawidłowości zawartych w operacie pomiarowym wykonanym przez geodetę uprawnionego organ administracji miał kompetencję do orzekania w formie decyzji administracyjnej. Sąd dodał, iż naruszenie przez geodetę przepisów prawa może co najwyżej skutkować wystąpieniem przez organ o wszczęcie w stosunku do niego postępowania dyscyplinarnego. Sąd stwierdził, iż w niniejszej sprawie nie było też podstaw do wyłączenia operatu sporządzonego przez geodetę z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w trybie art. 40 ust. 4 p.g.k., a tym samym do wyeliminowania z operatu ewidencyjnego danych wykazanych na jego podstawie.

Mając na uwadze powyższe Sąd za prawidłowe uznał stanowisko organów w rozpoznawanej sprawie skutkujące odmową wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów w zakresie przebiegu granicy pomiędzy działkami ewidencyjnymi nr [...] i [...]. Sąd nie stwierdził też innych, poza wskazanymi w skardze, naruszeń prawa, które mogłyby uzasadnić uchylenie zaskarżonej decyzji, stwierdzając, iż w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym zostało przeprowadzone rzetelne postępowanie dowodowe. Zdaniem Sądu organy geodezyjne zapewniły stronie oraz uczestnikom czynny udział w każdym stadium kontrolowanego postępowania, sama zaś okoliczność, że ustalenia zapadłe w wyniku tego postępowania nie odpowiadają oczekiwaniom skarżącego, nie przesądza o tym, aby organy dopuściły się naruszenia wspomnianej zasady.

Skargę kasacyjną od wyroku WSA w Białymstoku wywiódł L. B., zaskarżając wyrok w całości i wnosząc o jego uchylenie w całości oraz przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

W skardze kasacyjnej skarżący zarzucił:

I. naruszenie przepisów prawa materialnego:

1. art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. b i d p.g.k. poprzez jego błędne niezastosowanie i nieuzasadnione przyjęcie, że w sprawie nie zaszły przesłanki do aktualizacji ewidencji gruntów i budynków przez organ z urzędu, pomimo ujawnienia się okoliczności, iż w ewidencji pozostają wpisane błędne informacje oraz pomimo konieczności dostosowania wpisu do ewidencji w ten sposób, aby odzwierciedlał stan prawny wynikający z prawomocnego postanowienia sądu,

2. art. 24 ust 2a pkt 2 w zw. z art. 24 ust. 2b pkt 1 lit. c oraz art. 20 ust. 2 pkt 1 p.g.k. poprzez jego błędne niezastosowanie i nieuzasadnione przyjęcie, że w sprawie nie zaszły przesłanki do aktualizacji ewidencji gruntów i budynków przez organ pomimo wniosku uprawnionych podmiotów i pomimo wykazania podstawy do dokonania zmiany w ewidencji w postaci konieczności dostosowania wpisu do ewidencji w ten sposób, aby odzwierciedlał stan prawny wynikający z prawomocnego postanowienia sądu,

3. § 36 rozporządzenia z 2001 r. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że w niniejszej sprawie zapisy ewidencji gruntów i budynków odzwierciedlają dokumentację geodezyjną, przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzoną na potrzeby postępowania sądowego, a następnie wykorzystaną do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego, podczas gdy analiza przedmiotowej dokumentacji oraz zapisów ewidencji wskazuje, że przebieg granicy przedmiotowych działek w ewidencji, odbiega od przebiegu granicy działki zawartego w dokumentacji stanowiącej element prawomocnego postanowienia sądu dot. działu spadku,

4. art. 32ust. 1 p.g.k. poprzez jego błędne niezastosowanie i nieuzasadnione przyjęcie, że skarżący jako właściciel jednej ze spornych nieruchomości nie był uprawniony do udziału w czynnościach geodezyjnych dotyczących granicy jego działki oraz działki sąsiedniej.

II. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.

1. art. 3 § 1 p.p.s.a. oraz art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 7, 77 i art. 80 k.p.a. poprzez zaakceptowanie błędnej oceny materiału dowodowego dokonanej przez organy polegającej na:

1) pominięciu przez Sąd I instancji przy rozstrzyganiu istoty sprawy, iż:

a) przebieg granicy przedmiotowych działek w ewidencji, odbiega od przebiegu granicy działki zawartego w dokumentacji stanowiącej element prawomocnego postanowienia sądu dot. działu spadku,

b) przebieg granicy działek przebiega (zgodnie z danymi z ewidencji) przez środek pokoju w budynku skarżącego, co jest niezgodne z postanowieniem spadkowym sądu, zgodnie z którym granica przebiega po linii podziału budynku na dwie równe części, tj. po ścianie dzielącej budynek na dwie części,

c) skarżący nie został zawiadomiony o wydaniu decyzji Prezydenta Miasta [...] z 2004 r., która to decyzja zatwierdzała operat geodezyjny, w którym de facto zmieniono przebieg granic jego działki z działką sąsiednią,

d) skarżący nie został zawiadomiony o czynnościach geodezyjnych wykonywanych na potrzeby sporządzenia mapy do celów projektowych dla działki nr [...] w dniu [...] listopada 2015 r., a geodeta dokonujący czynności wykonując mapę do celów projektowych nie zweryfikował przebiegu granic nieruchomości w terenie i nie skonfrontował tego przebiegu z zapisami księgi wieczystej nieruchomości, co oznacza, że czynności te wykonano z naruszeniem przepisów Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 listopada 2011 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, (Dz.U. 2011 Nr 263, poz. 1572),

2) braku uchylenia decyzji wydanej w postępowaniu obarczonym wadą polegającą na niewyjaśnieniu istotnych okoliczności niezbędnych do rozstrzygnięcia sprawy, a mianowicie odstąpieniu przez organy od powołania w sprawie niezależnego i obiektywnego rzeczoznawcy na potrzeby oceny technicznej prawidłowości oraz zgodności zapisów ewidencji gruntów i budynków w zakresie przebiegu spornej granicy z postanowieniem Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] września 1995 r. sygn. akt. [...],

3. zaniechanie obowiązku kontroli działalności administracji publicznej (art. 3 § 1 p.p.s.a.) i w konsekwencji pozostawienie w obrocie prawnym decyzji wydanej z naruszeniem prawa, tj. decyzji odmawiającej dostosowania zapisów ewidencji do aktualnego i nie zmienionego w stosunku do prawomocnych ustaleń Sądu, stanu prawnego, w sytuacji gdy z materiału dowodowego sprawy wynika, że zaistniały przesłanki do dokonania takiej zmiany.

Zdaniem skarżącego WSA rozpatrując sprawę niezasadnie zaaprobował zapatrywanie organów administracji, zgodnie z którym przebieg granicy działek nr [...] i [...] obręb nr [...][...], jest zgodny z prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] września 1995 r. sygn. akt. [...]. W ocenie skarżącego stwierdzenie takie nie zostało poparte jakąkolwiek opinią czy chociażby analizą merytoryczną, w ramach której zbadano by, czy przebieg przedmiotowej granicy w ewidencji odpowiada dokumentacji zawartej w operacie technicznym sporządzonym dla potrzeb postępowania sądowego o dział spadku. Skarżący konsekwentnie podnosi, że granica pomiędzy działkami w ewidencji przebiega przez środek pomieszczenia w jego budynku, co w sposób oczywisty wskazuje, że przebieg ten nie jest zgodny z aktualnym stanem prawnym. Zdaniem skarżącego zaistniała zatem konieczność powołania w sprawie niezależnego i obiektywnego rzeczoznawcy na potrzeby oceny technicznej prawidłowości oraz zgodności zapisów ewidencji gruntów i budynków w zakresie przebiegu spornej granicy z postanowieniem Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] września 1995 r. sygn. akt. [...]. Według skarżącego przepisy p.g.k. pozwalają organowi w takim przypadku z urzędu zaktualizować zapisy ewidencji. Natomiast Sąd I instancji błędnie zaaprobował sytuację, w której organy odmówiły zastosowania tych przepisów pomimo ujawnienia się okoliczności, iż w ewidencji pozostają, wpisane błędne informacje oraz pomimo konieczności dostosowania wpisu do ewidencji w ten sposób, aby odzwierciedlał stan prawny wynikający z prawomocnego postanowienia sądu. Skarżący pozostaje na stanowisku, że granica działek wynika z prawomocnego orzeczenia sądu w ramach działu spadku, natomiast błędnie tę granicę wytyczono w ewidencji, tzn. zapisy ewidencji nie odzwierciedlają stanu prawnego. Spór dotyczy zatem nie przebiegu granicy, ale tego, czy ten przebieg został prawidłowo uwidoczniony w ewidencji gruntów i budynków na stosownych mapach w ramach tej ewidencji.

Skarżący kasacyjnie podniósł, iż jako właściciel jednej z przedmiotowych nieruchomości sąsiednich, nie został zawiadomiony o żadnych czynnościach czy pomiarach geodezyjnych działki nr [...], w tym dotyczących granicy, dokonywanych po roku 1997 oraz nie został zawiadomiony o wydaniu decyzji Prezydenta Miasta [...] z 2004 r., która to decyzja zatwierdzała operat geodezyjny w którym de facto zmieniono przebieg granic jego działki z działką sąsiednią.

W piśmie procesowym z dnia [...] sierpnia 2018 r. skarżący, w rozwinięciu uzasadnienia zarzutu skargi kasacyjnej, w którym zarzucono Sądowi I instancji naruszenie art. 3 § 1 p.p.s.a. oraz art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 7, 77 i art. 80 k.p.a., przedłożył sporządzoną na jego zlecenie mapę pomiaru znaku granicznego znajdującego się na jego nieruchomości. Na mapie tej wskazano, w jaki sposób położenie punktu granicznego oraz przebieg linii granicy działek nr [...] i [...] uwidocznione w ewidencji gruntów i budynków, odbiegają od położenia i przebiegu tych punktów wynikającego z opinii biegłego sądowego A. B., do której odwołuje się bezpośrednio postanowienie Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] września 1995 r., sygn. akt: [...].

Ustosunkowując się do złożonego dokumentu w piśmie procesowym z dnia [...] października 2018 r. organ wskazał, iż wykazuje on dwa różne przebiegi granicy wspólnej działki [...] z działką nr [...] przedstawione kolorem zielonym i fioletowym. Granica działek przebiegająca przez punkt 1 (kolor zielony) została ustalona w wyniku podziału zatwierdzonego postanowieniem Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] września 1995 r., sygn. akt [...]. Opis tej granicy zawiera dokumentacja w postaci szkicu podstawowego sporządzonego w 1995 r. przez biegłego sądowego A. B. na potrzeby ww. postępowania sądowego. Współrzędne ww. punktu granicznego zostały obliczone na podstawie danych liczbowych zawartych na w/w szkicu i wykazane w bazie danych ewidencji gruntów i budynków, zatem przebieg granicy w/w działek wykazany w ewidencji gruntów i budynków jest zdaniem organu zgodny ze stanem prawnym tej granicy.

Natomiast granica działek przebiegająca przez punkt 1a, który przedstawia położenie istniejącego - zamierzonego przez geodetę uprawnionego Ł. K., działającego na zlecenie Pana L. B. - znaku granicznego została przedstawiona linią koloru fioletowego

Oceniając złożony przez skarżącego dokument organ zwrócił uwagę, że nie posiada on klauzul poświadczających zgodność tego opracowania z dokumentacją przekazaną do Miejskiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w [...], dodając, że uwierzytelnienie dokumentu poświadcza fakt, iż prace geodezyjne, zgodnie art. 12, 12a, 12b, 12c, 12d p.g.k. zostały rozpoczęte i zakończone zgłoszeniem właściwemu miejscowo Staroście a wyniki tych prac zostały pozytywnie zweryfikowane pod względem zgodności z przepisami prawa obowiązującymi w geodezji i kartografii, w szczególności dotyczącymi wykonywania pomiarów oraz opracowywania wyników tych pomiarów.

W piśmie procesowym z dnia [...] listopada 2018 r. skarżący zakwestionował stanowisko organu, podając, iż rozgraniczenia działek [...] i [...] dokonał Sąd Rejonowy w oparciu o linię podziału budynku na dwie części, natomiast w 2004 r. na wniosek Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] zmieniono przebieg granicy, w wyniku zatwierdzenia niewłaściwego przebiegu granicy w dokumentach ewidencyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., dalej w skrócie "p.p.s.a."), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której przesłanki enumeratywnie wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a. w niniejszej sprawie nie występują. Oznacza to, że przytoczone w skardze kasacyjnej przyczyny wadliwości prawnej zaskarżonego wyroku determinują zakres kontroli dokonywanej przez Sąd drugiej instancji, który w odróżnieniu od wojewódzkiego sądu administracyjnego nie bada całokształtu sprawy, lecz tylko weryfikuje zasadność zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej.

W niniejszej sprawie skarga kasacyjna została oparta na obu podstawach określonych w art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. Zasadniczo w pierwszej kolejności rozpatrzeniu podlegają zarzuty naruszenia przepisów postępowania, to jednak w tej sprawie ze względu na konstrukcję skargi kasacyjnej, na wstępie należało odnieść się do zarzutów naruszenia prawa materialnego, poprzez ich błędną wykładnię i niezastosowanie.

Skarga kasacyjna wniesiona została od wyroku Sądu I instancji oddalającego skargę na decyzję o odmowie wprowadzenia w ewidencji gruntów i budynków zmiany granicy pomiędzy działką nr [...], a działką nr [...] w [...].

Zarzuty skargi kasacyjnej nie mają uzasadnionych podstaw.

Przedmiotowe postępowanie w sprawie zmiany wpisu w ewidencji gruntów i budynków było postępowaniem wnioskowym co oznacza, że aktualizacja danych zawartych w ewidencji gruntów we wnioskowanym zakresie mogła nastąpić wyłącznie po przedstawieniu dokumentów uzasadniających potrzebę aktualizacji. W myśl art. 24 ust. 2b pkt 1h u.g.k. aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie wniosku zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego i wskazanej w tym wniosku dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jeżeli wnioskowana zmiana obejmuje informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków dotyczące nieruchomości znajdujących się w wyłącznym władaniu wnioskodawcy albo wnioskodawców.

Szczegółowe zasady prowadzenia ewidencji gruntów i budynków oraz zasady wymiany danych ewidencyjnych reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. 2016 poz. 1034) zwane dalej rozporządzeniem. Rozporządzenie to posługuje się kategorią aktualizacji operatu ewidencyjnego, która następuje z urzędu lub na wniosek, poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do danych ewidencyjnych - niezwłocznie po uzyskaniu przez starostę odpowiednich dokumentów, z których wynikają przedmiotowe zmiany (§ 45 ust. 1, § 46 ust. 1, § 47 ust. 1). Dokumenty, które mogą być podstawą zmienionego wpisu określa § 12 ust. 1 i § 46 ust. 2. Są to m.in. akty notarialne, ostateczne decyzje administracyjne, prawomocne orzeczenia sądowe, przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego opracowania geodezyjne i kartograficzne. Procedura aktualizacji ma zatem charakter rejestrowy. Wprowadzane w jej trakcie zmiany są wtórne wobec zdarzeń prawnych, z których wynikają. Jest to zatem procedura sformalizowana w zakresie określenia dokumentów stanowiących podstawę zmienionego wpisu (vide wyrok NSA z 7 maja 2008 r., I OSK 719/07, Lex nr 505313, wyrok WSA w Białymstoku z 8 grudnia 2009 r., II SA/Bk 450/09, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając na uwadze sformalizowany charakter procedury aktualizacji danych ewidencyjnych przyjąć należy, że obejmuje ona dwie sytuacje. Przede wszystkim jest to wymiana (uaktualnienie) danych ewidencyjnych polegająca na wprowadzeniu nowych informacji wynikających z dokumentów źródłowych, o których mowa w § 12 ust. 1 i § 46 ust. 2 rozporządzenia. W pojęciu aktualizacji mieścić się będzie również usuwanie (prostowanie) błędnych wpisów znajdujących się w bazie danych ewidencyjnych, ale tylko takich, które mają charakter oczywistych - w świetle złożonych dokumentów - pomyłek (por. wyrok NSA z 7 maja 2008 r., I OSK 719/07, Lex nr 505313).

Przedstawione rozumienie pojęcia aktualizacji oraz techniczno - deklaratoryjny charakter ewidencji gruntów i budynków, która jest wyłącznie systematycznie aktualizowanym zbiorem (rejestrem) informacji o gruntach, budynkach, lokalach i ich właścicielach - wyklucza dokonywanie zmian ewidencyjnych, które nie wynikają wprost z dokumentów źródłowych lub które powinny zostać rozstrzygnięte w drodze cywilnego sporu o własność. Nie można bowiem na organy ewidencyjne, które jedynie rejestrują zmiany będące wynikiem innej procedury, przerzucać kompetencji innych organów czy sądów.

Postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte na wniosek E. B. z dnia [...] listopada 2017 r., w którym wnioskodawczyni nie zgadzała się z przebiegiem granicy i domagała się cyt.: "cofnięcia przesunięcia granicy" działki nr [...], by była ona zgodna podziałem sądowym z 1994 r. Do wniosku załączono kserokopię mapy zasadniczej z 1996 r., kserokopię mapy zasadniczej z 2017 r., inwentaryzację budynku. Pismem z dnia [...] grudnia 2017 r., w celu udokumentowania zmiany przebiegu granicy i położenia budynku, powołując się na art. 64 § 2 kpa, organ wezwał wnioskodawczynię do przedłożenia dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Wniosek nie został uzupełniony o wskazane dokumenty. W trakcie postępowania wyjaśniającego organy ustaliły, że w świetle dokumentacji geodezyjnej przebieg przedmiotowej granicy jest zgodny z postanowieniem Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] września 1995 r. sygn. akt [...] o dział spadku po M. S. W ocenie organu ewidencyjnego dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków nie budziły zastrzeżeń pod względem wiarygodności, dlatego w sprawie nie zachodziła podstawa wdrożenia trybu przewidzianego w § 37 rozporządzenia. Położenie budynków znajdujących się na działkach nr [...] i nr [...] naniesiono na mapy zgodnie dokonanym bezpośrednim pomiarem na gruncie w 2004 r. w ramach Modernizacji operatu ewidencji gruntów i budynków miasta [...] w zakresie założenia ewidencji budynków i lokali. Podczas modernizacji strony nie kwestionowały położenia budynku względem granicy pomiędzy działkami nr [...] oraz nr [...] i nie wniosły uwag do operatu. Dane z modernizacji operatu ewidencji gruntów i budynków zostały wyłożone do wglądu osób zainteresowanych zgodnie z art. 24a ust. 3 ustawy o geodezji i kartografii. W myśl art. 24a ust. 1 - 3 starosta może zarządzić przeprowadzenie modernizacji ewidencji gruntów i budynków na obszarze poszczególnych obrębów ewidencyjnych. Starosta podaje do publicznej wiadomości informację o rozpoczęciu prac geodezyjnych oraz informuje o trybie postępowania związanego z modernizacją ewidencji gruntów i budynków. Informacje, o których mowa w ust. 2, podlegają wywieszeniu na okres 14 dni na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego.

Wskazać należy, że procedura modernizacyjna uregulowana w art. 24a p.g.k. nie jest postępowaniem administracyjnym w rozumieniu przepisów k.p.a. Wbrew stanowisku zawartemu w skardze kasacyjnej przeprowadzona w 2004 r. modernizacja operatu ewidencji gruntów i budynków Miasta [...] zatwierdzona decyzją Prezydenta Miasta [...] z [...] września 2004 r. polegała na założeniu ewidencji budynków i lokali w obrębie [...][...], a nie na ustaleniu przebiegu granic pomiędzy nieruchomościami, stąd też zarzut naruszenia art. 32 u.g.k. należy uznać za chybiony. Nadto jak wyżej podniesiono stronie zapewniono możliwość zgłoszenia uwag i zastrzeżeń do operatu technicznego, z którego to prawa strona nie skorzystała.

Z przedstawionych powyżej powodów nie był zasadny zarzut naruszenia art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. b oraz d u.g.k. Dla dokonania aktualizacji wpisu z urzędu wymagane są dokumenty, o których mowa w art. 23 ust. 1 – 4, których w analizowanej sprawie organowi ewidencyjnemu nie przedstawiono.

Podstawową zasadą prowadzenia ewidencji jest zasada aktualności, tj. zasada utrzymywania operatu w zgodności z aktualnymi, dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje przez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych. Usuwanie błędów lub omyłek w ewidencji w ramach jej "aktualizacji" nie jest wyłączone, jednakże pod warunkiem, że uzasadnia to aktualny stan prawny, który ewidencja gruntów ma odzwierciedlać, a nie tworzyć.

Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do przyjęcia, że w sprawie doszło do naruszenia przepisu § 36 pkt 5 rozporządzenia. Zgodnie z treścią wskazanego przepisu przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej. Zdaniem kasatora zapisy ewidencji gruntów i budynków nie odzwierciedlają danych z dokumentacji geodezyjnej sporządzonej na potrzeby postępowania sądowego z 1994r. Podnieść należy, że zasadność podniesionego w tym zakresie zarzutu nie została dowiedziona. W toku przedmiotowego postępowania ustalono, że przebieg granicy pomiędzy w.w. działkami gruntu jest zgodny z danymi zawartymi w operacie technicznym wykonanym na zlecenie Sądu w sprawie sygn. akt [...], który to operat został przyjęty do zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod nr [...]. Z treści opinii biegłego sądowego zawartej w tym operacie wynika, że linia podziału wyznaczająca granicę nowopowstałych działek przebiega po ścianie działowej budynku mieszkalnego (nowo wybudowana) i dalej w sposób dzielący nieruchomość na dwie równie części. Okoliczność, że faktycznie ściana działowa (nowo wybudowana) nie przebiega zgodnie z linią wyznaczającą granicę powstałych działek nie musi oznaczać, że granica pomiędzy nowopowstałymi działkami przebiega niezgodnie z ustaleniami wynikającymi z operatu technicznego przejętego do zasobu. Natomiast mapa pomiaru znaku granicznego z dnia [...] września 2018 r. sporządzona przez uprawnionego geodetę Ł. K., załączona do pisma skarżącego kasacyjnie z dnia [...] sierpnia 2018 r., przedłożona została dopiero na etapie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Dokument ten, mający charakter dokumentu prywatnego, nie mógł stanowić elementu oceny zgodności z prawem zaskarżonego wyroku, ponieważ złożony został po jego wydaniu. Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że w świetle przepisów ustawy o geodezji i kartografii przedłożony dokument prywatny nie posiada mocy podważającej prawidłowości wpisów w ewidencji gruntu i budynku, gdyż taką moc mają jedynie materiały stanowiące wyniki prac geodezyjnych lub prac kartograficznych przyjęte do zasobu geodezyjnego i kartograficznego w trybie określonym w tej ustawie i w akcie wykonawczym do ustawy (art. 12b, art. 12d ust. 2 u.g.k.).

Słusznie zatem przyjął Sąd I instancji twierdząc, że w okolicznościach danej sprawy, uwzględnienie wniosku inicjującego postępowanie mogło doprowadzić do zmian własnościowych poszczególnych nieruchomości, do czego stan sprawy nie dawał podstaw. Strona postępowania nie wskazała na zdarzenie prawne, które stanowiłoby podstawę do dokonania wpisu w ewidencji jak również nie przedłożyła żadnych dokumentów, które w świetle przepisów ustawy, mogły stanowić podstawę wpisów w tym zakresie. Nie można dokonywać żadnych zmian własnościowych (m.in. zmiany granic i powierzchni działek) poprzez samoistne zmiany w ewidencji gruntów. Jak wyżej podniesiono ewidencja gruntów jest bowiem tylko publicznym rejestrem obejmującym dane o gruntach wynikające z odpowiedniej dokumentacji urzędowej, który powinien być utrzymywany w stałej aktualności co do stanu faktycznego i prawnego. Zmian w stanie prawnym zapisanym w ewidencji gruntów dokonuje się na podstawie prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, a także innych aktów normatywnych.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny skargę kasacyjną oddalił.