Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 3/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-02-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 par 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Zając po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 26 listopada 2008 r., o sygn. akt I SA/Op 378/08 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi T. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 22 września 2008 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2002 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I SA/Op 378/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, działając na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. oraz § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wezwał T. W. do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł

Na powyższe zarządzenie skarżący wniósł zażalenie, w którym podniósł, iż nie podanie przez Dyrektora Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę wartości przedmiotu zaskarżenia potwierdza słuszność skarżącego w zakresie wysuniętych argumentów dotyczących wartości przedmiotu zaskarżenia w dwóch innych sprawach dotyczących decyzji w przedmiocie nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za sierpień oraz wrzesień 2002 r. Zdaniem skarżącego w zaskarżonej decyzji wskazano zmniejszenie różnicy nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w październiku, która ma swój finansowy skutek dopiero w okresie późniejszym.

W odpowiedzi na zażalenie Dyrektor Izby Skarbowej wyjaśnił, że w październiku 2002 r. nie było przedmiotu sporu. Skorygowanie w tym miesiącu zadeklarowanej przez skarżącego kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia (zmniejszenie) było jedynie konsekwencją skorygowania przez organy podatkowe rozliczenia podatku od towarów i usług za poprzedni miesiąc i zadeklarowanej w tym miesiącu kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na październik 2002 r. Różnica pomiędzy kwotą nadwyżki określoną zaskarżoną decyzją a zadeklarowaną przez skarżącego wynosi 1.419,00 zł jest równa różnicy nadwyżki wynikającej z decyzji organu za miesiąc wrzesień 2002 r. Na tę kwotę składają się kwoty będące przedmiotem sporu za sierpień i wrzesień 2002 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ metoda wyliczenia wartości przedmiotu zaskarżenia przyjęta przez Dyrektora Izby Skarbowej jest słuszna. Organ odwoławczy obliczał wartość przedmiotu sporu porównując różnicę między podatkiem naliczonym a należnym, podaną przez skarżącego z kwotą wynikającą z treści zaskarżonych decyzji. Otrzymany wynik był jednak każdorazowo pomniejszany o kwotę, która była de facto kwestionowana we wcześniejszych okresach rozliczeniowych. Tym samym organ uniknął sytuacji, w której np. określona kwota podatku naliczonego wynikająca z zakwestionowanej faktury w sierpniu 2002 r. stanowiłaby element wartości przedmiotu zaskarżenia w miesiącu następnym.

Należy stwierdzić, że przyjęta przez organ odwoławczy metoda wyliczenia przedmiotu zaskarżenia jest zgodna z myślą zawartą w uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2008 r., sygn. akt I FPS 7/07. W uchwale stwierdzono, że wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi tylko ta część należności pieniężnej, która została zakwestionowana w skardze. W uzasadnieniu uchwały wskazywano ponadto, że odnosząc wykładnię prokonstytucyjną i zgodną z prawami człowieka do przepisów regulujących kwestie związane z wartością przedmiotu zaskarżenia w sprawach sądowoadministracyjnych, to w imię realizacji prawa do sądu i prawa do rzetelnego procesu wysokość wpisu stosunkowego powinna być obliczana od wartości, która będzie odzwierciedlała wartość faktycznego przedmiotu sporu.

Mając na względzie powyższe rozważania należało na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzec jak w sentencji.