Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 122/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-05-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 1 i 2, art. 5 ust. 1 i 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1851
law: Ustawa z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci - tekst jedn.
article: art. 58 § 1 i § 1a
journal: Dz.U. 2015 poz 2082
law: Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Nawrot, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca), Sędzia WSA Iwona Szymanowicz – Nowak, Protokolant Specjalista Ilona Obara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2018 r. w Radomiu sprawy ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2017 r., znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. (dalej: organ II instancji, Kolegium), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. 2017 r., poz. 1257; dalej: "k.p.a."), utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta R. przez Kierownika Działu Świadczeń Rodzinnych i Funduszu Alimentacyjnego Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. (dalej: organ I instancji) z dnia [...] października 2017 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia wychowawczego wnioskowanego na rzecz syna S. [...] S.

Decyzja zapadła na tle następującego stanu faktycznego i prawnego:

Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2017 r. K. S. (dalej: "skarżący", "strona", "wnioskodawca") zwrócił się do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego na kolejne dziecko S. [...] S. Podał, iż w skład jego rodziny wchodzą: wnioskodawca, córka M. [...] S., syn A. S. oraz syn S. [...] S.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 roku znak: [...] odmówiono skarżącemu świadczenia wychowawczego na okres 2016/2017 wnioskowanego na S. [...] S. Od tej decyzji ww. wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R., które w dniu [...] września 2017 r. rozpoznało sprawę i wydało decyzję znak: [...], którą uchyliło zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Powodem uchylenia decyzji z dnia [...] sierpnia 2017 roku był brak przeprowadzenia ustaleń w zakresie sprawowania opieki naprzemiennej przez wnioskodawcę nad jego małoletnimi dziećmi M. K. i A., w stosunku do których Sąd Okręgowy w R. wyrokiem z dnia [...] marca 2016 r., sygn. akt [...], powierzył wykonanie władzy rodzicielskiej obojgu rodzicom i ustalił miejsce pobytu małoletnich jako każdorazowe miejsce zamieszkania matki z jednoczesnym orzeczeniem obowiązku alimentacyjnego ojca na rzecz małoletnich i ustaleniem wzajemnych kontaktów.

Decyzją z [...] października 2017 r. organ I instancji działając na podstawie art. 2, art. 4, art. 5, art. 10 ust. 1 i 2, art. 13, art. 18 ust. 2-6 w zw. z art. 48, art. 27 ust. 3, art. 28, art. 49 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1851; dalej: "u.p.p.w.d.") oraz rozporządzenia Ministra Rodziny Pracy i Polityki Społecznej z dnia 27 lipca 2017 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o przyznanie świadczenia wychowawczego oraz zakresu informacji, jakie mają być zawarte we wniosku, zaświadczeniach i oświadczeniach

o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego (Dz.U. z 2017 r. poz. 1465) odmówił skarżącemu świadczenia wychowawczego wnioskowanego na rzecz syna S. [...] S. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podał, iż we wniosku złożonym [...] czerwca 2017 r. jako członkowie rodziny skarżącego zostały uwzględnione 4 osoby: K. S., syn A. S., córka M. S. oraz syn S. S. Zauważył, iż z dostępnych organowi dokumentów składanych przez wnioskodawcę dla potrzeb uzyskania innych świadczeń rodzinnych wynika, iż skład rodziny odbiega od deklarowanego we wniosku o przyznanie świadczenia wychowawczego. Z załączonego do akt postępowania skróconego odpisu aktu urodzenia S. [...] S. wynika, że jego matką jest B. [...] B., której wnioskodawca nie ujął we wniosku jako członka rodziny, a która mieszka pod adresem wskazanym we wniosku złożonym przez K. S. W dalszej części uzasadnienia organ I instancji powołał przepis art. 4 ust. 2 i 3 oraz art. 5 ust. 1 i 3 u.p.p.w.d. i wyjaśnił, iż w rozpoznawanej sprawie okresy przebywania dzieci wnioskodawcy M. [...] i A. rodzeństwa S. u każdego

z rodziców są ustalone orzeczeniem sądu, następują po sobie i powtarzają się na przemian jednak nie są mniej więcej równe. Organ I instancji ustalił, iż wnioskodawca sprawuje opiekę przez około 30% ogólnego czasu w miesiącu, co odpowiednio przekłada się na sprawowanie opieki w ciągu roku. Według organu opieka sprawowana przez wnioskodawcę stanowi niecałą 1/3 ogólnego czasu całościowo sprawowanej przez oboje rodziców opieki nad dziećmi. Z tego względu organ nie mógł uznać, że skarżący sprawuje opiekę naprzemienną nad synem i córką. Na podstawie zgromadzonych dokumentów organ I instancji stwierdził, iż rodzina wnioskodawcy jest trzyosobowa, którą stanowią: wnioskodawca K. S., syn S. [...] oraz matka dziecka – B. B., zaś dochód na osobę w roku 2014 wynosi [...] zł i przekracza kryterium dochodowe o kwotę [...] zł. Uwzględniając strukturę rodziny oraz dochody rodziny organ stwierdził, iż wnioskodawca nie spełnia warunków do otrzymania świadczenia wychowawczego dla syna S. [...] S.

Odwołanie od powyższej decyzji złożył skarżący, zarzucając naruszenie prawa tj.:

- art. 7, art. 10, art. 11, art. 28, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez złamanie zasady prawdy obiektywnej, polegające na nie odniesieniu się w równym stopniu do zakresu i wnikliwości postępowania wyjaśniającego i dowodowego, tzn. ograniczenie się w postępowaniu jedynie do przepisów ustawy o pomocy państwa

w wychowywaniu dzieci oraz poprzez brak szerokiego odniesienia się do zaistniałego stanu faktycznego, w tym niezawarcia oceny w decyzji administracyjnej z wywiadów środowiskowych przeprowadzonych u K. S., jak i A. W.- [...];

- art. 2 pkt 16, art. 4 ust. 1-2, art. 5 ust. 1 i 2a u.p.p.w.d. poprzez błędną interpretację przepisów w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, a w szczególności organ błędnie ustalił skład rodziny strony.

Skarżący wniósł o uchylenie decyzji w całości oraz o zbadanie merytorycznie sprawy przez organ II instancji i wydanie ostatecznej decyzji co do istoty sprawy i wniósł o przyznanie świadczenia wychowawczego na rzecz syna S. [...] S. za okres 2016/2017.

Kolegium, wskazaną na wstępie niniejszego uzasadnienia decyzją z dnia

[...] grudnia 2017 r. orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji. Uzasadniając przedstawiło dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie. Przytoczyło brzmienie art. 4 ust. 2 i 3, art. 5 ust. 1 i ust. 3 u.p.p.w.d. wskazując, iż kwestią sporną w niniejszej sprawie jest możliwość zaliczenia dzieci skarżącego z poprzedniego związku, tj. M. K. i A. rodzeństwo S. do rodziny skarżącego

i w konsekwencji uznanie, że S. [...] S. jest trzecim dzieckiem skarżącego.

Kolegium wskazało na regulację art. 2 pkt 16 u.p.p.w.d. podnosząc, iż określenie "opieki naprzemiennej" użyte w ustawie nie zostało w niej wyjaśnione. Zgodnie

z orzecznictwem sądów administracyjnych "opiekę naprzemienną" cechuje względna równość pomiędzy rodzicami w sprawowaniu pieczy nad dzieckiem, które mieszka

i koncentruje swoje sprawy życiowe na zmianę u obojga rodziców. Opiekę naprzemienną należy wiązać zatem z sytuacją w której rozwiedzeni rodzice sprawują opiekę nad wspólnymi dziećmi na przemian, w mniej więcej równych powtarzających się okresach. Wiąże się to z faktycznym zamieszkiwaniem dzieci z obojgiem rodziców na przemian.

Dalej organ odwoławczy podniósł m.in., iż w wyroku rozwodowym z dnia [...] marca 2016 r. sygn. akt [...] Sąd Okręgowy w R. I Wydział Cywilny ustalił miejsce pobytu małoletnich A. S. i M. [...] S. każdorazowe miejsce zamieszkania matki, wykonywanie władzy rodzicielskiej powierzył obojgu rodzicom oraz ustalił kontakty ojca z małoletnimi dziećmi (szczegółowo wskazując terminy kontaktów). Kosztami utrzymania małoletnich dzieci A. S. i M. [...] S. obciążył obydwoje rodziców

i w związku z tym zasądził od K. S. na rzecz małoletnich alimenty w kwocie po [...] zł miesięcznie na rzecz każdego z nich. Następnie wskazał na treść art. 26 § 2 i art. 28 k.c. Podniósł, iż skład rodziny określony we wniosku z dnia [...] czerwca 2017 r. o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego na dziecko S. [...] S. nie odpowiada definicji rodziny. Dzieci skarżącego M. S. i A. S. nie są członkami obecnej rodziny skarżącego, bowiem z nim nie zamieszkują i nie pozostają na jego utrzymaniu. Ustalenie przez sąd miejsca pobytu dzieci przy matce powoduje uznanie, że dzieci przy matce mają pobyt stały, a każdorazowy pobyt dzieci u skarżącego jest pobytem tymczasowym. Kolegium podniosło, iż skarżący uczestniczy w utrzymaniu swoich dzieci wywiązując się z obowiązku alimentacyjnego i jak wynika to z przeprowadzonych

w dniach [...] marca 2017 r. oraz [...] września 2017 r., wywiadów środowiskowych zapewnia dzieciom różne zajęcia dodatkowe, takie jak basen, kino, czy zajęcia sportowe. Nadto z wywiadu środowiskowego przeprowadzonego w miejscu zamieszkania A. W.- [...] (byłej żony skarżącego) w dniu 19 września 2017 r. wynika, iż ojciec dzieci zabiera je do siebie w poniedziałek i czwartek po zajęciach szkolnych do godziny 20, pierwszy i trzeci pełny weekend miesiąca do niedzieli do godziny 19, pierwszy tydzień ferii oraz od 1 do 15 lipca i od 1 do 15 sierpnia, zgodnie z wyrokiem Sądu Rodzinnego.

Kolegium podniosło także, iż w oświadczeniu z dnia 26 września 2017 r. A. W.- [...] podała, iż dzieci większość czasu spędzają z nią. Sprawuje bezpośrednią opiekę nad małoletnimi dziećmi. Wychowuje dzieci codziennie. Przez 26 dni w miesiącu przyrządza im posiłki, tj. śniadania, drugie śniadania do szkoły, obiady, kolacje. W roku szkolnym dodatkowo wykupuje dzieciom obiady w stołówce szkolnej.

W świetle powyższego Kolegium stwierdziło, że brak jest podstaw do uznania, iż okresy przebywania dzieci A. i M. rodzeństwa S. u każdego z rodzica można uznać za równe, a zatem, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z opieką naprzemienną. Opieka naprzemienna charakteryzuje się bowiem sprawowaniem opieki nad wspólnymi dziećmi na przemian w mniej więcej równych okresach. Jednocześnie organ odwoławczy za prawidłowe uznał ustalenia organu I instancji, iż rodzina skarżącego składa się z trzech osób, tj. skarżącego, syna S. [...] S. oraz matki dziecka B. B. Brak zatem jest podstaw do uznania S. [...] S. jako kolejnego dziecka skarżącego, bowiem w rozumieniu ustawy syn S. [...] S. jest pierwszym dzieckiem w rodzinie. Stosownie zaś do art. 5 ust. 1 i 3 u.p.p.w.d. przysługuje na pierwsze dziecko osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 800,00 zł.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję organu odwoławczego z dnia [...] grudnia 2017 r. wywiódł skarżący, nie zgadzając się z wydanym rozstrzygnięciem. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów tj.:

- art. 7, art. 10, art. 11, art. 28, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez złamanie zasady prawdy obiektywnej polegające na nie odniesieniu się w równym stopniu do zakresu i wnikliwości postępowania wyjaśniającego i dowodowego, jak

i stosowania norm prawa materialnego, tj. do całokształtu przepisów prawnych służących załatwieniu sprawy. Niedokonanie przez organy wszechstronnej oceny materiału dowodowego tzn. ograniczenie się w postępowaniu jedynie do przepisów ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci oraz poprzez brak szerokiego odniesienia się do zaistniałego stanu faktycznego, w tym niezawarcia oceny

w decyzji administracyjnej z wywiadów środowiskowych przeprowadzonych

u skarżącego. Według skarżącego MOPS oraz SKO w R. nie podjęli wszelkiej staranności i czynności niezbędnych do dokładnego i wyczerpującego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy jej rozpatrzenia i przeprowadzenia, w szczególności, iż sprawuje opiekę nad małoletnimi dziećmi z poprzedniego związku, tj. A. i M. S. oraz ponosi koszty utrzymania i uczestniczy w procesie wychowawczym dzieci zgodnie z ustawą. Skarżący podał, iż SKO mija się z prawdą, iż nie został złożony wniosek na M. S. W dniu [...] kwietnia 2016 r. drogą elektroniczną został złożony wniosek na M. S. do MOPS w R.;

- art. 2 pkt 16, art. 4 ust. 1. 2, art. 5 ust. 1 i 2a u.p.p.w.d. poprzez błędną interpretację przepisów w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, a w szczególności organ błędnie ustalił skład rodziny strony;

- brak poszanowania art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, który stanowi, iż Rzeczpospolita jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej oraz art. 32 punkt 1 i 2 wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne. Nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny.

Skarżący wniósł o przyznanie świadczenia wychowanego na rzecz syna S. [...] S. za okres 2016/2017 zgodnie z wnioskiem, ewentualnie o uchylenie decyzji organów obu instancji w zaskarżonym zakresie oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

skarga jest niezasadna.

Stan faktyczny w niniejszej sprawie jest niesporny i znajduje odzwierciedlenie

w dokumentach zgromadzonych w aktach. Istota sporu w kontrolowanej sprawie sprowadza się do oceny, czy istnieje możliwość zaliczenia dzieci skarżącego

z poprzedniego związku, tj. M. [...] i A. rodzeństwo S. do rodziny skarżącego i w konsekwencji uznanie, że S. [...] S. jest trzecim dzieckiem skarżącego.

Na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z treścią art. 4 ust. 1 i 2 u.p.p.w.d. celem świadczenia wychowawczego jest częściowe pokrycie wydatków związanych

z wychowywaniem dziecka, w tym z opieką nad nim i zaspokojeniem jego potrzeb życiowych. Świadczenie wychowawcze przysługuje matce, ojcu, opiekunowi faktycznemu dziecka albo opiekunowi prawnemu dziecka. Natomiast w świetle art. 2 pkt 16 u.p.p.w.d. rodzina oznacza odpowiednio następujących członków rodziny: małżonków, rodziców dzieci, opiekuna faktycznego dziecka oraz zamieszkujące wspólnie z tymi osobami, pozostające na ich utrzymaniu dzieci w wieku do ukończenia 25 roku życia, a także dzieci, które ukończyły 25 rok życia, legitymujące się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, jeżeli w związku z tą niepełnosprawnością przysługuje świadczenie pielęgnacyjne lub specjalny zasiłek opiekuńczy albo zasiłek dla opiekuna, o którym mowa w ustawie z dnia 4 kwietnia

2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów (Dz.U. z 2016 r. poz. 162); do członków rodziny nie zalicza się dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, dziecka pozostającego w związku małżeńskim, a także pełnoletniego dziecka posiadającego własne dziecko; w przypadku gdy dziecko, zgodnie z orzeczeniem sądu, jest pod opieką naprzemienną obojga rodziców rozwiedzionych lub żyjących w separacji lub żyjących w rozłączeniu sprawowaną w porównywalnych i powtarzających się okresach, dziecko zalicza się jednocześnie do członków rodzin obydwojga rodziców.

Ww. definicja ustawowa rodziny ma istotne znaczenie w kontrolowanej sprawie. Ustawodawca zdecydował bowiem, że dziecko uznawane jest za członka tylko jednej rodziny, wyjątkowo zaś można je zaliczyć jednocześnie do członków rodzin obydwojga rodziców, jeżeli to dziecko, zgodnie z orzeczeniem sądu, jest pod opieką naprzemienną obojga rodziców rozwiedzionych sprawowaną w porównywalnych i powtarzających się okresach. To właśnie doprecyzowanie ustawowe, wskazujące na sprawowanie przez obojga rodziców dziecka opieki w porównywalnych i powtarzających się okresach stanowiło podstawę do wydania zaskarżonej decyzji.

Pojęcie "opieki naprzemiennej" zostało wprowadzone z dniem 1 kwietnia 2016 r. wraz z wejściem w życie ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa

w wychowywaniu dzieci. Z dniem 29 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia

25 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks rodzinny i opiekuńczy oraz ustawy – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 2015 r. poz. 1062) wprowadzająca instytucję opieki naprzemiennej do polskiego porządku prawnego prawa rodzinnego

i opiekuńczego. Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 1822) posługuje się pojęciem "orzeczenie, w którym sąd określił, że dziecko będzie mieszkać z każdym z rodziców w powtarzających się okresach". Zgodnie z art. 107 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz.U. z 2015 r. poz. 2082), jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom żyjącym w rozłączeniu, sąd opiekuńczy może ze względu na dobro dziecka określić sposób jej wykonywania i utrzymywania kontaktów z dzieckiem. Sąd pozostawia władzę rodzicielską obojgu rodzicom, jeżeli przedstawili zgodne z dobrem dziecka pisemne porozumienie o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Rodzeństwo powinno wychowywać się wspólnie, chyba że dobro dziecka wymaga innego rozstrzygnięcia. W braku porozumienia sąd, uwzględniając prawo dziecka do wychowania przez oboje rodziców, rozstrzyga o sposobie wspólnego wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby dziecka, jeżeli dobro dziecka za tym przemawia.

Podobne unormowanie zawarte jest w art. 58 § 1 i § 1a Kodeksu rodzinnego

i opiekuńczego, zgodnie z którymi w wyroku orzekającym rozwód sąd rozstrzyga

o władzy rodzicielskiej nad wspólnym małoletnim dzieckiem obojga małżonków

i kontaktach rodziców z dzieckiem oraz orzeka, w jakiej wysokości każdy z małżonków jest obowiązany do ponoszenia kosztów utrzymania i wychowania dziecka. Sąd uwzględnia pisemne porozumienie małżonków o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem po rozwodzie, jeżeli jest ono zgodne z dobrem dziecka. Rodzeństwo powinno wychowywać się wspólnie, chyba że dobro dziecka wymaga innego rozstrzygnięcia. W braku powyższego porozumienia, sąd uwzględniając prawo dziecka do wychowania przez oboje rodziców, rozstrzyga

o sposobie wspólnego wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów

z dzieckiem po rozwodzie. Sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby dziecka, jeżeli dobro dziecka za tym przemawia.

W ocenie Sądu organy orzekające w kontrolowanej sprawie prawidłowo wywiodły, że okresy przebywania dzieci skarżącego tj. M. [...] i A. rodzeństwa S. u każdego z rodziców są ustalone orzeczeniem sądu (wyrokiem rozwodowym z dnia [...] marca 2016 r. sygn. akt [...] Sąd Okręgowy w R. I Wydział Cywilny), następują po sobie i powtarzają się na przemian, jednak nie są mniej więcej równe. Z ww. wyroku rozwodowego z dnia [...] marca 2016 r. wynika, że skarżący faktycznie ma zapewniony kontakt z dziećmi w każdy poniedziałek i czwartek po zajęciach szkolnych do godziny 20.00 (1/2 dnia x 8) oraz w co drugi weekend do niedzieli (co stanowi 4 dni), a zatem, jak wskazał organ I instancji, może widzieć się z dziećmi średnio 8-10 dni w miesiącu, podczas gdy dzieci pozostają pod opieką matki pozostałe średnio 23 lub 20-21 dni w miesiącu. Wskazuje to, że faktycznie wnioskodawca sprawuje opiekę przez ok. 30% ogólnego czasu w miesiącu, co odpowiednio przekłada się na sprawowanie opieki w ciągu całego roku. Opieka sprawowana przez wnioskodawcę stanowi niecałą 1/3 ogólnego czasu całościowo sprawowanej przez oboje rodziców opieki nad dziećmi.

Zasadnie organy orzekające stwierdziły, że brak jest podstaw do uznania, iż okresy przebywania dzieci z poprzedniego związku skarżącego tj. A. i M. rodzeństwa S. u każdego z rodzica można uznać za równe. A zatem, że w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z opieką naprzemienną. W związku z powyższym należy uznać, że organy orzekające nie mogły uwzględnić w strukturze rodziny wnioskodawcy dzieci z pierwszego związku, przy rozpoznaniu wniosku o świadczenie wychowawcze dla syna S. [...] S. (którego skarżący we wniosku wskazał jako trzecie dziecko). A zatem syn S. [...] S. jest pierwszym dzieckiem w rodzinie skarżącego, w skład której obecnie wchodzą wnioskodawca – K. S., syn S. I. oraz matka dziecka B. B. Wbrew zarzutom skargi organy obu instancji prawidłowo ustaliły skład rodziny skarżącego. W tej sytuacji należało zastosować regulację art. 5 ust. 1 i 3 u.p.p.w.d., w świetle którego świadczenie wychowawcze przysługuje na pierwsze dziecko osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 800,00 zł.

Z powyższych względów zarzuty skargi okazały się bezzasadne. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę nie stwierdził również, by zaskarżona decyzja była dotknięta wadami, które uzasadniałyby jej uchylenie. Organy obu instancji dokonały prawidłowych ustaleń faktycznych w zakresie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Tak ustalony stan faktyczny stał się podstawą prawidłowego zastosowania przepisów prawa materialnego, co szczegółowo wyjaśniono

w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Mając na względzie powyższe Sąd oddalił skargę, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a.