Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SAB/Po 66/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2023-07-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.1 ust. 1,, art. 4 ust 1 pkt 3, art. 2 ust. 2, art. 16
journal: Dz.U. 2020 poz 2176
law: Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska -Tylewicz Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 lipca 2023 r. sprawy ze skargi R. B. na bezczynność Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa Oddział Terenowy [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 3 kwietnia 2023 r. (wpływ do organu 6 kwietnia 2023 r.) radca prawny R. B. zwrócił się do Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa Oddział Terenowy [...] (dalej KOWR) o udostępnienie informacji publicznej w postaci operatu szacunkowego nieruchomości położonych w: powiecie j. , gminie J., w obrębie N., składającej się z działek o nr ewidencyjnych [...] oraz w powiecie ś. , gminie K. :

- w obrębie K., składającej z działek o nr ewidencyjnych [...] i [...]),

- w obrębie M., składającej się z działek o nr ewidencyjnych [...], [...], [...], [...], [...], [...],[...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...],[...], [...], [...],[...],[...],[...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]

- zapisanych w podanych w treści wniosku numerach ksiąg wieczystych.

W odpowiedzi na wniosek KOWR pismem z dnia 17 kwietnia 2023 r. podniósł, że objęta wnioskiem informacja nie jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz.U. z 2020 r. poz. 2176, dalej u.d.i.p.)

Zdaniem KOWR wniosek dotyczy konkretnej sprawy, która jest prowadzona pomiędzy organem a indywidualnym podmiotem, a informacja o jej prowadzeniu nie była upubliczniona. Powyższe oznacza, że wnioskodawca występuje w charakterze przedstawiciela zainteresowanej strony, co potwierdza również pełnomocnictwo procesowe, w ramach którego radca prawny R. B. jest umocowany do reprezentowania E. i P. M. m.in. do wszelkich czynności pozasądowych podejmowanych przed Krajowym Ośrodkiem Wsparcia Rolnictwa w sprawie żądania nabycia ww. nieruchomości.

Organ podniósł, że u.d.i.p. ma służyć uniwersalnemu dobru powszechnemu związanemu z funkcjonowaniem publicznych instytucji. Wnioski o udostępnienie informacji publicznej składane przez podmioty, których interesów sprawy te dotyczą, nie mają charakteru sprawy publicznej. Przedmiotem takich wniosków jest realizacja lub ochrona indywidualnych interesów podmiotów składających wnioski o udzielenie informacji publicznej.

KOWR wskazał, że celem u.d.i.p. nie jest zaspokajanie indywidualnych potrzeb. Ustawa ta nie może być wykorzystywana w czysto prywatnych sprawach i nie można przy jej pomocy starać się o uzyskanie informacji w swojej własnej sprawie. Składając wniosek o dostęp do informacji publicznej wnioskodawca nie kierował się troską o sprawy publiczne, a pozyskane informacje mają posłużyć do załatwienia indywidualnej sprawy. Wnioski o udostępnienie informacji publicznej składane przez podmioty, których interesów dotyczą, nie są wnioskami o udzielenie informacji publicznej, nie odnoszą się bowiem do "sprawy publicznej". Stanowisko takie zostało zaprezentowane m.in. w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: NSA) w sprawach o sygn. I OSK 430/14, I OSK 1696/12, I OSK 617/14, I OSK 769/12, I OSK 1797/10, I OSK 545/09, I OSK 1035/10, I OSK 1359/18.

Pismem z dnia 16 maja 2023 r., które do KOWR wpłynęło w dniu 19 maja 2023 r. (karty akt sąd. nr [...] i [...]), R. B. wniósł skargę na bezczynność KOWR w przedmiocie nieudostępnienia mu w terminie informacji publicznej i tym samym naruszenie przepisów: art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP i art. 1 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 i art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Skarżący wniósł o:

1) stwierdzenie, że KOWR Oddział Terenowy [...] dopuścił się bezczynności;

2) zobowiązanie tego organu do rozpoznania wniosku z dnia 3 kwietnia 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy;

3) zasądzenie od KOWR na rzecz skarżącego kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, że po złożeniu przez niego wniosku z 3 kwietnia 2023 r., KOWR odniósł się do niego negatywnie pismem z 17 kwietnia 2023 r. stwierdzając, iż żądane dokumenty nie są informacją publiczną, gdyż mają posłużyć do załatwienia indywidualnej sprawy. Skarżący nie zgadzając się z tym stanowiskiem podniósł, że KOWR jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej bowiem prowadzona przez KOWR działalność ma charakter publiczny. Zgodnie z art. 9 ust. 2 pkt 4 ustawy o Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa, należy obrót nieruchomościami i innymi składnikami majątkowym Skarbu Państwa. Również obowiązek nałożony na KOWR na mocy art. 2a ust. 6 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego (tj. Dz.U. z 2022 r., poz. 2569 z późn. zm.) jest zadaniem publicznym przekładającym się na sprawowanie polityki rolnej państwa. Sposób realizacji tego obowiązku nie jest sprawą prywatną, osobistą KOWR, lecz stanowi sprawę publiczną, gdyż dotyczy gospodarowania środkami publicznymi.

Skarżący podał, że w orzecznictwie przyjmuje się powszechnie, iż operat szacunkowy, tak jak i inne dokumenty, których przeznaczeniem jest umożliwienie realizacji zadań publicznych, podlegają udostępnieniu w drodze dostępu do informacji publicznej. Operat szacunkowy określający wartość nieruchomości, które w wyniku realizacji obowiązku ustawowego nałożonego na KOWR mają stać się własnością Skarbu Państwa, jest elementem niezbędnym dla realizacji zdania publicznego nałożonego na KOWR. Operat szacunkowy, sporządzony celem wykonania obowiązku zakupu nieruchomości rolnych, także posiada przymiot publiczny.

W ocenie skarżącego nie sposób się również zgodzić z argumentacją organu, zgodnie z którą cel uzyskania informacji publicznej determinuje utratę przymiotu "publicznego". To czy dana informacja ma charakter publiczny jest determinowane wyłącznie tym, czy odnosi się do spraw publicznych. Z treści u.d.i.p. nie wynika, aby cel prywatny stanowił przesłankę ograniczającą dostęp do informacji publicznej (wyrok NSA z dnia 30 maja 2019 r., sygn. akt I OSK 2478/17, dostępny w CBOSA).

W odpowiedzi na skargę KOWR wniósł o jej oddalenie. Organ podtrzymal dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga jest niezasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz.U. z 2022 r., poz.2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej.

Z kolei, w myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2023 r. poz. 259, dalej jako: "p.p.s.a"), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.

W stanie prawnym obowiązującym na dzień wniesienia skargi, skarga na bezczynność w przedmiocie informacji publicznej nie musiała być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia wskazanym w art. 52 p.p.s.a. Ponadto Sąd nie znalazł podstaw do odrzucenia przedmiotowej skargi jako niedopuszczalnej, o czym w dalszej części uzasadnienia.

Przedmiotowa skarga na bezczynność KOWR Oddział Terenowy [...] wniesiona została w reakcji na skierowane do skarżącego pismo z dnia 17 kwietnia 2023 r., w treści którego KOWR poinformował skarżącego, że żądana informacja w postaci udostępnienia operatu szacunkowego nieruchomości nie stanowi informacji publicznej. Tym samym wymienione pismo informacyjne stanowiło o załatwieniu wniosku skarżącego z dnia 3 kwietnia 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej.

W świetle przepisów u.d.i.p. decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej może być wydana tylko wówczas, gdy chodzi o informację mieszczącą się w zakresie przedmiotowym i podmiotowym tej ustawy (art. 16 u.d.i.p.). Jeśli zatem, według oceny podmiotu zobowiązanego do udzielania informacji publicznej, informacja której domaga się wnioskodawca nie ma takiego waloru, to w takiej sytuacji nie wydaje się decyzji odmownej na podstawie art. 16 tej ustawy, a odpowiedź na wniosek o udzielenie informacji publicznej następuje w formie pisma informacyjnego.

W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, w myśl którego pismo informacyjne o tym, że żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej, nie podlega kognicji sądów administracyjnych, nie mieści się bowiem w zakresie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 2006 r., sygn. akt I OSK 928/05). Natomiast, jeśli podmiot wnioskujący o informację uważa, że żądana przez niego informacja, wbrew twierdzeniom organu, ma jednak walor informacji publicznej, to może on wywieść skargę do sądu administracyjnego na bezczynność organu. Jedynie w ramach rozpoznawanej przez sąd administracyjny skargi na bezczynność organu można zweryfikować prawidłowość stanowiska podmiotu, do którego został skierowany wniosek o udostępnienie informacji publicznej, a więc zbadać zasadność kwalifikacji żądanej informacji, jako informacji niemającej waloru informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p.

Przed przystąpieniem do oceny sposobu rozpatrzenia przez KOWR wniosku skarżącego z dnia 3 kwietnia 2023 r. rozważenia wymagało, czy organ ten (i jego oddziały terenowe) jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. W tym zakresie wskazać należy, że adresatami obowiązku udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, wymienione w przepisach art. 4 u.d.i.p. W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 10 lutego 2017 r. o Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1308). Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa, jak i jego oddziały terenowe, ma status państwowej osoby prawnej będącej agencją wykonawczą. Tym samym, zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 3 u.d.i.p., Krajowy Ośrodek jest podmiotem podlegającym obowiązkowi udostępnienia informacji publicznej w zakresie prowadzonej działalności.

Następnie należało ustalić, czy żądana przez skarżącego informacja podlega udostępnieniu w trybie u.d.i.p. Stanowiska organu i skarżącego są w tym zakresie sprzeczne.

W opisanej sytuacji istotne jest określenie charakteru operatu szacunkowego, o którego udostępnienie skarżący wnioskował. W tym zakresie organ uznał iż wnioskowany operat szacunkowy nie ma charakteru informacji publicznej.

W orzecznictwie przyjmuje się powszechnie, że operat szacunkowy, tak jak i inne dokumenty (np. decyzje administracyjne), których przeznaczeniem jest umożliwienie realizacji zadań publicznych, podlegają udostępnieniu w drodze dostępu do informacji publicznej (np. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 28 czerwca 2019 r., sygn. akt II SAB/Gd 53/19, wyrok NSA z dnia 18 października 2013 r., sygn. akt I OSK 1482/13, CBOSA). Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla jednocześnie, że nie zawsze wskazane dokumenty będą podlegały udostępnieniu w drodze informacji publicznej. O tym czy mają one taki przymiot, decyduje kryterium rzeczowe, tj. treść i charakter tej informacji (por. wyrok NSA z 12 września 2019 r., sygn. akt I OSK 2850/17, CBOSA).

W rozpatrywanym przypadku organ nie kwestionuje, co do zasady, prawa dostępu w trybie u.d.i.p. do treści operatów szacunkowych nieruchomości sporządzanych na zlecenie organów administracji publicznej. KOWR podniósł natomiast, że żądany przez skarżącego operat szacunkowy nieruchomości wymienionych w treści wniosku z dnia 3 kwietnia 2023 r. sporządzony został na potrzeby konkretnej sprawy, która jest prowadzona pomiędzy organem a indywidualnym podmiotem, a informacja o jej prowadzeniu nie była upubliczniona. Organ również wyjaśnił, że skarżący występuje w charakterze przedstawiciela zainteresowanej strony, na co wskazuje pełnomocnictwo złożone do akt prowadzonej przez KOWR sprawy. Tymczasem w doktrynie oraz w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się pogląd, że wnioski o udostępnienie informacji publicznej, składane przez podmioty, których interesów dotyczą, nie są wnioskami o udzielenie informacji publicznej, nie odnoszą się bowiem do "sprawy publicznej". Organ odwołał się do wyroków NSA wydanych w sprawach o sygn. I OSK 430/14, I OSK 1696/12, I OSK 617/14, I OSK 769/12, I OSK 1797/10, I OSK 545/09, I OSK 1035/10, I OSK 1359/18.

Odnosząc się do tej argumentacji podnieść należy, że z art. 2 ust. 2 u.d.i.p. wynika, iż od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Takie sformułowanie wskazuje, że prawo do informacji publicznej może więc być wykorzystywane przez wszystkie podmioty prawa. Wprowadzenie do u.d.i.p. ust. 2 w art. 2 jest konsekwencją stanowiska ustawodawcy, iż każdy ma prawo do informacji publicznej. Każdy, a zatem ten, kto ma w uzyskaniu dostępu do określonej informacji interes prawny lub faktyczny, jak i ten, kto takiego interesu nie ma. Intencją ustawodawcy było zatem wzmocnienie charakteru prawa do informacji publicznej jako prawa podmiotowego (za T.R. Aleksandrowicz, Komentarz do ustawy o dostępie do informacji publicznej Wydawnictwo LexisNexis Warszawa 2008 r., s. 124).

Mając to na uwadze za wadliwe należy uznać stanowisko organu, że objęty wnioskiem dokument nie mógłby zostać udostępniony skarżącemu, jako działającemu w imieniu własnym, ale i jako pełnomocnikowi osób, na wniosek których KOWR prowadził postępowanie na potrzeby którego operat ten został sporządzony. Argumentacji organu w tym zakresie Sąd nie podziela, co jednakże nie przesądza o końcowym wyniku niniejszej sprawy.

Za prawidłowy bowiem należy uznać sposób rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 3 kwietnia 2023 r. - w drodze pisma informującego, że żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej.

Pojęcie informacji publicznej uregulowano w art. 1 ust. 1 u.d.i.p., zgodnie z którym informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Definicja ta jest bardzo szeroka i może budzić wątpliwości, dlatego przy interpretacji przepisu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. konieczne jest posiłkowanie się zarówno sformułowaniami zawartymi w art. 61 Konstytucji RP, jak i uwzględnianie treści art. 6 u.d.i.p., który zawiera przykładowy katalog informacji mających walor informacji publicznej. Prawo do informacji publicznej obejmuje m.in. dostęp do danych publicznych w tym treść i postać dokumentów, zarówno tych bezpośrednio wytworzonych przez organ, tych, których organ używa przy realizacji zadań przewidzianych prawem, jak i tych, które tylko w części dotyczą organu, nawet gdy nie pochodzą wprost od niego, informacje o stanie samorządów i ich jednostek organizacyjnych oraz o majątku publicznym w tym majątku jednostek samorządu terytorialnego i podmiotów o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 pochodzącym z zadysponowania majątkiem publicznym (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit a tiret pierwsze i pkt 5 lit c u.d.i.p.). W orzecznictwie wskazuje się, że informacja publiczna obejmuje swoim znaczeniem szerszy zakres pojęciowy niż dokumenty urzędowe i nie można zawężać oraz utożsamiać dostępu do informacji publicznej, z dostępem do dokumentów urzędowych. Informacją publiczną są bowiem nie tylko dokumenty bezpośrednio zredagowane i wytworzone przez organy administracji publicznej, ale także te dokumenty, których organ używa do zrealizowania powierzonych mu prawem zadań (por. wyrok NSA z 29 lutego 2012 r. sygn. akt I OSK 2215/11, CBOSA). Reasumując, za dokumenty o charakterze publicznym uznaje się te dokumenty, które zostały wytworzone na potrzeby sprawy publicznej.

Niewątpliwie operat szacunkowy sporządzony w ramach zadań powierzonych KOWR, został wytworzony na potrzeby sprawy publicznej. Nie oznacza to jednak, że w każdym przypadku taki operat powinien zostać udostępniony w trybie u.d.i.p. Okolicznością, która o tym przesądza, jest w tym przypadku tryb, w jakim objęty wnioskiem skarżącego operat szacunkowy został sporządzony, co z kolei określa charakter takiego dokumnetu.

Wycena rynkowa nieruchomości rolnych wymienionych w treści wniosku skarżącego została dokonana przez KOWR w ramach postępowania prowadzonego na podstawie ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego. Jak wynika z praembuły tej ustawy, akt ten tworzy podstawy prawne obrotu nieruchomościami rolnymi. Postępowanie zostało wszczęte w związku z żądaniem mocodawców skarżącego (E. i P. M.) nabycia tychże nieruchomości w sytuacji, gdy KOWR nie wyraził zgody na zbycie przez nich wymienionych na wstępie nieruchomości. Z akt sprawy wynika bowiem, że Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, działając na wniosek E. i P. M., decyzją nr [...] z dnia 27 lutego 2020 r. na podstawie art. 2a ust. 4 pkt 1 lit. b) odmówił wyrażenia zgody na nabycie przez M. W. należących do nich nieruchomości rolnych wymienionych w treści wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Wobec powyższego E. i P. M. wystąpili do KOWR Oddział Terenowy [...] z żądaniem nabycia tychże nieruchomości rolnych i w tym przedmiocie toczy/toczyło się postępowanie w ramach którego zostały wytworzone sporne wyceny nieruchomości.

Należy mieć na uwadze, że postępowanie dotyczące zbycia nieruchomości rolnej zostało uregulowane w art. 2a tej ustawy. I tak zgodnie z art. 2a ust. 4 pkt 1 ustawy nabycie nieruchomości rolnej przez inne podmioty niż wymienione w ust. 1 i ust. 3 pkt 1 oraz w innych przypadkach niż wymienione w ust. 3 pkt 2-4, może nastąpić za zgodą Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka, wyrażoną w drodze decyzji administracyjnej, wydanej na wniosek zbywcy, jeżeli: (a) wykaże on, że nie było możliwości nabycia nieruchomości rolnej przez podmioty, o których mowa w ust. 1 i 3, (b) nabywca daje rękojmię należytego prowadzenia działalności rolniczej, (c) w wyniku nabycia nie dojdzie do nadmiernej koncentracji gruntów rolnych. Od tej decyzji takiej służy odwołanie do ministra właściwego do spraw rozwoju wsi o czym stanowi art. 2a ust. 4 ustawy.

W przypadku niewyrażenia zgody, o której mowa w ust. 4, Krajowy Ośrodek na pisemne żądanie zbywcy złożone w terminie miesiąca od dnia, w którym decyzja o niewyrażeniu zgody stała się ostateczna, jest obowiązany do złożenia oświadczenia o nabyciu nieruchomości rolnej za zapłatą równowartości pieniężnej odpowiadającej jej wartości rynkowej określonej przez Krajowy Ośrodek przy zastosowaniu sposobów ustalania wartości nieruchomości przewidzianych w przepisach o gospodarce nieruchomościami – art. 2a ust. 6 ustawy. Krajowy Ośrodek w terminie miesiąca od otrzymania żądania zbywcy nieruchomości rolnej powiadamia go o wysokości równowartości pieniężnej, o której mowa w ust. 6 – art. 2a ust. 7 ustawy. Zgodnie z art. 2a ust. 8 ustawy zbywca nieruchomości rolnej w terminie miesiąca od dnia otrzymania powiadomienia, o którym mowa w ust. 7, może: (1) wystąpić do sądu o ustalenie równowartości pieniężnej wartości rynkowej nieruchomości rolnej nabywanej przez Krajowy Ośrodek albo (2) złożyć pisemne oświadczenie o cofnięciu żądania nabycia tej nieruchomości przez Krajowy Ośrodek.

W przypadku, o którym mowa w ust. 8 pkt 1, sąd określa równowartość pieniężną wartości rynkowej nieruchomości rolnej przy zastosowaniu sposobów ustalania wartości nieruchomości przewidzianych w przepisach o gospodarce nieruchomościami - art. 2a ust. 9 ustawy. Zatem ustalenie równowartości pieniężnej wartości rynkowej nieruchomości rolnej końcowo następuje w ramach postępowania przed sądem powszechnym.

Mając powyższe na uwadze nie można przyjąć, że operat, który w tym przypadku został sporządzony w ramach postępowania prowadzonego przez KOWR i który ostatecznie nie będzie wykorzystany dla ustalenia równowartości pieniężnej wartości rynkowej nieruchomości rolnej, którą KOWR powinien na wniosek E. i P. M. nabyć, ma zostać udostępniony w trybie u.d.i.p. Przemawia za tym również treść przytoczonego powyżej art. 2a ust. 7 ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego, z którego wynika, że organ informuje właścicieli nieruchomości wyłącznie o wysokości równowartości pieniężnej, o której mowa w ust. 6 – art. 2a ust. 7 ustawy, natomiast nie nakłada na organ obowiązku udostępnienia operatu, który stanowił podstawę do wyceny nieruchomości.

W opinii Sądu orzekającego w niniejszej sprawie operat, który został sporządzony w ramach postępowania prowadzonego przez KOWR i którego przedmiotem była wycena nieruchomości stanowiącej własność osób fizycznych, należy zakwalifikować jako dokument wewnętrzny, który nie podlega udostępnieniu w trybie u.d.i.p. W świetle przepisów ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego w ramach imperium działał wyłącznie Dyrektor Generalny KOWR - na etapie do wydania decyzji o zgodzie/odmowie wyrażenia zgody na zbycie nieruchomości. Kolejne czynności, podejmowane w zakresie ustalenia realnej wartości rynkowej nieruchomości rolnych w związku z żądaniem nabycia nieruchomości rolnej przez KOWR, mają inny charakter i organ administracji publicznej (oddział terenowy KOWR) nie działa w ramach władczych uprawnień, lecz w ramach dominium.

Należy ponadto zauważyć, że stanowisko to jest tym bardziej uprawnione, bowiem przedmiotem postępowania prowadzonego przez KOWR w omawianym przypadku nie była nieruchomość stanowiąca własność gminy czy Skarbu Państwa, lecz nieruchomość należąca do osoby prywatnej, która ma zostać nabyta przez KOWR na rzecz Skarbu Państwa.

Reasumując, skoro żądane przez skarżącego informacje nie podlegają udostępnieniu w trybie u.d.i.p., to sposób załatwienia wniosku skarżącego z dnia 3 kwietnia 2023 r. był prawidłowy.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.

Stosownie do art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 p.p.s.a. sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, w składzie trzech sędziów.