Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 848/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-04-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), Sędzia WSA Tomasz Szmydt, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi C. W. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Wójta Gminy [...] do rozpoznania wniosku C. W. z dnia [...] listopada 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność Wójta Gminy [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Wójta Gminy [...] na rzecz skarżącej C. W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie była skarga C. W. na bezczynność Wójta Gminy C. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej.

Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym sprawy:

Wnioskiem z dnia [...] listopada 2021 r. (złożonej za pośrednictwem poczty elektronicznej) C. W. (zwana dalej: wnioskodawczyni, skarżąca), zwróciła się do Wójta Gminy C. (zwany dalej: Wójt, organ) w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 2176 ze zm., zwana dalej: u.d.i.p.) o udostępnienie następującej informacji publicznej - dokumentów zawierających informacje dotyczące zasobu użytkowanych przez organ artykułów piśmienniczych i biurowych w latach 2015-2021, w tym w szczególności:

1) dokumentów zawierających informacje o rokrocznym zapotrzebowaniu na poszczególne rodzaje artykułów; 2) dokumentów zawierających informacje o przetargach ogłaszanych i realizowanych przez organ w tym zakresie; 3) dokumentów zawierających informacje o umowach zawieranych na dostawy tychże produktów; 4) dokumentów zawierających informacje o cenach zakupionych towarów i środków na nie przeznaczonych; 5) dokumentów zawierających informacje o tożsamym znaczeniu i zakresie.

Jednocześnie skarżąca wniosła o przekazanie wnioskowanych dokumentów na wskazany przez siebie adres poczty elektronicznej.

Pismem z dnia [...] grudnia 2021 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania jej wniosku z dnia [...] listopada 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej. Skarżąca wniosła o zobowiązanie Wójta do załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, przeprowadzenie dowodów z dokumentów wskazanych w skardze oraz zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie:

1. art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez nieudostępnienie informacji publicznej na wniosek z dnia [...] września 2021 r., wysłany za pośrednictwem poczty elektronicznej w dniu [...] listopada 2021 r.;

2. art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku, poprzez brak realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej, polegający na pozostawieniu go bez odpowiedzi - a tym samym braku decyzji odmownej czy też powiadomienia o okolicznościach, wskazujących na brak możliwości udostępnienia tej informacji zgodnie z wnioskiem.

Uzasadniając złożoną skargę wnioskodawczyni wskazała, że w dniu [...] listopada 2021 r., w celu pozyskania informacji związanych z możliwością poszerzenia oferty dla prowadzonego przez siebie sklepu, za pośrednictwem poczty elektronicznej, złożyła do Wójta wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Termin do udostępnienia przedmiotowej informacji publicznej upłynął, zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., po 14 dniach od złożenia wniosku. Pomimo przekroczenia tego terminu organ, do którego skierowano wniosek, nie udzielił jakiejkolwiek odpowiedzi, co czyni niniejszą skargę zasadną i konieczną.

Ponadto Wójt nie skorzystał z możliwości opóźnienia terminu udostępnienia informacji, co zgodnie z art. 13 ust. 2 u.d.i.p. jest dopuszczalne pod rygorem powiadomienia wnioskodawcy (w terminie 14 dni od złożenia wniosku) o powodach tego opóźnienia wraz ze wskazaniem terminu przekazania informacji. Ponadto Wójt nie zawiadomił wnioskodawczyni o braku możliwości udostępniania informacji zgodnie z wnioskiem, przez wzgląd na brak dyspozycji odpowiednimi środkami technicznymi. Nie wskazał też na konieczność uiszczenia opłaty na poczet kosztów, związanych z udostępnieniem informacji oraz nie wskazał zaleceń zmiany wniosku co do sposobu lub formy przekazania informacji publicznej, przez co należy twierdzić, iż te okoliczności nie wystąpiły. Pozostawienie wniosku o udzielenie informacji publicznej bez odpowiedzi jednoznacznie wskazuje na bezczynność podmiotu.

Wskazała dalej, że przez wzgląd na prowadzoną działalność gospodarczą, która ucierpiała w czasie pandemii COVID – 19, wnioskodawczyni szukała nowych klientów dla oferowanych przez jej firmę produktów - artykułów biurowych, piśmienniczych i liczyła na uzyskanie informacji o organizowanych przetargach, zamówieniach przez gminę - jednak wcześniej chciała uzyskać informację o jej rokrocznym zapotrzebowaniu na tego typu produkty celem zweryfikowania cen i wolumenu potencjalnych dostaw. Niestety brak odpowiedzi ze strony urzędu uniemożliwia uzyskanie takich informacji. Nadmieniła, że w niniejszej sprawie nie ma zastosowania instytucja ponaglenia.

W odpowiedzi na wniosek skarżącej organ pismem z dnia [...] grudnia 2021 r. (już po wniesieniu skargi), poinformował skarżącą: w zakresie pkt 1 jej wniosku, że nie przygotowuje dokumentów, wskazujących jakie będzie zapotrzebowanie. Obowiązek taki nie wynika z przepisów, a biorąc pod uwagę wielkość urzędu obsługującego organ nigdy nie było takiej potrzeby.

W zakresie pkt 2 wniosku Wójt wezwał wnioskodawczynię do doprecyzowania, w terminie 14 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia, jakich dokumentów się domaga, z pytania wynika bowiem, że nie chodzi o umowy, ale nie wiadomo, czy chodzi o jakieś protokoły, informacje o zamówieniu etc.

W zakresie pkt 3 wniosku Wójt wskazał, że nie do końca rozumie, o które dokumenty chodzi. Wezwał zatem skarżącą o doprecyzowanie wniosku w terminie 14 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Wskazał także, iż na dzień udzielenia odpowiedzi przyjęto, że chodzi o faktury VAT. W związku z tym wyjaśnił, iż nie posiada ich w formie skanów, natomiast przeskanowanie takiej ilości dokumentów, które są w archiwum, a częściowo zostały usunięte (te z 2015 r.), wymaga większego zaangażowania pracowników (na co dzień urząd zatrudnia 15 pracowników), a obecnie kilku z nich dość ciężko choruje. W związku z tym zaangażowanie w obsługę będzie znaczne w sytuacji, gdyby rzeczywiście o to chodziło. Dlatego Wójt wezwał skarżącą do wykazania szczególnego interesu publicznego w uzyskaniu tej informacji.

Odnosząc się do pkt 5 wniosku organ stwierdził, że pytanie to jest skrajnie nieprecyzyjne, w związku z czym wezwał wnioskodawczynię do jego doprecyzowania w terminie 14 dni pod rygorem pozostawienia bez rozpatrzenia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o stwierdzenie nadużycia dostępu do informacji. W przypadku nieuwzględnienia dwóch pierwszych wniosków, wniósł o wskazanie, że zachodzą okoliczności szczególne, uzasadniające zastosowanie normy art. 206 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd w uzasadnionych przypadkach może odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części, w szczególności jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu.

Wójt wskazał, iż w dniu [...] grudnia 2021 r. wniosek skarżącej został rozpatrzony: wnioskodawczyni poproszona została o doprecyzowanie wniosku, tam gdzie organ nie posiada dokumentów wskazano, że ich nie posiada, w jednym przypadku poproszono aby doprecyzowano wniosek, a w sytuacji gdyby chodziło o faktury – wezwano o wskazanie szczególnego interesu publicznego. Wniosek jest więc rozpatrywany. Skoro przed wydaniem wyroku organ przestał być bezczynny, to przestała istnieć sprawa sądowoadministracyjna – rozumiana jako ustalenie, czy istnieje potrzeba zobowiązania organu do podjęcia nakazanych prawem aktów lub czynności - a co za tym idzie - postępowanie w tym zakresie stało się bezprzedmiotowe.

Wójt podał, iż w żaden sposób nie kwestionuje celowości informacji publicznej. Wskazał, że Urząd Gminy w C. jest małą gminą. Na co dzień zatrudnionych jest w nim 15 osób. Obecnie ze względu na COVID chorych jest kilku pracowników (w tym kilku kluczowych). Urząd gminy nie współpracuje z żadnym prawnikiem, radcą prawnym. Oczywistym jest, że organ stara się odpowiadać bezzwłocznie na wszystkie wnioski, w tym wnioski o udostępnienie informacji publicznej itp. Pracownik merytoryczny, który na co dzień je koordynuje - obecnie ciężko choruje, a osoba zastępująca przygotowywała sesje, które jak wiadomo, na końcu roku są wyjątkowo burzliwe.

Zaznaczył, że do błędu pracownika przyczyniła się sama wnioskodawczyni, bowiem pierwszy wniosek, który wpłynął do organu, dotyczył gminy C. B.. Tak więc pracownik uznał, widząc dwa wnioski od jednego podmiotu, o zbieżnej treści, wysłane w tym samym dniu, że zaszła pomyłka. Ponadto wnioskodawczyni w żaden sposób nie ponaglała organu co do załatwienia wniosku, jakkolwiek ma świadomość, że instytucja ponaglenia nie dotyczy wniosków złożonych w sprawach o udostępnienie informacji publicznej.

Organ wskazał dalej, że skarżąca, jak wynika z KRS, ma 75 lat. Powołana została do przedsiębiorstwa w maju tego 2021 r. Dotychczas w zarządzie spółki obecny był jej pełnomocnik. Sklep ten nazywa się "[...]". Z treści skargi wyraźnie wynika, iż chodzi o poszerzenie oferty sklepu. Przedsiębiorstwo zostało zarejestrowane w 2021 r. Sklep nie posiada żadnej strony internetowej. Zdaniem Wójta, wniosek był pisany przez pełnomocnika skarżącej, zwraca uwagę nieprecyzyjność użytych we wniosku zwrotów. Wydaje się "szef’ i "pełnomocnik" wnioskodawczyni wyraźnie używa zwrotów nieprecyzyjnych, a ponieważ nie chce występować samodzielnie jako wnioskujący, "wystawił" starszą osobę (skarżącą), by wobec niego nie wszczynać postępowań o etykę zawodową takich działań. Dlatego organ wnosi o stwierdzenie nadużycia dostępu do informacji publicznej. Nie wierzy bowiem w chęć rozszerzenia działalności i chęć pozyskania

informacji publicznej ale uważa, że to klasyczny przypadek nadużycia.

Jednocześnie Wójt przyznał, że powinien odpowiedzieć na wniosek, niestety pandemia COVID i natłok obowiązków spoczywających na 10 pracownikach spowodował stan opóźnienia. Wniósł o stwierdzenie, że działalność wnioskodawczyni nakierowana jest na mnożenie kosztów sądowych. W związku z tym nie ma mowy o dobru publicznym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Sprawa niniejsza została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329), zwanej dalej "p.p.s.a." Zgodnie z jego treścią, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, nie jest wymagane "wyczerpanie środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.

W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 2176 ze zm., zwanej dalej też w skrócie "ustawą", lub "u.d.i.p.") podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2 tego przepisu, obowiązane są do udostępnienia informacji publicznej wówczas, gdy są w jej posiadaniu. W przeciwnym przypadku obowiązek taki nie występuje, a dla uchylenia się od zarzutu bezczynności w tym przedmiocie wystarczające jest poinformowanie wnioskodawcy na piśmie o nieposiadaniu żądanej informacji. Jeśli organ posiada określoną informację publiczną, powinien rozpoznać wniosek na zasadach uregulowanych w ustawie. Zgodnie z art. 13 ust. 1 tej ustawy, udostępnianie informacji publicznej na wniosek powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 ustawy. Ustawa nie przewiduje żadnej szczególnej formy udzielenia informacji publicznej i jej udostępnienie jest czynnością materialno-techniczną. W art. 16 ust. 1 ustawy przewidziana została forma decyzji dla odmowy udostępnienia informacji publicznej oraz dla umorzenia postępowania w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Bezczynność podmiotu zobowiązanego do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej ma miejsce gdy organ, będąc w posiadaniu żądanej informacji publicznej, nie podejmuje stosownej czynności materialno-technicznej w postaci udzielenia tej informacji (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.) lub nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Natomiast w formie zwykłego pisma informuje się wnioskodawcę o tym, że podmiot nie jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznych, dana informacja nie jest informacją publiczną, organ lub podmiot zobowiązany informacją taką nie dysponuje, ze wskazaniem przyczyn takiego stanu rzeczy, czy też – że zachodzi sytuacja wskazana w art. 1 ust. 2 u.d.i.p., a więc że informacja publiczna podlega udostępnieniu na podstawie innych ustaw, które ten tryb odmiennie regulują (por. wyrok WSA w Olsztynie z 11 stycznia 2022 r., sygn. akt II SAB/Ol 166/21. LEX nr 3288449).

Złożenie skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej, zobowiązuje Sąd do ustalenia, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się skarżący, był obowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz, że żądana przez skarżącego informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność. W sprawie niniejszej jest bezsporne, że Wójt Gminy C. jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Wniosek skarżącej dotyczył udostępnienia informacji publicznej w zakresie zasobu użytkowanych przez organ artykułów piśmienniczych i biurowych w latach 2015-2021, w szczególności dokumentów zawierających informacje o: rokrocznym zapotrzebowaniu na poszczególne rodzaje artykułów; przetargach ogłaszanych i realizowanych przez podmiot w tym zakresie; umowach zawieranych na dostawy tych produktów; cenach zakupionych towarów lub środków na nie przeznaczonych, a także dokumentów zawierających informacje o tożsamym znaczeniu i zakresie.

Nie budzi wątpliwości, że wniosek z [...] listopada 2021 r. dotyczył informacji publicznej. Stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w tej ustawie. Jest nią każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne a także inne podmioty, które tę władzę realizują, bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, w zakresie ich kompetencji. W art. 6 ust. 1 ustawy ustawodawca wymienił rodzaje spraw, jakich mogą dotyczyć informacje publiczne. Z treści art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f) ustawy wynika, że informacją publiczną podlegającą udostępnieniu jest informacja o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy, w tym majątku, którym dysponują. W myśl zaś art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a) ustawy informacją publiczną jest informacja o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych.

Odpowiedź na wniosek została udzielona po upływie 14-dniowego terminu, pismem z dnia [...] grudnia 2021r. Bez wątpienia więc organ naruszył termin z art. 13 ust. 1 u.d.i.p.

We wskazanym piśmie, udzielając odpowiedzi co do dokumentów zawierających informacje o rokrocznym zapotrzebowaniu na poszczególne rodzaje artykułów organ napisał: "zakupy odbywają się na bieżąco według zapotrzebowania pracowników". Odpowiedź ta jest lakoniczna i nie wynika z niej, jakie jest (w skali każdego roku spośród wskazanych) ilościowe zapotrzebowanie na poszczególne rodzaje artykułów piśmienniczych i biurowych.

W zakresie punktu 2, tj. żądania dokumentów zawierających informacje o przetargach ogłaszanych i realizowanych przez podmiot w tym zakresie, organ udzielił następującej odpowiedzi: proszę o doprecyzowanie, w terminie 14 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia, jakich dokumentów domaga się skarżąca, z pytania wynika bowiem, że nie chodzi o umowy, ale nie wskazuje ona, czy chodzi o jakieś protokoły, informacje o zamówieniu etc.

W zakresie pkt 3 wniosku Wójt wskazał, że nie do końca rozumie, o które dokumenty chodzi. Wezwał zatem skarżącą o doprecyzowanie wniosku w terminie 14 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Wskazał także, iż na dzień udzielenia odpowiedzi przyjęto, że chodzi o faktury VAT. W związku z powyższym wyjaśnił, iż nie posiada ich w formie skanów, natomiast przeskanowanie takiej ilości dokumentów, które są i w archiwum i częściowo usunięte (te z 2015 r.) wymaga większego zaangażowania pracowników (na co dzień urząd zatrudnia 15 pracowników), a obecnie kilku z nich dość ciężko choruje. W związku z powyższym zaangażowanie w obsługę będzie znaczne w sytuacji, gdyby rzeczywiście o to chodziło. W związku z tą okolicznością Wójt wezwał skarżącą do wykazania szczególnego interesu publicznego w uzyskaniu tej informacji. Organ nie odniósł się do pytania 4.

Odnosząc się do pkt 5 wniosku organ stwierdził, że pytanie to jest nieprecyzyjne, w związku z czym wezwał wnioskodawczynię do jego doprecyzowania w terminie 14 dni pod rygorem pozostawienia bez rozpatrzenia.

Przechodząc do uzasadnienia wydanego w niniejszej sprawie wyroku konieczne jest zaznaczenie, że sądy administracyjne konsekwentnie przyjmują, iż udzielenie informacji innej, niż oczekiwana przez wnioskodawcę, tak samo jak udzielenie informacji niepełnej, wymijającej lub nieadekwatnej do treści wniosku, stanowi o bezczynności podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, do którego skierowano wniosek o jej udostępnienie, co niewątpliwie narusza przepis art. 13 ust. 1 ustawy (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w sprawie II SAB/Gd 157/21 oraz powołane w nim wyroki NSA z 20 lutego 2013 r., sygn. akt I OSK 2569/12 oraz z 10 marca 2017 r., sygn. akt I OSK 13/16). W przypadku żądania dotyczącego dokumentów odnoszących się do zapotrzebowania i wydatkowania środków na artykuły biurowe i piśmiennicze, konieczne dla prawidłowego funkcjonowania urzędu, organ winien udostępnić faktury i rachunki oraz inne dokumenty, będące w jego posiadaniu.

Podsumowując, w sprawie spełniony został zakres podmiotowy i przedmiotowy ustawy, wniosek skarżącej podlegał rozpoznaniu w trybie przewidzianym przepisami ww. ustawy o dostępie do informacji publicznej. Obowiązkiem Wójta było udostępnienie skarżącej żądanej informacji bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku (art. 13 ust. 1), ewentualnie udzielenie wyjaśnień, o których mowa w art. 13 ust. 2 i art. 14 ust. 2 ustawy, bądź też wydanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej (art. 16 ust. 1).

Wobec zaniechania organu udostępnienia dokumentów wskazanych we wniosku (ewentualnie wydania decyzji o odmowie udostępnienia żądanych informacji publicznych, lub jednoznacznego wykazania, że żądane informacje nie są informacją publiczną) Sąd uznał, że organ dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku skarżącej. Dlatego w punkcie 1 wyroku Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 2 p.p.s.a., zobowiązał Wójta do rozpoznania wniosku z [...] listopada 2021 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i § 1a a contrario p.p.s.a., orzekł w punkcie 2 wyroku, że stwierdzona bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W odpowiedzi na skargę, opóźnienie w załatwieniu wniosku zostało przekonująco usprawiedliwione sytuacją personalną w organie, zatrudniającym zaledwie 15 osób, które w dodatku w czasie na udzielenie odpowiedzi przebywały na zwolnieniach lekarskich w związku z pandemią COVID.

O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie 3 wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a., uwzględniając wysokość uiszczonego wpisu od skargi (100 zł).

Sąd nie zaliczył do kosztów postępowania wysokości wynagrodzenia pełnomocnika skarżącej, będącego adwokatem (§ 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.).

Zgodnie z art. 206 p.p.s.a., sąd w uzasadnionych przypadkach może odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części.

Wniosek o udostępnienie informacji publicznej, kontrolowany w sprawie niniejszej, jest identyczny z bardzo wieloma wnioskami, złożonymi w tej samej dacie do wielu gmin w całym kraju, co Sąd ustalił z urzędu. W efekcie więc (ten sam) pełnomocnik skarżącej sporządził 1 wniosek (o udzielenie informacji publicznej), rozsyłając go wiadomością e-mail do wielu podmiotów, a jeżeli nie uzyskał odpowiedzi w terminie- po sporządzeniu 1 wzoru identycznie brzmiącej skargi, skierował ją do różnych Wojewódzkich Sądów Administracyjnych (np. w Gdańsku sprawa III SAB/Gd 157/21, w Szczecinie II SAB/Sz 206/21, w Gorzowie Wielkopolskim II SAB/Go 252/21, w Łodzi II SAB/Łd 230/21, w Lublinie II SAB/Lu 136/21, w Białymstoku II SAB/Bk 1/22, w Olsztynie II SAB/Ol 181/21, w Kielcach II SAB/Ke 165/21). Czynności te nie wygenerowały po jego stronie żadnych wysiłków intelektualnych ani innych. Dlatego brak było podstaw do zasądzenia na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego.

Sporządzenie skargi o charakterze szablonowym, wykorzystywanym w przedmiotowo tożsamych lub zbliżonych sprawach, uzasadnia zastosowanie art. 206 p.p.s.a. w zakresie miarkowania wynagrodzenia zawodowego pełnomocnika. Nie zmienia tego okoliczność, że pełnomocnik sporządził w niniejszej sprawie replikę do odpowiedzi na pozew datowaną na [...] stycznia 2022r. oraz "replikę do dupliki" z dnia [...] stycznia 2022r., pisma te zawierają podobną argumentację.

Z tej przyczyny Sąd nie uwzględnił wniosku pełnomocnika o zwrot kosztów udzielonego przez niego zastępstwa procesowego mając dodatkowo na uwadze, że ów profesjonalny pełnomocnik działał właściwie we własnej sprawie, gdyż sklep, o który chodziło w skardze, jest prowadzony przez niego, co ustalił i wykazał organ w odpowiedzi na skargę. Pełnomocnik profesjonalny występuje więc w podwójnej roli: jako adwokat oraz prowadzący sklep, kierujący wnioski o udzielenie tożsamej informacji publicznej do różnych organów na terenie całego kraju; nie może więc domagać się ("dodatkowego") wynagrodzenia, które ma mu służyć jednocześnie do prowadzenia działalności gospodarczej (sklepu) i generować przychód z działalności adwokackiej.