Postanowienie NSA, sygn. akt I GSK 1538/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Stanisław Gronowski po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku R. R. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej R. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we G. z dnia 16 lipca 2012 r., sygn. akt III SA/GL 215/12 na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

UZASADNINIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. wyrokiem z dnia 16 lipca 2012 r., sygn. akt III SA/Gl 215/12, oddalił skargę R. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] listopada 2011 r. w przedmiocie podatku akcyzowego

Skargą kasacyjną R. R. zaskarżył powyższy wyrok w całości, wnosząc między innymi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że naliczona przez organy celne akcyza w świetle okoliczności przytoczonych w skardze kasacyjnej jest niezasadna. W przypadku braku wstrzymania wykonalności zaskarżonej decyzji, podatek zostanie wyegzekwowany przez organ administracyjny. Na skutek ewentualnej zmiany treści decyzji skarżący zmuszony będzie do dochodzenia zwrotu uiszczonych należności, co będzie się wiązało ze zbędnymi formalnościami i kosztami.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) precyzyjnie określa przesłanki dopuszczające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy – w tej kwestii stanowisko orzecznictwa i doktryny jest zgodne i niezmienne (por. postanowienie NSA z dni 27 lutego 2012 r., sygn. akt II FZ 140/12, postanowienie NSA z dnia 25 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OZ 692/11, postanowienie NSA z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 1116/10, postanowienie NSA z dnia 6 listopada II OZ 975/09, postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2012 r., sygn. akt II GZ 132/12; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz., Zakamycze 2005, s. 168, Tarno J.P., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis 2010, s. 207). Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie konkretnych okoliczności, które pozwolą dopiero żądać oceny, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Okolicznościami takimi mogą być m.in. wykazanie dochodu skarżącego czy przedstawienie rozliczenia rocznego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał, aby zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku nie powołano żadnych okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek przemawiających za zastosowaniem w rozpoznawanej sprawie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji. Żądanie wstrzymania wykonania decyzji bez wskazania konkretnych okoliczności i dowodów na potwierdzenie istnienia przesłanek uzasadniających takie żądanie należy, wskutek dokonanej wyżej wykładni art. 61 § 3 p.p.s.a., uznać za niewystarczające. Odwołanie się do rzekomo błędnej decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego na tym etapie sprawy sądowoadministracyjnej jest niecelowe i przedwczesne, bowiem zasadność zarzutów skargi kasacyjnej może zostać poddana ocenie wyłącznie przy jej merytorycznym rozpoznaniu.

Na marginesie zauważyć należy, iż każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Funkcję ochrony ma również prawna możliwość zmiany lub uchylenia przez sąd w każdym czasie, z urzędu lub na żądanie skarżącego, własnego postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania aktu, w sytuacji wykazania zmiany okoliczności, które warunkowały jego podjęcie.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.