Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 219/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2014-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 12
journal: Dz.U. 2013 poz 727
law: Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne - tekst jednolity
journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1 art. 12 ust. 2, art. 20 ust. 1, art. 69 ust. 2, art. 70 ust. 1
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal,, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak (sprawozdawca), Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Bałaban, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 27 listopada 2014 r. sprawy ze skargi E. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty cła podlegającej retrospektywnemu zaksięgowaniu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do sądu decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r., znak: [...], Dyrektor Izby Celnej w B. P., po rozpatrzeniu odwołania spółki E. sp. z o.o. z siedzibą w R., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. P. z dnia [...] października 2013 r., znak: [...], w sprawie określenia kwoty cła podlegającej retrospektywnemu zaksięgowaniu.

Decyzja została wydana w następującym stanie sprawy:

W dniu 26 listopada 2012 r. w Oddziale Celnym w M. objęto procedurą dopuszczenia do obrotu według dokumentu SAD Nr [...] towar w postaci pelletu z łuski owsa. Towar został zakwalifikowany do kodu Taric 1213 00 00 90 ze stawką celną erga omnes w wysokości 0%.

W trakcie kontroli powyższego zgłoszenia dokonano analizy przedłożonych przez skarżącą dokumentów oraz pobrano, a następnie zbadano próbkę powyższego towaru. Wobec powstałych wątpliwości co do prawidłowości zadeklarowanego przez importera kodu Taric, Naczelnik Urzędu Celnego w B. P. wszczął postępowanie celne w sprawie ustalenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej, stawki celnej oraz kwoty należności wynikających z niezaksięgowanej kwoty długu celnego.

Decyzją z dnia [...] października 2013 r. organ I instancji zaklasyfikował importowany towar do kodu Taric 2302 40 10 00 ze stawką celną w wysokości 44 Euro/1000 kg i określił niezaksięgowaną kwotę należności wynikającą z długu celnego podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 5.221,00 zł.

W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca zarzuciła wadliwe ustalenie stanu faktycznego sprawy i przyjętą przez organ klasyfikację taryfową spornego towaru. W ocenie skarżącej, towar powinien zostać zaklasyfikowany do kodu 1213 00 00 90.

W odwołaniu od decyzji spółka zakwestionowała stanowisko organu co do klasyfikacji celnej towaru. Z uwagi na proces produkcyjny pozyskiwania pelletu z łuski owsa poprzez obłuskiwanie ziaren oraz przeznaczenie produktu na opał jako biomasa, co potwierdza zakup spornego towaru do Elektrowni O., towar powinien być klasyfikowany do zadeklarowanej pozycji 1213, ewentualnie mógłby być klasyfikowany również w ramach działu 14 Nomenklatury Scalonej.

Po rozpatrzeniu odwołania spółki Dyrektor Izby Celnej w B. P. decyzją z [...] grudnia 2013 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że kwestią sporną jest ustalenie prawidłowej klasyfikacji importowanego towaru. W grę wchodzą trzy kody taryfy celnej – po pierwsze zadeklarowany w zgłoszeniu celnym kod 1213 00 00 90, po drugie, przyjęty przez organ I instancji kod 2302 40 10 00, po trzecie wskazany w odwołaniu (jako potencjalnie możliwy do zastosowania) kod 1404 90 00 00.

Pierwszy z tych kodów obejmuje z brzmienia: Słomę i plewy zbóż, niepreparowane, nawet siekane, mielone, prasowane lub w formie granulek, - Pozostałe. Drugi obejmuje: Otręby, śrutę i inne pozostałości odsiewu, przemiału lub innej obróbki zbóż i roślin strączkowych, nawet granulowane, - Z pozostałych zbóż, - - Pozostałe, W których zawartość skrobi nie przekracza 28 % masy i w których część przechodząca przez sito, o wymiarze oczek 0,2 mm, nie przekracza 10 % masy lub, alternatywnie, ta część, która przechodzi przez takie sito, zawiera po spopieleniu w przeliczeniu na suchy produkt 1,5 % masy lub więcej popiołu. Trzeci wreszcie z przywoływanych kodów obejmuje: Produkty pochodzenia roślinnego, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, - Pozostałe.

Organ powołał się na załączony do zgłoszenia celnego certyfikat producenta nr [...] z dnia 22.11.2012 r., w którym towar został określony jako uboczny produkt paszowy, granulowany (mieszanina łuski owsa 90 %, mączki, śrutowanego, drobnego ziarna) odpowiadający białoruskim normom i wymaganiom technicznym dotyczących pasz i dodatków paszowych TU BY 400010980.002-2009 i TP 2010/025/BY. Produkt uzyskiwany jest w następującym procesie technologicznym: (1) w procesie suszenia ziarna następuje oddzielenie pyłu i puchu; (2) w procesie wytwarzania płatków owsianych i kaszy owsianej przy łuszczeniu ziarna owsa pozyskiwana jest łuska; (3) łuska owsa, pył i puch podawane są transportem pneumatycznym do zbiornika; (4) zasypana masa do zbiornika podlega zważeniu; (5) mączka uzyskana w procesie cięcia ziarna i kaszy, o objętości 10% masy łuski i pyłu podawana jest do tego samego zbiornika, do którego zasypana została łuska. Przy produkcji granulatu z łuski owsa mączka stanowi substancję sklejającą; (6) zasypana do zbiornika masa podlega wymieszaniu; (7) wymieszana masa podlega obróbce hydrotermicznej pod ciśnieniem 0,4 MPa; (8) zaparzona mieszanka podawana jest do granulatora celem zgranulowania; (9) otrzymane granule podawane są do urządzenia schładzającego i poddawane są schłodzeniu; (10) po schłodzeniu granulat transportem pneumatycznym podawany jest do zbiornika stanowiącego opakowanie wysyłkowe w celu dalszego załadunku na wagony kolejowe.

W wyniku przeprowadzonych badań pobranych próbek towaru stwierdzono zawartość skrobi w wysokości 22,8% (m/m) wg. metody polarymetrycznej Ewersa, zawartość popiołu wynosi 2,5% (m/m) zaś zawartość frakcji przechodzącej przez sito o wielkości oczka 0,2 mm wynosi 5,9% wag. Pod mikroskopem widoczna ataktosteliczna budowa łodyg i łusek (wiązki przewodzące rozrzucone na całym przekroju) charakterystyczne dla rodziny Gramineae (Trawy), do której należą zboża takie jak: m.in. owies, żyto, pszenica, jęczmień i inne. Stwierdzono obecność nielicznych ziaren skrobi owsianej, nie stwierdzono obecności materiału innego pochodzenia. (Sprawozdanie z badań nr [...] z dnia 19.12.2012 r.).

Z uwagi na fakt, iż produkt uzyskiwany jest w procesie obłuskiwania ziaren owsa organ analizował także możliwość zakwalifikowania towaru do działu 11 Wspólnej Taryfy Celnej, uznał jednak, że towar nie spełnia kryteriów określonych w uwadze 2(A) do tego działu. Zgodnie z jej treścią produkty z przemiału zbóż wymienionych w poniższej tabeli objęte są niniejszym działem, jeżeli mają one, w przeliczeniu na masę suchego produktu: (a) zawartość skrobi (oznaczonej według zmodyfikowanej metody polarymetrycznej Ewersa) przekraczającą tę, podaną w kolumnie 2; oraz (b) zawartość popiołu (po odjęciu dowolnego dodanego minerału) nieprzekraczającą tej, podanej w kolumnie 3.

W przeciwnym razie objęte są one pozycją 2302. Jednakże zarodki zbóż, całe, miażdżone, płatkowane lub mielone, są zawsze klasyfikowane do pozycji 1104.

W przypadku owsa określona w tabeli została zawartość skrobi na poziomie 45 % a zawartość popiołu na poziomie 5%.

Powołane wyniki badań wskazują, że importowany towar nie spełnia tych wymogów, zatem w myśl dalszej części tej uwagi towar winien być klasyfikowany w pozycji 2302. Klasyfikacja taka jest zgodna z regułą 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, uwagą 2A do działu 11 WTC oraz notami wyjaśniającymi do pozycji 2302. W notach wyjaśniających do pozycji 2302 część B) Pozostałości z przesiewu lub innej obróbki ziarna zbóż w pkt 3) wskazano, iż kategoria ta obejmuje pozostałości otrzymane w wyniku obłuskiwania, oczyszczania, płatkowania, polerowania, krojenia lub śrutowania ziarna zbóż.

Dla powyższego kodu Taric przyporządkowana została stawka celna w wysokości 44 Euro za 1.000 kg.

Organ nie zgodził się z argumentacją strony powołującej się na możliwość zaklasyfikowania towaru do pozycji 1404 Wspólnej Taryfy Celnej. Pozycja ta obejmuje z brzmienia produkty pochodzenia roślinnego, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, zaś importowany towar jest produktem obłuskiwania owsa, który mieści się w brzmieniu pozycji otręby, śruta i inne pozostałości odsiewu, przemiału lub innej obróbki zbóż i roślin strączkowych, nawet granulowane. Skoro produkt ten występuję z brzmienia w innej pozycji więc nie może być objęty pozycją produkty pochodzenia roślinnego, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone.

Organ powołał się również na Wiążącą Informację Taryfową nr [...], wydaną w dniu [...].06.2011 r. przez Dyrektora Izby Celnej w W. Wiążącej, dla produktu w postaci łusek zbożowych otrzymanych w procesie obłuskiwania ziaren owsa. Łuski przeznaczone do speletowania, wykorzystywane jako biomasa na opał. Powołany WIT potwierdza, iż produkt otrzymany w procesie obłuskiwania ziaren owsa należy klasyfikować do kodu 2302 40 10 00.

Organ podkreślił także, że strona nie rozróżnia procesu młócenia zboża od łuszczenia ziarna uznając je za równoważne procesy, co jest błędem. Proces łuszczenia ziarna jest procesem, który można przeprowadzić po dokonaniu młócenia zboża. Plewy uzyskiwane w trackie młócenia są klasyfikowane do pozycji 1213, jednakże wyroby otrzymywane w dalszych procesach obróbki ziarna zbóż nie są uznawane, w myśl taryfy celnej, za plewy zbóż, które winny być klasyfikowane w pozycji 1213. Ponadto Strona dokonuje błędnej interpretacji brzmienia pozycji 1213 - "Słoma i plewy zbóż, niepreparowane, nawet siekane, mielone, prasowane lub w formie granulek" wskazując, iż pellet wykonany jest z niepreparowanych plew zbóż otrzymanych w czasie młócenia zbóż i jego siekania. Nie można traktować mączki jako środka wiążącego w rozumieniu noty, gdyż jest to plewa zboża powstała w trakcie jego siekania. Stanowisko to jest niewłaściwe, bowiem należy rozróżnić siekanie słomy i plew od siekania ziarna, które należy zaliczyć do innej obróbki zbóż. Zgodnie z brzmieniem pozycji 1213 taryfy celnej, w pozycji tej klasyfikuje się słomę i plewy ze zbóż w stanie niepreparowanym, czyli takie, jakie otrzymuje się w czasie młócenia zbóż. W pozycji tej klasyfikuje się również ww. słomę i plewy ze zbóż siekane, mielone lub prasowane, względnie w postaci granulek. Nie oznacza to jednak, iż w pozycji tej klasyfikowane są pozostałości po siekaniu zbóż, gdyż właściwą dla nich pozycją jest pozycja 2302, w której klasyfikowane są otręby, śruta i inne pozostałości odsiewu, przemiału lub innej obróbki zbóż i roślin strączkowych, nawet granulowane.

W skardze do sądu administracyjnego spółka E. podniosła zarzuty naruszenia przepisów postępowania celnego poprzez działanie w sposób podważający zaufanie do organów administracyjnych i rozstrzyganie wątpliwości na niekorzyść skarżącej. Zarzuciła również niewyjaśnienie w uzasadnieniu, z jakich przyczyn organ dał wiarę przeprowadzonym badaniom próbek towaru, mimo że strona kwestionowała ich poprawność. Spółka podniosła także zarzut niewłaściwej klasyfikacji celnej towaru i w konsekwencji wadliwe ustalenie długu celnego oraz określenie niezaksięgowanej kwoty wynikającej z tego długu.

W uzasadnieniu skarżąca powołała się na opis procesu technologicznego, z którego wynika, że łuski zbożowe otrzymywane są w procesie obłuskiwania ziaren owsa. Łuski te, przeznaczone do spelletowania, wykorzystywane są jako biomasa na opał. Prawidłowa jest zatem przyjęta przez skarżącą klasyfikacja do kodu 1213 0000 90, jako: "słoma i plewy zbóż, niepreparowane, nawet siekane, mielone, prasowane lub w formie granulek, pozostałe". Pellet w całości wykonany jest z niepreparowanych plew zbóż otrzymanych w czasie młócenia zbóż i ich siekania. Jest to plewa zboża powstała w trakcie jego siekania. Odpowiada to notom wyjaśniającym do pozycji 1213, Mączka stosowana przy produkcji pelletu nie jest środkiem wiążącym, choć ze względu na swe właściwości pełni funkcję spoiwa.

Nie do przyjęcia jest kwalifikowanie importowanego towaru do pozycji 2302, gdyż jak wskazał organ importowany towar kwalifikuje się jako pozostałość z przemiału owsa.

Organy celne zbagatelizowały i nie odniosły się do dołączonych do zgłoszenia wyników badań, w których stwierdzono zawartość skrobi w wysokości 44,8% wg metody polametrycznej, zawartość popiołu nierozpuszczalnego w 10% HCl wynosi 0,92%, a zawartość frakcji przechodzącej przez sito o wielkości oczka 0,2 mm wynosi 0,92 %. W drugim badaniu stwierdzono przesiew przez sito 1,25 mm w wysokości 13,37% oraz popiół w stanie analitycznym w wysokości 2,765 m/m. Organy nie podjęły nawet próby wyjaśnienia rozbieżności między wynikami przeprowadzonych badań laboratoryjnych. Okoliczność ta ma duże znaczenie dla sprawy, gdyż w obu przypadkach pellet pochodził od tego samego producenta i uzyskany został w tym samym procesie technologiczny, Rozbieżność o ponad 20% wyników zawartości skrobi w badanym materiale stawia pod znakiem zapytania prawidłowość i rzetelność przeprowadzonych badań. Gdyby przyjąć prawidłowość przedstawionych przez skarżącą badań nie można byłoby zakwalifikować pelletu do pozycji 2302.

W ocenie spółki, z racji pochodzenia produktu (w 100% roślinny) i jego przeznaczenia (opał) możliwe jest zakwalifikowanie pelletu do działu 14 WTC. Spółka powołała się na szereg wiążących informacji taryfowych, w których kwalifikowano pellety opałowe do kody 1404 90.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Stosownie do art. 20 ust. 1 WKC, w przypadku powstania długu celnego wymagane zgodnie z prawem należności określane są na podstawie Taryf Celnych Wspólnot Europejskich.

Z uwagi na datę dokonania zgłoszenia celnego (26 listopada 2012 r.), organy prawidłowo zastosowały przepisy rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 7 września 1987 r, str. 1 ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie Wydanie Specjalne, Rozdział 2, Tom 2, str. 382), w brzmieniu określonym przez rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1006/2011 z dnia 27 września 2011 r. zmieniające załącznik nr I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 282 z dnia 28 października 2011 r.).

Przy klasyfikacji taryfowej towaru, należy uwzględniać ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS), które są zamieszczone na początku taryfy celnej oraz uwagi do poszczególnych sekcji i działów.

Klasyfikacja na potrzeby poboru cła została ustalona w oparciu o System Zharmonizowany, z uwzględnieniem Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego. Noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Określania i Kodowania Towarów, łącznie z tekstem Not wyjaśniających do podpozycji określających zakres i zawartość niektórych podpozycji Systemu Zharmonizowanego opublikowano w Zarządzeniu do obwieszenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M.P. Nr 86, poz. 880).

Wyjaśnienia mają formę obwieszczenia i w związku z tym nie stanowią źródła powszechnie obowiązującego prawa. Jednak ów akt ma istotne znaczenie dla wykładni Taryfy celnej i jej jednolitej interpretacji. Trzeba bowiem zauważyć, że z upoważnienia zawartego w art. 12 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. z 2013 r., poz. 727 ze zm.) wynika, iż wyjaśnienia do Taryfy celnej powinny obejmować w szczególności noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towaru (HS) oraz opinie klasyfikacyjne i decyzje Komitetu Systemu Zharmonizowanego. Powyższy pogląd jest ugruntowany w orzecznictwie.

W zgłoszeniu celnym zaklasyfikowano importowane towary jako pellet z łuski owsa (pole 31) i przyporządkowano je (pole 33) do kodu CN/TARIC 1213 00 00 90 (słoma; plewy zbóż, niepreparowane, nawet siekane, mielone, prasowane, lub w formie granulek) ze stawką celną 0%.

Zdaniem organów, owe towary powinny być zaklasyfikowane do kodu CN/TARIC 2302 40 10 00, jako "otręby, śruta i inne pozostałości odsiewu, przemiału lub innej obróbki zbóż i roślin strączkowych, nawet granulowane; z pozostałych zbóż; pozostałe; w których zawartość skrobi nie przekracza 28 % masy i w których część przechodząca przez sito, o wymiarze oczek 0,2 mm, nie przekracza 10 % masy (...)", ze stawką celną 44 €/1000 kg.

W badanej sprawie organ celny przeprowadził częściową rewizję towarów, połączoną z pobraniem próbek. O terminie i miejscu tych czynności zgłaszający został powiadomiony, a jego przedstawiciel uczestniczył w nich, potwierdzając pobór próbki reprezentatywnej (protokół – k. 3 akt administracyjnych).

W tych okolicznościach uznać należy, że częściowa rewizja została przeprowadzona prawidłowo, a pobrane próbki były reprezentatywne dla całej partii zgłoszonych towarów (art. 70 ust. 1 WKC). Procedura pobrania próbek czyniła zadość wymogom określonym w art. 69 ust. 2 WKC.

Zasadniczym dowodem, na podstawie którego organy dokonały klasyfikacji towaru był opis procesu technologicznego produkcji granulatu z łuski owsa, podany przez białoruskiego producenta. Polegał on na tym, że w procesie suszenia ziarna dokonuje się oddzielenie pyłu i puchu, natomiast w procesie wytwarzania płatków

i kaszy owsianej, przy łuszczeniu ziarna owsa pozyskiwana jest łuska.

Łuska, pył i puch podawane są do zbiornika. Do tych składników dodawana jest mączka uzyskana w procesie cięcia odpadów ziarna (należy zauważyć, że w dwóch poświadczonych tłumaczeniach z języka rosyjskiego opisu procesu technologicznego podano odmienne wartości procentowe mączki – 3% lub 10 %, k. 20 i 56). Przy produkcji granulatu z łuski owsa, mączka stanowi substancję sklejającą. Zasypana do zbiornika masa podlega wysuszeniu i obróbce hydrotermicznej. Następnie zaparzona mieszanka podawana jest do granulatora, celem zgranulowania. Otrzymane granule podawane są do urządzenia schładzającego i podlegają schłodzeniu.

Pobrane w dniu 26 listopada 2012 r. próbki towarów zostały poddane badaniom w Laboratorium Celnym Izby Celnej w B. Badania te wykazały m. in, że zawartość skrobi metodą polarymetryczną Ewersa wynosi 24,4% m/m, zaś zawartość popiołu w próbce wynosi 2,5% m/m.

W świetle tych dowodów, za nieprawidłową należy uznać klasyfikację towarów dokonaną w zgłoszeniu celnym.

Pozycja 1213 obejmuje – słomę i plewy zbóż, niepreparowane, nawet siekane, mielone, prasowane, lub w formie granulek. W myśl not wyjaśniających – pozycja 1213 jest ograniczona do słomy i plew zbóż w stanie niepreparowanym, czyli takich, jakie otrzymywane są w czasie młócenia, lub siekanych, mielonych lub prasowanych, względnie w postaci granulek (...).

Charakterystyka procesu technologicznego importowanego pelletu nie daje podstaw do stwierdzenia, aby został on wyprodukowany ze słomy lub z plew owsianych otrzymanych przy młóceniu.

Zgodnie z definicją rzeczownika "plewa" podaną w Uniwersalnym Słowniku Języka Polskiego (Tom P-Ś, Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., Warszawa 2003, s. 172), pod tym pojęciem należy rozumieć "odpadki powstałe przy młóceniu

i czyszczeniu dojrzałych roślin, zwłaszcza zbóż, zawierające plewki i ości kłosów, łuszczki używane jako pasza objętościowa o małej wartości pokarmowej".

Jeśli chodzi o składniki wykorzystane do produkcji pelletu, który stanowił przedmiot zgłoszenia celnego, to na pewno nie były nim plewy, które są zasadniczym produktem ubocznym (odpadkiem) w procesie młócenia zboża. Z zastosowanego przez producenta procesu technologicznego wynika, że proces pozyskiwania pelletu przeprowadza się już po wymłóceniu i pozyskaniu zboża. Zasadnicze składniki produktu finalnego (pelletu) stanowią pył i puch uzyskane w trakcie suszenia ziarna i łuska powstała przy łuszczeniu ziarna.

Łuszczenie w przemyśle zbożowym "(...) polega na obróbce powierzchniowej ziarna na sucho, prowadzącej do usunięcia zanieczyszczeń mineralnych oraz oddzielenia zewnętrznej warstwy łuski, bródki i zarodka" (M. Dłużewski, A. Dłużewska, "Technologia żywności. Podręcznik dla technikum, część 2", s. 32 dostępny w Google Books).

Trafnie zatem organy celne uznały, że klasyfikacja towarów do pozycji 1213 CN/TARIC dokonana w zgłoszeniu celnym była nieprawidłowa.

Noty wyjaśniające do pozycji 2302 wskazują, że zaliczono do niej szereg produktów wyszczególnionych w części (A), (B), (C). Prawidłowo organy celne przyjęły, że przedmiotowe towary stanowią "Pozostałości z przesiewu lub innej obróbki ziarna zbóż(...). Pozostałości otrzymane w wyniku obłuskiwania, oczyszczania, płatkowania, polerowania, krojenia lub śrutowania ziarna zbóż", a zatem objęte są wymaganiami uwag do pozycji 2302, część (B), pkt 3.

W uwagach do pozycji 2302 jednoznacznie stwierdzono (str. 231), że łuski zbożowe, otrzymywane z młócenia zbóż (czyli plewy), klasyfikowane są do pozycji 1213.

Ponieważ importowany pellet uzyskany został w wyniku obłuskiwania ziaren owsa, w zaskarżonej decyzji zasadnie przeanalizowano Uwagi do działu 11 Wspólnej Taryfy Celnej (Produkty przemysłu młynarskiego; słód; skrobie; inulina; gluten pszenny).

Zgodnie z brzmieniem Uwagi 2(A), produkty, które nie spełniają warunków przewidzianych pod lit. a) i b) tj., w których zawartość procentowa skrobi w przeliczeniu na suchy produkt (oznaczonej w/g metody polarymetrycznej Ewersa) jest mniejsza niż 45% oraz zawartość popiołu jest równa lub mniejsza niż 5%, powinny zostać zakwalifikowane do pozycji 2302.

Skoro wyniki badań towarów objętych zgłoszeniem celnym wykazały, że zawartość skrobi w/g metody polarymetrycznej Ewersa wyniosła 24,4% m/m, zaś zawartość popiołu w próbce wyniosła 2,5%, to nie ulega wątpliwości, że pellet powinien być zaklasyfikowany do pozycji 2302.

Wbrew stanowisku skarżącej, towary objęte zgłoszeniem celny nie mogą zostać zaklasyfikowane do działu 14, który obejmuje materiały roślinne do wyplatania; produkty pochodzenia roślinnego, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone. Wskazana przez stronę pozycja 1404 Wspólnej Taryfy Celnej obejmuje z brzmienia produkty pochodzenia roślinnego, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone. Importowany pellet stanowi zaś produkt obłuskiwania owsa, który mieści się w brzmieniu pozycji: otręby, śruta i inne pozostałości odsiewu, przemiału lub innej obróbki zbóż i roślin strączkowych, nawet granulowane. Ponieważ produkt ten występuje z brzmienia w innej pozycji, to nie może być objęty pozycją "produkty pochodzenia roślinnego, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone".

Odnosząc się do przywołanych przez stronę wiążących informacji taryfowych (WIT) zauważyć należy, że zostały one wydane na pellet uzyskany z innych produktów roślinnych niż zboża, a mianowicie: z łupin słonecznika, z łupin orzechów laskowych, z łodyg malwy pensylwańskiej, z pokruszonych skorup orzecha kokosowego oraz ze zdrewniałych części palm kokosowych.

Trzeba mieć natomiast na uwadze, że w dniu [...] czerwca 2011 r. Dyrektor Izby Celnej w W. wydał wiążącą informację taryfową nr [...] dla produktu w postaci łusek zbożowych otrzymanych w procesie obłuskiwania ziaren owsa. W świetle art. 12 ust. 2 WKC, wiążąca informacja taryfowa zobowiązuje organy celne wobec osoby, na którą wystawiono informację jedynie w zakresie klasyfikacji taryfowej, w odniesieniu do towarów, dla których formalności celne zostały dokonane po dniu, w którym informacja została przez nie wydana. Niemniej jednak, w/w WIT potwierdza prawidłowość klasyfikacji towarów dokonaną przez organy celne w przedmiotowej sprawie.

Nieprawdziwy jest zarzut strony, że do zgłoszenia celnego dołączono sprawozdanie z badań [...] z dnia 6 grudnia 2012 r. Analiza akt administracyjnych nie potwierdza powyższego, abstrahując już od faktu, że owo zgłoszenie celne nastąpiło dużo wcześniej (w dniu 26 listopada 2012 r.), niż przywołane sprawozdanie z badań.

W piśmie z dnia 11 października 2013 r. (k. 50 akt administracyjnych) strona rzeczywiście zasygnalizowała istnienie ekspertyzy wykonanej przez S. [...] Sp. z o.o. (raport nr [...] z dnia 29 listopada 2012 r.), której wyniki różnią się od wyników przedstawionych w sprawozdaniu Laboratorium Celnego Izby Celnej w B. Tym niemniej zauważyć należy, że strona owej ekspertyzy nie dołączyła do akt niniejszego postępowania, a poza tym z treści pisma wynika, że próbka towaru poddana badaniom została pobrana z wagonu [...], a zatem dotyczy innych towarów i innego postępowania ([...]).

Każdy towar objęty odrębnymi zgłoszeniami celnymi ma indywidualne właściwości i powinien być odmiennie zbadany, a następnie zataryfikowany. Notabene, jak wynika ze sprawozdania z badań [...] (akta administracyjne w sprawie III SA/Lu 220/14), owym badaniom przypisano status N, zaś z przypisu na dole sprawozdania wynika, że nie są one objęte zakresem akredytacji.

Strona w toku postępowania nie przedstawiła żadnych rzeczowych argumentów, podważających wyniki badań uzyskanych przez Laboratorium Celne Izby Celnej w B., które posiada odpowiednie akredytacje i wieloletnie doświadczenie badawcze.

Wbrew zarzutom skargi, organy należycie wyjaśniły stan faktyczny, zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy, w myśl reguł określonych w przepisach art. 122 i 187 § 1 Ordynacji podatkowej. Co do zasady, uzasadnienie faktyczne zaskarżonej decyzji czyni zadość wymogom przewidzianym w art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Wprawdzie organ nie odniósł się do twierdzenia strony odnośnie wyników badań zawartych w raporcie S. [...] Sp. z o.o., jednak owo uchybienie nie mogło mieć wpływu na wynik sprawy. O czym była już mowa wcześniej, w przedmiotowej sprawie strona nie dołączyła w/w raportu w poczet materiału dowodowego, a ponadto ów raport przedstawiał wyniki badań towaru objętego innym zgłoszeniem celnym.

Chybiony jest zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego. Stosownie do art. 20 ust. 1 WKC, w przypadku powstania długu celnego, wymagane prawem należności określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich. W myśl zaś art. 20 ust. 3 lit c) tiret 1 – Taryfa Celna Wspólnot Europejskich obejmuje stawki celne i inne elementy opłat normalnie stosowane do towarów objętych Nomenklaturą Scaloną odnośnie ceł.

Skoro Taryfa Celna przewiduje, że za towary przyporządkowane do kodu 2302 40 10 00, stawka celna erga omnes wynosi 44 €/1000 kg, przeto w niniejszej sprawie prawidłowo określono niezaksięgowaną kwotę należności wynikającej z długu celnego powstałego w dacie przyjęcia zgłoszenia celnego (26 listopada 2012 r.)

Z tych względów należało orzec jak w sentencji, na postawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm.).