Wyrok NSA, sygn. akt III OSK 1572/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-10-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 2
journal: Dz.U. 2020 poz 2176
law: Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk Sędziowie: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) Sędzia del. WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 12 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] S.A. [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 24 lutego 2022 r., sygn. akt II SAB/Lu 13/22 w sprawie ze skargi A.K. na bezczynność [...] S.A. [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, wyrokiem z dnia 24 lutego 2022 r., sygn. akt II SAB/Lu 13/22, zobowiązał [...] S.A. [...] do rozpatrzenia wniosku A.K. z dnia 14 grudnia 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej, w zakresie punktów 1-4 oraz 6-7, w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt sprawy po uprawomocnieniu się wyroku (pkt I); stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku (pkt II); stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt III); zasądził zwrot kosztów postępowania (pkt IV); w pozostałym zakresie oddalił skargę (pkt V).W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny:

Pismem z dnia 14 grudnia 2021 r. A.K. zwrócił się do [...] S.A. [...] z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej poprzez odpowiedź na następujące pytania:

1. czy słupy linii napowietrznej SN i/lub nN posadowione na wskazanych działkach wchodzą w skład sieci elektroenergetycznej należącej do Spółki;

2. czy linia napowietrzna przebiegająca nad wskazanymi działkami wchodzi w skład sieci elektroenergetycznej należącej do Spółki;

3. kiedy i na jakiej podstawie zostały wybudowane słupy linii napowietrznej posadowione na wskazanych działkach;

4. jakie prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, wskazała Spółka we wniosku o wydanie pozwolenia na budowę skierowanym w dniu 22 stycznia 2020 r. do Starosty [...], na skutek którego Starosta [...] wydał w dniu 1 czerwca 2020 r. decyzję w przedmiocie pozwolenia na budowę i rozbiórkę sieci elektroenergetycznej w stosunku do wskazanych działek ewidencyjnych;

5. kiedy Spółka zamierza przystąpić do rozbiórki słupów linii napowietrznej SN i/lub nN posadowionych na wskazanych działkach ewidencyjnych;

6. jakie obiekty - elementy sieci elektroenergetycznej zostały wybudowane przez Spółkę na podstawie decyzji Starosty z dnia 1 czerwca 2020 r. na wskazanych działkach;

7. w jaki sposób i od kiedy Spółka wykonuje służebność przesyłu ustanowioną na podstawie oświadczenia [...] sp. z o.o. z dnia 16 lipca 2020 r., sporządzonego przez notariusza, o treści ujawnionej w księgach wieczystych o wskazanych numerach prowadzonych dla wskazanych nieruchomości.

W odpowiedzi na wniosek Spółka pismem z dnia 28 grudnia 2021 r. wskazała, że informacja objęta wnioskiem nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r., poz. 2176 ze zm.; dalej jako: u.d.i.p.). W ocenie Spółki, z treści pisma i z okoliczności sprawy wynika, że celem pozyskania informacji jest indywidualna sprawa wnioskodawcy, nie mająca nic wspólnego ze sprawą publiczną. Treść wniosku wskazuje, że wnioskodawca ma na celu pozyskanie danych do postępowania toczącego się przed organem administracji publicznej oraz argumentów w prawdopodobnym przygotowaniu się do sporu ze Spółką.

Pismem z dnia 14 stycznia 2022 r. A.K. wniósł skargę na bezczynność Spółki.

W odpowiedzi na skargę, Spółka wniosła o jej oddalenie.

Powołanym na wstępie wyrokiem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i 3 oraz art. 149 § 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej "P.p.s.a.") uznał skargę w części za zasadną.

Zdaniem Sądu pierwszej instancji, w świetle utrwalonego stanowiska orzecznictwa nie budzi wątpliwości, że Spółka należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do stosowania przepisów u.d.i.p. Spółka bowiem jest przedsiębiorcą energetycznym, należy zatem zaliczyć ją do podmiotów wykonujących zadania publiczne, a co za tym idzie do podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej. Z faktu, że Spółka wykonuje zadania publiczne nie wynika jednak automatycznie, że jest zobowiązana do udostępnienia informacji publicznej. Aby taki obowiązek powstał trzeba w warunkach konkretnej sprawy ustalić, że żądana przez dany podmiot informacja ma charakter informacji publicznej.

WSA w Lublinie podniósł, że argumentacja Spółki nawiązuje do powszechnie znanej w orzecznictwie i literaturze koncepcji nadużycia prawa do informacji publicznej, którego jedną z postaci jest wykorzystywanie u.d.i.p. jako instrumentu służącego pozyskiwaniu informacji służących wyłącznie celom partykularnym, realizacji interesu indywidualnego wnioskodawcy, niemających żadnego związku z dbałością o sprawy publiczne. Wnioskodawca, kierując swój wniosek do podmiotu zobowiązanego, nie musi wykazywać, w jakim celu żądana informacja publiczna jest mu potrzebna. Jedynie w przypadku żądania dotyczącego udzielenia informacji publicznej przetworzonej, konieczne jest wykazanie, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Zastosowanie koncepcji nadużycia prawa do informacji publicznej wymaga jednoznacznego ustalenia, w oparciu o obiektywnie dostrzegalne i weryfikowalne okoliczności sprawy, że wnioskodawca dąży do osiągnięcia celu sprzecznego z intencjami prawodawcy, tj. do uzyskania informacji związanych z jego konkretnym, indywidualnym interesem prawnym. Tylko w takim przypadku można mówić, że wniosek nie dotyczy informacji o sprawach publicznych, a zatem nie jest wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w rozumieniu ustawy.

W sprawie, w ocenie Sądu pierwszej instancji, nie można wykazać istnienia takich obiektywnie weryfikowalnych okoliczności. Taką okolicznością nie jest fakt, że skarżący oczekuje informacji dotyczących posadowienia słupów i istnienia linii elektroenergetycznych na precyzyjnie oznaczonych przez niego nieruchomościach. Linia energetyczna praktycznie w każdym przypadku przebiega przez nieruchomości stanowiące własność podmiotów prywatnych, zatem każde pytanie dotyczące przebiegu linii, będzie odnosiło się bezpośrednio lub pośrednio do konkretnych nieruchomości. To, że skarżący wskazuje na konkretną decyzję w przedmiocie pozwolenia na budowę i rozbiórkę urządzeń energetycznych, a zatem zna podstawę prawną posadowienia linii, również nie jest argumentem wskazującym na działanie w interesie prywatnym. Takim argumentem byłoby na pewno wskazanie na konkretny spór prawny, w którym uczestnikiem jest wnioskodawca lub też który dotyczy działek objętych wnioskiem. Spółka nie wskazuje, jednakże, aby jakikolwiek taki spór toczył się aktualnie lub w przeszłości. W piśmie z dnia 28 grudnia 2021 r., Spółka powołuje się na "dane zgromadzone na przestrzeni lat ubiegłego wieku oraz dane z początku obecnego stulecia, w sprawie związanej z przedmiotowymi stanowiskami słupowymi i sieciami elektroenergetycznymi", jednakże stwierdzenia te są tak ogólnikowe, że nie wynika z nich żaden konkretny argument wskazujący na realizację przez skarżącego własnego, indywidualnego interesu prawnego (względnie interesu podmiotów, które reprezentuje jako pełnomocnik profesjonalny). Argumenty Spółki odnoszą się w istocie do potencjalnego niebezpieczeństwa, że informacje udzielone przez Spółkę mogą być w przyszłości wykorzystane w sporach prawnych przeciwko Spółce. Z uwagi na wskazane wyżej przesłanki dostępu do informacji publicznej i zakaz żądania od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej wykazania interesu prawnego lub faktycznego, argumenty te są niewystarczające, aby uznać, że żądania zawarte w piśmie z dnia 14 grudnia 2021 r. dotyczą sprawy indywidualnej, nie są informacją o sprawie publicznej, a zatem nie podlegają udostępnieniu w trybie u.d.i.p. Skoro w sprawie nie można wykazać takich obiektywnych okoliczności, to przyjąć należy, że wniosek dotyczył informacji publicznej i powinien być rozpoznany poprzez udostępnienie informacji, albo – gdyby zachodziły do tego przesłanki, poprzez wydanie decyzji odmownej lub umarzającej postępowanie.

Wyjątek dotyczy żądania zawartego w punkcie 5 wniosku z dnia 14 grudnia 2021 r. Pytanie o to, "kiedy Spółka zamierza przystąpić do rozbiórki słupów linii napowietrznej SN i/lub nN posadowionych na wskazanych działkach ewidencyjnych", nie jest żądaniem o udostępnienie informacji publicznej. Informacja to opis rzeczywistości, utrwalony w dowolny sposób komunikat, wiedza, świadomość o jakimś fakcie. W związku z tym wnioskiem o udzielenie odpowiedzi może być objęte pytanie o określony stan istniejący na dzień udzielania odpowiedzi. Wniosek nie może zmierzać do inicjowania działań ani dotyczyć przyszłych niesprecyzowanych zamierzeń. Taki charakter ma żądanie wskazania, kiedy – w przyszłości – Spółka ma zamiar przystąpić do rozbiórki słupów. W tym zakresie jako nie odnoszący się do informacji w ogóle, nie tylko do informacji publicznej, wniosek skarżącego nie podlegał rozpoznaniu w trybie u.d.i.p. i nie można Spółce postawiać skutecznie zarzutu bezczynności.

W świetle powyższych rozważań Spółka miała obowiązek rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 14 grudnia 2021 r. (z wyłączeniem punktu 5) przy zastosowaniu form działania określonych w u.d.i.p. Skoro Spółka tego nie uczyniła, dopuściła się bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku skarżącego. Ze względu na to, że w zakresie punktu 5 wniosek nie dotyczył informacji publicznej, skarga w tej części została oddalona.

Uwzględniając skargę na bezczynność, WSA w Lublinie, stwierdził, że bezczynność organu nie miała charakteru rażącego, ponieważ zwłoka Spółki w prawidłowym załatwieniu sprawy nie wynikała z lekceważenia obowiązków nałożonych przepisami u.d.i.p. i dążenia do ograniczenia prawa do strony do dostępu do informacji, lecz była efektem błędnej interpretacji treści wniosku skarżącego i błędnego uznania, że wniosek stanowi przejaw nadużycia prawa do informacji publicznej.

W dniu 27 kwietnia 2022 r. skargę kasacyjną na powyższy wyrok wywiodła [...] S.A. [...], wnosząc o uchylenie wyroku Sądu pierwszej instancji w zakresie punktów I, II, III i IV wyroku i przekazanie sprawy WSA w Lublinie do ponownego rozpoznania, zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego tj.: art. 1 ust. 1 i 2, art. 2 ust. 1 i 2, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 3 ust. 2, art. 6 ust. 1 u.d.i.p. w części przed wyliczeniem zawartym w tym ustępie, art. 6 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p. w części przed wyliczeniem zawartym w tym punkcie, art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f) u.d.i.p., art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. w części przed wyliczeniem zawartym w tym punkcie, art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a), art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a) tiret pierwsze, art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. d) u.d.i.p., poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że zawnioskowane przez skarżącego informacje dotyczące:

1. wchodzenia w skład sieci elektroenergetycznej [...] S.A. słupów elektroenergetycznych na działkach o numerach [...], [...], [...], [...],[...], [...] i [...], położonych w R. przy ul. [...], obręb [...] (pytanie nr 1 z wniosku z 14 grudnia 2021 r.),

2. wchodzenia w skład sieci elektroenergetycznej [...] S.A. linii elektroenergetycznej przebiegającej nad działkami o numerach [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...],[...],[...],[...], [...],[...],[...],[...],[...] i [...] położonych w R. przy ul. [...], obręb [...] (pytanie nr 2 z wniosku z 14 grudnia 2021 r.),

3. daty i podstaw wybudowania słupów elektroenergetycznych na działkach o numerach [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...], położonych w R. przy ul. [...], obręb [...] (pytanie nr 3 z wniosku z 14 grudnia 2021 r.),

4. prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane we wniosku o uzyskanie pozwolenia na budowę skierowanym 22 stycznia 2020 r. do Starosty [...] (nr [...]), na podstawie którego 1 czerwca 2020 r. wydano decyzję Starosty [...] nr 750/2020 w przedmiocie pozwolenia na budowę i rozbiórkę sieci elektroenergetycznej w odniesieniu do działek ewidencyjnych o numerach:

a) [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] [...], [...] obręb [...] we wsi R. [...], gmina R. (w części dotyczącej pozwolenia na budowę sieci elektroenergetycznej kablowej SN, sieci elektroenergetycznej kablowej nN, kontenerowej stacji transformatorowej SN/nN, złączy kablowych SN i nN, słupów linii napowietrznej SN i nN),

b) [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], obręb [...] we wsi R. [...], gmina R. [w części dotyczącej pozwolenia na rozbiórkę sieci elektroenergetycznej kablowej i napowietrznej SN, słupów linii napowietrznej SN, słupowej stacji transformatorowej SN/nN) (pytanie nr 4 z wniosku z 14 grudnia 2021 r.),

5. obiektów wybudowanych przez [...] S.A. na podstawie decyzji Starosty [...] nr 750/2020 z 1 czerwca 2020 r. na działkach ewidencyjnych o numerach [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] obręb [...] we wsi R., gmina R. (pytanie nr 6 z wniosku z 14 grudnia 2021 r.),

6. sposobu i terminu rozpoczęcia wykonywania przez [...] S.A. służebności przesyłu ustanowionej mocą oświadczenia [...] sp. z o.o. z 16 lipca 2020 r. na nieruchomościach oznaczonych nr ksiąg wieczystych [...], [...], [...], [...], [...], położonych w R. przy uł. [...] pod numerami [...], [...], [...], [...], [...] (pytanie nr 7 z wniosku z 14 grudnia 2021 r.),

- powinny zostać uznane za informacje publiczne i w konsekwencji, że podlegają one udostępnieniu w trybie przepisów u.d.i.p., podczas, gdy prawidłowa wykładnia powołanych w niniejszym zarzucie przepisów prawa materialnego prowadzi do wniosku, że zawnioskowane przez skarżącego informacje, nie stanowią informacji publicznej z uwagi na fakt, że dotyczą one spraw indywidualnych, związanych z: wchodzeniem urządzeń elektroenergetycznych w skład sieci [...] S.A. (pytania nr 1 i 2 z wniosku z 14 grudnia 2021 r.), danych o dacie i podstawie wybudowania urządzeń elektroenergetycznych (pytanie nr 3 z wniosku z 14 grudnia 2021 r.), treści wniosku o pozwolenie na budowę (pytanie nr 4 z wniosku z 14 grudnia 2021 r.), obiektów wybudowanych na podstawie decyzji Starosty [...] nr 750/2020 (pytanie nr 6 z wniosku z 14 grudnia 2021 r.) oraz sposobu i terminu rozpoczęcia wykonywania przez [...] S.A. służebności przesyłu (pytanie nr 7 z wniosku z 14 grudnia 2021 r.), na konkretnie wskazanych w treści wniosku z 14 grudnia 2021 r. działkach ewidencyjnych lub nieruchomościach, informacje takie mogą mieć znaczenie jedynie dla indywidualnych osób np. właścicieli wskazanych nieruchomości czy osób, które chciałyby prowadzić spór sądowy z [...] S.A., bowiem dane te mogą być istotne dla - przykładowo - zasadności roszczeń kierowanych wobec [...] S.A. bądź też oceny zasadności zarzutów, które [...] S.A. mogłaby podnieść w takim sporze, zaś zawnioskowane informacje nie mają znaczenia dla interesu obiektywnego, ogólnego, oceny prawidłowości funkcjonowania [...] S.A. jako przedsiębiorstwa energetycznego czy wykonywania obowiązków Operatora Systemu Dystrybucyjnego, dla dobra publicznego, w szczególności w zakresie prawa do przejrzystego państwa, jego struktur, przestrzegania prawa przez podmioty życia publicznego, jawności funkcjonowania administracji i innych podmiotów, czy wspólnoty publicznej. Tak więc wskazane przez skarżącego w punktach 1-4 i 6-7 wniosku z 14 grudnia 2021 r. informacje nie powinny być uznane za informacje publiczne, ponieważ dotyczyły sfery prywatnej, zatem nie polegały one udostępnieniu na podstawie przepisów u.d.i.p., a [...] S.A. nie pozostawała w bezczynności w zakresie udostępnienia informacji podanych w punktach 1-4 i 6-7 wniosku skarżącego z 14 grudnia 2021 r.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną skarżący wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zaważył co następuje:

Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając skargę kasacyjną, związany jest jej granicami. Z urzędu bierze pod rozwagę wyłącznie nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie żadna z enumeratywnie wymienionych w art. 183 § 2 P.p.s.a. przesłanek nieważności postępowania nie zachodzi, stąd NSA rozpoznał skargę kasacyjną w jej granicach.

Zarzuty skargi kasacyjnej sprowadzają się do stwierdzenia, że w sprawie wniosek skarżącego z dnia 14 grudnia 2021 r. w zakresie punktów 1-4 oraz 6-7 stanowił nadużycie prawa do informacji publicznej, ponieważ w istocie dotyczył sprawy indywidualnej, której znaczenie dotyczy pojedynczej osoby, a która mogłaby wykorzystać zdobyte dane do prowadzenia sporu sądowego z [...] S.A.

Należy wskazać, że wbrew stanowisku skarżącego kasacyjnie, wobec jednoznacznego brzmienia art. 2 u.d.i.p., nie ma znaczenia prawnego świetle przepisów u.d.i.p. cel, dla którego skarżący złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej, w tym również okoliczność, że zdobyte dane mogą (hipotetycznie jak słusznie podniósł WSA w Lublinie) posłużyć do wszczęcia postępowania o roszczenia cywilnoprawne wobec Spółki. Przypomnieć bowiem należy, że zainteresowani, kierując swój wniosek do podmiotu zobowiązanego, nie muszą wykazywać, w jakim celu żądana informacja publiczna jest im potrzebna. Jedynie w przypadku żądania dotyczącego udzielenia informacji publicznej przetworzonej, konieczne jest wykazanie, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). W orzecznictwie wielokrotnie podkreślono, że "klasyfikacja informacji czy jest ona publiczna czy nie, nie zależy zatem od celu jej uzyskania, czy sposobu jej wykorzystania. Dany fakt czy wiedza albo jest informacją publiczną, albo takiej cechy nie posiada" (wyrok NSA z dnia 16 kwietnia 2021 r., sygn. akt III OSK 548/21, podobnie wyrok NSA z dnia 20 maja 2020 r., sygn. akt I OSK 833/19 i wyrok NSA z 2 marca 2018 r. I OSK 2160/17). Gospodarzem postępowania w zakresie udostępniania informacji publicznej jest wnioskodawca. On bowiem określa jakie informacje chce uzyskać oraz w jakim celu. Treść art. 2 ust. 2 u.d.i.p. zabrania organom żądania wykazywania przez wnioskodawcę interesu prawnego lub faktycznego, tym bardziej, że często naruszanie interesu indywidualnego (jednostkowego) skłania wnioskodawców do podjęcia szerszych działań na rzecz pewnej grupy osób czy społeczności.

Dodać również należy, że wobec braku w polskim systemie prawnym ustawy statuującej system powszechnej jawności dokumentów mających znaczenie dla obywateli tryb pozyskiwania danych ustalony w u.d.i.p. może być wykorzystany w sprawie indywidualnej, tym bardziej, że jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 1 października 2014 r., sygn. akt I OSK 314/14, "dokumenty urzędowe będące w posiadaniu przedsiębiorstwa energetycznego nie tracą charakteru informacji publicznej w przypadku, gdy ich udostępnienia domaga się osoba fizyczna pozostająca lub mogąca pozostawać w sporze cywilnoprawnym z tym przedsiębiorstwem". Podobny pogląd Naczelny Sąd Administracyjny wyraził w wyroku z 9 lipca 2014 r., sygn. akt I OSK 2532/13. Brak jest zatem podstaw prawnych, aby podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej żądał lub samodzielnie ustalał przyczyny, dla których został złożony wniosek na podstawie u.d.i.p. (poza sytuacją, gdy żądanie dotyczy informacji przetworzonej).

Biorąc zatem pod uwagę, że skarga kasacyjna nie zawierała usprawiedliwionych podstaw, Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Odnosząc się do zawartego w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosku skarżącego o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, wyjaśnić należy, iż zwrot kosztów postępowania kasacyjnego związany ze sporządzeniem i wniesieniem odpowiedzi na skargę kasacyjną dotyczy wyłącznie przypadku, w którym tego rodzaju pismo sporządził profesjonalny pełnomocnik (adwokat, radca prawny, doradca podatkowy, rzecznik patentowy – art. 175 P.p.s.a.) oraz wniósł je w terminie 14 dni od doręczenie skargi kasacyjnej (art. 179 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie odpowiedź na skargę kasacyjną skarżący sporządził osobiście. Pismo to nie mogło zatem stanowić podstawy do zwrotu na jego rzecz kosztów postępowania kasacyjnego.