Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 1287/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-07-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: 7, art. 77 § 1 i art. 80
journal: Dz.U. 2022 poz 2000
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 29 ust. 2 pkt 21
journal: Dz.U. 2020 poz 1333
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Leszek Kiermaszek Sędziowie: sędzia NSA Roman Ciąglewicz (spr.) sędzia del. WSA Grzegorz Antas po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 2225/21 w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 sierpnia 2021 r., nr 1045/21 w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Uzasadnienie.

Wyrokiem z dnia 2 lutego 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 2225/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, dalej: "MWINB", z dnia 25 sierpnia 2021 r., nr 1045/21, w przedmiocie nakazu rozbiórki.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła skarżąca, zaskarżając wyrok w całości. Skargę kasacyjną oparła na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, w postaci art. 133 § 1, art. 141 § 4 i art. 145 § 1 pkt 1 lit c) w zw. z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: "P.p.s.a.", w zw. z art. 7, art. 77 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, dalej: "K.p.a.", poprzez oddalenie skargi pomimo podzielenia przez Sąd I instancji błędnego ustalenia przez organ, iż wiata namiotowa posadowiona na działce nr [...] w miejscowości C. nie stanowi zaplecza budowy i nie wymaga pozwolenia na budowę.

Mając na uwadze powyższe skarżąca kasacyjnie wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.

Ponadto, na podstawie art. 182 § 2 P.p.s.a., w skardze kasacyjnej zawarto oświadczenie o zrzeczeniu się prawa do przeprowadzenia rozprawy.

W sprawie nie złożono odpowiedzi na skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na podstawie art. 182 P.p.s.a. skarga kasacyjna została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym.

Przepis art. 193 zdanie drugie P.p.s.a. wyłącza odpowiednie stosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wymogów dotyczących koniecznych elementów uzasadnienia wyroku, które przewidziano w art. 141 § 4 w zw. z art. 193 zdanie pierwsze P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny nie przedstawia więc w uzasadnieniu wyroku oddalającego skargę kasacyjną opisu ustaleń faktycznych i argumentacji prawnej podawanej przez organy administracji i Sąd pierwszej instancji.

Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak pod rozwagę nieważność postępowania. Nie zachodzą okoliczności skutkujące nieważnością postępowania, określone w art. 183 § 2 pkt 1 – 6 P.p.s.a., należy zatem ograniczyć się do zagadnień wynikających z zarzutów wyartykułowanych w podstawie skargi kasacyjnej.

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Organy prawidłowo ustaliły, że namiotowa hala magazynowa konstrukcji stalowej, o wymiarze rzutu 15,08 m x 25,08 m, znajdująca się na działce nr [...] w miejscowości C., gmina H., nie stanowiła obiektu przeznaczonego do czasowego użytkowania w trakcie realizacji robót budowlanych, położonego na terenie budowy.

Ustalenie to zostało dokonane na podstawie czynności kontrolnych przeprowadzonych 13 stycznia 2021 r. Wewnątrz obiektu znajdowały się palety ze składowanymi na nich płytami meblowymi. Obecny w czasie czynności kontrolnych M. S. zeznał, że obiekt pełni funkcję tymczasową jako zaplecze budowy hali magazynowej.

Ustalenia tego wnosząca kasację nie podważyła w trakcie postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej stwierdzono zaś, że materiały produkcyjne zostały złożone w obiekcie w związku z trwającą budową pobliskiej hali magazynowej na czas budowy.

Takie przeznaczenie hali potwierdza, że nie stanowiła ona, jak to określa wnosząca kasację, "zaplecza budowy".

Ustalenia organów nie naruszają art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. Protokół oględzin, materiał zdjęciowy i oświadczenie M. S., złożone do protokołu kontroli, pozwalały na przyjęcie, że obiekt powstał po to, aby składować w nim materiały do produkcji mebli – płyty meblowe na paletach. Dodać można, że w toku kontroli wewnątrz obiektu nie zaobserwowano jakichkolwiek materiałów budowlanych mających służyć realizacji znajdującej się obok hali magazynowej.

Sąd pierwszej instancji trafnie zauważył, nawiązując do orzecznictwa, że obiekty przeznaczone do czasowego użytkowania w trakcie realizacji robót budowlanych powinny być położone na terenie budowy i powinny być funkcjonalnie i czasowo powiązane z realizacją rzeczywiście wykonywanych robót budowlanych, prowadzonych na podstawie pozwolenia na budowę lub zgłoszenia. Nawet samo umieszczenie w obiekcie materiałów budowlanych, bez ww. wyraźnego związku funkcjonalnego z prowadzoną budową, stwarzać może jedynie pozór legalnego wykorzystywania tego obiektu, zmierzający do ominięcia wymaganej reglamentacji prawnobudowlanej (patrz: wyrok NSA z 30 maja 2019 r., sygn. akt II OSK 1344/18).

Nie ma zatem wpływu na ocenę ustaleń faktycznych teza skarżącej, podniesiona w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, że organ powinien ustalić, czy rzeczywiście trwa budowa znajdującej się obok hali magazynowej i czy obiekt pełni również inne niż magazynowa funkcje, w tym funkcję zaplecza robót budowlanych.

Niezależnie zatem od tego, że nie było przeszkód aby korzystając z inicjatywy dowodowej skarżąca podjęła próbę uzupełnienia materiału dowodowego, w zakresie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, zarzut nie jest zasadny z uwagi na to, że nawet w świetle twierdzeń samej skarżącej, obiekt hali nie może być zaliczony do "zaplecza budowy".

W podstawie kasacji, która ma charakter procesowy, skarżąca podniosła także aspekt materialnoprawny. Pomijając to, że tak sformułowany zarzut kasacji obarczony jest wadliwością konstrukcyjną, a co za tym idzie, jest nieskuteczny, można zauważyć, że jest on w omawianym zakresie niezrozumiały. Według skarżącej, naruszenie polegało na oddaleniu skargi pomimo podzielenia przez Sąd I instancji błędnego ustalenia przez organ, iż wiata nie stanowi zaplecza budowy i nie wymaga pozwolenia na budowę.

Tymczasem Sąd pierwszej instancji przyjął, że hala magazynowa wymaga pozwolenia na budowę. Ocenę tę oparł na rozważeniu okoliczności istotnych z punktu widzenia art. 29 ust. 2 pkt 21 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm.), dalej: "Prawo budowlane", w brzmieniu obowiązującym w dacie budowy hali (listopad 2020 r.). Jest to stanowisko prawidłowe. Nawet jeśli intencją skarżącej było podniesienie zarzutu, że Sąd błędnie uznał, iż budynek hali wymagał pozwolenia na budowę, stwierdzić należy, że Sąd dokonał trafnej wykładni art. 28 ust. 1 w związku z art. 29 ust. 2 pkt 21 Prawa budowlanego oraz prawidłowo zaaprobował właściwie zastosowanie tych przepisów w związku z art. 49e pkt 1 Prawa budowlanego, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną.