Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 191/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2022-06-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Lekarz Weterynarii
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 16, art. 154
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Asesor WSA Arkadiusz Skomra (spr.) Protokolant: starszy sekretarz sądowy Krzysztof Dzierzgowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] lutego 2022 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 7 lutego 2022 r., nr [...] [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii (dalej również jako "organ odwoławczy" lub "organ"), po rozpatrzeniu odwołania J. G., utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii w R. z dnia 01 grudnia 2021 r., (nr [...]), odmawiającej uchylenia decyzji nr [...] z dnia 25 czerwca 2021 r. (nr [...]).

Decyzja, jak wynika z jej uzasadnienia, zapadła w następującym stanie faktycznym sprawy.

W dniu 15 czerwca 2021 r., w ramach realizacji krajowego programu zwalczania niektórych serotypów Salmonelli na fermie drobiu J. G. zostały pobrane urzędowe próby w stadzie indyków rzeźnych w indyczniku nr [...] (nr identyfikacyjny gospodarstwa [...]). Podczas badania laboratoryjnego tych próbek wykryto Salmonellę [...] (Sprawozdanie z badań [...]).

W oparciu o te ustalenia, zostało wszczęte postępowanie administracyjne i wydana decyzja nr [...] uznająca stado indyków rzeźnych na te fermie drobiu za zakażone pałeczkami Salmonella [...] i nałożone zostały zakazy i nakazy na właściciela stada.

W dniu 9 sierpnia 2021 r. mailem przesłano do inspektoratu w R. dokumenty mające wskazywać, że to P. G. prowadzi fermę drobiu, w tym indycznik ni [...], a nie J. G.. W piśmie z 12 sierpnia 2021 r. dodatkowo przedłożono dowody mające wskazywać na całkowitą zmianę okoliczności faktycznych (umowę dzierżawy kurników i zgłoszenie prowadzenia hodowli i tuczu brojlera indyczego z dnia [...].03.2021 r. oraz 2 faktury zakupu piskląt indyczych od J. G.). Powołując się na te pisma, P. G. wniósł o wycofanie zgłoszenia dokonanego w dniu [...] czerwca 2021 r. przez J. G. i uznanie go za właściciela stada indyków w indyczniku nr [...].

Powiatowy Lekarz Weterynarii w R. w dniu 20 sierpnia 2021 r. zmienił swoją decyzję nr [...] ([...]) z dnia 25 czerwca 2021 r. w ten sposób, że jako adresata decyzji uznał P. G. w miejsce J. G..

W dniu 23 sierpnia 2021 r. P. G. wystąpił o ponowne pobranie prób do badań w indyczniku nr [...] wskazując, że możliwym jest, iż materiał do badań pobrany przez inspekcję dotyczył stada indyków, które należało do jego siostry J. G., a nie jego stada.

Następnie w dniu 25 sierpnia 2021 r., w ustawowym terminie, pełnomocnik P. G. złożył odwołanie od decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w R. z dnia 20 sierpnia 2021 r. o zmianie decyzji z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] z wnioskiem ojej uchylenie i umorzenie.

Odwołanie zostało uwzględniona z uwagi na fakt, iż uchylenie lub zmiana decyzji ostatecznej przez organ administracji publicznej może mieć miejsce jedynie za zgodą strony decyzji. Ponadto przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie przewidują możliwości zmiany strony prawomocnej decyzji administracyjnej.

W dniu 15 października 2021 r. J. G. działając przez pełnomocnika procesowego złożyła wniosek o uchylenie w trybie art. 154 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej jako: "K.p.a.") decyzji ostatecznej Powiatowego Lekarza Weterynarii w R. nr [...] z dnia 25 czerwca 2021 r., ([...]), a z ostrożności procesowej o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia 25 czerwca 2021 r.

Decyzją z dnia 1 grudnia 2021 r. Powiatowy Lekarz Weterynarii w R. odmówił uchylenia decyzji ostatecznej uznając, że w sprawie nie zachodzą okoliczności umożliwiające organowi swobodne uznanie i jej uchylenie. Ujawnienie w badanych próbkach Salmonelli powoduje konieczność wydania nakazów i zakazów zgodnie z obowiązującymi przepisami. Prywatne badanie laboratoryjne dokonane po uboju zwierząt, które nie wykazało pałeczek Salmonella, nie stanowi podstawy do przeprowadzenia powtórnych badań urzędowych oraz zmiany z uwagi na interes społeczny decyzji ostatecznej. Ponadto przedmiotem postępowania w oparciu o art. 154 K.p.a. może być tylko stan faktyczny z decyzji pierwotnej, a nie okoliczności powstałe później.

Odwołanie od decyzji wniosła J. G. zarzucając naruszenie przepisów postępowania art. 107 par 1 i par 3 K.p.a. przez brak prawidłowego uzasadnienia prawnego i faktycznego oraz naruszenie art.6,7,8,9,11 K.p.a. poprzez niewystarczające rozpatrzenie materiału dowodowego, błędne ustalenie stanu faktycznego i prawnego oraz naruszenie prawa materialnego tj. art. 154 Kpa poprzez brak uchylenia decyzji nr [...] z dnia 25 czerwca 2021 r. (znak [...]).

Decyzją z dnia 7 lutego 2022 r. organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii w R. z dnia 1 grudnia 2021 r., podnosząc, iż w sprawie poza sporem jest, że P. G. i J. G. są rodzeństwem i prowadzą pod tym samym adresem działalność gospodarczą. Głównym przedmiotem działalności P. G. są roboty budowlane, a jego siostry ubój i przetwórstwo indyka.

Z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczypospolitej Polskiej wynika, że J. G. prowadzi działalność w S. nr [...] tak jak i jej brat oraz, że jej adresem do doręczeń jest P., ul. [...] nr [...] Przedkładane przez P. G. dowody, po wydaniu przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w R. decyzji nr [...] z 25 czerwca 2021 r., nie można uznać za wiarygodne.

Dokumenty sprawy prowadzonej przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w R. z dnia [...] czerwca 2021 r. ([...]), której uchylenia domaga się odwołująca, były podpisywane bez zastrzeżeń tak przez J. G. (protokół pobrania prób) jak i powołującego się na jej upoważnienie brata - P. G. (protokół z dochodzenia epizootycznego i badania zwierząt). W toku tego postępowania nie kwestionowano ani osoby posiadacza stada indyków (indycznik k [...]) ani podmiotu, od którego zakupiono pisklęta, ani wyników badań laboratoryjnych, a także upoważnienia do reprezentowania J. G. przez jej brata.

Dopiero po zorientowaniu się o skutkach takiej decyzji w sprawie zaczęto podważać prawidłowość ustaleń stanu faktycznego postępowania administracyjnego.

Ustalenia te, zdaniem organu II instancji, nie dają podstaw do wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie zmiany decyzji ostatecznej.

Dalej organ wskazał, iż żądanie zgłoszone przez pełnomocnika J. G. o uchylenia decyzji na podstawie art. 154 K.p.a. również nie może mieć zastosowania. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że interes społeczny lub słuszny interes strony, o których mowa w art. 154 K.p.a., może przemawiać za uchyleniem lub zmianą decyzji ostatecznej, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa, tylko w przypadku decyzji uznaniowych, tzn. gdy przy ich wydawaniu organ nie jest ściśle związany przepisami prawa ( II GSK 1722/18, LEX nr 3226918 - wyrok z dnia 1 lipca 2021 r.). W niniejszej sprawie, organ I instancji nie miał możliwości działania o charakterze uznaniowym. Obowiązujące przepisy w przypadku wykrycia pałeczek Salmonelli nakładają na inspekcję weterynaryjną obowiązek wydania decyzji z konkretnymi przewidzianymi prawem nakazami i zakazami. Przy ich wydawaniu nie ma elementów uznaniowych. Organ administracyjny nie jest też władny do zmiany jednoznacznie wyrażonej kwalifikacji prawnej żądania strony.

Na gruncie postępowania administracyjnego nie występuje instytucja znana w postępowaniu cywilnym pod nazwą tzw. roszczeń alternatywnych bądź ewentualnych, kiedy to powód zgłasza roszczenie "obok" lub "zamiast" roszczenia pierwotnego. Istotą postępowania administracyjnego jest to, że toczy się w jednej sprawie administracyjnej.

Obowiązuje zasada "jedna sprawa - jedna decyzja" (wyrok WSA w Gdańsku z dnia 18 lipca 2012 r., sygn. akt II SA/Gd 327/12).

Organ wskazał, iż stosownie do treści art. 58 § 1 i § 2 K.p.a., strona w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, może złożyć wniosek o przywrócenie terminu, jeśli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jej winy. Nawet, gdyby można było rozpatrywać wniosek alternatywny w postępowaniu administracyjnym to informacja, że strona bez swojej winy dowiedziała się o decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w R. dopiero w dniu 11 października 2021 r., nie został uprawdopodobniony. Twierdzenie, że powzięła taką wiadomość od brata dopiero po wydaniu decyzji przez [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w P. z dnia 7 października 2021 r., nie uprawdopodobnia braku winy po jej stronie. Odwołująca prowadzi działalność z bratem pod tym samym adresem oraz współpracują gospodarczo ze sobą. Problemy związane z ujawnieniem w indyczniku nr [...] zakażenia stada indyków salmonellą musiały być jej znane po wydaniu decyzji, której dotyczy niniejsze postępowanie. Została ona oparta na jednoznacznym materiale dowodowym wskazującym ją jako nabywcę piskląt indyczych oraz jako prowadzącą ich chów w indyczniku nr [...].

Strona powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda, na którą się powołuje, była od niej niezależna i uniemożliwiła jej działanie, nawet przy dołożeniu największego wysiłku możliwego w danych okolicznościach. Ustalony w sprawie stan faktyczny nie daje możliwości do uznania, że taka staranność miała miejsce. Pojęcie winy w uchybieniu terminowi obejmuje swym zakresem także działania bądź zaniechania osób upoważnionych (brata).

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosła J. G. (dalej również jako "Skarżąca" "lub "Strona") zarzucając jej naruszenie:

1. przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy:

- art. 107 1 i § 3 K.p.a. przez brak prawidłowego uzasadnienia prawnego i faktycznego,

- art. 6 K.p.a., art. 7 K.p.a., art. 8 K.p.a., art. 9 oraz art. 11 K.p.a., poprzez wydanie decyzji w wyniku postępowania prowadzonego z naruszeniem przepisów proceduralnych, w którym organ ten nie rozpatrzył wyczerpująco materiału dowodowego, błędnie ustalając stan faktyczny i prawny,

2. przepisów prawa materialnego:

- art. 154 K.p.a. poprzez brak uchylenia decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia 25 czerwca 2021 r..

Wskazując na powyższe Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji z dnia 7 lutego 2022 r. w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Lekarz Weterynarii z dnia 1 grudnia 2021 r. oraz uchylenie prawomocnej decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w R. z dnia 25 czerwca 2021 r. nr [...] [...] r..

W uzasadnieniu skargi Skarżąca wskazała, iż decyzja Powiatowego Lekarza Weterynarii w R. z dnia 25 czerwca 2021 r. znak [...] o uznaniu stada w indyczniku [...] za zakażone pałeczkami Salmonella wydana na rzecz J. C., nie może mieć mocy prawnej i ostać się w systemie prawnym, gdyż:

1. adresowana była do firmy P. z siedzibą w P. przy ul. [...]/[...] a nie na rzecz Ferma Drobiu J. G. w S. (brak legitymacji),

2. doręczona i odebrana przez P. G. a nie przez J. G., zaś P. G. nigdy nie był i nie jest pełnomocnikiem Fermy J. G. (brak skutecznego doręczenia).

W ocenie strony decyzja jest więc zdecydowanie wadliwa i nie może ostać się w obrocie prawnym. Skoro więc J. G. nie otrzymała prawidłowo decyzji — skierowano ją do nie tej firmy - to nie mogła złożyć w tej sprawie odwołania. Decyzję odebrał P. G. — który nie jest ani pełnomocnikiem ani pracownikiem J. G. (zarówno w firmie Ferma Drobiu jak i w firmie P. ), ani upoważnioną osobą do odbioru pisma.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, iż zarzuty odwołania i ich uzasadnienie jest tożsame z zarzutami odwołania do których organ odniósł się szczegółowo w uzasadnieniu decyzji.

Na rozprawie w dniu 9 czerwca 2022 r. pełnomocnik Skarżącego podtrzymał zarzuty i wnioski skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze.

Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji przeprowadzona z uwzględnieniem powyższych reguł, doprowadziła do uznania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ decyzja ta, nie narusza prawa.

Przystępując do oceny zapadłej w niniejszej sprawie decyzji w pierwszej kolejności wskazać należy, iż wniosek wszczynający postępowanie w sprawie został sformułowany w sposób jednoznaczny i nie budzący żadnych wątpliwości. Ponadto należy mieć na uwadze, iż wniosek został sporządzony i złożony przez profesjonalnego pełnomocnika.

Z tego też względu podkreślić należy, iż organ był związany żądaniem wniosku jak i wskazaną w nim podstawą prawną. Tym samym organ słusznie rozpoznał sprawę w zakresie oznaczonym przez stronę postępowania tj. na podstawie art. 154 K.p.a.

Zgodnie z treścią art. 154 K.p.a. decyzja ostateczna, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa, może być w każdym czasie uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony.

Z art. 154 K.p.a. wynikają trzy przesłanki, których spełnienie może skutkować zmianą bądź uchyleniem wydanej decyzji administracyjnej:

- po pierwsze, musi istnieć decyzja ostateczna, a więc taka, od której nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 16 § K.p.a.);

- po drugie, na jej mocy żadna ze stron nie nabyła prawa, a więc musi to być decyzja, która nie kreuje prawa nabytego dla strony postępowania;

- po trzecie, za jej uchyleniem lub zmianą muszą przemawiać interes społeczny lub słuszny interes strony.

Należy w tym miejscu podkreślić, że wskazane przesłanki mają charakter równoważny, co oznacza, że muszą one zostać spełnione łącznie, a niezaistnienie jednej z nich skutkuje niemożnością zmiany lub uchylenia decyzji. Zwrócić też trzeba uwagę na to, że organ administracji stosuje art. 154 K.p.a. według swego swobodnego uznania, co wynika z użycia w nim zwrotu "może". Przepis art. 154 § 1 K.p.a. daje podstawy do wzruszenia decyzji, która cechuje się tym, że jest ostateczna, a żadna ze stron nie nabyła z niej praw w sferze prawa materialnego.

W tym miejscu wskazać należy, iż w niniejszej sprawie przedmiotem wniosku strony była decyzja Powiatowego Lekarza Weterynarii w R. nr [...] uznająca stado indyków rzeźnych na fermie drobiu za zakażone pałeczkami Salmonella [...] i wprowadzająca w związku z tym wymienione szczegółowo w decyzji zakazy i nakazy dla właściciela stada.

Warto w tym miejscu wskazać, iż decyzja ta niewątpliwie stanowi decyzję na mocy której strona "nabyła prawa",

Podkreślić należy, iż nabycie prawa, o którym mowa w art. 154 § 1 K.p.a. należy rozumieć szeroko. Może ono bowiem nastąpić nie tylko w decyzji przyznającej uprawnienia, ale także w decyzji nakładającej na strony obowiązek lub powinność określonego zachowania. Każde indywidualne rozstrzygnięcie, które ma znamiona rozstrzygnięcia merytorycznego w sprawie i kształtuje sytuację prawną strony, należy traktować jako rozstrzygnięcie, na podstawie którego strona nabyła prawo.

W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, iż zawarte w decyzji z dnia 25 czerwca 2021 r. nakazy i zakazy bez wątpienia kształtują sytuację prawną strony.

Ponadto w przedmiotowej sprawie należy mieć na uwadze, iż przepis art. 154 K.p.a. może mieć zastosowanie tylko do decyzji uznaniowych, w których organ ma możliwość swobody decyzyjnej w orzekaniu i w ramach których może uwzględnić interes społeczny lub słuszny interes strony.

W orzecznictwie i doktrynie ugruntowane jest stanowisko, że tryb nadzwyczajny postępowania określony w art.154 K.p.a. ma zastosowanie wyłącznie do decyzji opartych o uznanie administracyjne, a zastosowanie tego trybu do decyzji związanych jest wyłączone (tak. B.Adamiak,J. Borkowski w Komentarzu do Kodeksu postępowania administracyjnego, Wyd. C.H.Beck Warszawa 2017 r., str. 835). Komentatorzy podkreślają, że: " Na podstawie art. 154 K.p.a. nie mogą być uchylane lub zmieniane tzw. decyzje związane, przy wydaniu których przepisy prawa nie pozwalają organom na swobodne uznanie. Tę okoliczność, tj. to, czy decyzja mająca być zmieniona w trybie art. 154 K.p.a. jest decyzją swobodną, czy związaną, organ powinien zbadać w pierwszej kolejności. W sprawach, w których nie jest możliwe rozpoznanie sprawy w ramach tzw. uznania administracyjnego, wzruszenie decyzji ostatecznej w trybie art. 154 K.p.a. nie jest możliwe" ( tak: R.Hauser, M.Wierzbowski w Komentarzu do Kodeksu postępowania administracyjnego, Wyd. C.H. Warszawa 2017 r., str.1108). Stanowisko to jest również ugruntowane w orzecznictwie ( por. wyroki NSA z dnia: 11 października 2005 r., I OSK 815/05; 18 października 2007 r., II OSK 1406/06; 12 czerwca 2008 r., II OSK 195/08; 25 lutego 2011 r., I OSK 607/10; 27 lutego 2013 r., II GSK 2127/11; 12 lutego 2014 r., II OSK 1932/13; 12 grudnia 2014 r., II OSK 1932/13).

Dlatego omawianego przepisu nie można stosować dla uchylenia lub zmiany decyzji, przy wydaniu której organ nie posiadał żadnego luzu decyzyjnego, gdyż bezwzględnie obowiązujący przepis prawa materialnego zobowiązywał go, przy ustaleniu istnienia określonych w nim przesłanek, do wydania takiej decyzji. Stanowcza regulacja prawna w tym przepisie nie pozwala na jej korygowanie elementami natury słusznościowej, czy celowościowej, z powoływaniem się na interes społeczny lub uzasadniony interes strony. Niedopuszczalność zmiany decyzji związanych na podstawie tego przepisu wynika z faktu, że prowadziłoby to do stanu sprzecznego z wolą ustawodawcy.

W niniejszej sprawie należy mieć na uwadze, iż decyzja z dnia 25 czerwca 2021 r. wydana została m.in. na podstawie rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 lutego 2019 r. w sprawie wprowadzenia "Krajowego programu zwalczania niektórych serotypów Salmonella w stadach indyków rzeźnych" na lata 2019-2021 (Dz.U. z 2019 r. poz. 352).

W tym miejscu podkreślić należy, że w pkt 3.1.2 załącznika do ww. rozporządzenia jednoznacznie prawodawca wskazał, iż w przypadku uzyskania dodatniego wyniku badań laboratoryjnych w kierunku serotypów Salmonella objętych programem (innych niż szczepy szczepionkowe) lub w przypadku wykrycia efektu hamującego wzrost bakterii w próbkach pobranych z inicjatywy producenta żywca indyczego lub w próbkach pobranych przez powiatowego lekarza weterynarii w stadzie indyków rzeźnych, powiatowy lekarz weterynarii, zgodnie z art. 44 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, w drodze decyzji administracyjnej:

1) nakazuje:

a) unieszkodliwienie zwłok wszystkich padłych indyków zgodnie z przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) (Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1069/2009", oraz środkami wykonawczymi przyjętymi zgodnie z art. 40 tego rozporządzenia,

b) zniszczenie pasz lub ich zagospodarowanie, przy zastosowaniu środków kontroli gwarantujących pełną inaktywację pałeczek Salmonella, w przypadku uzyskania dodatniego wyniku badania laboratoryjnego próbek paszy w kierunku pałeczek Salmonella,

c) zniszczenie lub zagospodarowanie materiałów ściołowych, odchodów i innych przedmiotów, które mogły ulec skażeniu w sposób, który wyklucza zanieczyszczenie pałeczkami Salmonella, zgodnie z przepisami rozporządzenia nr 1069/2009 oraz środkami wykonawczymi przyjętymi zgodnie z art. 40 tego rozporządzenia,

d) dokładne oczyszczenie i odkażenie budynków inwentarskich, w których były utrzymywane indyki ze stada zakażonego, otoczenia tych budynków, pojazdów używanych do transportu indyków oraz pozostałych przedmiotów, które mogły ulec skażeniu, po wykonaniu czynności, o których mowa w literze a-c,

e) podjęcie przez producenta żywca indyczego działań mających na celu poprawę warunków zoohigienicznych oraz bezpieczeństwa epizootycznego w gospodarstwie, wskazanych w ust. 2.1;

2) zakazuje przemieszczania indyków ze stada zakażonego z gospodarstwa i do stada zakażonego w gospodarstwie oraz ze stada do stada w obrębie gospodarstwa, chyba że indyki, na wniosek producenta żywca indyczego, zostaną przemieszczone bezpośrednio do rzeźni w celu poddania ich ubojowi.

Mając na uwadze powyższe wskazać należy, iż organ w przypadku uzyskania dodatniego wyniku badań laboratoryjnych w kierunku serotypów Salmonella objętych programem obowiązany jest do wydania decyzji określonej treści. Tym samym organowi nie pozostawiono możliwości działania w ramach uznania administracyjnego, gdyż treść decyzji, a w szczególności nakazy i zakazy jakie powinny się w niej znaleźć, wynikają z powszechnie obowiązujących przepisów prawa.

Z tych też względów organ nie był uprawniony do zmiany decyzji w zakresie rozstrzygnięcia, a czego w istocie domaga się strona.

Odnosząc się natomiast do argumentacji skargi wskazać należy, iż argumentacja ta zmierza do zakwestionowania ustaleń faktycznych stanowiących podstawę decyzji z dnia 25 czerwca 2021 r. i do wykazania wadliwości tej decyzji, a nie wykazania zaistnienia przesłanek dyktowanych interesem społecznym lub słusznym interesem strony, które przemawiałyby za uchyleniem lub zmianą takiej decyzji ostatecznej.

Należy podkreślić, iż postępowanie wszczęte i prowadzone na podstawie art. 154 K.p.a., nie może również zmierzać do ponownego merytorycznego rozpatrzenia sprawy zakończonej decyzją ostateczną. Celem tego postępowanie nie jest również ponowne ustalenie stanu faktycznego sprawy, a do tego zmierza strona składając wniosek o zmianę decyzji. Celem postępowania prowadzonego w trybie art. 154 K.p.a. jest sprawdzenie, czy w ustalonym stanie faktycznym i prawnym istnieją szczególne przesłanki dyktowane interesem społecznym lub słusznym interesem strony, które przemawiałyby za uchyleniem lub zmianą takiej decyzji ostatecznej.

Mając powyższe na uwadze, za niezasadne należało uznać zarzuty skargi naruszenia art. 154 K.p.a.. Ponadto za nie mające wpływu na wynik sprawy należy uznać zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania.

W tym miejscu wskazać należy na jedną wadliwość zaskarżonej decyzji, a która to wadliwość nie miała wpływu na wynik sprawy.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy w sposób nieuprawniony wypowiadał się w kwestii zasadności wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W tym miejscu wskazać należy, iż organ odwoławczy związany był granicami sprawy tj. wnioskiem strony o zmianę decyzji w trybie art. 154 K.p.a.. Tym samym ewentualny wniosek strony o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania winien być przedmiotem osobnego rozstrzygnięcia organu właściwego do rozpatrzenia odwołania (zob. art. 58 § 2 K.p.a.), a nie wyłącznie wzmianką w decyzji mającej za przedmiot odmowę uchylenia decyzji.

Jednakże, co wskazano już wyżej, powyższe uchybienie nie ma wpływu na wynik sprawy, gdyż rozstrzygnięcie w zakresie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej, z wyżej przytoczonych powodów, uznać należało za prawidłowe i odpowiadające prawu.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a., skargę oddalił.