Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 400/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2024-01-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone  zażaleniem postanowienie Sądu
Powołane przepisy: article: art. 195 § 2, art. 209, art. 74a § 10, art. 65
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Piotr Popek po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2024 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym zażalenia Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 18 grudnia 2023 r. sygn. I SA/Rz 400/23 o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi Z. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 31 lipca 2018 r., nr 1801-IEW.4268.4.2018 w przedmiocie odmowy umorzenia kosztów egzekucyjnych - p o s t a n a w i a - uwzględnić zażalenie jako oczywiście uzasadnione i uchylić zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 28 listopada 2023 r. sygn. akt I SA/Rz 400/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę Z. na opisane w sentencji postanowienie. Natomiast postanowieniem z 18 grudnia 2023 r. odmówił uwzględnienia wniosku Z. o sporządzenie uzasadnienia wyroku uznając, że wniosek zgłoszono z uchybieniem ustawowego terminu.

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem Z. wniósł na to postanowienie zażalenie podnosząc, że do uchybienia terminu nie doszło. Zarzucił Z., że Sąd błędnie przyjął, że wniosek zgłoszono po upływie terminu wynikającego z przepisów art. 141 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.; dalej powoływanej w skrócie "P.p.s.a."), podczas gdy sentencja wyroku nie została stronie skarżącej prawidłowo i skutecznie doręczona. Wyraził Z. ocenę, że błędnie zastosowano przepisy art. 74a P.p.s.a., które nie powinny być w ogóle zastosowane, ponieważ postępowanie sądowe zostało wszczęte przed wejściem tego unormowania w życie, a Z. nie wybrał sposobu wnoszenia pism za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej. Doręczenia należało zatem dokonać na zasadach określonych w art. 65 P.p.s.a., przez operatora pocztowego, tak jak na wcześniejszych etapach postępowania. Z. nie wyraził bowiem woli skorzystania w sprawie ze środków komunikacji elektronicznej. Wniosek o sporządzenie uzasadnienia zgłoszono z ostrożności, z uwagi na upływ czasu od wydania orzeczenia na posiedzeniu niejawnym, ale o tym, że wyrok doręczono środkami komunikacji elektronicznej, Z. powziął informacje dopiero z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia.

W związku z powyższym Z. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia sądowi pierwszej instancji i orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy, co następuje:

Stosownie do art. 195 § 2 P.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.

Mając na względzie powyższe zażalenie Z. Sąd uznał za oczywiście uzasadnione. W postępowaniu o sygn. akt I SA/Rz 400/23 Z. występuje w charakterze strony skarżącej, a nie organu administracji publicznej, przez co polecenie doręczenia mu odpisu wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym poprzez środki komunikacji elektronicznej było nieuprawnione. Przepis art. 74a § 10 P.p.s.a. nie znajdował do tego doręczenia zastosowania. Z. nie złożył również oświadczenia wyrażającego zgodę na taki sposób doręczenia, ani nie wskazał Sądowi adresu do doręczeń elektronicznych. Korespondencja powinna zatem w niniejszej sprawie zostać wysłana przez operatora pocztowego, na adres wskazany przez pełnomocniczkę Z. Doręczenie odpisu wyroku środkami komunikacji elektronicznej okazało się bezskuteczne, przez co nie rozpoczął jeszcze dla Z. bieg terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Ten rozpocznie bieg dopiero po doręczeniu Z. odpisu tego orzeczenia za pośrednictwem operatora pocztowego.

W tym stanie rzeczy konieczne stało się uwzględnienie zażalenia na podstawie art. 195 § 2 P.p.s.a. poprzez uchylenie zaskarżonego postanowienia z 18 grudnia 2023 r. Niezbędne bowiem będzie prawidłowe doręczenie Z. odpisu wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym, którego dotychczas strona skarżąca nie otrzymała.

Sąd nie mógł na obecnym etapie postępowania uwzględnić wniosku o orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego, ponieważ nie przewidują tego przepisy P.p.s.a. (por. art. 209 P.p.s.a.).