Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 234/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2023-09-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, par. 3, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy WSA Anna Komorowska - Kaczkowska po rozpoznaniu w dniu 21 września 2023r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. Sp. z o.o. Sp. komandytowej w O. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 13 czerwca 2023 r. nr 1601-IOV-1.4103.12.2023 w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

T. Sp. z o.o. Sp. komandytowa z siedzibą w O. (dalej określana jako: "Skarżąca", "Spółka") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z 13 czerwca 2023 r. nr 1601-IOV-1.4103.12.2023 w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści.

Skarga nie została opłacona, w związku z tym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 9 sierpnia 2023 r., wydanym na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., wezwano pełnomocnika Skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, stosownie do § 2 ust.1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2021r., poz. 535). W wezwaniu zawarto pouczenie o wysokości, trybie i terminie uiszczenia wpisu, a nadto wskazano skutki niedopełnienia tego obowiązku w postaci odrzucenia skargi.

Nadto z uwagi na braki formalne skargi, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 9 sierpnia 2023 r., wezwaniem z 16 sierpnia 2023 r., wezwano pełnomocnika Skarżącej do złożenia odpisu KRS skarżącej Spółki oraz złożenie do akt sprawy oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego, obejmującego upoważnienie do działania w imieniu strony skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu lub przed sądami administracyjnymi. W wezwaniu zawarto pouczenie o skutkach niedopełnienia tego obowiązku w postaci odrzucenia skargi.

Odpis zarządzenia wzywającego od uiszczenia wpisu sądowego oraz odpis wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, został uznany za skutecznie doręczony pełnomocnikowi Skarżącej elektronicznie 31 sierpnia 2023 r., co wynika z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia, (k. – 36 akt sądowych).

Mając powyższe na uwadze, termin do wykonania ww. czynności w postaci uiszczenia wpisu sądowego oraz uzupełnienia braków formalnych skargi upływał z dniem 7 września 2023 r. Skarżąca do dnia wydania niniejszego postanowienia przez Sąd nie uiściła, wymaganego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wpisu sądowego od skargi, ani nie uzupełniła braków formalnych skargi.

Nadto w piśmie z 7 sierpnia 2023 r. pełnomocnik Skarżącej złożył oświadczenie o cofnięciu skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania, czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 oraz w art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.) - zwanej dalej: "p.p.s.a."

Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków fiskalnych i formalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe.

Zgodnie z regulacją art. 34 p.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Przy czym w myśl art. 37 § 1 i art. 46 § 3 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Niedochowanie wskazanego wymogu stanowi brak formalny, do którego uzupełnienia wzywa stronę przewodniczący (art. 49 § 1 p.p.s.a.) pod rygorem odrzucenia skargi. Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie takich braków obliguje sąd do odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

Z kolei przepis art. 220 § 3 p.p.s.a. zawiera dyspozycję zgodnie z którą skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.

Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego zostało uznane za doręczone pełnomocnikowi Skarżącej 31 sierpnia 2023 r., co wynika z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia, (k. – 36 akt sądowych).

W wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego zawarto pouczenie o wysokości, trybie i terminie uiszczenia wpisu, a nadto wskazano skutki niedopełnienia tego obowiązku w postaci odrzucenia skargi. Także w wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi zawarto pouczenie o skutkach niedopełnienia tego obowiązku w postaci odrzucenia skargi

Mając powyższe na uwadze, wyznaczony przez Sąd siedmiodniowy termin do dokonania żądanych czynności (uiszczenia wpisu od skargi i uzupełnienia braków formalnych skargi) rozpoczął zatem bieg 1 września 2023 r. i upłynął z dniem 7 września 2023 r. (czwartek). Tym samym należny wpis od skargi należało uiścić w nieprzekraczalnym terminie dni 7 od doręczenia tego wezwania, tj. do dnia 7 września 2023 r. W tym samym terminie należało uzupełnić braki formalne skargi,

Pełnomocnik Skarżącej, mimo wskazania, o uzupełnienie jakich braków się go wzywa oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie nie wykonania tej czynności, nie uczynił zadość wezwaniu i nie uiścił wpisu sądowego ani nie nadesłał żądanych dokumentów.

Podkreślenia jednak wymaga, że równocześnie do Sądu 10 sierpnia 2023 r. wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącej z 7 sierpnia 2023 r., w którym oświadczył, że cofa on złożoną skargę. Ustosunkowując się do powyższego wniosku stwierdzić należy, że zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Zaznaczyć należy, że merytoryczne rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi i umorzenie postępowania sądowego jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga jest wniesiona skutecznie tj. nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca (por. postanowienie NSA z 10 czerwca 1987r., sygn. akt SA/Gd 537/87 – publ. w OSP 1990, nr 4, poz. 207, postanowienie WSA w Rzeszowie z 14 lipca 2014 r. sygn. akt II Sa/Rz 835/14).

Zgodnie z przyjętym w doktrynie i orzecznictwie poglądem cofnięcie skargi spowoduje skutek w postaci umorzenia postępowania tylko wówczas, gdy nastąpi wszczęcie postępowania, a skarga poddana kontroli przewodniczącego nie będzie zawierała braków formalnych (por. B. Dauter i inni - "Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym" – Komentarz, wyd. Zakamycze 2005r. str. 375, postanowienia NSA z 3 stycznia 2008r., sygn. akt I OSK 1829/07).

W przedmiotowej sprawie skarga obarczona jest brakami fiskalnymi i formalnymi uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu. Do takich braków należy zaliczyć brak wpisu sądowego oraz brak wskazanych powyżej dokumentów. Wobec powyższego wniesiona skarga podlegać musi odrzuceniu, niezależnie od złożonego wniosku o jej cofnięcie.

W tej sytuacji Sąd, mając na względzie powyższe rozważania, wobec braku podstaw do merytorycznego rozpoznania wniosku o cofnięcie skargi, działając na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.