Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 6/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-04-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: *Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 149 par. 1, art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Julia Szczygielska, Sędziowie sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska, sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (spr.), Protokolant Agnieszka Figura, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi Fundacji A we W. na bezczynność Prokuratora Rejonowego [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku strony skarżącej z dnia 12 grudnia 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie doręczenia kserokopii zawiadomienia skierowanego do Prokuratora Rejonowego [...], które stanowiło podstawę wszczęcia postępowania w sprawie [...] wraz z załącznikami postanawia I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; II. stwierdzić, że bezczynność Prokuratora Rejonowego [...] w rozpoznaniu przedmiotowego wniosku strony skarżącej nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądzić od Prokuratora Rejonowego [...]na rzecz strony skarżącej kwotę 357 (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi Fundacji A we W. (skarżąca) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jest bezczynność Prokuratora Rejonowego [...]w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Skarżąca w dniu 12 grudnia 2013 r. złożyła wniosek o udzielenie informacji publicznej, żądając kserokopii: "1. zawiadomienia skierowanego do tut. Prokuratury, które stanowiło podstawę wszczęcia postępowania w sprawie [...] wraz z załącznikami, 2. Pism tut. Prokuratury skierowanych do Prokuratury Okręgowej we W. w odpowiedzi na działania dotyczące postępowania w sprawie sygn. [...]". Niniejsza sprawa dotyczy pkt 1 wniosku.

W odpowiedzi na skargę Prokurator Rejonowy dla [...] wniósł o oddalenie skargi wskazując, że pismem z dnia 13 stycznia 2014 r. powiadomiono wnioskodawcę, iż żądane dokumenty zostaną mu niezwłocznie przesłane po uzyskaniu akt głównych postępowania, które zostały wypożyczone na wniosek Sądowi Okręgowemu we W.VII Wydział Pracy do sprawy o sygn. [...].

W aktach sprawy oznaczonej sygn. 1 Ds. [...]znajduje się pismo Prokuratury Rejonowej dla [...]z dnia 16 stycznia 2014 r. skierowane do Prezesa Fundacji A informujące o przesłaniu żądanych informacji.

Na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2014 r. Prezes Fundacji oświadczył, że wnosi o umorzenie postępowania z tej przyczyny, że po wniesieniu skargi organ udostępnił skarżącej stronie żądane informacje, a przez to skarga na bezczynność stała się bezprzedmiotowa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia, gdy w jego toku wystąpi zdarzenie, w następstwie którego przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna, tj. jeżeli w toku danego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2007 r., II FSK 1259/06, LEX nr 494285).

Przedmiot postępowania sądowego w sprawie stanowiła skarga na bezczynność Prokuratora Rejonowego dla Wrocławia - Śródmieścia, który wykonuje zadania publiczne w udostępnieniu informacji publicznej.

Mając na uwadze przedmiot wniesionej skargi wskazać należy, iż dostęp do informacji publicznej reguluje ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112 poz. 1198 ze zm.), dalej: ustawa.

Z bezczynnością podmiotu w udostępnieniu informacji publicznej mamy do czynienia natomiast wówczas, gdy zobowiązany do udzielenia tej informacji organ, nie podejmuje w terminie - wskazanym w art. 13 ustawy - odpowiednich czynności, tj. nie udostępnia informacji w formie czynności materialno - technicznej lub nie wydaje decyzji o odmowie jej udzielenia.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszego postępowania stwierdzić należy, że organ, po wpłynięciu skargi, udzielił stronie skarżącej informacji objętej wnioskiem z dnia 12 grudnia 2013 r., a dotyczącej pkt 1 – co wynika z pisma z dnia 16 stycznia 2014 r. Zatem dokonał stosownej czynności, co potwierdziła sama skarżąca na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2014 r. Tym samym brak było podstaw do uwzględnienia skargi – po myśli art. 149 § 1 p.p.s.a., a postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe (por. uchwała NSA z 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08 – publ. ONSAiWSA z 2009 nr 4, poz.63).

Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. mamy do czynienia wówczas, kiedy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku zajdą zdarzenia, które czynią wydanie wyroku zbędnym lub niedopuszczalnym. Taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie i wydanie wyroku w przedmiocie bezczynności organu w udzieleniu informacji publicznej z przyczyn wskazanych powyżej stało się zbędne.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie o art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. Orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 201 p.p.s.a. Organ udzielił bowiem skarżącej informacji publicznej dopiero po wniesieniu skargi do Sądu.

Jednocześnie Sąd nie stwierdził by bezczynność w sprawie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa albowiem opóźnienie w udzieleniu informacji nie było znaczne, stąd też Sąd nie wymierzył stosownej grzywny (art. 149 § 2 p.p.s.a.).