Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 336/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2021-05-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne
Hasła tematyczne: Wodne prawo
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, art. 145 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 127 ust. 7 pkt 4, 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1121
law: Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Elżbieta Mazur - Selwa Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk WSA Maciej Kobak /spr./ po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 maja 2021 r. sprawy ze skargi A. B. i W. B. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie pozwolenia wodnoprawnego w postępowaniu wznowieniowym I. uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] września 2020 r. nr [...]; II. zasądza od Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie na rzecz skarżących A. B. i W. B. solidarnie kwotę 814 zł /słownie: osiemset czternaście złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi A. B. i W. B. (dalej w skrócie: "skarżący") reprezentowanych przez adw. M. H. jest decyzja Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w [....] (dalej w skrócie: "Dyrektor RZGW") z dnia [....] listopada 2020 r. nr [....] utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w [....] (dalej w skrócie: "Dyrektor Zarządu Zlewni") z dnia [....] września 2020 r. nr [....] o odmowie uchylenia decyzji o udzieleniu pozwolenia wodnoprawnego.

Kwestionowana decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym.

Decyzją z dnia [....] czerwca 2017 r. nr [....] Starosta [....] (dalej w skrócie: "Starosta") udzielił Powiatowemu Zarządowi Dróg w [....] (dalej w skrócie: "PZD") pozwolenia wodnoprawnego na:

1) przebudowę rowu przy drodze powiatowej [....] w km 4+412,00 - 4+458,60 oraz w km 4+581,10 - 4+840,00 drogi poprzez zabudowę rurociągiem;

2) wykonanie wylotu W1 kolektora kanalizacji deszczowej do rowu lewostronnego drogi powiatowej nr [....];

3) szczególne korzystanie z wód polegające na odprowadzeniu wylotem W1 ścieków opadowo- roztopowych z powierzchni drogi do ziemi poprzez rów przydrożny.

Wnioskiem z dnia [....] lipca 2018 r. skarżący A. B. wystąpił o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty z dnia [....] czerwca 2017 r. nr [....] wskazując na podstawy wznowienia z art. 145 § 1 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2020 r., poz. 256 z późn. zm. – dalej w skrócie: "k.p.a.").

Postanowieniem z dnia [....] lutego 2019 r. nr [....] Dyrektor Zarządu Zlewni wznowił postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty z dnia [....] czerwca 2017 r. nr [....].

Decyzją z dnia [....] lipca 2019 r. Dyrektor Zarządu Zlewni odmówił uchylenia decyzji Starosty z dnia [....] czerwca 2017 r. nr [....]. Po rozpoznaniu odwołania skarżących, Dyrektor RZGW decyzją z dnia [....] października 2019 r. nr [....] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Decyzją z dnia [....] września 2020 r. nr [....] Dyrektor Zarządu Zlewni działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. oraz art. 397 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (t. j. Dz. U. z 2020 r., poz. 310 z późn. zm. – dalej w skrócie: "u.p.w.") - odmówił uchylenia ww. decyzji Starosty.

W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Zarządu Zlewni przedstawił przebieg postępowania po czym stwierdził, że skarżący A. B. nie jest stroną postępowania o wydanie pozwolenia wodnoprawnego.

Dyrektor Zarządu Zlewni wskazał, że z analizy akt sprawy nr [....] jednoznacznie wynika, że pozwolenie wodnoprawne na szczególne korzystanie z wód obejmuje odprowadzanie wylotem W1 ścieków opadowo- roztopowych z powierzchni drogi do ziemi poprzez rów przydrożny, który jest zlokalizowany na działce nr 498 w S. w km 4+422,30 drogi powiatowej nr [....]. Jakkolwiek działka nr 448/4, której właścicielami są skarżący, zlokalizowana jest po lewej stronie drogi powiatowej nr [....] w km ok. od 4+799,00 do 4+832,00 i znajduje się w bliskim sąsiedztwie inwestycji, to takie usytuowanie w ocenie organu nie oznacza równocześnie, że działka ta znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji. Organ wyjaśnił, że art. 127 ust. 7 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1121 – dalej w skrócie: "u.p.w. z 2001 r.") na gruncie postępowania o wydanie pozwolenia wodnoprawnego, szczegółowo określa strony tegoż postępowania, tj. właścicieli powierzchni ziemi położonej w zasięgu oddziaływania planowanych do wykonania urządzeń wodnych.

W ocenie Dyrektora Zarządu Zlewni skarżący A. B. nie powołał się na naruszenie jego własnego, skonkretyzowanego i zindywidualizowanego interesu prawnego, a jedynie wskazał interes faktyczny. Nie wykazał również aby przebudowa rowu prawostronnego ograniczała lub utrudniała sposób zagospodarowania i korzystania z działek stanowiących jego własność. Argumenty dotyczące odprowadzania ścieków do zabudowanego odcinka rowu melioracyjnego, położonego na działce nr 448/4 w S. przy ul. M. i powodującego niszczenie budynku mieszkalnego poprzez podmywanie fundamentów, w ocenie Dyrektora Zarządu Zlewni nie są wystarczającym powodem do uznania, że przebudowa rowu prawostronnego wprowadza ograniczenia w swobodnym gospodarowaniu działki.

Dyrektor Zarządu Zlewni stwierdził, że postępowanie nie wykazało, że działka nr 448/4 w S., znajduje się w zasięgu oddziaływania planowanych do wykonania urządzeń wodnych, i dających wnioskodawcy przymiot strony postępowania w rozumieniu art. 127 ust. 7 pkt 5 u.p.w. z 2001 r.

Po rozpoznaniu odwołania skarżących od powyższej decyzji, Dyrektor RZGW decyzją z dnia [....] listopada 2020 r. nr [....] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji Dyrektor RZGW wskazał, że z analizy akt przedmiotowej sprawy wynika, że celem przebudowy odcinka drogi powiatowej nr [....], zrealizowanej w granicach pasa drogowego, było uregulowanie sposobu odprowadzania wód opadowych i roztopowych z pasa drogowego poprzez wykonanie odcinka kanalizacji deszczowej oraz zwiększenie bezpieczeństwa mieszkańców ul. M. poprzez wykonanie prawostronnego chodnika, stąd wynikała konieczność odcinkowego zarurowania istniejącego rowu trawiastego i wykonania odwodnienia w formie kanalizacji zamkniętej. Realizacja opisanego powyżej zadania nie zmieniła jednak sposobu odprowadzania wód opadowych spływających z nawierzchni drogi do ww. rowu przydrożnego, ponieważ w stanie projektowanym pozostawiono istniejące przepusty pod drogą powiatową zlokalizowane w km 4+507,50 oraz 4+801,50, do których wprowadzane były wody płynące dotychczas rowem trawiastym, a po wykonaniu zadania - wprowadzane będą wody z zarurowanych odcinków tego rowu. Dyrektor RZGW zaznaczył, że przedmiotem pozwolenia wodnoprawnego udzielonego PZD w decyzji Starosty z dnia [....] czerwca 2017 r. nie było odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych ujmowanych zarurowanymi odcinkami prawostronnego rowu przydrożnego do wód lub do ziemi. Kwestia ta rozpatrywana była odrębnie w postępowaniu prowadzonym przez Dyrektora Zarządu Zlewni wszczętym z wniosku PZD z dnia 23 kwietnia 2019 r. Pozostały zakres pozwolenia wodnoprawnego udzielonego w decyzji z dnia [....] czerwca 2017 r. obejmował wykonanie wylotu W1 kolektora kanalizacji deszczowej do rowu lewostronnego w km 4+422,30 drogi powiatowej nr [....] oraz szczególne korzystanie z wód polegające na odprowadzaniu wylotem W1 ścieków opadowo-roztopowych w obrębie działek nr 498 i 424/14, niemniej działki te zlokalizowane są poza terenem przebudowywanego rowu prawostronnego.

Wobec powyższego Dyrektor RZGW uznał, że w realiach rozpatrywanej sprawy nie wystąpiła przesłanka wznowienia postępowania, na która powołują się skarżący. W tym stanie rzeczy w ocenie organu nie są trafne zarzuty naruszenia przepisów postępowania administracyjnego polegające na nierozpatrzeniu całości materiału dowodowego, ponieważ decyzja o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej nie stanowi rozstrzygnięcia co do istoty sprawy, a jej wydanie jest następstwem ustalenia przez organ braku podstaw wznowieniowych, co wyłącza dopuszczalność rozstrzygania o istocie sprawy. Ustalenie to pozbawia organ możliwości przystąpienia do oceny decyzji dotychczasowej, a w szczególności do oceny, czy zapadła ona z naruszeniem prawa.

W ustawowym terminie skarżący wnieśli skargę na powyższą decyzję Dyrektora RZGW zaskarżając ją w całości. Zaskarżonej decyzji zarzucili:

1. Naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to:

1) art. 7 w zw. z art. 77 § 1 oraz w zw. z art. 80 k.p.a., polegające na niewyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego oraz na jego dowolnej a nie swobodnej ocenie, wyrażającej się zwłaszcza w następujących kwestiach:

a) błędne ustalenie przez Dyrektora RZGW, że skarżący nie są stronami postępowania o wydanie pozwolenia wodnoprawnego, ponieważ udzielone pozwolenie wodnoprawne na szczególne korzystanie z wód obejmuje jedynie odprowadzanie wylotem W1 ścieków opadowo- roztopowych z powierzchni drogi do ziemi poprzez rów przydrożny zlokalizowany na działce nr 498 w S. w km 4+422,30 drogi powiatowej nr [....], tymczasem działka nr 448/4 w S., której właścicielami są skarżący, zlokalizowana jest po lewej stronie drogi powiatowej nr [....] w km od 4+799,00 do km 4+832,00, co według Dyrektora RZGW nie oznacza równocześnie, że działka skarżących znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji, w sytuacji, gdy z obszernej dokumentacji przedłożonej przez skarżących wynika, że bez wątpienia ich działka znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji, ponieważ wszystkie urządzenia wodne po przeciwnej stronie drogi powiatowej nr [....], tj. przebudowa rowu, wykonanie korytek, studnia zbiorcza oraz przepust, zlokalizowane są w pasie drogowym, w bezpośrednim sąsiedztwie z działką skarżących, co powoduje, że korzystanie z wód za pomocą ww. urządzeń oddziałuje bezpośrednio na działkę skarżących, gdyż wody opadowe lub roztopowe z drogi powiatowej nr [....] odprowadzane są wprost na działkę nr 448/4, podmywając fundamenty, powodując zalania posesji, wnętrza budynku, oberwania ziemi pod fundamentami domu, powodując realne zagrożenia zdrowia i życia mieszkańców budynku na działce nr 448/4,

b) błędne ustalenie przez Dyrektora RZGW, że skarżący nie są stronami postępowania o wydanie pozwolenia wodnoprawnego, ponieważ z dokumentacji sprawy nie wynika, aby przebudowa prawostronnego rowu przydrożnego drogi powiatowej [....] na odcinkach w pkt 1.1. decyzji Starosty z dnia [....] czerwca 2017 r. nr [....] ograniczała lub utrudniała sposób zagospodarowania i korzystania z działki stanowiącej własność skarżących, zlokalizowanej po przeciwnej stronie drogi, podczas gdy wbrew twierdzeniom organu z dokumentacji sprawy jasno i bezsprzecznie wynika, że planowana inwestycja w sposób bezpośredni narusza własność skarżących, ponieważ zabudowa rowu spowodowała zasadniczą zmianę w tym zakresie, gdyż rów ten stanowi obecnie kanalizację służącą do odprowadzania wód opadowych lub roztopowych z drogi powiatowej i posesji położonych wyżej tegoż rurociągu (co niewątpliwie wymaga pozwolenia wodnoprawnego) kolejno przepływając przez rów melioracyjny znajdujący się na działce skarżących, podmywając fundamenty działki, powodując zalania posesji, zalania wnętrza budynku i oberwania ziemi pod fundamentami ich działki. Co istotne, działka skarżących bezpośrednio graniczy z drogą, gdzie planowana jest inwestycja, co wprost narusza ich nieruchomość, a fakt, że działka skarżących zlokalizowana jest po przeciwnej stronie drogi, nie ma żadnego znaczenia, a świadczy jedynie o tym, że planowana inwestycja rzutuje na sposób zagospodarowania i korzystania z działki skarżących,

c) błędne ustalenie przez Dyrektora RZGW, że skarżący nie są stronami postępowania o wydanie pozwolenia wodnoprawnego, ponieważ z analizy akt sprawy wynika, że celem przedugodowy odcinka drogi powiatowej nr [....] było uregulowanie sposobu odprowadzania wód opadowych i roztopowych z pasa drogowego poprzez wykonanie odcinka kanalizacji deszczowej oraz zwiększenie bezpieczeństwa mieszkańców ul. M. poprzez wykonanie prawostronnego chodnika, stąd wynikła konieczność odcinkowego zarurowania istniejącego rowu trawiastego i wykonania odwodnienia w formie kanalizacji zamkniętej, co nie zmieniło jednak sposobu odprowadzania wód opadowych spływających z nawierzchni drogi do ww. rowu przydrożnego, podczas gdy zaplanowana inwestycja zmieniła całkowicie sposób odprowadzania wód opadowych spływających z nawierzchni drogi. Inwestycja na działce nr 498/1 wprowadza ograniczenia w zagospodarowaniu działek nr 448/4 i 450/4. Natomiast działka nr 450/4 nie może być użytkowana zgodnie z jej przeznaczeniem jako rolna (z uwagi na jej ciągłe zalania i skażenia wodami opadowymi, roztopowymi i ściekami),

d) błędne ustalenie przez Dyrektora RZGW, że w stanie projektowanym pozostawiono istniejące przepusty pod drogą powiatową zlokalizowane w km 4+507,50 oraz 4+801,50, do których wprowadzane były wody płynące dotychczas rowem trawiastym, a po wykonaniu zadania - wprowadzane będą wody z zarurowanych odcinków tego rowu, w sytuacji gdy operat wodnoprawny, na którym opiera się inwestycja, w ogóle nie uwzględnia elementu wprowadzania wód opadowych i roztopowych z rowu prawostronnego do istniejących przepustów km 4+507,50 i km 4+801,50,

e) zignorowanie i pominięcie przez Dyrektora RZGW materiału dowodowego, dostarczonego przez skarżących do niniejszego postępowania w postaci:

- zdjęcia z działki skarżących nr 448/4 z dnia 8 czerwca 2020 r. i zaświadczenia z dnia 10 czerwca 2020 r. Komendy Powiatowej Policji w [....] - na okoliczność ustalenia faktu, że w rzeczywistości dochodzi do podtopień i uszkodzeń działki skarżących w postaci podmywania fundamentów nieruchomości, zalania posesji, zalania wnętrza budynku, oberwania ziemi pod fundamentami domu, powodując realne zagrożenia zdrowia i życia mieszkańców, na okoliczność ustalenia, że organ wydający decyzję pominął w całości wpływ odprowadzania wód opadowych i roztopowych na działkę nr 448/4 oraz na przepływający przez tą działkę rów melioracyjny, który jest urządzeniem melioracji wodnych szczegółowych i służy melioracji wodnej, a więc regulacji stosunków wodnych w celu polepszenia zdolności produkcyjnej gleby, ułatwienia jej uprawy oraz ochrony użytków rolnych przed powodziami, na okoliczność ustalenia, że wody opadowe i roztopowe z pasa drogowego odprowadzane są wprost na działkę skarżących, na okoliczność oprowadzania wód i ścieków na posesję skarżących z nieruchomości sąsiednich,

- decyzji z dnia [....] lipca 2019 r. Dyrektora Zarządu Zlewni w [....] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie nr [....] - na okoliczność stwierdzenia odprowadzania ścieków bytowych na wylocie z kolektora na działce nr 450/4, będącej własnością skarżących,

- zawiadomień z dnia 5 grudnia 2019 r. nr [....], z dnia 5 listopada 2019 r. nr [....], z dnia 14 listopada 2019 r. nr [....] na okoliczność ustalenia faktu, że skarżący są stronami niniejszego postępowania o wydanie pozwolenia wodnoprawnego,

f) zignorowanie przez organy obu instancji faktu, że skarżący przed wydaniem decyzji Starosty z dnia [....] czerwca 2017 r. nr [....] notorycznie kontaktowali się z organami, że inwestycja, tj. przebudowa drogi powiatowej nr [....] w km 4+412- 4+840 będzie oddziaływała na działki skarżących nr 448/4 i 450/4, które bezpośrednio graniczą z działką nr 498/1, na której miałaby prowadzone inwestycje. Co istotne, Dyrektor PZD odwiedził działkę skarżących, gdy doszło do oberwania ziemi pod fundamentami ich nieruchomości i zalania budynku oraz uszkodzenia części jezdni drogi powiatowej. Zostały wykonane korytka i studnia wypadowa po lewej stronie drogi wzdłuż działki nr 448/4, jak również położono betonowe kręgi (kolektor) w rowie melioracyjnym, celem zabezpieczenia działki przed dalszym uszkodzeniem, co jednoznacznie świadczy, że planowana inwestycja bezpośrednio wpływa na działkę skarżących,

g) zignorowanie przez organy obu instancji faktu, że odprowadzanie wód opadowo- roztopowych z odcinka 4+507,50 do odcinka 4+840,00 ww. drogi pozostaje bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego, co świadczy o tym, że decyzja wydana przez Starostę jest wadliwa, co zostało potwierdzone w uzasadnieniu wyroku WSA z dnia 22 lipca 2020 r., sygn. akt II SA/Rz 50/20,

h) brak spójności w zaskarżalnych decyzjach organów obu instancji, w sytuacji gdy Dyrektor RZGW w zaskarżonej decyzji z jednej strony zarzuca skarżącym brak interesu faktycznego, podczas gdy Dyrektor Zarządu Zlewni w decyzji, którą to notabene organ II instancji utrzymał w mocy, zarzuca skarżącym powołanie się jedynie na interes faktyczny, a nie na naruszenie własnego, skonkretyzowanego i zindywidualizowanego interesu prawnego, co powoduje że obie decyzje wzajemnie się wykluczają, a ich wnioski są wzajemnie sprzeczne i brak w nich logiki,

i) oparcie zaskarżonej decyzji na nieprawidłowym i niekompletnym operacie wodnoprawnym, który w swojej treści nie zawiera m. in.:

- stanu prawnego nieruchomości usytuowanych w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych (w tym działek skarżących), charakterystyki wód objętych pozwoleniem wodnoprawnym, określenia wpływu gospodarki wodnej zakładu na wody powierzchniowe, podziemne, planu urządzeń wodnych z zaznaczonymi nieruchomościami będącymi w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych, z zaznaczeniem powierzchni nieruchomości oraz właścicieli, ilości i stan ścieków oraz przewidywanego sposobu i efektu oczyszczania, opisu jakości wody w miejscu zamierzonego wyprowadzania ścieków, ilości stanu i składu ścieków itp.,

- nieuwzględnienia elementu wprowadzania wód opadowych i roztopowych z rowu prawostronnego do istniejących przepustów km 4+507,50 i km 4+801,50, co jednocześnie potwierdza uzasadnienie wyroku WSA z dnia 22 lipca 2020 r., sygn. akt II SA/Rz 50/20,

- wskazanie jedynie informacji o końcowym odbiorniku przepustu, co w niniejszym stanie faktycznym jest w pełni niewystarczające, co potwierdza uzasadnienie wyroku WSA z dnia 22 lipca 2020 r., sygn. akt II SA/Rz 50/20,

- pominięcie przez organy obu instancji w całości wpływu oprowadzania wód opadowych i roztopowych na działkę skarżących nr 448/4 oraz na przepływający przez tą działkę rów melioracyjny, który jest urządzeniem melioracji wodnych szczegółowych i służy melioracji wodnej, a więc regulacji stosunków wodnych w celu polepszenia zdolności produkcyjnej gleby, ułatwienia jej uprawy oraz ochrony użytków rolnych przed powodziami,

2) art. 6, art. 7 i art. 11 k.p.a. poprzez zaniechanie przez organy obu instancji obowiązku zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, koniecznego do rozstrzygnięcia sprawy oraz niedostatecznie wnikliwe zbadanie stanu faktycznego sprawy, co skutkowało wydaniem decyzji w oparciu o niekompletny materiał dowodowy tj.: nieuwzględnienie i zignorowanie dokumentów skarżących załączonych do akt, tj.: pisma [....] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [....] Inspektoratu w [....] z dnia 20 listopada 2013 r. (z którego jasno wynika, że rów na działce skarżących jest ujęty w ewidencji urządzeń melioracji wodnych i stanowi urządzenie melioracji wodnych szczegółowych, o których mowa w art. 73 ust. 1 pkt 1 u.p.w. z 2001 r.), wypisu z rejestru gruntów dla działki nr 448/4, zawiadomienia o prowadzonym postępowaniu administracyjnym, oględzin terenu na rozprawie administracyjnej z dnia 28 sierpnia 2014 r. nr [....], zawiadomienia o rozprawie z dnia 19 października 2016 r. nr [....], dokumentacji fotograficznej obrazującej średnice przepustu zlokalizowanego pod drogą powiatową; pisma PGW WP z dnia 30 listopada 2018 r.; pisma PGW WP z dnia 8 lutego 2019 r., mapy ewidencyjnej - wyrysu z dokumentacji byłej Spółki Wodnej w [....] [....] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych z dnia 20 listopada 2013 r.; planów sytuacyjnych budynku mieszkalnego z 1965 r. oraz zagospodarowania parceli budowlanej z 1981 r.; pisma Starostwa Powiatowego w [....], wniosku do prowadzonego postępowania, postanowienia PGW WP z dnia 28 lutego 2019 r. o wznowieniu postępowania; zaświadczenia z Komendy Powiatowej Policji w [....] z dnia 10 czerwca 2020 r. oraz płyty,

3) art. 145 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a., gdyż organ prowadzący postępowanie nie przeprowadził i nie zbadał rzetelnie przesłanki wznowienia postępowania, która stanowiła podstawę wznowienia postępowania w sprawie, nie odniósł się do argumentów, które w ocenie skarżących świadczą o przysługującym im interesie prawnym w sprawie oraz dyskredytują wydane decyzje w obu instancjach,

4) art. 8 w zw. z art. 10 k.p.a. polegające na braku pogłębiania zaufania uczestników do władzy publicznej oraz niewłaściwe zapewnienie stronom czynnego udziału w sprawie. Wadliwe ustalenie stanu faktycznego sprawy oznacza naruszenie zasady ustalania prawdy obiektywnej. W przedmiotowej sprawie organy obu instancji nie odniosły się do podnoszonych przez skarżących argumentów oraz nie dokonały poprawnej analizy dokumentów znajdujących się w aktach sprawy,

5) art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. polegające na jego niezastosowaniu, w sytuacji, gdy organ administracji publicznej obligatoryjnie zawiesza postępowanie z urzędu, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ,

6) art. 9 w zw. z art. 11 w zw. z art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. polegające na niedostatecznym wyjaśnieniu podstaw oraz przyczyn rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji, sporządzeniu przez organ uzasadnienia decyzji nie odpowiadającego podstawowym wymaganiom określonym w tym przepisie, niepodanie kompletnej podstawy faktycznej ani prawnej rozstrzygnięcia oraz poprzez nieodniesienie się w zaskarżonej decyzji, co do wszystkich wniosków i twierdzeń zgłaszanych przez skarżących,

7) art. 138 § 1 pkt 2 i § 2 k.p.a., poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji utrzymanie w mocy wadliwej decyzji Dyrektora Zarządu Zlewni w całości oraz poprzedzającej jej wydanie decyzji ostatecznej, pomimo, że w okolicznościach niniejszej sprawy istniały podstawy do jej uchylenia i orzeczenia co do istoty sprawy, ewentualnie do przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji.

II. Naruszenie prawa materialnego, a to:

1) art. 127 ust. 7 u.p.w. z 2001 r. w zw. z art. 28 k.p.a., polegające na jego niezastosowaniu pomimo, że skarżący są podmiotem władającym powierzchnią ziemi położoną w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych, a w konsekwencji odmowę uznania skarżących za stronę postępowania o wydanie pozwolenia wodnoprawnego mimo istnienia oczywistego związku między obowiązującą normą prawa materialnego - w tym przypadku art. 127 ust. 7 pkt 5 u.p.w. z 2001 r. a sytuacją prawną skarżących, podczas gdy wszystkie urządzenia wodne po przeciwnej stronie drogi powiatowej nr [....], tj. przebudowa rowu, wykonanie korytek, studnia zbiorcza oraz przepust pod drogą powiatową nr [....], zlokalizowane są w pasie drogowym, w bezpośrednim sąsiedztwie z działką skarżących nr 448/4, co powoduje, że korzystanie z wód za pomocą ww. urządzeń oddziałuje bezpośrednio na działkę skarżących, gdyż wody opadowe lub roztopowe z drogi powiatowej nr [....] odprowadzane są wprost na działkę nr 448/4, podmywając fundamenty nieruchomości, zalewając posesję i wnętrza budynku, powodując oberwania ziemi pod fundamentami domu a więc realne zagrożenie zdrowia i życia mieszkańców budynku na działce 448/4. Ponadto przepis art. 127 ust. 7 pkt 5 ustawy nie uzależnia statusu strony od naruszenia interesu prawnego, negatywnego oddziaływania inwestycji na daną powierzchnię ziemi, lecz od tego, czy określony podmiot włada powierzchnią ziemi, która położona jest w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych. Dodatkowo, nie jest konieczne ustalenie, że planowane wykonanie urządzenia wodnego faktycznie, realnie i bezpośrednio będzie oddziaływać na daną nieruchomość. W tym zakresie konieczne i wystarczające jest ustalenie, że planowane prace związane z wykonaniem urządzenia wodnego co najmniej mogą choćby pośrednio oddziaływać na daną nieruchomość sąsiednią. W takim przypadku uprawnione jest przyjęcie, że tego rodzaju nieruchomość skarżących znajduje się w zasięgu oddziaływania planowanych do wykonania urządzeń wodnych. Względy gwarancyjne oraz konieczność zapewnienia podmiotom administrowanym odpowiedniego stopnia ochrony prawnej nakazują, aby w toku badania realizacji przesłanki legitymacyjnej badać jedynie istnienie interesu prawnego skonkretyzowanego normatywnie w ustawie szczególnej, a nie przechodzić do fazy badania jego naruszenia. Nie jest więc dopuszczalna na tym etapie kategoryczna ocena, że interes prawny - w postaci możliwości oddziaływania wykonania urządzenia wodnego na nieruchomości - nie zostanie naruszony,

2) art. 140 w zw. z art. 144 Kodeksu cywilnego poprzez jego niezastosowanie w niniejszej sprawie, w sytuacji, gdy stanowi on podstawę interesu prawnego skarżących oraz poprzez brak oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w zakresie ograniczenia prawa własności skarżących polegającego na utrudnieniu korzystania z działki zgodnie z jej społeczno- gospodarczym przeznaczeniem oraz niszczenie działki skarżących poprzez podmywanie fundamentów, zalewanie posesji, wnętrza budynku, oberwanie ziemi pod fundamentami domu, powodując realne zagrożenia zdrowia i życia mieszkańców budynku na działce nr 448/4. Dla uznania za stronę wystarczy jedynie sam fakt oddziaływania inwestycji w przestrzeń objętą prawem do nieruchomości,

3) art. 132 ust. 2 pkt 2 ppkt c u.p.w. z 2001 r. poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji, gdy część opisowa operatu wodnoprawnego powinna określać stan prawny nieruchomości usytuowanych w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych, z podaniem siedzib i adresów ich właścicieli. Wymóg określony tym przepisem niewątpliwie ma służyć organowi w ustaleniu wszystkich podmiotów uprawnionych do nieruchomości czy urządzeń wodnych znajdujących się w zasięgu oddziaływania zamierzonego przedsięwzięcia, które ma być objęte pozwoleniem wodnoprawnym, a więc stron w rozumieniu art. 127 ust. 7 ustawy. Tymczasem w sporządzonym w niniejszej sprawie operacie wodnoprawnym brak jest stanu prawnego nieruchomości usytuowanych w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych, w tym działek skarżących,

4) art. 29 ust. 1 pkt 2 u.p.w. z 2001 r. poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji, gdy ścieki z rowu przydrożnego są odprowadzane do rowu melioracyjnego na działce skarżących nr 448/4, powodując podtopienia i zalewania działki. Zgodnie z pismem z dnia 20 listopada 2013 r. [....] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych na podstawie art. 73 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy rów na wymienionej działce jest urządzeniem melioracji wodnych szczegółowych,

5) art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków, poprzez jego niezastosowanie polegające na wprowadzaniu ścieków bytowych i ścieków przemysłowych z kilku budynków mieszkalnych do urządzeń kanalizacyjnych przeznaczonych do oprowadzania wód opadowych (studzienek umiejscowionych w kolektorze a z 4 domów ścieki oprowadzane są rurami bezpośrednio do kolektora, podczas gdy takie działanie jest zabronione),

6) art. 64 Konsytuacji RP, poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji błędne uznanie, że Dyrektor Zarządu Zlewni nie dopuścił się naruszenia prawa własności skarżących do swojej nieruchomości, podczas gdy pozwolenie wodnoprawne objęte zaskarżoną decyzją bezpośrednio wpływa na działkę skarżących, powodując jej podtapianie, uszkadzanie i zalewanie budynku. Ponadto rów melioracyjny zlokalizowany na działce nr 488/4 nie spełnia swojego przeznaczenia oraz nie można korzystać z działki nr 450/4 zgodnie z jej rolnym przeznaczeniem, gdyż teren został skażony, a rośliny tam rosnące całkowicie zniszczone, poprzez zalewanie ich z rowu przydrożnego i nawierzchni drogi powiatowej oraz ścieków bytowych,

7) art. 39 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych poprzez jego niezastosowanie, doprowadzając tym samym do wadliwego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, podczas gdy zabronione jest dokonywanie w pasie drogowym czynności, które mogłyby powodować niszczenie lub uszkodzenie drogi i jej urządzeń albo zmniejszenie jej trwałości oraz zagrażać bezpieczeństwu ruchu drogowego w postaci odprowadzania wody i ścieków z urządzeń melioracyjnych, gospodarskich lub zakładowych do rowów przydrożnych lub na jezdnię drogi. Organy obu instancji pominęły fakt, że zabrania się odprowadzania wód i ścieków do rowów przydrożnych lub na jezdnię drogi. Istniejący przy drodze powiatowej [....] rów przydrożny służy do melioracji drogi, natomiast istnienie bocznych dopływów do tego rowu z dwóch dróg wewnętrznych i 20 posesji powoduje naruszenie ww. przepisów.

Wobec powyższego skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Zarządu Zlewni, dopuszczenie dowodów wymienionych w treści skargi, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi skarżący powtórzyli treść zarzutów i przytoczyli orzeczenia sądów administracyjnych na ich poparcie.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor RZGW podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie rozważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem tak decyzja zaskarżona, jak

i decyzja ją poprzedzająca naruszają przepisy prawa, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zaskarżone decyzje zostały wydane w postępowaniu nadzwyczajnym, wznowieniowym. Istotą tego postępowania jest weryfikacja ostatecznej decyzji administracyjnej pod kątem kardynalnych wad procesowych, wyliczonych enumeratywnie w art. 145 § 1 K.p.a. (oraz art. 145a-145b K.p.a.).

I. Wniosek z dnia 30 lipca 2018 roku o wznowienie postępowania wpłynął do organu w dniu 2 sierpnia 2018 roku – k. 114. Z jego nagłówka wynika, że inicjatorem postępowania jest A. B. Co kluczowe – wniosek jest niepodpisany.

W konsekwencji Sąd przyjmuje, że podanie o wznowienie postępowania obarczone jest brakiem formalnym – brakiem podpisu – który uniemożliwiał nadanie mu dalszego biegu – art. 61 § 3 K.p.a. Podkreślić przy tym należy, iż w sprawie nie ma wątpliwości, że A. B. zmierzał do wszczęcia postępowania wznowieniowego

i faktycznie był autorem wniosku z dnia 30 lipca 2018 roku. Świadczy o tym jego aktywność w toku postępowania oraz treść składanych oświadczeń i wniosków. Ponadto, w aktach sprawy, na karcie 333, znajduje się kopia tego samego podania

o wznowienie postępowania z dnia 30 lipca 2018 roku, na której widnieje niewyraźne odwzorowanie oryginału podpisu A. B. Wniosku z własnoręcznym podpisem A. B. w aktach jednak nie ma. W ponownie prowadzonym postępowaniu organ dołączy do akt sprawy oryginał podania wznowieniowego, względnie wezwie A. B. o podpisanie egzemplarza znajdującego się w aktach sprawy.

II. Kontynuując wątek zakresu podmiotowego prowadzonego postępowania wznowieniowego należy odnotować, iż niejasny, a z pewnością niewyjaśniony jest status W. B. Z treści wniosku wznowieniowego wynika, iż jego autorem jest wyłącznie A. B. Zbieżny wniosek wynika z treści postanowienia z dnia 28 lutego 2019 roku o wznowieniu postępowania administracyjnego – k. 151,

w którym jednoznacznie wskazano, że postępowanie wznawia się na wniosek A. B. Tymczasem już w zawiadomieniu z dnia 3 kwietnia 2018 roku – k. 164 – podano, że postępowanie wznowieniowe toczy się z wniosku "Państwa W.

i A. B." – analogicznie w zawiadomieniu o rozprawie administracyjnej –

k. 186, zawiadomieniu z dnia 21 maja 2019 roku – k. 229, zawiadomieniu z dnia 2 czerwca 2020 roku – k. 375, zawiadomieniu z 22 czerwca 2020 roku – k. 414. Wydane w sprawie decyzje administracyjne – z dnia [....] września 2020 roku

(I instancji) oraz z [....] listopada 2020 roku (II instancji) wskazują natomiast, iż postępowanie wznowieniowe toczyło się wyłącznie na wniosek A. B.

W takim układzie status W. B. w postępowaniu wznowieniowym nie został należycie wyjaśniony. Sąd przyznaje, że W. B. wraz z A. B. są właścicielami (na zasadzie wspólności majątkowej małżeńskiej) działki 448/4. Niemniej jednak biorąc pod uwagę fakt, że W. B. nie brała udziału jako strona w postępowaniu administracyjnym, w którym wydano decyzję objętą wnioskiem wznowieniowym – decyzję Starosty [....] z [....] czerwca 2017 r. nr [....] – przyjąć należy, iż aby mogła uzyskać status wnioskodawcy we wznowionym postępowaniu powinna złożyć w tym zakresie stosowne podanie i powołać się na fakt, iż bez własnej winy nie brała udziału

w postępowaniu zakończonym powołaną decyzją Starosty – art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. W aktach takiego wniosku nie ma. Co więcej, W. B. razem z A. B. wnieśli odwołanie od decyzji organu I instancji. Organ II instancji wydał decyzje w sprawie, w ogóle nie odnosząc się do statusu W. B. we wznowionym postępowaniu. Sąd przypomina, że podstawa wznowieniowa z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. – strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, ma charakter wyłącznie wnioskowy – art. 147 K.p.a., a powołać się na nią może jedynie ta strona, która nie brała udziału w postępowaniu. Z tej przyczyny organ nie może

z urzędu poszerzać kręgu stron postępowania wznowieniowego o podmiot, który nie powołał się na fakt, iż nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym bez własnej winy. I tę kwestię organy będą zobowiązane wyjaśnić i ewentualnie konwalidować we właściwej formie procesowej – poprzez wezwanie W. B. do jednoznacznego wskazania, czy wnosi o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją starosty z [....] czerwca 2017 r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a.

III. Postępowanie wznowieniowe dotyczyło decyzji Starosty [....] z dnia [....] czerwca 2017 r. nr [....], którą organ udzielił Powiatowemu Zarządowi Dróg w [....] pozwolenia wodnoprawnego na:

1) przebudowę rowu przy drodze powiatowej [....] w km 4+412,00 - 4+458,60 oraz w km 4+581,10 - 4+840,00 drogi poprzez zabudowę rurociągiem;

2) wykonanie wylotu W1 kolektora kanalizacji deszczowej do rowu lewostronnego drogi powiatowej nr [....];

3) szczególne korzystanie z wód polegające na odprowadzeniu wylotem W1 ścieków opadowo- roztopowych z powierzchni drogi do ziemi poprzez rów przydrożny.

Decyzja została wydana w oparciu o przepisy ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. -Prawo wodne, (Dz. U. 2017 r. poz. 1121 ze zm.; dalej w skrócie: "u.p.w."), a zatem to przepisy tej ustawy powinny być miarodajne w kwestii ustalania zakresu podmiotowego postępowania, w którym wydano decyzję z dnia [....] czerwca 2017 roku.

Stosownie do postanowień art. 127 ust. 7 u.p.w. stroną postępowania

o wydanie pozwolenia wodnoprawnego, poza wnioskodawcą (pkt 1), jest również: właściciel istniejącego urządzenia wodnego znajdującego się w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych (art. 127 ust. 7 pkt 4 u.p.w.); właściciel powierzchni ziemi położonej w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych (art. 127 ust. 7 pkt 5 u.p.w.).

W sprawie nie ma sporu co do tego, że rów przy drodze powiatowej [....] w km 4+412,00 - 4+458,60 oraz

w km 4+581,10 - 4+840,00 odprowadza ścieki opadowo-roztopowe z powierzchni tej drogi. Nie ma również żadnych wątpliwości, że woda z tego rowu jest odprowadzana do zabudowanego cieku znajdującego się na działce 448/4 stanowiącej własność A. B. i W. B.

W ocenie Sądu nie ma zatem żadnych wątpliwości, że działka 448/4 znajduje się w zasięgu oddziaływania urządzenia wodnego, jakim jest rów odwadniający przy drodze powiatowej [....] oraz w zasięgu oddziaływania określonego w pozwoleniu wodnoprawnym z dnia [....] czerwca 2017 roku sposobu korzystania z wody.

W orzecznictwie sądów administracyjnych, na gruncie art. 127 ust. 7 u.p.w. przyjęty jest pogląd, że przesłanka położenia w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych jest przesłanką legitymacyjną, a więc jej ustalenie nie może prowadzić do merytorycznego rozpatrzenia części sprawy co do istoty. Dla przyjęcia, że przesłanka legitymacyjna została spełniona, nie jest zatem konieczne ustalenie, że planowane wykonanie urządzenia wodnego faktycznie, realnie i bezpośrednio będzie oddziaływać na daną nieruchomość. W tym zakresie konieczne i wystarczające jest ustalenie, że planowane prace związane z wykonaniem urządzenia wodnego co najmniej mogą choćby pośrednio oddziaływać na daną nieruchomość sąsiednią – wyrok WSA

w Rzeszowie z 8 stycznia 2019 r., sygn. II SA/Rz 673/18. Wyznaczenie zasięgu oddziaływania planowanych do wykonania urządzeń wodnych winno nastąpić, biorąc pod uwagę funkcję, formę, konstrukcję projektowanego obiektu i inne jego cechy charakterystyczne oraz sposób zagospodarowania terenu znajdującego się

w otoczeniu projektowanej inwestycji – wyrok WSA we Wrocławiu z 23 marca 2016 r., sygn. II SA/Wr 871/15.

Uwzględniając przedstawione poglądy Sąd wychodzi z założenia, iż sam fakt, że działka 448/4 bezpośrednio sąsiaduje z drogą powiatową (działka nr 498/1) i do znajdującego na jej terenie cieku odprowadzane są wody opadowo-roztopowe

z rowu przydrożnego odwadniającego tę drogę, świadczy o tym, iż właściciele działki 448/4 posiadali przymiot strony w postępowaniu o wydanie pozwolenia wodnoprawnego z [....] czerwca 2017 roku.

Uszło uwadze organów, że w aktach znajduje się pismo Zarządu Melioracji

i Urządzeń Wodnych w [....] z dnia 20 listopada 2013 roku, z którego wynika, że na działce 448/4 znajduje się urządzenie melioracji wodnej szczegółowej – rów. Jeżeli do tego rowu odprowadza się wody z rowu przydrożnego odwadniającego drogę powiatową [....], to jest oczywiste, że ów rów przydrogowy oddziałuje na rów na działce 448/4 – art. 127 ust. 7 pkt 4 u.p.w. Na rów na działce 448/4 oddziałuje również określony w pozwoleniu wodnoprawnym sposób korzystania z wody polegający na "odprowadzaniu wylotem W1 ścieków opadowo-roztopowych

z powierzchni drogi do ziemi poprzez rów przydrożny". Ścieki te bowiem następnie zostają odprowadzone do rowu na działce 448/4.

Przyjęte wnioski znajdują potwierdzenie w sporządzonym na potrzeby pozwolenia wodnoprawnego z [....] czerwca 2017 operacie wodnoprawnym z kwietnia 2017 roku. Z załącznika nr 2 do operatu – Plan Sytuacyjny – wynika, że działka nr 448/4 znajduje się w zasięgu oddziaływania planowanych urządzeń wodnych – zasięg oddziaływania, zgodnie z legendą mapy – oznaczono linią przerywaną, która przechodzi przez działkę 448/4. Na stronie piątej operatu zaznaczono również, że przebudowa rowu przydrożnego ma zostać wykonana w sposób eliminujący możliwość podtopienia rowów przyległych. Autor operatu założył więc, iż zachodzi potencjalna możliwość podtopienia działek przyległych, a zatem i działki 448/4.

Potwierdza to przyjęty wniosek o odziaływaniu przedsięwzięcia objętego pozwoleniem wodnoprawnym na działkę 448/4. Również na mapie z dnia 4 września 2019 roku, działka nr 448/4 została uwzględniona w zasięgu oddziaływania odprowadzania wód opadowo-roztopowych. Podane dokumenty w ogóle nie zostały przez organy ocenione, choć wynikają z nich wnioski odmienne od tych, które zdeterminowały treść rozstrzygnięcia.

Sąd nie może podzielić argumentacji organu II instancji, że do pozytywnej weryfikacji przymiotu strony A. B. zobowiązany był wykazać, że realizacja pozwolenia wodnoprawnego z [....] czerwca 2017 roku ogranicza lub utrudnia sposób zagospodarowania lub wykorzystania działki 448/4. Jak już wyżej podano, oddziaływanie planowanego urządzenia wodnego lub sposobu korzystania

z wód, może wyrażać się wyłącznie potencjalnie bez żadnych negatywnych następstw w sferze korzystania z nieruchomości. Istotne jest wyłącznie to, czy planowane urządzenie wodne lub sposób korzystania z wód zgodnie

z pozwoleniem wodnoprawnym generuje siły, energie lub materie, które wywierają wpływ na nieruchomość sąsiednią. Pozytywne ustalenia w tym zakresie, nawet gdy te siły, energie lub materie nie wywołują szkodliwych następstw, determinuje wniosek, że właściciel tej nieruchomości sąsiedniej posiada przymiot strony w postępowaniu o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego. Jeżeli pozwolenie wodnoprawne obejmuje szczególne korzystanie z wód polegające na odprowadzeniu wylotem W1 ścieków opadowo-roztopowych

z powierzchni drogi do ziemi poprzez rów przydrożny, a następnie ścieki te trafiają do rowu znajdującego się na działce 448/4, to właściciele tej działki, wobec faktu wprowadzenia na jej teren ścieków opadowo-roztopowych, posiadają status strony

w postępowaniu administracyjnym, w którym to pozwolenie wydano.

Sąd zgadza się ze stanowiskiem organu, że pozwolenie wodnoprawne nie dotyczyło odprowadzania wód roztopowo-opadowych do rowu na działce 448/4. Jak wynika z akt sprawy wody roztopowo-opadowe odprowadzane były do rowu na działce 448/4 bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego – k. 131. Sąd tą kwestią się nie zajmuje. Podkreślić raz jeszcze należy, że sam fakt, iż pozwolenie wodnoprawne z [....] czerwca 2017 roku bezpośrednio, treściowo nie dotyczyło działki nr 448/4 nie przesądza, że jej właściciele nie posiadali przymiotu strony

w postępowaniu administracyjnym, w którym go wydano. W tej przestrzeni ustaleń

i ocen, determinująca jest treść art. 127 ust. 7 pkt 4 i 5 u.p.w.

Z wyłożonych przyczyn Sąd przyjął, że organy poczyniły wadliwe ustalenia

w sprawie, naruszając art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a. Organy nie rozważyły wszystkich dowodów znajdujących się w aktach sprawy. Wadliwie organy również zinterpretowały art. 127 ust. 7 pkt 5 u.p.w. zakładając, że do przyjęcia statusu strony w postępowaniu o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego konieczne jest wykazanie, że planowane urządzenie lub korzystanie z wód ogranicza lub utrudnia korzystanie lub zagospodarowanie nieruchomości.

Rozpoznając ponownie sprawę organy ustalą krąg podmiotowy postępowania, dopilnują aby podania inicjujące postępowanie nie były obarczone brakami. Przy rozstrzyganiu w kwestii posiadania przymiotu strony przez właścicieli działki nr 448/4 organy wezmą pod uwagę przedstawiony przez Sąd sposób rozumienia art. 127 ust. 7 u.p.w. – w szczególności art. 127 ust. 7 pkt 4 i pkt 5 u.p.w.