Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2331/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-03-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6034 Zjazdy z dróg publicznych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 2 pkt 2 art. 258  par. 1 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Sygnatura akt VII SA/Wa 2331/10 POSTANOWIENIE Dnia 9 marca 2011 r. Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy Przedsiębiorstwa R. "F." Sp. z o.o. G. w sprawie VII SA/Wa 2331/11 ze skargi Przedsiębiorstwa R. "F." Sp. z o.o. G. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na lokalizację zjazdu postanawia: oddalić wniosek Przedsiębiorstwa R. "F." Sp. z o.o. w G. dotyczący przyznania prawa pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżące Przedsiębiorstwo R. "F." Sp. z o.o. G. złożyło wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Skarżące Przedsiębiorstwo podaje we wniosku, że od kilku lat nie prowadzi działalności gospodarczej. Wskazała że wysokość kapitału zakładowego wynosi 2 370 000 zł., wartość środków trwałych Spółki wynosi 25 563,56 zł. Ostatni rok obrotowy przyniósł stratę w wysokości 869,95 zł. Obecnie na koncie Fundacja posiada 406,93 zł.

W sprawie zważono, co następuje.

Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie prawnej bądź jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko zupełny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby lub podmioty, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację faktyczną bądź prawną przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów.

W przedmiotowej sprawie należy stwierdzić, że wnioskodawca nie przedstawił faktów świadczących o swojej trudnej sytuacji materialnej, która uniemożliwiłaby opłacenie kosztów sądowych. Strona wskazuje, że nie prowadzi działalności gospodarczej oraz, że w ostatnim roku obrotowym jej działalność przyniosła stratę. Jednakże spółka nie wskazała jaka jest przyczyna zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej. Poza tym strona posiada na koncie środki umożliwiające na chwilę obecną opłacenie wpisu sądowego, który w niniejszej sprawie wynosi 200 zł. i może pozostać dla strony jedynym kosztem w sprawie. Pozostałe koszty jak opłata za uzasadnienie wyroku, wpis od skargi kasacyjnej czy opłaty kancelaryjne za wydanie odpisów akt nie muszą się w sprawie pojawić. Z tego względu uznano, iż na obecnym etapie sprawy stronę stać na uiszczenie kosztów sądowych.

Mając powyższe na uwadze na postawie art. 246 § 2 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji.