Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 629/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-06-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6335 Zwrot nienależnego świadczenia
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3,5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jego skargi na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

K. C. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia, tj. zasiłku dla bezrobotnych w kwocie [...] zł.

W treści skargi skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji z uwagi na zagrożenie prowadzenia w stosunku do niego postępowania egzekucyjnego na dużą kwotę, co narazi skarżącego na duże problemy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje :

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, dalej: P.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl zaś art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Podkreślić należy, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej (postanowienia NSA: z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/05; z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/04). W interesie strony leży zatem takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na wystąpienie w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Sąd, w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, nie może działać w tym zakresie za stronę. Zgromadzona dokumentacja sprawy może posłużyć jedynie weryfikacji twierdzeń strony pod kątem spełnienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08).

W ocenie sądu, skarżący nie uzasadnił, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje skutki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Wniosek skarżącego, zawarty w skardze, jest bardzo lakoniczny, nie wynika z niego jaka jest sytuacja materialna skarżącego i jego rodziny, co pozwalałoby na ocenę, czy uiszczenie kwoty [...] zł mogłoby wyrządzić stronie znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Również z akt sprawy nie wynika, jaka jest aktualna sytuacja finansowa skarżącego. Uwzględniając zaś, że zaskarżona decyzja dotyczy zwrotu nienależnie pobranego świadczenia, to niewątpliwie jedynie pełny obraz sytuacji finansowej strony umożliwia prawidłową ocenę, czy wykonanie zaskarżonej decyzji może wyrządzić wnioskodawcy szkodę w znacznych, a nie jakichkolwiek rozmiarach. Ogólnie uzasadniony wniosek skarżącego uniemożliwia takie stwierdzenie. Sam fakt zaś, że wskutek decyzji sytuacja majątkowa strony ulegnie pogorszeniu nie uzasadnia wstrzymania jej wykonania zwłaszcza, gdy z wniosku jak również akt postępowania nie sposób wywnioskować jak aktualnie przedstawia się stan majątkowy skarżącego.

Reasumując, skarżący nie wskazał okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Nie przybliżył żadnej przesłanki, o której mowa w przywołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a. Kwestia naruszenia przepisów prawa będzie natomiast przedmiotem rozpoznania dopiero na rozprawie, stąd merytorycznych argumentów skargi sąd nie był obowiązany uwzględniać przy analizie samego wniosku o wstrzymanie wykonania aktu.

Z tych wszystkich względów sąd, na mocy art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.