Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 1000/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-10-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono uzupełnienia wyroku
Powołane przepisy: article: art. 157 §, art. 204 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: § 18 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
article: § 14 ust. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 7 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Z.P. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 września 2010r. wydanego w niniejszej sprawie po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Łd 118/10 w sprawie ze skargi Z.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku.


UZASADNIENIE

W dniu 9 września 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny wydał wyrok w treści którego oddalił skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Łd 118/10, wydanego w sprawie ze skargi Z.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia.

Pismem z dnia 13 września 2010 r. pełnomocnik Z.P. złożył wniosek o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 września 2010 r. w części dotyczącej zasądzenia od organu na rzecz skarżącego zwrotu poniesionych przez niego kosztów postępowania kasacyjnego.

W uzasadnieniu swojego stanowiska pełnomocnik Z.P. podniósł, że mimo iż wyrokiem z dnia 9 września 2010 r. Sąd odwoławczy oddalił skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L., to nie zasądził na rzecz Z.P. zwrotu niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego, chociaż wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych, został złożony.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

Natomiast przepis art. 204 pkt 2 P.p.s.a. wskazuje, że w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę. Niezbędne koszty postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego określa z kolei art. 205 § 2 P.p.s.a. zaliczając do nich ich wynagrodzenie z tym zastrzeżeniem, że nie może być ono wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Stosownie zaś do treści art. 205 § 3 P.p.s.a., zasady ustalania wysokości przysługujących stronie należności i sposób wypłacania tych należności, określają przepisy odrębne. W stosunku do adwokatów stosowne unormowania zawarte są w § 18 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), zwanego dalej jako rozporządzenie w sprawie opłat za czynności adwokackie. Przepis ten dotyczy stawek minimalnych należnych pełnomocnikowi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W punkcie 2 tego przepisu w sposób wyczerpujący określono wysokość stawek za konkretne czynności procesowe dokonane przez pełnomocnika w tym postępowaniu. W sytuacji gdy postępowanie przed Sądem odwoławczym toczy się w związku ze skargą kasacyjną czynnościami tymi są: sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (§ 18 ust. 1 pkt 2 lit. a), sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (§ 18 ust. 1 pkt 2 lit. b), za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (§ 18 ust. 1 pkt 2 lit. c) oraz w postępowaniu zażaleniowym (§ 18 ust. 1 pkt 2 lit d).

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego powszechnie aprobowane jest stanowisko, że katalog czynności adwokata w postępowaniu przed sądem drugiej instancji za które przysługuje wynagrodzenie, a o którym mowa w § 18 ust. 1 pkt 2 powyższego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości ma charakter zamknięty. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 16 czerwca 2004r. sygn. akt FSK 93/04 LEX nr 132243 stwierdził, że w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi kasacyjnej, wynagrodzenie radcy prawnego za czynności, które nie zostały wymienione w § 14 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem w sprawie opłat za czynności radców prawnych, nie stanowi niezbędnych kosztów postępowania, o których mowa w art. 204 pkt 2 oraz w art. 205 § 2 P.p.s.a. Z kolei, w wyroku z dnia 18 czerwca 2008 r. sygn. akt I OSK 902/07 Naczelny Sąd Administracyjny (opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sadów Administracyjnych) podkreślił, że w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a, b i c omawianego rozporządzenia wymienione są konkretne czynności w postępowaniu kasacyjnym, za które należy się radcy prawnemu określone wynagrodzenie. Wśród tych czynności nie ma sporządzenia i wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną.

W tym miejscu zwrócić należy uwagę, że przytoczone wyżej orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczy radcy prawnego, jednakże z całą pewnością można je odnieść do adwokata z uwagi na identyczne uregulowania zawarte w § 14 ust. 2 pkt 2 lit c-d rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych i § 18 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokatów, dotyczące opłat za czynności przedsięwzięte w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Mając na uwadze powyższe rozważania, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak jest podstaw prawnych do przyjęcia, iż wynagrodzenie adwokata z tytułu sporządzenia odpowiedzi na skargę kasacyjną stanowi niezbędny koszt postępowania, podlegający zasądzeniu na podstawie art. 204 P.p.s.a.

W niniejszej sprawie bezspornym jest, że pełnomocnik Z.P. sporządził i wniósł w jego imieniu odpowiedź na skargę kasacyjną oraz iż nie brał udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Nie dokonał również żadnej innej czynności przewidzianej w § 18 ust. 1 pkt 2 lit a-c wyżej wskazanego rozporządzenia. W związku z powyższym brak jest podstaw do przyjęcia, że skarżący poniósł w związku z tą czynnością niezbędne koszty postępowania kasacyjnego w rozumieniu art. 205 § 2 P.p.s.a. uprawniające do zasądzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny ich zwrotu na podstawie art. 204 pkt 2 P.p.s.a.

Dlatego też na podstawie art. 157 § 1 i § 2 w związku z art. 193 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia.