Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SAB/Ol 90/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2015-05-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 73 § 1-4, art. 85, art. 194 § 1 i 2, art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 maja 2015r. zażalenia A. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 10 kwietnia 2015r. o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi A. Z. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie samowoli budowlanej postanawia odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2015r., sygn. akt II SAB/Ol 90/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił wnioski A. Z. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie samowoli budowlanej.

Postanowienie to doręczone zostało na adres skarżącego, gdzie przesyłka była dwukrotnie awizowana w dniach 16 kwietnia i 24 kwietnia 2015r., po czym zwrócono ją do Sądu w dniu 5 maja 2015r.

W dniu 11 maja 2015r. (data nadania pocztowego) skarżący wywiódł zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenia w związku z naruszeniem art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2, art. 78 Konstytucji RP w zw. z art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz art. 183 § 2 pkt 4, art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 i art. 252 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej jako: "p.p.s.a").

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 194 § 1 i § 2 p.p.s.a. na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, w przypadkach przewidzianych w ustawie, przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia.

W rozpoznawanej sprawie należy przyjąć, że zaskarżone postanowienie doręczone zostało stronie skarżącej w dniu 30 kwietnia 2015r. Z adnotacji pracowników urzędu pocztowego widniejących na zwróconej przesyłce wynika bowiem, że stosownie do art. 73 § 1, 2 i 3 p.p.s.a. przesyłka zawierająca zaskarżone postanowienie, wobec nieobecności skarżącego pod wskazanym przez niego adresem zamieszkania, została złożona na okres 14 dni w urzędzie pocztowym, o czym dwukrotnie informowano skarżącego w odstępach 7-dniowych, pozostawiając mu zawiadomienie w skrzynce oddawczej. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia 14-dniowego okresu, o którym mowa w § 1. Skoro przesyłka złożona została w urzędzie pocztowym w dniu 16 kwietnia 2015r., to 14-dniowy termin upłynął z dniem 30 kwietnia 2015r. W związku z tym siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął z dniem 7 maja 2015r. Wniesione zażalenie opatrzone zostało datą 5 maja 2015r., jednak nadane zostało przesyłką pocztową dopiero w dniu 11 maja 2015r. (k. 367 akt sądowych). Datę tę należało uznać za dzień wniesienia zażalenia. Stosownie bowiem do art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Tym samym nadanie zażalenia w dniu 11 maja 2015r. było czynnością spóźnioną i przez to bezskuteczną (art. 85 p.p.s.a.).

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 197 § 2 p.p.s.a. w zw. z 178 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji. W myśl tych unormowań do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej ( art. 197 § 2) a wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną , której braków strona nie uzupełniła w terminie (art. 178).