Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2130/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-06-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Asesor WSA Andrzej Wieczorek Asesor WSA Ewa Marcinkowska (spr.) Protokolant: Łukasz Poprawski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi "T." Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2004 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowe "T." Sp. z o/o z siedzibą w [...] wniosło skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2004 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2004 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego osób z naruszeniem warunków określonych w zezwoleniu.

Z akt administracyjnych wynika, iż w dniu [...] kwietnia 2004 r. w [...] na drodze krajowej nr [...] zatrzymano do kontroli autobus marki [...] o nr rej. [...] należący do skarżącego wykonujący przewóz osób z Włoch do Polski na trasie [...] -[...].

Autobusem kierował kierowca G. P.

W autobusie znajdowało się jeszcze dwóch kierowców, pracowników skarżącego, którzy oświadczyli, że skończyli pracę w [...], a teraz jadą jako pasażerowie. Nie posiadali jednak biletów na przejazd.

W trakcie kontroli stwierdzono naruszenie warunków określonych w zezwoleniu na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego osób dotyczących godziny odjazdu i przyjazdu oraz ustalonej trasy przejazdu lub wyznaczonych przystanków, gdyż w okazanym do kontroli zezwoleniu i załączonym do niego rozkładzie jazdy widniały inne godziny odjazdów z przystanków niż godziny podane na biletach oraz na biletach widniały inne miejsca początkowe i docelowe niż w okazanym zezwoleniu. Ponadto na niektórych biletach były ślady wykreślania i przekreślania miejsc początkowych lub docelowych. Zauważono też różnicę cenową pomiędzy biletami, które nosiły ślady poprawiania.

Kierowca podpisał protokół nie zgłaszając do niego zastrzeżeń.

Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w [...] w pismach z dnia [...] maja 2004 r. zawiadomił skarżącego o wszczęciu postępowania administracyjnego w związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami oraz wezwał do złożenia pisemnych wyjaśnień na tę okoliczność.

W odpowiedzi na to wezwanie skarżący w piśmie z dnia [...] maja 2004 r. wyjaśnił, że widniejące na biletach miejsca odjazdu oraz godziny nie ujęte w zezwoleniu międzynarodowym są ujęte w zezwoleniach na wykonywanie regularnych specjalnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym.

Podkreślenia miejscowości na biletach są czynione w celu usprawnienia dowozu i przywozu pasażerów na miejsce przeznaczenia. Odnośnie natomiast cen biletów, to bilety zakupione we Włoszech są droższe zgodnie z cennikiem przelicznikowym euro na złotówki.

Decyzją z dnia [...] maja 2004 r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego nałożył na skarżącego karę pieniężną w łącznej kwocie 3 500 zł (w tym karę 3 000 zł za naruszenie warunków określonych w zezwoleniu dotyczących ustalonej trasy przejazdu lub wyznaczonych przystanków oraz karę 500 zł za naruszenie warunków określonych w zezwoleniu dotyczących godzin odjazdu i przyjazdu).

Skarżący wniósł odwołanie od tej decyzji do Głównego Inspektora Transportu Drogowego.

W odwołaniu wskazał na to, że kierowca G. P., który kierował autobusem w dniu kontroli był kierowcą nowym wysłanym po raz pierwszy na obsługę krajowego odcinka linii międzynarodowej i nie okazał posiadanego zezwolenia ze skorygowanym rozkładem jazdy.

Skarżący załączył ten rozkład jazdy do odwołania.

Odnośnie włoskich przystanków nie ujętych w zezwoleniu, a widniejących na biletach, to według skarżącego są one obsługiwane przez partnera włoskiego, natomiast zakwestionowane przez inspektora transportu drogowego bilety nie świadczą o naruszeniu zezwolenia, gdyż z żadnych przepisów nie wynika zakaz czynienia poprawek lub przekreśleń na biletach.

Z kolei przystanki polskie widniejące na biletach są skomunikowane z liniami krajowymi, na które skarżący posiada zezwolenia.

Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] września 2004 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję powołując się na przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz U Nr 125 poz. 1371 z późn. zm.) oraz Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 24 grudnia 2003 r. w sprawie treści, sposobu i terminów ogłaszania rozkładów jazdy oraz warunków ponoszenia kosztów z tym związanych (Dz U Nr 232 poz. 2332).

W uzasadnieniu decyzji wskazał na to, że z zebranego materiału dowodowego wynika bezsprzecznie, iż skarżący wykonywał przewóz w regularnym transporcie osób w relacji [...] -[...] nie przestrzegając ustalonych w zezwoleniu i rozkładzie jazdy wyznaczonych przystanków oraz nie przestrzegając ustalonych godzin przyjazdu i odjazdu.

Ustosunkowując się do wyjaśnień skarżącego zawartych w odwołaniu stwierdził, że nie jest możliwe wykonywanie tym samym pojazdem przewozów międzynarodowych połączonych z krajowym regularnym przewozem specjalnym osób. Na te przewozy są wydawane osobne zezwolenia oraz osobne rozkłady jazdy. Przewoźnik nie może więc samodzielnie tworzyć jednego rozkładu jazdy łącząc dwa różne związane z różnymi rodzajami udzielonych zezwoleń.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając naruszenie przez organy obu instancji art. 6, art. 7 w zw. z art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 kpa.

W skardze zarzucił, że organ odwoławczy pominął przedstawione przez skarżącego dowody i oparł się na błędnych ustaleniach organu I instancji nie uwzględniając przedstawionego przez skarżącego aktualnego rozkładu jazdy będącego załącznikiem do zezwolenia na linię [...] - [...], który zawiera skorygowane godziny odjazdów i przyjazdów oraz wprowadzone niektóre miejscowości przystanków pośrednich.

Podniósł ponadto, że skarżący nie utworzył sam nowego rozkładu jazdy na podstawie rozkładów jazdy zawartych w kilku zezwoleniach, gdyż pasażerowie w [...] zmieniali środek transportu i dalej byli przewożeni w ramach krajowej linii specjalnej. Wymienione na biletach miejscowości [...] i [...] są natomiast obsługiwane przez włoską firmę partnerską skarżącego.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie wskazując na to, że na biletach brak było adnotacji o przesiadkach lub wykonywaniu przewozu przez innych przewoźników, a więc organ przyjął, że dokumentują one rzeczywisty przebieg przewozu. Za miarodajny uznano także rozkład jazdy znajdujący się w pojeździe skoro nim posługiwał się przedsiębiorca. Skarżący przedstawiając "nowy" rozkład jazdy nie dowiódł, że ten właśnie rozkład jazdy był zgłoszony do wniosku o udzielenie zezwolenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sądy administracyjne powołane są do badania legalności, czyli zgodności zaskarżonych decyzji lub postanowień z przepisami prawa materialnego i przepisami postępowania, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania decyzji lub postanowienia.

Sąd administracyjny nie bada natomiast celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu.

Skarga wniesiona przez Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowe “T." Spółka z o/o z siedzibą w [...] nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż Sąd nie stwierdził, aby decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2004 r. oraz poprzedzająca ją decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w [...] z dnia [...] maja 2004 r. zostały wydane z naruszeniem prawa.

Art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (DZ U Nr 125 poz. 1371 z późn. zm.) stanowi, iż wykonywanie przewozów regularnych w międzynarodowym transporcie drogowym wymaga uzyskania zezwolenia wydanego przez ministra właściwego do spraw transportu.

Do wniosku o wydanie zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych w międzynarodowym transporcie drogowym, zgodnie z art. 22 ust. 2 w/w ustawy, dołącza się:

1) rozkład jazdy uzgodniony z zagranicznym przewoźnikiem drogowym przewidzianym do prowadzenia przewozów regularnych na danej linii regularnej, uwzględniający przystanki, czas odjadów i przyjazdów, przejścia graniczne oraz długość linii regularnej podaną w kilometrach i odległość między przystankami;

2) kopię umowy z zagranicznym przewoźnikiem drogowym o współnym prowadzeniu linii regularnej;

3) harmonogram czasu pracy i odpoczynku kierowców;

4) schemat połączeń komunikacyjnych z zaznaczoną linią komunikacyjną i przystankami;

5) cennik.

Szczegółowe informacje jakie powinien zawierać rozkład jazdy określa Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 24 grudnia 2003 r. w sprawie treści, sposobu i terminów ogłaszania rozkładów jazdy oraz warunków ponoszenia kosztów z tym związanych (Dz U Nr 232 pz. 2332).

W zezwoleniu na wykonywanie przewozów regularnych natomiast, zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, określa się w szczególności:

1) warunki wykonywania przewozów;

2) przebieg trasy przewozów, w tym miejscowości, w których znajdują się miejsca początkowe i docelowe przewozów;

3) miejscowości, w których znajdują się przystanki – przy przewozach regularnych osób.

Skarżący posiadał zezwolenie z dnia [...] grudnia 2003 r.na wykonywanie regularnych przewozów osób w międzynarodowym transporcie drogowym w relacji [...] – [...] przez [...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...], wydane na czas do [...] grudnia 2006 r.

Skarżący powinien więc wykonywać przewozy osób w międzynarodowym transporcie drogowym zgodnie z tym zezwoleniem i załączonym do niego rozkładem jazdy.

W czasie kontroli przeprowadzonej w dniu [...] kwietnia 2004 r. w [...] na drodze krajowej nr [...] kierowca autobusu wykonującego przewóz na tej trasie okazał inspektorowi transportu drogowego rozkład jazdy, w którym widniały inne godziny odjazdów z przystanków niż godziny odjazdów widniejące na biletach, które posiadali pasażerowie.

Kierowca nie zgłosił zastrzeżenia do protokołu kontroli, że okazany przez niego rozkład jazdy jest nieaktualny.

Skarżący w piśmie wyjaśniającym z dnia [...] maja 2004 r. skierowanym do Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w [...], ustosunkowując się do protokołu kontroli, także nie podniósł kwestii, że kierowca okazał do kontroli nieaktualny rozkład jazdy.

Dopiero w odwołaniu od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w [...] z dnia [...] maja 2004 r. skarżący stwierdził, że kierowca nie okazał w czasie kontroli posiadanego “skorygowanego" rozkładu jazdy, który został załączony do tego odwołania.

Skarżący w żaden sposób nie wykazał jednak, że to właśnie ten “skorygowany" rozkład jazdy został przez niego załączony do wniosku o wydanie zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w międzynarodowym transporcie drogowym, ewentualnie, że po uzyskaniu zezwolenia występował do Ministra Infrastruktury na podstawie art. 24 ust. 2 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym o zmianę zezwolenia w związku ze zmianą przebiegu linii regularnej lub rozkładu jazdy.

Organ zasadnie przyjął więc, że rozkład jazdy, którym kierowca posługiwał się w czasie wykonywania przewozu był rozkładem jazdy obowiązującym.

Na okazanych do kontroli biletach pasażerów były ponadto wpisane inne miejscowości początkowe i docelowe niż w okazanym do kontroli zezwoleniu.

Na niektórych biletach były ślady poprawiania, wykreślania i przekreślania miejsc początkowych lub docelowych.

Na biletach nie było jednocześnie żadnych adnotacji o przesiadkach oraz wykonywaniu przewozu na części trasy przez innego przewoźnika.

W tej sytuacji organ przyjął, że bilety te dokumentują rzeczywisty przebieg przewozu, który był niezgodny z posiadanym przez skarżącego zezwoleniem.

Skarżący zarówno w odwołaniu do Głównego Inspektora Transportu Drogowego, jak i w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, powoływał się na to, że przystanki na terenie Włoch, nie ujęte w zezwoleniu, są obsługiwane przez partnera włoskiego.

Nie przedstawił jednak na potwierdzenie tej okoliczności żadnego dowodu.

Skarżący mógł w tej sytuacji przedstawić kopię umowy zawartej z zagranicznym przewoźnikiem drogowym o wspólnym prowadzeniu linii regularnej.

W świetle powyższych okoliczności organ miał uzasadnione podstawy aby przyjąć, że skarżący wykonuje przewóz osób w międzynarodowym transporcie drogowym z naruszeniem warunków określonych w zezwoleniu, a tym samym z naruszeniem przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym.

Skarżący nie przedstawił dowodów podważających te ustalenia organu.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.