Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 885/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2010-04-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w przedmiocie nakazu opróżnienia i wyłączenia z użytkowania budynku na skutek wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 885/09

U Z A S A D N I E N I E

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2009 r., nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...]i jednocześnie nakazał właścicielce budynku mieszkalnego przy ul. S. [...] w K. tj. D. G. opróżnienie i wyłączenie z użytkowania całości budynku przy ulicy S. [...] w K. w terminie do dnia 30 października 2009 r.

Skarżąca D. G. złożyła w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wniosek o wstrzymanie wykonania wyżej opisanej decyzji. Następnie w piśmie z dnia 7 stycznia 2010 r. podtrzymała swój wniosek, wskazując, że "w dniu 16 września 2009 r. podjęła remont budynku mieszkalnego położonego w K. przy ulicy S. [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270

ze zm.) - określanej dalej jako P.p.s.a., Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub

w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony.

O trudnych do odwrócenia skutkach decyzji mówić można

w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych następstw decyzji, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r. II SA/Bk 352/2006 - Lex Polonica nr 1241556).

Z powołanego wyżej przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że Sąd może uwzględnić wniosek strony, gdy zachodzi co najmniej jedna z przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonaniu aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca nie uprawdopodobniła, z jakiej przyczyny wykonanie decyzji przed rozstrzygnięciem skargi mogłoby wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki w rozumieniu przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a.

Należy zwrócić uwagę, że uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Złożenie zaś przez skarżącą wniosku o wstrzymanie decyzji,

z uwagi podjęcia przez nią remontu, nie może prowadzić do jego orzeczenia.

Z akt sprawy nie wynika, że zaskarżona decyzja nakazująca opróżnienie i wyłączenie z użytkowania całości przedmiotowego budynku spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki dla skarżącej.

Podkreślenia wymaga, że skarżąca mieszka obecnie w K. przy ulicy S. [...], a więc jej centrum życiowe nie znajduje się w budynku mieszkalnym przy ulicy S. [...] w K., objętym nakazem opróżnienia i wyłączenia z użytkowania, zgodnie z zaskarżoną decyzją. W trakcie kontroli wymienionego budynku organ I instancji ustalił, że nie jest on użytkowany od około 15 lat. Ponadto stwierdził, że budynek jest w złym stanie technicznym i przebywanie w nim ze względów konstrukcyjnych zagraża zdrowiu i życiu osób, które mogą w nim przebywać z uwagi na możliwość jego zawalenia się.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że skarżąca nie wykazała,

że wstrzymanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla niej powstanie szkody lub trudne do odwrócenia skutki. D. G. może przecież bez większych przeszkód wykonać nałożony obowiązek opróżnienia lokalu mieszkalnego, gdyż w nim nie mieszka. Podjęcie zaś remontu tego budynku w dniu 16 września 2009 r., jak określił to skarżąca, nie może stanowić przyczyny uzasadniającej wstrzymanie decyzji. Natomiast podjęte przez skarżącą czynności zmierzające do podniesienia stanu technicznego przedmiotowego budynku, będą mogły być wykonywane przez skarżącą po wcześniejszym uzgodnieniu w tym zakresie z właściwym organem.

Sąd nadmienia, że brak przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie przesądza o losie skargi. Zaskarżona decyzja zostanie bowiem poddana odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym.

Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzeczono jak

w sentencji postanowienia.