Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 16/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2019-01-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] grudnia 2018 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry pełnomocnik R. K. (dalej jako: "Skarżący") zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego wskazał, że kara pieniężna do której odnosi się przedmiotowy wniosek opiewa na kwotę 200.000 zł, która jest obiektywnie wysoka. Skarżący nie dysponuje środkami finansowymi wystarczającymi do zapłaty kary pieniężnej nałożonej ani niezbędnymi oszczędnościami, które mogłyby zostać przeznaczone na poczet tej kary.

Skarżący prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, z której dochód stanowi jego jedyne źródło utrzymania. W okresie od [...] stycznia 2018 r. do dnia [...] listopada 2018 r. działalność przyniosła straty w wysokości 13.010,70 zł. W 2017 r. strata wyniosła 255,06 zł. Na wydatki niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej przez skarżącego składają się: spłata rat kredytu zaciągniętego na potrzeby prowadzenia firmy, spłata rat i odsetek kredytu hipotecznego lokalu, wynagrodzenie pracownika, składki ubezpieczenia, czynsz lokalu użytkowego, koszty energii elektrycznej lokalu, koszty usług telekomunikacyjnych, koszty zakupu środków niezbędnych do prowadzenia działalności. Pełnomocnik w szczegółowy sposób opisał poszczególne wydatki, przedkładając dokumenty na ich potwierdzenie.

Skarżący nie posiada oszczędności; posiada samochód ciężarowy Volkswagen Transporter o wartości ok. 10.000 zł, przeznaczony głównie na potrzeby wykonywania działalności gospodarczej oraz mieszkanie o powierzchni 52 m2 w tzw. "starym budownictwie". Na mieszkaniu ustanowiona jest hipoteka. Koszty związane z utrzymaniem mieszkania wynoszą ok. 600 zł miesięcznie.

Skarżący co miesiąc spłaca również karę grzywny w ratach po 570 zł. Na utrzymanie swojej małoletniej córki przekazuje miesięcznie kwotę 450 zł tytułem świadczenia alimentacyjnego; kwota ta może ulec w najbliższym czasie podwyższeniu do 600 zł.

Zdaniem Skarżącego, nieprzychylenie się do przedmiotowego wniosku i konieczność zapłaty kary pieniężnej w wysokości 200.000 zł jeszcze przed zakończeniem postępowania przed sadem pierwszej instancji doprowadzi do sytuacji, w której będzie on zmuszony sprzedać składniki majątku w postaci samochodu oraz mieszkania, zaś środki pieniężne które uzyskane byłyby z tego tytułu mogłyby okazać się niewystarczające na spłatę całej kary, a co za tym idzie, także na kupno nowej nieruchomości, która mogłaby zaspokoić potrzeby mieszkaniowe rodziny. Nieuwzględnienie wniosku spowoduje, w opinii Skarżącego, także zagrożenie dla zapłaty świadczeń alimentacyjnych na rzecz córki oraz spłaty rat grzywny, co ma mieć dla Skarżącego daleko sięgające, negatywne skutki, także na gruncie karnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy.

Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Nie jest dopuszczalne w ramach tych przesłanek dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub powrót do stanu pierwotnego. Nałożony na Skarżącego obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne. Niemniej jednak skutków zapłaty należności pieniężnej, nie można rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, zwłaszcza gdy wysokość należności pieniężnej jest znaczna.

W przedmiotowej sprawie wartość przedmiotu sporu wynosi 200.000 zł. Zdaniem Sądu kwota do zapłaty wynikająca z zaskarżonej do Sądu decyzji, wskazuje na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący uprawdopodobnił, że wykonanie tego aktu spowoduje na tyle trwałą zmianę, że powrót do stanu poprzedniego, w razie uwzględnienia skargi, byłby znacznie utrudniony. Istnieje bowiem potencjalna możliwość wystąpienia nieodwracalnych skutków w postaci natychmiastowej spłaty zadłużenia, a w konsekwencji braku możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb Skarżącego i zakończenia działalności gospodarczej, stanowiącej jedyne źródło jego utrzymania. Podkreślić należy, że natychmiastowa egzekucja spornej opłaty może skutkować utratą przez Skarżącego płynności finansowej, sprzedaży środków trwałych, a także zaprzestania wywiązywania się przez niego z obowiązku alimentacyjnego i uiszczania grzywny, co z pewnością stanowi przesłankę uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W związku z powyższym uzasadnione jest udzielenie Skarżącemu ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania przez sąd orzeczenia uwzględniające skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Orzeczono więc jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 przywołanej ustawy procesowej.