Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 309/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2005-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1a pkt 3, art. 5 ust. 1 pkt 2 lit b, art. 6 ust. 2 i 4
journal: Dz.U. 1991 nr 9 poz 31
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko (spr.), Sędziowie ,Sędzia WSA Joanna Wierchowicz, Asesor WSA Alina Rzepecka, Protokolant Krzysztof Garbacz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2005 r. sprawy ze skargi D.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2004 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania podatnika D.K. od decyzji Nr [...] Burmistrza Miasta z dnia [...] lutego 2004 r. ustalającej mu podatek od nieruchomości za 2004 r. w wysokości 47.324,30 zł , działając na podstawie art. 13 § 1 pkt 3 i art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137 , poz. 926 , ze zm.) , art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2 , art. 3 ust. 1 pkt 1 i 3 , art. 5 ust. 1 oraz art. 6 ust. 7 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 9 , poz. 84 , ze zm. ) , z uwzględnieniem postanowień § 1 pkt 1 lit.c) oraz pkt 2 lit.e) uchwały Nr [...] Rady Miejskiej z dnia [...] listopada 2003 r. w sprawie ustalenia wysokości podatków lokalnych dla gminy o statusie miejskim , decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 r. , Nr [...] utrzymało w mocy zaskarżone orzeczenie I instancji . Organ odwoławczy nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołania podatnika , który zarzucał bezpodstawne i niesprawiedliwe przyjęcie do ustalenia podatku od nieruchomości stawek obowiązujących przy prowadzeniu działalności gospodarczej, podczas gdy podatnik nie prowadził i nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej. Nadto D.K. w odwołaniu domagał się zakwalifikowania posiadanego przez niego obiektu do budowli .

Jak ustalono w postępowaniu odwoławczym organ I instancji zastosował stawki właściwe dla kategorii grunty pozostałe , jak również budynki pozostałe , natomiast nie przyjęto stawek jak za grunty i budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej . Na podstawie akt sprawy (akt notarialny , informacja podatnika oraz protokół kontroli nieruchomości ) Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło , iż na gruncie znajdują się budynki magazynowe – elewator nr 1 i nr 2 , więc nie ma podstaw by przyjąć , iż na gruncie tym znajdują się budowle.

Pełnomocnik D.K. w imieniu podatnika zaskarżył do sądu administracyjnego powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wnosząc o zmianę decyzji podatkowej Burmistrza Miasta z dnia [...] lutego 2004 r. i ustalenie skarżącemu podatku od nieruchomości za 2004 r. w wysokości 1.873,60 zł . Zarzut skargi dotyczył naruszenia art. 6 ust. 4 ustawy o podatkach i opłatach

Sygn. akt I SA /Go 309/05

lokalnych przez wymierzenie skarżącemu podatku od nieruchomości od obiektów budowlanych w sytuacji , gdy wygasł obowiązek podatkowy.

W uzasadnieniu skargi pełnomocnik argumentował , iż mając na względzie kryteria określone w art. 6 ust. 2 ustawy podatkowej , dotyczące powstania obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości (po zakończeniu budowy lub po rozpoczęciu użytkowania ) , należy przez analogię jako ustanie obowiązku podatkowego przyjąć stan , kiedy budynek przestał nadawać się do użytku i przestał być użytkowany . Brak możliwości użytkowania budynków stanowiących w niniejszej sprawie przedmiot opodatkowania nie budzi wątpliwości , bowiem został stwierdzony protokołem kontroli z dnia 23.01.2004 r.

Nadto pełnomocnik uznał , iż trzeba podkreślić , że naliczony podatek w kwocie 45.450,72 zł przekracza wartość przedmiotowych budynków wyrażoną w zapłaconej za nie cenie . Jak wynika z umowy sprzedaży z dnia [...] lutego 2002 r. cena budynków wynosiła 29.450,00 zł.

Według twierdzenia skargi taki stan rzeczy , gdy wymierzony podatek roczny przekracza wartość przedmiotu opodatkowania , narusza zawartą w art. 21 Konstytucji RP zasadę ochrony własności i taki podatek "należy uznać za ukrytą formę wywłaszczenia dokonanego bez odszkodowania i z dodatkowym karnym obciążeniem właściciela za posiadany majątek ".

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wnosiło o jej oddalenie , podtrzymując stanowisko i argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji .

W odniesieniu do zarzutów skargi organ odwoławczy wskazał , iż skutkiem sytuacji , gdy budynki będące własnością skarżącego nie są i nie mogą być wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej ze względów technicznych było przyjęcie przez organ podatkowy stawek opodatkowania jak dla pozostałych budynków , a nie jak dla budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje :

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie .

W świetle przepisów art. 6 ust. 4 , z uwzględnieniem art. 6 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych , żadną miarą nie można przyjąć – jak twierdził pełnomocnik skarżącego - że stan techniczny budynku będącego przedmiotem opodatkowania podatkiem od

Sygn. akt I SA /Go 309/05

nieruchomości , a mianowicie stwierdzenie , że przedmiotowy budynek nie nadaje się do użytkowania , skutkuje wygaśnięciem obowiązku podatkowego w tym zakresie . Chociaż ustawodawca w art. 6 ust. 4 nie określa przesłanek wygaśnięcia obowiązku podatkowego , to oczywiste jest , iż tak długo jak w sensie fizycznym istnieje budynek ( np. nie uzyskano pozwolenia na rozbiórkę i nie zrealizowano tego pozwolenia ) , istnieje obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości .

W niniejszej sprawie mamy do czynienia z budynkami znajdującymi się w posiadaniu przedsiębiorcy , bo takim podmiotem jest D.K. jako osoba prowadząca działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów Prawo działalności gospodarczej . Jest to okoliczność powodująca co do zasady opodatkowanie budynków należących do D.K. jako budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej w myśl art.1a pkt 3 ustawy podatkowej , co oznacza ustalanie podatku według stawek przewidzianych w art.5 ust. 1

pkt 2 lit.b) tej ustawy , czyli najwyższych . Niemniej ustawodawca we wskazanym wcześniej art. 1a pkt 3 przewidział wyjątek od powyższej zasady opodatkowania według najwyższych stawek właśnie w sytuacji , gdy przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej ze względów technicznych . Gdy zatem ze względów technicznych podatnik nie prowadzi działalności na danej nieruchomości , podlega ona opodatkowaniu według stawek niższych , właściwych dla tzw. pozostałych nieruchomości.

W świetle przytoczonej powyżej regulacji wyjątkowej , korzystnej dla podatnika w zakresie obowiązku podatkowego , a wyrażającej się wysokością stawki - za pozbawiony podstaw uznać należy również zarzut skargi o naruszeniu ustawą o podatkach i opłatach lokalnych zasady ochrony własności zawartej w art. 21 Konstytucji RP .

Mając na względzie powyższe zważenia Sąd stwierdził zatem , że skarga nie zasługuje na uwzględnienie i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 , ze zm. ) orzekł jak w sentencji wyroku.

asesor WSA sędzia WSA sędzia WSA

Alina Rzepecka Krystyna Skowrońska-Pastuszko Joanna Wierchowicz