Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 139/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6291 Nacjonalizacja przemysłu
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Protokolant Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2009 r. sprawy ze skargi E. K. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 4 sierpnia 2009 r. E. K., reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury polegającą na nierozpatrzeniu, w terminie określonym w art. 35 Kpa, wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia [...] lipca 1968 r. o przejściu na własność Państwa przedsiębiorstwa C. [...].

W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż od dnia 30 lipca 2003 r. przed Ministrem Infrastruktury toczy się postępowanie administracyjne, którego przedmiotem jest stwierdzenie nieważności wymienionego orzeczenia. Ostatnia korespondencja od organu pochodzi z dnia 20 listopada 2006 r., mimo, iż skarżąca wielokrotnie występowała do Ministra z pismami, które miały przyśpieszyć załatwienie sprawy. Nadto skarżąca wskazała, iż organ nie zawiadomił jej o przyczynach zwłoki w prowadzonym postępowaniu i nie wyznaczył żadnego terminu sprawy.

W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, iż postanowieniem z dnia [...] marca 2005 r. postępowanie w sprawie zostało zawieszone, a podjęte zostało w dniu [...] listopada 2006 r. Celem podjęcia postępowania, mimo braku ustąpienia przyczyny zawieszenia, było zabezpieczenie interesów majątkowych wnioskodawców poprzez podjęcie dodatkowych działań zmierzających do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Organ wyjaśnił, iż bezskutecznie próbuje ustalić wszystkie strony postępowania – w tym następców prawnych zmarłego E.M..

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W postępowaniu w sprawie bezczynności organu przedmiotem badania Sądu jest wyłącznie kwestia czy organ w dacie orzekania przez Sąd pozostaje w bezczynności.

Zgodnie z ogólną zasadą wynikającą z art. 35 § 1 Kpa, sprawy administracyjne powinny być załatwiane bez zbędnej zwłoki. Sformułowanie takie oznacza w szczególności, że "organ administracji publicznej powinien załatwić sprawę bez zbędnej zwłoki, jeżeli w toku postępowania administracyjnego okaże się, że sprawa może być załatwiona przed upływem ustawowych terminów do jej

załatwienia" (A. Wróbel (w:) M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, s. 307). Zwrot "niezwłocznie", zawarty w art. 35 § 2 Kpa oznacza, że nie ma wyznaczonego terminu w sposób bezwzględny, a organ I instancji, gdy tylko wystąpią warunki określone w art. 35 § 2 Kpa, winien wydać odpowiednie rozstrzygnięcie (J. Borkowski - w B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, s. 245). Niezwłocznemu załatwieniu podlegają nie tylko sprawy proste i nieskomplikowane, lecz także "takie sprawy zawiłe i skomplikowane, w których jednakże nie trzeba prowadzić postępowania dowodowego, ponieważ albo cały materiał dowodowy jest od razu dostarczany przez stronę, albo materiał ten może być uzupełniony przez organ administracyjny w drodze czynności pozaprocesowych - materialno-technicznych" (J. Borkowski - w B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, s. 279).

Stwierdzić należy, iż postępowanie w sprawie objętej skargą na bezczynność dotyczy instytucji stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] lipca 1968 r., a więc sprzed kilkudziesięciu lat. Postępowanie w takich sprawach wymaga zwykle zebrania dokumentów na podstawie których wówczas wydano rozstrzygnięcie oraz ustalenie kręgu stron postępowania, często ich następców prawnych i aktualnych ich adresów.

W niniejszej sprawie jak wynikało z ustaleń organu, właścicielem działki, która została przejęta na podstawie orzeczenia z dnia [...] lipca 1968 r. był E. M. Jednak osoba ta zmarła, a prawdopodobni następcy prawnie nie przeprowadzili postępowania spadkowego. W tej sytuacji, w ocenie Sądu, wydanie decyzji merytorycznej w sprawie, bez ustalenia kręgu stron, stwarza możliwość wznowienia postępowania administracyjnego. Zauważyć przy tym należy, iż organ podjął zawieszone postępowanie w sprawie powołując się na art. 100 § 2 i § 3 Kpa podjął próbę rozstrzygnięcia tego problemu we własnym zakresie. Zwrócił się m.in. do Starostwa Powiatowego w O. o aktualny stan prawny nieruchomości oraz podjął próbę ustalenia następców prawnych E.M. we własnym zakresie.

Wreszcie Minister pismem z dnia 3 września 2009 r. poinformował strony o przewidywanym terminie rozstrzygnięcia sprawy do dnia 30 listopada 2009 r.

Reasumując stwierdzić należy, iż organ co prawda z opóźnieniem ale jednak podejmuje działania mające na celu merytoryczne załatwienie wniosku. Specyfika niniejszej sprawy i trudności w ustaleniu następców prawnych wszystkich stron postępowania powodują opóźnienie w załatwieniu sprawy w terminach określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego.

W tej sytuacji zdaniem Sądu, zobowiązanie organu do załatwienia sprawy w określonym terminie, mogłoby być trudne, a wręcz niewykonale bez naruszenia przez organ prawa.

Nie oznacza to jednak, iż postępowanie w sprawie może trwać w nieskończoność. Po zebraniu wszystkich niezbędnych dowodów i ustaleniu stron postępowania organ winien niezwłocznie wydać rozstrzygnięcie w sprawie.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.