Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 848/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-10-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 199, art. 245 par. 1 i 2, art. 246 par. 1 pkt 1, art. 258 par. 1 i 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 03 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku TN o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi TN na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości za lata 2014 - 2016 postanawia: 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.


UZASADNIENIE

Skarżący TN pismem z dnia [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na wskazaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Następnie złożył sporządzony w dniu [...] na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku podał, że od [...] znajduje się w bardzo trudnej sytuacji. Wskazał, że z powodu zajęcia wszystkich kont bankowych został pozbawiony możliwości wykonywania zawodu i możliwości zarobkowych. Skarżący oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną. Wnioskodawca nie posiada domu, mieszkania, nieruchomości rolnej, innych nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych, przedmiotów o wartości powyżej 5.000,- zł. Skarżący podał, że on i jego żona nie mają dochodów.

Na wezwanie z dnia [...] do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący w odpowiedzi z dnia [...] oświadczył, że on i jego żona nie posiadają wyciągów z rachunków bankowych, kont bankowych, kart kredytowych za [...]. Skarżący oświadczył, że on i jego żona nie posiadają pojazdów mechanicznych podlegających obowiązkowi rejestracji, nie posiadają również udziałów w spółkach. Wnioskodawca podał, że opłaty wynoszą: [...]. Wnioskodawca wskazał, że on i jego żona otrzymują dodatek mieszkaniowy z PCŚ. Skarżący podał, że mieszkanie jest własnością G i FK, koszty najmu wynoszą [...]. Skarżący podał, że prowadzi działalność gospodarczą, w okresie [...] uzyskał przychód w wysokości [...], poniósł koszty uzyskania przychodu w wysokości [...] i uzyskał dochód w wysokości [...]. Skarżący podał, że nie posiadał nieruchomości, nie sprzedał, nie darował innym osobom, nie posiadał innych składników majątku, który miałby darować. Wnioskodawca podał, że ma rachunki bankowe w A, B, C, D, E. Do pisma załączył kserokopie: zeznań rocznych podatkowych, z których wynika, że w [...] z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej uzyskał przychód w wysokości [...], poniósł koszty uzyskania przychodu w wysokości [...] i uzyskał dochód w wysokości [...], małżonka w [...] nie uzyskała dochodu, w [...] skarżący z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej uzyskał przychód w wysokości [...], poniósł koszty uzyskania przychodu w wysokości [...] i uzyskał dochód w wysokości [...]. Z załączonych deklaracji VAT-7K wynika, że za [...] skarżący wykazał podstawę opodatkowania w wysokości [...], za [...] w wysokości [...]. Wnioskodawca do pisma załączył kserokopie: decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] nr [...] o przyznaniu skarżącemu dodatku mieszkaniowego w wysokości [...] miesięcznie na okres [...] miesięcy, od dnia [...] na pokrycie opłat za zajmowany lokal oraz postanowienia Prezydenta Miasta z dnia [...] nr [...] o oddaleniu skargi na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego polegające na zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w B, w C, E, w A oraz o oddaleniu skargi na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego dokonane na podstawie tytułów wykonawczych.

W świetle art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej jako "P.p.s.a.") zasadą jest, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Wyjątkiem od tej zasady jest instytucja prawa pomocy i zgodnie z art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (por. art. 245 § 2 i § 3 P.p.s.a.). Art. 246 § 1 P.p.s.a. stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje :

1) w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania;

2) w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zauważyć należy, że instytucja prawa pomocy wiąże się ściśle z realizacją jednego z podstawowych standardów państwa prawnego, jakim jest prawo do sądu. Stanowi ona wyjątek od ogólnej zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania i zapewnia osobie znajdującej się w ciężkich warunkach materialnych możność obrony swoich praw przed sądem, mimo braku środków finansowych potrzebnych do poniesienia kosztów postępowania.

Biorąc pod uwagę powyższe zauważa się, że z argumentacji skarżącego wynika, iż zasadnym jest zwolnienie jego od kosztów sądowych oraz ustanowienie dla niego adwokata, gdyż wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z oświadczeń skarżącego wynika, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, dochód skarżącego z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w okresie [...] wyniósł [...], małżonka nie uzyskuje dochodów, wnioskodawca korzysta z pomocy PCŚ, gdyż decyzją z dnia [...] przyznano jemu dodatek mieszkaniowy w wysokości [...] miesięcznie na okres [...] miesięcy. Z oświadczeń skarżącego wynika, że on i jego żona nie posiadają żadnego majątku, który mógłby stanowić źródło finansowania kosztów postępowania, t.j. kosztów sądowych i kosztów zastępstwa procesowego w przedmiotowej sprawie.

Wobec powyższego na podstawie art. 245 § 1 i § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.