Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 79/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-05-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L.W. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 18 listopada 2009 nr [...] w przedmiocie podatku od spadku i darowizn postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 18 listopada 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Skarbowego w G: z dnia 29 czerwca 2009 r. ustalającą L.W. zobowiązanie podatkowe w podatku od spadków i darowizn w kwocie 42 352 zł oraz z dnia 30 września 2009 r. zmieniającą powyższą decyzję i ustalającą zobowiązanie podatkowe w podatku od spadków i darowizn w kwocie 54 578 zł.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pełnomocnik L.W. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 29 marca 2010 r. WSA odmówił skarżącej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Dnia 30 kwietnia 2010 r. do tut. Sądu wpłynął kolejny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej podniósł, że wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki, a nadto zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody i naraża ją na niepowetowane straty. Ponadto wskazał, iż L.W. jest emerytką i z tego tytułu otrzymuje emeryturę w wysokości 1.085,30 zł netto miesięcznie, od 1992 r. zalicza się do trzeciej grupy inwalidzkiej. Skarżąca nie posiada innych źródeł dochodu, ani też oszczędności, dodatkowo wskazuje, że całą emeryturę przeznacza na koszty utrzymania siebie, mieszkania, żywności, leki oraz leczenie. Skarżąca jest wdową od 1996 r. i ledwo sama jest w stanie utrzymać swoje gospodarstwo domowe. Do wniosku pełnomocnik dołączył kserokopię aktu zgonu męża wnioskodawczyni, orzeczenie o niepełnosprawności, zaświadczenie o niezdolności do pracy oraz zaświadczenie o zajęciu prawa majątkowego.

W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał, że za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji przemawia wysokość wymierzonego podatku oraz fakt, iż na dzień złożenia wniosku nie został wyznaczony termin rozprawy. Podniósł również, iż organ egzekucyjny zajął część środków otrzymywanych przez skarżącą z ZUS, które stanowią jedyne jej źródło utrzymania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – dalej P.p.s.a, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stosownie do treści art. 61 § 4 P.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności.

Podkreślić należy, że przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/2004).

Sąd w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2005 roku wydanym w sprawie sygn. akt II OZ 201/2005 wskazał, iż wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu.

Zdaniem Sądu skarżąca nie wykazała, że zaistniały okoliczności świadczące o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wnioskodawczyni ograniczyła się bowiem wyłącznie do ogólnikowego wskazania, że wykonanie decyzji spowodowałoby nieodwracalne straty. Do oceny zasadności wniosku konieczne jest tymczasem dysponowanie aktualnymi danymi o stanie majątkowym skarżącej. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku wnioskodawczyni, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jej sytuacji majątkowej, rodzinnej, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych oszczędnościach, czy ponoszonych wydatkach. W niniejszej sprawie skarżąca nie określiła w żaden sposób swojego stanu majątkowego.

Sąd stwierdził jednocześnie, że brak jest w aktach sprawy innych danych wskazujących na aktualną sytuację majątkową podatniczki, co tym samym uniemożliwiło Sądowi ustalenie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia wniosku z urzędu (zgodnie z tezą orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 roku, wydanego w sprawie II OZ 155/2005).

Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie doszło do zmiany okoliczności, które przemawiałyby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik skarżącej poza dołączonym do akt sprawy zaświadczeniem o zajęciu prawa majątkowego przedstawił dokumenty i okoliczności potwierdzające sytuacje ekonomiczną L.W., które istniały już w momencie wydania postanowienia z dnia 29 marca 2010 r.

Dodatkowo Sąd sygnalizuje, ze w niniejszej sprawie został wyznaczony na dzień 27 maja 2010 r. termin rozprawy.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.