Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 85/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2013-06-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1, art. 258 par. 2 pkt 7.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Anna Ambroziak po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.B. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie: odmowy umorzenia zaległości podatkowej postanawia: przyznać prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 1 maja 2013 r., złożonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF, K. B. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku stwierdziła, że z uwagi na zły stan zdrowia oraz trudna sytuację materialną wnosi o przyznanie prawa pomocy. Oświadczyła, że mieszka w Niemczech, gdzie żyje bardzo skromnie. Nie posiada komputera, Internetu, telefonu itp. Uzyskiwane dochody nie wystarczają na wykupienie leków. Jest osobą chorą na cukrzycę, chorobę nowotworową, nadto oświadczyła, że ma orzeczony stopień niepełnosprawności. Dodała, że porusza się przy pomocy wózka inwalidzkiego. Skarżąca wskazała, że nie posiada majątku jak i oszczędności. Zamieszkuje w mieszkaniu komunalnym, utrzymuje się z renty w wysokości 419 Euro miesięcznie i zapomogi z Urzędu Miasta w wysokości 271 Euro miesięcznie.

Dodatkowo na podstawie akt administracyjnych załączonych do skargi ustalono, że miesięczne wydatki skarżącej na dzień 25.05.2012 r. wynosiły: 289,10 Euro czynsz, 101 Euro gaz, 66 Euro energia, 44,17 Euro telefon, 130,77 Euro wyżywienie, a zatem łączne wydatki strony wynosiły ok. 631 Euro.

Zgodnie z treścią przepisu art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012r., poz. 270, dalej cyt. jako p.p.s.a.) Sąd przyznaje prawo pomocy w zakresie całkowitym, w przypadku gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast stosownie do pkt 2 §1 art. 246 ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W myśl art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Celem występującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Zawarte w art. 246 §1 p.p.s.a. sformułowanie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, że to na wnoszącym wniosek o przyznanie prawa pomocy spoczywa obowiązek udowodnienia, iż znajduje się on w tej szczególnej sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy.

Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącej stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym przez nią zakresie. Wskazać należy, iż z przedstawionych przez stronę oświadczeń wynika, że uzyskiwane dochody pozwalają stronie na zaspokojenie podstawowych wydatków związanych z utrzymaniem gospodarstwa domowego. Otrzymywanie zapomogi niewątpliwie potwierdza, że skarżąca nie jest w stanie samodzielnie zgromadzić środków pieniężnych na pokrycie przedmiotowych kosztów postępowania sądowego. Fakt zamieszkiwania za granicą i uzyskiwania dochodów w kwocie 691 Euro miesięcznie nie zmienia tej oceny, gdyż strona zobowiązana jest też tam ponosić koszty utrzymania, które w jej przypadku wynoszą ok. 631 Euro ( na dzień 25.05.2012 r.).

W tych okolicznościach, za zasadne uznano przyznanie skarżącej prawa pomocy we wnioskowanym przez nią zakresie i na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.