Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1706/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2023-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6148 Działalność badawczo-rozwojowa
Skarżony organ: Minister Edukacji i Nauki
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Izabela Ostrowska Sędziowie: sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły asesor WSA Aneta Żak (spr.) Protokolant: starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi U. na decyzję Ministra Edukacji i Nauki z dnia 16 marca 2023 r. nr 194/304/2022-1 w przedmiocie przyznania kategorii naukowej w dyscyplinie nauki o zdrowiu oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z 16 marca 2023 r. nr 194/304/2022-1 Minister Edukacji i Nauki, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 i 2185), dalej: k.p.a., oraz art. 269 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 574 z późn. zm.), dalej: p.s.w.n., po rozpatrzeniu wniosku UJ w K. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy decyzję własną z 27 lipca 2022 r. nr 194/304/2022 o przyznaniu UJ (dalej jako: UJ lub skarżący) kategorii naukowej B+ w dyscyplinie nauki o zdrowiu.

Decyzja ta została wydana w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy.

Decyzją z 27 lipca 2022 r. nr 194/304/2022 Minister Edukacji i Nauki (dalej: MEiN), na podstawie art. 269 ust. 1 p.s.w.n., przyznał UJ w K. kategorię naukową B+ w dyscyplinie nauki o zdrowiu. Organ wskazał, że zgodnie z art. 274 ust. 1 pkt 1 p.s.w.n., ewaluację jakości działalności naukowej UJ przeprowadził organ opiniodawczo-doradczy MEiN - Komisja Ewaluacji Nauki (dalej jako: KEN lub Komisja). Ewaluację przeprowadzono na podstawie informacji zawartych w Zintegrowanym Systemie Informacji o Szkolnictwie Wyższym i Nauce POL-on (dalej jako: system POL-on), dotyczących działalności UJ według stanu na dzień 31 grudnia 2021 r. dostępnych w tym systemie na dzień 31 stycznia 2022 r. Zgodnie z art. 324 ust. 1 ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1669, z późn. zm.), dalej: ustawa wprowadzająca, ewaluacja obejmowała lata 2017-2021.

MEiN wyjaśnił, że rodzaje osiągnięć naukowych i artystycznych uwzględnianych w ewaluacji, szczegółowe kryteria i sposób oceny osiągnięć, sposób określania kategorii naukowej oraz sposób przeprowadzania ewaluacji określają przepisy rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 22 lutego 2019 r. w sprawie ewaluacji jakości działalności naukowej (Dz. U. z 2022 r. poz. 661), dalej jako: rozporządzenie. Wskazał, że zgodnie z art. 267 ust. 1 p.s.w.n., podstawowymi kryteriami ewaluacji są: kryterium I - poziom naukowy lub artystyczny prowadzonej działalności naukowej; kryterium II - efekty finansowe badań naukowych i prac rozwojowych; kryterium III - wpływ działalności naukowej na funkcjonowanie społeczeństwa i gospodarki. Komisja dokonała odrębnej oceny działalności naukowej skarżącego w każdym z powyższych kryteriów, a jej opinie i stanowiska zostały wprowadzone do systemu POL-on, w którym skarżący sprawozdawał swoje osiągnięcia, w służącym temu celowi module SEDN (System Ewaluacji Dorobku Naukowego). Na podstawie wyników ewaluacji, Komisja podjęła uchwałę nr 21/2022 z 9 czerwca 2022 r., w której zaproponowała przyznanie UJ w dyscyplinie nauki o zdrowiu kategorii naukowej B+.

Minister, po zapoznaniu się z osiągnięciami naukowymi skarżącego oraz wynikami oceny Komisji, wskazał, że w pierwszej kolejności ustalił liczbę pracowników prowadzących na UJ działalność naukową w dyscyplinie nauki o zdrowiu, którzy wskazali tę dyscyplinę w oświadczeniu, o którym mowa w art. 343 ust. 7 p.s.w.n., oraz złożyli oświadczenie, o którym mowa w art. 265 ust. 5 tej ustawy, zwaną dalej "liczbą N". Na podstawie danych z systemu POL-on według stanu na 31 grudnia 2021 r. w poszczególnych latach objętych ewaluacją ustalono, że liczba N=170,68.

Organ wyjaśnił następnie, że poziom naukowy prowadzonej działalności naukowej (kryterium I) został oceniony na podstawie przepisów § 8 oraz § 16 oraz 17 rozporządzenia oraz wskazał, że suma udziałów jednostkowych w publikacjach naukowych uwzględnianych w ocenie w dyscyplinie naukowej nauki o zdrowiu, która zgodnie z § 17 ust. 5 nie mogła być większa niż 3-krotność liczby N, czyli 512,04, w oparciu o przepis § 17 ust. 8 pkt 1 rozporządzenia została zmniejszona o 18, gdyż 6 pracowników prowadzących działalność naukową nie upoważniło skarżącego do wykazania do celów ewaluacji żadnej z publikacji naukowych w dyscyplinie nauki o zdrowiu, o których mowa w § 8 pkt 1 albo 3 albo w § 12 ust. 6 rozporządzenia. W związku z powyższym, uwzględnionych mogło być nie więcej niż 494,04 udziałów jednostkowych w publikacjach naukowych autorstwa albo współautorstwa osób, o których mowa w § 11 ust. 1 rozporządzenia. Po zapoznaniu się z oceną dokonaną przez Komisję Minister stwierdził, że udziały jednostkowe poszczególnych autorów publikacji uwzględnionych w ewaluacji, a także wartość punktowa tych udziałów zostały obliczone w sposób prawidłowy. Przy ustalaniu wartości punktowej stosowano art. 324 ust. 2-2b ustawy wprowadzającej oraz odpowiednie przepisy rozporządzenia, uwzględniając właściwe wykazy czasopism naukowych oraz wydawnictw publikujących recenzowane monografie naukowe, szczegółowo wymienione w treści decyzji. Na podstawie informacji wprowadzonych do systemu POL-on, algorytm optymalizujący, o którym mowa w § 24 ust. 1 rozporządzenia, dokonał wyboru osiągnięć stanowiących podstawę ewaluacji, w sposób zapewniający uzyskanie maksymalnego wyniku punktowego przy uwzględnieniu warunków określonych w § 17, § 18 oraz § 34-36. W dniu 10 lutego 2022 r. uczelnia otrzymała w systemie POL-on wykaz osiągnięć wybranych w wyniku zastosowania algorytmu optymalizującego. Zgodnie z § 24 ust. 3 rozporządzenia, kierownik podmiotu podlegającego ewaluacji mógł wskazać do oceny inne osiągnięcia niż wybrane w wyniku zastosowania algorytmu optymalizującego, jednak nie skorzystał z tej możliwości. W kryterium I uwzględniono zatem tylko osiągnięcia naukowe wskazane w opisany powyżej sposób.

Po zapoznaniu się z informacjami dotyczącymi osiągnięć publikacyjnych skarżącego przedstawionych do ewaluacji oraz po szczegółowym przeanalizowaniu wyników oceny dokonanej przez Komisję, Minister stwierdził, że punktacja dla osiągnięć zaakceptowanych przez Komisję została ustalona w sposób prawidłowy. Liczba punktów za uwzględnione w ocenie udziały jednostkowe w publikacjach wyniosła ostatecznie 43530 punktów, zaś ocena w kryterium I ewaluacji ustalona zgodnie z zależnością określoną § 21 rozporządzenia wyniosła QI = 255,04.

Minister wskazał dalej, że w kryterium II: "Efekty finansowe badań naukowych i prac rozwojowych" uwzględnia się projekty, o których mowa w § 22 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia, a także przychody z tytułu komercjalizacji wyników badań naukowych lub prac rozwojowych lub know-how związanego z tymi wynikami oraz przychody z tytułu usług badawczych świadczonych na zlecenie podmiotów nienależących do systemu szkolnictwa wyższego i nauki. Spośród wskazanych przez UJ w systemie POL-on osiągnięć Komisja pozytywnie zaopiniowała 17 projektów, przyznając punktów 365,98. Ustalając punktację stosowano przeliczniki punktowe określone w § 22 ust. 4 rozporządzenia, z uwzględnieniem zwiększeń punktacji wynikających z ust. 6. Minister podzielił stanowisko Komisji o braku podstaw do uwzględnienia 2 projektów o numerach ID: [..] i [..], stwierdzając, że nie spełniają one warunków określonych w § 22 rozporządzenia. Komisja uwzględniła 1 osiągnięcie zgłoszone przez UJ. Na podstawie § 22 ust. 4 pkt 3 rozporządzenia, przy ustalaniu punktacji za ww. osiągnięcia stosowano przelicznik 1 pkt za 10 000 zł przychodu. Równocześnie, mając na uwadze, że liczba punktów, jakie podmiot może uzyskać za te osiągnięcia, nie może przekroczyć 10-krotności liczby N, UJ uzyskał z tytułu ww. przychodów 0,4 punktu. Łącznie, za osiągnięcia oceniane w ramach kryterium II ewaluacji przyznano 366,38 punktu. Ocena w kryterium II ewaluacji, ustalona zgodnie z zależnością określoną § 22 ust. 9 rozporządzenia, wyniosła Q II = 2,15.

W ramach oceny w kryterium III: "Wpływ działalności naukowej na funkcjonowanie społeczeństwa i gospodarki", zgodnie z § 23 ust. 3 rozporządzenia, skarżący był zobowiązany przedstawić do oceny 3 opisy wpływu. Podlegały one ocenie przez 2 ekspertów powołanych przez Ministra na wniosek Przewodniczącego Komisji. Poszczególne opisy wpływu zostały ocenione przez ekspertów w sposób następujący: 1) [..] - Ocena: 0 pkt, w tym 0 pkt za zasięg wpływu i 0 pkt za znaczenie wpływu. 2) [..]- Ocena: 65 pkt, w tym 40 pkt za zasięg wpływu i 25 pkt za znaczenie wpływu. Eksperci uznali, że interdyscyplinarność badań naukowych lub prac rozwojowych miała kluczowe znaczenie dla powstania danego wpływu i ostateczną ocenę opisu wpływu zwiększono o 20% do wysokości 78 pkt. 3) [..] - Ocena: 30 pkt, w tym 20 pkt za zasięg wpływu i 10 pkt za znaczenie wpływu. Eksperci uznali, że interdyscyplinarność badań naukowych lub prac rozwojowych nie miała kluczowego znaczenia dla powstania danego wpływu.

W związku z powyższym, ocena skarżącego w III kryterium ewaluacji, ustalona zgodnie z § 23 ust. 11 rozporządzenia jako średnia arytmetyczna uzyskanych przez Uniwersytet ocen opisów wpływu, wynosi QIII= 36.

Zgodnie z § 27 ust. 1 rozporządzenia, Komisja określiła kategorię naukową proponowaną dla skarżącego w dyscyplinie naukowej nauki o zdrowiu na podstawie porównania przyznanych mu ocen, w ramach poszczególnych kryteriów ewaluacji, z odpowiednimi wartościami referencyjnymi dla kategorii naukowych A, B+ i B, stosując algorytm określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia. Do porównania zastosowano próg pełnego przewyższania G, ustalony przez Komisję uchwałą nr 15/2022 z dnia 27 kwietnia 2022 r. w wysokości 0,3.

Biorąc pod uwagę przesłanki określone w § 26 ust. 2 rozporządzenia, Komisja uchwałą nr 15/2022 z dnia 27 kwietnia 2022 r. określiła proponowane wartości referencyjne dla poszczególnych dyscyplin naukowych i artystycznych. Na jej podstawie, w dniu 13 maja 2022 r. Minister ustalił wartości referencyjne dla kategorii naukowych A, B+ i B dla poszczególnych dyscyplin naukowych i artystycznych. Całkowity wynik punktowy porównania ocen, jakie skarżący uzyskał w poszczególnych kryteriach z tytułu prowadzenia działalności naukowej w dyscyplinie nauki o zdrowiu, z każdą z odpowiednich wartości referencyjnych, został obliczony z uwzględnieniem wag przypisanych poszczególnym kryteriom ewaluacji - zgodnie z tabelą nr 2 w załączniku nr 2 do rozporządzenia. Dla dyscypliny nauki o zdrowiu wagi te, jak wskazał organ, wynoszą: 1) kryterium I "Poziom naukowy lub artystyczny prowadzonej działalności naukowej" - 60; 2) kryterium II "Efekty finansowe badań naukowych i prac rozwojowych" - 20; 3) kryterium III "Wpływ działalności naukowej na funkcjonowanie społeczeństwa i gospodarki" - 20. Dokonane z uwzględnieniem powyższych wag porównanie ocen uzyskanych przez skarżącego w dyscyplinie nauki o zdrowiu według poszczególnych kryteriów z wartościami referencyjnymi dla kategorii naukowej A dało całkowity wynik punktowy -74,2, porównanie z wartościami referencyjnymi dla kategorii naukowej B+ dało całkowity wynik punktowy 12,2, a porównanie z wartościami referencyjnymi dla kategorii naukowej B dało całkowity wynik punktowy 40. Uzyskane wyniki punktowe, zgodnie z § 27 rozporządzenia, stanowiły podstawę do zaliczenia działalności naukowej skarżącego w dyscyplinie nauki o zdrowiu do kategorii naukowej B+.

W dniu 27 sierpnia 2022 r. skarżący zwrócił się do Ministra z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, kwestionując prawidłowość oceny dokonanej przez Komisję w zakresie osiągnięć ocenianych w ramach kryteriów I, II i III.

W wyniku rozpatrzenia tego wniosku, Minister wydał zaskarżoną decyzję z 16 marca 2023 r. utrzymującą w mocy decyzję własną z 27 lipca 2023 r. W jej uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 269 ust. 5 p.s.w.n., wniosek skarżącego został przekazany do zaopiniowania przez Komisję, która dokonała ponownej oceny osiągnięć skarżącego oraz odniosła się do jego zarzutów i argumentów. Opinie i stanowiska Komisji zostały wprowadzone do modułu SEDN w systemie POL-on. Porównanie wyników ponownej oceny z wartościami referencyjnymi dla kategorii naukowych A, B+ i B wykazało, że skarżącemu w dyscyplinie nauki o zdrowiu powinna zostać przyznana kategoria naukowa B+ i taką kategorię Komisja zaproponowała. Minister wskazał, że zapoznał się z uchwałą Komisji nr 30/2022 z 8 grudnia 2022 r. oraz z oceną sporządzoną w module SEDN systemu POL-on oraz przeanalizował argumenty podniesione przez skarżącego.

Minister przypomniał, że podstawę faktyczną wydawanych decyzji stanowią dane wprowadzone przez podmioty do systemu POL-on, w określonym przepisami terminie. Za prawidłowość i rzetelność danych oraz terminowość ich wprowadzania do systemu POL-on odpowiada osoba kierująca danym podmiotem.

Minister stwierdził następnie, że skarżący nie wniósł zastrzeżeń co do prawidłowości ustalenia liczby N.

Odnośnie do zarzutów dotyczących oceny przyjmowanej w ramach kryterium I, dotyczących nieprawidłowości przy dokonywaniu zmiany wykazu czasopism naukowych i recenzowanych materiałów z konferencji międzynarodowych z uwagi na brak ich przygotowania przez Komisję, Minister wskazał, że zgodnie z art. 267 ust. 2 pkt 2 p.s.w.n., sposób sporządzania wykazu czasopism oraz sposób ustalania i przypisywania im liczby punktów został określony w rozporządzeniu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 7 listopada 2018 r. w sprawie sporządzania wykazów wydawnictw monografii naukowych oraz czasopism naukowych i recenzowanych materiałów z konferencji międzynarodowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 349). W ramach postępowania ewaluacyjnego nie dokonuje się oceny prawidłowości sporządzenia wykazu. Organ podkreślił jednakże, że każdy wykaz ogłaszany przez Ministra był przygotowany na podstawie projektu wykazu przedstawionego przez Komisję. Wbrew stanowisku skarżącego, wykaz ogłoszony komunikatem z dnia 1 grudnia 2021 r. został sporządzony przez Ministra na podstawie projektu przygotowanego przez Komisję i przekazanego w uchwale Komisji nr 42/2021 z dnia 29 listopada 2021 r. Skarżący powołał się we wniosku na wcześniejszą uchwałę Komisji nr 41/2021 z dnia 17 listopada 2021 r. w sprawie czasopism zawartych w wykazie zestawionym na podstawie pism od podmiotów, które wystąpiły do Ministra Edukacji i Nauki o podwyższenie punktacji bądź zwróciły się o umieszczenie ich na Wykazie czasopism naukowych i recenzowanych materiałów z konferencji międzynarodowych. Uchwała ta jednak potwierdza, że Minister przekazał Komisji wszystkie wystąpienia o zmianę punktacji lub ujęcie czasopisma w wykazie z prośbą o stanowisko, a ponadto wskazano w niej, że Komisja pracuje nad przedstawieniem Ministrowi projektu wykazu. Organ podkreślił, że było tak jak podnosił skarżący -zmiany w wykazie czasopism każdorazowo były przygotowane przez Komisję. Minister podkreślił, że sporządzając wykaz na podstawie projektu Komisji Minister nie jest ograniczony wyłącznie do propozycji przedstawionych przez to gremium - gdyby tak było, sporządzanie wykazu byłoby kompetencją Komisji, a nie Ministra.

Po zapoznaniu się z informacjami dotyczącymi osiągnięć skarżącego przedstawionych do ewaluacji oraz po szczegółowym przeanalizowaniu wyników oceny dokonanej przez Komisję i argumentów wskazanych przez skarżącego we wniosku, Minister podzielił stanowisko Komisji, że wskazane przez UJ we wniosku osiągnięcia o numerach ID: [..], [..], [..] powinny być uwzględnione w ewaluacji - tak też się stało. Powyższe nie skutkuje jednak niestosowaniem przepisu § 17 ust. 8 pkt 1 rozporządzenia, co wyjaśniono już powyżej, omawiając sumę udziałów jednostkowych w publikacjach, jakie mogły być uwzględnione w ewaluacji. W związku z powyższym, po ponownej ocenie liczba punktów za uwzględnione udziały jednostkowe w publikacjach nie zmieniła się i wynosi 43 530 punktów. Ocena w kryterium I ewaluacji, ustalona po ponownym rozpatrzeniu sprawy zgodnie z zależnością określoną § 21 rozporządzenia, wyniosła QI = 255,04.

Odnośnie do kryterium II, skarżący zakwestionował ocenę 2 projektów i przedstawił we wniosku dodatkowe informacje i wyjaśnienia, po zapoznaniu się z którymi Komisja pozytywnie zaopiniowała projekty o numerach ID: [..] i [..] i ostatecznie, za 19 pozytywnie ocenionych projektów Komisja przyznała 376,09 punktu. Minister podzielił stanowisko Komisji i po ponownej ocenie, za osiągnięcia w ramach kryterium II ewaluacji, przyznał 376,49 punktu. Ocena w kryterium II ewaluacji, ustalona po ponownym rozpoznaniu sprawy zgodnie z zależnością określoną § 22 ust. 9 rozporządzenia, wyniosła Q ii = 2,21.

Ocenę dokonaną w ramach kryterium III skarżący zakwestionował zaś podważając prawidłowość oceny dwóch opisów wpływu: [..] oraz [..]. Po ponownej ocenie, poszczególne opisy wpływu zostały ocenione przez ekspertów w sposób następujący: 1) "[..] [...]": Ocena: 100 pkt, w tym 50 pkt za zasięg wpływu i 50 pkt za znaczenie wpływu oraz ocenę opisu wpływu zwiększono o 20% do wysokości 120 pkt; 2) [..] [...]": Ocena: 50 pkt, w tym 40 pkt za zasięg wpływu i 10 pkt za znaczenie wpływu oraz ostateczną ocenę opisu wpływu zwiększono o 20% do wysokości 60 pkt.

W związku z powyższym, ocena skarżącego w III kryterium ewaluacji po ponownym rozpatrzeniu sprawy, ustalona -zgodnie z § 23 ust. 11 rozporządzenia jako średnia arytmetyczna uzyskanych przez skarżącego ocen opisów wpływu, wynosi Q III =86,0.

Dokonane porównanie ocen uzyskanych przez skarżącego w dyscyplinie nauki o zdrowiu według poszczególnych kryteriów z wartościami referencyjnymi dla kategorii naukowej A dało całkowity wynik punktowy -52, porównanie z wartościami referencyjnymi dla kategorii naukowej B+ dało całkowity wynik punktowy 52,2, a porównanie z wartościami referencyjnymi dla kategorii naukowej B dało całkowity wynik punktowy 60. Uzyskane wyniki punktowe, zgodnie z § 27 rozporządzenia, stanowiły podstawę do ponownego zaliczenia działalności naukowej skarżącego w dyscyplinie nauki o zdrowiu do kategorii naukowej B+. Z tych względów Minister uznał, że decyzja z 27 lipca 2022 r., którą skarżącemu przyznana została kategoria naukowa B+ w dyscyplinie nauki o zdrowiu, powinna zostać utrzymana w mocy.

Skargę na opisaną decyzję MEiN z 16 marca 2023 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł UJ, zaskarżając ją w całości oraz zarzucając wydanie zaskarżonej decyzję oraz poprzedzającej ją decyzji z 27 lipca 2022 r. z naruszeniem: 1) prawa stanowiącym podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, tj. naruszeniem art. 6 k.p.a. poprzez wydanie decyzji w oparciu o kryteria i wskaźniki nie wynikające z przepisów prawa powszechnie obowiązującego, w tym w oparciu o regulacje sprzeczne z aktami normatywnymi hierarchicznie wyższymi oraz podjętymi z rażącym naruszeniem prawa, co powoduje, że wydana decyzja jest obarczona wadą nieważności z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.; 2) przepisów prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 267 ust. 2 pkt 1 p.s.w., polegającym na zaprzeczeniu wyrażonego w ustawie wymogu porównywalności wyników w obrębie dyscypliny, co miało istotny wpływ na wynik sprawy; 3) przepisów prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 265 ust. 2 oraz ust. 9 p.s.w. poprzez oparcie stosowania sankcji wyłącznie na wykazie opublikowanym w ostatnim miesiącu/roku okresu ewaluacji w zakresie w jakim pomija osiągnięcia pracowników jednostki ewaluowanej w odniesieniu do artykułów naukowych opublikowanych w czasopiśmie naukowym publikującym artykuły lub w recenzowanych materiałach z konferencji międzynarodowej, ujętych w międzynarodowych bazach czasopism naukowych o największym zasięgu w okresie 2017-2018, 4) przepisów postępowania mającym istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a., poprzez sporządzenie uzasadnienia decyzji nie spełniającej wymagań stawianych uzasadnieniu decyzji administracyjnej, 5) przepisów postępowania mającym istotny wpływ na wynik sprawy, polegającym na zebraniu, rozpatrzeniu oraz dokonaniu przez organ oceny materiału dowodowego wbrew regułom wynikającym z art. 7, 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a., poprzez oparcie rozstrzygnięcia na uchwałach Komisji Ewaluacji Nauki, których prawidłowość nie została skontrolowana przez organ i które nie były znane stronie, co uniemożliwiało stronie kontrolę prawidłowości rozstrzygnięcia opartego na tych uchwałach, 6) przepisów postępowania mającym istotny wpływ na wynik sprawy, polegającym na zebraniu, rozpatrzeniu oraz dokonaniu przez organ oceny materiału dowodowego wbrew regułom wynikającym z art. 7, 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez błędne określenie wartości referencyjnych przez Ministra Edukacji i Nauki w dniu 13 maja 2022 r. dla dyscypliny nauki o zdrowiu, a także niewyjaśnienie w decyzji, na podstawie jakich kryteriów zostały one określone.

Powołując się na zasadność powyższych zarzutów, strona skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji MEiN z 27 lipca 2022 r. jako obarczonych wadą nieważności z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., ewentualnie - o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z 27 lipca 2022 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi.

Skarżący wniósł ponadto o zasądzenie od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę MEiN ustosunkował się do zarzutów skargi oraz wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega oddaleniu, gdyż objęte nią decyzje nie naruszają prawa w sposób określony w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634; dalej jako: p.p.s.a.).

Przedmiotem sądowej kontroli w tej sprawie są decyzje MEiN z 16 marca 2023 r. oraz 27 lipca 2022 r. w przedmiocie przyznania kategorii naukowej, wydane w postępowaniu prowadzonym przez ww. organ na podstawie przepisów zawartych w Rozdziale 3 Działu VI (Ewaluacja jakości kształcenia, ewaluacja szkół doktorskich i ewaluacja jakości działalności naukowej) ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, przepisów ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz przepisów rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 22 lutego 2019 r. w sprawie ewaluacji działalności naukowej. Zakres ewaluacji działalności naukowej uczelni akademickiej, jaką jest skarżący UJ, określają prawidłowo przywołane i zastosowane w tej sprawie przepisy art. 265 p.s.w.n. Z uwagi na spełnienie przesłanek z art. 265 ust. 1 w zw. z ust. 1, działalność naukowa UJ w dyscyplinie nauki o zdrowiu podlegała ewaluacji z mocy prawa. Obejmowała ona lata 2017-2021 i została przeprowadzona według trzech kryteriów określonych w art. 267 ust. 1 p.s.w.n., szczegółowo opisanych w części sprawozdawczej.

Sąd zaznacza, że w ramach swojej kognicji nie jest uprawniony do dokonywania merytorycznej oceny działalności naukowej uczelni podlegającej procesowi ewaluacji, gdyż wymaga to posiadania wiadomości specjalnych. Sąd administracyjny z natury rzeczy takiej wiedzy specjalistycznej nie ma. W zakresie kognicji sądu pozostaje zatem weryfikacja tego, czy w toku procedury ewaluacyjnej nie doszło do naruszenia trybu postępowania określonego właściwymi przepisami, w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy. Zdaniem Sądu, wynik ewaluacji UJ w rozważanym przypadku został przyjęty w postępowaniu przeprowadzonym zgodnie z zasadami wynikającymi z przepisów wskazanych powyżej aktów prawnych, szczegółowo cytowanymi i zinterpretowanymi w uzasadnieniach kontrolowanych decyzji.

Postępowanie w sprawie przyznania kategorii naukowej jest procedurą wysoce sformalizowaną, a zasady jej prowadzenia zostały szczegółowo uregulowane w p.s.w.n. oraz ww. rozporządzeniu wykonawczym z 2019 r. W odniesieniu do przepisów ww. aktów prawnych należy stwierdzić, że sposób przyznawania kategorii naukowych stanowi połączenie oceny danych wprowadzonych przez uczelnię do systemu POL-on oraz oceny Komisji Ewaluacji Nauki. Stosownie bowiem do art. 274 ust. 1 pkt 1 p.s.w.n., przeprowadzanie ewaluacji jakości działalności naukowej należy do zadań Komisji Ewaluacji Nauki. Ewaluacja jest procesem dokonywania oceny, która obejmuje trzy kryteria wskazane w art. 267 ust. 1 p.s.w.n., których sposób oceny został ustalony w rozporządzeniu. Do porównania ocenianego w danej dyscyplinie podmiotu z wartościami referencyjnymi stosuje się algorytm, który uwzględnia zróżnicowane w zależności od dziedzin nauki wagi przypisane poszczególnym kryteriom. Łączy zatem ze sobą dwie metody: metodę parametryczną i metodę ekspercką. Cała procedura obywa się w sposób transparentny, w oparciu o przyjęte w rozporządzeniu wskaźniki. Podkreślić trzeba, że procedura ewaluacyjna gwarantuje sprawność i jednolitość wyników postępowania co do wszystkich porównywanych w ramach dyscypliny podmiotów.

Podstawę faktyczną wydawanych decyzji stanowią dane wprowadzone przez podmioty podlegające ewaluacji do systemu POL-on w określonym przepisami terminie. Za prawidłowość i rzetelność danych oraz terminowość ich wprowadzania do systemu POL-on odpowiada osoba kierująca danym podmiotem. Kierownik skarżącego złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 354 ust. 4 ustawy, potwierdzające, iż dane wprowadzone do systemu POL-on są zgodne ze stanem faktycznym. Minister nie może ani uzupełnić w systemie POL-on informacji o działalności naukowej, ani korygować wprowadzonych danych (art. 343 ust. 2, art. 345 ust. 2 i art. 346 ust. 4 p.s.w.n.).

W niniejszej sprawie wydanie objętych skargę decyzji, rozstrzygających o przyznaniu UJ w dyscyplinie nauki o zdrowiu kategorii naukowej B+ poprzedzone było, zgodnie z art. 268 ust. 1 p.s.w.n., podjęciem przez KEN uchwały w sprawie proponowanej kategorii naukowej na podstawie wyników ewaluacji, przeprowadzonej przez Komisję na podstawie informacji zamieszczonych przez UJ w Zintegrowanym Systemie Informacji o Szkolnictwie Wyższym i Nauce POL-on. Uchwałę przewodniczący Komisji przekazał w Ministrowi w terminie 7 dni od dnia jej podjęcia (art. 268 ust. 2 p.s.w.n.), a następnie Minister - biorąc ją pod uwagę - w drodze decyzji administracyjnej przyznał skarżącej uczelni w dyscyplinie nauki o zdrowiu kategorię naukową B+ (art. 269 ust. 1 p.s.w.n.), podzielając stanowisko Komisji. Korzystając z prawa do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 269 ust. 4 p.s.w.n.) skarżący wniosek ten złożył, kwestionując w nim prawidłowość oceny dokonanej przez Komisję w zakresie osiągnięć wskazanych w kryterium I, II i III. Zgodnie z art. 269 ust. 5 ustawy, wniosek został przekazany przez Ministra do zaopiniowania przez Komisję, która dokonała ponownej oceny osiągnięć skarżącego uwzględnianych w ewaluacji, a także odniosła się do jego zarzutów. Opinie i stanowiska Komisji zostały wprowadzone do modułu SEDN w systemie POL-on. Jak wynika z akt sprawy, zarzuty dotyczące oceny kryteriów II oraz III zostały w toku ponownego rozpatrzenia sprawy uwzględnione. Porównanie wyników ponownej oceny z wartościami referencyjnymi dla kategorii naukowych A, B+ i B wykazało, że skarżącemu w dyscyplinie nauki o zdrowiu powinna zostać przyznana kategoria naukowa B+ i taką kategorię Komisja zaproponowała. Uchwała Komisji nr 30/2022 z dnia 8 grudnia 2022 r. została przekazana Ministrowi przez Przewodniczącego Komisji. Rozpatrując ponownie sprawę Minister zapoznał się z opinią przedłożoną przez Komisję w ww. uchwale i oceną sporządzoną w module SEDN systemu POL-on oraz przeanalizował argumenty podniesione przez skarżącego we wniosku i stwierdził brak podstaw do uchylenia decyzji z dnia 27 lipca 2022 r.

Sąd stwierdza, że ponownie rozpatrując sprawę Minister dokonał weryfikacji materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, co nie doprowadziło do zmiany przyznanej punktacji w Kryterium I, ale skutkowało zmianą ocen w Kryterium II (z 2,15 do 2, 21), a także w Kryterium III (z 36 do 86).

Jeśli chodzi ocenę dokonywaną w zakresie kryterium II, w postępowaniu wywołanym wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zarówno Komisja, jak i Minister uwzględniły uprzednio odrzucone przez te organy projekty o numerach ID: [..] i [..], uznając ostatecznie, że spełniają one warunki określone w § 22 rozporządzenia i przyznając za nie dodatkowe punkty.

W przypadku zaś oceny dokonywanej w zakresie kryterium III, w postępowaniu wywołanym wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżący zakwestionował prawidłowość oceny dwóch – spośród przedstawionych 3 - opisów wpływu, co zostało przez KEN i Ministra uwzględnione, prowadząc do zwiększenie obu odnośnych ocen wpływu o 20% do wysokości, odpowiednio: 120 pkt oraz 60 pkt.

Okazało się to jednakże dalej niewystarczające do przyznania skarżącemu wyższej kategorii naukowej (tj. A zamiast B+). Całkowity wynik punktowy porównania ocen, jakie skarżący uzyskał po ponownym rozpatrzeniu sprawy w poszczególnych kryteriach z tytułu prowadzenia działalności naukowej w dyscyplinie nauki o zdrowiu, z każdą z odpowiednich wartości referencyjnych, został obliczony z uwzględnieniem wag przypisanych poszczególnym kryteriom ewaluacji - zgodnie z tabelą nr 2 w załączniku nr 2 do rozporządzenia. Na skutek ponownego rozpoznania sprawy, uzyskana przez uczelnię ocena porównana z wartościami referencyjnymi dla kategorii naukowej A dała całkowity wynik punktowy - 57 (w postępowaniu pierwszoinstancyjnym był to wynik - 74,2). Porównanie z wartościami referencyjnymi dla kategorii naukowej B+ dało całkowity wynik punktowy 52,2, a porównanie z wartościami referencyjnymi dla kategorii naukowej B dało całkowity wynik punktowy 60. Uzyskane wyniki punktowe, zgodnie z § 27 rozporządzenia, stanowiły podstawę do ponownego zaliczenia przez Komisję działalności naukowej skarżącego w dyscyplinie nauki o zdrowiu do kategorii naukowej B+, jak niewadliwie przyjęto w zaskarżonej decyzji.

Jeśli chodzi o zarzuty skargi, to wskazać należy, że Sąd nie znalazł podstaw do stwierdzenia nieważności zaskarżonych decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. zgodnie z wnioskiem skarżącego sformułowanym w skardze. Zarzut nieważności decyzji skarżący powiązał z rażącym naruszeniem przez organ art. 6 k.p.a., wyrażającego zasadę praworządności, a więc wymóg zgodności działania organu administracji publicznej z porządkiem prawnym. Naruszenia tego przepisu w formie kwalifikowanej skarżący upatruje, jak wyjaśnił, w tym, że doszło do zmiany punktacji czasopism i wydawnictw w toku okresu ewaluacji (w ostatnim jej okresie) wprowadzonej z rażącym naruszeniem prawa z uwagi na, po pierwsze, naruszenie ustawowej kompetencji KEN do przygotowania projektu wykazu czasopism naukowych i recenzowanych materiałów z konferencji międzynarodowych (art. 274 ust. 1 pkt 2 p.s.w.n.) oraz zasad wynikających z ww. rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 7 listopada 2018 r., po drugie, włączenie do wykazu niektórych czasopism, mimo że nie spełniają one przesłanek określonych w § 6 rozporządzenia i jednoczesne pominięcie prestiżowych, międzynarodowych czasopism z dyscypliny nauk biologicznych o znaczącym współczynniku wpływu lub ich uwzględnienie z zaniżoną punktacją, po trzecie – wprowadzeniu zmiany z mocą wsteczną. Skarżący wyjaśnił zarazem, że nie kwestionuje, że organ administracji publicznej nie jest uprawniony do kwestionowania zgodności powszechnie obowiązujących aktów normatywnych niższego rzędu z aktami normatywnymi wyższego rzędu i do odmowy ich zastosowania. W ocenie skarżącego, może to jednak uczynić Sąd poprzez pominięcie wadliwego komunikatu (wykazu czasopism).

Odnosząc się do tej kwestii Sąd w składzie orzekającym w tej sprawie wskazuje w pierwszym rzędzie, że podziela zapatrywania tut. Sądu wyrażone w innej rodzajowo tożsamej sprawie, iż zgodzić należy się ze stroną skarżącą, że szczegółowe kryteria ewaluacji powinny być znane przed początkiem okresu ewaluowanego, a jeśli nie było to możliwe, to powinny pozostać niezmienione do końca okresu podlegającego ocenie (zob. uzasadnienie wyroku tut. Sądu z 31 października 2023 r. wydanego w sprawie VII SA/Wa 1519/23). Sąd przyjmuje jednakże, że w toku ewaluacji procedura, która doprowadziła do sporządzenia wykazu czasopism nie podlega badaniu, a ponadto, że zbyt daleko idący jest pogląd skarżącego, wedle którego okoliczność, iż w procedurze ewaluacji Minister uwzględnił wykazy (do których sporządzenia upoważnia go expressis verbis art. 267 ust. 3 p.s.w.n.), obejmujące pozycje, które nie były konsultowane z KEN, czy przez ten organ doradczy Ministra rekomendowane, nakazuje stwierdzić nieważność kontrolowanych decyzji jako wydanych z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Jeśli zaś zarzucaną wadliwość procesu sporządzania wykazów traktować jako wadliwość procesu wydania objętych skargą decyzji, to stwierdzić należało, że skarżący nie wykazał, że miała ona wpływ na wynik tej konkretnej sprawy. Sądowa kontrola aktu stosowania prawa nie jest kontrolą abstrakcyjną, ale zakotwiczoną w okolicznościach faktycznych danej sprawy. Mając na uwadze treść art. 145 § 1 p.p.s.a. nie ulega zaś wątpliwości, że zaskarżona decyzja może ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Podnosząc kolejny zarzut, tj. zarzut naruszenia art. 267 ust. 2 pkt 1 p.s.w.n., skarżący twierdzi, że zastosowany mechanizm ewaluacyjny nie gwarantował porównywalności dokonań różnych jednostek, preferując mniejsze jednostki z samej swej natury, co skutkowało tym, że najwyższe kategorie (A+ lub A) uzyskały dyscypliny ulokowane w małych ośrodkach. Jak wyjaśnił skarżący, dokonane przezeń analizy statystyczne pokazują, że prawdopodobieństwo uzyskania wysokiej kategorii znacząco maleje wraz ze wzrostem liczby N (tj. liczby pracowników, o których mowa w art. 265 ust. 4). Zdaniem strony, jest to istotne zniekształcenie statystyczne zastosowanego w procesie ewaluacji mechanizmu, który systematycznie faworyzował jednostki o niskiej liczbie N. Skarżący podniósł, że takie zniekształcenie uznaje on za zaprzeczenie wyrażonego w ustawie wymogu porównywalności wyników w obrębie dyscypliny, a zatem za naruszenie art. 267 ust. 2 pkt 1 p.s.w.n. Zdaniem strony, na niekorzyść dużych ośrodków wpływa powiązanie badań z dydaktyką, gdyż w mniejszych ośrodkach można tworzyć zespoły naukowe skoncentrowane niemal wyłącznie na badaniach (i publikacjach), które nie zajmują się dydaktyką w takim stopniu jak pracownicy w dużych ośrodkach.

Odnosząc się do tej kwestii Sąd stwierdza, że również i ona jest zbyt abstrakcyjnie w skardze ujęta, by mogła stanowić podstawę uwzględnienia skargi. W art. 267 ust. 2 pkt 1 p.s.w. ustawodawca upoważnił Ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki do określenia, w drodze rozporządzenia rodzajów osiągnięć uwzględnianych w ewaluacji, definicji monografii naukowej i artykułu naukowego, szczegółowych kryteriów i sposób oceny osiągnięć, sposobu określania kategorii naukowej, a także sposobu przeprowadzania ewaluacji, mając na uwadze, m.in. porównywalność wyników osiąganych przez podmioty w ramach dyscyplin. Sąd wskazuje, że przyjmuje za uprawnione wyjaśnienia organu, iż porównywalność wyników uzyskanych przez podmioty o różnej liczbie N została zapewniona przez ograniczenie liczby wykazywanych osiągnięć, jakie mogły być uwzględnione w ewaluacji do 3-krotności liczby N oraz poprzez ustalanie ocen w kryterium I i II w wyniku podzielenia sumy przyznanych podmiotowi punktów przez liczbę N. Sąd stwierdza zarazem, że stanowiska skarżącego, wedle którego najwyższe kategorie - A+ lub A uzyskały dyscypliny ulokowane w małych ośrodkach, nie potwierdza przedstawione przez organ na rozprawie oraz włączone do akt sprawy zestawienie wyników podmiotów w stosunku do których przeprowadzano ewaluację ich działalności naukowej w tożsamej dyscyplinie (nauki o zdrowiu).

Skarżący podnosi ponadto w skardze, że wyniki ewaluacji są zaniżone również przez fakt, że w wykazie prac zgłoszonych do systemu SEDN pominięta została część wysoko punktowanych osiągnięć, które ukazały się w ostatnich tygodniach roku 2021, a których uwzględnienie w ewaluacji istotnie poprawiłoby wynik punktowy w kryterium I. Jak wyjaśnił, w przypadku publikacji z grudnia 2021 r. na wprowadzenie danych do systemu były jedynie dwa-trzy tygodnie i musiało się ono odbywać równolegle z weryfikacją danych za poprzednie miesiące, przy czym obowiązek ten spadał na grono zaledwie kilku osób kierujących dyscypliną lub obsługujących ją od strony administracyjnej. W ocenie Sądu, nie są to zarzuty, które uprawniałby uwzględnienie skargi w oparciu o stwierdzenie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa. W odniesieniu do tych zarzutów Sąd stwierdza, że, jak trafnie wskazał organ w odpowiedzi na skargę, aczkolwiek w przypadku osiągnięć opublikowanych w grudniu 2021 r. na wprowadzenie danych do systemu istotnie pozostawało niewiele czasu, jednak taki sposób procedowania wynika wprost z obowiązujących przepisów, które określiły, że w ocenie uwzględnia się dane dostępne w systemie na dzień 31 stycznia roku, w którym przeprowadzana jest ewaluacja. Zauważyć jednak trzeba, że wymogom czasowym sprostać musiał nie tylko skarżący, ale wszystkie inne podmioty podlegające ewaluacji za tożsamy okres, a ponadto, jak wyjaśnił organ, niezależnie od powyższego, od I kwartału 2021 r., a więc rok przed rozpoczęciem ewaluacji, skarżący miał dostęp do danych sprawozdanych przez siebie w systemie POL-on - były one widoczne zarówno w module PBN, jak i SEDN. W module SEDN prezentowano dane o publikacji wraz z przypisaną punktacją dla wszystkich udziałów jednostkowych osób, które oświadczyły to osiągnięcie na rzecz skarżącego. Skarżący mógł zatem zweryfikować poprawność wprowadzonych informacji przed złożeniem przez kierownika Skarżącego w styczniu 2022 r. oświadczenia, że dane są poprawne i zgodne ze stanem faktycznym. Ponadto, wszystkie korekty danych w module PBN były codziennie automatycznie aktualizowane w module SEDN, a zatem podmioty podlegające ewaluacji, w tym skarżący, miały możliwość dokonywania odpowiednich korekt danych przed rozpoczęciem ewaluacji. Zgodzić się zatem należało z organem, że podmiotom podlegającym ewaluacji zapewniono czas na sprawdzenie poprawności i kompletności danych, umożliwiając równocześnie skorygowanie błędnych informacji. Uwzględniając wyjaśnienia organu, że od października 2021 r. udostępniano podmiotom podlegającym ewaluacji robocze wykazy osiągnięć wybranych w wyniku zastosowania algorytmu optymalizującego, stwierdzić należy, że skarżący miał zatem co najmniej kilka miesięcy przed rozpoczęciem ewaluacji, by zauważyć brak w tym zestawieniu istotnych dla siebie publikacji, podjąć działania wyjaśniające i skorygować dane w systemie. Ponadto, co również istotne w odniesieniu do analizowanej kwestii, po rozpoczęciu ewaluacji i otrzymaniu w dniu 10 lutego 2022 r. wykazu osiągnięć wybranych ostatecznie w wyniku zastosowania algorytmu optymalizującego, kierownik skarżącego podmiotu miał 21 dni na wskazanie innych osiągnięć. Należy bowiem podkreślić, iż to, które z osiągnięć naukowych sprawozdanych przez pracowników uczelni w systemie POL-on podlegały ocenie w ewaluacji, zależało wyłącznie od decyzji kierownika skarżącego podmiotu. Mógł on albo zaakceptować osiągnięcia wybrane w wyniku zastosowania algorytmu optymalizującego, albo w ich miejsce wskazać inne spośród sprawozdanych w systemie POL-on. W tym przypadku dokonania takich korekt skarżący zaniechał.

Kolejno zarzut skierowany przeciwko zaskarżonej decyzji dotyczy niewłaściwego zastosowania art. 265 ust. 2 oraz ust. 9 p.s.w.n. w zw. z § 17 ust. 8 pkt 1 rozporządzenia. Również i on okazał się niezasadny.

Zgodnie z art. 265 ust. 2 p.s.w.n., ewaluacja obejmuje osiągnięcia wszystkich pracowników prowadzących działalność naukową w podmiotach, o których mowa w ust. 1. Ewaluacją obejmuje się osiągnięcia, które powstały w związku z zatrudnieniem lub odbywaniem kształcenia w podmiocie (art. 265 ust. 6), zaś osiągnięcie, o którym mowa w ust. 6, może stanowić w szczególności: 1) monografia naukowa wydana przez wydawnictwo publikujące recenzowane monografie naukowe; 2) artykuł naukowy opublikowany w: a) czasopiśmie naukowym publikującym recenzowane artykuły lub recenzowanych materiałach z konferencji międzynarodowej, ujętych w międzynarodowych bazach czasopism naukowych o największym zasięgu, b) czasopiśmie naukowym będącym przedmiotem projektów finansowanych w ramach programu "Wsparcie dla czasopism naukowych", o którym mowa w art. 401.

Zgodnie zaś z § 17 ust. 8 pkt 1 lit. d rozporządzenia, sumę udziałów jednostkowych w publikacjach naukowych uwzględnianych w ocenie ewaluowanego podmiotu w ramach danej dyscypliny naukowej zmniejsza się o 3 w przypadku każdego pracownika, który spełnia warunki określone w § 11 ust. 1 pkt 1 lub 3 i nie upoważnił ewaluowanego podmiotu do wykazania do celów ewaluacji żadnej z publikacji naukowych w tej dyscyplinie, o których mowa w § 8 pkt 1 albo 3 albo w § 12 ust. 6.

Z uzasadnienia skargi wynika, że wskazany powyżej zarzut skarżący odnosi do oceny w ramach kryterium I jednego pracownika – J. Ż., której prace zostały ujęte prawidłowo jako osiągnięcia (zostały przyznane za nie punkty), a jednocześnie została nałożona sankcja na podmiot ewaluowany, co jest zdaniem odwołującego nieuzasadnione.

W odniesieniu do tego zarzutu Sąd zauważa, że z zaskarżonej decyzji wynikają następujące kwestie:

1) Na podstawie informacji wprowadzonych do systemu POL-on, algorytm optymalizujący, o którym mowa w § 24 ust. 1 rozporządzenia, dokonał wyboru osiągnięć stanowiących podstawę ewaluacji, w sposób zapewniający uzyskanie maksymalnego wyniku punktowego przy uwzględnieniu warunków określonych w § 17, § 18 oraz § 34-36. W dniu 10 lutego 2022 r. UJ otrzymał w systemie POL-on wykaz osiągnięć wybranych w wyniku zastosowania algorytmu optymalizującego. Zgodnie z § 24 ust. 3 rozporządzenia, kierownik podmiotu podlegającego ewaluacji mógł wskazać do oceny inne osiągnięcia niż wybrane w wyniku zastosowania algorytmu optymalizującego. Podmiot nie skorzystał z tej możliwości. W ocenie w kryterium I uwzględniono tylko osiągnięcia naukowe wskazane w opisany powyżej sposób.

2) Na etapie ponownego rozpatrywania sprawy nie jest już możliwe wskazywanie innych osiągnięć i zastępowanie nimi osiągnięć odrzuconych przez Komisję lub sprawozdanych w systemie POL-on po 31 stycznia 2022 r. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy ocenie mogły zostać poddane tylko osiągnięcia naukowe podlegające ocenie w trakcie rozpatrywania sprawy w I instancji.

3) Na podstawie ww. § 17 ust. 8 pkt 1 rozporządzenia, wartość o której mowa w § 17 ust. 5 (sumę udziałów jednostkowych w publikacjach naukowych uwzględnianych w ocenie w dyscyplinie nauki o zdrowiu, która nie mogła być większa niż 3-krotność liczby N) zmniejszono w tej sprawie o 18, gdyż 6 pracowników skarżącego prowadzących działalność naukową w dyscyplinie nauki o zdrowiu nie upoważniło skarżącego do wykazania do celów ewaluacji żadnej z publikacji naukowych, o których mowa w § 8 pkt 1 albo 3 albo w § 12 ust. 6 rozporządzenia.

4) We wniosku o ponowne rozpoznania sprawy skarżący odwołał się od oceny 3 osiągnięć o numerach ID: [..], [..], [..] – tj. osiągnięć dotyczących ww. pracownika J. Ż., tożsamych ze wskazanymi w skardze, wskazując, że mimo ich pozytywnej oceny przez Komisję w postępowaniu I instancji i przyznania za nie punktów, zostały wygenerowane sankcje.

5) Komisja dokonała ponownej oceny ww. osiągnięć publikacyjnych i ponownie uwzględniła wszystkie te osiągnięcia. Opinie Komisji zostały zamieszczone w systemie POL-on, w module SEDN.

6) Po zapoznaniu się z informacjami dotyczącymi osiągnięć przedstawionych do ewaluacji oraz po szczegółowym przeanalizowaniu wyników oceny dokonanej przez Komisję i argumentów wskazanych przez skarżącego we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Minister podzielił stanowisko Komisji, że osiągnięcia o numerach ID: [..], [..], [..] powinny być uwzględnione w ewaluacji - tak też się stało.

Organ wyjaśnił ponadto, że powyższe nie skutkuje jednak niestosowaniem przepisu § 17 ust. 8 pkt 1 rozporządzenia, z przyczyn powyżej wskazanych.

Sąd nie znalazł uprawnionych podstaw do zakwestionowania powyższego stanowiska organu, stwierdzając, że analizowane zarzuty skarżącego były prawidłowo w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym procedowane, a ich ocena nie uchybia ww. przepisom prawa materialnego mającym zastosowanie w tej sprawie. Ponadto, skarżący nie wykazał w skardze, by zmniejszenie o 3 (jako wartość wskazaną w § 17 ust. 8 pkt 1 rozporządzenia) sumy udziałów jednostkowych w publikacjach naukowych w odniesieniu do pracownika skarżącego. J. Ż.j miało wpływ na wynik sprawy – tj. że skutkowałoby przyznaniem uczelni wyższej kategorii naukowej w ocenianej dyscyplinie.

Nie można też uznać, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji sporządzono z naruszeniem art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Zaskarżone decyzja zawierają wszystkie obligatoryjne elementy tego rodzaju aktu stosowania prawa, wskazują fakty, na których się opierają, przepisy, które zostały zastosowane w sprawie oraz argumentację prawną, umożliwiając zarówno stronie, jak i Sądowi, prześledzenie procesu stosowania prawa przez Ministra. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika zasadność przesłanek, którymi Minister kierował się przy załatwieniu sprawy.

Do szczegółowych informacji dokumentujących cały proces ewaluacji, w tym do wszystkich opinii ekspertów i Komisji, na podstawie których Minister podejmował decyzję skarżący miał dostęp, gdyż umieszczone one zostały w systemie POL-on, w module SEDN, w którym skarżący sprawozdawał osiągnięcia wskazane w kryterium I, II i III. Za nieuprawnione stąd Sąd uznaje zarzuty braku udostępnienia skarżącemu uchwał Komisji, na podstawie których minister wydał swoje rozstrzygnięcia w tej sprawie. Rację ma organ podnosząc, że skarżący miał wiedzę, jak przebiegał proces oceny, jak oceniono zgłoszone osiągnięcie, ile przyznano za nie punktów, a w przypadku odrzucenia - z jakiego powodu i na podstawie jakiego przepisu Minister uznał, że osiągnięcie to nie spełnia wymagań określonych w rozporządzeniu. W ocenie Sądu, stwierdzić zatem należało, że nie doszło w sprawie do zarzucanego naruszenia art. 7, 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. w sposób wskazany w skardze, tj. poprzez oparcie rozstrzygnięcia na uchwałach Komisji Ewaluacji Nauki, których prawidłowość nie została skontrolowana przez organ i które nie były znane stronie. Przyjąć należy, że wskazanie w art. 269 ust. 1 p.s.w.n., iż Minister, biorąc pod uwagę uchwałę, o której mowa w art. 268 ust. 1, w drodze decyzji administracyjnej, przyznaje kategorię naukową oznacza, że uchwała Komisji ma kluczowe znaczenie dla treści decyzji Ministra. Przepisu tego nie należy rozumieć jako regulacji stanowiącej o formalnym prawnie związaniu organu uchwałą KEN, ale uwzględniając okoliczność powierzenia Komisji prowadzenia procesu ewaluacji (art. 274 ust. 1 pkt 1 ustawy) należy przyjąć, że organ nie może uchwały KEN pominąć przy rozstrzyganiu sprawy. O ile zatem zgodzić należy się ze skarżącym, że wydając decyzję na podstawie art. 269 ust. 1 p.s.w.n. minister nie jest opinią Komisji związany, a uchwała ta stanowi jedynie niezbędny proceduralny etap poprzedzający podjęcie przez ministra decyzji kończącej postępowanie w sprawie (zob. H. I. [w:] J. M. Z., H.I., Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 268, nb 2-3), to zarazem przyjąć należy, że jeżeli organ nie poweźmie uzasadnionych wątpliwości co do poprawności procesu ewaluacji dokonanego przez Komisję i wniosków uzasadniających określoną i zaproponowaną kategorię naukową, to decyzja sprzeczna z taką uchwałą byłaby podjęta w warunkach niedozwolonej prawnie dowolności rozstrzygania (art. 80 k.p.a.). Na gruncie tej sprawy, w ocenie Sądu, dowolność organu nie miała miejsca. Sąd nie podziela też zapatrywania skarżącego, że zaskarżone decyzje nie zawierają wyczerpującego podania okoliczności faktycznych, które zdecydowały o przyznaniu UJ kategorii B+ i odmowy przyznania wyższej kategorii w podlegającej ewaluacji dyscyplinie naukowej. Wszystkie okoliczności prawnie relewantne w tej sprawie w sposób adekwatny dla potrzeb jej rozstrzygnięcia zostały przez organ wyjaśnione.

Zarzuty dotyczące przyjętych przez Komisję kryteriów, na podstawie których została przez ten organ podjęta uchwała nr 15/2022 z dnia 27 kwietnia 2022 r. określająca próg przewyższenia G oraz w której zostały zaproponowane wartości referencyjne dla poszczególnych dyscyplin, jak i powiązane z nimi zarzuty dotyczące ustalenia przez ministra w dniu 13 maja 2022 r. wartości referencyjnych nie podlegały uwzględnieniu. Sąd administracyjny nie posiada specjalistycznej wiedzy pozwalającej na ocenę zasadności stanowiska zajmowanego w tym zakresie przez Komisję oraz Ministra. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej nie może być celowość czy słuszność działania organu w procesie przyznania kategorii naukowej, a w szczególności nie może być przedmiotem tej kontroli kwestia słuszności doboru kryteriów w oparciu, o które dokonano przyporządkowania do danej kategorii. Zaś to, w jaki sposób zostały ustalone wartości referencyjne, w zaskarżonej decyzji zostało przez organ szczegółowo wyjaśnione (str. 11-12 uzasadnienia zaskarżonej decyzji).

Z przedstawionych powyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.