Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 1031/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-04-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 16 par. 2, art. 60, art. 161 par. 1pkt 1, art. 220 par. 1 i 3, art. 230 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi Fundacji "A" o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w P. grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 8 lutego 2012 r. o sygn. akt IV SA/Po 1043/11 odrzucić skargę. /-/ Jakub Zieliński


UZASADNIENIE

Fundacja "A" reprezentowana przez M. S. wniosła m.in. skargę o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w P. grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 8 lutego 2012 r. o sygn. akt IV SA/Po 1043/11.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 9 stycznia 2014 r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Pismem z dnia 23 stycznia 2014 r. Fundacja "A" wniosła zażalenie na powyższe zarządzenie w przedmiocie wpisu sądowego.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem dna 13 lutego 2014 r. o sygn. akt II OZ 144/14 oddalił zażalenie ww. Fundacji. W związku z powyższym, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 11 marca 2014 r., Sekretariat Wydziału II wezwał skarżącego do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 9 stycznia 2014 r. tj. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi, pismem dnia 3 kwietnia 2014 r. M. S., występujący w imieniu strony skarżącej, cofnął skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., - dalej: "p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, tj. od skarg, skarg kasacyjnych, zażaleń oraz skarg o wznowienie postępowania, pobiera się opłatę sądową w postaci wpisu stosunkowego lub stałego. Natomiast stosownie do art. 220 § 1 powołanej ustawy, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od której nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku skargi, nieuiszczenie wpisu sądowego, mimo stosownego wezwania, skutkuje jej odrzuceniem – art. 220 § 3 p.p.s.a

Powyższa regulacja stanowi, że opłacenie pisma (w niniejszej sprawie skargi) w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie pismu (skardze) dalszego biegu. Podnieść przy tym należy, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu uważa się za zachowany wówczas, gdy we wskazanym terminie strona uiści należną opłatę sądową (gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu), bądź złoży do sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłat sądowych.

W niniejszej sprawie odpis zarządzenia, zawierający wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi został skutecznie doręczony skarżącej w dniu 27 marca 2014 r., a zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wymaganego wpisu upływał z dniem 3 kwietnia 2014 r. W zakreślonym terminie skarga nie została opłacona.

W tym stanie rzeczy, Sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a.

Odnosząc się do oświadczenia strony skarżącej z dnia 3 kwietnia 2014 r. o cofnięciu skargi wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie wiąże sąd chyba, że uzna je za niedopuszczalne jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku skutecznego cofnięcia skargi sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.

Trzeba jednakże zauważyć, iż zgodnie z powszechnie wyrażanym w orzecznictwie i w pełni podzielanym przez Sąd orzekający w niniejszej sprawie poglądem, merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. I OSK 1829/07, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a, może mieć zatem miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, to jest gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W konsekwencji powyższego należy przyjąć, że skuteczne cofnięcie skargi może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu.

Jak wskazano wcześniej skarga Fundacji "A" nie została wniesiona skutecznie z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego w terminie.

W tym stanie sprawy orzeczono jak w części rozstrzygającej.

/-/ Jakub Zieliński