Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 236/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-10-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6063 Opłaty eksploatacyjne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 219 par. 1, art. 220 par. 1 i 3.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 176 ust. 2.
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 29 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 marca 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 1559/18 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] czerwca 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległej podwyższonej opłaty eksploatacyjnej za wydobywanie kopalin bez wymaganej koncesji oraz odsetek za zwłokę postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 27 marca 2019 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odrzucił skargę M. M. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] czerwca 2018 r., w przedmiocie odmowy umorzenia zaległej podwyższonej opłaty eksploatacyjnej za wydobywanie kopalin bez wymaganej koncesji oraz odsetek za zwłokę.

W motywach Sąd I instancji podał, że w związku z wniesioną skargą na wymienione rozstrzygnięcie, Skarżący wezwany został, zarządzeniem z dnia 16 stycznia 2019 r., doręczonym stronie w dniu 23 stycznia 2019 r., do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Termin do dokonania tej czynności upływała z dniem 30 stycznia 2019 r.

Sąd stwierdził, że wpis w zakreślonym terminie nie został uzupełniony wobec czego, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm. dalej: p.p.s.a.), skarga podlegała odrzuceniu.

M. M. zażaleniem zaskarżył w całości postanowienie Sądu I instancji zarzucając mu naruszenie:

1. art. 220 p.p.s.a. poprzez odrzucenie założonej skargi pomimo uiszczenia opłaty od skargi przez Skarżącego;

2. art. 45 Konstytucji RP oraz art. 6 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka poprzez pozbawienie Skarżącego prawa do rozpatrzenia skargi w postępowaniu sądowym.

Podnosząc te zarzuty Strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw, wobec czego podlega oddaleniu.

Zgodnie z przepisem art. 219 § 1 p.p.s.a., opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie.

Stosownie do powołanego w podstawie zaskarżonego postanowienia, przepisu art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.

W przedmiotowej sprawie, co wynika tak z motywów postanowienia Sądu I instancji jak i z analizy akt sprawy, Strona wraz z wniesioną do sądu skargą uiściła wpis w połowie jego należnej wysokości, tj. w kwocie 100 złotych.

W związku z powyższym wezwana została do jego uzupełnienia do pełnej wysokości poprzez uzupełnienie wpisu od skargi o 100 złotych. Wezwanie to zostało doręczone Skarżącemu w dniu 23 stycznia 2019 r., zatem stosownie do powołanej regulacji z art. 220 § 1 p.p.s.a., skuteczny termin do uzupełnienia spisu od skargi, jak trafnie wskazał Sąd I instancji, mijał w dniu 30 stycznia 2019 r.

Jak wynika z adnotacji z Rejestru Opłat Sądowych WSA w Warszawie, z dnia 15 marca 2019 r,. nie zidentyfikowano wpłaty w tej sprawie.

Taki stan sprawy nakładał na Sąd I instancji obowiązek odrzucenia skargi Strony, albowiem stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Prawidłowości orzeczenia Sądu I instancji nie zmienia podniesiona przez Skarżącego w motywach zażalenia okoliczność, iż uiścił on brakującą kwotę wpisu. Z załączonego do zażalenia potwierdzenia przelewu wynika, że dyspozycja wpłaty kwoty 100 złotych na rachunek WSA w Warszawie, tytułem uzupełnienia wpisu, nadana została dopiero w dniu 1 lutego 2019 r. Czynność ta została dokonana przez Stronę z uchybieniem terminu wynikającego z doręczonego wezwania do uzupełnienia wpisu, wobec czego była ona bezskuteczna.

W konsekwencji nie istniała podstawa do uchylenia postanowienia Sądu I instancji.

Odnosząc się do drugiego z zarzutów zażalenia, w ramach którego strona podnosi pozbawienie jej prawa do rozpatrzenia jej skargi w postępowaniu sądowym, wskazać należy, że stosownie do art. 176 ust. 2 Konstytucji RP, ustrój i właściwość sądów oraz postępowanie przed sądami określają ustawy. W przypadku sądów administracyjnych jest to ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, która w powołanych już przepisach przewiduje określoną procedurę związaną w opłatami za wnoszone środki zaskarżenia decyzji i aktów organów administracji publicznej, w tym również określa w sposób klarowny sposób procedowania w przypadku nieuiszczenia przez wnoszącego skargę należnego wpisu przy uwzględnieniu zagwarantowania prawa do sądu i poddana kontroli sądowej kwestionowanego przez podmiot rozstrzygnięcia administracyjnego.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.