Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 296/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2024-07-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 57 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3, par. 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. na czynność Prezydenta Miasta w przedmiocie wydania zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W. W., pismem z dnia 25 kwietnia 2024 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę zaznaczając, że dotyczy ona "nieprawidłowego postępowania administracyjnego przez MODGiK", w przedmiocie uwzględnienia wniosku D. P. w sprawie ujawnienia lokalu nr [...], położonego przy ul. [...]. Zaznaczyła, że nie jest to skarga na pracownika MODGiK, dokonywane czynności materialno – techniczne, lecz na fakt wydania zaświadczenia o konkretnej treści, która skutkuje zmianami prawnymi w nieruchomości przy ul. [...], które są nie do przyjęcia przez pozostałych współwłaścicieli budynku. Zdaniem skarżącej wypis z rejestru lokali wg stanu na dzień 23 maja 2017 r. [...], spowodował wpisanie dodatkowego lokalu nr [...] do Księgi Wieczystej. Umożliwienie podziału lokalu nr [...], składającego się z lokalu mieszkalnego na poddaszu i dwóch piwnic, w celu zmiany przeznaczenia pomieszczenia przynależnego, jednej z piwnic o pow. 39,67 m2 na lokal mieszkalny, odbyło się z pominięciem pozostałej części właścicieli lokali jako stron postępowania.

Nadto skarżąca wskazała, że jej skarga dotyczy również wydania wypisu z kartoteki budynków na dzień 10 marca 2023 r., umożliwiającego wpis w dziale I-O czterech kondygnacji w budynku przy ul. [...].

Jednocześnie wskazała, że podtrzymuje w pełni przedstawione uzasadnienie skargi z dnia 6 marca 2024 r., złożonej do Z. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, w której opisała działania D. P., jako współwłaściciela nieruchomości i współinwestora. Skarga z dnia 6 marca 2024 r. dotyczyła: ujawnienia lokalu nr [...] przy ul. [...] w ewidencji gruntów i budynków oraz wydania wypisu z rejestru lokali wg stanu na dzień 23 maja 2017 r. znak: [...] oraz wydania wypisu z kartoteki budynków na dzień 10 marca 2023 r. umożliwiający wpis w dziale I-O czterech kondygnacji w budynku przy ul. [...].

Zarządzeniem Z – cy Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia 8 maja 2024 r. rozdzielono skargi zawarte w piśmie z dnia 25 kwietnia 2024 r. w ten sposób, że: skargę W. W. na czynność Prezydenta Miasta w przedmiocie wydania zaświadczenia wpisano pod sygn. akt II SA/Sz 296/24, z kolei skargę W. W. na czynność Prezydenta Miasta w przedmiocie wydania wypisu

z kartoteki budynków oraz wypisu z rejestru lokali wpisano pod sygn. akt II SA/Sz 297/24.

Następnie zarządzeniem z dnia 8 maja 2024 r. Sąd zobowiązał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez jednoznaczne określenie przedmiotu skargi,

w tym wskazanie daty i numeru skarżonego zaświadczenia oraz jego treści oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego skarżonym zaświadczeniem, które uzasadnia wniesienie skargi do sądu administracyjnego.

W odpowiedzi na wezwanie skarżąca w piśmie z dnia 27 maja 2024 r. zwróciła się o dodatkowe wyjaśnienie jakiego zaświadczenia ma dotyczyć jej skarga. Oświadczyła, że pismem z dnia 19 września 2023 r. złożyła skargę do WSA w Szczecinie na czynność Prezydenta Miasta w przedmiocie wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...]. Wyjaśniła, że skarga została odrzucona z powodu braku wpłaty w określonym terminie. Jednocześnie skarżąca zwróciła się

z zapytaniem, czy może ponownie złożyć tę skargę.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o odrzucenie skargi, bądź jej oddalenie. Organ podniósł, że z uwagi na lakoniczność skargi nie może ustosunkować się do jej treści. Nadto zaznaczył, że dnia 31 stycznia 2017 r. Prezydent Miasta wydał zaświadczenie o samodzielności lokalu mieszkalnego nr

[...] położonego w budynku mieszkalnym przy ul. [...] w S. (znak: [...], [...]). Z ostrożności organ wskazał, że skarga W. W. w przedmiocie wydania zaświadczenia

o samodzielności lokalu mieszkalnego nr [...] położonego w budynku mieszkalnym przy ul. [...] w S. była już przedmiotem postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 897/23, w której Sąd odrzucił skargę.

Zdaniem organu w skardze z dnia 25 kwietnia 2024 r. skarżąca nie wskazała żadnych nowych faktów czy okoliczności związanych z wydaniem skarżonego zaświadczenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 - dalej "p.p.s.a"), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać m.in. wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.

W sytuacji, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia, w terminie siedmiodniowym, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a.

Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego sprawy, złożona do Sądu skarga nie odpowiadała powyższym wymogom, albowiem nie zawierała wskazania daty i numeru zaskarżonej czynności. Korespondencja sądowa zawierająca zobowiązanie do uzupełnienia braku formalnego skargi polegającego na określeniu daty i numeru skarżonego zaświadczenia oraz jego treści, jak też określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego skarżonym zaświadczeniem, doręczona została skarżącej w dniu 20 maja 2024 r.

W zakreślonym terminie skarżąca złożyła do Sądu pismo z dnia 27 maja 2024 r., w którym jednak nie podała daty i numeru skarżonego zaświadczenia oraz nie określiła naruszenia prawa lub interesu prawnego skarżonym zaświadczeniem, a tym samym nie uzupełniła braków formalnych skargi.

Wyjaśnienia wymaga, że dla prawidłowego prowadzenia postępowania sądowoadministracyjnego, strona musi w sposób jednoznaczny określić przedmiot sprawy, czyli czynność, której skarga dotyczy. Jedynie bowiem w takim przypadku sąd może nadać skardze bieg i rozpatrzyć ją dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej czynności.

Nieokreślenie przedmiotu skargi poprzez jednoznaczne wskazanie daty i numeru zaskarżonej czynności jest brakiem istotnym, uniemożliwiającym jej rozpoznanie. Nieuzupełnieniem braków skargi jest bowiem nie tylko niewykonanie wezwania, ale także jego nieprawidłowe czy niepełne wykonanie. Sąd nie może domniemywać intencji strony skarżącej i w przypadku niesprecyzowania przedmiotu skargi decydować za stronę, jakiej czynności dotyczy jej żądanie. Podkreślenia wymaga, że Sąd nie jest inicjatorem postępowania, nie jest zatem jego rolą sugerowanie, czy wskazywanie stronie przedmiotu zaskarżenia.

Niezależnie od powyższego, dostrzec należy, że prawomocnym postanowieniem z dnia 4 grudnia 2023 r., sygn. akt II SA/Sz 897/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę W. W. z dnia 19 września 2023 r. na działanie Prezydenta Miasta w przedmiocie wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu. Oznacza to, że powodem odrzucenia tej skargi, wbrew przekonaniu strony skarżącej, nie był brak uiszczenia opłaty sądowej od skargi, lecz uznanie przez Sąd, że sprawa dotycząca wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu, nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W tej sytuacji złożenie kolejnej skargi na tożsame zaświadczenie w tym przedmiocie skutkowałoby ponownym odrzuceniem takiej skargi z uwagi na brak kognicji sądu administracyjnego.

Wobec nie uzupełnienia braków formalnych skargę należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.