Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 382/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2015-08-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy Prudnik na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 8 maja 2015 r. nr PT-I/44070-0103/14/KAC w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za luty 2009r. postanawia: zawiesić postępowanie


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 8 maja 2015r. nr PT-I/44070-0103/14/KAC Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu, działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012r., poz. 749 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez Gminę Prudnik – dalej jako "Skarżąca" od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Prudniku z dnia 10 września 2014r. nr. PP/4403-2/14/JJ wydanej w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za luty 2009r. w wysokości 1.745 zł utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby Skarbowej wskazał m. in., że zaskarżoną decyzją organ I instancji określił Skarżącej nadpłatę w podatku od towarów i usług za luty 2009r. zgodnie z wnioskiem Skarżącej. Organ wskazał, iż stwierdzenie nadpłaty było wynikiem rozliczenia podatku od towarów i usług w drodze decyzji wymiarowej, która zastąpiła złożoną przez Skarżącą deklarację podatkową. Za nieuzasadnione organ odwoławczy uznał zarzuty Skarżącej w zakresie naruszenia przepisów art. 15 ust. 1 i 2 oraz art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) – dalej /u.p.t.u/. Organ wyraził pogląd, iż nabywając towary i usługi celem zrealizowania inwestycji, którą zamierzała nieodpłatnie udostępnić własnej jednostce budżetowej – nie nabywała ich do własnej działalności gospodarczej i tym samym nie działała w charakterze podatnika VAT.

Na powyższą decyzję Skarżąca wniosła skargę do tutejszego Sądu, w której podnosząc m. in. zarzut naruszenia art. 15 ust. 1 i 2 u.p.t.u. oraz art. 86 ust. 1 u.p.t.u. wskazała, iż jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. Od 2009r. realizowała kilka projektów inwestycyjnych, w trakcie których poniosła szereg wydatków na zakup towarów i usług koniecznych do budowy i modernizacji infrastruktury. Zdaniem Skarżącej przysługiwało jej prawo do odliczenia podatku naliczonego od poczynionych inwestycji, bowiem przekazując mienie na rzecz swojej jednostki budżetowej dokonała jedynie przesunięcia majątkowego w ramach tej samej osoby prawnej.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.) – dalej /p.p.s.a./ sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sadowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie zasadne jest zawieszenie postępowania sądowego na podstawie ww. przepisu do czasu zakończenia postępowania w przedmiocie pytania prejudycjalnego skierowanego przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 10 grudnia 2013 r. (sygn. akt I FSK 311/12), tj. postępowania toczącego się przed Trybunałem Sprawiedliwości w sprawie C-276/14.

W skierowanym pytaniu NSA dotyczącym wykładni przepisów prawa unijnego zapytał:" czy w świetle art. 4 ust. 2 w zw. z art. 5 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (wersja skonsolidowana - Dz. Urz. UE z 2012 r., Nr C 326, s. 13 i nast.) jednostka organizacyjna gminy (lokalnego organu władzy w Polsce) może być uznana za podatnika VAT w sytuacji, gdy wykonuje czynności w charakterze innym niż organ władzy publicznej w rozumieniu art. 13 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE z 2006 r., Nr L 347, s. 1 i nast. ze zm.), pomimo, że nie spełnia warunku samodzielności (niezależności) przewidzianego w art. 9 ust. 1 tej dyrektywy".

Wyrok Trybunału Sprawiedliwości ma znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, albowiem mając na uwadze argumentację Skarżącej oraz charakter przedmiotu sprawy, dla jej rozpoznania niezbędne jest w pierwszej kolejności odniesienie się do zagadnienia, czy jednostki budżetowe organów samorządu terytorialnego nie mogą być traktowane jako odrębni podatnicy podatku od towarów i usług.

Warto także podkreślić, że przed tutejszym Sądem toczy się sprawa ze skargi Skarżącej na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 16 grudnia 2014r. w przedmiocie określenia kwoty zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za miesiąc luty 2009r. Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2015 r. sygn. akt I SA/Op 139/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zawiesił postępowanie w ww. sprawie właśnie ze względu na toczące się przed Trybunałem Sprawiedliwości postępowanie w sprawie C-276/14.

W rozpoznawanej sprawie kontroli sądowej poddana została decyzja stwierdzająca nadpłatę w podatku od towarów i usług za miesiąc luty 2009r. Niewątpliwie dokonanie oceny czy istnieje nadpłata w podatku od towarów i usług we wskazanym okresie rozliczeniowym będzie możliwe dopiero po dokonaniu określenia zobowiązania w tymże podatku za ten właśnie okres. Tym samym zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie jest również zasadne z uwagi na toczące się przed tutejszym sądem postępowanie dotyczące decyzji wymiarowej.

Z tej przyczyny Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.