Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SO/Kr 22/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: wymierzono grzywnę
Powołane przepisy: article: art. 55 par. 1
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 grudnia 2023 r. sprawy z wniosku Z. K. o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem postanawia: 1. wymierzyć Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Zakopanem grzywnę w wysokości 200 (dwieście) złotych, 2. zasądzić od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem na rzecz skarżącego kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 15 września 2023 r. (data wpływu do Sądu) Z. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek

o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Zakopanem grzywnę za nieprzekazanie do Sądu skargi dnia 25 sierpnia 2023 r. na bezczynność ww. organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej.

Podał, że w dniu 25 sierpnia 2023 r. za pośrednictwem Powiatowego Inspektor Nadzoru Budowlanego w Zakopanem złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakwie skargę na bezczynność ww. organu w zakresie nierozpoznania wniosku z dnia 16 czerwca 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej. Skarga nie została przekazana do sądu do chwili złożenia wniosku

o wymierzenie grzywny.

W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o odrzucenie, ewentualnie oddalenie skargi. Podał, że skarga wpłynęła do organu w dniu 25 sierpnia 2023 r., a w dniu 25 września 2023 r. skargę wraz z odpowiedzią na skargę przekazano do sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: P.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 54 § 2 P.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz

z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania, chyba że przepis szczególny (tak, jak w niniejszej sprawie) stanowi inaczej. Zgodnie bowiem z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. 2022 r. poz. 902) do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.

W myśl art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków,

o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec

o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego

w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Instytucja wymierzenia organowi grzywny w sytuacji braku wywiązania się

z nałożonych na niego ustawowych obowiązków w zakresie postępowania sądowoadministracyjnego, ma charakter dyscyplinujący, restrykcyjny i prewencyjny. Mobilizuje ona bowiem organ do niezwłocznego przekazania skargi wraz

z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę,

a jednocześnie stanowi sankcję za niedokonania tych czynności w wymaganym terminie. Zapobiega także naruszeniom tego obowiązku w przyszłości (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 grudnia 2017 r., I OZ 1702/17, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z powyższego jednoznacznie wynika, że podmiot, za pośrednictwem którego kierowana jest dla sądu administracyjnego skarga na działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, jest obowiązany przekazać skargę dotyczącą spraw dostępu do informacji publicznej sądowi, wraz z kompletem akt sprawy i odpowiedzią na skargę, w terminie 15 dni do dnia otrzymania skargi.

Na podstawie akt sądowych o sygn. II SAB/Kr 206/23 Sąd ustalił, że Z. K. wniósł w dniu 25 sierpnia 2023 r. (data wpływu do organu) skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem

w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Ww. skargę wraz z odpowiedzią na skargę organ przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 25 września 2023 r. (adnotacja na kopercie, sygn. akt II SAB/Kr 206/23).

Nie ulega wątpliwości, że organ naruszył termin przekazania skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy o kilkanaście dni. Mając na uwadze treść normy art. 21 u.d.i.p. organ winien był przekazać skargę i odpowiedź na skargę najpóźniej

w dniu 11 września 2023 r. (dni 9 i 10 września 2023 r. były dniami ustawowo wolnymi od pracy), a uczynił to dopiero w dniu 25 września 2023 r.

W tej sytuacji Sąd uznał, że uzasadnione jest w przedmiotowej sprawie nałożenie grzywny. Podkreślić wypada, że ustawodawca celowo skrócił w sprawach dostępu do informacji publicznej termin przekazania skargi i odpowiedzi na skargę. W konsekwencji kilkunastodniowe naruszenie terminu może być ocenione jako istotne naruszenie tego terminu.

Nie dopatrując się w działaniu organu znamion celowości, a jednocześnie uwzględniając, że akta sprawy ze skargą zostały już przekazane Sądowi, Sąd uznał, że w przedstawionych okolicznościach sprawy odpowiednia i wystarczająca będzie grzywna w wysokości 200 zł.

Mając powyższe na względzie orzeczono jak w punkcie 1 postanowienia. O kosztach postępowania, na które składa się uiszczony przez wnioskodawcę wpis w kwocie 100 zł, Sąd orzekł w punkcie 2 postanowienia, na podstawie 200 P.p.s.a.