Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1317/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-10-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 8 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 18 czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Skarżąca w skardze wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Jako uzasadnienie wskazała, że łączna kwota wartości obciążających ją zobowiązań, a wynikająca z wszystkich zaskarżonych decyzji wyniosła 82 000 zł. Skarżąca odwołała się do danych o swojej sytuacji majątkowej (wskazanych we wniosku o przyznanie prawa pomocy) i wyjaśniła, że praktycznie egzekucja musiałaby zostać przeprowadzona z nieruchomości, wobec niskiej wartości posiadanych ruchomości, stanu oszczędności, wielkości osiąganego wynagrodzenia. Powyższe spowodowałoby trudne do odwrócenie skutki.

Organ przesyłając odpowiedź na skargę nie odniósł się do ww. wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - oznaczanej dalej jako p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przesłanka wyrządzenia znacznej szkody jest interpretowana w orzecznictwie jako szkoda (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 marca 2011 r., II GSK 330/11, z dnia 20 stycznia 2012 r., II FZ 819/11; wszystkie orzeczenia opublikowane na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z kolei trudne do odwrócenia skutki, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2010 r., I FSK 1841/09, z dnia 19 maja 2011 r., II OZ 415/11).

W rozpoznawanej sprawie skarżąca ze względu na swoją sytuację finansową i rodzinną została zwolniona od kosztów sądowych postanowieniem referendarza tut. Sądu z dnia 27 sierpnia 2014 r., I SA/Kr 1317/14. W ocenie Sądu, wszystkie te okoliczności, na które wskazał referendarz, przemawiają również za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Istotnie z wniosku o przyznanie prawa pomocy (szczegółowo opisanego w ww. postanowieniu zwalniającym skarżącą od kosztów sądowych) wynika, że jedynymi składnikami majątkowymi nadającymi się do egzekucji, są posiadane nieruchomości tj. dom o pow. 80m2 i nieruchomość rolna o pow. 1,69 ha. W ocenie Sądu sprzedaż w trybie egzekucji z reguły powoduje osiągnięcie niższych cen niż wartości rynkowe sprzedawanych rzeczy. Dodatkowo, późniejsze uchylenie zaskarżonych decyzji nie skutkuje automatycznym zwrotem nieruchomości, jeżeli zostały one sprzedane osobom trzecim. W rezultacie nawet zwrot wyegzekwowanych kwot nie jest równoznaczny odwróceniem skutków wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca musi się bowiem liczyć z kupnem innej nieruchomości, której cena rynkowa będzie wyższa niż wartość posiadanego obecnie majątku.

Natomiast gdyby egzekucja była prowadzona z bieżących (bardzo niskich) dochodów to skarżąca praktycznie pozbawiona zostałaby środków wystarczających na konieczne wydatki życiowe, w tym koszty leczenia i utrzymania studiującej córki.

W konsekwencji Sąd uznał za zasadny wniosek skarżącej i wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji na podstawie ww. art. 61 § 3 p.p.s.a.