Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 953/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-07-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6124 Uprawnienia zawodowe w dziedzinie geodezji i kartografii
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Główny Geodeta Kraju
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie uprawnień zawodowych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Dnia 4 maja 2011 r. (data stempla pocztowego) D. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] marca 2011 r. utrzymującą własną decyzję z dnia [...] lutego 2011 r. udzielającą kary nagany z wpisem do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia zawodowe.

W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Za jego podstawę wskazano art. 159 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 tj. ze zm.), zwanej dalej "kpa", podnosząc, że zachodzi prawdopodobieństwo, iż zaskarżona decyzja obarczona jest wadą nieważności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że podstawą orzekania przez wojewódzkie sądy administracyjne są przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", a nie kpa.

Instytucja wstrzymania wykonania aktu została uregulowana w art. 61 ppsa. Zgodnie z § 1 w/w przepisu wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast na podstawie art. 61 § 3 ppsa sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 ppsa, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Dlatego też Sąd oceniając zasadność udzielenia wnioskodawcy ochrony tymczasowej ocenia wyłącznie wystąpienie w sprawie przesłanek o których mowa w art. 61 § 3 ppsa, a nie tych które uzasadniają wstrzymanie wykonania aktu w toku postępowania administracyjnego (art. 135 czy art. 159 § 1 kpa).

Dalej stwierdzić należy, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Najdobitniej wyraził to Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.

Sąd w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę. To na stronie ciąży obowiązek wykazania, iż zaskarżona decyzja w razie wykonania mogłoby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgromadzona dokumentacja sprawy może posłużyć natomiast jedynie weryfikacji twierdzeń strony pod kątem spełnienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 ppsa (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08, Lex nr 493672).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż Skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przywołał żadnych okoliczności, które świadczyłyby o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, brak jest więc podstaw do uwzględnienia jej wniosku. Powtórzenie zaś treści art. 159 § 1 kpa, nie może skutecznie uzasadniać rozpoznawanego przez sąd administracyjny wniosku o wstrzymanie wykonania aktu.

Należy przy tym podkreślić, iż Sąd na tym etapie sprawy nie bada argumentów podniesionych w skardze, a odnoszących się do legalności zaskarżonej decyzji, dokonuje jedynie oceny wystąpienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie jej wykonania.

W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.