Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 79/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 59 § 1 pkt 1 i 7, art. 59 § 4 w zw. z art. 23 § 1 i § 4 pkt 1, art. 22 § 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1201
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Honorata Łopianowska (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Beata Sobocha, sędzia WSA Jarosław Trelka, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 listopada 2018 r. sprawy ze skargi E. C. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Skarbowego W. ["NUS"] wszczął postępowanie egzekucyjne wobec E.C. ["Skarżąca", "Strona", "Zobowiązana"] na podstawie własnego tytułu wykonawczego z 23 listopada 2016 r. nr [...] obejmującego zaległość z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. od dochodów z kapitałów pieniężnych i odpłatnego zbycia praw majątkowych w kwocie należności głównej 97 237,00 zł wraz z należnymi od tej kwoty odsetkami.

Celem wyegzekwowania należności objętej ww. tytułem wykonawczym organ egzekucyjny zawiadomieniem z 24 listopada 2016 r. nr [...] dokonał zajęcia rachunku bankowego Zobowiązanej w [...] S.A. a zawiadomienie wraz z odpisem tytułu wykonawczego doręczono dorosłemu domownikowi 28 listopada 2016 r., natomiast dłużnik zajętej wierzytelności odebrał zawiadomienie o zajęciu 29 listopada 2016 r.

Kolejno zawiadomieniami z 24 listopada 2016 r., nr [...] oraz z 25 listopada 2016 r. nr [...] organ egzekucyjny dokonał skutecznych czynności egzekucyjnych w G. sp. z o.o. [zajęcie wynagrodzenia za pracę] oraz w [...] S.A. [zajęcie rachunku bankowego], które zostały doręczone Stronie odpowiednio 28 listopada 2016 r. oraz 29 listopada 2016 r., natomiast dłużnikom zajętych wierzytelności 29 listopada 2016 r. oraz 1 grudnia 2016 r.

Postanowieniem z [...] listopada 2016 r., nr [...] zaliczył wpłatę z 24 listopada 2016 r. w kwocie 152 465,00 zł, na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. od dochodów z kapitałów pieniężnych oraz odsetek za zwłokę.

Zawiadomieniami z 29 listopada 2016 r. o nr [...] oraz [...] NUS uchylił zajęcia dokonane zawiadomieniami z dnia 24 i 25 listopada 2016 r. o nr [...] oraz [...].

Postanowieniem z [...] kwietnia 2017 r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. ["DIAS"] uchylił postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z [...] listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie zaliczenia wpłaty w kwocie 152 465,00 zł, na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. od dochodów z kapitałów pieniężnych oraz odsetek za zwłokę i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji z uwagi na fakt, że wpłata pochodziła od innego podmiotu, niż podatnik bądź osoby uprawnione i nie powodowała wygaśnięcia zobowiązania podatkowego zgodnie z art. 59 § 1 pkt 1 u.p.e.a.

W dniu 7 lipca 2017 r. NUS dokonał zwrotu kwoty 152 465,00 zł na rachunek bankowy G. sp. z o.o.

Postanowieniem z [...] lipca 2017 r., nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego W. anulował księgowanie wpłaty z 24 listopada 2016 r.

W związku z powyższym, w międzyczasie Naczelnik Urzędu Skarbowego W. wystawił wobec Skarżącej tytuł wykonawczy z 19 czerwca 2017 r., nr [...] obejmujący zaległość z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. od dochodów z kapitałów pieniężnych i odpłatnego zbycia praw majątkowych w kwocie należności głównej 97 237,00 zł, wraz z należnymi od tej kwoty odsetkami.

Celem wyegzekwowania należności objętej tytułem wykonawczym z 19 czerwca 2017 r., nr [...] organ egzekucyjny zawiadomieniem z 26 czerwca 2017 r., nr [...] dokonał zajęcia wynagrodzenia za pracę Zobowiązanej w G. sp. z o.o. a zawiadomienie zostało doręczone Zobowiązanej wraz z odpisem tytułu wykonawczego w trybie doręczenia zastępczego w dniu 13 lipca 2017 r. natomiast dłużnik zajętej wierzytelności odebrał zawiadomienie o zajęciu w dniu 30 czerwca 2017 r. Pismem z 30 czerwca 2017 r. dłużnik zajętej wierzytelności poinformował organ egzekucyjny, iż Skarżąca była zatrudniona w G. sp. z o.o. do 31 marca 2017 r. i że nie przysługują jej żadne wierzytelności.

Kolejno zawiadomieniami z 26 czerwca 2017 r. o nr: [...] organ egzekucyjny dokonał zajęć rachunków bankowych Zobowiązanej w [...] S.A., [...] S.A. oraz w [...] S.A.

Postanowieniem z [...] lipca 2017 r., nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego W. zawiesił postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec Skarżącej na podstawie tytułu wykonawczego z 19 czerwca 2017 r., nr [...] w związku z wniesionymi pismem z 19 lipca 2017 r. zarzutami.

Pismem z 7 sierpnia 2017 r. [...] Referat Spraw Wierzycielskich Urzędu Skarbowego W. wystąpił do [...] Działu Egzekucji Administracyjnej z wnioskiem o wycofanie tytułu wykonawczego z 19 czerwca 2017 r., nr [...] w związku z niezakończonym postępowaniem egzekucyjnym poprzez brak wydanego w sprawie postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec Skarżącej na podstawie tytułu wykonawczego z 23 listopada 2016 r., nr [...], oraz z uwagi na fakt, iż powyższe tytuły zostały wystawione na to samo zobowiązanie podatkowe.

Postanowieniem z [...] sierpnia 2017 r., nr [...] organ egzekucyjny umorzył na podstawie art. 59 § 1 pkt 9 w zw. z art. 59 § 3 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji [t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1201, dalej jako "u.p.e.a."] postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec Strony na podstawie tytułu wykonawczego z 19 czerwca 2017 r., nr [...], a postanowieniem z [...] listopada 2017 r., nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. ["DIAS"], po rozpatrzeniu zażalenia z 28 sierpnia 2017 r., utrzymał w mocy postanowienie NUS z [...] sierpnia 2017 r. nr [...] Następnie zawiadomieniami z 16 sierpnia 2017 r. o nr: [...] oraz [...] organ egzekucyjny uchylił czynności egzekucyjne dokonane na podstawie tytułu wykonawczego z 19 czerwca 2017 r. nr [...].

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] wydanym w przedmiocie zarzutów, NUS uznał za nieuzasadnione zarzuty wniesione do tytułu wykonawczego z 19 czerwca 2017 r. nr [...], a postanowieniem z [...] listopada 2017 r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W., po rozpatrzeniu zażalenia z 28 sierpnia 2017 r. uchylił zaskarżone postanowienie w całości i umorzył postępowanie pierwszej instancji w całości.

Pismem z 28 sierpnia 2017 r., Skarżąca złożyła wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z 23 listopada 2016 r., nr [...], wskazując na przesłankę niedopuszczalności egzekucji administracyjnej, o której mowa w art. 59 § 1 pkt 7 u.p.e.a.

Postanowieniem z [...] września 2017 r., nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego W. odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec Skarżącej na podstawie tytułu wykonawczego z 23 listopada 2016 r.

Pismem z 2 października 2017 r., Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z [...] września 2017 r.

Postanowieniem z [...] listopada 2017 r., nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W.

W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy stwierdził, że z niedopuszczalnością egzekucji administracyjnej mamy do czynienia, gdy w sprawie wystąpiła okoliczność wykluczająca możliwość prowadzenia postępowania egzekucyjnego ze względów formalnych – podmiotowych lub przedmiotowych. Pierwsza z nich odnosi się do Zobowiązanego i organu egzekucyjnego, zgodnie z którą wszczęcie egzekucji administracyjnej jest dopuszczalne wobec wszystkich podmiotów, poddanych jurysdykcji Rzeczypospolitej Polskiej, a wyjątek od tej zasady określa art. 14 u.p.e.a. Z kolei drugi rodzaj przesłanek odnosi się do przedmiotu i podstaw egzekucji, zgodnie z którą organ winien przede wszystkim zbadać, czy dany rodzaj obowiązku podlega egzekucji w trybie procedury administracyjnej.

Katalog obowiązków podlegających egzekucji administracyjnej zawiera art. 2 u.p.e.a., zaś obowiązek objęty przedmiotowym tytułem wykonawczym, mieści się hipotezie art. 2 § 1 pkt 1 u.p.e.a., zgodnie z którym egzekucji administracyjnej podlegają podatki, opłaty i inne należności, do których stosuje się przepisy działu III ustawy Ordynacja podatkowa. W przedmiotowej sprawie obowiązek objęty tytułem wykonawczym z 23 listopada 2016 r., nr [...] dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. od dochodów z kapitałów pieniężnych i odpłatnego zbycia praw majątkowych i wynika z decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z [...] października 2016 r. nr [...], której postanowieniem z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] został nadany rygor natychmiastowej wykonalności.

Dodatkowy warunek dopuszczalności egzekucji administracyjnej zawiera art 3 u.p.e.a. Stosownie do treści § 1 wyżej przywołanego przepisu, egzekucję administracyjną stosuje się do obowiązków określonych w art. 2 u.p.e.a tylko w dwóch przypadkach, a mianowicie wówczas, gdy obowiązki te wynikają z decyzji lub postanowień właściwych organów lub bezpośrednio z przepisu prawa, jeśli znajdują się w zakresie działania administracji rządowej i jednostek samorządu ten tonalnego, a przepis szczególny nie zastrzegł dla tych obowiązków trybu egzekucji sądowej.

Ponadto, zgodnie z treścią art. 5 § 1 pkt 4 u.p.e.a. uprawnionym do żądania wykonania w drodze egzekucji administracyjnej obowiązków określonych w art. 2 u.p.e.a. jest w odniesieniu do obowiązków wynikających z decyzji lub postanowień organów administracji rządowej i organów jednostek samorządu terytorialnego – właściwy do orzekania organ I instancji, z zastrzeżeniem pkt 4.

Mając na uwadze powyższe, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. stwierdził, że zostały spełnione przesłanki stanowiące o dopuszczalności egzekucji administracyjnej, zatem żądanie Strony dotyczące umorzenia postępowania egzekucyjnego ze względu na jego niedopuszczalność, nie może zostać uwzględnione.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej odnosząc się do okoliczności podnoszonej przez Skarżącą w zażaleniu, że jedynym wszczętym postępowaniem egzekucyjnym było postępowanie wszczęte na podstawie tytułu wykonawczego z 19 czerwca 2017 r., nr [...], które winno zostać ostatecznie umorzone z uwagi na przedawnienie obowiązku wyjaśnił, że postanowieniem z [...] sierpnia 2017 r., nr [...] organ egzekucyjny umorzył na podstawie art. 59 § 1 pkt 9 w zw. z art. 59 § 3 u.p.e.a. postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec Skarżącej na podstawie tytułu wykonawczego z 19 czerwca 2017 r., nr [...], a postanowieniem z [...] listopada 2017 r., nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W., utrzymał w mocy przedmiotowe rozstrzygnięcie. Dodatkowo Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. wyjaśnił, że dokonane czynności egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego z 23 listopada 2016 r., nr [...], a następnie uchylone, wywołały skutek prawny w postaci przerwania biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 70 § 4 Ordynacji podatkowej.

Odnośnie zaś okoliczności podnoszonej w treści zażalenia dotyczącej błędu doręczenia Stronie odpisu przedmiotowego tytułu wykonawczego Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. wyjaśnił, że jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru, przesyłka zawierająca odpis przedmiotowego tytułu wykonawczego została wysłana przez NUS do Skarżącej 25 listopada 2016 r. za pośrednictwem operatora pocztowego na adres: ul. [...], [...] W. W związku z nieobecnością Zobowiązanej w miejscu zamieszkania, ww. korespondencja została doręczona 28 listopada 2016 r. dorosłemu domownikowi – Pani E.B. w sposób przewidziany w art. 43 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego [t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257, dalej jako "k.p.a."] wobec czego Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. wskazał, że tytuł wykonawczy został prawidłowo Stronie doręczony.

Pismem z 6 grudnia 2017 r., Skarżąca zaskarżyła postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] listopada 2017 r., nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Skarżąca zarzuciła rozstrzygnięciu naruszenie:

1. art. 7 w związku z art. 77 § 1, art. 80 i art. 81a k.p.a. poprzez niewyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego i jego dowolną ocenę;

2. art. 8 k.p.a. poprzez jednostronne uznanie za legalne wyłącznie jednego z wszczętych postępowań egzekucyjnych;

3. art. 9 k.p.a, poprzez niepoinformowanie Skarżącej o istnieniu odrębnego postępowania egzekucyjnego oraz niedostateczne wyjaśnienie przesłanek wszczęcia wtórnego postępowania;

4. art. 59 § 4 w zw. z art. 23 § 1 i § 4 pkt 1 u.p.e.a. poprzez niezastosowanie innej przesłanki umorzenia postępowania egzekucyjnego wynikającej z art. 59 § 1 pkt 1 u.p.e.a. jaką było wykonanie obowiązku, w związku z uznaniem w postępowaniu organu drugiej instancji braku podstaw zastosowania przepisu art. 59 § 1 pkt 7 u.p.e.a. jako podstawy prawnej umorzenia wskazywanej przez Skarżącą;

5. art. 22 § 2 u.p.e.a. poprzez wydanie przez organ pierwszej instancji postanowienia w sprawie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego objętego tytułem wykonawczym z dnia 23 listopada 2016 r., nr [...] z naruszeniem właściwości miejscowej.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 184 Konstytucji RP, w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych [Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.] oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a."], kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania [art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c p.p.s.a.], a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności [art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.]. Ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i na podstawie czerwca akt r. nr sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu.

Jednocześnie zauważyć trzeba, że na podstawie art. 134 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji ma prawo i obowiązek uwzględnić również okoliczności, wprawdzie niewskazane w skardze jako zarzut, ale mające wpływ na tę ocenę.

W zakresie tak określonej kognicji, Sąd stwierdza, że zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] listopada 2017 r., nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z 23 listopada 2016 r. nr [...] nie narusza prawa i dlatego skargę należało oddalić.

Skarżąca kwestionuje postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] listopada 2017 r., nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z 23 listopada 2016 r. nr [...].

Postanowieniem tym organ odwoławczy uznał, że w sprawie nie zachodzi przesłanka niedopuszczalności egzekucji, o której mowa w art. 59 § 1 pkt 7 u.p.e.a. bowiem z niedopuszczalnością egzekucji mamy do czynienia, gdy w sprawie wystąpiła okoliczność wykluczająca możliwość prowadzenia postępowania egzekucyjnego ze względów formalnych – podmiotowych lub przedmiotowych. Organ uznał, że sprawie zostały spełnione przesłanki stanowiące o dopuszczalności egzekucji administracyjnej, a zatem żądanie Skarżącej dotyczące umorzenia postępowania egzekucyjnego ze względu na jego niedopuszczalność nie może zostać uwzględnione. Co do przedawnienia obowiązku organu wyjaśnił, że postanowieniem z 16 sierpnia 2017 r. organ egzekucyjny umorzył na podstawie art. 59 § 1 pkt 9 w zw. z art. 59 § 3 u.p.e.a., postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec Skarżącej na podstawie tytułu wykonawczego z 19 czerwca 2017 r., zaś organ odwoławczy utrzymał w mocy; natomiast dokonane czynności egzekucyjne na podstawie wcześniejszego tytułu wykonawczego z 23 listopada 2016 r., które zostały następnie uchylone wywołują skutek prawny w postaci przerwania biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Lektura akt postępowania wskazuje, że wobec Skarżącej wystawiono dwa tytuły wykonawcze dotyczące tego samego zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. od dochodów z kapitałów pieniężnych wynikającego z decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z [...] października 2016 r. nr [...]: pierwszy w dniu 23 listopada 2016 r. o nr [...] [akta post. adm. – k. 1] oraz drugi w dacie 19 czerwca 2017 r., nr [...] [akta post. adm. – k. 12].

Decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z 18 października 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia przez organ podatkowy zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. od dochodów z kapitałów pieniężnych została podtrzymana wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 stycznia 2018 r. w spr. o sygn. III SA/Wa 828/17, przy czym decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności, co uprawniało do prowadzenia egzekucji. Taką egzekucję organ prowadził wystawiając w dniu 23 listopada 2016 r. tytuł wykonawczy o nr [...] oraz zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego [...] oraz banku [...] SA a także zajęcia wynagrodzenia za pracę u pracodawcy Skarżącej. Tytuł wykonawczy oraz zajęcia rachunków oraz wynagrodzenia zostały Skarżącej doręczone a w jej imieniu odebrała je w dniu 29 listopada 2016 r. Pani E.B.

Zarazem – wobec wpłaty przez pracodawcę Skarżącej egzekwowanej kwoty, co miało miejsce jeszcze przed doręczeniem tytułu wykonawczego oraz zajęć, to jest w dniu 24 listopada 2016 r. oraz wyjaśnienia przez pracodawcę Skarżącej M. spółkę z o.o., że wpłata została zrealizowana omyłkowo i w związku z powyższym Spółka wnosi o zwrot kwoty na rachunek bankowy z którego zrealizowano przelew, organ stwierdził, że brak było tytułu prawnego do zapłacenia przez M. sp. z o.o. należności z tytułu podatku Skarżącej. W konsekwencji pracodawcy Skarżącej zwrócono wpłaconą kwotę.

Jednocześnie organ – niepotrzebnie – wystawił 19 czerwca 2017 r. kolejny tytuł wykonawczy i podjął czynności egzekucyjne, mimo że egzekucja na podstawie poprzedniego tytułu trwała, czego nie zmienia, że jej czynności [zajęcia rachunków bankowych oraz wynagrodzenia za pracę] zostały uchylone wobec nieuprawnionej wpłaty kwoty przez pracodawcę Skarżącej. Postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie pierwszego tytułu wykonawczego, tego z 23 listopada 2016 r. o nr [...], nie zostało bowiem umorzone zaś w sprawie podjęte zostały czynności egzekucyjne, które następczo zostały uchylone.

W tych okolicznościach organ pierwszej instancji postanowieniem z [...] sierpnia 2017 r. umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie późniejszego tytułu wykonawczego, uznając, że brak było podstaw do jego prowadzenia, skoro wciąż niezakończone pozostawało wcześniejsze postępowanie egzekucyjne, wywołane tytułem wykonawczym z 23 listopada 2016 r. o nr [...].

Skarżąca, która postuluje umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie wcześniejszego tytułu wykonawczego, tego z 23 listopada 2016 r. o nr [...] z powodu przedawnienia obowiązku podlegającego egzekucji nie dostrzega, że na podstawie tego tytułu wykonawczego podjęte zostały czynności egzekucyjne zaś tego skutku nie niweczy ich późniejsze uchylenie.

Zatem zarzut naruszenia art. 59 § 4 w związku z art. 23 § 1 i § 4 pkt 1 u.p.e.a. poprzez niezastosowanie innej przesłanki umorzenia postępowania egzekucyjnego wynikającej z art. 59 § 1 pkt 1 u.p.e.a.. jaką było wykonanie obowiązku, w zw. z uznaniem w postępowaniu organu drugiej instancji braku podstaw zastosowania przepisu art. 59 § 1 pkt 7 u.p.e.a. jako podstawy prawnej umorzenia wskazywanej przez Skarżącą nie zasługuje na aprobatę. Postępowanie zażaleniowe dotyczyło zbadania, czy w sprawie zaistniała przesłanka z art. 59 § 1 pkt 1, tj. niedopuszczalności egzekucji administracyjnej, skutkująca umorzeniem postępowania egzekucyjnego, na którą Strona wskazała w piśmie z dnia 28 sierpnia 2017 r., zaś wobec stwierdzenia przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W., że w sprawie zaistniały przesłanki stanowiące o dopuszczalności egzekucji administracyjnej, zasadnym było utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia organu egzekucyjnego.

Nie zasługuje też na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 22 § 2 u.p.e.a. poprzez wydanie przez organ pierwszej instancji postanowienia w sprawie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego objętego tytułem wykonawczym z 23 listopada 2016r. nr [...] z naruszeniem właściwości miejscowej, podkreślenia wymaga, że Skarżąca posługuje się adresem: W., ul. [...]. Ten adres, jako aktualny adres zamieszkania determinuje właściwy organ w sprawie prowadzenia egzekucji. Jak bowiem zauważono w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2012 r. w spr. o sygn. akt II FSK 962/11 "jeżeli w toku postępowania egzekucyjnego, na skutek zmiany zamieszkania przez zobowiązanego, inny organ egzekucyjny stanie się właściwy na zasadzie art. 22 § 2 [z zastrzeżeniem w § 3] ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji do prowadzenia egzekucji, właściwość do rozpoznania zarzutów, o których mowa w art. 33 tej ustawy, pozostaje przy organie, który był właściwy dotychczas.".

Brak jest również podstaw do uwzględnienia zarzutów Skarżącej osadzonych w brzmieniu art. 9 k.p.a., wskazującymi, że organ nie poinformował Skarżącej o istnieniu odrębnego postępowania egzekucyjnego oraz niedostatecznie wyjaśnił przesłanki wszczęcia wtórnego postępowania egzekucyjnego. Jeśli chodzi o wspomniane inne postępowanie egzekucyjne [tj. to toczące się na podstawie tytułu wykonawczego z 23 listopada 2016 r. o nr [...], to Skarżąca została o nim poinformowana, zaś tytuł wykonawczy oraz zajęcia rachunków bankowych i wynagrodzenia za pracę odebrała w jej imieniu Pani E.B.

Nie jest też zasadny zarzut naruszenia 81a k.p.a., skoro postępowanie nie toczyło się w przedmiocie nałożenia na stronę obowiązku bądź ograniczenia lub odebrania stronie uprawnienia, zatem ten przepis nie miał w sprawie zastosowania.

Konkludując, wszystkie zarzuty skargi okazały się niezasadne, zaś Sąd nie stwierdził naruszeń prawa materialnego bądź procesowego, które powodowałyby konieczność wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia organu nadzoru oraz poprzedzającego je postanowienia organu egzekucyjnego.

W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.