Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 923/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2011-01-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1, par 2, par. 4, 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 20 stycznia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy zastosowania opodatkowania w formie karty podatkowej działalności gospodarczej p o s t a n a w i a: 1. odmówić skarżącemu przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi; 2. zwrócić z funduszy Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz W. K. kwotę 500 (pięćset) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi i zaksięgowaną w dniu [...] pod pozycją [...].


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. odrzucił skargę W. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku z uwagi na nieuiszczenie wpisu od skargi.

Pismem z dnia 17 października 2010 roku skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Jednocześnie w dniu 18 października 2010 roku skarżący uiścił wpis od skargi.

W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 13 września 2010 roku. Podniósł, iż nie mógł odebrać w tym czasie korespondencji z Sądu z uwagi na okoliczność, iż wyjechał w sprawach rodzinnych, a jego wyjazd przedłużył się o dodatkowych kilka dni. Skarżący podkreślił, iż nie wiedział, że Sąd uzna korespondencję, której nie odebrał, za doręczoną w drodze podwójnego awiza. Podniósł, iż sprawa, którą wniósł do Sądu jest dla niego ważna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., cytowanej dalej jako p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

Z przywołanych przepisów wynika, że Sąd może przywrócić termin kiedy spełnione zostaną łącznie cztery przesłanki: uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminowi; wniesienie wniosku o przywrócenie terminu; dochowanie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu oraz dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony przywracany termin.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie wykazano dostatecznie okoliczności świadczących o braku winy w uchybieniu terminowi. Stwierdzenia wnioskodawcy zawarte w skardze, a w szczególności to, że skarżący nie wiedział, że Sąd uzna korespondencję, której nie odebrał, za doręczoną w drodze podwójnego awiza, nie mogą być uznane za wystarczające do przywrócenia terminu.

Zauważyć bowiem należy, iż w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 października 2002 roku, V SA 793/02, niepubl. w zbiorze urzędowym, dostępne Lex nr 55832). Podnosi się także, iż kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. W tym kontekście wskazać należy, iż nie można niewątpliwe uznać, iż skarżący działał z należytą staranności i troską o swoje interesy, skoro nie odebrał awiza, co wskazuje, iż nie działał z należytą starannością przy prowadzeniu swojej sprawy. Niewątpliwie okoliczności podniesione przez skarżącego w żadnej mierze nie uzasadniają przyjęcia, iż po jego stronie wystąpiły przeszkody, których nie można było usunąć.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., odmówił skarżącym przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono o zwrocie wpisu od skargi.

P. Z. – C.