Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 338/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-04-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Powołane przepisy: article: art. 245, art. 246 § 1 pkt 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W.o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie skargi J. W. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia (...) grudnia 2007 r. Nr (...) w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj.: 1). zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2). ustanowić adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.


UZASADNIENIE

W dniu 10 marca 2008 r. za pośrednictwem urzędu pocztowego skarżący J. W. złożył na urzędowy formularzu wniosek o przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na wskazaną w sentencji decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia (...) grudnia 2007 r.

Z informacji podanych przez skarżącego w nadesłanym formularzu PPF wynika, iż jedynym dochodem wnioskodawcy jest dochód ze sprzedaży umów emerytalnych w wysokości 100 zł miesięcznie. Skarżący w rubryce 6 formularza, dotyczącej stanu rodzinnego wymienił małoletnią córkę. Z rubryki 7 natomiast dotyczącej stanu majątkowego wynika, iż skarżący nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych środków finansowych ani przedmiotów wartościowych.

Uzupełniając na wezwanie Sadu przedmiotowy wniosek skarżący w piśmie dnia 29 marca 2008 r. oświadczył, iż jego córka pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką, natomiast on zobowiązany jest do pokrywania na jej rzecz alimentów, które stanowią ok. 60% jego dochodów. Skarżący wskazał ponadto, iż od początku bieżącego roku korzysta z pomocy Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej S., gdzie otrzymuje zasiłek w wysokości ok. 200 zł miesięcznie. Skarżący wskazał nadto, iż chwilowo zamieszkuje u matki jego dziecka, gdyż nie stać go obecnie na wynajem mieszkania. Z nadesłanej przy piśmie z dnia 29 marca 2008 r. informacji o dochodach skarżącego za 2006 r. wynika, iż w roku podatkowym 2006 skarżący uzyskał dochód w wysokości 9305,00 zł pomniejszony o należne zaliczki na podatek oraz składaki.

Rozpoznając wniosek skarżącego należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie.

Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Oceniając przedłożony przez skarżącego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika Sąd wziął pod uwagę opisaną przez niego sytuację rodzinną i majątkową. Sytuacja ta uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, gdyż – zdaniem Sądu – skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. O niemożliwości pokrycia przez skarżącego jakichkolwiek kosztów sądowych świadczy fakt, iż jedynymi dochodami skarżącego jest zasiłek przyznany mu z Ośrodka Pomocy Społecznej w wysokości 200 zł miesięcznie oraz prowizja ze sprzedaży umów emerytalnych. Należy mieć również na uwadze, iż skarżący zobowiązany jest do opłacania świadczeń alimentacyjnych, co powoduje, iż do dyspozycji skarżącego pozostaje jedynie niewielka kwota, niezbędna do pokrycia kosztów codziennego utrzymania.

Powyższe daje podstawę przypuszczać, iż sytuacja materialno-bytowa skarżącego uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Z tych względów na podstawie art. 245 i 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.