Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 300/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 37 par. 1, art. 46 par. 3, art. 70 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. D. i M. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 marca 2018 r., sygn. akt VIII SA/Wa 124/18 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. D. i M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu z dnia 5 grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 marca 2018 r. w sprawie sygn. akt VIII SA/Wa 124/18 ze skargi J. D. i M. D. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu z dnia 5 grudnia 2017 r. w przedmiocie ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369; zwana dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę skarżącej M. D.

Pismem z 11 stycznia 2018 r. (data złożenia bezpośrednio w organie) skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu z 5 grudnia 2017 r. w przedmiocie ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Pismem z 14 lutego 2018 r. Sąd wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 8 lutego 2018 r. wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi (poprzez osobiste podpisanie skargi lub nadesłanie odpisu skargi osobiście podpisanego) pouczając, że czynności tej należy dokonać w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie niniejsze zostało doręczone skarżącej zastępczo 2 marca 2018 r. (I awizo – 16 lutego 2018 r., II awizo – 26 lutego 2018 r., przesyłka – k. 20 akt sądowych). Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że skarżąca została prawidłowo wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, a termin do dokonania tej czynności upłynął 9 marca 2018 r. Ponieważ skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi, jej skargę należało odrzucić.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wyjaśniła, że przebywała za granicą a ustanowionym pełnomocnikiem był jej mąż – skarżący J. D., który opłacił przesyłkę poleconą zawierającą wezwanie do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego (i wpis ten uiścił). Placówka pocztowa odmówiła wydania mężowi skarżącej przesyłki poleconej zawierającej wezwanie do osobistego podpisania skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest nieuzasadnione, a zaskarżone nim postanowienie odpowiada obowiązującemu prawu. Wnosząc do Sądu skargę wszczynającą postępowanie, skarżąca podała na niej swój adres w Polsce. Zgodnie z przepisem art. 70 § 1 p.p.s.a. skarżąca miała obowiązek zawiadomić Sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby, o czym sąd zawiadomił ją pismem zawierającym wezwanie do osobistego podpisania skargi lub nadesłania odpisu skargi własnoręcznie podpisanego. Skoro więc nie zawiadomiła ona Sądu o zmianie adresu, Sąd wysłał wezwanie na adres podany w skardze. Żądanie uzupełnienia skargi było też w pełni uzasadnione, skoro skarżąca wniosła skargę nie podpisaną przez siebie, lecz inną osobę - męża, który nie załączył pełnomocnictwa, a który podpisał skargę. Należy przy tym zauważyć, iż zgodnie z art. 65 § 5 p.p.s.a., w razie ustanowienia pełnomocnika lub osoby uprawnionej do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczeń należy dokonywać tym osobom. Skarżąca mogła więc przed wyjazdem za granicę ustanowić takie osoby upoważnione do odbioru kierowanych do niej pism. W braku takich osób, wezwania skutecznie byłyby kierowane do niej na adres wskazany w skardze, a wobec nieusunięcia formalnego braku zażalenia, ten środek zaskarżenia podlegał odrzuceniu (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.).

Dodatkowo odnosząc się do udzielonego pełnomocnictwa mężowi wskazać należy, że zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Takie pełnomocnictwo nie zostało złożone. Na podstawie art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.