Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 75/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 72 § 1 p.p.s.a.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 10 listopada 2014 r. sygn. akt III SA/GL 1279/13 w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie płatności obszarowych postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z 10 listopada 2014 r. (sygn. akt III SA/Gl 1279/13) oddalił wniosek S. S. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Wyrokiem z 4 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. oddalił skargę S. S. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z [...] kwietnia 2013 r. Wyrok ten stał się prawomocny 4 stycznia 2014 r.

Następnie na wniosek skarżącego z 10 września 2014 r. doręczono mu sentencję wyroku (12 września 2014 r.).

W piśmie z 2 października 2014 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. S. S. wyjaśnił, że nie został powiadomiony o terminie rozprawy, skutkiem czego bez swojej winy nie brał udziału w postępowaniu sądowym. Podniósł również, że nie został pouczony o prawie do złożenia w terminie 7 dni od ogłoszenia wyroku wniosku o jego uzasadnienie, co jest konieczne dla sporządzenia skargi kasacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. oddalając wniosek o przywrócenie terminu uznał, że S. S. nie podał okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

WSA stwierdził, że ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że zawiadomienie o terminie rozprawy wyznaczonej na 4 grudnia 2013 r. zostało doręczone 12 listopada 2013 r. dorosłemu domownikowi na adres: [...]. W świetle art. 72 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). zawiadomienie o terminie rozprawy zostało skutecznie doręczone. Brak staranności skarżącego w dochowaniu terminu nie może być zakwalifikowany jako brak winy, a co za tym idzie nie stanowi przesłanki przywrócenia uchybionego terminu.

S. S. w zażaleniu na to postanowienie podniósł, że twierdzenia Sądu pierwszej instancji, że zawiadomienie o terminie rozprawy odebrał dorosły domownik były błędne.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie natomiast z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku tym strona zobowiązana jest do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, w myśl art. 87 § 2 p.p.s.a.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, stanowisko wyrażone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. należy uznać za zgodne z prawem.

W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego okoliczności na które powołuje się skarżący, nie uzasadniały przywrócenia terminu, do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 4 grudnia 2013 r.

Według skarżącego brak winy w uchybieniu terminu spowodowany był tym, że nie został on zawiadomiony o terminie rozprawy i nie pouczono go o prawie do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia.

W zawiązku z tym należy zauważyć, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (karta [...]) wynika, że zawiadomienie o rozprawie zostało doręczone na adres: [...]. Doręczenia dokonano 12 listopada 2013 r., a na zwrotnym potwierdzeniu odbioru jako odbiorcę wskazano H. D.

Warto nadmienić, że H. D. została wymieniona we wniosku o przyznanie prawa pomocy z [...] sierpnia 2013 r. jako osoba prowadząca wspólne gospodarstwo domowe ze S. S. Z akt sprawy wynika ponadto, że H. D. odebrała również pismo WSA zawierające odpis odpowiedzi na skargę (karta [...]), a braku doręczenia tego pisma skarżący nie podnosił.

W świetle tych okoliczności twierdzenia S. S., że zawiadomienie o rozprawie wyznaczonej na 4 grudnia 2013 r. nie zostało prawidłowo doręczone, należało uznać za bezzasadne. Dodać także trzeba, że zawiadomienie o rozprawie zwierało pouczenie, które w punkcie 3 odnosiło się do wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

W związku z tym stwierdzić należy, że Sąd pierwszej instancji trafnie uznał, iż brak było podstaw do przyjęcia, że niedotrzymanie terminu złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 4 grudnia 2013 r. nastąpiło bez winy skarżącego. W konsekwencji WSA prawidłowo stwierdził, że nie zostały spełnione ustawowe przesłanki przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.