Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 402/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2022-09-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: Art. 264  par. 1   w zw. z art. 263  par. 1  i art. 262  par. 1  pkt 2
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Zawadzka Sędziowie WSA Renata Czeluśniak (spr.) ASR WSA Marta Kisielowska po rozpoznaniu w dniu 5 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi T. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 31 grudnia 2021 r. nr SKO-GiK-4161-6/21 w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego skargę oddala.


UZASADNIENIE

Wójt Gminy G. postanowieniem z dnia 24 listopada 2021 r., znak: [...] ustalił koszty postępowania administracyjnego zakończonego decyzją z dnia 7 sierpnia 2017 r., znak: [...] za wykonanie dokumentacji geodezyjnej z rozgraniczenia działki nr [...] z działką [...] w miejscowości K. w kwocie 8.856,00 zł brutto i zobowiązał do uiszczenia tych kosztów: H. i T. D. w wysokości 3.690,00 zł, K. i K. R. w wysokości 3.690,00 zł, Skarb Państwa Wody Polskie Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w R. w wysokości 1.476,00 zł.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że rozstrzygnięcie zapadło po wyroku WSA w Krakowie z dnia 13 kwietnia 2021 r., sygn. akt III SA/Kr 488/20 uchylającym postanowienie SKO w Nowym Sączu znak: SKO-GN-4160-220/19 oraz poprzedzające je postanowienie Wójta Gminy G. z dnia 29 listopada 2018 r.

Organ opisał dotychczasowy przebieg postępowania i podkreślił, że wezwał geodetę do przedłożenia szczegółowego rozliczenia kosztów, który przedłożył kosztorys wykonanych prac. Został on sporządzony w oparciu o rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 kwietnia 2013 r. w sprawie określenia stawek wynagrodzenia biegłych, taryf zryczałtowanych oraz sposobu dokumentowania wydatków niezbędnych do wydania opinii w postępowaniu cywilnym i przedstawia się następująco: 1. Badanie ksiąg wieczystych oraz akt w archiwach państwowych, akt przekazanych przez Zamawiającego, operatu katastralnego 24,64%; 2. Wyciągi danych z operatu ewidencji gruntów - sporządzenie wypisu z rejestru gruntów i wyrysu z mapy ewidencyjnej wraz z rozliczeniem powierzchni działek wskazanych w Księgach wieczystych 65,88%; 3. Uzyskanie niezbędnych danych z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego - do 4 punktów granicznych i osnowy geodezyjnej 4,67%; 4. Ustalenie granic nieruchomości na podstawie zgromadzonego materiału geodezyjnego i kartograficznego 29,39%; 5. Pomiar sytuacyjny, w tym pomiar kontrolny i pomiar punktów osnowy i opracowanie jego wyników oraz sporządzenie mapy 96,96%; 6. Rozgraniczenie nieruchomości (per analogiam podziału nieruchomości) - obliczenie i wyznaczenie granicy w postępowaniu rozgraniczeniowym 65,24%, 7. Skartowanie i opisanie na mapie granic z postępowania rozgraniczeniowego 9,76%; 8. Przygotowanie i przekazanie dokumentacji do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego prowadzonego przez PODGiK w G. 64,80%; 9. Przygotowanie i przekazanie dokumentacji rozgraniczeniowej do UG G. 32,40%.

Organ wyjaśnił, że całość współczynników procentowych pomnożona przez kwotę bazową oraz po dodaniu opłat PODGiK, kosztów przejazdu i doliczeniu 23% VAT daje kwotę 8.856,00 zł. Rozdział kosztów postępowania, tj. kryterium rozdziału tych kosztów nie jest w żadnym orzeczeniu sądu określone jednoznacznie, nie został wykluczony podział kosztów w oparciu o wykazane prace geodezyjne w sprawie rozgraniczenia. Zdaniem organu, wskazany w kosztorysie zakres i wymiar czasowy podejmowanych przez biegłego czynności jest adekwatny do przyjętego rozliczenia.

Wójt wskazał, że przy dokonywaniu rozdziału kosztów wzięto pod uwagę, iż wyznaczeniu w trakcie postępowania podlegały dwa punkty graniczne oznaczone na szkicu granicznym pkt A (punkt załamania) i 12 (punkt trójmiedzy), natomiast punkt 13 na przebiegu linii pomiędzy wskazanymi punktami stanowił wyłącznie punkt pomocniczy, nie podlegający ustaleniu w postępowaniu.

Organ poinformował, iż wartość jednego punktu granicznego stanowi kwotę 4.428,00 zł. Koszty wyznaczenia punktu załamania – pkt A podzielono pomiędzy dwie strony uczestniczące w postępowaniu, tj. pomiędzy państwo D. i państwo R. po 2.214,00zł, natomiast koszty wyznaczenia punktu trójmiedzy podzielono na trzy strony postępowania, tj. pomiędzy p. D., p. R. i Skarb Państwa reprezentowany przez RZGW w R. po 1.476,00zł.

W zażaleniu H. i T. D. zarzucili naruszenie art. 7, art. 8, art. 10 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 79 § 2, art 80 k.p.a., i art. 262 § 1 pkt 1 i pkt 2 k.p.a. oraz art. 152 k.c.

Zdaniem stron koszty, na które powołuje się organ nie są poparte wiarygodnymi dowodami. Oświadczyli, że podtrzymują zarzuty stawiane w poprzednich skargach i zażaleniach oraz w ostatnim wniosku z dnia 10 listopada 2021 r. - w sprawie prowadzenia postępowania rozgraniczeniowego i rozliczenia kosztów rozgraniczeniowych, uzasadnionych i nieuzasadnionych, poniesionych przez nich i przez Wójta Gminy G.

Zdaniem stron, Wójt także w tym postanowieniu nie przedstawił żadnych nowych dowodów, rozliczeń i wywodów, wartości wykonywanych prac w złotówkach, nie wyjaśnił co spowodowało tak duże koszty w trakcie prac rozgraniczeniowych prowadzonych przez J. S., który zgodnie z umową miał tylko dokończyć zakończoną już pracę na gruncie przez poprzedniego geodetę T. S. - również wyznaczonego przez Wójta i dlaczego powstał taki duży koszt. Dlatego wymagane jest wszczęcie odrębnego postępowania, w ramach którego będzie można ustalić zasadność zawarcia umowy pomiędzy Wójtem Gminy G. a geodetą J. S. i zweryfikować koszty.

Żalący się oświadczyli, że w dniu 10 listopada 2021 r. wnioskowali nie tylko o zmianę urzędnika, który dotychczas lekceważył i ignorował ich trafne zarzuty postawione w zakresie prowadzenia rozgraniczeniowego i podziału kosztów, co potwierdził WSA w Krakowie w wyroku i uzasadnieniu tego wyroku sygn. akt III SA/Kr 489/20, ale również wnioskowali o wszczęcie odrębnego postępowania, które wyjaśniłoby toczący się sześć lat spór o koszty postępowania rozgraniczeniowego. Wniosek z dnia 10 listopada 2021 r. został potraktowany przez Wójta jak zwykłe pismo o zmianę prowadzącego sprawę urzędnika, co było w tym wniosku najmniej istotne i wydał postanowienie, na które nie służy stronie zażalenie, a do reszty wniosku Wójt się nie odniósł.

Zdaniem stron, nie można pominąć przed wydaniem postanowienia o kosztach faktu zawarcia umowy z dnia 12 stycznia 2017 r. na kwotę 8.856,00 zł przez Wójta oraz niedołączenie do kosztów rozgraniczenia faktury wystawionej za wykonaną pracę geodezyjną T. S. na kwotę 2841.00 złotych, ponieważ są to dwa ważne dowody w sprawie rozliczenia kosztów rozgraniczenia, które właśnie teraz powinny być dokładnie wyjaśnione w odrębnym postępowaniu. Dużym nieporozumieniem, w ocenie żalących się, które powinno być także wyjaśnione i ustalone w odrębnym postępowaniu, jest twierdzenie organów, że nie było podstaw do uiszczenia geodecie T. S. zapłaty za rozgraniczenie ponieważ postanowieniem z dnia 25 marca 2015 r. został on upoważniony i umocowany przez Wójta Gminy G. do wykonania prac rozgraniczeniowych. Geodeta ten w dniu 9 lipca 2015 r. reprezentował na gruncie Wójta i Urząd Gminy, bo był wyznaczony i umocowany przez organ, a nie przez nich. Żalący się poinformowali, że w tym samym dniu, w imieniu Urzędu Gminy geodeta wystawił fakturę na T. D. na kwotę 2841.00 złotych i nie było powodu nie zapłacić tej sumy za wykonaną prace. Jeżeli były jakieś nieprawidłowości to tylko z winy urzędu lub urzędnika, który zaniedbał swoje obowiązki nie powiadamiając ich lub geodety w jaki sposób i kto ma opłacić prace rozgraniczeniowe. Zaznaczono, iż geodeta T. S. zrezygnował z wykonania czynności już po wydaniu opinii Wójta Gminy G., osiem miesięcy po wystawionej fakturze i jej opłaceniu, a w dniu 12 stycznia 2017 r. zostało wydane postanowienie o wygaszeniu upoważnienia T. S. z jednoczesnym upoważnieniem J. S. do wykonania prac geodezyjnych. Zdaniem żalących się, niezgodne z prawem było, wygaszenie upoważnienia geodecie T. S., a w to miejsce upoważnienie geodety J. S., gdyż jak wynika z akt sprawy T. S. wykonał prace geodezyjne i dokumentacja została przyjęta przez Wójta Gminy, lecz z niewyjaśnionych przyczyn nie została przyjęta do zasobów geodezyjnych. Wójt zamiast zwrócić się do wydziału geodezji o wyjaśnienie dlaczego dokumentacja nie została przyjęta do zasobów, powołał nowego geodetę p. S. i zawarł z nim, bez porozumienia z nimi, umowę niekorzystną dla wszystkich uczestników tego postępowania rozgraniczeniowego.

Strony zarzuciły, że gdyby Wójt poinformował ich o wysokości kosztów jakie wiązać się miały z umową zawieraną z drugim geodetą, to mieliby możliwość cofnięcia wniosku. Zaniechanie powiadomienia ich i nieudzielenie w tym zakresie niezbędnych wskazówek doprowadziło do sytuacji, w której obciążeni zostali niczym nieuzasadnionymi kosztami.

SKO w Nowym Sączu postanowieniem z dnia 31 grudnia 2021 r. nr SKO-GiK-4161/6/21 utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji.

W uzasadnieniu stwierdziło, że organ I instancji prawidłowo obciążył kosztami postępowania rozgraniczeniowego właścicieli rozgraniczanych nieruchomości oznaczonych w częściach odpowiadających ich udziałowi w postępowaniu.

SKO wyjaśniło, że dla rozstrzygnięcia sprawy istotny jest fakt, iż toczyło się postępowanie rozgraniczeniowe, zakończone decyzją Wójta Gminy G. z dnia 7 sierpnia 2017 r., znak: [...]. Postępowanie dotyczące rozgraniczenia działki nr [...] z działką [...] w miejscowości K. zostało wszczęte na wniosek H. i T. D. postanowieniem z dnia 25 marca 2015 r. Do wykonania czynności geodezyjnych został pierwotnie upoważniony geodeta T. S., wskazany przez p. D. W trakcie jednak prowadzonego postępowania geodeta T. S. złożył do Wójta rezygnację z prowadzenia prac. W dniu 12 stycznia 2017 r. zostało wydane postanowienie o wygaszeniu upoważnienia T. S. z jednoczesnym upoważnieniem J. S. do wykonania prac geodezyjnych związanych z rozgraniczeniem ww. działek w miejscowości K., który za wykonane prace geodezyjne wystawił fakturę na kwotę 8.856,00 brutto - zgodnie z umową zawartą w dniu 12 stycznia 2017 r.

Kolegium stwierdziło, że organ prawidłowo obliczył koszty postępowania, a ustalony przez organ I instancji podział kosztów znajduje pełne uzasadnienie w obowiązujących przepisach prawa oraz w zebranym materiale dowodowym. Zarzuty podniesione przez strony Kolegium uznała za nieuzasadnione.

SKO wyjaśniło mając na uwadze art. 31 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, że to organ upoważnia geodetę i pokrywa koszty po wykonaniu usługi, a dopiero po wydaniu decyzji kończącej postępowanie organ obciąża strony należnymi kosztami. Z akt sprawy wynika natomiast, że H. i T. D. z własnej woli, przed zakończeniem postępowania rozgraniczeniowego zapłacili geodecie T. S. kwotę 2841,00 zł., pomimo, iż nie byli do tego zobowiązani. Nie mogą zatem obecnie żądać zaliczenia tej kwoty na poczet kosztów wykonanego rozgraniczenia, gdyż kwota ta nie zalicza się do kosztów postępowania rozgraniczeniowego. Geodeta T. S. zrezygnował z wykonania rozgraniczenia, a zatem nie było podstaw do uiszczania mu jakiejkolwiek zapłaty. Powyższe potwierdza wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 13 kwietnia 2021 r.

Kolegium wskazało następnie, że w sprawie do przeprowadzenia czynności na gruncie został upoważniony geodeta J. S., który za wykonane prace geodezyjne wystawił fakturę na kwotę 8.856,00 zł brutto - zgodnie z zawartą umową.

Zdaniem SKO, ustalony przez organ I instancji podział kosztów znajduje pełne uzasadnienie, a organ I instancji szczegółowo wyjaśnił, czym kierował się dokonując podziału kosztów pomiędzy strony postępowania.

Kolegium uznało, że przyjęcie punktu granicznego jako jednostki rozliczeniowej było właściwym kryterium podziału ustalonych kosztów. W rozpatrywanej sprawie jedynym słusznym rozwiązaniem było ustalenie, które punkty graniczne przynależą do konkretnych nieruchomości i obciążenie kosztami poszczególnych właścicieli nieruchomości za punkty znajdujące się na granicy nieruchomości stanowiących ich własność.

Kolegium wyjaśniło też, że wydając orzeczenie w przedmiocie ww. kosztów organ musi zawsze brać pod uwagę, czy zachowanie strony (stron) uzasadnia obciążenie kosztami postępowania tylko jedną z nich, czy też niektóre z nich, bądź wszystkie, a w tych ostatnich przypadkach - w jakim stosunku. Innymi słowy, organ winien mieć na względzie rozeznanie co do okoliczności faktycznych, jakimi kierowała się strona żądająca rozgraniczenia, a w szczególności powinien zbadać, czy istniał rzeczywisty spór co do przebiegu linii granicznej.

Z akt sprawy wynika, że istniał spór graniczny, który nie został zakończony w postępowaniu administracyjnym lecz sprawa została przekazana do rozpatrzenia sądowi powszechnemu, a zatem nie można twierdzić, że rozgraniczenie to nie zostało przeprowadzone w interesie wszystkich właścicieli rozgraniczanych nieruchomości, a jedynie w interesie wnioskodawcy. Nie ma znaczenia dla sprawy fakt, że tylko jedna strona żądała przeprowadzenia postępowania, a pozostałe strony były temu przeciwne, gdyż uznawały, że znany jest im przebieg granicy. Ustalenie granic sąsiadujących nieruchomości leży w interesie prawnym wszystkich właścicieli, a zatem nie można zakładać, iż rozgraniczenie nie jest przeprowadzane także w interesie właściciela nieruchomości sąsiadującej.

Mając na uwadze powyższe SKO uznało, iż w sprawie ma pełne zastosowanie zasada ustalona w art. 152 k.c., stanowiąca, że koszty rozgraniczenia ponoszą właściciele rozgraniczanych nieruchomości, co wynika z faktu iż właściciele gruntów sąsiadujących mają obowiązek współdziałania przy rozgraniczeniu gruntów oraz przy utrzymywaniu stałych znaków granicznych.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący T. D. zarzucił naruszenie art. 7 , art.8, art. 77 §1 i § 2, art. 78 § 1, art. 80, art. 107 § 3 oraz art. 263 § 2 i art.262 §1 pkt 1 i pkt 2 k.p.a. oraz art. 152 k.c.

Zdaniem skarżącego, w toczącym się postępowaniu i w uzasadnieniu postanowienia z dnia 24 listopada 2021 r. organ skupił się wyłącznie na kosztach postępowania rozgraniczeniowego w sprawie określenia stawek wynagrodzenia biegłych, taryf zryczałtowanych i współczynników procentowych, nie przedkładając żadnych innych nowych dowodów świadczących o zasadności przyjętych cen w złotówkach, wydatków niezbędnych za wykonaną pracę i poniesione koszty z tym związane w postępowaniu. W rozgraniczeniowej dokumentacji brak jest Faktury VAT i jej opisu, na kogo została wystawiona przez geodetę inż. mgr J. S. i za jaką prace, brak dowodu wypłaty. Skarżący oświadczył, że nie otrzymał dotychczas do wglądu żadnego kosztorysu, dowodu, oprócz stawek wynagrodzenia biegłych w procentach. W uzasadnieniu nie ma wzmianki i dowodu, aby geodeta ustosunkował się do wezwania przez urząd do szczegółowego rozliczenia kosztów. Nie ma oceny umowy zawartej między Wójtem a geodetą, w jakim stopniu została ona zrealizowana i czy była podstawa do zapłacenia. Skarżący oświadczył, że przyczyną składania zażaleń na całe toczące się postępowanie jest i ma wciąż duże znaczenie wydane przez Wójta Gminy postanowienie z dnia 12 stycznia 2017 r., na które nie mogli złożyć zażalenia, bo organ uznał, że na to postanowienie nie przysługuje zażalenie. Wydając to postanowienie, Wójt pominął istotne dowody dla rozstrzygnięcia sprawy. Nie ocenił wnikliwie, rzetelnie materiałów dowodowych, dokonał oceny tych materiałów wbrew zasadom logiki i doświadczenia zawodowego, powiększając bez żadnego logicznego uzasadnienia, koszty całego postępowania.

Skarżący zarzucił, że od początku toczącego się postępowania prosili i domagali się o rzetelne wyjaśnienie w odrębnym postępowaniu – przyczyny i motywów wydania postanowienia o wygaszeniu upoważnienia pierwszemu geodecie – i dlaczego w tym samym postanowieniu, organ powołał drugiego geodetę. Wójt nie wyjaśnił w uzasadnieniu wydanego postanowienia z dnia 12 stycznia 2017 r. jaką rolę pełnił w tym postępowaniu rozgraniczeniowym geodeta T. S., kto go upoważnił do prowadzenia prac geodezyjnych przy rozgraniczeniu, kto i na jakim etapie postępowania powinien zapłacić mu za wykonaną pracę geodezyjną i wykonany operat wraz z dokumentacją oraz wystawioną fakturę VAT Nr [...].

Skarżący podkreślił, że zawarta umowa z J. S. i wydane postanowienie o powołaniu drugiego geodety oraz postanowienie o wygaszeniu upoważnienia T. S., odbyło się w tym samym dniu 12 stycznia 2017 r. i dlatego wskazane było powiadomienie ich lub zaproszenie do przeanalizowania wspólnie tego postanowienia dotyczącego ich sprawy, bo miało to istotny, duży wpływ na wielkość kosztów rozgraniczenia i na wynik sprawy. Na to nie mieli wpływu bo ich nie poinformowano, zadecydowano bez ich zgody i pozbawiono ich wypowiedzenia się w tej kwestii.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329) dalej - p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.

Wady skutkujące koniecznością uchylenia aktu, stwierdzenia jego nieważności bądź wydania z naruszeniem prawa, przewidziane są w art. 145 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd ją oddala - art. 151 p.p.s.a.

Ponadto wskazać należy, że zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy, co oznacza, iż sąd przy ocenie legalności zaskarżonego aktu bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw jego wydania. Podstawą orzekania przez sąd jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. wyrok NSA z 9 lipca 2008 r., sygn. II OSK 795/07, LEX nr 483232).

Przed dokonaniem kontroli zaskarżonego postanowienia i postanowienia go poprzedzającego należy zwrócić uwagę, że postanowienia w sprawie kosztów postępowania rozgraniczeniowego zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji są już wydane po raz czwarty. Dwukrotnie też były przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawach o sygn. akt III SA/Kr 350/18 (wyrok z dnia 1 sierpnia 2018 r.) oraz III SA/Kr 487/20, III SA/Kr 488/20, III SA/Kr 489/20 (wyroki z dnia 13 kwietnia 2021 r.). Dlatego wskazać należy, że zgodnie z art. 170 p.p.s.a., orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Wskazany przepis dotyczy prawomocności materialnej orzeczenia, która polega na związaniu tym orzeczeniem określonych podmiotów. Podmiotami tymi są przede wszystkim strony postępowania oraz sąd, który wydał orzeczenie, a także inne sądy i inne organy państwowe. W trakcie ponownego rozpoznania sprawy organy, a na obecnym etapie postępowania także i Sąd orzekający w nin. sprawie muszą przyjmować, że dana kwestia kształtuje się tak, jak zostało to stwierdzone w ww. prawomocnych wyrokach.

Oceniając legalność zaskarżonej decyzji uwzględnić należy także treść art. 153 p.p.s.a. - zgodnie z którym ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażona w orzeczeniu sądu wiąże w sprawie organy, których działanie (...) było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Związanie to oznacza, że organy administracji publicznej, a także sąd są obowiązane do przyjęcia wykładni przepisów prawa, wynikającej z rozważań zawartych w uzasadnieniu wyroku oraz do uzupełnienia postępowania zgodnie ze wskazówkami wyroku. Naruszenie natomiast przez organy administracyjne przepisu art. 153 p.p.s.a. uzasadnia możliwość powtórnego zaskarżenia aktu lub czynności na tej podstawie i spowoduje uchylenie ich przez sąd administracyjny. Stanowi to gwarancję przestrzegania przez te organy związania orzeczeniem tego sądu (por. J. Tarno, Komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wydanie 3, Warszawa 2008, str. 376 i nast.). W orzecznictwie podkreśla się, iż działania naruszające tę zasadę muszą być konsekwentnie eliminowane przez uchylanie wadliwych z tego powodu rozstrzygnięć administracyjnych, już chociażby z uwagi na związanie wcześniej przedstawioną oceną prawną, także i samego sądu administracyjnego. Bez ścisłego stosowania powołanego przepisu trudno byłoby zapewnić spójność działania systemu władzy państwowej. Jego nieprzestrzeganie w istocie podważałoby bowiem obowiązującą w polskim prawie zasadę sądowej kontroli nad aktami i czynnościami organów administracji (por. dla przykładu: wyroki NSA z dnia 21 października 1999 r., sygn. akt IV SA 1681/97 i z dnia 1 września 2010 r., sygn. akt l OSK 920/10). Jednocześnie zauważyć należy, że ocena prawna traci moc wiążącą tylko w przypadku zmiany prawa, zmiany istotnych okoliczności faktycznych sprawy (ale tylko zaistniałych po wydaniu wyroku, a nie w wyniku odmiennej oceny znanych i już ocenionych faktów i dowodów) oraz w wypadku wzruszenia we właściwym trybie orzeczenia zawierającego ocenę prawną. Podsumowując, stwierdzić należy, zgodnie z poglądem NSA (wyrok z 21 marca 2014 r., sygn. akt l GSK 534/12), że: "Przepis art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, wobec czego ani organ administracji publicznej, ani sąd administracyjny orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie może pominąć oceny prawnej wyrażonej wcześniej w orzeczeniu, gdyż ocena ta wiąże go w sprawie. Uregulowanie zawarte w art. 153 p.p.s.a. oznacza, że orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, bo jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w danej sprawie. Z kolei, związanie samego sądu administracyjnego, w rozumieniu art. 153 p.p.s.a. oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, które są sprzeczne z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się organu administracji publicznej do wskazań w zakresie dalszego postępowania".

Przedstawione wyżej rozważania prowadzą zatem do konkluzji, że orzekające ponownie w nin. sprawie organy oraz Sąd rozpoznający nin. skargę są związane wykładnią wyrażoną w motywach wyroku z dnia 1 sierpnia 2018 r. oraz wyrokach z dnia 13 kwietnia 2021 r. albowiem po jego wydaniu nie doszło ani do zmiany prawa, ani istotnych okoliczności faktycznych sprawy. Oznacza to, że ocena legalności zaskarżonego postanowienia oraz zasadności podniesionych w skardze zarzutów odbywać będzie się poprzez pryzmat oceny prawnej wyrażonej już we wskazanych wyżej wyrokach, a więc pod kątem oceny realizacji zaleceń zawartych w ich uzasadnieniach. Tym samym rolą Sądu obecnie kontrolującego kolejne postanowienie w sprawie kosztów postępowania rozgraniczającego, jest weryfikacja, czy organy w pełni zastosowały się do zaleceń i wskazań wyroków poprzednio wydanych w tej sprawie.

W ocenie Sądu, organy obu instancji należycie wykonały wskazania zawarte w ww. wyrokach WSA w Krakowie, nie naruszając tym samym art. 153 p.p.s.a.

Sąd uznał, że rozpatrywana skarga nie zasługiwała na uwzględnienie albowiem organy nie naruszyły przepisów prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy w związku z czym brak było podstaw do usunięcia z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia SKO z dnia 31 grudnia 2021 r. utrzymującego w mocy postanowienie organu I instancji o ustaleniu kosztów postępowania rozgraniczeniowego i obciążeniu nimi również skarżącego. W ocenie Sądu kontrolowane postanowienie i postanowienie je poprzedzające są zgodne z prawem.

Ze względu na to, że w wyrokach WSA z dnia 13 kwietnia 2021 r. (doręczonych skarżącemu w dniu 7 czerwca 2021 r., jak wynika z akt spraw o sygn.: III SA/Kr 487/20, III SA/Kr 488/20, III SA/Kr 489/20) szczegółowo przedstawiono i wyjaśniono podstawę prawną i tryb wydania postanowienia w przedmiocie kosztów postępowania, Sąd rozpoznając przedmiotową skargę, ze względu na jej zarzuty, przypomni jedynie podstawowe kwestie.

Organem przeprowadzającym rozgraniczenie z urzędu lub na wniosek, stosownie do art. 29 ust. 3 i art. 30 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, jest wójt (burmistrz, prezydent miasta), zaś czynności ustalania przebiegu granic – zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy – wykonuje geodeta upoważniony przez wymienione organy. Z powołanych przepisów wynika zasada (= obowiązek) udziału geodety w postępowaniu dotyczącym rozgraniczenia nieruchomości, a zatem koniecznymi kosztami postępowania rozgraniczeniowego są koszty związane z czynnościami geodety w tym postępowaniu. Nie budzi też wątpliwości, że koszty czynności związanych z rozgraniczeniem należą do kosztów postępowania administracyjnego. Ustalenie wysokości kosztów postępowania, osób zobowiązanych do ich poniesienia oraz terminu i sposobu ich uiszczenia następuje w drodze postanowienia wydawanego przez organ jednocześnie z wydaniem decyzji w przedmiocie rozgraniczenia. W przedmiotowej sprawie decyzją taka jest decyzja Wójta Gminy G. z dnia 7 sierpnia 2017 r., znak: [...].

W wyroku z dnia 1 sierpnia 2018 r. sygn. akt III SA/Kr 350/18 oraz w wyrokach z dnia 13 kwietnia 2021 r. o sygn. akt: III SA/Kr 487/20, III SA/Kr 488/20 i III SA/Kr 489/20 Sąd nie zakwestionował, że kosztami przedmiotowego postępowania są koszty poniesione w związku z czynnościami geodety J. S. Ponadto Sąd w ww. prawomocnych wyrokach z dnia 3 kwietnia 2021 r. stwierdził, że "Nie ma też racji skarżący stawiając organom zarzut, że nie uwzględniły w kosztach postępowania rozgraniczeniowego poniesionych przez skarżącego i małżonkę kosztów w kwocie 2 841,00 zł za wykonaną pracę rozgraniczeniową przez geodetę T. S. Zasadna jest argumentacja organów, że skoro geodeta T. S. zrezygnował z wykonania czynności rozgraniczenia, to nie było podstaw do uiszczania mu jakiejkolwiek zapłaty za rozgraniczenie. Fakt więc dobrowolnej wpłaty skarżącego i jego małżonki geodecie T. S. kwoty 2 841,00 zł., pomimo, że nie byli do tego zobowiązani, nie mógł być uwzględniony".

Ze względu na zarzuty skargi dotyczące zmiany geodetów i związanych z tym kosztów, szczególnie niezaliczenia do nich kwoty 2 841,00 zł, należy jeszcze raz powtórzyć i podkreślić, że kwestia ta została w sposób wiążący już rozstrzygnięta.

Można jedynie zwrócić uwagę, że wielokrotnie informowano skarżącego, że opracowanie poprzedniego geodety nie zostało przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, po zwróceniu geodecie nie zostało ono przez niego poprawione, a następnie geodeta (pomimo niezakończenia pracy) złożył rezygnację z wykonania czynności rozgraniczenia. Przykładem takich wyjaśnień udzielonych skarżącemu jest np. pismo Wójta Gminy G. z dnia 24 listopada 2016 r. dołączone przez skarżącego do jego skargi w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 489/20 (k. 15 akt sąd.), czy też pismo Wójta z dnia 4 maja 2017 r. również dołączone przez skarżącego do skargi z dnia 16 marca 2020 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 489/20 (k. 22 akt sąd.). Również w innych pismach Wójta wyjaśniano konieczność zmiany geodety (k. 103, 110 a.a.), czy też w uzasadnieniu decyzji z dnia 7 sierpnia 2017 r. wskazano, że PODGiK w G. zwrócił geodecie dokumenty do uzupełnienia, geodeta nie uzupełnił ich, a następnie złożył rezygnację.

Należy też zwrócić uwagę, że po otrzymaniu pisma z dnia 24 listopada 2016 r, w którym organ wyjaśnił dlaczego konieczne jest powierzenie dokończenia prac nowemu geodecie, skarżący (będący inicjatorem postępowania) nie cofnął wniosku ze względu na to, że nie chciał ponosić kosztów tego postępowania. Nie uczynił tego również po zawarciu w dniu 12 stycznia 2017 r. umowy (w którym podana została kwota wynagrodzenia) z nowym geodetą. Akta sprawy były dostępne dla stron postępowania. O zapoznaniu się z aktami sprawy przez skarżącego świadczy np. notatka służbowa z dnia 24 maja 2017 r. (k.123 akt adm.). Ponadto skarżący odbierał pisma od geodety J. S. i nie sprzeciwiał się zamiarowi podjęcia przez niego czynności (k. 107, 130 akt adm.), a następnie brał udział w rozprawie granicznej w dniu 23 marca 2017 r. i w trakcie ukończenia pomiarów w dniu 4 kwietnia 2017 r. Dopiero po ukończeniu czynności przez geodetę, w piśmie z dnia 2 sierpnia 2017 r. (k. 131) stwierdził, że praca J. S. okazała się niepotrzebna i nie wniosła nic, aby zakończyć sprawę na etapie administracyjnym, w związku z czym nie zgadza się na zapłatę. Nie jest zatem prawdziwe twierdzenie skarżącego, że gdyby wiedział o kosztach wynagrodzenia nowego geodety, to cofnął by wniosek.

W wyroku WSA w Krakowie z dnia 1 sierpnia 2018 r. Sąd podzielił pogląd Kolegium, że organ I instancji nie wyjaśnił przekonująco czym kierował się dzieląc koszty postępowania na trzy równe części skoro zakres rozgraniczenia w stosunku do poszczególnych działek był różny i wskazał, że organ nie może bezkrytycznie przyjmować rachunków wystawionych przez geodetów, czy też oświadczeń co do nakładu i wartości wykonanych prac oraz związanych z nimi poniesionych kosztów (...). Organ jest zobowiązany do ich sprawdzenia, niezależnie od tego jaką umowę zawarł z geodetą, którego upoważnił do wykonania czynności związanych z rozgraniczeniem, czemu winien dać wyraz w uzasadnieniu postanowienia w przedmiocie kosztów postępowania.

Z kolei w wyrokach z 13 kwietnia 2021 r. Sąd stwierdził : "W rozpatrywanej sprawie Sąd uznał, że organy w sposób właściwy rozdzieliły koszty pomiędzy strony postępowania rozgraniczeniowego. Słusznie uznały, że rozgraniczenie nieruchomości, którego celem jest ustalenie granicy prawnej nieruchomości, leży w interesie wszystkich właścicieli nieruchomości rozgraniczanych, a zatem koszty rozgraniczenia powinny obciążyć wszystkie strony postępowania rozgraniczeniowego, to jest wszystkich właścicieli nieruchomości objętych rozgraniczeniem. Z akt sprawy wynika, że zaistniał niewątpliwie spór co do przebiegu granicy (...). Zatem dokonanie rozgraniczenia, mającego na celu bezsporne określenie granic, leżało w interesie właścicieli wszystkich nieruchomości, których dotyczył spór graniczny i to bez względu na przyczyny tego sporu (...) niewątpliwie Skarb Państwa - Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie RZGW miał interes prawny w ustaleniu granicy prawnej ww. nieruchomości (...). Powyższe nie oznacza jednakże, że Skarb Państwa - Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej winien być obciążony kosztami postępowania rozgraniczeniowego w takiej samej wysokości jak pozostałe strony postępowania. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie organy dokonały nieprawidłowego podziału kosztów postępowania na poszczególne strony. (...). W ocenie Sądu orzekające w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego organy nie wyjaśniły w sposób przekonywujący, że dokonany w okolicznościach sprawy podział kosztów postępowania rozgraniczeniowego w równej wysokości pomiędzy wszystkie strony, jest podziałem zasadnym. Podkreślić należy, że koszty postępowania rozgraniczeniowego są zdeterminowane tym, co w świetle treści przepisów Prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz przepisów doń wykonawczych upoważniony geodeta bierze pod uwagę przy rozgraniczeniu nieruchomości. Zakres więc czynności upoważnionego geodety, które mógł wykonać w tej sprawie był adekwatny do istniejącego w sprawie stanu prawnego. Stąd pominięcie tych kwestii przy rozdziale kosztów czyni tak dokonany podział kosztów rozgraniczeniowych za nieuzasadniony. W ocenie Sądu organy dokonując bowiem rozdziału kosztów postępowania rozgraniczeniowego pomiędzy poszczególne strony postępowania w niniejszej sprawie, muszą wziąć pod uwagę zakresy czynności upoważnionego geodety w ramach których dokonywał on ustalenia poszczególnych punktów granicznych (ich liczby) istotnych z punktu widzenia każdej ze stron postępowania rozgraniczeniowego. Z protokołu granicznego wynika jaki ma przebieg granica według ostatniego spokojnego stanu posiadania i że jej przebieg stanowi linię pomiędzy punktami A-13-12. Skoro tak, to te aspekty powinny być wyznacznikiem rozdziału i ustalenia wysokości kosztów pomiędzy poszczególne strony, a to, że finalnie nie ustalono w sposób zgodny przebiegu granicy pomiędzy wskazanymi działkami nie wyklucza rozdziału kosztów rozgraniczeniowych w ten sposób (...). Wobec powyższego błędnie postąpiły organy stojąc na stanowisku, że punkt trójmiedzy ustalony pomiędzy wszystkimi trzema działkami, pozwalał na obciążenie Skarbu Państwa kosztami w wysokości tożsamej, jak pozostałe strony".

Sąd zakwestionował zatem prawidłowość podziału kosztów postępowania. Nie zakwestionował natomiast czynności geodety J. S., uznając, że "zakres czynności upoważnionego geodety, które mógł wykonać w tej sprawie był adekwatny do istniejącego w sprawie stanu prawnego".

Ponieważ wcześniejsze wyroki WSA w Krakowie dotyczące kosztów przedmiotowego postępowania rozgraniczeniowego są wiążące, to nie mogły być przedmiotem ponownych rozważań organu oraz Sądu rozpoznającego obecnie skargę T. D. z dnia 1 lutego 2022 r. takie kwestie jak celowość zmiany geodetów w trakcie postępowania rozgraniczeniowego, jak również zaliczenie wypłaconej geodecie T. S. przez skarżącego kwoty z tytułu przedstawionej przez tego geodetę faktury. Sąd w ww. wyrokach przesądził, że do kosztów postępowania rozgraniczeniowego należą jedynie koszty poniesione przez geodetę J. S. Nakazał jednak ich rozdzielnie przy uwzględnieniu korzyści, jakie każda ze stron uzyskała w wyniku rozgraniczenia, a nadto nakazał sprawdzenie ww. kosztów oraz wyrażenie tego w uzasadnieniu. Jednocześnie Sąd powtórzył, że obowiązkiem organu administracji jest sprawdzenie rachunków (faktur) wystawionych przez upoważnionego geodetę za czynności związane z rozgraniczeniem i danie temu wyraz w uzasadnieniu postanowienia w przedmiocie kosztów postępowania.

Co do wzajemnych relacji postanowienia w przedmiocie kosztów i decyzji w przedmiocie rozgraniczenia Sąd w ww. wyrokach przywołał stanowisko NSA zgodnie z którym "pomimo, iż z materialnoprawnego punktu widzenia orzeczenie o kosztach pozostaje w związku z rozstrzygnięciem rozgraniczeniowym, to jednak uwzględniając aspekty procesowe jest to odrębna sprawa administracyjna. W konsekwencji ocena sądu administracyjnego powinna koncentrować się wyłącznie na aktach administracyjnych wydanych w ramach postępowania dotyczącego kosztów, a ewentualne wady decyzji rozgraniczeniowej pozostają w takim przypadku bez wpływu na jego wynik. Nie ulega żadnej wątpliwości, że pomimo związku pomiędzy tymi postępowaniami, rozstrzygnięcie o kosztach postępowania administracyjnego stanowi odrębną sprawę w rozumieniu art. 134 § 1 p.p.s.a. Kontrola Sądu winna zatem polegać na ocenie, czy przy wydawaniu postanowienia w sprawie kosztów postępowania doszło do naruszenia prawa. NSA uznał, że żaden przepis Działu IX k.p.a. nie daje podstaw do sformułowania tezy, iż orzeczenie o kosztach postępowania administracyjnego uzależnione jest od tego, czy rozstrzygnięcie administracyjne, które legło u jego podstaw, wolne jest od wad prawnych. Ocena, czy i ewentualnie jakie naruszenia prawa wystąpiły w decyzji rozgraniczeniowej, może być dokonywana wyłącznie w ramach odrębnych postępowań, a do czasu ich zakończenia decyzja ta pozostaje w obrocie prawnym i stanowi podstawę do orzeczenia o kosztach postępowania nią zakończonego".

W związku z powyższym Sąd wyjaśnił, że rozstrzygnięcie o kosztach postępowania administracyjnego stanowi odrębną sprawę od postępowania zakończonego decyzją w przedmiocie rozgraniczenia. Słowa "w ramach odrębnych postępowań" odnosiły się do postępowań dotyczących oceny "czy i ewentualnie jakie naruszenia prawa wystąpiły w decyzji rozgraniczeniowej", a nie wskazywały na potrzebę wszczynania jeszcze jednego postępowania co do kosztów postępowania rozgraniczeniowego.

WSA w Krakowie uchylił zatem poprzednie postanowienia o kosztach postępowania rozgraniczeniowego ze względu na:

1/ błędne stanowisko organów, że punkt trójmiedzy ustalony pomiędzy wszystkimi trzema działkami pozwalał na obciążenie Skarbu Państwa kosztami w wysokości tożsamej, jak pozostałe strony;

2/ brak uzasadnienia/oceny nakładu i wartości wykonanych przez geodetę prac oraz związanych z nimi poniesionych kosztów.

Ponadto Sąd stwierdził, że:

1/ organy słusznie uznały, że koszty rozgraniczenia powinny obciążyć wszystkie strony postępowania rozgraniczeniowego, to jest wszystkich właścicieli nieruchomości objętych rozgraniczeniem;

2/ w przedmiotowym postępowaniu kontroli podlegają koszty postępowania rozgraniczeniowego, a nie prawidłowość samego postępowania o rozgraniczeniu.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy w przedmiocie kosztów postępowania organ I instancji uzasadniając akceptację faktury upoważnionego geodety J. S. wskazał, że w związku z przedłożoną fakturą, pismem z dnia 14 listopada 2018 r. (k. 138 a.a.) wezwał geodetę do przedłożenia szczegółowego rozliczenia kosztów. W odpowiedzi geodeta przedłożył kosztorys prac geodezyjnych sporządzony na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 kwietnia 2013 r. w sprawie określenia stawek wynagrodzenia biegłych, taryf zryczałtowanych oraz sposobu dokumentowania wydatków niezbędnych do wydania opinii w postępowaniu cywilnym (k. 139-140 a.a.) zawierający opis poszczególnych czynności oraz współczynniki procentowe, które pomnożone przez kwotę bazową oraz po dodaniu opłat PODGiK, kosztów przejazdu i doliczeniu 23% VAT dało kwotę 8 856 zł. Organ wskazał, że możliwy jest podział kosztów na podstawie wykazanych prac geodezyjnych w sprawie rozgraniczenia. Powołując się na wyroki WSA w Łodzi organ wskazał, że wynagrodzenie geodety może być obliczone według stawki wynagrodzenia za godzinę pracy albo według taryfy zryczałtowanej określonej dla poszczególnych kategorii biegłych ze względu na dziedzinę w której są specjalistami. Następnie Wójt wskazał, iż zgodnie ze stanowiskiem WSA w Łodzi wynagrodzenie za prace biegłych z dziedziny geodezji i kartografii w zakresie czynności opisanych w zał. nr 3 do rozporządzenia można określić według stawki lub taryfy zryczałtowanej. W zał. nr 3 ww. rozporządzenia określono procent kwoty bazowej za poszczególne typowe czynności biegłych z zakresu geodezji i kartografii. Według organu wskazany w kosztorysie zakres i wymiar czasowy podejmowanych przez biegłego czynności pozostawał dla organu adekwatny do przyjętego w rozliczeniu. Kolegium Odwoławcze w zaskarżonym postanowieniu stwierdziło, że organ I instancji prawidłowo obliczył koszty postępowania, a ich podział znajduje pełne uzasadnienie w obowiązujących przepisach prawa i zebranym materiale dowodowym. Uznało, że organ I instancji w uzasadnieniu swojego postanowienia wykazał w jaki sposób została wyliczona kwota za wykonane prace geodezyjne.

Koncentrując się zatem na ocenie postępowania którego wynikiem było zaskarżone e nin. sprawie orzeczenie o kosztach postępowania rozgraniczającego, podnieść należy, że w przedmiotowej sprawie istotne jest, że po rezygnacji poprzedniego geodety T. S., na zapytanie ofertowe Wójta skierowane do kilkunastu geodetów dotyczące wykonania czynności rozgraniczenia. odpowiedział tylko jeden geodeta – J. S., który określił swoje wynagrodzenie, znając zakres koniecznych do wykonania prac, co pozwoliło na ustalenie ich zakresu, a w związku z tym także przewidywanego kosztu wykonania pracy geodezyjnej. Istotne jest, że nowy geodeta upoważniony przez Wójta Gminy przeprowadził czynności rozgraniczenia, szczegółowo opisane w operacie, które pozwoliły na zakończenie postępowania administracyjnego.

Zdaniem Sądu, organy prawidłowo przyjęły, że kwota ww. kosztów nie odbiega od rynkowych wynagrodzeń za podobne czynności rozgraniczeniowe (odnosząc się do ceny za jeden punkt rozgraniczeniowy) i wynika z zawartej z geodetą umowy oraz wystawionej przez niego faktury, zgodnej ze złożoną przez niego wcześniej ofertą. Akta postępowania są jawne, strony, w tym skarżący zapoznawali się z nimi a nadto byli informowani o toczącym się postępowaniu, w tym w przedmiocie kosztów postępowania. W aktach administracyjnych brak sprzeciwu skarżących co do akceptacji oferty, podanej w niej ceny czy upoważnienia geodety do wykonania czynności związanych z wszczętym postępowaniem rozgraniczeniowym. Ponadto od momentu złożenia oferty, a następnie jej przyjęcia i zlecenia prac geodecie żadna ze stron nie wykazała aby zaproponowane przez niego wynagrodzenie było niewspółmierne do zakresu powierzonych czynności. W ocenie Sądu, w świetle znajdującej się w aktach sprawy dokumentacji geodezyjnej nie budzi również wątpliwości zakres wykonanych przez geodetę czynności, jak ocenił WSA w ww. wyrokach z dnia 13 kwietnia 2020 r. "adekwatny do istniejącego w sprawie stanu prawnego". Nie budzi też zastrzeżeń poprawność pracy geodety, gdyż przed wydaniem decyzji organ pierwszej instancji dokonał oceny prawidłowości wykonanych czynności i sporządzonych dokumentów, uwzględniając, że dokumentacja techniczna sporządzona przez geodetę została przekazana do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a weryfikacja kompletności przekazanych rezultatów wykonanych prac geodezyjnych zakończyła się wynikiem pozytywnym.

Analiza akt sprawy wskazuje zatem, że upoważniony geodeta przeprowadził czynności rozgraniczenia zgodnie z przepisami prawa, tj. przeprowadził analizę informacji zawartych w dokumentach uzyskanych z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz znajdujących się w księgach wieczystych, ustalił przebieg granic na gruncie (przeprowadził rozprawę), sporządził protokół graniczny oraz opracował opinię dotyczącą przebiegu granic. Wyniki prac geodezyjnych upoważniony geodeta przedstawił na mapie i zostały one ocenione jako prawidłowe, czego wyrazem było włączenie sporządzonej przez geodetę dokumentacji do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Jej prawidłowość pod względem geodezyjnym nie budziła zatem wątpliwości uprawnionego organu – Starosty Powiatowego, a zatem Wójt, a następnie Kolegium prawidłowo uznali, że za wszystkie prace przygotowawcze, niezbędne opracowania, czynności oraz wszelkie koszty niezbędne do wykonania zamówienia, w tym przeprowadzenie rozprawy, należy się wypłata umówionego wynagrodzenia.

Sąd uznał także, że organy właściwie rozdzieliły koszty pomiędzy strony postępowania rozgraniczeniowego, słusznie uznając, że rozgraniczenie nieruchomości, którego celem jest ustalenie granicy prawnej nieruchomości, których dotyczył spór graniczny leży w interesie wszystkich właścicieli nieruchomości rozgraniczanych, a zatem koszty rozgraniczenia powinny obciążyć wszystkie strony postępowania rozgraniczeniowego, to jest wszystkich właścicieli nieruchomości objętych rozgraniczeniem. Prawidłowo też organ I instancji rozdzielił te koszty wg ilości wyznaczonych punktów granicznych z rozbiciem na poszczególne strony postępowania (tj. właścicieli gruntów), a organ odwoławczy zasadnie uznał ten sposób za prawidłowy.

Nie można zatem podzielić zarzutów skargi dotyczących braku należytego i wiarygodnego uzasadnienia nałożonych m.in. na skarżących kosztów postępowania - zarzutów, co należy podkreślić, bardzo ogólnych, bez szczegółowego zakwestionowania wyceny którejkolwiek czynności/pracy geodety, czy jej wyceny. Organ nie znajdując podstaw do zakwestionowania przedstawionego przez geodetę zakresu wykonanych czynności oraz czasu poświęconego na poszczególne czynności (opisane i oszacowane już w kosztorysie z dnia 24 listopada 2016 r. przygotowanym do celów składanej oferty) oraz ich wyceny, nie był zobowiązany sam obliczać wynagrodzenia za poszczególne czynności ani też je szczegółowo opisywać, skoro podane zostały one w nawiązaniu do obowiązującego w tym zakresie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, a efekty pracy geodety w postaci opracowania nowej dokumentacji zostały ocenione jako zgodne z prawem i przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Co do zarzutu braku dowodów świadczących o zasadności cen i wydatków niezbędnych do wykonania prac i poniesionych kosztów należy zwrócić uwagę, że WSA w Krakowie we wcześniejszych wyrokach nie nakazał organom zdobycia nowych dowodów na okoliczność wykazania poniesionych kosztów a jedynie dokonanie sprawdzenia czynności geodety i ich kosztów oraz wyrażenia tego w uzasadnieniu. Dlatego organ słusznie powołał się na wymienione przez geodetę w kosztorysie czynności oraz ich wycenę na podstawie wskazanego aktu prawnego.

Wobec powyższego prawidłowość przyjętego sposobu zwrotu poniesionych przez gminę kosztów nie budzi wątpliwości ich podziału na uczestników postępowania rozgraniczeniowego. Organy słusznie uzależniły ich zwrot od ilości punktów granicznych z rozbiciem na poszczególne strony postępowania/ właścicieli rozgraniczanych gruntów.

Stwierdzić zatem należy, że w wykonaniu zaleceń WSA w Krakowie zawartych w wyroku z dnia 1 sierpnia 2018 r. III SA/Kr 350/18 oraz wyroku z dnia 19 kwietnia 2021 r. o sygn. III SA/Kr 489/20 (ze skargi T. D.) oraz pozostałych wyrokach dotyczących tego samego postanowienia w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczającego o sygn. akt III SA/Kr 487/20 i 488/20, organy:

- inaczej rozdzieliły koszty postępowania, w efekcie czego uczestnik Skarb Państwa - Wody Polskie, Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w R. został zobowiązany do zapłaty kosztów postępowania w wysokości 1/3 kosztów wyznaczenia punktu trójmiedzy (pkt 12), a pozostali uczestnicy (p. D. i p. R.) zostali obciążeni kosztami wyznaczenia punktu granicznego oznaczonego na szkicu geodety punktem 2 (punkt załamania) po połowie oraz punktu trójmiedzy (punktu 12) po 1/3;

- sprawdziły przedstawioną przez geodetę fakturę wystawioną za czynności związane z rozgraniczeniem oraz dały temu wyraz w uzasadnieniach swoich postanowień.

Podsumowując, należy stwierdzić, że zarówno zaskarżone postanowienie Kolegium, jak i poprzedzające je rozstrzygnięcie organu I instancji w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego, zostały wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, a obciążenie kosztami tego postępowania właścicieli rozgraniczanych nieruchomości przy uwzględnieniu ilości punktów granicznych w kosztach postępowania rozgraniczeniowego, znajduje pełne oparcie w materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Zdaniem Sądu, w przedmiotowej sprawie organy uwzględniły stanowisko przyjęte m.in. w wyroku NSA z dnia 30 stycznia 2015 r. sygn. akt I OSK 2211/14, że orzeczenie o kosztach postępowania następuje zawsze na podstawie oceny stanu faktycznego sprawy i zgromadzonego w jej toku materiału dowodowego, w tym - rozstrzygnięcia organu co do meritum sprawy. Organy ustaliły i rozdzieliły koszty postępowania rozgraniczeniowego (obejmujące wynagrodzenie uprawnionego geodety za dokonane czynności geodezyjne) nie tylko w nawiązaniu do treści zawartej z nim umowy i na podstawie przedłożonego rachunku, ale po uwzględnieniu wyniku pracy geodety, tj. przedłożonej dokumentacji oraz oceny interesu prawnego stron postępowania jako właścicieli sąsiadujących gruntów.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, w ocenie Sądu zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i brak jest podstaw do kwestionowania jego legalności.

Orzeczono zatem jak w sentencji na podstawie art. 151 P.p.s.a., w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a.