Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 900/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2016-02-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Celne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 73 ust. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 727
law: Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne - tekst jednolity
article: art. 122, art. 187 par. 1, art. 191, art. 229
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 200, art. 205 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Anna Orłowska, Sędzia WSA Jolanta Sudoł, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Januszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2016 r. sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Jaworze na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 13 października 2015 r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej towaru oraz określenia długu celnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w J. kwotę 3.005 (trzy tysiące pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 13 października 2015 r. (nr [...]) Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 26 marca 2015 r. (nr [...]), którą organ orzekł o klasyfikacji taryfowej towaru w postaci "tunerów DVB-T model [...]", określił stawkę celną dla tego towaru, określił kwotę należności celnych podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu oraz orzekł o poborze odsetek.

W sprawie zaistniały następujące okoliczności faktyczne i prawne:

Decyzją z dnia 26 marca 2015 r. (nr [...]) Naczelnik Urzędu Celnego, na podstawie art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), art. 20 ust. 1, ust. 3 i ust. 6, art. 67, art. 78 ust. 1 i ust. 3, art. 201 ust. 3 w zw. z art. 5 ust. 2, art. 213, art. 214 ust. 1, art. 220 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L. 302 ze zm.) – dalej zwanego: "WKC", art. 3 ust. 1 i ust. 2, art. 5 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 z 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L 256 z 1987 r. ze zm.), rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 927/2012 z dnia 9 października 2012 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L Nr 304 z 2012 r. ze zm.), art. 65 ust. 5 oraz art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 727 ze zm.), w odniesieniu do zgłoszenia celnego z dnia 31.12.2013 r. nr [...]:

1. orzekł o klasyfikacji taryfowej towaru w postaci "tunerów DVB-T model [...]" do kodu Taric 8528 71 19 00;

2. dla ww. towaru objętego zgłoszeniem określił stawkę erga omnes w wysokości 14 %;

3. określił niezaksięgowaną kwotę należności celnych (A00), podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu, w wysokości 19.589 zł;

4. orzekł o poborze odsetek, wynikających z art. 65 ust. 5 ustawy - Prawo celne.

Decyzja została skierowana do "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w J. oraz "B" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że w dniu 31 grudnia 2013 r. "B" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, działając jako przedstawiciel pośredni "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (zwanej dalej: "spółką", "skarżącą"), przedstawiła w Oddziale Celnym [...] zgłoszenie celne uzupełniające dotyczące towarów objętych procedurą dopuszczenia do obrotu na podstawie [...] z dnia 30 grudnia 2013 r., importowanych wg faktury handlowej nr [...] z dnia 8 listopada 2013 r. Przedmiotowe zgłoszenie zostało przyjęte i zaewidencjonowane pod pozycją [...]. W zgłoszeniu zadeklarowano towar opisany w polu 31. jako "urządzenia przetwarzające typy set top box, podłączane do telewizorów - model [...] - 2.500 szt." i zaklasyfikowano je do kodu Taric 8528 71 15 00.

W wyniku postimportowej kontroli zgłoszenia celnego powzięto wątpliwości co do klasyfikacji taryfowej towaru zgłoszonego w poz. 1 dokumentu SAD, co stanowiło podstawę do wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie klasyfikacji taryfowej towaru oraz określenia należności celnych.

W toku postępowania wezwano spółkę do nadesłania próbki towaru w postaci tunerów DVB-T model [...] oraz specyfikacji technicznej producenta wyrobów wraz z tłumaczeniem na język polski. Pismem z dnia 18 grudnia 2014 r. spółka poinformowała, iż nie posiada już takich tunerów. Do pisma załączono 4 dokumenty w postaci wydruków e-mail wraz z ich tłumaczeniem. Ponadto poinformowała o wszczęciu przez Naczelnika Urzędu Celnego kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących wybranych operacji przywozu

Warunkiem koniecznym pozwalającym na zaklasyfikowanie tunera TV do zadeklarowanego przez spółkę kodu CN jest obecność modemu dostępowego do Internetu wraz z obsługą funkcji interaktywnej wymiany informacji. Uwaga dodatkowa 3. do działu 85 stanowi, iż "Wyłącznie w podpozycjach 8528 71 15 i 8528 71 91 termin "modem" obejmuje urządzenia lub sprzęt, które modulują i demodulują sygnały przychodzące i wychodzące, takie jak modemy V.90 lub modemy kablowe, oraz pozostałe urządzenia, które wykorzystują podobne technologie umożliwiające dostęp do Internetu, takie jak WLAN, ISDN i Ethernet. Zakres dostępu do Internetu może być ograniczony przez dostawcę usług. Aparatura objęta tymi podpozycjami musi umożliwiać dwukierunkową komunikację lub dwukierunkowy przepływ informacji w celu zapewnienia interaktywnej wymiany informacji".

Z deklaracji zawartej w dokumencie SAD wynika, iż importowane tunery video zawierają modem dostępu do Internetu i posiadają funkcję interaktywnej wymiany informacji. Na fakturze handlowej z dnia 8 listopada 2013 r. towar opisano jako set top box marka [...]. Organ wezwał strony do przedstawienia specyfikacji technicznej producenta wyrobów, tj. "C". Spółka nie przedstawiła takiego dokumentu, nadesłała jedynie korespondencje e-mail, w której zwarto oczekiwania importera w stosunku do modelu [...].

Analizie poddano specyfikację techniczną oraz instrukcję obsługi ww. modelu tunera DVB-T, znajdujące się na stronie internetowej ([...] to submarka firmy "A"). Organ stwierdził, że z dokumentów tych jednoznacznie wynika, iż chodzi o zwykły dekoder do naziemnej telewizji cyfrowej z możliwością nagrywania i odtwarzania filmów, zdjęć, muzyki itp. z zewnętrznego nośnika podłączanego do portu USB; nie ma on możliwości podłączenia do Internetu ani innej sieci.

W trakcie kontroli wszczętej przez Naczelnika Urzędu Celnego strona wyjaśniła, że tuner [...] posiadał dostęp do Internetu i funkcję interaktywnej wymiany informacji i był wyposażony w aktywne złącze Ethernet - RJ45. Spółka wskazała, że nie posiada żadnego egzemplarza tunera [...]. Przedłożyła natomiast instrukcję obsługi tunera [...] oraz korespondencję mailową ws. zlecenia wykonania przedmiotowego tunera.

Porównując instrukcję tunera [...] przedstawioną w trakcie kontroli z instrukcją urządzenia prezentowaną na stronie internetowej spółki organ zauważył, że:

* obie instrukcje mają taką samą formę, spis treści, ilość stron;

w instrukcji przedstawionej w trakcie kontroli na stronie 1. i 4. brakuje zdjęć prezentujących tył urządzenia, w instrukcji prezentowanej na stronie internetowej zdjęcia takie się znajdują i wynika z nich jednoznacznie, że urządzenie nie posiada gniazda RJ45, należy przy tym zauważyć, że ze spisu treści obu instrukcji wyraźnie wynika, iż na stronie 1. winien znajdować się "przedni i tylny panel";

na ostatniej stronie instrukcji zaprezentowano tabelkę zawierającą specyfikację techniczną urządzenia - w instrukcji przedstawionej w trakcie kontroli tabelka sprawia wrażenie, że "doklejono" do niej ostatni wiersz zawierający zapis LAN RJ45;

w treści instrukcji przedstawionej w trakcie kontroli brak jest jakiejkolwiek wzmianki o możliwości połączenia urządzenia z Internetem.

Spółka natomiast twierdziła, że na stronie internetowej nie są zamieszczane instrukcje i specyfikacje każdego produktu, którym handluje. W pierwszej kolejności zawsze sprzedaje się lepszy towar, a więc dekoder z możliwością podłączenia do Internetu sprzedał się szybciej niż te, które takiego podłączenia nie miały - więc specyfikacja i instrukcja do tego produktu była utrzymana dłużej na stronie internetowej. Jednakże nie ma żadnych stałych zasad, kiedy i na jak długo opisy produktów, z instrukcjami lub bez instrukcji powinny znajdować się na stronie internetowej. Wielokrotnie zdarza się, że produkty nie trafiają w ogóle na stronę. W wypadku dekoderów, które w większości były sprzedawane jednej firmie, taki opis w ogóle nie musiałby wcale trafić na stronę internetową. W 2012 i 2013 roku na stronie internetowej był zamieszczony opis i instrukcja do dekodera [...] z możliwością podłączenia do Internetu, ponieważ takie modele były w sprzedaży. W ofercie firmy były wszystkie modele [...] - były z możliwością podłączenia do sieci Internet, oprócz kilku sztuk sample, które były dostarczane wraz z regularnym towarem i są fakturowane dodatkowo. Modele [...] były z możliwością podłączenia do Internetu, oprócz kilku sztuk sample, które były fakturowane dodatkowo, jako odrębna pozycja na fakturze i jednej dostawy, tj. odprawa w Hamburgu w dniu 18 lutego 2013 r. Z tej dostawy dokonano zwrotu towaru do Chin w ilości 3.001 sztuk. Spółka nadmieniła, że nie spisuje żadnych indywidualnych cech poszczególnych produktów i nie ma możliwości podania, w których fakturach są wyfakturowane dekodery z dostępem do Internetu, a z którymi fakturami magazyn wydał dekodery bez dostępu do Internetu.

Z wyjaśnień spółki wynika także, że wszystkie wprowadzone do obrotu handlowego modele [...] były wyprodukowane przez firmę "C". Mimo wezwania spółka nie przedłożyła specyfikacji technicznej wystawionej przez producenta a jedynie dokument w postaci mailowej ws. zlecenia wykonania tunerów zgodnie z przesłaną specyfikacją.

Ponadto w ramach kontroli wystosowano zapytania do przedsiębiorców, którzy nabyli od spółki w ilościach hurtowych m.in. tunery [...], czy posiadały one modem dostępu do Internetu oraz złącze Ethernet (tzw. RJ45). W odpowiedzi spółki – "D" Sp. z o.o. oraz "E" Sp. z o.o. potwierdziły, że oferowany tuner DVB-T model [...][...] nie posiada modemu dostępu do Internetu ani złącza Ethernet (RJ45). Z kolei analiza faktur sprzedaży w okresie kontrolowanym wykazała, że blisko 100 % tunerów, w tym model [...], sprzedano do sieci "F". Z odpowiedzi uzyskanej od tej firmy wynika, że w otrzymanych od spółki kartach produktu nie stwierdzono modemu dostępu do Internetu oraz złącza Ethernet (RJ45).

Ponadto organ wskazał, że w Internecie można znaleźć wiele ofert sprzedaży tunerów DVB-T model [...] marki [...] i w żadnej z nich nie stwierdzono urządzeń, które posiadałyby modem dostępu do Internetu czy gniazdo RJ45.

W podsumowaniu organ przyjął, że tunery importowane przez spółkę nie posiadały modemu dostępu do Internetu wraz funkcją interaktywnej wymiany informacji. Spółka nie przedstawiła żadnych wiarygodnych dowodów na potwierdzenie swojego twierdzenia, że tunery posiadają gniazdo RJ45. Przedstawiona bowiem przez importera instrukcja - z powodów wymienionych powyżej - sprawia wrażanie niewiarygodnej. Importer, mimo iż twierdzi, że posiadał różne rodzaje tunerów nie prowadził ich ewidencji; w dokumentacji towar zawsze był opisywany tak samo. Ponadto żaden z kontrahentów firmy "A" Sp. z o.o. nie potwierdził, że oferowany przez nich produkt posiadał modem dostępu do Internetu i złącze Ethernet (tzw. RJ45). Co prawda firma "F" S.A. wyjaśniła, że w otrzymanych od firmy "A" Sp. z o.o. kartach produktu nie stwierdzono modemu dostępu do Internetu oraz złącza Ethernet (RJ45) - na co zwróciła uwagę strona w swoich wyjaśnieniach - to jednak trudno dać wiarę stwierdzeniu strony, że karta charakterystyki może nie zawierać informacji o posiadanych przez urządzenie funkcjach. Zasadą bowiem jest, że karta charakterystyki powinna odzwierciedlać wszystkie dane o towarze i dokładnie przedstawiać wszelkie parametry urządzenia.

W konsekwencji uwzględniając brzmienie pozycji taryfy celnej oraz uwag do sekcji i działów, organ uznał, że przedmiotowy towar winien być klasyfikowany do kodu Taric 8528 71 19 00 obejmującego:

- Aparatura odbiorcza dla telewizji, nawet zawierająca odbiorniki radiowe lub aparaturę do zapisu lub odtwarzania dźwięku lub obrazu

- - 8528 71 - - Nieprzeznaczona do włączenia wyświetlacza lub ekranu wideo

- - -Tunery wideo

- - - - - 8528 71 19 - - - - Pozostałe (inne niż "Podzespoły elektroniczne do wbudowania w maszynach do automatycznego przetwarzania danych" oraz inne niż "aparatura z urządzeniami opartymi na mikroprocesorach, zawierająca modem dostępu do Internetu i posiadająca funkcję interaktywnej wymiany informacji, nadająca się do odbioru sygnałów telewizyjnych (tak zwane "set-top boksy z funkcją komunikacyjną", w tym zawierające urządzenie wykonujące funkcję zapisu lub odtwarzania, pod warunkiem, że zachowują zasadniczy charakter set-top boksu z funkcją komunikacyjną)").

Stawka celna dla krajów trzecich przyporządkowana do tego kodu to 14%.

Mając powyższe na uwadze organ stwierdził, że zasadne okazało się pobranie odsetek na podstawie art. 65 ust. 5 ustawy - Prawo celne, gdyż zastosowanie niewłaściwego kodu taryfy celnej spowodowało zaniżenie należności celnych, a dłużnik w żaden sposób nie udowodnił, że powyższa nieprawidłowość spowodowana została okolicznościami niewynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania. Organ wskazał także, że w myśl przepisu art. 201 ust 3 w związku z art. 5 ust. 2 WKC dłużnikiem w sprawie jest jednocześnie spółka oraz przedstawiciel pośredni składający zgłoszenie.

Spółka złożyła odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji zarzucając naruszenie przepisów o postępowaniu, w szczególności art. 122, art. 187 § 1 i § 3 ustawy - Ordynacja podatkowa oraz wnosząc o przeprowadzenie dodatkowego postępowania dowodowego.

Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia 13 października 2015 r. (nr [...]), działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy - Ordynacja podatkowa w związku z art. 73 ust. 1 ustawy - Prawo celne, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy stwierdził, że spółka nie dysponuje tunerami [...], natomiast analiza faktur sprzedaży wykazała, że zdecydowana większość importowanych tunerów w okresie od sierpnia 2012 r. do kwietnia 2014 r. została sprzedana do sieci "F" S.A., pozostałe egzemplarze trafiły do "D" Sp. z o.o. oraz "E" Sp. z o.o. W ocenie organów oświadczenia odbiorców tunerów bezsprzecznie potwierdzają, że nie posiadały one modemów dostępu do Internetu.

Z faktur sprzedaży spółce "F" S.A., ujawnionych w wyniku kontroli przeprowadzonej w siedzibie Importera wynika, że nabyła ona od "A" około 22 250 szt. tunerów [...] oraz około 33 770 szt. [...]. W badanym przez kontrolujących okresie, strona sprowadziła 22 300 szt. tunerów [...] oraz 37 200 szt. [...]. Z tego 3 001 szt. tunerów [...] bez gniazda RJ45 zwrócono chińskiemu dostawcy. W kartach produktu towaru, który dostarczono firmie "F" S.A., jak również u pozostałych odbiorców nie stwierdzono modemów internetowych. Wobec powyższego przyporządkowywanie poszczególnych faktur sprzedaży do konkretnych zgłoszeń importowych jest niecelowe. Zwłaszcza, że nie wykazano aby dokonywano sprzedaży tych tunerów innym podmiotom, a Importer nie posiada w magazynach żadnego egzemplarza.

W ocenie organu oświadczenia odbiorców tunerów od firmy "A" bezsprzecznie potwierdzają, że importowane tunery nie posiadały modemów dostępu do Internetu.

Ponadto, na stronie internetowej importera zamieszczono informacje o tunerach [...] i [...]. Z opisu produktów, specyfikacji oraz instrukcji wynika, że tunery nie posiadają funkcjonalności dostępu do Internetu. Również zamieszczone zdjęcia tylnych paneli nie zawierają złączy RJ45, co potwierdza brak modemów dostępu do Internetu.

W dniu 17 sierpnia 2015 r. przesłuchano D. S. - wiceprezesa spółki (w charakterze strony) oraz Ł. C. - menadżera spółki (w charakterze świadka). Zeznania tych osób okazały się niespójne. Z jednej strony przesłuchiwani zeznali, że żadne egzemplarze nie były rozpakowywane w magazynie, a równocześnie niektóre z nich były rozkręcane i sprawdzane. Również nielogiczne jest wskazane przez spółkę postępowanie, z którego miałoby wynikać, że mimo faktycznego braku sprawdzenia czy dostarczane do klienta tunery posiadają modem dostępu do Internetu, przekazywano do odbiorcy informacje o wersji bez RJ-45. Ponieważ nie rozpakowywano tunerów w magazynie spółki to należy przyjąć, że producent również w instrukcjach obsługi musiałby zamieszczać informacje o braku złącza RJ45, pomimo, iż faktycznie powinno ono występować w tunerach. Dlatego niewiarygodne są przedstawiane przez spółkę instrukcje i zeznania, które zawierają informacje o istnieniu złącza dostępu do Internetu.

Z treści przedstawionych przez spółkę wyjaśnień wynika, że chiński dostawca wprowadził ją w błąd dostarczając tunery niezgodne z zamówieniem. Z treści wyjaśnień eksportera wynika, że w dwóch dostawach, z sierpnia 2012 r. oraz ze stycznia 2013 r., były tunery bez złączy RJ45. Należy jednak zwrócić uwagę na przedstawioną przez spółkę, korespondencję, w której pani S. informuje menadżera firmy "A", że zgodziła się odebrać 3.001 szt. tunerów z dostawy [...] tylko dlatego, że nie powiadomiła go wcześniej o załadunku tunerów bez RJ45, co sugeruje, że w pozostałych dostawach informowano spółkę o tunerach bez modemów, a mimo to zgłaszane były do pozycji tzw. set-top boksów. Należy zauważyć, że powyższa dostawa 15.000 szt. [...] była przedmiotem kontroli niemieckich władz celnych (zgłoszenie [...] z 17.02.2013 r.), która zakończyła się zmianą zadeklarowanego kodu TARIC odpowiedniego dla set-top boksów na kod 8521 90 00 90, czyli zaklasyfikowano je do pozycji właściwej dla tunerów do odbioru sygnału TV z możliwością nagrywania.

Również kontrola przesyłki zgłoszonej w L. ([...] z 27.08.2012 r.) ujawniła nieprawidłowy kod zadeklarowany przez zgłaszającego. Oględziny towaru wykazały, że zarówno tunery [...] (5.300 szt.) jak i [...] (5.700 szt.) nie posiadają możliwości podłączenia do sieci Internet, z uwagi na brak gniazda RJ-45. Z treści protokołu kontroli wynika, że dokonano zgłoszenia jednorodnego towaru, w trakcie rewizji sprawdzono 20 szt. modelu [...] i 10 szt. [...] i nie zidentyfikowano sampli.

Tym samym treść korespondencji z chińskim sprzedawcą, z której ma wynikać, że tylko sample były bez gniazda RJ45, których ilości nie wskazano ani w korespondencji, ani w fakturze sprzedaży, jest niewiarygodna.

Nadesłane za pismem z dnia 10.08.2015 r. oświadczenia pani W. (która wg oświadczenia podpisuje się angielskim imieniem "S.") - kierownika działu sprzedaży firmy "C" - potwierdzają jedynie wcześniejsze informacje zawarte w korespondencji e-mail pomiędzy panią S. a panem C., które są niespójne i niewiarygodne.

Organ odwoławczy wyraził pogląd, że Naczelnik Urzędu Celnego zebrał i dokonał prawidłowej oceny całego materiału dowodowego sprawy, co znalazło swoje odzwierciedlenie w obszernym uzasadnieniu decyzji. Tym samym nie uchybiono przepisom określonym w art. 122, art. 187 § 1 i § 3 ustawy - Ordynacja podatkowa. Również prawidłowo zaksięgowano retrospektywnie kwotę długu celnego, na podstawie art. 220 WKC. Ponadto organ odwoławczy zwrócił uwagę, że z korespondencji e-mail pomiędzy eksporterem a spółką wynika, że już w sierpniu 2012 r. spółka miała informacje, że tunery są bez gniazd RJ45. Mimo to spółka nie przeprowadziła oględzin, czy też sprawdzenia tunerów przed dokonaniem ww. zgłoszenia celnego, ani przed ich dostarczeniem do sklepów w Polsce. W związku z tym zasadnie orzeczono również o poborze odsetek (art. 65 ust. 5 ustawy Prawa celnego).

"A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością zaskarżyła opisaną wyżej decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku domagając się:

- uchylenia decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 26 marca 2015 r.;

- umorzenie postępowania, albo wydania organowi w oparciu o art. 153 ustawy –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wiążących wytycznych do umorzenia postępowania w sprawie, ewentualnie uzupełnienia postępowania dowodowego i ponownej oceny jego wyników;

- przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego z załączonych dokumentów na wskazane okoliczności;

- rozpoznania przedmiotowej skargi w tym samym dniu, co zbliżonej skargi na decyzję nr [...] w podobnej sprawie;

- zasądzenia od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania w tym zwrotu kosztów wpisu od skargi, kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenia przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, tj. :

1) art. 122 w zw. z art. 120 ustawy - Ordynacja podatkowa poprzez niewyjaśnienie w pełni stanu faktycznego, w szczególności wybiórcze przeanalizowanie wszystkich dokumentów dołączonych do akt sprawy;

2) art. 187 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa poprzez brak przeprowadzenia wyczerpującego postępowania dowodowego oraz przekroczenie przez organ granic swobodnej oceny dowodów, która przybrała cechy oceny dowolnej i w sposób oczywisty sprzecznej ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, a w szczególności:

a) wybiórczą i błędną analizę pism odbiorców tunerów skarżącej (zwłaszcza "F" S.A.) i bezpodstawne przyjęcie że ww. pisma dotyczą tunerów objętych przedmiotowym zgłoszeniem celnym uzupełniającym, gdy tymczasem dotyczą wyłącznie kart produktu i to tunerów których nie sposób przyporządkować do danego zgłoszenia celnego,

b) wyciągnięcie błędnych wniosków z informacji znajdujących się na stronie internetowej na skutek braku zestawienia tych informacji z wyjaśnieniami skarżącej,

c) bezpodstawne zarzucenie skarżącej manipulacji instrukcjami tunerów i generowanie w ten sposób materiału dowodowego rzekomo obciążającego skarżącą w oparciu o materiały w istocie indyferentne dla sprawy,

d) wybiórczą analizę zeznań świadka i zeznań strony skutkującą uznaniem ich za niespójne, zwłaszcza w kontekście składanych w sprawie wyjaśnień,

e) wybiórczą ocenę mailowej i pisemnej korespondencji z "C" oraz brak uwzględnienia korespondencji wewnętrznej skarżącej,

f) bezpodstawne uznanie pisma "C" z lipca 2015 r. za niemiarodajny materiał dowodowy z uwagi na kwestie formalne stanowiące w istocie pretekst dla braku wykorzystania dowodu,

g) aprioryczną ocenę wszystkich dowodów zainicjowanych przez skarżącą jako niemiarodajnych lub świadczących przeciwko niej,

h) dokonywanie oceny dowodów samodzielnie w oderwaniu od pozostałych i całokształtu stanu faktycznego;

3) art. 180 § 1 w zw. z art. 187 § 1 i art. 188 ustawy - Ordynacja podatkowa poprzez bezpodstawne pominięcie lub oddalenie wniosków dowodowych skarżącej wskazanych w odwołaniu oraz w piśmie z dnia 20 czerwca 2015 r.;

4) art. 122 w zw. z art. 121 § 1 i art. 187 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa poprzez aprioryczne błędne przyjęcie, iż istnienie gniazda HDMI w tunerze nie może świadczyć o istnieniu zdolności do nawiązywania połączenia internetowego co warunkuje klasyfikację tunera do poz. CN 8528 71 15 oraz brak rozważenia tej okoliczności.

Zarzuciła również naruszenie prawa materialnego, tj. art. 65 ust. 5 ustawy - Prawo celne poprzez błędną wykładnię skutkującą przyjęciem, iż w przypadku błędnej taryfikacji towaru, przepis ten automatycznie znajduje zastosowanie, w zw. z naruszeniem art. 120-122 i art. 187 ustawy - Ordynacja podatkowa poprzez brak dokonania odrębnych ustaleń na okoliczność tego, że podanie nieprawidłowych lub niekompletnych danych było spowodowane okolicznościami niewynikającymi z zaniedbania lub świadomego działania skarżącej.

W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że organy kwestionują istnienie gniazda RJ45 w tunerach co doprowadziło bezpośrednio do bezpodstawnego zakwestionowania taryfikacji celnej 2.500 sztuk tunerów [...] objętych ww. zgłoszeniem celnym. Ma to o tyle istotne znacznie, że na polskim rynku detalicznym była w obrocie część tunerów bez gniazda RJ45 z innych zgłoszeń celnych (dokładnie: 12.799 sztuk tunerów [...] bez gniazda, nieobjętych tym zgłoszeniem celnym). Zarówno organy jak i skarżąca częściowo odwołują się do innych spraw w kontekście zebranego materiału dowodowego (zwłaszcza pism sprzedawców detalicznych tunerów). W ramach prowadzonego postępowania organ odwoławczy dążył do wykazania, że wszystkie importowane tunery nie posiadały gniazd RJ45, co z kolei wpłynęło negatywnie na jakość postępowania dowodowego i stosowanie przez organ lekkomyślnej oceny dowodów, przypuszczeń, domniemań, założeń i uproszczeń uchybiających normom ustawy - Ordynacji podatkowej.

Skarżąca kilkukrotnie podnosiła, że "F" S.A. w odpowiedzi na zapytanie organu wskazała jedynie, iż w otrzymanych od spółki kartach produktu nie stwierdzono modemu dostępu do Internetu oraz złącza Ethernet (RJ45). Odpowiedź dotyczy zatem nie tunerów, a wyłącznie kart produktu. Tymczasem przyczyny braku wskazania gniazda RJ45 w kartach produktu skarżąca omawiała już kilkukrotnie w toku postępowania – strona nie chcąc ryzykować sytuacji, w której konsument zakupiłby w sieci handlowej gorszy produkt niż to wynika z instrukcji/karty – musiał wysłać do sieci handlowych karty produktów z gorszą specyfikacją (bez gniazda RJ4S).

W żaden sposób nie zostało udowodnione, że odpowiedź któregokolwiek z kontrahentów spółki dotyczy dekoderów pochodzących ze zgłoszenia celnego objętego postępowaniem. Jest matematycznie kilkukrotnie większe prawdopodobieństwo, że odpowiedzi dotyczyły dekoderów wprowadzonych do Polski bez RJ45 (14.399 sztuk) w ramach innego zgłoszenia celnego, niż dekoderów z gniazdem RJ45, objętych przedmiotowym zgłoszeniem celnym (2.500 sztuk).

Bezpodstawnie organ odwoławczy powoływał się na archiwalne informacje ze strony internetowej skarżącej [...]. Tymczasem skarżącą wyjaśniła, że przyczyną pozostawienia takich informacji na stronie była obawa o umowę z "F" S.A. - będącą dla skarżącej kluczowym odbiorem tunerów w Polsce, warunkującym możliwość ich zakupu i sprzedaży.

Skarżąca wyjaśniła, że wymieniony wyżej kontrahent i inne sieci handlowe nie widziały, iż otrzymały od skarżącej w dwóch partiach (jednej clonej wcześniej w H. — 11.999 szt., drugiej - clonej w L. - 2.400 szt.) tunery bez gniazda RJ-45 w łącznej ilości 13.399 szt. Skarżąca miała uzgodnioną sprzedaż danego modelu tuneru w konkretnej cenie bez względu na wyposażenie. Stąd, dla bezpieczeństwa na karcie produktu przeznaczonego dla kupców sieci handlowych nie umieszczono informacji o dostępie do Internetu pomimo świadomości, że - co do zasady - towar posiada gniazdo RJ45. W "F" nie ma osób które weryfikują towar stojący na półce, jeżeli ten nie jest gorszy od opisu na karcie produktu. Żaden egzemplarz nie był gorszy, ponieważ towar posiadał gniazdo RJ45 z wyjątkiem części tunerów (13.399 szt. z innych spraw). W tej sytuacji nikt nie reklamował tunerów bowiem nie było ku temu podstaw. Ewentualne informowanie odbiorców i sieci handlowe o wprowadzeniu różnych produktów mogłoby skończyć się dla skarżącej zerwaniem współpracy i nawet znacznymi karami umownymi.

Karta produktu jest dokumentem który nie znajduje się w pudełku produktu a jedynie otrzymuje go sprzedawca, który na żądanie udostępnia kartę konsumentowi. Nie chcąc ryzykować zakupu przez konsumenta gorszego tunera niż na karcie produktu skarżąca musiała przygotować karty produktu bez gniazda RJ45, bez opisu informacji dot. Internetu, aby nie ryzykować wprowadzenia części konsumentów w błąd.

W dalszej kolejności odniosła się do treści instrukcji tunerów zarzucając organom, że całkowicie pominęły jej wyjaśnienia.

Podobnie ocena zeznań osób przesłuchanych w sprawie przez organ odwoławczy jest błędna i dowolna. Obie przesłuchane osoby jednoznacznie zeznały bowiem, że tunery objęte zgłoszeniem celnym posiadały gniazda RJ45, a nadto opisały okoliczności związane z sytuacją częściowego wprowadzenia tunerów bez gniazda RJ45 w ramach innych zgłoszeń celnych. Można powiedzieć, że organ przeprowadził ocenę dowodu oderwaną od zasad logiki i pozostałego materiału dowodowego, a zatem nie w sposób wyczerpujący.

Skarżąca zaznaczyła, że w związku z wątpliwościami, co do korespondencji spółki z chińskim eksporterem wystąpiła w odwołaniu, aby organ zwrócił się z zapytaniem do eksportera uzyskując w ten sposób miarodajny materiał dowodowy. Pomimo dwukrotnego złożenia tego wniosku dowodowego, organ nie tylko nie przeprowadził dowodu, a na dodatek oświadczenia które skarżąca była zmuszona pozyskać samodzielnie zakwestionował z przyczyn formalnych.

W opinii skarżącej organ przeprowadził postępowanie dowodowe w sprawie w sposób nieobiektywny i niewyczerpujący, kwestionując cały powołany przez skarżącą materiał dowodowy przemawiający za jej stanowiskiem, tj. karty produktu (dołączone do wniosku dowodowego z dnia 10.08.2015 r.), wyjaśnienia (pisma z dni: 12.12.2014 r., 18.03.2015 r., 20.04.2015 r., 12.06.2015 r., 28.09.2015 r.), pisma "C" (z kwietnia 2015 r., z lipca 2015 r.), korespondencję mailową "C" (dołączone do pisma z dn. 12.12.2014 r. i pisma z dn. 20.04.2015 r.), zamówienie na dekodery do "C" (dołączone do pisma z dn. 12.12.2014 r.), zeznania świadków i skarżącej (protokoły z 17.08.2015 r.). Tymczasem każdy z tych dowodów wskazuje wprost na to, że tunery objęte ww. zgłoszeniem celnym posiadały gniazdo RJ45.

Nadto, skarżąca wskazała, że istnienie gniazda RJ45 (Ethernet) nie jest jedyną możliwością techniczną dla wyposażenia takiego urządzenia w modem dostępu do Internetu i funkcję interaktywnej wymiany informacji. Taką możliwość daje również gniazdo HDMI w standardach 1.4. i wyższych, bowiem posiada ono samo w sobie kanał Ethernet czyli pełni niezależnie funkcję portu RJ45. Wszystkie dekodery posiadały złącze HDMI. Organ nie ustalił jednak jakiego rodzaju gniazdo HDMI występuje w dekoderach - czy w wersji 1.4. albo wyższej, czy też niższej niż 1.4., co ma kluczowe znaczenie przy klasyfikacji dekoderów w ramach Taryfy Celnej. Ponadto gniazdo HDMI 1.4 pojawiło się na rynku na przełomie 2009/2010 roku i od tego okresu znajduje powszechne zastosowanie w elektronice, a sporne dekodery zostały wyprodukowane w 2012 r., zatem w okresie rynkowej dostępności i powszechności gniazda HDMI w wersji 1.4. Rodzi to domniemanie, że tunery posiadały gniazdo w module 1.4. co oznaczałoby prawidłowa ich klasyfikację do pozycji CN 8528 71 15.

Ponadto, stosownie do art. 65 ust. 5 ustawy - Prawo celne organy winny dokonać odrębnych ustaleń na okoliczność tego, czy skarżąca deklarując tunery do pozycji CN 8528 7115 dokonała zaniedbania i działała świadomie w złej wierze, czy też działała w dobrej wierze, w zaufaniu do wiedzy o produkcie, którą dysponowała w chwili dokonania zgłoszenia.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Dodał, że w instrukcjach obsługi i arkuszach ofertowych, karach produktów znajduje się złącze HDMI, niemniej jednak z materiału dowodowego wynika, iż dekodery nie posiadały modemu dostępu do Internetu. Fakt istnienia złącza HDMI nie wpływa na klasyfikację tunerów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia 13 października 2015 r. (nr [...]) utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 26 marca 2015 r. (nr [...]), którą organ orzekł o: klasyfikacji taryfowej towaru w postaci "tunerów DVB-T model [...]" do kodu Taric 8528 71 19 00, określeniu stawki erga omnes w wysokości 14 % oraz niezaksięgowanej kwoty należności celnych podlegającej retrospektywnemu zaksięgowaniu, a także o poborze odsetek, wynikających z art. 65 ust. 5 ustawy - Prawo celne.

W ocenie organów zgromadzony w sprawie materiał dowodowy świadczy o tym, że importowane przez skarżącą tunery – z uwagi na brak wyposażenia w modem dostępu do Internetu – podlegają klasyfikacji do podpozycji CN 8528 71 19 czyli pozostałe - inne niż "Podzespoły elektroniczne do wbudowania w maszynach do automatycznego przetwarzania danych" oraz inne niż "Aparatura z urządzeniami opartymi na mikroprocesorach, zawierająca modem dostępu do Internetu i posiadająca funkcję interaktywnej wymiany informacji, nadająca się do odbioru sygnałów telewizyjnych (tak zwane "set-top boksy z funkcją komunikacyjną", w tym zawierające urządzenie wykonujące funkcję zapisu lub odtwarzania, pod warunkiem, że zachowują zasadniczy charakter set-top boksu z funkcją komunikacyjną)".

Organy powołały się przy tym na dodatkową uwagę nr 3 do działu 85, w której wskazano, że "Wyłącznie w podpozycjach 8528 71 15 i 8528 71 91 termin >modem< obejmuje urządzenia lub sprzęt, które modulują i demodulują sygnały przychodzące i wychodzące, takie jak modemy V.90 lub modemy kablowe, oraz pozostałe urządzenia, które wykorzystują podobne technologie umożliwiające dostęp do internetu, takie jak WLAN, ISDN i Ethernet. Zakres dostępu do Internetu może być ograniczony przez dostawcę usług. Aparatura objęta tymi podpozycjami musi umożliwiać dwukierunkową komunikację lub dwukierunkowy przepływ informacji w celu zapewnienia interaktywnej wymiany informacji".

Należy przy tym wskazać, że dokonując zgłoszenia celnego przedmiotowego towaru nie dokonano jego rewizji i nie pobrano próbek towaru.

Z kolei w opinii skarżącej przedmiotowe tunery - opisane na fakturze jako "set top box" marka [...][...] - posiadały złącza LAN RJ45, co dawało podstawę do zaklasyfikowania ich w zgłoszeniu celnym do podpozycji CN 8528 71 15, jako "Aparatura z urządzeniami opartymi na mikroprocesorach, zawierająca modem dostępu do Internetu i posiadająca funkcję interaktywnej wymiany informacji, nadająca się do odbioru sygnałów telewizyjnych (tak zwane "set-top boksy z funkcją komunikacyjną", w tym zawierające urządzenie wykonujące funkcję zapisu lub odtwarzania, pod warunkiem, że zachowują zasadniczy charakter set-top boksu z funkcją komunikacyjną)".

Kwestię sporną w niniejszej sprawie stanowiła ocena stanu faktycznego, a ściślej mówiąc okoliczność, czy przedmiotowe tunery posiadały modem dostępu do Internetu i funkcję interaktywnej wymiany informacji.

Przepis art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 727 ze zm.) stanowi, że do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 12 oraz działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów prawa celnego. Dział IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), zwanej dalej "o.p.", dotyczy postępowania podatkowego.

Jedną z naczelnych zasad postępowania podatkowego (a tym samym postępowania w sprawach celnych) jest - uregulowana w art. 122 o.p. – zasada prawdy obiektywnej. Zasada ta została rozwinięta w rozdziale 11 działu IV, zawierającym przepisy o postępowaniu dowodowym. Jej treść oznacza, że obowiązkiem organu podatkowego (a w tym wypadku organu celnego) jest ustalenie stanu faktycznego zgodnie ze stanem rzeczywistym, a jeśli okaże się to niemożliwe, dokonanie ustaleń zbliżonych do stanu rzeczywistego. Dążąc do wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, organy celne powinny w pierwszej kolejności ustalić, jakie fakty są istotne z punktu widzenia przepisów prawa materialnego mogących mieć w sprawie zastosowanie; w dalszej natomiast kolejności rzeczą organów jest rozważenie, jakie dowody będą pomocne w ustaleniu wspomnianych faktów, a następnie przeprowadzenie z urzędu tych dowodów oraz innych dowodów wnioskowanych przez stronę. A zatem to organ celny jest niejako "gospodarzem" prowadzonego postępowania i to na nim – stosownie do art. 187 § 1 o.p. – ciąży obowiązek zebrania, a następnie w sposób wyczerpujący rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Niezebranie (niedążenie do zebrania) kompletnego materiału dowodowego narusza powołane przepisy w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tym bardziej, gdy nienależyte wyjaśnienie stanu faktycznego stanowi podstawę ustaleń negatywnych dla strony. Podkreślić także należy, że powszechnie przyjmuje się, iż powyższe obowiązki nałożone zostały nie tylko na organ rozstrzygający sprawę w pierwszej instancji, ale również na organ odwoławczy (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 kwietnia 2000 r., sygn. akt I SA/Lu 28/99, LEX nr 40691; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 marca 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 915/14, publ. Centralna Baza Orzecznictwa Sądów Administracyjnych).

W ocenie Sądu powyższe wymogi prawne nie zostały w niniejszej sprawie w pełni zrealizowane.

Dokonując ustalenia faktów istotnych dla rozpoznawanej sprawy, a w konsekwencji formułując podstawę faktyczną rozstrzygnięcia organy obu instancji, oparły swoje wnioski na informacjach (wyjaśnieniach) skarżącej oraz na materiale dowodowym zgromadzonym i przekazanym tut. organom celnym przez Naczelnika Urzędu Celnego, który prowadził postępowanie w sprawie kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących m.in. zgłoszenia celnego o nr [...]. Z przekazanych przez ten organ materiałów wynikało, że importer nie posiada na stanie magazynu żadnego egzemplarza tunera [...]; ponadto przedłożono instrukcję obsługi tunera [...] a także korespondencje mailową w sprawie zlecenia wykonania przedmiotowego tunera.

W ramach kontroli Naczelnik Urzędu Celnego wezwał także krajowych kontrahentów skarżącej pismami: z dnia 22 grudnia 2014 r. kierowanymi do "D" Sp. z o.o. w W. i "E" Sp. z o.o. w D. oraz z dnia 26 stycznia 2015 r. do "F" SA w O., "F" SA w T., "F" SA we W. oraz "F" SA w K. – do udzielenia informacji, czy kupowane od skarżącej tunery [...] "posiadały modem dostępu do Internetu oraz złącze Ethernet (tzw. RJ45)".

W odpowiedzi na wezwanie spółki "D" Sp. z o.o. oraz "E" Sp. z o.o. jednoznacznie wyjaśniły, że oferowane tunery DVB-T model [...][...] nie posiadają modemu dostępu do Internetu ani złącza Ethernet (RJ45), załączając ponadto posiadane foldery i instrukcję obsługi towaru potwierdzające udzielone wyjaśnienia.

Natomiast spółka "F" SA (największy - bo prawie 100 % - odbiorca towaru od skarżącej) wskazała w piśmie z dnia 4 lutego 2015 r., że w otrzymanych od firmy "A" Sp. z o.o. kartach produktu nie stwierdziła modemu dostępu do Internetu oraz złącza Ethernet (RJ45).

Należy w tym miejscu zauważyć, że wyjaśnienia "F" SA we W. nie stanowiły odpowiedzi na zadane w wezwaniu przez Naczelnika Urzędu Celnego pytanie, albowiem udzielona odpowiedź odnosiła się do kart produktu. Na tę kwestię – zarówno w złożonej skardze, jak też w postępowaniu przed organami celnymi – zwracała uwagę skarżąca, jednakże organy w toku postępowania nie podjęły żadnej próby wyjaśnienia tej okoliczności i doprowadzenia do uzyskania odpowiedzi "F" SA we W. zgodnie z treścią wezwania z dnia 26 stycznia 2015 r.

Ponadto należy zauważyć, że Naczelnik Urzędu Celnego skierował wezwania do udzielenia odpowiedzi dotyczących kupowanych od skarżącej towarów do "F" SA w O., "F" SA w T., "F" SA we W. oraz "F" SA w K., a w aktach sprawy znajduje się jedynie odpowiedź pochodząca od "F" SA we W.

W ocenie Sądu podjęcie kroków w celu uzyskania zawartej w pytaniu informacji wydaje się konieczne dla wypełnienia warunku pełnego zebrania i wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego zmierzającego do dokonania (dowodzenia) ustaleń co do wyposażenia importowanych tunerów [...][...] w modem dostępu do Internetu oraz złącze Ethernet (RJ45). Tym bardziej, że organy celne przyjęły, iż uzyskane "oświadczenia odbiorców tunerów od firmy "A" bezsprzecznie potwierdzają, że importowane tunery nie posiadały modemów dostępu do Internetu".

Nie przesądzając zatem treści otrzymanej od "F" SA odpowiedzi czy zakupione tunery posiadały bądź nie przedmiotową funkcjonalność, uzyskanie jednoznacznej odpowiedzi w tym zakresie - (tak, jak w przypadku pozostałych kontrahentów zgodnie z zadanym pytaniem) – powinno prowadzić do wyjaśnienia okoliczności istotnej dla rozstrzygnięcia sprawy, tj. wyposażenia tunera we wskazane złącze i modem. Co więcej, treść skierowanych do "F" SA w O., "F" SA w T., "F" SA we W. oraz "F" SA w K. wezwań zawierała także zobowiązanie do udzielenia odpowiedzi w odniesieniu do wyszczególnionych kolejno numerów faktur, co też winno zostać uwzględnione w uzyskanej odpowiedzi. Nie "wyegzekwowanie" zatem takiego oświadczenia (wyjaśnienia) przez organy prowadzące niniejsze postępowanie, skutkujące w istocie brakiem takiej odpowiedzi, czyni - w ocenie Sądu - przedwczesną konstatację organów że "importowane tunery nie posiadały modemów dostępu do Internetu".

Uzupełnienie materiału dowodowego powinno pozwolić organom celnym na uzyskanie nie budzących wątpliwości ustaleń, co do spornego wyposażenia importowanych towarów, a następnie na wszechstronną i pełną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego.

Stosownie do art. 229 o.p. organ odwoławczy może przeprowadzić, na żądanie strony lub z urzędu, dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję. Zgodnie zaś z dyspozycją art. 191 o.p., organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Przepis ten wyraża zasadę swobodnej (ale nie dowolnej) oceny dowodów. Zgodnie z tą zasadą, organ podatkowy prowadzący postępowanie w sprawie dokonuje oceny wiarygodności zgromadzonych dowodów w sposób swobodny, na podstawie własnego przekonania opartego na zebranym materiale dowodowym. Ocena ta powinna być przy tym zgodna z wymaganiami wiedzy, doświadczenia i logiki, a jej dokonanie poprzedzone być winno prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem dowodowym. Zasada swobodnej oceny dowodów tylko wtedy będzie mogła mieć sens, jeżeli organ podatkowy zgromadzi w sposób zgodny z przepisami prawa formalnego wszystkie dowody niezbędne do ustalenia prawdy obiektywnej (por. B. Dauter [w:] S. Babiarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Ordynacja podatkowa. Komentarz, Warszawa 2006, s. 597-598).

W tej sytuacji przedwczesna jest ocena pozostałych zarzutów skargi.

Mając powyższe okoliczności na uwadze, Sąd uwzględnił skargę na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. i orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia 13 października 2015 r. (nr [...]).

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 oraz art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 490).

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy Dyrektor Izby Celnej winien uwzględnić dokonaną powyżej ocenę prawną.