Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 779/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2016-01-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2015 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia - w zakresie wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie regulaminu Stowarzyszenia p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

W dniu 24 września 2015 r. (data nadania) Stowarzyszenie [...] złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję ostateczną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]z dnia [...] 2015 r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie farmy wiatrowej [...].

Skarga powyższa została podpisana przez Prezesa Stowarzyszenia G. C., jednak nie załączono do niej dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. regulaminu Stowarzyszenia, co skutkowało wezwaniem strony skarżącej do usunięcia tego braku formalnego skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwanie zostało prawidłowo doręczone stronie skarżącej w dniu 16 listopada 2015 r. (potwierdzenie odbioru – k. 21 akt sądowych). Strona skarżąca w zakreślonym terminie nie wykonała jednak nałożonego na nią obowiązku.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 16 grudnia 2015 r. odrzucił skargę Stowarzyszenia.

W dniu 7 stycznia 2016 r. (data nadania) Prezes Stowarzyszenia G. C. złożył wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia wskazanego wyżej braku formalnego skargi. Do wniosku załączył żądany regulamin Stowarzyszenia. Uzasadniając przedmiotowy wniosek wskazał, że myślał, iż "regulamin taki jest dostępny w starostwie i każdy może sobie sprawdzić", zaś skarżący "nie przeczytał do końca, że musi go przesłać". Wnioskodawca wyjaśnił, że gdy tylko odebrał odpis postanowienia z dnia 16 grudnia 2015 r. (wnioskodawca omyłko wskazał w tym miejscu na datę 21 grudnia 2015 r.) zrozumiał "o co chodzi" i niezwłocznie uzupełnił wymogi formalne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie zaś do art. 87 § 2 p.p.s.a. na stronie spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu.

Z powyższych przepisów wynika, że warunkiem przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę braku jej winy w jego uchybieniu. Uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu wiąże się z tym, że strona powinna uwiarygodnić swoją staranność oraz fakt, iż przeszkoda uniemożliwiająca jej dokonanie czynności w terminie była od niej niezależna. W literaturze jak i w orzecznictwie przyjmuje się, że przesłanka braku winy w uchybieniu terminu powinna być oceniana na tle wszystkich okoliczności danej sprawy, z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy i przy rozważeniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (por. postanowienie NSA z dnia 24 marca 2004 r., sygn. akt FZ 13/04, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Usprawiedliwione przyczyny uchybienia terminu do dokonania czynności są bowiem ograniczone do okoliczności, które nie tyle utrudniają, ale faktycznie uniemożliwiają dokonanie czynności, nawet przy zachowaniu największej możliwej staranności (por. T. Woś [red.]: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis 2005, s. 333).

W świetle powyższych uwag należy stwierdzić, że Prezes Stowarzyszenia [...] nie wykazał przesłanek, które uprawdopodabniałyby brak jego winy w uchybieniu terminowi do uzupełnienia braku formalnego jej skargi, który to termin upłynął bezskutecznie w dniu 23 listopada 2015 r. Do takowych przesłanek nie można bowiem zaliczyć podanej przez Prezesa Stowarzyszenia okoliczności błędnego zrozumienia wezwania Sądu. Należy bowiem zauważyć, że przedmiotowe wezwanie z dnia 28 października 2015 r. w sposób całkowicie czytelny i jednoznaczny wskazywało, że czynność, którą strona skarżąca winna dokonać w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, polegać ma na złożeniu regulaminu Stowarzyszenia. W ocenie Sądu pismo to powinno być dla strony w pełni zrozumiałe, również bez pomocy profesjonalnego pełnomocnika. Jego błędne odczytanie przez Prezesa Stowarzyszenia świadczy zaś o niezachowaniu przez niego należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Ubocznie należy zauważyć, że zupełnie nielogiczne jest tłumaczenie wnioskodawcy, iż po otrzymaniu ww. wezwania był przekonany, że Sąd samodzielnie pozyska odpis żądanego regulaminu ze Starostwa. Gdyby bowiem Sąd miał we własnym zakresie uzupełnić wskazany brak formalny skargi (co nie leży jednak w jego kompetencji), kierowanie do przedstawiciela strony skarżącej powyższego wezwania byłoby przecież całkowicie bezcelowe.

W związku z powyższym należy uznać, że Prezes Stowarzyszenia [...] nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, a tym samym jego wniosek o przywrócenie tego terminu okazał się bezzasadny.

Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.