Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 450/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2025-01-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220, art. 230
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Michał Kowalski po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A Sp. j. w likwidacji w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 28 października 2024 r. sygn. akt I SA/Gl 55/23 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A sp. j. w likwidacji w R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 26 października 2023 r., nr SKO.FE/41.4/98/2022/15021 w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 października 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 55/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę A Sp. j. w likwidacji w R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z 26 października 2023 r. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu orzeczenia jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. - Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.).

Pismem z dnia 9 grudnia 2022 r. skarżąca wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z 26 października 2023 r. W skardze zawarty został wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika.

Wniosek ten został rozpoznany przez referendarza sądowego, który w dniu 13 lipca 2023 r. wydał postanowienie o sygn. akt I SPP/Gl 6/23 na mocy którego odmówił przyznania prawa pomocy. Postanowienie to zostało w dniu 5 września 2023 r. utrzymane w mocy. W związku z powyższym skarżąca pismem z dnia 13 września 2023 r. w wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 września 2023 r. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł.

W odpowiedzi na wezwanie skarżąca złożyła kolejny wiosek o przyznanie prawa pomocy, zarejestrowany pod sygn. akt I SPP/Gl 279/23. Po jego przeanalizowaniu postanowieniem z dnia 5 stycznia 2024 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie, tj. zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy w dniu 3 kwietnia 2024 r. Równocześnie w sprzeciwie z dnia 29 stycznia 2024 r. skarżąca rozwinęła swoje żądanie dotyczące przyznania prawa pomocy o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

W związku z powyższym postanowieniem z dnia 18 lipca 2024 r., sygn. akt I SPP/Gl 97/24, referendarz sądowy odmówił ustanowienia dla skarżącej pełnomocnika oraz zwolnienia jej od kosztów. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy w dniu 2 września 2024 r.

W związku z prawomocnym zakończeniem postępowań w przedmiocie prawa pomocy Sąd pismem z dnia 4 września 2024 r. wezwał skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 września 2023 r. przez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja zawierająca stosowne wezwanie została odebrana przez stronę skarżącą w dniu 13 września 2024 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 23 akt sądowych). Wezwanie to pozostało bez odpowiedzi.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że 7-dniowy termin przewidziany na uiszczenie wpisu od skargi w niniejszej sprawie upłynął skarżącej 20 września 2024 r. Skoro w zakreślonym terminie strona nie uzupełniła braku fiskalnego skargi, sąd zobligowany był do odrzucenia środka zaskarżenia na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, pismem z 5 listopada 2020 r. skarżąca zaskarżyła postanowienie Sądu pierwszej instancji, w uzasadnieniu podnosząc, że brak było podstaw do odrzucenia skargi z uwagi na jej zasadność. Skarżąca ponownie wniosła o udzielenie tejże prawa pomocy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. w przypadku, gdy rzeczony brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia.

Odnosząc się do poprawności rozstrzygnięcia w przedmiocie odrzucenia skargi Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Z uwagi na fakt, że skarżąca wystąpiła ze skargą na rozstrzygnięcie organu odwoławczego bez uiszczenia należnej opłaty, zasadnie została wezwana do jej uregulowania w trybie art. 220 § 1 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca wyczerpała tok instancyjny w zakresie przyznania prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. W sprawie okolicznością bezsporną pozostaje, że korespondencja sądowa zawierająca wezwanie do wykonania zarządzenia wzywającego do uregulowania zaległego wpisu od skargi została skarżącej doręczona 13 września 2024 r., co oznacza upływ ustawowego terminu do jego uiszczenia z końcem 20 września 2024 r. Brakująca opłata nie została uzupełniona w zakreślonym ustawowo terminie, co stosownie do regulacji wskazanej na wstępie uzasadniało zastosowanie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.