Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 213/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2024-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 par 1 i 2
journal: Dz.U. 2022 poz 2492
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - t.j.
article: art. 134 par 1, art. 151 i art. 250
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 228 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2023 poz 2383
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.)
article: par 4 ust. 3 i par 23 ust. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2024 poz 763
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu  terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Surma (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Banach Asesor WSA Andrzej Mącznik Protokolant Starszy inspektor sądowy Michał Gajda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi H. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 11 grudnia 2023 r. nr SKO.PO/41/8369/932/2023 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania 1. oddala skargę; 2. przyznaje od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz A. R. kwotę 590,40 (pięćset dziewięćdziesiąt 40/100) złotych, w tym 110,40 (sto dziesięć 40/100) złotych podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

1. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach (dalej: kolegium) postanowieniem z 11 grudnia 2023 r. nr SKO.PO/41/8369/932/2023 stwierdziło niedopuszczalność odwołania H. K..

1.1 Kolegium wyjaśniło, że Burmistrz Miasta i Gminy S. (dalej: burmistrz), w odpowiedzi na pismo H. K. z 10 października 2023 r., pismem z 2 listopada 2023 r. znak: Fn. [...] udzielił wyjaśnień H. K., że podatek rolny naliczany był zgodnie z ewidencją gruntów i budynków prowadzoną przez Starostwo Powiatowe w B.- Z..

1.2 Kolegium podniosło, że w odpowiedzi na powyższe pismo strona pismem z 13 listopada 2023 r. nie zgodziła się z jego treścią podkreślając, że podatek był błędnie naliczany od 24 ha. Zwrócił się o jego umorzenie oraz wstrzymanie egzekucji do czasu rozpatrzenia przez Kolegium jego spraw.

1.3 Powołując się na treść art. 228 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz.U.2023 r., poz. 2383, dalej: "Ordynacja podatkowa") organ wyjaśnił, że w sprawie występuje niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych, a mianowicie z powodu braku przedmiotu zaskarżenia. Następnie stwierdziło, że pismo H. K. nie mogło zostać rozpatrzone w trybie odwoławczym, bowiem pismem z 2 listopada 2023 r. burmistrz, udzielił stronie jedynie określonych informacji. W konsekwencji pismo organu I instancji nie stanowi zatem o wydaniu decyzji administracyjnej, która może być przez stronę kwestionowana i badana w trybie odwoławczym. Nadto podkreśliło, że pismem organ poinformował stronę w jaki sposób naliczany był podatek rolny. Jednocześnie zwróciło uwagę, że nie odpowiada ono warunkom określonym w art. 210 Ordynacji podatkowej, którego treść przytoczyło.

1.4 Pismo z 2 listopada 2023 r. nie jest decyzją administracyjną, ani też postanowieniem w rozumieniu Ordynacji podatkowej, a skoro tak, nie jest dopuszczalne rozpatrywanie odwołania od tego typu pisma.

2. Skargę na postanowienie złożył H. K.. Z jej treści wynika, że nie zgadza się z rozstrzygnięciem. Zarzucił bezprawne obciążanie go podatkiem od nieruchomości. Wskazał na swoją trudną sytuację zdrowotną i finansową.

2.1 Do skargi strona załączyła kserokopię wyroku WSA w Kielcach z 6 września 2018 r., sygn. akt II SA/Ke 360/18 wraz z jego pisemnym uzasadnieniem oraz kserokopię zawiadomień z 6 czerwca 2019 r. opatrzonych pieczęcią urzędową Starostwa Powiatowego w B.-Z., a także kserokopię pisma z 24 marca 1998 r. opatrzonego pieczęcią Urzędu Gminy w S. .

2.2 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył co następuje.

3.1 Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz.U. z 2023 r., poz. 2492), sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie sądu podlega zatem zgodność aktów administracyjnych z przepisami prawa materialnego i procesowego. Przy czym sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, jak też powołaną podstawą prawną, jest natomiast związany granicami sprawy (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: "p.p.s.a.").

3.2 Dokonana w powyższy sposób kontrola wykazała, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Zdaniem organu, przyczyną stwierdzenia niedopuszczalności odwołania było to, że na pismo z 2 listopada 2023 r. nie służy żaden środek odwoławczy. Zdaniem sądu, stanowisko to jest w pełni prawidłowe. Pismo to nie jest bowiem ani decyzją, ani postanowieniem wydanym w postępowaniu podatkowym. Decyzja i postanowienie wydawane są tylko w przypadkach przewidzianych w ustawie. Do takich przypadków nie należy omawiany akt burmistrza, w którym organ ten odniósł się jedynie do wątpliwości strony zawartych w piśmie z 10 października 2023 r. Wyjaśnił w nim zasady naliczenia podatku rolnego, poprzez wskazanie, że odbywa się ono zgodnie z ewidencją gruntów i budynków prowadzoną przez Starostwo Powiatowe w Busku - Zdroju. Nadto przytoczył brzmienie art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j. Dz.U. 2023, poz. 1752 ze zm.) oraz wyjaśnił, że organy podatkowe nie są uprawnione do przyjęcia innych danych, niż dane wskazane w ewidencji gruntów. Ma zatem charakter jedynie informacyjny, wyjaśniający stronie wątpliwe dla niej kwestie. Co istotne dla przedmiotowej sprawy, na takie pismo nie przysługuje odwołanie ani żaden inny środek odwoławczy. Nie przewiduje tego bowiem przepis prawa.

3.3 W realiach sprawy zaistniała zatem niedopuszczalność odwołania, o której mowa w art. 228 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z tą regulacją, organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia niedopuszczalność odwołania. Przyczyny niedopuszczalności mogą mieć charakter podmiotowy lub przedmiotowy. Z przyczyn podmiotowych niedopuszczalność zachodzi w razie wniesienia tego środka np. przez osobę niemającą zdolności do czynności lub przez podmiot niemający legitymacji do wniesienia odwołania. Natomiast wśród przyczyn o charakterze przedmiotowym wymienia się sytuacje, w których wystąpi brak przedmiotu zaskarżenia, jak również wypadki, w których decyzja organu pierwszej instancji z mocy przepisów prawa nie podlega zaskarżeniu w drodze odwołania. Do tej kategorii przyczyn niedopuszczalności odwołania można zaliczyć także zaskarżenie czynności organu podatkowego niebędącej decyzją.

3.4 Z powyższej powołanych przyczyn prawidłowo kolegium postanowiło o niedopuszczalności odwołania. Wymaga przy tym dodania, że postanowienie takie ma charakter formalny. W takim przypadku kontrola sądu administracyjnego ogranicza się do zbadania zgodności z prawem formalnego aktu, jakim jest właśnie postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania. Tym samym zarzuty formułowane w skardze dotyczące kwestii podatkowych nie mogą być poddane ocenie organu, ani też nie mogą być przedmiotem oceny sądu.

3.5 Z tych względów, na podstawie art. 151 p.p.s.a., sąd skargę oddalił. O przyznaniu adwokatowi kwoty 590,40 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, sąd orzekł na postawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 23 ust. 1 pkt 1 lit. c) w zw. z § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 763).