Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 131/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2020-06-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 3 art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie.


UZASADNIENIE

W dniu [...] stycznia 2020 r. (data nadania – k. 8) E. B. wniosła za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję ww. organu z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy B. z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania skarżącej świadczenia pielęgnacyjnego w związku ze sprawowaniem opieki nad K. Ć..

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu skargi

w ramach autokontroli przewidzianej w art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), decyzją z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję z dnia [...] stycznia 2020 r. oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...], stwierdzając przy tym, że działanie organu nie miało miejsca bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa, oraz orzekło co do istoty sprawy, przyznając E. B. świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad niepełnosprawną K. Ć., na okres od dnia [...] listopada 2019 r. do dnia [...] grudnia 2019 r. w wysokości [...] zł miesięcznie oraz na okres od dnia [...] stycznia 2020 r. w wysokości [...] zł miesięcznie.

Odpis ww. decyzji autokontrolnej Kolegium przekazało Sądowi wraz ze skargą i aktami spraw (k. 11-13).

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału sekretariat Sądu

w dniu [...] czerwca 2020 r. ustalił, że decyzja Kolegium z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] stała się prawomocna z dniem [...] kwietnia 2020 r. (notatka urzędowa – k. 19).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie

o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn (niż wskazane pkt 1 i 2 tego unormowania) stało się bezprzedmiotowe.

Zgodnie zaś z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa

W rozpatrywanej sprawie postępowanie wszczęte na skutek skargi E. B., kwestionującej prawidłowość decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...]

w przedmiocie odmowy przyznania skarżącej świadczenia pielęgnacyjnego, stało się bezprzedmiotowe, albowiem organ ten decyzją z dnia [...] lutego 2020 r.

nr [...], działając na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., uwzględnił skargę

w całości, albowiem w całości uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] stycznia 2020 r. oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] listopada 2019 r., jednocześnie orzekając o przyznaniu skarżącej wnioskowanego świadczenia pielęgnacyjnego. Podkreślić należy, że powołana wyżej decyzja autokontrolna została wydana z zachowaniem trzydziestodniowego terminu określonego w ww. przepisie, a nadto – jak już wskazano na wstępie – stała się prawomocna, albowiem nie została w ustawowym terminie zaskarżona do sądu administracyjnego.

Wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego przez organ odwoławczy w trybie autokontroli sprawia, że Sąd zostaje pozbawiony przedmiotu kontroli mimo, że sprawa w sensie materialnoprawnym nadal istnieje. Sprawa nie staje się więc bezprzedmiotowa, natomiast bezprzedmiotowe staje się postępowanie sądowe, co w świetle art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. daje podstawę do jego umorzenia.

Z tych względów należało orzec, jak w sentencji postanowienia.