Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 306/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-08-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 1 i 3
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 24 maja 2023 r. sygn. akt II SA/Rz 219/23 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 7 grudnia 2022 r. nr 1801-IOA.4246.97.2022 w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach bez koncesji postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 24 maja 2023 r., sygn. akt II SA/Rz 219/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę M. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 7 grudnia 2022 r. nr 1801-IOA.4246.97.2022 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier hazardowych bez koncesji.

Sąd I instancji wskazał, że dnia 8 lutego 2023 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga M. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 7 grudnia 2022 r. wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 22 marca 2023 r. sygn. akt II SPP/Rz 31/23 referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie odmówił zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych. Postanowienie to zostało następnie utrzymane w mocy postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2023 r. sygn. akt II SPP/Rz 31/23.

Wobec powyższego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 kwietnia 2023 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 8 maja 2023 r. W wyznaczonym terminie wpis od skargi nie został uiszczony.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 230 § 1 i 2 oraz art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: "p.p.s.a."). W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, że odmowa przyznania prawa pomocy powoduje, że jest pozbawiona prawa do merytorycznego rozpoznania sprawy, a Sąd błędnie rozpoznał wnioski o jej przyznanie. Skarżący wskazał, że w jego ocenie istniały przesłanki do przyznania prawa pomocy, dlatego wnosi o ponowne rozpatrzenie wniosku w tej kwestii.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Jak wynika z treści art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Nieopłacenie skargi stanowi brak, który podlega uzupełnieniu na wezwanie przewodniczącego wydziału (art. 220 § 1 p.p.s.a.), pod rygorem jej odrzucenia.

W przedmiotowej sprawie, skarżący został wezwany do uzupełnienia braku, tj. uiszczenia wpisu od skargi. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego dnia 8 maja 2023 r., zatem termin na uiszczenie wpisu od skargi upłynął dnia 15 maja 2023 r. Wpisu nie uiszczono w powyższym terminie.

Podkreślenia wymaga, że skarżący zwracał się do Sądu I instancji o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia z obowiązku uiszczania wpisu od skargi. Dopiero po prawomocnym orzeczeniu (postanowienie z dnia 19 kwietnia 2023 r. sygn. akt II SPP/Rz 31/23) o odmowie przyznania prawa pomocy, skierowano do skarżącego wezwanie do uzupełnienia braku, tj. uiszczenia wpisu od skargi, które nie zostało wykonane. Skarżący wraz z zażaleniem skierował ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, natomiast nie złożył do Sądu I instancji w wyznaczonym terminie formularza PPF, przez co pozostawiono ten wniosek bez rozpoznania na podstawie art. 257 p.p.s.a.

Argumenty przedstawione w zażaleniu nie zasługują na uwzględnienie, albowiem odnoszą się do oceny wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy, co zostało już rozstrzygnięte przez referendarza sądowego, a następnie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie. Skarżący może ponawiać wnioski o przyznanie prawa pomocy, lecz nie przysługują mu środki zaskarżenia względem postanowienia z dnia 19 kwietnia 2023 r. sygn. akt II SPP/Rz 31/23.

W przedmiotowej sytuacji Sąd I instancji prawidłowo uznał zatem, że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu i skierował do skarżącego wezwanie do uiszczenia wpisu na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. Skarżący został prawidłowo wezwany do jego uiszczenia, a odrzucenie skargi było skutkiem niewykonania tego wezwania. Taka sekwencja działań Sądu I instancji jest zgodna z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.

W związku z powyższym, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.