Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 489/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2009-06-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 221
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego - w zakresie zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 kwietnia 2009 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia postanawia : - odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił zażalenia B. M. na postanowienie WSA z dnia 23 marca 2009 r. w przedmiocie oddalenia wniosku o uzupełnienie wyroku.

Na przedmiotowe postanowienie B. M. zażalił się. Podpisując zażalenia B.M. opatrzył je pieczątką "radca prawny B. M.".

Zażalenie do dnia dzisiejszego nie zostało opłacone.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 220 ( 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej "p.p.s.a"/ Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Co do zasady, w takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania, pod rygorem odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.

Wyjątek od tej zasady stanowi jednak dyspozycja zawarta w art. 221 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.

W przedmiotowej sprawie zażalenie podlega opłacie stałej na podstawie § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm./. Nie budzi również wątpliwości, iż skarżący B. M. wykonuje zawód radcy prawnego, tym samym – w ocenie Sądu - był zobowiązany był do uiszczenia należnego wpisu od zażalenia bez wezwania.

Zważając bowiem na literalne brzmienie art. 221 p.p.s.a. wskazać należ, iż przepis ten wiąże skutki wynikające z nienależytego opłacenia pisma podlegającego opłacie stałej z zaistnieniem dwóch warunków: 1. z wniesieniem pisma przez adwokata lub radcę prawnego, co oznacza, iż do zastosowania tego przepisu konieczne jest stwierdzenie, iż dana osoba jest adwokatem lub radcą prawną; 2/ i że pismo to podlega opłacie stałej. Spełnienie obu tych przesłanek powoduje więc, iż znajduje zastosowanie rygor wynikający z art. 221 p.p.s.a. Bez znaczenia przy tym w świetle wykładni językowej jest czy profesjonalny pełnomocnik w postępowaniu sądowoadministracyjnym występuje w charakterze strony, przedstawiciela ustawowego czy też pełnomocnika procesowego /zob. szerzej postanowienie NSA z dnia 22 sierpnia 2008 r., I FSK 833/08/.

Oczywistym też jest, że opłata wpisu stałego może nastąpić skutecznie dopóki, dopóty otwarty jest termin do wniesienia danego środka odwoławczego. W sprawie niniejszej termin do wniesienia zażalenia upływał z dniem 20 maja 2009 r. i ten też dzień był również ostatnim dniem terminu do jego opłacenia.

Tym samym skoro, wpis od zażalenia nie został w przedmiotowej sprawie uiszczony, to działając na podstawie art. 221 p.p.s.a należało orzec jak w sentencji.