Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 814/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-01-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b i  art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a
journal: Dz.U. 2017 poz 1260
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jednoloty

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak, Sędziowie Sędzia WSA Sędzia WSA Maciej Guziński, Tomasz Świetlikowski (sprawozdawca), Protokolant Katarzyna Kiermacka, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 31 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami wg kategorii A, B, C, D, B+E,C+E,D+E, T oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Przystępując do rozstrzygania, Sąd przyjął stan faktyczny i prawny sprawy j/n.

Skarżoną decyzją, po rozpatrzeniu odwołania J. G. (dalej: skarżący), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. (dalej: SKO, Kolegium) utrzymało

w mocy decyzję Starosty P. (dalej: Starosta) z [...] września 2017 r. cofającą skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami wg kategorii A, B, C, D, B+E, C+E, D+E, T.

Z akt sprawy wynika, że - pismem z [...] sierpnia 2017 r. - Starosta zawiadomił skarżącego o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia mu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi w związku z niezgłoszeniem się we wskazanym terminie na egzamin sprawdzający kwalifikacje. Następnie - w/w decyzją - cofnął skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami wg podanych kategorii. Jako podstawę prawną decyzji powołał art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a) ustawy

z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1260 ze zm. - dalej: u.P.r.d.).

Starosta uzasadniał, że na wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. (dalej: Komendant WP) z [...] stycznia 2016 r. skierowano skarżącego - [...] marca 2016 r. - na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji i że do dnia wydania decyzji nie poddał się on egzaminowi sprawdzającemu kwalifikacje. Dodał, że wyznaczony decyzją termin egzaminu upłynął [...] maja 2016 r. Wyłożył, że w związku z powyższym był zobowiązany orzec o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami wg w/w kategorii. Odnośnie podnoszonej przez skarżącego w postępowaniu kwestii otrzymania przez niego ([...] września 2015 r.) 5 pkt karnych w związku z niezastosowaniem się do znaków C1 do C-12 "nakaz jazdy...", organ I instancji zważył, że sprawa tychże punktów była przedmiotem wyjaśnień Komendanta WP i Sądu Okręgowego w L. (sygn. akt [...]). Dodał, że nie stwierdzono podstaw prawnych do uchylenia przypisanych skarżącemu punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego.

W odwołaniu, skarżący zarzucił brak konfrontacji z policjantami, którzy nałożyli na niego mandat karny, a których - jego zdaniem - nie było w czasie w/w zdarzenia. Zakwestionował także ilość uzyskanych w związku z tym zdarzeniem punktów. Wskazał na braki w dokumentacji sprawy dotyczącej tego zdarzenia. W konkluzji stwierdził, że pozbawienie prawa jazdy pogorszyło sytuację życiową niejednej rodziny, zaś skarżący czuje się pokrzywdzony wydaną decyzją. Po rozpatrzeniu sprawy w trybie odwoławczym, SKO decyzję Starosty utrzymało w mocy. Uzasadniało, że - zgodnie z art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.P.r.d. - decyzję

o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym wydaje starosta w razie niepoddania się sprawdzeniu kwalifikacji w trybie określonym w art. 114 ust. 1 pkt 1. Wskazało, że - według art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b) u.P.r.d. - kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1. Zauważyło, że - jak wynika z akt sprawy - ostateczną decyzją z [...] marca 2016 r. Starosta skierował skarżącego na egzamin sprawdzający kwalifikacje w zakresie posiadanych uprawnień

i wyznaczył termin egzaminu do dnia [...] maja 2016 r. Dowodziło, że poza sporem pozostaje, że skarżący nie przystąpił do egzaminu. Wywiodło, że brak poddania się sprawdzeniu kwalifikacji powoduje sankcję w postaci wydania decyzji administracyjnej

o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami. Dodało, że wydawana w tej sprawie decyzja ma charakter związany, tj. wystarczy sam fakt niepoddania się egzaminowi kontrolnemu aby doszło do zastosowania sankcji w postaci cofnięcia uprawnień. Zaznaczyło, że organ cofający uprawnienia nie ma kompetencji do badania zasadności otrzymania przez kierowcę punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, czy też prawidłowości ostatecznej decyzji kierującej kierowcę na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Uznało, że argumenty skarżącego sprowadzające się do negowania słuszności przypisania mu punktów karnych przez Policję i wydanego w tej sprawie prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w L. II Wydziału Karnego z [...] listopada 2015 r. (sygn. akt [...]) nie mogły zostać uwzględnione.

W skardze, skarżący nie zgodził się z decyzją, z uwagi na brak podstaw do cofnięcia mu prawa jazdy. Zarzucił podanie nieprawdy przez funkcjonariuszy Policji

w kwestii popełnienia przez niego wykroczenia (w dniu [...] września 2015 r. o godz. 5.08 w L.). Stwierdził, że zachował się zgodnie ze znakami drogowymi, zaś Policja niezasadnie zarzuciła mu jazdę na wprost, co było niemożliwe w godzinach szczytu. Zażądał konfrontacji celem ustalenia faktycznego przebiegu zdarzenia. Wyjaśnił przy tym, że pracował 40 lat jako kierowca zawodowy, jeżdżąc po kraju oraz Europie i nie może się zgodzić z niewłaściwym postępowaniem Policji. W odpowiedzi na skargę, SKO wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Po dokonaniu kontroli zaskarżonej decyzji, mając na uwadze stan faktyczny

i prawny sprawy, sformułowane w skardze zarzuty i wspierające je argumenty, Sąd stwierdza, że brak jest podstaw do zakwestionowania stanowiska organu wyrażonego

w tej decyzji. Decyzja ta znajduje bowiem podstawy w prawie materialnym, jej wydanie zaś poprzedziło postępowanie, w którym nie uchybiono regułom procesowym. Sąd uznał, że w sprawie zasadnie cofnięto skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami wg kategorii A, B, C, D, B+E, C+E, D+E, T. Materialno-prawną podstawę skarżonej decyzji stanowił art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.P.r.d., który normuje, że decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym wydaje starosta w razie niepoddania się sprawdzeniu kwalifikacji w trybie określonym w art. 114 ust. 1 pkt 1, tj. kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji przez osobę posiadającą uprawnienie do kierowania pojazdem, na które została ona skierowana decyzją starosty. Wydanie decyzji o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami następuje po uprzednim przeprowadzeniu odrębnego postępowania, w toku którego organ dysponuje kompetencją do orzekania o skierowaniu kierowcy na sprawdzenie kwalifikacji, określając jego zakres. Wydane w tym przedmiocie prawomocne orzeczenie ma charakter wiążący i stanowi następnie jedną z przesłanek do wszczęcia postępowania w przedmiocie wydania decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami. Tym samym, zagadnienie skierowania kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji oraz samo cofnięcie uprawnienia do kierowania pojazdami jest rozstrzygane w dwóch odrębnych postępowaniach, przy czym - orzekając o cofnięciu kierowcy uprawnień - organ jest zobligowany wziąć pod uwagę treść wydanej - na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 u.P.r.d. - decyzji. W przypadku zatem, gdy osoba skierowana na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji nie wykona nałożonego na nią obowiązku i nie podda się egzaminowi, to - stosownie do art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.P.r.d. - starosta wydaje decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym. Decyzja taka ma charakter decyzji związanej, co oznacza, że organ nie działa w ramach uznania administracyjnego i zobligowany jest do zastosowania oznaczonej sankcji. Przenosząc powyższe na grunt badanej sprawy wskazać należy, że w jej realiach bezspornym pozostaje fakt, że ostateczną i prawomocną decyzją z [...] marca 2016 r., Starosta - działając m.in. w oparciu o w/w przepis - skierował skarżącego na egzamin sprawdzający kwalifikacje w zakresie posiadanych uprawnień i wyznaczył termin egzaminu do dnia [...] maja 2016 r., uznając ten termin za wystarczający do zrealizowania nałożonego na skarżącego obowiązku.

Decyzja ta obligowała skarżącego do niezwłocznego poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji (wyznaczenie przez organ terminu egzaminu nie wynika wprost z art. 114 ust. 1 pkt 1 u.P.r.d.). Zaniechanie przez skarżącego czynności związanych

z podaniem się sprawdzeniu kwalifikacji, obligowało zaś organ do wydania skarżonej decyzji o cofnięciu uprawnień. Z powyższych względów Sąd nie miał wątpliwości, że kwestionowane w sprawie rozstrzygnięcie SKO odpowiada prawu. Sąd zauważa, że z treści przepisów u.P.r.d. wynika, że - w sytuacji zaistniałej

w przypadku skarżącego - warunkiem odzyskania cofniętych uprawnień do kierowania pojazdami jest poddanie się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. Poza ramy sprawy a w konsekwencji możliwości oceny Sądu wykraczają kwestie związane z badaniem zasadności ukarania skarżącego za wykroczenie drogowe, jakie miało miejsce [...] września 2015 o godz. 5.08 w L. Sąd wskazuje, że kwestia ta została przesądzona prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w L. II Wydział Karny z [...] listopada 2015 r. (sygn. akt [...]), na mocy którego uznano skarżącego za winnego popełnienie zarzucanego mu wykroczenia. Zatem w tej kwestii jedynie w ramach procedury karnej mogło dojść do podważenia wskazanych przez skarżącego okoliczności.

Z tych względów - stosownie do dyspozycji art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U.

z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - należało orzec jak w sentencji wyroku.