Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 597/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2005-02-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Dnia 4 lutego 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski (spr.), Asesor WSA Monika Krzyżaniak, Protokolant Asystent sędziego Paulina Hućko, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lutego 2005 roku sprawy ze skargi Z.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego 1. oddala skargę, 2. nakazuje wypłacić adwokatowi J.S. prowadzącej Kancelarię Adwokacką w Ł. Al. A 111 z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta Ł. decyzją z dnia [...] Nr [...] odmówił Panu Z.K. przyznania dodatku mieszkaniowego.

Decyzję swą uzasadnił zajmowaniem przez stronę mieszkania bez tytułu prawnego.

Pan Z.K. odwołał się od orzeczenia Prezydenta Miasta Ł. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł.

W odwołaniu swym podniósł, iż zamieszkuje w lokalu spółdzielczym nr 64 przy ul. A 9 od dnia 15 lipca 1974 r. Chwilowe zadłużenie wobec spółdzielni nie stanowi niebotycznej kwoty, wynosi bowiem 3.400 zł.

Sytuacja rodzinna i materialna w obecnym okresie uprawnia go do otrzymania dodatku mieszkaniowego.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...] Nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

Orzeczenie zapadło po dokonaniu następującej oceny prawnej rozpoznawanej sprawy:

Dyspozycja art.2 ust.1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych /Dz.U z 2001 r., Nr 71, poz.734/ stanowi, że dodatek mieszkaniowy, z zastrzeżeniem ust.2 przysługuje:

1/ najemcom oraz podnajemcom lokali mieszkalnych,

2/ członkom spółdzielni mieszkaniowych zamieszkującym na podstawie spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego,

3/ osobom zajmującym lokale mieszkalne w budynkach stanowiących ich własność i właścicielom lokali mieszkalnych,

4/ innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem,

5/ osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny lub socjalny.

Dodatek mieszkaniowy przysługuje na podstawie tylko jednego z w/w tytułów /art.2 ust.2 ustawy o dodatkach mieszkaniowych/.

Pan Z.K. zajmuje lokal, do którego nie ma tytułu prawnego, bowiem uchwałą Rady Nadzorczej Spółdzielni Mieszkaniowej B z dnia [...] został wykluczony z rejestru członków.

Organy administracji zobowiązane są stać na straży obowiązujących przepisów. Dlatego też mimo ciężkiej sytuacji strony nie mogły przyznać jej dodatku. Przyznanie dodatku stanowiłoby naruszenie przepisów ustawy o dodatkach mieszkaniowych.

Z.K. w dniu 24 maja 2004 r. zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, żądając jej uchylenia.

W uzasadnieniu skargi stwierdził, że do dziś jest spółdzielcą w Spółdzielni Mieszkaniowej B w Ł. Nikt i nigdy nie zwrócił mu wkładu członkowskiego, jedynie pozbawiony został członkostwa [...].

Niewielka kwota zadłużenia wobec spółdzielni została spowodowana ciężką chorobą skarżącego.

Skarżący wyjaśnił, że z niewielkiej kwoty dochodów osiąganych przez niego i małżonkę utrzymywana jest córka i opłacany czynsz.

Warunki w jakich żyje uzasadniają przyznanie mu dodatku mieszkaniowego.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U Nr 153, poz.1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.

W myśl zaś art.1§ 2 wymienionej ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art.145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U Nr 153, poz.1270/ sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy,

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 kpa lub w innych przepisach,

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kpa lub w innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, to jest, czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Decyzja wydana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. nie narusza przepisów prawa materialnego ani przepisów kodeksu postępowania administracyjnego.

Dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom spełniającym jeden z warunków określonych w art.2 ust.1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych /Dz.U z 2001 r., Nr 71, poz.734/. Pan skarżący nie spełnia żadnego z tych warunków, to znaczy nie jest najemcą, członkiem spółdzielni mieszkaniowej, właścicielem mieszkania, ani nie ma tytułu prawnego do zajmowanego lokalu mieszkalnego.

Za błędny należy uznać wyrażony przez niego w skardze pogląd, iż do dziś jest spółdzielcą, choć pozbawiono go członkostwa w spółdzielni mieszkaniowej.

Uchwałą Rady Nadzorczej Spółdzielni Mieszkaniowej B z dnia [...] Pan Z.K. został wykluczony z członkostwa i pozbawiony praw do lokalu.

Na mocy tej uchwały ustało jego członkostwo w spółdzielni i wygasło przysługujące mu spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego.

Nie posiada on zatem tytułu prawnego do lokalu, który nadal zajmuje.

Co prawda art.2 ust.1 pkt 5 powołanej wyżej ustawy przewiduje uprawnienie do dodatku mieszkaniowego osób zajmujących lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, ale tylko wówczas, gdy oczekują na przysługujący im lokal zamienny albo socjalny.

Pan Z.K. nie podnosi nawet, by zaliczał się do osób oczekujących na przysługujący im lokal zamienny lub socjalny.

W myśl przepisów ustawy o dodatkach mieszkaniowych niskie dochody wnioskodawcy nie upoważniają go automatycznie do otrzymania dodatku mieszkaniowego.

Obok niskich dochodów, inną niezbędną przesłanką, jest spełnienie warunku przewidzianego w art.2 ust.1 powołanej ustawy.

Wobec niespełnienia takiego warunku przez skarżącego, organ administracyjny zasadnie odmówił przyznania mu prawa do dodatku mieszkaniowego.

Uwzględniając powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art.151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu sąd orzekł na podstawie art.250 powołanej ustawy w zw. z § 18 ust.1 pkt 1c/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu /Dz.U Nr 163, poz.1348 ze zm./