Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1467/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6239 Inne o symbolu podstawowym 623
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 20 par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Romanowski Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant Patrycja Wrońska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2008 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w C. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania wprowadzenia do obrotu wyrobu budowlanego oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. w przedmiocie wstrzymania wprowadzania do obrotu wyrobu budowlanego – płyty styropianowej [...] i nakładającą na producenta – S. Sp. z o. o. obowiązek usunięcia nieprawidłowości polegających na podawaniu (w deklaracji zgodności i w informacji dołączonej do wyrobu) niezgodnego ze specyfikacją techniczną zakresu stosowania danego wyrobu w terminie do dnia 15 lutego 2008 r.

Niniejsze decyzje zapadły w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i prawne.

W dniach 17 października i 5 listopada 2007 r. pracownicy nadzoru budowlanego, działający z upoważnienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego przeprowadzili kontrolę u producenta wyrobów budowlanych tj. S. Sp. z o.o.

Zakresem objęto prawidłowość wprowadzania ww. wyrobów budowlanych do obrotu. Kontrola dotyczyła sprawdzenia dokumentów potwierdzających dokonanie pozytywnej oceny zgodności (deklaracji zgodności) oraz oznakowania i informacji dołączonych do wyrobu, wprowadzanego do obrotu. W celu ustalenia prawidłowości oznakowania wprowadzonych do obrotu wyrobów dokonano oględzin wyrobów znajdujących się w magazynie spółki, które były oznakowane w identyczny sposób, jak wyroby znajdujące się w sprzedaży.

Ustalenia kontroli zostały zawarte w protokole z dnia 5 listopada 2007 r., nr akt kontroli [...], w którym znalazło się stwierdzenie, że producent bezpodstawnie deklaruje zakres stosowania danego wyrobu dla metody lekkiej-mokrej [...]. Dla tego zastosowania klasy i poziomy wymagań należy przyjmować zgodnie z normą niesprzeczną PN-B-20132:2005. W normie tej podano zastosowanie wyrobów styropianowych (EPS) w budownictwie oraz określono poziomy i klasy wymagań w odniesieniu do poszczególnych cech, zgodnie z PN-EN13163:2004.

Po przeprowadzeniu kontroli [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wszczął postępowanie administracyjne, które zakończyło się wydaniem decyzji Nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. na mocy której organ nakazał wstrzymanie wprowadzenia do obrotu płyt styropianowych [...] i nałożył na producenta tj. firmę S. Sp. z o.o. obowiązek usunięcia nieprawidłowości polegających na podawaniu (w deklaracji zgodności i w informacji dołączonej do wyrobu) niezgodnego ze specyfikacją techniczną zakresu stosowania danego wyrobu (tj. niezgodność z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych w zw. z § 8 ust. 1 pkt 7 i z § 12 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 11 sierpnia 2004 r. w sprawie systemów oceny zgodności wymagań, jakie powinny spełniać notyfikowane jednostki uczestniczące w ocenie zgodności oraz sposobu oznaczania wyrobów budowlanych oznakowaniem CE) w terminie do dnia 15 lutego 2008 r.

Z powyższą decyzją nie zgodziła się spółka, która wniosła od niej odwołanie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, domagając się jej uchylenia w całości i umorzenia postępowania w sprawie. Zaskarżonej decyzji strona zarzuciła:

1. naruszenie art. 11 w zw. z art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. poprzez nieprawidłowe uzasadnienie zaskarżonej decyzji polegające na niewyjaśnieniu podstawy prawnej zaskarżonej decyzji, a w szczególności wyjaśnieniu dlaczego skarżąca dokonując oceny zgodności i określając zakres zastosowania produkowanego przez nią wyrobu zobowiązana była zastosować wymagania określone w Polskiej Normie PN-B 20132:2005, która nie ma charakteru obowiązującego;

2. naruszenie art. 31 ust. 1 pkt 1 ustawy o wyrobach budowlanych w związku art. 107 § 1 k.p.a. polegające na tym, że sentencja zaskarżonej decyzji jest nieprawidłowa, skutkiem czego decyzja ta nie może zostać wykonana, gdyż organ pierwszej instancji nie wskazał w niej wyczerpująco i jednoznacznie, jakie nieprawidłowości popełniła skarżąca i nie wskazał, w jaki sposób nieprawidłowości te winny zostać poprawione;

3. naruszenie art. 6 k.p.a. w związku z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o wyrobach budowlanych poprzez uznanie, że produkowany przez skarżącą wyrób nie spełnia wymagań określonych w tejże ustawie, co było następstwem błędnego uznania przez organ pierwszej instancji, że skarżąca dokonując oceny zgodności produkowanego wyrobu i określając zakres jego zastosowania ma obowiązek zbadać, czy oceniany wyrób spełnia wymagania określone w Polskiej Normie PN-B 20132:2005, która nie ma charakteru obowiązującego;

4. naruszenie art. 40 § 2 w zw. z art. 109 § 1 oraz art. 32 k.p.a. polegające na doręczeniu zaskarżonej decyzji skarżącej, a nie pełnomocnikowi ustanowionemu w toku postępowania administracyjnego, co stoi w oczywistej sprzeczności z art. 40 § 2 k.p.a.

Według skarżącej, analiza zaskarżonej decyzji wskazuje, że organ pierwszej instancji nie uzasadnił w wystarczający sposób, dlaczego uznał, że przedmiotowy produkt nie spełnia wymagań określonych w ustawie o wyrobach budowlanych. W szczególności nie zostało wyjaśnione w sposób klarowny i jednoznaczny, dlaczego w niniejszej sprawie dla oceny zgodności winna znaleźć zastosowanie norma PN-B-20132:2005. Ponadto, w ocenie skarżącej, organ nie wyjaśnił również, z jakich przyczyn uznał, że skarżąca może zadeklarować zakres zastosowania styropianu do wykorzystania w bezspoinowym systemie dociepleń w metodzie lekko mokrej, tylko wówczas gdy spełnia on wymagania określone w Polskiej Normie PN-B-20132:2005. Organ ten nie wskazał również podstawy prawnej, z której wynikałby taki obowiązek.

Zdaniem skarżącej, organ pierwszej instancji nie wypełnił dyspozycji art. 31 ust. 1 pkt 1 ustawy o wyrobach budowlanych w związku art. 107 § 1 k.p.a. Z powyższych przepisów, wynika bowiem, że sentencja decyzji powinna również zawierać wyjaśnienie, na czym polegają nieprawidłowości dotyczące nieprawidłowego oznaczania zakresu zastosowania styropianu. Nie zawiera ona również sposobu usunięcia nieprawidłowości.

Powyższe spowodowało, że zaskarżona decyzja nie zawiera prawidłowego rozstrzygnięcia, co stosownie do art. 107 § 1 k.p.a. jest niezbędnym elementem decyzji. Brak prawidłowo sformułowanego rozstrzygnięcia powoduje, że zaskarżona decyzja jest wadliwa, co wskazuje na konieczność jej uchylenia. Skoro organ nie wypełnił tych obowiązków i nie określił szczegółowo nieprawidłowości jakich jego zdaniem dopuściła się skarżąca i nie wskazał sposobu usunięcia tych nieprawidłowości, to zasadne jest stwierdzenie, że rozstrzygnięcie zaskarżonej decyzji nie jest prawidłowe. Powyższe skutkuje również uznaniem, że zaskarżona decyzja jest niewykonalna, ponieważ nieprawidłowe rozstrzygnięcie zaskarżonej decyzji uniemożliwia jej wykonanie.

W ocenie strony skarżącej, zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 6 k.p.a., w związku z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o wyrobach budowlanych. Na uzasadnienie tego stanowiska, skarżąca wskazała na obowiązki wynikające z art. 31 ust. 1 ustawy o wyrobach budowlanych. W wyniku analizy tego przepisu, skarżąca uznała, że tylko wtedy, gdy organ administracji wykaże w toku postępowania dowodowego, że określony wyrób budowlany jest niezgodny z przepisami ustawy o wyrobach budowlanych i da temu wyraz w uzasadnieniu decyzji, rozstrzygnięcie takie będzie mogło zostać uznane za prawidłowe i zgodne z zasadą praworządności. Zdaniem skarżącej, treść decyzji nie daje podstaw do stwierdzenia, że styropian nie spełnia wymagań określonych w treści przepisów powszechnie obowiązujących. Wręcz przeciwnie, treść decyzji wskazuje, że nieprawidłowości polegają na tym, że przedmiotowy styropian jest oznakowany w sposób niezgodny z przepisami ustawy o wyrobach budowlanych. Organ ten uznał, że styropian nie może zawierać informacji, że możliwe jest jego zastosowanie w bezspoinowej metodzie ociepleń (BSO). Jednocześnie w rozstrzygnięciu tym nie wskazano, że styropian nie spełnia wymagań określonych w normie zharmonizowanej PN-EN 13163:2004, ale powołując się na wymagania określone w Polskiej Normie PN-B 20132:2005 uznał, że skarżąca nie może zadeklarować zakresu wykorzystania styropianu w bezspoinowej metodzie ociepleń (BSO). Ze stanowiskiem tym, skarżąca nie zgadza się wskazując, że jest ono wzajemnie sprzeczne. Skoro prawidłowe jest określenie zastosowania styropianu jako wyrobu do izolacji cieplnej w budownictwie, to nie jest sprzeczne z prawem wskazanie, że styropian może być również wykorzystywany do zastosowania w metodzie ociepleń BSO. Jest bowiem oczywiste, że bezspoinowe systemy ociepleń są tylko jednym z możliwych sposobów wykorzystania styropianu do dokonywania izolacji cieplnych w budownictwie.

Jednocześnie skarżąca wskazała, że dokonała oceny zgodności styropianu stosownie do wymagań określonych w normie zharmonizowanej EN 13163 wprowadzoną do zbioru Polskich Norm jako PN-EN 13163:2004 - przedmiotowa norma zawiera zharmonizowane wymagania określone dla wyrobów ze styropianu wykorzystywanych do izolacji cieplnej w budownictwie. Styropian spełnia wszystkie wymagania określone w ww. normie zharmonizowanej, co oznacza, że możliwe jest wykorzystywanie do przygotowywania izolacji cieplnej w budownictwie. Okoliczność ta została potwierdzona wystawioną przez Instytut Techniki Budowlanej stosowną rekomendacją.

Dlatego też, w ocenie strony skarżącej, skoro styropian spełnia wymagania określone w zharmonizowanej normie PN-EN 13163:2004 i spełnia normy określone w treści wytycznych do Europejskich aprobat technicznych to nie ma żadnych podstaw do przyjęcia, że nie spełnia on wymagań określonych w ustawie o wyrobach budowlanych i nie może być wykorzystywany w bezspoinowym systemie ociepleń w tym także w systemach wykonanych metodą lekko-mokrą. W związku z powyższym nie ma podstaw do twierdzenia, że skarżąca deklarując certyfikację zgodności i informacji dołączanej do wyrobu zakresu stosowania obejmującego zastosowanie w metodzie lekko-mokrej BSO naruszyła przepisy ustawy o wyrobach budowlanych lub przepisy wydanych na podstawie tej ustawy rozporządzeń wykonawczych.

Jednocześnie, w ocenie odwołującej się, decyzja organu pierwszej instancji została wydana z naruszeniem art. 40 § 2 w związku z art. 109 § 1 i 32 k.p.a., bowiem decyzja ta nie została w prawidłowy sposób wprowadzona do obrotu prawnego. Jak wynika bowiem z uzasadnienia skarżonej decyzji, w toku postępowania przed organem pierwszej instancji złożone zostało pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącej w toku przedmiotowego postępowania. Organ rozpoznający sprawę nie uznał jednak tego pełnomocnictwa. W uzasadnieniu tego stanowiska organ wskazał, że pełnomocnictwo nie zostało opłacone. W ocenie skarżącej, nie ulega wątpliwości, że nieuiszczenie opłaty skarbowej nie wpływa na ważność pełnomocnictwa i nie zwalania organu administracji publicznej od obowiązku doręczenia decyzji ustanowionemu pełnomocnikowi, a nie stronie postępowania.

W wyniku rozpoznania odwołania, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia, organ wskazał, że wyrób budowlany, zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o wyrobach budowlanych, nadaje się do stosowania przy wykonywaniu robót budowlanych, jeżeli jest oznakowany CE. Z kolei oznakowanie CE wyrobu budowlanego jest dopuszczalne po wystawieniu deklaracji zgodności wyrobu budowlanego ze zharmonizowaną specyfikacją techniczną. Zharmonizowaną specyfikacją techniczną jest norma zharmonizowana albo europejska aprobata techniczna. Deklaracja zgodności - stosownie do § 8 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 11 sierpnia 2004 r. w sprawie systemów oceny zgodności, wymagań jakie powinny spełniać notyfikowane jednostki uczestniczące w ocenie zgodności, oraz sposobu oznaczania wyrobów budowlanych oznakowaniem CE (Dz. U. Nr 195, poz. 2011) - zawiera opis wyrobu budowlanego, w tym rodzaj i zastosowanie. Oznakowaniu CE powinny towarzyszyć dodatkowe informacje, między innymi, dane umożliwiające identyfikację cech i deklarowanych właściwości użytkowych wyrobu budowlanego, jeżeli wynika to ze zharmonizowanej specyfikacji technicznej wyrobu.

Organ wskazał, że w niniejszej sprawie zharmonizowaną specyfikacją techniczną jest norma europejska EN 13163, wprowadzona do zbioru Polskich Norm jako PN-EN 13163:2004. Wynika z niej, że określone zastosowanie płyt styropianowych, wymagane klasy i poziomy do danego zastosowania, można wskazać po ustaleniu ich zgodności z normą niesprzeczną z ww. normą zharmonizowaną. Normą niesprzeczną jest Polska Norma PN-B-20132:2005.

Organ zwrócił uwagę, że skarżąca dokonała oceny zgodności wyrobu z normą zharmonizowaną EN 13163 i wystawiła dla tego wyrobu budowlanego deklarację zgodności nr [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. W deklaracji tej określiła nazwę kontrolowanego wyrobu jako [...]. Natomiast na kontrolowanym wyrobie umieściła nazwę [...]. W deklaracji zgodności określone zostało zastosowanie wyrobu pn. [...], między innymi, jako "zewnętrzna izolacja cieplna wykonywana metodą lekką-mokrą BSO". Informacje o podobnym znaczeniu zostały umieszczone także na opakowaniu skontrolowanego wyrobu: "bezspoinowe systemy ociepleń, metoda Lekka - mokra". Wobec powyższego organ stwierdził, że skarżąca po dokonaniu jego oceny zgodności wyłącznie z normą zharmonizowaną EN 13163, w sposób nieuprawniony zawarła w deklaracji zgodności tego wyrobu jego określone zastosowanie jako "zewnętrzna izolacja cieplna wykonywana metodą lekką-mokrą BSO". Takie określone zastosowanie wynika z Polskiej Normy PN-B-20132:2005, tj. normy niesprzecznej z ww. normą zharmonizowaną. Mając powyższe na uwadze, organ uznał za nieuprawnione, umieszczenie na kontrolowanym wyrobie informacji o tym, iż wyrób ten nadaje się do stosowania w bezspoinowych systemach ociepleń. W ocenie organu, z normy zharmonizowanej EN 13163 wynika wyłącznie możliwość określenia zastosowania płyt styropianowych w sposób ogólny. Skarżący nie odniósł się do normy niesprzecznej z ww. normą zharmonizowaną, na podstawie której mógłby określić szczegółowe zastosowanie swojego wyrobu - przedstawił jedynie Rekomendację Techniczną Instytutu Techniki Budowlanej. Przedstawienie rekomendacji technicznej - bez odniesienia się do normy niesprzecznej - nie jest wystarczające dla wskazania szczegółowego zastosowania przedmiotowych płyt styropianowych ("zewnętrzna izolacja cieplna wykonywana metodą lekką-mokrą BSO") oraz nie może zastąpić dokonania oceny zgodności tego wyrobu z normą niesprzeczną w zakresie dotyczącym tego zastosowania.

Mając na uwadze powyższe, deklarowanie i dołączanie do ww. wyrobu budowlanego informacji o tym, że nadaje się on do zastosowania jako zewnętrzna izolacja cieplna wykonywana metodą lekką mokrą BSO - wobec braku odniesienia do przepisów lub norm niesprzecznych z normą zharmonizowaną EN 13163 - wykracza poza treść tej normy. Dodatkowo określenie nazwy przedmiotowego wyrobu jako [...] sugeruje również, iż jest to wyrób o właściwościach określonych w Polskiej Normie PN-B-20132:2005.

Rozpoznając niniejszą sprawę, organ odwoławczy odniósł się do zarzutu naruszenia przepisów kpa w zakresie pominięcia pełnomocnika strony skarżącej. W ocenie organu, w sprawie niniejszej nie doszło do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w tym zakresie. W uzasadnieniu tego stanowiska wskazał na przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 września 2007 r. w sprawie zapłaty opłaty skarbowej (Dz. U. Nr 187, poz. 1330). Dowód uiszczenia opłaty skarbowej tytułem złożenia ww. pełnomocnictwa nie został dołączony w prawie przewidzianym terminie. Z przedłożonego wraz z odwołaniem dowodu uiszczenia należnej opłaty wynika, iż została ona wniesiona w dniu 15 stycznia 2008 r., tj. prawie miesiąc po wydaniu zaskarżonej decyzji, i z tą datą powstał obowiązek doręczania wszelkich pism i decyzji pełnomocnikowi.

Na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2008 r. strona skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu swojego stanowiska wskazała na następujące naruszenia:

1. art. 11 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nieustosunkowanie się do zarzutów przedstawionych przez skarżącą w odwołaniu, co skutkowało niewyjaśnieniem podstawy prawnej zaskarżonej decyzji, a w szczególności niewyjaśnieniem przyczyn uznania przez organ, że dokonując oceny zgodności i określając zakres zastosowania produkowanego przez nią wyrobu, zobowiązana była zastosować wymagania określone w Polskiej Normie PN-B 20132:2005;

2. art. 138 k.p.a. w zw. z art. 31 ust. 1 pkt 1 ustawy o wyrobach budowlanych i art. 107 § 1 k.p.a. polegające na tym, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, w sytuacji, gdy rozstrzygnięcie tejże decyzji było nieprawidłowe, gdyż organ pierwszej instancji nie wskazał w sentencji decyzji jakie nieprawidłowości popełniła skarżąca i nie wskazał sposobu usunięcia tych nieprawidłowości;

3. art. 6 k.p.a. w związku z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o wyrobach budowlanych poprzez uznanie, że produkowany przez skarżącą wyrób nie spełnia wymagań określonych w tejże ustawie, co było następstwem przyjęcia nieprawidłowego założenia, że skarżąca dokonując oceny zgodności produkowanego wyrobu i określając zakres jego zastosowania ma obowiązek określić, czy oceniany wyrób spełnia wymagania określone w Polskiej Normie PN-B 20132:2005;

4. 138 k.p.a. polegające na utrzymaniu w mocy przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji, w sytuacji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem art. 40 § 2 w zw. z art. 109 § 1 k.p.a. oraz art. 32 k.p.a. polegającym na doręczeniu zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji skarżącej, a nie pełnomocnikowi ustanowionemu w toku postępowania administracyjnego, co stoi w oczywistej sprzeczności z art. 40 § 2 k.p.a.;

5. art. 10 ust. 1 k.p.a. poprzez niewyznaczenie skarżącej terminu do zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym przed wydaniem decyzji przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

W uzasadnieniu powyższych zarzutów skarżąca wskazała, że bezsporne jest w sprawie niniejszej, że przedmiotowy wyrób spełnia wymagania normy PN-EN 13163:2004, natomiast polska norma PN-B-20132: 2005 jest nieobowiązująca. Płyta styropianowa uzyskała pozytywną rekomendację wystawioną przez Instytut Techniki Budowlanej, który uznał, że spełniają one wszystkie wymagania określone w normie zharmonizowanej i uznał, że mogą być stosowane do wykonywania bezspoinowych systemów dociepleń, w tym także do metody lekko-mokrej BSO. Tym samym, w pełni uzasadnione jest określenie przez skarżącą, że produkowane przez nią płyty styropianowe mogą zostać wykorzystane jako zewnętrzna izolacja cieplna wykonywana metodą lekką-mokrą BSO.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Oznacza to, że sądy administracyjne sprawują kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i procesowym, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.).

Rozpatrując skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że nie zasługuje ona na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja, jak i utrzymana nią w mocy decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie naruszają prawa w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy.

Podstawę materialnoprawną decyzji stanowił art. 31 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych (Dz. U. Nr 92, poz. 881). Zgodnie z ww. przepisem właściwy organ w wyniku kontroli dotyczącej producenta w przypadku stwierdzenia, że wyrób budowlany nie spełnia wymagań określonych w niniejszej ustawie, nakazuje w drodze decyzji m.in. wstrzymanie wprowadzenia do obrotu wyrobu budowlanego albo jego określonej partii, nakładając obowiązek usunięcia w wyznaczonym terminie określonych nieprawidłowości.

Z kolei art. 4 ww. ustawy stanowi, że wyrób budowlany może być wprowadzony do obrotu, jeżeli nadaje się do stosowania przy wykonywaniu robót budowlanych w zakresie odpowiadającym jego właściwościom użytkowym i przeznaczeniu, to jest ma właściwości użytkowe umożliwiające prawidłowo zaprojektowanym i wykonanym obiektom budowlanym, w których ma być zastosowany w sposób trwały, spełnienie wymagań podstawowych.

Wyrób budowlany natomiast nadaje się do stosowania przy wykonywaniu robót budowlanych, jeżeli jest oznakowany CE, co oznacza, że dokonano oceny jego zgodności z normą zharmonizowaną, albo europejską aprobatą techniczną bądź krajową specyfikacją techniczną państwa członkowskiego w Unii Europejskiej lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego, uznaną przez Komisję Europejską za zgodną z wymaganiami podstawowymi (art. 5 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy).

Bezsporne jest w sprawie, że kontrola przeprowadzona w skarżącej spółce wykazała, że wyrób budowlany [...] oznakowany został CE i jako dokument odniesienia, z którym zgodność potwierdza znak CE przywoływana jest norma zharmonizowana EN 13163. Producent wystawił deklarację zgodności nr [...], z której wynika, że przeprowadzono procedurę oceny zgodności według PN-EN 13172 Wyroby do izolacji cieplnej. Ocena zgodności oraz PN-EN 13163 Wyroby do izolacji cieplnej w budownictwie. Wyroby ze styropianu (EPS), produkowane fabrycznie. Specyfikacja. W deklaracji producent podał parametry produktu. Jako dokument potwierdzający wykonanie wstępnego badania przedstawiona została Rekomendacja Techniczna [...]. Producent wskazał również, że produkt znajduje zastosowanie m.in. w zewnętrznej izolacji cieplnej wykonywaną metodą lekko-mokrą BSO. Podobna informacja znajdowała się również na opakowaniu wyrobu – bezspoinowe systemy ociepleń, metoda lekko-mokra BSO.

W tym stanie rzeczy, według oceny sądu, organ prawidłowo uznał, że deklarowanie i dołączanie do wyrobu Płyty styropianowe [...] informacji o powyższym zastosowaniu wyrobu, który posiada parametry jak w deklaracji jest niezgodne ze specyfikacją techniczną, z którą producent dokonuje oceny zgodności tj. normą zharmonizowaną EN 13163, wprowadzoną do zbioru Norm Polskich jako PN-EN 13163:2004, a tym samym wykazuje niezgodność z art. 5 ust. 1 ustawy o wyrobach budowlanych w związku z § 8 ust. 1 pkt 7 i § 12 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 11 sierpnia 2004 r. w sprawie systemów oceny zgodności wymagań, jakie powinny spełniać notyfikowane jednostki uczestniczące w ocenie zgodności oraz sposobu oznaczania wyrobów budowlanych oznakowaniem CE (Dz. U. z 2004 r., Nr 195, poz. 2011). Z normy zharmonizowanej EN 13163 wprowadzonej do zbioru Polskich Norm jako PN-EN 13163:2004 a zwłaszcza z pkt 1 "Zakres normy" wynika bowiem wyłącznie możliwość określenia zastosowania płyt styropianowych w sposób ogólny. Podane w deklaracji zastosowanie produktu jako "zewnętrzna izolacja cieplna wykonywana metodą lekko-mokrą BSO" wykraczało poza zakres normy zharmonizowanej i było nieuprawnione ze strony producenta, który posłużył się tak określonym zastosowaniem, wynikającym z Polskiej Normy PN-B-20132:2005 tj. normy niesprzecznej z ww. normą zharmonizowaną bez jakiegokolwiek odniesienia się do ww. normy niesprzecznej.

Sąd podzielił w całości stanowisko organu, że przedstawienie rekomendacji technicznej, bez odniesienia się do normy niesprzecznej nie pozwala na podanie szczegółowego zastosowania przedmiotowych płyt styropianowych, jak to uczynił producent w deklaracji zgodności.

Słuszność stanowiska organu potwierdza treść pisma Prezesa Polskiego Komitetu Normalizacyjnego z dnia [...] września 2008 r., znak [...], dotyczącego stosowania Polskiej Normy PN-EN13163:2004 i PN-B20132:2005, które w uzupełnieniu odpowiedzi na skargę złożył Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego. Sugestię co do opracowania i opublikowania normy uzupełniającej, niesprzecznej ze zharmonizowaną Normą Europejską PN-EN 13163:2004, uszczegóławiającą przydatność styropianu (EPS) do konkretnych zastosowań w budownictwie zawiera norma EN 13163:2001. W tym stanie rzeczy, wbrew twierdzeniom skargi organ prawidłowo zastosował art. 31 ust. 1 pkt 1 ustawy o wyrobach budowlanych.

Wprawdzie w sentencji decyzji organu I instancji, która została następnie utrzymana w mocy przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie określone zostały dokładnie nieprawidłowości i sposób ich usunięcia przez kontrolowaną spółkę, jednakże uszczegółowienie tych danych nastąpiło w uzasadnieniu, będącym integralną częścią decyzji. W tym stanie rzeczy Sąd nie uznał tego za uchybienie mogące mieć wpływ na wynik sprawy, bądź też powodujące nieważność decyzji.

Odnosząc się do zarzutu czwartego skargi Sąd uznał, iż jest on zasadny. Organ naruszył art. 40 § 2 k.p.a., gdyż decyzja wydana w pierwszej instancji powinna być doręczona pełnomocnikowi. Pełnomocnictwo jest czynnością cywilnoprawną i nieopłacenie pełnomocnictwa nie wpływa na ważność i skuteczność jego udzielenia, może spowodować jedynie skutki w zakresie prawa finansowego. Jednakże uchybienia organu, polegające na doręczeniu decyzji stronie a nie pełnomocnikowi

nie spowodowało żadnych ujemnych konsekwencji dla strony, gdyż pełnomocnik złożył odwołanie od decyzji I instancji w przewidzianym ustawowo terminie.

Podobnie wprawdzie organ II instancji przed wydaniem decyzji nie wyznaczył skarżącej terminu do zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym, ale uchybienie to nie miało wpływu na wynik sprawy, gdyż strona nie wykazała skutków naruszenia art. 10 k.p.a. w zakresie obrony przysługujących jej uprawnień w procesie (np. poprzez możliwość zgłoszenia nowych dowodów w sprawie).

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny uznając bezzasadność zarzutów skargi orzekł o jej oddaleniu na mocy art. 151 p.p.s.a.