Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 778/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2012-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 62 ust. 1, art. 65 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
article: art. 138 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Sędzia WSA Arkadiusz Windak ( spr.), Protokolant Teresa Zauerman, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 listopada 2012 r. sprawy ze skargi R. H. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie o ustalenie warunków zabudowy oddala skargę


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] r. R.H. zwrócił się do Burmistrza o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego, jednorodzinnego, parterowego, bez piwnic, z poddaszem mieszkalnym i dachem czterospadowym pokrytym dachówką ceramiczną wraz ze stawem wodnym na działce nr [...].

Postanowieniem z dnia [...] Burmistrz, działając na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) oraz art. 123 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zawiesił postępowanie w sprawie ustalenia wyżej opisanych warunków zabudowy, do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi [...], nie dłużej jednak niż do dnia [...] r.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Burmistrz wskazał, że działka nr [...] objęta jest ustaleniami uchwały nr IX/67/03 Rady Miejskiej Tuczna z dnia 29 sierpnia 2007 r. w sprawie przystąpienia do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi Strzaliny i dla jej terenu sporządzany jest ww. plan miejscowy. Plan ten ma na celu wyznaczyć w sposób racjonalny tereny pod zabudowę mieszkaniową w rejonie [...] i znajduje się w zaawansowanej fazie prac (konieczne jest wyłącznie ponowienie uzgodnienia z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w [...], wyłożenie jego projektu do publicznego wglądu i rozpatrzenie ewentualnych uwag do planu). Ponadto, przyjęte w projekcie planu rozwiązania są sprzeczne z treścią żądania wnioskodawcy. Organ wskazał, że za zasadnością zawieszenia postępowania przemawia też nieskoordynowane zagospodarowanie terenu, wysoce prawdopodobny brak sąsiedztwa dla zabudowy objętej wnioskiem i występujące uwarunkowania przyrodnicze - bliskość siedlisk i ostoi Natura 2000.

W zażaleniu na powyższe postanowienie [...] podał, że w roku [...] złożył wniosek o uzyskanie warunków zabudowy i organ zawiesił postępowanie do dnia [...] r. Wskazał, że w dniu [...] r. ponowił wniosek o uzyskanie warunków zabudowy, gdzie postępowanie organ również zawiesił zaskarżonym postanowieniem. Takie działania przedłużają cykl przygotowań i zrealizowania budowy. Podniósł, że jest właścicielem gruntów rolnych zabudowanych, oznaczonych działkami nr [...] położonych w [...] o powierzchni [...] ha, z założoną księgą wieczystą i nie powinno być przeszkód w uzyskaniu warunków zabudowy.

Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu zażalenia R.H., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. i art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.

Kolegium w uzasadnieniu rozstrzygnięcia podało, że z uwagi na fakt, iż na przedmiotowym terenie nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zakres oraz sposoby postępowania w sprawach przeznaczenia tych terenów na konkretne cele i ustalania zasad ich zagospodarowywania określają przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz wydane na jej podstawie akty wykonawcze.

Zgodnie z art. 62 ust. 1 tej ustawy, postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas określony, nie dłuższy niż dziewięć miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy, jeżeli rada gminy przewiduje podjęcie lub podjęła uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego. Zakreślony przez ustawodawcę maksymalny, dziewięciomiesięczny termin zawieszenia postępowania, w sytuacji wyboru przez organy gminy planowej formy gospodarowania przestrzenią, ma na celu ochronę interesów wnioskodawcy, który nie powinien ponieść szkody z powodu niesprawnych działań organów gminy. Kolegium powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych podkreśliło, że skorzystanie z instytucji zawieszenia postępowania nie może być dowolne i musi wynikać z wszechstronnego i dogłębnego rozważenia wszystkich okoliczności sprawy. Odnosząc podniesione rozważania do ustalonego stanu sprawy organ odwoławczy stwierdził, że organ pierwszej instancji zastosował się do powyższych zasad, gdyż zawieszając postępowanie, skorzystał z przyznanej mu przez ustawodawcę niczym nieograniczonej swobody decydowania o wstrzymaniu biegu postępowania oraz wyczerpująco wyjaśnił przesłanki swego rozstrzygnięcia.

Zdaniem Kolegium, Burmistrz wykazał prawdopodobieństwo sprzeczności zamierzenia inwestora z ustaleniami opracowywanego projektu planu miejscowego. W projekcie planu założono racjonalne sposoby wyznaczenia terenów pod zabudowę mieszkaniową, zaś działka, na której planowana jest inwestycja jest gruntem rolnym, oznaczonym w projekcie planu symbolem [...] tereny rolne wyłączone zostały z zabudowy, a na terenie [...] ustala się zachowanie występujących i kształtowanie nowych pasów drzew i krzewów wzdłuż cieków wodnych i wzdłuż granic działek. Nie przewiduje się zatem na tym obszarze żadnej zabudowy. Organ odwoławczy wyjaśnił, że bez znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie jest fakt posiadania przez stronę nieruchomości. Samo posiadanie określonych gruntów nie jest jedynym warunkiem wydania decyzji w przedmiocie warunków zabudowy. Muszą być spełnione inne określone przepisami prawa powszechnie obowiązującego warunki jej wydania, bądź jak przyjęto w art. 62 ustawy o planowaniu, istnieje możliwość zawieszenia postępowania do czasu uchwalenia miejscowego planu, bądź upływu 9 miesięcznego okresu zawieszenia wszczętego wnioskiem strony postępowania.

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem R.H. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W skardze podał, że organy orzekające w sprawie niewłaściwie oceniły jego wniosek o ustalenie warunków zabudowy i dwukrotnie zawieszały postępowanie. Wyjaśnił, że jego wniosek z dnia [...] r. nie jest nowym wnioskiem, ale stanowi ponowiony wniosek dotyczący tej samej inwestycji w zakresie budowy budynku mieszkalnego ze stawem na tej samej działce nr [...].

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wniosło o oddalenie skargi. Kolegium wyjaśniło, że wniosek złożony przez R.H. w dniu [...]w sposób odmienny określa planowane przedsięwzięcie niż wniosek złożony we [...] r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Podstawą prawną wydania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Burmistrza stał się art. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 647). Zgodnie z tym przepisem, postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż 9 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli:

1) w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego albo

2) w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono miejscowego planu lub jego zmiany.

Użycie w ww. przepisie zwrotu, iż postępowanie "można zawiesić" oznacza, że orzeczenie oparte na art. 62 ust. 1 jest wydawane w ramach uznania administracyjnego. Skorzystanie przez organ z możliwości zawieszenia postępowania winno być uzależnione od wyniku ustaleń organu w kontekście wystąpienia realnych, obiektywnie weryfikowalnych okoliczności uzasadniających zawieszenie postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Jedną z takich przyczyn jest niewątpliwie prowadzenie przez organ gminy procedury mającej na celu uchwalenie planu miejscowego przy jednoczesnym wykazaniu, że zamierzone przez inwestora przedsięwzięcie, które miałoby stać się przedmiotem decyzji o ustalenia warunków zabudowy, będzie sprzeczne z ustaleniami planu. Przewidziana przez ustawodawcę możliwość zawieszenia postępowania w trybie art. 62 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ma bowiem ograniczyć nieracjonalność wydawania decyzji o warunkach zabudowy w przypadku, gdy przed uzyskaniem na jej podstawie pozwolenia na budowę, decyzja ulegałaby wygaśnięciu w związku z uchwalenie planu miejscowego, którego ustalenia byłyby inne niż w wydanej decyzji (art. 65 § 1 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym).

Analizując argumentację przedstawioną w zaskarżonym postanowieniu Sąd uznał, że jest ona przekonująca i uzasadniona poczynionymi przez organ prawidłowymi ustaleniami.

Z Uchwały Nr IX/67/003 Rady Miejskiej w Tucznie z dnia 29 sierpnia 2003 r. w sprawie przystąpienia do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi Strzaliny – gmina Tuczno, wynika, że prace planistyczne obejmowały m.in. działkę skarżącego o nr [...]. Z nadesłanego przez Burmistrza projektu uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi [...] wynika, że ww. działka znajduje sie w terenie elementarnym [...], którego przeznaczenie określa się jako rolnicze (§ 2 ust. 1 pkt 8), pod uprawy polowe oraz użytki zielone, z jednoczesnym zakazem realizacji budowli (§ 25). Nie przewiduje się zatem na tym obszarze nowej zabudowy. Trafnie zapisy te oceniło Samorządowe Kolegium Odwoławcze dochodząc do przekonania, że przyjęte w projekcie planu rozwiązania są sprzeczne z treścią żądania skarżącego.

Ustosunkowując się do zarzutu skarżącego niewłaściwej oceny przez organy wniosku o uzyskanie warunków zabudowy z dnia [...] r. jako nowego wniosku, Sąd stwierdził, że zarzut ten jest chybiony. Złożone przez skarżącego dwa wnioski do Burmistrza o ustalenie warunków zabudowy dotyczą inwestycji o zbliżonych acz różnych parametrach. W pierwszym wniosku z [...] r. R.H. charakteryzując obiekt wskazał, że będzie to budynek jednorodzinny, parterowy, o gabarytach [...] m, szerokości elewacji frontowej [...] m, wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej [...] m i o dachu czterospadowym o kącie nachylenia [...]%. Natomiast we wniosku z dnia [...] r. skarżący podał, że planuje wybudowanie budynku jednorodzinnego, parterowego o gabarytach [...] m, szerokości elewacji fontowej [...] m, wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej do [...] m i czterospadowym dachu o kącie nachylenia do [...]%. Organy rozpoznające wniosek z [...] r. miały zatem podstawy przyjąć, że dotyczy on innego obiektu, niż wcześniej rozpoznawany wniosek złożony w [...] r. W obu tych sprawach zostały wydane postanowienia o zawieszeniu postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, co nie oznacza, że określone w nich 9 miesięczne terminy zawieszenia postępowania, są sumowane. W przypadku ich upływu, w każdej z tych spraw, Burmistrz obowiązany jest podjąć zawieszone postępowanie i w przypadku braku uchwalenia planu miejscowego, wydać decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy.

Reasumując, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznając,

że zaskarżone postanowienie podjęte zostało zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa skargę, jako niezasadną, oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270).