Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 497/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-07-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: *Uchylono interpretację przepisów prawa podatkowego
Powołane przepisy: article: art. 17 ust. 1 pkt 44
journal: Dz.U. 2000 nr 54 poz 654
law: Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryka Łysikowska, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Borońska (sprawozdawca), Sędzia WSA Ireneusz Dukiel, Protokolant Kamilla Gos-Górska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 15 lipca 2010 r. sprawy ze skargi A w L. na interpretację indywidualną Ministra Finansów – działającego przez Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych I. uchyla zaskarżoną interpretację; II. zasądza od Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej kwotę 200 zł (dwieście) zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 26 października 2009 r. Spółdzielnia Mieszkaniowa "A" w L. – dalej zwana Spółdzielnią, złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zwolnienia przedmiotowego. We wniosku przedstawiła następujący stan faktyczny.

Spółdzielnia prowadzi działalność na podstawie ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, ustawy Prawo spółdzielcze i Statutu Spółdzielni. W ramach tej działalności zarządza i administruje własnymi zasobami mieszkaniowymi i nie prowadzi innej działalności gospodarczej. W budynkach administrowanych przez Spółdzielnię znajdują się lokale mieszkalne zajmowane na podstawie spółdzielczego prawa do lokalu, prawa odrębnej własności, najmu oraz lokale użytkowe - spółdzielcze własnościowe, prawa odrębnej własności i najmu.

Stosownie do treści art. 4 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, uprawnieni do lokalu wnoszą opłaty na pokrycie kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na ich lokale, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie Spółdzielni. Opłaty te wnoszone są z góry, co miesiąc i wpływają na bieżący rachunek bankowy, gdzie są przechowywane, a następnie wydatkowane na pokrycie zobowiązań Spółdzielni wobec dostawców materiałów, usług i robót. Wnioskodawca obraca wolnymi środkami około miesiąca. Środki finansowe, jakimi dysponuje Spółdzielnia, pochodzą wyłącznie z opłat wnoszonych przez użytkowników lokali, bowiem Spółdzielnia nie prowadzi działalności gospodarczej. Środki finansowe wymagają gromadzenia w dłuższym okresie czasu z uwagi na długoletnie naprawy, roboty. Z tego powodu część środków Spółdzielnia gromadzi i przechowuje na rachunku bieżącym, a część, zgodnie z zasadami prawidłowej gospodarki, lokuje w formie lokat automatycznych, jednomiesięcznych, kilkumiesięcznych.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, Spółdzielnia prowadzi działalność bezwynikową, a zatem różnica między kosztami a przychodami zwiększa odpowiednio koszty lub przychody tej gospodarki w roku następnym. Spółdzielnia uzyskuje odsetki od środków pieniężnych na rachunku bieżącym i zalicza je jako dochód zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych (z części pochodzącej z czynszów mieszkaniowych). Odsetki natomiast od lokat jak dotąd traktowała jako dochód opodatkowany podatkiem dochodowym od osób prawnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Czy odsetki od środków finansowych czasowo wolnych zgromadzonych na rachunku bieżącym Spółdzielni podlegają zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych?

2. Czy odsetki od środków finansowych gromadzonych na lokatach terminowych podlegają zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Spółdzielni, środki finansowe gromadzone przez Spółdzielnię, zarówno na bieżącym rachunku bankowym, jak i lokatach terminowych, pochodzą z wpłat czynszowych, a zatem odsetki od tych środków stanowią dochód pochodzący z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, podlegający zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Zaskarżoną interpretacją z dnia [...] r. Minister Finansów uznał powyższe stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

W interpretacji organ wskazał, że zgodnie z treścią art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.)- dalej: u.p.d.p., wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi - w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.

Następnie organ wskazał, że do zasobów mieszkaniowych, o jakich mowa w powyższym przepisie, można zaliczyć lokale mieszkalne, ale nie lokale użytkowe - które nie należą do żadnej z kategorii pomieszczeń i urządzeń wchodzących w skład budynku mieszkalnego lub znajdujących się poza nim, z których korzystanie jest niezbędne dla prawidłowego korzystania z mieszkań przez mieszkańców. Zatem dochody związane z lokalami mieszkalnymi (i związanymi z nimi pomieszczeniami), takie jak np. opłaty lub czynsze oraz sfinansowane z nich koszty, będą stanowiły przychody i koszty z gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Dochody uzyskane z lokali użytkowych i koszty z nich sfinansowane nie mają natomiast takiego charakteru.

Odnosząc się do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, zgodnie z którym środki finansowe pochodzące z opłat pochodzących od użytkowników lokali mieszkalnych i użytkowych są gromadzone przez Spółdzielnię na rachunku bieżącym oraz na lokatach terminowych, organ podatkowy stanął na stanowisku, że ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 u.p.d.p. mogą korzystać tylko te dochody z odsetek, które dotyczą środków pochodzących z lokali mieszkalnych, zgromadzonych na rachunku bieżącym Spółdzielni - w części w jakiej zostaną przeznaczone na utrzymanie zasobów mieszkaniowych. Natomiast ze zwolnienia nie korzystają odsetki od środków zgromadzonych na rachunku bieżącym, dotyczących lokali użytkowych, bowiem nie zostały osiągnięte z gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Ze zwolnienia, zdaniem organu, nie mogą także korzystać odsetki od środków zgromadzonych na lokatach terminowych, bez względu na źródło pochodzenia tych środków, bowiem także w tym wypadku nie został spełniony warunek, by pochodziły one z gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Środki te, jako pochodzące z innych źródeł, niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi, podlegają opodatkowaniu zgodnie z art. 7 ust. 1 u.p.d.p., bez względu na cel, na jaki zostaną przeznaczone.

Spółdzielnia, nie zgadzając się z otrzymaną interpretacją indywidualną, w dniu 4 lutego 2010 r. wystąpiła z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa i zmiany interpretacji poprzez uznanie, że odchody Spółdzielni z odsetek od środków zgromadzonych na lokatach terminowych nie podlegają opodatkowaniu.

Minister Finansów, działając przez Dyrektora Izby Skarbowej w P., stwierdził brak podstaw do zmiany wydanej interpretacji.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Spółdzielnia wniosła o uchylenie powyższej interpretacji z dnia [...]r., kwestionując zawarte w niej stanowisko w zakresie uznania, że w opisanym we wniosku stanie faktycznym ze zwolnienia, o jakim mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 u.p.d.p. nie korzystają odsetki od środków pieniężnych zgromadzonych na lokatach bankowych. Spółdzielnia podtrzymała prezentowane we wniosku stanowisko odnośnie zasadności zastosowania powyższego zwolnienia nie tylko w stosunku do odsetek od środków zgromadzonych na rachunku bieżącym, ale także w odniesieniu do odsetek od środków na lokatach terminowych. Podkreśliła, że jej działalność sprowadza się do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych członków Spółdzielni i obejmuje także zarządzanie nieruchomościami mieszkańców, będących zasobami mieszkaniowymi. Gospodarka ta powinna przynosić pożądane efekty ekonomiczne, pozwalające na rozwój substancji mieszkaniowej. Przechowywanie środków pieniężnych na lokatach terminowych jest w tym kontekście częścią gospodarki finansowej, która mieści się w pojęciu gospodarowania zasobami mieszkaniowymi. Pozostawienie środków, które w danym momencie nie wystarczają na sfinansowanie planowanej inwestycji, na rachunku bieżącym, zamiast na lokacie terminowej, byłoby zaś dowodem niegospodarności.

Minister Finansów, odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej interpretacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę administracji publicznej przez badanie zgodności zaskarżonych aktów z prawem. W wyniku takiej kontroli w przypadku uwzględnienia skargi interpretacja może zostać uchylona (art. 146 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a.").

W tak określonym zakresie kognicji Sąd uznał, że skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Pytanie Spółdzielni dotyczyło możliwości zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 u.p.d.p. od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych dochodów postaci odsetek od zgromadzonych na rachunku bieżącym oraz lokatach bankowych terminowych środków pochodzących z wpłat członków spółdzielni tytułem zajmowania i eksploatacji lokali mieszkalnych i użytkowych. Spór między stronami dotyczył przy tym możliwości objęcia powyższym zwolnieniem opisanych wyżej środków, zgromadzonych na lokatach terminowych.

Zgodnie z brzmieniem art. 17 ust. 1 pkt 44 u.p.d.p., wolne od podatku dochodowego są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi - w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyjątkiem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.

Opierając się na językowej wykładni powyższego przepisu należy stwierdzić, że w stosunku do m.in. spółdzielni mieszkaniowych formułuje on dwie przesłanki skorzystania ze zwolnienia: uzyskanie dochodu z gospodarki zasobami mieszkaniowymi oraz przeznaczenie dochodu na cele związane z utrzymaniem tych zasobów.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych, ani żaden inny akt prawny nie zawiera legalnej definicji pojęcia "gospodarka zasobami mieszkaniowymi" lub pojęcia "zasobów mieszkaniowych". W orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, że miarodajne jest tu potoczne rozumienie tego pojęcia. W konsekwencji należy przyjąć, że "zasobem mieszkaniowym" w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 44 u.p.d.p. jest zespół lokali mieszkalnych oraz innych pomieszczeń i urządzeń, które są niezbędne do prawidłowego korzystania z mieszkań w budynku mieszkalnym (por. wyrok NSA z dnia 26 czerwca 2009r. sygn. akt II FSK 278/08, wyrok NSA z 12 lutego 2010 r. sygn. akt II FSK 1551/08). W świetle tak przyjętej definicji, należy się zgodzić z Ministrem Finansów, że do zasobów mieszkaniowych spółdzielni mieszkaniowej nie można zaliczyć lokali użytkowych. Nie są one same bowiem przeznaczone dla zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych członków spółdzielni i nie mogą być także uznane za pomieszczenia, które zapewniają prawidłowe korzystanie z mieszkań. W konsekwencji, wszelkie dochody mające swoje źródło w środkach pochodzących z tych lokali (czynsze, opłaty, odsetki od należności związanych z tymi lokalami) nie mogą być uznane z pochodzące z gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Zwolnienie, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 u.p.d.p. można zatem rozważać jedynie w kontekście środków finansowych związanych z lokalami mieszkalnymi i częściami budynków zapewniającymi prawidłowe korzystanie z tych lokali. Godzi się zauważyć, że w skardze nie podniesiono zarzutów co do stanowiska Ministra Finansów w tym zakresie, a kwestionowano jedynie zawartą w interpretacji tezę, iż ze zwolnienia od podatku dochodowego nie mogą korzystać dochody Spółdzielni z tytułu odsetek od lokat terminowych, jako nie pochodzące z gospodarki zasobami mieszkaniowymi.

W odniesieniu do użytego w art. 17 ust. 1 pkt 44 u.p.d.p. określenia "gospodarka", w orzecznictwie sądów administracyjnych zgodnie przyjmuje się natomiast, że pojęciu temu powinno być nadawane znaczenie słownikowe, tj. zgodne z definicją zawartą w słowniku języka polskiego. Stosownie zatem do definicji zawartej w Słowniku Języka Polskiego PWN pod pojęciem "gospodarka" rozumie "gospodarowanie, rozporządzanie, kierowanie czymś". Pod pojęciem "gospodarować" – "rozporządzać, zarządzać czymś, kierować gospodarką przedsiębiorstwa, miasta itp.".; "rozporządzać " – "czynić coś, zgodnie z prawem, dysponować, zarządzać"; "kierować" – "zarządzać czymś"; zarządzać’ – "kierować czymś, administrować, sprawować zarząd.

Niewątpliwym jest, że Spółdzielnia gospodaruje należącymi do niej zasobami. Analiza przepisów ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116 ze zm. w skrócie: "u.s.m."), w szczególności art. 1 ust. 1 – 6, dowodzi, że cel istnienia spółdzielni mieszkaniowej został zdefiniowany przede wszystkim jako zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych członków spółdzielni oraz ich rodzin. Cel ten spółdzielnia realizuje poprzez m.in. dostarczanie członkom samodzielnych lokali mieszkalnych lub domów jednorodzinnych, a także lokali o innym przeznaczeniu (art. 1 ust. 1 ), budowanie lub nabywanie budynków w celu ustanowienia na rzecz członków spółdzielczych lokatorskich praw do znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych, budowanie lub nabywanie budynków w celu ustanowienia na rzecz członków odrębnej własności znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych lub lokali o innym przeznaczeniu, budowanie lub nabywanie domów jednorodzinnych w celu przeniesienia na rzecz członków własności tych domów, udzielanie pomocy członkom w budowie przez nich budynków mieszkalnych lub domów jednorodzinnych, budowanie lub nabywanie budynków w celu wynajmowania lub sprzedaży znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych lub lokali o innym przeznaczeniu. Oprócz zaspokajania potrzeb mieszkaniowych członków, zadaniem spółdzielni mieszkaniowej jest także, w myśl art. 1 ust. 1 u.s.m., zaspokajanie innych potrzeb (bliżej niesprecyzowanych) związanych jednak - jak na to wskazuje końcowy fragment art. 1 ust. 1 u.s.m. - z dostarczaniem członkom lokali o innym przeznaczeniu.

Zgodnie zaś z art. 1 ust. 3 u.s.m., spółdzielnia ma obowiązek zarządzania nieruchomościami stanowiącymi jej mienie lub nabyte na podstawie ustawy mienie jej członków.

Art. 1 ust. 4 u.s.m. statutu spółdzielni określa, którą działalność spośród wymienionych w ust. 2 i 3, prowadzi spółdzielnia. Art. 1 ust. 6 u.s.m. stanowi zaś, że spółdzielnia może prowadzić również inną działalność gospodarczą na zasadach określonych w odrębnych przepisach i w statucie, jeżeli działalność ta związana jest bezpośrednio z realizacją celu, o którym mowa w ust. 1.

Jak słusznie z powołanych wyżej przepisów wywiódł WSA we Wrocławiu w wyroku z dnia 9 września 2009 r., sygn. akt I SA/Wr 1154/09, tym, co odróżnia spółdzielnię mieszkaniową od innych podmiotów, jest działanie na rzecz (w interesie) członków, co pozostaje w zgodzie z ogólnym celem działania wszystkich spółdzielni określonym w art. 1 § 1 ustawy z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze (Dz. U. z 2003 r. Nr 188, poz. 1848 ze zm.) jako prowadzenie wspólnej działalności gospodarczej w interesie członków. Z kolei tym, co odróżnia spółdzielnię mieszkaniową od innych spółdzielni, jest zaspokajanie potrzeb członków - przede wszystkim potrzeb mieszkaniowych. Spółdzielnia mieszkaniowa nie może więc bez utraty swojego charakteru poświęcić się wyłącznie albo w przeważającej mierze innej działalności, nawet gdyby działalność ta miała polegać na zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, ale osób innych niż członkowie spółdzielni.

Działalność spółdzielni mieszkaniowej w zakresie zarządzania nieruchomościami stanowiącymi jej mienie i nabyte na podstawie ustawy mienie jej członków jest obligatoryjną działalnością gospodarczą takiej spółdzielni (zob. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2006 r., III CZP 21/02, Monitor Prawniczy z 2002 r., Nr 18, s. 851). W różnych sprawach dotyczących takiego zarządu spółdzielnia będzie więc traktowana jak przedsiębiorca (por. też postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2002 r., II CK 374/02, LEX, nr 74417). Podobnie zresztą jak w sprawach dotyczących zarządzania przez spółdzielnię nieruchomościami stanowiącymi własność osób trzecich - na podstawie art. 1 ust. 5 u.s.m.

W świetle powyższego, pod pojęciem dochodów z gospodarki zasobami mieszkaniowymi należy rozumieć dochody pochodzące z zarządzania tymi zasobami mieszkaniowymi. Zarządzanie można natomiast zdefiniować jako ogół działań zmierzających do efektywnego wykorzystania zasobów mieszkaniowych podejmowanych aby zrealizować cel określony w art. 1 ust. 1 u.s.m. A zatem mowa tutaj o licznych czynnościach o charakterze faktycznym, prawnym, procesowym (urzędowym) i finansowym, dotyczących rzeczy (zasobów mieszkaniowych) w zakresie jej utrzymania, gospodarowania, rozporządzania. Nieodzowną zaś częścią gospodarowania w każdym przypadku jest gospodarka finansami podmiotu (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 12 sierpnia 2008 r. sygn. akt I SA/Wr 352/08), przy czym gospodarka ta winna być prowadzona w sposób efektywny, nie przynoszący strat a tym samym nie powodujący szkody dla należących do spółdzielni członków i innych osób, jak i samej spółdzielni. Potwierdza to treść art. 267a pr.sp. przewidującego odpowiedzialność karną członków zarządu spółdzielni czy rady działających na jej szkodę.

W ramach tak rozumianej gospodarki zasobami mieszkaniowymi (obejmującej więc również gospodarkę środkami finansowymi pochodzącymi z zasobów mieszkaniowych) mieści się z pewnością także gromadzenie środków uzyskanych w związku z zarządzaniem tymi zasobami na rachunku bankowym prowadzonym dla Spółdzielni (rachunek bieżący). Odsetki od środków zgromadzonych na tym rachunku, stanowiące dodatkowe pożytki z dochodów pochodzących z zasobów mieszkaniowych stanowią więc niewątpliwie dochód z "gospodarki zasobami mieszkaniowymi" – co potwierdza także w zaskarżonej interpretacji Minister Finansów. Przyjęcie, że dochodami z gospodarki zasobami mieszkaniowymi są wyłącznie gromadzone na tym rachunku dochody z czynszów i opłat oraz odsetki od nieterminowych wpłat, ale nie odsetki od tych środków, prowadziłoby zresztą do nieuzasadnionego zrównania pojęcia "dochodu z gospodarki zasobami mieszkaniowymi" z "dochodem z zasobów mieszkaniowych" - co nie znajduje oparcia w treści art. 17 ust. 1 pkt 44 u.p.d.p.

W kontekście powyższych rozważań, niezrozumiałe i nieznajdujące oparcia w treści przepisów prawa, jest stanowisko Ministra Finansów, iż odsetki od zgromadzonych na rachunku bieżącym Spółdzielni środków pochodzących z zasobów mieszkaniowych (tj. dotyczących lokali mieszkalnych oraz części budynków i pomieszczeń zapewniających prawidłowe korzystanie z lokali mieszkalnych) korzystają ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 u.p.dp., jako "dochody z gospodarki zasobami mieszkaniowymi", natomiast takiego charakteru nie mają dochody z odsetek od tych samych środków, zgromadzonych na bankowych lokatach terminowych. Zróżnicowanie tych dochodów z zakresie ich opodatkowania nie znajduje uzasadnienia, biorąc pod uwagę, że oba rodzaje dochodu Spółdzielnia uzyskuje w wyniku prowadzenia gospodarki finansowej środkami uzyskanymi z tego samego źródła, jakim są zasoby mieszkaniowe.

W przekonaniu Sądu orzekającego w obecnym składzie, wybór lokaty terminowej zamiast rachunku bieżącego należy zaliczyć do jednej z czynności mającej na celu racjonalne gospodarowanie. Słusznie podniesiono w skardze, że takie działanie zabezpiecza zebrane na rachunku bankowym środki pieniężne przed utratą ich wartości choćby na skutek inflacji, a także spełnia warunek efektywnego zarządzania środkami uzyskanymi z zasobów mieszkaniowych. Tego rodzaju operacje finansowe mieszczą się w ustawowej i statutowej działalności Spółdzielni i nie stanowią one innej działalności gospodarczej. Przyjmując natomiast stanowisko organu podatkowego za słuszne, spółdzielnie mieszkaniowe musiałyby gromadzić środki przeznaczone na gospodarowanie zasobami mieszkalnymi jedynie na rachunku bieżącym, co jest sprzeczne ze zdrowym rozsądkiem i założeniami racjonalnej gospodarki.

Jak już podkreślono, działalność spółdzielni mieszkaniowych ukierunkowana jest na zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych oraz innych potrzeb związanych z dostarczaniem członkom lokali o innym przeznaczeniu, i jako taka nieodłącznie związana jest z gospodarowaniem środkami finansowymi. Obowiązkiem każdego podmiotu, w tym spółdzielni, jest zapewnienie środków do prawidłowego prowadzenia działalności, a więc racjonalne prowadzenie gospodarki posiadanymi zasobami, w przedmiotowej sprawie zasobami mieszkaniowymi. Pojęcie "gospodarka zasobami mieszkaniowym" w przypadku spółdzielni mieszkaniowych to pojęcie na tyle szerokie, by móc stwierdzić, że w zakresie tej gospodarki mieści się czynność zdeponowania w danym okresie środków finansowych na lokacie terminowej. Natomiast uzyskane odsetki z tak ulokowanych środków, to nic innego jak dochody z gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Dochody te, o ile zostaną przeznaczone na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych, nie wykraczają poza unormowanie przepisu art. 17 ust. 1 pkt 44 u.p.d.o.p.. Stanowisko powyższe znajduje potwierdzenie w szeregu wyroków sądów administracyjnych (m.in. powołany wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 9 września 2009 r., sygn. akt I SA/Wr 1154/09, wyrok WSA w Szczecinie z dnia 28 kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Sz 886/09, wyrok WSA we Wrocławiu z 12 sierpnia 2008 r., sygn. akt 352/08).

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w oparciu o przepis art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej "p.s.a"), uchylił zaskarżoną interpretację. O zwrocie kosztów postępowania sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.s.a.

W ponownie udzielonej interpretacji indywidualnej Minister Finansów ma obowiązek uwzględnić poczynioną wykładnię prawa wyrażoną w niniejszym wyroku.