Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2260/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-10-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 169 ust. 2, art. 207
journal: Dz.U. 2005 nr 164 poz 1365
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym
article: art. 138 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz 26
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak, Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska (spr.), Andrzej Góraj, Protokolant specjalista Aleksandra Weiher, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2015 r. sprawy ze skargi K.P. na decyzję Uczelnianej Odwoławczej Komisji Rekrutacyjnej Szkoły [...] w W. z dnia [...] października 2014 r. nr bez numeru w przedmiocie odmowy przyjęcia na studia stacjonarne II stopnia - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] października 2014 r., Uczelniana Odwoławcza Komisja Rekrutacyjna, po rozpatrzeniu odwołania K.P., na podstawie art. 169 ust. 12 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r., poz. 572 ze zm.), § 43 Uchwały Senatu SGH nr 96 z dnia 22 maja 2013 r. w sprawie warunków i trybu rekrutacji na I rok studiów stacjonarnych i niestacjonarnych pierwszego i drugiego stopnia w Szkole [...] w W. w roku akademickim 2014/2015, art. 138 §1 pkt 1 k.p.a. i art. 207 ust. 2 Prawa o szkolnictwie wyższym, utrzymała w mocy decyzję Komisji Rekrutacyjnej (uchwała Komisji Rekrutacyjnej dla studiów drugiego stopnia) z dnia [...] września 2014 r. w przedmiocie nieprzyjęcia K.P. na pierwszy rok studiów stacjonarnych drugiego stopnia w Szkole [...] w W.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym

i prawnym sprawy:

Działając, na podstawie Uchwały nr [...] Senatu [...] z dnia [...] maja 2013 r.

w sprawie warunków i trybu rekrutacji na I rok studiów stacjonarnych i niestacjonarnych pierwszego i drugiego stopnia w Szkole [...] w W. w roku akademickim 2014/2015, w związku z art. 169 ust. 10 pow. ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym, Uczelniana Komisja Rekrutacyjna, decyzją z dnia [...] września 2014 r., nr [...], postanowiła nie przyjąć K.P. na pierwszy rok studiów stacjonarnych drugiego stopnia w Szkole [...] w W.

W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, że nieprzyjęcie K.P. na pierwszy rok studiów stacjonarnych drugiego stopnia w [...], spowodowana jest tym, iż pomimo zakwalifikowania jej do przyjęcia na pierwszy rok tych studiów, nie złożyła ona w terminie kompletu wymaganych dokumentów.

Od decyzji organu I instancji z dnia [...] września 2014 r., K.P. złożyła odwołanie do Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej Szkoły [...]

w W.

Organ odwoławczy, decyzją wskazaną na wstępie, utrzymał w mocy decyzję Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej z dnia [...] września 2014 r., wskazując w jej uzasadnieniu, iż decyzja organu I instancji jest prawidłowa. Wskazał też, że K. P. nie zastosowała się do § 36 ust. 1 "Warunków i trybu rekrutacji na I rok studiów stacjonarnych i niestacjonarnych pierwszego i drugiego stopnia w Szkole [...] w W., w roku akademickim 2014/2015 ", tj. nie dostarczyła w terminie kompletu wymaganych dokumentów. Organ wskazał, że zgodnie z § 36 ust. 2 "Warunków i trybu rekrutacji..." dokumenty należy dostarczyć osobiście lub przez posłańca (nie jest wymagane żadne upoważnienie do złożenia). Wskazał ponadto, że kandydatka, w odwołaniu, nie podała żadnych okoliczności uzasadniających niezłożenie tych dokumentów w terminie.

Na tę decyzję K.P. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się jej uchylenia.

Wydanemu rozstrzygnięciu skarżąca zarzuciła:

1. obrazę art. 78 Konstytucji RP oraz art. 15 k.p.a., poprzez niezastosowanie zasady dwuinstancyjności postępowania. Skarżąca wskazała, że decyzja została wydana dwukrotnie przez dwa różne organy, bez merytorycznego rozpatrzenia sprawy zarówno w pierwszej instancji jak i w drugiej. W drugiej instancji nie podjęto żadnej próby rozpoznania sprawy a jedynie potwierdzono, iż decyzja podjęta przez organ I instancji była słuszna. Organ pierwszej instancji z kolei rozpatrywał sprawę na podstawie wybiórczo analizowanych faktów;

2. obrazę art. 6 k.p.a., poprzez brak działania na podstawie prawa. W toku postępowania złamano szereg przedstawionych w skardze przepisów prawa administracyjnego;

3. Obrazę art. 7 k.p.a., poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. Skarżąca zarzuciła, że w toku postępowania nie wzięto pod uwagę, że podjęła cztery próby dostarczenia dokumentów oraz że uczelnia posiada dokument, którego brak miał stanowić podstawę do odrzucenia składanych przez nią dokumentów,

4. obrazę art. 8 k.p.a., poprzez budzące wątpliwości działania obu komisji powodujące nieufność co do posiadanych kompetencji i działania na podstawie i w granicach prawa. W uzasadnieniu decyzji wydanej w drugiej instancji sugerowano, iż nie złożyła dokumentów z powodu niewiedzy jak należy tego dokonać podczas, gdy dokumentów nie złożyła, gdyż ich nie przyjęto,

5. obrazę art. 9 k.p.a., poprzez nienależyte informowanie o okolicznościach faktycznych i prawnych mogących mieć wpływ na ustalenie praw i obowiązków. Nie udzielono stronie niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Przede wszystkim nie wyjaśniono, na podstawie jakich przepisów nie może złożyć odpisu notarialnego świadectwa dojrzałości. Błędnie też wskazywano, jakoby możliwe było zwrócenie się do wystawcy świadectwa dojrzałości z wnioskiem o wydanie duplikatu dokumentu na podstawie tego, że jest ów dokument bezprawnie przetrzymywany przez uczelnię,

6. obrazę art. 10 k.p.a., poprzez niezapewnienie możliwości wypowiedzenia się co do zebranych materiałów w II instancji. Jako, że w drugiej instancji nie przeprowadzano merytorycznego rozpoznania sprawy nie mogła uczestniczyć w tym postępowaniu oraz wypowiedzieć się co do zebranych materiałów, ani przedstawić nowych okoliczności w sprawie. Z kolei w pierwszej instancji całkowicie zignorowano jej wnioski, wyjaśnienia i przedstawiane na obronę stanowiska skarżącej przepisy prawne,

7. obrazę art. 11 k.p.a., poprzez niewyjaśnienie jakie przesłanki zdecydowały o rozstrzygnięciu,

8. obrazę art. 12 k.p.a., poprzez nieposłużenie się najprostszym sposobem prowadzącym do załatwienia sprawy jakim byłoby przyjęcie, że jeśli w jej teczce akt osobowych studenta mieści się już oryginał świadectwa dojrzałości, to nie ma potrzeby aby ponownie składała taki oryginał lub zwrócenie się do innych organów uczelni z prośbą o okazanie oryginału lub przyjęcie odpisu notarialnego oryginału,

9. obrazę art. 77 § 1 k.p.a., poprzez niewyczerpujące zebranie materiału dowodowego. Decyzję podjęto na podstawie faktów, które nie miały miejsca, na co przedstawiła dowody,

10. obrazę art. 107 § 1 k.p.a., poprzez brak ustawowego elementu decyzji administracyjnej, jakim są podpisy osób upoważnionych do wydania decyzji. Takie braki mogą stanowić przesłankę do powzięcia wątpliwości, czy faktycznie decyzja była podejmowana przez organ kolegialny,

11. obrazę art. 107 § 3 k.p.a., poprzez brak uzasadnienia faktycznego motywów rozstrzygnięcia oraz uzasadnienia prawnego motywów rozstrzygnięcia oraz zastąpienie ich rozstrzygnięciami podjętymi na podstawie fałszywych przesłanek. Ten spełnia wymagania przedstawione w tym przepisie prawnym. Przepis wprowadzono w celu odformalizowania postępowania administracyjnego. Żądanie oryginału powinno mieć miejsce jedynie w szczególnie uzasadnionych przypadkach. W toku postępowania zaś w ogóle nie uzasadniono odmowy przyjęcia odpisu notarialnego,

12. obrazę § 4 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w sprawie dokumentacji przebiegu studiów, poprzez wymaganie złożenia dokumentu, którego nie ma na liście dokumentów wymaganych do celów utworzenia teczki akt osobowych studenta.

W odpowiedzi na skargę Uczelniana Odwoławcza Komisja Rekrutacyjna wniosła o jej oddalenie stwierdzając, że zarzuty podniesione skardze nie są zasadne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym oraz przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Przy czym, zgodnie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W oparciu o wskazane wyżej kryteria, Sąd uznał, że skarga w niniejszej sprawie jest niezasadna.

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja z dnia [...] października 2014 r., Uczelnianej Odwoławczej Komisji Rekrutacyjnej, która wydana została po rozpatrzeniu odwołania K.P., od decyzji Komisji Rekrutacyjnej z dnia [...] września 2014 r., o nieprzyjęciu skarżącej, na pierwszy rok studiów stacjonarnych drugiego stopnia w Szkole [...] w W.

Wskazać należy, że organ prawidłowo odmówił przyjęcia jej na studia, a postępowanie rekrutacyjne przeprowadzono zgodnie z ww. ustawą o szkolnictwie wyższym i uchwałą Senatu z dnia [...] maja 2013 roku . Należy podnieść, że w art. 70 ust. 5 Konstytucji RP zapewnia się szkołom wyższym autonomię na zasadach określonych w ustawie. Ustawy określające zasady działania publicznych szkół wyższych muszą - w myśl art. 70 ust. 5 Konstytucji, respektować ich autonomię, tzn. nie mogą znosić istoty tej autonomii poprzez zupełne i wyczerpujące unormowanie wszystkich spraw, które określają pozycję studenta w państwowej szkole wyższej. Zasada autonomii szkół wyższych została również wyrażona w art. 4 ustawy z dnia 27 lipca 2005r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164 poz. 1365 z późn. zm. zwanej dalej ustawą). Oznacza to, że władzom szkół wyższych musi być pozostawiona sfera swobodnego decydowania o sprawach nauki i nauczania, z czym wiązać się też musi sfera swobodnego decydowania o sprawach organizacji wewnętrznej i składu władz, toku nauczania, przyjmowania i promowania studentów, a także określania niektórych ich praw i obowiązków.

Na wstępie należy wskazać, że Sąd podziela stanowisko wyrażone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 grudnia 2006 r. sygn. akt I SA/Wa 1657/06, w którym stwierdzono, że zgodnie z treścią art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 ze zm.) do postępowań w sprawie przyjęcia na studia stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego. Sprawowana zaś przez sądy administracyjne kontrola tych decyzji dotyczy jedynie zgodności z prawem postępowania decyzyjnego uprawnionych organów.

Oznacza to konieczność uwzględnienia przy ocenie prawidłowości postępowania rekrutacyjnego specyfiki szkoły wyższej, w tym także faktu, że zasady

i tryb postępowania rekrutacyjnego reguluje przede wszystkim uchwała senatu uczelni.

Nie budzi jednak wątpliwości, że uregulowane przez senat uczelni postępowanie rekrutacyjne, w tym wydawanie decyzji w sprawie przyjęcia i odmowy przyjęcia na studia, musi spełniać wymagania ogólne dotyczące gwarancji proceduralnych, w szczególności prawa do odwołania oraz prawa do zaskarżania decyzji do sądu administracyjnego. Zdaniem Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę powołana wyżej uchwała nr [...] Senatu [...] zawiera wszelkie niezbędne gwarancje proceduralne.

Wskazać należy, że skarżąca zakwalifikowana została do przyjęcia na studia i zgodnie z warunkami rekrutacji zawartymi w pow. uchwale nr [...] z dnia [...] maja 2013 r. w sprawie warunków i trybu rekrutacji na I rok studiów stacjonarnych i niestacjonarnych pierwszego i drugiego stopnia w Szkole [...] w W. w roku akademickim 2014/2015, ustalonym przez Senat Szkoły [...] w W., została zobowiązana do złożenia wymaganych dokumentów, w tym oryginału lub odpisu wydanego przez szkołę średnią świadectwa dojrzałości. Wśród tych dokumentów, które skarżąca składała, brakowało oryginału świadectwa dojrzałości lub jego odpisu, wydanego przez szkołę średnią a to powodowało, że składane dokumenty, jako niekompletne, nie zostały przyjęte. Podkreślić należy, że skarżąca, została poinformowana o jej obowiązkach w toku rekrutacji przy rejestracji, w Internetowym Systemie Rekrutacyjnym poprzez udostępnienie w/w uchwały nr [...], zapoznanie się z którą potwierdziła zaznaczając odpowiednią opcję w formularzu rejestracyjnym. Zaznaczenie tej opcji jest warunkiem dopuszczenia kandydata do dalszego postępowania rekrutacyjnego.

Wskazać ponadto należy, że wymagania dotyczące świadectwa dojrzałości zostały określone w § 37 pkt 2 pow. uchwały nr[...], zgodnie z którym przyjęcie na studia wymaga złożenia kandydata następujących dokumentów – oryginału polskiego świadectwa dojrzałości, albo jego odpis sporządzony przez wystawcę świadectwa dojrzałości (nie są przyjmowane odpisy notarialne), albo dyplom IB, albo zaświadczenie potwierdzające zdanie egzaminu w ramach programu Matury Międzynarodowej – w przypadku kandydatów, którzy w momencie składania dokumentów nie dysponują jeszcze dyplomem IB (oryginał dyplomu należy w takim przypadku złożyć do dnia [...] września 2014 r.).

Podkreślić należy, że upoważnienie do określania warunków rekrutacji wynika z art. 169 ust. 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r., poz. 572 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem Senat uczelni ustala, w drodze uchwały warunki, tryb oraz termin rozpoczęcia i zakończenia rekrutacji, w tym prowadzonej w drodze elektronicznej, dla poszczególnych kierunków studiów. Uchwałę podaje się do wiadomości publicznej nie później niż do dnia 31 maja roku poprzedzającego rok akademicki, którego uchwała dotyczy, i przesyła ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego. Uchwała w sprawie warunków rekrutacji podlega kontroli ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, który nie zakwestionował tej uchwały, w tym powołanego wyżej postanowienia, dotyczącego wymaganych przy rekrutacji dokumentów. Wskazać też należy, że w zakresie wydawania świadectwa dojrzałości i odpisów świadectwa dojrzałości oraz ich duplikatów obowiązują przepisy rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 28 maja 2010 r. w sprawie świadectw, dyplomów państwowych i innych druków szkolnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 893).

Z kolei zgodnie z § 36 pkt 1 pow. uchwały kandydaci umieszczeni na listach osób zakwalifikowanych do przyjęcia są obowiązani dostarczyć do Biura Rekrutacji wymagane dokumenty w terminie ustalonym w harmonogramie rekrutacji, chyba że Uczelniana Komisja Rekrutacyjna przedłuży ten termin i powiadomi o tym kandydatów poprzez osobiste konta rekrutacyjne. Jeżeli kandydat nie dostarczy w terminie wymaganych dokumentów, nie zostaje przyjęty na studia. Jak wynika z analizy akt administracyjnych skarżąca była dwukrotnie informowana o możliwych terminach do złożenia akt (pismo wysłane drogą e-mailową z dnia [...] lipca 2014 r. i z dnia [...] sierpnia 2014 r.). Jak wynika również z pisma powołanego wyżej z dnia [...] lipca 2014 r., terminów zaoferowanych przez Uczelnianą Komisję Rekrutacyjną było 21, zaczynając od dnia [...] sierpnia 2014 r. do dnia [...] września 2014 r.

Skarżąca, jako przyczynę niedostarczenia wymaganych dokumentów podała, (dopiero w swojej skardze do Sądu, a następnie na rozprawie), że nie mogła złożyć świadectwa dojrzałości, bowiem go nie posiadała. Jak stwierdziła, pierwszy raz odebrała swoje świadectwo dojrzałości z Dziekanatu [...] w dniu [...] września 2012 r., po skreśleniu jej ze studiów licencjackich. Następnie złożyła ten dokument ponownie w Dziekanacie Studium Magisterskiego Szkoły [...] w W. [...] we wrześniu 2012 r., kiedy to rozpoczęła po raz kolejny studia, tym razem magisterskie na [...]. Ze studiów tych też została skreślona, jednakże, jak podała, nie wydano jej wówczas świadectwa dojrzałości. Jak wynika zaś, z dostarczonego przez skarżącą (na żądanie Sądu) pisma, skierowała ona swoją prośbę do Dziekana Studium Magisterskiego Szkoły [...] w W., drogą urzędową, dopiero w dniu [...] września 2014 r., a zatem w ostatnim z możliwych terminów, wyznaczonych przez Uczelnianą Komisję Rekrutacyjną, do złożenia niezbędnych dokumentów, w tym świadectwa dojrzałości. Jak wynika z oświadczenia skarżącej, tego dnia nie wydano jej tego dokumentu. Skarżąca zaś, mając świadomość, że jest to ostatni z terminów do złożenia dokumentów, nie skierowała żadnego pisma do Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej z prośbą o ewentualne przedłużenie możliwości ich złożenia. Nie podała też żadnych okoliczności niezłożenia dokumentów w terminie, składając jednozdaniowe odwołanie od decyzji organu I instancji. Wskazać należy, że to podmiot ubiegający się o przyjęcie na studia jest zobowiązany przedłożyć Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej niezbędne dokumenty, wymagane przepisami prawa, tj. § 37 uchwały nr 69, a skarżąca tych dokumentów nie przedłożyła. Dostarczenie wymaganych dokumentów jest warunkiem koniecznym przyjęcia na studia. Skarżąca mogła ubiegać się o wydanie świadectwa dojrzałości z Dziekanatu Studium Magisterskiego Szkoły [...] w W. znacznie wcześniej, nie zaś w ostatnim z możliwych terminów do ich złożenia. Nie można zatem czynić zarzutu Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej, że sama nie starała się o skompletowanie dokumentów skarżącej, szczególnie w sytuacji gdy rekrutacje przeprowadzają komisje rekrutacyjne, powołane uchwałą przez Senat (art. 169 pkt 10 pow. ustawy o szkolnictwie wyższym oraz § 107 pkt 2 Statutu [...] w W.) [...]. A zatem fakt, że dokument ten znajdował się w Dziekanacie Studium Magisterskiego Szkoły [...] w W. nie oznacza, że Uczelniana Komisja Rekrutacyjna miała jakąkolwiek wiedzę na jego temat i mogła nim dysponować.

A skoro zatem skarżąca nie złożyła w zakreślonym terminie świadectwa dojrzałości to nie wypełniła wszystkich warunków określonych w ww. uchwale senatu, nie ma przy tym znaczenia jakiego rodzaju były te obowiązki. Należy zauważyć, że ustawa o szkolnictwie wyższym określa zasady nadzoru Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego nad uczelniami wyższymi. Zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy Minister Nauki ma prawo stwierdzić nieważność organu kolegialnego uczelni w przypadku jej niezgodności z przepisami prawa nie później niż w terminie dwóch miesięcy od otrzymania uchwały. Dopóki zatem uchwały organu kolegialnego nie zostały zakwestionowane przez Ministra, należy traktować je jako obowiązujące.

Odnosząc się do zarzutów skarżącej zawartych w skardze to Sąd tych zarzutów nie podziela. Zaznaczyć jeszcze należy, że sąd podziela utrwalony w orzecznictwie i w doktrynie pogląd, że odpowiednie stosowanie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (o którym mowa w art. 207 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym) polega na zachowaniu przez organ minimum procedury administracyjnej, niezbędnej do załatwienia spraw i zagwarantowania ustawowych uprawnień strony (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 listopada 2000 r., sygn. SK 19/99, OTK nr 7, poz. 258). Z uwagi na powyższe podniesiony przez skarżącego zarzut nie mógł zostać podzielony przez Sąd.

Wskazać należy, że decyzje wydane w odniesieniu do skarżącej w pierwszej i drugiej instancji spełniają wymogi z art. 107 § 3 kpa - zawierają bowiem podstawę prawną, oznaczenie organu, krótkie uzasadnienie faktyczne i prawne oraz podpis przewodniczącego komisji rekrutacyjnej, upoważnionego przez komisję (w aktach). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.