Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2577/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-10-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6379 Inne o symbolu podstawowym 637
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komisja Nadzoru Finansowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 56 ust. 1 pkt 2 lit a i ust. 6, art. 96 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2013 poz 1382
law: Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu  oraz o spółkach publicznych - tekst jednolity
article: art. 80, art. 77, art. 75, art. 7, art. 10
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 84 ust. 1, ust. 2 i ust. 5, par. 3 ust. 1 i ust. 3
journal: Dz.U. 2009 nr 33 poz 259
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 19 lutego 2009 r. w sprawie informacji bieżących i okresowych przekazywanych przez emitentów  papierów wartościowych oraz warunków uznawania za równoważne informacji wymaganych przepisami prawa państwa niebędącego państwem  członkowskim.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska (spr.) Protokolant Referent Łukasz Kawalec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 września 2017 r. sprawy ze skargi S. S.A. z siedzibą w P. na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie obowiązków informacyjnych oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2016 r. nr [...] Komisja Nadzoru Finansowego po ponownym rozpoznaniu sprawy na skutek wniosku złożonego w dniu [...] stycznia 2016 r. przez S. S.A. z siedzibą w P. utrzymała w mocy decyzję własną z dnia [...] grudnia 2015 r. (sygn. [...]) w przedmiocie nałożenia na S. S.A. z siedzibą w P. kary pieniężnej w wysokości [...] zł.

Wskazana decyzja wydana została na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze. zm. - dalej: kpa), w związku z art. 11 ust. 5 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (tj. Dz. U. z 2015 r. poz. 614, ze zm. - dalej ustawa o nadzorze nad rynkiem finansowym) oraz art. 96 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 56 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1382 ze zm. – dalej ustawa o ofercie) w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy z dnia 31 marca 2016 r. o zmianie ustawy o funduszach inwestycyjnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 615 – dalej ustawa zmieniająca)

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu [...] września 2013r., w związku z podejrzeniem naruszenia przez S. S.A z siedzibą w P. (dalej: "spółka", "strona" lub "emitent") obowiązków informacyjnych Komisja Nadzoru Finansowego (dalej: organ, KNF, Komisja) wszczęła z urzędu postępowanie w sprawie nałożenia na spółkę kary administracyjnej, a decyzją z dnia [...] grudnia 2015r. została nałożona na S. S.A. kara pieniężną w wysokości [...] wobec stwierdzenia, iż spółka:

I. w związku ze sporządzeniem skonsolidowanego raportu okresowego za 2011 r. nienależycie wykonała obowiązek określony w art. 56 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy o ofercie:

1. w zw. z § 3 ust. 1 i 3 w zw. z § 84 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 lutego 2009 r. w sprawie informacji bieżących i okresowych przekazywanych przez emitentów papierów wartościowych oraz warunków uznawania za równoważne informacji wymaganych przepisami prawa państwa niebędącego państwem członkowskim (Dz. U. z 2014 r., poz. 133, dalej "rozporządzenie") w zw. z § 12 Międzynarodowego Standardu Rachunkowości 27 "Skonsolidowanie i jednostkowe sprawozdania finansowe" (dalej "MSR 27") przyjętego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1126/2008 z dnia 3 listopada 2008 r. przyjmującym określone międzynarodowe standardy rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L.. 320 z 29.11.2008 str. 1-481, ze zm., dalej "Rozporządzenie Komisji (UE) Nr 1126/2008) w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie rozporządzenia Komisji (UE) nr 1254/2012 z dnia 11 grudnia 2012 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1126/2008 przyjmującego określone międzynarodowe standardy rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do Międzynarodowego Standardu Sprawozdawczości Finansowej 10, Międzynarodowego Standardu Sprawozdawczości Finansowej 11, Międzynarodowego Standardu Sprawozdawczości Finansowej 12, Międzynarodowego Standardu Rachunkowości 27 (z 2011 r.) oraz Międzynarodowego Standardu Rachunkowości 28 (z 2011 r.) (Dz. Urz. UE L. 360 z 29.12.2012 r., dalej "rozporządzenie zmieniające"), poprzez brak objęcia A. skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym za 2011 r.,

2. w zw. z § 3 ust. 1 i 3 w zw. z § 84 ust. 1 rozporządzenia w zw. z par. 15 Międzynarodowego Standardu Rachunkowości 1 "Prezentacja Sprawozdań Finansowych" (dalej MSR 1) przyjętego Rozporządzeniem Komisji (WE) Nr 1126/2008, poprzez zawyżenie wartości aktywów w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za 2011 r.,

3. w zw. z § 3 ust. 1 i 3 w zw. z § 84 ust. 1 rozporządzenia w zw. z par. 31 w zw. z par. 37 lit. a i b Międzynarodowego Standardu Sprawozdawczości Finansowej 7 "Instrumenty finansowe: ujawnianie informacji" (dalej "MSSF 7") przyjętego rozporządzeniem Komisji (WE) Nr 1126/2008 w zw. z par. 15 MSR 1, poprzez nieujawnienie w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za 2011 r. informacji o zawarciu w dniu [...] stycznia 2012 r. pomiędzy S. Sp. z o.o. i A. porozumienia przedłużającego terminy płatności,

w związku ze sporządzeniem raportu okresowego za 2011 r. nienależycie wykonała obowiązek określony w art. 56 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o ofercie w zw. z § 3 ust. 1 i 3 w zw. z § 84 ust. 1 rozporządzenia w zw. z par. 15 MSR 1, poprzez zawyżenie wartości aktywów spółki S. S.A. w sprawozdaniu finansowym za 2011 r.,

w związku ze sporządzeniem skonsolidowanego raportu okresowego za I półrocze 2012 r. nienależycie wykonała obowiązek określony w art. 56 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o ofercie:

1. w zw. z § 3 ust. 1 i 3 w zw. z § 84 ust. 1 rozporządzenia w zw. z par. 12 MSR 27, poprzez brak objęcia A. skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym za I półrocze 2012 r.,

2. w zw. z § 3 ust. 1 i 3 w zw. z § 84 ust. 1 rozporządzenia w zw. z par. 15 MSR 1, poprzez zawyżenie wartości aktywów w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym i sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2012 r.,

3. w zw. z § 3 ust. 1 i 3 w zw. z § 84 ust. 1 rozporządzenia w zw. z par. 31 w zw. z par. 37 lit. a i b MSSF 7 w zw. z par, 15 MSR 1, poprzez nieujawnienie w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2012 r. informacji o zawarciu w dniu [...] stycznia 1012 r. pomiędzy S. Sp. z o.o. i A.: porozumienia przedłużającego terminy płatności,

w związku ze sporządzeniem skonsolidowanego raportu okresowego za 2012 r. nienależycie wykonała obowiązek określony w art. 56 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o ofercie:

1. w zw. z § 3 ust. 1 i 3 w zw. z § 84 ust. 1 rozporządzenia w zw. z par. 12 MSR 27, poprzez brak objęcia A. skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym za 2012 r.,

2. w zw. z § 3 ust. 1 i 3 w zw. z § 84 ust. 1 rozporządzenia w zw. z par. 15 MSR 1, poprzez zawyżenie wartości aktywów w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za 2012 r.,

3. w zw. z § 3 ust. 1 i 3 w zw. z § 84 ust. 1 rozporządzenia w zw. z par. 31 w zw. z par. 37 lit. a i b MSSF 7 w zw. z par. 15 MSR 1, poprzez nieujawnienie w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za 2012 r. informacji o zawarciu w dniu [...] stycznia 2013 r. aneksu do porozumienia przedłużającego terminy płatności zawartego w dniu [...] stycznia 2012 r. pomiędzy S. Sp. z o.o. i A.,

w związku ze sporządzeniem raportu okresowego za 2012 r. nienależycie wykonała obowiązek określony w art. 56 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o ofercie:

w zw. z § 3 ust. 1 i 3 w zw. z § 84 ust. 1 rozporządzenia w zw. z par. 15 MSR 1, poprzez zawyżenie wartości aktywów spółki S. S.A. w sprawozdaniu finansowym za 2012 r.,

VI. w związku ze sporządzeniem skonsolidowanego raportu okresowego za I półrocze 2013 r. nienależycie wykonała obowiązek określony w art. 56 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o ofercie:

1. w zw. z § 3 ust. 1 i 3 w zw. z § 84 ust. 1 rozporządzenia w zw. z par. 12 MSR 27, poprzez brak objęcia A. skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym za I półrocze 2013 r.,

2. w zw. z § 3 ust. 1 i 3 w zw. z § 84 ust. 1 rozporządzenia w zw. z par. 15 MSR 1, poprzez zawyżenie wartości aktywów w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym i sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2013 r.,

3. w zw. z § 3 ust. 1 i 3 w zw. z § 84 ust. 1 rozporządzenia w zw. z par. 31 w zw. z par. 37 lit. a i b MSSF 7 w zw. z par. 15 MSR 1, poprzez nieujawnienie w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2013 r. informacji o zawarciu w dniu [...] stycznia 2013 r. aneksu do porozumienia przedłużającego terminy płatności zawartego w dniu [...] stycznia 2012 r. pomiędzy S. Sp. z o.o. i A.

W dniu [...] stycznia 2016 r. wpłynął do Komisji wniosek strony o ponowne rozparzenie sprawy. We wniosku, strona zaskarżyła decyzję w całości i wniosła o:

uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania, ewentualnie o:

uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze i jej zmianę w tym zakresie poprzez odstąpienie od wymierzenia kary, ewentualnie wymierzenie kary pieniężnej w niższej wysokości.

Spółka, zarzuciła zaskarżonej decyzji KNF:

1/ Dopuszczenie się przez organ błędów w ustaleniach faktycznych będących podstawą podjętego przez organ rozstrzygnięcia przejawiające się w przyjęciu, że skarżąca:

zobowiązana była objąć A. skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym za 2011 r., I półrocze 2012 r., za 2012 r. i za I półrocze 2013r.,

dokonała zawyżenia wartości aktywów w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za 2011 r., sprawozdaniu finansowym za 2011 r., w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym i sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2012 r., w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za 2012 r., w sprawozdaniu finansowym za 2012 r., w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym i sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2013 r.,

- niezasadnie nie ujawniła w sprawozdaniach finansowych i skonsolidowanych sprawozdaniach finansowych porozumienia z dnia [...] stycznia 2012 r. pomiędzy S. Sp. z o.o. i A. przedłużającego terminy płatności i aneksu z dnia [...] stycznia 2013r. do tego porozumienia, co skutkowało dalej tym, że organ procedował nad wymierzeniem wnioskodawcy sankcji w postaci kary pieniężnej za dostrzeżone uchybienia:

a z ostrożności procesowej: ,

I. Dopuszczenie się przez organ błędów w ustaleniach faktycznych będących podstawą podjętego przez organ rozstrzygnięcia przejawiających się w przyjęciu, że naruszenie obowiązków informacyjnych wynikających z art. 56 ustawy o ofercie, których skarżąca miała się dopuścić w związku ze sporządzeniem skonsolidowanego raportu okresowego i raportu okresowego za rok 2011, skonsolidowanego raportu okresowego i raportu okresowego za rok 2012 oraz skonsolidowanego raportu okresowego za I półrocze 2013 roku miało charakter rażący, co w konsekwencji miało wpływ na wysokość nałożonej na spółkę kary pieniężnej;

II. Naruszenie przepisu prawa materialnego - art. 96 ust. 1 pkt 1) ustawy o ofercie i nałożenie na skarżącą kary pieniężnej w wysokości [...] zł, którą to karę skarżąca uważa za zdecydowanie zbyt wysoką.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, KNF utrzymała w mocy decyzję własną z dnia [...] grudnia 2015 r. ustaliła, że spółka jako przedsiębiorstwo koncepcyjne prowadzi działalność w zakresie projektowania i opracowywania nowych wzorów kolekcji na kolejny rok. Modele kolekcji przeznaczone do produkcji w Polsce wykonywane są we własnej wzorcowni Spółki. Spółka opracowuje plan produkcji, tworzy szczegółowe zamówienia ilości z każdego asortymentu i przekazuje je do grupy producentów poprzez firmę importowo-logistyczną A. (dalej "G.").

W swoim modelu biznesowym grupa kapitałowa Spółki prowadzi stałą, wieloletnią współpracę z G. Umowa współpracy została pomiędzy Spółką i G. zawarta w dniu [...] lipca 2009 r., tj. w okresie, gdy realizowana była transakcja nabycia udziałów G. Sp. z o.o. przez S. Sp. z o.o. między innymi od G. rozpoczęła wykonywanie działalności gospodarczej w dniu [...] października 1991 r., jednak działa na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej dokonanego w dniu [...] września 2009 r.

Zasady współpracy pomiędzy G. i S. zostały określone w umowie współpracy z dnia [...] kwietnia 2011 r., natomiast zasady współpracy pomiędzy G. i S. F. w umowie współpracy" z dnia [...] kwietnia 2011r. Zgodnie z przedmiotowymi umowami Spółka, S. i S. F. składały u G. zamówienia na dostarczenie odzieży; damskiej oraz dodatków marki S., wykonanych wg wzorów i dokumentacji dostarczanej przez Spółkę. G. natomiast zobowiązał się do dostarczenia zamówionych wyrobów gotowych w sposób zgodny z zamówieniem i ww. dokumentacją techniczną. Szczegóły wykonania konkretnego zamówienia przez G. w tym wielkość i termin realizacji zamówienia, są każdorazowo przekazywane w formie zlecenia. W umowach zawarto postanowienia dotyczące kar umownych przysługujących Spółce, S. i S. F., np. w wysokości 5% wartości danego zlecenia za każdy dzień zwłoki w przypadku zawinionego niedotrzymania przez G. terminu wykonania zlecenia.

Zgodnie z postanowieniami umów współpracy z dnia [...] lipca 2009 r. oraz z dnia [...] i [...] kwietnia 2011 r. G. zobowiązał się, że w czasie realizacji tych umów nie będzie wykonywał jakichkolwiek czynności, ani też świadczył usług o podobnych charakterze na rzecz innych podmiotów. G. zobowiązał się również do udostępniania na żądanie Spółki, S. i S. F. wszelkich informacji na temat przebiegu procesu produkcyjnego, jak również wglądu do miejsca wykonywania produkcji oraz magazynu, w którym składowane są na podstawie zamówienia wyroby gotowe. S. i S. F. współpracowały z G. wcześniej przed zawarciem umów współpracy z dnia [...] i [...] kwietnia 2011 r. Poza wskazanymi powyżej umowami relacje Spółki, S. i S. F. z G. regulują także wynikające z wieloletniej współpracy ustalenia ustne.

Reasumując: G. zajmuje się zakupem, magazynowaniem i logistyką całości dostaw wyrobów gotowych dla grupy kapitałowej Spółki. Spółka podnajmuje powierzchnie magazynowe G. i adres głównego miejsca wykonywania działalności przez G. to ul. [...] w P.

Co do procesu ustalania ceny, to należy wskazać, że cena zaprojektowanego przez Spółkę towaru proponowana jest przez dostawcę. Wstępna cena zaprojektowanego modelu jest znana zarządowi Spółki. Następnie składane jest zamówienie do G., który również negocjuje cenę produktu z producentem w C i który podaje ostateczną cenę w walucie polskiej, a zarząd Spółki akceptuje cenę ostateczną.

Spółka, a dawniej także S. /i S. F., składały generalne zamówienia dwa razy w roku: na kolekcje jesień -zima oraz wiosna - lato. Gotowa odzież i dodatki dostarczane są od producentów do G., a następnie sprzedawane poszczególnym spółkom z grupy kapitałowej tej spółki w celu ich dystrybucji za pośrednictwem sieci sklepów własnych, sklepów franczyzowych oraz sklepów partnerskich. Dostawa towarów jest ciągła i odbywa się systematycznie przez cały rok w celu dostosowania zatowarowania sklepów do następującej w nich sprzedaży. Towar jest tak zamawiany by był dostępny w danym tygodniu roku. W związku z ciągłością dostaw G. wystawia każdej spółce fakturę zaliczkową, których łączna wartość w przelewach wynosi około 1 min zł tygodniowo. W zależności od wysokości zamówienia Spółka co tydzień przekazuje G. około 1 min zł zaliczki, która jest przekazywana, wybranym przez Spółkę, dostawcom z C. na poczet produkcji. Zaliczki nie są przypisane do konkretnych zamówień. G. wystawia w cyklu tygodniowym fakturę sprzedaży dla poszczególnych spółek z grupy kapitałowej Spółki, których wartość rozliczana jest z wartością faktur zaliczkowych. Regulowanie wzajemnych rozrachunków odbywa się zatem zazwyczaj drogą kompensaty.

Odbiorcami produktów grupy kapitałowej Spółki są klienci indywidualni, jak również firmy zajmujące się handlem odzieżą damską, z którymi grupa kapitałowa Spółki ma podpisane stosowne umowy. Co do zasady dana kolekcja sprzedawana jest w sklepach przez okres jednego sezonu. Następnie końcówki kolekcji oferowane są w tym samym sezonie na wyprzedażach. Po zakończeniu sezonu wszystkie towary ze sklepów S. zwracane są do G. po cenie, po której je nabyto i wystawiana jest faktura korygująca. Towar zwrócony w ten sposób do G. jest następnie odkupowany po tej samej cenie przez Spółkę od G. do sklepów outletowych marki S. Spółka dwa razy do roku otrzymuje informacje o stanie magazynu G. w postaci listy kodów kreskowych identyfikujących model, ale nie konkretną sztukę towaru, wraz z liczbą dostępnych towarów i ich pierwotną ceną i na tej podstawie zamawiany jest towar. Nie jest możliwe ustalenie, ile razy konkretny produkt lub partia towarów została odkupiona i zwrócona do G. Jeżeli zwrócony towar jest uszkodzony, G. dokonuje ewentualnych napraw. Cykl zwrotów i ponownych zakupów trwa co do zasady trzy, cztery lata. W ramach takiego cyklu towary są kupowane po tych samych pierwotnych cenach. Należności z tytułu zwrotów niesprzedanych towarów do G. są rozliczane przy wystawianiu nowych faktur, tj. nie następuje przepływ środków pieniężnych, ale kompensata. Należności od G. z tytułu zwrotów z czasem zwiększały się, tzn. kompensaty nie prowadziły do całkowitego rozliczenia stron, co przedstawiono poniżej, ale Spółka nie naliczała odsetek od niespłacanych przez G. należności ani nie podejmowała kroków w celu ich dochodzenia.

Odnośnie struktury akcjonariatu i kapitału spółki Komisja wskazała na poniższe okoliczności.

Uchwałą nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. nadzwyczajne walne zgromadzenie Spółki podwyższyło kapitał zakładowy Spółki o kwotę [...] zł z kwoty [...] zł do kwoty [...] zł, poprzez emisję [...] nowych akcji zwykłych na okaziciela serii B o wartości nominalnej 0,10 zł każda, z wyłączeniem prawa poboru dotychczasowych akcjonariuszy. Akcje te zostały zaoferowane w ramach subskrypcji prywatnej trzem dotychczasowym akcjonariuszom Spółki - spółkom [...]: V. Limited, S. Co Limited oraz W. Limited. Cena emisyjna akcji serii B została ustalona w wysokości wartości nominalnej akcji. Akcje serii B pokryte zostały wkładem pieniężnym i objęte przez ww. akcjonariuszy na mocy umów objęcia akcji zawartych w dniu [...] sierpnia 2011 r. W sierpniu 2011 r. Spółka podpisała z V. Limited, S. Co Limited oraz W. Limited umowy potrącenia, na mocy których strony umów dokonały potrącenia wierzytelności poszczególnych akcjonariuszy z tytułu pozostałej do zapłaty ceny z umowy sprzedaży spółki S. Sp. z o.o. (umowa z [...] lipca 2009 r.) z wierzytelnościami Spółki wobec poszczególnych akcjonariuszy z tytułu umów objęcia akcji serii B. W wyniku kompensaty wzajemne wierzytelności uległy umorzeniu i na dzień [...] grudnia 2011 r. Spółka nie posiadała zobowiązań z tytułu zakupu spółki S. W rezultacie na koniec 2011 r. kapitał zakładowy Spółki wynosił [...] zł.

Uchwałą nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. walne zgromadzenie Spółki dokonało scalenia wszystkich akcji Spółki, poprzez zmianę wartości nominalnej akcji z 0,10 zł (dziesięciu groszy) na 1 zł (jeden złoty) każda akcja, przy niezmienionym kapitale zakładowym Spółki. W wyniku scalenia kapitał zakładowy Spółki dzieli się na [...] akcji zwykłych na okaziciela o wartości nominalnej 1 zł każda akcja. Stosowny wpis do KRS nastąpił dnia [...] sierpnia 2011 r. Na dzień [...] grudnia 2011r. [...] akcji Spółki uprawniających do wykonywania 49,98% ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu Spółki posiadała spółka W. Limited, [...] akcji Spółki uprawniających do wykonywania 24,99% ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu Spółki posiadała spółka S. Co Limited, [...] akcji Spółki uprawniających do wykonywania 24,99% ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu Spółki posiadała spółka V. Limited, [...] akcji Spółki uprawniających do wykonywania 0,02% ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu Spółki posiadał P. N., [...] akcji Spółki uprawniających do wykonywania 0,01% ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu Spółki posiadał S. B., [...] akcji Spółki uprawniających do wykonywania 0,01% ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu Spółki posiadała M. P.

W kwietniu 2012 r. spółki V. Limited, S. Co Limited oraz W. Limited zależne od członków zarządu Spółki dokonały w ramach oferty publicznej sprzedaży akcji Spółki. S. Co Limited dokonała sprzedaży [...] posiadanych przez siebie akcji, V. Limited dokonała sprzedaży [...] posiadanych przez siebie akcji, a W. Limited dokonała sprzedaży [...] posiadanych przez siebie akcji. W rezultacie 60% ogólnej liczby akcji Spółki ([...] spośród [...]) uprawniających do wykonywania takiej samej części głosów na walnym, zgromadzeniu Spółki pozostało pod kontrolą członków zarządu Spółki.

Począwszy od [...] kwietnia 2012 r. akcje Spółki notowane są na Giełdzie Papierów Wartościowych w W.na rynku podstawowym.

W dniu [...] kwietnia 2012 r., tj. w dniu przekazania skonsolidowanego raportu okresowego za 2011 r. i raportu okresowego za 2011 r., kapitalizacja Spółki wynosiła [...] zł. W dniu [...] sierpnia 2012 r., tj. w dniu przekazania skonsolidowanego raportu okresowego za I półrocze 2011 r., kapitalizacja Spółki wynosiła [...] zł. W dniu [...] marca 2013 r., tj. w dniu przekazania skonsolidowanego raportu okresowego za 2012 r. i raportu okresowego za 2012 r., kapitalizacja Spółki wynosiła [...] zł. W dniu [...] sierpnia 2013 r., tj. w dniu przekazania skonsolidowanego raportu okresowego za I półrocze 2013 r., kapitalizacja Spółki wynosiła [...] zł.

W ramach oferty publicznej funkcję oferującego pełnił Dom Inwestycyjny [...] Banku S.A. (obecnie Dom Maklerski [...] Banku S.A., dalej "DI [...]"). W dniu [...] sierpnia 2011 r. P. N. w korespondencji mailowej z ówczesnym pracownikiem DI [...] przedstawił "nieodzowną rolę zewnętrznej, niezależnej firmy A. w modelu biznesowym i działalności operacyjnej grupy S." wskazując jednocześnie na zalety wynikające z zaangażowania G. poprzez niepodleganie przez Spółkę bezpośredniej kontroli granicznej urzędów celnych oraz zabezpieczenie pod względem kontroli urzędów podatkowych. W związku z ofertą publiczną DI [...] przygotowywał także raport analityczny dotyczący Spółki. W toku prac nad przedmiotowym raportem P. N. przedstawił w załączniku do korespondencji mailowej z dnia [...] marca 2012 r. poprawki dotyczące między innymi G. Zapytał między innymi, dlaczego w przedmiotowym raporcie wskazano, że inne spółki z branży nie posiadają struktury, w której proces zamawiania i magazynowania towarów jest wyłączony poza grupę i wskazał, że nie istnieje żadne ryzyko związane z G. pod względem organizacji produkcji w przypadku zakończenia działalności przez G., ponieważ to Spółka jest organizatorem całej produkcji w kraju i zagranicą. Także w załączniku do korespondencji mailowej z dnia [...] marca 2012 r. P. N. wskazał, że w przypadku zakończenia prowadzenia działalności przez G., Spółka nie musiałaby od nowa organizować produkcji na Dalekim Wschodzie, ponieważ Spółka jest organizatorem produkcji zarówno w kraju jak i za granicą, produkcja ta została zorganizowana siłami Spółki i to jej pracownicy jeżdżą do producentów polskich, jak i do C. i H. W ostatecznej wersji raportu analitycznego DI [...] wskazano jednak na ryzyko związane z G. zaznaczając jednocześnie, że według informacji otrzymanych od Spółki, to Spółka zarządza relacjami z dostawcami na Dalekim Wschodzie. W ostatecznej wersji raportu analitycznego DI [...] nie przedstawiono grafu modelu biznesowego grupy kapitałowej Spółki, który obejmował G. i był ujęty w wersji dokumentu stanowiącej załącznik do maila P. N. z dnia [...] marca 2012 r. Zarząd Spółki miał możliwość zapoznania się z sytuacją finansową G., ponieważ de facto na potrzeby prac DI [...] P. N. uzyskał i przekazał bilans G. za rok 2011 z danymi porównawczymi za rok 2010 oraz rachunki zysków i strat G. za rok 2010 i 2011.

W dniu [...] stycznia 2012 r. S. podpisała z G. porozumienie w przedmiocie spłaty długu. G. uznał dług wobec S. w wysokości [...] zł. Przedmiotowa kwota wynikała z dokonanych zakupów w ramach zawartych umów sprzedaży, a stosowne faktury VAT wskazano w załączniku do porozumienia. Jak wynika z przedmiotowego załącznika dotychczasowe; terminy płatności tych należności upływały od [...] stycznia 2010 r. do [...] grudnia 2011 r. Na podstawie porozumienia ustalono, że dług zostanie uregulowany przez G. nie później niż w terminie do dnia [...] grudnia 2012 r. Zadłużenie objęte przedmiotowym porozumieniem miało być przez G. spłacane gotówką.

W dniu [...] kwietnia 2012 r. Spółka przekazała Komisji, spółce prowadzącej rynek regulowany i do publicznej wiadomości skonsolidowany raport okresowy za 2011 r. i raport okresowy za 2011 r. W opiniach z badania skonsolidowanego sprawozdania finansowego Spółki za 2011 r. i sprawozdania finansowego Spółki za 201 l r. nie zamieszczono zastrzeżeń.

W skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym Spółki za 2011 r. wskazano, że zostało ono sporządzone zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Sprawozdawczości Finansowej oraz MSSF, które zostały wprowadzone na mocy aktów prawa unijnego (dalej "MSSF UE"). W opisie przyjętych zasad (polityki) rachunkowości w zakresie zapasów wskazano, że w związku z utratą wartości rzeczowych aktywów obrotowych dokonuje się odpisów aktualizujących, a kwotę wszelkich odpisów wartości zapasów do poziomu wartości netto możliwej do uzyskania oraz wszystkie straty w zapasach ujmuje się jako koszty okresu, w którym odpis lub strata miały miejsce. W zakresie należności wskazano natomiast, że odpis na należności oszacowywany jest wtedy, gdy ściągnięcie pełnej kwoty należności przestało być prawdopodobne. Odpisy szacowane są indywidualnie dla poszczególnych kontrahentów. Należności z tytułu zwrotów towarów zaliczane są natomiast do pozycji "inne należności". W skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym Spółki za 2011 r. jako podmioty zależne i objęte tym sprawozdaniem wskazano: PHU S., S. i zależną od S. spółkę S. F. Konsolidacją nie objęto zatem G., a w sprawozdaniu zarządu z działalności grupy kapitałowej Spółki za 2011 r. wskazano, że G. jest podmiotem outsourcing'owym i "nie ma znaczącego wpływu na nieprzerywalną produkcję odzieży oraz dodatków odzieżowych pod marką S.".

W okresie objętym skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym Spółki za 2011 r. wartość sumy aktywów grupy kapitałowej Spółki wzrosła z [...] zł na koniec 2010 r. do [...] zł według stanu na koniec 2011 r. Źródłem tak znaczącego wzrostu sumy aktywów w tym okresie był wzrost aktywów obrotowych w pozycji zapasy (wzrost z [...] zł do [...] zł), pozostałych należności (wzrost z [...] zł do [...] zł) oraz środków pieniężnych i ich ekwiwalentów (wzrost z [...] zł do [...] zł). Wymienione pozostałe należności stanowiły głównie zobowiązania G. Pozycja ta dotyczy głównie zaliczek na przyszłe dostawy oraz rozliczeń w zakresie zwrotów towarów z G. Na dzień [...] grudnia 2011 r. należności z tytułu zaliczek na dostawy ujawniono w wysokości [...] zł, a należności z tytułu zwrotów w wysokości [...] zł . W skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym Spółki za 2011 r. w związku z ryzykiem kredytowym przedstawiono także pozycje dotyczące głównego dostawcy towarów, tj. G., w tym należności w wysokości [...] zł.

W skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym Spółki za 2011 r. nie ujawniono informacji o zawarciu w dniu [...] stycznia 2012 r. pomiędzy S. i G. porozumienia przedłużającego terminy płatności. Zawarcie przedmiotowego porozumienia nie przełożyło się również na dokonanie odpisów aktualizujących należności od G.

Przy sporządzaniu skonsolidowanego sprawozdania finansowego za rok 2011 nie utworzono odpisów aktualizujących wartość pozycji "pozostałe należności", która zawiera należności z tytułu zwrotów od G., co doprowadziło do zawyżenia wartości aktywów. W sprawozdaniu zarządu z działalności grupy kapitałowej Spółki za 2011 r. w pkt 21. Opis istotnych czynników ryzyka i zagrożeń, z określeniem, w jakim stopniu Spółka jest na nie narażona, wśród czynników ryzyka związanych z otoczeniem, w jakim grupa kapitałowa Spółki prowadzi działalność, wskazano m.in. ryzyko zmian w trendach mody. Wyjaśniono, że odpowiednie rozpoznanie aktualnych trendów modowych i dopasowanie asortymentu do gustów odbiorców jest kluczowym czynnikiem sukcesu w branży odzieżowej. W szczególności znaczenie ma fakt, iż trendy modowe na dany sezon powinny być rozpoznane z około rocznym wyprzedzeniem z uwagi na stosunkowo długi proces produkcyjny, a ewentualne rozminięcie się z aktualnymi preferencjami klientów może spowodować powstanie zapasów trudno zbywalnych oraz wpłynąć negatywnie na sprzedaż, wyniki finansowe oraz perspektywy rozwoju grupy kapitałowej Spółki. Wśród czynników ryzyka związanych z działalnością grupy kapitałowej Spółki wymieniono m.in. ryzyko związane z procesem produkcji i terminowością dostaw oraz ryzyko wzrostu kosztów produkcji u dostawców. Wyjaśniono, że proces produkcyjny; w branży odzieżowej jest stosunkowo długi i kolekcje dostarczane do sklepów w danym sezonie projektowane są z co najmniej półrocznym wyprzedzeniem, a grupa kapitałowa Spółki zleca produkcję podmiotom zewnętrznym. Poszczególne partie kolekcji dostarczane są do sklepów grupy kapitałowej Spółki w krótkich odstępach czasu, co wymaga i wysokiej efektywności procesów logistycznych oraz terminowości dostaw. Ewentualne opóźnienia w realizacji dostaw zarówno od producentów zewnętrznych do magazynu grupy kapitałowej Spółki, jak i z magazynu do sklepów mogłyby wywrzeć negatywny wpływ na sprzedaż, a tym samym wyniki finansowe osiągane przez grupę kapitałową Spółki. W szczególności ryzyko związane z terminowością dostaw dotyczy dostaw od producentów zlokalizowanych na Dalekim Wschodzie, które obejmują 80% produkcji zlecanej przez grupę kapitałową Spółki. Wskazano także, że grupa kapitałowa Spółki realizuje produkcję odzieży w formie outsourcing'u, co jest powszechną praktyką w branży odzieżowej. Około 80% produkcji grupy kapitałowej Spółki realizowane jest w krajach Dalekiego Wschodu (głównie C.). W przypadku wystąpienia ewentualnego wzrostu kosztów produkcji u dotychczasowych dostawców, grupa kapitałowa Spółki jest w stanie stosunkowo szybko nawiązać współpracę z nowymi dostawcami oferującymi konkurencyjne warunki cenowe, jednak w przejściowym okresie może to wpłynąć na poziom realizowanych marż, a tym samym na wyniki finansowe grupy kapitałowej Spółki.

W sprawozdaniu finansowym Spółki za 2011 r. wskazano, że zostało ono sporządzone zgodnie z MSSF UE. W opisie przyjętych zasad (polityki) rachunkowości w zakresie zapasów wskazano, że w związku z utratą wartości rzeczowych aktywów obrotowych dokonuje się odpisów aktualizujących, a kwotę wszelkich odpisów wartości zapasów do poziomu wartości netto możliwej do uzyskania oraz wszystkie straty w zapasach ujmuje się jako koszty okresu, w którym odpis lub strata miały miejsce. Odpis na należności oszacowywane jest wtedy, gdy ściągnięcie pełnej kwoty należności przestało być prawdopodobne. Odpisy szacowane są indywidualnie dla poszczególnych kontrahentów. Należności z tytułu zwrotów zaliczane są natomiast do pozycji inne należności.

W okresie objętym sprawozdaniem finansowym Spółki za 2011 r. wartość sumy aktywów Spółki wzrosła z [...] zł na koniec 2010 r. do [...] zł według stanu na koniec 2011 r. Źródłem tak znaczącego wzrostu sumy aktywów w tym okresie był wzrost aktywów obrotowych w pozycji zapasy (wzrost z [...] zł do [...] zł), pozostałych należności (wzrost z [...] zł do [...] zł) oraz środków pieniężnych i ich ekwiwalentów. Wymienione pozostałe należności stanowiły zobowiązania G. Podmiot uprawniony do badania sprawozdania finansowego Spółki za 2011 r., P. Sp. z o.o., w raporcie uzupełniającym opinię z badania przedmiotowego sprawozdania wskazał, że stan pozostałych należności w porównaniu do poprzedniego okresu wzrósł o prawie 80%. Na dzień [...] grudnia 2011 r. należności z tytułu zaliczek na dostawy ujawniono w wysokości [...] zł, a należności z tytułu zwrotów w wysokości [...] zł. W sprawozdaniu zarządu z działalności Spółki za 2011 r. również wskazano, że G. jest podmiotem outsourcing'owym i "nie ma znaczącego wpływu na nieprzerywalną produkcję odzieży oraz dodatków odzieżowych pod marką S.", ale w sprawozdaniu finansowym Spółki za 2011 r. w związku z ryzykiem kredytowym przedstawiono także pozycje dotyczące G. jako głównego dostawcy towarów, tj. należności w wysokości [...] zł.

Przy sporządzaniu sprawozdania, finansowego za rok 2011 nie utworzono odpisów aktualizujących wartość pozycji "pozostałe należności", która zawiera należności z tytułu zwrotów od G., co doprowadziło do zawyżenia wartości aktywów Spółki. W sprawozdaniu zarządu z działalności Spółki za 2011 r. w pkt 21 Opis istotnych czynników ryzyka i zagrożeń, z określeniem, w jakim stopniu Spółka jest na nie narażona, wśród czynników ryzyka związanych z otoczeniem, w jakim Spółka prowadzi działalność, wskazano m.in. ryzyko zmian w trendach mody. Wśród czynników ryzyka związanych z działalnością Spółki wymieniono m.in. ryzyko związane z procesem produkcji i terminowością dostaw oraz ryzyko wzrostu kosztów produkcji u dostawców. W pkt 24 Sprawozdania zarządu z działalności Spółki za 2011 r., charakteryzując wewnętrzne czynniki istotne dla rozwoju Spółki, również wskazano na proces produkcji i terminowość dostaw. Księgi rachunkowe G. prowadzone są w siedzibie tej jednostki, przy wykorzystaniu wprowadzonego od początku 2011 r. systemu komputerowego Microsoft Dynamics NAN 2009 R2 Classic with Microsoft SQL Server. G. otrzymuje bazę kodów kreskowych, które Spółka nadaje towarom, aby mógł zinwentaryzować towar i prowadzić jego sprzedaż.

W sprawozdaniu finansowym G. na dzień [...] grudnia 2011 r. wykazano zapasy o wartości [...] zł, w tym materiały w wysokości [...] zł, produkty gotowe w wysokości [...] zł, towary w wysokości [...] zł oraz zaliczki na dostawy w wysokości [...] zł. W informacji dodatkowej i objaśnieniach do przedmiotowego sprawozdania wskazano na odpis aktualizujący wartość zapasów w wysokości [...] zł. Ujawniona w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym Spółki za 2011 r. wartość należności Spółki od G. w wysokości [...] zł stanowiła około 96% sumy bilansowej G. na dzień [...] grudnia 2011 r. ([...] zł). Zysk osiągnięty w 2010 r. przez G. został stosownie do zestawienia zmian w kapitale własnym G. za 2011 r. przeznaczony na kapitał zapasowy. Zysk osiągnięty w 2011 r. przez G. w wysokości [...] zł również został pozostawiony w jednostce. Przepływy pieniężne netto z działalności operacyjnej G. w 2011 r. wyniosły [...] zł.

Podmiot uprawniony do badania sprawozdania finansowego G. za 2011r., "A." Kancelaria biegłego rewidenta i doradcy podatkowego R. A., w opinii z badania przedmiotowego sprawozdania, datowanej na [...] września 2013 r., wskazał, że nie obserwował spisu z natury produktów gotowych w grudniu 2011 r., których wartość wynosiła [...] zł, tj. ok. 49,82% sumy bilansowej, ponieważ umowa o badanie przedmiotowego sprawozdania została zawarta po tym terminie, tj. [...] sierpnia 2013 r. Stosowany przez G. sposób ewidencji zapasów umożliwił mu jednak potwierdzenie stanu ilościowego produktów gotowych na dzień bilansowy za pomocą innych procedur aniżeli spis z natury. W opinii wskazano także, że w księgach z 2011 r. przeprowadzono aktualizację wyceny zapasów nie uwzględniając jej jednak w rachunku zysków i strat. W raporcie z badania sprawozdania finansowego G. za 2011 r. wskazano na dokonanie przeszacowania zapasów na kwotę [...] zł i niedokonanie w związku z tym obciążenia pozostałych kosztów operacyjnych, co należało wykazać jako błąd podstawowy poprzednich okresów. W raporcie z badania sprawozdania finansowego G. za 2011 r. zwrócono uwagę na wydłużenie się w 2011 r. przeciętnego czasu trwania jednego cyklu obrotowego zapasów z 143 dni w 2010 r. do 279 dni w 2011 r. i wskazano, że świadczy to o nadmiernym zamrożeniu środków pieniężnych w zapasach oraz, jest odzwierciedleniem trudności z upłynnianiem zapasów. W raporcie G. za 2011 r. zwrócono także uwagę na wskaźnik stopy ogólnego zadłużenia jednostki - zobowiązania i rezerwy na zobowiązania G. przekroczyły bowiem 99,1% aktywów ogółem. Sprawozdanie finansowe G. za 2011 r. nie zostało w 2012 r. przesłane do ogłoszenia w Monitorze Polskim B.

W dniu [...] sierpnia 2012 r. Spółka przekazała Komisji, spółce prowadzącej rynek regulowany i do publicznej wiadomości skonsolidowany raport okresowy za I półrocze 2012r. W raportach z przeglądu śródrocznego skonsolidowanego sprawozdania finansowego Spółki za I półrocze 2011 r. i śródrocznego sprawozdania finansowego Spółki za I półrocze 2011 r. nie zamieszczono zastrzeżeń. W skróconym śródrocznym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym Spółki za I półrocze 2012 r. wskazano, że zostało ono sporządzone zgodnie z MSSF oraz MSSF UE. Zasady (polityka) rachunkowości zastosowane do sporządzenia skróconego śródrocznego skonsolidowanego sprawozdania finansowego Spółki za I półrocze 2012 r. w zakresie zapasów oraz należności handlowych i pozostałych są spójne z tymi, które zastosowano przy sporządzaniu rocznego sprawozdania finansowego grupy kapitałowej Spółki za rok zakończony [...] grudnia 2011 r.

W skróconym śródrocznym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym Spółki za I półrocze 2012 r. jako podmioty zależne i objęte tym sprawozdaniem wskazano: PHU S., S. i zależną od S. S. F. Konsolidacją nie objęto G.

W okresie objętym skróconym śródrocznym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym Spółki za I półrocze 2012 r. wartość sumy aktywów grupy kapitałowej Spółki wzrosła z [...] zł na koniec I połowy 2011 r. do [...] zł na koniec I połowy 2012 r. Wzrost sumy aktywów we wskazanym wyżej okresie wynikał ze wzrostu aktywów obrotowych w pozycji "pozostałe należności" (wzrost z [...] zł do [...] zł), na które składały się zaliczki na dostawy (wzrost z [...] zł do [...] zł) i należności z tytułu zwrotów towarów (wzrost z [...] zł do [...] zł). W skróconym śródrocznym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym Spółki za I półrocze 2012 r. ujawniono na dzień [...] czerwca 2012 r. należności z tytułu zwrotów w wysokości [...] zł. W skróconym śródrocznym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym Spółki za I półrocze 2012 r. w związku z ryzykiem kredytowym, przedstawiono także pozycje dotyczące głównego dostawcy towarów, tj. G., w tym należności w wysokości [...] zł.

W skróconym śródrocznym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym Spółki za I półrocze 2012 r. nie ujawniono informacji o zawarciu w dniu [...] stycznia 2012 r. pomiędzy S. i G. porozumienia przedłużającego terminy płatności. Przy sporządzaniu skróconego śródrocznego skonsolidowanego sprawozdania finansowego Spółki za I półrocze 2012 r. nie utworzono odpisów aktualizujących wartość pozycji "pozostałe należności", która zawiera należności z tytułu zwrotów od G., co doprowadziło do zawyżenia wartości aktywów.

W skróconym śródrocznym sprawozdaniu finansowym Spółki za I półrocze 2012 r. ujawniono na dzień [...] czerwca 2012 r. należności z tytułu zwrotów w wysokości [...] zł, w związku z ryzykiem kredytowym przedstawiono także pozycje dotyczące głównego dostawcy towarów, tj. G., w tym należności w wysokości [...] zł.

Przy sporządzaniu skróconego śródrocznego sprawozdania finansowego Spółki za I półrocze 2012 r. nie utworzono odpisów aktualizujących wartość pozycji "pozostałe należności", która zawiera należności z tytułu zwrotów od G., co doprowadziło do zawyżenia wartości aktywów Spółki.

W sprawozdaniu zarządu z działalności grupy kapitałowej Spółki za I półrocze 2012 r. w pkt 2.9. Czynniki, które w ocenie Emitenta będą miały wpływ na osiągnięte przez grupę Kapitałową wyniki w perspektywie co najmniej kolejnego półrocza, wśród czynników zewnętrznych wskazano m.in. kształtowanie się kursów walutowych. Wśród czynników wewnętrznych wymieniono natomiast m.in. terminowość dostaw kolekcji odzieżowych do sklepów, co z kolei wymaga terminowości dostaw zamówionej produkcji do centrum dystrybucji grupy kapitałowej Spółki. W sprawozdaniu zarządu z działalności grupy kapitałowej Spółki za I półrocze 2012 r. w pkt 2.13. Opis podstawowych zagrożeń i ryzyk związanych z pozostałymi miesiącami roku obrotowego, wskazano m.in. na opisane powyżej ryzyko zmian w trendach mody, ryzyko związane z procesem produkcji i terminowością dostaw oraz ryzyko wzrostu kosztów produkcji u dostawców.

W dniu [...] stycznia 2013 r. S. zawarła z G. aneks do porozumienia z dnia [...] stycznia 2012 r. w przedmiocie spłaty długu . Ustalono, że dług G. wobec S. zostanie uregulowany nie później niż w terminie do dnia [...] grudnia 2013 r. Począwszy od dnia [...] stycznia 2013 r. do dnia pełnego zaspokojenia S. miała nie wpłacać do G. zaliczek na poczet zamówionych towarów z nowych kolekcji.

W dniu [...] marca 2013 r. Spółka przekazała Komisji, spółce prowadzącej rynek regulowany i do publicznej wiadomości skonsolidowany raport okresowy za 2012 r. i raport okresowy za 2012 r.

W skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym Spółki za 2012 r. wskazano, że zostało ono sporządzone zgodnie z MSSF oraz MSSF UE.. W opisie przyjętych zasad (polityki) rachunkowości w zakresie zapasów wskazano, że w związku z utratą wartości rzeczowych aktywów obrotowych dokonuje się odpisów aktualizujących, a kwotę wszelkich odpisów wartości zapasów do poziomu wartości netto możliwej do uzyskania oraz wszystkie straty w zapasach ujmuje się jako koszty okresu, w którym odpis lub strata miały miejsce.

W skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym Spółki za 2012 r. jako podmioty zależne i objęte tym sprawozdaniem wskazano: PHU S., S. i zależną od S. S. F. Konsolidacją nie objęto G., a w sprawozdaniu zarządu z działalności grupy kapitałowej Spółki za 2012 r. wskazano, że G. jest podmiotem outsourcing'owym i "nie ma znaczącego wpływu na nieprzerywalną produkcję odzieży oraz dodatków odzieżowych pod marką S.".

W okresie objętym skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym Spółki za 2012 r. wartość sumy aktywów grupy kapitałowej Spółki spadła, ale w analizowanym okresie wzrosła wartość pozostałych należności (wzrost z [...] zł do [...] zł). Wymienione pozostałe należności stanowiły głównie zobowiązania G. W skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym Spółki za 2012 r. w związku z ryzykiem kredytowym przedstawiono także pozycje dotyczące głównego dostawcy towarów – G., tj. należności w wysokości [...] zł. Zdaniem zarząd Spółki, z uwagi na dotychczasową wieloletnią współpracę z dostawcą, mimo znacznej wartości tych należności nadal wiązało się z nimi niskie ryzyko braku płatności. Zwrócono uwagę, że w dniu [...] marca 2013 r. Spółka uzyskała poręczenie akcjonariuszy V. Limited, S. Co Limited oraz W. Limited spłaty należności z tytułu zaliczek oraz innych należności powstałych w toku bieżącej działalności operacyjnej dotyczącej sprzedaży towarów w sytuacji dokonywania przez Spółkę zwrotu tych towarów do głównego dostawcy do kwoty [...]zł, co miało dodatkowo podnosić wiarygodność spłaty tych należności. Podmiot uprawniony do badania skonsolidowanego sprawozdania Finansowego Spółki za 2012 r., P. Sp. z o.o., w opinii z badania przedmiotowego sprawozdania nie przedstawił zastrzeżeń, ale zamieścił objaśnienie uzupełniające tę opinię i zwrócił uwagę, że wartość należności od G. wynosiła [...] zł, co stanowiło 60% sumy bilansowej wykazanej w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym Spółki za 2012 r.

W skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym Spółki za 2012 r. nie ujawniono informacji o zawarciu w dniu [...] stycznia 2013 r. aneksu do porozumienia przedłużającego terminy płatności zawartego w dniu [...] stycznia 2012 r. pomiędzy S. i G. Nie utworzono odpisów aktualizujących wartość pozycji "pozostałe należności", która zawiera należności z tytułu zwrotów od G., co doprowadziło do zawyżenia wartości aktywów.

W sprawozdaniu zarządu z działalności grupy kapitałowej Spółki za 2012 r. w pkt 2.9. Opis istotnych czynników ryzyka i zagrożeń, z określeniem, w jakim stopniu Grupa jest na nie narażona, wśród czynników ryzyka związanych z otoczeniem, w jakim grupa kapitałowa Spółki prowadzi działalność, wskazano m.in. ryzyko zmian w trendach mody, a wśród czynników ryzyka związanych z działalnością grupy kapitałowej Spółki wskazano ryzyko związane z procesem produkcji i terminowością dostaw oraz ryzyko wzrostu kosztów produkcji u dostawców, również wskazano na proces produkcji i terminowość dostaw.

W sprawozdaniu finansowym Spółki za 2012 r. wskazano, że zostało ono sporządzone zgodnie z MSSF oraz MSSF UE. W opisie przyjętych zasad (polityki) rachunkowości w zakresie zapasów wskazano, że w związku z utratą wartości rzeczowych aktywów obrotowych dokonuje się odpisów aktualizujących, a kwotę wszelkich odpisów wartości zapasów do poziomu wartości netto możliwej do uzyskania oraz wszystkie straty w zapasach ujmuje się jako koszty okresu, w którym odpis lub strata miały miejsce. W zakresie należności wskazano natomiast, że odpis na należności oszacowywany jest wtedy, gdy ściągnięcie pełnej kwoty należności przestało być prawdopodobne. Odpisy szacowane są indywidualnie dla poszczególnych kontrahentów. Należności z tytułu zwrotów towarów zaliczane są natomiast do pozycji inne należności.

W okresie objętym sprawozdaniem finansowym Spółki za 2012 r. wartość sumy aktywów Spółki spadła, ale w analizowanym okresie wzrosła wartość pozostałych należności (wzrost z [...] zł do [...] zł). Wymienione pozostałe należności stanowiły głównie zobowiązania G. W sprawozdaniu finansowym Spółki za 2012 r. w związku z ryzykiem kredytowym przedstawiono także pozycje dotyczące głównego dostawcy towarów – G. tj. należności w wysokości [...] zł. Także w tym dokumencie wskazano, że zdaniem zarządu Spółki, z uwagi na dotychczasową wieloletnią współpracę z dostawcą, mimo znacznej wartości tych należności nadal wiązało się z nimi niskie ryzyko braku płatności (wysokie prawdopodobieństwo spłaty). Podmiot uprawniony do badania sprawozdania Finansowego Spółki za 2012 r., P. Sp. z o.o., w opinii z badania przedmiotowego sprawozdania nie przedstawił zastrzeżeń, ale zamieścił objaśnienie uzupełniające tę opinię i zwrócił uwagę, że wartość należności od G. wynosiła [...] zł, co stanowiło 41% sumy bilansowej wykazanej w sprawozdaniu finansowym Spółki za 2012 r. P. Sp. z o.o. w raporcie uzupełniającym opinię z badania przedmiotowego sprawozdania wskazał, że stan pozostałych należności w porównaniu do poprzedniego okresu wzrósł o 22%.

Przy sporządzaniu sprawozdania finansowego za rok 2012 nie utworzono odpisów aktualizujących wartość pozycji "pozostałe należności", która zawiera należności z tytułu zwrotów od G., co doprowadziło do zawyżenia wartości aktywów Spółki. W sprawozdaniu zarządu z działalności Spółki za 2012 r. wskazano, że G. jest podmiotem outsourcing'owym i "nie ma znaczącego wpływu na nieprzerywalną produkcję odzieży oraz dodatków odzieżowych pod marką S.".

W sprawozdaniu zarządu z działalności Spółki za 2012 r. w pkt 2.9. Opis istotnych czynników ryzyka i zagrożeń, wskazano m.in. ryzyko zmian w trendach mody, a wśród czynników ryzyka związanych z działalnością Spółki wskazano ryzyko związane z procesem produkcji i terminowością dostaw oraz ryzyko wzrostu kosztów produkcji u dostawców, również wskazano na proces produkcji i terminowość dostaw.

W sprawozdaniu finansowym G. na dzień [...] grudnia 2012 r. wskazano zapasy o wartości [...] zł, w tym materiały w wysokości [...] zł, produkty gotowe w wysokości [...] zł, towary w wysokości [...] zł oraz zaliczki na dostawy w wysokości [...] zł. Ujawniona w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym Spółki za 2012 r. wartość należności Spółki od G. w wysokości [...] zł stanowiła około 99% sumy bilansowej G. na dzień [...] grudnia 2012 r. ([...] zł). Zysk osiągnięty w 2012 r. przez G. w wysokości [...] zł został pozostawiony w jednostce. Przepływy pieniężne netto z działalności operacyjnej G. w 2012 r. wyniosły minus [...] zł.

Podmiot uprawniony do badania sprawozdania finansowego G. za rok 2012 - "A." Kancelaria biegłego rewidenta i doradcy podatkowego R. A., w opinii z badania przedmiotowego sprawozdania datowanej na [...] września 2013 r. wskazał, że nie obserwował spisu z natury produktów gotowych i towarów w grudniu 2012 r., których wartość wynosiła [...] zł, tj. ok. 40,46% sumy bilansowej, ponieważ umowa o badanie przedmiotowego sprawozdania została zawarta po tym terminie, tj. [...] sierpnia 2013 r. Stosowany przez G. sposób ewidencji zapasów umożliwił mu jednak potwierdzenie stanu ilościowego produktów gotowych na dzień bilansowy za pomocą innych procedur aniżeli spis z natury. W opinii wskazano także, że w księgach 2012 r. przeprowadzono aktualizację wyceny zapasów nie uwzględniając jej jednak w rachunku zysków i strat. W raporcie z badania sprawozdania finansowego G. za 2012 r. wskazano na zinwentaryzowanie zapasów drogą spisów z natury, ujęcie wyników rozliczenia inwentaryzacji w księgach rachunkowych w 2012 r. i dokonanie wyceny zapasów zgodnie z zasadą ostrożności, co skutkowało zwiększeniem odpisów aktualizujących wartość towarów o kwotę [...] zł: [...] zł dotyczyło 2011 r., a [...] zł 2012 r. Nie dokonano jednak obciążenia pozostałych kosztów operacyjnych, co zdaniem podmiotu uprawnionego do badania przedmiotowego sprawozdania należało wykazać jako błąd podstawowy poprzednich okresów. W raporcie z badania sprawozdania finansowego G. za 2012 r. wskazano, że wskaźnik obrotu zapasów w dniach wyniósł 277 dni, tj. o dwa dni mniej niż w 2011 r. W przedmiotowym raporcie zwrócono także uwagę na wskaźnik stopy ogólnego zadłużenia jednostki - zobowiązania i rezerwy na zobowiązania G. przekroczyły bowiem 99,1% aktywów ogółem.

Sprawozdanie finansowe G. za 2012 r. nie zostało w 2013 r. przesłane do ogłoszenia w Monitorze Sądowym i Gospodarczym.

W dniu [...] sierpnia 2013 r. Spółka przekazała Komisji, spółce prowadzącej rynek regulowany i do publicznej wiadomości skonsolidowany raport okresowy za I półrocze 2013 r.

W skróconym śródrocznym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym Spółki za I półrocze 2013 r. wskazano, że zostało ono sporządzone zgodnie z MSSF oraz MSSF UE. Zasady (polityka) rachunkowości zastosowane do sporządzenia skróconego śródrocznego skonsolidowanego sprawozdania finansowego Spółki za I półrocze 2013 r. w zakresie zapasów oraz należności handlowych i pozostałych są spójne z tymi, które zastosowano przy sporządzaniu rocznego sprawozdania finansowego grupy kapitałowej Spółki za rok zakończony [...] grudnia 2012 r.

W skróconym śródrocznym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym Spółki za I półrocze 2013 r. jako podmioty zależne i objęte tym sprawozdaniem wskazano: PHU S., S. i zależną od S. S. F. Konsolidacją nie objęto zatem G. W okresie objętym skróconym śródrocznym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym Spółki za I półrocze 2013 r. wartość sumy aktywów grupy kapitałowej Spółki nieznacznie spadły z [...] zł na koniec 2012 r. do [...] zł według stanu na [...] czerwca 2013 r. Źródłem spadku sumy aktywów w tym okresie był głównie spadek zapasów (z [...] zł na koniec 2012 r. do [...] zł według stanu na [...] czerwca 2013 r.) oraz należności handlowych (z [...] zł na koniec 2012 r. do [...] zł według stanu na [...] czerwca 2013 r.). Wzrosła jednak wartość pozostałych należności (wzrost z [...] zł na koniec 2012 r. do [...] zł według stanu na [...] czerwca 2013 r.). Wymienione pozostałe należności stanowiły głównie wartości należne od G. W skróconym śródrocznym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym Spółki za I półrocze 2013 r. ujawniono na dzień [...] czerwca 2013 r. należności z tytułu zwrotów w wysokości [...] zł.

W związku z ryzykiem kredytowym przedstawiono także pozycje dotyczące głównego dostawcy towarów – G., tj. należności w wysokości [...] zł. W skróconym śródrocznym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym Spółki za I półrocze 2013 r. nie ujawniono informacji o zawarciu w dniu [...] stycznia 2013 r. aneksu do porozumienia przedłużającego terminy płatności zawartego w dniu [...] stycznia 2012 r. pomiędzy S. i G. Przy sporządzaniu skróconego śródrocznego skonsolidowanego sprawozdania finansowego Spółki za I półrocze 2013 r. nie utworzono odpisów aktualizujących wartość pozycji "pozostałe należności", która zawiera należności z tytułu zwrotów od G., co doprowadziło do zawyżenia wartości aktywów.

W skróconym śródrocznym sprawozdaniu finansowym Spółki za I półrocze 2013 r. wskazano, że zostało ono sporządzone zgodnie z MSSF oraz MSSF UE,. ujawniono na dzień [...] czerwca 2013 r. należności z tytułu zwrotów w wysokości [...] zł. W związku z ryzykiem kredytowym przedstawiono także pozycje dotyczące głównego dostawcy towarów, tj. G., w tym należności w wysokości [...] zł.

Przy sporządzaniu skróconego śródrocznego sprawozdania finansowego Spółki za I półrocze 2013 r. nie utworzono odpisów aktualizujących wartość pozycji "pozostałe należności", która zawiera należności z tytułu zwrotów od G., co doprowadziło do zawyżenia wartości aktywów Spółki. Podmiot uprawniony do badania skróconego śródrocznego skonsolidowanego za I półrocze 2013 r. oraz skróconego śródrocznego półrocze 2013 r., P. Sp. z o.o., w raportach z przeglądów przedmiotowych sprawozdań nie przedstawił zastrzeżeń, ale zwrócił uwagę, że wartość należności Spółki od G. wynosiła [...] zł, co stanowiło 44% sumy bilansowej wykazanej w skróconym śródrocznym sprawozdaniu finansowym Spółki za I półrocze 2013 r., a wartość należności grupy kapitałowej Spółki od G. wynosiła [...] zł, co stanowiło 62% sumy bilansowej wykazanej w skróconym śródrocznym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym Spółki za I półrocze 2013 r.

W sprawozdaniu zarządu z działalności grupy kapitałowej Spółki za I półrocze 2013 r. w pkt 2.6. Czynniki, które będą miały wpływ ma osiągnięte wyniki w perspektywie co najmniej kolejnego półrocza, wśród czynników zewnętrznych wskazano m.in. kształtowanie się kursów walutowych, ale w przeciwieństwie do sprawozdania zarządu z działalności grupy kapitałowej Spółki za I półrocze 2012 r. nie odniesiono się już do wahań kursu USD. Wśród czynników wewnętrznych wymieniono natomiast m.in. terminowość dostaw kolekcji odzieżowych do sklepów, co z kolei wymaga terminowości dostaw do magazynu grupy kapitałowej Spółki. Wskazano także na ryzyko zmian w trendach mody, ryzyko związane z procesem produkcji i terminowością dostaw oraz ryzyko wzrostu kosztów produkcji u dostawców.

W sprawozdaniu finansowym G. na dzień [...] grudnia 2013 r. wykazano zapasy o wartości [...] zł, w tym materiały w wysokości [...] zł, produkty gotowe w wysokości [...] zł, towary w wysokości [...] zł oraz zaliczki na dostawy w wysokości [...] zł. Ujawniona w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym Spółki za 2013 r. wartość należności Spółki od G. w wysokości [...] zł stanowiła około 97% sumy bilansowej G. na dzień [...] grudnia 2013 r. ([...] zł,). Przepływy pieniężne netto z działalności operacyjnej G. w 2013 r. wyniosły minus [...]zł..

Podmiot uprawniony do badania sprawozdania finansowego G. za rok 2013, "A." Kancelaria biegłego rewidenta i doradcy podatkowego R. A., w opinii z badania przedmiotowego sprawozdania datowanej na [...] czerwca 2014 r. wskazał, że nie obserwował spisu z natury zapasów w grudniu 2013r., których wartość wynosiła [...] zł, tj. ok. 33,6% sumy bilansowej, ponieważ umowa o badanie przedmiotowego sprawozdania została zawarta po tym terminie, tj. [...] maja 2014 r.. Stosowany przez G. sposób ewidencji zapasów nie umożliwił mu także w pełni potwierdzenia stanu ilościowego produktów gotowych i towarów na dzień bilansowy za pomocą innych procedur aniżeli spis z natury. W opinii wskazano także, że w księgach z 2013 r. przeprowadzono aktualizację wyceny zapasów nie uwzględniając jej jednak w rachunku zysków i strat. W raporcie z badania sprawozdania finansowego G. za 2013 r. wskazano na dokonanie wyceny zapasów zgodnie z zasadą ostrożności, co skutkowało zwiększeniem odpisów aktualizujących wartość towarów o kwotę [...] zł księgowanych na "Rachunki innych okresów". Wyrywkowa kontrola stanu zapasów księgowych wykazała, że towary na kwotę [...] zł nie wykazywały ruchu od początku roku do dnia badania, tj. [...] czerwca 2014 r. W zakresie zapasów wyrobów gotowych wskazano, że są one kredytowane przez głównego odbiorcę w kwocie [...] zł. W raporcie z badania sprawozdania finansowego G. za 2013 r. wskazano, że wskaźnik obrotu zapasów w dniach zmniejszył się do 235 dni. W przedmiotowym raporcie zwrócono także uwagę na wskaźnik stopy ogólnego zadłużenia jednostki - zobowiązania i rezerwy na zobowiązania G. przekroczyły bowiem 98,96% aktywów ogółem.

Komisja wskazała także, że z analizy akt sprawy wynika, że poza materiałem dowodowym, zgromadzonym w toku postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją, do akt postępowania włączono także "Raport z kontroli wybranych transakcji i zdarzeń mających odzwierciedlenie w skonsolidowanych sprawozdaniach finansowych i sprawozdaniach finansowych spółki S. S.A. zawartych w raportach okresowych i skonsolidowanych raportach okresowych za rok obrotowy 2011, za I kwartał 2012 r., I półrocze 2012 r. i III kwartał 2012 r., przygotowany przez [...]. Sp. z o.o. Sp. k. (dalej "[...]".) na podstawie umowy z dnia [...] marca 2013 r. zawartej pomiędzy Urzędem Komisji Nadzoru oraz EY.

W opinii Komisji, w toku postępowania administracyjnego podjęte zostały wszelkie czynności procesowe zmierzające do zebrania pełnego materiału dowodowego z wykorzystaniem dostępnych źródeł dowodowych i do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy a przedstawione w decyzji okoliczności sprawy znajdują potwierdzenie w materiale dowodowym, który jest spójny i logiczny, a zgromadzone dowody korespondują ze sobą. Ponadto, zgromadzone w toku postępowania dowody należy uznać za wiarygodne.

Na podstawie ponownie ustalonego stanu faktycznego i prawnego Komisja uznała, że Spółka dopuściła się naruszeń przepisów prawa poprzez:

1. brak objęcia G. skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym za 2011 r., skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym za I półrocze 2012r., skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym za 2012 r. oraz skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym za I półrocze 2013 r.;

2. zawyżenie wartości aktywów w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym i sprawozdaniu finansowym za 2011 r., skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2012 r., skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym i sprawozdaniu finansowym za 2012 r. oraz skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym i sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2013 r;

3. nieujawnienie informacji o zawarciu dnia [...] stycznia 2012 r. pomiędzy S. Sp. z o.o. i G. porozumienia, przedłużającego terminy płatności w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za 2011 r. i skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2012 r., a także nieujawnienie informacji o zawarciu w dniu [...] stycznia 2013 r. aneksu do ww. porozumienia w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za 2012 r. i skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2013 r.

KNF wskazała, że ponowna analiza zebranego materiału dowodowego wskazuje, że zarzuty podniesione przez stronę we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie zasługują na uwzględnienie.

Odnosząc się do zarzutu błędnego ustalenia stanu faktycznego sprawy - brak obowiązku objęcia G. skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym za 2011 r., skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym za I półrocze 2012 r., skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym za 2012 r. oraz skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym za I półrocze 2013 r. Komisja wskazała, że ustalenia dokonane przez skarżącą przed uzyskaniem przez nią statusu spółki publicznej, w zakresie oceny spoczywających na niej obowiązków co do sprawozdawczości finansowej w szczególności w zakresie kwestii czy współpraca z podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą (G.) winna być uwzględniona w treści skonsolidowanych sprawozdań finansowych, były błędne. Komisja nie zgodziła się ponadto ze stanowiskiem spółki, że G. nie powinien być uznawany za jednostkę zależną od Emitenta w rozumieniu MSR 27, ponieważ ich "relacja nie wchodzi w zakres zastosowania pojęcia "kontroli" zdefiniowanego w tym standardzie".

Spółka kontrolowała G., który w ramach modelu biznesowego grupy kapitałowej Spółki pełnił funkcję jednostki specjalnego przeznaczenia [ang. special purposes entity (SPE), o której mowa w Interpretacji Stałego Komitetu ds. Interpretacji (ang. Standing Interpretations Committe) SKI-12, przyjętej Rozporządzeniem Komisji (WE) Nr 1126/2008 w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie Rozporządzenia zmieniającego (dalej: "SKI 12")]. Na powyższe wskazuje istota powiązań pomiędzy Spółką a tym podmiotem, w tym m.in. sterowanie procesem decyzyjnym w G. i procesem produkcji przez Spółkę (brak wpływu G. na wielkość produkcji, produkowany asortyment, rodzaj, jakość i cenę wykorzystywanych do produkcji materiałów oraz ceny realizowanych zamówień), obowiązujący G. zakaz wykonywania jakichkolwiek usług o podobnym charakterze na rzecz innych podmiotów przychodów ze współpracy z grupą kapitałową Spółki, ponoszenie przez Spółkę większości ryzyka związanego z działalnością G. Zależność pomiędzy podmiotami nie była tylko biznesowa, ale także finansowa. G. otrzymywał od Spółki zaliczki na poczet produkcji, w związku z czym nie musiał angażować własnych środków, tym bardziej, że nie posiadał środków, które pozwoliłyby na prowadzenie działalności na skalę zgodną z potrzebami grupy kapitałowej Spółki. Tak więc konieczne było kredytowanie przez Spółkę działalności G.

Organ wskazał także, że w świetle przepisów MSR, w szczególności par. 4 MSR 27 i par. 1 SKI 12, przywołanych w Decyzji, w przypadku sprawowania kontroli konsolidacji podlegają również jednostki inne niż spółki handlowe, w tym podmioty niemające osobowości prawnej (tj. np. przedsiębiorca będący osobą fizyczną, taki jak: J. G. działająca pod firmą "G.").

Odnosząc się do zarzutu błędnego ustalenia stanu faktycznego sprawy - niezasadność zarzutu o zawyżeniu wartości aktywów w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym i sprawozdaniu finansowym za 2011 r., skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym i sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2012 r., skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym i sprawozdaniu finansowym za 2012 r., oraz skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym i sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2013 r. Komisja wskazała, że przedmiotowe naruszenie związane jest nie tylko, jak wskazuje strona, ze skonsolidowanymi sprawozdaniami finansowymi Spółki, ale również z jej sprawozdaniami finansowymi i dotyczy zawyżenia wartości aktywów, a nie wykazania ich w niewłaściwej pozycji. Naruszenie bowiem wystąpiłoby również przy objęciu G. konsolidacją przez Spółkę, lecz w odniesieniu do skonsolidowanych sprawozdań finansowych Spółki dotyczyłoby innej pozycji aktywów. Kluczową kwestią jest to, że prawidłowa wycena aktywów uwzględnia zmniejszenie ich wartości, wynikające z prawdopodobieństwa utraty przyszłych korzyści ekonomicznych. Obrót towarami pomiędzy G. oraz Spółką, S. i uprzednio S. F. dokonywany był cały czas po tej samej cenie i tak rozpoznawana była ich wartość. Oznacza to, że wartość tych aktywów, nie była aktualizowana w związku z utratą ich wartości. Dopiero prawidłowa aktualizacja aktywów i dokonanie stosownych odpisów spowodowałyby spadek ich wartości i obniżenie wyniku finansowego Spółki i jej grupy kapitałowej. Komisja nie zgodziła się z zarzutem spółki, że kwestia zawyżenia wartości aktywów w skonsolidowanych sprawozdaniach finansowych i sprawozdaniach finansowych Spółki jest bezpośrednią konsekwencją nieobjęcia sprawozdań finansowych G. skonsolidowanymi sprawozdaniami finansowymi Spółki oraz że naruszenie dotyczące nieobjęcia G. skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym zawiera w sobie naruszenie dotyczące zawyżenia wartości aktywów. Stwierdzenie naruszenia wynika z niedokonywania aktualizacji wartości przedmiotowych aktywów przy sporządzaniu skonsolidowanych sprawozdań finansowych i sprawozdań finansowych Spółki.

Odnosząc się do zarzutu błędnego ustalenia stanu faktycznego sprawy - niezasadność zarzutu o nieujawnieniu informacji o zawarciu w dniu [...] stycznia 2012 r. pomiędzy S. Sp. z o.o. i G. porozumienia przedłużającego terminy płatności w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za 2011 r. i w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2012 r., a także nieujawnienie informacji o zawarciu w dniu [...] stycznia 2013 r. aneksu do ww. porozumienia w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za 2012 r. i skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2013 r. Komisja wyjaśniła, że naruszenie dotyczące nieujawnienia informacji o zawarciu w dniu [...] stycznia 2012 r. pomiędzy S. Sp. z o.o. i G. porozumienia przedłużającego terminy płatności, a następnie informacji o zawarciu w dniu [...] stycznia 2013 r. aneksu do ww. porozumienia, nie jest związane z nieobjęciem G. skonsolidowanymi sprawozdaniami finansowymi Spółki. Wynika ono natomiast z objęcia skonsolidowanymi sprawozdaniami finansowymi Spółki jednostki zależnej S. Sp. z o.o., która to zawarła przedmiotowe porozumienie wraz z aneksem. Zgodnie bowiem z par. 4 MSR 27 mającego zastosowanie w omawianym przypadku; skonsolidowane sprawozdanie finansowe jest to sprawozdanie grapy kapitałowej sporządzone w taki' sposób, jakby było ono sprawozdaniem pojedynczej jednostki gospodarczej. Ponadto Komisja zwróciła uwagę, że naruszenie nastąpiło w związku z brakiem ujawnień w skonsolidowanych sprawozdaniach finansowych Spółki informacji wymaganych przez par. 37 lit. a i b MSSF 7, w zakresie analizy wiekowej aktywów finansowych, które były przeterminowane na koniec okresu sprawozdawczego, lecz w przypadku których nie nastąpiła utrata wartości, oraz analizy składników aktywów finansowych, w przypadku których indywidualnie wykazano utratę wartości na koniec okresu sprawozdawczego oraz czynników, które jednostka wzięła pod uwagę, ustalając utratę wartości tych składników. W ocenie Komisji, brak ujawnienia przez Spółkę w skonsolidowanych sprawozdaniach finansowych informacji o zawartym przez jednostkę zależną porozumieniu wraz z aneksem w zakresie restrukturyzacji należności, w połączeniu z brakiem ww. ujawnień wymaganych przez MSSF 7, nie pozwolił na pełną ocenę ryzyka, o której mowa w par. 31 MSSF 7, związanego z tymi instrumentami finansowymi, na które grupa kapitałowa była narażona na koniec poszczególnych okresów sprawozdawczych.

Odnosząc się do zarzutu błędnego ustalenia stanu faktycznego sprawy - w zakresie przyjęcia, że naruszenie obowiązków informacyjnych miało charakter rażący, co w konsekwencji miało wpływ na wysokość nałożonej na Wnioskodawcę kary pieniężnej, Komisja wskazała, że wskazane w decyzji z dnia [...] grudnia 2015 r. naruszenia obowiązków informacyjnych z art. 56 ustawy o ofercie, których Spółka dopuściła się w związku ze sporządzeniem skonsolidowanych sprawozdań okresowych miały charakter rażący, a nałożona kara pieniężna jest karą proporcjonalną i adekwatną do stwierdzonych naruszeń. Stwierdzone naruszenia miały charakter istotny, a działanie Spółki było świadome, oraz - co równie ważne - miały charakter ciągły. KNF podkreśliła, że przepisy zawarte w pkt. I - IV petitum niniejszej decyzji stanowią autonomiczne normy prawne, określające partykularne obowiązki emitenta odnośnie przekazywania informacji bieżących i okresowych, które z istoty regulacji odnoszą się do konkretnych interwałów czasowych. Innymi słowy art. 56 ust. 1 pkt 2 lit a) ustawy o ofercie stanowi bazę, punkt wyjścia do stosowania poszczególnych obowiązków określonych w przepisach szczególnych.

Z kolei przepisy szczególne, w tym przypadku normy określone w przepisach zawartych w pkt. I - IV petitum niniejszej decyzji, wskazują na konkretne powinności emitenta, wynikające z poszczególnego aktu prawnego, np. rozporządzenia lub MSR, odnośnie obowiązku przedstawiania w raportach bieżących i okresowych, w sposób rzetelny, prawdziwy i kompletny, informacji odzwierciedlających specyfikę opisywanej sytuacji, w sposób umożliwiający inwestorom ocenę wpływu przekazywanych informacji na sytuację gospodarczą, majątkową i finansową emitenta. Tym samym Strona dopuściła się wielu naruszeń norm prawnych. Spółka zaprezentowała uczestnikom rynku zniekształcony obraz zarówno rzeczywistej sytuacji finansowej, jak i zasad prowadzonej działalności operacyjnej, w sześciu kolejnych raportach okresowych. W ocenie Komisji, w sposób zamierzony w długim okresie Spółka wykonywała nieprawidłowo obowiązki informacyjne, mimo iż okoliczności sprawy wskazują, że mogła je prawidłowo wykonać, albowiem miała pełną wiedzę i możliwości niezbędne do terminowego opublikowania informacji. Działania Spółki pozostawały zatem w oczywistej sprzeczności ze wskazanymi w Decyzji odpowiednimi regulacjami rozporządzenia oraz MSR tj.: § 84 ust. 1 rozporządzenia w zw. z § 12 MSR 27 - w związku z brakiem konsolidacji SPE, § 84 ust. 1 rozporządzenia w zw. z § 15 MSR 1 - w związku z zawyżeniem wyceny aktów Spółki, § 84 ust. 1 rozporządzenia w zw. z § 31 w zw. z § 37 lit. a i b MSSF 7 w zw. z § 15 MSR 1 - w związku z nieujawnieniem informacji o zawarciu porozumienia przedłużającego terminy płatności. W wyniku tych działań akcjonariusze Spółki zostali pozbawieni możliwości podjęcia racjonalnej decyzji inwestycyjnych na podstawie rzetelnych i prawdziwych danych dotyczących Spółki.

Odnosząc się do kwestii kary pieniężnej Komisja wskazała, że stosownie do treści art. 96 ust. 1 ustawy o ofercie, w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy zmieniającej, KNF uprawniona jest do nałożenia trzech rodzajów sankcji: wydania decyzji o wykluczeniu, na czas określony lub bezterminowo, papierów wartościowych z obrotu na rynku regulowanym, nałożenia, biorąc pod uwagę w szczególności sytuację finansową podmiotu, na który kara jest nakładana, kary pieniężnej do wysokości 1.000.000 zł albo zastosowania obu sankcji łącznie.

Odnosząc się do argumentacji skarżącej w przedmiocie fakultatywności wymierzenia sankcji administracyjnej, co skutkować powinno, możliwością stwierdzenia naruszenia bez obowiązku wymierzenia kary, Komisja wskazała, iż sformułowanie "Komisja może (...)", którym ustawodawca posłużył się formułując dyspozycję art. 96 ust. 1 ustawy o ofercie nie oznacza dowolności Komisji w zakresie nakładania sankcji, ale świadczy o tym, iż art. 96 ust. 1 ustawy o ofercie został skonstruowany w oparciu o uznanie administracyjne; Użycie słowa "może" oznacza zaś, że w przypadku gdy dojdzie do naruszenia prawa, KNF uprawniona jest do nałożenia sankcji z katalogu zawartego w art. 96 ust. 1 ustawy o ofercie, która będzie adekwatna do stwierdzonego naruszenia, nie może natomiast stanowić podstawy do odstąpienia od wymierzenia kary. Art. 96 ust. 1 ustawy o ofercie nie pozwala na stwierdzenie uchybień bez zastosowania sankcji. Zastosowanie sankcji wobec strony spełnia wymóg celowości. Zgodnie bowiem z dyspozycją art.. 4 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o nadzorze nad rynkiem kapitałowym (Dz. U. Nr 183, poz. 1537 ze zm.) celem nadzoru KNF nad rynkiem kapitałowym jest zapewnienie prawidłowego funkcjonowania tego rynku, w szczególności zapewnienie bezpieczeństwa obrotu i ochrony inwestorów oraz innych jego uczestników, a także przestrzegania reguł uczciwego obrotu. W związku z faktem, iż Spółka naruszyła niezwykle istotne dla uczestników rynku przepisy regulujące obowiązki informacyjne spółek publicznych niezbędne było nałożenie sankcji celem zapewnienia przestrzegania prawa na przyszłość.

Ponadto nałożona sankcja w postaci kary pieniężnej jest najbardziej skutecznym środkiem oddziaływania na Spółkę, gdyż w odróżnieniu od pozostałych kar z katalogu zawartego w art. 96 ust. 1 ustawy o ofercie, w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy zmieniającej, w najmniejszym stopniu wpływa na bieżące funkcjonowanie Spółki, której jednym z podstawowych celów jest przysparzanie zysków .akcjonariuszom. Ponadto przedmiotowa sankcja jest najmniej uciążliwym środkiem z katalogu zawartego w art. 96 ust. 1 ustawy o ofercie, gdyż zastosowanie innego środka - np. w postaci terminowego lub bezterminowego wykluczenia akcji Strony z obrotu - oddziaływałoby bezpośrednio, w sposób finansowo niekorzystny, na działających w dobrej wierze akcjonariuszy Spółki.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisu prawa materialnego przez Komisję, a to przepisu art. 96 ust. 1 pkt 1 ustawy o ofercie, przez nałożenie na skarżącą kary pieniężnej w zbyt wygórowanej wysokości, Komisja wskazała, że zarówno na gruncie ustawy o ofercie w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy zmieniającej, jak i na gruncie ustawy o ofercie obowiązującej w obecnym brzmieniu (art. 96 ust. 1 h), ustawodawca nie przewidział zamkniętego katalogu czynników mających wpływ na wysokość kary pieniężnej. Kierując się zatem brzmieniem ustawy o ofercie i uznaniem administracyjnym, KNF uznała, że nałożona kara w kwocie [...]zł jest adekwatna do stwierdzonego naruszenia, o czym przesądzają, w szczególności, takie okoliczności jak: waga, rodzaj i ilość naruszonych obowiązków, konsekwencje powstania stanu niezgodnego z prawem, oraz czas jego trwania. Komisja postąpiła właściwie, biorąc pod uwagę przy wymiarze kary pieniężnej zarówno sytuację finansową S., jak i pozostałe wynikające z uzasadnienia decyzji czynniki. Niesłusznie twierdzi spółka, że skoro sytuacja finansowa jest jedyną przesłanką wskazaną w ustawie, to "należy ją traktować jako kryterium główne". Redakcja art. 96 ust. 1 pkt 1 ustawy o ofercie, w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy zmieniającej, zawierająca wyrażenie "w szczególności" - co wskazuje, że ustawodawca nie nadaje prymatu tej przesłance, lecz nakazuje wzięcie jej każdorazowo pod uwagę, dopuszczając jednocześnie inne przesłanki.

Komisja wskazała także, że dokonała oceny bieżącej sytuacji finansowej Spółki, pod kątem wysokości nałożonej kary pieniężnej i w kontekście zarzutów strony, m.in., co do wysokości kary, a także braku wnikliwej oceny przesłanek nałożenia kary w wymierzonej wysokości. Odnośnie dokonania wnikliwej i rzetelnej oceny bieżącej sytuacji finansowej Spółki należy podnieść, że w dniu [...] marca 2016 r. Spółka opublikowała skonsolidowane sprawozdanie finansowe grupy kapitałowej za 2015 r. Zawarte w przedmiotowym dokumencie dane finansowe pozwoliły Komisji ustalić, że w całym roku 2015, grupa kapitałowa Spółki przy przychodach w wysokości [...] zł, w tym przychodach ze sprzedaży w wysokości [...] zł, wykazała stratę netto w wysokości [...] zł. Na dzień [...] grudnia 2015 r. skonsolidowane kapitały własne wyniosły zaś [...] zł. Ponadto, zgodnie ze sprawozdaniem finansowym za rok obrotowy 2015, opublikowanym w dniu [...] marca 2016 r. w jednostkowym sprawozdaniu finansowym Spółki za 2015 rok, Spółka za okres od [...] stycznia 2015 r. do [...] grudnia 2015 r. przy przychodach w wysokości [...] zł, w tym przychodach ze sprzedaży w wysokości [...] zł, wykazała stratę netto [...] zł, a kapitały własne na dzień [...] grudnia 2015 r. wyniosły [...] zł. Zgodnie z najnowszymi danymi finansowymi ze skróconego śródrocznego skonsolidowanego sprawozdania finansowego grupy kapitałowej Spółki za I półrocze 2016 r., opublikowanymi przez Spółkę w dniu [...] sierpnia 2016 r., grupa kapitałowa Spółki za okres od [...] stycznia 2016 r. do [...] czerwca 2016 r. przy przychodach ogółem w wysokości [...] zł, w tym przychodach ze sprzedaży w wysokości [...] zł (w I półroczu 2015 r. wyniosły one odpowiednio [...] zł i [...] zł), wykazała stratę netto [...] zł. (która była stratą niższą o [...] zł od straty poniesionej w analogicznym okresie roku poprzedniego). Na dzień [...] czerwca 2016r. skonsolidowane kapitały własne wyniosły [...] zł. Natomiast Spółka za okres od [...] stycznia 2016 r. do [...] czerwca 2016 r. przy przychodach w wysokości [...] zł, w tym przychodach ze sprzedaży w wysokości [...] zł (w I półroczu 2015 r. wyniosły one odpowiednio [...] zł i [...] zł), wykazała stratę netto [...] zł (niższą o [...] zł od straty poniesionej w analogicznym okresie roku poprzedniego), a kapitały własne Spółki na dzień [...] czerwca 2016 r. wyniosły [...] zł.

W świetle powyższych danych finansowych i dokumentów, porównując ostatnie, analogiczne okresy, Komisja wskazała, iż strata netto ponoszona przez Spółkę i grupę kapitałową Spółki nie pogłębia się, a przychody, w tym przychody ze sprzedaży, pozostają na zbliżonym poziomie. Ponadto, Spółka nie stwierdza w sprawozdaniach finansowych żadnych faktów i okoliczności, które wskazywałyby na zagrożenie kontynuacji działalności jej oraz grupy kapitałowej Spółki. Zarówno Spółka jak i grupa kapitałowa Spółki mają wysoki poziom środków pieniężnych i ich ekwiwalentów, wynoszący ok. 5% sumy bilansowej, natomiast największą pozycją sprawozdania z sytuacji finansowej zarówno na poziomie skonsolidowanym, jak i jednostkowym, stanowią krótkoterminowe należności. Ponadto, zobowiązania stanowią zaledwie ok. 8% pasywów Spółki i grupy kapitałowej Spółki, tak więc źródłem finansowania jest w znaczącej części kapitał własny.

Komisja nie zgodziła się z argumentacją strony, jakoby "nie dokonała wnikliwej oceny bieżącej sytuacji finansowej podmiotu". Podniosła, że analiza taka została dokonana zarówno w toku postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją, jak. również w trakcie prowadzenia niniejszego postępowania na wniosek strony. Komisja oparła się na najnowszych danych finansowych udostępnionych publicznie przez stronę, stosownie do obowiązujących przepisów prawa. Tak więc twierdzenia strony zawarte we wniosku, odnośnie braku szczególnej wnikliwości Komisji co do oceny przesłanek ustawowych wyrażonych wprost w przepisie art. 96 ust. 1 pkt 1 ustawy o ofercie, stanowią wyłącznie polemikę Spółki z prawidłowo ustalonym w postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją i aktualizowanym w toku niniejszego postępowania stanem faktycznym.

Jednocześnie Komisja zauważyła, że sytuacja finansowa Spółki jest jedynie jednym z elementów wpływających na wysokość kary. Przy ustaleniu wysokości sankcji pieniężnej wzięto również pod uwagę czas trwania naruszenia i przyczyny naruszenia, jego wagę i skutki dla odbioru Spółki przez uczestników obrotu, w tym w szczególności - inwestorów. .

Ponadto, z uwagi na charakter dokonanych przez Spółkę naruszeń, nie można ustalić skali korzyści uzyskanych lub strat unikniętych przez Spółkę oraz strat poniesionych przez osoby trzecie w związku z naruszeniem obowiązków informacyjnych.

Komisja wzięła również pod uwagę niską skłonność Spółki do współpracy z Komisją podczas wyjaśniania okoliczności tego naruszenia. Na uwagę zasługuje brak możliwości uzyskania wyjaśnień od Strony, tj. od S. B., Prezesa Zarządu Spółki, który został dwukrotnie wezwany przez Komisję do osobistego stawiennictwa w celu złożenia zeznań w imieniu Spółki. Osoba ta nie podejmowała również samodzielnych inicjatyw przedłożenia wyjaśnień w postępowaniu w innym terminie.

Komisja podkreśliła także, że, ustalając ostatecznie wysokość kary w postępowaniu zakończonym decyzją, brała pod uwagę brak wcześniejszych naruszeń przepisów ustawy o ofercie popełnionych przez Spółkę..

Odnośnie do zarzutu Strony, postulującego łączne wymierzenie kary za sześć stwierdzonych naruszeń, należy wskazać, że wymierzenie kary za stwierdzone naruszenia jest zgodne z art. 96 ust. 1 ustawy o ofercie, co potwierdza wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 grudnia 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 1630/11.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na w/w decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] października 2016 r., nakładającą karę w wysokości [...] zł na S. S.A. z siedzibą w P., złożyła wskazana spółka zaskarżając decyzję w całości i zarzucając jej:

I/ naruszenie przepisów postępowania, tj.:

1) art. 77, art. 75 w zw. z art. 7 i art. 80 kpa przejawiające się w nierzetelnym zebraniu materiału dowodowego i w związku z tym błędnym ustaleniu okoliczności faktycznych, mających znaczenie dla niniejszego postępowania, tj. nieprzeprowadzeniu dowodu z:

a) umowy z dnia [...] czerwca 2011 r. dotyczącej świadczenia przez Dom Inwestycyjny [...] Bank SA (Obecnie: DM [...] Banku SA, dalej: "Dl [...]") usług doradczych przy przeprowadzaniu pierwszej oferty publicznej akcji spółki S. SA na okoliczność posiadania przez pracowników Dl [...] wiadomości o rozwiązaniach przyjętych podczas przygotowania i wprowadzania spółki na giełdę papierów wartościowych oraz realizacji obowiązków z tym związanych, a także podjętych przez Spółkę czynności związanych z prawidłowym wprowadzeniem spółki na giełdę;

b) dokumentów, na podstawie których Komisja dokonała zatwierdzenia prospektu emisyjnego Spółki, na okoliczność sposobu i zakresu badania;

c) notatki ze spotkania odbytego w siedzibie Komisji w okresie luty/marzec 2012 r. pomiędzy przedstawicielami KNF, Spółki i ich doradcami przed zatwierdzeniem prospektu, na okoliczność treści tego spotkania;

d) przesłuchania świadków: K. Z. i G. D. (będących pracownikami Dl [...]), którzy wykonywali czynności przy przygotowaniu i przeprowadzaniu pierwszej oferty publicznej Spółki, na okoliczność wskazania zasad i przesłanek uzasadniających sporządzenie skonsolidowanych sprawozdań finansowych;

- co miało istotny wpływ na wynik sprawy i skutkowało błędnym ustaleniem Komisji, że Spółka naruszyła obowiązki informacyjne w sposób świadomy i rażący w sytuacji, gdy dokonując analizy modelu biznesowego Spółki podczas wprowadzania jej oferty na giełdę, żaden fachowy podmiot biorący udział w tych czynnościach nie wskazał na konieczność objęcia A. skonsolidowanymi raportami okresowymi, raportami okresowymi, oraz ze świadomie i sposób rażący Spółka nie wykonała prawidłowo obowiązku informacyjnego poprzez zawyżenie wartości aktywów w skonsolidowanych sprawozdaniach finansowych i sprawozdaniach finansowych za rok 2011, I półrocze 2012 r, za rok 2012 i za I półrocze 2013 r.

2) art. 7, 77 i 80 kpa poprzez błędne ustalenie, że:

a) A. była podmiotem kontrolowanym przez Spółkę,

b) stan faktyczny sprawy przyjęty przez KNF znajduje potwierdzenie w materiale dowodowym i że materiał ten jest spójny, logiczny, a zgromadzone dowody korespondują ze sobą i są one wiarygodne, w sytuacji, gdy dowody te zostały zebrane przez Komisję w sposób wybiórczy, mający z góry uzasadnić postawioną podczas wszczęcia postępowania tezę, co potwierdzają:

- rozbieżności pomiędzy opinią E. (dalej "E") zawartą w raporcie z dnia [...].05.2014 r., a opinią P. zawartą w stanowisku biegłego rewidenta badającego skonsolidowane sprawozdanie finansowe Spółki za 2011 r. (dalej "P.') oraz opinią H. (dalej "H.") wyrażona w raporcie biegłego rewidenta do spraw szczególnych z dnia [...].12.2013 r. w zakresie klasyfikacji należności z tytułu zwrotów od A. jako aktywów obrotowych;

- rozbieżności pomiędzy opinią E., a opiniami P. i H. w zakresie prawidłowości kompensaty wzajemnych zobowiązań;

- rozbieżności pomiędzy opinią E. a opiniami P. i H. w zakresie prawidłowości sposobu prezentacji należności z tytułu zwrotów należności z A.;

- rozbieżności pomiędzy opinią E. a opiniami P. i H. w zakresie prawidłowości rozliczania zaliczek i związanej z tym wysokości salda oraz jego prezentacji;

- rozbieżności pomiędzy opinią E. a opiniami P. i H. w zakresie obowiązku zaliczenia A. do grupy kapitałowej objętej skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym;

- jednoznaczne ustalenie zawarte w opinii H., że porozumienia przedłużające terminy płatności przez S. nie uznano za nieprawidłowości,

- co miało istotny wpływ na wynik sprawy poprzez błędne przyjęcie przez organ, że Spółka naruszyła obowiązki informacyjne, o których mowa w art. 56 ustawy o ofercie polegające na braku objęcia A. skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym za: 2011 r., I półrocze 2012 r., 2012 r. I półrocze 2013 r., zawyżeniu wartości aktywów w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym oraz w sprawozdaniu finansowym za: 2011 r., I półrocze 2012 r., 2012 r., I półrocze 2013 r. a także nieujawnieniu porozumienia przedłużającego terminy płatności pomiędzy Spółką a A. w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za: 2011 r., I półrocze 2012 r., 2012 r., I półrocze 2013 r.;

3) art. 78 § 1 kpa polegające na nieuzasadnionym odmówieniu, postanowieniem z dnia [...] września 2016 r., uwzględnienia wniosków dowodowych, złożonych pismem strony z dnia [...] marca 2016 r. błędnie przyjmując, że wskazane przez Spółkę dowody są związane z kwestiami irrelewantnymi, nie mającymi żadnego związku ze sprawą i oceną stanu faktycznego, co miało istotny wpływ na wynik sprawy;

4). art. 10 § 1 kpa poprzez wydanie przez Komisję decyzji bez możliwości zapoznania się z stanowiskiem spółki co do całego zebranego materiału dowodowego, które zostało nadane przez stronę pocztą w terminie zakreślonym przez organ, tj. [...] października 2016 r., co stanowi rażące naruszenie przepisów postępowania poprzez świadome lekceważenie i ograniczenie praw procesowych strony:

II/ naruszenie prawa materialnego, tj.

1) art. 96 ust 1 pkt 1 w zw. z art. 56 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o ofercie poprzez jego błędne zastosowanie i nałożenie kary administracyjnej w wysokości [...]zł w sytuacji, gdy Spółka prawidłowo i zgodnie z obowiązującymi przepisami wykonała ciążące na niej obowiązki związane z przekazywaniem informacji bieżących i okresowych, dotyczących działalności Spółki;

a także z ostrożności procesowej:

2). art. 96 ust. 1 pkt 1 ustawy o ofercie poprzez przekroczenie granic uznania administracyjnego w postaci wymierzenia Spółce kary pieniężnej w wysokości górnej granicy ustawowego zagrożenia (80%) w sytuacji, gdy uchybienie to nie miało charakteru celowego i umyślnego, a wpływ rzekomego naruszenia na kondycje finansową spółki jak i sytuację inwestorów nie jest adekwatny i proporcjonalny w odniesieniu do wymiaru orzeczonej kary.

Podnosząc wskazane zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie w całości decyzji Komisji Nadzoru Finansowego oraz poprzedzającej ją decyzji tegoż organu z dnia [...] grudnia 2015 r. oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postepowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu wniesionej skargi skarżąca rozwinęła ww. zarzuty.

W odpowiedzi na skargę Komisja Nadzoru Finansowego wniosła o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu wydanej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja jak również decyzja ją poprzedzająca nie naruszają prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.

W działaniu organu rozstrzygającego w niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca.

Stosownie do art. 56 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy o ofercie emitent papierów wartościowych dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym jest obowiązany, z zastrzeżeniem ust. 6, do równoczesnego przekazywania Komisji, spółce prowadzącej ten rynek regulowany oraz do publicznej wiadomości: informacji bieżących i okresowych zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 60 ust. 2 ustawy o ofercie, tj. przepisami rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 lutego 2009 r. w sprawie informacji bieżących i okresowych przekazywanych przez emitentów papierów wartościowych oraz warunków uznawania za równoważne informacji wymaganych przepisami prawa państwa niebędącego państwem członkowskim (dalej: rozporządzenia).

Zgodnie z brzmieniem art. 96 ust. 1 ustawy o ofercie w przypadku gdy emitent lub wprowadzający nie wykonuje albo wykonuje nienależycie obowiązki, o których mowa w art. 56 ustawy o ofercie Komisja może wydać decyzję o wykluczeniu, na czas określony lub bezterminowo, papierów wartościowych z obrotu na rynku regulowanym albo nałożyć, biorąc pod uwagę w szczególności sytuację finansową podmiotu, na który kara jest nakładana, karę pieniężną do wysokości 1 000 000 zł, albo zastosować obie sankcje łącznie.

Zgodnie z § 84 ust.1 rozporządzenia, emitent z siedzibą lub miejscem sprawowania zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej sporządza sprawozdania finansowe i dane porównywalne zgodnie z polskimi zasadami rachunkowości, albo po podjęciu przez organ zatwierdzający decyzji, o której mowa w ustawie o rachunkowości – zgodnie z MSR, a skonsolidowana sprawozdania finansowe i dane porównywalne zgodnie z MSR (z zastrzeżeniem ust.2 i 5 tego paragrafu). W wypadku spółki skarżącej organ zatwierdzający podjął stosowną decyzję, że spółka będzie sporządzała sprawozdania finansowe i skonsolidowane sprawozdania finansowe a także dane porównywalne zgodnie z MSR (tj. Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości, Międzynarodowymi Standardami Sprawozdawczości Finansowej oraz związanymi z nimi interpretacjami ogłoszonymi w formie rozporządzenia Komisji Europejskiej). Tym samym przy sporządzaniu w/w dokumentów spółka związana jest standardami określonymi również w tych przepisach.

Dodać również wypada ze zgodnie z § 3 ust.1 wskazanego wyżej rozporządzenia, raporty bieżące i okresowe powinny zawierać informacje odzwierciedlające specyfikę opisywanej sytuacji oraz powinny być sporządzone w sposób prawdziwy, rzetelny i kompletny. A zgodnie z ust.3 wskazanego paragrafu rozporządzenia, przekazywane przez emitenta raporty bieżące i okresowe powinny być sporządzone w sposób umożliwiający inwestorom ocenę wpływu przekazywanych informacji na sytuację gospodarczą, majątkową i finansową emitenta.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy z uwzględnieniem stanu faktycznego, który w ocenie Sądu został w sposób prawidłowy ustalony przez organ (opisanego w części historycznej tegoż uzasadnienia) podkreślić należy, iż decyzja będąca przedmiotem zaskarżenia należy do kategorii decyzji uznaniowych, a zatem kontrola legalności ww. decyzji dokonywana jest przez sąd administracyjny w ograniczonym zakresie. Sąd nie wnika w celowość wydania decyzji i rozstrzygnięcia w niej zawartego. Sprawdza jedynie, czy decyzję podjął właściwy organ, czy decyzja ma oparcie w przepisach prawa materialnego oraz czy decyzja nie nosi znamion dowolności.

W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, organ administracji ustalił wszelkie okoliczności istotne z punktu widzenia wypełnienia przesłanek wynikających ze wskazanych powyżej norm prawa materialnego. Działając w ramach zasady swobodnej oceny dowodów (art. 80 kpa) organ posiadał uzasadnione podstawy do stwierdzenia, że skarżąca dopuściła się naruszenia polegającego na nienależytym wykonywaniu obowiązków informacyjnych, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o ofercie, tj.:

1/ brak objęcia G. skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym za 2011 r., skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym za I półrocze 2012r., skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym za 2012 r. oraz skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym za I półrocze 2013 r.;

2/ zawyżenie wartości aktywów w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym i sprawozdaniu finansowym za 2011 r., skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2012 r., skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym i sprawozdaniu finansowym za 2012 r. oraz skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym i sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2013 r;

3/ nieujawnienie informacji o zawarciu dnia [...] stycznia 2012 r. pomiędzy S. Sp. z o.o. i G. porozumienia, przedłużającego terminy płatności w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za 2011 r. i skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2012 r., a także nieujawnienie informacji o zawarciu w dniu [...] stycznia 2013 r. aneksu do ww. porozumienia w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za 2012 r. i skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2013 r.

- co dawało organowi podstawę do nałożenia kary.

Skoro bowiem skarżąca nie dopełniła obowiązku wynikającego ze wskazanego powyżej przepisu art. 56 ust.1 pkt 2 lit. a), a co zdaniem Sądu w sposób prawidłowy i obszerny zostało wykazane w zaskarżonej decyzji, to zgodnie z art. 96 ust.1 pkt 1 ustawy o ofercie Komisja mogła wydać decyzję nakładającą karę pieniężną do 1.000.000 zł.

Należy w tym miejscu wskazać, że w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego należy przyznać rację organowi, że spółka skarżąca kontrolowała G., który w ramach modelu biznesowego grupy kapitałowej spółki pełni funkcję jednostki specjalnego przeznaczenia. Na powyższe wskazuje bowiem istota powiązań pomiędzy spółką a tym podmiotem, w tym m. in., co należy podkreślić, sterowanie procesem decyzyjnym w G. i procesem produkcji przez Spółkę (brak wpływu G. na wielkość produkcji, produkowany asortyment, rodzaj, jakość i cenę wykorzystywanych do produkcji materiałów oraz ceny realizowanych zamówień- decyzje w tym zakresie były podejmowane przez skarżącą), obowiązujący G. zakaz wykonywania jakichkolwiek usług o podobnym charakterze na rzecz innych podmiotów przychodów ze współpracy z grupą kapitałową Spółki, ponoszenie przez Spółkę większości ryzyka związanego z działalnością G. Zależność pomiędzy podmiotami nie była tylko biznesowa, ale także finansowa, bowiem G. otrzymywał od Spółki zaliczki na poczet produkcji, w związku z czym nie musiał angażować własnych środków, tym bardziej, że nie posiadał środków, które pozwoliłyby na prowadzenie działalności na skalę zgodną z potrzebami grupy kapitałowej Spółki. A zatem Spółka de facto dokonywała kredytowania działalności G. Dodać przy tym należy w tym miejscu, że skarżąca w trakcie całego postępowania prowadzonego przez organ (zarówno w I jak i II instancji) nie przedstawiła żadnych argumentów, które mogłyby świadczyć o braku sprawowania kontroli przez skarżącą nad G. w świetle przepisów MSR w tym w szczególności brzmienia § 4 MSR 27 i § 1 SKI 12.

Tym samym należy uznać, że organ słusznie uznał, że z uwagi na nieobjęcie G. skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym za rok 2011, skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym spółki za I półrocze roku 2012, skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym spółki za rok 2012 oraz skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym z I półrocze roku 2013 , spółka przy sporządzaniu tych sprawozdań naruszyła przepisy § 3 ust. 1 i 3 w zw. z § 83 ust. 1 rozporządzenia i w zw. z § 12 MSR 27 a przez to również przepis art. 56 ust.1 pkt 2 lit.a) ustawy o ofercie.

Zebrany w sprawie materiał dowodowy potwierdza również zasadność sformułowania przez organ zarzutu w zakresie nieuzasadnionego nieujawnienia w skonsolidowanych sprawozdaniach finansowych porozumień przedłużających terminy płatności. Rację ma bowiem organ wskazując, iż zgodnie z § 31 MSSF 7, ujawnieniu podlegają informacje , które umożliwiają użytkownikom jej sprawozdania finansowego ocenę charakteru i zakresu ryzyka związanego z instrumentami finansowymi, na które spółka jest narażona na koniec okresu sprawozdawczego. Powyższe oznacza że skarżąca w swoich skonsolidowanych sprawozdaniach finansowych za 2011r. i 2012 a także skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2013r. winna była przedstawić informacje o podpisaniu w dniu [...] stycznia 2012r. oraz w dniu [...] stycznia 2013r. przez skarżącą i G. porozumienia w przedmiocie spłaty długu (spłata zgodnie z porozumieniem miała nastąpić do [...] grudnia 2012r.) oraz aneksu przedłużającego terminy płatności. Zawarcie wskazanego powyżej porozumienia i aneksu do tego porozumienia oznaczało bowiem zmianę struktury wiekowania należności, gdyż należności które w chwili zawierania porozumienia były przedawnione nawet o 2 lata, po jego zawarciu stały się należnościami bieżącymi, a ich termin miał nastąpić (pierwotnie) przed upływem 12 miesięcy. A zatem brak w skonsolidowanych sprawozdania finansowym informacji o wskazanej powyżej restrukturyzacji należności w połączeniu z brakiem ujawnienia analizy wiekowej aktywów finansowych, które były przeterminowane na koniec okresu sprawozdawczego (w przypadku w którym nie nastąpiła utrata wartości ) oraz analizy składników aktywów finansowych (w przypadku których indywidualnie wykazano utratę wartości na koniec okresu sprawozdawczego) oraz czynników, które jednostka wzięła pod uwagę, ustalając utratę wartości tych składników, w istocie nie pozwalał na pełną ocenę przez inwestora ryzyka związanego z działalnością skarżącej, pomniejszając tym samym walor informacyjny tych dokumentów gdyż skonsolidowane sprawozdania finansowe skarżącej nie przedstawiają jej sytuacji w sposób rzetelny wymagany (wymagany przez § 15 MSR 1.

Również twierdzenia organu co do zawyżenia wartości aktywów w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym i sprawozdaniu finansowym za 2011 r., skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2012 r., skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym i sprawozdaniu finansowym za 2012 r. oraz skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym i sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2013 r, są zasadne. Niewątpliwie bowiem prawidłowa wycena aktywów winna uwzględniać zmniejszenie ich wartości, wynikające z prawdopodobieństwa utraty przyszłych korzyści ekonomicznych. Ze znajdujących się w aktach sprawy zeznań z [...] października 2014r. (karta [...]) P. N. obrót towarami pomiędzy G. oraz skarżącą i spółką S. oraz S. F. dokonywany był po tej samej cenie i tak rozpoznawana byłą ich wartość. Powyższe wskazuje, że wartość tych aktywów (wykazanych w skonsolidowanych sprawozdaniach finansowych i sprawozdaniach finansowych skarżącej jako należności z tytuł zwrotów), nie byłą aktualizowana w związku z utratą ich wartości mimo, iż powinna. Natomiast dokonanie aktualizacji aktywów i dokonanie stosownych odpisów w istocie spowodowałoby spadek ich wartości a tym samym obniżenie wyniku finansowego spółki i jej grupy kapitałowej. Tym samym niedokonanie przez skarżącą wskazanej wyżej aktualizacji aktywów słusznie zostało uznane przez organ za zawyżenie wartości aktywów w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym i sprawozdaniu finansowym za 2011r., w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym i sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2012r, w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym i sprawozdaniu finansowym za 2012r. oraz w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym i sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2013r. Nie dokonując stosownej aktualizacji aktywów skarżąca w istocie, jak słusznie przyjął organ, sporządzając w/w sprawozdania finansowe naruszyła przepisy § 3 ust.1 i 3 w zw. z art. 84 ust.1 rozporządzenia w zw. z § 15 MSR 1.

Mając zatem na względzie prawidłowe ustalenia dokonane przez organ, Sąd uznał za prawidłowe stanowisko organu, że Spółka zaprezentowała uczestnikom rynku zniekształcony obraz zarówno rzeczywistej sytuacji finansowej, jak i zasad prowadzonej działalności operacyjnej, w sześciu kolejnych raportach okresowych. A tym samym, że w sposób zamierzony w długim okresie czasu skarżąca wykonywała nieprawidłowo obowiązki informacyjne, mimo iż okoliczności sprawy wskazują, że mogła je prawidłowo wykonać, albowiem miała pełną wiedzę i możliwości do terminowego opublikowania informacji. Nie ulega również wątpliwości że w wyniku tych działań akcjonariusze Spółki zostali pozbawieni możliwości podjęcia racjonalnych decyzji inwestycyjnych na podstawie rzetelnych i prawdziwych danych dotyczących skarżącej.

A zatem skoro skarżąca, nie dopełniła obowiązku wynikającego ze wskazanego powyżej przepisu art. 56 ust.1 pkt 2 lit. a) ustawy o ofercie, a co zdaniem Sądu w sposób prawidłowy i obszerny zostało wykazane w zaskarżonej decyzji, to zgodnie z art. 96 ust.1 pkt 1 ustawy o ofercie Komisja mogła wydać decyzję nakładającą karę pieniężną do 1.000.000 zł.

Przechodząc do kwestii związanej z wymierzeniem kary w wysokości [...]zł, Sąd uznał, iż organ należycie uzasadnił jej rodzaj i wysokość uwzględniając zarówno wagę jak i rodzaj stwierdzonych naruszeń. Okoliczności powyższe zostały wyjaśnione szczegółowo w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (str. [...], [...]). Ponadto, w sprawie brak jest jakichkolwiek podstaw prawnych do uznania, iż nałożona kara jest niewspółmiernie wysoka do rodzaju i skali ustalonych przez organ naruszeń. Przy czym, co należy podkreślić, organ odwoławczy rozpoznając sprawę ponownie przeanalizował również na dzień wydania decyzji kondycję finansową spółki (str. [...]), co należy uznać za działanie prawidłowe. W ocenie Sądu, przedmiotowa kara spełnia zatem zarówno funkcję prewencyjną jak i represyjną, które mają na celu zapewnić, że strona będzie przestrzegała przepisów obowiązującego prawa i będzie realizowała nałożone na nią ustawą określone obowiązki informacyjne oraz będzie świadoma jako uczestnik rynku kapitałowego konsekwencji jakie grożą w przypadku naruszenia nałożonych na nią obowiązków. Kara nie może być zbyt niska, bowiem ma odstraszać i zniechęcać do naruszenia prawa. Zdaniem Sądu, nałożona przez organ kara jest współmierna do naruszenia. Organ prawidłowo bowiem dokonując jej wymierzenia uwzględnił: wagę, rodzaj i ilość naruszonych obowiązków, przyczyny naruszenia, konsekwencje powstania stanu niezgodnego z prawem oraz czas jego trwania, proporcjonalność wysokości kary z uwzględnieniem czy nie stanowi ona nadmiernego obciążenia dla strony (uwzględniła sytuację finansową skarżącej). Należy bowiem zauważyć, iż ustalając wysokość kary wziął on pod uwagę, że w toku prowadzonego postępowania zidentyfikowanych zostało kilka naruszeń ustawy o ofercie w związku ze sprawozdaniami finansowymi, które zostały opublikowane na przestrzeni trzech lat, co oznacza, że stan dezinformacji, w jaki spółka wprowadziła akcjonariuszy, trwał stosunkowo w długim okresie czasu. Organ wziął również pod uwagę, że ze względu na charakter dokonanych przez skarżącą naruszeń, nie było możliwe ustalenie skali korzyści uzyskanych lub strat unikniętych przez spółkę oraz strat poniesionych przez osoby trzecie w związku naruszeniem obowiązków informacyjnych. Wziął także pod uwagę niską skłonność skarżącej do współpracy z Komisją podczas wyjaśniania okoliczności tego naruszenia ( brak możliwości uzyskania wyjaśnień od S. B. –Prezesa Zarządu spółki) a także fakt iż było to pierwsze naruszenie Spółki. Tak więc organ uwzględnił przy ustalaniu wysokości kary zarówno elementy przemawiające na korzyść spółki jak i na jej nie korzyć, co jest działaniem prawidłowym.

W konsekwencji powyższego za niezasadne Sąd uznał zarzuty podnoszone przez skarżącą w skardze. Niezasadne lub niemające wpływu na prawidłowość wydanego w sprawie rozstrzygnięcia okazały się również wskazywane przez skarżąca w skardze naruszenia:

- art. 77, art. 75 w zw. z art. 7 i art. 80 kpa, gdyż zdaniem Sądu organ dokonał zebrania i rozpatrzenia niezbędnego dla prawidłowego rozpoznania sprawy materiału dowodowego z uwzględnieniem i rozpatrzeniem stanowiska skarżącej co znalazło wyraz w kwestionowanych decyzjach, gdzie obszernie ustosunkowano się do zarzutów podnoszonych przez skarżącą. Nie ma zatem racji strona skarżąca wskazując, że nieprzeprowadzenie wskazanych przez nią dowodów (z umowy z dnia [...] czerwca 2011r.; z dokumentów na podstawie których Komisja dokonała zatwierdzenia prospektu emisyjnego Spółki; notatki ze spotkania, które miało miejsce luty/marzec 2012r.; przesłuchania świadków: K. Z. i G. D.) miało istotny wpływ na wynik sprawy. Należy bowiem zauważyć, że wnioskowane przez spółkę dowody nie miały znaczenia dla sprawy, gdyż postępowanie w ramach którego zgłoszone zostały wskazywane przez skarżącą dowody, dotyczyło naruszenia obowiązków informacyjnych przez skarżącą. Natomiast kwestie związane z zatwierdzeniem prospektu emisyjnego skarżącej , jak również okoliczności, które temu zatwierdzeniu towarzyszyły (w tym działania lub zaniechania doradców oraz sposób prowadzenia postępowania przez Komisję i przebieg oferty) nie maja i nie mogą mieć żadnego znaczenia dla ustalania i oceny stanu faktycznego sprawy będącej przedmiotem postępowania w związku z naruszeniem obowiązków informacyjnych spółki publicznej. Należy przy tym podzielić stanowisko Komisji szczegółowo uzasadnione w zaskarżonej decyzji, że KNF zatwierdzenia prospektu emisyjnego dokonuje na podstawie ściśle określonych dokumentów i wynikającego z nich stanu faktycznego a okoliczności te w żaden sposób nie łączą się z przedmiotem postepowania które zostało zakończone zaskarżoną decyzją.

- art. 10 k.p.a., gdyż z akt sprawy wynika, że zgodnie z tym przepisem organ poinformował stronę o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i zajęcia stanowiska przed wydaniem zaskarżonej decyzji (pismo Komisji z dnia [...] września 2016r. oraz z dnia [...] września 2016r.), co pośrednio zostało również potwierdzone przez skarżącą w piśmie z dnia [...] września 2016r.- k. [...], [...] i [...]). Nadto wypada również w tym miejscu wskazać, że zgodnie z ugruntowanym już w tym zakresie poglądem orzecznictwa sądowoadministracyjnego (v. wyroki NSA: z dnia 18 maja 2006r. sygn. II OSK 831/05, z dnia 9 kwietnia 2014r. sygn.. I OSK 2572/12 ) - który to pogląd jest również podzielany przez skład orzekający w niniejszej sprawie – zarzut naruszenia przepisu art. 10 § 1 k.p.a. przez niezawiadomienie strony o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków może odnieść skutek wówczas gdy stawiająca go strona wykaże, iż zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych. W niniejszej sprawie strona skarżąca nie wskazała jakich czynności nie mógł dokonać.

Reasumując, zdaniem Sądu, na gruncie niniejszej sprawy nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego, a tym bardziej norm procesowych uzasadniających wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Jest to o tyle istotne, że decyzja uznaniowa może być uchylona przez Sąd w wypadku stwierdzenia, że została wydana z takim naruszeniem przepisów o postępowaniu administracyjnym, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. O tego rodzaju naruszeniach można mówić w sytuacji, gdy organ pozostawił poza swoimi rozważaniami argumenty podnoszone przez stronę, pominął istotne dla sprawy dowody lub dokonał ich oceny wbrew zasadom logiki lub doświadczenia życiowego. Takie uchybienia w rozpoznawanej sprawie nie miały miejsca, organ przeprowadził wnikliwe postępowanie dowodowe, zaś wydaną decyzję należycie uzasadnił.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jt. Dz.U. z 2017r. poz. 1369), orzekł jak w sentencji wyroku.