Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 406/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2024-05-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 129   par 2 , art 134
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
article: art 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Fronc Sędziowie: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędzia WSA Magda Froncisz (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 maja 2024 r. sprawy ze skargi R. F. i M. F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 20 grudnia 2023 r., znak SKO.PW/4171/96/2023 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta Krakowa decyzją z 28 września 2023 r. znak WS-08.6331.13.2011.ML, po rozpatrzeniu wniosku R. F. i M. F. dotyczącego zmian stanu wody na gruncie w wyniku wykonania na działkach nr [...] i [...] obr. [...] w K. nasypu, mających szkodliwie oddziaływać na działki nr [...] i [...] przy ul. [...] z M. w K.:

I. orzekł, że nie nastąpiły niekorzystne zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie oddziaływujące na działki nr [...] i [...], których właścicielami są R. F. i M. F.:

1. na działce nr [...] stanowiącej własność G. D. i A. D.,

2. na działce nr [...] stanowiącej własność A. D., J. D.-S. i K. L.,

II. odmówił nakazania ww. właścicielom działek nr [...] i [...] przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegającym szkodom.

Powyższa decyzja została doręczona stronom postępowania, w tym 16 października 2023 r. R. F. i M. F., do rąk R. F..

W decyzji zwarto pouczenie o terminie i trybie składania odwołania.

R. F. wniosła datowane na 31 października 2023 r. odwołanie od powyższej decyzji Prezydenta z 28 września 2023 r. - przesyłką pocztową nadaną dnia 2 listopada 2023 r. Zarzuciła naruszenie szeregu przepisów postępowania i prawa materialnego. Sformułowała wiele wniosków i żądań dotyczących prawidłowego, jej zdaniem, prowadzenia postępowania.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie postanowieniem z 20 grudnia 2023 r. znak SKO.PW/4171/96/2023 stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania R. F. od ww. decyzji Prezydenta z 28 września 2023 r. Jako podstawę prawną postanowienia organ odwoławczy wskazał art. 134 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.), dalej "K.p.a.".

W uzasadnieniu postanowienia organ II instancji stwierdził, że termin do wniesienia odwołania wynosi 14 dni (art. 129 § 2 K.p.a.). Decyzja I instancji została doręczona skarżącej 16 października 2023 r. na podstawie art. 44 K.p.a., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy. Złożenie odwołania dnia 2 listopada 2023 r. nastąpiło zatem z uchybieniem ww. 14-dniowego terminu. Ostatnim dniem terminu był poniedziałek 30 października 2023 r.

Kolegium wskazało także, że nie znalazło podstaw do przywrócenia terminu, bowiem skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu i nie uprawdopodobniła, by uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy.

R. F. i M. F. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 20 grudnia 2023 r. znak SKO.PW/4171/96/2023.

Skarżący wnieśli o:

1) uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia Kolegium z 20 grudnia 2023 r.;

2) rozpatrzenie wniosku skarżących w zakresie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania;

3) nakazanie organowi uporządkowania akt sprawy, które nie spełniają wymogów przepisów prawa przez co są nie rzetelne i budzą brak zaufania do prowadzącego postępowanie administracyjne oraz mogą wprowadzać w błąd zainteresowanych;

4) nakazanie organowi wyjaśnienia daty sporządzenia badań na nieruchomości skarżących 5 lipca 2022 r., co ma zasadnicze znaczenie dla dalszego procedowania postępowania administracyjnego. "Sporządzona kłamliwie przez biegłego opinia jest przyjmowana przez Prezydenta Miasta Krakowa za aksjomat. Prezydenta Miasta Krakowa posiadał wiedzy, iż w dniu wyznaczonym na wizję tj. w dniu 5 lipca 2022 r. nie będziemy uczestniczyć w wizji i prosimy o zmianę terminu. Biegły na stronie 23 napisał, że w dniu 5 lipca 2022 roku wykonał badania na naszej nieruchomości, co jest kłamstwem, bowiem nawet w dniu 21 października 2022 r. do protokołu sporządzonego w obecności przedstawicieli WS UMK biegły G. w punkcie 5 protokołu stwierdził, że "wszystkie zabiegi zostaną przeprowadzone w trakcie jednej wizyty". Wskazuję, że w dniu 5 lipca 2022 roku byliśmy na konsultacji u lekarza w W.. Nieruchomość nasza była zamknięta. Biegły nie dokonał żadnych badań, którymi rzekomo miał się posługiwał w sporządzonej opinii, jeżeli Prezydent Miasta Krakowa przyjął taki stan prawny to uważamy, że nie tylko nadużywa swojego stanowiska, ale równie doprowadza do niekorzystnego rozporządzania środkami Skarbu Gminy poprzez dokonanie wypłaty środków biegłemu za nierzetelną opinię".

Wnoszący skargę wskazali, że nie zgadzają się z rozstrzygnięciem Kolegium, a po zapoznaniu się z aktami sprawy w siedzibie Kolegium, po wydaniu postanowienia z 20 grudnia 2023 r., skarżący stwierdzili, że akta sprawy są nierzetelne.

Dalej skarżący podnieśli, że do sporządzonego przez nich odwołania z 31 października 2023 r. od decyzji Prezydenta z 28 września 2023 r. był dołączony wniosek o przywrócenie terminu do złożenia ww. odwołania. Wskazali, że w czasie kiedy upływał termin do złożenia odwołania zarówno skarżąca, jak i jej małżonek, byli chorzy i przebywali na leczeniu z powodu problemów zdrowotnych, co dogłębnie zostało wyjaśnione w przedłożonym do organu piśmie zatytułowanym "Wyjaśnienia dot. przyczyny złożenia odwołania od Decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 28.09.2023r (znak: Ws-08.6331.13.2011.Mł) po terminie wraz z prośbą o przywrócenie terminu do jego złożenia", dalej "Wyjaśnienia", z 31 października 2023 r., które zostało dołączone do skargi.

Skarżący podnieśli, że brak możliwości poruszania się w tym czasookresie, oraz uciążliwy ból kręgosłupa jaki towarzyszył skarżącej w trakcie siedzenia oraz konieczność zażywania silnych lekarstw przeciwbólowych uniemożliwiał jej oraz jej małżonkowi terminowe sporządzenie odwołania (szerzej zostało opisane to w Wyjaśnieniach z 31 października 2023 r.).

Kolejno skarżący wskazali, że informacja, że nie złożyli nawet wniosku o usprawiedliwienie i przywrócenie terminu wzbudziła ich zdziwienie i zaniepokojenie przedmiotowym faktem. Po dokonaniu wglądu do akt sprawy stwierdzili, że w przekazanych przez Prezydenta aktach sprawy brak jest wniosku skarżących o przywrócenie terminu, który był załączony do odwołania jako pismo zatytułowane "Wyjaśnienia...".

W ocenie skarżących jest to prawdopodobnie działanie celowe Prezydenta, który już wcześniej podejmował działania mające na celu mataczenie sprawy, o czym świadczy przykładowo np. pismo z 14 listopada 2023 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w którym to organ nie dokonał żadnych wyjaśnień w zakresie daty wykonanych przez biegłego badań z 5 lipca 2023 r. pomimo wykazania przez skarżących dowodów o nieprawdziwości badań. O sporządzonym piśmie przez Prezydenta skarżący dowiedzieli się dopiero po zapoznaniu z aktami sprawy w Kolegium. Prezydent nie przesłał skarżącym jako stronie postępowania tego pisma, przez co naruszył prawa strony skarżących.

W aktach sprawy, jakie organ przekazał do Kolegium, ostatnia pozycja w spisie dokumentów została zakończona na pozycji nr 80 zatytułowanej Decyzja. W spisie dokumentów nie zostały ujęte dokumenty takie jak: Odwołanie od Decyzji złożone przez skarżącą i jej małżonka, pismo Wyjaśnienia, pismo skierowane do Kolegium z 14 listopada 2023 r. w przedmiocie przesłania złożonego przez skarżących odwołania oraz zawiadomienie z 14 listopada 2022 r. o przekazaniu akt sprawy do Kolegium.

Skarżący zarzucili, że Prezydent 14 listopada 2023 r. sporządził dwa różne dokumenty. Skarżący jako strony otrzymali jedynie krótkie zawiadomienie o przesłaniu odwołania z aktami sprawy i stosownym wyjaśnieniem do Kolegium. Zdaniem skarżących z treści otrzymanego zawiadomienia nie mieli żadnych podstaw do podejrzewania nawet, że ich Wyjaśnienia nie zostały przesłane do Kolegium. Użyte słowo "stosowne wyjaśnienie" skarżący uważali za ich wniosek o przywrócenie terminu, a nie jako kolejne matactwo organu w sprawie.

Natomiast pismo adresowane do Kolegium było obszerne i zawierało m.in. stwierdzenie, że odwołanie zostało złożone po terminie.

Skarżący zarzucili, że o powyższym fakcie organ ich nie poinformował w przesłanym zawiadomieniu, jak również nie przesłał im swojego stanowiska. Dopiero otrzymując zaskarżone postanowienie Kolegium skarżący dowiedzieli się o fakcie niezłożenia stosownego usprawiedliwienia do złożonego odwołania.

W zaistniałej sytuacji skarżąca postanowiła zapoznać się z aktami sprawy i przekazanymi przez organ dokumentami. Po zapoznaniu się z aktami sprawy skarżąca stwierdziła, że Prezydent nie przesłał kompletnych dokumentów i brak jest m.in. wniosku skarżących o przywrócenie terminu do złożenia odwołania zatytułowanego jako Wyjaśnienia, który był dołączony do odwołania.

Przez zaistniałą sytuację m.in. dotyczącą braku przesłania kompletnych akt postępowania oraz przesłania dwóch różnych pism datowanych na dzień 14 listopad 2022 r. do skarżących i Kolegium, organ dokonał mataczenia w dokumentach postępowania administracyjnego i przyczynił się do utraty zaufania skarżących do organu. Naraził też skarżących na straty materialne i moralne.

Następnie skarżący zarzucili, że organ notorycznie podejmuje działania mające na celu pokrzywdzenie ich jako strony postępowania i wykluczenia z czynnego udziału w tym postępowaniu. Świadczyć o tym może m.in.:

1. brak przesłania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w celu zakończenia postępowania w skutek złożenia odwołania po terminie;

2. brak informowania skarżących o sporządzeniu istotnych dokumentów (opinii) związanej z niniejszym postępowaniem takiej jak pisemny dokument znajdujący się w aktach sprawy opracowany przez M. Ł. zatytułowany "Wyznaczenie akumulacji spływu powierzchniowego na podstawie numerycznych modeli terenu z zastosowaniem programu QSIS"; o przedmiotowym dokumencie skarżący powzięli informację dopiero po zapoznaniu się z aktami sprawy w Kolegium; nikt skarżących nie poinformował w jakim celu został on sporządzony, oraz czy osoba sporządzająca ma stosowne uprawnienia do jego sporządzenia, jak również o możliwości zadania pytań do przedmiotowej opinii i zarzutów; w aktach sprawy brak jest również postanowienia, na podstawie którego przedmiotowy dokument został sporządzony (karta 699 akt adm.);

3. pod numerem karty 676 znajduje się protokół z innego postępowania administracyjnego, dotyczącego innych nieruchomości nie objętych tym postępowaniem; takie działanie organu jest niedozwolone przepisami RODO; protokół ten nie jest związany z niniejszym postępowaniem i ma na celu jedynie mataczenie w sprawie i nieobiektywne ustalenie stanu faktycznego i prawnego w celu wydania niekorzystnych dla skarżących decyzji administracyjnych przez organ, jak również świadczy o stronniczości organu prowadzącego postępowanie;

4. do przekazanej Kolegium dokumentacji nie zostały dołączone pobrane materiały dowodowe w postaci próbek gruntów; w aktach brak jest jakiejkolwiek informacji, czy materiały zostały zniszczone, czy też zagubione lub poddane innym celom;

5. aby unaocznić stronniczość organu względem "naszej osoby" i nierówne traktowanie stron przedmiotowego postępowania skarżący podnieśli, że w protokole z 21 października 2022 r. strona przeciwna - A. D. - kontaktuje się telefonicznie z przedstawicielem WS UMK w celu ustalenia przebiegu wizji, na którą de facto nie przychodzi, i żąda m.in. wykluczenia obecności skarżących podczas wizji z biegłym na nieruchomości należącej do rodziny D. i niewpuszczenia skarżących na teren działek [...] i [...] objętych postępowaniem, do czego skarżący mają pełne prawo zagwarantowane przepisami K.p.a. i obowiązującym orzecznictwem, na co urząd ochoczo wyraża zgodę i nie wpuszcza skarżących na teren objęty wizją; pomimo złożonych przez skarżących zastrzeżeń do protokołu o natychmiastowe przerwanie wizji i nałożenie kary na państwa D. za niewpuszczenie stron po raz kolejny na posesję objętą postępowaniem, organ nie dokonuje żadnych działań w celu należytego przeprowadzenia przedmiotowego postępowania administracyjnego, w tym m.in. organ nie przerywa wizji w terenie, jak również nie nakłada żadnych kar w celu przymuszenia stron do okazania nieruchomości i stawieniu się na rozprawie administracyjnej w terenie;

6. wnioski skarżących są notorycznie negatywnie rozpoznawane przez organ prowadzący postępowanie, m.in. wniosek o przeprowadzenie rozprawy "za pomocą rejestracji audio-wideo min. przy dokonaniu pomiarów";

7. lekceważone są wszelkie wnioski o umożliwienie zadania pytań biegłemu, który sporządził opinię; przedmiotowe wnioski nie powodowały wydłużenia postępowania, a jedynie miały wpływać na rzetelność przedmiotowego postępowania i uwidocznienie prawny obiektywnej, która notorycznie jest mataczona przez organ w celu wydania negatywnej dla skarżących decyzji administracyjnej.

Z uwagi na powyższe okoliczności skarżący wnieśli o pouczenie organu o równym traktowaniu stron postępowania administracyjnego, oraz o konieczności właściwego stosowania przepisów K.p.a. przez organ.

Wobec tylu nieprawidłowości, które świadczą zdaniem skarżących m.in. o nierzetelnym i stronniczym oraz ukierunkowanym działaniu organu w stosunku do "naszej osoby", skarżący wnieśli o przymuszenie organu do przesłania kompletnych akt, zawierającym m.in. Wyjaśnienia, i pozytywne rozpoznanie tego wniosku.

Końcowo skarżąca podniosła, że jest emerytką i nie posiada stosownego wykształcenia prawniczego, wobec czego prosi o uwzględnienie tego faktu przy rozpoznawaniu skargi, odwołania oraz wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, w taki sposób, aby nie poniosła negatywnych skutków powstałych działaniem organu na jej niekorzyść poprzez przesłanie niekompletnych dokumentów.

Do pisma procesowego skarżących z 10 lutego 2024 r. stanowiącego uzupełnienie skargi załączono ww. pismo z 31 października 2023 r. zatytułowane "Wyjaśnienia...", adresowane do Urzędu Miasta K., Wydział Kształtowania Środowiska, bez prezentaty na tym piśmie, jak również bez dowodu ewentualnego nadania ww. pisma Pocztą.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, uznając za prawidłową argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Odnosząc się do zarzutów skargi Kolegium wskazało, że dołączone do skargi uzupełnienie skargi z 10 lutego 2024 r. - wpływ do SKO w Krakowie 20 lutego 2024 r. - zawierające pismo zatytułowane Wyjaśnienia, nie zawiera dowodu złożenia tego pisma w Urzędzie Miasta Krakowa Wydział Kształtowania Środowiska oś. [...] (jak widnieje to w nagłówku pisma). Pismo to, jeśli było przedłożone w siedzibie organu I instancji, winno posiadać prezentatę organu - poświadczenie przyjęcia pisma, a takiej brak na dołączonej kopii.

Nadto brak jest dowodu wysłania tego pisma - jeśli było nadane drogą pocztową. Skarżący w żaden sposób nie uwiarygodnili zatem złożenia do organu I instancji takiego podania.

Ponadto akta sprawy przesłane z organu I instancji są ponumerowane i nie zawierają wskazanego, dołączonego obecnie w lutym 2024 r. dokumentu.

Stąd też Kolegium w dacie wydania zaskarżonego postanowienia po pierwsze nie posiadało w aktach sprawy wniosku o przywrócenie terminu do jego rozpoznania. Nadto wniosek o przywrócenie terminu należy złożyć łącznie z odwołaniem, czego w niniejszej sprawie nie uczyniono. Dlatego też Kolegium nie było władne rozpoznać odwołania stron i stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania wobec faktu, iż zaskarżona decyzja stała się ostateczna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2492) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia jego nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd nie rozstrzyga sprawy administracyjnej merytorycznie, lecz ocenia zgodność aktu z przepisami prawa. Zgodnie z art. 133 § 1 P.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy.

W myśl art. 119 pkt 3 P.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Zakres możliwego orzekania przez Sąd w niniejszej sprawie jest wyznaczony granicami sprawy administracyjnej, określonej przepisami prawa materialnego. W szczególności wykluczone jest, ze względu na brak podstaw prawnych, by Sąd mógł, jak chcą skarżący, rozpatrzyć ich wniosek w zakresie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

W wyniku przeprowadzonej według powyższych reguł kontroli zaskarżonego postanowienia Sąd stwierdził brak podstaw do jego uchylenia.

Skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Sąd aprobuje rozstrzygnięcie i ocenę prawną co do istotnych jej elementów wyrażoną w zaskarżonym postanowieniu. Należy także stwierdzić, że stan faktyczny przedstawia się tak, jak to wskazał organ II instancji. Ustalenia stanowiące podstawę faktyczną rozstrzygnięcia, które w uzasadnieniu decyzji zostały powołane, znajdują odzwierciedlenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Nie budzą one zastrzeżeń co do ich prawidłowości.

Przeprowadzona przez Sąd kontrola wykazała, że zaskarżone postanowienie zostało wydana w niezawierającym istotnych wad procesowych postępowaniu i spełnia wymogi określone w art. 124 i art. 107 K.p.a. Treść uzasadnienia postanowienia świadczy o poprzedzeniu jego wydania wystarczająco dokładnym wyjaśnieniem wszystkich istotnych okoliczności mających znaczenie dla podejmowanego w sprawie rozstrzygnięcia (art. 7 i art. 77 K.p.a.). Ocena ta nie nosi cech dowolności (art. 80 K.p.a.). W postanowieniu zawarto jego niezbędne elementy oraz uzasadnienie faktyczne i prawne. W szczególności uzasadniono stanowisko organu i wyjaśniono podstawy prawne rozstrzygnięcia z przytoczeniem przepisów prawa.

W tym stanie rzeczy Sąd podzielił argumentację rozstrzygnięcia organu II instancji, ponieważ jest ona zgodna z obowiązującym prawem.

Podstawę prawną kontrolowanego postanowienia stanowił art. 134 K.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.

Jak słusznie wskazało Kolegium, warunkiem skuteczności czynności procesowej – wniesienia odwołania – jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie terminowi uniemożliwia organowi odwoławczemu rozpatrzenie sprawy. Wobec tego, przed merytorycznym rozpatrzeniem odwołania obowiązkiem organu było ustalenie, czy zostało ono wniesione w terminie. Termin ten określa art. 129 § 2 K.p.a., zgodnie z którym odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie.

Stosowne pouczenie o terminie i sposobie wniesienia odwołania znalazło się w ww. decyzji I instancji z 28 września 2023 r. Decyzja ta została skutecznie doręczona zarówno skarżącej, jak i skarżącemu, dnia 16 października 2023 r., co jest w sprawie bezsporne i niekwestionowane. W ocenie Sądu doręczenie było prawidłowe i skuteczne w świetle art. 40 i nast. K.p.a.

Wobec powyższego należało uznać, że termin do wniesienia odwołania rozpoczął bieg 16 października 2023 r., a upłynął z dniem 30 października 2023 r. (poniedziałek).

Tymczasem przedmiotowe odwołanie zostało przesłane przesyłką pocztową dopiero 2 listopada 2023 r. Niewątpliwie zatem odwołanie wniesiono po upływie ustawowego terminu, a tym samym ustalenia organu II instancji okazały się prawidłowe.

Skarżąca w swojej skardze nie podważyła skuteczności doręczenia jej decyzji organu I instancji, jak i ustaleń organu odwoławczego co do terminu jego wniesienia.

Natomiast argumentacja skarżących koncentruje się na trzech kwestiach.

Po pierwsze przedstawili oni szereg zarzutów i wniosków kwestionujących sposób prowadzenia postepowania w I instancji i meritum rozstrzygnięcia Prezydenta. Cała ta część argumentacji nie mogła przynieść w niniejszej sprawie zamierzonego skutku, bowiem siłą rzeczy Sąd jest ograniczony do zbadania prawidłowości wydania przez organ odwoławczy postanowienia na podstawie art. 134 w zw. z art. 129 § 2 K.p.a.

Po drugie skarżący przedstawili swoją wersję zdarzeń, w której do przesyłki pocztowej zawierającej odwołanie załączyli wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia, zatytułowany Wyjaśnienia, którego organ I instancji nie przekazał do Kolegium (prawdopodobnie celowo, co zdaniem skarżących jest spójne z prowadzeniem całego postępowania I instancji z pokrzywdzeniem praw skarżących jako jego stron).

Ta z kolei część argumentacji, choć rzeczywiście dotyczy istotnych dla niniejszego postępowania zagadnień (fakt złożenia lub nie wniosku o przywrócenia terminu do wniesienia odwołania), nie została poparta przez skarżących wiarygodnymi twierdzeniami i dowodami.

Należy przy tym podkreślić, że kwestia dochowania (lub niedochowania) terminu jest zagadnieniem obiektywnym i nie zależy od uznania organu rozpatrującego odwołanie. Polega w zasadzie jedynie na porównaniu dat doręczenia decyzji i wniesienia odwołania oraz sprawdzenia, czy strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu.

Wobec obiektywnego stwierdzenia przez organ II instancji wniesienia odwołania dwa dni po terminie, a także braku wniosku odwołującej się o przywrócenie terminu, Kolegium zobowiązane było stwierdzić, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu.

Sąd podziela stanowisko przedstawione w odpowiedzi na skargę, że skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnili, by dołączone do skargi z 10 lutego 2024 r. pismo zatytułowane Wyjaśnienia, zostało rzeczywiście przesłane, czy też złożone w inny sposób do organu I instancji.

Sam fakt przedstawienia datowanego na 31 października 2023 r. pisma stanowiącego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, w którego nagłówku wskazano jako adresata Urząd Miasta Krakowa Wydział Kształtowania Środowiska, bez prezentaty organu ani dowodu nadania tegoż pisma przesyłką pocztową, nie może świadczyć o uwiarygodnieniu złożenia do organu I instancji takiego podania.

Po trzecie skarżący przedstawili również argumentację mającą ich zdaniem wykazać brak winy w uchybieniu terminu. Tego typu kwestie mogą jednak być rozpoznawane przez Sąd jedynie w przypadku skargi na postanowienie organu II instancji odmawiające przywrócenia terminu, wykraczając poza zakres niniejszej sprawy.

Wszystkie podniesione przez skarżących zastrzeżenia merytoryczne odnoszące się do nieprawidłowego ich zdaniem prowadzenia postępowania I instancji (poza kwestią przesłania odwołania, które jest czynnością z postępowania międzyinstancyjnego) nie mogły mieć żadnego wpływu na zgodność z prawem przedmiotowego postanowienia.

Warto przypomnieć przy tym, że stosownie do art. 73 § 1 K.p.a. strona ma prawo wglądu w akta sprawy na każdym etapie postępowania. Zauważyć też trzeba, że skarżącym doręczano w sprawie szereg zawiadomień i postanowień, z odpowiednimi pouczeniami i wyjaśnieniami. Z kolei skarżący byli aktywni w postępowaniu, m.in. wnosząc szereg wniosków i zastrzeżeń w pismach z 24 czerwca 2022 r. i z 6 września 2022 r., a także 27 marca 2023 r. (notatka z wizyty skarżącej w siedzibie organu I instancji).

Końcowo Sąd wskazuje, że mimo wielości zarzutów dotyczących m.in. prawidłowości prowadzenia akt sprawy przez organ I instancji, Sąd nie stwierdził, by przekazane Sądowi akta naruszały art. 54 § 2 P.p.s.a., co mogłoby prowadzić do wezwania organu o przedstawienie kompletnych i uporządkowanych akt sprawy. W zakresie potrzebnym do kontroli zaskarżonego postanowienia Kolegium przedłożone akta administracyjne spełniają wymogi prawa i są rzetelne.

Z kolei zarzucana okoliczność, że Prezydent przekazując odwołanie sporządził dwa różne pisma z 14 listopada 2023 r. skierowane do skarżących i do Kolegium, wynika jednoznacznie z odmiennej roli procesowej i podstawy prawnej sporządzenia obu pism. Fakt ten nie może automatycznie skutkować negatywną oceną działania organu.

Podsumowując, twierdzenie skarżących, że zaskarżone postanowienie jest wadliwe, bowiem w rzeczywistości złożyli oni wniosek o przywrócenie terminu, którego organ I instancji nie przekazał do Kolegium, Sąd uznał za gołosłowne i nie znajdujące potwierdzenia w aktach administracyjnych i jako takie nie zasługujące na uwzględnienie.

W pozostałym zakresie zarzuty skargi nie dotyczą zaskarżonego postanowienia i nie mogły odnieść zamierzonego skutku.

Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a.