Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 214/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2017-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 43 ust. 1, ust. 2 i ust. 3, art. 169 ust. 2, ust. 10, ust.  12,  art.  207 ust. 1, ust. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 572
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym - tekst jednolity.
article: art. 7, art. 64 par. 2, art. 77, art. 80, art. 107 par. 1,art. 127 par. 3, art. 156 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Sudoł Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak Protokolant Starszy sekretarz sądowy Wioleta Gładczuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2017 r. sprawy ze skargi A. S. K. na decyzję Akademii Sztuk Pięknych z dnia 27 grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie nieprzyjęcia na I rok studiów stacjonarnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 17 października 2016 r. nr [...] Rektor Akademii Sztuk Pięknych orzekł o nie przyjęciu A. S. K. (dalej zwanego: "stroną", "skarżącym") na pierwszy rok studiów stacjonarnych, stopień: Studia I stopnia, Międzywydziałowy Instytut Nauk o Sztuce, kierunek: Edukacja artystyczna w zakresie sztuk plastycznych, specjalność: Animacja kultury, w roku akademickim 2016/2017.

W podstawie prawnej rozstrzygnięcia podano: art. 104 § 1, art. 107 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm. – dalej zwanej: "k.p.a."), art. 43 ust. 3 pkt 4 w zw. z art. 43 ust. 4 pkt 2, art. 169 ust. 10 i art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 572 ze zm.), § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 12 października 2006 r. w sprawie podejmowania i odbywania przez cudzoziemców studiów i szkoleń oraz ich uczestniczenia w badaniach naukowych i pracach rozwojowych (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r. poz. 1501), oraz uchwałę nr 18/2015 Senatu Akademii Sztuk Pięknych [...] w z dnia 27 maja 2015 r. w sprawie warunków i trybu rekrutacji na studia w Akademii Sztuk Pięknych [...] w roku akademickim 2016/2017.

W uzasadnieniu Rektor wskazał, że w wyniku przeprowadzonego postępowania rekrutacyjnego Instytutowa Komisja Rekrutacyjna podjęła decyzję o przyjęciu na stacjonarne: Studia I stopnia, na kierunek: Edukacja artystyczna w zakresie sztuk plastycznych, specjalność: Animacja kultury, kandydatów, którzy uzyskali co najmniej 56 punktów i zajmują kolejne, najwyższe miejsca na liście ułożonej według kryterium wyników, mieszczących się w limicie przyjęć na studia określonym w uchwale nr 14/2016 Senatu Akademii Sztuk Pięknych [...] z dnia 25 maja 2016 r.

Cudzoziemcy ubiegający się o przyjęcie na studia poza uzyskaniem określonej ilości punktów w ramach postępowania rekrutacyjnego i zajęciem miejsca na liście ułożonej według kryterium wyników, muszą spełnić dodatkowe warunki określone przepisami ww. rozporządzenia z dnia 12 października 2006 r. oraz załącznika nr 9 do uchwały nr 18/2015 Senatu Akademii Sztuk Pięknych [...] z dnia 27 maja 2015 r. w sprawie warunków i trybu rekrutacji na studia w Akademii Sztuk Pięknych [...] w roku akademickim 2016/2017.

Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że strona nie spełnia warunku formalnego dotyczącego znajomości języka polskiego umożliwiającego przyjęcie na studia prowadzone w języku polskim. W szczególności nie przedstawiła dokumentu potwierdzającego odbycie rocznego kursu przygotowawczego do podjęcia nauki w języku polskim, o którym mowa w § 2 ust. 3 lit. a wyżej wskazanego załącznika nr 9 oraz w § 2 ust. 1 pkt 1 wyżej wskazanego rozporządzenia z dnia 12 października 2006 r., ani certyfikatu znajomości języka polskiego, o którym mowa w § 2 ust. 3 lit. b załącznika nr 9 oraz w § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia. Nadto w trakcie przeprowadzania rozmowy kwalifikacyjnej w dniu 19 września 2016 r. członkowie Instytutowej Komisji Rekrutacyjnej nie mogli porozumieć się ze stroną, gdyż nie rozumiała zadawanych w języku polskim pytań. Wobec powyższego Komisja Rekrutacyjna złożyła pisemne oświadczenie, potwierdzające, że podczas rozmowy kwalifikacyjnej przewidzianej w procedurze rekrutacji, strona nie wykazała się przygotowaniem oraz znajomością języka polskiego, które pozwalają na podjęcie studiów w języku polskim w Akademii Sztuk Pięknych [...].

Nie zgadzając się z decyzją Rektora strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Podniosła, ze kocha sztukę i chce pozostać w Polsce na stałe, a swoją przyszłość chce związać ze sztukami pięknymi.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Rektor Akademii Sztuk Pięknych [...] decyzją z dnia 27 grudnia 2016 r. nr [...], utrzymał w mocy swoją decyzję o nie przyjęciu strony na studia.

W uzasadnieniu organ stwierdził, że zgodnie z § 7 ust. 1 załącznika nr 9 do uchwały nr 18/2015, cudzoziemcy, którzy nie spełniają warunków do ubiegania się o przyjęcie na studia wyższe na zasadach obowiązujących obywateli polskich, w trybie przewidzianym w § 3, na podstawie umów, ani też na podstawie decyzji właściwego Ministra, mogą ubiegać się o przyjęcie na studia stacjonarne i niestacjonarne pierwszego, drugiego stopnia i jednolite studia magisterskie na podstawie decyzji Rektora. W myśl § 7 ust. 2 załącznika nr 9 kwalifikacja cudzoziemców, o których mowa w ust. 1, na dany kierunek studiów odbywa się na zasadach przewidzianych w § 4 ust. 3-9, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5 poniżej. Oznacza to, że cudzoziemcy ubiegający się o przyjęcie na studia na podstawie decyzji Rektora biorą także udział w postępowaniu rekrutacyjnym zgodnie z zasadami przewidzianymi dla danego kierunku studiów.

Strona w dniu 19 września 2016 r. wzięła udział w postępowaniu rekrutacyjnym przed Instytutową Komisją Rekrutacyjną, które obejmowało rozmowę kwalifikacyjną, dotyczącą zagadnień kultury i sztuki w nawiązaniu do problematyki wybranego kierunku (zgodnie z załącznikiem nr 4 do uchwały rekrutacyjnej określającym zasady postępowania rekrutacyjnego na studia stacjonarne I stopnia, kierunek: Edukacja Artystyczna w zakresie sztuk plastycznych, specjalność: Animacja kultury). Podczas rozmowy strona mogła zaprezentować dokumentację swoich dokonań artystycznych - indywidualnie wykonanych prac wykazujących odpowiednie zdolności i predyspozycje artystyczne. W trakcie przeprowadzania rozmowy kwalifikacyjnej członkowie Instytutowej Komisji Rekrutacyjnej nie mogli się jednak porozumieć ze stroną, gdyż nie rozumiała ona zadawanych w języku polskim pytań. Wobec powyższego Instytutowa Komisja Rekrutacyjna złożyła stosowne oświadczenie.

Zgodnie z § 2 ust. 3 załącznika nr 9 do uchwały nr 18/2015 cudzoziemcy mogą być przyjmowani na studia prowadzone w języku polskim, jeżeli:

ukończą roczny kurs przygotowawczy do podjęcia nauki w języku polskim w jednostkach wyznaczonych przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego lub,

posiadają certyfikat znajomości języka polskiego wydany przez Państwową Komisję Poświadczania Znajomości Języka Polskiego jako Obcego lub,

uzyskają od ASP potwierdzenie, że ich przygotowanie oraz stopień znajomości języka polskiego pozwala na podjęcie studiów w języku polskim.

Analogiczna regulacja dotycząca znajomości przez cudzoziemca ubiegającego się o przyjęcie na studia prowadzone w języku polskim znajduje się w § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia.

Stacjonarne studia I stopnia na kierunku Edukacja artystyczna w zakresie sztuk plastycznych, specjalność: Animacja kultury prowadzone są w języku polskim, wobec czego strona ubiegając się o przyjęcie na studia na ten kierunek musi spełniać wymóg znajomości języka polskiego w stopniu umożliwiającym podjęcia studiów.

Rozpoznając ponownie sprawę przyjęcia strony na studia Rektor nie znalazł podstaw do odmiennej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym w zakresie znajomości przez stronę języka polskiego w stopniu umożliwiającym podjęcia studiów w języku polskim. W trakcie postępowania, nie przedstawiono dokumentów potwierdzających odbycie rocznego kursu przygotowawczego do podjęcia nauki w języku polskim, ani certyfikatu znajomości języka polskiego.

Rektor zaznaczył, że strona nie zakwestionowała powyższych ustaleń. We wniosku o ponowne rozpatrzenie nie wskazała na jakiekolwiek naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia. Zgodnie zaś z art. 169 ust. 14 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym podstawą odwołania w przypadkach, o których mowa w ust. 12 i 13, może być jedynie wskazanie naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia, określonych zgodnie z ust. 2, tj. w uchwale senatu uczelni.

A. S. K. zaskarżył decyzję Rektora z dnia 27 grudnia 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wnosząc o stwierdzenie jej nieważności lub jej uchylenie.

Zaskarżonej decyzji zarzucił:

1. Naruszenie przepisów proceduralnych, które miało wpływ na wynik postępowania, tj.:

a) art. 169 ust. 12 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym, przez jego niezastosowanie i wydanie decyzji przez Rektora, podczas gdy, zgodnie z treścią naruszonego przepisu decyzja winna być wydana przez Uczelnianą Komisję Rekrutacyjną, co doprowadziło do zaistnienia przesłanki z art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a., tj. decyzja została wydana z naruszeniem przepisów o własności,

b) art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych sprawy, tj. niewyjaśnienie czy skarżący spełnił warunki wskazane w § 2 ust. 3 rozporządzeniu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 12 października 2006 r. w sprawie podejmowania i odbywania przez cudzoziemców studiów i szkole oraz ich uczestniczenia w badaniach naukowych i pracach rozwojowych,

c) art. 107 ust. 1 k.p.a. poprzez niewskazanie w uzasadnieniu decyzji, jaką ilość punktów zdobył skarżący, w sytuacji, gdy organ wprost w decyzji podkreśla, że skarżący został dopuszczony do postępowania rekrutacyjnego, a przydzielanie punktów nie następowało wyłącznie na podstawie rozmowy rekrutacyjnej,

d) art. 207 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym w zw., art. 64 k.p.a. poprzez nie wezwanie skarżącego przez organ uczelni do wypełnienia obowiązku określonego w § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 12 października 2006 r. w sprawie podejmowania i odbywania przez cudzoziemców studiów i szkole oraz ich uczestniczenia w badaniach naukowych i pracach rozwojowych;

2. błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść rozstrzygnięcia polegający na przyjęciu, że skarżący nie spełnił warunków wskazanych w § 2 ust. 3 rozporządzenia z dnia 12 października 2006 r., w sytuacji, gdy ww. stwierdzenie zostało dokonane wyłącznie na podstawie subiektywnej opinii komisji rekrutacyjnej wskazującej na niewykazanie się przygotowaniem oraz znajomością języka polskiego przez skarżącego, a prawodawca ustalając kryteria przyjęcia na uczelnię wyższą dla cudzoziemców nie daje komisji rekrutacyjnej legitymacji do wydawania decyzji w przedmiotowym zakresie na podstawie jej subiektywnej opinii.

W uzasadnieniu skarżący podniósł, że zgodnie z art. 169 ust. 12 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym, organem właściwym do rozpatrzenia odwołania od decyzji w sprawie nieprzyjęcia na studia, wydanych przez komisje rekrutacyjne, jest uczelniana komisja rekrutacyjna. Stosownie do postanowień § 7 ust. 1 uchwały nr 18/2015 Senatu z dnia 27 maja 2015 r. w sprawie warunków i trybu postępowania rekrutacyjnego na przedmiotowy kierunek od decyzji Komisji Rekrutacyjnej służy odwołanie do Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej w terminie 14 dni od dnia doręczenia, wobec czego nie ulega wątpliwości, że decyzja Rektora jest wydana z naruszeniem przepisów o właściwości.

Zgodnie z ustalonymi kryteriami rekrutacji Komisja Rekrutacyjna przydzielała punkty nie tylko za rozmowę kwalifikacyjną, ale także oceniała sporządzoną pracę. Skoro skarżący przedstawił stosowną pracę, to komisja powinna ją ocenić i przyznać ilość punktów. W chwili obecnej z uwagi na brak określenia w decyzji ilości przyznanych skarżącemu punktów organ pozbawił go możliwości zaskarżenia decyzji również i w tym zakresie.

Nadto Rektor wydał przedmiotową decyzję, pomimo że w żadnym stopniu nie zweryfikował czy skarżący legitymuje się jedną z podstaw wskazanych w § 2 ust. 3 rozporządzenia z dnia 12 października 2006 r. Jednocześnie organ nie wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych w tym zakresie.

W odpowiedzi na skargę Rektor Akademii Sztuk Pięknych wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Dodał, że był organem właściwym do wydania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 43 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym. W związku z tym zarzut naruszenia art. 169 ust. 12 był niezasadny. Ponadto skarżący w toku postępowania nie przedstawił jakiejkolwiek pracy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Z kolei zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dokonując tak rozumianej oceny legalności zaskarżonych rozstrzygnięć organu uczelni, Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością ich eliminacji z obrotu prawnego w oparciu o przesłanki określone w art. 145 § 1 p.p.s.a.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie była decyzja Rektora Akademii Sztuk Pięknych [...] z dnia 27 grudnia 2016 r. nr [...] utrzymująca w mocy własną decyzję z dnia 17 października 2016 r. nr [...] w sprawie odmowy przyjęcia skarżącego na pierwszy rok studiów stacjonarnych, stopień: Studia I stopnia, Międzywydziałowy Instytut Nauk o Sztuce, kierunek: Edukacja artystyczna w zakresie sztuk plastycznych, specjalność: Animacja kultury, w roku akademickim 2016/2017.

Materialnoprawną podstawą rozstrzygnięć organów uczelni były przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. o szkolnictwie wyższym (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 1842), zwanej dalej "ustawą", przepisy rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 12 października 2006 r. w sprawie podejmowania i odbywania przez cudzoziemców studiów i szkoleń oraz ich uczestniczenia w badaniach naukowych i pracach rozwojowych (tj.: Dz.U. z 2016r. poz. 1501), zwanego dalej "rozporządzeniem" oraz uchwały nr 18/2015 Senatu Akademii Sztuk Pięknych [...] z dnia 27 maja 2015 r. w sprawie warunków i trybu rekrutacji na studia w Akademii Sztuk Pięknych [...] w roku akademickim 2016/2017, zwanej dalej "uchwałą".

Ustawa w art. 207 ust. 1 poddała kontroli pod względem zgodności z prawem m. in. decyzje podjęte przez organy uczelni w indywidualnych sprawach studentów, nakazując odpowiednie stosowanie przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.), dalej zwanej " k.p.a." oraz przepisów o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego.

Jak wyjaśniono w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego, orzecznictwie sądów administracyjnych i w doktrynie, wskazany w art. 207 ust. 1 ustawy obowiązek odpowiedniego stosowania w postępowaniu przed władzami uczelni przepisów kodeksu postępowania administracyjnego polega na zachowaniu przez organ minimum procedury administracyjnej niezbędnej do załatwienia sprawy i zagwarantowania ustawowych uprawnień strony. Choć decyzje organów uczelni w kontekście wyrażonej w art. 77 ust. 5 Konstytucji RP zasady autonomii szkól wyższych nie muszą spełniać tak surowych kryteriów jak decyzja organu administracji publicznej, to jednak skoro zostały poddane kontroli pod względem zgodności z prawem prowadzonej przez sąd administracyjny, muszą spełniać przynajmniej podstawowe wymogi umożliwiające przeprowadzenie tej kontroli.

Zważywszy na autonomię szkół wyższych, “decyzja organów uczelni" to nie w pełni to samo, co decyzja organu administracji. Ustawodawca świadomie przyjął model zbliżony do administracyjnoprawnego, zarówno jeśli chodzi o charakter tych “decyzji", jak i realizację prawa studenta do sądu. Model taki pozostaje w pełni w zgodzie z całością regulacji przyjętej w art. 70 Konstytucji.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 ustawy osoby niebędące obywatelami polskimi, zwane dalej "cudzoziemcami", mogą podejmować i odbywać studia, studia doktoranckie oraz inne formy kształcenia, a także uczestniczyć w badaniach naukowych i pracach rozwojowych na zasadach określonych w ustawie, z zastrzeżeniem ust. 2. W ust. 2 ustawodawca wskazał w jakich przypadkach cudzoziemcy mogą podejmować i odbywać kształcenie na zasadach obowiązujących obywateli polskich.

Z kolei w myśl art. 43 ust. 3 ustawy cudzoziemcy niewymienieni w ust. 2,(...), mogą podejmować i odbywać kształcenie oraz uczestniczyć w badaniach naukowych i pracach rozwojowych, o których mowa w ust. 1, na podstawie:

1) umów międzynarodowych, na zasadach określonych w tych umowach;

2) umów zawieranych z podmiotami zagranicznymi przez uczelnie, na zasadach określonych w tych umowach;

3) decyzji ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego lub odpowiedniego ministra wskazanego w art. 33 ust. 2;

4) decyzji rektora uczelni.

Bezsporne jest w sprawie, że skarżący nie należał do żadnej kategorii osób wymienionych w art. 43 ust. 2 ustawy, mógł zatem podjąć i odbywać kształcenie na zasadach określonych w art. 43 ust. 3 ustawy. Jak wynika z akt sprawy tylko wymieniona w pkt 4 podstawa tj. decyzja rektora uczelni, mogła stanowić podstawę podjęcia i odbywania studiów przez skarżącego.

Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia cudzoziemcy mogą być przyjmowani na studia, o których mowa w § 1 ust. 1 pkt 1-3, prowadzone w języku polskim, jeżeli:

1) ukończą roczny kurs przygotowawczy do podjęcia nauki w języku polskim w jednostkach wyznaczonych przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, zwanego dalej "ministrem", lub

2) posiadają certyfikat znajomości języka polskiego wydany przez Państwową Komisję do spraw Poświadczania Znajomości Języka Polskiego jako Obcego, lub

3) uzyskają potwierdzenie uczelni przyjmującej, że ich przygotowanie oraz stopień znajomości języka polskiego pozwalają na podjęcie studiów w języku polskim.

Na mocy art. 169 ust. 2 ustawy senat uczelni ustala warunki i tryb rekrutacji oraz formy studiów na poszczególnych kierunkach. Uchwałę podaje się do wiadomości publicznej nie później niż do dnia 31 maja roku poprzedzającego rok akademicki, którego uchwała dotyczy, i przesyła ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego.

Zasady postępowania rekrutacyjnego na studia I stopnia na kierunek: Edukacja Artystyczna w zakresie sztuk plastycznych – specjalność Animacja kultury (...) w roku akademickim 2016/2017 zawarto w załączniku nr 4 do uchwały. Z treści § 1 tego załącznika wynika, że postępowanie rekrutacyjne na ww. kierunek studiów obejmuje rozmowę kwalifikacyjną dotyczącą zagadnień kultury i sztuki w nawiązaniu do problematyki wybranego kierunku. Podczas rozmowy kandydat może zaprezentować dokumentację swoich dokonań artystycznych – indywidualnie wykonanych prac wykazujących odpowiednie zdolności i predyspozycje artystyczne kandydata. Mogą to być prace rysunkowe, malarskie, graficzne, zdjęcia, filmy, performance. Ilość prac jest dowolna. Jak wskazuje organ, studia na tym kierunku studiów są prowadzone w języku polskim.

Z kolei w załączniku nr 9 do uchwały Senatu Akademii Sztuk Pięknych [...] nr 18/2015 określono szczegółowe zasady przyjmowania cudzoziemców na studia w Akademii Sztuk Pięknych [...] w roku akademickim 2016/2017 ( zwany dalej "załącznikiem nr 9").

W części załącznika nr 9 powielono przepisy ustawy dotyczące cudzoziemców oraz przepisy rozporządzenia, w tym § 2 ust. 1. Kwalifikacja cudzoziemców na podstawie decyzji Rektora została zaś szczegółowo uregulowana w § 7. W myśl § 7 ust. 2 załącznika nr 9 kwalifikacja cudzoziemców ubiegających się o przyjęcia na studia na podstawie decyzji Rektora na dany kierunek studiów odbywa się na zasadach przewidzianych w § 4 ust. 3-9 (...). Jak wynika z treści ww. przepisów chcąc ubiegać się o przyjęcie na studia cudzoziemiec musiał zarejestrować się w systemie IRK, zaś warunkiem dopuszczenia do procedury rekrutacyjnej było złożenie w wymaganym terminie niezbędnych dokumentów.

Skarżący po spełnieniu ww. wymogów w dniu 19 września 2016 r. przystąpił do egzaminu na studia na wybranym kierunku. Jak wynika z protokołu Instytutowej Komisji Rekrutacyjnej Edukacja artystyczna w zakresie sztuk plastycznych [ stacjonarne, studia I stopnia, Animacja Kultury ] nabór: 2016/17-2, skarżący decyzją Instytutowej Komisji Rekrutacyjnej podczas rozmowy kwalifikacyjnej przewidzianej w procedurze rekrutacji nie wykazał się przygotowaniem oraz stopniem znajomości języka polskiego, które pozwalają na podjęcie studiów w języku polskim. Stąd też decyzją Komisji skarżący nie podlegał ocenie komisji. Takie stanowisko Komisji zostało powtórzone w sporządzonym w tym samym dniu "Potwierdzeniu znajomości języka polskiego".

Wobec powyższego Rektor Akademii Sztuk Pięknych wydał decyzję o odmowie przyjęcia skarżącego na wybrany przez niego kierunek studiów, którą, po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, utrzymał w mocy.

W ocenie Sądu podjęte przez Rektora - w oparciu o "wynik" przeprowadzonego wcześniej postępowania rekrutacyjnego - decyzje są zgodne z prawem.

Odnosząc się do zarzutów skargi, jak również stanowiska prezentowanego przez pełnomocnika skarżącego w trakcie rozprawy w dniu 11 maja 2017 r. Sąd w pierwszej kolejności stwierdza, że nie podziela poglądu, że obie decyzje zostały wydane przez organ niewłaściwy w sprawie. We wcześniejszych rozważaniach Sąd wskazał, że skarżący mógł ubiegać się o przyjęcie na studia jedynie na podstawie decyzji Rektora Akademii Sztuk Pięknych [...]. Zgodnie z art. 207 ust. 2 ustawy decyzje wydawane przez rektora w pierwszej instancji są ostateczne. W takim przypadku stosuje się odpowiednio art. 127 § 3 k.p.a.. Wynika z tego, że od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez rektora szkoły wyższej nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Rektor Akademii Sztuk Pięknych [...] był zatem właściwy do wydania decyzji o odmowie przyjęcia skarżącego na studia i do rozpoznania jego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Tym samym brak było podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji, jako wydanych z naruszeniem przepisów o właściwości ( art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a.).

Nie doszło tym samym również do naruszenia art. 169 ust. 12 ustawy przez jego niezastosowanie, bowiem w przypadku skarżącego decyzję w sprawie przyjęcia na studia podejmował Rektor, a nie komisja rekrutacyjna. Podobnie, organem właściwym do ponownego rozpatrzenia sprawy był Rektor, nie zaś uczelniana komisja rekrutacyjna, o której mowa w powołanym wyżej przepisie.

Nie zasługuje na uwzględnienie zarzutu naruszenia art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych sprawy, tj. niewyjaśnienie czy skarżący spełnił warunki wskazane w § 2 ust. 3 rozporządzeniu oraz art. 207 ustawy w związku z art. 64 k.p.a. poprzez nie wezwanie skarżącego przez organ uczelni do wypełnienia obowiązku określonego w § 2 ust. 3 rozporządzenia (prawdopodobnie oczywista omyłka, gdyż chodzi o przepis § 2 ust. 1 ustawy, § 2 ust. 3 nie miał w sprawie zastosowania – uwaga Sądu).

Z powołanych wcześniej przepisów ustawy i rozporządzenia dotyczących podejmowania studiów przez cudzoziemców wynika, że student chcąc rozpocząć studia prowadzone w języku polskim musi wykazać się znajomością języka polskiego w niezbędnym zakresie. W odpowiedzi organu na skargę prawidłowo zwrócono uwagę na konstrukcję § 2 ust. 1 rozporządzenia, która opiera się na alternatywie łącznej. Użycie w tym przepisie dwukrotnie spójnika "lub" wskazuje, że każdy ze wskazanych tam sposobów potwierdzenia znajomości języka polskiego jest możliwy do przyjęcia w procesie rekrutacji na studia. Dodać należy, że § 2 ust. 3 załącznika nr 9 jest powieleniem przywołanego wcześniej § 2 ust. 1 rozporządzenia. Skarżący ubiegając się o przyjęcie na studia znał określony w uchwale i ww. załącznikach do uchwały warunki i tryb rekrutacji. Uczelnia nie miała zatem obowiązku wzywać skarżącego do wypełnienia obowiązku w postaci udokumentowania wymaganej do podjęcia studiów znajomości języka polskiego. W skardze zarzucono przy tym naruszenie art. 64 k.p.a. Odnosząc się do tego wskazać należy, że instytucja wszczęcia postępowania rekrutacyjnego została uregulowana w uchwale nr 18/2015 Senatu Akademii Sztuk Pięknych [...], zaś z jej zapisów nie wynika, by art. 64 § 2 k.p.a. w postępowaniu rekrutacyjnym miał odpowiednie zastosowanie. To oznacza, że przepis ten nie mógł zostać naruszony (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2016 r., sygn. akt I OSK 302/16, LEX nr 2168069).

Wobec niezłożenia przez skarżącego na wstępnym etapie rekrutacji świadectwa ukończenia rocznego kursu przygotowawczego do podjęcia nauki w języku polskim lub certyfikatu znajomości języka polskiego, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia, uczelnia mogła sama ocenić przygotowanie oraz stopnień znajomości języka polskiego u skarżącego. Wynika to wprost z § 2 ust. 1 pkt 3 rozrządzenia oraz § 2 ust. 3 lit. c. załącznika nr 9 który stanowi, że cudzoziemcy mogą być przyjmowani na studia prowadzone w języku polskim, jeżeli uzyskają od ASP potwierdzenie, że ich przygotowanie oraz stopnień znajomości języka polskiego pozwala na podjęcie studiów w języku polskim.

Zauważyć należy, że przepisy ustawy i rozporządzenia nie zawierają szczegółowych regulacji dotyczących sposobu potwierdzenia znajomości języka polskiego przez uczelnię. Kwestia ta została pozostawiona uznaniu uczelni - w ramach przysługującej jej autonomii. Mając to na uwadze, nie można podzielić stanowiska skarżącego, że Instytutowa Komisja Rekrutacyjna nie miała kompetencji by dokonać podczas rozmowy kwalifikacyjnej przewidzianej w procedurze rekrutacji oceny przygotowania oraz stopnia znajomości języka polskiego skarżącego. Wskazać należy bowiem, że zgodnie z art. 169 ust. 10 ustawy rekrutację przeprowadzają komisje rekrutacyjne powołane przez kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej lub inny organ wskazany w statucie. Komisja na etapie postępowania rekrutacyjnego działa zatem w imieniu uczelni i z tego tytułu ma kompetencje do potwierdzenia przygotowania oraz stopnia znajomości języka polskiego kandydata na studia, który jest cudzoziemcem, a który w inny sposób wymaganej znajomości języka nie potwierdził. Sąd zauważa, że we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy oraz w skardze skarżący nie podawał, że posiada świadectwo ukończenia rocznego kursu przygotowawczego do podjęcia nauki w języku polskim lub certyfikat znajomości języka polskiego, z czego należy wnioskować, że w jego przypadku sprawdzenie znajomości języka musiało nastąpić w sposób określony w § 2 ust. 1 pkt 3 rozrządzenia.

W nawiązaniu do powyższej kwestii, Sąd nie podziela stanowiska skarżącego, że błędem ze strony organu było przyjęcie, że skarżący nie spełnił warunków wskazanych w § 2 ust. 3 rozporządzenia w sytuacji, gdy ww. stwierdzenie zostało dokonane wyłącznie na podstawie subiektywnej opinii komisji rekrutacyjnej wskazującej na niewykazanie się przygotowaniem oraz znajomością języka polskiego przez skarżącego.

Merytoryczna ocena zdolności, predyspozycji czy umiejętności kandydata pozostawiona jest wyłącznie członkom komisji rekrutacyjnej, zaś będąca wyrazem oceny komisji ilości uzyskanych punktów, czy - jak w niniejszej sprawie – stanowisko, że skarżący nie wykazał się przygotowaniem oraz znajomością języka polskiego pozwalającą na podjęcie studiów, nie podlega kontroli sądu administracyjnego.

Dlatego zatem sąd uznał, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a nadto jej treść nie narusza przywołanych wcześniej przepisów k.p.a., jak również art. 107 § 1 k.p.a.

W zaskarżonej decyzji szczegółowo opisano bowiem stan prawny, będący podstawą rozstrzygnięcia oraz przedstawiono przebieg postępowania rekrutacyjnego ze wskazaniem z jakich przyczyn skarżący nie został przyjęty na studia. Organ nie mógł przy tym podać w decyzji liczby punktów otrzymanych przez skarżącego, bowiem wobec braku możliwości porozumienia się członków Komisji ze skarżącym w trakcie egzaminu, w ogóle nie otrzymał on oceny. Odnośnie przedstawienia przez skarżącego w trakcie egzaminu prac, strony prezentują sprzeczne ze sobą stanowiska. Tym niemniej podkreślić trzeba, że postępowanie rekrutacyjne na ww. kierunek studiów obejmowało rozmowę kwalifikacyjną, a taka, ze wskazanych w decyzji przyczyn, nie mogła zostać ze skarżącym przeprowadzona.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd oddalił skargę jako bezzasadną na podstawie art. 151 p.p.s.a.