Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 1187/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-02-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 § 2 pkt 4, art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 114 § 1 pkt 1 lit. b, art. 130 ust. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 1137
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity
article: art. 49 ust.1 pkt 2, art. 99 ust. 1 pkt 1, art. 99 ust. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2011 nr 30 poz 151
law: Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.
article: § 4 ust. 1, § 4 ust. 2, § 4 ust. 4
journal: Dz.U. 2012 poz 488
law: Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu  drogowego

SENTENCJA

Dnia 19 lutego 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska (spr.) Sędziowie NSA Tadeusz M. Geremek WSA Barbara Koś Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Piotrowska - Żyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2015 roku przy udziale sprawy ze skargi S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lipca 2014 roku nr [...] w przedmiocie skierowania na egzamin teoretyczny i praktyczny sprawdzający kwalifikacje w zakresie uprawnień do kierowania pojazdami oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją SKO w K. utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z [...] czerwca 2014 r. orzekającą o skierowaniu S. K. na egzamin teoretyczny i praktyczny sprawdzający kwalifikacje w zakresie uprawnień do kierowania pojazdami kat. A,B,BE,C,CE,T.

W motywach decyzji Kolegium wyjaśniło, że w dniu [...] marca 2014 r. Komendant Wojewódzki Policji w P. wystąpił z wnioskiem o sprawdzenie kwalifikacji S. K. w związku z przekroczeniem w okresie od [...].10.2011 r. do [...].08.2012 liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego.

Decyzją z [...] czerwca 2014 r. Starosta Powiatowy w [...], powołując się na art.. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm.) oraz art. 49 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 99 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 600) skierował S. K. na egzamin teoretyczny i praktyczny sprawdzający kwalifikacje w zakresie uprawnień do kierowania pojazdami kat. A, B, BE, C, CE,T.

Powołany jako podstawa prawna decyzji art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym stanowi, że kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 stanowiącego, że Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego a określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10.

Zgodnie z art. 99 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy o kierujących pojazdami starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia, co do jego kwalifikacji.

W ocenie SKO decyzja wydana w oparciu o powyższe przepisy ma charakter związany, co oznacza, ze jeżeli kierowca przekroczył liczbę 24 punktów, starosta zobowiązany jest wydać decyzję o skierowaniu na przedmiotowe badanie. Starosta nie jest też uprawniony do oceny czy też weryfikacji stanowiska organów Policji o konieczności kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji osób, skierowanych na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji w razie przekroczenia 24 punktów.

Organ odwoławczy stwierdził nadto, że w rozpoznawanej sprawie niesporne jest, iż S. K. w okresie od [...].10.2011 do [...].08.2012 r. przekroczył 24 pkt t.j. otrzymał łącznie 27 punktów za przekroczenie przepisów ruchu drogowego. Wynika to z wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia [...] marca 2014 r. i nie jest kwestionowane przez skarżącego.

Za nieuzasadniony uznało SKO zarzut skarżącego wskazujący na przedawnienie karalności wykroczenia na podstawie art. 45 § 1 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń. Zgodnie z tym przepisem karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok; jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od popełnienia czynu.

W ocenie Kolegium przepisy o przedawnieniu, zawarte w Kodeksie wykroczeń nie mają zastosowania w postępowaniu, którego przedmiotem jest skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, prowadzonym na podstawie przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym.

Kolegium stwierdziło nadto, że obowiązujące przepisy nie określają terminu, po upływie którego nie można wydać decyzji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy. Nie ma zatem znaczenia czy wykroczenie popełnione przez S. K. uległo przedawnieniu w świetle przepisów Kodeksu wykroczeń.

Ze skargą na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wystąpił S. K.

Zarzucił, że SKO dokonało błędnych ustaleń co do tego, że w okresie od [...] października 2011 r. do [...] sierpnia 2012 r. przekroczył 24 punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Stwierdził, że punkty dotyczące zdarzenia z [...].11.2011 r. "zostały prawomocnym wyrokiem zasądzone dopiero [...] listopada 2012 r." a więc do [...] sierpnia 2011 r. nie mogły go obciążać. Natomiast jeśli zostały uwzględnione, to wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w P., skierowany został do Starosty Powiatowego w [...] [...] marca 2014 r. a więc z naruszeniem art. 45 § 1 Kodeksu wykroczeń.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Z niekwestionowanych w sprawie ustaleń wynika, że wydanie zaskarżonej decyzji, podstawie art. 114 § 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca Prawo o ruchu drogowym ( Dz. U. z 2012 r., poz. 1137) oraz art. 49 ust.1 pkt 2 w związku z art. 99 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2011 r., poz. 600) o skierowaniu S. K. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień, zainicjowane zostało wnioskiem Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia [...] marca 2014 r. Z uzasadnienia tego wniosku wynikało, że S. K. w okresie od [...].10.2011 r. do [...].08.2012 r. wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego i otrzymał za to łącznie 27 punktów.

Opisaną wyżej decyzją z [...] czerwca 2014 r. Starosta Powiatowy w [...] skierował S. K. na egzamin teoretyczny i praktyczny sprawdzający kwalifikacje w zakresie kierowania pojazdami kat. A, B, BE, C, CE, T i decyzję tę, po rozpoznaniu odwołania, utrzymało w mocy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., zaskarżoną decyzją.

W skardze na nią S. K. zakwestionował ilość punktów, jaką przypisano mu w okresie od [...].10.2011 r. do [...].08.2012 r. za przekroczenie przepisów ruchu drogowego. W ocenie skarżącego, za wykroczenie, które miało miejsce [...] listopada 2011 r. i było przedmiotem postępowania przed sądem, zakończonym wyrokiem z dnia [...].11.2012 r., punkty mogły być przypisane dopiero po tej dacie a więc po upływie roku licząc od [...].10.2011 r.

Stanowisko skarżącego nie jest trafne.

Zgodnie z treścią art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym, kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek wojewódzkiego komendanta Policji w razie przekroczenia 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego prowadzi Policja przypisując określonemu naruszeniu odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje je do tej ewidencji (art. 130 ust. 1 cyt. Ustawy). Zatem jedynie komendant wojewódzki Policji jest organem dokonującym wpisów do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego i tylko ten organ uprawniony jest do usuwania takich wpisów z ewidencji. Dokonuje tego w drodze czynności materialno – technicznych, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. które mogą zostać zakwestionowane w drodze skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Z akt administracyjnych wynika, ze skarżący zwracał się do Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. i w piśmie tego organu z dnia [...] lipca 2014 r. uzyskał wyjaśnienie wskazujące na prawidłowość wpisu do ewidencji wykroczenia z [...].11.2011 r.

Skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w wyroku z dnia 9 sierpnia 2013 r. w sprawie o sygn. akt I OSK 855/12, że "ani starosta, ani samorządowe kolegium odwoławcze, prowadząc postępowanie w sprawie dotyczącej uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi, nie mają kompetencji do samodzielnego ustalania ilości punktów przypisanych kierowcy ze względu na naruszenie przez niego przepisów ruchu drogowego".

Zgodnie z § 4 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. 2012, poz. 488) jak i wcześniejszym z 20 grudnia 2002 r. (Dz. U. Nr 236, poz. 1998) wpisu ostatecznego do ewidencji dokonuje się, jeżeli naruszenie zostało stwierdzone prawomocnym wyrokiem sądu a przed wydaniem rozstrzygnięcia do ewidencji wprowadza się, niezwłocznie po ujawnieniu naruszenia, wpis tymczasowy, który staje się ostatecznym po stwierdzeniu naruszenia wyrokiem sądu (ust. 4 § 4 cyt. Rozp.).

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmowany i akceptowany jest pogląd, że dla prowadzenia ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego istotne znaczenie ma data naruszenia przepisów. Nie ma natomiast znaczenia data dokonania przez organ rejestracyjny wpisu tego naruszenia, czy też data przekwalifikowania punktów tymczasowych na ostateczne (np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2013 r., sygn., akt I OSK 2256/11, z dnia 1 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 225/12).

W świetle przytoczonych wyżej przepisów i utrwalonego w orzecznictwie sądowoadministracyjnym stanowiska należy stwierdzić, że pozbawiony racji jest zarzut skarżącego, iż punkty za wykroczenie z [...].11.2011 r. były nieprawidłowo naliczone w okresie od [...].10.2011 r. do [...].8.2012 r. powodując łącznie przekroczenie ilości 24 punktów. Punkty te prawidłowo zostały powiązane z datą [...].11.2011 r. bowiem w tej dacie miało miejsce zdarzenie zakwalifikowane jako "Spowodowanie zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego – kolizja drogowa" (pkt 3 uzasadnienia wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z [...].03.2014 r.).

(Zwrócić tu należy uwagę na fakt, że wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. wymieniając daty wykroczeń drogowych skarżącego obejmuje okres od [...].10.2010 r. do [...].08.2012 r. Zdanie pierwsze uzasadnienia wniosku wskazuje zaś jako datę końcową tego okresu [...].08.2013 r. Datę tę należy uznać za wpisaną błędnie na skutek oczywistej omyłki a okres objęty wnioskiem bezspornie kończy data [...].08.2012 r.).

Nie jest również uzasadniony zarzut naruszenia art. 45 Kodeksu wykroczeń stanowiącego, że karalność wykroczenia ustaje jeżeli od daty jego popełnienia upłynął rok.

Trafnie w zaskarżonej decyzji stwierdzono, ze przepis ten w rozpoznawanej sprawie nie ma zastosowania. Dotyczy on kwestii karalności, ograniczając okres czasu po upływie którego sprawca wykroczenia nie podlega sankcji karnej wymierzanej na podstawie przepisów Kodeksu wykroczeń..

Skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji jest skutkiem przekroczenia liczby 24 punktów otrzymanych na podstawie cyt. art. 130 ust. Ustawy Prawo o ruchu drogowym i nie ma znaczenia czy popełnione wykroczenie, za które wpisano do ewidencji punkty, uległo przedawnieniu.

Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a skarga na nią, jako pozbawiona uzasadnionych podstaw do jej uwzględnienia, podlega oddaleniu z mocy art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).