Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1193/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6145 Sprawy dyrektorów szkół
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne: Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 36 a , art. 38
journal: Dz.U. 1991 nr 95 poz 425
law: Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.), Sędziowie WSA Stanisław Marek Pietras, Teresa Zyglewska, Protokolant referent stażysta Eliza Kusy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi Gminy Krasne na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Mazowieckiego z dnia 28 marca 2011 r. nr LEX.O.4131.9.2011.EB w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzeń Wójta Gminy Krasne oddala skargę


UZASADNIENIE

Rozstrzygnięciem nadzorczym nr LEX.O.4131.9.2011.EB z dnia 28 marca 2011 r. wydanym na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) Wojewoda Mazowiecki stwierdził nieważność:

- zarządzenia Nr 7/2011 Wójta Gminy Krasne z dnia 28 lutego 2011 r. w sprawie uchylenia zarządzenia Nr 25/2007 Wójta Gminy Krasne z dnia 27 sierpnia 2007 r. w sprawie powierzenia stanowiska Dyrektora Szkoły Podstawowej w Z.;

- zarządzenia Nr 8/2011 Wójta Gminy Krasne z dnia 28 lutego 2011 r. w sprawie ogłoszenia konkursu na stanowisko Dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej w Z.;

- zarządzenia Nr 9/2011 Wójta Gminy Krasne z dnia 28 lutego 2011 r. w sprawie powierzenia pełnienia obowiązków dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej w Z.

Do wydania powyższego rozstrzygnięcia nadzorczego doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Zarządzeniem Nr 34/2009 z dnia 2 września 2009 r. Wójt Gminy Krasne odwołał J. K. ze stanowiska Dyrektora Szkoły Podstawowej w Z. Zarządzenie to zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. K.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 23 kwietna 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 1854/09 stwierdził nieważność zaskarżonego zarządzenia w całości.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Wójt Gminy Krasne. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19 listopada 2010 r. sygn. akt I OSK 1530/10 oddalił skargę kasacyjną.

Przed rozpoznaniem przez Naczelny Sąd Administracyjny powyższej skargi kasacyjnej Wójt Gminy Krasne wydał:

- zarządzenie Nr 11/2010 z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ogłoszenia konkursu na stanowisko dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej w Z.;

- zarządzenie Nr 14/2010 z dnia 30 czerwca 2010 r. w sprawie powierzenia stanowiska dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej w Z.;

- zarządzenia Nr 26/2010 z dnia 26 sierpnia 2010 r. w sprawie powierzenia pełnienia obowiązków, dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej w Z.

Wojewoda Mazowiecki rozstrzygnięciami nadzorczymi nr LEX.O.EB.0911-15/10 i nr LEX.O.EB.0911-24/10 stwierdził nieważność powyższych zarządzeń Wójta Gminy Krasne.

Zarządzeniem Nr 7/2011 z dnia 28 lutego 2011 r., wydanym na podstawie art. 30 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym w zw. z art. 36a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, Wójt Gminy Krasne uchylił swoje zarządzenie Nr 25/2007 z dnia 27 sierpnia 2007 r. W sprawie powierzenia J. K. stanowiska Dyrektora Szkoły Podstawowej w Z.

Następnie zarządzeniem Nr 8/2011 z dnia 28 lutego 2011 r. Wójt Gminy Krasne ogłosił konkursu na stanowisko Dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej w Z., a zarządzeniem Nr 9/2011 z dnia 28 lutego 2011 r. powierzył pełnienie obowiązków dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej w Z. J. K.

Zarządzenia Nr 7/2011, Nr 8/2011 i 9/2011 Wójta Gminy Krasne, zostały doręczone Wojewodzie Mazowieckiemu, jako organowi nadzoru, w dniu 3 marca 2011 r.

Rozstrzygnięciem nadzorczym nr LEX.O.4131.9.2011.EB z dnia 28 marca 2011 r. wydanym na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym Wojewoda Mazowiecki stwierdził nieważność powyższych zarządzeń Wójta Gminy Krasne Nr 7/2011, Nr 8/2011 i Nr 9/2011.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewoda Mazowiecki stwierdził, iż zarządzenie Nr 7/2011 Wójta Gminy Krasne narusza obowiązujący porządek prawny, w szczególności art. 36a ust. l i 2 oraz art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 z późn. zm.).

Organ podkreślił, iż w oparciu o art. 36a ust. 1 i 2 ustawy o systemie oświaty organ prowadzący szkołę ma możliwość powierzenia kandydatowi stanowiska dyrektora szkoły, w tym jednak uprawnieniu nie mieści się możliwość dla organu prowadzącego uchylenia zarządzenia w sprawie powierzenia stanowiska dyrektora szkoły. Wójt (burmistrz, prezydent miasta) może zaś wydać zarządzenie jedynie w przypadkach określonych w ustawie.

Wadliwie przeprowadzona procedura konkursowa nie stanowi natomiast przesłanki do uznania aktu powierzenia stanowiska za nieważny. Powierzenie wywołuje zatem skutki prawne, a jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 18 listopada 2000 r. (sygn. akt II SA 2070/00), uchwała bądź zarządzenie w tej sprawie mogą być uchylone wyłącznie z uwzględnieniem przesłanek odwołania z tego stanowiska, określonych w art. 38 ustawy o systemie oświaty.

W stanie faktycznym niniejszej sprawy organ nadzoru nie dopatrzył się zaistnienia którejkolwiek z przesłanek wskazanych art. 38 ust. 1 ww. ustawy uzasadniających odwołanie z funkcji dyrektora Szkoły Podstawowej w Z. J. K. Żadna z tych przesłanek nie została też pośrednio ani bezpośrednio wskazana przez Wójta Gminy Krasne.

W uzasadnieniu zarządzenia Nr 7/2011 Wójt Gminy Krasne wskazał, że w 1998 r. powierzenie stanowiska Dyrektora Szkoły w Z. nastąpiło z naruszeniem przepisów prawa. Brak dokumentów źródłowych w sprawie nie daje możliwości dokonania prawidłowej oceny tego stanu przez organ nadzoru. Fakt ten pozostaje jednak bez wpływu na zarządzenie Nr 25/2007 i uchylające je zarządzenie Nr 7/2011.

Organ nadzoru zaznaczył, że zarządzenie Nr 25/2007 nie było kwestionowane przez organy opiniujące, tj. radę szkoły i radę pedagogiczną ani też przez organ uzgadniający kandydaturę, tj. przez kuratora oświaty.

Stwierdzenie nieważności zarządzenia Nr 7/2011 skutkuje zaś koniecznością stwierdzenia nieważności także zarządzeń Nr 8/2011 i Nr 9/2011 Wójta Gminy Krasne z dnia 28 lutego 2011 r., ponieważ brak jest podstawy prawnej do ogłoszenia konkursu na stanowisko Dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej w Z. i powierzenia pełnienia obowiązków Dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej w Z. J. Kx. Organ nadzoru podkreślił jednocześnie, iż w przedmiotowym rozstrzygnięciu nadzorczym nie dokonuje badania, czy umowę o pracę z J. Kx. zawarł uprawniony do takiego działania Dyrektor Szkoły w Z., a w związku z tym czy osoba ta może pełnić obowiązki dyrektora szkoły, uznając to za sprawę wtórną. W świetle jednak rozstrzygnięcia nadzorczego Nr LEX.O.EB.0911-15/10 z dnia 2 sierpnia 2010 r. wydanego przez Wojewodę Mazowieckiego w stosunku do zarządzenia Nr 14/2010 Wójta Gminy Krasne w sprawie powierzenia stanowiska dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej, J. W. nie pełnił funkcji dyrektora Szkoły w Z., a zatem nie był uprawniony do podpisania umowy o pracę z J. K.

W ocenie organu nadzoru wydanie zarządzeń Nr 7/2011, Nr 8/2011 i Nr 9/2011 przez Wójta Gminy Krasne sprowadza się do obejścia prawa, a w konsekwencji niedopuszczenie do pracy Dyrektora Szkoły w Z. J. K. mimo prawomocnych orzeczeń sądów administracyjnych i prawomocnych rozstrzygnięć Wojewody Mazowieckiego.

W związku z powyższym organ nadzoru stwierdził, iż zarządzenia te zostały podjęte z istotnym naruszeniem prawa.

W skardze na powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Mazowieckiego skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gmina Krasne zarzuciła temu rozstrzygnięciu naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, tj. art. 36a i art. 38 ustawy o systemie oświaty oraz naruszenie art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 91 ust. 5 ustawy o samorządzie gminnym, poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy.

W uzasadnieniu skargi podkreślono, iż zasadnicza kwestia w niniejszej sprawie dotyczy interpretacji przepisów art. 36a ust. 1 i 2 ustawy z 7 września 1991 r. o systemie oświaty, stanowiących podstawę prawną do wydania zarządzenia Nr 7/2011. Skarżąca nie zgodziła się ze stanowiskiem Wojewody, że organ prowadzący szkołę wskazując powyższą podstawę prawną ma możliwość powierzenia kandydatowi stanowiska dyrektora szkoły, w tym jednak uprawnieniu nie mieści się możliwość dla organu prowadzącego szkołę uchylenia zarządzenia w sprawie powierzenia stanowiska dyrektora szkoły. W ocenie Gminy stanowisko to nie jest zasadne, gdyż opiera się na błędnym założeniu, że powierzenie stanowiska dyrektora jest zawsze ważne nawet dokonane z istotnym naruszeniem prawa. Tymczasem zgodnie z art. 91 ustawy o samorządzie gminnym zarządzenie sprzeczne z prawem jest nieważne. O nieważności zarządzenia orzeka organ nadzoru z urzędu, a organy jednostek samorządu terytorialnego nie mogą skutecznie żądać wszczęcia postępowań nadzorczych. W doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych w żaden sposób nie jest jednak kwestionowana reasumpcja, możliwość usunięcia naruszenia prawa we własnym zakresie przez organ, który wydał akt sprzeczny z prawem. Termin "uchylenia zarządzenia" nie ma normatywnej definicji. Pojęcie to rozumiane jest jednak w praktyce jako utrata mocy zarządzenia, w wyniku działania podmiotu go wydającego. A zatem, kompetentny do uchylenia zarządzenia jest organ, który zarządzenie wydał. Skutkiem uchylenia jest zaś wyjście zarządzenia z obrotu prawnego. Zarządzenie przestaje obowiązywać pro futuro, tzn. na przyszłość. Zarządzenie uchylone traci więc moc ex nunc, tzn. z chwilą podpisania aktu uchylającego, a nie jak w przypadku stwierdzenia jego nieważności, kiedy traci moc ex tunc, tzn. od samego początku. Podkreślono przy tym, że zmiana lub uchylenie zarządzenia organu jednostki samorządu terytorialnego nie czyni całkowicie zbędnym wydania rozstrzygnięcia nadzorczego, jeżeli uzna się brak zasadności stosowania zarządzenia do sytuacji z okresu poprzedzającego jego uchylenie.

A zatem, zarządzenie Nr 7/2011, przy uwzględnieniu powyższej wykładni, musiało zostać wydane na podstawie art. 36a ust. 1 i 2 ustawy o systemie oświaty, a opierało się na przesłankach obowiązujących przy wydawaniu uchylonego zarządzenia Nr 25/2007, kiedy to doszło do kwalifikowanego naruszenia prawa poprzez powierzenie stanowiska bez wymaganego konkursu. Mimo jednak wykazania w uzasadnieniu zarządzenia Nr 7/2011 jednoznacznego rażącego naruszenia prawa przy powierzaniu stanowiska dyrektora zarządzeniem Nr 25/2007, w rozstrzygnięciu nadzorczym Wojewoda stwierdził, iż brak dokumentów źródłowych w sprawie nie daje możliwości dokonania prawidłowej oceny tego stanu przez organ nadzoru, jednak fakt ten pozostaje bez wpływu na zarządzenie Nr 25/2007 i uchylające je zarządzenie Nr 7/2011.

W ocenie skarżącej stanowisku temu należy zarzucić naruszenie art. 91 ust. 5 ustawy o samorządzie gminnym, w rozumieniu którego, do rozstrzygnięcia nadzorczego zastosowanie znajduje art. 107 § 3 k.p.a.

Nie można też podzielić argumentacji organu nadzoru, że wadliwie przeprowadzona procedura konkursowa nie stanowi przesłanki do uznania aktu powierzenia stanowiska za nieważny, gdyż w sprawie objętej zarządzeniami Nr 7/2011 i Nr 25/2007 nie występuje kwestia wadliwie przeprowadzonej procedury konkursowej, lecz braku tej procedury (brak konkursu).

Nietrafnie przywołany przez organ nadzoru wyrok NSA z dnia 18 listopada 2000 r. sygn. akt II SA 2070/00, dotyczył sytuacji kiedy wystąpił błąd proceduralny przy powołaniu komisji konkursowej, jednak samo powołanie dyrektora nastąpiło w drodze konkursu. W orzecznictwie sądowym nie ma natomiast przykładu uznania braku przeprowadzenia konkursu za zgodne z prawem. Takiej sytuacji nie można zaś w żaden sposób pogodzić z zasadą legalizmu.

Wojewoda Mazowiecki w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentacją przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego.

Organ ponownie podkreślił, że w oparciu art. 36a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty organ prowadzący szkołę ma możliwość powierzenia kandydatowi stanowiska dyrektora szkoły, w tym jednak uprawnieniu nie mieści się możliwość dla organu prowadzącego uchylenia zarządzenia w sprawie powierzenia stanowiska dyrektora szkoły. Uprawnienie dla organu prowadzącego szkołę do odwołania nauczyciela ze stanowiska kierowniczego reguluje jedynie art. 38 ust. 1 powyższej ustawy. Organ prowadzący szkołę nie może zatem dowolnie dokonywać czynności, takich jak uchylenie zarządzenia, dzięki którym dokona odwołania nauczyciela ze stanowiska kierowniczego z pominięciem art. 38 ustawy.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 91 ust. 5 ustawy o samorządzie gminnym organ podkreślił, iż rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Mazowieckiego, jako organu nadzoru, jest aktem administracyjnym szczególnego rodzaju, nie będącym decyzją załatwiającą indywidualną sprawę z zakresu administracji publicznej. Rozstrzygnięcie nadzorcze nie jest podejmowane w indywidualnej sprawie w rozumieniu art. 1 k.p.a., lecz w sprawie sprzeczności z prawem uchwał i zarządzeń jednostek samorządu terytorialnego. Z treści art. 91 ust. 5 ustawy o samorządzie gminnym wynika, że do postępowania nadzorczego stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Zatem stosowanie odpowiednio przepisów k.p.a. należy rozumieć jako unormowanie pomocnicze wszędzie tam, gdzie ustawa o samorządzie gminnym nie normuje cech rozstrzygnięcia nadzorczego oraz zasad i trybu postępowania nadzorczego.

Wojewoda zaznaczył, że Wójt Gminy Krasne został powiadomiony o wszczęciu postępowania nadzorczego w sprawie stwierdzenia nieważności przedmiotowych zarządzeń, jednak nie skorzystał z możliwości przedstawienia w toku postępowania wyjaśniającego swojego stanowiska w sprawie. Organ nadzoru w swoim rozstrzygnięciu nadzorczym zawarł natomiast wykładnię powołanych przepisów prawa oraz powód zastosowania tych przepisów. Tym samym wypełnił przesłanki wynikające z art. 91 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym.

Uczestnik postępowania J. K. w piśmie procesowym z dnia 25 listopada 2011 r. poparł stanowisko Wojewody Mazowieckiego, uznając skargę za bezpodstawną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych.

Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Stosownie zaś do treści art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.), rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy, w tym rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 96 ust. 2 i art. 97 ust. 1, a także stanowisko zajęte w trybie art. 89, podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia.

Oceniając zaskarżone rozstrzygniecie nadzorcze w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga Gminy Krasne nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone rozstrzygnięcie jest zgodne z prawem.

Na wstępie należy podkreślić, iż przedmiotem oceny Wojewody Mazowieckiego w zaskarżonym rozstrzygnięciu nadzorczym, a następnie Sądu w niniejszej sprawie nie była zgodność z prawem zarządzenia Nr 25/2007 Wójta Gminy Krasne z dnia 27 sierpnia 2007 r. o powierzeniu J. K. stanowiska Dyrektora Szkoły Podstawowej w Z.

Przedmiotem kontroli organu nadzoru, a w następstwie tego Sądu, była wyłącznie zgodność z prawem zarządzeń Nr 7/2011, Nr 8/2011 oraz Nr 9/2011 Wójta Gminy Krasne z dnia 28 lutego 2011 r.

W ocenie Sądu należy zgodzić się w pełni ze stanowiskiem organu nadzoru, że przepis art. 36a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 z późn. zm.) daje organowi prowadzącemu szkołę legitymację wyłącznie do powierzenia stanowiska dyrektora szkoły. W oparciu o art. 36a ww. ustawy organ prowadzący szkołę nie może natomiast odwołać dyrektora szkoły z zajmowanego stanowiska, ani też dokonać w trybie samokontroli uchylenia swojego wcześniejszego aktu o powierzeniu stanowiska dyrektora szkoły. Możliwość odwołania nauczyciela ze stanowiska kierowniczego przez organ prowadzący szkołę reguluje art. 38 ustawy o systemie oświaty. Zarządzenie Wójta Gminy Krasne Nr 25/2007 z dnia 27 sierpnia 2007 r. o powierzeniu J. K. stanowiska Dyrektora Szkoły Podstawowej w Z. mogło zatem zostać uchylone przez ten organ wyłącznie z uwzględnieniem przesłanek odwołania z tego stanowiska określonych w art. 38 ustawy o systemie oświaty.

Przepis art. 38 ustawy o systemie oświaty nie przewiduje natomiast jako przesłanki odwołania ze stanowiska kierowniczego przez organ prowadzący szkołę wadliwości (niezgodności z prawem) aktu powierzenia stanowiska kierowniczego.

Kompetencje do eliminowania z obrotu prawnego uchwał lub zarządzeń organów gminy sprzecznych z prawem ustawodawca przyznał organowi nadzoru. Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. O nieważności uchwały lub zarządzenia w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały lub zarządzenia, w trybie określonym w art. 90. Po upływie zaś terminu wskazanego w art. 91 ust. 1 organ nadzoru nie może we własnym zakresie stwierdzić nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy. W tym przypadku organ nadzoru może jedynie zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym).

W sytuacji zatem, gdy w 2011 r. Wójt Gminy Krasne doszedł do przekonania, że jego zarządzenie Nr 25/2007 z dnia 27 sierpnia 2007 r. o powierzeniu J. K. stanowiska Dyrektora Szkoły Podstawowej w Z. jest sprzeczne z prawem powinien powiadomić tym fakcie organ nadzoru przedstawiając swoją argumentację w tym zakresie. Natomiast to organ nadzoru, w sytuacji gdyby podzielił stanowisko Wójta, mógł zaskarżyć zarządzenie do sądu administracyjnego wnosząc o stwierdzenie jego niezgodności z prawem, z uwagi na upływ ponad roku od dnia podjęcia zarządzenia.

Wójt Gminy Krasne, w świetle obowiązujących przepisów prawa, nie był w żadnym razie legitymowany do tego, aby wyeliminować z obrotu prawnego w trybie samokontroli swoje zarządzenie Nr 25/2007 z dnia 27 sierpnia 2007 r. o powierzeniu J. K. stanowiska Dyrektora Szkoły Podstawowej w Z.

Wojewoda Mazowiecki zasadnie zatem stwierdził nieważność, jako sprzecznego z prawem, zarządzenia Wójta Gminy Krasne Nr 7/2011 z dnia 28 lutego 2011 r. uchylającego zarządzenie tego organu Nr 25/2007 z dnia 27 sierpnia 2007 r.

Należy w tym miejscu przypomnieć, że zgodnie z zasadą praworządności organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa (art. 6 k.p.a.). Wójt, jako organ gminy, może zatem rozstrzygać w formie zarządzeń jedynie w sprawach powierzonych mu przez ustawodawcę.

Konsekwencją stwierdzenia nieważności zarządzenia Wójta Gminy Krasne Nr 7/2011 była konieczność stwierdzenia przez organ nadzoru także nieważności zarządzeń Wójta Gminy Krasne Nr 8/2011 z dnia 28 lutego 2011 r. oraz Nr 9/2011 z dnia 28 lutego 2011 r., ponieważ w zaistniałej sytuacji brak było podstaw prawnych do ogłoszenia konkursu na stanowisko Dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej w Z., a także powierzenia pełnienia obowiązków Dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej w Z. J. Kx.

Reasumując, organ nadzoru prawidłowo zastosował przepis art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, a Sąd rozpoznający niniejszą sprawę, nie dopatrzył się innych uchybień skutkujących uchyleniem zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.