Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SAB/Wr 459/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2024-02-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Kieres po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi M. B. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego S. B. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 3 stycznia 2024 r. doręczono Skarżącemu (M. B.) reprezentowanemu przez przedstawiciela ustawowego w trybie art. 73 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a – na adres do korespondencji zawarty w skardze - wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL Skarżącego i jej przedstawiciela ustawowego, złożenie odpisu aktu urodzenia małoletniego Skarżącego przetłumaczonego na język polski oraz uiszczenie wpisu sądowego od skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe braki nie zostały uzupełnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

W myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy ma obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem. W sprawie ze skargi dziecka reprezentowanego przez rodzica takim dokumentem jest akt urodzenia dziecka. Nieprzedłożenie tego rodzaju dokumentu wraz ze skargą stanowi jej brak formalny, który podlega uzupełnieniu na wezwanie sądu. W oparciu natomiast o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei na podstawie art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a, skarga powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz jej przedstawiciela ustawowego. Zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 lipca 2023 r., o sygn. akt II GPS 3/22 niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy, bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli skarga dotknięta jest powyższym brakiem strona wzywana jest do jego uzupełnienia, a nieusunięcie braku w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a).

Odpis zarządzeń wzywających do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu został skutecznie doręczony Skarżącemu w trybie określonym w art. 73 p.p.s.a. Powołany przepis normuje instytucję doręczenia zastępczego pism w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sytuacji, gdy doręczenie pisma okaże się niemożliwe, takie pismo – po uprzednim zawiadomieniu adresata o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia – składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, po upływie wskazanego okresu przyjmuje się fikcję doręczenia pisma. Uregulowana w tym przepisie instytucja fikcji doręczenia sprowadza się do stwierdzenia, że strona odebrała przesyłkę, podczas gdy fizycznie do takiego odbioru nie doszło. Strona miała jednakże możliwość odbioru przesyłki, ale z niej nie skorzystała (M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2013, s. 410-411 wraz z powołanym tam orzecznictwem). Przesyłka zawierająca odpis zarządzeń została awizowana 20 grudnia 2023 r. i pozostawiona w placówce pocztowej, o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Ponownego awizowania dokonano 28 grudnia 2023 r. Zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. należało więc przyjąć, że przesyłka ta została skutecznie doręczona Skarżącej 3 stycznia 2024 r., to jest z upływem ostatniego dnia 14 dniowego terminu przechowywania przesyłki w placówce pocztowej. Wyznaczony siedmiodniowy termin na uzupełnienie wskazanych braków upłynął bezskutecznie z końcem 10 stycznia 2024 r. Powyższe braki nie zostały uzupełnione.

W tym stanie rzeczy, skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz 220 § 3 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono jak w sentencji.