Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 934/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2023-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3, , art. 58 par.1 pkt 1
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art.227
journal: Dz.U. 2023 poz 775
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)
article: art. 101 ust.1
journal: Dz.U. 2023 poz 40
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na uchwałę Rady Miejskiej w Tychowie z dnia 31 października 2023 r. nr LXVI/451/23 w przedmiocie rozpatrzenia skargi na Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Tychowie postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 31 października 2023 r., uzupełnionym pismem z dnia 5 grudnia 2023 r., M. K., dalej również jako: "skarżący", "strona", wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na uchwałę Rady Miejskiej w T. z dnia 31 października 2023 r., nr [...], w przedmiocie rozpatrzenia skargi na Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w T. wskazując, że akt ten narusza jego interes prawny i prywatny. W podstawach prawnych skargi skarżący wskazał art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( Dz.U. z 2023 r., poz. 40, ze zm., dalej jako : "u.s.g.") oraz na poglądy prawne orzecznictwa sądowego dotyczące wymogów formalnych skarg wnoszonych do sądu drogą elektroniczną.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie argumentując, że akt ten będący rozpatrzeniem skargi na informacje z rodzaju tzw. skarg powszechnych, wnoszonych w trybie Działu VIII k.p.a., nie mieści się w zakresie właściwości sądów administracyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 t.j.) - dalej jako "p.p.s.a", sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Nadto, sądy administracyjne orzekają w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (art. 3 § 2a p.p.s.a.) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Dodatkowo, zgodnie z art. 4 p.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi (...) oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.

W niniejszej sprawie skarżący wniósł do sądu administracyjnego skargę na uchwałę Rady Miejskiej w T. z dnia 31 października 2023 r., nr [...], w przedmiocie rozpatrzenia skargi na Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w T. . Oznacza to, że złożona do tutejszego Sądu skarga M. K. dotyczy postępowania skargowego uregulowanego działem VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r., poz. 775, dalej jako: "k.p.a."), zatytułowanym "Skargi i wnioski".

Postępowanie skargowe stanowi rodzaj uproszczonego postępowania administracyjnego, w ramach którego realizowane jest zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawo składania petycji, skarg i wniosków (art. 63 Konstytucji RP). Przedmiotem skargi wniesionej zgodnie z art. 227 i nast. k.p.a. może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe i biurokratyczne załatwianie sprawy. Postępowanie w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, iż nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. Celem tego postępowania jest ocena skutków działania, czy też bezczynności określonych organów, a nie wydawanie wiążących w sprawie rozstrzygnięć. Postępowanie w tym trybie nie kończy się zatem władczym aktem, podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem w sprawach dotyczących postępowania skargowego normowanego przepisami k.p.a. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków, normowane przepisami działu VIII k.p.a., nie mają formy aktu lub czynności, wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a.

Ponadto zwrócić należy uwagę, że błędnie skarżący wywodzi, iż posiada interes prawny z zaskarżeniu przedmiotowej uchwały na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. Strona chcąca zaskarżyć uchwałę organu gminy musi bowiem wykazać istnienie związku pomiędzy zaskarżoną uchwałą, a jej indywidualną sytuacją prawną. Innymi słowy, zmuszona jest udowodnić, że zaskarżona uchwała, naruszając prawo, jednocześnie negatywnie wpływa na jej sferę prawnomaterialną, tj. pozbawia ją pewnych uprawnień albo uniemożliwia ich realizację.

W ocenie Sądu skarżący w żaden sposób nie dowiódł, że wyrażone w uchwale stanowisko wpłynęło na jego sytuację prawną. Wprawdzie zaskarżona uchwała niepotwierdzająca zasadności złożonej skargi może w jego odczuciu naruszać jego dobra osobiste, jednakże nie wpływa ona na jego sytuację prawnomaterialną, gdyż nie ogranicza i nie pozbawia go uprawnień wynikających z przepisów prawa ani też nie skutkuje nałożeniem na niego jakichkolwiek obowiązków. Podstawę legitymacji procesowej strony musi natomiast stanowić przepis prawa materialnego wskazujący na własne prawo (interes prawny) lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Taki przepis nie został przez skarżącego wskazany (por. postanowieniem NSA z dnia 13 października 2022 r., sygn. akt I OSK 127/20 dostępne, jak i pozostałe powołane orzeczenia na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zaznaczenia wymaga przy tym, że uchwały organów jednostek samorządu terytorialnego (takie jak zaskarżona w niniejszej sprawie), podjęte w wyniku skargi z art. 227 k.p.a. na zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez organy albo przez ich pracowników, są takimi samymi czynnościami informującymi o sposobie załatwienia skargi, jak czynności innych organów wymienionych w art. 229 k.p.a., którym uchwała nie jest przypisana jako forma prawna działania. W konsekwencji nie służy na nie skarga do sądu administracyjnego (zob. np. postanowienia NSA z dnia 14 października 2016 r., sygn. akt I OSK 2091/16, z dnia 13 października 2020 r. sygn. akt I OSK 127/20, z dnia 20 stycznia 2021 r., sygn. akt III OSK 3694/21, z dnia 18 kwietnia 2023 r., sygn. akt I OSK 180/23).

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.