Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA 425/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska, Sędziowie WSA Halina Emilia Święcicka (spr.), Asesor WSA Andrzej Czarnecki, Protokolant Beata Bińkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2004 r. sprawy ze skargi W. S. i W. S. na: 1. na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] czerwca 2000r. Nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji znaku towarowego 2. postanowienie Urzędu Patentowego RP z dnia [...] listopada 2000 r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania 1. oddala skargę na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] czerwca 2000r.; 2. uchyla postanowienie Urzędu Patentowego RP z dnia [...] listopada 2000r., orzekając o jego niewykonywaniu do czasu uprawomocnienia niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

Urząd Patentowy RP po rozpoznaniu wniosku L. przeciwko W. S. W. S. właścicieli "L." w L. o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego słowno – graficznego Neutral Loki nr [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2000 r. [...] wydaną na podstawie art. 8 pkt 1, art. 9 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych (Dz. U. Nr 5, poz. 17) zwanej dalej uzt. unieważnił prawo z rejestracji znaku towarowego udzielonego na rzecz skarżących.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że firma L. w oparciu o dwie rejestracje dokonane na jej rzecz, dla towarów tego samego rodzaju: znaku słowno-graficznego Neutralia z pierwszeństwem od dnia[...] kwietnia 1992 r. nr [...] i znaku słownego Neutralia Garnier z pierwszeństwem od dnia [...] listopada 1990 r. nr [...] wywodziła, że znak Neutral Loki jest łudząco podobny pod względem wizualnym, fonetycznym i znaczeniowym do tych znaków, co uzasadnia naruszenie przy rejestracji znaku przepisu art. 9 ust. 1 pkt 1 uzt. Oznaczenia Neutralia i Neutral są prawie identyczne. Zbieżność elementów graficznych jest łudząco podobna. Pomysł charakterystycznej kompozycji koła wpisanego w kwadrat wykorzystano w znaku Neutral.

Jako naruszenie przepisu art. 9 ust. 1 pkt 2 wskazano, że znak towarowy Neutralia jest znakiem powszechnie znanym w Polsce i na świecie. Długość i intensywność używania, wysoka jakość i popularność tej marki poparta szeroką kampanią reklamową jednoznacznie wskazują, iż znak Neutralia jest znakiem powszechnie znanym. Dla uzasadnienia przepisu art. 8 pkt 1 – naruszenia zasad współżycia społecznego podano fakt wykorzystania przez znak Neutral renomy znaku Neutralia. Czerpanie z cudzej sławy, dorobku i wysiłków jest działaniem nagannym i nieuczciwym, jest korzystaniem z renomy bez ponoszenia przy tym żadnych ciężarów, przeznaczonych na reklamę.

W decyzji ponadto wskazano, że uprawniony z rejestracji wnosił o oddalenie wniosku podnosząc, że rejestracja znaku nastąpiła zgodnie z prawem, znak zawiera logo firmy a seria kosmetyków "neutralnych" zarówno wnioskodawcy jak i jego powstała na fali modnych produktów o neutralnym dla organizmu charakterze. Użycie niebieskiej kolorystyki w znaku wynika z traktowania tego koloru jako synonimu spokoju, łagodności i kojącego wpływu.

Unieważniając prawo z rejestracji znaku towarowego Neutral Loki Kolegium Orzekające Urzędu Patentowego zgodziło się z argumentami wnioskodawcy. Uznano przeciwstawione znaki za łudząco podobne do siebie, o czym świadczy wykorzystanie podobnej grafiki, kolorystyki i podobnego słowa Neutral. Zarzutu podobieństwa nie zlikwidowało zamieszczenie w znaku logo firmy, o podobieństwie świadczy ogólne wrażenie, jakie na odbiorcę wywiera znak.

Odrębnym postanowieniem z dnia [...] listopada 2000 r. [...] Urząd Patentowy zasądził od W. S. i W. S. właścicieli "L. na rzecz firmy G. kwotę zł. 5. 145 tytułem kosztów postępowania. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, iż w myśl § 10 ust. 1 i § 18 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 kwietnia 1993 r. w sprawie postępowania spornego i odwoławczego oraz opłat związanych z ochroną wynalazków i wzorów użytkowych (Dz. U. nr 36, poz. 160) strona, której żądanie zostało uwzględnione, ma prawo do zwrotu niezbędnych kosztów postępowania w razie złożenia wniosku nie później niż przed zamknięciem rozprawy. Kolegium Orzekające przyznało koszty postępowania w kwocie 5.145,- zł. na które złożyły się koszty: 1.720 opracowanie wniosku o unieważnienie, 200 koszty kserokopii, 1.720 przygotowanie do rozprawy, 1.505 stawiennictwo na rozprawie. Złożony wniosek jest zgodny z cennikiem usług rzeczniowskich – zagranica – Uchwała Krajowej Rady Rzeczników Patentowych 28 kwietnia 1994 r. w sprawie minimalnych stawek za czynności rzeczników patentowych (Rzecznik Patentowy Nr 2/95) oraz z kursem dolara na dzień rozprawy.

Na powyższe rozstrzygnięcia Urzędu Patentowego (decyzję i postanowienie) W. S. i W. S. złożyli skargi wnosząc o ich uchylenie.

W skardze na decyzję o unieważnieniu prawa z rejestracji znaku skarżący wskazywali na różnice w części graficznej i słownej znaków, pominięcie faktu użycia w znaku firmy L., faktu obecności na rynku polskim wyrobów z tym znakiem co najmniej 5 lat wcześniej niż wyroby firmy G. Podważali opinię wnioskodawcy o powszechnej znajomości znaku firmy G. Twierdzenia o czerpaniu z cudzej sławy, dorobku i wysiłków uznali za nieprawdziwe i absurdalne, uznali również za bezpodstawny zarzut naruszenia zasad współżycia społecznego

W skardze na postanowienie w sprawie zasądzonych kosztów uznali je za przedwczesne podnosząc również niewłaściwą ich wysokość oraz ich zdublowanie, raz zapisanych jako "opracowanie" a drugi raz jako "przygotowanie się do rozprawy". Wskazywali brak podstaw do uznania cennika Krajowej Rady Rzeczników Patentowych za akt normatywny. Zarzucili również dowolność ustalenia kosztów wskazując, że przywołane stawki przewyższają stawki adwokackie.

W odpowiedzi na skargi (odwołanie i zażalenie) Urząd Patentowy wnosił o ich oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przedmiotem rozpoznania są skargi wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W dniu 1 stycznia 2004 r. weszła w życie ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne. Niniejsze sprawy zostały przekazane do rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu, który zarządził ich połączenie.

Stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowi inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Rozpoznając sprawy w świetle powołanych kryteriów, Sąd skargę na decyzję o unieważnienie prawa z rejestracji oddalił natomiast skargę na postanowienie zasądzające zwrot kosztów postępowania - uwzględnił.

W ocenie Sądu zasądzenie kosztów nastąpiło z naruszeniem przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 kwietnia 1993 r. w sprawie postępowania spornego i odwoławczego oraz opłat związanych z ochroną wynalazków i wzorów użytkowych (Dz. U. nr 36, poz. 160). Zgodnie z § 10 ust 1 tego rozporządzenia prawo do zwrotu kosztów postępowania przysługuje stronie, której żądanie zostało uwzględnione. O przyznaniu stronie zwrotu od strony przeciwnej kosztów postępowania postanawia Urząd Patentowy. Zgodnie zaś z § 10 ust. 6 w sprawach dotyczących kosztów postępowania, nie uregulowanych w ust. 1-5, stosuje się odpowiednio przepisy k.p.c. Według art. 98 § 1 k.p.c. strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Suma kosztów przejazdów i równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu procesowego (art.98 § 3 k.p.c.). Zasądzenie kosztów postępowania nastąpiło w oparciu o uchwałę Krajowej Rady Rzeczników Patentowych z dnia 28 kwietnia 1994 r. w sprawie minimalnych stawek za czynności rzeczników patentowych, zasadny jest zatem zarzut skarżących, iż uchwała nie jest przepisem prawa powszechnie obowiązującego. Uchwała ma walor wytycznych a nie obowiązującej normy prawnej. Zasądzenie kosztów powinno nastąpić w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 1997 r. (Dz. U. Nr 154, poz. 1013). Uczestnik postępowania żądając przyznania mu zwrotu kosztów w wyższej wysokości powinien żądanie właściwie uzasadnić. Przyznanie zwrotu kosztów postępowania nastąpiło na wniosek, który nie zawierał żadnego uzasadnienia co do wysokości żądanych kwot.

Z powyższych względów zaskarżone postanowienie z dnia [...] listopada 2000 r. podlega uchyleniu stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 litera c) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Na zasadzie art. 152 wyżej powołanej ustawy Sąd orzekł, że uchylone postanowienie nie podlega wykonaniu.