Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 600/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.23 § 1, art. 22 ust.1.
journal: Dz.U. 1993 nr 90 poz 416
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Zalewska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 13 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi G. S. i Z. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 17 maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 rok oddala skargę.


UZASADNIENIE

W 1998 ROKU G. I Z.S. PROWADZILI W RAMACH SPÓŁKI CYWILNEJ "A" DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ W ZAKRESIE HANDLU ARTYKUŁAMI SPOŻYWCZYMI I PRZEMYSŁOWYMI.

W ZEZNANIU (PIT-33) O WYSOKOŚCI WSPÓLNYCH DOCHODÓW MAŁŻONKÓW OSIĄGNIĘTYCH W 1998 R., PODATNICY WYKAZALI PRZYPADAJĄCY NA KAŻDEGO ZE WSPÓLNIKÓW PRZYCHÓD W KWOCIE [...] ZŁ, A TAKŻE PRZYPADAJĄCE NA KAŻDEGO ZE WSPÓLNIKÓW KOSZTY UZYSKANIA PRZYCHODU W KWOCIE [...] ZŁ

TYM SAMYM ZGODNIE Z 50% UDZIAŁEM KAŻDY Z MAŁŻONKÓW ZADEKLAROWAŁ STRATĘ Z DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ W WYSOKOŚCI [...] ZŁ.

PONADTO W ZEZNANIU PODATNICY WYKAZALI: G.S. - DOCHÓD Z UMOWY O PRACĘ W KWOCIE [...] ZŁ ORAZ Z UMOWY ZLECENIA W KWOCIE [...] ZŁ, Z.S. - DOCHÓD Z UMOWY O PRACĘ W KWOCIE [...] ZŁ.

W KONSEKWENCJI WYNIKAJĄCY Z ZEZNANIA ŁĄCZNY DOCHÓD WYNIÓSŁ [...] ZŁ, A PODATEK NALEŻNY ZA 1998 R., WYNIÓSŁ [...] ZŁ.

DECYZJĄ Z DNIA 30 CZERWCA 2003 R. [...] URZĄD SKARBOWY OKREŚLIŁ PAŃSTWU G. Z.S ZOBOWIĄZANIE W PODATKU DOCHODOWYM ZA ROK 1998 W KWOCIE [...] ZŁ.

W ODWOŁANIU Z DNIA 18 SIERPNIA 2003 R. G. I Z.S. ZARZUCILI DECYZJI ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI PRZYJĘCIE DO USTALENIA PODSTAWY OPODATKOWANIA ZAWYŻONEJ MARŻY (ZYSKU BRUTTO).

POSTANOWIENIEM Z DNIA 29 PAŹDZIERNIKA 2003 R. NR [...] DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ STWIERDZIŁ, ŻE ODWOŁANIE OD DECYZJI Z DNIA 30 CZERWCA 2003 R., WNIESIONE ZOSTAŁO Z UCHYBIENIEM TERMINU OKREŚLONEGO W ART. 223 § 2 PKT 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ.

WYROKIEM Z DNIA 21 KWIETNIA 2004 R., SYGN. AKT I SA/GD 1462/03 WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU PO ROZPOZNANIU SKARGI PAŃSTWA S. UCHYLIŁ POSTANOWIENIE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 29 PAŹDZIERNIKA 2003 R. NR [...].

PO PRZEPROWADZENIU POSTĘPOWANIA ODWOŁAWCZEGO DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ DECYZJĄ Z DNIA 9 LISTOPADA 2004 R. NR [...] UTRZYMAŁ W MOCY DECYZJĘ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI OKREŚLAJĄCĄ WYSOKOŚĆ ZOBOWIĄZANIA W PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH ZA 1998 ROK W KWOCIE [...] ZŁ.

NA DECYZJĘ DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 9 LISTOPADA 2004 R. NR [...] PAŃSTWO G. I Z.S. ZŁOŻYLI SKARGĘ, WNOSZĄC O UCHYLENIE TEJ DECYZJI W CAŁOŚCI.

WYROKIEM Z DNIA 27 CZERWCA 2006 R. SYGN. AKT I SA/GD 72/05 WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU UCHYLIŁ DECYZJE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 9 LISTOPADA 2004 R. NR [...].

W UZASADNIENIU WYROKU SĄD WSKAZAŁ, ŻE ORGANY PODATKOWE ZASADNIE UZNAŁY ZA NIERZETELNE KSIĘGI PODATKOWE PROWADZONE PRZEZ PAŃSTWA S., JEDNAKŻE W ZASKARŻONYCH DECYZJACH BRAK JEST DOSTATECZNEGO UZASADNIENIA ODRZUCENIA WSZYSTKICH METOD OSZACOWANIA PODSTAWY OPODATKOWANIA WSKAZANYCH W ART. 23 § 3 ORDYNACJI PODATKOWEJ.

W KONSEKWENCJI, DECYZJĄ Z DNIA 31 PAŹDZIERNIKA 2006 R. NR [...] DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ UCHYLIŁ W CAŁOŚCI DECYZJĘ URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 30 CZERWCA 2003 R. [...] I PRZEKAZAŁ SPRAWĘ DO PONOWNEGO ROZPATRZENIA PRZEZ TEN ORGAN, PONIEWAŻ ROZSTRZYGNIĘCIE SPRAWY WYMAGA UPRZEDNIEGO PRZEPROWADZENIA POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO W ZNACZNEJ CZĘŚCI.

DECYZJĄ Z DNIA 11 KWIETNIA 2007 R. NR [...] NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO OKREŚLIŁ Z. I G.S. ZOBOWIĄZANIE W PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH ZA 1998 ROK W WYSOKOŚCI [...] ZŁ.

W UZASADNIENIU NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO WSKAZAŁ, IŻ KSIĘGI RACHUNKOWE SPÓŁKI CYWILNEJ "A" Z. I G.S. PROWADZONE BYŁY NIERZETELNIE, WADLIWIE I NIEZGODNIE Z OBOWIĄZUJĄCYMI PRZEPISAMI USTAWY Z DNIA 29 WRZEŚNIA 1994 R., O RACHUNKOWOŚCI (DZ. U. NR 121 POZ. 591 Z PÓŹN. ZM.), Z UWAGI NA: WADLIWE SPORZĄDZANIE RAPORTÓW KASOWYCH, BRAK DEKRETACJI NA NIEKTÓRYCH DOKUMENTACH KSIĘGOWYCH, ZAMAZYWANIE I POPRAWIANIE (W SPOSÓB NIETRWAŁY - OŁÓWKIEM) ZAPISÓW NA DOKUMENTACH ŹRÓDŁOWYCH (ZANIŻANIE KWOT UTARGÓW) BEZ DATY ORAZ PODPISU OSOBY DOKONUJĄCEJ ZMIANY ZAPISY OŁÓWKIEM PODSUMOWAŃ W RAPORTACH KASOWYCH, NIESTOSOWANIE JEDNOLITYCH ZASAD KSIĘGOWANIA KOSZTU WŁASNEGO SPRZEDANYCH TOWARÓW ORAZ BRAK DOKUMENTACJI DOTYCZĄCEJ OPISU PRZYJĘTEJ ZASADY RACHUNKOWOŚCI ZGODNIE Z ART. 10 UST. 1 USTAWY Z DNIA 29 WRZEŚNIA 1994 R., O RACHUNKOWOŚCI; A TAKŻE NIEPROWADZENIE EWIDENCJI PRZY ZASTOSOWANIU JEDNEJ Z METOD OKREŚLONYCH W ART. 17 UST. 2 PKT 1-4 USTAWY O RACHUNKOWOŚCI.

W KONSEKWENCJI NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO OSZACOWAŁ PODSTAWĘ OPODATKOWANIA PRZY ZASTOSOWANIU METODY KOSZTOWEJ, TJ. OSZACOWAŁ PRZYCHÓD ZE SPRZEDAŻY TOWARÓW W KWOCIE [...] ZŁ PRZYJMUJĄC KOSZT WŁASNY SPRZEDAŻY TOWARÓW W KWOCIE [...] ZŁ (WSKAZANEJ W RACHUNKU ZYSKÓW I STRAT) ORAZ MARŻĘ W WYSOKOŚCI 20,21% STANOWIĄCĄ ŚREDNIĄ ARYTMETYCZNĄ MARŻ WYNIKAJĄCYCH Z MATERIAŁU DOWODOWEGO (M.IN. MARŻY WSKAZANEJ PRZEZ PODATNIKÓW, MARŻY WYLICZONEJ NA PODSTAWIE ZAPISÓW DOKONANYCH OŁÓWKIEM NA FAKTURACH ZAKUPU). PO UWZGLĘDNIENIU PRZYCHODÓW ZE SPRZEDAŻY USŁUG, PRZYCHODÓW OPERACYJNYCH I FINANSOWYCH PRZYCHÓD SPÓŁKI WYNIÓSŁ [...] ZŁ.

KOSZTY UZYSKANIA PRZYCHODÓW ZOSTAŁY PRZYJĘTE W KWOCIE [...] ZŁ JAKO SUMA KOSZTU WŁASNEGO SPRZEDAŻY TOWARÓW, KOSZTU SPRZEDAŻY SAMOCHODÓW, POZOSTAŁYCH KOSZTÓW ZEZNANYCH I POMNIEJSZONYCH O KOSZTY NIEUZNANE W WYSOKOŚCI [...] ZŁ (ZAKUP PŁYT STROPOWYCH ORAZ NAMIOTU PRZEKAZANEGO W FORMIE DAROWIZNY DLA ZAKŁADU KARNEGO).

W REZULTACIE DOCHÓD SPÓŁKI USTALONY ZOSTAŁ NA POZIOMIE [...] ZŁ, A DOCHÓD PRZYPADAJĄCY NA KAŻDEGO MAŁŻONKA (ZGODNIE Z 50% UDZIAŁEM) WYNIÓSŁ [...] ZŁ.

PO UWZGLĘDNIENIU DOCHODÓW WYKAZANYCH W ZEZNANIU (Z WYNAGRODZENIA ORAZ Z UMOWY ZLECENIA) ORAZ PRZYSŁUGUJĄCEJ DO ODLICZENIA 1/3 STRATY Z LAT UBIEGŁYCH W 'WYSOKOŚCI [...] ZŁ (NA KAŻDEGO MAŁŻONKA) ZOBOWIĄZANIE PODATKOWE WYNIOSŁO [...] ZŁ.

PISMEM Z DNIA 18 KWIETNIA 2007 R. G. I Z.S. ZŁOŻYLI ODWOŁANIE OD DECYZJI NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 11 KWIETNIA 2007 R. NR [...], WNOSZĄC OJEJ UCHYLENIE W CAŁOŚCI I UZNANIE STRATY Z DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ W WYSOKOŚCI ZEZNANEJ W PIT-33 ZA 1998 ROK.

PAŃSTWO S. ZARZUCILI, IŻ DECYZJA TA JEST NI: WAŻNA, PONIEWAŻ ZOSTAŁA WYDANA Z NARUSZENIEM PRAWA ADMINISTRACYJNEGO. STWIERDZILI, IŻ SKORO DECYZJA NR [...] OKREŚLAJĄCA PODATEK OD OSÓB FIZYCZNYCH ZA 1998 R., ZOSTAŁA WYDANA Z NIEDOTRZYMANIEM TERMINU (W DNIU 2 LIPCA 2003 R., A NIE W DNIU 30 CZERWCA 2003 R., WSKAZANYM PRZEZ NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO JAKO OSTATECZNY TERMIN WYDANIA DECYZJI), TO POSTANOWIENIE Z DNIA 5 LUTEGO 2003 R. NR [...] O WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA UTRACIŁO SWOJĄ WAŻNOŚĆ Z DNIEM 30 CZERWCA 2003 R., I POWOŁYWANIE SIĘ NA NIE W PÓŹNIEJSZYM POSTĘPOWANIU PODATKOWYM JEST NIEUPRAWNIONE.

PONADTO WSKAZALI, ŻE NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO PRZYJĄŁ ZAWYŻONĄ, NIEPRAWIDŁOWO OSZACOWANĄ MARŻĘ (ZYSK BRUTTO) STANOWIĄCĄ PODSTAWĘ DO OKREŚLENIA WYSOKOŚCI ZOBOWIĄZANIA W PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH. STWIERDZILI, IŻ PRZY ANALIZIE TYCH SAMYCH MATERIAŁÓW ŹRÓDŁOWYCH NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO WYDAŁ JUŻ DECYZJE OKREŚLAJĄCE WYSOKOŚĆ PODATKU NA KWOTĘ [...] ZŁ, NATOMIAST W KWESTIONOWANEJ ODWOŁANIEM DECYZJI OKREŚLIŁ ZOBOWIĄZANIE PODATKOWE W KWOCIE [...] ZŁ, PRZY CZYM RAZ MARŻĘ USTALIŁ W WYSOKOŚCI 18,16%, A ZA DRUGIM RAZEM W WYSOKOŚCI 20,41% - TO DLACZEGO NIE 14,38%. ZDANIEM PODATNIKÓW W DECYZJI Z DNIA 11 KWIETNIA 2007 R., BRAK JEST JAKIEJKOLWIEK ANALIZY STRUKTURY SPRZEDAWANYCH TOWARÓW, A TO PRZECIEŻ ONA WPŁYWA NA WYSOKOŚĆ MARŻY, A NIE ŚREDNIA ARYTMETYCZNA Z KILKU MARŻ.

ZDANIEM PODATNIKÓW ORGAN PODATKOWY NIE ZASTOSOWAŁ SIĘ DO WSKAZANEJ W WYROKU WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z DNIA 27 CZERWCA 2006 R., SYGN. AKT I SA/GD 72/05 KOLEJNOŚCI PODEJMOWANIA CZYNNOŚCI W PRZYPADKU OSZACOWANIA PODSTAWY OPODATKOWANIA.

PODNIEŚLI (PRZYWOŁUJĄC WYROKI SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH), IŻ NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO OKREŚLAJĄC MARŻĘ NIE UWZGLĘDNIŁ STRUKTURY SPRZEDAŻY, TJ. ZASADY HANDLU DETALICZNEGO, ŻE NA TOWARY CODZIENNEGO UŻYTKU STOSUJE SIĘ MINIMALNE MARŻE, A JEDNOCZEŚNIE TOWARY TE SĄ CZĘŚCIĄ ZAPASU NAJSZYBCIEJ ZBYWALNĄ. KOŃCOWO PAŃSTWO S. STWIERDZILI, ŻE PRZEDMIOTOWA DECYZJA ZAWIERA PRZYSŁUGUJĄCE OD DOCHODU ODLICZENIE Z TYTUŁU STRAT Z LAT UBIEGŁYCH NA PODSTAWIE NIE UPRAWOMOCNIONEJ DECYZJI.

W PIŚMIE Z DNIA 17 WRZEŚNIA 2007 R., - PO ZAPOZNANIU SIĘ Z MATERIAŁEM DOWODAMI ZGROMADZONYM W SPRAWIE - PAŃSTWO S. WSKAZALI, IŻ DECYZJA NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO NICZYM NIE RÓŻNI SIĘ OD DECYZJI WYDANEJ WCZEŚNIEJ DOTYCZĄCEJ TEGO SAMEGO OKRES PODATKOWEGO, KTÓRĄ WSA W GDAŃSKU UCHYLIŁ JAKO NIEZGODNĄ Z OBOWIĄZUJĄCYM PRAWEM. POWTÓRZYLI SWÓJ ZARZUT W ZAKRESIE WYDANIA PO TERMINIE DECYZJI NR [...] OKREŚLAJĄCEJ ZOBOWIĄZANIE W PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH ZA 1998 R. ICH ZDANIEM W DNIU 30 CZERWCA 2003 R., ZOSTAŁ PRZERWANY BIEG 5-CIO LETNIEGO OKRESU CZASU, W KTÓRYM TO ORGANA PODATKOWE MIAŁY PRAWO WSZCZĄĆ POSTĘPOWANIE W ZAKRESIE ROZLICZENIA PODATKU DOCHODOWEGO OD OSÓB FIZYCZNYCH ZA 1997 ROK. STWIERDZILI, IŻ DO DNIA 31 GRUDNIA 2003 R., NIE OTRZYMALI ŻADNEGO ZAWIADOMIENIA ANI POSTANOWIENIA O WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA W TEJ SPRAWIE, ZATEM OD DNIA 1 STYCZNIA 2004 R., OBOWIĄZUJE ZŁOŻONE PRZEZ NICH ZEZNANIE PODATKOWE ZA 1997 R. PONADTO WSKAZALI, IŻ PRZEDSTAWIONE MARŻE HANDLOWE NIE MAJĄ ODNIESIENIA DO ICH SKLEPÓW, PONIEWAŻ SKLEPY TE ZNAJDUJĄ SIĘ NA OBRZEŻACH MIASTA I BYŁY TO WÓWCZAS PIERWSZE MIESIĄCE DZIAŁALNOŚCI PODATNIKÓW. PODNIEŚLI, IŻ Z PRZEDŁOŻONEJ DO ICH OCENY ANALIZY NIE SĄ W STANIE WYWNIOSKOWAĆ, Z JAKICH SKLEPÓW POCHODZĄ TE MARŻE, CZY SĄ TO DUŻE SKLEPY (JAKA JEST ICH POWIERZCHNIA HANDLOWA), JAKĄ MIAŁY LOKALIZACJĘ I ASORTYMENT TOWAROWY.

DECYZJĄ Z DNIA 27 WRZEŚNIA 2007 R. NR [...] DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ UTRZYMAŁ W MOCY DECYZJĘ NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 11 KWIETNIA 2007 ROKU [...].

NA DECYZJĘ DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 27 WRZEŚNIA 2007 R. NR [...] G. I Z.S. ZŁOŻYLI SKARGĘ, WNOSZĄC O UCHYLENIE TEJ DECYZJI W CAŁOŚCI I UMORZENIE POSTĘPOWANIA.

WYROKIEM Z DNIA 24 KWIETNIA 2008 R. SYGN. AKT I SA/GD 1050/07 WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU UCHYLIŁ DECYZJE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 27 WRZEŚNIA 2007 R. NR [...]. POWODEM UCHYLENIA PRZEZ SĄD PRZEDMIOTOWEJ DECYZJI BYŁA WYŁĄCZNIE KWESTIA DOKONANEJ PRZEZ PODATNIKÓW DAROWIZNY NA RZECZ ZAKŁADU KARNEGO W [...] - ZDANIEM SĄDU ORGAN PODATKOWY NIE OCENIŁ, CZY DAROWIZNA TA ZOSTAŁA DOKONANA NA JEDEN Z CELÓW WSKAZANYCH W ART. 26 UST. 1 PKT 9 USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 R., O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH (DZ. U. Z 1993 R. NR 90, POZ. 416 Z PÓŹN. ZM.).

PAŃSTWO S. WNIEŚLI SKARGĘ KASACYJNĄ OD WYROKU WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU Z DNIA 24 KWIETNIA 2008 R. SYGN. AKT I SA/GD 1050/07.

WYROKIEM Z DNIA 2 MARCA 2010 R. SYGN. II FSK 1676/08 NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY ODDALIŁ SKARGĘ KASACYJNĄ OD WYROKU WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU Z DNIA 24 KWIETNIA 2008 R. SYGN. AKT L SA/GD 1050/07.

W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM OD DNIA 2 MARCA 2010 R. WYROK WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU Z DNIA 24 KWIETNIA 2008 R. SYGN. AKT I SA/GD 1050/07 STAŁ SIĘ PRAWOMOCNY.

WOBEC UCHYLENIA PRZEZ WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU DECYZJI DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 27 WRZEŚNIA 2007 R. NR [...] KONIECZNYM STAŁO SIĘ PONOWNE ROZPATRZENIE ODWOŁANIA G. I Z.S. Z DNIA 18 KWIETNIA 2007 R.

POSTANOWIENIEM Z DNIA 14 KWIETNIA 2010 R. NR [...] ORGAN ODWOŁAWCZY WYZNACZYŁ PODATNIKOM SIEDMIODNIOWY TERMIN DO WYPOWIEDZENIA SIĘ W ZAKRESIE ZEBRANEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO.

PISMEM Z DNIA 26 KWIETNIA 2010 R., - PO ZAPOZNANIU SIĘ ZE ZGROMADZONYM MATERIAŁEM DOWODOWYM PAŃSTWO S. ZGŁOSILI ŻĄDANIE SPRAWDZENIA POD WZGLĄDEM FORMALNYM TYTUŁU ZAJĘCIA W POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI W CELU USTALENIA ZASADNOŚCI NIE UZNANIA ARGUMENTÓW PRZEDAWNIENIA ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO ZA 1998 ROK. WSKAZALI, IŻ W NINIEJSZEJ SPRAWIE NIE DOSZŁO DO SPEŁNIENIA WYMOGU POWODUJĄCEGO PRZERWANIE BIEGU TERMINU PRZEDAWNIENIA ZGODNIE Z TREŚCIĄ ART. 70 § 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ. ZAŻĄDALI PRZEPROWADZENIA POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO W CELU USTALENIA RZECZYWISTEGO WŁAŚCICIELA NACZEPY [...] NR REJ. [...] W DNIU DOKONANIA ZAJĘCIA, SKORO PODOBNE POSTĘPOWANIE ZOSTAŁO PRZEPROWADZONE W SPRAWIE USTALENIA WŁAŚCICIELA SAMOCHODU MERCEDES SPRINTER O NR REJ. [...].

POSTANOWIENIEM Z DNIA 12 MAJA 2010 R. NR [...] DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ ODMÓWIŁ PRZEPROWADZENIA DOWODU W CELU USTALENIA RZECZYWISTEGO WŁAŚCICIELA NACZEPY [...] NR REJ. [...] W DNIU DOKONANIA ZAJĘCIA.

DECYZJĄ Z DNIA 17 MAJA 2010 R. NR [...] DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ UTRZYMAŁ W MOCY DECYZJĘ NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 11 KWIETNIA 2007 ROKU NR [...] OKREŚLAJĄCĄ G. I Z.S. ZOBOWIĄZANIE W PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH ZA 1998 ROK W WYSOKOŚCI [...] ZŁ.

W SKARDZE NA TĘ DECYZJĘ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU G. I Z.S. ZASKARŻYLI W CAŁOŚCI DECYZJĘ DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ

Z DNIA 17 MAJA 2010 R. NR [...] ZARZUCAJĄC, IŻ DECYZJA TA (JAK

I WSZYSTKIE POPRZEDNIE) WYDANA ZOSTAŁA ZE ZŁAMANIEM PRAWA.

SKARŻĄCY WSKAZALI IŻ ORGANY PODATKOWE W NINIEJSZEJ SPRAWIE NARUSZYŁY PRZEDE WSZYSTKIM ART. 120 ORDYNACJI PODATKOWEJ, KTÓRY STANOWI, IŻ "ORGANY PODATKOWE DZIAŁAJĄ NA PODSTAWIE PRZEPISÓW PRAWA. ZARZUCILI, IŻ NASTĄPIŁO PRZERWANIE PRZEDAWNIENIA ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO, A ORGAN PODATKOWY BRONIŁ SWOJEJ DECYZJI UZNAJĄC, ŻE ZAJĘCIE RUCHOMOŚCI BYŁO ZGODNE Z PRAWEM, A TO, ŻE ZAJĘTO RUCHOMOŚĆ INNEGO PODMIOTU GOSPODARCZEGO NIE MIAŁO NAJMNIEJSZEGO ZNACZENIA. STWIERDZILI, ŻE PO WYDANIU NIEKORZYSTNEJ DECYZJI ODWOŁALI SIĘ DO ORGANU NADRZĘDNEGO JAKIM JEST IZBA SKARBOWA, TO DLACZEGO ORGAN TEN NIE SKONTROLOWAŁ, CZY ZAJĘCIE RUCHOMOŚCI SPOWODOWAŁO PRZERWANIE BIEGU PRZEDAWNIENIA ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO.

ZDANIEM SKARŻĄCYCH BEZ ZNACZENIA JEST FAKT, ŻE Z.S. NIE WNIÓSŁ PRZY ZAJĘCIU RUCHOMOŚCI ŻADNYCH UWAG, FAKTYCZNY WŁAŚCICIEL TEJ RUCHOMOŚCI NIE UPOMNIAŁ SIĘ O NIĄ, A TAKŻE, ŻE BYŁO TO W 2003 ROKU ORAZ, IŻ W DOWODZIE REJESTRACYJNYM NIE ZMIENIONO WŁAŚCICIELA TEJ RUCHOMOŚCI PO PRZEKSZTAŁCENIU SPÓŁKI CYWILNEJ W SPÓŁKĘ JAWNĄ.

ARGUMENTUJĄ, ŻE ORGANY PODATKOWE - ZOBOWIĄZANE DO PRZESTRZEGANIA PRAWA - ZADAŁY SOBIE TRUD USTALENIA W WYDZIALE KOMUNIKACJI JAKIE ŚRODKI RUCHOME SĄ ZAREJESTROWANE NA ZOBOWIĄZANYCH (CO NIE JEST TOŻSAME Z USTALENIEM, KTO JEST ICH WŁAŚCICIELEM), A JUŻ ZABRAKŁO DETERMINACJI ŻEBY USTALIĆ STAN WŁASNOŚCI NA DZIEŃ DOKONYWANIA ZAJĘCIA. SKARŻĄCY STWIERDZILI, IŻ TO ZAJĘCIE RUCHOMOŚCI ZOSTAŁO DOKONANE NIEZGODNIE Z PRAWEM I JAKO TAKIE NIE MOŻE BYĆ UZNAWANE W OBROCIE PRAWNYM. PODNOSZĄ, IŻ ZŁAMANIE PRAWA - JEŻELI NASTĄPIŁO CZY TO Z WINY OSOBY FIZYCZNEJ, CZY TEŻ Z WINY URZĘDU - POWINNO BYĆ SKORYGOWANE NA KAŻDYM ETAPIE PROWADZONEGO POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO. POWOŁUJĄC SIĘ NA TREŚĆ ART. 121 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ SKARŻĄCY STWIERDZILI, IŻ SPOSÓB W JAKI TO POSTĘPOWANIE ZOSTAŁO PRZEPROWADZONE NIE BUDZI W NICH ZAUFANIA DO ORGANÓW PODATKOWYCH. SKARŻĄCY WSKAZUJĄ NA ART. 122 ORDYNACJI PODATKOWEJ, ZGODNIE Z KTÓRYM W TOKU POSTĘPOWANIA ORGANY PODATKOWE PODEJMUJĄ WSZELKIE NIEZBĘDNE DZIAŁANIA W CELU DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO ORAZ ZAŁATWIENIA SPRAWY W POSTĘPOWANIU ADMINISTRACYJNYM. W TYM KONTEKŚCIE WSKAZUJĄ, IŻ WE WSKAZANYM ARTYKULE NIC SIĘ NIE MÓWI O TYM, ŻE POSTĘPOWANIE EGZEKUCYJNE JEST WYŁĄCZONE SPOD JEGO DZIAŁANIA, ZATEM ZDANIEM SKARŻĄCYCH ORGANY PODATKOWE NIE ZASTOSOWAŁY SIĘ DO TEGO PRZEPISU. WNOSZĄ, BY WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU UCHYLIŁ ZASKARŻONĄ DECYZJĘ I NAKAZAŁ ORGANOM PODATKOWYM SZCZEGÓŁOWE ZBADANIE ZGODNOŚCI Z PRAWEM ZAJĘCIA RUCHOMOŚCI W ODNIESIENIU DO PRZERWANIA (BĄDŹ TEŻ NIE) BIEGU PRZEDAWNIENIA ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO.

DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ PO ZAPOZNANIU SIĘ Z ZARZUTAMI SKARGI PODTRZYMAŁ SWOJE STANOWISKO WYRAŻONE W DECYZJI.

Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Z KOLEI PRZEPIS ART. 3 § 2 PKT 1 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.) STANOWI, ŻE KONTROLA DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ PRZEZ SĄDY ADMINISTRACYJNE OBEJMUJE ORZEKANIE W SPRAWACH SKARG NA DECYZJE ADMINISTRACYJNE.

W WYNIKU TAKIEJ KONTROLI DECYZJA MOŻE ZOSTAĆ UCHYLONA W RAZIE STWIERDZENIA, ŻE NARUSZONO PRZEPISY PRAWA MATERIALNEGO W STOPNIU MAJĄCYM WPŁYW NA WYNIK SPRAWY LUB DOSZŁO DO TAKIEGO NARUSZENIA PRZEPISÓW PRAWA PROCESOWEGO, KTÓRE MOGŁOBY W ISTOTNY SPOSÓB WPŁYNĄĆ NA WYNIK SPRAWY, EWENTUALNIE W RAZIE WYSTĄPIENIA OKOLICZNOŚCI MOGĄCYCH BYĆ PODSTAWĄ WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA (ART. 145 § 1 PKT 1, LIT. A), B) I C) P.P.S.A.).

Z PRZEPISU ART. 134 § 1 P.P.S.A. WYNIKA Z KOLEI, ŻE SĄD ROZSTRZYGA W GRANICACH DANEJ SPRAWY NIE BĘDĄC JEDNAK ZWIĄZANY ZARZUTAMI I WNIOSKAMI SKARGI ORAZ POWOŁANĄ PODSTAWĄ PRAWNĄ.

Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że Sąd ma prawo ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony.

Rozpoczynając rozważania nad zgodnością z prawem zaskarżonej decyzji w pierwszej kolejności należy wskazać, że niniejsza sprawa też była przedmiotem wyrokowania Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w wyniku złożonej przez stronę skarżącą skargi kasacyjnej wyrokiem z dnia 2 marca 2010 r., w sprawie II FSK 1676/08 ją oddalił, a w uzasadnieniu wskazał na prawidłowość rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 2008 r., w sprawie I SA/Gd 1050/07.

W związku z powyższym w rozpatrywanej obecnie przez Sąd sprawie zachodzi sytuacja przewidziana w art. 190 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Powołany wyżej przepis w sposób jednoznaczny wyznacza kierunek postępowania Sądu pierwszej instancji, który nie posiada już, na tym etapie postępowania sądowoadministracyjnego, swobody w zakresie wykładni prawa, jak również nie może odstąpić od wskazań co do dalszego postępowania. Jednakże, jak podkreśla się w piśmiennictwie, z określenia "związany wykładnią prawa" należy wyprowadzić wniosek, że wojewódzki sąd administracyjny nie jest związany oceną Naczelnego Sądu Administracyjnego co do stanu faktycznego sprawy, albowiem ocena ta nie jest wykładnią przepisów prawa (J.P. Tamo, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, str. 268), natomiast w pozostałym zakresie ocena wyrażona przez Naczelny Sąd Administracyjny wiąże sąd rozpoznający sprawę ponownie.

W JUDYKATURZE I DOKTRYNIE ZWRACA SIĘ RÓWNIEŻ UWAGĘ, ŻE WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY MOŻE ODSTĄPIĆ OD ZAWARTEJ W ORZECZENIU NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO WYKŁADNI PRAWA JEDYNIE W WYJĄTKOWYCH SYTUACJACH, W SZCZEGÓLNOŚCI, JEŻELI STAN FAKTYCZNY SPRAWY USTALONY W WYNIKU PONOWNEGO JEJ ROZPOZNANIA ULEGŁ TAK ZASADNICZEJ ZMIANIE, ŻE DO NOWO USTALONEGO STANU FAKTYCZNEGO NALEŻY STOSOWAĆ PRZEPISY PRAWA ODMIENNE OD WYJAŚNIONYCH PRZEZ NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY (POR. WYROK SN Z DNIA 9 LIPCA 1998 R., SYGN. AKT S PKN 226/98, OSNAP 1999, NR 15, POZ. 486), JAK RÓWNIEŻ W PRZYPADKU, GDY PRZY NIEZMIENIONYM STANIE FAKTYCZNYM SPRAWY, PO WYDANIU ORZECZENIA PRZEZ NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY, ZMIENIŁ SIĘ STAN PRAWNY (TAK: H. KNYSIAK - MOLCZYK (W;) H. KNYSIAK - MOLCZYK, M. ROMAŃSKA, T. WOŚ, PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI. KOMENTARZ, WYDAWNICTWO PRAWNICZE LEXISNEXIS 2005).

ODNOSZĄC PRZEDSTAWIONE POWYŻEJ ROZWAŻANIA TEORETYCZNE DO OKOLICZNOŚCI ROZPOZNAWANEJ SPRAWY NALEŻAŁO STWIERDZIĆ, ŻE NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY DOKONAŁ W ISTOCIE WYKŁADNI CO DO WSZYSTKICH OKOLICZNOŚCI SPRAWY W TYM TAKŻE ODNIÓSŁ SIĘ DO PODNOSZONEGO NA OBECNYM ETAPIE POSTĘPOWANIA SĄDOWO - ADMINISTRACYJNEGO ZARZUTU PRZEDAWNIENIA.

NALEŻY TAKŻE ZWRÓCIĆ UWAGĘ, ŻE ZE WZGLĘDU NA ROZSTRZYGNIĘCIE NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO STWIERDZAJĄCEGO ZGODNOŚĆ Z PRAWEM WYROKU SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI Z DNIA 24 KWIETNIA 2008 R., W SPRAWIE I SA/GD 1050/07, TAKŻE ORGAN PODATKOWY ZOBOWIĄZANY ZOSTAŁ DO RESPEKTOWANIA Z MOCY ART. 153 P.P.S.A., ORZECZENIA TEGO SĄDU.

OCENIAJĄC POD TYM KĄTEM OBECNIE ZASKARŻONĄ DECYZJĘ, NALEŻY STWIERDZIĆ, IŻ DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ W PEŁNI WYPEŁNIŁ OBOWIĄZKI NAŁOŻONE PRZEZ SĄD W WYROKU Z DNIA 24 KWIETNIA 2008 R.

WYROKIEM Z DNIA 2 MARCA 2010 R. SYGN. II FSK 1676/08 NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY ODDALIŁ SKARGĘ KASACYJNĄ PAŃSTWA S., A W ODNIESIENIU DO ZARZUTU BEZPRAWNEGO ZAJĘCIA NACZEPY [...] NR REJ. [...] JEDNOZNACZNIE WSKAZAŁ, IŻ "KONTROLA LEGALNOŚCI DECYZJI NIE OBEJMUJE CZYNNOŚCI PODEJMOWANYCH W POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM. USTAWA O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI PRZEWIDUJE OKREŚLONE ŚRODKI PRAWNE (W TYM ZARZUTY W SPRAWIE PROWADZENIA EGZEKUCJI ADMINISTRACYJNEJ - ART. 33 TEJ USTAWY) CHRONIĄCE ZOBOWIĄZANEGO PRZED DZIAŁANIEM ORGANU EGZEKUCYJNEGO NARUSZAJĄCYM PRAWO. ANI ORGANY PODATKOWE, ANI SĄD ADMINISTRACYJNY NIE MOGĄ WKRACZAĆ W KOMPETENCJE WŁAŚCIWYCH ORGANÓW EGZEKUCYJNYCH. BYŁOBY TO RÓWNOZNACZNE Z WYJŚCIEM POZA GRANICE SUROWY, O KTÓRYCH MOWA W ART. 134 § 1 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI. NIESPÓJNOŚĆ TYTUŁU WYKONAWCZEGO Z DECYZJA, WZGLĘDNIE KWOTĄ PODATKU WYNIKAJĄCĄ Z TREŚCI TEJ DECYZJI, NALEŻAŁO WYJAŚNIĆ W POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM. BŁĘDY FORMALNE, JAKIE ZAWIERA TYTUŁ WYKONAWCZY, NIE PODLEGAJĄ BADANIU W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM ORAZ SĄDOWYM WSZCZĘTYM NA SKUTEK SKARGI NA DECYZJĘ WYMIAROWĄ.

Zważywszy, że zajęcia naczepy dokonano w 2003 roku skarżący mieli możliwość wyjaśnienia tych kwestii w odpowiednim trybie i czasie przed wydaniem zaskarżonej decyzji".

W konsekwencji organ odwoławczy zasadnie będąc związanym oceną prawną wyrażoną we wskazanym wyroku nie podjął działań zmierzających do weryfikacji czynności egzekucyjnych (ustalenia rzeczywistego właściciela naczepy [...] Nr rej. [...]), bowiem ocena legalności tej czynności mogła zostać dokonana jedynie w ramach postępowania egzekucyjnego, a skarżący z tej możliwości wówczas nie skorzystali. Zatem należy uznać, że środek egzekucyjny w postaci zajęcia wskazanej ruchomości został prawidłowo wprowadzony do obrotu prawnego i nie spowodował wbrew twierdzeniom skarżących przerwania biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

WSKAZAĆ TAKŻE NALEŻY, IŻ KWESTIA ZOBOWIĄZANIA PAŃSTWA S. W PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH ZA 1998 ROK ZOSTAŁA JUŻ PRAWOMOCNIE ROZSTRZYGNIĘTA W TOKU POSTĘPOWANIA PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI OBU INSTANCJI. WYNIKA TO BEZSPORNIE I OSTATECZNIE Z WYROKU WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU W SPRAWIE I SA/GD 1050/07, KTÓREGO PRAWIDŁOWOŚĆ I W TYM ZAKRESIE POTWIERDZIŁ WYROK NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W SPRAWIE II FSK 1676/08.

SĄD TEN STWIERDZIŁ, ŻE WBREW ZARZUTOM ZAWARTYM W UZASADNIENIU SKARGI KASACYJNEJ, SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI PRAWIDŁOWO OCENIŁ WYKONANIE ZALECEŃ CO DO WYBORU JEDNEJ Z METOD SZACOWANIA, O KTÓRYCH MOWA W ART. 23 § 3 O.P. I UZNAŁ ZA UZASADNIONY WYBÓR PRZYJĘTEJ PRZEZ ORGAN DRUGIEJ INSTANCJI METODY. WYBÓR TEN, NALEŻYCIE UZASADNIONY, NIE MOŻE BYĆ PRZEZ SĄD ADMINISTRACYJNY KWESTIONOWANY. KONTROLA SĄDOWA DZIAŁAŃ ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ W ASPEKCIE ICH ZGODNOŚCI Z PRAWEM NIE WNIKA W TO, JAKA POWINNA BYĆ MARŻA NA NABIAŁ, PIECZYWO, PRASĘ I PAPIEROSY - WYMIENIONE W UZASADNIENIU SKARGI KASACYJNEJ. SKORO SKARŻĄCY SWYMI ZANIEDBANIAMI UNIEMOŻLIWILI USTALENIE ZGODNEJ Z RZECZYWISTOŚCIĄ PODSTAWY OPODATKOWANIA, PONOSZĄ KONSEKWENCJE OKREŚLENIA JEJ METODĄ, KTÓRA MOŻE PRZYNIEŚĆ WYNIK NAJBARDZIEJ DO TEJ RZECZYWISTOŚCI ZBLIŻONY.

ZDANIEM NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO OCENY WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU W TEJ KWESTII, KTÓRA ZNALAZŁA SWÓJ WYRAZ W UZASADNIENIU WYROKU, NIE SPOSÓB PODWAŻYĆ.

MAJĄC NA UWADZE POWYŻSZE OBECNIE ROZSTRZYGAJĄCY SKARGĘ SĄD STWIERDZIŁ, ŻE - WBREW JEJ ZARZUTOM - W SPRAWIE NIE DOSZŁO DO NARUSZENIA PRAWA, W TYM ART. 121 I 122 ORDYNACJI PODATKOWEJ.

WOBEC POWYŻSZEGO SKARGĘ - JAKO NIEZASADNĄ NALEŻAŁO ODDALIĆ (ART. 151 P.P.S.A.).