Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1797/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-02-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Kraków, dnia 22 lutego 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka - Duda po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. Z. oraz R. T. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 3 lipca 2003 roku, znak [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu rozbiórki postanawia odrzucić skargę R. T. złożoną w imieniu wyżej wymienionej przez R. Z.


UZASADNIENIE

Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte na skutek skargi R. Z. z dnia [...].07.2003 r., którą stosownie do jej treści wyżej wymieniony złożył w imieniu spadkobierców po W., A., S., M. Z. oraz F. S.

W aktach administracyjnych organu pierwszej i drugiej instancji brak pełnomocnictwa udzielonego R. Z. przez jego strony, albo inne podmioty, w tym pochodzącego od uczestniczącej w nim R. T.

W wykonaniu zarządzenia z daty [...].10.2006 r., w dniu [...].10.2006 r. doręczono R. Z. wezwanie dotyczące uzupełnienia braków skargi przez podanie, czy wnosi ją w imieniu własnym, czy też w imieniu spadkobierców po W., A., S., M. Z. oraz F. S., a w tym przypadku o przedłożenie stosownych dokumentów w sprawie stwierdzeniu nabycia spadku oraz pełnomocnictw od spadkobierców wyżej wymienionych zmarłych uprawniających do złożenia skargi i działania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie zgodnie z treścią art. 35 ustawy z dnia 30.08.2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. ) - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wraz z wezwaniem doręczono R. Z. pouczenie o treści powyższego przepisu.

W odpowiedzi na to wezwanie, w dniu [...].10.2006 r. R. Z. przesłał do akt sprawy podpisane przez niego i R. T. pismo z informacją, że skargę wnosi w imieniu własnym oraz siostry R. T., do którego załączono kserokopie trzech postanowień w przedmiocie stwierdzenia nabycia spadku.

Stosownie do zarządzenia z dnia [...].12.2006 r., w dniu [...].12.2006 r. doręczono R T. wezwanie o przedłożenie pełnomocnictwa od R. T. uprawniającego wyżej wymienionego do złożenia skargi i działania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Na powyższe wezwanie R. Z. odpowiedział w piśmie z dnia [...].12.2006 r., do którego dołączono pełnomocnictwo od R. T. z daty [...].12.2006r., adresowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie , zawierające umocowanie do reprezentowania jej przez brata R. Z. w sprawie rozbiórki obiektu wzniesionego w O. po anulowanym pozwoleniu na budowę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Stosownie do art. 50 § 1 - 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z n, zm. - oznaczana dalej jako p.p.s.a.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym ( §1 ), jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznaj ą prawo do wniesienia skargi ( § 2 ), przy czym w myśl art. 51 p.p.s.a. w zw z art. 57 § 2 p.p.s.a. kilku uprawnionych do wniesienia skargi może w jednej sprawie występować w roli skarżących, jeżeli ich skargi dotyczą tej samej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności albo bezczynności organu, wnosząc skargę w jednym piśmie.

Artykuł 34 p.p.s.a. stanowi, że strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników, 35 § 1 - 3 określa krąg podmiotów mogących być pełnomocnikami stron, art. 36 rodzaje pełnomocnictw mogących stanowić skuteczne umocowanie do działania za stronę, zaś art. 39 p.p.s.a. i 40 p.p.s.a. ich zakres. Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (zd. 1); adwokat, radca prawny, doradca podatkowy i rzecznik patentowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa (zd. 2); sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony (zd. 3), zaś w myśl art. 37 § 2 p.p.s.a. - w toku sprawy pełnomocnictwo może być udzielone ustnie na posiedzeniu sądu przez oświadczenie złożone przez stronę i wciągnięte do protokołu. Jak zatem wynika z art. 37 § 1 i § 2 p.p.s.a., z mocy samej umowy o zastępstwo procesowe przyjmujący zlecenie nie jest umocowany do działania przed sądem w imieniu strony (co wyłącza zastosowania do umowy o zastępstwo procesowe przepisu art. 734 § 2 k.c.), zaś formą przewidzianą ustawowo dla pełnomocnictwa uprawniającego do wniesienia w imieniu mocodawcy skargi, jest wyłącznie forma pisemna. Zważyć należy dodatkowo na ograniczone uprawnienia do prowadzenia postępowania dowodowego , które wprowadza art. 106 § 3 p.p.s.a.

Wniesienie skargi, która inicjuje odrębne od postępowania i administracyjnego, zewnętrzne postępowanie kontrolne jest czynnością terminową i sformalizowaną niezachowanie przewidzianych w tym zakresie ustawą wymogów stanowi przeszkodę do jej merytorycznego rozpoznania, przy czym ograniczając rozważania do stanu faktycznego istotnego niniejszej sprawie należy wskazać art. 53 §1 p.p.s.a., art. 46 §1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. , 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 67 § 1 - 5 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 .

Zgodnie z treścią art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a w myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. powinna ona czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania, o których mowa w tym ostatnim przepisie określają art. 46-47 p.p.s.a., gdzie w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. przewidziano wymóg podpisania pisma przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, zaś w art. 46 § 3 p.p.s.a. obowiązek dołączenia do pisma pełnomocnictwa, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Tryb uzupełniania braków określa art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 67 § 1 - 5 p.p.s.a., zaś w myśl art. 58 § 1 pkt 3 sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Odnosząc powyższe regulacje do stanu faktycznego niniejszej sprawy należy uznać, że skarga w niniejszej sprawie złożona w imieniu R. T. przez R. Z. należącego do kręgu osób wymienionych w art. 35 § 1 p.p.s..a. podlega odrzuceniu , wobec nieuzupełnienia pomimo wezwań i pouczeń, w wyznaczonych dwukrotnie terminach jej braków formalnych przez złożenie pełnomocnictwa stanowiącego umocowanie do dokonania tej czynności lub działania za wyżej wymienioną w dalej idącym zakresie, w dacie złożenia skargi. Nie zmienia powyższego stanu rzeczy fakt podpisania przez R. T. pisma z dnia [...].10.2006 r., bowiem powyższe nastąpiło po upływie ustawowego trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi dla strony działającej osobiście, liczonego od daty doręczenia jej [...].07.2003 r. zaskarżonej decyzji. Odmienne podejście w tym zakresie nie jest uprawnione w sytuacji wyodrębnienia w ustawie samodzielnych i niezależnych regulacji dotyczących wymogów oraz zasad wnoszenia skarg przez stronę osobiście, albo przez pełnomocnika, zaś jego przyjęcie prowadziłoby do naruszenia zasady równości praw podmiotów inicjujących postępowanie sądowoadministracyjne, powodując bezzasadne, poza ustawowe przedłużenie terminu do wniesienia skargi. Sytuacja ta bowiem rożni się od występującej w razie złożenia skargi przez podmiot legitymujący się pełnomocnictwem od strony, który jednak w myśl przepisów proceduralnych nie może być jej pełnomocnikiem oraz z tym związanej bezskuteczności - a nie braku umocowania - w momencie jej wniesienia.

Nie można uznać również uznać, że fakt podpisania przez R. T. pisma z dnia [...].10.2006 r. lub późniejszego udzielenia R. T. pełnomocnictwa w dniu [...].12.2006 r. sanuje występujące, a nieuzupełnione braki formalne skargi z uwagi na treść art. 44 § 1-2 p.p.s.a., który stanowi iż sąd może dopuścić tymczasowo do podjęcia naglącej czynności osobę nie mogącą przedstawić pełnomocnictwa (§ 1), wyznaczając równocześnie termin, w ciągu którego osoba działająca bez pełnomocnictwa powinna je złożyć albo przedstawić zatwierdzenie swojej czynności przez stronę, przy czym jeżeli termin upłynął bezskutecznie, sąd pominie czynności procesowe tej osoby. Zważyć należy bowiem, że przepis ten normuje zupełnie inną sytuację procesową, polegającą na tymczasowego dopuszczenia do udziału w postępowaniu osoby, która nie może w danym momencie przedstawić pełnomocnictwa, zaś fakt iż decyzja w tym zakresie należy do sądu oraz dotyczy czynności procesowych naprowadza na dopuszczalność jego stosowania już w toku postępowania, po skutecznym wniesieniu skargi. Taki tryb nie może być stosowany zamiast lub obok wezwania pełnomocnika do uzupełnienia braku formalnego skargi, to jest złożenia pełnomocnictwa (por. postanowienie z dnia :5.04.2004 r. II SA/Wr 1225/01, ONSA i WSA 2004, nr 3, poz. 53, s. 27-31).

Analogiczne rozwiązania przewidywała obowiązująca w dacie wniesienia skargi ustawa z dnia 11.05.1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zmianami), w szczególności art. 27 ust. 2, art. 33, art. 35 ust. 1, art. 37 pkt 5, art. 52 ust. 2, art. 53 ust. 3 tej ustawy oraz art. 33 k.p.a i art. 87-97 k.p.c. w zw. z art. 59 ustawy o NSA, stąd późniejsza zmiana przepisów prawa nie stanowi pogorszenia sytuacji stron.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia biorąc za podstawę art. 58 § 1 3 p.p.s.a.