Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 511/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2011-11-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Administracyjne postępowanie
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 127
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 1 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 79 poz 856
law: Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 8 czerwca 2001 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych.
article: art. 52 par. 1, par. 2, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. H. na decyzję Burmistrza Nysy z dnia 29 września 2011 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego na zakup żywności w ramach programu "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 4 października 2011 r. S. H. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję z dnia 29 września 2011 r., nr [...], wydaną przez Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w Nysie, działającego z upoważnienia Burmistrza Nysy, odmawiającą przyznania jej pomocy w ramach programu "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" jako świadczenia pieniężnego na zakup żywności (zasiłek celowy). Wnosząc skargę za pośrednictwem Ośrodka Pomocy Społecznej w Nysie, skarżąca podniosła w niej, że "zasadne jest rozpoznanie bez udziału Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 52 § 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.

Stosownie do treści art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziane w ustawie. Oznacza to, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego możliwe jest dopiero wówczas, gdy strona wyczerpie środki zaskarżenia służące jej na etapie postępowania administracyjnego. Jednocześnie, przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być jedynie akt wydany przez organ wyższego stopnia po rozpoznaniu środka odwoławczego.

Wskazany obowiązek wyczerpania trybu zaskarżenia na drodze administracyjnej wynika z zasady pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Tryb administracyjny, właściwy do rozstrzygania spraw indywidualnych w drodze decyzji administracyjnych, oparty jest natomiast na zasadzie dwuinstancyjności postępowania, ustanowionej w art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zwanej K.p.a., która daje stronie prawo domagania się dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia jej sprawy. W przypadku zrezygnowania przez stronę z prawa do wzniesienia środka zaskarżenia od decyzji w administracyjnym toku instancji, w świetle art. 52 § 1 P.p.s.a. niemożliwe jest zatem poddanie działalności organu administracji kontroli sądowej.

Nie ulega wątpliwości, że zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja o odmowie przyznania skarżącej pomocy w ramach programu "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" jako świadczenia pieniężnego na zakup żywności (zasiłek celowy), jest aktem organu pierwszej instancji. Zgodnie zatem z art. 127 K.p.a. stronie służyło prawo wniesienia od niej odwołania do organu administracji publicznej wyższego stopnia, którym - stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.) - jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu.

O przysługującym środku odwoławczym oraz o sposobie i terminie jego wniesienia skarżąca została prawidłowo pouczona w zaskarżonej decyzji. Pomimo pouczenia nie wniosła jednak odwołania od zaskarżonej decyzji, składając - w terminie otwartym do wniesienia odwołania - skargę do tut. Sądu na decyzję organu pierwszej instancji.

Stosownie do art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. uznać zatem trzeba, że przed wniesieniem skargi do tut. Sądu skarżąca nie wyczerpała przewidzianego w ustawie środka zaskarżenia. Z tego względu, wniesioną skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., który stanowi, że Sąd odrzuca skargę w przypadku, gdy jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1 – 5 P.p.s.a. Za niedopuszczalne uznać natomiast należy wniesienie skargi na decyzję organu pierwszej instancji, bez uprzedniego wyczerpania administracyjnego trybu zaskarżenia.

Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji.