Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1661/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-08-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...].


UZASADNIENIE

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej złożyła K. K. W skardze wniosła także o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...]. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że wydalenie do kraju pochodzenia grozi jej bezdomnością, ponieważ nie ma w [...] żadnego wsparcia ze strony rodziny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek jest zasadny.

Zasadą jest, że wniesienie do sądu administracyjnego skargi, nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. ) zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postępowanie to dotyczy, co do zasady możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonego do sądu rozstrzygnięcia, co nie wyklucza jednak możliwości wstrzymania również i innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy.

Sąd rozpoznając taki wniosek, dokonuje oceny okoliczności uzasadniających żądanie wstrzymania aktu, wskazanych przez wnioskodawcę we wniosku, jak również bierze z urzędu pod uwagę okoliczności sprawy, wynikające z akt, które ewentualnie wskazywałyby, iż wykonanie aktu spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub wywoła trudne do odwrócenia skutki.

Przesłanki wstrzymania wykonania decyzji tj. wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny lub akty utrzymany w mocy przez zaskarżone orzeczenie zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Wyjazd cudzoziemki z Polski przed rozpoznaniem sprawy przez sąd w przypadku braku zaplecza rodzinnego w kraju pochodzenia może w konsekwencji spowodować, że skarżąca na skutek wydalenia stanie się bezdomna. Jest to niewątpliwie skutek o jakim mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z powyższych względów należy uznać, że wykonanie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji, polegające na wydaleniu skarżącej z terytorium RP, mogłoby narazić skarżącą na trudne do odwrócenia skutki.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.