Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 115/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2019-02-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37 § 1 pkt 1, art. 64 § 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Czaja (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w Wydziale II 4 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi T. W. na bezczynność i przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z [...] [...] r., znak: [...] dotyczącą usług opiekuńczych oddala skargę.


UZASADNIENIE

T. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w zakresie rozpatrzenia wniosku z 23 stycznia 2018 r. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Kolegium z 11 września 2017 r., znak: [...], utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z 6 lipca 2017 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania usług opiekuńczych. W treści skargi T. W. zarzuciła organowi "brak postanowień wg art. 149 k.p.a.".

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. wniosło o jej oddalenie jako bezzasadnej. Organ wyjaśnił, że po otrzymaniu pisma T. W. z 23 stycznia 2018 r. zawierającego żądanie wznowienia postępowania, pismem z 21 lutego 2018 r. wezwał skarżącą do sprecyzowania wniosku poprzez wskazanie podstawy wznowienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie to doręczono skarżącej 13 marca 2018 r. Skarżąca w zakreślonym terminie nie odpowiedziała na pismo, w związku z czym Kolegium pozostawiło jej wniosek bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., o czym poinformowało skarżącą w piśmie z 28 marca 2018 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Zgodnie bowiem z art. 119 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.

z 2018 r. poz. 1302, dalej: p.p.s.a.), sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, co miało miejsce w niniejszej sprawie.

Skarga jest niezasadna.

W myśl art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a., z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym w art. 36 § 1 k.p.a. Przewlekłość postepowania ma z kolei miejsce wówczas, gdy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a.). O przewlekłym prowadzeniu postępowania można zatem mówić wówczas, gdy organowi można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut przeprowadzania czynności (w tym dowodowych), pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia lub pozornych.

Terminy załatwiania spraw administracyjnych zostały określone w art. 35 k.p.a. W świetle art. 35 § 1 k.p.a. - organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie z § 2 niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Natomiast zgodnie z § 3 załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. W myśl zaś z § 5, do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania, okresu trwania mediacji oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo przyczyn niezależnych od organu.

W ocenie Sądu, nie ma podstaw do zarzucenia Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w L. ani bezczynności, ani przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie z wniosku T. W. z 23 stycznia 2018 r. o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Kolegium z 11 września 2017 r., znak: [...] Wniosek skarżącej został załatwiony w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami, tj. w oparciu o art. 64 § 2 k.p.a., który stanowi, że jeżeli podanie nie spełnia innych wymagań ustalonych w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 7 dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.

W niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. zasadnie zastosowało przytoczony przepis. Wniosek skarżącej z dnia 23 stycznia 2018 r. nie został bowiem sformułowany jasno i nie wynikało z niego, na jakiej podstawie skarżąca domaga się wznowienia postepowania we wskazanych w tym wniosku sprawach. Tymczasem przepis art. 145 k.p.a. przewiduje kilka przesłanek wznowienia, a organ nie może dowolnie przyjmować którejkolwiek z nich, gdyż postępowanie wznowieniowe toczy się wyłącznie na wniosek zainteresowanej strony. Strona powinna zatem jednoznacznie wskazać, na którą z tych przesłanek się powołuje. Wskazanie podstawy wznowienia jest więc warunkiem formalnym, bez którego nie jest możliwe dalsze prowadzenie postępowania przez organ i wydanie prawidłowego rozstrzygnięcia.

Takiej podstawy skarżąca we wniosku z 23 stycznia 2018 r. nie podała. Nie uzupełniła też tego braku w zakreślonym terminie, pomimo skutecznego doręczenia jej 28 lutego 2018 r. stosownego wezwania przez Kolegium. W tych okolicznościach pozostawienie wniosku bez rozpoznania było w pełni uzasadnione i nie naruszało dyspozycji art. 64 § 2 k.p.a.

Należy przy tym zauważyć - co Sądowi jest wiadome z urzędu - że skarżąca inicjuje bardzo wiele postępowań przed organami administracji publicznej i Sądem, wnosząc liczne pisma procesowe. Formułując żądania i tezy, skarżąca często posługuje się równoważnikami zdań, które wymagają doprecyzowania, gdyż żądania te wielokrotnie dotyczą tych samych spraw administracyjnych rozstrzygniętych jedną decyzją i są podobnie formułowane oraz zawierają podobne zarzuty, sprowadzające się do stronniczości organu i działania na niekorzyść skarżącej. Okoliczność ta dodatkowo potwierdza słuszność działań organu mających na celu doprecyzowanie żądań skarżącej.

Czynności procesowe podejmowane przez organ – zdaniem Sądu – są czynnościami w interesie skarżącej. Taka sytuacja miała także miejsce w niniejszej sprawie. Należy podkreślić, że wniosek z 23 stycznia 2018 r. dotyczył wznowienia kilkunastu różnych postępowań, a więc konieczne było doprecyzowanie podstaw wznowienia w każdej z tych spraw osobno.

Nie można zatem organowi zarzucić bezczynności. W ocenie Sądu, niezasadny jest również zarzut przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie. Jak bowiem wyżej wyjaśniono, do uznania, że organ prowadzi sprawę przewlekle, nie wystarczy stwierdzenie, że organ nie załatwia sprawy w ustawowym terminie, wynikającym co do zasady z art. 35 k.p.a., lecz konieczne jest jednocześnie ustalenie, że podejmowane przez niego działania mają charakter czynności pozornych, nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy.

W niniejszej sprawie okoliczności takie nie zachodzą. Przede wszystkim rozpoznanie wniosku skarżącej z 23 stycznia 2018 r. było możliwe dopiero po nadesłaniu przez organ pierwszej instancji akt sprawy, o co Kolegium zwróciło się do tego organu niezwłocznie po wpływie wniosku, tj. 2 lutego 2018 r. Akta te Kolegium otrzymało 15 lutego 2018 r., zaś 16 lutego 2018 r. został wyznaczony skład Kolegium. Pismem z 21 lutego 2018 r., a więc w terminie wskazanym w art. 35 § 2 k.p.a., skarżąca została wezwana w trybie art. 64 § 2 k.p.a. do sprecyzowania podstawy prawnej żądania, co – jak już wyżej wskazano – było uzasadnione wobec niewskazania tej podstawy w treści wniosku.

Oceniając zwłokę organu w załatwieniu konkretnej sprawy administracyjnej, nie można abstrahować od jej indywidualnego charakteru. Tym samym rozsądny termin postępowania musi zostać określony w świetle wszystkich okoliczności danej sprawy, w oparciu o takie kryteria, jak: złożoność sprawy, a także postawa samego skarżącego i właściwych organów (por. wyrok WSA w Kielcach z 11 stycznia 2017 r., II SAB/Ke 57/16, orzeczenia.nsa.gov.pl). W związku z tym, że skarżąca nie formułuje jednoznacznie swoich żądań, a jednocześnie składa wiele pism procesowych w inicjowanych przez siebie licznych postępowaniach, toczących się nie tylko w trybach zwyczajnych, ale także nadzwyczajnych (o wznowienie postepowania, stwierdzenie nieważności decyzji, itd.), prawidłowe załatwienie jej żądań, wymaga od organów administracji publicznej szczególnej staranności, która wiążę się z dodatkowymi czynnościami procesowymi zmierzającymi do jednoznacznego określenia woli skarżącej.

W związku z tym, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. podejmowało w sprawie wniosku skarżącej z 23 stycznia 2018 r. wszystkie konieczne do należytego załatwienia sprawy czynności procesowe, a odstępy czasowe między tymi czynnościami były niewielkie i jednocześnie nie można zarzucić organowi bezpodstawnego zastosowania art. 64 § 2 k.p.a., brak jest podstaw do przyjęcia, że Kolegium prowadziło sprawę przewlekle, ani tym bardziej, że pozostaje w sprawie bezczynne.

Z tych względów należy stwierdzić, że skarga jest niezasadna i jako taka podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.