Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 2473/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-07-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 1, art. 141 par. 4
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński Sędzia del. WSA Marta Laskowska – Pietrzak Protokolant asystent sędziego Tomasz Muszyński po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2023 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 lutego 2020 r. sygn. akt II SA/Gl 1377/19 w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 9 sierpnia 2019 r. nr WINB-WOA.7721.207.2019.AK w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 18 lutego 2020 r., sygn. akt II SA/Gl 1377/19 oddalił skargę [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 9 sierpnia 2019 r. nr WINB-WOA.7721.207.2019.AK w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył [...] sp. z o.o. z siedzibą w W., zaskarżając wyrok w całości, zarzucając na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", naruszenie:

1. prawa materialnego, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. w zw. z art. 48 ustawy w zw. z art. 30 w związku z art. 29 ust. 2 pkt 6 ustawy Prawo budowlane poprzez uznanie, że zasadnym było orzeczenie nakazu rozbiórki w stosunku do obiektu wzniesionego na podstawie zgłoszenia z dnia 22 grudnia 2014 r. zamiaru rozpoczęcia robót budowlanych polegających na budowie reklamy wielkoformatowej na terenie położonym przy ul. [...] w C., co do którego zgłoszenia organ nie wniósł prawidłowo sprzeciwu;

2. przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 3 § 1 p.p.s.a. poprzez nienależyte wykonanie obowiązku kontroli w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez wadliwe uzasadnienie zaskarżonego wyroku, nieodpowiadające wymogom art. 141 § 4 p.p.s.a., polegające na braku rozpoznania w całości podniesionego przez skarżącego w skardze zarzutu naruszenia art. 48 ust. 1 ustawy Prawo budowlane oraz art. 7 i 77 k.p.a.

Wobec powyższych zarzutów skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego, według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna jest niezasadna.

Nietrafny jest zarzut naruszenia art. 3 § 1 p.p.s.a. poprzez nienależyte wykonanie obowiązku kontroli w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez wadliwe uzasadnienie zaskarżonego wyroku. Przepis art. 141 § 4 p.p.s.a. wskazuje na obligatoryjne elementy uzasadnienia wyroku i nie służy do kwestionowania merytorycznej treści uzasadnienia wyroku. Zarzut naruszenia tego przepisu może być skuteczny tylko wtedy, gdy uzasadnienie wyroku sporządzone jest w sposób uniemożliwiający kontrolę instancyjną, w szczególności, gdy nie zawiera któregoś z elementów konstrukcyjnych wymienionych w omawianym przepisie. Uzasadnienie wyroku Sądu I instancji zawiera wszystkie elementy wymagane wskazanym przepisem i odnosi się w stopniu wystarczającym do zarzutów naruszenia art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego oraz art. 7 i 77 k.p.a. Sąd I instancji wyraźnie ustosunkował się do ustaleń faktycznych, z których wynikało, że sporna inwestycja została zlokalizowana na innej działce niż objęta zgłoszeniem. Zgłoszenie bowiem dotyczyło działki gruntu położonej przy ul. [...] i taki adres widnieje na umowie najmu z dnia 5 grudnia 2014 r. Natomiast aneks do tej umowy, zawarty w dniu 2 lutego 2015 r. dotyczy nieruchomości zlokalizowanej przy ul. [...] działka nr [...]. Na tej nieruchomości został wzniesiony sporny nośnik reklamowy. Wobec tego twierdzenia skargi kasacyjnej, że obie nieruchomości funkcjonują pod adresem [...] nie znajdują oparcia w materiale dowodowym.

Powyższe przemawia również za uznaniem za niezasadny zarzutu naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. w zw. z art. 48 w zw. z art. 30 w zw. z art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego. Sąd I instancji jednoznacznie wskazał, że zgłoszenie z dnia 22 grudnia 2014 r. nie dotyczyło nośnika reklamowego stanowiącego przedmiot postępowania w niniejszej sprawie, co wynika z akapitu powyżej.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.), orzekł jak w sentencji.