Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 237/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-07-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 57 par. 1, art. 46 par. 4, art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na przewlekłe prowadzenie przez Prezesa Rady Ministrów postępowania z wniosku skarżącego o ujawnienie danych osobowych funkcjonariusza publicznego postanawia - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 2 kwietnia 2015 r. M. M. złożył, za pośrednictwem Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, skargę do tutejszego Sądu na przewlekłość postępowania wspomnianego organu w przedmiocie udostępnienia informacji objętej jego wnioskiem z dnia 22 marca 2015 r. Skarga ta wniesiona została przy użyciu środków komunikacji elektronicznej, zaś strona opatrzyła ją bezpiecznym podpisem elektronicznym.

Pismem z dnia 6 maja 2015 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV WSA w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2015 r., wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez jej podpisanie. Wyjaśniono stronie skarżącej, że usunięcie wspomnianego braku może nastąpić poprzez nadesłanie dodatkowego egzemplarza skargi opatrzonego własnoręcznym podpisem lub przez podpisanie skargi w siedzibie tutejszego Sądu. Na wykonanie wezwania stronie wyznaczono termin 7 dni, pouczając ją o rygorze odrzucenia skargi.

Jak wynika z dołączonego do akt sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru, przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona skarżącemu w dniu 15 maja 2015 r. Do dnia rozpoznania sprawy skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Według art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis powinien być własnoręczny, z wyjątkiem sytuacji wymienionych w art. 46 § 4 p.p.s.a., które w niniejszej sprawie nie mają miejsca.

Skuteczne posługiwanie się w postępowaniu sądowoadministracyjnym bezpiecznym podpisem elektronicznym nie jest natomiast dopuszczalne, ponieważ w obowiązującym prawie nie ma przepisu, który by taką możliwość przewidywał. Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. z 2013 r., poz. 262), bezpieczny podpis elektroniczny weryfikowany przy pomocy kwalifikowanego certyfikatu wywołuje skutki prawne określone ustawą, jeżeli został złożony w okresie ważności tego certyfikatu. Przywołany przepis odsyła do ustaw szczególnych, które dopuszczają możliwość posługiwania się podpisem elektronicznym w określonych sytuacjach, bowiem w polskim systemie prawa nie ma żadnego uregulowania, które generalnie zrównywałoby podpis elektroniczny z podpisem własnoręcznym. Jakkolwiek przy tym istnieją normy dopuszczające wyrażanie woli w postaci elektronicznej w stosunkach cywilnoprawnych (art. 60 oraz art. 78 § 2 Kodeksu cywilnego) jak również w postępowaniu administracyjnym (art. 57 § 5 pkt 1 i art. 63 Kodeksu postępowania administracyjnego), to jednak nie ma analogicznej regulacji, która odnosiłaby się do postępowania przed sądem administracyjnym.

W rezultacie, dla skuteczności pisma wnoszonego przez stronę drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem, bowiem tylko taki podpis spełnia wymagania wynikające z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Zaprezentowany wyżej pogląd jest zgodny z utrwalonym stanowiskiem judykatury formułowanym wielokrotnie przez Naczelny Sąd Administracyjny (vide: uchwała z dnia 12 maja 2014 r., sygn. akt I OPS 10/13, a także wcześniejszymi postanowieniami: z dnia 17 października 2013 r., sygn. akt I OSK 2391/13, z dnia 19 lutego 2013 r., sygn. akt I OZ 114/13, z dnia 9 stycznia 2013 r., sygn. akt I OZ 969/12, z dnia 17 marca 2011 r., sygn. akt I OSK 380/11, z dnia 3 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OZ 460/10, z dnia 23 czerwca 2010 r., sygn. akt I OZ 455/10 oraz z dnia 18 czerwca 2010 r., sygn. akt I OZ 453/10 - wszystkie orzeczenia dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

W świetle powyższego stwierdzić należy, że w obecnie ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości skutecznego wnoszenia skargi opatrzonej bezpiecznym podpisem elektronicznym. Zatem M. M. obowiązany był w wyznaczonym przez Sąd siedmiodniowym terminie własnoręcznie podpisać skargę (ewentualnie nadesłać dodatkowy egzemplarz skargi opatrzony własnoręcznym podpisem), aby skarga ta mogła otrzymać dalszy bieg.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi, Sąd orzeka o jej odrzuceniu.

Skoro zatem skarżący nie wykonał wezwania z dnia 6 maja 2015 r. w wyznaczonym terminie, należało orzec jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.