Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 466/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-06-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 28  ust. 2
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Asesor WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr), Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi G. P. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] stycznia 2007 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania skargę oddala.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 4 września 2006r. G. P. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Starosty P. z dnia [...] marca 2006r. ( nr [...] ) zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Z. pozwolenia na budowę linii napowietrznej przy ul. "bez nazwy" i ul. [...] na działkach o nr ew. [...], [...], [...] we wsi F. w gminie R.

We wniosku wnioskodawca wskazał, że zgodnie z aktem notarialnym z dnia [...] listopada 2003r. ustanawiającym służebność gruntową, inwestor upoważniony był do użycia pasa gruntu o szerokości 1 m na działkach o nr ew. [...], [...] i [...], podczas gdy zakres prowadzonej inwestycji wykracza poza ten obszar. Inwestor uzgadniał wprawdzie z właścicielami terenu lokalizacje poszczególnych elementów inwestycji, jednak zatwierdzony projekt odbiega od tych uzgodnień.

Jednocześnie G. P. podniósł, że nie składał żadnych uwag w trakcie postępowania o wydanie pozwolenia na budowę, ponieważ zakładał, że inwestor działa w dobrej wierze i w zgodzie z posiadanymi uprawnieniami do terenu.

Starosta P. decyzją z dnia [...] września 2006r. ( nr [...] ) na podstawie 149 § 3 kpa odmówił wznowienia postępowania zakończonego ww. decyzją z uwagi na uchybienie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania określonego w art. 148 § 1 kpa.

Po rozpatrzeniu odwołania G. P., Wojewoda Mazowiecki decyzją z dnia [...] stycznia 2007r. ([...]), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał powyższą decyzję w mocy, podnosząc ponadto, że odwołujący w żaden sposób nie udokumentował zachowania ustawowego terminu wskazanego w art. 148 § 2 kpa, jak również nie wskazał podstawy wznowienia określonej w art. 145 § 1 kpa.

W skardze na powyższą decyzję G. P. wniósł o jej uchylenie w całości, zarzucając naruszenie przepisów art. 7, 128, 145 § 1 i 147 kpa.

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że wiadomość o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania powziął w dniu 10 sierpnia, zatem termin przewidziany w art. 148 kpa został zachowany. Odnośnie zarzutu nie

wskazania we wniosku konkretnej podstawy wznowienia z art. 145 § 1 kpa skarżący podniósł, że przepisy szczególne nie przewidują dla sformułowania wniosku o wznowienie postępowania i odwołania wymogów innych niż przewidziane w art. 63 § 2 kpa , a wręcz przeciwnie przepis art. 128 kpa stanowi, że odwołanie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia. Zdaniem skarżącego, bez względu na to, czy wniosek wpłynął po terminie, to biorąc pod uwagę przepis art. 148 kpa organ winien wznowić postępowanie z urzędu.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Mazowiecki podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Zgodnie z dyspozycją art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153, poz. 1269), sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.

Mając na uwadze powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

W niniejszym postępowaniu kontroli Sądu podlegała decyzja wydana w trybie art. 149 § 3 kpa z uwagi na uchybienie terminu przewidzianego w art. 148 §1 kpa oraz brak wskazania przyczyn wznowienia określonych w art. 145 § 1 pkt 1-8 kpa.

Na wstępie wyjaśnić należy, że wznowienie postępowania jest instytucją procesową umożliwiającą ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej, zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie w którym ono zapadło było dotknięte kwalifikowaną wadą wyliczoną enumeratywnie w art. 145 § 1 kpa.

Postępowanie wznowieniowe przebiega w dwóch etapach.

Pierwszy etap polega na zbadaniu, czy wniosek o wznowienie ma oparcie na podstawach wymienionych w art. 145 § 1 kpa. Na tym etapie organ ma obowiązek zbadać również, czy zachowany został termin przewidziany w art. 148 § 1 i 2 kpa, oraz czy podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione przez podmiot będący stroną w rozumieniu art. 28 kpa.

Spełnienie wszystkich wyżej wymienionych przesłanek daje dopiero podstawę do wydania postanowienia o wznowieniu postępowania, a po jego wznowieniu zbadania istoty sprawy.

Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie sądowoadministracyjnym poglądem we wniosku o wznowienie postępowania powinna być wskazana oraz uzasadniona jedna z przyczyn wznowienia określonych w art. 145 § 1 kpa ( patrz teza pierwsza wyroku NSA z 27 sierpnia 1999 r, IV SA 1313/97).

Strona żądająca wznowienia postępowania zobowiązana jest również do udowodnienia, kiedy dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do jego wznowienia, a to ze względu na konieczność ustalenia, czy nie upłynął jednomiesięczny termin przewidziany w art. 148 § 1 bądź § 2 kpa ( patrz wyrok NSA OZ we Wrocławiu z 19 maja 2000 r., I SA/Wr 1038/97 - LexPolonica ).

W rozstrzyganej sprawie skarżący we wniosku o wznowienie postępowania powyższych przesłanek nie przytoczył. Nie można bowiem uznać za wskazanie podstawy z art. 145 § 1kpa ogólnego stwierdzenia, że inwestor przy realizacji przedmiotowego obiektu wykroczył poza wyznaczoną służebność gruntową.

Odnośnie udowodnienia okoliczności powzięcia wiadomości o podstawach wznowienia postępowania skarżący we wniosku w ogóle się nie wypowiedział. W odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej podniósł natomiast, że o podstawach do wznowienia postępowania dowiedział po stwierdzeniu "w naturze", że doszło do naruszenia prawa. W skardze podał, że informację stanowiącą przesłankę do wznowienia postępowania powziął w dniu 10 sierpnia 2006r., bez jakichkolwiek bliższych wyjaśnień.

W tym miejscu podnieść należy, że stanowisko organów - iż w dacie doręczenia decyzji strona dowiedziała się o decyzji, a zatem i o podstawach do wznowienia - nie jest prawidłowe, bowiem z treści art. 148 § 1 kpa jasno wynika, że termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania rozpoczyna bieg od dnia w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia.

Nie zmienia to jednak faktu, że skarżący nie udowodnił okoliczności zachowania terminu.

Odpowiadając na zarzut skargi, że w niniejszej sprawie organ winien wznowić postępowanie z urzędu, wyjaśnić trzeba, że wznowienie postępowania z urzędu jest prawem organu, co oznacza, że organ nie ma obowiązku wszczynać postępowania w każdej prawomocnie zakończonej sprawie celem sprawdzenia, czy nie zachodzą

postawy do wznowienia. Obowiązek wznowienia ma natomiast miejsce w razie znalezienia przyczyny wznowienia ( patrz wyrok NSA z 27 marca 2003r, II SA 2791/00, LEX nr 83816).

Z taką sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie, bowiem kontrola dotycząca zgodności realizacji inwestycji z zawartym w tejże decyzji pozwoleniem na budowę odbywa się na podstawie przepisów ustawy Prawo budowlane i należy do kompetencji organów nadzoru budowlanego, jak słusznie wskazano w decyzji drugoinstancyjnej.

Wobec przedstawionych okoliczności skarga nie mogła być uwzględniona i ulegała oddaleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).