Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 530/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2012-09-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6321 Zasiłki stałe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 2, art. 260
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska po rozpoznaniu w dniu 24 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi S.R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia 28 maja 2012 r., nr "[...]" w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji dotyczącej zasiłku stałego postanawia przyznać wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 7 sierpnia 2012 r. S.R. zwrócił się do tut. Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata. Wskazał w nim, że nie jest w stanie wypełnić formularza z uwagi na swój stan zdrowia. Do wniosku załączył kopie: potwierdzenia wypłaty świadczenia z ZUS w wysokości 633,79 zł, orzeczenia lekarskiego orzecznika ZUS z dnia 26 lutego 20120 r. o trwałej częściowej niezdolności do pracy, faktur dokumentujących zakup leków (w łącznej kwocie 92,37 zł), dowodów zapłaty trzech rat kredytu w wysokości po 105,90 zł dowodu zapłaty faktury za energię elektryczną (84,19 zł) i fakturę na 85,42 zł za tę usługę za kolejny miesiąc oraz kopię pisma kierowanego do MOPS w N., w którym podał m.in., że nie posiada środków na utrzymanie się i realizację wszystkich wystawionych recept.

Wezwaniem z dnia 13 sierpnia 2012 r. wnioskodawca został wezwany do wypełnienia formularza oraz do złożenia dodatkowych oświadczeń, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania.

Zarządzeniem z dnia 30 sierpnia 2012 r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania.

Stwierdził bowiem, że nie został on uzupełniony przez wnioskodawcę.

W złożonym sprzeciwie skarżący nie zgodził się z powyższym postanowieniem.

W załączonym do sprzeciwu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, posiadają mieszkanie o pow. 38,17 m² oraz dwie działki o pow. 170 m² i 499 m². Dochodem skarżącego jest świadczenie z ZUS

w kwocie 727,24 zł, zaś jego żona otrzymała 30,80 zł z tytułu wykonywania prac społecznie użytecznych. Skarżący wyjaśnił ponadto, że w dniach 21 – 29 sierpnia 2012 r. przebywał w szpitalu, wobec czego nie mógł wykonać wezwania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o przed sądami administracyjnymi (t .j. Dz. U. z 2012 r. 270, zwanej dalej: p.p.s.a.) w razie skutecznego wniesienia sprzeciwu postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc,

a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Ponieważ sprzeciw został wniesiony z zachowaniem ustawowego terminu, wniosek o przyznanie prawa pomocy podlegaj ponownemu rozpatrzeniu przez Sąd.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Wobec tego należało zbadać czy skarżący spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata. Podkreślenia wymaga, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania istnienia okoliczności, o których mowa w art. 246 § 1 p.p.s.a. Instytucja prawa pomocy ma bowiem charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadkach osób charakteryzujących się wyjątkowo trudną sytuacją materialną, np. osób żyjących w ubóstwie, które są pozbawione środków do życia, a pozyskanie przez nie kwot na sfinansowanie kosztów udziału w sporze sądowym jest obiektywnie niemożliwe.

Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, dokumentów załączonych do skargi i sprzeciwu wynika, że skarżący jest osobą niepełnosprawną (zob. orzeczenie

o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności wydane na stałe z dnia 15 maja 2010 r.), trwale częściowo niezdolną do pracy (zob. orzeczenie z dnia 26 lutego 2010 r.). Utrzymuje się wraz z żoną z dochodów pochodzących ze świadczenia ZUS i prac społecznie użytecznych w łącznej wysokości 758,04 zł. Rodzina ponosi wydatki na zakup energii elektrycznej, gazu, wody, wywóz nieczystości i spłatę kredytu w łącznej wysokości ok. 290 zł miesięcznie (zob. aktualizacja wywiadu środowiskowego z dnia 25 października 2011 r. w aktach administracyjnych, przy sprawie o sygn. akt II SA/Ol 529/12 oraz dokumenty załączone przez skarżącego). Ponadto skarżący ponosi wydatki na zakup leków

w kwotach po ok. 100 zł miesięcznie, co wynika z przedłożonych kopii faktur zakupów leków z okresu marzec - sierpień 2012 r. Na utrzymanie rodziny, tj. m.in. zakup żywności, środków czystości, odzieży, itp. pozostaje więc kwota około 368 zł.

Przy ocenie czy sytuacja materialna wnioskodawcy kwalifikuje go do przyznania prawa pomocy, sąd bierze pod uwagę nie tylko wysokość uzyskiwanych dochodów, ale również stan majątkowy strony. W niniejszej sprawie wnioskodawca oświadczył, że wraz

z żoną są właścicielami mieszkania o pow. 38,17 m² i dwóch działek o powierzchni 170 m² i 499 m², nie posiadają natomiast żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.

W przedstawionej sytuacji stwierdzić należy, że ustalona sytuacja materialna wnioskodawcy dowodzi, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w szczególności kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd postanowił, jak

w sentencji.