Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 195/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-11-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 245 par. 1, art. 245 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego, w kwestii wniosku skarżącego o ustanowienie adwokata z urzędu postanawia: ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu


UZASADNIENIE

Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy J.L. zwrócił się o ustanowienie adwokata z urzędu. W druku wniosku wskazał, że zamieszkuje [...], nie posiada żadnego majątku, oszczędności lub papierów wartościowych, a jedyny dochód, który osiąga to kwota [...] zł brutto z tytułu świadczenia emerytalnego. Wspomniany dochód ulega pomniejszeniu o potrącenia spowodowane zajęciem [...], opłatę za pobyt w [...], podatek oraz składkę zdrowotną. W sumie, do dyspozycji strony pozostaje kwota około [...] zł miesięcznie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Instytucja prawa pomocy została pomyślana jako instrument mający na celu zagwarantowanie prawa do sądu osobom, których sytuacja materialna wyklucza możliwość samodzielnego poniesienia kosztów postępowania sądowego. Ustawodawca sprecyzował, że ustanowienia pełnomocnika z urzędu, a więc przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym może domagać się osoba fizyczna, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.).

Mając na względzie przywołany wyżej przepis oraz powołane przez skarżącego okoliczności dotyczące jego stanu majątkowego należało uznać, że nie będzie on w stanie samodzielnie opłacić usług adwokata, a wobec tego zasadnym jest przychylenie się do złożonego przezeń wniosku.

J.L. nie posiada bowiem żadnego majątku, którego poszczególne składniki mogłyby być zbyte lub obciążone, co w konsekwencji przyniosłoby mu dochód pozwalający na poniesienie tego rodzaju wydatku. Stwierdzić również trzeba, że uzyskiwany przez wnioskodawcę dochód także nie pozwala na jego uszczuplenie. Biorąc bowiem pod uwagę fakt, że niemal połowa uzyskiwanego świadczenia emerytalnego podlega zajęciu [...], a pozostała część w większości służy pokryciu kosztów pobytu skarżącego w [...], należało przyjąć, że J.L. nie jest w stanie samodzielnie opłacić usług adwokata. W związku z powyższym Sąd uznał, że spełnione zostały przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Mając na względzie powyższe, w oparciu o przepis art. 245 § 1 i § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 245 § 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.