Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1593/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6365 Inne zezwolenia, zgody i nakazy z zakresu ochrony zabytków
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] sprawy ze skargi J. M. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania prac konserwatorskich postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] nakazującą J. M. wykonanie ratowniczych prac konserwatorskich na terenie parku w zespole pałacowym w [...], stanowiącym obiekt zabytkowej zieleni komponowanej, wyżej wymieniona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] czerwca 2011 r. oraz nadającą decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.

W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że jej zdaniem nie zachodzi i nie zachodziło jakiekolwiek realne zagrożenie zniszczenia lub istotnego uszkodzenia obiektów zabytkowych. Ponadto stwierdziła, że organ I instancji nadając decyzji rygor natychmiastowej wykonalności nie wskazał, na którą z przesłanek z art. 108 § 1 Kpa powołuje się uzasadniając swoje rozstrzygnięcie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z zasadą wykonalności decyzji ostatecznych wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji (art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Jedynie w wyjątkowych sytuacjach, na wyraźny wniosek skarżącego, sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania decyzji, która w wyniku późniejszego uwzględnienia skargi zostanie uchylona lub zostanie stwierdzona jej nieważność.

Przesłanek wstrzymania wykonania decyzji nie można utożsamiać jednak z oceną legalności wydanej decyzji. Celem instytucji wstrzymania wykonania aktu/czynności jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd.

Z powyższego wynika, że sąd wyłącznie bada zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., przede wszystkim w oparciu o okoliczności wskazane we wniosku, a co za tym idzie – wykazanie, że istnieją pozytywne przesłanki, od których ustawa uzależnia wstrzymanie decyzji spoczywa na stronie, która taki wniosek składa. Sąd wniosek taki może uwzględnić, jeżeli po analizie wskazanych w nim faktów i okoliczności uprawdopodabniających te fakty oceni, iż skutki takie mogą faktycznie zaistnieć tj., że w razie wykonania decyzji strona może ponieść znaczne szkody lub decyzja spowoduje nieodwracalne skutki.

W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, przytoczona przez skarżącą argumentacja nie przemawia za wstrzymaniem wykonania decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, a to dlatego, że wnioskodawczyni nie wykazała, że istnieją pozytywne przesłanki, od których ustawa uzależnia wstrzymanie wykonania decyzji przez sąd. Twierdzenie, że nie zachodzi i nie zachodziło jakiekolwiek realne zagrożenie zniszczenia lub istotnego uszkodzenia obiektów zabytkowych, a tym samym brak było podstaw do nadania decyzji organu I instancji rygoru natychmiastowej wykonalności, nie jest dostatecznym uzasadnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, a jedynie zarzutem odnoszącym się do legalności zaskarżonej decyzji.

Wyjaśnienia wymaga, że rygor natychmiastowej wykonalności może być nadany tylko decyzji organu I instancji, zaś po wniesieniu odwołania i rozpoznaniu sprawy przez organ II instancji decyzja podlega wykonaniu. Bez znaczenia jest zatem powoływanie się przez J. M. na brak uzasadnienia przez organ I instancji rygoru natychmiastowej wykonalności.

Skarżąca składając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] czerwca 2011 r. nie przedstawiła żadnych konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub nieodwracalne skutki.

Sąd nie ma obowiązku domyślać się, jakimi względami kierowała się strona skarżąca składając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, jak również ustalać z urzędu, czy w sprawie zachodzą przesłanki ustawowe uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu (vide: postanowienie NSA z dnia 3 listopada 2011 r., sygn. akt I OZ 813/11; cbois.nsa.gov.pl).

W złożonym wniosku skarżąca przytoczyła argumenty, które można by podnieść w skardze na decyzję Ministra, gdyż jak już wyżej wskazano, Sąd na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu nie bada zasadności samej decyzji.

W związku z powyższym brak jest podstaw do zastosowania ochrony tymczasowej w oparciu o dyspozycję art. 61 § 3 p.p.s.a.