Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 378/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-07-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1 i pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2013 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku A. W. o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia (...) stycznia 2006 r., nr (...), w przedmiocie stwierdzenia zaległości w opłacaniu składek na ubezpieczenia społeczne, w kwocie 85 180,15 zł - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżący A. W. złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, podając w oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego majątku jak również żadnego źródła dochodów. Skarżący stwierdził bowiem, że jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku.

W związku z lakoniczną treścią złożonego przez skarżącego oświadczenia został on wezwany do złożenia dodatkowego oświadczenia o stanie majątkowym, poprzez określenie jego stanu cywilnego, określenie tytułu prawnego do zajmowanego lokalu mieszkalnego (wskazanego jako adres skarżącego), jak również lokalu mieszkalnego podanego jako adres do korespondencji, podanie czy skarżący korzysta z pomocy społecznej lub pomocy materialnej od osób trzecich, określenie źródła pokrycia kosztów utrzymania skarżącego (kosztów zakupu żywności, odzieży, środków czystości, opłacenia rachunków za dostarczane media, itd.), a także złożenie oświadczenia odnośnie posiadanych (użytkowanych) środków transportu, z podaniem marki, modelu, roku produkcji i tytułu prawnego do użytkowania danego pojazdu.

Wezwanie o którym wyżej mowa zostało doręczone skarżącemu w dniu 11 czerwca 2013 r., jednakże nie ustosunkował się on do niego w jakimkolwiek sposób.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Wykazanie przesłanek o których mowa w powołanym wyżej przepisie oznacza, że skarżący winien złożyć wyczerpujące i wiarygodne oświadczenie na urzędowym formularzu, a także, na wezwanie sądu lub rozpoznającego wniosek referendarza, dodatkowe oświadczenie, udzielając odpowiedzi na pytania sformułowane w skierowanym do niego wezwaniu.

W niniejszej sprawie skarżący złożył co prawda oświadczenie o stanie majątkowym, jednakże oświadczenie to, ze względu na swoją lakoniczność i wynikające z niego informacje o braku jakichkolwiek dochodów oraz majątku, nie daje żadnej odpowiedzi na pytanie o źródła utrzymania skarżącego, z których pokrywa on swoje podstawowe potrzeby. Z tego też względu wezwano go do sprecyzowania podnoszonych przez niego okoliczności i wyjaśnienie kwestii mających istotne znaczenie dla oceny zasadności jego wniosku. Wezwanie to jednak zostało przez skarżącego kompletnie zignorowane, w związku z czym nie można stwierdzić, że wykazał on spełnienie przez siebie ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.