Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1990/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-01-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: zwolniono od kosztów i ustanowiono pełnomocnika

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.B. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego , w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 17.10.2014r., nr [...], w przedmiocie uznania zgłoszonych zarzutów za nieuzasadnione,, postanawia: 1. zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla M.B. radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek M.B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego, w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 17.10.2014r., nr [...], w przedmiocie uznania zgłoszonych zarzutów za nieuzasadnione.

Jak wynika z uzasadnienia wniosku, zawartego w nim "oświadczenia

o stanie rodzinnym , majątku i dochodach", nadesłanych dokumentów oraz akt sprawy o sygn. I SAB/Kr 7/14 M.B. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Jest zatrudniona w niepełnym wymiarze czasu pracy w C.Sp. z o.o. z wynagrodzeniem 901,46 zł. miesięcznie , netto.

Miesięczne wydatki strony skarżącej obejmują : opłatę za energię elektryczną – ok. 204,60 zł., opłatę za wodę – 43,09 zł., opłatę za wywóz śmieci – 9 zł., koszty dojazdów do pracy – 149,90 zł., koszty środków czystości – 50 zł.

Pozostałą część wypłaty wnioskodawczyni przeznacza na zakup żywności, choć jak podkreśla suma ta nie starcza nawet na skromne zaspokojenie potrzeb w tym zakresie.

M.B. jest współwłaścicielką nieruchomości o pow. 17 a, zabudowanej domem, nie posiada żadnych oszczędności ani przedmiotów o wartości pow. 3000 euro.

Wniosek strony skarżącej zasługuje zdaniem orzekającego na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r. poz. 270 z p. zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( § 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego(§ 3).

Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na podstawie art. 246§1 w/w ustawy przysługuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest więc formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (por. postanowienie NSA z dnia 06.10.2004r. , sygn. akt GZ 71/04, postanowienie NSA z dnia 23.07.2013r. , sygn. akt II FZ 565/13, postanowienie NSA z dnia 19.07.2013r. , sygn. akt I FZ 324/13, postanowienie NSA z dnia 28.11.2012r. , sygn. akt I GZ 384/12).

Obecna sytuacja M.B. nie daje zdaniem orzekającego możliwości poniesienia przez nią kosztów sądowych oraz kosztów wynagrodzenia fachowego pełnomocnika.

Uzyskiwane przez nią niskie wynagrodzenie wydawane jest w całości na bieżące potrzeby. Nie posiada ona też żadnych oszczędności czy przedmiotów wartościowych a każdy wydatek, nawet najmniejszy, stanowi dla niej bardzo dotkliwe uszczuplenie budżetu domowego.

Stąd też orzekający stanął na stanowisku, iż w rozpatrywanym przypadku, przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym jest zasadne.

W związku z tym, na podstawie art. 244§1 , art. 245§2, art. 246§1 pkt. 1) w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz .270 z p. zm. ) orzeczono jak w sentencji.