Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2103/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-12-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1 art. 20 ust. 1, art. 78 ust. 2
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.
journal: Dz.U. 1987 nr 256 poz 1
law: Rozporządzenie Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy  Celnej
journal: Dz.U.UE.L 2007 nr 286 poz 1
law: ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr  2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej
article: art. 28 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 68 poz 623
law: Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo celne
article: art. 210 par. 1 pkt 4, par. 4
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Protokolant specjalista - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi T. M. wspólnika spółki cywilnej S. s.c. przy udziale D. B. wspólnika spółki cywilnej S. s.c. i M. R. byłego wspólnika spółki cywilnej S. s.c. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia ... lipca 2013 r. nr ... w przedmiocie określenia kwoty należności celnych oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu 20 listopada 2008 r. Agencja Celna D. Sp. z o. o., działając na podstawie upoważnienia bezpośredniego udzielonego przez firmę S. s.c. T. M., M. R. dokonała zgłoszenia celnego do procedury dopuszczenia do obrotu towaru w postaci: poz. 1 - "kulki paintballowe przeznaczone do gry w paintball" objętych kodem TARIC 9503 00 81 90 ze stawką celną w wysokości 0 % oraz stawką podatku VAT w wysokości 22 %, poz. 2 - "Markery paintballowe oraz akcesoria do markerów przeznaczone do gry w paintball" objętych kodem TARIC 9503 00 81 90 ze stawką celną w wysokości 0 % oraz stawką podatku VAT w wysokości 22 %, poz. 3 - "Akcesoria do markerów paintballowych przeznaczonych do gry w paintball" objętych kodem TARIC 9503 00 81 90 ze stawką celną w wysokości 0 % oraz stawką podatku VAT w wysokości 22 %, wg dokumentu SAD nr (...) z dnia 20 listopada 2008 r.

Przedmiotowe zgłoszenie celne jako odpowiadające wymogom formalnym określonym w art. 62 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992); dalej: WKC zostało przyjęte, a towar objęto procedurą dopuszczenia do obrotu, wg kodu TARIC zadeklarowanego przez zgłaszającego.

Naczelnik Urzędu Celnego w P. postanowieniem z (...) lutego 2011 r. skierowanym do T. M. i M. R. oraz postanowieniem z (...) lipca 2011 r. skierowanym do D. B. wszczął z urzędu postępowanie celne w zakresie określenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej towaru, stawki cła oraz kwoty długu celnego.

Decyzją z (...) września 2011 r. nr (...) Naczelnik Urzędu Celnego w Pruszkowie określił prawidłową klasyfikację taryfową, stawkę cła oraz kwotę długu celnego od towaru objętego zgłoszeniem celnym nr (...) z dnia (...) listopada 2008 r. Jednocześnie organ celny pierwszej instancji orzekł o retrospektywnym zarejestrowaniu różnicy należności wynikających z długu celnego oraz o solidarnym zobowiązaniu wspólników S. s.c. T. M. i D. B. oraz byłego wspólnika S. s.c. M. R. do pokrycia długu celnego z tytułu importu towaru objętego ww. zgłoszeniem celnym.

Od powyższej decyzji T. M., D.B. i oraz M. R. pismem z dnia 26 września 2011 r. złożyli odwołanie wnosząc o jej uchylenie, wstrzymanie wykonania oraz odstąpienie od poboru odsetek Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy; tj.:

1) art. 121 § 1 i 2, oraz art. 187 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) polegające na braku zebrania i rozważenia całego materiału dowodowego;

2) art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej polegające na braku sporządzenia uzasadnienia faktycznego i prawnego, zgodnego z ww. przepisem.

Dyrektor Izby Celnej w Warszawie decyzją z (...) lipca 2013 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji odnośnie klasyfikacji taryfowej markerów do gry w paintball wskazano, iż marker paintballowy to urządzenie używane podczas gry w paintball zbliżone wyglądem do tradycyjnej broni strzeleckiej wykorzystujące energię sprężonego gazu (powietrza lub dwutlenku węgla) jako siły napędowej pocisku, tj. kulki. W momencie wystrzału sprężony gaz przekazuje kulce część swojej energii wypychając ją przez lufę. Na podobnej zasadzie działają różne rodzaje broni pneumatycznej, np. wiatrówki, ASG. Zgodnie z przedstawionymi przez stronę przy piśmie z 20 marca 2011 r. wynikami badań przeprowadzonych przez Wojskowy Instytut Techniczny i Uzbrojenia osoby ubrane w maskę ochronną oraz koszulę i dresy nie odczuwają żadnego bólu od uderzeń pocisków w maskę z najbliższej odległości. Natomiast podczas strzelań do korpusu po uderzeniu kulki z dwóch metrów osoba odczuwa dość mocno uderzenie a po uderzeniu powstaje miejscowe zaczerwienienie i obrzęk. Podczas strzelań z odległości 15 m jest odczuwalne uderzenie ale bez nieprzyjemnego odczucia. Miejsce uderzone wykazuje lekkie zaczerwienienie. W części dotyczącej oceny bezpieczeństwa stwierdzono, iż energia jednostkowa miotanych kulek ... jest około trzy razy mniejsza od dopuszczalnej jako bezpieczna w zgodności z Normą Obronną N0-13-A208 i wobec powyższego nie zagraża życiu lub zdrowiu ludzi, z tym że użytkownicy muszą spełnić następujące warunki:

- muszą być ubrani w typowe maski ochronne, specjalnie do tego celu przeznaczone, chroniące całkowicie i pewnie twarz, uszy i szyję. Należy zwrócić szczególną uwagę na ochronę oczu, gdyż trafienie bezpośrednie w gałkę oczną może doprowadzić do utraty wzroku a nawet oka

- ubiór powinien być co najmniej zgodny z normą obronną N0-13-A208 "Granaty ręczne odłamkowe" Wymagania tj. letnie umundurowanie typu wojskowego (tkanina drelichowa i tkanina bawełniana po jednej warstwie) lub odpowiadający takiemu ubiorowi.

Organ odwoławczy wyjaśnił, iż z uwagi na to, iż podczas używania przedmiotowych markerów należy zachować szczególną ostrożność, której niedochowanie może skutkować wyżej wskazanym ciężkim uszczerbkiem na zdrowiu przedmiotowe markery paintballowe nie mogą być klasyfikowane do kodu TARIC 9503 00 81 00 jako zabawki imitujące broń. Zgodnie z Uwagą 1 (s) do działu 95 taryfy celnej niniejszy dział nie obejmuje broni lub pozostałych artykułów objętych działem 93, a za taką w świetle przepisów prawa celnego zostały uznane markery paintballowe. Dla ww. markerów paintballowych Taryfa Celna przewiduje kod CN 9304 00 00 obejmujący "Pozostałą broń (na przykład pistolety i karabiny sprężynowe, pneumatyczne lub gazowe, pałki), z wyłączeniem tej objętej pozycją 9307". Zgodnie z Notami Wyjaśniającymi pozycja 9304 obejmuje między innymi pneumatyczne strzelby, karabinki oraz pistolety przypominające normalne pistolety, lecz wyposażone w urządzenie do sprężania słupa powietrza, który po naciśnięciu spustu zostaje uwalniany do lufy broni, tym samy powodujące wyrzucenie amunicji. Do przedmiotowej pozycji włączone są także strzelby i karabinki oraz pistolety działające na tej samej zasadzie, lecz wykorzystujące inny gaz niż powietrze. W ocenie organu II instancji markery paintballowe jako broń pneumatyczna w których amunicja wystrzeliwana jest za pomocą słupa sprężonego powietrza lub gazu winny być klasyfikowane do kodu CN 9304 00 00 taryfy celnej.

Klasyfikację taryfową markerów paintballowych potwierdza także, w ocenie organu, rozporządzenie Komisji (WE) nr 246/96 z dnia 7 lutego 1996 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury Scalonej do kodu CN 9304 00 00.

Odnosząc się do klasyfikacji kulek do gry w paintball tj. kulek z polietylenu glikolu, żelatyny, gliceryny wypełnionych barwnikiem spożywczym używanych jako amunicja w markerach paintballowych stosowanych do gry w paintball organ II instancji wskazał, iż przedmiotowe kulki stanowią amunicję zasadniczo przeznaczoną do markerów paintballowych klasyfikowanych jako broń pneumatyczna do kodu TARIC 9304 00 00 00 taryfy celnej. Zgodnie z Notami Wyjaśniającymi do HS pozycja 9306 taryfy celnej obejmuję, zgodnie z lit. A pkt 3 pociski walcowane, śrut (z wnęką, kulisty, z przewężeniem itp.), bolce strzałkowe do strzelb, karabinów lub pistoletów pneumatycznych, gazowych albo sprężynowych, inne niż wyroby klasyfikowane jako zabawki do pozycji 9503. W związku z powyższym, w ocenie Dyrektora Izby Celnej w Warszawie, kulki do markerów paintballowych winny być klasyfikowane do kodu TARIC 9306 90 90 00 taryfy celnej.

Organ II instancji wyjaśnił, że zgodnie z brzmieniem pozycji 9305 akcesoria do markerów paintballowych jako akcesoria do markerów paintballowych klasyfikowanych jako broń pneumatyczna do kodu TARIC 9304 00 00 00 taryfy celnej, winny być klasyfikowane do kodu TARIC 9305 99 00 00 taryfy celnej.

Odnośnie, stanowiących przedmiot importu, pokrowców na butle z tworzyw sztucznych wskazano, iż zgodnie z Notami Wyjaśniającymi do HS pozycja 3926 obejmuje artykuły, gdzie indziej nie wymienione ani niewłączone, z tworzyw sztucznych (zdefiniowanych w uwadze 1. do niniejszego działu) lub z innych materiałów objętych pozycjami od 3901 do 3914. Niniejsza pozycja, zgodnie z pkt 12 Not do HS obejmuje różne inne artykuły, takie jak uchwyty do torebek, naroża do walizek, wieszaki, nakładki ochronne i podkładki umieszczane pod meblami, rękojeści (narzędzi, noży, widelców itp.), paciorki, "szkiełka" zegarkowe, cyfry i litery, osłonki przywieszek do walizek. Zgodnie wyżej wskazanym brzmieniem pozycji 3926 oraz Notami Wyjaśniającymi do HS przedmiotowy towar – "pokrowce na bulle", winien być klasyfikowany do kodu TARIC 3926 90 97 90, dla którego przyporządkowana została stawka celna w wysokości 6,5% wartości celnej.

Przedmiotem importu były ponadto zawory zwrotne metalowe przeznaczone do butli na sprężone powietrze. Przedmiotowe zawory zostały przez organy zaklasyfikowane kodu TARIC 8481 30 99 90 obejmującego zawory zwrotne (jednokierunkowe) inne niż z żeliwa i staliwa, inne niż do stosowania w niektórych rodzajach statków powietrznych, zgodnie z postanowieniami 1. i 6. Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz brzmieniem pozycji 8481 i podpozycji 8481 30 99 90 Wspólnej Taryfy Celnej Unii Europejskiej.

Odnośnie klasyfikacji taryfowej ochraniaczy na szyję wskazano, iż zgodnie z Notami do HS pozycja 9506 obejmuje m.in. sprzęt do uprawiania innych sportów i gier na świeżym powietrzu (inny niż zabawki prezentowane w zestawach lub oddzielnie, objętych pozycją 9503) a także sprzęt ochronny do uprawiania sportów łub gier, np. maski i napierśniki szermiercze, ochraniacze na łokcie i kolana, ochraniacze do krykieta, nagolenniki (komentarz B 13 do pozycji 9506). W związku z powyższym organ uznał, iż ze względu na ich przeznaczenie, tj. ochronę szyi przed uderzeniem kulki z żelem w trakcie gry w paintball, przedmiotowe ochraniacze winny być klasyfikowane do pozycji 9506 Taryfy Celnej i dalej do kodu TARIC 9506 99 90 00.

W skardze na powyższą decyzję T. M. zarzucił naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

1. art. 121 § 1 i 2 oraz art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej polegające na braku zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, co doprowadziło do poderwania zaufania obywateli do działania organów podatkowych;

2. art. 210 § 1 pkt 4 oraz § 4 Ordynacji podatkowej polegające na braku powołania dokładnej podstawy prawnej oraz na braku wyjaśnienia podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o:

1. uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji,

2. zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi wskazano, iż z żadnych przepisów prawa nie wynika wprost, jaką klasyfikację taryfową należy zastosować w przypadku markerów paintballowych czy kulek do takich markerów. W takiej sytuacji nie jest wykluczone korzystanie z dodatkowych opinii czy ekspertyz albowiem organy celne nie korzystają z pełnej swobody w zakresie dokonywania odpowiedniej klasyfikacji, albowiem są zobowiązane do przestrzegania przepisów prawa i działania w granicach prawa oraz do dokonywania interpretacji tych przepisów zgodnie z zasadami doświadczenia życiowego i logicznego myślenia. W świetle powyższego, w ocenie skarżącego, nie można wykluczyć możliwości, a nawet obowiązku organu do określenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej w oparciu o wszelkie przepisy prawa. W ocenie skarżącego, o charakterze paintballa jako takiego mogą decydować przede wszystkim przepisy prawa, przede wszystkim ustawa z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. Nr 52 poz. 525, z późn. zm.), w połączeniu ewentualnie z dokładnie ustalonym stanem faktycznym, w tym przede wszystkim po zasięgnięciu opinii odpowiedniego biegłego z zakresu broni i amunicji na okoliczność ustalenia, czy przedmiotowy towar istotnie można do broni czy amunicji zaliczyć oraz czy zagraża on życiu i zdrowiu.

Skarżący podkreślił, iż przyjmując tak szeroką interpretację, jaką zastosował organ, można dojść do absurdalnego wniosku, iż każda zabawka, użyta niezgodnie z zasadami przewidzianymi w odpowiednich instrukcjach obsługi, może stanowić zagrożenie dla życia i zdrowia, a tym samym być klasyfikowana jako broń. Ważne jest zatem ustalenie celu, jakiemu ma służyć dany towar, który jest sprowadzany. Tymczasem w niniejszej sprawie zupełnie ten cel pominięto, a - jak wiadomo - towar ten służy właśnie do zabawy, rekreacji, a nie do innych celów.

Skarżący wskazał, iż nie jest żadnym potwierdzeniem stanowiska organów administracji publicznej okoliczność, iż Wiążące Informacje Taryfowe z 11 grudnia 2009r. oraz z 26 maja 2009 r. jednoznacznie potwierdzają "utrwaloną klasyfikację". Podkreślono, iż jedynie WIT jest jedyną oficjalną i wiążącą informacją odnoszącą się do klasyfikacji taryfowej. Nie można zatem twierdzić, iż w tym przypadku przed wydaniem WIT z 2009 r. funkcjonowała "utrwalona klasyfikacja", tym bardziej, że od 2001 r. (do dnia 1 maja 2004. r.) obowiązywała Wiążąca Informacja Taryfowa wydana przez Prezesa Głównego Urzędu Ceł w dniu 16 marca 2001 r. W ocenie skarżącego, utrata mocy z dniem 1 maja 2004 r. nie oznacza automatycznie, iż po 1 maja 2004 r. stanowisko skarżącego co do klasyfikacji celnej (tym bardziej, iż korzystał on z profesjonalnego podmiotu w tym zakresie, zajmującego się tego typu sprawami) było nieprawidłowe. Brak jest jakiejkolwiek podstawy prawnej do twierdzenie, iż nowa Wiążąca Informacja Taryfowa ma obowiązywać z mocą wsteczną.

Skarżący zaznaczył, iż taka sytuacja, kiedy na przestrzeni niecałych 10 lal funkcjonują dwie sprzeczne wiążące informacje taryfowe w sposób istotny podrywa zaufanie do działania organów podatkowych (art. 121 § 1 ordynacji podatkowej), kiedy to strona, działając właśnie w zaufaniu do tych organów (wiążąca interpretacja taryfowa z 2001 r.) układa w sposób odpowiedzialny swoje działania, prowadząc działalność gospodarczą, a zatem działalność związaną z koniecznością szacowania zysków i strat. Tymczasem po latach strona dowiaduje się, iż działając w zaufaniu do organów - miała popełniać błąd.

Ponadto wskazano, iż w sentencji decyzji w sposób bardzo ogólnikowy przywołano przepisy prawa, co w istocie uniemożliwia stronie prawidłową weryfikację decyzji. W decyzji przywołano w sposób dokładny jedynie przepisy proceduralne, nie wskazując jednak, jaka jest dokładna materialnoprawna podstawa wydania decyzji.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Warszawie, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał ustalenia faktyczne i prawne zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Przedmiotem niniejszej sprawy i kwestią sporną jest prawidłowość klasyfikacji taryfowej towaru w postaci: markerów do gry w paintball, kulek do gry w paintball, akcesoriów do markerów paintballowych, pokrowców na butle z tworzywa sztucznego, zaworów zwrotnych metalowych przeznaczonych do butli na sprężone powietrze oraz ochraniaczy na szyję.

Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż Polska stając się państwem członkowskim Wspólnoty Europejskiej, przyjmując zasady funkcjonowania państw unii celnej, przyjęła Wspólnotową Taryfę Celną. Przepis art. 20 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 z 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992), przewiduje, że należności przywozowe są obliczane na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich. Rozporządzenie Rady (EWG) Nr 2658/87 z 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987) ustanowiło nomenklaturę towarową, zwaną Nomenklaturą Scaloną (CN), gdzie w załączniku I (który jest corocznie modyfikowany) określa się Nomenklaturę Scaloną i tabele stawek Wspólnej Taryfy Celnej. W dacie zgłoszenia celnego w przedmiotowej sprawie obowiązywało rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1214/2007 z 20 września 2007 r. (Dz. Urz. WE L 286 z 31.10.2007) zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie zmiany nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Stosowanie Wspólnej Taryfy Celnej przez państwa członkowskie powoduje, że cła na towary przywożone z państw trzecich do wszystkich państw członkowskich oraz nomenklatura są jednolite. Dodatkowo w związku z preferencjami celnymi, zawieszeniem cła, opłatami rolnymi, cłami antydumpingowymi i opłatami wyrównawczymi, ograniczeniami w przywozie i wywozie, refundacjami wywozowymi Wspólnota posługuje się zintegrowaną taryfą celną TARIC. Zgodnie bowiem z art. 2 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 z 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej Komisja ustanawia Zintegrowaną Taryfę Wspólnot Europejskich (TARIC), która spełnia wymogi Wspólnej Taryfy Celnej, statystyk w dziedzinie handlu zewnętrznego, polityki handlowej, rolnej i innych polityk wspólnotowych dotyczących przywozu lub wywozu towarów.

Taryfa ta opiera się na Nomenklaturze Scalonej i obejmuje:

a) środki zawarte w niniejszym rozporządzeniu;

b) dodatkowe podpodziały wspólnotowe, nazywane – podpozycjami TARIC-, potrzebne do wprowadzenia w życie poszczególnych środków wspólnotowych wymienionych w załączniku II;

c) wszelkie inne informacje konieczne do wprowadzenia w życie numerów kodowych TARIC lub dodatkowych numerów kodowych określonych a art. 3 ust. 2 i 3 oraz do zarządzania tymi numerami kodowymi;

d) stawki celne i inne opłaty przywozowe i wywozowe, włączając zwolnienia celne i preferencyjne stawki celne dla konkretnych towarów w przywozie i wywozie;

e) środki przedstawione w załączniku II stosowane do przywozu i wywozu konkretnych towarów.

Zgodnie zaś z art. 3 ww. rozporządzenia Rady każda podpozycja CN posiada ośmiocyfrowy numer kodowy:

a) pierwsze sześć cyfr stanowi numery kodowe odnoszące się do pozycji i podpozycji nomenklatury Systemu Zharmonizowanego;

b) siódma i ósma cyfra określają podpozycję CN. Gdy pozycja lub podpozycja Systemu Zharmonizowanego nie jest dalej dzielona do celów wspólnotowych, siódma i ósma cyfra to "00"

Podpozycje TARIC są identyfikowane poprzez dziewiątą i dziesiątą cyfrę, które wraz z numerami kodów określonymi w ust. 1 stanowią numery kodów TARIC. W przypadku braku podpodziału wspólnotowego dziewiątą i dziesiątą cyfra kodu będą cyfry "00".

W wyjątkowych przypadkach można stosować dodatkowe czterocyfrowe kody TARIC w celu zastosowania szczególnych środków wspólnotowych, które nie są zakodowane lub są zakodowane częściowo za pomocą dziewiątej i dziesiątej cyfry.

TARIC jest wykorzystywana przez Komisję i Państwa Członkowskie w celu stosowania środków wspólnotowych dotyczących przywozu do i wywozu ze Wspólnoty. Numery kodowe TARIC i dodatkowe numery kodowe TARIC stosuje się do przywozu i w razie konieczności do wywozu towarów objętych odpowiadającymi sobie podpozycjami. Państwa Członkowskie mogą dodawać podpodziały lub dodatkowe numery kodowe do celów krajowych.

Klasyfikacji taryfowej towarów dokonuje się na podstawie Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS), uwag do sekcji i działów do Taryfy, które decydują o tym jak należy klasyfikować poszczególne towary, ustaleń dotyczących praktyki klasyfikacyjnej takich towarów w krajach Unii Europejskiej oraz dostępnych danych dotyczących danego produktu. Istotne jest tutaj, iż dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji i podpozycji, z wyłączeniem wszelkich innych, które ewentualnie mogłyby byś brane pod uwagę.

Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutu niedokładnego zebrania i rozważenia całego materiału dowodowego wskazać należy, iż, wbrew twierdzeniom skarżącego, klasyfikacja taryfowa spornego towaru znajduje oparcie we wskazanych w zaskarżonej decyzji postanowieniach Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich. Należy podzielić stanowisko organu II instancji, iż opis towaru pozwalał na właściwą klasyfikacją taryfową, co powoduje, że brak było podstaw do przeprowadzenia dodatkowego dowodu z opinii biegłego z zakresu broni i amunicji. Podkreślenia wymaga, iż opinie biegłych w sprawach z zakresu prawa celnego, z uwagi na posiadane przez ich autorów wiadomości specjalne, mają służyć pomocy przy identyfikacji określonego towaru, z uwagi na jego cechy i właściwości. Tym samym orzekające w sprawie organy były uprawnione do wydania rozstrzygnięcia w zakresie klasyfikacji taryfowej towaru w oparciu o wyżej wymienione akty prawne (rozporządzenie Rady (EWG) Nr 2658/87, rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1214/2007), zaś powołanie się przez skarżącego na przepisy ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji pozostaje bez wpływu na poprawność dokonanej taryfikacji. Skarżący nie przedłożył przy tym dowodów potwierdzających prawidłowość dokonanej w zgłoszeniu celnym klasyfikacji taryfowej towaru do kodu TARIC 9503 00 81 90 obejmującego pozostałe zabawki imitujące broń. W szczególności potwierdzenia takiego nie mogą stanowić Wiążące Informacje Taryfowe wydane przez Prezesa Głównego Urzędu Ceł w dniu 16 marca 2001 r. nr 119/2001/95, 115/2001/95, 114/2001/95 oraz 111/2001/95, które, zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 623), wygasły z dniem 1 maja 2004 r.

W związku z podniesionym w skardze zarzutem naruszenia art. 121 Ordynacji podatkowej należy wyjaśnić, iż konstrukcja przepisów dotyczących procedury dopuszczenia do wolnego obrotu oparta została na zasadzie zaufania organów celnych do zgłaszającego. Wykazane w zgłoszeniu celnym kwoty należności są uznawane za prawnie należne. Zgodnie z art. 78 ust. 2 WKC po dokonaniu zwolnienia towarów organy celne mogą, w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu, przystąpić do kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących operacji przywozu lub wywozu towarów objętych zgłoszeniem oraz późniejszych operacji handlowych dotyczących tych samych towarów. Przeprowadzona w przedmiotowej sprawie kontrola postimportowa doprowadziła do zakwestionowania zadeklarowanego w zgłoszenia celnym kodu TARIC i dokonania prawidłowej klasyfikacji taryfowej towaru.

Za nieuzasadniony należy uznać zarzut naruszenia art. 210 § 1 pkt 4 oraz § 4 Ordynacji podatkowej polegający na braku powołania dokładnej podstawy prawnej oraz na braku wyjaśnienia podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, uzasadnienie prawne zaś zawiera wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Decyzja organu celnego powinna zatem wskazywać ustalony przez ten organ stan faktyczny, określać przesłanki zastosowania tej a nie innej kwalifikacji prawnej i ustalać, jakie okoliczności stanu faktycznego odpowiadają którym z fragmentów normy prawnej zastosowanej w sprawie. Przytoczenie przepisów prawa to wskazanie ich treści i relacji do stanu faktycznego sprawy. W przedmiotowej sprawie, wbrew twierdzeniom skarżącego, zaskarżona decyzja zawiera w osnowie wskazanie podstawy prawnej określenia kwoty długu celnego, w uzasadnieniu wyjaśniono zaś przesłanki klasyfikacji taryfowej spornego towaru.

Reasumując uznać należy, iż zaskarżona decyzja wypełnia przesłanki art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej, jak również nie doszło w sprawie do naruszenia zasad ochrony słusznego interesu skarżącego, czy też zasady zaufania obywateli do organów Państwa. Wydając rozstrzygnięcie, organy podjęły również niezbędne działania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy.

Z powyższych względów, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.