Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3780/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-10-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu
Powołane przepisy: article: art. 88
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

|P O S T A N O W I E N I E | , Dnia 8 października 2015 r., , , Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym:, Przewodniczący, Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, , , po rozpoznaniu w dniu 8 października 2015 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, w sprawie ze skargi W.R., na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W., z dnia [...] września 2014 r. nr [...], w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania podatkowego, , postanawia:, odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi,


UZASADNIENIE

Skarżący – W.R. , złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2014 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania podatkowego. W skardze zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika.

Postanowieniem z 13 lutego 2015 r. Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił zwolnienia od kosztów sądowych oraz przyznał prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 kwietnia 2015 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni - pod rygorem odrzucenia skargi (pismo z 21 kwietnia 2015 r., doręczone 28 kwietnia 2015 r.).

Z dokumentacji księgowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczącej opłat sądowych wynika, że do 21 maja 2015 r. Skarżący wpisu nie uiścił.

Biorąc powyższe pod uwagę tutejszy Sąd postanowieniem z 9 czerwca 2015 r. odrzucił skargę wniesioną przez Skarżącego.

W dniu 29 czerwca 2015 r. do tutejszego Sądu wpłynęła skarga kasacyjna Skarżącego od postanowienia z 9 czerwca 2015 r.

W związku z brakami formalnymi skargi kasacyjnej Skarżący został wezwany do ich uzupełnienia. Braki te zostały przez Skarżącego uzupełnione.

Następnie Skarżący w dniu 5 sierpnia 2015 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Równocześnie z wnioskiem uiścił również wpis od skargi w wysokości 200 zł. Jako przesłankę do przywrócenia terminu pełnomocnik Skarżącego wskazał, iż Skarżący bez swojej winy nie otrzymał informacji o konieczności uiszczenia wpisu. W okresie od 13 marca 2015 r. do 31 lipca 2015 r. przebywał w areszcie tymczasowym.

Zarządzeniem z 25 sierpnia 2015 r. Skarżący, w związku z wykluczającymi się przesłankami skargi kasacyjnej i wniosku o przywrócenie terminu, został zobowiązany do wypowiedzenia się co do możliwości cofnięcia jednej z ww. czynności procesowych. W zakreślonym terminie Skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności wskazać należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym w sytuacji jednoczesnego wniesienia środka odwoławczego od rozstrzygnięcia odrzucającego pismo z powodu uchybienia terminu do dokonania określonej czynności procesowej oraz wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tejże czynności, omawiane instytucje procesowe wykluczają się wzajemnie.

Należy mieć bowiem na uwadze, że w przypadku gdy strona kwestionuje ocenę sądu, że do uchybienia terminu doszło, tzn. gdy twierdzi, że czynności dokonała w terminie, a sąd błędnie uznał, iż terminowi uchybiła, powinna wnieść środek odwoławczy. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności strona powinna wnieść w sytuacji, gdy nie kwestionuje ona faktu, że uchybiła terminowi, jednakże w jej ocenie to uchybienie nie było zawinione i następnie wskazuje przyczyny usprawiedliwiające niedokonanie czynności w terminie (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 15 listopada 1999 r., sygn. akt II CZ 129/99; z dnia 4 października 2001 r., sygn. akt I CZ 116/01; z dnia 10 stycznia 2002 r., sygn. akt I CZ 198/01; z dnia 3 października 2002 r., sygn. akt I CZ 120/02 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2004 r. sygn. akt FZ 61/04).

Podkreślić trzeba więc, że omawiane instytucje procesowe oparte są na przeciwstawnych przesłankach - podstawą skorzystania ze środka zaskarżenia jest przekonanie, że do uchybienia terminu nie doszło, natomiast wniosek o przywrócenie terminu opiera się na twierdzeniu, że do tego uchybienie doszło, lecz jest ono niezawinione. Tak więc złożenie wniosku o przywrócenie terminu uwarunkowane jest przede wszystkim tym, by termin do podjęcia czynności procesowej upłynął. Stosownie bowiem do treści przepisu art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", dopiero wówczas czynność taka staje się bezskuteczna.

Zauważenia wymaga przy tym, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.). Ponadto pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W sytuacji więc, gdy strona złożyła środek zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia terminowi do dokonania czynności procesowej, początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności wyznaczać będzie data doręczenia orzeczenia sądu rozstrzygającego w przedmiocie złożenia środka zaskarżenia. Pogląd ten, ukształtowany w orzecznictwie Sądu Najwyższego i zaakceptowany w doktrynie (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 15 czerwca 1957 r., sygn. akt II CZ 123/57; z dnia 2 września 1993 r., sygn. akt II CRN 83/93; z dnia 10 stycznia 2002 r., sygn. akt I CZ 198/01; literatura powołana w "Kodeksie postępowania cywilnego z komentarzem" pod red. prof. dr. J. Jodłowskiego i SN dr hab. K. Piaseckiego, Wyd. Prawnicze, Warszawa 1989 r., t. I, s. 277), jest także w pełni aktualny na gruncie regulacji przyjętych w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W ocenie Sądu uznać należy zatem, że wniosek o przywrócenie terminu, o którym stanowi przepis art. 87 § 1 p.p.s.a., może być aktualny dopiero wówczas, gdy prawomocnie zostanie rozstrzygnięta kwestia, czy termin do dokonania czynności procesowej upłynął - czy też nie - przed jej dopełnieniem (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 14 kwietnia 1997 r., sygn. akt II CZ 43/97 oraz z dnia 15 kwietnia 1997 r., sygn. akt II CZ 40/97, niepubl.). Natomiast przedwczesny wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej uznać trzeba za niedopuszczalny z mocy ustawy (art. 88 p.p.s.a.), co w konsekwencji skutkuje jego odrzuceniem (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 lutego 2000 r., sygn. akt CKN 1261/99).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdził, że bezsporne w sprawie jest to, iż pełnomocnik Skarżącego pismem z 24 czerwca 2015 r. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 czerwca 2015 r., odrzucającego skargę Skarżącej z powodu nieuiszczenia wpisu od skargi w wyznaczonym terminie, następnie zaś złożył w piśmie z dnia 5 sierpnia 2015 r. wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

W ocenie Sądu, z uwagi na całość wskazanej powyżej argumentacji, uznać należy, że ww. wniosek o przywrócenie terminu został złożony przedwcześnie, a zatem podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 88 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.