Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 906/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 230 § 1, art. 230 § 2, art. 220 § 1, art. 220 § 3, art. 73 § 1, art. 73 § 2, art. 73 § 3, art. 73 § 4, art. 73 § 5
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Dębkowski, po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] stycznia 2022 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz z drugim członkiem zarządu oraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za miesiące od grudnia 2014 r. do marca 2015 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

G.P. (zwany dalej "Skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] stycznia 2022 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz z drugim członkiem zarządu oraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za miesiące od grudnia 2014 r. do marca 2015 r.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z dnia 25 kwietnia 2022 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie

500 zł., stosownie do treści § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 535 ze zm.), w terminie siedmiu dni doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu

do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi na wezwanie Skarżący przedłożył pismo z dnia 20 maja 2022 r. zatytułowane jako "zażalenie na postanowienie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 kwietnia

o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego" wraz z załącznikami. Na podstawie zarządzenia Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 czerwca 2022 r. pismo to zostało potraktowane jako wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmujący zwolnienie od wpisu sądowego od skargi. Wniosek został zarejestrowany w repertorium SPP pod sygn. akt III SPP/Wa 296/22.

Na podstawie zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia

20 czerwca 2022 r. wezwano Skarżącego do nadesłania wypełnionego

i podpisanego wniosku o przyznanie prawa pomocy – na formularzu PPF w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku

bez rozpoznania, jak również do przedłożenia dodatkowych informacji

oraz dokumentów obrazujących jego sytuację majątkową.

Straszy referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 25 lipca 2022 r. pozostawił bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu wskazał,

że Skarżący nie przedłożył wypełnionego urzędowego formularza PPF i wobec tego wniosek należało pozostawić bez rozpoznania.

Na powyższe zarządzenie Skarżący złożył sprzeciw.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia

6 września 2022 r. utrzymał zaskarżone zarządzenie starszego referendarza sądowego w mocy.

W konsekwencji zakończenia postępowania w przedmiocie wniosku Strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy, pismem z dnia 14 października 2022 r. wezwano Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 25 kwietnia 2022 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł,

w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zawierające prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do niego w wyznaczonym terminie zostało doręczone Skarżącemu w trybie fikcji prawnej doręczenia 2 listopada 2022 r. na podstawie przepisów z art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."). Mimo upływu wyznaczonego terminu Skarżący nie wykonał wezwania Sądu.

Dokumentacja księgowa dotycząca opłat sądowych potwierdza zaś, że

do dnia 1 grudnia 2022 r. nie uiszczono należnego wpisu sądowego od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Jeśli zaś należny wpis sądowy nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. Stosownie zaś do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Wezwanie zawierające prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do niego w wyznaczonym terminie zostało doręczone Skarżącemu w trybie fikcji prawnej doręczenia 2 listopada 2022 r. na podstawie przepisów z art. 73 p.p.s.a. Termin do uiszczenia wpisu upływał więc 9 listopada 2022 r. (środa), tymczasem Skarżący mimo upływu wyznaczonego terminu nie wykonał wezwania Sądu.

Wyjaśnić tu należy, że stosownie do art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie z art. 73 § 2 p.p.s.a. zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru

w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej,

a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia,

w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Stosownie do art. 73 § 3

w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z § 4 tego artykułu doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.

Przepis art. 73 § 5 stanowi natomiast, że w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w art. 69 § 2, przepisy § 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

Z treści art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a. wynika zatem, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia, tj. awizo. Przepisy te wprowadzają fikcję prawną doręczenia, co oznacza, że na ich podstawie uznajemy przesyłkę za doręczoną,

a skutek ten zachodzi z mocy samego prawa "z upływem ostatniego dnia okresu".

Naczelny Sąd Administracyjny słusznie zauważył, że "W literaturze przedmiotu i orzecznictwie sądowoadministracyjnym uznaje się, że odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się fikcja prawna doręczenia, nie zmienia skutków procesowych zaistniałej fikcji. Odbiór przesyłki przez adresata po upływie 14 dni

od daty jej złożenia w urzędzie pocztowym jest bowiem czynnością organizacyjno-techniczną, nie mającą znaczenia dla zaistnienia skutku w postaci doręczenia, uzależnionego wyłącznie od spełnienia warunku przewidzianego w ustawie – upływ ostatniego dnia okresu." (Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego

z 12 lutego 2020 r., II FSK 2869/19, LEX nr 2775880).

Skoro więc wezwanie o uiszczenie wpisu, po dwukrotnym awizowaniu

(przy czym pierwsze awizowanie miało miejsce 19 października 2022 r.) nie zostało odebrane z placówki pocztowej, to oznacza, że zostało doręczone z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu z art. 73 § 1 p.p.s.a., a zatem

2 listopada 2022 r.

Na marginesie należy wskazać, że wydanie przesyłki Skarżącemu 3 listopada 2022 r., a więc już po upływie 14 dni, o których mowa w art. 73 p.p.s.a., było błędnym działaniem operatora pocztowego. W ocenie Sądu, okoliczność wydania przesyłki po skutecznym doręczeniu w trybie fikcji doręczenia nie niweluje skutku doręczenia.

W okolicznościach tej sprawy przyjąć należy, że w istocie do doręczenia przesyłki doszło w trybie fikcji prawnej doręczenia 2 listopada 2022 r. Termin

do uiszczenia wpisu upływał więc 9 listopada 2022 r., a Skarżący do tego dnia nie uiścił należnego wpisu.

W ocenie Sądu, po upływie wyznaczonego terminu do uiszczenia wpisu

od skargi podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

W konsekwencji powyższego należy uznać, że wobec nieuiszczenia należnego wpisu od skargi przez Skarżącego w rozpatrywanej sprawie, przedmiotowa skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł,

jak w sentencji postanowienia.