Postanowienie NSA, sygn. akt III FZ 462/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-10-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 par 1 i 3, art. 230 par 1
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Stachurski po rozpoznaniu w dniu 21 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 1530/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi T. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 19 kwietnia 2024 r., nr 1401-IEW4.4121.28.2023.16.MO w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 28 sierpnia 2024 r., III SA/Wa 1530/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę T. J. (dalej: "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 19 kwietnia 2024 r., nr 1401-IEW4.4121.28.2023.16.MO, w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności osoby trzeciej wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych za poszczególne okresy rozliczeniowe 2019 r. i 2020 r. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że Skarżący w wyznaczonym terminie nie uiścił należnego wpisu sądowego od skargi, pomimo, że został pouczony, że niewykonanie tego wezwania w terminie skutkuje odrzuceniem skargi.

Na powyższe postanowienie, pismem z 27 września 2024 r. Skarżący wniósł zażalenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisu postępowania, co mogło mieć wpływ na wynik sprawy tj. art. 233 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego, poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę dowodów i błędne ustalenie, a w konsekwencji bezzasadne przyjęcie, że wiedza Skarżącego dotycząca zagadnień prawnych jest wystarczająca i nie potrzebuje pomocy profesjonalnego pełnomocnika. Wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i uwzględnienie wniosku o przyznanie pełnomocnika z urzędu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm. dalej: ,,p.p.s.a.’’) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem wszczynającym postępowanie jest między innymi skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony wpis. W tym przypadku wzywa się wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu skarga podlega odrzuceniu.

W tej sprawie Skarżący wniósł skargę, od której należny jest wpis. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 15 lipca 2024 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. W wezwaniu zawarte zostało pouczenie, że nieuiszczenie wpisu od skargi w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłkę zawierającą wezwanie skutecznie doręczono Skarżącemu 7 sierpnia 2024 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sprawy. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w tej sprawie rozpoczął więc bieg 8 sierpnia 2024 r. i upłynął z dniem 14 sierpnia 2024 r. W wyznaczonym terminie wpisu nie uiszczono. W tej sytuacji należy stwierdzić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie był obowiązany skargę odrzucić.

Zasadności tego rozstrzygnięcia nie może podważyć argument odnoszący się do nieposiadania przez Skarżącego fachowej wiedzy, bowiem uiszczenie wpisu od skargi na wezwanie sądu, nie wymagało takiej wiedzy. Wezwanie sądu do uiszczenia wpisu od skargi jest czytelne i nie nasuwa żadnych wątpliwości, do których usunięcia potrzebna byłaby fachowa wiedza. Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a. nakazuje natomiast odrzucić skargę, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, bez względu na przyczynę jego nieuiszczenia. Odnośnie naruszenia przez sąd pierwszej instancji art. 233 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego, należy stwierdzić, że w tym zakresie sąd administracyjny nie stosuje przepisów procedury cywilnej. Postępowanie przed sądami administracyjnymi, co do zasady, toczy się na podstawie p.p.s.a., nie zaś Kodeksu postępowania cywilnego. Skoro w rozpoznawanej sprawie sąd nie stosował przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, to nie mógł ich naruszyć. Bez wpływu na prawidłowość zaskarżonego orzeczenia pozostaje również złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Wniosek ten zostanie rozstrzygnięty przez sąd pierwszej instancji w odrębnym postanowieniu po zwrocie akt z Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.