Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 940/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-04-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA – Anna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 9 marca 2011 r., sygn. akt I SA/Sz 940/10 w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia kwoty podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 9 marca 2011 r., sygn. akt I SA/ Sz 940/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę R.M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia kwoty podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług.

Pismem z dnia 5 kwietnia 2011 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu

7 kwietnia 2011 r. skarżąca złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku, wskazując, iż składa go z opóźnieniem z uwagi na pobyt zagranicą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 3).

Stosownie do treści przywołanych powyżej przepisów, przywrócenie terminu może więc nastąpić jedynie wówczas, gdy spełnione zostały łącznie trzy przesłanki:

1) wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi,

2) zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy,

3) dopełniona została czynność, dla której określony był termin.

Brak choćby jednej z tych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu.

Zgodnie z powyższym, brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Dokonując oceny braku winy sąd uwzględnia wszystkie okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i biorąc pod uwagę także uchybienia spowodowane nawet lekkim niedbalstwem. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności prośby o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania należytej staranności przy prowadzeniu własnej sprawy i szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. Należy wskazać, iż przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiały stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie SN z dnia 6 października 1998 r., sygn. akt II CKN 8/98, publ. LEX nr 50679). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić wówczas, gdy strona we wniosku o przywrócenie terminu uprawdopodobni, że mimo całej staranności z przyczyn od niej niezależnych nie mogła dokonać czynności w terminie. Przeszkody te zatem muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny, a brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu.

W ocenie Sądu skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Jako przyczynę uchybienia terminu skarżąca wskazała na pobyt zagranicą. W ocenie Sądu nie jest to okoliczność, która pozwalałaby na przyjęcie braku winy skarżącej i nie uzasadnia przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Skarżąca nie podała żadnej przeszkody uniemożliwiającej jej wniesienie wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Sam fakt przebywania zagranicą - poza miejscem zamieszkania - nie uniemożliwia złożenia takiego wniosku. Wniosek można bowiem przesłać drogą pocztową. Fakt nieobecności skarżącej w kraju, nie pozbawiał jej również możliwości uzyskania informacji, zarówno co do daty zamknięcia rozprawy, wyznaczonej na dzień 9 marca 2011 r., jak i wydanego na tej rozprawie rozstrzygnięcia, a w konsekwencji, możliwości złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, który w przypadku wyroku oddalającego skargę sporządzany jest wyłącznie na wniosek składany w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku.

Ponadto, skarżąca nie wykazała, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku złożony został w terminie dni 7 od ustania przyczyny uchybienia terminowi, co oznacza, że dwie z trzech ww. przesłanek nie zaistniały w sprawie.

Mając powyższe na względzie Sąd uznał wniosek o przywrócenie terminu za nieuzasadniony i w oparciu o treść powołanych wyżej przepisów art. 86 § 1 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.