Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 1133/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2025-02-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6339 Inne o symbolu podstawowym 633
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 4, art. 52 par. 1 i par. 2, art. 53 par. 2, art. 58 par. 1 pkt 1 i par. 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
article: art. 46 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2024 poz 475
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. L. na pismo Prezydenta Miasta Opola z dnia 23 września 2024 r., nr PS-RSS.KW-000202/24 w przedmiocie odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 14 sierpnia 2024 r., nr [...], Prezydent Miasta Opola poinformował N. L. o odmowie przyznania jej jednorazowego dofinansowania na podjęcie działalności gospodarczej. Informacja ta została doręczona N. L. w postaci e-maila w dniu 21 sierpnia 2024 r. W piśmie tym, widnieje adnotacja, że pismo to nie jest decyzją i nie przysługuje od niego odwołanie. Brak jest w nim pouczenia o prawie i trybie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Następnie, N. L. pismem z dnia 2 września 2024 r. wezwała Prezydenta Miasta Opola do usunięcia naruszenia prawa, spowodowanego powyższą odmową.

W odpowiedzi na wezwanie, Prezydent Miasta Opola (zwany dalej także organem) w piśmie z dnia 23 września 2024 r., nr PS-RSS.KW-000202/24, uznał za niezasadne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, argumentując swoje stanowisko w sprawie.

Wobec powyższego, N. L. (zwana dalej także skarżącą) działająca przez swojego pełnomocnika - adwokata D. S., pismem z dnia 5 listopada 2024 r., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na pismo Prezydenta Miasta Opola (zwanego dalej także organem) z dnia 23 września 2024 r., PS-RSS.KW-000202/24 - stanowiące odpowiedź na wezwanie skarżącej, a także na informację Prezydenta Miasta Opola z dnia 14 sierpnia 2024 r., nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania jednorazowych środków z Funduszu Pracy na podjęcie działalności gospodarczej.

Na skutek zarządzenia z dnia 30 grudnia 2024 r. Przewodniczącej Wydziału tut. Sądu, wydanego na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) - zwanej dalej: p.p.s.a. oraz § 27 zarządzenia w sprawie ustalenia zasad biurowości, wyłączono z niniejszej sprawy, tj. sprawy ze skargi N. L. na informację Prezydenta Miasta Opola z dnia 14 sierpnia 2024 r., nr [...] - sprawę ze skargi N. L. na informację Prezydenta Miasta Opola z dnia 23 września 2024 r., nr PS-RSS.KW-000202/24, nadając jej w repertorium sądowym odrębną sygn. akt I SA/Op 1133/24.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, jako niezasadnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie, przedmiotem skargi jest pismo organu z dnia 23 września 2024 r., nr PS-RSS.KW-000202/24, będące odpowiedzią na wezwanie skarżącej do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego informacją organu z dnia 14 sierpnia 2024 r., nr [...], o odmowie przyznania jednorazowego dofinansowania na podjęcie działalności gospodarczej.

Zagadnienie przyznania lub odmowy przyznania bezrobotnemu środków na podjęcie działalności gospodarczej wynika z art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2024 r. poz. 475) w związku z przepisami rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 14 lipca 2017 r. w sprawie dokonywania z Funduszu Pracy refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy oraz przyznawania środków na podjęcie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2022 r. poz. 243) – zwanego rozporządzeniem. Rozstrzygnięcie w tym zakresie dotyczy uprawnienia polegającego na przyznaniu środków finansowych bezrobotnemu zamierzającemu podjąć działalność gospodarczą, w tym na pokrycie kosztów pomocy prawnej oraz konsultacji i doradztwa związanych z podjęciem tej działalności. Niewątpliwie, pismo zostało wydane w sprawie indywidualnej, gdyż przyznanie lub odmowa przyznania dofinansowania dotyczy konkretnego bezrobotnego, który złożył stosowny wniosek.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalił się pogląd, że pismo-informacja o odmowie przyznania jednorazowego dofinansowania na podjęcie działalności gospodarczej wydana na podstawie art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, należy do kategorii "innych aktów lub czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. i podlega kognicji sądów administracyjnych. Sąd podziela ten pogląd, który został zaprezentowany m.in. w orzeczeniach: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 19 lipca 2019 r., sygn. akt II SA/Sz 562/19; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego - dalej zwanego NSA, z dnia 15 października 2019 r., sygn. akt I OZ 949/19; por. też wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 20 lipca 2016 r., sygn. akt II SA/Ke 225/16; wyrok NSA z dnia 9 czerwca 2017 r., sygn. akt I OSK 2770/16, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 2 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 848/16 (przywołane w postanowieniu orzeczenia dostępne na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Co istotne, odnośnie do skarg wniesionych przez N. L. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w opisanej sprawie, tut. Sąd również wyraził pogląd o dopuszczalności zaskarżenia informacji o odmowie przyznania jednorazowego dofinansowania na podjęcie działalności gospodarczej, czemu dał wyraz w postanowieniu z dnia 16 stycznia 2025 r., sygn. akt I SA/Op 1062/24. Wprawdzie w tamtejszej sprawie Sąd odrzucił skargę N. L., jednakże podstawą odrzucenia stało się uchybienie terminu do wniesienia tej skargi (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.), a nie jej niedopuszczalność z uwagi na brak kognicji sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).

Odmiennie sytuacja przedstawia się w niniejszej sprawie. Dla przypomnienia wskazać trzeba, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skarżąca wezwała organ w oparciu o art. 52 § 2 p.p.s.a. do usunięcia naruszenia prawa i zażądała m.in. stwierdzenia, że ocena wniosku skarżącej o dotację została dokonana nierzetelnie, przez co przyznano stronie rażąco zaniżoną ilość punktów, a także żądanie wydania rozstrzygnięcia o przyznaniu dotacji. W odpowiedzi na to wezwanie, organ w piśmie z dnia 23 września 2024 r., uznał, że zarzuty podniesione przez skarżącą nie są zasadne - szczegółowo odnosząc się do nich w uzasadnieniu pisma. Właśnie to pismo skarżąca zakwestionowała w niniejszym postępowaniu sądowym, choć zdaniem tut. Sądu - pismo to nie może stanowić przedmiotu kontroli Sądu i w świetle art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skarga na to pismo powinna zostać odrzucona.

Stosownie bowiem do art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2).

Zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę.

Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy wskazać należy, że w celu skutecznego zaskarżenia do sądu administracyjnego informacji o odmowie przyznania jednorazowego świadczenia na podjęcie działalności gospodarczej, czyli aktu o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., nie jest wymagane złożenie do organu uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego tym aktem. Natomiast ewentualna odpowiedź organu złożona na takie wezwanie, nie podlega ocenie sądu administracyjnego. Odpowiedź ta, nie jest bowiem aktem rozstrzygającym sprawę co do istoty sprawy, a jedynie podtrzymaniem stanowiska organu w kluczowej kwestii. Nie można tego pisma również zakwalifikować do innych - niż określone w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a., aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Odpowiedź ta nie stwarza po stronie adresata jakichkolwiek uprawnień lub obowiązków, a tym samym nie można jej zaliczyć do aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

W realiach spraw wszczętych na skutek skarg N. L. (sygn. akt I SA/Op 1062/24 i I SA/Op 1133/24), to jedynie informacja Prezydenta Miasta Opola z dnia 14 sierpnia 2024 r., nr [...], mogła stanowić akt podlegający merytorycznemu rozpoznaniu przez sąd administracyjny. Natomiast pismo tego organu z dnia 23 września 2024 r., nr PS-RSS.KW-000202/24, nie spełnia przedmiotowego kryterium kontroli działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, o jakim mowa w art. 3 § 2, § 2a i § 3 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę jako niedopuszczalną, o czym orzekł w sentencji postanowienia.