Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1361/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-01-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: przywrócono termin do wniesienia skargi kasacyjnej
Powołane przepisy: article: Art. 86, art. 87
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi L. B. na akt Prezydenta Miasta z dnia 9 lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy mieszkaniowej z zasobu Gminy postanawia: przywrócić skarżącej L. B. termin do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 sierpnia 2014 r. sygn. akt III SA/Kr 1361/14


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2014 r. sygn. akt III SA/Kr 1361/14 odrzucił skargę L. B. na akt Prezydenta Miasta z dnia 9 lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy mieszkaniowej z zasobu Gminy. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 4 września 2014 r.

Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w dniu 16 września 2014 r. Postanowieniem z dnia 24 października 2014 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym, ustanawiając dla skarżącej pełnomocnika z urzędu - adwokata.

Skarżąca wniosła od ww. postanowienia sprzeciw, wobec czego Sąd rozpoznał wniosek i postanowieniem z dnia 19 listopada 2014 r. umorzył postępowanie w sprawie zwolnienia od kosztów sądowych oraz przyznał skarżącej prawo pomocy ustanawiając dla skarżącej pełnomocnika z urzędu - adwokata. Odpis powyższego postanowienia został doręczony skarżącej dnia 4 grudnia 2014 r.

Zarządzeniem z dnia 4 listopada 2014 r. Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej wyznaczył dla skarżącej adwokata z urzędu R. W.

W dniu 30 grudnia 2014 r. (data nadania przesyłki) pełnomocnik skarżącej wniósł skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 26 sierpnia 2014 r., wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

W uzasadnieniu wniosku podniósł, że strona nie dokonała czynności sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej w terminie bez swojej winy. Podniósł, że mankamenty wiedzy prawnej i labilność emocjonalna skarżącej nie mogą działać na jej szkodę. Wskazał, że po dokonaniu analizy akt i dyskusji ze skarżącą, adwokat otrzymał w dniu 29 grudnia 2014 r. stanowisko skarżącej o konieczności sporządzenia skargi kasacyjnej.

Podniósł również, że skarżąca wielokrotnie składała wnioski o zwolnienie od kosztów – nie rozumiejąc, że przedmiot sprawy nie podlega opłacie sądowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r, poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.

W sprawie odpis postanowienia z dnia 26 sierpnia 2014 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 4 września 2014 r., zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 6 października 2014 r. Wniesienie przez pełnomocnika skarżącej skargi kasacyjnej w dniu 30 grudnia 2014 r. oznacza, że została ona wniesiona z uchybieniem terminu.

Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 P.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).

Zgodnie z art. 244 § 2 P.p.s.a. ustanowienie adwokata w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa.

W sprawie w ocenie Sądu, warunki formalne wniosku o przywrócenie terminu zostały spełnione.

W kwestii braku winy, jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu, zauważyć należy, że polega ona na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu.

Skarżąca nie miała możliwości skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej przed ustanowieniem pełnomocnika z urzędu. Wniosek o ustanowienie pełnomocnika w ramach prawa pomocy złożyła w otwartym terminie do wniesienia skargi kasacyjnej.

Sprzeciw od postanowienia referendarza wniosła z powodu "mankamentów wiedzy prawniczej".

Wobec powyższego skuteczne ustanowienie pełnomocnika nastąpiło dopiero z chwilą uprawomocnienia się postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 listopada 2014 r., a zatem 7 dni od doręczenia ww. postanowienia. Doręczenie nastąpiło 4 grudnia 2014 r., zatem postanowienie stało się prawomocne z upływem 11 grudnia 2014 r.

W niedochowaniu terminu nie można upatrywać winy skarżącej, gdyż pozostawała ona w usprawiedliwionym oczekiwaniu, co do skuteczności czynności podejmowanych przez przyznanego w ramach pomocy prawnej z urzędu pełnomocnika. Pełnomocnik skarżącej w ocenie Sądu, podjął czynności procesowe skutecznie i bez zwłoki, zachowując termin określony w art. 87 § 1, wobec czego nie można w jego działaniu upatrywać winy w znaczeniu przyjętym przez art. 86 P.p.s.a.

Dlatego też Sąd na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.