Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 31/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2017-06-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 197 par. 2, art. 178
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. H. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ostatecznego postanowienia - w zakresie zażalenia postanawia: odrzucić zażalenie z dnia 7 czerwca 2017 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 maja 2017 r.


UZASADNIENIE

W dniu 19 czerwca 2017 r. do tutejszego Sądu wpłynęło pismo datowane na 7 czerwca 2017 r. Pismo to w swej treści stanowiło zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 11 maja 2017 r. utrzymujące w mocy postanowienie Referendarza sądowego z dnia 29 marca 2017 r. w przedmiocie prawa pomocy. Skarżący w piśmie tym wyraził dezaprobatę w stosunku do postanowienia WSA.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest:

1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;

1a) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3;

1b) umorzenie postępowania;

2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;

3) (uchylony);

4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;

5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;

5a) odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia;

6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;

7) odrzucenie skargi kasacyjnej;

8) odrzucenie zażalenia;

9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;

10) ukaranie grzywną.

Postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu od postanowień referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy nie zostały ujęte w tym katalogu i brak jest przy tym innego przepisu ustawy wskazującego na możliwość wniesienia zażalenia na takie postanowienie.

Postanowienie, które zażalił J. H. wydawane zostało na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 260 tej ustawy rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy (§ 1). (...)Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Aktualne brzmienie art. 260 wskazuje, że na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego nie przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Ustawodawca nie przewidział możliwości zaskarżenia wydanego na podstawie art. 260 § 1 postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego o zmianie lub utrzymaniu w mocy postanowienia (zarządzenia) referendarza sądowego z zakresu prawa pomocy.

Oznacza to, że zażalenie na postanowienie sądu z dnia 11 maja 2017 r. jest niedopuszczalne i należy je odrzucić na podstawie art. 197 § 2 w związku z art. 178 p.p.s.a.