Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 3144/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2004-02-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 634  Sprawy kombatantów, świadczenia z tytułu pracy przymusowej
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych

SENTENCJA

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 lutego 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie NSA: Stanisław Biernat Izabela Dobosz ( spr.) Protokolant : Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lutego 2004 roku sprawy ze skargi Z. M. na decyzję Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...] 2001 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o świadczenie pieniężne z tytułu deportacji I uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję tegoż organu z dnia 06 grudnia 2000r. II zasądza od Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. na rzecz skarżącego Z. M. kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych z [...] XII 2000r, Nr [...], wydaną na podstawie art. 105 § 1 kpa w zw. z art. 4 ust. 5 ustawy z 31 V 1996r o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i ZSRR (Dz. U. Nr 87 poz. 395 ze zm.) umorzono postępowanie administracyjne z wniosku o przyznanie uprawnienia do świadczenia pieniężnego. Powodem było złożenie wniosku po 31 XII 1999r.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Z.M. podnosi, że pracował przymusowo w III Rzeszy w latach 1943 - 1945 w miejscowości J. w majątku [...]. Do września 2000r otrzymywał dodatek kombatancki i nie wiedział, że może ubiegać się o świadczenie. Obecnie został pozbawiony uprawnień kombatanckich.

Decyzją Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych z [...]. III 2001r, Nr [...]., wydaną na podstawie art. 127 § 3, 138 § 1 pkt. i 105 § 1 kpa oraz art. 4 ust. 5 ustawy z 31 V 1996r o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i ZSRR (Dz. U. Nr 87 poz. 395 ze zm.) utrzymano w mocy decyzję z [...] XII 2000r. Powołano się na treść art. 4 ust. 5 ustawy, że wnioski należało składać do 31 XII 1999r., a strona nie przedstawiła dowodów, że wniosek o przyznanie w/w uprawnienia złożyła w ustawowym terminie.

W skardze do NSA Z.M. wnosi o uchylenie decyzji. Podnosi, że korzystał z dodatku kombatanckiego i nie mógł starać się o świadczenie. Dodatek pobierał do 19 V 2000r. Pracował przymusowo w III Rzeszy przez 2 lata

W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych wnosi o jej oddalenie podtrzymując argumenty, o których mowa w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 VIII 2002r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Skargi wniesione przed 1 I 2004r do NSA podlegają obecnie rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne.

Sądowa kontrola wykazała naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.

Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z 17 VI 2003r (sygn. akt P 24/02, Dz. U. Nr 110 póz. 1060) orzekł o niezgodności art. 4 ust. 5 ustawy z dnia 31 V 1996r o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. Nr 87 poz. 395 z 1998r ze zm.) z art. 2 i 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Daje to możliwość wznowienia postępowania w oparciu o art. 190 ust. 4 Konstytucji RP oraz art. 145a § 1 kpa i merytorycznego rozpoznania uprawnień kombatanckich Z.M.

W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 "b" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § 1 przepisów wprowadzających ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 VIII 2002r (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.). Do spraw, w których skargi zostały wniesione do NSA przed dniem 1 I 2004r i postępowanie nie zostało zakończone (co dotyczy niniejszej sprawy) stosuje się bowiem powołane wyżej przepisy.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995r o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74 poz. 368 ze zm.) w zw. z art. 97 § 2 cytowanej wyżej ustawy z dnia 30 VIII 2002r - przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271), a nadto w oparciu o art. 200 i 205 § 1 cytowanej wyżej ustawy o p.o.p.p.s.a.