Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 136/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2023-07-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 2 udip
journal: Dz.U. 2022 poz 902
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Joanna Janiszewska – Ziołek (spr.) Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Korycka sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 lipca 2023 r. sprawy ze skargi R. P. na decyzję Wójta Gminy z dnia [...] grudnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Szkoły Podstawowej im. M. K. w [...] z dnia [...] listopada 2022r. nr [...], 2. zasądza od Wójta Gminy na rzecz R. P. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] grudnia 2022r. nr [...] Wójt Gminy, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 16 ust. 1 i art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022r., poz. 902 – dalej powoływanej jako "u.d.i.p."), utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Szkoły Podstawowej im. M. K. w D. odmawiającej R. P. udostępnienia informacji publicznej.

Powyższa decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym sprawy.

R. P. (dalej: "Skarżący") wystąpił do Dyrektora Szkoły Podstawowej im. M. K. w D. (dalej: Dyrektor) z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, tj. przedłożenia imiennego wykazu pracowników Szkoły Podstawowej w D., którym przyznano dodatek motywacyjny w okresie od [...] września 2021r. do [...] września 2022r. wraz ze wskazaniem wysokości przyznanych dodatków poszczególnym osobom.

W odpowiedzi na powyższy wniosek dnia 4 listopada2022r. Dyrektor wydał decyzję nr [...], odmawiając udostępnienia żądanej informacji publicznej.

W uzasadnieniu Dyrektor wskazał na art. 5 ust. 2 u.d.i.p. i powołał się na ograniczenie prawa do dostępu do informacji publicznej ze względu na prywatność osób wymienionych we wniosku. Wskazał przy tym, że ograniczenia nie obejmują informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem funkcji. Wywiódł, że spod zakresu funkcji publicznej wyłączeni są nauczyciele, a ujawnienie żądanych w sprawie dokumentów może naruszać ich dobra osobiste. Na poparcie swojego stanowiska powołał się na definicję funkcjonariusza publicznego zawartą w art. 115 § 13 k.k. oraz w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 stycznia 2011r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa, które to definicje nie obejmują swym zakresem nauczycieli. Dyrektor zważył nadto, że co prawda art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. Karta Nauczyciela przewiduje objęcie nauczycieli ochroną przewidzianą dla funkcjonariuszy publicznych uznał jednak, że nie jest to jednoznaczne z zakwalifikowaniem nauczycieli jako funkcjonariuszy publicznych. Podkreślił końcowo także, że dane o wynagrodzeniu konkretnej osoby zaliczają się do danych podlegających ochronie na zasadach określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych (dalej RODO) – co wyklucza ich udostępnienie osobom trzecim.

Od decyzji Dyrektora R. P. (Skarżący) złożył odwołanie, kwestionując prawidłowość stanowiska zaprezentowanego przez Dyrektora w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Po rozpatrzeniu sprawy w trybie instancyjnym, Burmistrz [...] B. wydał zaskarżoną decyzję opisaną na wstępie. W jej uzasadnieniu powołał się na przepisy wskazane w uzasadnieniu decyzji organu I instancji i stwierdził, że stanowisko Dyrektora zasługuje w pełni na akceptację. Organ odwoławczy uznał zatem, że w sprawie nie sposób przyjąć, iż nauczyciel jest funkcjonariuszem publicznym, co do którego wyłączona jest ochrona prywatności.

W skardze na decyzję Burmistrza Skarżący zarzucił naruszenie:

- art. 5 ust. 2 u.d.i.p. poprzez ograniczenie definicji osoby pełniącej funkcje publiczne lub mających związek z pełnieniem tych funkcji w sposób nie znajdujący uzasadnienia w obowiązującym orzecznictwie sądów administracyjnych,

- art. 133 k.p.a. w zw. z art. 131 k.p.a. poprzez niezawiadomienie Skarżącego o sposobie i terminie przekazania odwołania od decyzji organu I instancji - co pozbawiło go prawa do kontroli nad zachowaniem terminów ustawowych i ewentualnego złożenia skargi na przewlekłość postępowania,

- art. 16 ust. 2 pkt 1 u.d.i.p. poprzez rozpoznanie sprawy przez organ II instancji po upływie ustawowego terminu.

Skarżący wniósł o uchylenie obu wydanych w sprawie decyzji i zobowiązanie organu do rozstrzygnięcia sprawy zgodnie z pierwotnym wnioskiem. W uzasadnieniu zaprezentował swoje stanowisko, powołując się na poglądy judykatury, w tym m.in. na wyroki WSA w Łodzi z 5 lipca 2013r. sygn.. akt II SAB/Ld 49/13, WSA w Krakowie z 17 maja 2010r. sygn. akt II SAB/Kr 45/10, WSA w Rzeszowie z 7 czerwca 2022r. sygn. akt II SAB/Rz 43/22).

W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego zamiast rozprawy zdalnej, jeżeli nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. W niniejszej sprawie z uwagi na brak możliwości technicznych wszystkich stron do przeprowadzenia rozprawy zdalnej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z 14 czerwca 2023r. wyznaczył termin posiedzenia niejawnego. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów.

Następnie zauważyć należy, że w myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj.: Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta polega na zbadaniu zgodności z prawem (legalności) określonego przejawu działalności administracji publicznej.

Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. (ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259), sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Natomiast stosownie do art. 135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia wskazanych powyżej kryteriów stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Konstytucja RP w art. 61 ust.1 zagwarantowała obywatelowi podmiotowe prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu, o czym stanowi art.61 ust.2 ustawy zasadniczej. Ograniczenie prawa, o którym mowa, może nastąpić wyłącznie ze względu na ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa, co wynika z art. 61 ust. 3 Konstytucji RP. W tym kontekście wskazać również należy na art. 54 ust. 1 Konstytucji zapewniający każdemu wolność pozyskiwania informacji.

Tryb udzielania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2 art. 61 Konstytucji RP, został określony w głównej mierze w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, która reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu, i kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione.

W badanej sprawie poza sporem między stronami pozostaje fakt, że Dyrektor Szkoły jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej w rozumieniu art. 4 u.d.i.p. Nie ulega wątpliwości, że Dyrektor Szkoły Podstawowej, jako organ jednostki organizacyjnej Gminy, realizującej zadania własne gminy w zakresie edukacji publicznej (art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - Dz. U. z 2022 r. poz. 559), na zasadach określonych w ustawie z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2023 r. poz. 900), stanowi podmiot zobowiązany do udostępniania informacji publicznych stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. Zgodnie bowiem z tym przepisem obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego. Ponadto dyrektor wykonuje zadania publiczne związane z realizacją prawa każdego obywatela do kształcenia się oraz prawa dzieci i młodzieży do wychowania i opieki, odpowiednich do wieku i osiągniętego rozwoju, a nadto uprawniony jest do działania w formie władczej w stosunku do uczniów, np. poprzez wydawanie decyzji administracyjnych w przedmiocie skreślenia ucznia z listy uczniów, a tym samym jest organem władzy publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. (wyrok NSA z dnia 25 kwietnia 2012 r., I OSK 248/12, wyrok WSA w Krakowie z dnia 16 lutego 2016 r., II SA/Kr 1573/15, wyrok WSA w Olsztynie z dnia 7 listopada 2017 r., II SAB/Ol 64/17 wszystkie powołane w sprawie orzeczenia dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Żądana informacja mieści się w pojęciu informacji publicznej co również nie budziło wątpliwości. Stosownie do art. 8 ust. 3 ustawy z 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe, jednostki samorządu terytorialnego mogą zakładać i prowadzić szkoły i placówki publiczne. Niewątpliwie szkoła jest podmiotem publicznym, gdyż wykonuje zadania publiczne w zakresie edukacji, jak również dysponuje majątkiem publicznym.

Informacje o majątku publicznym i sposobie jego wydatkowania, choćby na wynagrodzenie nauczycieli stanowią informację publiczną. Bez znaczenia dla uznania takich danych za informację publiczną jest okoliczność, czy dotyczą one konkretnego pracownika lub grupy stanowisk, a także czy obejmują osoby pełniące funkcje publiczne oraz czy żądana informacja pozostaje w związku z pełnieniem tej funkcji.

To natomiast ma znaczenie dla zakresu ochrony wynikającej z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. (por. wyrok Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 30 września 2015 r., sygn. akt I OSK 59/14 – dostępny na stronie jw.).

Tego w zasadzie dotyczył spór w sprawie. Organy odmawiając udostępnienia żądanej informacji stanęły na stanowisku, że dotyka ona sfery prywatności osób fizycznych i nie powinna w związku z tym podlegać ujawnieniu, co mając na uwadze wydały decyzje o odmowie udostępnienia informacji publicznej w trybie art. 16 u.i.d.p.

Zgodnie z art. 5 u.d.i.p.:

1. Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych.

1a. (utracił moc).

2. Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa.

W kontekście powyższego przepisu konieczne jest zatem rozważenie, czy nauczyciele są osobami pełniącymi funkcję publiczną. Nauka prawa opowiada się za szerokim rozumieniem pojęcia "osoby pełniącej funkcję publiczną", podkreślając, iż katalog z art. 115 § 13 kodeksu karnego ma charakter jedynie podstawowy i niewyczerpujący. Zauważa się ponadto, że za osobę pełniącą funkcję publiczną należy uznać każdego, kto pełni funkcję w organach władzy publicznej lub też w strukturach osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, jeżeli tylko funkcja ta ma związek z dysponowaniem majątkiem państwowym lub samorządowym albo zarządzaniem sprawami związanymi z wykonywaniem swych zadań przez władze publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują lub gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Nie ma przy tym znaczenia, na jakiej podstawie prawnej osoba wykonuje funkcję publiczną. Odwołać się również należy do wyroku NSA z 15 czerwca 2015 r. wydanego w sprawie o sygn. akt I OSK 3217/14, w którym wskazano, że pojęcie "osoby pełniącej funkcję publiczną" ma na gruncie u.d.i.p. autonomiczne i szersze znaczenie niż w art. 115 § 13 i § 19 kodeksu karnego. Użyte w art. 5 ust. 2 u.d.i.p. pojęcie "osoby pełniącej funkcję publiczną" obejmuje bowiem każdą osobę, która ma wpływ na kształtowanie spraw publicznych w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., tj. na sferę publiczną. Taka wykładnia odpowiada intencjom twórców u.d.i.p. oraz najpełniej urzeczywistnia dyrektywę konstytucyjną wynikającą z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP.

Orzecznictwo sądów administracyjnych (jak trafnie zauważył Skarżący) wyraźnie skłania się za szeroką wykładnią pojęcia osoby pełniącej funkcję publiczną. Przyjmuje się w nim generalnie, że funkcja publiczna to funkcja związana z uprawnieniami i obowiązkami w zakresie realizacji zadań o znaczeniu publicznym (por. wyrok NSA z 28 marca 2018 r., I OSK 1526/16, wyrok NSA z 8 lipca 2015 r., I OSK 1530/14 – dostępny na stronie jw.).

Takim zadaniem o znaczeniu publicznym jest realizowanie konstytucyjnego prawa do wykształcenia. Z art. 70 ust. 4 Konstytucji RP wynika bowiem, że władze publiczne zapewniają obywatelom powszechny i równy dostęp do wykształcenia, a zgodnie z art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe system oświaty zapewnia realizację prawa każdego obywatela Rzeczypospolitej Polskiej do kształcenia się oraz prawa dzieci i młodzieży do wychowania i opieki, odpowiednich do wieku i osiągniętego rozwoju.

Wykonywanie powyższych zadań publicznych odbywa się przede wszystkim poprzez pracę nauczycieli, którzy korzystają - na mocy art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz.U. z 2023r., poz. 984) - podczas lub w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, z ochrony przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych na zasadach określonych w Kodeksie karnym. Stąd sądy administracyjnie konsekwentnie wskazują, iż nauczyciel jest osobą pełniącą funkcję publiczną, przy czym odnoszą to do nauczycieli wszystkich szczebli nauczania niezależnie od tego, iż tylko niektórzy z nich są zobowiązani do składania oświadczeń majątkowych (por. wyrok NSA z 19 kwietnia 2011 r., I OSK 125/11, wyrok NSA z 10 kwietnia 2015 r., I OSK 1108/14, wyrok NSA z 12 października 2017 r., I OSK 537/17, wyrok WSA w Krakowie z 16 lutego 2016 r., II SA/Kr 1573/15, wyrok WSA w Gliwicach z 7 czerwca 2016 r., IV SAB/Gl 62/16, wyrok WSA w Warszawie z 23 listopada 2017 r., VII SAB/Wa 105/17, wyrok WSA w Szczecinie z 30 listopada 2016 r., II SAB/Łd 49/13, wyrok WSA w Łodzi z dnia 5 lipca 2017 r., II SAB/Łd 49/13, wyrok WSA we Wrocławiu z 4 maja 2017 r., IV SA/Wr 20/17 – dostępne na stronie jw.).

Za przyjęciem, iż nauczyciel jest osobą pełniącą funkcję publiczną, przemawia także to, iż zgodnie z art. 69 ust. 1 ustawy z 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe w szkole lub placówce zatrudniającej co najmniej 3 nauczycieli działa rada pedagogiczna, która jest kolegialnym organem szkoły lub placówki w zakresie realizacji jej statutowych zadań dotyczących kształcenia, wychowania i opieki. W myśl natomiast art. 69 ust. 3 ww. ustawy. w skład rady pedagogicznej wchodzą: dyrektor szkoły lub placówki i wszyscy nauczyciele zatrudnieni w szkole lub placówce oraz pracownicy innych zakładów pracy pełniący funkcję instruktorów praktycznej nauki zawodu lub prowadzący pracę wychowawczą z młodocianymi pracownikami w placówkach zbiorowego zakwaterowania, dla których praca dydaktyczna i wychowawcza stanowi podstawowe zajęcie.

Stosownie zaś do art. 70 ust. 1 Prawa oświatowego do kompetencji stanowiących rady pedagogicznej należy m.in.: podejmowanie uchwał w sprawie wyników klasyfikacji i promocji uczniów; podejmowanie uchwał w sprawie eksperymentów pedagogicznych w szkole lub placówce, po zaopiniowaniu ich projektów przez radę szkoły lub placówki oraz radę rodziców; podejmowanie uchwał w sprawach skreślenia z listy uczniów; ustalanie sposobu wykorzystania wyników nadzoru pedagogicznego, w tym sprawowanego nad szkołą lub placówką przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny, w celu doskonalenia pracy szkoły lub placówki. Ponadto zgodnie z art. 70 ust. 2 omawianej ustawy rada pedagogiczna opiniuje w szczególności: organizację pracy szkoły lub placówki; projekt planu finansowego szkoły lub placówki; wnioski dyrektora o przyznanie nauczycielom odznaczeń, nagród i innych wyróżnień; propozycje dyrektora szkoły lub placówki w sprawach przydziału nauczycielom stałych prac i zajęć w ramach wynagrodzenia zasadniczego oraz dodatkowo płatnych zajęć dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych.

Wobec powyższych kompetencji rady pedagogicznej, której nauczyciel jest z mocy prawa członkiem, mimo, iż nie wydaje on żadnych decyzji, niewątpliwie w sposób istotny oddziałuje na sferę spraw publicznych w systemie oświaty. Nie wykonuje zatem jedynie czynności usługowych, które nie mają bezpośredniego związku z merytorycznymi kompetencjami szkoły, a służą jedynie realizacji tych kompetencji. Pozwala to uznać nauczyciela za osobę wykonującą funkcję publiczną w rozumieniu art. 5 ust. 2 z d. 2 u.d.i.p.

Konsekwencją powyższego stanowiska jest mniejsza aniżeli w stosunku do innych podmiotów ochrona prywatności. Dotyczy to również wynagrodzenia. Także w tym zakresie bogaty dorobek orzeczniczy sądów administracyjnych pozwala na sformułowanie tezy, że ujawnieniu podlega zasadnicze wynagrodzenia nauczyciela.

W wyroku z 22 czerwca 2021 r., sygn. akt IV SAB/Wr 150/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wskazał, że prawo do prywatności nie chroni nauczyciela akademickiego, jako osoby pełniącej funkcję publiczną, w zakresie informacji mających związek z pełnieniem tej funkcji, a wysokość pobieranego przez niego wynagrodzenia z całą pewnością pozostaje w związku z pełnioną przez niego funkcją. W innym wyroku WSA we Wrocławiu wskazał, że informacja o wynagrodzeniu osoby pełniącej funkcję publiczną, niezależnie od tego, że dotyka także prywatności osoby, ma związek z pełnieniem tej funkcji publicznej - wyrok z 29 maja 2020 r., sygn. akt IV SAB/Wr. Jednocześnie Sąd ten zauważył, że takiego związku nie ma jednak w odniesieniu do niektórych składników wynagrodzenia, wynikających ze statusu rodzinnego lub socjalnego pracownika. Natomiast taki związek zachodzi w odniesieniu do wynagrodzenia zasadniczego osoby pełniącej funkcję publiczną, czy dodatku motywacyjnego.

Wcześniej takie stanowisko zajął NSA w wyroku z 18 lutego 2015 r., sygn. akt I OSK 695/14, w którym wskazał, że rozważając możliwość udostępnienia informacji o wynagrodzeniu osoby pełniącej funkcje publiczne organ powinien każdorazowo analizować czy jest ona niezbędna z puntu widzenia celów prawa do informacji publicznej, a także czy nie narusza godności i intymności osoby, której taka informacja dotyczy. Udzielenie informacji o wysokości środków publicznych wydatkowanych na wynagrodzenie określonego pracownika jednostki publicznej, nie zawsze będzie oznaczało ujawnienie rzeczywiście wypłacanego wynagrodzenia, na które może składać się wiele elementów, jak też mogą być z niego dokonywane potrącenia z różnych tytułów. NSA podkreślił, że o ile ujawnienie wynagrodzenia zasadniczego funkcjonariusza nie będzie ograniczone prawem do prywatności to już różnego rodzaju dodatki np. o charakterze pomocy socjalnej mogą być taką ochrona objęte (np. świadczenia związane z chorobą członka rodziny). Ochronie podlegają również potrącenia na alimenty.

Przekładając powyższe rozważania na treść będącego przedmiotem rozważań wniosku stwierdzić należy, że fakt, iż nauczyciel pełni funkcje publiczne wyklucza możliwość powołania się na ochronę danych w zakresie uzyskiwanego wynagrodzenia ( w tym dodatku motywacyjnego), którego otrzymywanie nieodzownie wiąże się z wykonywaniem powierzonej funkcji.

Sąd nie podziela stanowiska, że podstawą do odmowy udzielenia żądanej informacji są przepisy rozporządzenia RODO, gdyż przepisy te nie wyłączają stosowania przepisów u.d.i.p. Rozporządzenie reguluje między innymi zasady zbierania i przetwarzania danych osobowych osób fizycznych, a nie ich udostępniania w ramach dostępu do informacji publicznej. Te kwestie są uregulowane przez przepisy u.d.i.p. Ponadto podstawą udostępnienia danych osobowych w ramach dostępu do informacji publicznej jest art. 6 ust. 1 lit. e RODO (przetwarzanie jest niezbędne do wykonania zadania realizowanego w interesie publicznym lub w ramach sprawowania władzy publicznej powierzonej administratorowi) w związku z określonymi przepisami prawa krajowego, tj. u.d.i.p. W konsekwencji, ujawnienie informacji dotyczących wydatkowania środków publicznych na wynagrodzenia nauczycieli, dokonane w zgodzie z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. oraz art. 61 ust. 3 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, nie narusza postanowień rozporządzenia RODO.

Mając powyższe na uwadze Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, jak również decyzję Dyrektora Szkoły Podstawowej im. M. K. w D. z [...] listopada 2022r., działając przy tym na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i art. 135 p.p.s.a.