Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1229/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-11-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6196 Funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Biura Ochrony Rządu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 119 ust. 1-3
journal: Dz.U. 2002 nr 74 poz 676
law: Ustawa z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu.
article: par. 6, par. 7
journal: Dz.U. 2002 nr 172 poz 1408
law: Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 października 2002 r. w sprawie dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa  Wewnętrznego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski, Asesor WSA Sławomir Antoniuk (spr.), Protokolant Bogumiła Kobierska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2007 r. sprawy ze skargi Z. A. na rozkaz personalny Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie przyznania dodatku do uposażenia za znajomość języka obcego 1. uchyla zaskarżony rozkaz personalny oraz rozkaz personalny Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] marca 2007 r., nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżony rozkaz personalny nie podlega wykonaniu w całości.


UZASADNIENIE

Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego rozkazem personalnym z dnia [...] maja 2007 r., nr [...] utrzymał w mocy własny rozkaz personalny z dnia [...] marca 2007 r., nr [...] przyznający Z. A. z dniem 5 kwietnia 2006 r. dodatek za znajomość języka rosyjskiego w wysokości 12% najniższego uposażenia, płatny do dnia 5 kwietnia 2011 r.

W uzasadnieniu powyższego rozkazu personalnego Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (dalej szef ABW) podniósł, że rozkazem personalnym z dnia [...] maja 2006 r., nr [...] wydanym na podstawie art. 119 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 74, poz. 676 ze zm. - dalej ustawa o ABW oraz AW), a także § 4 pkt 2, § 6 ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt 4, § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 października 2002 r. w sprawie dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (Dz. U. Nr 172, poz. 1408) Szef ABW przyznał Z. A. dodatek za znajomość języka rosyjskiego w wysokości 20 % najniższego uposażenia płatny bezterminowo od dnia 1 czerwca 2006 r. Jako podstawę faktyczną przyznania dodatku za znajomość języka obcego wskazano przedłożony przez funkcjonariusza certyfikat językowy nr [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r. dokumentujący znajomość języka rosyjskiego.

Z. A. w dniu 2 czerwca 2006 r. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy podnosząc, że organ błędnie ustalił datę przyznania dodatku za znajomość języka rosyjskiego. W ocenie odwołującego się, dodatek ten winien mu zostać przyznany od dnia podniesienia przez niego kwalifikacji tj. od dnia wydania certyfikatu, a nie jak to uczynił organ od dnia 1 czerwca 2006 r.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Szef ABW rozkazem personalnym z dnia [...] czerwca 2006 r., nr [...] utrzymał zaskarżony rozkaz w mocy.

Powyższe rozstrzygnięcie stało się przedmiotem skargi wniesionej przez Z. A. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który prawomocnym wyrokiem z dnia 23 listopada 2006 r., sygn. akt II SA/Wa 1619/06 uchylił rozkaz personalny z dnia [...] maja 2006 r. oraz utrzymujący go w mocy rozkaz personalny z dnia [...] czerwca 2006 r. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, iż w przedmiotowej sprawie znajduje zastosowanie art. 121 ust. 1 ustawy o ABW oraz AW, zgodnie z którym zmiana uposażenia funkcjonariusza następuje z dniem zaistnienia okoliczności uzasadniających tę zmianę. Okolicznością tą jest niewątpliwie data uzyskania przez Z. A. certyfikatu TELC tj. dzień 5 kwietnia 2007 r., a zatem z tym dniem funkcjonariuszowi winien być przyznany dodatek za znajomość języka obcego.

W wykonaniu powyższego wyroku, rozkazem personalnym z dnia [...] marca 2007 r. Szef ABW ponownie ustalił prawo Z. A. do dodatku za znajomość języka obcego i przyznał funkcjonariuszowi dodatek za dobrą znajomość języka rosyjskiego w wysokości 12 % najniższego uposażenia płatny w okresie od 5 kwietnia 2006 r. do 5 kwietnia 2011 r.

W dniu 18 kwietnia 2007 r. Z. A. zwrócił się do Szefa ABW z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym zarzucił organowi naruszenie przepisów prawa polegające na wydaniu decyzji w oparciu o błędną interpretację przepisów rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. W ocenie strony, dodatek za znajomość języka rosyjskiego powinien mu zostać przyznany od dnia 5 kwietnia 2006 r. w wysokości 20 % najniższego uposażenia, płatny bezterminowo.

Szef ABW po ponownym rozpatrzeniu sprawy nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku odwoławczego funkcjonariusza. Argumentując rozstrzygnięcie z dnia [...] maja 2007 r. organ podniósł, że uchylenie przez Sąd rozkazów personalnych w przedmiocie przyznania Z. A. dodatku za znajomość języka obcego zrodziło konieczność ustalenia na nowo prawa funkcjonariusza do dodatku za znajomość języka rosyjskiego. Wydając nową decyzję administracyjną organ zobowiązany był do stosowania przepisów prawa obowiązujących w chwili jej wydania.

W świetle powyższego, § 6 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia w sprawie dodatków do uposażenia funkcjonariuszy ABW, stanowiący zgodnie z rozkazem personalnym z dnia [...] maja 2006 r. podstawę prawną przyznania Z. A. dodatku za znajomość języka obcego, nie mógł znaleźć zastosowania w przedmiotowej sprawie. W myśl powołanego przepisu znajomość języka obcego dokumentuje się w szczególności dyplomem, zaświadczeniem lub certyfikatem potwierdzającym uzyskanie pozytywnej oceny ze znajomości języka obcego, o których mowa w przepisach rozporządzenia w sprawie sposobu przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego w służbie cywilnej. Obowiązujące od dnia 29 stycznia 2007 r. rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 24 stycznia 2007 r. w sprawie przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego w służbie cywilnej (Dz. U. Nr 13, poz. 82), w załączniku nr 2 enumeratywnie wyliczające dokumenty potwierdzające znajomość języka obcego nie obejmuje certyfikatów dokumentujących znajomość języka rosyjskiego, a co za tym idzie nie mogło mieć zastosowania przy wydawaniu decyzji w przedmiotowej sprawie.

Wobec zmiany stanu prawnego przyznanie Z. A. dodatku za znajomość języka obcego możliwe było wyłącznie w oparciu o § 6 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia w sprawie dodatków do uposażenia funkcjonariuszy ABW stanowiący, iż znajomość języka obcego można potwierdzić również innym dyplomem, świadectwem, zaświadczeniem lub certyfikatem. Stosownie do treści 6 ust. 4 ww. rozporządzenia, w przypadku gdy znajomość języka obcego udokumentowana jest dokumentami, o których mowa powyżej, dodatek przyznaje się w wysokości odpowiadającej ocenie, jaką funkcjonariusz uzyskał na egzaminie z języka obcego. Zgodnie z przedłożonym przez Z. A. w dniu 21 marca 2007 r. tłumaczeniem przysięgłym certyfikatu z języka rosyjskiego funkcjonariusz na egzaminie z tegoż języka uzyskał ocenę dobrą, a zatem na podstawie § 6 ust. 1 pkt 2 i § 7 ust. 1 pkt 2 powołanego rozporządzenia należało mu przyznać dodatek za dobrą znajomość języka rosyjskiego w wysokości 12 % najniższego uposażenia płatny w okresie od 5 kwietnia 2006 r. do 5 kwietnia 2011 r.

Rozkaz personalny Szefa ABW z dnia [...] maja 2007 r. Z. A. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji w całości jako naruszających prawo. W uzasadnieniu skargi Z. A. podniósł, iż nie zgadza się z powyższą decyzją - rozkazem personalnym, bowiem dodatek za znajomość języka obcego powinien być mu przyznany bezterminowo w wysokości 20 % najniższego uposażenia płatny od dnia 5 kwietnia 2006 r. Zaskarżona decyzja jest sprzeczna zarówno z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 listopada 2006 r., jak i przepisami prawa. Pomimo, iż Sąd uchylił decyzję w przedmiocie przyznania dodatku w całości, nie upoważniało to organu do wydania decyzji o całkowicie zmienionej treści. Zmiana rozstrzygnięcia dotyczyć mogła jedynie tej kwestii, która została zaskarżona, i która była przedmiotem badania Sądu. Sąd w swym wyroku wypowiedział się jedynie, co do wadliwości ustalenia daty przyznania dodatku za znajomość języka obcego. Nie było więc podstaw do wydania decyzji dla strony niekorzystnej. Kolejnym argumentem przemawiającym za zasadnością skargi jest to, że w zaistniałym przypadku może mieć zastosowanie zasada ochrony praw nabytych. Zaskarżona decyzja jest również sprzeczna z przepisami prawa, które obowiązywały w 2006 r., jak i obecnie obowiązującymi, tj. po zmianie rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie sposobu przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego w służbie cywilnej. Wydając rozkaz personalny z dnia [...] marca 2007 r. organ uznał, że skoro znowelizowane rozporządzenie nie wymienia certyfikatu języka rosyjskiego, to stopień znajomości tego języka należy ustalić na podstawie oceny z egzaminu. Nie uwzględniono jednak przy ustalaniu uprawnień do dodatku stopnia trudności tego egzaminu (inne ma znaczenie ocena dobra uzyskana z egzaminu na poziomie A2 - dla początkujących, inne - B2 dla średnio zaawansowanych, itd.). Dokonana przez organ interpretacja przepisów jest niewłaściwa. Zastosowana przez organ wykładnia językowa prowadzi do błędnych wniosków. W takim wypadku należało sięgnąć po inne rodzaje wykładni przepisów prawa, czego organ nie uczynił i w konsekwencji źle zastosował przepisy. Obecnie obowiązujące rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2007 r. w sprawie sposobu przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego w służbie cywilnej nie zawiera certyfikatu języka rosyjskiego w wykazie dokumentów potwierdzających znajomość języka obcego. W ocenie skarżącego spowodowane jest to faktem, iż postępowanie kwalifikacyjne w służbie cywilnej odnosi się do kandydatów na stanowiska w administracji państw Unii Europejskiej, a w żadnym z tych państw język rosyjski nie jest językiem roboczym. Dlatego też, zgodnie z § 15 tego rozporządzenia, nie są tam wymienione wszystkie języki obce, a jedynie te, które obowiązują w Unii. Jednak ograniczenie w podanym zakresie nie dotyczy dodatków przyznawanych funkcjonariuszom ABW. Wynika to z rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 października 2002 r. w sprawie dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, które nie ogranicza katalogu języków obcych (za które można otrzymać dodatek) jedynie do języków roboczych państw UE. Powyższe prowadzi do wniosku, że należy wówczas stosować te same kryteria przyznawania dodatku niezależnie od tego, za jaki język obcy ma on być przyznany. W konsekwencji w niniejszej sprawie powinien być zastosowany przepis § 6 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 października 2002 r. w sprawie dodatków do uposażenia funkcjonariuszy. W przypadku przyznawania funkcjonariuszom ABW wyżej wspomnianego dodatku, katalog języków obcych nie jest ograniczony, organ powinien brać pod uwagę jedynie rodzaje certyfikatów wymienionych w rozporządzeniu w sprawie sposobu przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego w służbie cywilnej (np. TELC, TOEFL, IELTS ) bez ograniczania ich liczby do wymienionych tam języków. Należy bowiem przyjąć, że takie same certyfikaty (m.in. TELC) z różnych języków, wydawane przez tą samą instytucję (m.in. WBT) potwierdzają w każdym przypadku, niezależnie od tego, czy to będzie język angielski, niemiecki czy rosyjski - osiągnięcie tego samego poziomu znajomości języka obcego. Tak więc, uzyskany przez skarżącego na certyfikat TELC na poziomie B2 oznaczać musi bardzo dobrą znajomość języka, podobnie jak to jest w przypadku certyfikatu TELC na poziomie B2 z języka angielskiego, niemieckiego, hiszpańskiego, itd.

W odpowiedzi na skargę Szef ABW wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi organ podniósł, iż ocena Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrażona w wyroku z dnia 22 listopada 2006 r. dotyczyła przyjętej przez organ błędnej interpretacji przepisów dotyczących uposażenia, poprzez pominięcie art. 121 ust. 1 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o ABW oraz AW stanowiącego, że zmiana uposażenia, a co za tym idzie, dodatków do uposażenia, następuje z dniem zaistnienia okoliczności uzasadniających tę zmianę. W tym zakresie, organ zastosował się ściśle do wskazań Sądu. Organ, rozpoznając na nowo sprawę Z. A., wydał rozstrzygnięcie w pełni uwzględniające ocenę prawną i zalecenia co do dalszego biegu postępowania zawarte w wyroku WSA i przyznał skarżącemu dodatek za język od dnia uzyskania certyfikatu TELC tj. od dnia z dnia 5 kwietnia 2006 r. Zatem, twierdzenie, że organ orzekł na niekorzyść skarżącego, należy uznać za chybione. Mając na uwadze, że organ administracyjny stosuje przepisy prawa materialnego obowiązujące w dniu wydania decyzji, Szef ABW, przy ponownym rozpoznania sprawy i jej rozstrzygnięciu, był zobowiązany do uwzględnienia zmian przepisów w zakresie dodatków dla funkcjonariuszy za znajomość za języka obcego. Zatem, ustalając skarżącemu wysokości przysługującego dodatku organ był obowiązany uwzględnić zmiany w zakresie dokumentowania znajomości języka obcego wynikające z wejścia w życie w dniu 29 stycznia 2007 r. rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 24 stycznia 2007 r. w sprawie sposobu przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego w służbie cywilnej, zawierającego w załączniku nr 2 wykaz dokumentów potwierdzających znajomość języka obcego. W porównaniu z poprzedzającym go rozporządzeniem, wykaz ten obejmuje dokumentację odnoszącą się tylko do języków roboczych Unii Europejskiej. Ponieważ nowe rozporządzenie nie obejmuje swoim zakresem certyfikatów z języka rosyjskiego, wobec tego nie mogło mieć zastosowania w rozstrzyganej sprawie. W przypadku zaś udokumentowania znajomości języka obcego innym dokumentem, nie wymienionym w powołanym rozporządzeniu, dodatek przyznaje się w wysokości odpowiadającej ocenie, jaką funkcjonariusz uzyskał na egzaminie z języka obcego. Skarżący uzyskał ocenę dobrą na egzaminie, stąd zgodnie z § 6 ust. 1 pkt 2 i § 7 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie dodatków do uposażenia funkcjonariuszy ABW przysługuje mu dodatek w wysokości 12 % najniższego uposażenia, płatny przez okres 5 lat. Literalne brzmienie przepisów nie nasuwa żadnych wątpliwości w omawianym zakresie, wobec czego zarzut błędnej ich interpretacji należy uznać za nieusprawiedliwiony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja narusza prawo w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Podkreślić należy, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz podstawą prawną.

W świetle art. 153 powołanej ustawy, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Związanie sądu administracyjnego oraz organów administracyjnych oceną prawną oznacza, że nie mogą one formułować nowych ocen prawnych, sprzecznych z wyrażonym wcześniej w orzeczeniu sądowym poglądem i zobowiązane są do podporządkowania się mu w pełnym zakresie. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 października 2006 r., sygn. akt I FSK 7/06 (niepublik.) wyraził pogląd, że związanie wyrażonymi w orzeczeniu sądu wskazaniami co do dalszego postępowania obliguje organ do wykonania wytycznych sądu, lecz nie jest równoznaczne z tym, że w ramach ponownego rozpoznania sprawy, organ ten ma ograniczyć się jedynie do realizacji tychże wskazań, jeżeli dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy koniecznym okaże się wyjście ponad sprecyzowane przez sąd wytyczne postępowania.

Jak wynika z akt sprawy, Z. A. wnosząc skargę do Sądu na decyzję - rozkaz personalny Szefa ABW z dnia [...] czerwca 2006 r. w przedmiocie przyznania z dniem 1 czerwca 2006 r. dodatku za znajomość języka rosyjskiego w wysokości 20 % najniższego uposażenia, zaskarżył ją w części ustalającej termin przyznania dodatku. W takiej sytuacji, co do zasady, decyzji w części niezaskarżonej przysługuje przymiot ostateczności. Wprawdzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 listopada 2006 r. uchylił zaskarżoną przez Z. A. decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą, lecz w uzasadnieniu wyroku precyzyjnie określił, że kwestionowany rozkaz personalny został zaskarżony tylko w części oraz stwierdził, iż organ "przyznając dodatek za znajomość języka rosyjskiego od dnia 1 czerwca 2006 r., oparł się na błędnej wykładni przepisów dotyczących uposażenia (...). W szczególności organ bezzasadnie pominął regulację zawartą w art. 121 ust. 1 powołanej ustawy, która ma zasadnicze znaczenie przy ustalaniu daty, od jakiej dodatek przysługuje (...)". Zatem rozstrzygnięcie w części niezakwestionowanej przez Sąd, choć uchylone z uwagi na potrzebę wydania nowego kompletnego rozstrzygnięcia, korzysta z przymiotu prawidłowości i nie powinno podlegać ponownej weryfikacji przez organ do czasu zmiany stanu faktycznego lub prawnego sprawy. Takie postępowanie organu administracji publicznej jest zgodne z zasadą praworządności powiązaną ściśle z dyrektywą czuwania przez organ nad słusznym interesem strony.

W zaistniałej sytuacji Szef ABW bezpodstawnie przyjął, iż uchylenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozkazów personalnych w przedmiocie przyznania skarżącemu dodatku za znajomość języka obcego zrodziło konieczność ustalenia na nowo prawa funkcjonariusza do dodatku za znajomość języka rosyjskiego. Trzeba mieć na uwadze, że powołany wyrok Sądu usankcjonował rodzaj (dodatek bezterminowy) i wysokość przyznanego przez organ dodatku oraz określił termin nabycia prawa do świadczenia. Okolicznością uzasadniającą ponowne ustalenie skarżącemu prawa do dodatku za znajomość języka obcego stało się dopiero wejście w życie nowych przepisów odmiennie kwalifikujących dokumenty potwierdzające znajomość języka obcego.

Podstawę materialnoprawną przyznawania funkcjonariuszom ABW dodatków do uposażenia stanowi art. 119 ust. 1 - 3 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 74, poz. 676 ze zm.). Zgodnie z brzmieniem powołanego przepisu, funkcjonariusze otrzymują następujące dodatki do uposażenia: 1) dodatek za stopień, 2) dodatek służbowy, 3) dodatki uzasadnione szczególnymi właściwościami, kwalifikacjami, warunkami albo miejscem pełnienia służby. Dodatkami do uposażenia o charakterze stałym są dodatki ustalone w stawkach miesięcznych (ust. 2). Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzeń, odrębnie dla każdej Agencji, wysokość dodatków, o których mowa w ust. 1, zasady ich przyznawania i obniżania, sposób ich wypłaty oraz rodzaje dodatków uzasadnionych szczególnymi właściwościami, kwalifikacjami, warunkami lub miejscem pełnienia służby (ust. 3 ).

W świetle § 6 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 października 2002 r. w sprawie dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (Dz. U. Nr 172, poz. 1408 ze zm.): 1. Funkcjonariuszowi przyznaje się dodatek za znajomość każdego języka obcego w wysokości: 1) za bardzo dobrą znajomość - 20%; 2) za dobrą znajomość - 12%; 3) za dostateczną znajomość - 8%

- najniższego uposażenia.

2. Znajomość języka obcego dokumentuje się w szczególności:

1) dyplomem ukończenia: a) wyższych studiów odpowiednich dla danego języka obcego na kierunku filologia lub studiów w zakresie lingwistyki stosowanej, b) wyższych studiów za granicą, c) wyższej szkoły, w której językiem wykładowym był język obcy, d) publicznej szkoły ponadgimnazjalnej ogólnokształcącej lub zawodowej, w której językiem wykładowym był język obcy, a także równoważnej im szkoły niepublicznej lub ukończonej za granicą;

2) świadectwem maturalnym uzyskanym za granicą w szkole, w której językiem wykładowym był język obcy;

3) zaświadczeniem stwierdzającym uprawnienia tłumacza przysięgłego;

4) dyplomem, zaświadczeniem lub certyfikatem potwierdzającym uzyskanie pozytywnej oceny ze znajomości języka obcego, o których mowa w przepisach rozporządzenia w sprawie sposobu przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego w służbie cywilnej;

5) innym dyplomem, świadectwem, zaświadczeniem lub certyfikatem.

3. Znajomość języka obcego potwierdzoną dokumentami, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4, uznaje się za bardzo dobrą znajomość języka obcego.

4. W przypadku udokumentowania znajomości języka obcego dokumentami, o których mowa w ust. 2 pkt 5, dodatek przyznaje się w wysokości odpowiadającej ocenie, jaką funkcjonariusz uzyskał na egzaminie z języka obcego.

Przepis § 7 ust. 1 powołanego rozporządzenia zaś stanowi, iż dodatek za znajomość języka obcego przyznaje się na okres: 1) bezterminowo - za bardzo dobrą znajomość; 2) 5 lat - za dobrą znajomość; 3) roku - za dostateczną znajomość.

Poza sporem pozostaje, że skarżący w dniu [...] kwietnia 2006 r. uzyskał certyfikat językowy TELC nr [...] potwierdzający znajomość języka rosyjskiego na poziomie B2 i otrzymał na egzaminie ocenę dobrą. Uzyskany przez skarżącego dokument został wymieniony w pkt 40 załącznika nr 2 do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 28 września 1999 r. (Dz. U. Nr 79, poz. 894 ze zm.). w sprawie sposobu przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego w służbie cywilnej. Zatem na podstawie § 6 ust. 3 ww. rozporządzenia, skarżący nabył prawo do dodatku bezterminowego za znajomość języka obcego w wysokości 20 % najniższego uposażenia w okresie od dnia 5 kwietnia 2006 r. do dnia obowiązywania powołanego rozporządzenia, tj. 28 stycznia 2007 r. (art. § 6 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 7 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia).

W dniu 29 stycznia 2007 r. weszło w życie rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 24 stycznia 2007 r. w sprawie przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego w służbie cywilnej (Dz. U. Nr 13, poz. 82), które nie wymienia certyfikatu zdobytego przez skarżącego jako potwierdzającego znajomość języka obcego, bowiem katalog honorowanych dokumentów w tym zakresie został ograniczony do dokumentów potwierdzających znajomość języka obcego spośród języków roboczych Unii Europejskiej. Wobec powyższego, przy ocenie stopnia znajomości języka obcego przez skarżącego po dacie 28 stycznia 2007 r. powinien być zastosowany przepis § 6 pkt 4 w sprawie dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, jako najbardziej odpowiadający sytuacji w jakiej znalazł się funkcjonariusz. Organ nie może przy tym odmówić stosowania powołanego przepisu jako pochodzącego z aktu prawnego powszechnie obowiązującego w dacie orzekania, choć jak słusznie zauważył skarżący jest on nieprecyzyjny, bowiem nie uwzględnia różnych poziomów zaawansowania znajomości języka obcego.

Podjęcie przez Szefa ABW decyzji w sprawie z pominięciem konsekwencji wywołanych prawomocnym wyrokiem Sądu z dnia 22 listopada 2006 r. powoduje ten skutek, że zapadłe rozstrzygnięcie zostało wydana bez wyjaśnienia wszystkich istotnych dla wydania prawidłowego rozstrzygnięcia okoliczności sprawy, co powoduje naruszenie art. 7 i 77 § 1 k.p.a. i mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Rozpoznając ponownie sprawę organ zobowiązany jest uwzględnić powyższe ustalenia i określić uprawnienia skarżącej do dodatku za znajomość języka obcego odrębnie za okres przypadający przed wejściem w życie rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 24 stycznia 2007 r. w sprawie przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego w służbie cywilnej i po wejściu w życie tego aktu prawnego.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.