Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 839/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2005-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska, Sędziowie Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka, Asesor Monika Krzyżaniak (spr.), Protokolant asystent sędziego Żywilla Krac, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2005 roku przy udziale sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w Ł. na rzecz A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. kwotę 125 (sto dwadzieścia pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, 3. orzeka, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się orzeczenia.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego I w Ł. uznał zgłoszenie celne dokonane przez A Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł., za nieprawidłowe w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej dla towarów zgłoszonych w pozycji 29 dokumentu SAD nr [...] oraz kwoty wynikającej z długu celnego, określił kwotę wynikającą z długu celnego oraz zmienił elementy zawarte w zgłoszeniu celnym.

Rozstrzygnięcie to zostało wydane w oparciu o następujące ustalenia faktyczne:

W dniu 23 stycznia 2002r. Spółka z o.o. A zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu, wg JDA SAD nr [...], różne towary opisane w 31 pozycjach jako zabawki dla zwierząt z tworzyw sztucznych i zadeklarowała kod PCN 3926 90 99 0 taryfy celnej ze stawką celną konwencyjną 15% wartości celnej towaru. Zgłoszenie zostało przyjęte, a towar został objęty wnioskowaną w zgłoszeniu procedurą dopuszczenia do obrotu. Postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego I w Ł. wszczął postępowanie w sprawie przedmiotowego zgłoszenia celnego i wezwał stronę do przedłożenia m.in. urzędowego tłumaczenia faktur z dnia [...], certyfikatu eksportera ze szczegółowym opisem towarów zgłoszonych w pozycjach: 29, 30 i 31 dokumentu SAD, których klasyfikacja budziła wątpliwości, oraz niektórych próbek towarów. W odpowiedzi na wezwanie strona wniosła o przedłużenie terminu do przedłożenia dowodów, jednakże również w terminie późniejszym nie przedstawiła żądanych dokumentów. Dysponując wcześniej złożonymi dokumentami celnymi oraz pobranymi próbkami towarów organ zmienił klasyfikację niektórych towarów, zgodnie z Taryfą Celną Importową, będącą załącznikiem do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 2001r. w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej (Dz. U. Nr 146, poz. 1639 ze zm.). Analiza posiadanego materiału oraz wytyczne dotyczące sposobu dokonywania klasyfikacji dały organom celnym podstawę do przyjęcia, że Spółka nieprawidłowo sklasyfikowała towary wymienione pod pozycjami 29, 30 i 31 do kodu PCN 3926 90 99 0, który to kod obejmuje: pozostałe artykuły z tworzywa sztucznego. Organ wskazał, iż sporne towary stanowią zabawki przeznaczone dla zwierząt wykonane z różnych materiałów, a zatem klasyfikacja wszystkich produktów do pozycji obejmującej wyroby z tworzyw sztucznych nie jest uzasadniona. Zdaniem organu, prawidłowa klasyfikacja spornych towarów winna być oparta na rodzaju materiału, z jakiego dany towar został wyprodukowany lub jaki materiał nadaje zasadniczy charakter temu wyrobowi.

Dokonał więc ponownej klasyfikacji i ustalił, iż:

- w pozycji 29 m.in. artykuły o symbolach: 3242, 3244, 3245, 3248, 3249, 3250, 3252, 3256, 3348, 3349, 3353, 3357, 3358, 3359, 3361, 3362, 3363, 3364, 3365, 3367, 3371, 3484, 3485, 4099, 4106, 3257, 3258, 3260, 3494, 3374, 3375, 3376, 3405, 3406, 3408, 3412, 3413, 3414, 3415, 3416, 3417, 3418, 3421, 3423, 3425, 3427, 3428, 3429, 3432, 3434, 3435, 3436, 3445, 3455, 3456, 3463, 3464, 3465, 3466, 3467, 3468, 3479, 3470, 3471, 4107, 4108, 4117, 3472 oraz 4107 (faktury nr [...] i [...]) o łącznej wartości 6.161,98 EUR, zostały prawidłowo zaklasyfikowane przez stronę do kodu PCN 3926 90 99 0, obejmującego pozostałe artykuły z tworzywa sztucznego, gdyż są identyfikowane jako zabawki dla zwierząt wykonane z tworzywa sztucznego;

- w pozycji 29 m.in. artykuły o symbolach: 3440, 3441, 3442, 3443, 4444, 3446, 3447, 3453, 3460, 3461, 3504, 3510, 3515, 3520, 3524, 3526, 3528, 3531, 3532, 3534, 3536, 3537, 3539, 3540, 3544, 3545, 3548, 3552, 3560, 3561, 3562, 3563, 3564, 3565, 3567, 3570, 4125, 3307, 3300, 3301, 3303, 3305, 3302, 3319, 3320, 3321, 3331, 3308, 3304 oraz 4096 (faktura nr [...]) o łącznej wartości 5.049,38 EUR, identyfikowane jako zabawki dla zwierząt wykonane z gumy, winny zostać sklasyfikowane do kodu PCN 4016 99 88 0 obejmującego pozostałe wyroby z gumy. Dla wyrobów tych utworzono odrębną pozycję nr 32;

- w pozycji 29 m.in. artykuły o symbolach 4055, 4060, 4084, 4085 oraz 3583 (faktura nr [...]) o łącznej wartości 678,33 EUR, identyfikowane jako zabawki dla zwierząt wykonane z różnych materiałów z zewnętrzną warstwą wykonaną ze sztucznego futerka, winny zostać sklasyfikowane do kodu PCN 4303 90 00 0 obejmującego pozostałe wyroby futrzarskie. Dla wyrobów tych utworzono odrębną pozycję nr 33;

- w pozycji 29 m.in. artykuły o symbolach 4309, 4311, 4312, 4314, 4305, 3266, 3343, 3344, 4121, 3580, 3581, 3582, 3586 oraz 4089 (faktura nr [...]) o łącznej wartości 782,26 EUR identyfikowane jako zabawki dla zwierząt wykonane z materiałów włókienniczych połączonych z innymi materiałami, winny być klasyfikowane do kodu PCN 6307 90 99 0 obejmującego pozostałe artykuły konfekcjonowane. Dla wyrobów tych utworzono odrębną pozycję 34;

- w pozycji 29 m.in. artykuły o symbolach 43501 oraz 43503 (faktura nr [...]) o łącznej wartości 40,26 EUR zostały prawidłowo zaklasyfikowane przez stronę do kodu PCN 3926 90 99 0, obejmującego pozostałe artykuły z tworzywa sztucznego, gdyż są identyfikowane jako zabawki dla zwierząt wykonane z tworzywa sztucznego, pochodzenia czeskiego. Dla wyrobów tych utworzono odrębną pozycję 35;

- w pozycji 30 artykuł o symbolu 4068 (faktura nr [...]) o wartości 26,25 EUR, identyfikowane jako zabawki dla zwierząt wykonane z tworzywa sztucznego zostały prawidłowo zaklasyfikowane przez stronę w przedmiotowym zgłoszeniu celnym do kodu PCN 3926 90 99 0, obejmującego pozostałe artykuły z tworzywa sztucznego;

- w pozycji 31 artykuły o symbolach: 3448, 3449 oraz 3452 (faktura nr [...]) o łącznej wartości 178,56 EUR, identyfikowane jako zabawki dla zwierząt wykonane z tworzywa sztucznego zostały prawidłowo zaklasyfikowane przez stronę w przedmiotowym zgłoszeniu celnym do kodu PCN 3926 90 99 0, obejmującego pozostałe artykuły z tworzywa sztucznego.

Ustalając kwotę długu celnego organ celny przyjął stawki celne konwencyjne właściwe dla poszczególnych kodów PCN, z wyjątkiem towarów opisanych w nowoutworzonej pozycji nr 34 tj. dla kodu PCN 6307 90 99 0, gdzie zastosowano stawkę celną autonomiczną w wysokości 60% wartości celnej towaru. Stanowisko takie podyktowane zostało faktem, iż towary te wymienione są w wykazie stanowiącym załącznik nr 3 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 października 1997r. w sprawie określania szczegółowych zasad i trybu ustalania niepreferencyjnego pochodzenia towarów, sposobu jego dokumentowania oraz listy towarów, których pochodzenie musi być udokumentowane świadectwem pochodzenia (Dz. U. Nr 130, poz. 851 ze zm.) i zgodnie z ust. 10 Części Pierwszej "Postanowień Wstępnych" w/w rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2000r. w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej (Dz. U. Nr 119, poz. 1253 z 2000r. z późn. zm.). W przypadku przedmiotowych towarów Spółka nie przedstawiła bowiem wymaganych świadectw pochodzenia dla spornych towarów.

W odniesieniu do naliczonych odsetek wyrównawczych organ wskazał, iż Spółka nie wykazała żadnych szczególnych okoliczności, które nie wynikałyby z zaniedbania lub świadomego działania, a które miałyby wpływ na podanie przez nią nieprawidłowych lub niekompletnych danych. Dowód taki w myśl treści § 1 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 czerwca 1998r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania (Dz. U. Nr 86, poz. 544) stanowiłby podstawę do odstąpienia od naliczania odsetek wyrównawczych.

W odwołaniu strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zarzuciła naruszenie prawa materialnego poprzez błędne zastosowanie Taryfy Celnej i zakwestionowanie zadeklarowanych przez stronę kodów PCN, naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 121 § 1, art. 122, art. 187 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.) poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego oraz zaniechanie rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego. Uzasadniając stawiane zarzuty strona wskazała, iż organ celny nie przeprowadził wystarczającego postępowania w celu wyjaśnienia, czy sporne produkty są wyłącznie zabawkami dla zwierząt, w szczególności w świetle treści wyjaśnień do Taryfy celnej, z których wynika, że pozycja 9503 nie obejmuje artykułów, które ze względu na ich konstrukcję, kształt lub materiał składowy, są identyfikowane jako przeznaczone wyłącznie dla zwierząt. Organ przyjął, iż skoro przedmiotowe produkty opatrzone są etykietami, z których wynika, iż są przeznaczone dla zwierząt, to jest to dowód wystarczający. Strona podniosła, iż nie może być to okoliczność przesądzająca identyfikację ich przeznaczenia, gdyż ze względu na swoją budowę i kształt mogą służyć również jako zabawki dla dzieci. Dla potwierdzenia postawionej tezy strona powołała się na opinię z dnia 4 czerwca 2003r. sporządzoną przez Ośrodek Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Ł. i zaliczającą zabawki przedstawiające podobizny zwierzątek, wykonane z tkanin futerkowych i tworzywa sztucznego, pluszu, lateksu itp. do grupowania SWW 2826-2 "Zabawki – zwierzęta z pluszu i innych tkanin bez mechanizmów" kod PCN 9503 90 32 0 Taryfy. Ponadto strona podniosła, iż naruszeniem podstawowych zasad prawa jest fakt, iż w chwili zgłoszenia organ uznał je za prawidłowe. Po zakończeniu procedury dopuszczenia do obrotu organ zmienił zdanie, przerzucając na stronę skutki nieznajomości prawa przez funkcjonariuszy celnych.

Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej podstawy prawnej oraz w części dotyczącej wezwania do zapłaty zaległej kwoty wraz z odsetkami wyrównawczymi, w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając uchylenie decyzji w części organ odwoławczy podniósł, że zaskarżona decyzja została wydana w dniu [...] Wskazane jako podstawa prawna decyzji Naczelnika rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 20 listopada 1997 r. w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania już nie obowiązywało. Podstawę naliczenia odsetek winno stanowić rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 29 sierpnia 2003r. w sprawie określenia odsetek wyrównawczych (Dz. U. Nr 155, poz. 1515), które weszło w życie z dniem 19 września 2003r. Z tym dniem utraciło też moc obowiązującą rozporządzenie z dnia 20 listopada 1997r. Odsetki wyrównawcze winny zaś być naliczane według przepisów obowiązujących w dacie orzekania, a nie dacie zgłoszenia celnego. Utrzymując decyzję w pozostałej części Dyrektor Izby Celnej podzielił stanowisko Naczelnika Urzędu Celnego i zaprezentowaną przez niego argumentację prawną. Wskazał, iż wnikliwa analiza całego zebranego w sprawie materiału dowodowego potwierdziła, iż przedmiotowe towary ze względu na swój kształt, budowę i zasadniczy materiał są możliwe do zidentyfikowania jako przeznaczone wyłącznie dla zwierząt, co wprost wynika z zamieszczonych na nich etykiet. Stanowisko strony, iż produkty te mogą służyć również jako zabawki dla dzieci nie znajduje potwierdzenia w świetle określonych prawem wymagań dla tego typu zabawek, określonych w rozporządzeniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 14 listopada 2003r. w sprawie zasadniczych wymagań dla zabawek (Dz. U. Nr 210, poz. 2045). Zgodnie z powołanym rozporządzeniem produkty przeznaczone jako zabawki dla dzieci, by mogły być dopuszczone do sprzedaży na terenie Polski, muszą mieć odpowiednie certyfikaty i oznaczenia. Możliwości potraktowania importowanych towarów jako zabawek dla dzieci nie potwierdza również przedstawiona opinia Urzędu Statystycznego w Ł.. Kody SWW nie pokrywają się z kodami PCN zamieszczonymi w Taryfie celnej, nie można zatem próbować przełożyć danych w nich zawartych na dane ujęte w obowiązującej taryfie celnej. Ponadto, co istotne, kody SWW zostały stworzone dla celów statystycznych, a nie taryfikacyjnych, inny jest cel interpretacji statystycznych i zakres działania organów celnych. Organ odwoławczy uznał też za nieuzasadnione pozostałe zarzuty, odnoszące się do naruszenia przepisów postępowania. Wszelkie działania były podejmowane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Organ celny na etapie zgłoszenia bada bowiem jedynie, czy spełnione zostały wymogi formalne, nie przesądza natomiast o prawidłowości zgłoszenia i klasyfikacji taryfowej towarów. Jest uprawniony do dokonania weryfikacji danych zawartych w zgłoszeniu w okresie 3 lat od dokonania zgłoszenia i z tego uprawnienia, wynikającego z art. art. 64 i art. 65 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802 z późn. zm.) w tym przypadku skorzystał.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, ewentualnie alternatywnie o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędne zastosowanie Taryfy celnej oraz przepisów prawa procesowego, w szczególności art. 121 § 1, art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy oraz zaniechanie rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący. Uzasadniając postawione zarzuty strona powtórzyła argumenty zawarte w odwołaniu.

Dyrektor Izby Celnej, nie znajdując podstaw do uwzględniania skargi, wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wyjaśnił dodatkowo, iż surowiec, z którego wykonane były zabawki, organy celne określiły na podstawie oględzin próbek bądź dokonując tłumaczenia nazwy zabawki. Przedstawił także protokół pokontrolny, o którym mowa w piśmie Naczelnika Urzędu Celnego, zawierającym stanowisko organu, co do zasadności odwołania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

W rozpoznawanej sprawie Sąd, oceniając legalność zaskarżonej decyzji, stwierdził, iż organy administracji publicznej naruszyły w sposób istotny przepisy prawa procesowego, a naruszenie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Należy również zaznaczyć, iż sądy pierwszej instancji, orzekając w sprawach skarg na decyzje administracyjne zobowiązane są stosować środki określone w ustawie w przypadku, gdy stwierdzą naruszenie prawa. Orzekają przy tym w granicach danej sprawy, nie będąc związane zarzutami skargi, jej wnioskami i wskazaną w niej podstawą prawną. Nie mogą jedynie, co do zasady, orzec na niekorzyść skarżącego (art. 3 § 1 i 2 pkt 1 i 134 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, iż Sąd, dokonując kontroli legalności decyzji nie może ograniczyć się do zbadania zasadności zarzutów podniesionych w skardze, ale winien również uwzględniać z urzędu inne naruszenia prawa i stosować adekwatne do stwierdzonych uchybień środki, przewidziane w art. 145 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. zachowujący aktualność i pod rządem ustawy z 30 sierpnia 2002 r. pogląd, wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 kwietnia 2001 r., sygn. I SA 863/00, opubl. w Systemie Informacji Prawnej LEX Wydawnictwa Prawniczego LEX pod nr 75 531).

W tym przypadku Sąd uznał podniesione w skardze zarzuty za bezzasadne, jednakże z urzędu stwierdził inne uchybienia, skutkujące koniecznością usunięcia zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego.

Do postępowania w sprawach celnych stosuje się, na podstawie art. 262 Kodeksu celnego, art. 12 i przepisy działu IV Ordynacji podatkowej. Zgodnie z art. 122 Ordynacji podatkowej obowiązkiem organu celnego jest wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy w stopniu dostatecznym dla potrzeb rozstrzygnięcia. Organ winien zatem ustalić fakty podlegające udowodnieniu, wskazać dowody i przeprowadzić je, a następnie rozpatrzyć wszechstronnie i dokonać oceny zebranego materiału dowodowego (art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej). Jako dowód można przy tym dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem (art. 180 Ordynacji podatkowej). Dowodem w sprawie mogą być m.in. oględziny (art. 198 § 1 Ordynacji podatkowej). Z czynności takiej, jeżeli jest przeprowadzona przy udziale pracownika urzędu celnego, winien być sporządzony protokół (art.172 § 1 i § 2 pkt 3 Ordynacji podatkowej). Z treści tego protokołu winno wynikać, kto, gdzie, kiedy i jakich czynności dokonał, kto i w jakim charakterze był przy nich obecny, co i w jaki sposób w wyniku tych czynności ustalono i jakie uwagi zgłosiły obecne osoby (art. 173 § 1 Ordynacji podatkowej). Strona winna być powiadomiona o terminie dokonania oględzin, ma również prawo do udziału w tej czynności i składania wyjaśnień (art. 190 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej). Wynik postępowania dowodowego (fakty, które uznano za udowodnione, wskazanie dowodów, którym odmówiono wiarygodności i przyczyny takiej oceny) winien znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji (art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej). Organ winien przy tym zadbać o takie przedstawienie wyników postępowania dowodowego i takie wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, aby przekonać stronę o słuszności swojego stanowiska i doprowadzić do dobrowolnego wykonania decyzji (art. 124 w zw. z art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej).

W niniejszej sprawie przedmiotem sporu między stronami jest klasyfikacja wprowadzonych na polski obszar celny towarów, będących –według określenia podanego w zgłoszeniu celnym - zabawkami dla zwierząt z tworzywa sztucznego. Pozostaje poza sporem, iż dla celów prawidłowej klasyfikacji niezbędna jest znajomość zarówno przeznaczenia danego towaru, jak i jego składu surowcowego (Ogólne Reguły Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej, stanowiące załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 2001 r. w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej - Dz. U. nr 146, poz. 1639). W ocenie strony wszystkie zgłoszone do procedury dopuszczenia do obrotu towary były wykonane z tworzyw sztucznych i winny być zaklasyfikowane do kodu 9503. Dział 95, w ramach którego mieści się wskazana przez stronę pozycja, zgodnie z Wyjaśnieniami do Taryfy Celnej, stanowiącymi załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. (Dz. U. Nr 74, poz. 830) obejmuje zabawki różnego rodzaju przeznaczone do zabawy dla dzieci i dorosłych, sprzęt do gier domowych i na wolnym powietrzu, przyrządy i aparaty do uprawiania sportu, gimnastyki i lekkoatletyki, niektóre artykuły dla wędkarstwa, łowiectwa i strzelectwa oraz karuzele i inne do rozrywki na wolnym powietrzu. Wyroby objęte tym działem mogą być w zasadzie wykonane z jakiegokolwiek materiału (poza kilkoma wymienionymi, ale nie dotyczącymi spornych wyrobów). Pozycja 9503 -pozostałe zabawki, modele redukcyjne (zmniejszone w skali) i inne modele służące do zabawy, nawet z napędem, łamigłówki wszelkich typów obejmuje zasadniczo zabawki przeznaczone do rozrywki dla ludzi. Jednakże zabawki, które ze względu na budowę, kształt lub zasadniczy materiał są możliwe do zidentyfikowania jako przeznaczone wyłącznie dla zwierząt, nie są objęte niniejszą pozycją. Prawidłowo zatem organy celne uznały, iż artykuły, które z uwagi na brak stosownych certyfikatów i oznaczeń nie mogą być przeznaczone do zabawy dla dzieci, nie mogą być, zgodnie z regułami interpretacyjnymi, zaliczone do kodu wskazanego przez stronę w odwołaniu. Strona, kwestionując stanowisko organów celnych w tym zakresie, nie wskazała żadnych dowodów, mogących świadczyć o przeznaczeniu tych zabawek dla dzieci. Zauważyć zaś należy, iż sama w zgłoszeniu celnym określiła sprowadzany towar jako zabawki dla zwierząt z tworzyw sztucznych i zaklasyfikowała go do kodu PCN 3926 90 99 0. Wprawdzie ciężar dowodu spoczywa w postępowaniu w sprawach celnych na organie, to jednak strona chcąc uniknąć niekorzystnego dla siebie rozstrzygnięcia i korzystając z przysługujących jej uprawnień (art. 123 § 1 i 188 Ordynacji podatkowej) może zgłaszać dowody na podnoszone przez nią okoliczności. W tym przypadku strona nie zgłosiła żadnego dowodu, zaprzeczającego prawdziwości opisu przeznaczenia towaru, podanemu w wypełnionym przez nią zgłoszeniu celnym. Za taki dowód nie może być uznana opinia Urzędu Statystycznego w Ł. - Ośrodka Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych. Z treści tego pisma nie można bowiem wywnioskować, jakimi danymi dysponował organ statystyczny, dokonując interpretacji pozycji taryfy celnej, czy miał wiedzę o podanym przez stronę przeznaczeniu towarów i czy miał wiedzę o oznaczeniu tego towaru. Ponadto treść pisma odnosi się przed wszystkim do zaliczenia towaru do właściwego kodu SSW. Trafnie zatem organy celne zakwestionowały przydatność tego dowodu dla celów rozstrzygnięcia o zaklasyfikowaniu towaru do kodu PCN.

Taryfa celna nie przewidywała odrębnego kodu dla zabawek dla zwierząt. Należało, zatem zakwalifikować je do pozycji, które określają towar w sposób najbardziej szczegółowy. O ile dla zabawek dla ludzi bez znaczenia był materiał, z którego je wykonano, przy zabawkach dla zwierząt materiał ten miał istotne znaczenie dla wskazania prawidłowego kodu towaru. Strona określiła sprowadzone prze siebie towary jako wykonane z tworzywa sztucznego. Organy celne, uznając zgłoszenie celne za nieprawidłowe w tej części, uznały, iż zabawki te wykonane są z różnych materiałów, w tym m.in. futra sztucznego, gumy, materiałów włókienniczych. Zebrany przez nie materiał dowodowy jest jednak, w ocenie Sądu, niewystarczający do dokonania oceny prawidłowości dokonania takich ustaleń. Z materiału tego wynika wprawdzie, iż co do części towarów dokonano oględzin, brak jest jednak protokołów z dokonania tej czynności sporządzonych zgodnie z wymogami przewidzianymi w art. 172 i 173 Ordynacji podatkowej. Nie wiadomo też, czy strona była powiadomiona o dacie dokonania tej czynności. Również uzasadnienie decyzji organów obu instancji, co do przyczyn uznania danego towaru za wykonany np. z gumy czy tworzywa sztucznego, jest niewystarczające, nie wskazuje bowiem metody, jaką organ posłużył się w celu ustalenia materiału, z którego dany produkt był wykonany (czy dokonał tych ustaleń na podstawie oględzin, treści etykiety czy też tylko tłumaczenia nazwy towaru). Brak tych ustaleń czyni niemożliwym dokonanie kontroli prawidłowości przyjętych przez organ celny kodów towaru. Nie wiadomo bowiem, na jakich dowodach organ oparł się w tym zakresie i jak je ocenił i czy dowody te były wystarczające dla wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Zauważyć przy tym należy, iż wprawdzie strona nie podnosiła zarzutu błędnych ustaleń, co do materiału, z którego wykonane były poszczególne zabawki, to jednak, co do zasady nie zgadzała się z przyjętą przez organy celne klasyfikacją towaru. Tym bardziej więc organ winien był wyjaśnić jej swoje stanowisko w tym zakresie. Powyższe uchybienia, stanowiące naruszenie art. 122, 187 § 1, 190, 172, 173, 124 i 210 § 4 Ordynacji podatkowej, mogły mieć wpływ na wynik postępowania. Skutkują one koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Sąd uznał za niezasadny zarzut odnoszący się do niemożności dokonywania przez organy celne oceny zgłoszenia celnego po dopuszczeniu towaru do obrotu. Trafnie w zaskarżonej decyzji wskazano, iż przyjęcie zgłoszenia celnego oznacza tylko, iż odpowiada ono warunkom formalnym, określonym w art. 64 Kodeksu celnego (art. 65 § 1 Kodeksu celnego). Po przyjęciu zgłoszenia celnego i po zwolnieniu towaru organ celny może z urzędu lub na wniosek dokonać kontroli tego zgłoszenia i wydać, w terminie 3 lat od jego przyjęcia, decyzję uznającą to zgłoszenie za nieprawidłowe oraz określającą kwotę długu celnego i zmieniającą elementy zgłoszenia celnego (art. 65 § 4 i § 5 Kodeksu celnego).

Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji.

O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z wynikiem sporu na podstawie art. 200 i 205 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z i § 6 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348, zm. Dz. U. z 2003 r., Nr 212, poz. 2073).

Uwzględniając treść art. 152 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym, w razie uwzględnienia skargi sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane, Sąd stwierdza, iż do czasu uprawomocnienia się wyroku zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.