Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2514/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-03-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 4 pkt 22 lit. e), art. 32a, art. 32f ust. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2140
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym - t.j.
journal: Dz.U.UE.L 2009 nr 300 poz 72 art. 5 ust. 1, art. 12 ust. 2
law: Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 1072/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wspólnych zasad dostępu do  rynku międzynarodowych przewozów drogowych (Tekst mający znaczenie dla EOG).
journal: Dz.U.UE.L 2016 nr 74 poz 8 zał. nr I
law: Rozporządzenie Komisji (UE) 2016/403 z dnia 18 marca 2016 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr  1071/2009 w odniesieniu do klasyfikacji poważnych naruszeń przepisów unijnych, które mogą prowadzić do utraty dobrej reputacji przez  przewoźnika drogowego, oraz zmieniające załącznik III do dyrektywy 2006/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wegner Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędzia WSA Tomasz Sałek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 marca 2021 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia wypisu z licencji wspólnotowej i zawieszenia wydawania nowych świadectw kierowców oddala skargę


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej: "GITD", "organ") decyzją z [...] sierpnia 2020 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, dalej: "K.p.a."), art. 4 pkt 22 lit. e), art. 32a, art. 32f ust. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2019 r. poz. 2140, dalej: "u.t.d."), art. 5 ust. 1 i art. 12 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych (Dz.U.UE.L.2009.300.72 ze zm., dalej: "rozporządzenie nr 1072/2009"), po rozpatrzeniu wniosku K. K. (dalej: "Strona", "Skarżąca"), prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą S. w O., o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy decyzję z [...] czerwca 2020 r. nr [...], o cofnięciu na okres 6 miesięcy wypisu o nr blankietu [...] z licencji wspólnotowej nr [...] uprawniającej do wykonywania międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy i zawieszeniu wydawania nowych świadectw kierowców przez okres roku.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji GITD wskazał, że Strona posiada licencję nr [...] na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy udzieloną przez GITD na okres od 26 lutego 2019 r. do 25 lutego 2024 r. Na podstawie licencji nr [...] Strona [...] stycznia 2019 r. wykonywała międzynarodowy przewóz drogowy rzeczy na terenie Niemiec, gdzie została poddana kontroli drogowej. Przewóz ten był wykonywany przez kierowcę nieposiadającego ważnego świadectwa kierowcy. [...] stycznia 2019 r. właściwy organ w Niemczech nałożył na stronę karę pieniężną za popełnienie naruszenia stanowiącego bardzo poważne naruszenie w rozumieniu pkt 10.3 załącznika nr I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403 z 18 marca 2016 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 w odniesieniu do klasyfikacji poważnych naruszeń przepisów unijnych, które mogą prowadzić do utraty dobrej reputacji przez przewoźnika drogowego, oraz zmieniającego załącznik III do dyrektywy 2006/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.Urz. UE L 74 z 19.03.2016, str. 8, dalej: "rozporządzenie 2016/403"), tj. naruszenie polegające na przewozie towarów bez ważnego świadectwa kierowcy (tzn. braku świadectwa kierowcy, jego sfałszowaniu, wycofaniu, utracie ważności itp.). Jak wynika z treści komunikatu ERRU (powiadomienia o naruszeniu) przesłanego zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/480 z 1 kwietnia 2016 r. ustanawiającego wspólne zasady dotyczące połączenia krajowych rejestrów elektronicznych przedsiębiorców transportu drogowego i uchylającego rozporządzenie (UE) nr 1213/2010 (Dz.Urz. UE L 87 z 2.4.2016 str. 4 oraz Dz.Urz. UE L 206 z 9.8.2017 str. 3) data ostatecznej decyzji o nałożeniu sankcji za bardzo poważne naruszenie to [...] września 2019 r.

GITD wskazał, że pismem z 10 marca 2020 r. zawiadomił Stronę o wszczęciu postępowania z urzędu, które zakończył decyzją z [...] czerwca 2020 r. o cofnięciu na okres 6 miesięcy wypisu o nr blankietu [...] z licencji wspólnotowej nr [...] uprawniającej do wykonywania międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy i zawieszeniu wydawania stronie nowych świadectw kierowców przez okres roku.

Rozpatrując wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, GITD po przytoczeniu mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa wskazał, że zastosowana sankcja stosowana jest w przypadku popełnienia przez przedsiębiorcę bardzo poważnego naruszenia dotyczącego świadectwa kierowcy, określonego w załączniku I do rozporządzenia 2016/403. W grupie 10 naruszeń załącznika I do tego rozporządzenia jako bardzo poważne naruszenia dotyczące świadectwa kierowcy zostały wskazane naruszenia polegające na przewozie towarów bez ważnego świadectwa kierowcy.

Organ wyjaśnił, że z materiału dowodowego zebranego w niniejszej sprawie w sposób niebudzący wątpliwości wynika, że Strona [...] stycznia 2019 r. wykonywała międzynarodowy przewóz drogowy rzeczy na podstawie licencji nr [...] i została poddana kontroli na terenie Niemiec. Przewóz ten był wykonywany przez kierowcę nieposiadającego ważnego świadectwa kierowcy. [...] stycznia 2019 r. właściwy organ w Niemczech nałożył na stronę karę pieniężną za popełnienie naruszenia stanowiącego bardzo poważne naruszenie w rozumieniu pkt 10.3 załącznika nr I do rozporządzenia nr 2016/403, tj. naruszenie polegające na przewozie towarów bez ważnego świadectwa kierowcy (tzn. braku świadectwa kierowcy, jego sfałszowaniu, wycofaniu, utracie ważności itp.). Takie naruszenie, zgodnie z art. 32f ust. 3 utd, jest podstawą do zastosowania sankcji określonej w tym przepisie.

Uwzględniając powyższe, zdaniem GITD, Stronie w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami cofnięto na okres 6 miesięcy wypis o nr blankietu [...] z licencji wspólnotowej nr [...] uprawniającej do wykonywania międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy i zawiesił wydawanie stronie nowych świadectw kierowców przez okres roku.

Pismem z 20 października 2020 r. Skarżąca, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję GITD z [...] sierpnia 2020 r., zaskarżając ją w całości i wnosząc o jej uchylenie oraz decyzji I instancji i umorzenie postępowania w sprawie, a także o zasądzenie na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji Skarżąca zarzuciła naruszenie:

1) art. 32f ust. 3 u.t.d., poprzez jego błędne zastosowanie,

2) art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d., poprzez jego niezastosowanie w sytuacji gdy do naruszenia doszło z przyczyn niezależnych od Strony, gdyż nie miała ona na to żadnego wpływu.

W uzasadnieniu skargi, Skarżąca wskazał, że w dniu kontroli, podczas której stwierdzono naruszenie Strona miała awarię pojazdu i przewóz musiał zostać wykonany zastępczo przez kierowcę i pojazd z innej firmy tj. firmy ojca Skarżącej. Była to sytuacja nadzwyczajna, wobec której z uwagi na uprzednio zakontraktowane zlecenie transportowe konieczne było wysłanie zastępczego kierowcy w celu jego zrealizowania. W żadnym innym wypadku do takiej sytuacji jak wykonywanie przewozu beż ważnego świadectwa kierowcy by nie doszło. Była to sytuacja nadzwyczajna, nieprzewidziana, na którą Skarżąca nie miała wpływu. Wobec tak zaistniałego stanu faktycznego, wszczęte w tej sprawie postępowanie winno zostać umorzone a wadliwe decyzje uchylone.

W odpowiedzi na skargę GITD wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskrzonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sąd uznał, że zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja I instancji nie naruszają przepisy prawa w sposób uzasadniający ich uchylenie.

W niniejszej sprawie nie są przedmiotem sporu ustalenia faktyczny uzasadniające zastosowaną wobec Skarżącej sankcję. Skarżąca zatem, [...] stycznia 2019 r. wykonywała międzynarodowy przewóz drogowy rzeczy na podstawie licencji nr [...], a dokonana na terenie Niemiec kontrola wykazała, że przewóz był wykonywany przez kierowcę nieposiadającego ważnego świadectwa kierowcy. [...] stycznia 2019 r. właściwy organ w Niemczech nałożył na stronę karę pieniężną za popełnienie naruszenia stanowiącego bardzo poważne naruszenie w rozumieniu pkt 10.3 załącznika nr I do rozporządzenia nr 2016/403, tj. naruszenie polegające na przewozie towarów bez ważnego świadectwa kierowcy (tzn. braku świadectwa kierowcy, jego sfałszowaniu, wycofaniu, utracie ważności itp.). Decyzja ta stała się ostateczna [...] września 2019 r.

Skarżąca nie kwestionuje powyższych okoliczności, podnosi natomiast, że przebieg zdarzenia nastąpił na skutek okoliczności, na które Skarżąca nie miała wpływu, ponieważ w dniu kontroli Strona miała awarię pojazdu i przewóz, z uwagi na uprzednio zakontraktowane zlecenie transportowe, musiał zostać wykonany zastępczo przez kierowcę i pojazd z firmy ojca Skarżącej. Zdaniem Skarżącej była to sytuacja nadzwyczajna, w żadnym innym wypadku do takiej sytuacji jak wykonywanie przewozu beż ważnego świadectwa kierowcy by nie doszło.

W przedmiotowej sprawie została wobec Skarżącej zastosowana sankcja na podstawie art. 32f ust. 3 u.t.d., zgodnie z którym w przypadku bardzo poważnego naruszenia dotyczącego świadectwa kierowcy, określonego w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403, organ, o którym mowa w art. 32b, cofa, w drodze decyzji administracyjnej, 1 wypis z licencji wspólnotowej na okres 6 miesięcy i zawiesza wydawanie nowych świadectw kierowców przez okres roku.

W załączniku I do rozporządzenia 2016/403, w 10. Grupy naruszeń przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 (dostęp do rynku międzynarodowych przewozów drogowych), w pkt 3, jako bardzo poważne naruszenie zostało wymienione naruszenie: "Przewóz towarów bez ważnego świadectwa kierowcy (tzn. brak świadectwa kierowcy, jego sfałszowanie, wycofanie, utrata ważności itp.)".

W świetle powyższej regulacji, stwierdzone w niniejszej sprawie naruszenie przez Skarżącą przepisów prawa przewozowego, stanowi bardzo poważne naruszenie, uzasadniające zastosowaną sankcję.

Wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 32a u.t.d., do kierowcy niebędącego obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, zatrudnionego przez przedsiębiorcę mającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wykonującego międzynarodowy transport drogowy rzeczy, stosuje się przepisy Unii Europejskiej dotyczące świadectwa kierowcy.

Jak wynika natomiast z art. 5 ust. 1 rozporządzenia nr 1072/2009 świadectwo kierowcy jest wydawane przez państwo członkowskie każdemu przewoźnikowi, który:

a) jest posiadaczem licencji wspólnotowej; oraz

b) albo legalnie zatrudnia w tym państwie członkowskim kierowcę, który nie jest obywatelem państwa członkowskiego ani rezydentem długoterminowym w rozumieniu dyrektywy Rady 2003/109/WE z dnia 25 listopada 2003 r. dotyczącej statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi, albo w sposób legalny korzysta z usług kierowcy, który nie jest obywatelem państwa członkowskiego ani rezydentem długoterminowym w rozumieniu dyrektywy 2003/109/WE, pozostającego w dyspozycji tego przewoźnika zgodnie z warunkami zatrudnienia i kształcenia zawodowego określonymi w tym państwie członkowskim:

(i) na mocy przepisów ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych;

(ii) oraz, w odpowiednich przypadkach, na mocy układów zbiorowych, zgodnie z regułami stosowanymi w tym państwie członkowskim.

Zgodnie natomiast z art. 12 ust. 2 rozporządzenia nr 1072/2009, w przypadku poważnego naruszenia, obejmującego wszelkie przypadki niewłaściwego wykorzystywania świadectw kierowców, właściwe organy państwa członkowskiego siedziby przewoźnika, który dopuścił się takiego naruszenia, nakładają na niego odpowiednie sankcje, takie jak: a) zawieszenie wydawania świadectw kierowców; b) cofnięcie świadectw kierowców; c) uzależnienie wydania świadectw kierowców od dodatkowych warunków w celu zapobieżenia niewłaściwemu wykorzystaniu; d) czasowe lub trwałe cofnięcie niektórych lub wszystkich uwierzytelnionych wypisów z licencji wspólnotowej; e) czasowe lub trwałe cofnięcie licencji wspólnotowej. Sankcje te mogą być określone po podjęciu ostatecznej decyzji w danej sprawie i uwzględniają wagę naruszenia, którego dopuścił się posiadacz licencji wspólnotowej.

W świetle powyższej regulacji, nałożona na Skarżącą, na podstawie art. 32f ust. 3 u.t.d., sankcja za bardzo poważne naruszenie, odpowiada również przepisom unijnym.

W tym stanie rzeczy, Sąd stwierdza, że niezasadny jest zarzut skargi dotyczący naruszenia przez GITD art. 32f ust. 3 u.t.d., poprzez jego błędne zastosowanie.

Nie można zgodzić się ze stanowiskiem Skarżącej, że awaria pojazdu oraz uprzednio zakontraktowane zlecenie transportowe stanowi okoliczność usprawiedliwiającą dokonanie przewozu drogowego przez kierowcę nieposiadającego ważnego świadectwa kierowcy. Jeżeli Skarżąca nie mogła zastąpić kierowcy innym kierowcą posiadającym ważne świadectwo kierowcy, nie powinna dopuścić do dokonania przewozu drogowego. Twierdzenie zatem Skarżącej, że w tych okolicznościach nie miała wpływu na stwierdzone w niniejszej sprawie naruszenie przepisów prawa, jest błędne. W konsekwencji za niezasadny należy uznać zarzut skargi dotyczący naruszenia przez GITD art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d., poprzez jego niezastosowanie w sprawie.

Sąd nie stwierdził w niniejszej sprawie naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy ani naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.

Sprawa niniejsza została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI, na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 z późn. zm.).