Postanowienie NSA, sygn. akt III FZ 350/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-06-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 46, art. 49, art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Paweł Borszowski (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia H.C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 8 marca 2021 r., sygn. akt I SA/Sz 154/21 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi H. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z dnia 28 grudnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 8 marca 2021 r., sygn. akt I SA/Sz 154/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę H.C., zwanego dalej "Skarżącym", na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z 28 grudnia 2020 r.

Z uzasadnienia przedmiotowego orzeczenia wynika, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 lutego 2021 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 500 zł oraz do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL Skarżącego, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono skutecznie Skarżącemu wraz z odpowiedzią na skargę 22 lutego 2021 r. Pełnomocnik Skarżącego 26 lutego 2021 r. uiścił wpis od skargi. W dniu 1 marca 2021 r. do sądu wpłynęło pełnomocnictwo procesowe z dnia 26 lutego 2021 r. udzielone radcy prawnemu do reprezentowania Skarżącego. Jednakże, pomimo wezwania sądu, w zakreślonym terminie nie został uzupełniony brak formalny skargi poprzez wskazanie numeru PESEL Skarżącego. Z tego powodu WSA w Szczecinie odrzucił skargę.

Na wskazane na wstępie postanowienie pełnomocnik Skarżącego złożył zażalenie wskazując, że Skarżący był przekonany, że wysłał do Sądu pismo zawierające numer PESEL.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism uregulowane zostały w art. 46 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Stosownie zaś do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., poza elementami wymienionymi w § 1 tego przepisu pismo strony powinno ponadto zawierać, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie – numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.

Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do skargi. Stosownie bowiem do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi, o których mowa w tych przepisach, skutkuje jej odrzuceniem. W niniejszej sprawie skarga dotknięta była brakiem formalnym, tj. nie zawierała jako pierwsze pismo w sprawie numeru PESEL.

Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę, gdyż pomimo wezwania sądu nie został uzupełniony brak formalny skargi w postaci podania numeru PESEL. Podkreślenia wymaga, że z akt sprawy bezspornie wynika, czego również nie kwestionuje sam pełnomocnik w sporządzonym środku zaskarżenia, że Skarżący został prawidłowo wezwany do uzupełnienia ww. braków. Świadczy o tym zwrotne potwierdzenie odbioru (karta 11) które wskazuje, że przesyłkę zawierającą następujące pisma: odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, odpowiedź na skargę, pouczenia doręczono w dniu 22 lutego 2021 r. Potwierdzenie obioru opatrzono podpisem odbierającego przesyłkę, co na gruncie prawnym było równoznaczne z potwierdzeniem otrzymania korespondencji zawierającej określone przez nadawcę pisma. Nie ulega wątpliwości, że możliwe jest przeprowadzenie dowodu przeciwko treści zwrotnego potwierdzenia odbioru niemniej jednak konieczna jest w tym zakresie inicjatywa strony zmierzającej wyprowadzić korzystne dla siebie wnioski. Takiej inicjatywy ani Skarżący ani ustanowiony w sprawie pełnomocnik nie podjął. Nadto ustanowiony w sprawie pełnomocnik, z chwilą jego umocowania, mógł zapoznać się z aktami sprawy, czego nie uczynił. Nie ulega bowiem wątpliwości, że profesjonalny pełnomocnik, jakim jest adwokat lub radca prawny, podlega większym wymaganiom w związku z posiadaną przez siebie wiedzą z zakresu prawa i znajomością procedury sądowej, toteż w stosunku do tych podmiotów podwyższone zostają standardy rzetelności.

Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że skoro nie zakwestionowano skutecznie prawdziwości dokumentu doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, tj. wskazania numeru PESEL a więc braku tego nie uzupełniono. W tej sytuacji zasadność odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. nie budzi wątpliwości.

Końcowo, odnosząc się do wniosku o przywrócenie Skarżącemu terminu do usunięcia braku formalnego skargi w zakresie wskazania numeru PESEL podkreślić należy, że przedmiotem niniejszej kontroli jest wyłącznie postanowienie o odrzuceniu skargi, w której Naczelny Sąd Administracyjny bada jedynie, czy przesłanki, na podstawie których oparto to rozstrzygnięcie zostały prawidłowo zastosowane w stanie faktycznym sprawy.

W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.