Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 1420/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-02-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy p.p.s.a.
Powołane przepisy: article: art. 60, art. 161 par. 1 pkt 3 w zw. z art. 193, art. 183 par. 1 zd. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka-Medek po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Celnej w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 czerwca 2007 r. sygn. akt III SA/Gl 797/06 w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia 24 marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: 1. umorzyć postępowanie w sprawie, 2. zwrócić Dyrektorowi Izby Celnej w K. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach połowę uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 50 zł (słownie: pięćdziesiąt złotych).


UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. w przedmiocie podatku akcyzowego i stwierdził, że decyzja ta nie może być wykonana do czasu uprawomocnienia się wyroku.

Od powyższego wyroku skargę kasacyjną złożył Dyrektor Izby Celnej w K. wnosząc o jego uchylenie w całości i oddalenie skargi, ewentualnie o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Pismem z dnia 11 stycznia 2008 r. Dyrektor Izby Celnej w K. powołując się na art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływana jako "p.p.s.a.") oświadczył, że cofa skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Przepis ten, w związku z art. 193 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio w postępowaniu przed Naczelnym Sadem Administracyjnym. Jak podniesiono w piśmiennictwie (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, str. 486 – 487, wyd. Zakamycze 2005 r.) odpowiednie stosowanie art. 60 p.p.s.a. oznacza, że sąd administracyjny drugiej instancji jest związany wnioskiem dotyczącym cofnięcia skargi z uwagi na art. 183 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. Wynikająca z art. 183 § 1 p.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej.

W tych okolicznościach Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji.

O zwrocie połowy uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a.