Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 4/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-11-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan Sędziowie Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik (spr.) Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz-Kunicka Protokolant Paulina Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2012 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: umorzyć postępowanie.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]r. nr [...], wydaną na podstawie art. 104 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 5 pkt 4a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tekst jednolity Dz. U. z 2006r., Nr 122, poz. 851 z późn. zm.) oraz art. 235¹ Kodeksu pracy, a także § 6 ust. 1-3, § 8 ust. 1 i § 11 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009r. w sprawie chorób zawodowych ( Dz. U nr 105 poz. 869) po rozpoznaniu zgłoszenia choroby zawodowej, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w D. nie stwierdził u S.K. choroby zawodowej, w postaci astmy oskrzelowej pochodzenia zawodowego, wymienionej w pozycji 6 wykazu chorób zawodowych rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie chorób zawodowych. Przedmiotowe rozstrzygnięcie zostało oparte na dochodzeniu epidemiologicznym wykazującym, iż S.K. zatrudniony był w warunkach stwarzających możliwość powstania choroby zawodowej. W latach 1972 -1978 pracował w Fabryce A w O. na stanowisku krajacza, gdzie wykonywał cięcie blach przy użyciu nożyc gilotynowych. W latach 1978-1999 pracował w B S.A. oraz w latach 1999-2001 w C Sp. z o.o. na stanowisku murarza pieców przemysłowych przy wyburzaniu i murowaniu wymurówek ceramicznych w urządzeniach cieplnych. W trakcie prac wyburzeniowych eksponowany był na pyły przemysłowe zawierające wolną krystaliczną krzemionkę. Przyjęto, iż warunki pracy nie stwarzały istotnego narażenia na czynniki alergizujące. Organ odniósł się także do orzeczenia lekarskiego Nr [...] Ośrodka Medycyny Pracy Poradni Chorób Zawodowych i Medycyny Pracy w K. z dnia [...]r. W wyniku przeprowadzonych badań i testów alergicznych nie stwierdzono u badanego cech alergii w testach skórnych z alergenami zawodowymi. Stwierdzono natomiast, iż dodatnie testy skórne z alergenami środowiska naturalnego świadczą o atopowej, pozazawodowej etiologii rozpoznanej astmy oskrzelowej. Zauważono jednocześnie, iż pacjent zakończył pracę zawodową w 2001r. Pierwsze dolegliwości ze strony układu oddechowego w postaci duszności wystąpiły około 2004r. ("sześć lat temu").Wskazano, iż zgodnie z obowiązującym wykazem chorób zawodowych rozpatrywanie astmy oskrzelowej pochodzenia zawodowego jest możliwe do roku czasu od zakończenia pracy w narażeniu na czynniki alergizujące.

W odwołaniu od opisanej wyżej decyzji S.K. podniósł, że jest chory, ma ciągłe trudności w oddychaniu i męczy się. Uznał wydaną decyzję za krzywdzącą, gdyż pracując w Fabryce A był narażony na pyły i środki chemiczne, jak również na stanowisku murarza pieców przemysłowych w C był narażony na zapylenia krzemionkowe, azbestowe oraz pyłki metali ciężkich i duży hałas. W związku z tym domagała się skierowania na powtórne badanie. Organ II instancji wystąpił do Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. o wydanie orzeczenia lekarskiego. Jednostka orzecznicza, po hospitalizacji badanego wydała w dniu [...]r. orzeczenie o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Powołano się na wykonaną u pacjenta próbę farmakodynamiczną z histaminą, która wykazała u niego umiarkowaną nieswoistą nadreaktywność oskrzeli (PC20 -2.681). Stwierdzono natomiast, iż testy alergologiczne z powszechnymi alergenami środowiskowymi dały wynik słabo dodatni. Biorąc pod uwagę całokształt obserwacji klinicznej, w tym wywiad, ocenę narażenia zawodowego, dane z dostępnej dokumentacji lekarskiej oraz wyniki badań, w tym ujemne testy alergologiczne z potencjalnymi alergenami zawodowymi, nie znaleziono podstaw do rozpoznania astmy oskrzelowej pochodzenia zawodowego.

Po uzupełnieniu materiału dowodowego [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 235¹ Kodeksu pracy, a także § 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009r. w sprawie chorób zawodowych utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji decyzją z dnia [...]r. nr [...].

Dokonując analizy stanu faktycznego sprawy podzielono ustalenia organu I instancji, co do przebiegu pracy zawodowej odwołującego. Przyjęto, iż wykonywał on prace w narażeniu na pyły przemysłowe z wolną krzemionką i zawierające związki metali.

Organ odwoławczy zauważył, iż zgodnie z obowiązującym wykazem chorób zawodowych rozpatrywanie astmy oskrzelowej pochodzenia zawodowego jest możliwe do roku czasu od zakończenia pracy zawodowej w narażeniu na czynniki alergizujące. Wskazano, iż odwołujący zakończył prace zawodową 2001r. a pierwsze dolegliwości ze strony układu oddechowego wystąpiły natomiast u niego około sześć lat temu. Powołano się także na wyniki badań przeprowadzonych w jednostkach orzeczniczych wskazując, iż w aktualnie przeprowadzonych testach skórnych z alergenami zawodowymi nie stwierdzono cech astmy oskrzelowej pochodzenia zawodowego. Wyniki badań świadczą natomiast o atopowej, pozazawodowej etiologii rozpoznanej u odwołującego astmy. Po analizie całości materiału dowodowego, a zwłaszcza narażenia zawodowego i orzeczeń lekarskich, uznano, iż nie zostały spełnione warunki do stwierdzenia u odwołującego choroby zawodowej wymienionej pod poz. 6 wykazu chorób zawodowych.

W skardze z dnia 20 grudnia 2011r. skarżący domagał się uchylenia obu wydanych w sprawie decyzji i dopuszczenie dowodów załączonych do skargi zarzucając, iż wydane zostały bez należytego wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych. W uzasadnieniu skargi stwierdził, iż organ dokonał oceny materiału dowodowego w sposób dowolny, nie wyjaśniając rozbieżności w dokumentacji medycznej mogących wskazywać na nieprawidłowości w przeprowadzonych badaniach. Zauważył, iż w karcie wypisowej sporządzonej w jednostce orzeczniczej nie stwierdzono u niego obturacyjnego zapalenia oskrzeli, na które cierpi. Do skargi załączono dokumentację lekarską różnych placówek medycznych zawierającą rozpoznanie u skarżącego różnych schorzeń.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi wyjaśnił, że lekarze orzecznicy kompetentnych placówek służby zdrowia nie rozpoznali u skarżącego choroby zawodowej, a ich opinie są spójne i wyczerpujące.

W dniu 29 października Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach otrzymał pismo skarżącego zawierające oświadczenie o cofnięciu wniesionej przez niego skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z póżn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrolę tę inicjuje skutecznie wniesiona skarga, gdyż sąd administracyjny nie może działać z urzędu. Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Sąd uznać musi cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia praw lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przeciwnym wypadku cofnięcie skargi wiąże sąd. Skarżący skutecznie cofnął skargę, a Sąd nie dostrzegł przyczyn nakazujących uznanie tej czynności za niedopuszczalne. W związku z tym zaistniały przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania sądowego w niniejszej sprawie o czym orzeczono w sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.