Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 734/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-03-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Celne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 122, art. 187 par. 1, art. 210 par. 4
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 145 par. 2, art. 152, art. 190, art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: pozycja 2309
journal: Dz.U. 2000 nr 119 poz 1253
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2000 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak Sędziowie WSA Marzenna Kosewska (spr.) WSA Beata Sokołowska Protokolant sekr. sąd. Damian Wojtkowiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 04 marca 2008 roku przy udziale sprawy ze skargi Spółki A w Skiereszewie na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej I uchyla zaskarżoną decyzję, II zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej spółki kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, III stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ B. Sokołowska /-/ M. Ławniczak /-/ M. Kosewska


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia [...], nr [...] uznał za nieprawidłowe w pozycji 2 zgłoszenie celne z dnia [...] nr [...] dokonane przez spółkę A w S. w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej, stawki celnej oraz określenia kwoty długu celnego i zaklasyfikował towary o nazwie handlowej "[...]" i "[...]" do kodu PCN 2309 90 93 0, zamiast do zadeklarowanego przez spółkę kodu właściwego dla leków - 3004 90 19 0. Zmiana kodu PCN spowodowała ustalenie kwoty długu celnego na podstawie stawki celnej konwencyjnej w wysokości 20% w miejsce obniżonej stawki celnej - zerowej. Organ I instancji stwierdził, że towar określony w zgłoszeniu celnym jako preparat weterynaryjny odżywczo-leczniczy, oznacza w istocie dwa preparaty o nazwie handlowej "[...]" i "[...]".

W uzasadnieniu decyzji organ celny wskazał, iż w postępowaniu administracyjnym ustalono, że preparat o nazwie "[...]" jest preparatem odżywczym w syropie, stosowanym jako dodatek do karmy, przeznaczonym dla psów w przypadkach niechęci do ruchu na tle zaburzeń funkcjonowania stawów. Preparat stosuje się w celu zapewnienia prawidłowego rozwoju chrząstki stawowej. Może być także stosowany wspomagająco w leczeniu uszkodzeń lub zaburzeń rozwojowych tkanki chrzęstnej. Składa się on z siarczanu glukozaminy, siarczanu chondroityny, M.S.M., Haragophytum procumbens, manganu i witaminy C.

Preparat "[...]" jest naturalnym preparatem odżywczym powodującym utrzymanie prawidłowego metabolizmu skóry i okrywy włosowej w stanach nadmiernego linienia i stosowanym dla utrzymania skóry i okrywy włosowej w dobrym stanie. Składa się on z nienasyconych kwasów tłuszczowych (NNKT), czyli z: kwasu eikozapentaenowego (EPA), kwasu dekozaheksaenowego (DHA), kwasu linolowego, kwasu linolenowego, a także z biotyny, D-panthenolu, DL-alfa-tokoferolu.

Mając to na uwadze organ I instancji uznał, że skoro preparaty "[...]" i "[...]" nie leczą konkretnej choroby, nie są wpisane do Rejestru środków farmaceutycznych i materiałów medycznych, a jedynie sprzyjają utrzymaniu zdrowia w dobrym stanie, nie spełniają więc wymogów pozycji 3004 Taryfy celnej, obejmującej leki. Zdaniem organu celnego preparaty te z uwagi na skład surowcowy i przeznaczenie produktu powinny być klasyfikowany do pozycji 2309 Taryfy celnej, obejmującej produkty używane do karmienia zwierząt - mieszanki premiks, według kodu 2309 90 93 0. Są to zazwyczaj mieszaniny zwykle składające się z kilku substancji, których rodzaj i proporcje różnią się w zależności od zapotrzebowania organizmu zwierzęcia. Mają na celu ułatwienie trawienia, zapewniają dobre wykorzystanie paszy przez zwierzęta oraz chronią ich zdrowie. Podstawowymi składnikami preparatów odżywczych są witaminy lub prowitaminy, aminokwasy, antybiotyki, kokcydiostatyki, pierwiastki śladowe, emulgatory, substancje smakowe i substancje pobudzające apetyt.

Orzekając na skutek odwołania spółki, Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] nr [...] uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej powołanej podstawy prawnej i pominął powołany w niej art. 266 Kodeksu celnego, w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu orzeczenia organ odwoławczy uznał, iż Naczelnik Urzędu Celnego prawidłowo zaklasyfikował przedmiotowe towary do pozycji 2309 Taryfy celnej uznając je za dodatki żywnościowe zawierające witaminy i przeznaczone do utrzymania zdrowia i dobrego samopoczucia zwierząt, które nie są objęte pozycją 3004 Taryfy celnej. Mając na uwadze skład preparatów, ich przeznaczenie, sposób podawania oraz zalecane dawkowanie, organ uznał, że spełniają one kryteria towarów określanych jako "premiksy" klasyfikowane do kodu PCN 2309 90 93 0 Taryfy celnej.

Odnosząc się do przedłożonych w sprawie opinii naukowych, organ odwoławczy wyjaśnił, iż na podstawie art. 280 i art. 283 Kodeksu celnego, obok Naczelnika Urzędu Celnego jest on organem wyłącznie właściwym do ustalenia kodu PCN, wobec czego ewentualne opinie biegłych czy rzeczoznawców są pomocne jedynie w sytuacji, gdy zachodzą wątpliwości dotyczące przedmiotu importu, czy też ustalenia tożsamości towaru. Zdaniem organu celnego taka sytuacja nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie, bowiem towar nie budził wątpliwości organów celnych i nie był kwestionowany w toku postępowania.

W skardze do Sądu Administracyjnego skarżąca spółka zarzuciła organom celnym naruszenie przepisów art. 85 Kodeksu celnego poprzez przyjęcie nieprawidłowej klasyfikacji spornego towaru do kodu 2309 90 93 0, oraz naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7 i 77 § 1 Kpa poprzez zaniechanie powołania biegłych w celu ustalenia charakteru produktów oraz brak wyczerpującego wyjaśnienia w decyzji przyczyn, nieuwzględnienia argumentów zawartych w odwołaniu i twierdzeniach skarżącego, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Skarżąca spółka zakwestionowała w pierwszej kolejności stanowisko organów celnych uznające, że dla przyjęcia iż dany produkt jest lekiem w rozumieniu Taryfy celnej konieczne jest wpisanie go do Rejestru Środków Farmaceutycznych i Materiałów Medycznych. Zdaniem skarżącej jest ono sprzeczne z obowiązującymi przepisami i orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok NSA z 17.01.2003 r., sygn. akt I S.A./ Lu 620/2002 i z 28.02.2002 r., sygn. akt V S.A. 1444/2001, V S.A. 1951/2001 - ONSA 2003/1 poz. 38).

Strona podniosła również, że z uwagi na brzmienie pozycji 3004 dla definicji leku niezbędne jest ustalenie następujących elementów: definicji terapii, definicji profilaktyki, ustalenie celu stosowania produktu, ustalenie jego składu, ustalenie sposobu podawania i sprzedawania. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku języka polskiego terapia jest "przywracaniem zdrowia chorym ludziom i zwierzętom za pomocą środków lub zabiegów (inaczej kuracją, leczeniem)", profilaktyka oznacza natomiast "działanie i środki stosowane w celu zapobiegania chorobom".

W kwestii przeznaczenia towaru z punktu widzenia Taryfy celnej decydujące jest przeznaczenie nadane przez producenta, a w niniejszej sprawie producent preparatu "[...]", [...] firma [...] podała, że celem preparatu jest leczenie chorób u zwierząt. Zgodnie z informacjami zawartymi na ulotkach preparat "[...]" używany jest we wszystkich stanach nadmiernego linienia, łupieżu, przetłuszczania skóry i okrywy włosowej. Może być również stosowany wspomagająco podczas leczenia alergicznych schorzeń skóry, stanów zapalnych skóry, a także w celu utrzymania skóry i okrywy włosowej w dobrym stanie".

Skarżąca wskazała ponadto, że wydając decyzję organ odwoławczy nie dokonał żadnego rozstrzygnięcia jeżeli chodzi o "[...]". Zwróciła uwagę na fakt, iż próbując naprawić "niedopatrzenie" w dniu [...] Dyrektor Izby Celnej wydał postanowienie, w którym uzupełnił swoją poprzednią decyzję z [...] dodając w uzasadnieniu zdania dotyczące "[...]". Zdaniem skarżącej takie rozwiązanie zostało potraktowane jako naprawę oczywistej omyłki.

W odpowiedzi na skargę organ celny podtrzymał swoje stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Ponadto wyjaśnił, że zgodnie z art. 280 i 283 Kodeksu celnego właściwym organem do ustalania kodu PCN jest Naczelnik Urzędu Celnego oraz Dyrektor Izby Celnej w postępowaniu odwoławczym. Natomiast opinie biegłych bywają pomocne jedynie wówczas gdy zachodzą wątpliwości co do przedmiotu importu - ustalenia tożsamości towaru, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 4 maja 2006 roku oddalił skargę. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że sporne preparaty będące przedmiotem importu uzyskały zgodę Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na dopuszczenie do stosowania jako środek odżywczy i skarżąca nigdy nie uzyskała dla tych preparatów wpisu do rejestru środków farmaceutycznych. W ocenie Sądu okoliczność ta przesądza o niemożliwości objęcia preparatów działek 30 Taryfy celnej, dotyczącym produktów farmaceutycznych, a w jego ramach - pozycją 3004. Zgodnie bowiem z Wyjaśnieniami do Taryfy celnej pozycje 3003 i 3004 obejmują preparaty lecznicze do użytku wewnętrznego lub zewnętrznego stosowane w terapii lub profilaktyce ludzi albo przy dolegliwościach zwierząt. Preparaty te otrzymywane są przez zmieszanie dwu lub więcej substancji. Jednakże, gdy są one prezentowane w odmierzonych dawkach albo w postaciach lub opakowaniach do sprzedaży detalicznej, objęte są wtedy pozycją 3004 (t.II,str. 604). Jak wskazał Sąd, z powyższego komentarza wynika, że pozycję 3003 od pozycji 3004 odróżnia to, czy preparaty zostały przygotowane w odmierzonych dawkach, postaciach lub opakowaniach do sprzedaży detalicznej (pozycja 3004), czy też nie (pozycja 3003), co zresztą wprost wynika z brzmienia tych pozycji. Również komentarz zamieszczony w Wyjaśnieniach do pozycji 3004 dotyczy w pierwszej kolejności sposobu prezentowania preparatu. W związku z tym również kolejny komentarz zamieszczony przy pozycji 3003 (t. II str.604 ), stanowiący, że niniejsza pozycja obejmuje preparaty lecznicze w postaci mieszanin, objęte urzędową farmakopeą oraz specyfiki farmaceutyczne itd., w tym płyny do płukania gardła, krople do oczu, maści, płyny do wcierania, zastrzyki, środki powodujące łagodny odczyn zapalny i inne preparaty nie objęte pozycjami 3003, 3005, lub 3006, odnieść należy także do pozycji 3004. Fakt identycznego co do zasady traktowania leków z pozycji 3003 i 3004 ( z odrębnościami wynikającymi ze sposobu prezentacji leku) znajduje potwierdzenie również w opiniach klasyfikujących zawartych w tomie V Wyjaśnień do Taryfy celnej -cześć IV, str. 2302, w których wskazano, ze do pozycji 3003 i 3004 należy klasyfikować preparaty farmaceutyczne na bazie antybiotyków (substancji aktywnych objętych pozycją 2941), figurujące w "Rejestrze środków farmaceutycznych i materiałów medycznych". Wbrew zatem zarzutom skargi to Taryfa celna i Wyjaśnienia do niej, a nie inne akty prawne stanowią podstawę uznania, że podstawowym warunkiem umożliwiającym klasyfikację do pozycji 3003 lub 3004 jest wpis do urzędowej farmakopei, co potwierdza świadectwo rejestracji leku. W takim stanie rzeczy, organy celne zasadnie - zdaniem Sądu pierwszej instancji - zakwestionowały zakwalifikowanie tego towaru do pozycji 3004.

Sąd ocenił, że organy celne właściwie przyjęły, że sporne preparaty nie spełniają również wymogów wynikających z brzmienia pozycji 3004. W uzasadnieniu wyroku wskazano, że spożywanie preparatu "[...]" przez zwierzęta jest - według ulotki informacyjnej - niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania stawów oraz w celu zapewnienia prawidłowego rozwoju chrząstki stawowej. Głównym składnikiem "[...]" są natomiast nienasycone kwasy tłuszczowe oraz witaminy, których spożywanie, jak podaje producent, jest niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania organizmu psów i kotów. Oznacza to, że głównym celem stosowania preparatów jest potrzeba dostarczenia zwierzętom niezbędnych składników odżywczych, chroniących ich zdrowie. Właśnie te właściwości, a nie właściwości leczniczo-zapobiegawcze, którymi te preparaty również się charakteryzują, decydują o ich klasyfikacji do kodu 2309.

Jednocześnie, zdaniem Sądu, organy celne dokonały prawidłowej klasyfikacji preparatów do pozycji 2309 - "produkty używane do karmienia zwierząt oraz kodu PCN 2309 90 93 0 - mieszanki "Premix". Analizując postanowienia Taryfy celnej i Wyjaśnień do niej oraz kierując się regułą 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej, Sąd uznał, że importowane produkty (ze względu na skald surowcowy, przeznaczenie i sposób podawania) - jako preparaty, które nie mogą być uznane za lek w rozumieniu pozycji 3004 - odpowiadają najpełniej opisowi towarów ujętych w pozycji 2309 90 93 0 Taryfy, określonych jako mieszanki "Premix".

W ocenie Sądu nie naruszono również przepisu art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej. Stan przedmiotowych towarów nie budził wątpliwości organów celnych i nie był przez nie kwestionowany, a istota sporu sprowadzała się do jego prawidłowej klasyfikacji celnej według kodu PCN, do czego upoważnione są wyłącznie te organy.

W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżąca zarzuciła, że został on wydany z naruszeniem prawa materialnego, tj. art. 174 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z naruszeniem:

pozycji 3004 Działu 30 Tomu II Załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 grudnia 1998r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 158 poz. 1036) oraz pozycji 3004 Działu 30 Tomu II Załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999r. w sprawie Wyjaśnień do Taryfy celnej (Dz. U. Nr 74 poz. 830) poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, iż wyjaśnienia zamieszczone przy pozycji 3003 wprost należy stosować także do pozycji 3004 i w konsekwencji uznanie, że do objęcia produktu pozycją 3004 Taryfy celnej koniecznym jest jego wpisanie do urzędowej farmakopei;

art. 85 Kodeksu celnego oraz pozycję 3004 Działu 30 Tom II Załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie ustanowienia Taryfy celnej w zw. z pozycją 3004 Dział 30 Tom II Wyjaśnień do Taryfy celnej poprzez niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, iż produkt skarżącej nie spełnia wymogów wynikających z brzmienia pozycji 3004;

art. 85 Kodeksu celnego oraz pozycję 2309 Dział 23 Tom I Załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie ustanowienia Taryfy celnej w zw. z pozycją 2309 Dział 23 Tom I Załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie Wyjaśnień do Taryfy celnej poprzez niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie nieprawidłowej klasyfikacji taryfowej towarów zgłoszonych przez skarżącą do procedury dopuszczenia do obrotu jednolitym dokumentem administracyjnym, tj. uznanie, iż zgłoszony przez skarżącą spółkę towar powinien być zaklasyfikowany do kodu PCN 2309 90 93 0, a nie jak zgłosiła skarżąca do kodu PCN 3004 90 19 0.

Ponadto, zarzuciła również naruszenie przepisów postępowania, które miały wpływ na wynik sprawy, tj.:

art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z § 2 p.p.s.a. poprzez nieuwzględnienie skargi, mimo naruszenia przepisów postępowania jakiego w toku postępowania dopuściły się organy celne, tj. art. 122, 187, 188, 197, 210 Ordynacji podatkowej, a polegające na niepowołaniu dowodu z opinii biegłego, w sytuacji gdy rozpatrywana była sprawa z zakresu wiadomości specjalnych, zaniechaniu przez organy celne podjęcia czynności procesowych zmierzających do zebrania pełnego materiału dowodowego, braku wyczerpującego wyjaśnienia w decyzji przyczyn nieuwzględnienia argumentów zawartych w odwołaniach i twierdzeniach skarżącej oraz przekazanych przez skarżącą opinii biegłych specjalistów;

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 18 lipca 2007r. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego pozycja 3004 Taryfy celnej sformułowana jest w ten sposób, że zakwalifikowanie towaru do niej zależne jest w pierwszym rzędzie od tego czy spełnione jest kryterium przeznaczenia dla celów terapeutycznych lub profilaktycznych. Wymienione są też właściwości towaru, to jest zmieszanie lub niezmieszanie produktów oraz sposób przygotowania w odmierzonych dawkach lub opakowaniach do sprzedaży detalicznej. Prawodawca nie wprowadza natomiast kryterium wpisania towaru do urzędowej farmakopei, w szczególności do rejestru leków i środków medycznych.

Zdaniem Sądu, nie znajduje również uzasadnienia twierdzenie, iż Wyjaśnienia do pozycji 3003 dotyczące odniesienia do urzędowej farmakopei należy wprost stosować do pozycji 3004. W Wyjaśnieniach do pozycji 3004 w części powtórzono wyjaśnienia do pozycji 3003. Nie powtórzono jednak tych, które wiążą się z wpisem do urzędowej farmakopei. Gdyby zamiarem prawodawcy było zastosowanie interpretacji opisanej przy pozycji 3003 dokonałby i w tym przypadku zabiegu powtórzenie.

Jak wskazał dalej Sąd, nie budzi zastrzeżeń zaakceptowanie ustaleń organów celnych dotyczących składu towaru i jego właściwości z zakresu stanu zmieszania oraz przygotowania do sprzedaży. Zastrzeżenia, jako co najmniej niepełne, wzbudza natomiast ocena dotycząca ustaleń odnoszących się do przeznaczenia przedmiotowych preparatów. Pełne ustalenia w zakresie, czy głównym celem stosowania importowanego towaru jest potrzeba dostarczenia zwierzętom niezbędnych składników odżywczych, chroniących ich zdrowie, czy wywoływanie skutków w zakresie leczenia chorób i ich zapobiegania, wymagają oceny już zebranego materiału dowodowego, w szczególności w postaci szeregu ekspertyz i opinii, czy pisma [...] producenta z dnia [...], według którego wymienione w piśmie preparaty przeznaczone są do leczenia chorób zwierząt. Rozważenia też wymaga ewentualność uzupełnienia materiału dowodowego. Sąd wskazał również, iż w sytuacji, w której pozostanie niejasny sposób oddziaływania preparatu czy jego składników na zdrowie zwierząt, a w konsekwencji przeznaczenie czy to terapeutyczne lub profilaktyczne, czy też głównie odżywcze, nie można wykluczyć, iż określenie zasadniczego przeznaczenia, czy właściwości towaru, jako kryteriów zastosowania odpowiedniej pozycji Taryfy celnej, wymagać będzie wiadomości specjalnych.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego otwartą pozostaje możliwość klasyfikacji do pozycji 3004 Taryfy celnej, z tym jednak, iż nie jest wykluczona klasyfikacja do innej pozycji, której wskazywanie obecnie byłoby przedwczesne i niemożliwe z uwagi na wady postępowania celnego w zakresie gromadzenia i oceny dowodów. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił ponadto, iż przedwczesna jest też klasyfikacja do pozycji 2309 Taryfy celnej. Możliwość taka powstawałaby dopiero po wyłączeniu klasyfikacji do innych pozycji, a ponadto wymagałaby szerszej oceny już zebranego, ewentualnie uzupełnionego materiału dowodowego, przy uwzględnieniu przedstawionych uwag dotyczących tej pozycji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

Uchylenie zaskarżonego wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania skutkuje powrotem do takiej sytuacji, która istniała przed wydaniem wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Zgodnie jednak z treścią art. 190 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz.1270, ze zm.) sąd administracyjny, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Może odstąpić od wykładni prawa zawartej w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego jedynie w wyjątkowych sytuacjach, np. gdy wskutek zmiany stanu faktycznego sprawy ustalonego w wyniku jej ponownego rozpoznania ustalono konieczność zastosowania przepisów prawa odmiennych od wyjaśnionych przez NSA, albo tez w przypadku zmiany stanu prawnego po wydaniu orzeczenia (zob. m.in., T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005 oraz wyrok SN z 9.07.1998r., I PKN 226/98, OSNAP 1999/15/486).

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, dokonując mieszczącej się w sferze ustaleń faktycznych identyfikacji towaru dla celów klasyfikacji taryfowej organy celne nie dokonały pełnej oceny materiału dowodowego w powiązaniu z przepisami Taryfy celnej i Wyjaśnień do Taryfy celnej klasyfikując towar do kodu 2309. Tym samym doszło do naruszenia art., 122, art. 187 § 1 i art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej w powiązaniu z pozycją 2309 Taryfy celnej i Wyjaśnień do Taryfy celnej. Zaakceptowanie tego stanu rzeczy przez Sąd pierwszej instancji oznaczało naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c w zw. z art. 145 § 2 p.p.s.a. w powiązaniu z wymienionymi ostatnio przepisami.

Jak wskazano wyżej, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego pozycja 3004 Taryfy celnej sformułowana jest w ten sposób, że zakwalifikowanie towaru do niej zależne jest w pierwszym rzędzie od tego czy spełnione jest kryterium przeznaczenia dla celów terapeutycznych lub profilaktycznych. Wymienione są też właściwości towaru, to jest zmieszanie lub niezmieszanie produktów oraz sposób przygotowania w odmierzonych dawkach lub opakowaniach do sprzedaży detalicznej. Prawodawca nie wprowadza natomiast kryterium wpisania towaru do urzędowej farmakopei, w szczególności do rejestru leków i środków medycznych. Nie znajduje również uzasadnienia twierdzenie, iż Wyjaśnienia do pozycji 3003 dotyczące odniesienia do urzędowej farmakopei należy wprost stosować do pozycji 3004. W Wyjaśnieniach do pozycji 3004 w części powtórzono wyjaśnienia do pozycji 3003. Nie powtórzono jednak tych, które wiążą się z wpisem do urzędowej farmakopei. Jak wskazał dalej Sąd, nie budzi zastrzeżeń zaakceptowanie ustaleń organów celnych dotyczących składu towaru i jego właściwości z zakresu stanu zmieszania oraz przygotowania do sprzedaży. Zastrzeżenia, jako co najmniej niepełne, wzbudza natomiast ocena dotycząca ustaleń odnoszących się do przedmiotowych preparatów. Pełne ustalenia w zakresie, czy głównym celem stosowania importowanych środków jest potrzeba dostarczenia zwierzętom niezbędnych składników odżywczych, chroniących ich zdrowie, czy wywoływanie skutków w zakresie leczenia chorób i ich zapobiegania, wymagają oceny już zebranego materiału dowodowego, w szczególności w postaci szeregu ekspertyz i opinii, czy pisma [...] producenta z dnia [...], według którego wymienione w piśmie preparaty przeznaczone są do leczenia chorób zwierząt. Rozważenia też wymaga ewentualność uzupełnienia materiału dowodowego, w tym skorzystania z opinii biegłego w przypadku, gdy pozostanie niejasny sposób oddziaływania preparatów czy ich składników na zdrowie zwierząt, a w konsekwencji przeznaczenie czy to terapeutyczne lub profilaktyczne, czy też głównie odżywcze

W kwestii dopuszczalności klasyfikacji towaru do pozycji 2309 Taryfy celnej Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż zastosowanie pozycji 2309 będzie uzasadnione jedynie po skutecznym wykluczeniu innych ewentualności klasyfikacji taryfowej, co w niniejszej sprawie w pierwszym rzędzie dotyczyłoby wcześniejszego wyłączenia możliwości zastosowania pozycji 3004. Jednocześnie Sąd zwrócił uwagę, iż pozycja 2309 Taryfy celnej obejmuje preparaty do karmienia zwierząt. Takie sformułowanie wskazuje, że do pozycji tej klasyfikowane są preparaty wyodrębnione według kryterium przeznaczenia, jakim jest karmienie zwierząt. Ze wstępnych wyjaśnień do pozycji 2309 wynika, iż obejmuje ona paszę i produkty pokarmowe podzielone według uszczegółowionego kryterium przeznaczenia na paszę treściwą do zaopatrywania w racjonalną i zrównoważoną dzienną dietę, paszę uzupełniającą stosowaną w gospodarstwach rolnych oraz preparaty do wytwarzania pasz treściwych lub uzupełniających. W przedmiotowej sprawie rozważać można jedynie, czy możliwa jest klasyfikacja towaru jako preparaty do wyrobu pasz treściwych. W Wyjaśnieniach do Taryfy celnej stwierdza się, że preparaty takie znane w handlu jako "prefiksy", dzielą się na trzy rodzaje, z których dwa w niniejszej sprawie ewidentnie nie mogą mieć zastosowania (preparaty konserwujące pasze oraz takie, które służą jako nośnik). W pkt 1 wymienia się preparaty "ułatwiające trawienie i zapewniające dobre wykorzystanie paszy przez zwierzęta i chroniące ich zdrowie". Nie można jednak pominąć, że do pozycji 2309 mogą być klasyfikowane tylko takie "prefiksy", które służą do wyrobu pasz treściwych lub uzupełniających. W przypadku pasz treściwych oznacza to wytworzenie preparatu przeznaczonego do zaopatrywania zwierząt we wszystkie składniki pokarmowe zapewniające racjonalną i zrównoważoną dietę dzienną. Jak z tego wynika silnie akcentowane jest wyraźne przeznaczenie "prefiksów" jako składników pokarmów dla zwierząt. Towary, które nie stanowią elementu składającego się na preparat służący ostatecznie karmieniu zwierząt, nie mogą być klasyfikowane do pozycji 2309. W niniejszej sprawie, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, okoliczności faktyczne mogą wskazywać, że zmieszanie towaru z pasza nie stanowi warunku jego wprowadzenia do organizmu zwierzęcia. Już z treści ulotek wydaje się wynikać, że preparaty "[...]" i "[...] mogą być podawane bez wymieszania z paszą. Wątpliwe jest, by istniały podstawy do przyjęcia, że preparaty te pełnią funkcję zapewnienia racjonalnej i zrównoważonej diety dziennej. Podobnie odnieść się należy do kwestii celowości dodania do paszy z punktu widzenia kryterium karmienia zwierząt. Rozważenia wymaga, czy importowane środki odpowiadają tym właściwościom, które wskazano w Wyjaśnieniach do Taryfy celnej. Innej grupy pasz treściwych wytworzonych z "prefiksów" w Wyjaśnieniach do Taryfy celnej nie przewidziano.

Mając na uwadze przedstawione wyżej rozważania, uznać należy, iż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów art. 122, art. 187, art. 188 i art. 210 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 z póź. zm.), co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ celny uwzględni przedstawione wyżej rozważania i uwagi.

Wobec powyższego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c. w zw. z art. 145 § 2, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.

/-/ B. Sokołowska /-/ M. Ławniczak /-/ M. Kosewska

D.W.d