Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 408/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2024-08-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Marta Pawłowska po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia 15 lutego 2024 r., nr SKO.SO/41/13/23 w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 23 kwietnia 2024 r. P. S. wniósł skargę na opisaną w sentencji decyzję. Zarządzeniem z dnia 27 maja 2024 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków wniesionej skargi poprzez złożenie 6 odpisów wniesionej skargi, wskazania numeru PESEL strony skarżącej oraz uiszczenie opłaty od skargi w wysokości 200 złotych, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej wezwanie, została ona - z powodu niezastania odbiorcy pod adresem wskazanym na przesyłce – złożona w dniu 14 czerwca 2024 r., na okres 14 dni w placówce pocztowej, o czym pozostawiono w drzwiach adresata.

W dniu 1 lipca 2024 r. skarżący odebrał przesyłkę w placówce pocztowej. Listem poleconym nadanym do sądu w dniu 8 lipca 2024 r. skarżący wskazał swój numer PESEL, złożył 6 odpisów wniesionej skargi i wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej w skrócie jako p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Jak stanowi bowiem art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. a i b p.p.s.a. pismo strony powinno ponadto zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania strony oraz numer PESEL strony wnoszącej pismo. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji gdy od skargi nie został uiszczony wpis, strona wnosząca ten środek zaskarżenia powinna na wezwanie sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną kwotę. Zaniedbanie tego obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie, zastosowanie znalazł przepis art. 73 § 1 - § 4 p.p.s.a. dotyczący fikcji doręczenia. Zgodnie z § 1 wspomnianego artykułu w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie z § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Jak stanowi § 3 w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie z § 4. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.

W rozpoznawanej sprawie przesyłka została pozostawiona do odbioru w placówce pocztowej w dniu 14 czerwca 2024 r. Stosownie zatem do przytoczonych przepisów, skutek doręczenia nastąpił w dniu 28 czerwca 2024 r. Termin do uzupełnienia braków skargi upływał zatem w dniu 5 lipca 2024 r. Skarżący braki uzupełnił pismem nadanym w dniu 8 lipca 2024 r., zatem już po upływie terminu wskazanego w wezwaniu.

Zaznaczyć przy tym należy, że nieodebranie przez stronę skarżącą przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego awizo skutkowało, na mocy art. 73 § 4 p.p.s.a., przyjęciem fikcji doręczenia w ostatnim dniu tego terminu, tj. 28 czerwca 2024 r. i okoliczności tej nie zmienia fakt, że skarżący w późniejszym czasie przesyłkę tę faktycznie odebrał.

Wobec tego Sąd był zobligowany do odrzucenia skargi, bowiem w zakreślonym terminie nie zostały uzupełnione jej braki, o czym postanowił na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.