Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1195/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-07-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6331 Zasiłek dla bezrobotnych
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Danielec Sędziowie WSA Dorota Dąbek spr. WSA Halina Jakubiec Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 lipca 2007 r. sprawy ze skargi W. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia 7 września 2006 r. Nr: [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji


UZASADNIENIE

wyroku z dnia 31 lipca 2007r.

Decyzją z dnia 6 września 2006r. Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] lipca 2006r. uchylającą na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 litera b ustawy z dnia 20 czerwca 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz art. 154 §1 w zw. z §2 kpa decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] stycznia 2006r. orzekającą o odmowie przyznania W. M. z dniem [...] stycznia 2006r. prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że w dniu [...].06.2006r. W. M. złożył w Urzędzie wniosek o wyrównanie nabytych świadczeń przedkładając sprostowane świadectwo pracy z którego wynika, iż był zatrudniony w okresie [...].12.1984- [...].08.2005, a stosunek pracy został rozwiązany na mocy porozumienia stron. Zmieniony sposób rozwiązania stosunku pracy stanowi zdaniem organu przesłankę do zastosowania art. 154 i uchylenia wcześniejszej decyzji, gdyż przemawia za tym słuszny interes strony, obecnie będzie bowiem możliwość rozważenia przyznania stronie prawa do zasiłku dla bezrobotnych.

W skardze do sądu na tę decyzję W. M. zwrócił się o ponowne zapoznanie się z jego sprawą, bowiem czuje się pokrzywdzony, gdyż sytuacja w jakiej się znalazł nie była od niego zależna. Skarżący podtrzymał argumentację podnoszoną wcześniej w toku postępowania administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację, że na skutek "zmiany stanu faktycznego z mocą wsteczną" do jakiej doszło w przedmiotowej sprawie z powodu przedłożenia sprostowanego świadectwa pracy, organ zastosował art. 154 kpa uchylając niekorzystną dla strony decyzję.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje :

Zgodnie z art. 1 ,ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, póz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest zatem kontrola zaskarżonej decyzji z punktu widzenia jej legalności a więc zgodności z obowiązującym prawem.

Stosownie zaś do treści art. 134 i 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd administracyjny dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji nie jest związany granicami skargi. Oznacza to, że jeżeli wydana w granicach sprawy której dotyczy skarga decyzja administracyjna narusza prawo w sposób określony w art. 145 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlega uchyleniu bez względu na to, czy skarga formułuje zarzuty o naruszeniu prawa.

Analizując akta przedmiotowej sprawy Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały z naruszeniem prawa.

W ocenie Sądu bowiem w niniejszej sprawie błędnie zastosowano tryb nadzwyczajny przewidziany w art. 154 kpa, podczas gdy w przedmiotowej sprawie winien zostać przez organ zastosowany tryb wznowienia postępowania, przewidziany w art. 145 i nast. kpa. Należy bowiem zauważyć, że w niniejszej sprawie zaszła jedna z enumeratywnie wymienionych w art. 145 §1 kpa przesłanek uzasadniających wznowienie postępowania, a mianowicie wyszła na jaw nowa okoliczność faktyczna istotna dla sprawy, istniejąca w dniu wydawania decyzji, ale nieznana organowi. Sam zresztą organ w zaskarżonej decyzji, niezbyt zresztą precyzyjnie przyznaje, że sprostowanie świadectwa pracy stanowiło "zmianę stanu faktycznego z mocą wsteczną". Tymczasem zgodnie z poglądami wyrażanymi zarówno w orzecznictwie jak i doktrynie, organ administracji publicznej może zmienić lub uchylić decyzję na podstawie art. 154 kpa tylko przy niezmienionym stanie faktycznym i prawnym (por. np. A. Wróbel w: "M. Jaśkowska, A. Wróbel", Kodeks postępowania administracyjnego", Zakamycze 2000, s. 861-862.), w razie zbiegu trybów weryfikacji decyzji prawidłowych i wadliwych pierwszeństwo przysługiwać winno trybom dla decyzji wadliwych (por. wyrok SN z dnia 6 stycznia 1999, III RN 101/98, OSNAP 1999, nr 20, póz. 637). Wniosek skarżącego z dnia [...].06.2006r. o "wyrównanie nabytych świadczeń" do którego załączono sprostowane świadectwo pracy winien być zatem przez organ administracyjny potraktowany jako wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia [...] stycznia 2006r. o odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych i stanowić asumpt do wszczęcia przez organ stosownego postępowania w trybie art. 145 i nast. kpa.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały z naruszeniem prawa procesowego, tj. art. 154 w związku z art. 145 i nast. kpa, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 litera c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, co stanowi podstawę do uchylenia decyzji obu instancji.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.