Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SAB/Wr 448/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2024-07-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 230 par. 1, par. 2, art. 220 par. 1, par. 3, art. 57 par. 1, art. 46 par. 3, art. 49 pkt. 1, art. 58 par. 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.)
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 4 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; zwanej dalej "P.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem tym, co wprost wynika z § 2 art. 230 P.p.s.a., jest w szczególności skarga. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Należna opłata to taka, która została uiszczona w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania do jej uiszczenia. Po myśli § 3 art. 220 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Ponadto, skarga do sądu administracyjnego może być skutecznie wniesiona, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w P.p.s.a. Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jak stanowi zaś art. 46 § 3 P.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Usunięcie braków formalnych skargi w powyższym zakresie następuje w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a., który stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa stronę do jej uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).

W niniejszej sprawie – zgodnie z dyspozycją zawartą w skardze, aby pisma doręczać profesjonalnemu pełnomocnikowi strony skarżącej za pomocą środków elektronicznych – zarządzeniami z dnia 10 maja 2024 r. przesłanymi za pośrednictwem ePUAP wezwano pełnomocnika do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł oraz do uzupełnienia jej braków formalnych poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwań pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania – jak wynika z Urzędowych Potwierdzeń Odbioru – doręczono pełnomocnikowi w dniu 23 maja 2024 r. Zakreślony termin siedmiodniowy do uiszczenia opłaty od skargi i uzupełnienia jej braków formalnych upłynął w dniu 31 maja 2024 r. Pomimo prawidłowego doręczenia wezwań pełnomocnik nie uiścił wpisu od skargi. Nie uzupełniono również braków formalnych skargi.

Uwzględniając powyższe, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną. Stąd na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji orzeczenia.