Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2008/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-03-31 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6049 Inne o symbolu podstawowym 604
Skarżony organ: Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] kwietnia 2013 roku nr [...] w przedmiocie wykreślenia przedsiębiorcy z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej p o s t a n a w i a: ustanowić dla skarżącej K. S. radcę prawnego.


UZASADNIENIE

K. S. (dalej też jako skarżąca) wniosła w niniejszej sprawie na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia [...] grudnia 2013 r. zwolniono skarżącą od kosztów sądowych, a następnie wyrokiem Sądu z dnia [...] listopada 2014 r. oddalono przedmiotową skargę. Następnie skarżąca złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego.

W pierwszej kolejności podkreślić należy, iż wydane w niniejszej sprawie w dniu [...] grudnia 2013 r. postanowienie referendarza sądowego ma przymiot prawomocności, gdyż nie wniesiono od niego sprzeciwu. Jak wynika z akt sprawy, przyznane prawo pomocy nie zostało również skarżącej cofnięte na podstawie art. 249 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 z późn. zm., dalej też jako p.p.s.a.). Powyższe oznacza, iż w toku całego postępowania sądowego, łącznie z postępowaniem egzekucyjnym, skarżąca zwolniona jest od konieczności uiszczania kosztów sądowych. Zgodnie bowiem z art. 239 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona, której przyznane zostało prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa.

Jednocześnie w sytuacji, gdy strona składa kolejny wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie na swoją rzecz kwalifikowanego zastępstwa procesowego, jej kolejny wniosek należy już rozpatrywać pod kątem przesłanek warunkujących przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W myśl art. 245 § 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje bowiem zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z kolei zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Pod kątem wystąpienia więc tych przesłanek rozpoznawany będzie aktualny wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym przyznanie radcy prawnego, skoro skarżąca została już zwolniona od kosztów sądowych.

Z informacji podanych uprzednio we wniosku o przyznanie prawa pomocy, na podstawie którego postanowieniem referendarza sądowego z dnia [...] grudnia 2013 r. zwolniono skarżącą od kosztów sądowych, wynikało, iż skarżąca sama prowadzi gospodarstwo domowe posiadając spółdzielcze własnościowe prawo do mieszkania o powierzchni [...] m2. Skarżąca prowadziła wówczas działalność gospodarczą. Z przedstawionych kopii deklaracji dla podatków od towarów i usług VAT-7 za drugi kwartał i trzeci kwartał 2013 roku wynikało, iż miesięczna podstawa opodatkowania (w zakresie świadczenia usług na terenie kraju opodatkowanych odpowiednio stawką 22% albo 23%) wynosiła odpowiednio w pierwszym kwartale 1750 złotych oraz 0 złotych w drugim. Skarżąca oświadczyła przy tym, iż nie posiada żadnych rachunków bankowych.

O przyznaniu skarżącej prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych zdecydował fakt, że skala dochodu uzyskiwanego przez skarżącą z prowadzonej działalności gospodarczej, przy uwzględnieniu koniecznych dla utrzymania wydatków, nie pozwalała jej na poczynienie oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia kosztów postępowania sądowego.

Z kolei z informacji podanych w aktualnym wniosku oraz przedłożonych w odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego wyjaśnień wynika, iż skarżąca nie prowadzi działalności gospodarczej i nie uzyskuje żadnych dochodów. Nie posiada też żadnych rachunków bankowych i oszczędności.

Uwzględniając całokształt powyższych okoliczności stwierdzić należy, iż zasadnym jest wniosek skarżącej o ustanowienie radcy prawnego. Przede wszystkim na aktualnym etapie postępowania skarga kasacyjna musi być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, a koszty zastępstwa procesowego z pewnością będą przewyższać możliwości finansowe skarżącej. Sytuacja materialna skarżącej pogorszyła się bowiem w stosunku do poprzedniego stanu, na podstawie którego zwolniono skarżącą od kosztów sądowych. Przede wszystkim skarżąca aktualnie nie prowadzi działalności gospodarczej i nie uzyskuje żadnych dochodów. W sytuacji, w której znajduje się skarżąca nie jest więc możliwe poczynienie przez nią oszczędności w stopniu umożliwiającym pokrycie kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Nie sposób bowiem oczekiwać czynienia oszczędności od osoby, której dochody wystarczają jedynie na pokrycie podstawowych potrzeb życiowych (tak też w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2004 r. sygn. akt OZ 890/04). Tym samym uznać należy, iż skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania a w konsekwencji zasadnym będzie ustanowienie dla niej radcy prawnego, co stanowić będzie przyznanie skarżącej w niniejszej sprawie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

W związku z powyższym, w myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

.