Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 249/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2023-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 124 ust. 1, art. 124 ust. 3, art. 124b ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 261 poz 2603
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn.
article: art. 3 pkt 6, art. 3 pkt 7a, art. 3 pkt 8
journal: Dz.U. 2021 poz 2351
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a, art. 200, art. 205 par. 2
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 19 października 2023 roku . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Zbrojewski Sędziowie Sędzia WSA Agata Sobieszek-Krzywicka Asesor WSA Marcin Olejniczak (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 października 2023 roku sprawy ze skargi P. Spółki Akcyjnej z siedzibą w L. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 9 stycznia 2023 roku nr GN-III. 7581.356.2022.KR w przedmiocie odmowy ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Wojewody Łódzkiego na rzecz strony skarżącej P. Spółki Akcyjnej z siedzibą w L. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. ał


UZASADNIENIE

Wojewoda Łódzki, decyzją z 9 stycznia 2023 r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu odwołania A. K., A. K., T. K. i Z. T., uchylił decyzję Starosty Łowickiego z 31 sierpnia 2022 r., orzekającą o:

1. ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości, położonych w województwie łódzkim, powiecie łowickim, gminie Miasto Łowicz, obrębie K., oznaczonych w ewidencji gruntów jako działki o numerach i powierzchni: [...] (0,8321 ha), [...] (0,4341 ha), [...] (0,4752 ha) i [...] (0,5566 ha), stanowiących własność A. K., A. K., T. K. oraz Z. T., poprzez udzielenie P. S.A. w Lublinie zezwolenia na przeprowadzenie prac związanych z linią elektroenergetyczną 110 kV relacji Łowicz - Łowicz 2, a mianowicie na podwieszenie nowych przewodów fazowych dostosowanych do pracy w temperaturze +800 C oraz przewodów odgromowych. Przedmiotowa inwestycja zostanie zrealizowana w wyznaczonym pasie technologicznym linii 110 kV, o szerokości 10,0 m, zaznaczonym na załącznikach mapowych (ze względu na położenie linii elektroenergetycznej względem działek, szerokość pasa technologicznego na niektórych działkach ewidencyjnych nie przyjmuje stałej wartości). Powierzchnia ograniczenia wynosi: 0,0250 ha na działce [...] (długość osi linii 25,0 m), 0,0003 ha na działce [...] (długość pasa techn. 1,2 m), 0,0444 ha na działce [...] (długość osi linii 44,4 m), 0,0029 ha na działce o numerze ewidencyjnym [...] (długość pasa techn. 11,1 m), i została przedstawiona na załącznikach mapowych, będących integralną częścią decyzji;

2. zobowiązaniu P. S.A. niezwłocznie po zakończeniu inwestycji do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego oraz poinformowania o tym fakcie Starosty Łowickiego;

3. ustaleniu odszkodowania za szkody powstałe wskutek przebudowy istniejącej linii elektroenergetycznej 110 kV Łowicz - Łowicz2, w odrębnej decyzji, po zakończeniu inwestycji;

4. zobowiązaniu każdoczesnego właściciela ww. nieruchomości do udostępnienia ich w celu wykonania czynności związanych z konserwacją oraz usuwaniem awarii linii elektroenergetycznej 110 kV. Obowiązek ten podlega wyegzekwowaniu na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji;

5. decyzja, od dnia, w którym stanie się ostateczna, stanowić ma podstawę do dokonania wpisu w księgach wieczystych, na wniosek Starosty Łowickiego.

Wojewoda uchylając decyzję organu pierwszej instancji orzekł jednocześnie o odmowie ograniczenia sposobu korzystania z ww. nieruchomości.

W uzasadnieniu Wojewoda Łódzki wyjaśnił, że Starosta Łowicki ustalił, że nie doszło do uzyskania zgody właścicieli na realizację inwestycji, co wypełnia hipotezę art. 124 ust. ustawy o gospodarce nieruchomościami bowiem planowane prace mają charakter przebudowy i mieszczą się w zakresie wskazanego przepisu. Przeciwnego zdania są właściciele nieruchomości, którzy w odwołaniu zarzucili organowi pierwszej instancji naruszenie art. 124 ust. 1 i 3 u.g.n., podkreślając, że inwestor nie dąży do założenia i przeprowadzenia nowych urządzeń służących do przesyłania energii elektrycznej, ani nie chce dokonać "przebudowy" istniejących urządzeń, co wyłącza możliwość ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. Planowane prace nie zmienią trasy przebiegu linii, a jedynie zwiększą bezpieczeństwo użytkowania istniejącej obecnie linii napowietrznej 110 kV. Inwestycja nie doprowadzi również do zmiany żadnych parametrów technicznych istniejącej linii, a w znacznej części obejmować będzie działania kwalifikowane według wnioskodawcy jako eksploatacyjne, które nie wymagają nawet uzyskania pozwolenia na budowę, co odzwierciedla oświadczenie inwestora zawarte w piśmie z 19 kwietnia 2021 r. Planowane prace, co wyraźnie wynika z treści wniosku, będą obejmować: wymianę przewodów fasadowych i odgromowych oraz wymianę stanowisk słupowych, bez zmiany parametrów i przebiegu linii. Zatem stanowią remont istniejącej linii napowietrznej, gdyż polegają wyłącznie na odtworzeniu stanu pierwotnego linii. Potwierdza to pismo inwestora z 23 czerwca 2021 r. gdzie zaznaczył, że roboty budowlane nie doprowadzą do zmiany przebiegu istniejącej linii SN 110 kV, nie zmieni się napięcie znamionowe linii, a w samej umowie, opisując przebudowę istniejącej linii SN, wykreślono postanowienia dotyczące demontażu istniejących stanowisk słupowych i posadowienia nowych, pozostawiając wyłącznie punkt dotyczący podwieszenia napowietrznych przewodów linii.

Dalej Wojewoda wyjaśnił, że osią sporu w niniejszej sprawie jest charakter prac, które mają być wykonane na nieruchomości. Organ odwoławczy dodał, że objęte wnioskiem czynności, które zaplanował inwestor, polegać mają na podwieszeniu nowych przewodów fazowych dostosowanych do pracy w temperaturze +800 C oraz przewodów odgromowych. Prace mają poprawić bezpieczeństwo linii oraz dostosować urządzenia elektroenergetyczne do obowiązujących norm i przepisów. W wyniku podjętych czynności nie dojdzie do zmiany przebiegu linii, jej napięcia oraz długości, co potwierdza przesłana przy piśmie z 15 lipca 2022 r. dokumentacja techniczna i nie noszą one znamion przebudowy, co skutkuje brakiem podstaw do ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. Argument wskazujący, że po wykonaniu planowanych czynności wzrosną potencjalne możliwości linii w zakresie maksymalnej mocy, a co za tym idzie pola elektromagnetycznego pozostaje, w ocenie organu drugiej instancji, bez wpływu na przedstawioną ocenę wniosku inicjującego postępowanie. Ze zgromadzonego materiału dowodowego nie wynika bowiem, żeby sama wymiana przewodów doprowadziła do przesyłu prądu o innym napięciu i natężeniu niż przed wykonaniem prac. W aktach sprawy brak jest również mowy o zastąpieniu dotychczasowych stacji transformatorowych nowymi stacjami, które miałyby posłużyć zmianie napięcia i natężenia. W samej dokumentacji technicznej, podsumowując rozważania dotyczące parametrów linii wskazano wyraźnie, że napięcie robocze jest stałe i przypisane danej linii i zarówno przed planowanymi pracami jak i po ich wykonaniu, napięcie robocze będzie wynosiło 110 kV, a więc pozostaje bez zmian. Wobec tego zdaniem Wojewody w rozpatrywanej sprawie nie mamy do czynienia z przebudową, zatem organ pierwszej instancji błędnie orzekł o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości w oparciu o art. 124 ust. 1 u.g.n.

W skardze spółka zarzuciła naruszenie:

- art. 124 ust. 1 i art. 124b u.g.n., poprzez ich błędną wykładnię i uznanie, że zaplanowane na linii elektroenergetycznej 110 kV relacji Łowicz 1 — Łowicz 2 prace stanowią remont w rozumieniu art. 124b u.g.n., a nie przebudowę, podczas gdy charakter i skutek przedmiotowych prac spełnia wszelkie przesłanki pozwalające uznać je za przebudowę w rozumieniu przepisu art. 124 ust. 1 u.g.n;

- art. 7 k.p.a., przez naruszenie zasady praworządności polegającej na błędnym przyjęciu, że w realiach niniejszej sprawy zaplanowane prace zakwalifikować należy jako remont, a realizacji inwestycji nie doprowadzi do zmian parametrów technicznych linii;

- art. 8 k.p.a., poprzez prowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania jego uczestników do władzy publicznej, z naruszeniem zasad proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania;

- art. 77 S 1 k.p.a., poprzez brak wszechstronnego rozpoznania całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w postaci dokumentacji technicznej dotyczącej Przebudowy elektroenergetycznej 110 kV relacji Łowicz 1 - Łowicz 2;

- art. 80 k.p.a., poprzez błędną i wybiórczą ocenę materiału dowodowego w sprawie polegającą na przyjęciu, iż zaplanowane prace stanowić będą remont istniejących urządzeń oraz pominięcie faktu, że zaplanowane prace obejmować będą całą linię elektroenergetyczną 110 kV relacji Łowicz 1 — Łowicz 2, a nie tylko odcinek linii zlokalizowany na działkach objętych wnioskiem.

Wskazując na powyższe wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania i zasądzenie kosztów postępowania. Ponadto wniosła o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym.

Spółka w uzasadnieniu przypomniała, że przeprowadziła negocjacje ze współwłaścicielami nieruchomości, co do warunków udostępnienia nieruchomości celem przeprowadzenia inwestycji. Rokowania zostały zakończone po otrzymaniu pisma z 26 lipca 2021 r., w którym współwłaściciele nie wyrazili zgody na przeprowadzenie prac na warunkach zaproponowanych przez inwestora.

Spółka podkreśliła, że z projektu technicznego "Przebudowa linii napowietrznej 110 kV relacji Łowicz 1 – Łowicz 2 na terenie P.S.A. Oddział Ł." oraz wyjaśnień inwestora wynika, że inwestycja polegać będzie na demontażu istniejących słupów oraz montażu nowych słupów z zachowaniem osi linii 110 kV wraz z wymianą przewodów roboczych oraz przeprowadzeniem regulacji zwisów przewodów linii 110 kV. Prace będą polegały na dostosowaniu linii do pracy w temperaturze + 800 C, a postępowanie w niniejszej sprawie dotyczy wyłącznie wymiany przewodów, gdyż na działkach nie znajdują się słupy przesyłowe, jednakże zakres prac na całej linii obejmuje wymianę słupów i przewodów. Zaplanowane prace nie będą polegać wyłączenie na odtworzeniu stanu pierwotnego linii. Jak wynika z dokumentacji technicznej, wszystkie elementy linii zostaną zdemontowane, a ich miejsce zajmą zupełnie nowe komponenty o innych parametrach technicznych. Począwszy od słupów kratowych, które to zostaną zdemontowane, a użyte zostaną słupy rurowe (często w nowej lokalizacji), poprzez przewody robocze (istniejące przewody AFL-6 120rnm2 zostaną zastąpione przewodami AFLs-10 300 mm2), kończąc na izolatorach i osprzęcie. Zdaniem spółki już samo użycie innych słupów oraz nowej lokalizacji słupów przelotowych świadczy o przebudowie linii, gdyż zmianie ulegnie wysokość słupa, rozstaw fundamentów, długość poprzeczników utrzymujących przewody fazowe/odgromowe. Ze względu na stale rosnące zapotrzebowanie na energię elektryczną inwestor zaplanował przebudowę istniejącej linii by móc sprostać rosnącemu zapotrzebowaniu i wywiązać się z obowiązków nałożonych w ustawie z 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne. W uzupełnieniu wniosku z 7 czerwca 2022 r. wskazano, że moc przesyłana przez linię energetyczną jest zależna od wielu czynników m.in. stopnia zużycia przewodów, temperatury otoczenia, temperatury urządzeń linii, siły wiatru działającej na urządzenia, nasłonecznienia jak również urządzeń odbiorczych i nadawczych. W rozpatrywanym przypadku następuje zmiana przewodów roboczych z AFL6 120mm2 na AFLs-10 300 mm2, co spowoduje wzrost maksymalnej mocy, jaką można zastosować dla istniejącej linii 110 kV z 50,6 MW do 87,5MW. Ponadto natężenie pola elektromagnetycznego E pozostanie niezmienne, jednak natężenie pola elektromagnetycznego H będzie zależało od warunków otoczenia, a w związku ze zwiększeniem obciążalności prądowej linii 110 kV zwiększy się również pole elektromagnetyczne możliwe do zastosowania po wykonaniu przebudowy linii 110 kV. Projektowana przebudowa nie spowoduje przekroczenia normatywnych wartości rozpatrywanych parametrów. Trasa oraz długość linii po przebudowie pozostają niezmienne, ponieważ słupy mocne odporowe (załomowe) pozostają w istniejących miejscach. Zachowanie obecnej osi linii wymusza obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Natomiast niektóre słupy przelotowe 110 kV, pomiędzy słupami mocnymi, ze względów technologicznych oraz celem zwiększenia możliwości wykorzystania niektórych gruntów zmienią swoją lokalizację, pozostając w osi istniejącej linii 110 kV. Cała inwestycja obejmuje demontaż 20 stanowisk słupowych kratowych (w tym 9 słupów przelotowych i mocnych odporowych) oraz montaż 20 stanowisk słupowych rurowych (w tym 9 słupów przelotowych i 11 mocnych odporowych). Zmiana lokalizacji obejmie 8 słupów przelotowych. Dlatego też, zarówno w rokowaniach jak i we wniosku wskazywano, że zaplanowane prace nie zmienią trasy przebiegu linii. Długość osi linii nie ulegnie zmianie, jednak, przez zmianę lokalizacji słupów przelotowych, długość poszczególnych przęseł zostanie zmieniona. Tym samym w wyniku inwestycji zmienią się parametry techniczne (moc, pole elektromagnetyczne), istniejące stanowiska słupowe zostaną zdemontowane, a nowe stanowiska słupowe (przelotowe) znajdować się będą w innych lokalizacjach i będą miały inny rozstaw fundamentów, co przesądza o uznaniu prac jako przebudowy w rozumieniu art. 124 ust. 1 u.g.n.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, argumentując jak dotychczas.

W piśmie procesowym z 21 marca 2023 r. spółka uzupełniła skargę, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

W pierwszej kolejności wyjaśnić trzeba, że niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym zgodnie z art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 1634 – p.p.s.a.), stanowiącym, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Z taką sytuacją mieliśmy do czynienia w realiach rozpatrywanej sprawy. W tym trybie rozpoznanie sprawy następuje na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.).

Przechodząc zatem do kontroli legalności zaskarżonej decyzji należy wyjaśnić, że stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.), w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach owej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, nie będąc przy tym związany granicami skargi, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne.

Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 - p.p.s.a., który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji (postanowienia) następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania (lit. b) lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).

Natomiast w myśl art. 151 p.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części.

Sąd badając legalność zaskarżonej decyzji doszedł do przekonania, że została ona wydana z naruszeniem przepisów obowiązującego prawa, co uzasadniało jej wyeliminowanie z obrotu prawnego.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonej uchylonej przez Wojewodę Łódzkiego decyzji organu pierwszej instancji stanowił art. 124. ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami w myśl którego starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Przy czym, stosownie do art. 124 ust. 3 u.g.n. udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa w ust. 1. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań.

Zgromadzone akta postępowania administracyjnego potwierdzają, że inwestor podejmował działania zmierzające do prowadzenia negocjacji z właścicielem nieruchomości, które zakończyły się niepowodzeniem. W aktach znajdują się pisma kierowane do właścicieli nieruchomości z 23 czerwca 2021 r., 3 sierpnia 2021 r., a także do ich pełnomocnika z 15 oraz 26 lipca 2021 r., w tym za pośrednictwem poczty elektronicznej (31 sierpnia, 1 i 2 września 2021 r.). Ponadto inwestor przedłożył do akt załączniki takie jak: projekty umów cywilnoprawnych, mapy z przebiegiem inwestycji. Inwestor przedstawił również warunki udostępnienia nieruchomości, także odnoszące się do ewentualnego odszkodowania. Przebieg inwestycji i obszary zajęcia przedstawiono na załącznikach w postaci map. Właściciele nieruchomości oświadczyli, że nie wyrażają zgody na jakiekolwiek prace związane ze sporną linią energetyczną na ich nieruchomościach. Tym samym sąd uznał, że została spełniona przesłanka z art. 124 ust. 1 u.g.n., co do braku zgody na udostępnienie nieruchomości. Okoliczności te nie są zresztą w niniejszej sprawie kwestionowane.

Jak słusznie zauważył Wojewoda osią sporu w niniejszej sprawie jest charakter prac, które mają być wykonane na nieruchomości, a udzielenie zezwolenia na przebudowę nieruchomości oraz udostępnienie nieruchomości celem dokonania remontu linii, to dwie odrębne instytucje regulowane osobnymi przepisami, tj. odpowiednio — art. 124 u.g.n. i art. 124b u.g.n. Przepisy te normują odmienny zakres czynności, które mogą uzasadniać wydanie decyzji z powołaniem się na rzeczone podstawy prawne i nie są konkurencyjne w tym znaczeniu, że oparte są na innych przesłankach.

Pojęcie przebudowy definiuje art. 3 ust. 7a ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 ze zm.) jako wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji. Z kolei przez remont rozumie się wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym (art. 3 pkt 8 p.b.).

W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie, w przeciwieństwie do stanowiska organu drugiej instancji, wyrażonego w kontrolowanej decyzji, zakres planowanych przez inwestora prac budowlanych na tle okoliczności faktycznych niniejszej sprawy należy traktować jako przebudowę.

Zdaniem sądu przy dokonaniu oceny czy mamy do czynienia z remontem czy przebudową, trzeba przede wszystkim znać obecne parametry użytkowe i techniczne obiektu budowlanego, zwracając jednocześnie uwagę na to, że wniosek dotyczy linii elektroenergetycznej, a więc obiektu liniowego w rozumieniu art. 3 pkt 3a pb. Na linię energetyczną trzeba patrzeć jak na pewną całość i w tym kontekście oceniać, czy mamy do czynienia z remontem, czy przebudową. Planowane użycie, przy wymianie słupa i przewodów elektrycznych stanowiących część linii elektroenergetycznej wyrobów budowlanych posiadających inne (wyższe) parametry, niż wyroby budowlane stanowiące obecnie część tego obiektu liniowego (linii elektroenergetycznej) nie będzie remontem, o którym mowa w art. 124b ust. 1 u.g.n., w zw. z art. 3 pkt 8 p.b., jeżeli, tak jak w realiach niniejszej sprawy spowodują zmianę parametrów użytkowych lub technicznych obiektu budowlanego jako całości. Organ rozpatrując wniosek o udostępnienie nieruchomości w związku z planowanym remontem obiektu liniowego ma obowiązek ocenić zakres prac i ich wpływ na parametry użytkowe i techniczne obiektu. Wymiana słupów i lin na części, czy fragmentach całej linii czy trakcji elektrycznej będzie spełniała definicję remontu, o ile nie dojdzie do zmiany parametrów technicznych takich jak zmiana napięcia, długości linii napowietrznej, zmiana jej przebiegu, zwiększenie mocy lub zwiększenie pola elektromagnetycznego. Wymianę elementów obiektu należy bowiem pojmować w powiązaniu z konkretną budowlą. W przypadku obiektu liniowego, który jest obiektem budowlanym, należy postrzegać budowlę jako całość. Remont obiektu liniowego może polegać na wymianie zużytych jego fragmentów na nowe, takie jak liny, słupy, o ile przy tego typu robotach nie dojdzie do zmiany nie tylko parametru długości (wydłużenia linii napowietrznej) ale także takich parametrów technicznych takich jak przykładowo moc przesyłu i zwiększenie pola elektromagnetycznego. Nie może także dojść do innego usytuowania słupów niż tych usuniętych, czy zastąpienia starych słupów (w niniejszej sprawie kratowych) konstrukcjami nowymi (rurowymi) o innych parametrach, które dostosowane będą do napięcia znamionowego linii energetycznej. W takiej sytuacji, zakres prac będzie stanowił przebudowę a nie remont.

Warunkiem uznania robót jako czynności związanych z remontem przewodów i urządzeń służących do przesyłania energii elektrycznej jest wykazanie, że roboty te spełniają przesłanki określone w art. 3 pkt 8, w zw. z art. 3 pkt 7a i art. 3 pkt 6 p.b. Roboty (czynności) remontowe w rozumieniu art. 124b u.g.n. w zw. z art. 3 pkt 8 p.b., wykonywane w istniejącym obiekcie budowlanym, muszą zatem polegać na odtworzeniu (także z użyciem innych niż pierwotnie wyrobów) stanu pierwotnego (nie stanowiąc bieżącej konserwacji), bez zmiany parametrów użytkowych lub technicznych obiektu (co stanowi przebudowę w rozumieniu art. 3 pkt 7a p.b., w tym bez zmiany charakterystycznych parametrów, jak np. powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość), gdyż zmiana w tym zakresie prowadzi do rozbudowy lub nadbudowy w rozumieniu art. 3 pkt 6 p.b. Jeżeli zatem organy ustalą, m.in. na podstawie dokumentacji projektowej i technologicznej, że planowane prace budowlane doprowadzą do zmiany parametrów takich, jak np. długość lub szerokość linii elektroenergetycznej, przebieg trasy linii w terenie, wysokość lub szerokość urządzeń lub przewodów liniowych (np. w zakresie określonego słupa elektroenergetycznego), napięcie lub natężenie elektroenergetyczne albo moc pola elektroenergetycznego to tego rodzaju prace nie stanowią prac remontowych w rozumieniu art. 124b u.g.n. w zw. z art. 3 pkt 8 p.b., lecz powinny być kwalifikowane jako inny rodzaj robót budowlanych np. przebudowa, nadbudowa, rozbudowa (por. wyroki NSA z 6 lutego 2018 r., I OSK 1812/17, z 18 maja 2020 r., I OSK 436/19).

Z materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania administracyjnego wynika, że projektowana przebudowa linii napowietrznej 110 kV relacji Łowicz 1 - Łowicz 2 polegać będzie na demontażu istniejących słupów oraz montażu nowych słupów z zachowaniem osi linii 110 kV wraz z wymianą przewodów roboczych oraz przeprowadzeniem regulacji zwisów przewodów linii 110 kV. Prace będą polegały na dostosowaniu linii do pracy w temperaturze + 800 C, a zakres prac na całej linii obejmuje wymianę słupów i przewodów. Zaplanowane prace nie będą polegać wyłączenie na odtworzeniu stanu pierwotnego linii, gdyż wszystkie elementy linii zostaną zdemontowane, a ich miejsce zajmą zupełnie nowe komponenty o innych parametrach technicznych. Począwszy od słupów kratowych, które to zostaną zdemontowane, a użyte zostaną słupy rurowe (często w nowej lokalizacji), poprzez przewody robocze (istniejące przewody AFL-6 120rnm2 zostaną zastąpione przewodami AFLs-10 300 mm2), kończąc na izolatorach i osprzęcie. Przedstawione sylwetki i parametry słupów wskazują na to, że nowe słupy posiadają inne parametry techniczne niż wymieniane. Zmianie ulegnie wysokość słupa, rozstaw fundamentów, długość poprzeczników utrzymujących przewody fazowe/odgromowe. W wyniku spornych prac zmianie ulegną parametry linii, czyli: zmiana napięcia, długości linii, zmiana jej przebiegu, zwiększenie mocy lub zwiększenie pola elektromagnetycznego. Zmiana przewodów roboczych z AFL6 120mm2 na AFLs-10 300 mm2 spowoduje wzrost mocy z 50,6 MW do 87,5 MW oraz pola energetycznego H, zależnego od warunków otoczenia, na co pozwoli wymiana przewodów (460 A - 796A) i związane z nią zwiększenie obciążalności prądowej linii 110 kV. Wprawdzie trasa oraz długość linii po przebudowie pozostają niezmienne, co wymusza obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, jednak niektóre słupy przelotowe, ze względów technologicznych oraz celem zwiększenia możliwości wykorzystania niektórych gruntów zmienią swoją lokalizację, pozostając w osi istniejącej linii 110 kV. Nie można pominąć okoliczności, że cała inwestycja pod nazwą: "Przebudowa linii napowietrzanej 110 kV od stacji Łowicz 1 do stacji Łowicz 2 obejmuje demontaż 20 stanowisk słupowych kratowych (w tym 9 słupów przelotowych i 11 mocnych odporowych) oraz montaż 20 stanowisk słupowych rurowych (w tym 9 słupów przelotowych i 11 mocnych odporowych). Zmiana lokalizacji obejmie 8 słupów przelotowych, a wskutek zmiany lokalizacji słupów przelotowych, długość poszczególnych przęseł zostanie zmieniona.

Biorąc pod uwagę powyższe skoro w wyniku inwestycji zmienią się parametry techniczne (moc, pole elektromagnetyczne), istniejące stanowiska słupowe zostaną zdemontowane, a nowe stanowiska słupowe (przelotowe) znajdować się będą w innych lokalizacjach i będą miały inny rozstaw fundamentów, sąd uznał, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z przebudową a nie remontem.

W konsekwencji, zdaniem sądu Wojewoda Łódzki błędnie zakwalifikował sporne prace jako remont w rozumieniu art. 124b ust. 1 u.g.n. bowiem stanowią one przebudowę linii elektroenergetycznej 110 kV relacji Łowicz - Łowicz 2 rozumianej jako całość, o której mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n., co skutkować musiało uchyleniem zaskarżonej decyzji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ drugiej instancji uwzględni powyżej przedstawioną ocenę prawną zgodnie z dyspozycją art. 153 p.p.s.a.

Z tych powodów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.a p.p.s.a., sąd orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji.

O kosztach postępowania sąd orzekł na art. 200, w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.

abo[pic][pic]