Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 386/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-07-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 605  Ewidencja ludności, dowody tożsamości, akty stanu cywilnego, imiona i nazwisko, obywatelstwo, paszporty
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ryszard Słupczyński Sędziowie NSA Włodzimierz Zygmont ( spr.) WSA Barbara Koś Protokolant: sekr. sąd. Agnieszka Ratajczak po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2004r. sprawy ze skargi M. M. W. i M. W. na decyzję Wojewody z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie uchylenia czynności materialno-technicznej zameldowania; postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu /-/ B. Koś /-/ R. Słupczyński /-/ W. Zygmont


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta decyzją z dnia [...]r. nr [...], wydaną na podstawie art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 10.04.1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych, uchylił czynności materialno- techniczną polegającą na zarejestrowaniu zameldowania W. W., M. W. i D. W., na pobyt stały w [...] . Uzasadniając decyzję organ I instancji stwierdził, że potwierdzenia uprawnienia do przebywania w lokalu dokonano w imieniu części współwłaścicieli tej nieruchomości ( brak upoważnienia - zgody na zameldowanie w formie potwierdzenia uprawnień od współwłaścicieli posiadających 50% udziału tej nieruchomości). Na formularzach meldunkowych tych osób, w miejscu przeznaczonym na podpis właściciela (zarządcy) budynku (nieruchomości) swojego podpisu nie złożyli spadkobiercy po A. K., jako współwłaściciele tej nieruchomości, a M. R. nie posiadała od nich żadnego upoważnienia do dokonania tej czynności w ich imieniu. Potwierdzenie uprawnienia do przebywania w lokalu jest uznawane za czynność przekraczającą zakres zwykłego zarządu rzeczą wspólną.

W odwołaniu M. M. domagał się uchylenia decyzji w całości i umorzenie postępowania. Uzasadniając odwołanie stwierdził, że organ nie dysponuje żadnym dowodem potwierdzającym ustalenie, iż M. K.-L. jest współwłaścicielką nieruchomości. Bezspornym jest, że M. R. działa jako zarządca nieruchomości w imieniu wszystkich współwłaścicieli. Do dnia dzisiejszego nie odwołano pełnomocnictwa udzielonego M. R. W odwołaniu W. W. i M. W. domagali się także uchylenia decyzji w całości.

Wojewoda Wielkopolski decyzją z dnia [...]r. nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając decyzję organ odwoławczy stwierdził, że podziela ustalenia wynikające z postępowania dowodowego przeprowadzonego przez organ 1 instancji i jego wnioski prawne.

W skardze M. M. wniósł o uchylenie powyższej decyzji, a także o uchylenie poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta dnia [...]r. nr [...] jak i o obciążenie kosztami postępowania Skarbu Państwa w całości. Uzasadniając skargę stwierdził, że bezpodstawne było przyjęcie, że wnioskodawczyni M. K. – L. jest współwłaścicielką nieruchomości. Brak jest jakichkolwiek przesłanek by przyjąć, iż ktoś inny niż M. R., sprawował zarząd nad nieruchomością. Do prawidłowości zameldowania wymagane jest potwierdzenie faktu przez właściciela lub zarządcę nieruchomości. Fakt posiadania uprawnień został potwierdzony przez osobę sprawującą zarząd nad całą nieruchomością. Natomiast W. W. i M. W. w swojej skardze wyrazili niezadowolenie z decyzji organu odwoławczego, ale nie podali swoich żądań.

Wojewoda wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny umarza postępowanie jako bezprzedmiotowe.

Powody.

Skarżący M. M. pismem procesowym z dnia [...]r. powiadomił sąd, że w trakcie postępowania sądowego Prezydent Miasta orzekł decyzją o zameldowaniu, co jest zgodne z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2002r. sygn. akt K 20/01 (Dz.U. Nr 78, poz. 716). W wyroku tym orzeczono, iż art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych, jest niezgodny z art. 52 ust. 1 i art. 83 w zw. z art. 2 Konstytucji RP. W ocenie sądu z okoliczności sprawy wynika, że chodzi tu o zameldowanie skarżących W. W. i M.W. i ich syna D. W.. Skarżący M. M. wniósł o umorzenie postępowania twierdząc, że rozstrzyganie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Sąd uznał, iż powyższym pismem skarżący wykazał bezprzedmiotowość postępowania sądowego i z tego powodu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji postanowienia.

/-/ B. Koś /-/ R. Słupczyński /-/ W. Zygmunt