Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 60/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2007-11-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2; art. 255
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 09 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi Z.W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2007 r. w sprawie świadczeń z pomocy społecznej p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Z.W. w skardze z dnia 30 lipca 2007 r. wniósł o przyznanie prawa pomocy. Wobec tego, że wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", wezwano skarżącego do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie tygodnia od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wraz z wezwaniem skarżącemu przesłano urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF. W zakreślonym terminie (data na prezentacie) skarżący złożył wypełniony urzędowy formularz winsoku o przyznanie prawa pomocy wnosząc o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego.

Pismem z dnia 12 października 2007 r. błędnie wezwano skarżącego do usunięcia w terminie tygodnia od dnia otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania braku formalnego złożonego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez jego własnoręczne podpisanie. Tym samym pismem w związku z tym, że w oświadczeniu skarżącego znalazła się informacja dotycząca wysokości jego dochodów, budząca wątpliwości, co do swojej rzetelności z uwagi na informacje dotyczące dochodów skarżącego uzyskane przy rozpoznawaniu innych jego wniosków wezwano skarżącego do nadesłania, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania dokumentu poświadczającego wysokość dochodów. Skarżący nie nadesłał żądanego od niego dokumentu.

Referendarz sądowy stwierdził, że:

Na wstępie podnieść należy, że w związku z tym, iż wezwanie z dnia 12 października 2007 r. w zakresie, w jakim wzywało do usunięcia braku formalnego poprzez podpisanie urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy było wynikiem błędu w ocenie spełnienia przez skarżącego wymogów formalnych urzędowego formularza jego niewykonanie nie wywołuje skutków prawnych w nim przewidzianych. Tym samym nie zachodzą przesłanki uniemożliwiające merytoryczne rozpoznanie złożonego przez skarżącego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Przechodząc do merytorycznej oceny złożonego przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy stwierdzić należy, że nie zasługuje on na uwzględnienie.

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przesłanki przyznania prawa pomocy osobie fizycznej sformułowane w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oparte są na zwrotach szacunkowych, których samodzielne stosowanie wywołuje konieczność oszacowania wystąpienia określonego w zwrocie szacunkowym stanu faktycznego. Dlatego oceniając zasadność wniosku należy wziąć pod uwagę z jednej strony wysokość obciążeń finansowych związanych z danym postępowaniem, a z drugiej możliwości finansowe strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy. Przy czym muszą być to możliwości realne, istniejące w chwili składania wniosku. Ciężar dowodu okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie wnoszącej o jego przyznanie. Przytoczone we wniosku strony okoliczności, jak również przedstawione przez nią dokumenty powinny, zatem wskazywać na okoliczności uzasadniające przyznanie prawa pomocy.

Przepis art. 255 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli oświadczenie strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczącej jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Mimo prawidłowego w świetle unormowania art. 73 p.p.s.a. w brzmieniu zgodnym z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 lutego 2006 r., sygn. akt P 13/05 (Dz.U. z 2006 r. Nr 38, poz. 268) doręczenia skarżącemu wezwania nie nadesłał on żądanego od niego dokumentu źródłowego, który wskazywałby wysokość jego dochodu. Biorąc pod uwagę, że na złożonym przez skarżącego urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy brak jest jakichkolwiek innych informacji dotyczących jego dochodów i sytuacji materialnej zupełnie uniemożliwiło to porównanie jego realnych możliwości finansowych z wysokością obciążeń finansowych, które zobowiązany jest ponieść w niniejszym postępowaniu. Powoduje to również brak możliwości oszacowania wystąpienia w sprawie niniejszej określonego w zwrocie szacunkowym zawartym w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanu faktycznego, który uzasadniałby przyznanie skarżącemu prawa pomocy w żądanym przez niego zakresie. Z tego powodu referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy.

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało orzec jak w postanowieniu.