Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2425/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-09-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6034 Zjazdy z dróg publicznych
Hasła tematyczne: Drogi publiczne
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 29 ust. 1, 4
journal: Dz.U. 1985 nr 14 poz 60
law: Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędziowie sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2017 r. sprawy ze skargi G. sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w N. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lipca 2016 r. znak [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na przebudowę zjazdu indywidualnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2016 r., znak [...] Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku G. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w N., o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] listopada 2014 r., wydaną z upoważnienia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad przez Zastępcę Dyrektora Oddziału w B. Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na przebudowę zjazdu indywidualnego z drogi krajowej nr [...] do działki nr [...] (poprzez działki nr [...] i nr [...]) położonej w m. O., do parametrów zjazdu publicznego – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ wskazał, że po rozpatrzeniu wniosku G. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w N. z dnia 17 września 2014 r., uzupełnionego pismem z dnia 14 listopada 2014 r., zastępca Dyrektora Oddziału w B. Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, decyzją z dnia [...] listopada 2014 r., odmówił wydania zezwolenia na przebudowę zjazdu indywidualnego z drogi krajowej nr [...] do działki nr [...] w m. O., do parametrów zjazdu publicznego.

Decyzję tą utrzymał w mocy Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad decyzją z dnia [...] marca 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4 lutego 2016r., sygn. akt VII SA/Wa 1146/15 uchylił decyzję z dnia 19 marca 2015 r. uznając, że w sprawie doszło do naruszenia art. 7, art. 8, art. 11, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., ponieważ nie ustalono charakteru robót budowlanych związanych z przebudową drogi krajowej nr [...] i powstaniem obecnie funkcjonującego zjazdu do działki nr [...] i charakteru wcześniej istniejącego zjazdu. Zdaniem Sądu ustalenie tej okoliczności wymagało uzupełnienia materiału dowodowego o dokumentację związaną z uzyskaniem pozwolenia na przebudowę ww. drogi.

Ponownie rozpoznając sprawę organ uzupełnił materiał dowodowy i na jego podstawie ustalił, że na działce nr [...], która następnie ulegała licznym podziałom, znajdował się budynek, w którym od lat funkcjonował sklep wielobranżowy oraz posterunek policji. Wówczas obsługa komunikacyjna tej nieruchomości była zapewniona za pośrednictwem zjazdu zlokalizowanego ok. 50 m bliżej osi skrzyżowania z ul. K./C., w odniesieniu do lokalizacji zjazdu obecnego

Zjazd ten powstał w okresie kiedy nie funkcjonował podział na zjazdy publiczne i indywidualne. Następnie przedmiotowe budynki z uwagi na fakt ich usytuowania w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej do przebudowy drogi krajowej nr [...] (m.in. poszerzenie pasów ruchu, dodanie poboczy utwardzonych, rozbudowa skrzyżowania poprzez wydzielenie dodatkowych pasów ruchu lewo i prawoskrętów wraz z nową lokalizacją zatoki autobusowej za skrzyżowaniem), zostały rozebrane, a sama działka uporządkowana. Protokół zakończenia ww. prac został podpisany w dniu [...] grudnia 2001 r.

Do czasu budowy G. (około 2011- 2012) działka nie była w żaden sposób zagospodarowana. Z uwagi na powyższe projekt przebudowy ww. odcinka drogi krajowej zatwierdzony decyzją Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1997 r., zakładał całkowitą likwidację zjazdu w miejscu dotychczasowej lokalizacji, bez budowy zjazdu w innym miejscu. Do obsługi przyległych terenów została zaprojektowana droga zbiorcza łącząca ul. K. z ul. J., natomiast dla działki nr [...] zaprojektowany został zjazd wspólny z dz. nr [...] (przed podziałem) usytuowany w km 33+309. W wyniku budowy chodnika na odcinku od ul. J. do ul. K. powstał będący przedmiotem niniejszego postepowania zjazd, który wówczas prowadził do działki nr [...].

Organ wyjaśnił, że pomimo iż dokumentacja projektowa nie wskazała wprost, jaki będzie charakter przedmiotowego zjazdu, to biorąc pod uwagę jego parametry techniczne i usytuowanie w obrębie skrzyżowania, należało przyjąć, iż był on zaprojektowany jako zjazd indywidualny.

Ponadto przedmiotowy zjazd powstał w ramach budowy chodnika, do całkowicie nowej działki (powstałej w wyniku podziału) nie mającej bezpośredniego dostępu do żadnej drogi publicznej, w innym miejscu niż posiadała go pierwotna działka (przed podziałem geodezyjnym).

W związku z powyższym organ stwierdził, że obecnie funkcjonujący zjazd powstał w nowym miejscu jako inwestycja towarzysząca budowie chodnika, wbrew twierdzeniom strony nie został odtworzony poprzedni zjazd, który został rozebrany w ramach wcześniejszej inwestycji drogowej.

Rozważając wniosek o przebudowę istniejącego zjazdu indywidulanego do parametrów zjazdu publicznego organ wskazał, że droga krajowa nr [...] na rozpatrywanym odcinku zakwalifikowana została zarządzeniem nr [...] Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, z dnia [...] grudnia 2008 r. w sprawie klas istniejących dróg krajowych, do dróg głównych ruchu przyspieszonego (droga klasy GP). Powołując się na § 9 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. z 1999 r. Nr 43, poz. 430 ze zm.) organ stwierdził, że w odniesieniu do dróg krajowych przepisy szczególne stawiają surowe wymagania w zakresie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać te drogi, tak aby była zapewniona płynność ruchu i bezpieczeństwo ich użytkowników.

Działka nr [...] od strony wschodniej posiada dostęp do drogi krajowej nr [...] (ul. S.) za pośrednictwem zjazdu indywidualnego usytuowanego w km 33+435 (strona prawa), zaś od strony północnej posiada włączenie do drogi niższej kategorii drogi powiatowej nr [...] (ul. K.) bezpośrednim zjazdem. Zgodnie z § 9 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia, dojazd do działki strony powinien odbywać się głównie zjazdem z ww. drogi powiatowej.

Organ zauważył, że wnioskowany do przebudowy zjazd z drogi krajowej nr [...] po otwarciu na działce nr [...] "G." miał służyć jedynie do celów przeciwpożarowych, o czym świadczy decyzja Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r., zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca E. S. pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego wraz z niezbędną infrastrukturą.

Zjazd publiczny z uwagi na swój charakter i przeznaczenie przenosi z drogi i na drogę (w przeciwieństwie do zjazdu indywidualnego) znacznie większy ruch generowany przez obiekt, w którym prowadzona jest działalność gospodarcza. Istnienie zjazdu indywidualnego nie stanowi podstawy do udzielenia zezwolenia na jego przebudowę na zjazd publiczny, z uwagi na odmienne kryteria oceny wpływu każdego z tych zjazdów na bezpieczeństwo ruchu drogowego.

Powołując się na § 77, § 113 ust. 7 pkt 1 w związku z § 78 ust. 1 ww. rozporządzenia organ stwierdził, że wnioskowany do przebudowy zjazd indywidualny jest zlokalizowany nie tylko w obszarze oddziaływania skrzyżowania drogi krajowej nr [...] z drogą powiatową nr [...], ale wręcz w obrębie tego skrzyżowania, o czym świadczy m.in. poszerzenie jezdni drogi krajowej spowodowane powierzchnią wyłączoną z ruchu o liniowaniu prostym (znak poziomy P-21).

Powyższy obszar oddziaływania skrzyżowania potwierdza również raport audytu bezpieczeństwa ruchu drogowego z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] sporządzony dla przedmiotowego zjazdu w postępowaniu zakończonego decyzją z dnia [...] maja 2011 r.

Ponadto omawiany zjazd byłby usytuowany w rejonie zatoki autobusowej, a więc również w miejscu zaliczanym do miejsc zagrażających bezpieczeństwu ruchu drogowego, przykładowo określonych w przepisie § 113 ust. 7 w związku z § 78 ust. 1 powołanego rozporządzenia, w których lokalizowanie zjazdów publicznych jest niedopuszczalne.

Dalej organ podał, że na rozpatrywanym odcinku drogi krajowej nr [...] natężenie ruchu w roku 2015 wynosiło aż 25379 poj./dobę i wzrosło o prawie 11 % w porównaniu z rokiem 2010, kiedy to natężenie wynosiło 22912 poj./dobę. Każdy zjazd z drogi stanowi potencjalne źródło zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego i ogranicza jego płynność.

W efekcie organ uznał, że obsługa komunikacyjna terenu inwestycji za pomocą zjazdu publicznego z drogi krajowej nr 5 jest niemożliwa do zaakceptowania i oznaczałoby działanie wbrew obowiązującym przepisom prawa, a także ingerowałoby w prawa ukształtowane inną decyzją administracyjną tj. decyzją Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r.

Ustosunkowując się do dołączonych do akt sprawy Audytów Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego (w tym audytu sporządzonego przez M. W. z listopada 2014 r.) w zakresie przebudowy istniejącego zjazdu z drogi krajowej nr [...] ([...]) wraz z budową prawoskrętu, to w ocenie organu odwoławczego było niewystarczające do zajęcia pozytywnego stanowiska w sprawie. Obsługa komunikacyjna przedmiotowej nieruchomości jest już zapewniona z drogi lokalnej, zaś istniejący zjazd indywidualny z drogi krajowej służył pierwotnie niezabudowanej działce rolnej, dlatego też po jej przekształceniu nie może zapewniać głównej obsługi ww. obiektu handlowego, co bezsprzecznie po jego przebudowie by nastąpiło.

Sporządzone na zlecenie inwestora audyty nie rozwiązują wielu problemów jakie stwarza omawiany zjazd np. umiejscowienie dodatkowego pasa ruchu tuż za wyodrębnioną zatoką autobusową może prowadzić do niebezpiecznych zderzeń bocznych autobusów próbujących się włączyć się do ruchu oraz skręcić do omawianego obiektu handlowego. Nadto ewentualna zgoda pozostawałby w oczywistej sprzeczności z § 9 ust. 1 pkt 3 ww. rozporządzenia, stanowiącym, iż w pierwszej kolejności do obsługi obszarów przyległych do dróg klasy GP powinno zapewniać się dojazd od strony dróg niższych kategorii. Ponadto dyspozycja § 113 ust. 7 pkt 1 w związku z § 78 ust. 1 tego rozporządzenia uniemożliwia lokalizację wnioskowanego zjazdu w obrębie skrzyżowania drogi krajowej nr [...] (ul. S.), z drogą powiatową (ul. K.) nawet po zaproponowanej przebudowie.

Organ podkreślił, że w zakresie prowadzonych przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad postępowań dotyczących lokalizacji lub przebudowy zjazdów z dróg krajowych ustawodawca pozostawił zarządcom tych dróg pewną dowolność w ocenie ich bezpieczeństwa na ruch drogowy, bazując na ich doświadczeniu i wykonywanych zadań w zakresie inżynierii ruchu.

Na koniec organ stwierdził, iż gdyby zjazd do przedmiotowej nieruchomości istniał nieprzerwalnie to można byłoby go usankcjonować i zakwalifikować jako zjazd publiczny, jednakże z uwagi na jego rozbiórkę i pobudowanie nowego zjazdu o parametrach technicznych zjazdu indywidualnego, nie można mówić o jego odtworzeniu.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lipca 2016 r. wniosła G. sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w N. zarzucając naruszenie:

- art. 29 ustawy o drogach publicznych, poprzez uznanie, iż doszło do czynności materialno-technicznej, w ramach budowy chodnika do przedmiotowej nieruchomości, nie zaś do odtworzenia istniejącego zjazdu;

- art. 29 ustawy o drogach publicznych, poprzez wybudowanie zjazdu na działkę z drogi publicznej bez wydania przez zarządcę drogi decyzji zezwalającej na lokalizację zjazdu;

- naruszenie art. 7 k.p.a. w zw. art. 8 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a., przez brak podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, także do naruszenia art. 77 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a., przez brak zebrania w sposób wyczerpujący materiału dowodowego;

- naruszenie art. 29 ustawy o drogach publicznych w zw. z art. 15 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przez uznanie, iż zarządca drogi ma prawo posiłkować się m.p.z.p w zakresie zgodności przyszłej komunikacji z ustaleniami ukształtowanymi tym aktem;

- art 7 k.p.a. w z w. z 10 k.p.a. i art 75 § 1 k.p.a., poprzez oparcie decyzji na okolicznościach dotyczących zjazdów in abstracto, nie zaś przedmiotowego zjazdu in concreto;

- art. 77 k.p.a. w zw. z art. 78 k.p.a. w z w. z art. 79 i 80 k.p.a., przez pominięcie wniosków dowodowych zgłoszonych w piśmie z dnia 14 lipca 2016 r. mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy;

- art. 80 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. i art. 8 k.p.a., oraz art. 71 k.p.a., poprzez przyjęcie, że kwestie bezpieczeństwa ruchu drogowego nie podlegają dowodzeniu;

- art 80 k.p.a., poprzez ustalenie, iż proponowany zjazd znajduje się w obszarze oddziaływania skrzyżowania;

- art. 107 §1 i 3 k.p.a., poprzez uzasadnienie decyzji w sposób oderwany od zarzutów wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy;

- nierozpoznanie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w zakresie zarzutów naruszenia art. 107 k.p.a.

- art. 7, 15 i 77 § 1 k.p.a., przez zaniechanie przez organ dokonania czynności procesowych zmierzających do zebrania pełnego materiału dowodowego

- art. 80 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. polegające na tym, iż organ nie wskazał faktów, które zostały uznane za udowodnione, dowodów na których się oparł, a także przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności;

- art. 6, 7 i 8 k.p.a. oraz art. 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a., poprzez oparcie zaskarżonego orzeczenia na niewystarczających podstawach faktycznych

- art. 153 i 170 p.p.s.a., przez brak realizacji wytycznych wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 1146/15.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że z przepisów ustawy o drogach publicznych nie można wywodzić upoważnienia do wydania decyzji w sprawie odtworzenia zjazdu. Jest to zatem czynność materialno-techniczna. Natomiast przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ I instancji powielił wcześniejsze stanowisko, iż jest to zjazd indywidualny, który powstał w czasie przebudowy chodnika, a nie został odtworzony. Skarżąca podniosła, że wskazała dowody, na okoliczność odtworzenia istniejącego zjazdu publicznego, które nie zostały dopuszczone.

Zdaniem skarżącej z dokumentów tych wynika, iż projekt budowlany obejmował budowę chodnika, nie zaś budowę chodnika wraz ze zjazdem do przedmiotowej nieruchomości.

Skarżąca zarzuciła, iż organ nie wskazał na "fakty" znane mu z urzędu, do czego zobowiązuje art. 77 § 4 k.p.a., przez co strona nie mogła się do nich odnieść, a stały się one podstawą ustaleń faktycznych. Skarżąca przedstawiła statystyki policyjne dotyczące wypadków w miejscu lokalizacji zjazdu na okoliczność, iż zjazd nawet w obecnej formie – bez pasa wyłączania i włączenia – nie powoduje niebezpieczeństwa.

Odnosząc się do twierdzeń organu, że przedmiotowy zjazd znajduje się w obszarze skrzyżowania, skarżąca wskazała, że proponowany zjazd znajduje się 160 m od skrzyżowania nr [...] z drogą powiatową [...]. W rejonie całej miejscowości O. obowiązuje ograniczenie do 50 km/h. Droga hamowania przy prędkości 50 km/h wynosi ok. 30m. Kierowca nie potrzebuje ponad 160 m by zwolnić i zatrzymać się przed skrzyżowaniem. Organ powołał raport na okoliczność wpływu zjazdu na bezpieczeństwo, który odnosi się do zjazdu w kształcie proponowanym w 2011 roku, innym, niż ten, który proponuje skarżąca obecnie. Ponadto raport nie wskazuje na zasięg oddziaływań skrzyżowania, lecz na możliwe problemy związane z lokalizacją i wykonaniem zjazdu w konkretnym kształcie - odmiennym od wnioskowanego przez stronę.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

W ocenie Sądu, analizowana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Wbrew twierdzeniom strony organ dostosował się do wytycznych wskazanych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 1146/15.

Z dokonanych na nowo ustaleń organu wynikało, że w przeszłości na działce nr 582, która następnie ulegała licznym podziałom, znajdował się budynek, w którym funkcjonował sklep wielobranżowy oraz posterunek policji. Wówczas obsługa komunikacyjna tej nieruchomości była zapewniona za pośrednictwem zjazdu zlokalizowanego ok. 50 m bliżej osi skrzyżowania z ul. K./C. w odniesieniu do lokalizacji zjazdu obecnego - zjazd ten powstał w okresie kiedy nie funkcjonował podział na zjazdy publiczne i indywidualne.

Następnie przedmiotowe budynki z uwagi na fakt ich usytuowania w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej do przebudowy drogi krajowej nr [...], zostały rozebrane, a sama działka uporządkowana. Protokół zakończenia ww. prac został podpisany w dniu [...] grudnia 2001 r. Do czasu budowy G. (około 2011- 2012) działka nie była zagospodarowana. Z uwagi na powyższe projekt przebudowy ww. odcinka drogi krajowej zatwierdzony decyzją Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1997 r., zakładał całkowitą likwidację zjazdu w miejscu dotychczasowej lokalizacji, bez budowy zjazdu w innym miejscu.

Do obsługi przyległych terenów została zaprojektowana droga zbiorcza łącząca ul. K. z ul. J., natomiast dla działki nr [...] zaprojektowany został zjazd wspólny z dz. nr [...] (przed podziałem) usytuowany w km 33+309. W wyniku budowa chodnika na odcinku od ul. J. do ul. K. w O. powstał będący przedmiotem postępowania zjazd, który wówczas prowadził do działki nr [...].

Pomimo, iż dokumentacja projektowa nie wskazała wprost, jaki jest charakter przedmiotowego zjazdu, to jednak jego parametry techniczne i usytuowanie w obrębie skrzyżowania, wskazywały, iż był on zaprojektowany jako zjazd indywidualny. Przedmiotowy zjazd powstał w ramach budowy chodnika, do całkowicie nowej działki (powstałej w wyniku podziału) nie mającej bezpośredniego dostępu do żadnej drogi publicznej, w innym miejscu niż posiadała go pierwotna działka (przed podziałem geodezyjnym).

W związku z powyższym zasadnie organ stwierdził, że będący przedmiotem niniejszych rozważań i obecnie funkcjonujący zjazd powstał w nowym miejscu jako inwestycja towarzysząca budowie chodnika, czyli wbrew twierdzeniom strony nie został odtworzony poprzedni zjazd, który został rozebrany w ramach wcześniejszej inwestycji drogowej. Oznacza to, że nie doszło do odtworzenia ani przebudowy istniejącego zjazdu.

Decyzja jaka zapadła w tej sprawie miała charakter uznaniowy. Przedmiotem oceny organu była nie tylko ocena spełnienia wymogów wynikających z warunków technicznych, ale przede wszystkim zagwarantowanie bezpieczeństwa ruchu drogowego.

W tym postępowaniu zarządca drogi wydający zgodę na lokalizację zjazdu

(zmianę jego charakteru) dokonuje własnych i samodzielnych ustaleń faktycznych w zakresie podejmowanych rozstrzygnięć, gdyż jest podmiotem ponoszącym odpowiedzialność za zapewnienie bezpieczeństwa na zarządzanej przez siebie drodze. Zasada bezpieczeństwa w ruchu drogowym jest podstawowym kryterium wyrażania zgody na wykonanie zjazdów z dróg publicznych.

Rozważając możliwość przebudowy istniejącego zjazdu indywidulanego do parametrów zjazdu publicznego organ wskazał, że droga krajowa nr [...] na rozpatrywanym odcinku zakwalifikowana została zarządzeniem nr [...] Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, z dnia [...] grudnia 2008 r. w sprawie klas istniejących dróg krajowych (z późn. zm.), do dróg głównych ruchu przyspieszonego (droga klasy GP).

Powołując się na § 9 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. z 1999 r. Nr 43, poz. 430 ze zm.) organ stwierdził, że w odniesieniu do dróg krajowych przepisy szczególne stawiają surowe wymagania w zakresie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać te drogi, tak aby była zapewniona płynność ruchu i bezpieczeństwo ich użytkowników. Stosowanie na drodze klasy GP zjazdów jest dopuszczalne wyjątkowo, gdy brak innej możliwości dojazdu lub nie jest uzasadnione bądź możliwe wykonanie albo wykorzystanie istniejącej drogi klasy D lub L do obsługi przyległych nieruchomości. W sprawie niniejszej nie było takiej sytuacji wyjątkowej.

Z materiału dowodowego wynikało, że działka nr [...] od strony wschodniej posiada dostęp do drogi krajowej nr [...] (ul. S.) za pośrednictwem zjazdu indywidualnego usytuowanego w km 33+435 (strona prawa), zaś od strony północnej posiada włączenie do drogi niższej kategorii drogi powiatowej nr [...] (ul. K.) bezpośrednim zjazdem. Zgodnie z § 9 ust. 1 pkt 3 ww. rozporządzenia, dojazd do działki strony powinien odbywać się głównie zjazdem z ww. drogi powiatowej.

Wnioskowany do przebudowy zjazd z drogi krajowej nr [...], po otwarciu na działce nr [...] "G." miał służyć jedynie do celów przeciwpożarowych, o czym świadczy dokumentacja do decyzji Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej E. S. pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego wraz z niezbędną infrastrukturą.

Skoro na analizowanym terenie zlokalizowane jest centrum handlowe "G.", to zjazd do działki powinien być zapewniony za pośrednictwem zjazdu publicznego.

Zjazd publiczny z uwagi na swój charakter i przeznaczenie, przenosi z drogi i na drogę (w przeciwieństwie do zjazdu indywidualnego) znacznie większy ruch generowany przez obiekt, w którym prowadzona jest działalność gospodarcza. Istnienie zatem zjazdu indywidualnego nie stanowi podstawy do udzielenia zezwolenia na jego przebudowę na zjazd publiczny, z uwagi na odmienne kryteria oceny wpływu każdego z tych zjazdów na bezpieczeństwo ruchu drogowego.

Powołując się na § 77, § 113 ust. 7 pkt 1 w związku z § 78 ust. 1 ww. rozporządzenia organ zasadnie stwierdził, że wnioskowany do przebudowy zjazd indywidualny jest zlokalizowany nie tylko w obszarze oddziaływania skrzyżowania drogi krajowej nr [...] z drogą powiatową nr [...], ale wręcz w obrębie tego skrzyżowania, o czym świadczy m.in. poszerzenie jezdni drogi krajowej spowodowane powierzchnią wyłączoną z ruchu o liniowaniu prostym (znak poziomy P-21).

Powyższy obszar oddziaływania skrzyżowania potwierdza również raport audytu bezpieczeństwa ruchu drogowego z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] sporządzony dla przedmiotowego zjazdu.

Ponadto omawiany zjazd byłby usytuowany w rejonie zatoki autobusowej, a więc również w miejscu zaliczanym do miejsc w szczególności zagrażających bezpieczeństwu ruchu drogowego, przykładowo określonych w przepisie § 113 ust. 7 w związku z § 78 ust. 1 powołanego rozporządzenia, w których lokalizowanie zjazdów publicznych jest niedopuszczalne.

Organ ustalił, że na rozpatrywanym odcinku drogi krajowej nr [...] natężenie ruchu w roku 2015 wynosiło aż 25379 poj./dobę i wzrosło o prawie 11 % w porównaniu z rokiem 2010, kiedy to natężenie wynosiło 22912 poj./dobę.

W efekcie organ słusznie uznał, że obsługa komunikacyjna terenu inwestycji za pomocą zjazdu publicznego z drogi krajowej nr [...] jest niemożliwa do zaakceptowania i oznaczałoby działanie wbrew obowiązującym przepisom.

Obsługa komunikacyjna przedmiotowej nieruchomości jest już zapewniona z drogi lokalnej, zaś istniejący zjazd indywidualny z drogi krajowej służył pierwotnie niezabudowanej działce rolnej, dlatego też nie może zapewniać głównej obsługi ww. obiektu handlowego. Sporządzone na zlecenie inwestora audyty nie wskazują sposobu rozwiązania wielu problemów jakie stwarza omawiany zjazd. Ewentualna zgoda na propozycje wnioskodawców pozostawałby w sprzeczności z § 9 ust. 1 pkt 3 ww. rozporządzenia, stanowiącym, iż w pierwszej kolejności do obsługi obszarów przyległych do dróg klasy GP powinno zapewniać się dojazd od strony dróg niższych kategorii. Ponadto dyspozycja § 113 ust. 7 pkt 1 w związku z § 78 ust. 1 tego rozporządzenia uniemożliwia lokalizację wnioskowanego zjazdu w obrębie skrzyżowania drogi krajowej nr [...] (ul. S.), z drogą powiatową (ul. K.) nawet po zaproponowanej przebudowie.

Należy podkreślić, że prowadzone przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad postępowania dotyczące lokalizacji lub przebudowy zjazdów z dróg krajowych bazują na doświadczeniu tego podmiotu w zakresie oceny bezpieczeństwa ruchu drogowego.

Gdyby zjazd do przedmiotowej nieruchomości istniał nieprzerwalnie to można byłoby go usankcjonować i zakwalifikować jako zjazd publiczny, jednakże z uwagi na jego rozbiórkę i pobudowanie nowego zjazdu o parametrach technicznych zjazdu indywidualnego nie można mówić o jego odtworzeniu.

Nie można zatem zdaniem Sądu, zarzucić organowi naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego, wskazanych w skardze, które mogłoby uzasadniać odmienne rozstrzygnięcie sprawy. Dokonano prawidłowej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, zgodnie z obowiązującymi przepisami kodeksu postępowania administracyjnego.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016r., poz. 718), skargę jako nieuzasadnioną oddalił.