Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 251/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2005-04-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6342 Przyznanie uprawnień kombatanckich oraz przyznanie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 kwietnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Izabela Dobosz ( spr.) Sędziowie : NSA Anna Szkodzińska AWSA Mariusz Kotulski Protokolant : Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi M. A. na decyzję Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...] 1999 r., Nr [...] w przedmiocie uprawnień kombatanckich J. A. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję tegoż organu z dnia [...] 1997 r. II. zasądza od Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. na rzecz M. A. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych z [...].07.1997r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 1 ust. 2 pkt l ustawy z 24.01.1991r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego ( Dz. U. Nr 17, poz. 75 ze zm. ) stwierdzono, że J.A. nie spełnia warunków do przyznania mu uprawnień kombatanckich.

Decyzją z 7.04.1999r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 138 §1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 kpa Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy powyższą decyzję. W uzasadnieniu stwierdził, że ponownie szczegółowo przeanalizowano zebrany materiał dowodowy i Urząd nie znalazł podstaw do zmiany swego stanowiska.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący J.A. podniósł, że w toku postępowania nie odniesiono się do podnoszonych przez niego zarzutów. W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko, iż J.A. nie przedstawił żadnego dokumentu dotyczącego pełnienia przez niego służby wojskowej w Wojsku Polskim w trakcie działań wojennych w okresie II wojny światowej.

Postanowieniem z dnia [...].01.2002r. (sygn. akt IISA/Kr 839/99) Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie w związku ze śmiercią skarżącego J.A. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 28.01.2005r. (IISA/Kr 839/99) podjęto zawieszone postępowanie na wniosek wdowy po J.A. – M.A.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30.08.2002r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p. o. p. p. s. a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.01.2004r. i postępowanie nie zostało zakończone (co ma miejsce w niniejszym przypadku) podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie powyższej ustawy (art. 97 § l ustawy z 30.08.2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.).

Sądowa kontrola wykazała naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Wbrew bowiem treści art. 7 kpa Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych nie podjął wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając m. in. na względzie słuszny interes obywatela oraz wbrew treści art. 77 kpa nie zebrał w sposób wyczerpujący i nie rozpatrzył całego materiału dowodowego.

W toku postępowania nie zbadano dokładnie przebiegu służby wojskowej J.A. w 1939r. Zaświadczenie Archiwum Straży Granicznej z 10.03.1995r. (k. 14) potwierdza, iż J.A. służył w WP od 25.03.1938r. a w KOP od 27.09.1938r. do 7.03.1939r. Należało ustalić powód tak krótkiej służby wojskowej skarżącego, gdyż podnosił on zarzut że służba wojskowa trwała 2 lata, a nie jeden rok. Badano wprawdzie w Archiwum Straży Granicznej, czy J.A. był zwolniony z wojska, czy też przeniesiony do innej jednostki wojskowej, ale uzyskano informację, że dokumenty są niekompletne ( k. 44 akt). Wydaje się nieprawdopodobne, aby 25 mężczyzna nie został zmobilizowany w związku z wybuchem wojny 1.09.1939r. Należy zauważyć, że skarżący wielu rzeczy nie pamiętał m. in. nie można wykluczyć, że podał błędny numer pułku "16 pp" (k. 15 i 16 akt administracyjnych ) jako pułku do którego został skierowany na manewry wokół Lwowa przed wybuchem II wojny światowej. W oświadczeniu z 10.10.1996r. skarżący nie podaje już tego numeru pułku (k. 50 akt administracyjnych). Świadkowie występujący w jego sprawie i potwierdzający jego służbę wojskową we wrześniu 1939r. służyli bowiem w 26 pp (zeznania R.P. - k. 7, oświadczenie M.M. - k. 6, pisma Centralnego Muzeum Jeńców Wojennych w Ł. – O. - k. 54, pismo ZG PCK z 27.01.1997r. - k. 57 akt administracyjnych), który brał udział w obronie Lwowa. Kwestionowane w decyzji zeznania świadka W.Ż. również powinny być przeanalizowane ponownie, gdyż nie wykluczają one możliwości kontaktu świadka ze skarżącym na początku wojny, a przede wszystkim potwierdzają obecność J.A. we Lwowie na przełomie sierpnia i września 1939r.

Organ w toku całego postępowania nie zwrócił się do CA W, aby uzyskać jakąkolwiek informację o tym, czy J.A. figuruje w ewidencji wojskowej, a przecież skoro miał on wystawioną książeczkę wojskową, która uległa niszczeniu, to gdzieś powinny być dokumenty na podstawie których ją wystawiono. Przede wszystkim należałoby jednak szukać informacji dotyczących wspomnianego 26 pp, w którym służyli świadkowie występujący w sprawie.

Reguły postępowania dowodowego zawarte w kpa dotyczą również Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych. Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może się przyczynić do wyjaśnienia sprawy (art. 75 § l kpa). Organ nie starał się dopuścić wszystkich dowodów, np. nie przesłuchał osób, z którymi skarżący miał być wzięty do niewoli niemieckiej i uciec z pociągu (o tym fakcie mowa jest w zeznaniach wskazanych wyżej świadków). Osoby te wymienia skarżący w życiorysie (k. l akt administracyjnych) – S.P., F.R., J.S. Urząd nie przesłuchał innych osób, z którymi skarżący miał walczyć pod Lwowem w 1939r., a które są wymienione w kwestionariuszu osoby ubiegającej się o uprawnienia kombatanckie ( k. 15 akt administracyjnych ) i M.J., M.W., M.M. (ta ostatnia osoba jak wiadomo z akt już nie żyje).

Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych nie odniósł się w wydanych decyzjach w ogóle do pozytywnej rekomendacji ZK RP i BWP Z W w T. z 2.11.1995r., choć środowisko kombatanckie zawsze bardzo wnikliwie analizuje przedkładane dokumenty.

W niniejszej sprawie zwrócić należy również uwagę na lakoniczne uzasadnienie zaskarżonej decyzji, które nie odpowiada wymogom art. 107 § 3 kpa.

Z powyższych względów należało orzec jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § l pkt l lit "c" ustawy z 30.08.2002r. p. o. p. p. s. a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § l ustawy z 30.08.2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -p. o. p. p. s. a. ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ).

O kosztach orzeczono na podstawie art. 55 ust. l ustawy z 11.05.1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ( Dz. U. Nr 74, poz. 364 ze zm. ) w zw. z art. 97 § 2 cytowanych wyżej przepisów wprowadzających.