Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 105/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2022-04-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 i §  3; art. 50 § 1 i § 2;
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Tchórzewska po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. i M. K. na decyzję L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lutego 2022 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania wypisu z rejestru gruntów p o s t a n a w i a: odrzucić skargę M. K..


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w L. wpłynęła skarga T. K. i M. K. na decyzję L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] 2022 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania wypisu z rejestru gruntów.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] 2022 r. wezwano M. K. do jednoznacznego wskazania, czy skargę wnosi w imieniu własnym, czy jako pełnomocnik skarżącej T. K., w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi M. K.. Wezwanie zostało doręczone M. K. w dniu [...] 2022 r. Termin do wykonania wezwania upłynął bezskutecznie z dniem [...] 2022 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje:

Skarga wniesiona przez M. K. podlegała odrzuceniu.

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm. dalej powoływanej jako "p.p.s.a"), sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).

Zgodnie zaś z art. 50 § 1 i 2 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a także inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.

Skarżący, o którym mowa w pierwszym zdaniu art. 50 § 1 p.p.s.a., musi mieć w złożeniu skargi interes prawny rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością. Skarga może bowiem dotyczyć tylko jego własnej sprawy administracyjnej, rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot niepodporządkowany organizacyjnie temu organowi. Legitymacja (posiadanie uprawnienia) do złożenia skargi do sądu administracyjnego stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi.

Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest decyzja L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lutego 2022 r. w przedmiocie odmowy wydania wypisu z rejestru gruntów. Z treści tej decyzji oraz z akt administracyjnych wynika jednoznacznie, że stroną postępowania administracyjnego i adresatem decyzji organu była T. K.. Natomiast M. K. działał w postępowaniu administracyjnym jako pełnomocnik T. K..

Jedynym podmiotem mającym interes prawny w zaskarżeniu decyzji organu jest zatem T. K.. Skarga została natomiast wniesiona zarówno przez T. K., jak i przez M. K.. W tym stanie rzeczy, skoro skarżący M. K. nie był adresatem zaskarżonej decyzji ani nie był stroną postępowania administracyjnego zakończonego tą decyzją, należało uznać, że skarga pochodzi od podmiotu nieuprawnionego. W konsekwencji skargę wniesioną przez M. K. należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. w związku z art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a.

Jednocześnie wyjaśnić należy, że odrzucenie dotyczy wyłącznie skargi wniesionej przez M. K., natomiast wobec skargi T. K. zostaną podjęte dalsze czynności procesowe.