Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SAB/Łd 157/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2023-09-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
659
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Sprostowano omyłkę
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1 i 2 w zw. z art. 160
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Anna Dębowska po rozpoznaniu w dniu 26 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Łódzkiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w dwunastym wersie od góry w komparycji oraz szesnastym i dwudziestym pierwszym wersie od góry w sentencji wyroku z dnia 13 września 2023 r., sygn. akt III SAB/Łd 157/23 w ten sposób, że w miejsce błędnie wpisanego imienia skarżącego "A." wpisać "An.".


UZASADNIENIE

A.M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Łódzkiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy.

Wyrokiem z 13 września 2023 r., sygn. akt III SAB/Łd 157/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi stwierdził, że Wojewoda Łódzki dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania w załatwieniu wniosku skarżącego, które nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Oddalił skargę w pozostałym zakresie i zasądził od organu administracji na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1634), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.

Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości poprzez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, ale która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste pomyłki, przy czym chodzi jedynie o omyłki sądu, a nie o omyłki popełnione przez strony postępowania. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia daty, sygnatury, znaku zaskarżonego aktu lub czynności, nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność. Błąd pisarski może polegać np. na przekręceniu jakiejś nazwy lub wyrazu, mylnej jego pisowni, opuszczeniu, niewłaściwym użyciu czy wreszcie błędzie gramatycznym. Błąd rachunkowy polega na niewłaściwym przeprowadzeniu przez sąd działań arytmetycznych. Oczywista omyłka wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 486 i n. oraz podana tam literatura i orzecznictwo czy W. Chróścielewski, J. P. Tarno: Postępowanie administracyjne i postępowanie przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2004, s. 488). Sprostowaniu mogą podlegać zarówno wadliwości sentencji, jak i uzasadnienia orzeczenia (por. postanowienie SN z 15 kwietnia 1982 r., I PZ 7/82, OSNCP 1982, z. 10, poz. 155).

W wyniku oczywistej omyłki pisarskiej w dwunastym wersie od góry w komparycji oraz szesnastym i dwudziestym pierwszym wersie od góry w sentencji wyroku z 13 września 2023 r. błędnie wpisano imię skarżącego, tj. "A" zamiast "An". Oczywistym w niniejszej sprawie jest, że skarżącym w niniejszej sprawie jest An. M. a nie "A" M.

Sprostowanie wyroku w powyższym zakresie jest dopuszczalne. Nie ma żadnego wpływu na treść wyroku i nie prowadzi do jego zmiany.

Z uwagi na powyższe sąd, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 160 p.p.s.a., postanowił jak wyżej.

d.j.