Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 308/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2016-04-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych w części
Powołane przepisy: article: art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2016 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy - postanawia - I. przyznać wnioskodawczyni prawo pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi ponad kwotę 150 zł, II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

A. P. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Do skargi tej wymieniona dołączyła urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Podniosła, że ze względu na sytuację materialną nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Utrzymuje się bowiem z emerytury wynoszącej 1595,95 zł. Wnioskodawczyni zajmuje mieszkanie o pow. 48,9 m.kw. Jest także właścicielką nieruchomości rolnej o pow. 2,05 ha, z czego 1,05 ha porośnięta jest krzewami, które jednak zamiast spodziewanych korzyści przynoszą straty z uwagi na zanieczyszczenie spowodowane działalnością gospodarczą sąsiada. Comiesięczne wydatki strony to: 300 zł – opłata za mieszkanie, 120 zł – centralne ogrzewanie, 100 zł – energia elektryczna, 110 zł – gaz, 90 zł – wywóz nieczystości, 200 zł – lekarstwa, 500 zł –wyżywienie.

Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:

Żądanie A. P. zasługuje na uwzględnienie w części dotyczącej zwolnienia od wpisu od skargi ponad kwotę 150 zł. Na powyższe wskazuje analiza przedstawionych przez stronę okoliczności, z których wynika, że uzyskuje ona dochód wystarczający na pokrycie wszystkich niezbędnych potrzeb życiowych jak dotyczących wyżywienia, leczenia czy mieszkania. Ponadto, po poniesieniu wydatków na powyższe skarżącej pozostaje do dyspozycji miesięcznie ok. 170 zł. Oznacza to, że wnioskodawczyni jest w stanie partycypować w kosztach postępowania, które zostało zainicjowane jej skargą. W takiej zaś sytuacji uwzględnienie całości jej żądania stanowiłoby o niewątpliwym nadużyciu instytucji prawa pomocy, która służy wsparciu osób nie dysponujących jakimkolwiek dochodem bądź też dochód taki wprawdzie uzyskujących, lecz w wysokości nie pozwalającej nawet na zapewnienie sobie niezbędnego utrzymania. W myśl art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", zwolnienie od kosztów sądowych, w tym od ich części mieści się w tzw. częściowym prawie pomocy. Przesłanką przyznania powyższego jest – zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., niemożność poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z pewnością uiszczenie przez skarżącą kosztów sądowych w kwocie 150 zł tytułem części wpisu od jej skargi (wynoszącego 500 zł) nie spowoduje powstania uszczerbku, o którym mowa w ostatnio powołanym przepisie. Kolejne koszty, które mogą się zaś pojawić na dalszym etapie postępowania to ewentualnie opłata kancelaryjna za odpis orzeczenia wraz z jego uzasadnieniem w razie oddalenia skargi wynosząca 100 zł oraz wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 250 zł, na poczet których strona może zgromadzić środki pieniężne z otrzymywanej emerytury.

Z podanych przyczyn uwzględniono częściowo żądanie skarżącej i orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.