Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1615/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2024-01-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 58 par 1 pkt  3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Kraków, 31 stycznia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. F., B. L., A. Z., A. Ł.-R., M. K. i M. K. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 28 września 2023 r. znak WS-VI.7534.3.22.2023.BP w przedmiocie odmowy zwrotu części nieruchomości – postanawia – 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić solidarnie skarżącym J. F., B. L., A. Z., A. Ł.-R., M. K. i M. K. 200 zł (dwieście złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z 3 listopada 2023 r. J. F., B. L., A. Z., A. Ł., M. K. i M. K., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli skargę na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 28 września 2023 r. znak WS-VI.7534.3.22.2023.BP w przedmiocie odmowy zwrotu części nieruchomości. Na podstawie zarządzenia z 29 grudnia 2023 r. pełnomocnik skarżących został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz nadesłanie 4 odpisów skargi. Wezwanie zostało doręczone 9 stycznia 2024 r.

Pismem złożonym 15 stycznia 2024 r. A. Z. przedłożyła 4 odpisy skargi i poinformowała, że pełnomocnictwo z dotychczasowym pełnomocnikiem zostało rozwiązane na etapie postępowania przed organem II instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie miał na uwadze, co następuje.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: P.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Wymogi formalne skargi określone zostały w art. 57 oraz art. 46 P.p.s.a. Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie zaś do art. 46 § 3 P.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Z kolei art. 37 § 1 P.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.

Według treści art. 46 § 3 P.p.s.a., brak pełnomocnictwa jest jednocześnie brakiem formalnym pisma strony, w tym konkretnym przepadku – brakiem formalnym skargi. Brak pełnomocnictwa uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu, bowiem nie pozwala na stwierdzenie, czy skarga pochodzi od osoby uprawnionej do reprezentowania strony skarżącej, a zatem czy wnosząca ją osoba posiada legitymację procesową do skutecznego jej wniesienia. Zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Skarga, której braków formalnych nie uzupełniono, podlega odrzuceniu, w myśl art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

W niniejszej sprawie wezwanie do uzupełnienia braku, opatrzone rygorem odrzucenia skargi, zostało doręczone 9 stycznia 2024 r. Ostatnim zatem dniem siedmiodniowego terminu do nadesłania pełnomocnictwa był 16 stycznia 2024 r. Pełnomocnictwo nie zostało przedłożone. Również pismo A. Z. potwierdza, że pełnomocnik skarżących nie legitymował się umocowaniem do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, skoro pełnomocnictwo zostało rozwiązane na etapie postępowania przed organem II instancji. Brak formalny skargi w zakresie pełnomocnictwa nie został zatem uzupełniony, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi.

Sąd podziela wyrażone w orzecznictwie stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, że nie można podzielić poglądów, według których jeżeli osoba, która powołując się na udzielone jej pełnomocnictwo, sporządziła i podpisała skargę, a pełnomocnictwa tego w wyznaczonym przez sąd terminie nie przedstawiła, to zachodzi sytuacja braku podpisania skargi, skutkująca obowiązkiem sądu wezwania strony do podpisania skargi. Sąd nie ma kompetencji do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny skargi (jakim jest brak dokumentu pełnomocnictwa upoważniającego sporządzającego skargę pełnomocnika) może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu. To wyłącznie wadliwa czynność procesowa profesjonalnego pełnomocnika strony w zakresie uzupełnienia braku skargi doprowadziła do niekorzystnego dla strony rozstrzygnięcia. Ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika powinno być gwarancją dla strony, że będzie należycie reprezentowana w toczącym się postępowaniu. Za błędy i zaniechania pełnomocnika ustanowionego w sprawie odpowiedzialność ponosi jego mocodawca (por. orzeczenia NSA: z 25 października 2010 r., sygn. akt I FSK 916/10; z 13 marca 2012 r., sygn. akt I FSK 628/11; z 11 lutego 2014 r., sygn. akt II GSK 138/14; z 12 czerwca 2014 r., sygn. akt I FSK 426/14; 22 maja 2014 r., sygn. akt I FSK 490/14; z 14 października 2014 r., sygn. akt II GSK 2009/14; z 17 listopada 2014 r., sygn. akt I FSK 1505/14; z 17 listopada 2014 r., sygn. akt I FSK 1509/14; z 22 kwietnia 2015 r., sygn. akt II OSK 825/15; z 7 czerwca 2016 r., sygn. akt II GZ 553/16; z 24 stycznia 2017 r., sygn. akt I OSK 2110/16; z 23 marca 2017 r., sygn. akt II GZ 205/17; z 30 marca 2017 r., sygn. akt II GZ 233/17; z 9 lutego 2018 r., sygn. akt I OZ 103/18; z 27 lutego 2019 r., sygn. akt I OZ 156/19, z 26 kwietnia 2022 r., sygn. akt I OZ 128/22, 25 sierpnia 2021 r., sygn. akt I FZ 89/21, z 11 lipca 2023 r. II GZ 236/23).

W związku z powyższym Sąd – działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. – orzekł jak sentencji postanowienia.

O zwrocie uiszczonego przez skarżących wpisu od skargi, w wysokości 200 zł (k. 17 akt sądowych), orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.