Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 204/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-10-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6213 Inne  świadczenia finansowe związane z lokalem mieszkalnym
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędziowie WSA Piotr Borowiecki, Adam Lipiński (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 października 2018 r. sprawy ze skargi P. B. na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] października 2017 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Minister Obrony Narodowej postanowieniem z dnia [...] października 2017 r., działając na podstawie art. 138 § 1, art. 144, art. 145 § 1 ust. 5 w związku z art. 127 § 1 oraz § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (oraz art. 17 ust. 4 ustawy z dnia 10 lipca 2015 roku o Agencji Mienia Wojskowego (Dz. U z 2017 roku poz. 1456), po rozpatrzeniu zażalenia P. B., utrzymał w mocy postanowienie Prezesa Agencji Mienia Wojskowego z dnia [...] lipca 2017 r. o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonego ostateczną decyzją Prezesa WAM nr [...] z dnia [...] maja 2012 roku.

W uzasadnieniu postanowienia Minister wskazał co następuje:

Decyzją z dnia [...] maja 2012 r. Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM w [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. o odmowie wypłaty odprawy mieszkaniowej P. B.

Zainteresowany kolejnymi wnioskami z dnia [...] sierpnia 2014 r. oraz [...] października 2014 r. wniósł o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyżej wskazaną ostateczną i prawomocną decyzją Prezesa WAM. Prezes WAM postanowieniem z [...] grudnia 2014 odmówił wznowienia przedmiotowego postępowania a Minister Obrony Narodowej postanowieniem z [...] lutego 2015 r. utrzymał w mocy ww. postanowienie. Następnie, postanowienia te zostały w całości uchylone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 sierpnia 2015 roku, sygn. akt II SA/Wa 576/15.

P. B. pismem z dnia [...] maja 2017 r. złożył kolejny wniosek o wznowienie postępowania zakończonego wyżej wskazaną ostateczną i prawomocną decyzją Prezesa WAM z dnia [...] maja 2012 r. Jako podstawę wniosku wskazał art. 145 § 1 pkt l,2,3 i 5 Kpa, zaś jako przesłanką wznowienia wskazał prawomocny wyroku Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] stycznia 2017 roku, sygn. akt [...] wraz z jego uzasadnieniem.

Wniosek z [...] maja 2017 r. o wznowienie postępowania zawierał również wnioski o wyłączenie z postępowania udziału K. D., M. M. i D. Z.

Odnośnie wniosku o wyłączenie z postępowania K. D., organ wskazał, iż pozostawał on wyłączony z postępowania mocą postanowienia nr [...]. Jednocześnie postanowieniem organ rozstrzygnął odmownie wnioski dotyczące wyłączenia M. M. - Prezesa AMW oraz D. Z. zastępcy Prezesa AMW (postanowienie nr [...] z dnia [...] lipca 2017 r.).

Rozstrzygając wniosek o wznowienie postępowania, Prezes AMW postanowieniem nr [...] z dnia [...] lipca 2017 r. odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Prezesa WAM z dnia [...] maja 2012 roku.

Minister Obrony Narodowej, przystępując do rozpatrzenia zażalenia z [...] lipca 2017 r. P. B. na powyższe postanowienie, postanowieniem numer [...] z [...] września 2017 r. dokonał następujących czynności:

1) wyłączył z postępowania B. G. - Podsekretarza [...] w Ministerstwie Obrony Narodowej;

odmówił wyłączenia [...]. D. W. - Dyrektora Biura [...] MON od udziału w postępowaniu;

wyznaczył B. K. - Sekretarza [...] w MON do prowadzenia sprawy ze skargi P. B. [...] lipca 2017 r. na postanowienie organu pierwszej instancji z dnia [...] lipca 2017 r. odmawiające wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Prezesa WAM z dnia [...] maja 2012 roku oraz sprawy w zakresie uzupełnienia skargi z dnia [...] sierpnia 2017 r. na postanowienie Prezesa AMW nr [...] z dnia [...] lipca 2017 r. i postanowienie Nr [...] z dnia [...] lipca 2017 r. odmawiające wyłączenia Zastępcy Prezesa D.Z. od udziału w tym postępowaniu o wznowienie.

Następnie organ drugiej instancji przystąpił do rozpatrzenia sprawy. Wskazał na przepisy art. 145 Kpa i odniósł ich treść do argumentacji wniosku o wznowienie postępowania, z uwagi na nowe okoliczności sprawy - sprowadzającego się do przywołania przez P. B. fragmentu uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w [...] Wydziału [...] z dnia [...] stycznia 2017 roku, sygn. akt [...]– "błędne jest stanowisko Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, iż decyzja o przydzieleniu prawa zamieszkiwania (powoda) ww. lokalu wygasła z dniem upływu terminu na jaki została wydana tj. z dniem kiedy pozwany zakończył dzień służby na stanowisku asystenta."

W ocenie organu, ustalenia zarówno prawne jak i faktyczne dokonane przez Sąd Okręgowy (w sprawie cywilnej - o zapłatę) nie wiążą w sposób faktyczny i prawny organu administracyjnego.

Nadto okoliczności, o jakich mowa w tym uzasadnieniu wyroku, były już przedmiotem wielu poprzednich pism P. B. i zostały wielokrotnie sprawdzone oraz rozważone.

Jak wynika z ustaleń zawartych w postanowieniu z [...] lipca 2017 r., Prezes AMW poddawał już ocenie przesłankę, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 Kpa., wskazaną przez stronę po raz kolejny w podaniu z [...] maja 2017 r. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] września 2016 r. organ odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Prezesa WAM z dnia [...] maja 2012 r. Nr [...]. Przedmiotowe rozstrzygnięcie stanowi przeszkodę formalną do prowadzenia po raz kolejny postępowania w sprawie wznowienia w oparciu o tę samą przesłankę.

Po drugie - o przesłance z art. 145 § 1 pkt 3 Kpa, dotyczącej wydania decyzji przez pracownika podlegającego wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27 Kpa, P. B. dowiedział się w dniu [...] grudnia 2014 r., kiedy to odebrał postanowienie Prezesa WAM Nr [...] z dnia [...] listopada 2014 r. o wyłączeniu K. D. od udziału w postępowaniu o wznowienie postępowania w sprawie wypłaty odprawy mieszkaniowej.

W niniejszej sprawie ostateczną decyzję Prezesa WAM Nr [...] z dnia [...] maja 2012 r. utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji o odmowie wypłacenia P. B. odprawy mieszkaniowej wydał - z upoważnienia Prezesa WAM – K. D. pełniący funkcję Dyrektora [...] w Biurze Prezesa WAM. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r. Prezes WAM postanowił o wyłączeniu Dyrektora [...] WAM Pana K. D. od udziału w postępowaniu dotyczącym wznowienia — na wniosek Pana P. B. — postępowania w sprawie wypłaty odprawy mieszkaniowej na rzecz ww. Postanowienie powyższe zostało wydane na podstawie art. 24 § 3 k.p.a. w związku z żądaniami złożonymi przez stronę oraz pracownika.

P. B. złożył wniosek o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 3 Kpa w dniu [...] maja 2017 r. - a zatem z uchybieniem określonego w art. 148 § 1 Kpa. terminu jednego miesiąca od dnia dowiedzenia się o powyższej okoliczności.

Po trzecie - uzasadniając wystąpienie przesłanek wznowienia, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 Kpa, P. B. podnosił okoliczności, na które wielokrotnie powoływał się we wcześniejszych pismach skierowanych do organów Agencji. W podaniu o wznowienie złożonym w dniu [...] maja 2017 r. P. B. nie przywołuje żadnych nowych okoliczności w tym zakresie.

Podnoszone przez stronę okoliczności popełnienia oszustwa i fałszerstwa dokumentów przez urzędników Agencji, utożsamianego przez stronę z przesłankami, które zadecydowały o odmowie wypłaty ww. odprawy mieszkaniowej, były już przywoływane m. in. w jego pismach z dnia [...] sierpnia 2014 r., [...] sierpnia 2014 r,, [...] sierpnia 2014 r. i w wielu kolejnych. Strona powoływała się na wskazane powyżej okoliczności również w zażaleniu na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM w [...] nr [...] z dnia [...] września 2014 r. o odmowie wznowienia postępowania w sprawie wypłaty odprawy mieszkaniowej (przedmiotowe postanowienie zostało w późniejszym czasie uchylone przez organ odwoławczy).

P. B., pomimo stosownych pouczeń organu co do przepisów o wznowieniu postępowania, pismem z dnia [...] listopada 2014 r. poinformował, że żąda wznowienia na podstawie art. 145 Kpa., nie wskazując konkretnego punktu z § 1, nie wskazał również terminu, w którym powziąć miał wiedzę o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia postępowania. Wobec takiego stanowiska strony, okoliczności związane z wygaśnięciem tytułu prawnego do lokalu, zostały zakwalifikowane przez organy orzekające (Prezesa AMW oraz Ministra Obrony Narodowej) jako okoliczności z art. 145 § 1 pkt. 5 Kpa. Przez cały czas trwania postępowania - czyli od dnia [...] grudnia 2014 r. (data wydania postanowienia nr [...]) do dnia [...] września 2016 r. (data wydania postanowienia Nr [...]) P. B. nie kwestionował przyjętej przez organy orzekające oceny okoliczności sprawy, którą zakwalifikowały jako przesłankę z art. 145 § 1 pkt 5 Kpa.

Konkluzja organ drugiej instancji stwierdził, iż P. B. na okoliczności popełnienia oszustwa i fałszerstwa dokumentów przez urzędników Agencji, które miało mieć wpływ na decyzję o odmowie wypłaty ww. odprawy mieszkaniowej, powoływał się w wielu pismach składanych od sierpnia 2014 r. We wniosku z dnia [...] maja 2017 r. powołuje te same argumenty, wskazując je tym razem jako przesłankę z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 Kpa., nie przytaczając przy tym żadnych nowych okoliczności w tym zakresie. Wobec powyższego uzasadnionym jest stwierdzenie, że z uwagi na uzyskanie przez P. B. wiedzy o powyższych okolicznościach już w 2014 r., złożenie wniosku o wznowienie postępowania w oparciu o przesłankę z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 Kpa. nastąpiło z przekroczeniem terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 Kpa.

Tym samym, informacje zawarte w uzasadnieniu wyroku Sądu Okręgowego Wydziału [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. nie mogą stanowić nowych okoliczności w sprawie. Przesłanka z art. 145 § 1 pkt 5 Kpa zachodzi wówczas, gdy organ w dniu orzekania nie posiada wiedzy o okolicznościach mających wpływ na ustalenie stanu faktycznego sprawy. Dla wystąpienia tej przesłanki wystarczające jest ustalenie, że z badanego materiału dowodowego przed wydaniem decyzji ostatecznej nie wynikały okoliczności lub dowody później ujawnione (porównaj wyrok WSA: w Białymstoku z dnia 20 października 2016 roku, sygn. akt II SA/Bk 451/16).

P. B. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zakwestionował powyższe postanowienie Ministra obrony Narodowej z dnia [...] października 2017 r. i wniósł o jego uchylenie oraz spowodowanie wznowienia postępowania w sprawie wypłaty odprawy mieszkaniowej, zakończonego decyzją Prezesa WAM nr [...]z dnia [...] maja 2012 roku.

Ministrowi Obrony Narodowej zarzucił:

brak ustalenia stanu faktycznego w sprawie;

pominięcie w obecnym i wszystkich wcześniejszych postępowaniach ustalenia właściwego terminu utraty mocy ostatniej ważnej decyzji o prawie zamieszkania w lokalu nr [...] przy ul. [...] oraz

zaniechanie ustalenia moich uprawnień do otrzymania odprawy mieszkaniowej wobec nowych, prawidłowych ustaleń stanu faktycznego w sprawie, zasadniczo odmiennych, niż w trakcie wydania ostatecznej decyzji Prezesa WAM [...] z [...] maja 2012 r.;

nierozpatrzenie przesłanek do wznowienia postępowania wynikających z art. 145. § 1 pkt 2 Kpa - na skutek oszustwa polegającego na świadomym wprowadzeniu strony i sędziów WSA w błąd co do terminu utraty mocy decyzji przyznającej prawo zamieszkania w lokalu;

nierozpatrzenie przesłanek do wznowienia postępowania wynikających z art. 145. § 1 pkt 3 Kpa - na skutek wydania decyzji przez osobę podlegającą wyłączeniu z postępowania

błędne przyjęcie, że okoliczności ustalone przez Sąd Okręgowy w [...] są tożsame z okolicznościami zgłaszanymi przeze mnie we wcześniejszych wnioskach

nieprawdziwe twierdzenie, że okoliczności zgłaszane przeze mnie we wcześniejszych wnioskach zostały wielokrotnie przeanalizowane i ocenione pod kątem przyczyn do wznowienia postępowania:

nierozpatrzenie punktu 3 i 4 mojej skargi;

przywołanie nieistniejących przepisów prawa i nieznajomość przepisów;

naruszenie mojego prawa wglądu do akt sprawy wynikającego z art. 73. Kpa, o co wniosłem pisemnie w dniu [...] września 2017 r.

brak działań w celu wyeliminowania z obiegu prawnego wydanej z rażącym naruszeniem prawa decyzji Prezesa WAM [...] z [...] maja 2012 r.

W uzasadnieniu skargi wskazał, iż nowa okoliczność, nieznana Prezesowi WAM w czasie wydawania ostatecznej decyzji, to ustalony przez Sąd Okręgowy w [...] fakt bezwzględnej nieważności decyzji Dyrektora OR WAM w [...] z dnia [...] lutego 2008 r. i brak jakiejkolwiek decyzji o prawie zamieszkania w lokalu od dnia [...] lutego 2008. r. K. D., wydający w imieniu Prezesa WAM ostateczną decyzję z [...] maja 2012 r. niezasadnie twierdził, że decyzja Dyrektora OR WAM w [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2008 r. wygasła dopiero w dniu [...] lutego 2012 r., gdy skarżący zakończył służbę wojskową. Organ przyjął niewłaściwe ustalenia dotyczące obowiązywania tytułu prawnego do lokalu i na podstawie błędnych ustaleń, zasadniczych dla sprawy, wydał decyzję niesprawiedliwą i niezgodną z prawem. Zostały zatem spełnione kumulatywnie obie przesłanki do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 5 Kpa. Nowa okoliczność, jaką jest "brak tytułu prawnego do lokalu w dniu odejścia ze służby", istniała w dniu wydania decyzji, ale organ o niej nie wiedział. Nie tu ma znaczenia, czy niewiedza była skutkiem zaniedbań lub oszustwa.

Po uprawomocnieniu się wyroku WSA w Warszawie z 16 listopada 2012 r. w sprawie II SA/Wa 1924/12 (którym oddalono skargę na decyzję Prezesa WAM z [...] maja 2012 r.), skarżący natknął się na dokumenty świadczące o pełnej świadomości urzędników WAM o braku ważnego tytulu prawnego do kwatery, na kilka lat przed odejściem skarżącego ze służby (pismo Dyrektora [...] z [...].05.2011 r.) i przed wszczęciem postępowania dotyczącego odprawy mieszkaniowej. K. D. świadomie wprowadził skarżącego i sędziów WSA w błąd twierdząc, że tytuł prawny obowiązywał do zakończenia służby, co skutkowało oddaleniem skargi przez WSA.

Gdy sprawa o odprawę mieszkaniową trafiła do Biura Prezesa WAM, K. D. zajął się nią pomimo konfliktu interesu ze skarżącym i wydał niekorzystną dla skarżącego decyzję z [...] maja 2012 r., podając w sposób świadomy i wyrachowany nieprawdziwy termin wygaśnięcia decyzji przyznającej prawo zamieszkania w lokalu. Postanowieniem Prezesa WAM [...] K. D. został odsunięty od udziału w postępowaniu, jednak nadal dzięki swym koneksjom wpływa na jego przebieg. Znamienne jest, że osoba, która uznała moje racje i wydała postanowienie o wyłączeniu D., już dawno została zwolniona z WAM a sam D. do dziś decyduje o gospodarowaniu miliardowym majątkiem publicznym i nie poniósł żadnych konsekwencji swych bezprawnych działań. To co jest najistotniejsze, te same przesłanki, które były powodem wydania decyzji [...] odsuwającej D. od sprawy, istniały także w okresie wydawania przez niego decyzji z [...] maja 2012 r., zatem spełnione są przesłanki do wznowienia postępowania na podstawie Art. 145. § 3 Kpa. Prezes AMW oraz Minister Obrony Narodowej zupełnie pominęli ten punkt mojego wniosku.

Nikt nie podchodził uczciwie do zgłaszanych przeze mnie problemów. Minister twierdzi nieprawdę, że moja argumentacja, była wielokrotnie analizowana i jest tożsama do tej zawartej w moim obecnym wniosku o wznowienie postępowania. Minister nie podał żadnych szczegółowych informacji: ani konkretnych okoliczności, ani przesłanek, ani faktów poddawanych analizie. Nie podał także merytorycznego uzasadnienia nieznalezienia przez organ przesłanek do wznowienia postępowania.

Zgodnie z przepisami ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP każdy żołnierz odchodzący ze służby, który w dniu zakończenia służby nie posiadał aktualnego tytułu prawnego do lokalu nie będącego na liście kwater miał i ma prawo do otrzymania odprawy mieszkaniowej. Tylko żołnierz zwalniany ze służby, który w dniu jej zakończenia posiadał aktualny tytuł prawmy do lokalu innego niż kwatera miał prawo do podpisania umowy najmu tego lokalu po zakończeniu służby. Ja takiego tytułu nigdy nie posiadałem, zatem cała argumentacja przedstawiona w trakcie postępowania dotyczącego mojej odprawy była nieprawdziwa a decyzja o odmowie wypłaty odprawy niezgodna z prawem. Zgodnie z przepisami ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP warunek zwrotu lokalu do dnia zakończenia służby, by uzyskać odprawę mieszkaniową, dotyczy tylko jednej sytuacji, gdy żołnierz do ostatniego dnia służby zajmował lokal na podstawie aktualnego tytułu prawnego. Gdy odchodziłem ze służby, od czterech lat nie posiadałem żadnego tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego i nie mieszkałem w nim fizycznie. Zgodnie z przepisami ustawy osoby zajmujące lokal mają obowiązek opuścić lokal 30 dni po ustaniu mocy decyzji o prawie zamieszkania. Po 30 dniach dyrektor ORWAM (AM W) podejmuje działania w celu odzyskania kwatery oraz ustala odszkodowanie za zajmowanie lokalu bez tytułu prawnego. K.l D., który w latach 2008-2011 odpowiadał za te działania w oddziale regionalnym WAM w [...], pozwolił swej przyjaciółce, mojej byłej żonie, na pozostanie w kwaterze pomimo braku tytułu prawnego przez kilka lat. Następnie w trakcie postępowania dotyczącego odprawy wykorzystał fakt zajmowania kwatery przez moją byłą żonę, by odmówić wypłacenia mi odprawy. Aby usprawiedliwić swe bezprawne działania D. wymyślił oszustwo, realizowane konsekwentnie do dziś przez jego wspólników i popleczników w MON, że decyzja wydana w 2008 r. na stopień [...] i na stanowisko asystenta obowiązywała do zakończenia mojej służby wojskowej pomimo upływu kadencji i mojego awansu na wyższe stanowisko.

W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Minister dodał nadto, iż wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2012 roku, sygn. akt II SA/Wa 1294/12 skarga P. B. na decyzję Prezesa WAM z dnia [...] maja 2012 r. została prawomocnie oddalona. Stan faktyczny nie uległ zmianie, okoliczności i podstawa prawna wypłaty odprawy mieszkaniowej nie uległy zmianie.

Wyrok Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] stycznia 2017 r., sygn. akt [...] zawiera wyłącznie pogląd interpretacyjny tego sądu. Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z 13 października 2017 r. sygn. akt I CSK 46/17: "nie są natomiast objęte mocą wiążącą kwestie wstępne, o których sąd rozstrzyga dążąc do wydania orzeczenia, ani też ustalenia faktyczne i poglądy interpretacyjne stojące u podstaw prawomocnego orzeczenia". Za taką kwestię wstępną należy poczytać część uzasadnienia wyroku, który de facto dotyczył sprawy o zapłatę za używanie lokalu mieszkalnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna, zaś organy obu instancji prawidłowo rozpatrzyły wniosek skarżącego z dnia [...] maja 2017 r. o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną i prawomocną decyzją Prezesa WAM z dnia [...] maja 2012 r. odmowie wypłaty odprawy mieszkaniowej P. B.

W uzasadnieniu wyroku z dnia [...] stycznia 2017 r., sygn. akt [...] Sąd Okręgowy w [...] wskazał, iż " ...decyzja z [...] lutego 2008 r. wydana przez Dyrektora Oddziału Regionalnego w [...] WAM, przyznająca prawo zamieszkiwania [...]. P. B. w lokalu mieszkalnym nr [...] przy ul. [...] w [...] na czas pełnienia obowiązków na stanowisku służbowych – asystenta w [...] w [...] oznaczonym w stopniu etatowym – [...] była bezwzględnie nieważna bowiem została oparta na przesłankach, które na dany moment nie istniały. (...) pozwany nie zajmował stanowiska asystenta, ani nie maiła stopnia wojskowego – [...] w dniu wydania ww. decyzji. Wprawdzie pozwany skierował wniosek o przydzielenie kwatery w listopadzie 2007 r., kiedy zajmowane przez niego stanowisko oraz stopień wojskowy były aktualne, niemniej jednak w dniu [...] stycznia 2008 r. pozwany zastał zwolniony z dotychczas zajmowanego stanowiska i z dniem [...] lutego 2008 r. uzyskał stanowisko starszego asystenta na kadencję od [...] lutego 2008 r. do [...] grudnia 2010 r. oraz został mianowany na stopień [...]. Tym samym Sąd Okręgowy stwierdza, że decyzja z dnia [...] lutego 2008 r. została wydana sprzecznie z istniejącą sytuacja prawną pozwanego, bowiem jej treść nie odpowiada zajmowanemu przez niego stanowisku i stopniu wojskowemu. (...) błędne jest stanowisko Prezesa WAM, iż decyzja o przydzieleniu prawa zamieszkiwania powoda ww. lokalu wygasła z dniem upływu terminu na jaki została wydana tj. z dniem kiedy pozwany zakończył dzień służby na stanowisku asystenta. Przede wszystkim wskazać należy, że decyzja z dnia [...] lutego 2008 r. nie mogła wygasnąć skoro w dniu jej wydania pozwany nie piastował stanowiska asystenta i ocenić ją należało jako bezwzględnie nieważną. (...) Sąd Okręgowy podkreśla, że co prawda w postępowaniu cywilnym brak jest podstaw uprawniających sąd do dokonywania kontroli decyzji administracyjnych, niemniej jednak Sąd badając zasadność roszczenia nie mógł pominąć tego, iż decyzja kwaterunkowa została wydana w warunkach nieważności. (...) Odnosząc się do faktu zamieszkiwania przez pozwanego w lokalu przy ul. [...]Sąd II instancji stwierdza, że pozwany skutecznie wykazał, i nie zajmował i nadal nie zajmuje ww. lokalu w okresie, za które zostały naliczone opłaty objęte przedmiotowym pozwem."

Z kolei we wniosku z dnia [...] maja 2017 r. o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Prezesa WAM z dnia [...]maja 2012 r., skarżący, odwołując się do powyższego uzasadnienia wyroku Sąd Okręgowy w [...] (który jak wskazał otrzymał w dniu [...] kwietnia 2017 r.) argumentuje, że od [...] marca 2007 r., gdy wygasła decyzja Dyrektora OR WAM w [...] z dnia [...].12.2005 r., do końca służby wojskowej nie obowiązywała żadna decyzja przydziału kwatery służbowej nr [...] przy ul. [...] w [...]. Dlatego, w jego ocenie, ustalenia będące podstawą decyzji Prezesa WAM z dnia [...] maja 2012 r. były nieprawdziwe a decyzja ta została wydana z rażącym naruszeniem prawa przez urzędniczego oszusta K. D., który umożliwił w 20010 r. bezprawne i bez tytułu prawnego zajmowanie kwatery wojskowej przez osoby nieuprawnione a wydając nieuczciwa decyzję, chciał swe bezprawne działania ukryć.

Jako podstawę wznowienia skarżący przywołał art. 145 § 1 -3 i § 5 Kpa.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie w taki sposób sformułowany (przy uwzględnieniu wskazanych wyżej w stanie faktycznym sprawy pism skarżącego i wcześniejszych postepowań o wznowienie, jak i treści innych wcześniejszych pism skarżącego) wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego nie mógł odnieść żądanego przez skarżącego skutku.

Po pierwsze, jak wspomniał o tym Sąd Okręgowy w cytowanym wyżej fragmencie uzasadnienia wyroku, ustalenia odnoście nieważności decyzji z [...] lutego 2008 r. o przydziale kwatery, sąd ten formułował jedynie na użytek postępowania cywilnego w sprawie o zapłatę za używanie lokalu. Sąd ten wyraźnie zaznaczył, iż nie ma uprawnień do kontroli prawidłowości decyzji administracyjnych.

Nadto formułując swój pogląd, Sąd Okręgowy nie wskazał na żadną z podstaw wskazanych w art. 156 Kpa, stanowiących o nieważności ostatecznej decyzji administracyjnych.

Dlatego twierdzenia zawarte w uzasadnieniu tego wyroku nie mogą stanowić wprost o nieważności wskazanej decyzji w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

Trafne w tym miejscu jest powołanie się przez Ministra Obrony Narodowej na wyrok Sądu Najwyższego z 13 października 2017 r. sygn. akt I CSK 46/17 - "nie są natomiast objęte mocą wiążącą kwestie wstępne, o których sąd rozstrzyga dążąc do wydania orzeczenia, ani też ustalenia faktyczne i poglądy interpretacyjne stojące u podstaw prawomocnego orzeczenia".

Po drugie, jak to trafnie wskazują w uzasadnieniach swoich postanowień organy obu instancji, zagadnienie wskazane we wniosku z [...] maja 2017 r. a dotyczące wadliwości decyzji oraz udziale w wydaniu decyzji z [...] maja 2008 r. K. D., były już przedmiotem rozpatrzenia przez organy i stanowiły także przedmiot wcześniejszych pism skarżącego, kierowanych do organów.

Z tych przyczyn, niezależnie od oceny, czy twierdzenia oraz przypuszczenia skarżącego są prawdziwe czy też nie, w niniejszej sprawie zachodzi okoliczność, iż wskazane przez skarżącego we wniosku z [...] maja 2017 r. przesłanki wznowienia nie mają charakteru przesłanek nowych – wcześniej organowi nieznanych.

Jak wynika z ustaleń zawartych w postanowieniu z [...] lipca 2017 r., Prezes AMW rozpatrywał już wcześniej przesłankę, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 Kpa., wskazaną przez stronę po raz kolejny w podaniu z [...] maja 2017 r. - a mianowicie postanowieniem z dnia [...] września 2016 r. organ odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Prezesa WAM z dnia [...] maja 2012 r. Wówczas jako przesłana wznowienia została przez skarżącego wskazana okoliczności, że Dyrektor Oddziału Regionalnego WAM w [...] zataił przed skarżącym i przed Sądem (WSA w W-wie wyrok z 16 listopada 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 1294/12) znane mu fakty w sprawie lokalu (świadczące o bezprawnych działaniach i zaniechaniu tego organu), które doprowadziły do odmowy wypłaty odprawy mieszkaniowej na rzecz wnioskującego, tj. zatajenie wygaśnięcie tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego, który został przydzielony stronie z racji pełnionej służby wojskowej.

O przesłance z art. 145 § 1 pkt 3 Kpa, dotyczącej wydania decyzji przez pracownika podlegającego wyłączeniu stosownie do art. 24, art. 25 i art. 27 Kpa, P. B. dowiedział się w dniu [...] grudnia 2014 r., kiedy to odebrał postanowienie Prezesa [...] z dnia [...] listopada 2014 r. o wyłączeniu K. D. od udziału w postępowaniu o wznowienie postępowania w sprawie wypłaty odprawy mieszkaniowej. W sprawie zakończonej ostateczną decyzję Prezesa z dnia [...] maja 2012 r. utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji o odmowie wypłacenia P. B. odprawy mieszkaniowej, decyzję wydał - z upoważnienia Prezesa WAM – K. D. pełniący funkcję Dyrektora [...] w Biurze Prezesa WAM. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r. Prezes WAM postanowił o wyłączeniu Dyrektora [...] WAM K. D. od udziału w postępowaniu dotyczącym wznowienia — na wniosek P. B. — postępowania w sprawie wypłaty odprawy mieszkaniowej na rzecz ww. Postanowienie powyższe zostało wydane na podstawie art. 24 § 3 Kpa. w związku z żądaniami złożonymi przez stronę oraz pracownika.

Zatem P. B. złożył wniosek o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 3 Kpa w dniu [...] maja 2017 r. z uchybieniem określonego w art. 148 § 1 Kpa. Terminu - jednego miesiąca od dnia dowiedzenia się o powyższej okoliczności.

Uzasadniając we wniosku z [...] maja 2017 r. wystąpienie przesłanek wznowienia, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 1 i 2Kpa – P. B. podnosi okoliczności, na które wielokrotnie powoływał się we wcześniejszych pismach skierowanych do organów Agencji i w podaniu tym oraz w późniejszych pismach nie przywołuje żadnych nowych okoliczności w tym zakresie. Podnoszone przez stronę okoliczności popełnienia oszustwa i fałszerstwa dokumentów przez urzędników Agencji - utożsamianej z przesłankami, które zadecydowały o odmowie wypłaty ww. odprawy mieszkaniowej – P. B. przywoływał już wcześniej m. in. w pismach: z dnia [...] sierpnia 2014 r., [...] sierpnia 2014 r., [...] sierpnia 2014 r. i w wielu kolejnych. Strona powoływała się na wskazane powyżej okoliczności również w zażaleniu na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM w [...] nr [...] z dnia [...] września 2014 r. o odmowie wznowienia postępowania w sprawie wypłaty Panu P. B. odprawy mieszkaniowej (przedmiotowe postanowienie zostało w późniejszym czasie uchylone).

Zaznaczyć tu także należy, iż już przy okazji wcześniejszych postępowań o wznowienie Prezes WAM poinformował skarżącego (pismem z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...]) o obowiązujących regulacjach w zakresie trybów nadzwyczajnych, w szczególności o przesłankach wznowienia postępowania, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 1-8 Kpa, jak również terminie do wniesienia podania w sprawie wznowienia, o którym mowa w art. 148 § 1 Kpa. i zobowiązał do doprecyzowania złożonego wniosku. W odpowiedzi Pan P.B. (pismem z dnia [...] listopada 2014 r.) poinformował, że żąda wznowienia na podstawie art. 145 Kpa, nie wskazując konkretnego punktu z § 1 tego przepisu i nie wskazał również terminu, w którym powziąć miał wiedzę o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia postępowania.

W niniejszej sprawie, zainicjowanej wnioskiem z [...] maja 2017 r. stanowisko skarżącego został przez niego powtórzone.

Wobec powyższego stanu faktycznego sprawy, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, prawidłowa była konkluzja zawarta w uzasadnieniu zaskarżonego oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia z dnia [...]lipca 2017 r., iż P. B. na okoliczności popełnienia oszustwa i fałszerstwa dokumentów przez urzędników Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w [...], które miało mieć wpływ na ostateczną decyzję o odmowie wypłaty odprawy mieszkaniowej, powoływał się już wcześniej w wielu pismach składanych od sierpnia 2014 r. We wniosku z dnia [...] maja 2017 r. powołuje te same argumenty, wskazując je tym razem jako przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 Kpa., nie przytaczając przy tym żadnych nowych okoliczności w tym zakresie. Wobec powyższego uzasadnionym jest stwierdzenie, że z uwagi na uzyskanie przez P. B. wiedzy o powyższych okolicznościach już w 2014 r., złożenie wniosku o wznowienie postępowania w oparciu o przesłankę z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 Kpa. nastąpiło z przekroczeniem terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 Kpa.

Tym samym, informacje zawarte w uzasadnieniu wyroku Sądu Okręgowego Wydziału [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. nie mogą stanowić nowych okoliczności w sprawie. Przesłanka z art. 145 § 1 pkt 5 Kpa zachodzi wówczas, gdy organ w dniu orzekania nie posiada wiedzy o okolicznościach mających wpływ na ustalenie stanu faktycznego sprawy.

Także ta sama okoliczność nie może stanowić kolejnych wniosków strony inicjujących kolejne postępowania o wznowienie ostatecznego postępowania administracyjnego.

Z tych przyczyn wszystkie zarzuty skargi są chybione.

W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dopatrzył się naruszenia prawa przez organu obu instancji przy wdawaniu postanowień i rozpatrywaniu sprawy, które mogły by stanowić o uchyleniu albo o stwierdzeniu nieważności tych postanowień i dlatego na podstawie art. 119, art. 132 i art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.