Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1766/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2005-10-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Odrzucono skargę
Odrzucono skargę
Odrzucono skargę
Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący NSA Elżbieta Rischka /spr./ Sędziowie NSA Małgorzata Gorzeń NSA Małgorzata Tomaszewska Protokolant Marzena Cybulska po rozpoznaniu w dniu 21 października 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. B., D. i P. C., B. J., M. S., Z. P. na decyzję Izby Skarbowej z dnia 11 lipca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie ulgi w podatku dochodowym z tytułu wyszkolenia ucznia postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Gd 1766/02

U z a s a d n i e n i e

Zaskarżoną decyzją z dnia 11 lipca 2002 r. Izba Skarbowa po rozpatrzeniu odwołania I. W.-K. z dnia 8 lutego 2002 r., utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego z dnia 5 kwietnia 2002 r. przyznającą I. W.-K. ulgę w podatku dochodowym z tytułu wyszkolenia ucznia w kwocie 482,10 zł.

Podstawą rozstrzygnięcia Izby Skarbowej był następujący stan faktyczny.

Urząd Skarbowy, na wniosek I. W.-K., decyzją z dnia 5 października 2001 r. Nr [...] przyznał stronie ulgę w podatku dochodowym z tytułu wyszkolenia pracownika w kwocie 482,10 zł.

Wnioskiem z dnia 20 października 2001 r. wspólnicy Spółki Cywilnej "A", w tym również I. W.-K., zwrócili się do Urzędu Skarbowego z żądaniem uzupełnienia decyzji poprzez przyznanie ulgi w podatku dochodowym z tytułu wyszkolenia pracownika każdemu ze wspólników oraz odniesienie powyższej decyzji do 1997 r.

Urząd Skarbowy decyzją z dnia 7 grudnia 2001 r. Nr [...] odmówił I. W.-K. uzupełnienia decyzji wskazując na brak przesłanek wynikających z przepisu art. 213 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa.

Od powyższej decyzji wspólnicy S.C. "A" reprezentowani przez I. W.-K. i B. J. oraz I. W. K. w imieniu własnym pismem z dnia 20 grudnia 2001 r. wnieśli odwołanie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy Urzędowi Skarbowemu do ponownego rozpatrzenia oraz przyznanie odpowiednich ulg w podatku dochodowym za 1997 r. pozostałym wspólnikom.

Izba Skarbowa decyzją z dnia 8 marca 2002 r. Nr [...] uchyliła w/w. decyzję odmawiającą uzupełnienia treści spornej decyzji oraz decyzję przyznająca I. W.-K. ulgę w podatku dochodowym z tytułu wyszkolenie ucznia i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ podatkowy pierwszej instancji.

W wyniku ponownego rozpoznania sprawy Urząd Skarbowy decyzją z dnia 5 kwietnia 2002 r. Nr [...] przyznał I. W.-K. ulgę w podatku dochodowym w kwocie 482,10 zł oraz decyzją z dnia 15 maja 2002r. Nr [...] umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w przedmiocie wniosku wspólników "A" S.C. o uzupełnienie treści decyzji, poprzez przyznanie ulgi dla pozostałych wspólników .

Od decyzji z dnia 5 kwietnia 2002 r. Nr[...] przyznającej ulgę w podatku dochodowym w kwocie 482,10 zł I. W.-K. oraz B. J. pismem z dnia 11 kwietnia 2002 r. złożyły odwołanie wnosząc o jej zmianę lub uzupełnienie i przyznanie całej ulgi należnej z tytułu wyszkolenia ucznia pozostałym wspólnikom. Zaskarżonej decyzji strona zarzuciła naruszenie przepisów postępowania w tym: art. 121 § 1 i 2, art. 125 § 1 i art. 133 Ordynacji podatkowej.

Izba Skarbowa, rozpoznając sprawę w toku postępowania odwoławczego, stwierdziła brak podstaw prawnych do zmiany spornej decyzji i przyznania całej ulgi z tytułu wyszkolenia ucznia wszystkim wspólnikom Spółki Cywilnej "A".

Organ podatkowy drugiej instancji przywołał przepis § 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24.03.1995 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 1995r. Nr 35, poz. 173 z późn. zm.), zgodnie z którym wniosek o przyznanie ulg (...) podatnik jest obowiązany złożyć do Urzędu Skarbowego właściwego w sprawach podatku dochodowego. Izba wskazała, iż złożony przez podatnika wniosek wywołuje po stronie organu podatkowego obowiązek jego weryfikacji w granicach żądania strony. Nie wywołuje natomiast obowiązku wszczęcia z inicjatywy organu postępowania w przedmiocie przyznania ulgi pozostałym wspólnikom. Tym bardziej, że w przypadku jednego z nich właściwym do złożenia wniosku o ulgę byłby Urząd Skarbowy, nie zaś w S. Z akt sprawy, zdaniem organu odwoławczego, wynika bezspornie, iż wniosek o przyznanie ulgi złożyła tylko i wyłącznie I. W.-K. Nie wynika natomiast, że występowała ona w imieniu pozostałych wspólników. Zatem nie można inicjatywy strony w tej sprawie rozszerzać na pozostałych wspólników. Brak jest bowiem wniosku pozostałych wspólników o wszczęcie postępowania w przedmiocie ulgi uczniowskiej. Zasadnie tym samym, zdaniem Izby, organ podatkowy pierwszej instancji w oparciu o przepis art. 27c ust. 12 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych przyznał T. W.- K. ulgę uczniowską proporcjonalnie do jej udziału w dochodach Spółki.

Organ odwoławczy wskazał, iż brak jest także podstaw do stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym za 1997 r. dla I. W.-K. Zgodnie bowiem z przepisem zawartym w art. 27c ust.7 ww. ustawy – ulgę uczniowską stosuje się od miesiąca następującego po miesiącu, w którym została wydana decyzji. Końcowo Izba dodała, że postępowanie w sprawie uzupełnienia ww. decyzji poprzez przyznanie nią ulg pozostałym wspólnikom decyzją z dnia 14.05.2002 r. Nr [...] zostało umorzone przez Urząd Skarbowy, co oznacza, iż w stosunku do tych osób nie może być skuteczne odwołanie od ww. decyzji. Nie są bowiem stroną postępowania.

W skardze na powyższą decyzję Izby Skarbowej J. B., D. i P. C., B. J., M. S., Z. P. – wspólnicy Spółki Cywilnej "A" w S. zarzucili zaskarżonej decyzji naruszenie art. 121 § 1, art. 123 § 1, art. 133, art. 165 § 1, 169 § 1 i 170 ustawy Ordynacja podatkowa, art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 § 1 w związku z art. 12 § 1, art. 28 i art. 61 § 4 K.p.a. oraz § 10 ust. 1 i § 12 ust 3 oraz § 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 marca 1995 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ewentualnie również art. 27c ust. 1, art. 12 i 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konkluzji skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonych decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazali, iż organy podatkowe przeoczyły, że przepisy o tzw. uldze uczniowskiej przewidywały jedną ulgę z tytułu wyszkolenia ucznia, dzieloną od 1997 r. między wspólników proporcjonalnie do ich udziałów w dochodach Spółki, a zatem jeśli wniosek o udzielenie ulgi złożyła, tak jak w roku poprzednim jedna wspólniczka uprawniona do szkolenia ucznia, to stosując jeszcze przepisy K.p.a. organy podatkowe obowiązane były zawiadomić o wszczęciu postępowania wszystkich wspólników Spółki, których interesu prawnego dotyczyło i dotyczy postępowanie lub wezwać do uzupełnienia wniosku przez złożenie podpisów, przez pozostałych uprawnionych do ulgi wspólników, co też Urząd Skarbowy uczynił w odniesieniu do wniosku złożonego w roku następnym. Zdaniem skarżących nie bez znaczenie jest fakt, iż I. W.-K. postąpiła tak samo jak w roku poprzednim tj. 1996 r. oraz następnym tj. 1998, w których należna ulga została w całości przyznana.

Izba Skarbowa w odpowiedzi na skargę, wniosła o jej odrzucenie. W uzasadnieniu Izba wskazała, iż pełnomocnik – radca prawny działa w imieniu skarżących: J. B., D. i P. C., B. J., M. S. i Z. P., nie został natomiast umocowany do działania w imieniu strony postępowania – I. W.-K. Sporna decyzja odnosi się zaś wyłącznie do I. W.-K. – jako strony postępowania. Nie dotyczy natomiast interesu wspólników S.C. "A", którzy uzyskaliby ochronę swoich praw w odrębnych postępowaniach wszczętych na ich wniosek. Jednocześnie, z ostrożności procesowej, Izba Skarbowa odpowiadając na zarzuty zawarte w skardze, podtrzymała dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) w związku z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem i nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jak trafnie zauważa Izba w odpowiedzi na skargę, została ona wniesiona przez osobę nieuprawnioną do jej wniesienia.

Zgodnie z przepisem art. 33 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.) – Sąd wszczyna postępowanie na podstawie skargi wniesionej przez uprawniony podmiot. Uprawniony do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób.

Skargę na przedmiotową decyzję Izby Skarbowej przyznającą Pani I. W.-K. ulgę w podatku dochodowym od osób fizycznych, nie wniosła strona. Zgodnie z art. 37 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym – skarga powinna zawierać podpis osoby wnoszącej skargę, a w przypadku wniesienia jej przez pełnomocnika – jego podpis z załączeniem do skargi pełnomocnictwa.

Z treści skargi wynika natomiast, że radca prawny mgr M. P. działa w imieniu skarżących: J. B., D. i P. C., B. J., M. S. i Z. P. Nie został natomiast umocowany do działania w imieniu strony tego postępowania – Pani I. W.-K.

Sporna decyzja odnosi się tylko i wyłącznie do Pani I. W.-K. – jako strony postępowania i nawet pośrednio nie dotyczy interesu prawnego pozostałych wspólników S.C. "A".

Z tych względów na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), orzeczono jak w postanowieniu.