Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 1207/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2025-01-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Nikiforów po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi S. S. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z 13 listopada 2024 r. S. S., działający przez pełnomocnika (dalej "skarżący"), wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie z wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV wezwano skarżącego o usunięcie braku formalnego skargi, poprzez podanie do akt sprawy numeru PESEL strony skarżącej, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona w dniu 18 grudnia 2024 r. na adres kancelarii pełnomocnika.

W zakreślonym terminie skarżący przesłał pismo z 3 grudnia 2024 r. zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Stosowanie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej "ppsa", pismo strony powinno (poza warunkami określonymi w art. 46 § 1 pkt. 1-5 ppsa) zawierać ponadto w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku.

Przy tym wskazać trzeba, że niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ppsa wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa i to bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd (por. uchwała NSA z 3 lipca 2023 r., II GPS 3/22).

Zgodnie zaś z art. 57 § 1 ppsa, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.

W myśl natomiast art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, podlega odrzuceniu.

Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie do podania numeru PESEL strony skarżącej została doręczona skarżącemu w dniu 18 grudnia 2024 r. W zakreślonym terminie skarżący nie wskazał jednak wspomnianego numeru PESEL, zamiast tego, przedstawił oświadczenie z 3 grudnia 2024 r. o cofnięciu skargi, wnosząc o umorzenie postępowania sądowego.

Sąd zwraca uwagę, że wprawdzie w piśmie z 3 grudnia 2024 r. skarżący cofnął skargę, jednak czynność ta nie mogła wywołać skutków procesowych. Cofnąć bowiem można jedynie skargę skutecznie wniesioną, czyli taką, która nie jest dotknięta żadnymi brakami. W przypadku natomiast, gdy skarga nie została skutecznie złożona, postępowanie sądowe nie może się toczyć w ogóle, a zatem nie może zostać również umorzone (por. postanowienia NSA z: 16 stycznia 2014 r., II OSK 3150/13; 20 stycznia 2011 r., II OSK 2453/10; 27 czerwca 2008 r., II OSK 923/08 i 3 stycznia 2008 r., I OSK 1829/07).

Powyższe okoliczności obligowały do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.