Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 463/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-05-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący: sędzia NSA Magdalena Bosakirska po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 24 września 2015 r. sygn. akt III SA/Gd 691/15 o odrzuceniu skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w przedmiocie zajęcia pasa drogowego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z dnia 24 września 2015 r., sygn. akt III SA/Gd 691/15 odrzucił skargę M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] kwietnia 2015 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w przedmiocie zajęcia pasa drogowego.

Przedstawiając stan sprawy, Sąd I instancji stwierdził, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału [...] Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 1 września 2015 r. M. K. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie jednego egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem. W zarządzeniu określono 7-dniowy termin na jego wykonanie oraz rygor odrzucenia skargi.

Zarządzeniem z tego samego dnia wezwano skarżącego również do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Odpis powyższych zarządzeń doręczono stronie w dniu 7 września 2015 r., a zatem termin na ich uzupełnienie upływał w dniu 14 września 2015 r.

W dniu 18 września 2015 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek ten został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu przez co, w ocenie Sądu, nie mógł skutecznie przerwać biegu terminu oraz nie mógł być prawną przeszkodą do wydania postanowienia o odrzuceniu skargi. W związku z powyższym, z uwagi na fakt, iż strona pomimo wezwania nie uiściła wpisu sądowego od skargi oraz nie usunęła jej braków formalnych, Sąd I instancji, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.), postanowił o odrzuceniu skargi.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł M. K., domagając się jego uchylenia. Zdaniem skarżącego odrzucenie skargi było bezprzedmiotowe, bowiem wszystkie pisma w sprawie zostały wniesione w terminie. Strona wnosząca zażalenie podkreśliła, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy wniosła w terminie 7 dni od otrzymania zarządzenia Sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji, stwierdziwszy braki formalne wniesionej skargi w postaci braku w aktach sprawy jednego egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem oraz braku w postaci nieuiszczenia wpisu od złożonej skargi, prawidłowo wezwał stronę do ich uzupełnienia oraz pouczył o konsekwencjach niezastosowania się do wezwań. Terminy przewidziane na uzupełnienie wskazanych braków wynosiły w obu przypadkach 7 dni od dnia doręczenia przesyłki zawierającej wezwania. Przedmiotowe wezwania zostały doręczone skarżącej w dniu 7 września 2015 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru – karta akt sądowych nr 11, a zatem wyznaczony termin na dokonanie określonych czynności procesowych upływał w dniu 14 września 2015 r. Z akt sprawy wynika, iż w wyznaczonym terminie skarżący nie zrealizował wezwań Sądu. Po pierwsze brak formalny w postaci nienadesłania jednego egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem, tj. odpisu, który na mocy art. 47 § 1 p.p.s.a. doręcza się stronom, nie został uzupełniony w wyznaczonym terminie. Po drugie zaś, mając na uwadze treść art. 199 p.p.s.a. stanowiącego, iż strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie /.../, Sąd nie mógł podjąć żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 p.p.s.a.). W sytuacji zaś, gdy opłata taka nie została uiszczona, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do jej uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W rozpoznawanej sprawie Przewodniczący Wydziału [...] Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. wezwał skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od wniesionej skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Z uwagi na skuteczne doręczenie przedmiotowego wezwania oraz jego niewykonanie wyznaczonym terminie, tj. do dnia 14 września 2015 r., trafnie WSA uznał, że bezskutecznie upłynął termin również na uzupełnienie tego braku formalnego. W sprawie niniejszej zaistniała zatem sytuacja, wywołująca dla strony ujemne skutki procesowe w postaci odrzucenia wniesionego środka zaskarżenia, a tym samym braku możliwości sprawdzenia legalności decyzji w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Na marginesie podnieść należy, iż z akt sprawy wynika, że skarżący w dniu 18 września 2015 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Jednakże z uwagi na upływ terminu określonego na uzupełnienie wskazanych w wezwaniach braków formalnych skargi z dniem 14 września 2015 r., należało uznać, że złożony wniosek pozostawał bez wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu sądowego, a w konsekwencji na podjęcie przez Sąd I instancji postanowienia o odrzuceniu skargi.

W świetle przedstawionych okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że WSA zasadnie stanął na stanowisku, iż bezskuteczny upływ terminu wyznaczonego do uzupełnienia sprecyzowanych braków formalnych, musiał skutkować negatywnymi konsekwencjami dla strony w postaci odrzucenia wniesionej skargi z przyczyn formalnych, a tym samym niepoddania jej w ogóle ocenie merytorycznej. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji podjął więc prawidłowe rozstrzygnięcie w postaci odrzucenia skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.

Odnośnie złożonego w zażaleniu wniosku o przywrócenie terminu do dokonania uchybionych czynności procesowych Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że kwestia ta pozostaje poza zakresem niniejszego postępowania prowadzonego w przedmiocie odrzucenia skargi i ewentualnie będzie podlegała rozważeniu w odrębnym postępowaniu wpadkowym, w toku którego Sąd dokona oceny spełnienia przez stronę ustawowych przesłanek warunkujących przywrócenie terminu.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji