Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2598/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-08-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6203 Prowadzenie aptek i hurtowni farmaceutycznych
Hasła tematyczne: Działalność gospodarcza
Skarżony organ: Inspektor Farmaceutyczny
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 101 pkt 1, art. 99 ust. 4
journal: Dz.U. 2017 poz 2211
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne - tekst jedn.
article: art. 57 § 5 pkt 2, art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Grzegorz Nowecki (spr.) Protokolant ref. staż. Alberta Dybowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi W. Sp. z o.o. z siedzibą w C. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej oddala skargę


UZASADNIENIE

Sygnatura akt: VI Sa/ Wa 2598/17

UZASADNIENIE

Główny Inspektor Farmaceutyczny decyzją z dnia [...] października 2017 r. nr [...], utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w B., wydaną w dniu [...] lipca 2017 r., w przedmiocie odmowy udzielenia spółce "W." sp. z o.o. z siedzibą w C. (dalej "Spółka" lub "Skarżąca"), zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej pod nazwą "[...]", zlokalizowanej w K. przy ul. [...].

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym oraz prawnym.

Skarżąca w dniu 24 czerwca 2017 r. złożyła wniosek o udzielenie ww. zezwolenia. Wniosek o którym mowa wpłynął do organu w dniu 27 czerwca 2017 r. Po jego rozpatrzeniu, Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w B. w dniu [...] lipca 2017 r. wydał decyzję znak: [...] odmawiającą udzielenia Spółce zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej pod nazwą "[...]", zlokalizowaną w K. przy ul. [...].

Od tej decyzji Spółka złożyła w dniu 24 lipca 2017 r. odwołanie, w którym zarzuciła organowi I instancji naruszenie:

przepisów prawa materialnego: art. 99 ust. 4 ustawy prawo farmaceutyczne (dalej "u.p.f.") poprzez jego błędne zastosowanie w brzmieniu po wejściu w życie ustawy nowelizującej z dnia 7 kwietnia 2017 roku o zmianie ustawy - Prawo farmaceutyczne tj. po 25 czerwca 2017 roku, który to przepis nałożył na Spółkę odmienne kryteria do uzyskania zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej oraz art. 101 pkt 1 u.p.f. poprzez odmowę udzielenia Spółce zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej w K.;

przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 63 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej "k.p.a.") w zw. z art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. poprzez ich błędną interpretację skutkującą uznaniem, że złożenie pisma w polskiej placówce pocztowej nie wywołuje z tym dniem żadnych skutków dla wszczęcia postępowania.

Decyzją z dnia [...] października 2017 r., znak: [...], Główny Inspektor Farmaceutyczny utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lipca 2017 roku, wskazując, iż w związku z wejściem w życie ustawy nowelizującej z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Prawo farmaceutyczne, od dnia 25 czerwca 2017 r., prawo do uzyskania przedmiotowego zezwolenia, w myśl art. 99 ust. 4 u.p.f., utraciły podmioty prowadzące działalność w formie spółki kapitałowej, w tym m.in. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, a Skarżąca prowadzi działalność gospodarczą w takiej właśnie formie prawno-organizacyjnej.

Ponadto odnosząc się do zarzutu Skarżącej w przedmiocie naruszenia przepisów postępowania, organ II instancji wskazał, iż w myśl art. 61 § 3 k.p.a. - datą wszczęcia postępowania na żądanie strony, jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej, a nie dzień nadania przesyłki w placówce pocztowej, jak twierdzi Skarżąca. Organ odnosząc się także do treści art.100 ust. 1 i 2 u.p.f. wskazał, że chociaż Skarżąca nie złożyła wszystkich dokumentów wskazanych w ww. przepisach, to wzywanie do ich uzupełnienia było bezcelowe, gdyż spełnienie przez przedsiębiorcę będącego spółką kapitałową wymogów z art. 100 ust. 2 u.p.f. i nie daje prawa do uzyskania zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, gdyż nie spełniona została najważniejsza przesłanka, w postaci kryterium podmiotowego. Organ odwoławczy podkreślił, iż warunek, o którym mowa w art. 99 ust. 4 u.p.f. jest uprzedni i jego brak jest wystarczającą przyczyną do stwierdzenia odmowy udzielenia zezwolenia, gdyż żądanie strony z powodu braku kryterium podmiotowego nie jest możliwe do zrealizowania.

Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję, ponawiając zarzuty zawarte w odwołaniu od decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Farmaceutyczny wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji, przy czym Sąd w sprawowaniu tej kontroli nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, rozstrzygając w granicach danej sprawy (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. dalej p.p.s.a.).

Zauważyć ponadto trzeba, iż usunięcie z obrotu prawnego decyzji organu administracji może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 p.p.s.a.

Istotą sporu w przedmiotowej sprawie jest ustalenie, czy wniosek skarżącej Spółki o udzielenie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej z dnia 23 czerwca 2017 r. skierowany do [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w B. i złożony za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 24 czerwca 2017 r. mógł skutecznie zainicjować z tym dniem wszczęcie postępowania administracyjnego oraz w oparciu o jakie przepisy prawa materialnego wniosek ten powinien zostać rozpoznany.

W ocenie Sądu, organy obu instancji jako podstawę ustalenia terminu wszczęcia postępowania w tej sprawie prawidłowo wskazały na treść przepisu art. 61 § 3 k.p.a., zgodnie z którym - datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej. Zauważyć należy, iż dopiero od tej daty organ administracji ma możliwość zapoznania się z wnioskiem (żądaniem) strony i dokonania wstępnej oceny, czy dany wniosek w ogóle dotyczy sprawy podlegającej rozpoznaniu w trybie administracyjnym.

Wskazać ponadto trzeba, iż w doktrynie, jak i orzecznictwie sądowym wyraźnie podkreśla się, iż data wpłynięcia żądania do organu (do jego siedziby lub do jego systemu teleinformatycznego) jest właściwą datą, w której wszczynane jest postępowanie administracyjne. Dla ustalenia daty wszczęcia postępowania w danej sprawie nie ma zatem znaczenia data nadania korespondencji w polskiej placówce pocztowej ( u operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, stosownie do dyspozycji art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a.). Data ta ma bowiem znaczenie dla zachowania terminu do dokonania określonej czynności przez stronę wynikającej bądź z samego przepisu prawa lub działania organu (por. B. Adamiak i J. Borkowski: "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz" Wydanie 11, C.H.Beck 2011, str. 291 i nast.).

Na gruncie rozpoznawanej sprawy zauważyć należy, iż w dniu złożenia przez Spółkę wniosku o udzielenie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej (tj. w dacie wysłania korespondencji w tej sprawie do właściwego organu), obowiązywały przepisy u.p.f. przewidujące, iż prawo do uzyskania zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej posiadała osoba fizyczna, osoba prawna oraz niemająca osobowości prawnej spółka prawa handlowego. Jednakże w dniu 25 czerwca 2017 r. - w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy Prawo farmaceutyczne - prawo do uzyskania przedmiotowego zezwolenia, w myśl nowego brzmienia art. 99 ust. 4 u.p.f., utraciły podmioty prowadzące działalność w formie spółki kapitałowej, w tym m.in. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Przepisy ustawy nowelizującej nie zawierały przy tym regulacji intertemporalnych, mogących mieć charakter "lex specialis" w stosunku do ogólnych zasad postępowania administracyjnego wynikających z przepisów k.p.a.

W związku z faktem, iż wniosek Skarżącej został doręczony organowi I instancji w dniu 27 czerwca 2017 r., a więc już w momencie obowiązywania nowych przepisów u.p.f., wprowadzających odmienne kryteria podmiotowe do uzyskania zezwolenia, uznać należało, iż Skarżąca jako spółka kapitałowa nie spełniała już wymagań koniecznych do uzyskania zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. W konsekwencji, w myśl art. 101 pkt 1 u.p.f., ww. organ był zobligowany do wydania decyzji odmawiającej udzielenia żądanego zezwolenia.

Z powyższych względów Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego jak i przepisów postępowania w sposób, który uzasadniałby uwzględnienie skargi.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.