Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 386/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-09-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 42 par. 1, art. 245 par. 2, art. 246 par. 1 pkt 1, art. 252 par. 1, art. 255, art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Piotr Łukasik po rozpoznaniu w dniu 27 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych na skutek wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym postanawia odmówić przyznania prawa pomocy


UZASADNIENIE

Postępowanie z wniosku P.R. o przyznanie prawa pomocy zostało w tej sprawie zainicjowane wnioskiem z dnia 7 lipca 2010 r., który wpłynął do Sądu w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku wraz z uzasadnieniem. W ramach urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się do Sądu o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Uzasadniając wniosek P.R. podniósł, że w wyniku wyegzekwowania należności podatkowych wynikających z zaskarżonej decyzji doszło do drastycznego spadku dochodów. W konsekwencji żona skarżącego została zmuszona do zawieszenia działalności gospodarczej.

Z treści oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, zawartego w druku PPF, wynika że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną i trójką dzieci. Wśród posiadanych składników majątku wskazał na dom o pow. 110 m2. Dochód brutto rzeczonego gospodarstwa domowego oszacowano na kwotę [...] zł.

Pismem z dnia [...] 2010 r., zwrócono się do skarżącego (do rąk pełnomocnika) o uzupełnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie dodatkowych wyjaśnień i nadesłanie dokumentów źródłowych. W tych ramach zobowiązano skarżącego do: 1) wykazania za pomocą kserokopii stosownych dokumentów (np. rachunków, faktur za media, w tym gaz, energia elektr., woda, telefon; dokumentów potwierdzających wysokość: podatku od nieruchomości, opłat czynszowych, ubezpieczenia itp.) jakiego rzędu kwoty obciążają miesięcznie budżet domowy z tytułu stałych opłat związanych z prowadzeniem gospodarstwa domowego; w przypadku występowania jakichkolwiek zaległości z tytułu rzeczonych opłat należało tę okoliczność wyjaśnić za pomocą zaświadczeń właściwych podmiotów; 2) przedłożenia wyciągów i wykazów z wszystkich rachunków bankowych posiadanych przez skarżącego i osoby pozostające z nim w gospodarstwie domowym, obrazujących operacje dokonane w ich ramach w ciągu ostatnich trzech miesięcy oraz dokumentów dotyczących lokat i kont. W przypadku, gdyby rachunki te były zajęte, należało przedstawić potwierdzające ten fakt zaświadczenie wystawione przez bank, informujące o wysokości zajęć oraz sposobie ich spłaty; 3) wykazania tytułu prawnego do nieruchomości położonych w G.

przy ul. [...] i ul. [...] (w tych ramach należało wykazać, czy jest to: umowa najmu, użyczenia, służebność, własność, współwłasność itp.) oraz nadesłanie aktualnego (tj. wystawionego po otrzymaniu niniejszego wezwania) zaświadczenia właściwej jednostki samorządu terytorialnego wymieniającego wszystkie osoby zameldowane w tych lokalach; w przypadku zajmowania tego lokalu przez osoby trzecie należało złożyć wyjaśnienia co do relacji tych osób ze skarżącym, 4) nadesłania kopii zeznań podatkowych podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2008-2009 (ten punkt wezwania dotyczy również żony skarżącego); 5) nadesłania kopii dokumentacji, która potwierdziłaby fakt zawieszenia działalności gospodarczej prowadzonej przez żonę skarżącego; 6) złożenia wyjaśnień co do aktualnego zajęcia N. i T. R.; w przypadku posiadania przez nich statusu osoby bezrobotnej należało tę okoliczność wykazać za pomocą zaświadczenia z właściwego urzędu pracy; jeśli zaś osoby te kontynuują naukę należało w takiej sytuacji wskazać miesięczne koszty z tym związane; 7) złożenia wyjaśnień, z których wynikałoby czy skarżący jest osobą bezrobotną, zarejestrowaną we właściwym urzędzie pracy; 8) udokumentowanie wysokości wszelkich dochodów – należało w tym celu nadesłać zaświadczenia o wysokości wynagrodzeń, honorariów i innych należności oraz świadczeń z okresu ostatnich sześciu miesięcy; zaświadczenia winny zawierać adnotację o sposobie wypłaty środków (np. przelew bankowy, wypłata gotówką, inne); 9) złożenia wyjaśnień co do posiadanych przez skarżącego naczep ciężarowych o nr rej. [...] i [...] ; w przypadku ich zbycia po dniu [...] 2009 r. należało tę okoliczność wykazać; 10) w związku z wnioskiem w części dotyczącej ustanowienia adwokata wezwano do złożenia wyjaśnień dotyczących zatrudnianego przez skarżącego profesjonalnego pełnomocnika (radcy prawnego). W tych ramach należało oświadczyć, czy pełnomocnik ten działa w imieniu skarżącego jako pełnomocnik z wyboru lub z urzędu. Wyjaśnienia te powinny być poparte stosowną dokumentacją. Jeśli pełnomocnik ten działa z urzędu i został przyznany w ramach pomocy prawnej to należy nadesłać kserokopię stosownego postanowienia Sądu. W przypadku wypowiedzenia pełnomocnictwa radcy prawemu W.G. poinformowano o "zawiadomieniu" Sądu o tej okoliczności (art. 42 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej w skrócie: P.p.s.a.).

W wezwaniu referendarza sądowego zakreślono siedmiodniowy termin i pouczono skarżącego, iż niezastosowanie się do treści wezwania w wyznaczonym terminie może zostać potraktowane jako brak należytego wykazania przez stronę istnienia przesłanki uzasadniającej przyznanie prawa pomocy.

Przesyłkę, zawierającą powyższe wezwanie, doręczono pełnomocnikowi w dniu [...] 2010 r. Wezwanie pozostało jednak bez odpowiedzi do dnia dzisiejszego.

W dniu 3 sierpnia 2010 r. (data złożenia w biurze podawczym Sądu) wpłynęło zawiadomienie o wypowiedzeniu pełnomocnictwa występującemu w tej sprawie radcy prawnemu.

Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:

Intencją skarżącego jest w tej sprawie uzyskanie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata (patrz pkt 4 druku PPF). Rozstrzygnięcie przedmiotowego wniosku sprowadza się więc do zbadania, czy spełniona została przesłanka wynikająca z treści art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Stosownie bowiem do jego brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym – obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata (art. 245 § 2 cyt. ustawy) – uzależnione jest od wykazania przez nią, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Badanie, czy w danym przypadku spełnione zostały przesłanki przyznania prawa pomocy następuje przede wszystkim w oparciu o oświadczenie złożone na stosownym formularzu. Składane oświadczenie zgodnie z wolą ustawodawcy ma być "dokładne" (patrz art. 252 § 1 P.p.s.a.), a owa "dokładność" stopniowana jest przeświadczeniem Sądu, że strona okoliczności te wykazała, czyli przedstawiła je w sposób przekonywujący. W takim bowiem znaczeniu pojawiło się w tym przepisie sformułowanie "wykazać" oparte na regułach semantycznych języka polskiego, które oznacza udowodnić, przedstawić coś w sposób przekonywający; pokazać, unaocznić (por. Słownik języka polskiego pod red. naukową prof. dr Mieczysława Szymczaka, tom III, Wydawnictwo Naukowe PWN Sp. z o.o. Warszawa 1978, wydanie IX 1994 r.).

Innymi słowy, na skutek wskazanych przez wnioskującego dowodów musi zostać osiągnięty stan pewności co do tego, iż nie jest on w stanie pokryć

jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Wypada więc zaakcentować, że art. 255 P.p.s.a., który dodatkowo miał w tej sprawie zastosowanie, nakłada na stronę obowiązek współdziałania z Sądem w zakresie gromadzenia dowodów źródłowych i wyjaśnienia wszystkich okoliczności w celu ustalenia jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych. Brak tej współpracy przez niedostarczanie dokumentów bądź nieskładnie wyczerpujących oświadczeń musi mieć niewątpliwie wpływ na dokonywaną przez sąd ocenę wniosku o prawo pomocy (tak M. Niezgódka – Medek, Koszty postępowania w sprawach administracyjnych i sądowoadministracyjnych, Warszawa 2007, wyd. 1, s. 244).

Trzeba przyjąć, że termin zakreślony dla uzupełnienia wniosku upłynął w tej sprawie bezskutecznie w dniu 30 lipca 2010 r. Należało zatem stwierdzić, że taki stan rzeczy uniemożliwia kompleksową weryfikację oświadczeń skarżącego. Godzi się w tym miejscu zaznaczyć, że zastosowanie w tej sprawie art. 255 P.p.s.a. było nieodzowne. Na potrzebę niniejszego uzasadnienia wystarczy odnotować, że w toku analizy oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach w zestawieniu z dokumentacją zamieszczoną w aktach administracyjnych sprawy powstały istotne wątpliwości dotyczące sytuacji materialnej skarżącego i jego rodziny, a w szczególności odnoszące się do posiadanych przez niego składników majątkowych.

Akcentowana tutaj bierność procesowa nie pozwala uwzględnić wniosku; w orzecznictwie pojawił się nawet pogląd, w świetle którego w takiej sytuacji wykluczona jest możliwość jego merytorycznego rozpoznania, a uzasadnione jest pozostawienie go bez rozpoznania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 września 2005 r., sygn. I OZ 842/05).

Trzeba nadto zaakcentować, że doręczenie wezwania referendarza z dnia 16 lipca 2010 r. uznano za skuteczne wszak o wypowiedzeniu pełnomocnictwa Sąd zawiadomiono w dniu 3 marca 2010 r. Z tym właśnie dniem wypowiedzenie to odniosło skutek w stosunku do Sądu po myśli art. 42 § 1 P.p.s.a. Wspomnieć wypada, że do dnia zawiadomienia Sądu o okoliczności wypowiedzenia pełnomocnictwa, wypowiedzenie to odnosi skutki tylko w ramach wewnętrznej relacji pomiędzy pełnomocnikiem, a mocodawcą. Wobec tego dopóki zawiadomienie takie nie zostało doręczone, dotychczasowy pełnomocnik jest uważany przez Sąd za upoważnionego do wszelkich czynności w granicach pełnomocnictwa ze skutkiem dla mocodawcy bez względu na to, czy pełnomocnictwo w stosunku wewnętrznym

między pełnomocnikiem a mocodawcą już wygasło, czy nie (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 29 października 2008 r. sygn. akt II SA/Lu 896/07, LEX nr 507270).

W związku z powyższym, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1, art.

258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.