Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 336/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2016-06-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 paragraf 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

III SA/Lu 336/16 Dnia 1 czerwca 2016 r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry - w zakresie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pełnomocnik J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.

W piśmie procesowym z dnia 15 kwietnia 2016 r. pełnomocnik wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że egzekwowanie kar pieniężnych za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry wobec linii orzeczniczej Sądu Najwyższego i Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości naraża Skarb Państwa na odpowiedzialność z tytułu szkód, jakie podmioty gospodarcze poniosły na skutek decyzji organów administracji wydanych z naruszeniem prawa unijnego.

W dalszej kolejności pełnomocnik podniósł, że zapłacenie kary może w znaczny sposób nadwyrężyć kondycję finansową skarżącego, a nawet narazić na utratę płynności finansowej. Skarżący jest osoba bezrobotną, otrzymuje zasiłek w postaci nieco ponad [...] zł oraz świadczenie emerytalne w kwocie nieco ponad [...] zł. Osiągnięta kwota jest zajęta na poczet egzekucji kary finansowej, przez co de facto skarżący nie ma środków do życia. Skarżący nie dysponuje środkami umożliwiającymi pokrycie należności orzeczonej zaskarżoną decyzją, co oznacza, że wykonanie decyzji wiąże się z wyrządzeniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Do skargi skarżący dołączył decyzję ZUS o przyznaniu świadczenia przedemerytalnego oraz decyzję o uznaniu za osobę bezrobotną i przyznaniu prawa do zasiłku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności.

Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu do czasu wydania orzeczenia w sprawie przez sąd administracyjny stanowi formę tzw. ochrony tymczasowej, mającej na celu ochronę skarżącego przed potencjalnym zaistnieniem sytuacji, w której akt oceniony jako wadliwy przez sąd został już faktycznie wykonany, z czym wiążą się niekorzystne konsekwencje w postaci znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu.

Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty, zaś obowiązek ich uprawdopodobnienia spoczywa na wnioskodawcy. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak przyjęto w orzecznictwie, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia.

Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Twierdzenia powinny być poparte materiałem dowodowym. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego ocenę (postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04).

W ocenie Sądu, wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem skarżący nie wykazał, że w jego konkretnym, indywidualnym przypadku wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W pierwszej kolejności pełnomocnik skarżącego podnosi argumenty upatrujące niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody w ewentualnej konieczności zaspokojenia przez Skarb Państwa roszczeń odszkodowawczych z tytułu wadliwych decyzji nakładających kary za organizowanie gier na automatach poza kasynem gry.

Argument ten jest całkowicie chybiony i w istocie nie ma żadnego związku z przesłankami z art. 61 p.p.s.a. Istota ochrony tymczasowej wyraża się w tym, że ma ona chronić skarżącego przed skutkami wykonania decyzji, nie zaś Skarb Państwa obarczony ewentualnymi kosztami odszkodowania z tytułu wadliwej decyzji.

W ocenie Sądu nie zasługuje również na uwzględnienie argumentacja wiążąca skutki wykonania decyzji z indywidualną sytuacją majątkową skarżącego.

W niniejszej sprawie skarżącemu została wymierzona kara pieniężna w wysokości [...] zł. Nałożony na skarżącego obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne. Jedynie w wyjątkowych sytuacjach można uznać, że wykonanie decyzji obligującej do spełnienia świadczenia pieniężnego grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Oceniając zasadność wstrzymania wykonania decyzji należy zawsze brać pod uwagę indywidualną sytuację skarżącego, bazując na wiarygodnym materiale dowodowym potwierdzającym tą sytuację.

W badanej sprawie przedstawione przez pełnomocnika skarżącego informacje

i dokumenty nie pozwalają na właściwą ocenę skutków wykonania zaskarżonej decyzji dla skarżącego.

Po pierwsze pełnomocnik wskazał, że skarżący jest osobą bezrobotną, otrzymuje zasiłek dla bezrobotnych oraz świadczenie przedemerytalne. W twierdzeniu tym jest sprzeczność natury prawnej, wynikająca z ustawowej definicji bezrobotnego, zawartej w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia

i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2015 r., poz. 149, ze zm.). Z definicji tej wynika m.in. że osobą bezrobotną nie może być osoba, która pobiera świadczenie przedemerytalne (lit. c). Z przedstawionych przez pełnomocnika dokumentów wynika, że zasiłek dla bezrobotnych przyznano skarżącemu w marcu 2015 r., a świadczenie przedemerytalne od września 2015 r. Może to wskazywać, że aktualnie skarżący pobiera tylko świadczenie przedemerytalne. Bez bardziej szczegółowych wyjaśnień ze strony skarżącego wątpliwości tych nie da się wyjaśnić.

Po drugie, informacje podane przez pełnomocnika są skąpe, nie wynika z nich w szczególności, czy skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, czy też mieszka z rodziną. Ma to znaczenie, dla oceny, czy ewentualne wykonanie zaskarżonej decyzji może zagrozić zaspokojeniu podstawowych potrzeb bytowych skarżącego.

Po trzecie, twierdzenia pełnomocnika o zajęciu dochodu skarżącego na poczet egzekucji kary finansowej są gołosłowne, nie poparte żadnymi dokumentami potwierdzającymi zajęcie. Nie da się w tej sytuacji dokonać wszechstronnej oceny wpływu potencjalnego wykonania zaskarżonej decyzji na indywidualna sytuację skarżącego.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że skarżący nie uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Konkluzja taka musi skutkować odmową wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.