Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 177/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2024-05-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 4 w zw. z art. 148 par. 2
journal: Dz.U. 2024 poz 572
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Teza: Rozstrzygnięcie organu może być oparte na domniemaniu faktycznym, jeżeli wnioskowanie jest logiczne i zgodne z doświadczeniem życiowym. Jeżeli z określonego materiału dowodowego organ wyprowadził wnioski logicznie poprawne i zgodne z zasadami doświadczenia życiowego, to taka ocena dowodów nie narusza zasady swobodnej oceny dowodów. Tylko w przypadku wykazania, że brak jest powiązania, w świetle kryteriów wyżej wymienionych, przyjętych wniosków z zebranym materiałem dowodowym, możliwe jest skuteczne podważenie oceny dowodów dokonanej przez organ. Nie jest tu wystarczająca sama polemika naprowadzająca wnioski odmienne, lecz wymagane jest wskazanie, w czym wyraża się brak logiki lub uchybienie regułom doświadczenia życiowego w przyjęciu wniosków kwestionowanych.

TEZY

Rozstrzygnięcie organu może być oparte na domniemaniu faktycznym, jeżeli wnioskowanie jest logiczne i zgodne z doświadczeniem życiowym. Jeżeli z określonego materiału dowodowego organ wyprowadził wnioski logicznie poprawne i zgodne z zasadami doświadczenia życiowego, to taka ocena dowodów nie narusza zasady swobodnej oceny dowodów. Tylko w przypadku wykazania, że brak jest powiązania, w świetle kryteriów wyżej wymienionych, przyjętych wniosków z zebranym materiałem dowodowym, możliwe jest skuteczne podważenie oceny dowodów dokonanej przez organ. Nie jest tu wystarczająca sama polemika naprowadzająca wnioski odmienne, lecz wymagane jest wskazanie, w czym wyraża się brak logiki lub uchybienie regułom doświadczenia życiowego w przyjęciu wniosków kwestionowanych.


SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie asesor sądowy WSA Marta Joanna Czubkowska (spr.) sędzia WSA Marek Leszczyński, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 maja 2024 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łomży z dnia 20 lutego 2024 r. nr SKO.433/10/2024 w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie o ustalenie warunków zabudowy oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym do sądu administracyjnego postanowieniem z 20 lutego 2024 r. nr SKO.433/10/2024 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łomży, po rozpatrzeniu wniosku A. S. z 27 stycznia 2024 r., odmówiło wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją tego organu z 16 kwietnia 2019 r. nr SKO.433/22/2019 utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy Zambrów nr Rrg.6730.93.2018 z 28 lutego 2019 r. ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku handlowo - usługowego na działkach [...] oraz na części działki nr [...], położonych w obrębie geodezyjnym N., gmina Zambrów.

Organ stwierdził, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Wskazano, że w sytuacji złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. bieg terminu rozpoczyna się od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 K.p.a.). Wykazanie okoliczności świadczących o dotrzymaniu terminu spoczywa na stronie ubiegającej się o wznowienie postępowania. Organ zobowiązany jest natomiast z urzędu badać dochowanie terminu. Wszczęcie bowiem postępowania w sprawie wznowienia postępowania na wniosek pomimo uchybienia terminu stanowi rażące naruszenie prawa, godzi w zasadę ogólnej trwałości decyzji administracyjnych (art. 16 § 1 K.p.a.) i stanowi podstawę stwierdzenia jej nieważności (art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a.). Podkreślono, że w świetle art. 148 § 2 w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. za dzień dowiedzenia się przez stronę o decyzji uznać należy dzień, w którym strona powzięła wiadomość o jej istnieniu, przy czym elementami tej wiedzy - niezależnie od źródła, z którego ona pochodzi - jest fakt wydania decyzji i przedmiot zawartego w niej rozstrzygnięcia. W orzecznictwie wskazuje się, że zwrot "strona dowiedziała się o decyzji" należy rozumieć w ten sposób, że strona uzyskała informacje pozwalające zidentyfikować decyzję, której jej nie doręczono, w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Chodzi więc tu o takie dane, jak nazwa organu, który decyzję wydał oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy. Nie jest natomiast konieczne dokładne poznanie pełnej treści decyzji. Wystarczy, jeżeli strona uzyskała informację, czego dana decyzja dotyczy. W przedmiotowej regulacji wyraźnie wskazuje się na moment dowiedzenia się o okoliczności, a nie na moment dowiedzenia się o tym, że owa okoliczność może stanowić podstawę wznowienia postępowania (o przysługującym prawie wznowienia).

W sprawie niniejszej wnioskodawczyni wskazuje, że o decyzji dowiedziała się w momencie otrzymania odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji publicznej, tj. w dniu 10 stycznia 2024 r. Natomiast w ocenie Kolegium nastąpiło to przed tą datą. Po pierwsze, zdaniem Kolegium, nie bez znaczenia pozostaje to, że strona mieszka na sąsiedniej nieruchomości. W związku z czym oczywiste jest, że znany jest jej stan zagospodarowania działki. Nie bez znaczenia pozostaje również okoliczność, że w 2022 r. jej syn M. S. domagał się wznowienia tego samego postępowania i z tych samych powodów co obecnie wnioskodawczyni. Organ powołując się na doświadczenie życiowe stwierdził, że trudno uwierzyć, że wnioskodawczyni o tej sprawie nie wiedziała.

Podkreślono także, że od czasu wydania decyzji z 28 lutego 2019 r. na nieruchomości składającej się z działek oznaczonych nr [...] było prowadzonych wiele inwestycji.

W dniu 24 czerwca 2021 r. H. Ż. wystąpił do Wójta Gminy Zambrów z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy dla przebudowy i zmiany sposobu użytkowania budynków w zabudowie usługowej. Usługi z zakresu cięcia i obróbki CNC materiałów drewnianych w miejscowości N. działki o nr [...]. O wszczęciu postępowania w tej sprawie A. S. została zawiadomiona w piśmie z 24 listopada 2021 r., które jak wynika z akt sprawy zostało odebrane przez nią 26 listopada 2021 r. W odpowiedzi na to pismo A. S. w piśmie z 21 grudnia 2021 r. wyraziła swój sprzeciw wobec wnioskowanej inwestycji, jednocześnie podnosząc argumenty świadczące o tym, że stan zagospodarowania przedmiotowych działek jest jej doskonale znany. Nie bez znaczenia pozostaje to, że pismo to ma dokładnie taką samą treść jak pismo jej syna M. S. Co więcej w aktach sprawy nr Rrg.6730.120.2021 znajdują się dwa dokumenty - załącznik nr 2 do decyzji nr Rrg.6730.120.2021 wyniki analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu oraz dokument zatytułowany analiza terenu do ustalenia warunków zabudowy na działkach nr [...] położonych w obrębie ewidencyjnym, w których to wprost powołano się na decyzję wskazując jej datę, numer oraz organ który ją wydał i co na jej podstawie jest realizowane. Stan zagospodarowania terenu został również ujęty w projekcie decyzji o warunkach zabudowy. Postępowanie w powyższej sprawie zakończyła decyzja umarzająca postępowanie, bowiem wnioskodawca H. Ż. cofnął swój wniosek. Decyzja o umorzeniu postępowania została wydana 21 lutego 2021 r.

Następnie 7 września 2021 r. H. Ż. zwrócił się do Wójta Gminy Zambrów o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie obiektu infrastruktury technicznej - instalacji zbiornikowej gazu płynnego z pojedynczym naziemnym zbiornikiem o pojemności 4850l dla potrzeb budynku usługowego i handlowo - usługowego. O tym postępowaniu, toczącym się pod numerem Rrg.6730.158.2021 również została zawiadomiona A. S. (pismo z 27 września 2021 r. odebrane 2 października 2021 r.). W przeprowadzonej do powyższego postępowania analizie również wskazano, na obecny stan zagospodarowania działki nr [...] informując o powstającym budynku handlowo - usługowym (usługi z zakresu ślusarstwa oraz handlu stolarką okienną i drzwiową). Przedmiotowe postępowanie zostało zakończone wydaniem 2 grudnia 2021 r. przez Wójta Gminy Zambrów decyzji nr Rrg.6730.158.2021 ustalającej warunki zabudowy dla wnioskowanego zamierzenia. Od powyższej decyzji M. S. złożył odwołanie, zaś Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łomży decyzją z 8 lutego 2022 r. nr SKO.433/8/2022 utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. O decyzji Kolegium wnioskodawczyni również była informowana (była stroną postępowania).

Mając na względzie wszystkie te okoliczności SKO stwierdziło, że wnioskodawczyni o decyzji z 28 lutego 2019 r. nr Rrg.6730.93.2018 ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku handlowo - usługowego na działkach [...] oraz części działki nr [...], położonych w obrębie geodezyjnym N., gmina Zambrów wiedziała przed 10 stycznia 2024 r. Analiza okoliczności niniejszej sprawy (a więc sąsiedztwo działek, fakt że syn wnioskodawczyni domagał się wcześniej wznowienia tego samego postępowania i z tych samych powodów, jednobrzmiące pisma składane w sprawach) jak również akta powołanych spraw wskazują, że wnioskodawczyni brała w nich czynny udział, doskonale orientowała się w aktualnym zagospodarowaniu terenu, zaś w samych dokumentach decyzja której dotyczy wniosek była kilkukrotnie powoływana.

Skargę od tego postanowienia do sądu administracyjnego wniosła A. S. i zarzuciła naruszenie:

- art. 148 § 2 w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. polegające na błędnym uznaniu, że wnioskodawczyni uchybiła terminowi do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania;

2. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 K.p.a. polegające na uznaniu, że wnioskodawczyni dowiedziała się o decyzji ostatecznej przed 10 stycznia 2024 r. podczas gdy z materiału dowodowego wynika, że powzięła tę wiedzę najwcześniej 10 stycznia

2024 r.;

3. oparcie rozstrzygnięcia na domniemaniach nie znajdujących uzasadnienia w aktach sprawy;

4. nie ustalenia okoliczności prawnie istotnych dla rozstrzygnięcia i swobodne ustalenie, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony po upływie miesiąca od daty dowiedzenia się przez skarżącą o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia postępowania - dowiedzenia się o decyzji.

Wskazując na te naruszenia skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia; stwierdzenie nieważności decyzji z 28 lutego 2019 r. ustalającej warunki zabudowy; zasądzenie od organu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi zarzuciła, że w żadnym z przywołanych przez SKO przykładów, stanowiących co najwyżej domniemanie powzięcia okoliczności uzasadniających rozpoczęcie biegu miesięcznego terminu na złożenie wniosku o wznowienie postępowania, brak jest jakichkolwiek elementów umożliwiających zidentyfikowanie decyzji organu w sposób umożliwiający poznanie rozstrzygnięcia. W postępowaniu wszczętym na wniosek z 24 czerwca 2021 r. przez H. Ż. o ustalenie warunków zabudowy dla przebudowy i zmiany sposobu użytkowania budynków w zabudowie usługowej (o którym skarżąca została zawiadomiona pismem z 24 listopada 2021 r.) nie otrzymała ona wglądu do akt sprawy, treść załączników dotyczących innych decyzji nie była więc jej znana. Okoliczność, że w aktach sprawy Rrg.6730.120.2021 znajdowały się dokumenty tj. załącznik nr 2 do decyzji znak Rrg.6730.120.2021 wyniki analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu oraz dokument zatytułowany analiza terenu do ustalenia warunków zabudowy na działkach nr [...] położonych w obrębie ewidencyjnym N., w których to zadaniem SKO, wprost powołano się na decyzję wskazując jej datę, numer oraz organ, który ją wydał i co na jej podstawie jest realizowane, pozostaje bez znaczenia z punktu widzenia wniosku o wznowienie postępowania, bowiem skarżącej informacje te były nieznane. Również w postępowaniu z wniosku H. Ż .z 7 września 2021 r. o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie obiektu infrastruktury technicznej - instalacji zbiornikowej gazu płynnego z pojedynczym naziemnym zbiornikiem o pojemności 4850l dla potrzeb budynku usługowego i handlowo -usługowego (o którym skarżąca postała zawiadomiona pismem z 27 września 2021 r.), wbrew czynionym przez SKO domniemaniom, nie otrzymała ona informacji umożliwiającej jej zidentyfikowanie decyzji Wójta Gminy Zambrów nr Rrg.6730.93.2018 z 28 lutego 2019 r.

Podniesiono, że z treści art. 148 § 2 K.p.a. wynika wprost, że liczy się dzień, w którym strona dowiedziała się o decyzji, a nie dzień, w którym miała taką możliwość. W orzecznictwie wskazuje się, że dowiedzenie się o decyzji należy traktować jako równoznaczne z uzyskaniem przez stronę informacji pozwalających zidentyfikować jej decyzję kończącą postępowanie, w którym nie brała udziału, w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania jego wznowienia. Chodzi o takie informacje, jak nazwa organu oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy z zastrzeżeniem, że nie jest konieczne, aby strona dokładnie poznała treść decyzji. Za wystarczające uznaje się, że posiadała ona informację, czego dana decyzja dotyczy. Okoliczność, że strona nie dołożyła należytej staranności w celu zdobycia tej wiadomości, jest z punktu widzenia zachowania terminu bez znaczenia.

Istotne znaczenie z punktu widzenia zidentyfikowania decyzji i dokonania oceny zasadności skierowania wniosku o wznowienie postępowania ma fakt, że zakres prowadzonych inwestycji przez H. Ż. obejmował ww. postępowaniach różne działki co uniemożliwiło skarżącej dokonanie oceny interesu prawnego w sprawach inicjowanych przez H. Ż. a w konsekwencji ustalenia czy przysługiwała jej legitymacja do udziału w tych postępowaniach. Zaznaczono, że szersza znajomość treści decyzji w sprawach dotyczących zagospodarowania terenu jest niezbędna dla stwierdzenia, czy określona budowa oddziałuje na inną nieruchomość. Niewystarczające jest powzięcie ogólnej informacji o treści decyzji, lecz konieczne jest powzięcie wiadomości na temat tych elementów projektu budowlanego, które wpływać będą na interes prawny wnioskodawcy. Powołując się na wyrok NSA z 19 czerwca 2019 r., II OSK 2083/17 podniesiono, że zwrot "strona dowiedziała się o decyzji" należy rozumieć w ten sposób, że strona uzyskała informacje pozwalające zidentyfikować decyzję w stopniu pozwalającym jej na sformułowanie żądania o wznowienie postępowania. Zaistnienie tej okoliczności nie jest uwarunkowane ewentualnymi obowiązkami, jakie powinna podjąć strona aby uzyskać wiedzę o decyzji .

Skarżąca przed 10 stycznia 2024 r. pozostawała w przeświadczeniu, że ww. postępowania związane z wydaniem warunków zabudowy dla inwestycji realizowanej na podstawie decyzji Wójta z 28 lutego 2019 r. nie dotyczyły jej nieruchomości stanowiącej działkę ewid. nr [...]. To z treści odpowiedzi zawartej w piśmie Org.1431.1.2024 Wójta Gminy Zambrów dowiedziała się, że decyzja z 28 lutego 2019 r. na podstawie, której Wójt ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku handlowo-usługowego na działkach [...] oraz na części działki nr [...] dotyczyły również bezpośrednio nieruchomości skarżącej tj. działki nr [...].

Nadto skarżąca nie mogła domyślić się na podstawie otoczenia i stanu zagospodarowania nieruchomości, o tym że została wydana decyzja, oddziaływująca na jej działkę, gdyż powstała inwestycja, dla której Wójt ustalił warunki zabudowy zlokalizowana była na działce [...] a nie bezpośrednio na działce [...], która to znajduje się bezpośrednio przy nieruchomości skarżącej. Stan zagospodarowania działki [...] nie był zmieniany, wobec czego skarżąca nie mogła na podstawie zagospodarowania terenu ocenić czy wydana decyzja ustalająca warunki zabudowy również oddziaływuje na jej nieruchomość. To w wyniku wydanej decyzji Rgg.6730.93.2018 dla działek [...] oraz części działki [...] Wójt Gminy Zambrów ustalił warunki zabudowy polegającej na budowie budynku handlowo-usługowego nie zapewniając właścicielom działki [...] przyległej do obszaru inwestycji udziału w tym postępowaniu.

Skarżąca również stanowczo zaprzecza aby o istnieniu podstaw do wznowienia postępowania dowiedziała się od swojego syna. Informację, że jej syn domagał się wznowienia tego samego postępowania skarżąca powzięła dopiero z treści niniejszego postanowienia. Syn skarżącej bowiem nie informował jej o swoich działaniach. Poczynione więc ustalenia w tym zakresie przez SKO stanowią niczym nie uprawnione domniemania nie mające poparcia w aktach sprawy. Skarżąca zaznaczyła, że w okresie kiedy była prowadzona inwestycja, tj. w latach 2019 - 2020 jej mąż ciężko chorował i nie zajmowała się ona sprawami sąsiedzkimi. Mąż skarżącej zmarł 13 lutego 2020 r.

Błędne są również czynione przez SKO domniemania, że skoro skarżąca złożyła pismo w sprawie wszczętej dnia 24 czerwca 2021 r. z wniosku H. Ż. o ustalenie warunków zabudowy dla przebudowy i zmiany sposobu użytkowania budynków w zabudowie usługowej to powinna wiedzieć o decyzji z 28 lutego 2019 r. - z następujących względów:

- skarżąca w dalszym ciągu pozostawała w przekonaniu, że budynki znajdujące się na działce [...] to budynki rolnicze w zabudowie zagrodowej a nie w zabudowie usługowej. Stan zagospodarowania na działce sąsiedniej, czyli działce [...] a nie [...], nie uległ zmianie do dnia dzisiejszego;

- skarżąca nigdy nie została poinformowana, że działka [...] jest w zabudowie usługowej. Stan faktyczny tego nie potwierdzał, albowiem stan zagospodarowania nieruchomości sąsiedniej przy działce skarżącej nie uległ zmianie. Nowy budynek powstał na działce [...], w znacznej odległości od jej działki;

- skarżąca, nie miała wglądu do akt prowadzonego postępowania, Wójt umorzył to postępowanie i sprawa została zakończona.

Błędne jest również stwierdzenie, że skarżąca powinna wiedzieć o wydanej decyzji z 28 lutego 2019 r. ponieważ Wójt na podstawie decyzji Rrg.6730.158.2021 ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie obiektu infrastruktury technicznej - instalacji zbiornikowej gazy płynnego z pojedynczym naziemnym zbiornikiem o pojemności 4850l dla potrzeb budynku usługowego i handlowo - usługowego. Wskazana inwestycja dotyczyła budowy obiektu infrastruktury technicznej - instalacji zbiornikowej gazu płynnego z pojedynczym naziemnym zbiornikiem o poj. 4850l dla potrzeb budynku handlowo - usługowego związanych z ogrzewaniem i usytuowanie takiego obiektu nie wpływa na zmianę funkcji terenu, gdyż obiekty te pełnią rolę służebną wobec istniejącej zabudowy.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie jest prawidłowe, a zarzuty skargi nie mogą odnieść skutku.

Przedmiotem kontroli sądu w sprawie niniejszej jest postanowienie o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łomży z 16 kwietnia 2019 r. nr SKO.433/22/2019 utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy Zambrów nr Rrg.6730.93.2018 z 28 lutego 2019 r. ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku handlowo - usługowego na działkach [...] oraz na części działki nr [...], położonych w obrębie geodezyjnym N., gmina Zambrów. W pierwszej kolejności sąd wskazuje, że sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej powoływana jako P.p.s.a.), gdyż przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie.

W dalszej kolejności wywieść należy, że przepisy ustawy Kodeks postępowania administracyjnego regulują w sposób jednoznaczny tryb postępowania związany ze wzruszeniem decyzji ostatecznych, jakim jest w niniejszej sprawie wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją. Wznowienie postępowania może nastąpić z urzędu lub na żądanie strony. Podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (art. 148 § 1 K.p.a.). Jednakże termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 K.p.a.). Wniesienie podania z uchybieniem miesięcznego terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 K.p.a., skutkuje wydaniem postanowienia o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 K.p.a.). W ramach wstępnego etapu, organ bada wyłącznie kwestie dopuszczalności wznowienia postępowania w kontekście podmiotowym, przedmiotowym, a nadto ustala, czy podanie o wznowienie postępowania zostało złożone w ustawowym terminie. Dopiero pozytywna ocena tych przesłanek, które muszą być spełnione łącznie, skutkuje wznowieniem postępowania.

W sprawie niniejszej skarżąca A. S. oparła swój wniosek o wznowienie postępowania na przesłance zawartej w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., który stanowi, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Zagadnieniem spornym w przedmiotowej sprawie było zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie, a jego rozstrzygnięcie zależy od wskazania, od kiedy należy liczyć bieg ustawowego terminu, tj. kiedy strona dowiedziała się o decyzji.

Nawiązując do istoty sporu zaakcentować należy sygnalizowaną wyżej regulację objętą przepisem art. 148 § 2 K.p.a., w którym ustawodawca w sposób precyzyjny oznaczył termin (jednego miesiąca) dla dokonania czynności wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. W przepisie tym została oznaczona chwila rozpoczęcia biegu omawianego terminu: "od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji". Intencją prawodawcy było nawiązanie do najwcześniejszej daty powzięcia przez stronę wiadomości o decyzji objętej podaniem o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. Badając zachowanie terminu, o którym mowa w art. 148 § 2 K.p.a., organ administracji obowiązany jest z urzędu ocenić, czy strona wystąpiła z podaniem o wznowienie postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o decyzji. Wznowienie postępowania na wniosek strony, pomimo uchybienia terminu, stanowi jak słusznie podnosi organ, rażące naruszenie prawa, gdyż godzi w zasadę trwałości decyzji administracyjnych, zawartą w art. 16 § 1 K.p.a.

Na podstawie bogatego orzecznictwa traktującego o użytym w art. 148 § 2 K.p.a. pojęciu "strona dowiedziała się o decyzji", wskazać należy, że przez dowiedzenie się o decyzji należy rozumieć powzięcie wiedzy o samym fakcie wydania rozstrzygnięcia w sposób umożliwiający złożenie podania o wznowienie. Chodzi o takie dane, jak nazwa organu, który decyzję wydał oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy. Nie jest natomiast konieczne dokładne poznanie pełnej treści decyzji. Wystarczy, jeżeli strona posiadła informację, czego dana decyzja dotyczy (wyroki NSA: z 8 lutego 2018 r., II OSK 1661/17; z 27 sierpnia 2018 r., II OSK 2226/18, pub. CBOSA). Bieg terminu rozpoczyna się w dacie powzięcia przez stronę wiadomości o istnieniu danej decyzji. Istotne jest to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i o zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie od źródła, z którego pochodzi informacja o tym oraz formy i sposobu przekazania takiej informacji.

W realiach niniejszej sprawy, w ocenie sądu, Kolegium zasadnie wykazało, że skarżąca dowiedział się o wydanej w dniu 28 lutego 2019 r. decyzji wcześniej niż w dniu 10 stycznia 2024 r. Sąd kontrolując stanowisko organu w tym zakresie w pierwszej kolejności przeanalizował akta administracyjne w sprawach nr Rrg.6730.120.2021 i nr Rrg.6730.158.2021. Sprawy te dotyczyły inwestycji na działkach nr [...] a toczyły się już po wydaniu decyzji z 28 lutego 2019 r. nr Rrg.6730.93.2018.

Pierwsza z tych spraw dotyczyła wniosku inwestora – H. Ż. z 24 czerwca 2021 r. o ustalenie warunków zabudowy dla przebudowy i zmiany sposobu użytkowania budynków w zabudowie usługowej. Z akt tej sprawy wynika, że do wniosku została dołączona mapa zasadnicza w skali 1:1000 na której zaznaczone zostały wszystkie budynki zlokalizowane na działkach [...] w tym 2 budynki handlowo-usługowe oznaczone nr 10 i 11 na mapie (działka nr [...]). W trakcie tego postępowania skarżąca A. S. w piśmie z 29 grudnia 2021 r. (data wpływu do organu) zgłosiła zastrzeżenia odnośnie wnioskowanej przebudowy. Z treści tego pisma wynika, że skarżąca musiała zapoznać się z tą mapą, gdyż użyła w nim sformułowania "Kwestionuję sporządzony przez wnioskodawcę załącznik mapowy w skali 1:1000 gdyż zawiera nieaktualny stan budynków przy mojej granicy". Podnieść również należy, że pismo z zastrzeżeniami o takiej samej treści złożył syn skarżącej – M. S. W aktach tej sprawy znajduje się załącznik nr 2 do projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy – wyniki analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu oraz analiza terenu do ustalenia warunków zabudowy w którym to dokumentach wprost wskazuje się, że na działce nr [...] powstaje budynek handlowo – usługowy na podstawie decyzji Wójta Gminy Zambrów z 28 lutego 2019 r. nr Rrg.6730.93.2018. Ostatecznie postępowanie to zostało umorzone decyzją z 21 lutego 2021 r., gdyż inwestor cofnął wniosek.

Drugie postępowanie dotyczyło wniosku inwestora – H. Ż. z 7 września 2021 r. o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie obiektu infrastruktury technicznej – instalacji zbiornikowej gazu płynnego z pojedynczym naziemnym zbiornikiem o pojemności 4850l dla potrzeb budynku handlowo - usługowego związanych z ogrzewaniem, na terenie obejmującym działki nr [...]. Decyzją z 2 grudnia 2021 r. ustalono warunki zabudowy dla wnioskowanej inwestycji. SKO w Łomży decyzją z 8 lutego 2022 r. po rozpatrzeniu odwołania M. S. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Obie decyzje zostały doręczone skarżącej. W uzasadnieniu decyzji SKO wprost podano: "Inwestor w przedłożonym wniosku wskazał, że działki o numerach [...] są zabudowane budynkiem handlowo - usługowym, budynkiem handlowo - usługowym w trakcie budowy, budynkami do produkcji rolnej wykorzystywanymi jako budynki magazynowe, budynkiem mieszkalnym przeznaczonym do rozbiórki oraz budynkiem usługowo-magazynowym po byłym zakładzie naprawy ciągników i maszyn rolniczych. W sporządzonej analizie warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy oraz stanu faktycznego i prawnego terenu wskazano :

- działka o nr [...] zabudowana jest budynkiem handlowo - usługowym oraz trwa na niej budowa budynku handlowo - usługowego;

- działki o nr [...] zabudowane są budynkami do obsługi gospodarstwa rolnego".

W obydwu tych sprawach skarżąca była stroną postępowania i brała w nich czynny udział. Akta tych spraw uzasadniają wnioskowanie, że skarżąca orientowała się w zagospodarowaniu nie tylko działki nr [...] (bezpośrednio graniczącej z jej działką nr [...]) ale także działek [...]. Czynny udział skarżącej w tych sprawach świadczy o tym, że była ona zainteresowana inwestycjami na działkach sąsiednich, stąd trudno przyjąć, że pomimo powoływania w dokumentach wprost decyzji z 28 lutego 2019 r. skarżąca na etapie tych postępowań nie wiedziała, że taka decyzja została wydana. Tym bardziej, że drugie postępowanie dotyczyło infrastruktury technicznej powiązanej z budynkami zrealizowanymi na podstawie tej decyzji. Ponadto jak słusznie podnosi organ skarżąca mieszka na działce nr [...] sąsiadującej z terenem inwestycji w związku z tym znany jest jej stan zagospodarowania tego terenu. Słusznie także organ, powołując się na doświadczenie życiowe, przyjął że skarżąca musiała wiedzieć o tym, że jej syn – M. S. już w 2022 r. żądał wznowienia tego postępowania z tych samych powodów. W sprawie jego wniosku SKO także odmówiło wznowienia postepowania z powodu uchybienia terminu, skarga od tego postanowienia została odrzucona przez WSA postanowieniem z 13 czerwca 2023 r., II SA/Bk 286/23. Przy czym nie tylko doświadczenie życiowe uzasadnia takie wnioskowanie. To, że skarżąca działa razem i w porozumieniu z synem świadczą ich pisma o tej samej treści w sprawie zastrzeżeń do inwestycji złożone w sprawie Rrg.6730.120.2021.

Wszystkie te powyższe okoliczności pozwalają zaakceptować stanowisko organu, że skarżąca uchybiła terminu do złożenia wniosku o wznowienie terminu. Bezzasadny tym samym jest zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 148 § 2 w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. Podnieść przy tym należy, że istotnie tak jak podnosi się w zarzutach skargi rozstrzygnięcie zostało oparte na domniemaniach faktycznych. W ocenie sądu rozstrzygnięcie organu może być oparte na takim domniemaniu jeżeli wnioskowanie jest logiczne i zgodne z doświadczeniem życiowym. Jeżeli z określonego materiału dowodowego organ wyprowadził wnioski logicznie poprawne i zgodne z zasadami doświadczenia życiowego, to taka ocena dowodów nie narusza zasady swobodnej oceny dowodów. W skardze nie podważono tego wnioskowania. W uzasadnieniu skargi odniesiono się w sposób szczegółowy do każdej okoliczności stwierdzonej przez organ ale nie wskazano żadnej hipotezy konkurencyjnej. Nie dowiedziono, że z tego samego materiału można wysnuć równie logiczne i zgodne z zasadami doświadczenia życiowego wnioski odmienne. Tylko w przypadku wykazania, że brak jest powiązania, w świetle kryteriów wyżej wymienionych, przyjętych wniosków z zebranym materiałem dowodowym, możliwe jest skuteczne podważenie oceny dowodów dokonanej przez organ. Nie jest tu wystarczająca sama polemika naprowadzająca wnioski odmienne, lecz wymagane jest wskazanie, w czym wyraża się brak logiki lub uchybienie regułom doświadczenia życiowego w przyjęciu wniosków kwestionowanych. W sprawie niniejszej oprócz polemiki z wnioskami organu brak wskazania wniosków odmiennych możliwych do zaakceptowania w punktu widzenia logiki i doświadczenia życiowego. Tym samym zarzuty skargi w tym zakresie pozostają niezasadne. W ocenie sądu, niezasadne są także zarzuty naruszenia powołanych w skardze przepisów postępowania, tj. art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. bowiem organy poprawnie ustaliły istotne okoliczności sprawy, tj. fakt dowiedzenia się skarżącej o decyzji na więcej niż miesiąc przed złożeniem wniosku o wznowienie.

Mając powyższe na uwadze skargę oddalono na podstawie art. 151 P.p.s.a.