Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2103/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-05-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 33 pkt 1
journal: Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Krystyna Chustecka (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Płusa, Sędzia WSA Anna Wesołowska, Protokolant Ewa Chojnacka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2010 r. sprawy ze skargi B. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszonych zarzutów za nieuzasadnione w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułów wykonawczych oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] września 2009r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. po rozpatrzeniu zażalenia B. W. – Skarżącej w niniejszej sprawie, utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] lipca 2009r. uznające za nieuzasadnione zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej.

Z uzasadnienia postanowienia wynika, że Naczelnik Urzędu Skarbowego W. prowadził postępowanie egzekucyjne wobec Skarżącej na podstawie tytułów wykonawczych Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. o numerach [...].

Organ egzekucyjny zawiadomieniem z dnia [...] lutego 2009 r. dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego Skarżącej w P. S.A. w W. (zawiadomienie doręczono za potwierdzeniem odbioru Bankowi w dniu [...] lutego 2009 r. oraz Skarżącej wraz z odpisami ww. tytułów wykonawczych w dniu [...] lutego 2009 r.

Pismem z dnia [...] marca 2009 r. Skarżąca zgłosiła zarzut nieistnienia obowiązku, wymieniony w art. 33 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. - o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) – dalej "upea". Powołała się, na postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2004 r. o numerach [...]utrzymujące w mocy postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] marca 2004 r. oraz na wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] czerwca 2005 r. sygn. akt. VII SA/Wa 1230/04, 1231/04 i 1232/04 w przedmiocie zobowiązania do wpłacenia zaliczki na pokrycie kosztów postępowania, stwierdzające nieważność postanowień organu drugiej instancji.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2009 r. wierzyciel, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...], uznał zarzuty za nieuzasadnione. W wyniku rozpatrzenia zażalenia Skarżącej [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] uchylił w całości zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] postanowieniami z dnia [...]maja 2009 r. o numerach [...] uznał za nieuzasadnione zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...] czerwca 2008 r. o ww. numerach. Po rozpatrzeniu zażaleń Skarżącej [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniami z dnia [...] sierpnia 2009 r. o numerach [...] utrzymał w mocy postanowienia organu pierwszej instancji.

Postanowieniem z dnia [...]lipca 2009 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. uznał zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej za nieuzasadnione.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2009 r. Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie organu egzekucyjnego, zarzucając, iż nie odniesiono się do złożonych dokumentów, świadczących o nieistnieniu egzekwowanego obowiązku. Ponadto zarzuciła brak uprzedniego doręczenia upomnienia zawierającego wezwanie do wykonania obowiązku dla Z. W. oraz zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego. Stwierdziła, iż organ egzekucyjny nie zastosował art. 7, art. 8 art. 9 i art. 10 § 1 w zw. z art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – dalej "k.p.a.".

Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniem z dnia [...] września 2009 r. utrzymał w mocy postanowienie organu egzekucyjnego pierwszej instancji.

W skardze z dnia [...] października 2009r. Skarżąca zarzuciła:

1/ uniemożliwienie zajęcia stanowiska w sprawie, bowiem organ egzekucyjny zawiadomił o zajęciu konta w dniu [...]02,2009 po wykonanej egzekucji środków pieniężnych i zawiadomieniu dodatkowo 12 banków w Polsce;

2/ złamanie prawomocnych wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...].06.2005 r. sygn. akt VII SA/Wa 1230/04, 1231/04 i 1232/04;

3/ zlekceważenie dokumentów złożonych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego i Zobowiązaną, gdyż zobowiązania wobec PINB i wyroki WSA dotyczyły B. W. i Z. W., a tytuły wykonawcze tylko B. W.;

4/ brak wyjaśnienia rozbieżności między wysokością należności wykazaną w tytułach wykonawczych [...] i kwotami ściągniętymi z rachunku bankowego [...]. Uważa, że jako strony postępowania przed Sądem powinni wziąć czynny udział Naczelnik Urzędu Skarbowego W., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego oraz Bank.

Ponadto Skarżąca zarzuciła brak konsekwencji w wykonywanej pracy, bowiem jeśli organ egzekucyjny jest związany stanowiskiem wierzyciela, to, mając wątpliwości, winien wystąpić do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a nie podważać prawomocne wyroki w kontynuowanej egzekucji. Zdaniem Skarżącej, do sprawy należy dołączyć oświadczenie pracownika Banku z dokumentacją w sprawie ściągniętej kwoty, bo być może wystąpiła samowola tego pracownika w realizacji egzekwowanego obowiązku.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. podtrzymując zaprezentowane wcześniej stanowisko, wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa w sposób , który miałby istotny wpływ na wynik sprawy.

Postępowanie egzekucyjne w stosunku do Skarżącej było prowadzone na podstawie tytułów egzekucyjnych wystawionych przez wierzyciela Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Przedmiotem egzekucji były kwoty wykazane przez wierzyciela w tych tytułach.

Zasadnie zatem Dyrektor Izby Skarbowej wyjaśnił, że podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być zarzut wymieniony w art.33 upea, przy czym zgodnie z art. 33 pkt 1 -5 upea stanowisko wierzyciela jest wiążące dla organu egzekucyjnego. W takim przypadku organ egzekucyjny nie jest zatem uprawniony do prowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie prawidłowości stanowiska wierzyciela. Stanowisko wierzyciela jest wiążące również dla odwoławczy organu egzekucyjnego.

Zasadnie także zwrócono uwagę w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że w świetle przepisów art. 27 § 1 pkt 9 ww. ustawy brak jest podstaw do rozpatrzenia dodatkowo zgłoszonych przez Skarżącą w zażaleniu kolejnych zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji, w tym m. in. dotyczących braku uprzedniego doręczenia upomnienia zawierającego wezwanie do wykonania obowiązku dla Skarżącej oraz zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego. Termin do zgłoszenia zarzutów wynika bowiem z przepisów prawa,a zarzut zgłoszony po jego upływie nie podlega rozpatrzeniu.

Jeżeli chodzi o stosowanie w postępowaniu egzekucyjnym zasad ogólnych postępowania określonych w k.p.a. ,to jak stwierdził organ, w postępowaniu tym nie stosuje się art. 10 upea, Wynika to przede wszystkim ze szczególnego charakteru tego postępowania , które ma charakter przymusowy. Egzekucyjne postępowanie w administracji to zorganizowany ciąg czynności procesowych podejmowanych przez organy egzekucyjne oraz inne podmioty w celu przymusowego wykonania obowiązków objętych egzekucją administracyjną. Stosuje się natomiast w tym postępowaniu zasady określone w art. 7, art. 8 i art. 9 k.p.a.

Zaskarżone postanowienie wydano zgodnie z przepisami ustawy upea regulującymi tryb postępowania w przypadku zgłoszenia przez zobowiązanego zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. W świetle powołanych przepisów nieuprawnione są zarzuty Skarżącej dotyczące niepodjęcia przez organ egzekucyjny czynności w celu weryfikacji stanowiska wierzyciela oraz prowadzenia postępowania wyjaśniającego w sprawach rozstrzygniętych wyrokami WSA w Warszawie.

Ze względu na powyższe Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.