Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 73/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-06-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Skarżony organ: Szef Służby Cywilnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 czerwca 2004r. sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie konkursu na stanowisko Dyrektora [...] w Urzędzie Zamówień Publicznych postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

A. S. zarzucił Szefowi Służby Cywilnej bezczynność polegającą na niewydaniu decyzji administracyjnej po przeprowadzeniu postępowania konkursowego na stanowisko Dyrektora [...] w

Urzędzie Zamówień Publicznych.

Rozstrzygnięcie Szefa Służby Cywilnej wydane w dniu [...] stycznia 2004r. na skutek złożonego przez skarżącego odwołania od wyniku konkursu jest

decyzją administracyjną (organ administracji rozstrzyga sprawę co do jej istoty

w formie decyzji administracyjnej – art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca

1960r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.: Dz. U. z 2000r. Nr 98,

poz. 1071 z późn. zm.). Według przyjętego w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i literaturze poglądu, pisma zawierające rozstrzygnięcia w sprawie załatwianej w drodze decyzji są takimi orzeczeniami, nawet gdy nie zachowują w pełni sformalizowanych wymagań przewidzianych w art. 107 § 1 Kpa., jeżeli zawierają minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania

ich jako decyzji. Do takich elementów orzecznictwo i piśmiennictwo zalicza przede wszystkim oznaczenie organu administracji, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie o stanie sprawy i podpis osoby reprezentującej organ. Niewątpliwie takie warunki spełnia pismo Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] stycznia 2004r. załatwiające odwołanie skarżącego. Dodać należy, że to nie

forma, lecz treść rozstrzygnięcia wskazuje na jego walor władczego zajęcia stanowiska przez organ władzy publicznej.

Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że zarzut bezczynności powinien pojawić się wtedy, gdy organ - będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności - pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność bowiem ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego

aktu. Jednak korzystanie z tego środka jest niedopuszczalne wówczas, gdy przed wniesieniem skargi na bezczynność strona otrzymała już orzeczenie organu.

Skoro więc organ wydał decyzję i decyzja ta została skarżącemu

doręczona przed złożeniem skargi, to skargę w takim stanie sprawy należało

uznać za niedopuszczalną (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 1987r., sygn. akt IV SAB 14/86, ONSA

1/87 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26

listopada 1999r., sygn. akt II SAB 190/99, niepublikowane).

Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. –

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł, jak w sentencji.