Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2201/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-10-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Przyznaje ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę  ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 14 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego P. M. pełnomocnika z urzędu I. C. o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi I. C. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015 r. znak [...] w przedmiocie odmowa przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego P. M. kwotę 120 zł oraz kwotę 27,60 zł stanowiącą 23 % podatku VAT z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, łącznie kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy).


UZASADNIENIE

W dniu 5 października 2016 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie opinia prawna o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lipca 2016 r. zapadłego w niniejszej sprawie. Wskazaną opinię sporządził radca prawny T. S. działający z pełnomocnictwa substytucyjnego udzielonego przez pełnomocnika z urzędu - radcę prawnego P. M. We wniosku zawarto oświadczenie co do tego, że udzielona pomoc prawna nie została pokryta w całości lub w jakiejkolwiek części.

W sprawie zważono, co następuje.

W myśl art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

W niniejszej sprawie zasady przyznawania wynagrodzenia radcy prawnemu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1805).

W przedmiotowej sprawie ustanowiona z urzędu radca prawny P. M. reprezentowała skarżąca w postępowaniu pierwszej instancji przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie o sygn. akt VII SA/Wa 2201/15, zakończonym wydaniem wyroku z dnia 13 lipca 2016 r. i w związku z tym ww. wyrokiem przyznano mi ze środków budżetowych Sądu koszty nieopłaconej pomocy prawnej za postępowanie przed sądem I instancji.

Natomiast czynnościami podjętymi przez ustanowionego z urzędu radcę prawnego występującego w postępowaniu sądowoadministracyjnym w drugiej instancji było sporządzenie i wniesienie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.

W myśl § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia opłatę za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy radcy prawnego oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy radcy prawnego w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności (§ 4 ust. 2 ww. rozporządzenia).

Z uwagi na fakt, że przedmiotem zaskarżenia w sprawie nie jest ani należność pieniężna ani decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego ale postanowienie w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, stawka maksymalna wynagrodzenia radcy prawnego świadczącego pomoc prawną z urzędu w postępowaniu sądowoadministracyjnym w pierwszej instancji wynosi – stosownie do § § 21 ust. 1 pkt 1) lit. c) ww. Rozporządzenia – 480 zł.

W ocenie rozpoznającego wniosek, po uwzględnieniu okoliczności wskazanych w § 4 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia, należy ustalić opłatę za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu w wysokości ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4.

Zgodnie natomiast z § 21 ust. 1 pkt 2) lit. b) cyt. rozporządzenia opłata maksymalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł.

Tym samym opłata za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu, w zakresie sporządzenia i wniesienia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, wynosi ½ ww. opłaty maksymalnej tj. 120 zł. (240 x ½), przy czym w myśl § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług, tj. kwotę 27,60 zł.

W związku z powyższym, w myśl art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.