Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1315/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2007-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 165a, art. 247 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Ruszyński (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Małecki as. sąd. WSA Karol Pawlicki Protokolant st. sekr. sąd. Kamila Kozłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2007r. sprawy ze skargi P.B. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nadpłaty w podatku akcyzowym oddala skargę /-/K. Pawlicki /-/J. Ruszyński /-/J. Małecki


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego z [...] odmawiające wszczęcia postępowania o stwierdzenie nadpłaty w podatku akcyzowym za okres od [...] do [...].

Organ odwoławczy stwierdził, że postępowanie o stwierdzenie nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu sprzedaży gazu płynnego służącego do tankowania pojazdów za okres od [...] do [....] zostało zakończone ostateczną decyzją Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] odmawiającą stwierdzenia nadpłaty.

Z tego powodu wszczęcie ponownie w tej samej sprawie postępowania o stwierdzenie nadpłaty naruszałoby art. 128 Ordynacji podatkowej.

Nowa decyzja rozstrzygająca sprawę, która została już ostatecznie rozstrzygnięta byłaby według Dyrektora Izby Celnej nieważna na podstawie art. 247 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej.

W skardze na powyższe postanowienie P.B. wniósł o jego uchylenie w całości.

Zarzucił naruszenie art. 217 Konstytucji RP.

Zdaniem skarżącego decyzja ostateczna jest ważna, gdy nie została wydana z naruszeniem prawa. Z uzasadnienia skargi można wywnioskować, że skarżący zarzuca, iż decyzja ostateczna z [...] narusza prawo i dlatego nie może być traktowana jako decyzja ostateczna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Ustalenia organów celnych nie zostały przez skarżącego zakwestionowane. Wynika z nich, że przedmiot postępowania, a więc kwestia stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym za okres od [...] do [...] został już rozstrzygnięty prawomocną decyzją, która nadal funkcjonuje w obrocie prawnym.

Skarżący dysponując odmowną decyzją o stwierdzenie nadpłaty za ten sam okres z [...] złożył ponownie wniosek o stwierdzenie nadpłaty.

W tym niespornym stanie faktycznym organ podatkowy, do którego złożono ponowny wniosek o stwierdzenie nadpłaty nie mógł tego wniosku uwzględnić i zgodnie z treścią art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej musiał odmówić wszczęcia postępowania, W obrocie prawnym nie mogą bowiem funkcjonować dwie decyzje dotyczące tego samego przedmiotu.

Bez wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji z [...] wykluczone jest wszczynanie postępowania w tym samym przedmiocie. W przeciwnym przypadku decyzja wydana po ponownym wszczęciu postępowania byłaby nieważna, bo dotyczyłaby sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną (art. 247 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej).

Decyzję ostateczną, a taka jest decyzja z [...] można wyeliminować z obrotu w trybie nadzwyczajnym, a więc stwierdzenia nieważności albo wznowienia postępowania, jeżeli istnieją przesłanki do wszczęcia takiego postępowania, a nie przez wydanie decyzji w tej samej sprawie w trybie zwykłym.

Oznacza to, że organy podatkowe właściwie zastosowały art. 165a Ordynacji podatkowej, a skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

/-/ K.Pawlicki /-/ J.Ruszyński /-/ J.Małecki

uk