Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 441/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-07-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono decyzję organu II i I instancji
Powołane przepisy: article: art 59  , art 66 , art 71  ust 2  , art 77 , art 80 ust 2  , art 82  m , art 85
journal: Dz.U. 2016 poz 353
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko
article: art 138 par 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Niedźwiedź Sędziowie : Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) Sędzia WSA Piotr Fronc Protokolant : sekretarz sądowy Anna Bubula po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 16 lutego 2023 r. znak SKO.OŚ/4170/52/2022 w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie na rzecz skarżącego B. K. kwotę 680 zł (sześćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 16 lutego 2023 r. (SKO.OŚ/4170/52/2022) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie, w wyniku rozpatrzenia odwołania B. K., od decyzji Wójta Gminy B. z dnia 23 września 2022r., znak: RiG.6220.2.2019 ustalającej na wniosek Kopalni Soli B. Spółki z o.o. z siedzibą w B., środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia pn.: "Budowa instalacji do ługowania gruzu solnego w rejonie szybu M. " na terenie działek: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] w m. M. , gm. B.", orzekło:

1. zmienić zaskarżoną decyzję poprzez wykreślenie ze stanowiącego integralną część zaskarżonej decyzji załącznika w postaci "Charakterystyki przedsięwzięcia" - "Agregatu prądotwórczego o mocy 100 kW", jako urządzenia wykorzystywanego w procesie ługowania gruzu solnego (k. 26 zaskarżonej decyzji wiersz 22 od góry),

2. uchylić punkt I.2. ppkt 13 zaskarżonej decyzji w brzmieniu: "Należy ograniczyć pracę kruszarki i agregatu prądotwórczego do pory dziennej tj. godz. 6.00 - 22.00" i w tym zakresie orzec: "Należy ograniczyć pracę kruszarki do pory dziennej godz. 6.00 - 22.00;

3. w pozostałym zakresie zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy.

W uzasadnieniu decyzji podano, iż w decyzji Wójta Gminy B., co do zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego stwierdzono, że dla terenu objętego wnioskiem Kopalni Soli sp. z o.o. w B. przedsięwzięcia Gmina B. posiada obowiązujący Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego Gminy B. dla obszarów w miejscowościach: G., C., S. oraz częściowo w M. i Ł. , zatwierdzony uchwałą Rady Gminy B. Numer 1X7107/03 z dnia 27 listopada 2003 roku.

Projektowana inwestycja położona jest w terenach oznaczonym symbolami planu:

P/U - tereny produkcyjno-usługowe,

KL - tereny przeznaczone pod komunikację - dla drogi lokalnej (klasy L)

Z - tereny zieleni nieurządzonej.

Zgodnie z ustaleniami planu:

- tereny "P/U" przeznaczone są na cele produkcyjno-usługowe. Wyklucza się lokalizację inwestycji związanych z ustaloną funkcją terenu, których oddziaływanie na środowisko nie będzie ograniczone do poziomu zapewniającego dotrzymanie wymaganych przepisami szczególnymi standardów środowiska na granicy terenu do którego inwestor ma tytuł prawny oraz poza tymi granicami.

Zasady zagospodarowania terenu P/U.

1) Wymaga się lokalizowania budynków z uwzględnieniem wyznaczonych na rysunku planu nieprzekraczalnych linii zabudowy.

2) Wymaga się, aby nie mniej niż 20% terenu przeznaczonego pod lokalizację inwestycji pozostawione zostało i zagospodarowane jako tereny biologicznie czynny (zieleń).

3) Maksymalna wysokość zabudowy - 9,0 m dla budynków z dachem płaskim i 13,0 m dla budynków z dachem tradycyjnym, liczona od poziomu terenu do kalenicy.

4) W przypadku stosowania dachów tradycyjnych wymaga się kształtowania dachów o symetrycznych spadkach połaci dachowych, z kalenica na środku budynku i spadkiem połaci pod kątem nie mniejszym niż 30 i nie większym niż 45.

5) Wymaga się kształtowania formy zabudowy na wysokim poziomie rozwiązań

architektonicznych.

6) W sposobie zagospodarowania terenu należy uwzględnić wymagania określone przepisami szczególnymi wynikające z faktu jego położenia w granicach terenu i obszaru górniczego złoża solanek jodobromowych" Ł. " oraz w granicach obszaru górniczego "M. " złoża soli kamiennej" S. - "M. " (kopalnia w likwidacji).

7) Obsługa komunikacyjna ternu P/U- z istniejącej drogi krajowej nr [...] i z gminnej drogi lokalnej, której część pasa drogowego wchodząca w teren opracowania, oznaczona jest rysunku planu symbolem KL.

8) Zasady obsługi w zakresie infrastruktury technicznej:

a) zaopatrzenie w wodę - z wodociągu gminnego zasilanego z ujęcia wody w S. ,

b) odprowadzanie ścieków sanitarnych - na oczyszczalnię ścieków Ł. - M. (tj. na sąsiedni teren oznaczony symbolem NO),

c) odprowadzanie wód opadowych - do kanalizacji opadowej z urządzeniem podczyszczającym ścieki opadowe z terenów przemysłowych i komunikacyjnych,

d) gospodarka ściekami i odpadami przemysłowymi - wg obowiązujących w tym zakresie przepisów szczególnych,

e) usuwanie odpadów komunalnych - wg systemu obowiązującego na obszarze gminy,

f) zaopatrzenie w gaz - z miejskiej sieci gazowej,

g) zaopatrzenie w energię elektryczną - z miejskiej sieci elektroenergetycznej,

h) ogrzewanie - indywidualne w oparciu o paliwa ekologicznie czyste.

Działka nr [...] położona w Ł. zlokalizowana jest w terenie oznaczonym symbolem: ZN - tereny korytarzy ekologicznych - na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectw gminy B. z dnia 26 października 2006r. ze zm - Uchwały Rady Gminy B.: Nr XXVII/319/06, Nr XXX/237/10 i XXX/238/10, nr IV/28/15.

Przeznaczenie terenu dla terenów oznaczonych symbolem ZN:

1) Użytki rolne z preferencja dla użytków zielonych,

2) Utrzymuje się istniejącą zabudowę z możliwością jej remontów i przebudowy, bez możliwości rozbudowy i nadbudowy wyłącznie w celu poprawy wyposażenia w infrastrukturę techniczna oraz zabezpieczenia stanu technicznego obiektów,

3) Dopuszcza się wprowadzenie zadrzewień, zakrzewień śródpolnych,

4) Obowiązuje zakaz budowy ciągów infrastruktury technicznej i komunikacyjnej tworzących bariery ekologiczne bez rozwiązań umożliwiających ich przekroczenie (np. otwory, przepusty),

5) Dopuszcza się realizacje obiektów towarzyszących elektrowniom wodnym,

6) Dopuszcza się obiekty i urządzenia infrastruktury technicznej z uwzględnieniem ustaleń z pkt 4,

7) Zakazuje się lokalizacji trwałych barier uniemożliwiających migracje dużych i średnich zwierząt.

Zgodnie z załączonym projektem zagospodarowania, inwestor nie przewidział na działce nr [...] w Ł. lokalizacji żadnych obiektów i instalacji.

W konsekwencji wnioskowane zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przytoczonymi wyżej ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, z tym jednak, że jak to zapisano w "Zasadach obsługi w zakresie infrastruktury technicznej" dla objętego planem terenu, zaopatrzenie w energię elektryczną zamierzenia inwestycyjnego realizowanego na nim odbywać się powinno, "z miejskiej elektroenergetycznej", nie zaś z "agregatu prądotwórczego o mocy 100 kW".

Z tych też powodów Kolegium uznało za konieczne wykreślenie ze stanowiącego integralną część zaskarżonej decyzji załącznika w postaci "Charakterystyki przedsięwzięcia" -urządzenia w postaci "Agregatu prądotwórczego o mocy 100 kW", mającego stanowić zaopatrzenie wnioskowanego zamierzenia inwestycyjnego w energię elektryczną. Powyższe powoduje, że zgodnie z zapisami planu miejscowego inwestor będzie zobowiązany do zaopatrywania wnioskowanego przedsięwzięcia inwestycyjnego w energię elektryczną - "z miejskiej sieci elektroenergetycznej", co znajdzie bezpośrednie przełożenia na ograniczenie immisji z z mającego znaleźć zastosowanie agregatu prądotwórczego o dużej mocy (100 kW), w szczególności ograniczenie hałasu emitowanego przez takie urządzenie, a co akcentował odwołujący B. K..

Przechodząc do oceny sporządzonego na użytek rozpoznawanej sprawy raportu o odziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, którego ustalenia przedstawiono wyżej, w pierwszej kolejności zauważyć należy, że zawiera on wymagane treścią art. 66 omawianej ustawy elementy.

Raport ten sporządzony został przez osobę spełniającą wymagania zawarte w treści art. 74 a ust. 2 ustawy. Do raportu załączone zostało obecnie złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej oświadczenie mgr inż. W. W. z dnia 28 grudnia 2021 r. dotyczące spełniania wymagań statuowanych w art. 74 a ust. 2 ustawy.

Raport został uzgodniony z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w K., Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w B. oraz Państwowym Gospodarstwem Wody Polskie - Regionalnym Zarządem Gospodarki Wodnej w Krakowie.

Analiza raportu pozwala na stwierdzenie, iż postępowanie przeprowadzone zostało prawidłowo, a raport zawiera wszystkie niezbędne elementy jakie nakazują przepisy prawa oraz uzyskał wymagane prawem uzgodnienia.

Przed wydaniem zaskarżonej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach Wójt Gminy B. zapewnił możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego przeprowadzana była ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Wydając decyzję w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia organ zobowiązany jest do uwzględnienia wyników postępowania z udziałem społeczeństwa (art. 80 ust. 1 pkt 3 ustawy), jednakże sprzeciw społeczności lokalnej w stosunku do konkretnego przedsięwzięcia nie może być podstawą do wydania decyzji odmownej. Polskiemu systemowi prawnego nie jest bowiem znana konstrukcja samoistnego źródła prawa wynikającego z posiadania przez daną grupę osób statusu społeczności lokalnej, nie będącej nawet wspólnotą samorządową. Tym samym udział społeczeństwa odbywa się tylko na takich zasadach, jakie wprost wynikają z przepisów powołanej ustawy z 2008 r., w szczególności z art. 29-45 tej ustawy. Żaden z tych przepisów nie uzależnia wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia od zaaprobowania lub uzgodnienia takiej decyzji przez społeczeństwo (tak NSA w wyroku z dnia 11 października 2017r., sygn. II OSK 2113/16). W świetle przepisów przywoływanej ustawy środowiskowej zasadą jest wydanie decyzji określającej środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia, natomiast wyjątkiem - odmowa wydania takiej decyzji - może to nastąpić w razie wystąpienia enumeratywnie określonych przyczyn.

Wobec zarzutów odwołania wyjaśniono, że ocena oddziaływania na środowisko jest etapem prowadzącym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i pozwala organowi jedynie zorientować się, jakie ewentualnie zagrożenia dla środowiska mogą wystąpić. Powinno to pomóc organowi właściwie określić uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Ustalenie w decyzji środowiskowej warunków, pod którymi może zostać zrealizowana planowana inwestycja, nie przesądza jeszcze o jej faktycznej realizacji. Określa jedynie kształt inwestycji z punktu widzenia wymogów ochrony środowiska, dopuszcza jej realizację w wariancie dla środowiska najkorzystniejszym. Dopiero na kolejnych etapach procesu inwestycyjnego, tj. w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę następuje konkretyzacja i materializacja warunków określonych w decyzji środowiskowej. Innymi słowy, decyzja środowiskowa statuuje ograniczenia realizacji przedsięwzięcia konieczne ze względu na wymogi ochrony środowiska w różnych jego aspektach. Po wydaniu decyzji środowiskowej, stosownie do treści art 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy. Oznacza to, iż w przypadku, gdy na terenie objętym wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę obowiązuje plan miejscowy organ udzielający pozwolenia na budowę ma obowiązek sprawdzenia zgodności rozwiązań przyjętych w projekcie budowlanym z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Badanie tej zgodności z ustaleniami planu dotyczy zarówno projektu zagospodarowania działki, jak i projektu architektoniczno-budowlanego i powinno polegać na dokładnej analizie zapisów obowiązującego na danym obszarze planu miejscowego, a w szczególności jego ustaleń dotyczących terenu przewidzianego do zainwestowania oraz dopuszczonych tym planem warunków i sposobów jego zabudowy.

Uwzględniając powyższe Kolegium uznało, iż brak jest podstaw do przyjęcia, że wydana w sprawie, pozytywna decyzja środowiskowa jest niezgodna z prawem.

Wobec zarzutów odwołania podkreślono, iż choć raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko podlega ocenie organu prowadzącego postępowanie w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, to ocena ta z pewnych koniecznych względów musi być ograniczona, gdyż organ nie dysponuje odpowiednią specjalistyczną wiedzą, aby móc w pełni ocenić wszystkie jego aspekty (por. wyrok NSA z dnia 26 marca 2015r. II OSK 2032/13). Wedle utrwalonego w orzecznictwie poglądów organ administracji oraz Sąd mogą samodzielnie dokonywać oceny treści raportu, gdyż wymaga to wiadomości specjalnych z poszczególnych gałęzi nauki. Ocena odnośnie raportu dotyczyć może tylko tego, czy raport jest kompletny i spójny, czyli czy spełnia ustawowe wymagania co do jego zawartości, w rozumieniu dyspozycji art. 66 ustawy (por. wyrok NSA z dnia 3 kwietnia 2012 r., II OSK85/12).

W ocenie Kolegium, wbrew zarzutom odwołania, zakres przeprowadzonej w sprawie analizy w trakcie sporządzania raportu jest logicznie skorelowany z zakresem planowanego przedsięwzięcia, a przyjęte kryteria wyboru są oparte na przekonujących, przejrzystych i akceptowalnych zasadach. Stosownie do powyższego - nie można podzielić zarzutu odwołania, że ocena oddziaływania na środowisko została oparta na "ogólnikowych wskazaniach, bez przedstawienia rzetelnych podstaw i argumentów dla prezentowanych tez".

Raport nie może odnosić się do wszystkich kwestii i okoliczności faktycznych. Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 21 lutego 2017 r. (II OSK 1472/15), nie chodzi o to, aby każdy raport badał zawsze oddziaływania na wszystkie elementy przyrodnicze środowiska, w oderwaniu od warunków realizacji indywidualnego przedsięwzięcia. Taka wykładnia art. 66 ust. 1 ustawy stanowiłaby zaprzeczenie definicji ustawowych pojęć "przedsięwzięcie" (art. 3 ust. 1 pkt 13 ustawy) oraz "ocena oddziaływania na środowisko" (art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy), zgodnie z treścią których ustawodawca nakazuje badanie oddziaływań w odniesieniu do konkretnego przedsięwzięcia.

Co do zarzutu braku uwzględniania okoliczności zamiaru rozbudowy oczyszczalni ścieków w miejscowości Ł. zlokalizowanej w sąsiedztwie domu Odwołującego oraz braku uwzględniania ewentualnej kumulacji negatywnego oddziaływania rozbudowy oczyszczalni i objętej zaskarżoną decyzją instalacji do ługowania gruzu solnego wyjaśniono, iż w sytuacji w której Wójt Gminy B. wydał już decyzję w sprawie środowiskowych uwarunkowań dla instalacji do ługowania gruzu solnego, a postępowanie w sprawie środowiskowych uwarunkowaniach rozbudowy oczyszczalni zostało dopiero wszczęte, kwestia ewentualnej kumulacji tych dwóch inwestycji może być rozważana dopiero we wszczętym obecnie postępowaniu w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody dla rozbudowy oczyszczalni, a nie - jak chce odwołujący - jeszcze przed formalnym złożeniem wniosku przedmiocie rozbudowy oczyszczalni. Kwestia uciążliwości związanych z funkcjonowaniem oczyszczalni ścieków (w szczególności uciążliwości zapachowych), nie stanowi zresztą przedmiotu prowadzanego obecnie postępowania, podobnie zresztą jak sprawa samowolne usunięcia drzew, czy nielegalnego wyburzania budynków. Z tych też powodów Kolegium uznało, że brak jest podstaw do uzupełnienie materiału o wnioski o interwencję oraz o odpowiedzi poszczególnych organów na wnioski, jak również "przeprowadzenia oględzin terenu planowanej Inwestycji, a także sąsiadujących z nią działek ewidencyjnych tworzących wspomnianą drogę, jak również działki ewidencyjnej [...] - dla wykazania m.in. usytuowania planowanej Inwestycji, ukształtowania terenu, które ma wpływ na sposób roznoszenia się hałasu oraz odległości od niej do mojej Nieruchomości i mojego domu". Wszystkie powyższe okoliczności stwierdzone są dowodami o charakterze rzeczowym, w szczególności mapami obrazującymi teren inwestycji i tereny przyległe.

Odnośnie stwierdzonego zaskarżoną decyzją obowiązku przeprowadzenia analizy porealizacyjnej w terminie 90 dni od dnia uruchomienia instalacji, którą to analizę porealizacyjną nakazano wykonać w zakresie oddziaływania przedsięwzięcia na klimat akustyczny, ze szczególnym uwzględnieniem sąsiadującej z przedsięwzięciem zabudowy mieszkaniowej -oczywistym jest że analiza taka będzie musiała oparta na wynikach pomiarów hałasu w środowisku przeprowadzonych zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie metodykami referencyjnymi określonymi w przepisach szczególnych. Zadaniem analizy porealizacyjnej będzie ustalenie, czy zrealizowana inwestycja dotrzymuje dopuszczalne normy hałasu na terenach objętych ochroną akustyczną, a w przypadku niedotrzymania norm, określi środki techniczne mające, zapobiec przekroczeniom dopuszczalnych poziomów hałasu.

Co do zarzutu dotyczącego braku przeprowadzenia inwentaryzacji przyrodniczej terenu inwestycji wraz z terenami przyległymi, wyjaśniono, że z treści przepisu art. 66 ust.1 pkt 2a ustawy środowiskowej wynika, że w aktualnym stanie prawnym ustawodawca nie przewiduje obowiązku jej przeprowadzenia (w przepisie tym wskazuje się raport powinien zawierać "wyniki inwentaryzacji przyrodniczej, (...) jeżeli została przeprowadzona". Oznacza to, że nie w każdym przypadku wykonanie inwentaryzacji przyrodniczej będzie uzasadnione i potrzebne. Jednocześnie, zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy środowiskowej raport powinien zawierać także inne (niż wyniki inwentaryzacji) dane, na podstawie których dokonuje się opisu elementów przyrodniczych środowiska.

W niniejszej sprawie w raporcie zawarto opis elementów przyrodniczych środowiska wskazując m.in, że przedsięwzięcie zlokalizowane jest w miejscu, w którym nie obserwuje się siedlisk zwierząt i roślin, które z uwagi na cenne walory przyrodnicze wymagałyby ochrony. Działki przeznaczone pod inwestycję porasta zarówno roślinność trawiasta oraz zadrzewienia, które pojawiły się w wyniku sukcesji wtórnej, porastając głównie obrzeża działki. Roślinność trawiastą reprezentują zbiorowiska roślin ruderalnych i synantropijnych, które wytworzyły się w wyniku silnej antropopresji. Północne obrzeże działek, poza terenem planowanej zabudowy, porasta zwarta struktura drzew i krzewów. Reprezentują ją gatunki pospolite na terenie kraju, o dużych zdolnościach adaptacyjnych oraz dużej inwazyjności. Wyróżniono tu głównie następujące gatunki drzew i krzewów: robinia akacjowa (Robinia pseudoacacia), klon jesionolistny (Acer negundo), topola czarna (Populus nigra), topola biała (Populus alba), topola osika (Populus tremula), brzoza brodawkowata (Betula pendula), dziki bez czarny (Sambucus nigra), dereń świdwa (Cornus sanguinea).

Na terenie planowanego przedsięwzięcia nie stwierdzono miejsc występowania roślin wymienionych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 9 października 2014 roku w sprawie ochrony gatunkowej roślin (Dz. U. z 2014 r., póz. 1409), a także występowania grzybów wymienionych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 9 października 2014 roku w sprawie gatunków dziko występujących grzybów objętych ochroną (Dz. U z 2014 r., póz. 1408), nie wykazano też miejsc rozrodu i stałego przebywania zwierząt objętych ochroną gatunkową na podstawie rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz. U. z 2016 r. póz. 2183 ze zmianami), jednak w przypadku stwierdzenia ich występowania należy przestrzegać przepisy o ochronie gatunkowej.

Podkreślono, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie zezwala na wykonywanie czynności zakazanych w stosunku do gatunków chronionych roślin, zwierząt i grzybów. W przypadku konieczności likwidacji siedlisk gatunków chronionych lub wykonania innych czynności zakazanych w stosunku do- gatunków objętych ochroną, wymagane będzie uzyskanie zezwolenia właściwego organu z zakresu ochrony gatunkowej - zgodnie z art. 56 ustawy o ochronie przyrody.

Inwestycja położona jest na skraju korytarza ekologicznego - Puszcza [...] (23K) oraz 130 m na południowy - zachód od korytarza ekologicznego - P. W.. Miejsce inwestycji jak również jej zasięg oddziaływania nie wpływa na powyższe korytarze. Instalacja realizowana będzie w miejscu nieczynnego szybu kopalnianego, na terenie Kopalni Soli w B.. Teren ten ze względów bezpieczeństwa stanowił obszar ogrodzony, zabezpieczony przed dostępem osób postronnych. Tak więc realizacja planowanej inwestycji nie wpłynie na funkcjonowanie przedmiotowych korytarzy. Wskazano również, że realizacja przedmiotowego zamierzenia nie wpłynie negatywnie na cele i przedmioty ochrony ww. obszaru Natura 2000. Realizacja inwestycji będzie miała miejsce poza obszarem Natura 2000, nie spowoduje spadku liczebności populacji gatunków będących przedmiotami ochrony w ww. obszarze oraz zmniejszenia zasięgów ich występowania, nie spowoduje pogorszenia stanu cennych siedlisk przyrodniczych, uszczuplenia ich powierzchni lub zmiany cech charakterystycznych. Realizacja inwestycji nie pogorszy integralności ww. obszaru Natura 2000 i nie wpłynie negatywnie na jego powiązania z innymi obszarami sieci Natura 2000.

Odwołujący tych ustaleń nie podważył, ograniczając się do zarzutu braku przeprowadzenia inwentaryzacji przyrodniczej terenu inwestycji wraz z terenami przyległymi.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na tą decyzję wniósł B. K. zarzucając naruszenie:

1) Przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.:

a) art. 71 ust 1 i ust 2 pkt 2, art. 12 ust 1, art. 80 ust 2, art. 82 i art. 85 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U.2021.247 tj. z dnia 2021.02.05, dalej: "ooś") poprzez utrzymanie w mocy w przeważającym zakresie decyzji o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację Inwestycji (Decyzji Wójta 2022), co stanowi rażące naruszenie prawa z uwagi na to, że:

- inwestycja jest niezgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego,

- przedłożony przez Inwestora "Raport oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia o nazwie "Budowa Instalacji do ługowania gruzu solnego w rejonie szybu M. w m. M. gm. B." opracowany przez Pracownię Ochrony Środowiska W. W. w czerwcu 2020 r. (dalej odpowiednio: "Raport" oraz "Autor Raportu") nie spełnia wymogów art. 66 ust 1 pkt 5, pkt 6 i pkt 6a ooś, ponieważ jedynie pozornie zawiera alternatywny wariant realizacji przedsięwzięcia, gdyż nie zawiera on żadnych alternatywnych rozwiązań dotyczących procesu technologicznego kruszenia i ługowania gruzu solnego, jak i wykorzystywanych w tym celu maszyn i urządzeń,

- realizacja przedmiotowej inwestycji i budowa instalacji jest niedopuszczalna z uwagi na jej oddziaływanie na sąsiednie działki ewidencyjne;

2) przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

a) naruszenie art. 75 § 1, 77 § 1 i 80 k.p.a. poprzez:

- przeprowadzenie dowolnej w miejsce swobodnej oceny dowodu w postaci Raportu,

- brak przeprowadzenia dowodów pozwalających na dokonanie rzetelnej oceny stanu faktycznego, w tym oględzin miejsca planowanej Inwestycji oraz dowodu z opinii biegłego z dziedziny akustyki.

- nieprzeprowadzenie rozprawy administracyjnej pomimo złożonego stosownego wniosku,

- pominięcie okoliczności przedstawianych przeze mnie w toku postępowania oraz brak przedstawienia przekonujących argumentów za tym, że Inwestycja, zarówno na etapie jej budowy, jak i eksploatacji, nie będzie oddziaływać w sposób uciążliwy na znajdującą się w bardzo bliskim sąsiedztwie moją działkę nr [...] wraz z posadowionym na niej domem mieszkalnym, położoną w miejscowości Ł. (dalej: "Nieruchomość");

b) rażące naruszenie art. 8 § 1 kpa, zgodnie z którym organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania, to jest naruszenie zasady zaufania".

W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych.

Z punktu widzenia powyższego stwierdzić należy, że skarga okazała się być zasadna.

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż najistotniejszym uchybieniem jest wadliwość raportu w zakresie rozwiązań alternatywnych, gdyż trafnie podniesiono w skardze pozorność przedstawienia alternatywnego wariantu realizacji Inwestycji. Przedłożony przez Inwestora raport nie spełnia wymogów art. 66 ust. 1 pkt 5, pkt 6 i pkt 6a ooś, ponieważ jedynie pozornie zawiera alternatywny wariant realizacji przedsięwzięcia. Prezentowany wariant nie zawiera w istocie żadnych alternatywnych rozwiązań dotyczących procesu technologicznego kruszenia i ługowania gruzu solnego, jak i wykorzystywanych w tym celu maszyn i urządzeń. W raporcie wskazano, że jako racjonalny wariant alternatywny rozpatrywane mogą być wyłącznie warianty technologiczne lub zmiana lokalizacji poszczególnych obiektów w obrębie działek inwestycyjnych Na obecnym etapie, analizowane są warianty sposobu dostarczenia wody słodkiej przeznaczonej do celów technologicznych. W początkowej fazie eksploatacji instalacji woda ta dostarczana będzie beczkowozami do dwóch zbiorników podziemnych zbiorników o sumarycznej pojemności 200 m3. W późniejszym etapie, w zależności od wyników prowadzonych analiz, planowane jest wykonanie studni głębinowej lub ujęcia wód powierzchniowych na potoku Ł. (por. s. 38 raportu). Tak sformułowany opis nie stanowi rzeczywistego wariantu alternatywnego, którego przedstawienie wymagane jest przez ustawę ooś. Nie zawiera on żadnych propozycji wykorzystania innych maszyn i urządzeń do procesu kruszenia i ługowania gruzu solnego, pozbawiony jest również konkretów dla wspomnianego dostarczania wody ze studni głębinowej lub z ujęcia z potoku Łapczyckiego. Raport nie spełnia wyrażonego w art. 66 ust. 1 pkt 6 ooś obowiązku określenia przewidywanego oddziaływania wariantu alternatywnego na środowisko, jak i tym bardziej obowiązku przewidzianego przez art. 66 ust. 1 pkt 6a ooś w postaci porównania oddziaływania wariantu alternatywnego na wymienione tym przepisem elementy (m.in. ludzi, rośliny, zwierzęta, powierzchnię ziemi, dobra materialne, zabytki, formy ochrony przyrody) z odziaływaniem na nie wariantu proponowanego przez Inwestora. Ponadto w Aneksie nr 2 do Raportu (z październiku 2020 r.) autor raportu odnosząc się do wariantowości wspomniał, że: "w trakcie prac koncepcyjnych związanych z realizacją planowanego przedsięwzięcia analizowane były warianty obejmujące technologię przetwarzania i wykorzystania gruzu solnego, których podstawowym elementem było pozyskiwanie z solanki soli drogowej, wykorzystywanej do zimowego utrzymania dróg (por. s. 9 Aneksu nr 2). Opis ten również nie spełnia wymogów art. 66 ust. 1 pkt 5, pkt 6 i pkt 6a ooś.

Zatem tylko podtytuły raportu wskazują na rozwiązania alternatywne, ale powyżej podkreślona treść tychże rozwiązań alternatywnych jest bardzo powierzchowna i często nie związana z meritum charakteru i zakresu spornego przedsięwzięcia. Należy tymczasem skupić uwagę na specyfice realizacji każdego przedsięwzięcia, gdyż w świetle art. 66 ust. 1 pkt 5 ooś, raport oddziaływania na środowisko powinien zawierać opis analizowanych wariantów przedsięwzięcia. Z postanowień przywoływanego przepisu wynika, że powinny zostać uwzględnione trzy warianty: proponowany przez wnioskodawcę, racjonalny wariant alternatywny oraz wariant najkorzystniejszy dla środowiska. Warianty te powinny się różnić przede wszystkim pod względem sposobu, w jaki przedsięwzięcie w każdym z tych wariantów będzie oddziaływać na środowisko, ponieważ ich rolą jest wskazanie alternatywnych rozwiązań pozwalających to środowisko chronić w jak najpełniejszym wymiarze. Uchybienie raportu jak brak opisu racjonalnego wariantu alternatywnego oraz brak wskazania argumentacji pozwalającej na uznanie danego wariantu za najkorzystniejszy dla środowiska każdorazowo musi być uznane za wadę pozbawiającą tego rodzaju dowód przydatności dla postępowania, natomiast w przypadku oparcia się przez organy na tego rodzaju wadliwym dowodzie za uchybienie mogące mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, a to jest już wystarczające dla uchylenia decyzji organu I instancji (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 11 maja 2016 r., II SA/Kr 71/16, wyrok WSA w Olsztynie z dnia 14 września 2021 r., sygn. II SA/Ol 372/21, wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 21 czerwca 2022r., sygn. II SA/Bd 17/22). Zatem zachodząca wadliwość przedstawionych w raporcie wariantów realizacji przedsięwzięcia, oznacza, że raport nie spełnia ustawowych wymagań, koniecznych do wydania decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania realizacji danego przedsięwzięcia (por. wyrok NSA z dnia 8 marca 2022 r., sygn. III OSK 4253/21).

Ponadto raport jest również niekompletny w zakresie zagrożenia hałasem. Raport w kwestii oceny oddziaływania akustycznego opiera się na ogólnikowych wskazaniach. Określenia w rodzaju, że hałas wytwarzany na etapie eksploatacji przedsięwzięcia zawiera się w tle powodowanym przez drogę krajową, czy też mający wynikać z aktualnej mapy emisyjnej wskaźnika LDwn hałasu komunikacyjnego wzdłuż drogi krajowej DK94 w miejscu realizacji inwestycji, sporządzonej w ramach monitoringu hałasu komunikacyjnego. Zgodnie z mapą w miejscu realizacji inwestycji, poziom hałasu pochodzącego od drogi krajowej 94 wynosi 60 - 65 dB. Poziom hałasu na etapie eksploatacji inwestycji wynosi 50 - 55 dB. Dlatego poziom tła od drogi krajowej nie został uwzględniony, ponieważ jest wyższy o 10 dB (s. 23 - 24 Aneksu nr do Raportu). Wskazana mapa imisyjna to dołączony do Aneksu nr 2 do Raportu wydruk z portalu geoportal. Zgodnie z pouczeniem zawartym na wydruku, zawarte na nim informacje mają charakter wyłącznie poglądowy i nie jest to dokument oficjalny. Organy nie zweryfikowały kiedy (w jakiej dacie) i w jakim okresie sporządzono wspomniany monitoring. Nie precyzują dlaczego uważają, że jest nadal aktualny. Zasadnie podniesiono w skardze, że stwierdzenie, że poziom tła od drogi krajowej nie został uwzględniony, ponieważ jest wyższy, ma kluczowe znaczenie dla oceny w jaki sposób Inwestycja ma oddziaływać akustycznie na nieruchomość skarżącego. Samo wskazanie w raporcie, że skoro droga krajowa emituje określony hałas, to hałas, który będzie emitowany przez Inwestycję, zawrze się w tym pochodzącym z drogi, jest błędne. Generalnie emitowany hałas przez kilka źródeł nie jest konsumowany lecz dodatkowo spotęgowany. Bez dokładnego określenia hałasu z eksploatacji instalacji, obok hałasu komunikacyjnego, nie można prawidłowo określić uciążliwości. Skoro zatem raport tego nie uwzględnił, to jego założenia na temat uciążliwości akustycznej są niekompletne. Ponadto w ramach inwestycji zasadnie podniesiono w skardze brak uwzględnienia poziomu hałasu generowanego przez cysterny. Zgodnie z raportem, dostarczanie do Instalacji gruzu solnego będzie odbywać się wywrotkami (ciężarówkami). W przedstawionych w raporcie obliczeniach natężenia hałasu, który będzie emitowany w związku z pracą planowanej Instalacji, uwzględniono hałas emitowany przez wywrotki, ale pominięto hałas, którego źródłem będą cysterny dostarczające wodę - która jest niezbędna w procesie ługowania, pomimo podniesienia tej okoliczności w odwołaniu.

Zasadny jest także zarzut skargi odnoszący się do niezgodności z ustaleniami MPZP, tj. w zakresie terenów "P/U" przeznaczonych są na cele produkcyjno-usługowe i określających zasady obsługi w zakresie infrastruktury technicznej, wskazujących, że zaopatrzenie w wodę powinno odbywać się z wodociągu gminnego zasilanego z ujęcia wody w S. . Dla inwestycji przewidziano natomiast, że zapotrzebowanie przedsięwzięcia w wodę przewiduje się pokryć poprzez dostarczanie jej cysternami z ujęcia wody kopalni z sieci wodociągowej do dwóch podziemnych zbiorników o sumarycznej pojemności 200 m3. W terminie późniejszym Inwestor planuje zaopatrzenie przedsięwzięcia w wodę z ujęcia powierzchniowych z Potoku Łapczyckiego lub z otworu głębinowego. Z raportu tymczasem wynika, iż woda jest podstawowym surowcem wykorzystywanym w procesie ługowania, a wielkość zapotrzebowania na wodę dla potrzeb instalacji wynosi ok. 22.500 m3 rocznie, ok. 12% tej wielkości zostanie pokryte poprzez ujęcie i zagospodarowanie wody opadowej. Konieczne będzie zatem zaangażowanie wielu cystern dla dostarczenia odpowiedniej ilości wody. Natomiast z MPZP wynika, że dla terenu oznaczonego jako P/U zaopatrzenie w wodę powinno odbywać się z wodociągu gminnego zasilanego z ujęcia wody w S. . Ustalenie i zaakceptowanie, że Inwestycja wymaga angażowania bardzo wielu cystern, a w niesprecyzowanym "terminie późniejszym’’ planowane jest zaopatrzenie przedsięwzięcia w wodę z Potoku Łapczyckiego lub z otworu głębinowego, podczas gdy dla terenu P/U przewidziano w MPZP zasilanie z wodociągu gminnego zasilanego z ujęcia wody w S. oznacza, że Inwestycja jest niezgodna z MPZP. Tak określone w raporcie, a za nim w wydanych decyzjach, zaopatrzenie w wodę, zastępuje rozwiązanie przyjęte w MPZP i stoi z nim w sprzeczności, co narusza art. 80 ust. 2 ooś. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji organ odwoławczy z powodu z niezgodności z postanowieniami mpzp zapisu w zakresie sposobu dostaw energii elektrycznej uznał za konieczne usunięcie ze stanowiącego integralną część zaskarżonej decyzji załącznika w postaci "Charakterystyki przedsięwzięcia" urządzenia w postaci "Agregatu prądotwórczego o mocy 100 kW", mającego stanowić zaopatrzenie wnioskowanego zamierzenia inwestycyjnego w energię elektryczną, gdyż analogicznie jak w przypadku zaopatrzenia w wodę, plan miejscowy przewidywał jedynie źródło z miejskiej sieci elektroenergetycznej (a woda tylko z wodociągu gminnego). Organ zatem uwzględniając kwestię zgodności z planem miejscowym zapisu co do energii elektrycznej, bezpodstawnie pominął rozstrzygnięcie co do sposobu dostarczania wody.

Kończąc należy ponadto wskazać, że gdyby kwestii zaopatrzenia w wodę nie uznać za niezgodność z planem miejscowym, a jedynie jako zapis planu z którego taka możliwość jedynie wynika, to i tak decyzja jest istotnie wadliwa z przytoczonych dwóch pierwszych przyczyn i w tym zakresie raport wymaga istotnego uzupełnienia.

Przedstawione powyżej naruszenia miały istotny wpływ na wynik sprawy, co skutkuje koniecznością uchylenia, decyzji obu instancji na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 .p.s.a

O kosztach, na które składają się wpis 200 zł, koszty zastępstwa radcowskiego 480 zł, orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a,