Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 233/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2006-07-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6342 Przyznanie uprawnień kombatanckich oraz przyznanie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Hasła tematyczne: Kombatanci
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 42 poz 371
law: Ustawa z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski Sędziowie Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder /spr/ Asesor WSA Kazimierz Maczewski Protokolant Aneta Kukla po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lipca 2006 r. sprawy ze skargi R. T. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich o d d a l a skargę


UZASADNIENIE

Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] Nr [...], po rozpatrzeniu wniosku R. T. z dnia [...] ( data wpływu do Urzędu), na podstawie art. 1 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. z 2002 r. Nr 42, poz.371 ze zmianami), przyznał R. T. uprawnienia kombatanckie z tytułu pełnienia służby od [...] do [...] w szeregach Armii Krajowej

R. T. w dniu [...] listem poleconym wysłał do Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu podał, że pierwszy wniosek o przyznanie uprawnień kombatanckich złożył ponad [...] temu, a później składał następne. Wnioski te rozpatrywano odmownie. Przyznanie uprawnień od [...] uznał za krzywdzące, bowiem ukończył [...] lat, jest schorowany o otrzymuje niewielką emeryturę w kwocie [...] zł, która nie wystarcza na godziwą starość.

Wnioskodawca domagał się przyznania i wyrównania uprawnień kombatanckich od daty złożenia pierwszego wniosku, co pozwoliłoby mu na uzyskanie środków pieniężnych na zakup leków, opłacenie rachunków oraz zakup żywności.

Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] Nr [...], na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 Kpa oraz art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego, utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] o przyznaniu R. T. uprawnień kombatanckich,

Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji stwierdził, że zaskarżoną decyzję wydał po rozpatrzeniu wniosku R. T. z dnia [...], a zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego, uprawnienia kombatanckie przysługują osobie, która uzyskała decyzję potwierdzającą działalność wymienioną w art. 1 ust. 2 i w art. 2 albo fakty , których mowa w art. 4. Żaden z przepisów ustawy nie daje podstaw organowi orzekającemu do uznaniowego określenia daty, od której przysługiwałoby prawo do świadczeń.

R. T. wniósł skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i przyznania uprawnień kombatanckich z dniem złożenia pierwszego wniosku.

Skarżący zarzucał, że decyzja z dnia [...] została wydana z naruszeniem zasad współżycia społecznego.

W uzasadnieniu skargi R. T. podał, że wniosek o przyznanie uprawnień kombatanckich w związku z działalnością w okresie od [...] do [...] w szeregach Armii Krajowej złożył w dniu [...], natomiast w dniu [...] zwrócono skarżącemu dokumenty wraz z decyzją odmawiającą przynależności do ZBOWiD.

Skarżący podniósł, że od początku lat [...] bezskutecznie ubiegał się o przyznanie uprawnień kombatanckich i dopiero na podstawie wniosku złożonego w dniu [...] przyznano mu uprawnienia kombatanckie.

R. T. wskazał również w skardze, że jest emerytem od [...] i otrzymuje niewielką emeryturę ( [...]), która nie pozwala mu na godziwą starość. Podniósł nadto, że ze względu podeszły wiek ([...]) nie będzie mógł długo korzystać z uprawnień kombatanckich, natomiast przyznanie uprawnień od daty złożenia pierwszego wniosku pozwoliłaby mu na opłacenie kosztów leczenia, zaległych rachunków oraz pobranych pożyczek.

Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Sąd rozpoznając skargę R. T. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych stwierdził, że decyzja ta odpowiada prawu, a wniesiona skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Organ administracji publicznej orzekający w sprawie przyznania uprawnień kombatanckich przyznał skarżącemu, na jego wniosek z dnia [...] , uprawnienia w związku z pełnieniem służby w szeregach Armii Krajowej od [...] do [...].

R. T. domagał się umieszczenia w decyzji daty, od której przysługują uprawnienia kombatanckie oraz wskazał, że satysfakcjonujące dla niego na gruncie zasad współżycia społecznego byłoby przyznanie w decyzji uprawnień kombatanckich od daty złożenia pierwszego wniosku na początku lat [...] ubiegłego stulecia.

Sąd administracyjny działając w oparciu o przepisy ustrojowe oraz regulujące tryb postępowania przed tymi sądami nie posiada uprawnień do przyznawania uprawnień czy też uzupełniania treści decyzji będących przedmiotem zaskarżenia. Sąd ten powołany jest do badania legalności zaskarżonych decyzji w oparciu o obowiązujące przepisy prawa materialnego i procesowego i stąd też rozpatrywanie zarzutów skargi w oparciu o zasadę słuszności nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Zarzuty skarżącego dotyczące nie wskazania przez organ w decyzji daty przyznania uprawnień Sąd mógł ocenić zatem wyłącznie na gruncie ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. z 2002 r. Nr 42, poz. 321 ze zmianami).

W pierwszej kolejności wskazać należy, że decyzja administracyjna jako akt pochodzący od organów administracji publicznej nie posiada cech dowolności. Ramy tego aktu zakreślają zarówno przepisy procedury administracyjnej jak i przepisy prawa materialnego.

Podstawowe elementy decyzji administracyjnej ustawodawca ustalił w art. 107 Kpa. W § 2 tego przepisu wskazał natopmiast, że przepisy szczególne mogą dopuścić zamieszczenie w decyzji dodatkowych elementów, do których należą według od dawna ustalonego poglądu : warunek zlecenie lub termin.

W piśmiennictwie dominuje pogląd, że termin, jako dodatkowy element decyzji, może być traktowany wyłącznie jako termin ważności decyzji (m.in. T.Woś Termin, warunek i zlecenie w prawie administracyjnym, Pip 1994, nr 6).

Na gruncie sprawy stanowiącej przedmiot rozpoznania, określenie granicznej daty przyznania uprawnień dopuszczalne byłoby tylko wówczas, gdyby przepisy prawa materialnego ( jako przepisy szczególne na które wskazuje art. 107 § 2 Kpa),przewidywały możliwość określenia w decyzji takiej daty.

Przepisy ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego, nie przewidują wyodrębnienia w decyzji o przyznaniu uprawnień klauzuli wskazującej datę przyznania uprawnień kombatanckich. Zamieszczenie takiej klauzuli, wbrew obowiązującym regulacjom prawa materialnego, pozbawiłoby decyzję w tej części cech legalności. Organ nie mógł zatem, wbrew żądaniom skarżącego umieścić w treści rozstrzygnięcia wskazanej przez niego daty, nawet jeśli uzasadnienie takiego żądania było podyktowane ważnymi, życiowymi okolicznościami.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), orzekł jak w sentencji.