Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 521/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-05-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6209 Inne o symbolu podstawowym 620
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Inspekcja sanitarna
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 138 par. 1 pkt 1, art. 144
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 18, art. 27 par. 1, art. 119, art. 121 par. 1, art. 122 par. 2, art. 125, art. 126
journal: Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka NSA Ewa Makosz – Frymus (spr.) WSA Ewa Kręcichwost – Durchowska Protokolant Sekr. sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 06 maja 2009 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Wielobranżowego (...) w P. – A.K. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia (...) nr (...) w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia, oddala skargę /-/E.Kręcichwost – Durchowska /-/G. Radzicka /-/E. Makosz - Frymus


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia (...) nr (...) Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P., działając na podstawie art. 119 ustawy z dnia 17 czerwca 1996r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r. Nr 229, poz. 1954 ze zm., dalej jako ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji), w związku z niewykonaniem nakazów wynikających z prawomocnej decyzji z dnia (...) Nr (...) postanowił w pkt 1 nałożyć na A. K. grzywnę w celu przymuszenia w kwocie (...) zł, w pkt 2 zobowiązać do uiszczenia opłaty za wydanie postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia w kwocie (...) zł. Organ nałożył 7-dniowy termin realizacji pkt 1 i 2 od dnia doręczenia postanowienia oraz wezwał do dopełnienia obowiązków określonych w tytule wykonawczym przez wykonanie nakazanych czynności w terminie 2 tygodni od doręczenia niniejszego postanowienia pod rygorem nakładania dalszych grzywien w tej samej lub wyższej kwocie.

W uzasadnieniu podano, iż nałożenie grzywny w celu przymuszenia stało się konieczne i uzasadnione treścią art. 119-124 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, ponieważ przeprowadzona w dniu (...) kontrola sanitarna w sklepie cukierniczym A. K. w P., na Os. (....) wykazała, że nie został wykonany obowiązek wynikający z decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia (...) nr (...).

Na powyższe postanowienie A. K. złożył zażalenie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i umorzenie grzywny w całości. W uzasadnieniu wskazał na swoją trudną sytuację materialną, podnosząc przy tym, iż jest po udarze mózgu i choruje na serce. Ponadto podkreślił, iż uchybienia związane z prowadzeniem sklepu cukierniczego nie istnieją i nie ma podstaw do karania go grzywną.

Postanowieniem z dnia (...) nr (...) Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w P., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz.1071 ze zm. dalej jako kpa), art. 18, art. 119 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu podano, iż podczas kontroli sanitarnej w sklepie cukierniczym obecny był A. K., który nie wniósł uwag i zastrzeżeń do stwierdzonego stanu faktycznego (pkt 7 protokołu), co zostało potwierdzone jego podpisem. Zdaniem organu II instancji, na podstawie w/w dokumentu można stwierdzić, że podczas kontroli sanitarnej, zakład nie posiadał jeszcze stałego dopływu bieżącej wody z sieci wodociągowej, nie doprowadził do właściwego stanu sanitarno-higienicznego ścian w pomieszczeniu sklepu i nie zapewnił personelowi sklepu możliwości korzystania z toalety.

A. K. wniósł skargę na powyższe postanowienie, żądając jego uchylenia. Skarga nie zawiera uzasadnienia.

W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w P. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269, dalej: u.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, kontrola, o której mowa w art. 1 § 2 u.s.a., sprawowana jest pod względem zgodności z prawem - art. 1 § 2 u.s.a. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do ustalonego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, którą organ nałożył na skarżącego wobec niewykonania przez niego dobrowolnie obowiązku, wynikającego z ostatecznej decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia (...) dotyczącego sklepu cukierniczego na Os. (...) w P. a polegającego na zapewnieniu stałego dopływu bieżącej wody z sieci wodociągowej, doprowadzeniu do właściwego stanu sanitarno-higienicznego ścian w pomieszczeniach sklepu i posadzki na zapleczu sklepu oraz zapewnieniu personelowi sklepu możliwości korzystania z toalety. Prowadzone obecnie postępowanie egzekucyjne jest następstwem niewykonania przez zobowiązanego tego właśnie obowiązku.

Rozważania należy rozpocząć od wskazania tytułu egzekucyjnego, jakim jest decyzja Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia (...) nr (...) wydana na postawie art. 27 ust. 1 i art. 36 i art. 37 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2006r. nr 122 poz. 851 ze zm.) oraz art. 73 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2006r. Nr 171, poz. 1225), którą nałożono na A. K. wykonanie obowiązku, w postaci:

1. zapewnienia stałego dopływu bieżącej wody z sieci wodociągowej,

2. doprowadzenia do właściwego stanu sanitarno-higienicznego ścian w pomieszczeniach sklepu,

3. doprowadzenia do właściwego stanu sanitarno-higienicznego posadzkę na zapleczu sklepu,

4. zapewnienia personelowi sklepu możliwości korzystania z toalety.

Od powyższej decyzji A. K. nie wniósł odwołania.

Następnie Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny wystawił tytuł wykonawczy z dnia (...) nr (...) (po wcześniejszym skierowaniu do skarżącego upomnienia, doręczonego dnia (...)) wszczynając tym samym postępowanie egzekucyjne w celu przymuszenia do wykonania obowiązku określonego w decyzji z dnia (...), nr (...). Powyższy tytuł wykonawczy stanowiący podstawę do prowadzenia egzekucji spełnia wymogi formalne określone w art. 27 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Postanowieniem z dnia (...) nr (...) Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. nałożył na A. K. grzywnę w wysokości (...) zł i opłatę za czynności egzekucyjne w wysokości (...) zł oraz ponownie wezwał zobowiązanego do wykonania w terminie 2 tygodni od doręczenia niniejszego postanowienia obowiązków określonych w tytule wykonawczym pod rygorem nakładania dalszych grzywien w tej samej lub wyższej kwocie.

Zauważyć należy, że powyższe postanowienie zawiera wszystkie elementy, o jakich mowa w art. 122 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a mianowicie:

1) wezwanie do uiszczenia nałożonej grzywny w oznaczonym terminie z pouczeniem, że w przypadku nieuiszczenia grzywny w terminie zostanie ona ściągnięta w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych;

2) wezwanie do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym w terminie wskazanym w postanowieniu z zagrożeniem, że w razie niewykonania obowiązku w zakreślonym terminie będą nakładane dalsze grzywny w tej samej lub wyższej kwocie.

Analizując przesłanki wymierzenia skarżącemu grzywny stwierdzić należy, że w dniu (...) przeprowadzona została kontrola sanitarna przedmiotowego sklepu, w celu sprawdzenia, czy zostały wykonane obowiązki nałożone na skarżącego w decyzji z dnia (...). Kontrolę przeprowadzono w obecności właściciela sklepu, A. K. Z jej przebiegu sporządzono protokół i stwierdzono, że niewykonano obowiązków nałożonych we wskazanej wyżej decyzji. Przedmiotowa kontrola przeprowadzona została w obecności skarżącego, który miał możliwość wniesienia do protokołu swoich uwag i zastrzeżeń. Z możliwości tej skarżący nie skorzystał (pkt 7 protokołu) i podpisał protokół.

W ocenie Sądu nie można zarzucić organom egzekucyjnym uchybień w zakresie tak prawa procesowego jak i materialnego, które powodowałyby konieczność uchylenia postanowienia o nałożeniu na skarżącego grzywny w celu przymuszenia.

Stwierdzić należy, że organ wszczynając postępowanie egzekucyjne nie naruszył prawa. Zgodnie z art. 119 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji grzywnę w celu przymuszenia nakłada się, gdy egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku wykonania czynności. Jest to środek egzekucyjny o charakterze przymuszającym, a nie zaspakajającym. Dolegliwość nałożonej grzywny ma za zadanie skłonić zobowiązanego do wykonania ciążącego na nim obowiązku. Świadczą o tym wytyczne zawarte w art. 125 i 126 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zgodnie z którymi, w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym, nałożone, a nieuiszczone lub nieściągnięte grzywny w celu przymuszenia podlegają umorzeniu w drodze postanowienia wydanego przez organ egzekucyjny na wniosek zobowiązanego. Natomiast grzywny uiszczone lub ściągnięte w celu przymuszenia mogą być w uzasadnionych przypadkach zwrócone w wysokości 75% lub w całości, z zastrzeżeniem, że państwowe organy egzekucyjne mogą zwrócić grzywnę po uzyskaniu zgody organu wyższego stopnia.

Wysokość grzywny określona została natomiast zgodnie z art. 121 § 2 cytowanej ustawy, który stanowi, że wysokość grzywny każdorazowo nałożona nie może przekraczać kwoty 5.000 zł. Ustawodawca wprowadził tylko górne granice grzywien pozostawiając organowi egzekucyjnemu swobodę ustalania ich wysokości w odniesieniu do konkretnego przypadku i zaprzestania stosowania tej dolegliwości, jeżeli obowiązek zostanie spełniony. W rozpoznawanej sprawie organ egzekucyjny ustalając wysokość grzywny w kwocie (...) zł, nałożonej na skarżącego nie naruszył granic uznania administracyjnego, jej wysokość jest stosunkowo niska co sugeruje, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. wziął pod uwagę możliwości finansowe skarżącego.

Reasumując powyższe stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie jest prawidłowe, a przedstawiona przez organ argumentacja zasługuje na uwzględnienie.

Z tych względów, Sąd uznał skargę za bezzasadną i działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

/-/ E. Kręcichwost-Durchowska /-/G. Radzicka /-/ E.Makosz-Frymus

Za nieobecnego sędziego

/-/ G.Radzicka