Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1001/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2013-03-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: stwierdzono nieważność zaskarżonego aktu
Powołane przepisy: article: art. 10 ust. 6
journal: Dz.U. 2005 nr 108 poz 908
law: Ustawa z dnia  20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity
article: par. 3 ust. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2003 nr 177 poz 1729
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz  wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Brzezińska Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Protokolant Katarzyna Kloska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 marca 2013 r. sprawy ze skargi M. S. na akt Prezydenta Miasta W. z dnia [...] kwietnia 2011 r. w przedmiocie dokonania zmiany w projekcie docelowym zmiany organizacji ruchu z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] 1. stwierdza nieważność zaskarżonego aktu, 2. stwierdza, że zaskarżony akt nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Prezydenta Miasta W. na rzecz skarżącego kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu [...] Główny Specjalista ds. BRD w Miejskim Zarządzie Dróg we W., działający według wskazania z upoważnienia Prezydent Miasta W., na podstawie art. 10 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm., dalej powoływanej też jako prawo o ruchu drogowym) i § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (Dz.U. Nr 177, poz. 1729; dalej powoływanego jako rozporządzenie MTiGM z dnia 23 września 2003 r.) oraz upoważnienia Prezydenta Miasta W. z dnia [...] do wydawania w jego imieniu decyzji administracyjnych jako zarządzającego ruchem na drogach publicznych w granicach miasta W., z wyjątkiem autostrad i dróg ekspresowych, po rozpatrzeniu projektu organizacji ruchu, zatwierdził bez uwag projekt docelowej zmiany organizacji ruchu ul. [...] oraz dróg wewnętrznych W. Strefy Rozwoju Gospodarczego, który został opracowany w myśl § 5 ust.1 ww. rozporządzenia MTiGM z dnia 23 września 2003 r. i rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach (Dz.U. Nr 220, poz.2181; dalej powoływanego jako rozporządzenie MI z dnia 3 lipca 2003 r.).

W dniu [...] ww. Główny Specjalista ds. BRD w Miejskim Zarządzie Dróg we W., działając według wskazania z upoważnienia Prezydent Miasta W., dokonał zamiany w zatwierdzonym projekcie docelowej zmiany organizacji ruchu, poprzez zaprojektowanie w ciągu ul. [...] znaków B-18 o treści 10 t (zakaz wjazdu pojazdów o rzeczywistej masie całkowitej ponad 10 t).

Pismem z dnia [...] M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na ww. czynność Prezydenta Miasta W., polegającą na zatwierdzeniu zmiany organizacji ruchu przy ul. [...] we W., w wyniku której wprowadzono ograniczenie wjazdu pojazdów o rzeczywistej masie całkowitej ponad 10 t na ul. [...] we W. Wnoszą o uchylenie powyższej czynności, zarzucił organowi naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 10 ust. 6 prawa o ruchu drogowym w zw. z postanowieniami punktu 3.1.1 i 3.2.19 załącznika nr 1 do rozporządzenia MI z dnia 3 lipca 2003 r.

W uzasadnieniu skargi M. S. wyjaśnił, iż w związku z ustawieniem na ul. [...] we W. znaku zakazu wjazdu pojazdów o rzeczywistej masie całkowitej ponad 10 t. został praktycznie pozbawiony możliwości prowadzenia działalności gospodarczej, gdyż uniemożliwiony został transport kruszywa z terenu żwirowni. Zwrócił się on zatem do Miejskiego Zarządu Dróg we W. o wskazanie przyczyn i podstaw do wprowadzenia przedmiotowego znaku zakazu, w odpowiedzi na co, pismem z dnia [...] został poinformowany, że zarządzający ruchem Prezydent Miasta W. w trosce o nowo wykonaną nawierzchnię, na skutek wzmożonego ruchu pojazdów przewożących żwir i kruszywo, wprowadził na podstawie art. 10 ust. 6 prawa o ruchu drogowym, ww. znak zakazu na ul. [...] we W. Uznając, że wskazane pismo nie zawierało wyjaśnień dotyczących okoliczności wprowadzenia znaku i nie pozwalało stronie na ocenę zaistniałej sytuacji tj. czy wystąpiły przesłanki wymagane przepisami prawa do wprowadzenia przedmiotowego ograniczenia, skierował on do Prezydenta W. pismo z dnia [...] w sprawie wyjaśnienia, na jakiej podstawie prawnej, z jakich powodów i na jaki okres czasu wprowadzono ograniczenie w korzystaniu z drogi na ul. [...] we W. Celem wystąpienia było, jak wskazał, ustalenia parametrów nośności drogi oraz poznanie analizy skutków, jakie spowoduje wprowadzenie ograniczenia dla użytkowników ruchu. Punkt 3.1.1 załącznika Nr 1 do rozporządzenia MI z dnia 3 lipca 2003 r. stanowi bowiem, że znaki zakazu jako ograniczające swobodę korzystania z dróg powinny być umieszczone po wnikliwej analizie skutków, jakie powodują dla uczestników ruchu. Natomiast Punkt 3.2.19 ww. załącznika określa, że znak B-18 (zakaz wjazdu pojazdów o rzeczywistej masie całkowitej ponad 10 t) stosuje się przed odcinkami dróg, których nośność jest niewystarczająca dla przejazdu pojazdów dopuszczonych do ruchu bez ograniczeń, i że na znaku podaje się wartość wynikającą z rzeczywistej nośności obiektu lub drogi. Nie znając zatem okoliczności towarzyszących wprowadzeniu ograniczenia w ruchu, nie mógł stwierdzić, jak wyjaśnił, czy właściwy organ zarządzający ruchem postępuje zgodnie z przepisami prawa, czy też doszło do jego naruszenia. Dlatego też wystąpił do organu o uzyskanie pełnej wiedzy na temat wprowadzonego ograniczenia ruchu na ul. [...] we W. Uzyskane jednak pisemne wyjaśnienia w sprawie - pismo Zastępcy Prezydenta z dnia [...], nie zawierały odpowiedzi na postawione pytania. W związku z tym pismem z dnia [...] ponowił on pytanie w sprawie ustanowienia znaku zakazu i pismem Zastępcy Prezydenta W. z dnia [...] poinformowany został o przekazaniu sprawy w kwestii udzielenia odpowiedzi na temat ustawienia znaku zakazu wjazdu na ul. [...] we W. do Miejskiego Zarządu Dróg. W związku z tym, iż nie uzyskał on w wyniku ww. działań żadnej informacji na temat przesłanek wprowadzenie spornego ograniczenia, zostało – jak wskazał – złożone do Samorządowym Kolegium Odwoławczym we W. (SKO) zażalenie z dnia [...] na niezałatwienie w terminie przez Prezydenta Miasta W. sprawy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej ustanowienia znaku drogowego, które to zażalenie zostało postanowieniem z dnia [...] uznane przez SKO za uzasadnione w części, w której Prezydent Miasta W. nie udzielił informacji żądanych we wniosku. Pismem z dnia [...] skarżący ponownie wezwał Prezydenta W. o udzielenie pełnej informacji w sprawie wyjaśnienia, na jakiej podstawie prawnej i z jakich powodów wprowadzono ograniczenie w korzystaniu z drogi przez ustawienie znaku zakazu wjazdu pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej ponad 10 ton na ul. [...] we W. W odpowiedzi na wezwanie z dnia [...] zostało skierowane do pełnomocnika strony pismo z dnia [...], sporządzone przez Dyrektora Miejskiego Zarządu Dróg, z którego treści wynika, jak wyjaśnił skarżący, iż przy wprowadzaniu przedmiotowego znaku zakazu, ograniczającego swobodę korzystania z dróg, nie sporządzono żadnej analizy skutków, jakie spowoduje jego zastosowanie. Wskazuje się bowiem w nim, że wprowadzenie ograniczenia tonażu nie wymaga od zarządzającego ruchem i drogą analizy skutków, jakie spowoduje jego zastosowanie. W zakresie nośności drogi uzyskano zaś informację, że droga zastała zaprojektowana i wykonana dla ruchu kategorii KR5. Nie wskazano jednak rzeczywistej nośności drogi, niemniej skarżący uzyskał informację, że obecny stan techniczny drogi jest zgodny z dokumentację techniczną. Skarżący wskazał, że przekazane mu powyższym pismem wyjaśnienia pozwoliły mu stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia przepisów prawa w zakresie wprowadzenia znaku zakazu wjazdu pojazdów o rzeczywistej masie całkowitej ponad 10 t na ul. [...] we W. (pkt 3.1.1 i 3.2.19 załącznika nr 1 do rozporządzenia MI z dnia 3 lipca 2003 r.). Wiedza, którą dzięki tym wyjaśnieniom uzyskał w dniu [...] (tj. po otrzymaniu pisma z dnia [...]), stanowiła podstawę do skierowania do Prezydenta Miasta W. wezwana z dnia [...] do usunięcia naruszenia prawa, polegającego na zatwierdzeniu zmiany organizacji ruchu przy ul. [...] we W., w wyniku której wprowadzono ograniczenie wjazdu pojazdów o masie całkowitej ponad 10 t. Podkreślając, że Prezydent Miasta W. nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, które zostało mu doręczone w dniu [...], oraz że termin na wezwanie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa powinien być liczony od dnia, w którym uzyskał on informacje na temat okoliczności wprowadzenia ograniczenia w ruchu przy ul. [...], tj. od dnia [...], jako że wcześniejsze działania organu nie służyły wyjaśnieniu sprawy, stwierdził, że niniejsza skarga została wniesiona do Sądu w terminie 60 dni od dnia wezwania organu do usunięcie naruszenia prawa, co odpowiada treści art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zdaniem skarżącego, opisany powyżej przebieg uzyskiwania wyjaśnień w sprawie oraz otrzymane ostatecznie od organu informacje na temat dokonania zmiany organizacji ruchu wskazują, iż zatwierdzenie spornej zmiany stanowi działanie niezgodne z przepisami ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawa o ruchu drogowym, w tym jej art. 10 ust. 6, oraz wydanymi na jej podstawie przepisami wykonawczych tj. z pkt 3.1.1 i 3.2.19 załącznika nr 1 do rozporządzenie MI z dnia 3 lipca 2003 r. W sprawie bowiem, wbrew przepisowi określonemu w pkt 3.1.1, wprowadzając ograniczenie swobody w korzystaniu z drogi, świadomie nie przeprowadzono żadnej analizy, co wynika z dokonanych wyjaśnień przez organ administracji. Natomiast z treści udzielonych pisemnych wyjaśnień z dnia [...] Miejskiego Zarządu Dróg we W., wynika, że na znaku B-18, niezgodnie z regulacją zawartą w pkt 3.2.19, nie podano właściwej wartości wynikającej z rzeczywistej nośności drogi. Zgodnie bowiem z wyjaśnieniami zawartymi w piśmie z dnia [...], w dokumentacji projektowej drogi założono ruch pojazdów ciężarowych. Pojazdy ciężarowe, jak podkreślił skarżący, zazwyczaj mają 4 osie lub więcej. Przy dopuszczalnym nacisku 8 t na pojedynczą oś rzeczywista masa całkowita czteroosiowej ciężarówki wynosi 32 tony. W związku z tym podana na znaku zakazu wartość rzeczywistej nośności drogi (10 t) jest niezgodna z stanem technicznym drogi, który- jak zapewnia Miejski Zarząd Dróg j-est dobry i zgodny z dokumentacją techniczną i ustawą o drogach publicznych. W świetle powyższych okoliczności faktycznych i prawnych, skarżący stwierdził, że uchylenie zaskarżonej czynności, polegającej na zatwierdzeniu zmiany organizacji ruchu, w wyniku której wprowadzono na ul. [...] we W. ograniczenie wjazdu pojazdów o rzeczywistej masie całkowitej ponad 10 t, jest uzasadnione z powodu naruszenia nią ww. przepisów prawa materialnego.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta W., reprezentowany przez Dyrektora Miejskiego Zarządu Dróg we W., wniósł o jej oddalenie.

W uzasadnieniu pisma organ wyjaśnił, że organizacja ruchu ul. [...] oraz dróg wewnętrznych W. Strefy Rozwoju Gospodarczego została wprowadzona na podstawie zatwierdzonego przez organ w dniu [...] projektu organizacji ruchu, że nastąpiła ona zgodnie z kompetencjami organu wynikającymi z art. 10 ust. 6 Prawa o ruchu drogowym oraz, że w dniu [...] do zatwierdzonego projektu organizacji ruchu została wniesiona zmiana w zakresie znaku B-18 tj. zakazu wjazdu pojazdów o rzeczywistej masie całkowitej ponad 10 t, co zostało uzgodnione z Komendą Miejską Policji we W. Wskazał, że na skutek powyższej zmiany organizacji ruchu wprowadzono ograniczenie tonażu na ul. [...] i ustawiono znak zakazu wjazdu pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej ponad 10 t. Powyższe ograniczenie, jak podkreślił, wprowadzono ze względu na wzmożony ruch pojazdów ciężarowych, w celu ochrony dróg przed przedwczesną ich degradacją. Wielokrotnie bowiem K. Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego (WITD) informował o ponadnormatywnych, przeciążonych przejazdach pojazdów ciężarowych w tej części W. na ciągu ulic [...]- [...]. Zaznaczył przy tym, że jest w posiadaniu 8 decyzji wydanych przez WITD o nałożeniu kary pieniężnej za przejazd przez ponadnormatywne, przeciążone i dowożące żwir na potrzeby budowy autostrady A-1 pojazdy ciężarowe, na odcinku pomiędzy T. a Ł. Dlatego też na podstawie tych faktów doszło do wprowadzenia ograniczenia tonażu na ul. [...]. Ulica [...], po przeprowadzeniu remontu nawierzchni ma bowiem służyć rozwojowi przedsiębiorczości na terenie Strefy Rozwoju Gospodarczego Parku Przemysłowo Technologicznego, a zarządzający ruchem w mieście nie zgadza się na niszczenie nowo wyremontowanej ulicy przez przeciążane pojazdy oraz zwiększone natężenie ruchu pojazdów o rzeczywistej masie całkowitej 42 t. W z związku z tym w dniu [...], na podstawie zatwierdzonego projektu organizacji ruchu, zarząd drogi ustawił stosowne oznakowanie związane z przedmiotowym ograniczeniem. Ponadto organ zaznaczył, że ul. [...] nie jest jedynym dojazdem do budowanej autostrady, gdyż z miejscowości G. istnieje dojazd od strony L.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszcz zważył, co następuje:

Dokonując oceny zaskarżonego aktu w zakresie wynikającym z treści przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz w granicach danej sprawy, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej powoływanej jako ppsa), Sąd stwierdza, że objęty kontrolą sądową akt nie odpowiadają prawu, i jako taki podlega wyeliminowaniu z obrotu prawnego.

Biorąc pod uwagę przedmiot sprawy wskazać należy, że zgodnie z art. 19 ust. 1 oraz 2 pkt 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 ze zm.) zarządcą dróg gminnych jest wójt, burmistrz, bądź prezydent miasta, a do jego właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu, utrzymania i ochrony dróg. Przepis art. 10 ust. 6 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym stanowi zaś, że prezydent miasta zarządza ruchem na drogach publicznych położonych w miastach na prawach powiatu, z wyjątkiem autostrad i dróg ekspresowych. Szczegółowe warunki zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzeniem, zgodnie z delacją ustawową zawartą w art. 10 ust. 12 Prawa o ruchu drogowy, określa rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem. Przepis § 2 ust. 1 tego rozporządzenia stanowi, że działania w zakresie zarządzania ruchem realizowane są m. in. przez podejmowanie czynności organizacyjno-technicznych, w szczególności przez a) sporządzanie projektów organizacji ruchu, b) przedstawianie projektów organizacji ruchu do zatwierdzenia, c) rozpatrywanie projektów organizacji ruchu, d) zatwierdzanie organizacji ruchu, e) przekazywanie zatwierdzonej organizacji ruchu do realizacji, f) nadzór nad zgodnością istniejącej organizacji ruchu z zatwierdzoną organizacją ruchu, g) nadzór i analizę istniejącej organizacji ruchu w zakresie bezpieczeństwa ruchu i jego efektywności i h) nadzór nad zarządzaniem ruchem. W § 3 ust. 1 pkt 3 ww. rozporządzenia wskazuje się zaś, że organ zarządzający ruchem zatwierdza organizacje ruchu na podstawie złożonych projektów. Z kolei w § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia określa się, że podstawą do wprowadzenia organizacji ruchu na nowo wybudowanej drodze lub jej zmiany na drodze istniejącej jest zatwierdzenie organizacji ruchu przez organ zarządzający ruchem. Przepis § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia stanowi, że projekt organizacji ruchu może przedstawić do zatwierdzenia:1) zarząd drogi, 2) organ zarządzający ruchem, 3) inwestor lub jednostka, o której mowa w § 11 pkt 1-6, 4) osoba realizująca zamówienie jednostek, o których mowa w pkt 1-3. Przez organizację ruchu rozumie się, mające wpływ na ruch drogowy: a) geometrię drogi i zakres dostępu do drogi, b) sposób umieszczania znaków pionowych, poziomych, sygnalizatorów i urządzeń bezpieczeństwa ruchu, c) zasady i sposób działania sygnalizacji, znaków świetlnych, znaków o zmiennej treści i innych zmiennych elementów (§ 1 ust. 2 pkt 1 ww. rozporządzenia); natomiast projektem organizacji ruchu, w świetle definicji zawartej w § 1 ust. 2 pkt 2 ww. rozporządzenia, jest dokumentacja sporządzona w celu zatwierdzenia organizacji ruchu przez właściwy organ zarządzający ruchem.

Z treści przytoczonych przepisów wynika, że Prezydent Miasta W., jako zarządzający ruchem na drogach publicznych położonych we W. (mieście na prawach powiatu), realizując zadania z zakresu zarządzania ruchem, był uprawniony w oparciu o ww. przepisy rozporządzenia MI z dnia 23 września 2003 r., do zatwierdzenia w dniu [...] projektu zmiany organizacji ruchu przy ul. [...] we W. oraz dróg wewnętrznych W. Strefy Rozwoju Gospodarczego, opracowanego przez Przedsiębiorstwo "[...]" na zlecenie Gminy Miasta W. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi nie jest jednak sam ten dokonany w dniu [...] akt polegający na zatwierdzeniu zmiany organizacji ruchu, lecz dokonana w dniu [...] zmiana w projekcie docelowym zmiany organizacji ruchu ul. [...] (zatwierdzonym w dniu [...]), polegająca na zaprojektowaniu na tej ulicy znaku B-18 (zakaz wjazdu pojazdów o rzeczywistej masie całkowitej ponad ... t) o treści 10 t, w wyniku której wprowadzono na ul. [...], poprzez ustawienie tego znaku, ograniczenie wjazdu pojazdów o rzeczywistej masie całkowitej ponad 10 t. Uznając, że zatwierdzenie organizacji ruchu oraz umieszczenie znaku drogowego to dwa odrębne działania organu, i że kognicji sądowej podlega jedynie na podstawie art. 3 § 2 pkt 6 ppsa zatwierdzenie projektu zmiany organizacji ruchu, jako akt jednostki samorządu terytorialnego podejmowany w sprawach z zakresu organizacji ruchu, zaś czynność polegająca na postawieniu znaku, będąc czynnością wykonawczą do zatwierdzonej organizacji ruchu, nie objęta jest w związku z tym właściwości sądu administracyjnego (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 września 2012 r., sygn. akt I OSK 2177/12), tutejszy Sąd stwierdza, że podlegający kontroli sądowej akt w postaci dokonanej w dniu [...] zmiany w projekcie docelowym zmiany organizacji ruchu ul. [...] (zatwierdzonym w dniu [..]), poprzez zaprojektowanie znaku B-18 o treści 10 t, nie odpowiada prawu.

W pierwszej kolejności wymaga wskazania, że wątpliwości Sądu budzi już sama forma przyjęcia i wprowadzenia przedmiotowej zmiany. Jak wskazano wyżej, podstawą do wprowadzenia organizacji ruchu na nowo wybudowanej drodze lub jej zmiany na drodze istniejącej jest, stosownie do treści § 4 ust. 1 MI z dnia 23 września 2003 r., zatwierdzenie organizacji ruchu przez organ zarządzający ruchem. Zmianą organizacji ruchu jest również wprowadzenie zmiany do dokonanej wcześniej zmiany organizacji ruchu. Oba te działania, jako wprowadzające zmianę organizacji ruchu, wymagają zatem zatwierdzenie przez organ zarządzający ruchem. W przypadku przedmiotowej zmiany z dnia [...] mamy natomiast do czynienia wyłącznie z dokonaną na akcie z dnia [...] adnotacją podmiotu działającego według wskazania z upoważnienia Prezydenta Miasta W., o wprowadzeniu zmiany w zatwierdzonym w dniu [...] (a więc przed zmianą z dnia [...]) projekcie docelowym, polegającej na zaprojektowanie w ciągu ul. [...] znaku B-18. Z powyższego wynika, że przedmiotowa zmiana z dnia [...], wbrew dyspozycji § 4 ust. 1 MI z dnia 23 września 2003 r., nie została w formie i w sposób zgodny z prawem zatwierdzona przez organ zarządzający ruchem tj. w tym przypadku przez Prezydenta Miasta W. Ponadto także sam akt z dnia [...] zatwierdzający projekt docelowej zmiany organizacji ruchu ul. [...] nasuwa wątpliwości Sądu co do kompetencji Głównego Specjalisty ds. BRD w Miejskim Zarządzie Dróg we W. do zatwierdzenia w imieniu Prezydenta Miasta W., jako zarządzającego ruchem, przedłożonego projektu docelowej zmiany organizacji ruchu ul. [...]. Z przywołanej w akcie z dnia [...] podstawy prawnej działania organu, wynika, że podmiot zatwierdzający projekt docelowej zmiany organizacji ruchu ul. [...], powołał się upoważnienie Prezydent Miasta W. z dnia [...] do wydawania w jego imieniu "decyzji administracyjnych" jako zarządzającego ruchem na drogach publicznych w graniach miasta W., z wyjątkiem autostrad i dróg ekspresowych. Jak już Sąd wcześniej podkreślił, zatwierdzenie organizacji ruchu i jej zmiany stanowi akt organu jednostki samorządu terytorialnego, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 ppsa, podejmowany w sprawie z zakresu administracji publicznej (zarządzenie z zakresu organizacji ruchu), i nie stanowi w z związku z tym decyzji administracyjnej (por. ww. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 września 2012 r., sygn. akt I OSK 2177/12). Tym samym więc powołane przez Głównego Specjalistę ds. BRD w Miejskim Zarządzie Dróg we W. upoważnienie z dnia [...] nie uprawniało go do dokonania aktu w postaci zatwierdzenia w imieniu Prezydenta Miasta W., jako zarządzającego ruchem, projektu docelowej zmiany organizacji ruchu ul. [...] we W., albowiem akt ten, będący zarządzeniem z zakresu organizacji, ruchu nie stawni decyzji administracyjnej.

Ponad wskazane naruszenia prawa, które Sąd dostrzegł z urzędu, Sąd podziela także w pełni zarzut skarżącego o naruszeniu w spawie postanowień punktu 3.2.19 załącznika nr 1 do rozporządzenia MI z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach. Wskazany akt normatywny mający swoje umocowanie w art. 7 ust. 3 Prawa o ruchu drogowym, określa stosownie do treści § 1 pkt 1 tego aktu, w załączniku nr 1, stanowiącym integralną jego część, szczegółowe warunki techniczne dla znaków drogowych pionowych i w warunki ich umieszczania na drogach, w tym wiec i w pkt 3.2.19 dla znaku zakazu B-18 - zakaz wjazdu pojazdów o rzeczywistej masie całkowitej ponad ... t. I tak w pkt 3.2.19 załącznika nr 1 wyraźnie wskazuje się, że znak ten stosuje się przed odcinkami dróg, których nośność jest niewystarczająca dla przejazdu pojazdów dopuszczonych do ruchu bez ograniczeń, i że na znaku podaje się wartość wynikającą z rzeczywistej nośności obiektu lub drogi. Zastosowania znaku B-18 została zatem uwarunkowane dwoma okolicznościami tj. warunkiem niewystarczającej nośności drogi dla przejazdu pojazdów dopuszczonych do ruchu bez ograniczeń, oraz wymogiem podania na znaku wartości wynikającej z rzeczywistej nośności drogi. Z akt przedmiotowej sprawy wynika zaś, że organ zarówno w odpowiedzi na skargę, jak i w pismach kierowanych do skarżącego (np. z dnia [...]) motywował wprowadzenie spornego zakazu potrzebą ochrony nowo wyremontowanej ul. [...] przed przedwczesną jej degradacją oraz okolicznością wzmożonego poruszania się nią przeciążanych pojazdów ciężarowych. Zdaniem Sądu w świetle przytoczonego postanowienia pkt 3.2.19 załącznika nr 1 do rozporządzenia MI z dnia 3 lipca 2003 r., żadna z tych wskazanych przez organ okoliczności nie uzasadniała wprowadzenia przedmiotowego zakazu, albowiem okoliczności te nie odnosiły się do warunków i wymogów zastosowania znaku B-18, określonych ww. regulacją. Ponadto wymaga wskazania, że z treści pisma Miejskiego Zarządu Dróg we W. z dnia [...] wynika, że ul. [...] została zaprojektowana i wykonana dla ruchu kategorii KR5, zaś w piśmie z dnia [...] wskazuje się, że ta kategoria drogi pozwala na poruszenie się nią pojazdów o obciążeniu 8 t na "pojedynczą oś". Na ul. [...] wprowadzono zaś znak B-18 o treści 10 t. Z powyższego wynika, jak zasadnie podkreślił to skarżący, że wartość podana na znaku nie odpowiada rzeczywistej nośności drogi. W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że w sprawie miało miejsce także naruszenie prawa polegające na uchybieniu, na skutek wprowadzenia kwestionowanej zmiany, regulacji określonej pkt 3.2.19 załącznika nr 1 do rozporządzenia MI z dnia 3 lipca 2003 r. W ocenie Sądu w aktach sprawy nie znajduje się także żaden dokument, który potwierdzałby okoliczność przeprowadzenia przez organ, przed wprowadzeniem spornego zakazu, wnikliwej analizy skutków, jakie powoduje dla uczestników ruchu ustanowione tegoż ograniczenia swobody korzystania z drogi. Stanowi to więc również i o naruszeniu w sprawie pkt 3.1.1 załącznika nr 1 do rozporządzenia MI z dnia 3 lipca 2003 r.

Wobec wszystkich wskazanych powyżej naruszeń przepisów prawa Sąd, na podstawie art. 147 § 1 ppsa, stwierdził nieważność zaskarżonego aktu z dnia [...]. Jednocześnie Sąd podkreśla, że z uwagi na przedmiot zaskarżenia, kontrolą Sadu nie została objęta zmiana w projekcie docelowym zmiany organizacji ruchu dokonana w dniu [...]. Okoliczność ta nie została także uwzględniona w ramach dokonywania ustaleń faktycznych sprawy (art. 134 § 1 ppsa). O wstrzymaniu wykonania przedmiotowego aktu orzeczono na podstawie art. 152 ppsa, zaś o kosztach postępowania na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ppsa w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2002 r. Nr 163 poz. 1349 ze zm).