Wyrok NSA, sygn. akt I FSK 16/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-06-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 185 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Adam Bącal (spr), Sędziowie NSA Jacek Brolik, Juliusz Antosik, Protokolant Iga Szymańska - Wnęk, po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2005 r. na rozprawie w Wydziale I Izby Finansowej skargi kasacyjnej spółki A [Sp. z o. o. z siedzibą w L.] od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 października 2004 r. sygn. akt I SA/Lu 421/04 w sprawie ze skargi spółki A na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie z dnia [...] lipca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za maj 2002 r., a za wrzesień, październik, listopad i grudzień 2002 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego za maj 2002 r. 1. uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie; 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie na rzecz spółki A kwotę 1.562 zł (jeden tysiąc pięćset sześćdziesiąt dwa złote) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 19 października 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę spółki A [sp. z o.o.] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług i ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego za maj 2002 r. oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za wrzesień, październik, listopad i grudzień 2002 r. Przyczyną takiego rozstrzygnięcia było nieuiszczenie przez skarżącą spółkę wpisu od przedmiotowej skargi.

W motywach postanowienia wskazano, że pismem z dnia 16 września 2004 r. Sąd wezwał stronę skarżącą o nadesłanie w terminie 7 dni dokumentu, z którego wynikałoby uprawnienie do podpisania skargi oraz o uiszczenie wpisu od skargi pod rygorem jej odrzucenia. Pismo to doręczono stronie w sposób prawidłowy w dniu 22 września 2004 r. W odpowiedzi strona złożyła wyciąg z KRS oraz umowę spółki. Działając zgodnie z art. 220 par. 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej u.p.p.s.a. i przyjmując, iż spółka A mimo wezwania do uiszczenia wpisu nie uczyniła tego w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, Sąd postanowił skargę odrzucić.

Strona skarżąca wskutek takiego rozstrzygnięcia złożyła 28 października 2004 r. wniosek o uznanie, iż wpis od skargi na decyzję został uiszczony w terminie, który to na wezwanie Sądu doprecyzowała, jako wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. We wniosku skarżąca stwierdziła, iż pismo, które zdaniem Sądu wzywało do uiszczenia wpisu od skargi takiego wezwania nie zawierało. W załączeniu przesłała również potwierdzenie dokonania przelewu dokonanego 26 października 2004 r. na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie tytułem wpisu od przedmiotowej skargi oraz oświadczenia pracowników spółki pani M. W. i K. Z., w których to oboje potwierdzili, iż przesyłka zawierająca pismo wzywające do nadesłania w terminie 7 dni dokumentu, z którego wynikałoby uprawnienie do podpisania skargi przez A. P., nie zawierała wezwania do uiszczenia przedmiotowego wpisu. Wniosek ten został przez Wojewódzki Sad Administracyjny w Lublinie odrzucony postanowieniem z dnia 24 listopada 2004 r. Przyczyną takiego rozstrzygnięcia był w uznaniu Sądu fakt, iż postanowienie o odrzuceniu skargi jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie i jako takie nie może być uchylane i zmieniane. Sąd dodatkowo stwierdził, że złożenie wniosku o przywrócenie terminu na takim etapie postępowania należy uznać za niedopuszczalne.

Równocześnie z wnioskiem z dnia 28 października 2004 r. strona skarżąca złożyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną na postanowienie odrzucające skargę, zarzucając Sądowi pierwszej instancji rażące naruszenie przepisów postępowania, t. j. art. 67 par. 2 w związku z art. 220 par. 1 i 3 u.p.p.s.a. poprzez przyjęcie, iż pismo procesowe w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu zostało doręczone skarżącemu w dniu 22 września 2004 r. Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Uzasadnienie swoich zarzutów skarżąca ponownie oparła na błędnym ustaleniu przez Sąd, że pismo z dnia 16 września 2004 r. wzywające skarżącą o nadesłanie w terminie 7 dni dokumentu, z którego wynikałoby uprawnienie do podpisania skargi przez A. P. pod rygorem jej odrzucenia zawierało również wezwanie do uiszczenia wpisu od przedmiotowej skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę kasacyjną należy uznać za zasadną. Postawiony przez stronę skarżącą zarzut rażącego naruszenia art. 67 § 2 w związku z art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej u.p.p.s.a., zasługuje w pełni na uwzględnienie. Zgodnie bowiem z treścią art. 220 § 3 skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Zgodnie z art. 220 § 1 sąd wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia należnej opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Z akt sprawy wynika w sposób jednoznaczny, że Sąd nigdy nie wezwał strony do uzupełnienia skargi poprzez uiszczenie stosownego wpisu. Pismo, na które powołano się w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wzywało jedynie do nadesłania dokumentu, z którego wynikało by uprawnienie do podpisania skargi - co strona uczyniła w zakreślonym terminie. Tak więc postanowienie o odrzuceniu skargi nie miało żadnych uzasadnionych podstaw i wydane zostało z naruszeniem art. 220 § 1 i 3 u.p.p.s.a.

W tym stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 185 § 1 u.p.p.s.a.