Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 1049/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2019-02-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 9, art. 58 par. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Asesor WSA Jan Szuma po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 lutego 2019 r. sprawy ze skargi S. H. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania Uchyla zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] marca 2018 r., nr [...], Prezydenta Miasta K. odmówił przyznania S. H. prawa do świadczenia wychowawczego na dziecko R. H..

W dniu [...] września 2018 r. S. H. wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego odwołanie od wyżej opisanej decyzji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia odwołania.

W uzasadnieniu wnioskodawca wyjaśnił, że o wydaniu decyzji dowiedział się w dniu [...] maja 2018 r., podczas składania nowych wniosków o świadczenia rodzinne. Natomiast w dniu [...] września 2018 r. odebrał kserokopię decyzji potwierdzonej za zgodność z oryginałem. Wskazał, że decyzja była wysłana pocztą w marcu 2018 r., jednak nie mógł jej odebrać, albowiem w tym czasie przebywał w sanatorium.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Koninie postanowieniem z dnia 24 października 2018 r., nr SKO-SR-4188/103/2018, działając na podstawie art. 59 w zw. z art. 58 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r., poz. 1257; dalej: "K.p.a."), odmówiło przywrócenia S. H. terminu do wniesienia odwołania.

Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie Kolegium wyjaśniło, że stosownie do art. 58 § 2 K.p.a. warunkiem przywrócenia terminu do wniesienia odwołania jest wniesienie takiej prośby w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jeśli strona nie wiedziała o uchybieniu terminu, to termin do złożenia prośby o jego przywrócenie liczy się od dnia uzyskania przez nią wiadomości o tym, a rolą strony wnoszącej o przywrócenie terminu jest wówczas wskazanie daty, w jakiej dowiedziała się o okoliczności uchybienia terminu. Niedochowanie 7-dniowego terminu do złożenia wniosku zawsze skutkuje jego nieuwzględnieniem, albowiem jest to termin, który nie podlega przywróceniu.

Następnie wskazano, że skoro wnioskujący odebrał kserokopię decyzji w dniu [...] września 2018 r., powinien wnieść prośbę o przywrócenie terminu wraz odwołaniem najpóźniej w dniu [...] września 2018 r. Jednakże, S. H. złozył wniosek o przywrócenie terminu dopiero w dniu [...] września 2018 r., a więc z przekroczeniem terminu wskazanego w art. 58 § 2 K.p.a. Z tego względu rozpatrywanie przez Kolegium wniosku o przywrócenie terminu pod względem merytorycznym byłoby niedopuszczalne.

W skardze z dnia 13 listopada 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu S. H. wyjaśnił, że podczas wręczania mu kserokopii decyzji z dnia [...] marca 2018 r. pracownik socjalny poinformował go, że w terminie 14 dni może złożyć odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Również w pouczeniu zawartym w decyzji mowa jest o terminie 14 dni.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze.

Oś sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w realiach rozpatrywanej sprawy zasadnie odmówiło S. H. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] marca 2018 r.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowi przepis art. 58 K.p.a., z którego wynika, że w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę tę należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, jednocześnie dopełniając czynności, dla której określony był termin. Przywrócenie terminu do złożenia prośby o przywrócenie terminu jest przy tym niedopuszczalne (§ 1, 2 i 3).

Z powyższego wynika, że warunkiem przywrócenia terminu do wniesienia odwołania jest wniesienie takiej prośby w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jeśli strona nie wiedziała o uchybieniu terminu, to termin do złożenia prośby o jego przywrócenie liczy się od dnia uzyskania przez nią wiadomości o tym, a rolą strony wnoszącej o przywrócenie terminu jest wówczas wskazanie daty, w jakiej dowiedziała się o okoliczności uchybienia terminu (wyrok NSA z dnia 22 stycznia 2018 r., sygn. akt II OSK 1476/17 – wszystkie cytowane w niniejszym wyroku orzeczenia dostępne są na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy wskazać należy, że z formalnego punktu widzenia, ustalenia organu co do daty doręczenia kopii decyzji z dnia 19 marca 2018 r., oraz daty złożenia przez skarżącego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wskazywały bezspornie na uchybienie 7-dniowego terminu do dokonania tej czynności.

Niemniej jednak przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia organ zupełnie pominął pozostałe aspekty stanu faktycznego sprawy, które powinny być kluczowe przy rozstrzyganiu jej istotny. Nie można bowiem nie zauważyć, że skarżący odebrał kopię decyzji z dnia [...] marca 2018 r., osobiście w Miejskim Ośrodku Pomocy Rodzinie w K., a organ I instancji miał świadomość, że decyzja ta jest już ostateczna, tj. że skarżący odbiera ją po upływie terminu do wniesienia odwołania. W tej sytuacji więc organ I instancji w zgodzie z zasadami wyrażonymi w art. 6, 7, 8 § 1 i 9 K.p.a. powinien był pouczyć stronę o przysługującym jej prawie do złożenia prośby o przywrócenie terminu oraz o terminie i trybie jej wniesienia. Ten obowiązek spoczywał na organie zwłaszcza w kontekście uregulowanej w art. 9 K.p.a. zasady udzielania informacji stronom, zgodnie z którą organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy administracji publicznej czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek.

W orzecznictwie oraz doktrynie podkreśla się, że zasada informowania ma charakter gwarancyjny i ochronny względem jednostki, jako podmiotu słabszego w stosunkach natury publicznoprawnej. Ustawodawca kładzie w niej nacisk na obowiązek organów administracji publicznej, uniezależniając go od znajomości prawa przez obywateli. Organ w zakresie realizacji obowiązków wynikających z art. 9 K.p.a. powinien działać z urzędu, a jego bezczynność w tym zakresie stanowi naruszenie prawa [K. Wojciechowska, Komentarz do art. 9 K.p.a. (w:) M. Wierzbowski. A. Wiktorowska (red.), Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, C.H. Beck 2018, Legalis].

Co istotne, zasada ta zawiera w sobie również obowiązek organu informowania strony o uprawnieniach i obowiązkach wynikających z przepisów prawa procesowego, których realizacja będzie miała wpływ na wynik sprawy. Obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie było więc w realiach rozpoznawanej sprawy pouczenie skarżącego o możliwości złożenia przez niego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania oraz o terminie do jego złożenia.

Tymczasem w aktach sprawy brak jest dokumentów potwierdzających, że skarżący został w należyty sposób pouczony o przysługującym mu prawie złożenia prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w terminie 7 dni od dnia odebrania kopii decyzji z dnia 19 marca 2018 r. Dowodem prawidłowego pouczenia skarżącego może być jedynie taki dokument, z którego wynikałoby, jakie konkretnie informacje dotyczące praw i obowiązków zostały mu przedstawione, np. w formie notatki służbowej podpisanej przez pracownika organu oraz przez skarżącego. Z kolei w przypadku korzystania z usług operatora pocztowego mogłoby być to pismo wysłane w przesyłce wraz z kopią decyzji, w którym organ pouczyłby stronę o treści art. 58 K.p.a.

Na gruncie rozpatrywanej sprawy istotne jest przy tym, że skarżący dochował wskazanego w pouczeniu decyzji terminu 14 dni do złożenia odwołania, działając w zaufaniu do organu prowadzącego postępowanie. Tymczasem to właśnie brak pouczenia o terminie do wniesienia prośby o przywrócenie terminy skutkował brakiem merytorycznego jej rozpatrzenia, a uchylenie decyzji lub postanowienia ma miejsce w szczególności wówczas, gdy z okoliczności sprawy wynika, że to właśnie błędna informacja lub jej brak spowodowały zachowanie strony przynoszące w rezultacie niekorzystne dla niej skutki. Błędna informacja, w tym w szczególności brak w ogóle pouczenia co do prawa, trybu i terminu złożenia przysługujących środków prawnych nie może bowiem powodować dla strony negatywnych dla niej konsekwencji.

Skoro więc organ I instancji naruszył art. 9 K.p.a. w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, obowiązkiem Kolegium było merytoryczne rozpatrzenie złożonego przez skarżącego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, tj. co do uprawdopodobnienia przez skarżącego braku winy w uchybieniu terminu. Kolegium nie uwzględniło jednak słusznego interesu skarżącego przy rozpatrywaniu jego sprawy, czym naruszyło art. 7 K.p.a., a w konsekwencji pozbawiło skarżącego możliwości poddania decyzji dnia 19 marca 2018 r. kontroli instancyjnej. W realiach rozpatrywanej sprawy rozstrzygnięcie organu było więc przedwczesne.

Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (uchylił zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2018 r.

Równocześnie Sąd wskazuje, że z urzędu wiadomym mu jest, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 06 lutego 2019 r., sygn. akt II SA/Po 1048/18, uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2018 r. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] marca 2018 r., argumentując, że termin powyższy został w niniejszej sprawie dochowany. Konsekwentnie obowiązkiem Samorządowego Kolegium Odwoławczego będzie uwzględnienie powyższej okoliczności przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.