Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SAB/Bk 79/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2019-10-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Ochrona zwierząt
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Zobowiązano do dokonania czynności
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 1 i  3, art. 13 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2019 poz 1429
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.
article: art. 11 ust. 1, art. 11a ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2019 poz 122
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt - tekst jedn.
Teza: W przypadku braku posiadania żądanej informacji publicznej, organ powinien uwiarygodnić tą okoliczność i wypowiedzieć się w tym przedmiocie, w sposób umożliwiający ocenę rzetelności tego twierdzenia, w drodze pisma mającego postać czynności materialno-technicznej.

TEZY

W przypadku braku posiadania żądanej informacji publicznej, organ powinien uwiarygodnić tą okoliczność i wypowiedzieć się w tym przedmiocie, w sposób umożliwiający ocenę rzetelności tego twierdzenia, w drodze pisma mającego postać czynności materialno-technicznej.


SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), Sędziowie asesor sądowy WSA Marcin Kojło, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 października 2019 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi H. N. na bezczynność Burmistrza Miasta T. w przedmiocie informacji publicznej 1. zobowiązuje Burmistrza Miasta T. do załatwienia w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, wniosku skarżącej H. N. z dnia [...].07.2019 r. w zakresie punktów: 1,4,5,6,7,8,9,11,12,13,15,16,18,19, w terminie 14 dni od daty zwrotu akt organowi, 2. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności; 3. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. oddala skargę w pozostałym zakresie; 5. zasądza od Burmistrza Miasta T. na rzecz skarżącej H. N. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] lipca 2019 r., wysłanym za pośrednictwem poczty elektronicznej, H. N. zwróciła się do Burmistrza Miasta T. o udzielenie, na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1429, dalej: "u.d.i.p."), informacji publicznej, polegającej na udzieleniu odpowiedzi na następujące pytania:

1) Czy Gmina ma lub miała podpisaną umowę z firmą Z. D. lub J. D.? Jeśli tak, to w jakich latach. Proszę o kopię umów zawartych z w/w firmą za okres od 1 stycznia 2016 r. do dnia 31 czerwca 2019 r.

2) Czy Gmina posiada dane osób, które adoptowały zwierzęta (odłowione z terenu Gminy) ze schroniska w R.?

3) Czy Gmina kontroluje losy zwierząt oddanych z terenu gminy do schroniska w R.? Jeśli tak, to prosimy o informacje, w jaki sposób.

4) Czy Gmina sprawdzała autentyczność adopcji wykazywanych przez właścicieli schroniska? Jeśli tak, to w jaki sposób?

5) Prosimy o kopie aktualnej umowy/aktualnych umów, jaka obowiązuje z lekarzem weterynarii/lekarzami weterynarii, który/którzy świadczy/świadczą usługi w schronisku.

6) Prosimy o informację, czy Gmina posiada wiedzę na temat źródła pochodzenia karmy, która podawana jest zwierzętom odłowionym, a następnie dostarczonym z terenu gminy do schroniska za okres od 1 stycznia 2016 r. do 31 czerwca 2019 r. Jakiego rodzaje karmę zakupuje schronisko ze środków pochodzących z budżetu gminy? Cena za 1 kg karmy suchej/mokrej, odpadów mięsnych nabywanych w zakładach uboju zwierząt gospodarskich? Prosimy o przedstawienie kilku faktur za zakup karmy w minionych latach.

7) Prosimy o kopie dokumentów za okres od 1 stycznia 2016 r. do dnia 31 czerwca 2019 r. potwierdzających leczenie zwierząt oddanych z terenu gminy do schroniska.

8) Prosimy o potwierdzenia przyjęcia zwierząt odłowionych z terenu gminy za okres od 1 stycznia 2016 r. do dnia 31 czerwca 2019 r. przez schronisko

9) Prosimy o przesłanie:

a) fotokopii wszystkich zwierząt odłowionych z terenu gminy i przyjętych do schroniska od 1 stycznia 2016 r. do 31 czerwca 2019 r. Jeżeli Gmina nie posiada wszystkich zdjęć, prosimy o zdjęcia psów aktualnie przebywających w schronisku;

b) podanie nr kojców;

c) podanie nr ewidencyjnych;

d) podanie nr chipów.

10) Prosimy o informację, w jaki sposób Gmina promuje swoje psy, aby szybciej znalazły domy i w ten sposób, aby się zmniejszyły wydatki gminne na bezdomne psy.

11) Czy Gmina posiada informację na temat wolontariatu w schronisku? Jeśli tak, proszę o szczegółowe informacje. Jeśli wolontariat nie istnieje, to w jaki sposób dba się o kondycję zwierząt (wyprowadzanie na spacer i socjalizacja psów).

12) Prosimy o kopie umów na odławianie zwierząt z terenu Gminy za okres od 1 stycznia 2016 r. do 31 czerwca 2019 r. Ile zwierząt zostało odłowionych z terenu Gminy za okres od 1 stycznia 2016r. do 31 czerwca 2019 r.?

13) Prosimy o kopię dokumentów dotyczących sterylizacji/kastracji oraz chipowania zwierząt odłowionych z terenu Gminy za okres od 1 stycznia 2016 r. do 31 czerwca 2019 r.

14) Prosimy o kopię protokołów kontroli dokonanych przez przedstawicieli Gminy w schronisku w latach od 1 stycznia 2016 r. do 31 czerwca 2019 r.

15) Prosimy o kopię dokumentów przetargowych dotyczących odławiania i umieszczania zwierząt w schronisku za lata od 1 stycznia 2016 r. do 31 czerwca 2019 r.

16) Prosimy o kopię faktur obciążających budżet gminy przez podmioty świadczące usługi odławiania bezdomnych zwierząt i opieki nad nimi za okres od 1 stycznia 2016 r. do 31 czerwca 2019 r.

17) Jeżeli Gmina miała podpisana umowę ze schroniskiem w latach od 1 stycznia 2016 r. (lub wcześniej) czy umowa została zawarta na rok 2019? Prosimy o przedstawienie ostatniej umowy podpisanej ze schroniskiem.

18) Czy schronisko do którego oddajecie psy z terenu Gminy jest zlokalizowane najbliżej Gminy i spełnia następujące wymagania:

a) czy jest pod nadzorem Inspekcji Weterynaryjnej? Jakiej? Siedziba.

b) czy schronisko jest dostępne dla jak największej liczby osób zainteresowanych adopcją zwierząt, tzn. w dni powszednie - także w godzinach popołudniowych oraz w weekendy?

c) jaki zakres zabiegów lekarsko - weterynaryjnych zapewnia schronisko?

d) czy posiada wyszkolony personel? W jakiej liczbie?

19) Ile zwierząt adoptowano z Gminy licząc od daty podpisania umowy ze schroniskiem w R.?

20) Czy walka z bezdomnością na terenie Gminy przynosi efekty? Jeśli tak, to jakie? Czy wskutek działań Gminy zmniejszyła się bezdomność?

21) Czy Gmina dopłaca do sterylizacji/kastracji zwierząt właścicielskich?

22) Czy Gmina rozważała możliwość współpracy z innymi Gminami, wybudowanie schroniska międzygminnego?

Pismem z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr RO.1431.37.2019 Zastępca Burmistrza Miasta T. udzielił następującej odpowiedzi na ww. wniosek: Ad. 1 Urząd Miejski w T. informuje, że ma podpisaną umowę z firmą J. D. (w załączeniu). Ad.2.Nie. W związku z powyższym nie jest w stanie udostępnić w/w. informacji. Ad.3. Tak-telefonicznie oraz za pomocą poczty elektronicznej. Ad.4. Nie posiada. Ad.5. Nie posiada. Ad.6. Nie posiadamy takich informacji. Ad.7. Nie posiadamy. Ad. 8 Nie posiadamy. Ad.9. Nie posiadamy danych. Ad.10. Gmina nie ma obowiązku promowania. Ad. 11. Nie posiadamy informacji. Ad. 12. Posiada (przekazujemy w załączeniu). Ad.13. Nie posiadamy takich informacji. Ad.14. Gmina nie ma takiego obowiązku. Ad.15. Nie posiadamy. Ad.16. Przekazujemy w załączeniu. Ad.17. Tak, przekazujemy w załączeniu. Ad.18. Schronisko w R. z którym Gmina T. ma podpisana umowę nie jest schroniskiem zlokalizowanym najbliżej naszej Gminy. a) Nie posiadamy takiej wiedzy. b) Nie posiadamy takiej wiedzy. c) Nie posiadamy takiej wiedzy. d) Nie posiadamy takiej wiedzy. Ad.19. Nie posiadamy takiej wiedzy. Ad.20. Tak. Na terenie Gminy T. nie błąkają się bezdomne zwierzęta. Zmniejszyła się bezdomność zwierząt na terenie naszej gminy. Ad.21. Nie. Ad.22. Nie.

Wraz z pismem organ przekazał wnioskodawczyni kserokopie następującej dokumentacji: umowy z [...] grudnia 2017 r. zawartej pomiędzy Gminą T. a G. J. i Z. D., prowadzącymi Schronisko dla Bezdomnych Zwierząt w R. (zwane dalej: "Schroniskiem") na okres od 1 stycznia 2018 r. do 31 grudnia 2019 r. (§ 5 ust. 1 umowy); analogiczną umowę z [...] grudnia 2015 r. zawartą na okres od 1 stycznia 2016 r. do 31 grudnia 2017 r. (§ 5 ust. 1 umowy); pisma z [...] marca 2019 r. opatrzonego nieczytelnym podpisem i pieczęcią Schroniska, informującego Gminę T. o ilości odłowionych psów, oddanych do adopcji i padłych - w marcu 2019 r.; pisma z [...] kwietnia 2019 r. opatrzonego nieczytelnym podpisem i pieczęcią Schroniska, informującego Gminę T. o ilości odłowionych psów, oddanych do adopcji i padłych - w kwietniu 2019 r.; pisma z [...] maja 2019 r. opatrzonego nieczytelnym podpisem i pieczęcią Schroniska, informującego Gminę T. o ilości odłowionych psów, oddanych do adopcji i padłych - w maju 2019 r.; pisma z 31 czerwca 2017 r. opatrzonego podpisem J.D. i pieczęcią Schroniska, informującego Urząd Miejski w T. o ilości psów oddanych do adopcji, padłych i zbiegłych – w II kwartale 2017 r.; notatki służbowej z dnia [...] marca 2019 r. sporządzonej na okoliczność oględzin przeprowadzonych w Schronisku; notatki służbowej z dnia [...] maja 2017 r. sporządzonej na okoliczność oględzin przeprowadzonych w Schronisku oraz 25 faktur VAT wystawionych przez Schronisko na rzecz Gminy T. za odłów i utrzymanie psów w schronisku za następujące miesiące: czerwiec 2019 r., styczeń, luty, marzec, maj, czerwiec, wrzesień, październik i listopad 2018 r., styczeń, marzec, maj, listopad i grudzień 2017 r. oraz za cały 2016 r. z wyjątkiem września.

W wywiedzionej do tut. Sądu skardze na bezczynność Burmistrza T., H. N. wskazała, że organ nie udzielił odpowiedzi na 20 z 23 skierowanych do niego zapytań. Skarżąca wskazała też, że udzielona przez organ odpowiedź jej nie zadowala.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, że udzielił odpowiedzi na pytania skarżącej, zaś w przypadku gdy nie posiadał określonych informacji, wskazał, że nimi nie dysponuje.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega uwzględnieniu w części dotyczącej zapytań zawartych w punktach: 1, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 11, 12, 13, 15, 16, 18 i 19 wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 19 lipca 2019 r., natomiast w pozostałym zakresie podlega oddaleniu.

Sprawa niniejsza została rozpoznana przez tut. Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na zasadzie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), wedle którego sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 ww. przepisu, lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W tym zakresie przedmiotem kontroli sądowej nie jest objęty określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie, w określonym przez prawo terminie. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu nie mają znaczenia powody, dla jakich akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, jak również okoliczność, czy bezczynność lub przewlekłość organu, spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu. Jakkolwiek przepisy p.p.s.a. nie definiują pojęcia "bezczynności", to w ocenie tut. Sądu, z bezczynnością mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie, organ wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności.

Na gruncie u.d.i.p. z bezczynnością dotyczącą udostępnienia informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy właściwy organ lub podmiot zobowiązany do udzielenia tej informacji, nie podejmuje w ustawowym terminie (wskazanym w art. 13 ust. 1 oraz w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p.) odpowiednich czynności, tj.: (1) nie udostępnia informacji publicznej w formie czynności materialno-technicznej, (2) nie wydaje decyzji o odmowie jej udzielenia, (3) nie informuje wnioskodawcy, że żądana informacja nie jest informacją publiczną, bądź, że żądanej informacji publicznej nie posiada, albo (4) nie udziela informacji, o której mowa w art. 14 ust. 2 u.d.i.p.

Rozpoznając przedmiotową skargę, tut. Sąd w pierwszej kolejności zbadał, czy sprawa niniejsza mieści się w zakresie podmiotowym u.d.i.p. oraz, czy organ, do którego zwróciła się skarżąca, był zobowiązany do udzielenia żądanej przez nią informacji publicznej.

Pojęcie informacji publicznej zostało zdefiniowane w art. 1 ust. 1 u.d.i.p., zgodnie z którym, jest nią każda informacja o sprawach publicznych, która podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystaniu na zasadach i w trybie określonym w ustawie. Uwzględniając zaś konstytucyjną konstrukcję prawa do informacji, zawartą w art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, przyjmuje się, że informacją publiczną jest każda informacja wytworzona przez władze publiczne, przez osoby pełniące funkcje publiczne oraz inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym, jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów. Pojęcie informacji publicznej odnosi się zatem do wszelkich faktów dotyczących spraw publicznych i tych, które odnoszą się do publicznej sfery działalności. Jak wskazał przy tym NSA w wyroku z 13 marca 2019 r. (I OSK 666/17, Lex nr 2650992): status informacji publicznej uzyskuje taka informacja, która jest związana z funkcjonowaniem wspólnoty publicznoprawnej (państwa), tj. dotycząca wykonywania zadań publicznych. Prawo do informacji publicznej obejmuje przy tym m.in. uprawnienia do uzyskania informacji publicznej lub wglądu do dokumentów urzędowych (vide: art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2 u.d.i.p.), natomiast do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności zaś organy władzy publicznej lub podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, będące w posiadaniu takich informacji (vide: art. 4 ust. 1 pkt 1 i 5 oraz ust. 3 u.d.i.p.).

W kontekście ww. przepisów u.d.i.f., nie budzi wątpliwości tut. Sądu, że wywiedziony przez skarżącą wniosek o udzielenie informacji publicznej, skierowany został do organu władzy publicznej, zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej (vide: art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.), a wnioskowane przez skarżącą informacje kwalifikują się jako mające charakter publiczny.

Zgodnie bowiem z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2019 r., poz. 122 ze zm., dalej: "u.o.z."), zapewnianie opieki bezdomnym zwierzętom oraz ich wyłapywanie należy do zadań własnych gminy. Wedle art. 11a ust. 1 i 2 u.o.z., wypełniając ten obowiązek, rada gminy określa, w drodze uchwały, corocznie do dnia 31 marca, program opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt, który obejmuje w szczególności: (1) zapewnienie bezdomnym zwierzętom miejsca w schronisku dla zwierząt; (2) opiekę nad wolno żyjącymi kotami, w tym ich dokarmianie; (3) odławianie bezdomnych zwierząt; (4) obligatoryjną sterylizację albo kastrację zwierząt w schroniskach dla zwierząt; (5) poszukiwanie właścicieli dla bezdomnych zwierząt; (6) usypianie ślepych miotów; (7) wskazanie gospodarstwa rolnego w celu zapewnienia miejsca dla zwierząt gospodarskich; (8) zapewnienie całodobowej opieki weterynaryjnej w przypadkach zdarzeń drogowych z udziałem zwierząt. Koszty realizacji tego programu ponosi gmina (vide: art. 11a ust. 5 zd. 2 u.o.z.). Jak stanowi przy tym art. 11a ust. 4 i 5 zd. 2 u.o.z., realizacja zadań, o których mowa w ust. 2 pkt 3-6, może zostać powierzona podmiotowi prowadzącemu schronisko dla zwierząt.

Zauważyć przy tym należy, że w 2019 r. na terenie gminy T. obowiązuje uchwała nr [...] Rady Miejskiej w T. z dnia [...] maja 2019 r. w sprawie przyjęcia Programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie Gminy T. w 2019 r. (Dz.Urz. Woj.Podl 2019, poz., 3119, zwana dalej "Programem"). Z § 3 pkt 1 i 2 Programu wynika, że oprócz Gminy T., realizację zadań określonych w jego ramach, prowadzi także Schronisko dla Bezdomnych Z. D. i J. D. - spółka cywilna z siedzibą w R. (Schronisko), które: zapewnia opiekę bezdomnym zwierzętom (§ 4 ust. 1 Programu), prowadzi odławianie bezdomnych zwierząt (§ 6 ust. 4 Programu), zajmuje się poszukiwaniem nowych właścicieli dla bezdomnych zwierząt, w tym pozyskiwaniem nowych właścicieli i oddawaniem do adopcji bezdomnych psów osobom zainteresowanym i zdolnym zapewnić im należyte warunki bytowania (§ 6 ust. 8 Programu). Jak stanowi przy tym § 6 ust. 7 Programu, ograniczenie populacji bezdomnych zwierząt realizowane jest poprzez sterylizację albo kastrację zwierząt w Schronisku oraz w Gabinecie Weterynaryjnym E. lek. wet. M. C. z siedzibą w M., na zasadach ustalonych z tymi jednostkami.

Z udzielonej skarżącej przez organ odpowiedzi wynika natomiast, że w 2019 r. Gmina T. jest związana ze Schroniskiem umową z dnia [...] grudnia 2017 r. Przedmiotem tej umowy są m.in. zadania określone w art. 11a ust. 2 pkt 3-6 u.o.z. (vide: § 2 umowy). To zaś oznacza, że część zadań powierzonych gminie przez ustawodawcę, scedowano umownie (zgodnie z ww. upoważnieniem ustawowym) na Schronisko. W konsekwencji, w chwili obecnej, określone w art. 11a ust. 2 pkt 3-6 u.o.z. zadania publiczne, wykonują równocześnie dwa podmioty, tj. Gmina T. oraz Schronisko, które równorzędnie są zobligowane do udostępnienia informacji publicznej: Gmina T. – na zasadzie art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. (jako organ władzy publicznej), zaś Schronisko – na zasadzie art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. (jako podmiot wykonujący zadania publiczne). W sprawie niniejszej wniosek o udostępnienie informacji publicznej, skierowano do Burmistrza T. jako przedstawiciela gminy i bezczynność tego organu podlega badaniu w niniejszej sprawie.

Podkreślić przy tym należy wyraźnie, że z art. 4 ust. 3 u.d.i.p. wyraźnie wynika, że do udostępnienia informacji publicznej są zobowiązane podmioty, które faktycznie taką informację posiadają. Jak wskazuje się w orzecznictwie: informacja publiczna dotyczy sfery faktów, a prawo dostępu do informacji publicznej oznacza dostęp do informacji już będącej w posiadaniu podmiotu zobowiązanego i nie może być utożsamiane z prawem do inicjowania działań mających na celu wytworzenie informacji jakościowo nowej (por. wyrok NSA 9 grudnia 2010 r., I OSK 1797/10, dostępny w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach NSA pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl, zwanej dalej: "CBOSA"). Prawo dostępu do informacji publicznej obejmuje więc prawo żądania udzielenia informacji o określonych faktach i stanach istniejących w chwili udzielania informacji. Zauważyć przy tym należy, że w takim zakresie, w jakim organ powierzył innemu podmiotowi wykonywanie części, należących do niego zadań publicznych i w konsekwencji nie posiada danych umożliwiających mu udzielenie odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, nie ma on obowiązku udzielenia żądanych informacji, o ile jednak precyzyjnie wskaże miejsce ich znajdowania się lub podmiot nimi dysponujący.

Tymczasem część pytań sformułowanych we wniosku skarżącej, w odpowiedzi na które organ lakonicznie stwierdził, że żądanych informacji lub danych nie posiada, dotyczyła kwestii związanych z odławianiem bezdomnych zwierząt z terenu gminy T., ich sterylizacji i kastracji oraz adopcji, a więc realizacji zadań gminy, o których mowa w art. 11a ust. 2 pkt 3-5 u.o.z., które zostały scedowane na Schronisko na mocy umowy z [...] grudnia 2017 r. Organ jednak w żaden sposób nie wyjaśnił z jakich względów nie dysponuje żądanymi informacjami, ani też nie wskazał podmiotu, u którego informacje te można uzyskać, co jest równoznaczne z bezczynnością tego podmiotu w omawianym zakresie.

Podkreślić w tym miejscu należy, że organ zawsze powinien uwiarygodnić okoliczność braku posiadania żądanej informacji publicznej i wypowiedzieć się w tym przedmiocie w sposób umożliwiający ocenę rzetelności tego twierdzenia, w drodze pisma mającego postać czynności materialno-technicznej. Tylko należycie uargumentowane pismo, wyjaśniające przyczyny nieudzielenia informacji, stanowi wyczerpującą odpowiedź na wniosek i jednocześnie uwalnia adresata wniosku od zarzutu bezczynności (por. wyrok NSA z 22 lutego 219 r., I OSK 473/17, CBOSA). W tym względzie tut. Sąd podziela prezentowany w orzecznictwie (i przeważający) pogląd, że powiadomienie wnioskodawcy o nieposiadaniu żądanych informacji, należy rozpatrywać w kontekście art. 8, 9 i 11 k.p.a., a zatem powiadomienie takie powinno zawierać informację dlaczego organ nie posiada żądanych informacji oraz inne dane, która mogą mieć wpływ na sytuację faktyczną i prawną wnioskodawcy. Tylko przy zachowaniu powyższych zasad możliwe jest bowiem zapewnienie wnioskodawcy realnej ochrony i zabezpieczenia go przed arbitralnymi działaniami podmiotu, który z różnych przyczyn może dążyć do nieujawnienia posiadanych informacji publicznych (por. wyrok NSA z 27 stycznia 2015 r. I OSK 122/15, Lex nr 2032706). Wnioskodawca nie może przy tym zostać pozbawiony należnej mu ochrony, do czego mogłoby doprowadzić przyjęcie poglądu przeciwnego, wedle którego samo tylko ogólnikowe twierdzenie zobowiązanego podmiotu, o braku posiadania żądanych informacji, zwalniałoby go z zarzutu bezczynności (por. wyrok NSA z 9 stycznia 2015 r., I OSK 638/14, Lex nr 1769325). Sąd jest natomiast zobowiązany do oceny czy prawdopodobne jest, że organ żądanej informacji nie posiada, a oceniając czy podmiot zobowiązany powinien ją posiadać, powinien między innymi ustalić, czy informacja ta jest związana z zakresem jego działania i kompetencji (por. wyrok NSA z 24 listopada 2009 r., I OSK 851/09, Lex nr 586432, wyrok NSA z 27 marca 2012 r., I OSK 156/12, Lex nr 1264575).

Z powyższych względów, organ powinien był wyjaśnić skarżącej, z jakich powodów nie dysponuje informacjami publicznymi, których dotyczyły pytania zawarte w punktach: 4, 5, 6, 7, 8, 9, 11, 13, 15, 18 i 19 wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] lipca 2019 r., odnoszące się do następujących kwestii: inspekcji oraz opieki weterynaryjnej - w tym leczenia zwierząt, ich sterylizacji/kastracji, a także podmiotu realizującego te usługi (punkty 5, 7, 13 i 18 lit. a. i c.); adopcji oraz dostępności Schroniska dla osób zainteresowanych adopcją (punkty 4, 18 lit. b. i 19); karmy dla zwierząt oraz dowodów jej zakupu (punkt 6); funkcjonowania wolontariatu w Schronisku oraz sposobów, w jaki Schronisko dba o kondycję zwierząt (punkt 11); personelu Schroniska (punkt 18 lit. d); dokumentacji sporządzonej w wyniku odłowienia zwierząt z terenu gminy oraz ich umieszczenia w Schronisku (punkty 8 i 9) oraz dokumentacji przetargowej dotyczącej odławiania i umieszczania zwierząt w Schronisku (punkt 15). Brak umotywowania udzielonych na nie lakonicznych odpowiedzi o braku posiadania przez organ żądanych informacji lub danych, świadczy w ocenie tut. Sądu o bezczynności organu w udzieleniu informacji publicznej w powyższym zakresie. Powiadomienie skarżącej o nieposiadaniu żądanych informacji publicznych, nie zawierające żadnego umotywowania, nie stanowi bowiem wykonania ustawowego obowiązku udostępnienia informacji publicznej w trybie u.d.i.p. Nawet jeżeli organ faktycznie nie dysponuje żądanymi informacjami, powinien on był wyczerpująco to twierdzenie uwiarygodnić oraz przekazać ewentualnie posiadane dane, które pozwoliłyby wnioskodawczyni uzyskać każdą z żądanych przez nią informacji. Wyjaśnić przy tym należy, że w odniesieniu do punktu 18 wniosku, bezczynność ta istnieje jedynie w zakresie odnoszącym się do pytań sformułowanych w lit. a.-d., bowiem na pytanie dotyczące lokalizacji Schroniska względem gminy, organ odpowiedzi udzielił.

Sąd stwierdził również, że organ pozostaje w bezczynności w takim zakresie, w jakim nie udzielił skarżącej kompletnych odpowiedzi na pytania sformułowane w punktach 1, 12, i 16 wniosku. Zarówno bowiem udzielenie informacji niepełnej, jak i niezgodnej z treścią żądania, należy oceniać jako bezczynność adresata wniosku o udostępnienie informacji publicznej (por. m.in. wyrok NSA z 2 czerwca 2015 r., I OSK 1513/14, CBOSA).

I tak, w nawiązaniu do pierwszego z ww. zapytań, jakkolwiek organ udostępnił wnioskodawczyni kserokopie umów zawartych pomiędzy Gminą a Schroniskiem na lata 2016-2019, to jednak z udzielonej odpowiedzi nie wynika, czy takie umowy były zawierane również w innych latach (w szczególności przed 2016 r.). Skoro więc organ nie wyjaśnił, czy udostępnione umowy są jedynymi umowami zawartymi ze Schroniskiem, w ocenie tut. Sądu pozostaje on w bezczynności w zakresie, w jakim nie udzielił odpowiedzi na tak sformułowane pytanie w ramach punktu 1.

Przekazanie przez organ kserokopii umów z [...] grudnia 2015 r. i [...] grudnia 2017 r. stanowi, w ocenie Sądu, jedynie częściowe udzielenie informacji w odpowiedzi na zapytanie z punktu 12 wniosku. Wnioskodawczyni domagała się w nim nie tylko kopii umów na odławianie zwierząt z terenu gminy T., za okres od 1 stycznia 2016 do 31 czerwca 2019 r. (które to kopie otrzymała), ale również pytała o ilość zwierząt odłowionych z terenu gminy w ww. okresie. W odpowiedzi organ udostępnił kserokopie trzech pism ("quasi zaświadczeń") opatrzonych nieczytelnym podpisem i pieczęcią Schroniska, w których wskazano liczbę psów odłowionych jedynie w marcu, kwietniu i maju 2019 r. Tym samym organ nie udostępnił wnioskodawczyni informacji o ilości odłowionych psów w styczniu, lutym i czerwcu 2019 r. oraz w latach 2016-2018, nie wyjaśniając przy tym przyczyn braku udzielenia tej informacji.

Również niekompletną odpowiedź, organ udzielił na pytanie nr 16, dotyczące udostępnienia kopii faktur za usługi odławiania bezdomnych zwierząt i opiekę nad nimi, za okres od 1 stycznia 2016 r. do 31 czerwca 2019 r. Organ przekazał bowiem skarżącej kopie jedynie 25 faktur, które zostały wystawione przez Schronisko w ww. okresie (za poszczególne miesiące). Nie udostępnił natomiast wnioskodawczyni kopii faktur za miesiące następujące: styczeń-maj 2019 r.; kwiecień lipiec, sierpień i grudzień 2018 r.; luty, kwiecień i czerwiec-październik 2017 r. oraz wrzesień 2016 r. W konsekwencji organ pozostaje w bezczynności w powyższym zakresie. Jednocześnie z treści § 3 ust. 1 obu umów zawartych przez Gminę T. ze Schroniskiem, wynika, że strony umówiły się na wynagrodzenie ryczałtowe, płatne za każdy pełny miesiąc, w związku z czym, organ powinien dysponować fakturami za usługi odławiania zwierząt i opieki nad nimi za ww. miesiące. Jeżeli zaś nimi nie dysponuje, winien wyjaśnić z jakich względów ich nie posiada.

W ocenie tut. Sądu, w zakresie punktów: 2, 3, 10, 14, 17, 20, 21 i 22 wniosku, organ udzielił odpowiedzi, które jakkolwiek są odpowiedziami ogólnymi i stosunkowo zwięzłymi, jednakże faktem jest, że zostały udzielone, a każda z nich odnosi się do istoty każdego z zapytań. Żadne z nich nie zawierało prośby o szczegółowe, precyzyjne wyjaśnienia, stąd też udzielone odpowiedzi należy uznać za wystarczające i wyczerpujące. Także skarżąca nie wskazała konkretnie i w odniesieniu do każdego z zapytań, dlaczego udzielone odpowiedzi jej nie satysfakcjonują i które trzy z nich, uważa za wyczerpujące. W związku z powyższym, brak było podstaw do stwierdzenia bezczynności organu w omawianym zakresie, tym bardziej, że odpowiedzi udzielono w ustawowym terminie 14 dni.

Redagując zapytania nr 2, 3, 20, 21 i 22 jako pytania zamknięte, wnioskodawczyni niejako ograniczyła formułę udzielanej przez organ odpowiedzi, w konsekwencji czego, odpowiedź organu "tak" lub "nie", uznać należy za wystarczającą, tym bardziej, że organ odpowiedział również na dodatkowe pytania warunkowe zawarte w punktach 3 i 20. Tut. Sądu uznał również za wyczerpujące odpowiedzi na pytania nr 10, 14 i 17 wniosku, bowiem na pierwsze z nich udzielono wyjaśnienia wskazującego na niepodejmowanie przez Gminę T. działań promujących psy, ze względu na brak takiego obowiązku obciążającego Gminę. W odpowiedzi na drugie z nich, organ udostępnił skarżącej dwie notatki służbowe sporządzone w dniach [...] marca 2019 r. i [...] maja 2017 r. na okoliczność dokonanych, przez pracowników organu, oględzin warunków w jakich utrzymywane są psy w Schronisku, informując jednocześnie wnioskodawczynię o braku obowiązku Gminy do przeprowadzania kontroli w Schronisku. Z kolei przekazane przez organ kopie dwóch umów zawartych ze Schroniskiem w dniach [...] grudnia 2015 r. i [...] grudnia 2017 r., obejmują łączny okres od 1 stycznia 2016 r. do 31 grudnia 2019 r., zaś druga z ww. umów, (jak wynika z jej treści) obejmuje rok 2019 i jest ostatnią umową zawartą przez organ ze Schroniskiem. Co prawda organ nie udzielił odpowiedzi na sformułowane w punkcie 17 pytanie, czy w okresie przed 1 stycznia 2016 r. gmina była związana umową ze Schroniskiem, to jednak z tego względu, że jest ono analogiczne do zapytania o lata, w których Gmina takimi umowami była związana, sformułowanego w punkcie 1, na które organ nie udzielił odpowiedzi i pozostaje w stanie bezczynności, tut. Sąd uznał odpowiedź na pytanie nr 17 za wyczerpującą.

Wyjaśnić przy tym należy, że w przedmiotowym postępowaniu Sąd nie ocenia prawidłowości udostępnionych przez organ informacji, a jedynie sam fakt jej udzielenia przez organ w trybie u.d.i.p. Jak podkreśla się w orzecznictwie: rolą sądu administracyjnego orzekającego w sprawie ze skargi na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej nie jest sprawdzanie prawdziwości udostępnionej informacji publicznej, jej kompletności w odniesieniu do deklarowanych przez organ zasobów (jeśli oświadczenie organu nie budzi wątpliwości a wnioskodawca go skutecznie w tym zakresie nie podważa), czy merytorycznej prawidłowości udzielonej informacji (por. wyrok w sprawie I OSK 1328/17, CBOSA). Podkreślić przy tym należy, że głównym celem przepisów u.d.i.p. jest społeczna kontrola władzy publicznej, a rolą informacji publicznej uzyskanie transparentności realizowania władzy publicznej, w tym wykonywania jej zadań. Na podstawie udzielonej odpowiedzi, strona wnioskująca może dokonać natomiast samodzielnej oceny poprawności i prawidłowości wykonywania przez organ zadań publicznych, wyrabiając sobie pogląd o działaniach władzy publicznej. Uzyskane dane mogą posłużyć do społecznej oceny sposobu realizowania przez organ zadań publicznych, tj. tego, czy organ wywiązuje się z nich należycie i w sposób wymagany przez prawo, jednakże ocena ta, podobnie jak kwestia zadowolenia strony wnioskującej z udzielonej odpowiedzi, pozostaje poza zakresem kontroli sądu w sprawie o bezczynność na podstawie u.d.i.p.

Skoro więc wniosek skarżącej z 19 lipca 2019 r. nie został rozpatrzony w zakresie punktów: 1, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 11, 12, 13, 15, 16, 18 i 19 w dacie orzekania przez Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zobowiązano organ do jego załatwienia w powyższym zakresie, w trybie u.d.i.p., w terminie 14 dni od daty zwrotu akt organowi, uznając, że organ dopuścił się w tym względzie bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (vide: art. 149 § 1 pkt 3 i § 1a p.p.s.a.).

W tym miejscu wyjaśnić należy, że ocena charakteru naruszenia prawa powinna być dokonywana zawsze w powiązaniu z okolicznościami danej sprawy, rozpatrywanej indywidualnie, wyznaczonej przez wiele elementów zmiennych. O ile każda bezczynność jest naruszeniem prawa, to nie można przyjąć, że każde naruszenie ma charakter rażącego. W orzecznictwie trafnie wskazuje się, że rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób wyraźny i oczywisty (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12, CBOSA). Słusznie akcentuje się przy tym, że rażące naruszenie prawa musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu, który może być podstawą stwierdzenia bezczynności lub przewlekłości postępowania. Inaczej rzecz ujmując, naruszenie prawa "rażące" znaczy więcej niż "zwykłe" naruszenie prawa.

Uznając zatem, że rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego lekceważenia wniosków skarżącego i jawnego braku woli do załatwienia sprawy, jak też w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa, czy opóźnienia w podejmowanych czynnościach pozbawionego jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia, tut. Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie nie można mówić o rażącym zaniedbaniu ze strony organu, ponieważ nie zlekceważył on strony postępowania, a ponadto z akt sprawy nie wynika, aby pozostawał on w celowym i zamierzonym opóźnieniu. Zachowanie organu nie świadczy ani o braku woli załatwienia sprawy, ani o celowym utrudnieniu skarżącej dostępu do informacji publicznej. Po otrzymaniu wniosku organ podjął czynności związane z jego załatwieniem i wystosował do skarżącej pismo uznając w nim błędnie, że lakoniczna odpowiedź o braku posiadania poszczególnych danych, jest wystarczająca.

W pozostałym zakresie, tj. dotyczącym odpowiedzi na pytania zawarte w punktach: 2, 3, 10, 14, 17, 20, 21 i 22 wniosku, tut. Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 P.p.s.a, uznając, że zapytania te spotkały się z reakcją organu nienoszącą cech naruszenia prawa, co wyżej wyjaśniono.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. Na wysokość tych kosztów składa się uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł (k. 52).