Postanowienie NSA, sygn. akt III OZ 11/25
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2025-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184 w zw. z art. 197
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Artur Kuś po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 3 grudnia 2024 r., sygn. akt II SA/Wa 2059/23 o odmowie uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 lipca 2024 r. sygn. akt II SA/Wa 2059/23 w sprawie ze skargi K. J. na decyzję Komendanta Głównego Policji z 26 września 2023 r. nr 78/2023 w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 9 lipca 2024 r. sygn. akt II SA/Wa 2059/23, po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi K. J. na decyzję Komendanta Głównego Policji z 26 września 2023 r. nr 78/2023 uchylił decyzję Komendanta Głównego Policji z 26 września 2023 r. nr 78/2023 w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji.

K. J. pismem z 11 sierpnia 2024 r. na podstawie art. 157 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: "p.p.s.a") wniósł o uchylenie w całości decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z 17 sierpnia 2022 r. nr 14/2022 oraz uchylenie, względnie stwierdzenie niewykonalności w całości, decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z 26 sierpnia 2009 r. nr 42/2009.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 3 grudnia 2024 r. sygn. akt II SA/Wa 2059/23 odmówił uzupełnienia wyroku z 9 lipca 2024 r. Sąd I instancji stwierdził, że przedmiotowy wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie, bowiem wyrok z 9 lipca 2024 r. jest kompletny, orzeczono w nim o całości skargi. Sąd wskazał, że uchylił zaskarżoną decyzję i stwierdził, że nie był zobowiązany do zamieszczenia w wyroku dodatkowego orzeczenia, a odmienna ocena co do rozstrzygnięcia nie stanowi podstawy do uzupełnienia wyroku.

Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia K. J. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wyraził niezadowolenie ze stanowiska zajętego w tej sprawie przez Sąd I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie jest niezasadne.

Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Uzupełnienie wyroku ma miejsce w dwóch przypadkach. Po pierwsze, jeśli sąd pominął w nim niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Po drugie, jeśli sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu (por. postanowienie NSA z 27 kwietnia 2015 r., sygn. II FSK 3502/14, baza CBOIS, komentarz do art. 157 - Dauter Bogusław, Kabat Andrzej, Niezgódka-Medek Małgorzata, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Lex/el.2019).

W rozpatrywanej sprawie wyrokiem z 9 lipca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Komendanta Głównego Policji z 26 września 2023 r. nr 78/2023. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji nie miał obowiązku zawarcia w tym wyroku jakichkolwiek dodatkowych rozstrzygnięć. Wydany wyrok jest kompletny i zawiera wymagane prawem elementy, a Sąd rozstrzygnął o całości skargi, zatem brak było podstaw do żądania uzupełnienia tego orzeczenia. Tym samym, Sąd I instancji zaskarżonym postanowieniem prawidłowo odmówił jego uzupełnienia. Należy również wyjaśnić, że wniosek o uzupełnienie orzeczenia nie jest środkiem służącym kwestionowaniu rozstrzygnięcia, w razie braku akceptacji dla orzeczenia podjętego przez sąd stronie służą środki zaskarżenia. Jeżeli zatem skarżący nie zgadzał się z powyższym wyrokiem, co wynika zarówno z treści wniosku, jak i z niniejszego zażalenia, to winien był go zaskarżyć w drodze skargi kasacyjnej, o czym został zresztą pouczony przy doręczeniu odpisu przedmiotowego wyroku wraz z uzasadnieniem (pkt 1 pouczenia), bowiem wniosek o uzupełnienie orzeczenia nie może stanowić polemiki ze stanowiskiem, jakie Sąd zawarł w tym orzeczeniu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.