Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SO/Wa 56/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-09-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny -art.55 ustawy PoPSA
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 1 i par. 3, art. 55 i art. 154 par. 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 21 pkt 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 14 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. S. o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy K. za nieprzekazanie sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych w sprawie ze skargi W. S. na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 20 kwietnia 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej, sygn. akt II SAB/Wa 178/10 postanawia 1. wymierzyć Wójtowi Gminy K. grzywnę w wysokości 100 zł (sto złotych), 2. zasądzić na rzecz W. S. od Wójta Gminy K. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 2 lipca 2010 r. W. S. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie, opatrzone datą 29 czerwca 2010 r., pismo, w którym zawarł wniosek o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy K. za niewywiązanie się z obowiązków przewidzianych w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), tj. nieudzielenie w terminie odpowiedzi na skargę i nieprzekazanie jej Sądowi wraz ze skargą i aktami sprawy.

W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że skargą z dnia 16 maja 2010 r. wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Wójta Gminy K., zarzucił temu organowi bezczynność w zakresie dostępu do informacji publicznej.

Następnie skarżący podkreślił, że mimo obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 przywołanej ustawy, Wójt do dnia wniesienia wniosku o wymierzenie grzywny obowiązku tego nie wykonał.

W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Wójt Gminy K., uznając zarzuty wniosku za bezzasadne, wskazał, że skarga z dnia 16 maja 2010 r. wpłynęła do organu w dniu 18 maja 2010 r. i została przekazana do Sądu w dniu 15 czerwca 2010 r. Jednocześnie organ zwrócił uwagę na uciążliwości związane z rozpatrywaniem licznych, składanych przez skarżącego, wniosków o udzielenie informacji publicznej.

W końcowej części pisma Wójt Gminy K. zaznaczył, że wniosek o wymierzenie grzywny wpłynął do Sądu już po przekazaniu Sądowi skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy. Na poparcie powyższego twierdzenia Wójt załączył odpis zwrotnego potwierdzenia odbioru przez Sąd opisanych dokumentów w dniu 18 maja 2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Przy czym mając na uwadze charakter prawa dostępu do informacji publicznej jako publicznego prawa podmiotowego (art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej) ustawodawca art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) zwiększył gwarancje procesowe nadania biegu sprawie i skrócił przewidziany w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi termin do 15 dni.

Wniosek o wymierzenie grzywny rozpatrywany w niniejszej sprawie dotyczy nieterminowego wykonania obowiązku przekazania do Sądu skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami w sprawie dostępu do informacji publicznej, a więc ustalenia terminowości wykonania tego obowiązku należy dokonać mając na względzie termin piętnastodniowy.

W myśl zaś art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Oznacza to, że przewidziany w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej obowiązek przekazania sądowi akt sprawy i odpowiedzi na skargę, poza nadzwyczajnym przypadkiem wymienionym w art. 54 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ma charakter bezwzględny.

W konsekwencji organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi musi w taki sposób wykonać nałożony na niego obowiązek przekazania powyższych dokumentów Sądowi, aby w sytuacji, gdy skarżący skorzysta z przyznanego mu na mocy art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawnienia, móc skutecznie udowodnić dochowanie ustawowego terminu. Musi przy tym przekazać dokładnie te dokumenty, które wymieniono zarówno w treści art. 54 § 2 powyższej ustawy, jak i w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Z akt sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 20 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SAB/Wa 178/10 wynika, że organ przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę i odpowiedź na skargę w dniu 15 czerwca 2010 r. (k.6 akt sprawy). Nadto, z powyższych akt wynika, że organ skorzystał z uprawnień przewidzianych w art. 54 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i przy piśmie z dnia 20 maja 2010 r. nr [...], doręczonym skarżącemu w dniu 24 maja 2010 r., udzielił W. S. żądanej informacji publicznej.

Zestawiając zatem datę 15 czerwca 2010 r. z datą wpływu skargi do organu, która to data przypadła na dzień 18 maja 2010 r. (potwierdzenie odbioru z pieczęcią Urzędu Gminy w K. na k. 2 akt sprawy o sygn. II SAB/Wa 178/10) stwierdzić należy, że organ nałożony na niego obowiązek wykonał z przekroczeniem terminu piętnastu dni, a opóźnienie wyniosło 13 dni, bowiem ostatni dzień terminu przypadał na dzień 2 czerwca 2010 r.

Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 ustawy sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Niemniej jednak, co należy podkreślić, wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 powołanej ustawy (czy w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej - z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej) nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 nakazuje bowiem przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany: dyscyplinująco - restrykcyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, nr 6 z 2006, poz. 156). Do jej wymierzenia wystarcza niewykonanie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wprawdzie w niniejszej sprawie organ, którego bezczynność jest przedmiotem skargi wykonał określony w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji obowiązek przekazania Sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy, to i tak uczynił to z przekroczeniem 15 – dniowego terminu.

Wymierzenie grzywny w niniejszej sprawie ma zatem przede wszystkim charakter represyjny, co jest zgodne także z ratio legis uregulowań ustawy o dostępie do informacji publicznej, w której tak ustalono terminy postępowania w sprawach prawa dostępu do informacji publicznej oraz jego ochrony sądowej, aby jej udzielenie, odmowa, czy też kontrola sądowa następowała stosunkowo szybko, a tym samym, aby utrzymany był jej prawno –podmiotowy, gwarancyjny charakter.

Stąd też w sytuacji, gdy skarga oraz odpowiedź na skargę wraz z aktami sprawy, została przekazana do Sądu z opóźnieniem odstąpienie od wymierzenia grzywny przeczyłoby przypisanej tej instytucji funkcji.

Ustalone tym samym w sprawie okoliczności odpowiadają dyspozycji przepisu art. 55 ustawy i z tej przyczyny Sąd uznał wniosek W. S. za uzasadniony. Jednakże Sąd wziął pod uwagę, iż organ ostatecznie wykonał przewidziany w ustawie obowiązek, a przekroczenie terminu wyniosło nie więcej niż 13 dni. Przede wszystkim zaś Sąd, miarkując wysokość grzywny, wziął pod uwagę, że organ w terminie otwartym do wykonania obowiązku przekazania skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy w całości uwzględnił skargę W. S. i udostępnił mu żądaną informację publiczną w dniu 24 maja 2010 r. (postanowieniem z dnia 14 września 2010 r., sygn. akt II SAB/Wa 178/10, WSA w Warszawie umorzył z tego powodu postępowanie).

Dodać należy, że jednokrotność przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim (Obwieszczenie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 19 lutego 2009 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2009 r. i w drugim półroczu 2009 r., M.P. z 2010 r. Nr 10, poz. 104) wyniosła 2.716,71 zł (art. 154 § 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), a orzeczona grzywna mieści się przedziale określonym w art. 154 § 6 cyt. ustawy.

Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 1 sentencji.

O zwrocie kosztów postępowania w pkt 2 sentencji orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1, oraz art. 210 § 2 w zw. z art. 64 § 3 wyżej wymienionej ustawy.