Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 390/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-09-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i 5
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska po rozpoznaniu w dniu 27 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A.L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz z drugim członkiem zarządu oraz spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za rok podatkowy od 1 stycznia 2011 r. do 30 września 2012 r. postanawia: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji -


UZASADNIENIE

Skarżąca A. L., wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] listopada 2017 roku w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz z drugim członkiem zarządu oraz spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za rok podatkowy od 1 stycznia 2011 r. do 30 września 2012 r.

W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody oraz trudne do odwrócenia skutki w postaci niemożności utrzymania siebie i małoletniej córki. Zakres i ciężar zobowiązań już teraz nie pozwala na swobodne funkcjonowanie. Skarżąca wskazała, że jest obciążona zobowiązaniem podatkowym za spółkę w wysokości blisko 10 milionów złotych. Skarżąca podniosła, że nie posiada majątku, a jej życie zawodowe legło w gruzach z dniem zgłoszenia wniosku o upadłość. Skarżąca oświadczyła, że doprowadziła do audytu w spółce na podstawie, którego wraz drugim członkiem zarządu rozpoczęły rzetelną księgowość w spółce. Działania te doprowadziły do ujawnienia procederu nierzetelnej księgowości. Skarżąca straciła mieszkanie, ma mnóstwo zaciągniętych zobowiązań, których nie udało się Skarżącej spłacić. Skarżąca nie otrzymuje zasądzonych na dziecko alimentów w pełnej wysokości, a wierzyciele podważają nawet wyrok sądowy, w którym alimenty zostały zasądzone i pozywają kilkuletnią córkę Skarżącej oraz Skarżącą za zobowiązania męża. Skarżąca rozpoczęła procedurę zgłoszenia sprawy do GIODO oraz Rzecznika Praw Dziecka (sygn. akt [...] przed Sądem Okręgowym w W.).

Zdaniem Skarżącej wykonanie decyzji i związana z nią dalsza egzekucja należności podatkowych spowoduje całkowitą niewypłacalność Skarżącej. Skarżąca z uwagi na toczące się postępowania nie może nawet złożyć wniosku o upadłość konsumencką, a ilość postępowań powoduje, że nie tylko stan finansów, ale stan zdrowia Skarżącej jest nadwyrężony w stopniu drastycznym. Skarżąca wskazała, że wygrana po czasie nie zrekompensuje realnej szkody, a ilość poważnych problemów powoduje obawę, że przestanie już walczyć.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu sąd ocenia, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia przynajmniej jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia sądowi ocenę, czy przesłanki te w sprawie zachodzą.

W postanowieniu z dnia 29 maja 2009 r., sygn. akt I FZ 148/09 (LEX nr 564208) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji w tym zakresie obciąża stronę.

Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie Skarżąca wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządzi jej znaczną szkodę lub spowoduje dla niej trudne do odwrócenia skutki. Dokonując oceny zasadności wniosku Skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd wziął pod uwagę wysokość zobowiązania podatkowego objętego zaskarżoną decyzją wraz z odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego, tj. kwotę około 10 milionów złotych, która w zestawieniu z aktualną sytuacją finansową, zawodową i zdrowotną Skarżącej jest kwotą znaczną. Wobec powyższego, w ocenie Sądu wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby uniemożliwić Skarżącej zaspokajanie bieżących potrzeb jej i jej córki.

Wobec powyższych ustaleń, zdaniem Sądu w niniejszej sprawie zaistniały podstawy do udzielenia Skarżącej ochrony tymczasowej i wydania orzeczenia zgodnego z jej oczekiwaniami.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.