Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 206/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-12-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: stwierdzono, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art 1 , art 2
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel Sędziowie: WSA Mirosław Bator (spr.) WSA Małgorzata Łoboz - ;po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2023 r. ;na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Z. K. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem w zakresie udostępnienia informacji publicznej I. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem do wydania aktu lub podjęcia czynności dotyczącego wniosku z dnia 16 czerwca 2023 r.; II. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; } III. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem na rzecz Z. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 25 sierpnia 2023 r. Z. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Organowi zarzucił naruszenie:

1/ art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzida sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru - poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji;

2/ art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej - poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek;

3/ art. 10 ust. 1 w zw. z art 13 ust 2 ustawy z dnia 6 września 2001 n o dostępie do informacji publicznej w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek a jeżeli nie może być udostępniona w terminie określonym w art. 13 ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku – poprzez brak zastosowania, polegający na wyznaczeniu terminu dłuższego niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku i niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej pomimo upływu zarówno terminu ustawowego jak i terminu wyznaczonego przez sam organ.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w dniu 16 czerwca 2023 r. złożył w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w Zakopanem wniosek o udostępnienie informacji publicznej poprzez wydanie kserokopii protokołu oględzin przeprowadzonych na terenie działek nr ewid. [...], [...] obr. [...] oraz działce nr ewid. [...] obr. [...] w Z. (ul. [...] które to oględziny zostały zlecone przez Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie postanowieniem z dnia 27. 04.2023 r. w celu: a) ustalenia czy wykonano roboty budowlane wyszczególnione w decyzji PINB nr 242/15 z dnia 17 lipca2015r. znak: NB.5121.5.11.2015; b) udokumentowania poczynionych spostrzeżeń poprzez wykonanie fotografii obiektu wraz z dokładnym opisem: 2. wszystkich załączników do ww. protokołu oględzin tj. fotografii obiektu wraz z opisem; 3. wszystkich innych dokumentów składających się na materiał dowodowy, który zgodnie z ww. postanowieniem MWINB w Krakowie miał być przesłany do tegoż organu w terminie do dnia 10 czerwca 2023 r, w tym dokumentów pozyskanych od inwestora – T. K. (decyzji innych organów, protokołów badań i sprawdzeń).

W odpowiedzi na wniosek organ w piśmie z dnia 26 czerwca 2023 r. wezwał do wykazania szczególnej istotności dla interesu publicznego przetworzenia informacji publicznej. Pismem z dnia 5 lipca 2023 r. skarżący wskazał, że informacje objęte zakresem wniosku z dnia 16. 06. 2023 r. nie stanowią informacji przetworzonej; udostępnienie wnioskowanych informacji jest niezbędne do przedstawienia sprawy dotyczącej problemów związanych z funkcjonowaniem PINB w Zakopanem, Radnym Starostwa Powiatowego oraz innym odpowiednim organom, w celu poprawy działania organu, dla lepszej ochrony interesu publicznego.

W piśmie z dnia 10 lipca 2023 r. organ poinformował o wyznaczeniu nowego terminu do załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, który organ wyznaczył dzień 18. 08. 2023 r. W ocenie skarżącego termin do udostępniana przedmiotowej informacji publicznej upłynął, a zatem złożenie skargi jest zasadne. W konkluzji wniósł o stwierdzenie bezczynności organu i zobowiązanie go do załatwienia wniosku z dnia 16 czerwca 2023 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi bądź o jej oddalenie. Wskazano bowiem, że organ zważając na treść wniosku uznał, iż informacje, o które wnosi skarżący stanowią informację publiczną przetworzoną i wezwał za pismem z dnia 26.06.2023 r. do wskazania szczególnej istotności dla interesu publicznego przetworzenia wnioskowanych informacji publicznych, (k.3) Wnioskodawca odpowiedział na wezwanie organu pismem z dnia 05.07.2023 r. (k.6) a następnie za pismem z dnia 10.07.2023 r. organ wyznaczył nowy termin załatwienia wniosku (k.7). Następnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Zakopanem decyzją z dnia 19 sierpnia 2023 r. odmówił udostępnienia informacji publicznej. W przedmiotowej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Zakopanem załatwił wniosek skarżącego w przewidzianej przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej formie, wydając decyzję. Tym samym zarzut bezczynności organu podniesiony przez skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023 r. poz. 1634, dalej: P.p.s.a.) sprawa niniejsza ze skargi na bezczynność została rozpoznana w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 i ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę praw strony przez doprowadzenie do wydania w sprawie rozstrzygnięcia lub podjęcia innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Z kolei w myśl przepisu art. 149 § 1 P.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Z kolei § 1a powołanego przepisu stanowi, że jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wedle § 1b art. 149 Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Zgodnie z § 2 art. 149 Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości lub w części (art. 151 P.p.s.a.).

Zauważyć również należy, że stosownie do art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. 2022 r. poz. 902, dalej u.d.i.p) do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy P.p.s.a., z tym że: 1) przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi, 2) skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę. Skarga do sądu administracyjnego na bezczynność w przedmiocie dostępu do informacji publicznej nie wymaga poprzedzenia jej środkiem zaskarżenia wskazanym w art. 52 P.p.s.a.

Prawo dostępu do informacji publicznej wyrażone zostało w art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, który stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Stosownie do art. 61 ust. 2 Konstytucji RP prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu.

Sposób realizacji prawa do informacji publicznej określa ww. ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Określa ona m.in., że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w tej ustawie (art. 1 ust. 1), a nadto określa podmioty zobowiązane do udzielania informacji publicznej (art. 4), jak też katalog informacji (otwarty) mieszczących się w zakresie przedmiotowym prawa do informacji publicznej (art. 6).

Rozpatrzenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej wymaga ustalenia następujących kwestii: czy organ (podmiot zobowiązany) jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia żądanej informacji, czy przedmiot wniosku dotyczy informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. (informacja o sprawach publicznych), czy żądana informacja publiczna znajduje się lub może się znajdować w posiadaniu zobowiązanego podmiotu, czy jest to informacja prosta czy przetworzona, czy udostępnienie żądanych informacji nie podlega ograniczeniu ze względu na wartości prawnie chronione, czy organ posiada środki techniczne umożliwiające udostępnienie informacji w sposób wskazany przez wnioskodawcę.

Jeśli zatem, przedmiotem żądania wnioskodawcy jest informacja publiczna w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., a organ będący adresatem wniosku taką informację posiada, udostępnia ją w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). Udostępnienie informacji następuje w formie czynności materialno-technicznej i nie wymaga podjęcia jakiegokolwiek rozstrzygnięcia. Jeśli natomiast udostępnienie informacji publicznej jest niedopuszczalne z przyczyn określonych w ustawie, organ powinien odmówić udostępnienia informacji publicznej, co wymaga podjęcia rozstrzygnięcia w formie decyzji administracyjnej (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Podstawy do wydania takiej decyzji zachodzą na przykład w sytuacji, gdy żądana informacja, pomimo posiadania walorów informacji publicznej, jest informacją chronioną na zasadach przewidzianych w art. 5 ust. 1 lub ust. 2 u.d.i.p. Nie wydaje się natomiast decyzji odmownej w sytuacji, w której żądana informacja nie posiada waloru informacji publicznej lub gdy adresat wniosku nie posiada żądanej informacji publicznej, a także gdy wnioskodawca żąda udzielenia informacji publicznych, w stosunku do których dostęp odbywa się na odrębnych zasadach. Obowiązkiem organu jest wówczas zawiadomić wnioskodawcę o przyczynie, która uniemożliwia zrealizowanie wniosku.

W konsekwencji stan bezczynności podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej oznacza sytuację, w której "mimo upływu ustawowych terminów nie udostępnia żądanej informacji w sposób i formie zgodnych z wnioskiem, nie wydaje decyzji, gdy zachodzą podstawy do odmowy udostępnienia informacji publicznej z przyczyn wskazanych w art. 5 u.d.i.p. albo umorzenia postępowania w przypadku przewidzianym w art. 14 ust. 2 tej ustawy, bądź nie informuje wnioskodawcy o tym, że objęta wnioskiem informacja nie stanowi informacji publicznej i nie podlega udostępnieniu w trybie przepisów powołanej ustawy" (wyrok NSA z dnia 21 lipca 2017r., sygn. akt I OSK 2808/15, Lex nr 2348878); "nie powiadamia pisemnie wnioskodawcy o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i nie wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie, jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.)" (wyrok NSA z dnia 5 grudnia 2017r., sygn. akt I OSK 753/17, Lex nr 2429333), czy też nie podejmuje żadnych działań wobec wniosku o udostępnienie informacji publicznej lub odmawia jej udzielenia w nieprzewidzianej prawem formie prawnej (tak wyrok NSA z dnia 29 maja 2018r., sygn. akt I OSK 1998/16, Lex nr 2509307). Na równi z brakiem podjęcia przez organ określonych czynności względem wniosku o udostępnienie informacji publicznej traktowane jest także "udzielenie wnioskodawcy informacji innej niż ta, o którą wnosił, a także przedstawienie informacji niebędącej pełną odpowiedzią na wniosek zainteresowanego" (tak wyrok NSA z dnia 29 maja 2018r., sygn. akt I OSK 1998/16, Lex nr 2509307).

W przedmiotowej sprawie skarżący pismem z dnia 16 czerwca 2023 r. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem o udzielnie informacji publicznej poprzez wydanie kserokopii protokołu oględzin przeprowadzonych na terenie działek nr ewid. [...], [...] obr. 3 oraz działce nr ewid. [...] obr[...] w Z. (ul. [...] które to oględziny zostały zlecone przez Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie postanowieniem z dnia 27. 04.2023 r. w celu: a) ustalenia czy wykonano roboty budowlane wyszczególnione w decyzji PINB nr 242/15 z dnia 17 lipca2015r. znak: NB.5121.5.11.2015; b) udokumentowania poczynionych spostrzeżeń poprzez wykonanie fotografii obiektu wraz z dokładnym opisem;

2. wszystkich załączników do ww. protokołu oględzin tj. fotografii obiektu wraz z opisem;

3. wszystkich innych dokumentów składających się na materiał dowodowy, który zgodnie z ww. postanowieniem MWINB w Krakowie miał być przesłany do tegoż organu w terminie do dnia 10 czerwca 2023 r, w tym dokumentów pozyskanych od inwestora – T. K. (decyzji innych organów, protokołów badań i sprawdzeń).

W odpowiedzi na wniosek organ w piśmie z dnia 26 czerwca 2023 r. wezwał skarżącego do wykazania szczególnej istotności dla interesu publicznego przetworzenia informacji publicznej, uznając tym samym, ze żądanie skarżącego dotyczy informacji przetworzonej. . Pismem z dnia 5 lipca 2023 r. skarżący wskazał, że informacje objęte zakresem wniosku z dnia 16 czerwca 2023 r. nie stanowią informacji przetworzonej. Natomiast jej udostępnienie jest niezbędne do przedstawienia sprawy dotyczącej problemów związanych z funkcjonowaniem PINB w Zakopanem, Radnym Starostwa Powiatowego oraz innym odpowiednim organom, w celu poprawy działania organu, dla lepszej ochrony interesu publicznego.

W piśmie z dnia 10 lipca 2023 r. organ poinformował o wyznaczeniu nowego terminu do załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, który organ wyznaczył dzień 18 sierpnia 2023 r. W aktach administracyjnych sprawy zalega decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem z dnia 19 sierpnia 2023 r., którą organ odmówił w całości udostepnienia informacji publicznej. Zwrócić należy uwagę na jedną rzecz a mianowicie wprawdzie decyzja jest opatrzona datą 19 sierpnia 2023 r., natomiast ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że została doręczona skarżącemu w dniu 21 września 2023 r. Zgodnie z treścią art. 110 § 1 K.p.a. organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile kodeks nie stanowi inaczej. Decyzja, jako akt zewnętrzny, musi być zakomunikowana stronie, ponieważ dopóki nie zostanie zakomunikowania stronie, dopóty jest aktem niewywierającym żadnych skutków. Dopiero doręczenie lub ogłoszenie decyzji stanowi jej wprowadzenie do obrotu prawnego - od tego momentu bowiem wiąże ona organ administracji publicznej i stronę. Tym samym biorąc pod uwagę ponad miesięczny okres doręczania decyzji, skrzący zdążył przed jej doręczeniem wnieść skargę do sądu na bezczynność organu nie mając świadomości wydanej decyzji.

W niniejszej sprawie niesporne pozostawało, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Zakopanem jako organ władzy publicznej stanowi, co do zasady, podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 u.d.i.p. Niewątpliwie też wniosek skarżącego w aspekcie przedmiotowym dotyczył informacji publicznej. Jak wskazano wyżej, pojęcie informacji publicznej określono w art. 61 ust. 1 Konstytucji RP i w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. W myśl tych przepisów informacją publiczną jest informacja o działalności organów władzy publicznej i osób pełniących funkcje publiczne, stanowiącej sprawy publiczne. W szczególności informacją publiczną jest informacja o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p., przy czym wskazany w tym przepisie katalog spraw nie jest zamknięty. Jego funkcją jest wskazanie najbardziej typowych kategorii informacji publicznych. W art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret pierwsze u.d.i.p. wskazano, że informacją publiczną jest informacja o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć.

Podkreślić należy, że istotą skargi na bezczynność jest zobligowanie organu do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. O bezczynności można zatem mówić tylko do czasu załatwienia sprawy. Dlatego dokonując oceny, czy organ rzeczywiście pozostawał w bezczynności Sąd bierze pod uwagę sytuację istniejącą w dacie składania skargi. W przypadku, gdy organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, przestaje pozostawać w bezczynności. Skoro przed rozpoznaniem skargi załatwił wniosek w przewidzianej przepisami prawa formie (udostępnił wnioskowaną informację), postępowanie sądowe dotyczące nakazania organowi rozpatrzenie wniosku podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe stosownie do uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08.

Wskazać należy, że udostępnienie informacji publicznej następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). Odstępstwo od powyższej zasady przewidziane zostało w ust. 2 art. 13 u.d.i.p., w świetle którego jeżeli w powyższym terminie informacja nie może być udostępniona, podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od złożenia wniosku. Na inny wyjątek wskazuje art. 15 ust. 2 u.d.i.p., w świetle którego, w sytuacji, gdy w wyniku udostępnienia informacji podmiot zobowiązany ma ponieść dodatkowe koszty związane ze sposobem udostępnienia lub koniecznością dokonania przekształcenia informacji w formę wskazaną we wniosku podmiot ten w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku zobowiązany jest powiadomić wnioskodawcę o wysokości opłaty. W takiej sytuacji udostępnienie informacji następuje, co do zasady, po upływie 14 dni od dnia powiadomienia wnioskodawcy. W niniejszej sprawie organ pismem z dnia 10 lipca 2023 r. przedłużył sobie termin załatwienia wniosku skarżącego, jednak w ocenie sądu przedłużenie to było bezzasadne i wbrew treści przytoczonego przepisu, szczególnie biorąc pod uwagę, że finalnie organ wydał decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Ponieważ organ nie załatwił wniosku strony w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę uznał zasadność skargi w tym zakresie. Dlatego postawiony organowi zarzut bezczynności okazał się słuszny. Z uwagi na powyższe na podstawie art. art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzeczono jak w pkt 2 wyroku. Natomiast dokonując dalszej oceny stanu faktycznego Sąd stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Rozważając tę kwestię, Sąd miał na uwadze, że w orzecznictwie wskazuje się na stopniowanie naruszeń prawa: od "zwykłego", przez "naruszenie mające istotny wpływ na wynik sprawy", aż po "rażące naruszenie prawa", które stanowi kwalifikowaną formę naruszenia prawa, a utożsamianie tego pojęcia z każdym naruszeniem prawa nie jest słuszne. Tym bardziej, że o rażącym naruszeniu prawa decydują łącznie trzy przesłanki: oczywistość naruszenia, charakter przepisu, który został naruszony oraz racje ekonomiczne lub gospodarcze (tak NSA w wyroku z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt I OSK 883/05 - LEX nr 299873). W niniejszej sprawie mając na uwadze wyjaśnienia organu w kwestii ilości pism i wniosków kierowanych do organu oraz biorąc pod uwagę okres, jaki upłynął pomiędzy złożeniem przez stronę wniosku, a wniesieniem skargi - zdaniem Sądu - stwierdzona bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Dlatego też w punkcie 2 wyroku, na podstawie art. 149 § 1a ustawy P.p.s.a., Sąd stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa.

Ponadto fakt, że organ wydał decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej oznacza, że zobowiązanie organu do załatwienia wniosku stało się bezprzedmiotowe, dlatego Sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji – umarzając postępowanie w tym zakresie. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a. Na zasądzoną kwotę składa się uiszczony przez skarżącego wpis od skargi.