Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SAB/Gd 20/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-12-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
658
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia 26 listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie przyjęcia wieloletniego programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem Gminy Miasta [...] na lata 2009-2013. postanawia przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 20 września 2011 r. skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. Uzupełniając braki formalne wniosku w dniu 10 października 2011 r. wnioskodawca zmodyfikował zakres żądania, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Natomiast w formularzu PPF, nadanym w placówce pocztowej w dniu 7 listopada 2011 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Jednocześnie ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 P.p.s.a.).

W myśl art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Powołane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 P.p.s.a. Zatem rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.

Na podstawie złożonego oświadczenia na formularzu PPF oraz dokumentów źródłowych przedłożonych w odpowiedzi na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 10 listopada 2011 r. (odpisu zeznania podatkowego za 2010 r., zaświadczenia o zarobkach, kopii zawiadomienia komornika sądowego o zajęciu wynagrodzenia za pracę, wyciągu z rachunku bankowego, informacji o wymiarze czynszu za lokal mieszkalny) ustalono, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, mieszka w lokalu gminnym o powierzchni 58,84 m2, nie posiada innych nieruchomości,

jakichkolwiek zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3 000 euro.

Źródłem dochodu skarżącego jest wynagrodzenie za pracę w wysokości brutto 1 777,13 zł. Po dokonaniu potrąceń m.in. z tytułu prowadzonej egzekucji, do dyspozycji wnioskodawcy pozostaje kwota 523,04 zł (średnia za miesiące sierpień, wrzesień i październik 2011 r.) Uzyskany przez skarżącego dochód za 2010 r. wyniósł 18 395 zł.

Udokumentowane przez wnioskodawcę niezbędne wydatki (czynsz, opłaty za energię, gaz, usługi telekomunikacyjne) wynoszą średnio miesięcznie około 880 zł.

Biorąc pod uwagę aktualną sytuację materialną skarżącego, a w szczególności wysokość dochodów w stosunku do ponoszonych kosztów utrzymania, potwierdzonych załączonymi do akt sprawy dokumentami źródłowymi, uznać należało, że wykazał on dostatecznie, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, jakie mogą powstać w niniejszej sprawie.

Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.