Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1090/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-12-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Odmówiono dopuszczenia do udziału w sprawie
Powołane przepisy: article: art. 33 par. 1, par.2, art. 151, art. 166
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania (spr.), Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Protokolant spec. - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 09 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi A. L. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia ... lutego 2010 r. nr ... w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony; w zakresie: wniosku firmy J. S.A. o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania; postanawia: - oddalić wniosek


UZASADNIENIE

Pismem z ... kwietnia 2010 r. skarżący – A. L. – wniósł skargę na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z ... lutego 2010 r. nr ... w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony.

W skardze cudzoziemiec zawarł stwierdzenie, iż jako uczestnika postępowania "wskazuje (...) swojego pracodawcę [J. S.A. – dop. Sądu], albowiem ma on interes prawny w rozstrzygnięciu tej sprawy". Wyjaśnił, że ww. spółka poczyniła już pewne nakłady związane z zatrudnieniem skarżącego, a zatem wynik sprawy dotyczy jej interesu prawnego, zaś z uwagi na zgłoszenie swojego udziału w postępowaniu przed organem drugiej instancji, spółka jest również stroną niniejszego postępowania.

Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 33 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: ustawy p.p.s.a. – odmówił uznania J. S.A. za uczestnika na prawach strony.

Pismem z ... sierpnia 2010 r. pełnomocnik J. S.A. w K. wniósł o dopuszczenie jej do udziału w sprawie, wskazując, że ma ona interes prawny w rozstrzygnięciu sprawy, bowiem Skarżący uzyskał zezwolenie na pracę w tej spółce na okres od ... .

Wojewódzki Sąd Administracyjny Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 33 § 1 ustawy p.p.s.a. osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Natomiast zgodnie z art. 33 § 2 ustawy p.p.s.a. udział w charakterze uczestnika może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. Na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie przysługuje zażalenie (§ 2).

W przypadku osób wskazanych w §1, dopuszczenie do udziału w postępowaniu następuje z mocy prawa, natomiast w przypadku podmiotów wymienionych w §2, koniecznym jest złożenie stosownego wniosku.

Sprawa dopuszczenia J. S.A. do udziału w postępowaniu na podstawie art. 33 § 1 ustawy p.p.s.a. została rozstrzygnięta przez Sąd postanowieniem z dnia 9 czerwca 2010 r.

Na rozprawie w dniu 9 grudnia 2010 r. Sąd rozpoznał wniosek J. S.A. o dopuszczenie Spółki do udziału w sprawie ze względu na posiadany interes prawny w rozstrzygnięciu sprawy, czyli wniosek złożony na podstawie art. 33 § 2 ustawy p.p.s.a.

Oceniając wniosek Sąd przede wszystkim badał, czy przedstawiono w nim dowody i argumenty, które przemawiają za tym, że wynik postępowania administracyjnego dotyczy interesu prawnego podmiotu składającego wniosek.

Na występującym z wnioskiem podmiocie spoczywa obowiązek choćby uprawdopodobnienia, że wynik postępowania administracyjnego dotyczył jego interesu prawnego.

Stwierdzenie interesu prawnego sprowadza się do ustalenia związku o charakterze materialno-prawnym między obowiązującą normą prawa materialnego, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającego na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację prawną podmiotu w zakresie jego pozycji materialnoprawnej. Jeżeli natomiast akt stosowania tej normy nie wywiera bezpośredniego wpływu na sferę sytuacji prawnej danego podmiotu, wówczas nie można mówić o interesie prawnym strony, a więc także o statusie strony w postępowaniu, w którym dochodzi do konkretyzacji danej normy prawnej (wyrok NSA z 14 kwietnia 2000 r. sygn. akt III SA 1876/99). Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, to jest sytuację, w której dany podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa, mającego stanowić podstawę skierowanego żądania w zakresie podjęcia stosownych czynności przez organ administracji (wyrok NSA z 27 września 1999 r. sygn. akt IV SA 1285/98). Podmiot, dla którego z przepisów prawa materialnego nie wynikają żadne uprawnienia ani obowiązki, nie ma więc przymiotu strony postępowania administracyjnego.

Wobec powyższego Wnioskodawca powinien wykazać, że wynik postępowania administracyjnego w rozpoznawanej sprawie, tj. wynik postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej przywrócenia Skarżącemu terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP, dotyczy interesu prawnego Wnioskodawcy (J. S.A.), a więc, że wydane rozstrzygnięcie organu skutkuje dla niego, na podstawie obowiązującego prawa (normy prawnej), powinnością określonego zachowania lub, że na jego podstawie powinien lub mógł uzyskać konkretne korzyści.

W rozpoznawanej sprawie Wnioskodawca wywodził swój interes prawny z faktu, iż uzyskał dla Skarżącego zezwolenie na pracę.

Rozpoznając wniosek złożony przez J. S.A. Sąd stwierdził, iż podmiot ten nie wykazał prawem chronionego, zindywidualizowanego i skonkretyzowanego interesu prawnego, w rozstrzygnięciu niniejszej sprawy. Do uznania za uczestnika postępowania, a w konsekwencji dopuszczenia do udziału w sprawie na podstawie art. 33 § 2 ustawy p.p.s.a., nie wystarczy powołanie się tylko na fakt bycia pracodawcą, czy nawet poczynienia nakładów w celu zatrudnienia skarżącego cudzoziemca. Wyjaśnić należy, że o ile J. S.A. jest bezpośrednio zainteresowana rozstrzygnięciem sprawy, to znaczy, iż ma interes faktyczny w rozstrzygnięciu sprawy. Nie uzasadnienie tego zainteresowania przepisami prawa powszechnie obowiązującego wskazuje, iż Spółka nie ma interesu prawnego w rozstrzygnięciu sprawy.

Mając zatem na uwadze treść art. 33 § 2 ustawy p.p.s.a., Sąd na podstawie art. 151 w zw. z art. 166 ustawy p.p.s.a. odmówił uznania J. S.A. za uczestnika na prawach strony.