Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 327/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2007-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 2, 1a ust. 1 pkt 3 w brzmieniu obowiązującym w 2003 r.
journal: Dz.U. 1991 nr 9 poz 31
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych.
article: art.  1
journal: Dz.U. 1984 nr 52 poz 268
law: Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym.
article: art. 122, art. 125 par. 1, art. 180 par. 1, art. 187 par. 1, art. 191
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art.  145 par. 1 pkt 1 lit. c art. 200 i art. 205 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz (sprawozdawca), Sędziowie Asesor WSA Małgorzata Fita,, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Stażysta Kamil Rutkowski, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 października 2007 r. sprawy ze skargi B. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2003 r. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy z dnia [...] nr [...]; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz B. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

I SA/Lu 327/07

UZASADNIENIE

1. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością we W., na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa / Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. / utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] o określeniu spółce A zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2003 rok w kwocie 10.380,40 zł. , które obejmowało grunt w granicach działki numer [...], usytuowaną na nim zabudowę w postaci budynku na działalność gospodarczą i w postaci budowli.

Wójt Gminy w decyzji z dnia [...] uzasadniał, że spółka A jest przedsiębiorcą, prowadzi działalność gospodarczą. Spółka A jest właścicielem przedmiotu opodatkowania, w tym działki numer [...]. Posiadanie gruntu przez przedsiębiorcę oznacza, że posiadany grunt jest związany z prowadzeniem działalności gospodarczej. Wyjątkiem jest sytuacja, kiedy grunt będący przedmiotem opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej. Wójt ocenił, że nie ma znaczenia twierdzenie podatnika, że faktycznie prowadzi działalność gospodarczą na części działki [...], będącej przedmiotem opodatkowania w tej sprawie. Cała działka ma powierzchnię 1,38 ha i podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, jako związana z prowadzeniem działalności gospodarczej. Wskazał jako podstawę rozstrzygnięcia art. 2, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4, art. 5, art. 6 ust. 9 pkt 1, art. 1 a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych / Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844 ze zm. /.

W odwołaniu od decyzji Wójta Gminy spółka A zarzuciła organowi podatkowemu naruszenie przepisów prawa materialnego zawartego w art. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym oraz w art. 3 i w art. 5 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych. Potwierdziła, że jest właścicielem nieruchomości o powierzchni 1,38 ha, o numerze [...]. Cała działka ma przeznaczenie rolnicze, zgodnie z ewidencją gruntów. Spółka prowadzi działalność gospodarczą wyłącznie na obszarze 0,5332 ha tej działki. Pozostała część działki numer [...] o powierzchni 0,8468 ha nie jest wykorzystywana pod działalność gospodarczą i powinna być opodatkowana podatkiem rolnym. Organ podatkowy pominął okoliczność, że spółka A posiada inne nieruchomości o rolniczym przeznaczeniu, które łącznie z działką numer [...] stanowią zorganizowane gospodarstwo rolne. Spółka prowadzi działalność rolniczą obok działalności gospodarczej i jest podatnikiem podatku rolnego. Spółka wyrażała stanowisko, że podatkiem od nieruchomości nie może być objęta ta powierzchnia działki numer [...] która faktycznie służy celom rolniczym, nie prowadzonej działalności gospodarczej. Na poparcie swojego stanowiska powołała się na orzecznictwo sądowe w sprawach : I SA/Gd 95/97, I SA/Bk 1311/99, I SA/Wr 1583/94 .

Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrując odwołanie nie podzieliło stanowiska i argumentów podatnika.

Ustaliło, że spółka A także w roku podatkowym 2003 była właścicielem nieruchomości gruntowej oznaczonej w ewidencji gruntów numerem [...] o powierzchni 1,3800 ha, położonej na terenie gminy T., dla której prowadzona jest księga wieczysta KW numer [...]. Ustaliło, że zgodnie z przestawionym przez podatnika wypisem z rejestru gruntów z dnia [...] cała działka o numerze [...] stanowi użytek rolny o symbolu R, w tym 0,9100 ha w klasie bonitacyjnej II i 0,4700 ha w klasie bonitacyjnej I.

Spółka A zadeklarowała w deklaracji z 8 stycznia 2003 r. do opodatkowania podatkiem od nieruchomości na 2003 rok :

- grunty związane z działalnością gospodarczą o powierzchni 0, 5332 ha;

- grunty pozostałe o powierzchni 0, 8468 ha;

- budynki związane z działalnością gospodarczą o powierzchni 648 m2;

- budowle o wartości 16 339 zł.

Spółka na działce numer [...] prowadzi działalność handlową w zakresie obrotu zbożem, nawozami, węglem i paliwem. Spółka oświadczyła, że powierzchnia 0, 8468 ha działki numer [...], to nieużytek z rowami i chaszczami, który nie może być wykorzystany do działalności gospodarczej ze względów technicznych.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze zważyło, że podatek od nieruchomości należy do grupy podatków majątkowych. Oznacza to, że jest podatkiem wiążącym się z posiadaniem gruntu, budynku, czy budowli. Obowiązek zapłaty podatku od nieruchomości wynika z samego faktu posiadania nieruchomości, co wynika z uregulowań ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych / Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844 ze zm. /.Ta ustawa nie przewiduje możliwości modyfikowania obowiązku podatkowego ze względu na osobę podatnika.

W stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2003 r., zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym / Dz. U. z 2006 r. Nr 136, poz. 969 ze zm. / opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Zgodnie z art. 2 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w rozważanym stanie prawnym opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane: grunty, budynki lub ich części, budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej.

Spółka A bezspornie prowadzi działalność gospodarczą na działce numer [...], sklasyfikowanej w ewidencji jako użytek rolny. W działalności gospodarczej wykorzystuje także budynek o pow. 648 m2.

Zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej to grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z wyjątkiem budynków mieszkalnych oraz gruntów związanych z tymi budynkami, a także gruntów, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b, chyba że przedmiot opodatkowania nie może być wykorzystywany do prowadzenia tej działalności ze względów technicznych Przepis ten definiuje pojęcie gruntów, budynków i budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. W myśl tej definicji obowiązującej w stanie prawnym od 1 stycznia 2003 r. gruntem, budynkiem lub budowlą związaną z działalnością gospodarczą jest, co do zasady, każdy przedmiot podatku posiadany przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą.

Stosownie do art. 1a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych działalnością gospodarczą jest działalność, o której mowa w przepisach ustawy Prawo działalności gospodarczej, a od 21 sierpnia 2004 r. ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej / Dz. U. Nr 173 poz. 1807 /.

Stosownie do art. 86 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej / Dz. U. Nr 173 poz.1808 / za działalność gospodarczą nie uważa się działalności rolniczej lub leśnej, wynajmu turystom pokoi gościnnych w budynkach mieszkalnych znajdujących się na obszarach wiejskich przez osoby ze stałym miejscem pobytu w gminie położonej na tym terenie, jeżeli liczba pokoi przeznaczonych do wynajęcia nie przekracza 5.

Zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 6 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych działalnością rolniczą jest produkcja roślinna i zwierzęca, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza, roślin ozdobnych, grzybów uprawnych, sadownictwo, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowego fermowego oraz chów i hodowla ryb.

Zgodnie zaś z art. 5 ust. 1 pkt 1a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych rada gminy, w drodze uchwały, określa wysokość stawek podatku od nieruchomości, z tym że stawki nie mogą przekroczyć rocznie od gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków kwoty 0,69 zł od 1 m2 powierzchni.

W tym stanie prawnym Samorządowe Kolegium Odwoławcze zważyło, że posiadanie całej działki numer [...] przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą oznacza, że cała działka numer [...] jest związana z prowadzeniem działalności gospodarczej i w całości podlega opodatkowaniu stawką podatku od nieruchomości dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Związek nieruchomości gruntowej z prowadzeniem działalności gospodarczej, to także związek pośredni, który nie może być utożsamiany jedynie z prowadzeniem faktycznej działalności gospodarczej na danej powierzchni. Okoliczność, że przedsiębiorca wykorzystuje w prowadzonej działalności gospodarczej część posiadanej nieruchomości gruntowej nie jest podstawą, by do tej niewykorzystywanej faktycznie powierzchni gruntu nie stosować stawek podatku od nieruchomości, przewidzianych dla nieruchomości związanych z działalnością gospodarczą / za wyrokiem w sprawie I SA/Lu 412/04 / .

Samorządowe Kolegium Odwoławcze zważyło, że zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, wyłączenie z opodatkowania gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej dotyczy sytuacji, kiedy ten grunt nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej z powodów niezależnych od podatnika, wynikających ze stanu technicznego nieruchomości. Pojęcie stanu technicznego nieruchomości nie zostało w ustawie zdefiniowane. W doktrynie podkreśla się, że chodzi nie o przyczyny techniczne leżące po stronie przedsiębiorcy, ale związane z przedmiotem opodatkowania, które obiektywne uniemożliwiają wykorzystanie nieruchomości do prowadzenia każdej działalności gospodarczej z uwzględnieniem wyłączenia z art. 1 a ust. 2 pkt 1 - 2 ustawy podatkach i opłatach lokalnych. W tej sprawie nie ma podstaw do wyłączenia z opodatkowania podatkiem od nieruchomości działki numer [...] z uwagi na jej stan techniczny. W tych okolicznościach dla opodatkowania podatkiem od nieruchomości nie ma znaczenia z jakich przyczyn podatnik nie wykorzystuje w działalności gospodarczej całej posiadanej działki. Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie zasługuje na uwzględnienie argument podatnika o braku technicznej możliwości wykorzystania do działalności gospodarczej powierzchni 0, 8 ha z działki numer [...], bo ta powierzchnia z działki [...] jest nieużytkiem z chaszczami.

Dodatkowo organ odwoławczy stwierdził oczywistą omyłkę w decyzji organu pierwszej instancji, który w uzasadnieniu na stronie pierwszej mylnie podał kwotę 3.437,06 zł zamiast 326,78 zł". Organ odwoławczy zważył, że ten rachunkowy błąd pozostaje bez istotnego wpływu na rozstrzygnięcie, bo decyzja organu pierwszej instancji wymierza podatek od nieruchomości w prawidłowej kwocie łącznie 10.380,40 zł. Z tego względu stwierdzona oczywista rachunkowa omyłka nie uzasadniała uchylenia decyzji organu pierwszej instancji.

2. Spółka A złożyła skargę na ostateczną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Zarzuciła naruszenie prawa materialnego:

- art. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym, polegające na niezastosowaniu tego przepisu do wymiaru podatku od części nieruchomości gruntowej użytkowanej na cele rolnicze;

- art. 5 ust. 1 pkt. 1 lit. a ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, polegające na opodatkowaniu powierzchni 0,8468 ha z działki [...] jako związanej z działalnością gospodarczą, kiedy ta powierzchnia nie jest związana z prowadzeniem działalności gospodarczej;

- art. 3 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, polegające na objęciu

podatkiem od nieruchomości gruntu objętego podatkiem rolnym.

Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania:

- art. 7 k.p.a., polegające na niewyjaśnieniu wszystkich okoliczności faktycznych

mających wpływ na rozstrzygnięcie, w tym brak ustalenia, jaki grunt powinien być

zaliczony do gruntu związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej;

- art. 227 Ordynacji podatkowej, polegające na nieustosunkowaniu się do zarzutów odwołania.

Na podstawie tych zarzutów wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu pierwszej instancji. Podatnik konsekwentnie argumentował, że prowadzi działalność gospodarczą tylko na wydzielonej części działki numer [...]. Na działalność gospodarczą zajmuje 0, 5332 ha działki numer [...]. Ta część jest wydzielona stałym ogrodzeniem. W obrębie ogrodzenia grunt jest zabudowany budynkami służącymi działalności gospodarczej. Pozostała część działki numer [...] o powierzchni 0,8468 ha jest płożona poza ogrodzeniem. Ta część działki numer [...] nie jest w żaden sposób związana z prowadzoną działalnością gospodarczą podatnika, a jest związana z działalnością rolniczą prowadzoną przez podatnika obok działalności gospodarczej. Skarżący podatnik oceniał, że nie ma podstaw prawnych stanowisko organów podatkowych, które nie dopuszcza do wyodrębnienia części nieruchomości, zajętej pod działalność gospodarczą od części związanej z działalnością rolniczą. Każda z tych części działki numer [...] podlega odrębnemu opodatkowaniu odpowiednio podatkiem od nieruchomości i podatkiem rolnym. Skarżący podatnik wskazał, że przepis art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych stanowi o gruntach związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Argumentował, że okoliczność objęcia całej powierzchni jednym numerem geodezyjnym nie oznacza, że cała nieruchomość jest związana z działalnością gospodarczą. Związek nieruchomości z działalnością gospodarczą musi być faktyczny i funkcjonalny. W tej sprawie tak nie jest. Mimo, że obie części przedmiotowej działki są objęte jednym numerem geodezyjnym, to faktycznie nie stanowią jednej funkcjonalnej całości.

Zdaniem skarżącego podatnika jego stanowisko potwierdza wyrok w sprawie III SA 225/03, gdzie w uzasadnieniu zawarte jest stwierdzenie, że art. 3 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych poddaje opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości grunty, które nie są objęte przepisami ustaw o podatku rolnym lub leśnym. Zdaniem skarżącego podatnika z treści art. 5 ust. 3 pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych wynika, że podatkowi od nieruchomości, według stawek właściwych dla gruntów związanych z działalnością gospodarczą, podlegają wszystkie nieruchomości będące w posiadaniu przedsiębiorcy z wyłączeniem tych, które wymienia art. 5 ust. 3 pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Wobec tego organy podatkowe powinny wskazać na okoliczności faktyczne przemawiające za tym, że grunty są wyłączone na cele nieleśne czy nierolnicze na skutek prowadzonej działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza lub leśna albo mocą ostatecznej decyzji administracyjnej .

Skarżący podatnik za orzeczeniem w sprawie I SA/Gd 1964/96 argumentował, że jeżeli w wykazie nieruchomości wskazał powierzchnię gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, a w odwołaniu twierdzi, że część gruntu winna być zakwalifikowana do gruntów pozostałych w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 5 lit. c ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, to rzeczą organu podatkowego jest wyjaśnienie czy całość gruntu, czy też jedynie część może być uznana za związaną z prowadzeniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5 ust. 2 tej ustawy.

3. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. Podtrzymało stanowisko i argumentację faktyczną, prawną wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

4. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz.1269/ w związku z art. 1 i art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ sąd administracyjny kontroluje działania organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W myśl art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy. Nie jest jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, powołaną podstawą prawną.

5. Zaskarżona decyzja i decyzja organu pierwszej instancji nie odpowiadają prawu.

6. Przedmiotem sporu w tej sprawie było opodatkowanie podatkiem od nieruchomości gruntu stanowiącego działkę numer [...] o powierzchni 1,38 ha, która w ewidencji gruntów została zaklasyfikowana jaku użytek rolny o symbolu R, w klasie bonitacyjnej II o powierzchni 0,91 ha i w klasie bonitacyjnej I o powierzchni 0,47 ha.

W deklaracji na podatek od nieruchomości za 2003 r. skarżąca spółka zadeklarował, że część działki numer [...] o powierzchni 0,5332ha jest związana z prowadzeniem działalności gospodarczej bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i podlega wyższej stawce podatku od nieruchomości oraz, że pozostała część działki numer [...] o powierzchni 0,8468 ha to pozostałe grunty, podlegające niższej stawce podatku od nieruchomości, bo nie są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

7. Ocena materialnoprawna okoliczności tej sprawy podlega reżimowi prawnemu obowiązującemu w 2003 r.

Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych w stanie prawnym obowiązującym w 2003 r. / Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 / w ust. 1 opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegały grunty, budynki lub ich części, budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej; w ust. 2 opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegały grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej; w ust. 3 opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegały również:

- pod warunkiem wzajemności - nieruchomości będące własnością państw obcych lub organizacji międzynarodowych albo przekazane im w użytkowanie wieczyste, przeznaczone na siedziby przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych i innych misji korzystających z przywilejów i immunitetów na mocy ustaw, umów lub zwyczajów międzynarodowych,

- grunty pod wodami płynącymi i kanałami żeglownymi, z wyjątkiem jezior oraz gruntów zajętych na zbiorniki wodne retencyjne lub elektrowni wodnych,

- nieruchomości lub ich części zajęte na potrzeby organów jednostek samorządu

terytorialnego, w tym urzędów gmin, starostw powiatowych i urzędów marszałkowskich,

- budowle dróg publicznych wraz z pasami drogowymi oraz zajęte pod nie grunty.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 o podatku rolnym w brzmieniu obowiązującym w roku podatkowym 2003 r. / Dz. U. z 1993 Nr 94, poz. 431 ze zm. / opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza.

8. Przedstawiona regulacja prawna oznacza, że grunt, który podlega opodatkowaniu podatkiem rolnym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Ustalenie, która z powołanych ustaw podatkowych ma zastosowanie do opodatkowania konkretnego gruntu musi być dokonane z uwzględnieniem zapisów ewidencji gruntów, stosownie do art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne / Dz. U. z 2000 r. Nr 100 poz. 1086 ze zm. /.

W tej sprawie działka numer [...] w ewidencji gruntów w opisie użytku ma przypisany symbol R. Symbol R oznacza użytek rolny w postaci gruntu ornego, zgodnie z § 68 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków / Dz. U. Nr 38, poz. 454 /.

Zgodnie z art. 1 ustawy o podatku rolnym w brzmieniu obowiązującym w roku podatkowym 2003 r. co do zasady grunt sklasyfikowany w ewidencji gruntów i budynków jako użytek rolny podlega opodatkowaniu podatkiem rolnym. Natomiast podlega wyłączeniu z zakresu opodatkowania podatkiem rolnym grunt zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza.

9. Wbrew stanowisku organów podatkowych obu instancji, nie jest przedmiotem opodatkowania podatkiem od nieruchomości grunt sklasyfikowany w ewidencji gruntów i budynków, jako użytek rolny związany z prowadzeniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, to jest będący w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą.

Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlega grunt sklasyfikowany w ewidencji gruntów i budynków, jako użytek rolny, który jest zajęty przez podatnika o statusie przedsiębiorcy, innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą na prowadzenie działalności gospodarczej.

Zajęcie gruntu na prowadzenie działalności gospodarczej / art. 1 ustawy o podatku rolnym i art. 2 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych / jest ustawowym pojęciem o węższym zakresie od zakresu ustawowego pojęcia gruntu związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej / art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych /. Grunt zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej, to grunt, na którym przedsiębiorca faktycznie prowadzi działalność gospodarczą, na którym przedsiębiorca w rzeczywistości wykonuje czynności wchodzące w zakres prowadzonej działalności gospodarczej.

Grunt zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej zawsze będzie gruntem związanym z prowadzeniem tej działalności. Natomiast grunt związany z prowadzeniem działalności gospodarczej nie zawsze będzie gruntem zajętym na prowadzenie działalności gospodarczej.

10. W tej sprawie nie było sporne, że podatnik ma status przedsiębiorcy, że jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą.

Organy podatkowe obu instancji błędnie uznały, że sam fakt posiadania przez przedsiębiorcę gruntu ornego o ewidencyjnym symbolu R uzasadnia opodatkowanie tego gruntu w granicach posiadania podatkiem od nieruchomości bez względu na okoliczność czy cała powierzchnia tego gruntu jest zajęta na prowadzenie działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę. Tej treści stanowisko organów podatkowych obu instancji jest wbrew art. 2 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz wbrew art. 1 ustawy o podatku rolnym. Ta wadliwość spowodowała, że organy podatkowe obu instancji nie wyjaśniły okoliczności istotnej dla rozstrzygnięcia podatkowego o zakresie opodatkowania gruntu podatnika / użytku rolnego / podatkiem od nieruchomości.

11. Organy podatkowe obu instancji przytaczają w uzasadnieniu treść deklaracji podatnika na podatek od nieruchomości za 2003 r., w której podatnik deklarował jaką powierzchnię z działki numer [...] przeznaczył na prowadzenie działalności gospodarczej i powierzchnię pozostałą z działki numer [...], nieobjętą działalnością gospodarczą podatnika.

Organy podatkowe obu instancji nie ustaliły czy deklarowana część powierzchni działki numer [...] przeznaczona na prowadzenie działalności gospodarczej podatnika odpowiada stanowi rzeczywistemu, czy też wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego okoliczność jaka powierzchnia działki numer [...] jest zajęta na prowadzenie działalności gospodarczej przez podatnika o statusie przedsiębiorcy.

Organy podatkowe obu instancji nie ustaliły okoliczności, która rozstrzygnie o przedmiotowym zakresie opodatkowania gruntu w granicach działki numer [...] podatkiem od nieruchomości. Nie ustaliły powierzchni użytku rolnego zajętego przez podatnika na prowadzenie działalności gospodarczej w granicach działki numer [...].

Zaniechanie ustalenia tej okoliczności faktycznej o zasadniczym znaczeniu dla rozstrzygnięcia podatkowego o opodatkowaniu gruntu / użytku rolnego / podatkiem od nieruchomości narusza przepisy postępowania przed organami podatkowymi zawarte w art. 122, art. 125 § 1, art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 191 Ordynacji podatkowej. Jest to naruszenie przepisów postępowania mogące istotnie wpływać na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

12. Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. Okoliczność, że organ pierwszej instancji w osnowie decyzji podatkowej określił jedną kwotą zobowiązanie podatkowe podatnika w podatku od nieruchomości, stanowiącą sumę zobowiązania podatkowego od gruntu, budynku, budowli powodowała, że należało uchylić decyzje obu organów podatkowych w całości. Treść uzasadnienia decyzji organu podatkowego / gdzie przedstawione jest wyliczenie zobowiązania podatkowego od poszczególnych przedmiotów opodatkowania / nie może zastępować rozstrzygnięcia, które musi być zawarte w osnowie decyzji podatkowej.

Orzeczenie o kosztach postępowania sądowego uzasadnia art. 200 i art. 205 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.