Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SAB/Wa 146/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-03-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6209 Inne o symbolu podstawowym 620
658
Skarżony organ: Minister Zdrowia
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na bezczynność Ministra Zdrowia w przedmiocie dostępu do elektronicznej wersji dokumentacji medycznej postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu wpis od skargi w kwocie 100 zł (sto złotych).


UZASADNIENIE

J. M. pismem z dnia 16 stycznia 2020 r. złożył skargę na bezczynność Ministra Zdrowia, "w zakresie odmowy dostępu do elektronicznej wersji dokumentacji medycznej – Internetowego Konta Pacjenta" ubezwłasnowolnionej córki poprzez skarżącego jako jej opiekuna prawnego.

W odpowiedzi organu na skargę wskazano, że J. M. nie zwracał się do Ministerstwa Zdrowia o dostęp do dokumentacji medycznej przetwarzanej w IKP. Minister Zdrowia wskazał, że w związku z otrzymaniem z Sądu ww. skargi Ministerstwo Zdrowia poinformowało J. M. pismem z dnia 14 lutego 2020 r. o procedurze dostępu opiekuna prawnego do danych medycznych podopiecznej za pośrednictwem IKP, w którym to piśmie wskazano, że skarżący powinien złożyć wniosek do Centrum Systemów Informacyjnych Ochrony Zdrowia, w którym udokumentuje fakt posiadania statusu opiekuna prawnego osoby ubezwłasnowolnionej. Jak wskazał organ, J. M. w dniu 17 lutego 2020 r. złożył taki wniosek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn, aniżeli wymienione w pkt 1-5a, wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a. dopuszcza możliwość wniesienia skargi w sytuacji, w której organ administracji prowadząc postępowanie w indywidualnej sprawie z zakresu administracji publicznej pozostaje w bezczynności. Bezczynność organu zachodzi wówczas, gdy w ustalonym w przepisach terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, lecz mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie stosownego aktu albo nie podjął odpowiedniej czynności. W sytuacji wniesienia skargi na bezczynność organu przedmiotem sądowej kontroli jest brak określonego aktu lub czynności organu, ale jedynie wówczas, kiedy organ ten miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. W niniejszej sprawie sytuacja taka nie zachodzi, gdyż żadne postępowanie we wskazanym w skardze zakresie i przed wskazanym w niej organem się nie toczy.

J. M. złożył skargę na bezczynność Ministra Zdrowia "w zakresie odmowy dostępu do elektronicznej wersji dokumentacji medycznej – Internetowego Konta Pacjenta" ubezwłasnowolnionej córki poprzez skarżącego jako jej opiekuna prawnego. Zauważyć wobec tego trzeba, że w odpowiedzi na skargę Minister Zdrowia wskazał, że J. M. nie zwracał się do Ministerstwa Zdrowia o dostęp do dokumentacji medycznej przetwarzanej w IKP. Taki wniosek wynika również z treści skargi. Ze skargi wynika, że J. M. wielokrotnie kontaktował się telefonicznie z Centrum Systemów Informacyjnych Ochrony Zdrowia, portalem e-PUAP i Ministerstwem Zdrowia oraz Ministerstwem Cyfryzacji, w celu ustalenia, w jaki sposób uzyskać dostęp do e-recepty ubezwłasnowolnionej córki, lecz uzyskiwał sprzeczne informacje. J. M. nie składał jednak do Ministra Zdrowia żadnego pisemnego wniosku w tym zakresie, wobec czego nie toczy się przed organem postępowanie w tym przedmiocie.

Podkreślenia wymaga, że zasadniczym celem skargi na bezczynność organu jest usunięcie stanu bezczynności i spowodowanie rozpoznania toczącej się sprawy. Skarga na bezczynność jest środkiem prawnym wymuszającym rozpoznanie sprawy przez organ, a więc spełni ona swoją rolę jedynie wtedy, gdy zostanie wniesiona w toku postępowania. W związku z tym niedopuszczalne jest zarówno wniesienie skargi na bezczynność organu po zakończeniu postępowania, jak również przed jego wszczęciem.

Jak wynika natomiast zarówno z treści skargi, jak i z odpowiedzi na skargę, J. M. nie złożył do Ministra Zdrowia żadnego pisemnego wniosku, który zainicjowałby postępowanie przed tym organem.

Skarga na bezczynność organu złożona w sytuacji, gdy w dacie jej wniesienia przed organem nie toczy się z wniosku strony żadne postępowanie, jest zaś niedopuszczalna.

W związku z powyższym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy.