Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1012/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-10-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 5 października 2016 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 5 października 2016 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 czerwca 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 719/16 o oddaleniu wniosku o wstrzymanie wykonanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 1 czerwca 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 719/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) w Warszawie odmówił skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę.

W uzasadnieniu postanowienia sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia 4 marca 2016 r. K. S. złożył skargę na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] wydaną w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym, wraz z elementami zagospodarowania terenu, w tym realizacji ogrodzenia od strony ul. [...], na terenie działek ew. nr [...] i [...] z obrębu 1-11-13 oraz realizacji zjazdu z drogi publicznej, na terenie działek ew. nr [...],[...],[...],[...],[...] i [...] z obrębu 1-11-13 w Warszawie. W skardze K. S. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na zagrożenie wyrządzenia znacznej szkody i nieodwracalnych skutków prawnych, a także spowodowania bezprzedmiotowości postępowania sądowoadministracyjnego i uniemożliwienia dokonania sądowej kontroli wydanej decyzji.

Uzasadniając wniosek skarżący podniósł szereg zarzutów odnoszących się do zaskarżonej decyzji i wskazał, że brak wstrzymania wykonania decyzji spowoduje rozpoczęcie budowy niezgodnej z przepisami prawa. Podniósł m.in., że inwestycja ma być zrealizowana kosztem nieruchomości przy ul. [...], ograniczenia jej nasłonecznienia i zacienienia istniejącego na nieruchomości placu zabaw dla dzieci oraz budynku. Zwrócił też uwagę, że prowadzone jest postępowanie o unieważnienie uzgodnienia przeciwpożarowego stanowiącego integralną część zatwierdzonego projektu budowlanego. Skarżący wskazał, że obawa przed rozpoczęciem budowy wynika również z zagrożenia, jakie mogłoby zaistnieć ze względu na brak drogi pożarowej, a także brak drogi ewakuacyjnej dla mieszkańców, których mieszkania są zlokalizowane wyłącznie od strony projektowanej inwestycji. Z tych przyczyn zdaniem skarżącego zachodzi realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a także zachodzi niebezpieczeństwo uniemożliwienia sądowej kontroli wydanych decyzji. W piśmie z 12 kwietnia 2016 r. skarżący wskazał dodatkowo, że rozpoczęcie budowy z użyciem ciężkiego sprzętu budowlanego spowodowało silne drgania i wibracje odczuwalne w sąsiednich budynkach, a także pęknięcia ścian w mieszkaniach, budowa już wywołuje zatem znaczne szkody w mieniu mieszkańców budynków sąsiadujących z placem budowy.

Sąd I instancji zwrócił uwagę, że uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji K. S. przedstawił szereg zarzutów odnoszących się do zaskarżonej decyzji. Tego rodzaju argumenty nie stanowią podstawy do wstrzymania wykonania decyzji.

Sąd I instancji wyjaśnił, że wbrew obawom skarżącego rozpoczęcie budowy nie powoduje bezprzedmiotowości niniejszego postępowania ani nie uniemożliwia dokonania sądowej kontroli zaskarżonej decyzji Wojewody Mazowieckiego.

Wskazując na powyższe sąd I instancji stwierdził, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, argumentacja wniosku nie stanowi bowiem wystarczającej podstawy pozwalającej uznać, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby po stronie skarżącego powstanie trudnych do odwrócenia skutków lub znacznej szkody.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył K. S., zaskarżając e w całości i wnosząc o jego zmianę poprzez uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji lub uchylenie zaskarżonego postanowienia.

W uzasadnieniu zażalenia wskazuje na niespełnienie wymogów dotyczących czasu nasłonecznienia budynku przy ul. [...] (jak również budynku projektowanego przez [...]). Projektowany budynek spowodowałby nadmierne zacienie terenu i zabrałby słońce mieszkańcom sąsiednich budynków (przy ul. [...] i [...]).

Skarżący wskazuje ponadto na spadek wartości mieszkania jak i konieczny remont mieszkania spowodowany brakiem jego odpowiedniego nasłonecznienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej Ppsa) stanowi, że po przekazaniu skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący żądając wstrzymania wykonania decyzji nie wywiązał się z obowiązku wykazania istnienia konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd I instancji w sposób odpowiadający wymogom z art. 61 § 3 Ppsa rozważył wskazane przez skarżącego okoliczności, w sposób prawidłowy zakwalifikował, jako niespełniające przesłanek przewidzianych tym przepisem, skutkujących koniecznością wstrzymania wykonania decyzji.

W rozpoznawanej sprawie uznać należy, że WSA w Warszawie prawidłowo przyjął, że wniosek strony nie zawiera argumentów, które mogłyby przemawiać za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie wykazał, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do niego w kontekście wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Twierdzenia skarżącego podnoszone zarówno we wniosku jak i w zażaleniu, że udzielenie pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji spowoduje zacienie jego budynku mieszkalnego, a w konsekwencji utratę wartości jego nieruchomości nie stanowią okoliczności uzasadniającej zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania decyzji. Zauważyć należy, że kwestia zacienienia jest jednym z zarzutów skargi, który będzie przedmiotem merytorycznej oceny przez sąd wojewódzki na rozprawie.

Ponadto skarżący w żaden sposób nie wykazał, aby w wyniku realizacji przedmiotowej inwestycji miałoby dojść do zniszczenia jego budynku. Twierdzenia skarżącego w tym zakresie są gołosłowne.

W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że analizą objęte są argumenty podane przez stronę, stąd winne one być przekonujące, rzetelne i wiarygodne. Jedną z przesłanek wstrzymania danego aktu lub czynności jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, przy czym ustalenie, czy grożąca szkoda jest szkodą znaczną jest możliwe tylko w oparciu o okoliczności konkretnej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że o znacznej szkodzie można mówić wówczas, kiedy rozmiar szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego jest większy niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju, a oceniając rozmiar ewentualnej szkody należy uwzględnić okoliczności obiektywne i subiektywne – indywidualne dotyczące strony. Przesłanka spowodowania trudnych do odwrócenia skutków obejmuje taką materię, którą niełatwo jest zmienić w razie wykonania aktu. Zatem musi być także rozważana w kontekście specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący nie uprawdopodobnił dostatecznie, że wykonanie zaskarżonej decyzji wywoła skutki trudne do odwrócenia, czy narazi go na szkodę. Wykonanie obiektu budowlanego na podstawie pozwolenia na budowę, które może zostać usunięte z mocą wsteczną z obrotu prawnego, odbywa się wyłącznie na ryzyko inwestora. Zatem to inwestor zobowiązany będzie do przywrócenia stanu poprzedniego na własny koszt, a więc jakakolwiek szkoda finansowa powstanie po stronie inwestora, a nie strony skarżącego.

W tym stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ppsa, oddalił zażalenie.