Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 1245/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-11-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o uzupełnienie wyroku Sądu

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia WSA (del) Dagmara Dominik-Ogińska po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku radcy prawnego H. S. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 sierpnia 2013 r. sygn. akt I FSK 1245/12 poprzez zasądzenie na rzecz A. Z.B. zwrotu kosztów zastępstwa radcy prawnego postanawia oddalić wniosek


UZASADNIENIE

1. Stan faktyczny sprawy.

W piśmie z dnia 15 października 2013r. radca prawny H.S. wniosła o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 sierpnia 2013r. sygn. akt I FSK 1245/12 poprzez zasądzenie na rzecz A. Z. B. zwrotu kosztów zastępstwa radcy prawnego w postępowaniu kasacyjnym. We wniosku wskazała, że mimo oddalenia skargi i złożenia przez nią wniosku o ww. koszty w treści odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektora Izby Skarbowej w W. Sąd nie orzekł o nich w ww. wyroku wbrew przepisom, i uchwale NSA z dnia 19 listopada 2012r. sygn. akt II FPS, opubl. CBOSA.

2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek podlega oddaleniu.

Mając na uwadze treść żądania strony należy przypomnieć, że zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: ppsa) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Stosownie do § 2 tego przepisu wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie zaś z § 3 art. 157 ppsa orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba, że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów.

Jak wynika z treści wskazanego na wstępie przepisu sąd na wniosek strony może uzupełnić sentencję wydanego orzeczenia, jeżeli nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

Należy jednak zauważyć, że wskazany przez stronę wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego zawiera rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz A. Z.B. Koszty zasądzono w oparciu o treść § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2013r. poz. 490 ze zm.) w wysokości 120 zł czyli 50% stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) ww. rozporządzenia tj. 240 zł albowiem przedmiotem sprawy było orzeczenie o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki i w związku z tym został pobrany wpis stały (por. wyrok NSA z dnia 13 lipca 2012r. sygn. akt I FSK 1555/11, opubl. CBOSA).

Skoro zaś wyżej wskazany wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego zawiera rozstrzygnięcie w zakresie kosztów, to nie może on podlegać uzupełnieniu stosownie do treści art. 157 § 1 ppsa.

Gdyby nawet przyjąć, że pismo pełnomocnika stanowi nie wniosek o uzupełnienie wyroku lecz zażalenie w przedmiocie zasądzonych kosztów postępowania (na co może wskazywać cel złożenia takiego pisma), to również nie mogłoby prowadzić do wzruszenia rozstrzygnięcia wydanego w tym zakresie. Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego są bowiem ostateczne i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie w przedmiocie zasądzonych kosztów postępowania.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 i 2 w związku z art. 193 ppsa, orzekł jak w sentencji.