Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 510/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-06-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par.2, art. 184, art. 197 par.2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 17 czerwca 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wiesław Kisiel po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 kwietnia 2009 r. II SA/Gl 120/09 oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. F. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] listopada 2008 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie sprzeciwu wobec zgłoszenia robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2009 r. II SA/Gl 120/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek A. F. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody Śląskiego z dnia [...] listopada 2008 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie sprzeciwu wobec zgłoszenia robót budowlanych.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I. instancji wskazał, że w złożonym wniosku skarżąca nie powołała się na żadną z przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (art.61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej zwana "P.p.s.a."), a argumentacja sprowadzała się jedynie do twierdzenia, iż zaskarżona decyzja narusza obowiązujące przepisy. Sąd podniósł, że tego rodzaju zarzuty będą dopiero podlegały ocenie przez sąd administracyjny na etapie merytorycznego rozpatrywania skargi. Na etapie postępowania incydentalnego, jakim jest postępowanie wywołane złożonym wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, strona powinna wykazać, a przynajmniej uprawdopodobnić, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, czego nie uczyniła.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wskazała, że brak wskazania okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji w złożonym wniosku wynikał z jej przekonania o braku takiej potrzeby. Ponadto podniosła okoliczności dotyczące merytorycznego rozpoznania sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art.61 § 3 P.p.s.a.). Z konstrukcji tego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu tylko wówczas, gdy spełniona została ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, będące efektem wykonania aktu lub czynności. Powołany przepis ma charakter uznaniowy (sąd może) i stanowi wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z tego przepisu spoczywa na wnioskodawcy.

Wskazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wymaga podania okoliczności, z którymi wiąże się szkoda lub trudne do odwrócenia skutki.

Analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji potwierdza stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zawarte w zaskarżonym postanowieniu, że strona nie uprawdopodobniła w nim przesłanek określonych w art.61 § 3 P.p.s.a. Wniosek nie zawiera argumentów, które mogłyby przemawiać za koniecznością wstrzymania wykonania decyzji.

Rozpoznanie okoliczności dotyczących merytorycznego rozpoznania sprawy w niniejszym postępowaniu prowadziłoby w istocie, na co słusznie wskazał Sąd I. instancji, do badania zasadności skargi, co przy rozstrzyganiu o wstrzymaniu wykonania jest niedopuszczalne. Sąd nie może wnikać w meritum sprawy.

Prawidłowo zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art.184 w związku z art.197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.