Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 549/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2015-07-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie usług opiekuńczych postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego.


UZASADNIENIE

Wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu PPF W. P. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz na podstawie znajdujących się w aktach dokumentów źródłowych ustalono, że wnioskodawca będący osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe utrzymując się ze świadczeń wypłacanych przez Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w G.

W świetle złożonego oświadczenia wnioskodawca nie posiada jakichkolwiek zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro.

W tym stanie uznano, co następuje.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że zaskarżona do sądu decyzja została wydana w sprawie dotyczącej usług opiekuńczych.

Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Powyższe oznacza, że wnioskodawca jest w niniejszej sprawie ustawowo zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych (wpisów i opłat), a zatem nie ma obowiązku ich uiszczania.

W konsekwencji wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych należało uznać za bezprzedmiotowy.

Rozpoznania wymaga zaś żądanie wnioskodawcy w zakresie dotyczącym ustanowienia pełnomocnika z urzędu.

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 ww. aktu normatywnego, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Dając wiarę oświadczeniom wnioskodawcy oraz biorąc pod uwagę okoliczności faktyczne, takie jak wysokość i źródła uzyskiwanych dochodów oraz deklarowany brak zasobów pieniężnych, uznano, iż wnioskodawca dostatecznie wykazał, że w obecnych realiach nie ma możliwości poniesienia kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku swojego koniecznego utrzymania.

Dlatego też referendarz sądowy uznał, że zasadnym jest zniesienie ww. ciężaru finansowego w pełnej wysokości.

W konsekwencji, referendarz sądowy działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak sentencji postanowienia przyznając wnioskodawcy prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego.