Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 247/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2008-07-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6046 Inne koncesje i zezwolenia
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone decyzje I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 138 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 105 par. 1, art. 145a par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. b, art. 135, art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 2, art. 20, art. 22
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak, Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki,, Sędzia WSA Arkadiusz Windak (spr.), Protokolant Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lipca 2008 r. sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na działanie wielkopowierzchniowego obiektu handlowego I uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r. Nr [...], II zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej Spółki A. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...], Prezydent Miasta [...], na podstawie art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 2007 r. o tworzeniu i działaniu wielkopowierzchniowych obiektów handlowych (Dz. U. Nr 127, poz. 880) odmówił Spółce z o.o. C. P. z siedzibą w [...] wydania zezwolenia na działanie wielkopowierzchniowego obiektu [...] zlokalizowanego w [...]. Jako przyczynę odmowy wydania zezwolenia organ podał, iż Spółka nie jest właścicielem wskazanego we wniosku wielkopowierzchniowego obiektu [...] w [...] na działce nr [...], faktycznie położonego przy ul. [...].

C.P. Spółka z o.o. złożyła od tej decyzji odwołanie, w wyniku którego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] po rozpatrzeniu sprawy, na mocy art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), orzeczeniem z dnia [...], uchyliło zaskarżoną decyzję i umorzyło postępowanie pierwszej instancji.

W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia Kolegium przywołało treść art. 17 ust. 1 i 2 ustawy o tworzeniu i działaniu wielkopowierzchniowych obiektów handlowych i powołując się na przepisy art. 3 ust. 1 i art. 5 ust. 3 tejże ustawy stwierdziło, że właścicielem wielkopowierzchniowego obiektu handlowego w który będzie działał wielkopowierzchniowy obiekt handlowy Spółki C.P. jest "M" Spółka z o.o. z siedzibą w [...], która otrzymała stosowne zezwolenie na podstawie art. 15 ust. 1 i art. 17 w/w ustawy. W związku z tym Spółka C.P. nie jest podmiotem uprawnionym do wystąpienia z wnioskiem o wydanie zezwolenia i dlatego postępowanie winno być umorzone.

C.P. Spółka z o.o. zaskarżyła powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie zarzucając jej:

- błędną interpretację art. 17 ust. 1 ustawy o tworzeniu i działania wielkopowierzchniowych obiektów handlowych poprzez przyjęcie, że C.P. Spółka z o.o. nie jest właścicielem WOH w rozumieniu tego przepisu oraz poprzez błędną interpretację art. 3 ust. 5 ustawy o WOH,

- naruszenie art. 8, art. 11, art. 28, art. 80, art. 105 § 1 oraz art. 107 § 1 i 3 kpa przez zaniechanie podania uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji, w szczególności przez nieuwzględnienie całości materiału dowodowego, w tym braku wyjaśnienia, dlaczego organ nie uznał Spółki C.P. za właściciela WOH w rozumieniu art. 17 ustawy o WOH oraz poprzez przyjęcie, że w sprawie zachodziły przesłanki umorzenia postępowania.

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sad Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Zasadnicze znaczenie ma w niniejszej sprawie wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2008 r., sygn. akt K 46/07 (Dz. U. Nr 123, poz. 803), który uznał ustawę z dnia 11 maja 2007 r. o tworzeniu i działaniu wielkopowierzchniowych obiektów handlowych (Dz. U. Nr 127, poz. 880) za niezgodną z art. 2, art. 20 i art. 22 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Organy administracyjne obu instancji orzeczenia swe oparły na przepisach ustawy o tworzeniu i działaniu wielkopowierzchniowych obiektów handlowych, która w całości została zakwestionowana przez Trybunał Konstytucyjny.

W myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uchyla decyzję w całości jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Dyspozycja płynąca z w/w przepisu ma charakter obligatoryjny.

Uchylenie decyzji lub postanowienia z uwagi na naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego następuje w wypadku stwierdzenia jednej z przesłanek tego wznowienia określonych w odpowiedniej ustawie procesowej. Przy tym naruszenie prawa będące podstawą do wznowienia postępowania administracyjnego powoduje uwzględnienie skargi, niezależnie od tego, czy uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", wyd. II, Zakamycze, s. 145).

W niniejszej sprawie podstawą do wznowienia postępowania administracyjnego jest art. 145a § 1 kpa, który stanowi, iż można żądać wznowienia postępowania w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego została wydana decyzja. Powyższe orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niekonstytucyjności podstawy prawnej wydanych w sprawie decyzji przesądza o uznaniu, że rozstrzygnięcia organu I i II instancji podjęte zostały z naruszeniem prawa, dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie.

Z opisanych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny Szczecinie, na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. b, art. 135 i art. 200 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.