Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 5/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-04-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. D. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2017 r. w sprawie wyłączenia stosowania przepisów ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy p o s t a n a w i a: - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] listopada 2018 r. I. D. (dalej także: "skarżący" lub "strona skarżąca") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (dalej także: "Minister" lub "organ").

W uzasadnieniu skarżący podniósł, że wnosi skargę na "przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji" w sprawie jego wniosku z dnia [...] stycznia 2017 r. o zastosowanie art. 8a ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 708 ze zm. - dalej "ustawa o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy") i wyłączenie stosowania wobec skarżącego art. 15c, art. 22a i art. 24a cyt. ustawy.

Skarżący zarzucił Ministrowi naruszenie art. 35 i art. 36 k.p.a. poprzez rażące przekroczenie terminów załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. Ponadto, skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 7, art. 8, art. 12, art. 35 § 1 k.p.a. w zw. z art. 37 § 1 k.p.a. W konsekwencji, wniósł o stwierdzenie, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, a także wymierzenie organowi grzywny w wysokości 10.000 złotych i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej: "P.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.

Należy zauważyć, iż z chwilą wniesienia skargi do właściwego sądu administracyjnego powstaje nowy stosunek procesowy łączący z jednej strony skarżącego i organ administracji publicznej, a z drugiej strony każdy z tych podmiotów z sądem administracyjnym. Jest to więc równoznaczne z faktem wszczęcia postępowania sądowego i wywołuje skutki zarówno procesowe, jaki materialnoprawne.

Jedną z konsekwencji procesowych związanych z wniesieniem skargi jest tzw. zawisłość sprawy (lis pendens) oznaczająca, że pomiędzy tymi samymi stronami w zakresie tego samego przedmiotu sporu zostało skutecznie wszczęte postępowanie i do czasu jego prawomocnego zakończenia nie można w tym samym zakresie zainicjować kolejnej sprawy. Ze stanem sprawy w toku mamy zatem do czynienia w przypadku tożsamości sprawy wcześniej wszczętej.

O istnieniu stanu sprawy w toku przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna (zob. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 września 2011 r., sygn. akt I GSK 1077/11, publik. orzeczenia.nsa.gov.pl).

Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami.

W orzecznictwie wskazuje się, że warunkiem powodującym powstanie stanu sprawy w toku jest tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę (tak również: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2010 r., sygn. akt II GSK 937/09).

Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy, należy zauważyć, że skarżący I. D. zarzuca organowi przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie jego wniosku z dnia [...] stycznia 2017 r. o zastosowanie art. 8a ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy i wyłączenie stosowania w stosunku do skarżącego przepisów art. 15c, art. 22a i art. 24a cyt. ustawy.

Sądu uznał, że sprawa niniejsza jest tożsama z zawisłą przed tut. Sądem sprawą o sygn. akt II SAB/Wa 236/18 na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2017 r. o zastosowanie art. 8a ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy i wyłączenie stosowania w stosunku do skarżącego przepisów art. 15c, art. 22a i art. 24a tej ustawy. Należy zauważyć, że w sprawie tej strona skarżąca wniosła o stwierdzenie, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzenie organowi grzywny w wysokości 10.000 złotych i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

Sąd ustalił, ze w sprawie sygn. akt II SAB/Wa 236/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 11 lipca 2018 r. zobowiązał Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji do rozpoznania wniosku skarżącego I. D. z dnia [...] stycznia 2017 r. w terminie 1 miesiąca od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Jednocześnie, Sąd stwierdził w tym orzeczeniu, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, a także wymierzył Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji grzywnę w wysokości 1.000 złotych. Przedmiotowy wyrok WSA w Warszawie z dnia 11 lipca 2018 r. nie jest prawomocny, albowiem została od niego wniesiona przez Ministra skarga kasacyjna, która nie została jeszcze rozpatrzona przez NSA.

W tej sytuacji, uznać należy, że przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest kolejna skarga I. D. na bezczynność tego samego organu, polegająca na nierozpoznaniu wniosku z dnia [...] stycznia 2017 r.

Nie ulega wątpliwości, że pomiędzy obiema wskazanymi sprawami zachodzi zarówno tożsamość podmiotowa (ich stronami są I. D. i Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji), jak również tożsamość przedmiotowa.

Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.