Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1545/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2004-04-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: NSA (del.) Jan Zając Sędziowie: NSA (del.) Grażyna Jarmasz (spr) WSA Bogusław Wolas Protokolant: Iwona Sadowska - Białka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2004r. sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Izby Skarbowej w K. z dnia 25 czerwca 2001 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego - skargę oddala -


UZASADNIENIE

W wyniku rozpatrzenia wniosku J. W. z [...] kwietnia 2001 r. o zawieszenie prowadzonego postępowania egzekucyjnego jak i zwolnienia spod egzekucji zajętego samochodu Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w K. postanowieniem z [...] kwietnia 2001 r. odmówił zawieszenia postępowania egzekucyjnego jak i zwolnienia spod zajęcia. W uzasadnieniu stwierdzono, że samochód osobowy [...] zajęty na poczet zaległości w podatku VAT za lipiec do października 2000r. nie jest przedmiotem niezbędnym w prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie usług remontowo budowlanych oraz że nie zaistniały przesłanki do zawieszenia tego postępowania przewidziane w przepisie art. 56 ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 36 z 1991r., poz. 161 ze zm.).

Na to postanowienie zostało wniesione zażalenie zarzucające organowi błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę postanowienia polegający na uznaniu, że stan faktyczny uzasadnia zajęcie ruchomości w postaci samochodu, a nadto iż nie zachodzą przesłanki z art. 97 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Tak jak i we wniosku podano, że pominięta została okoliczność zaliczenia dokonanej wpłaty z tytułu VAT na podatek dochodowy, którego skarżący nie był podatnikiem.

Nadto wobec prowadzonego przez prokuraturę Rejonową w K. postępowania w sprawie doprowadzenia Drugiego Urzędu Skarbowego w K. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem na szkodę Skarbu Państwa z udziałem pracowników tegoż urzędu skutkować winno w oparciu o treść art. 97 § 1 pkt 4 kpa zawieszeniem postępowania egzekucyjnego.

Postanowieniem z 25 czerwca 2001 r. Nr [...] Izba Skarbowa w K. utrzymała w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji z tego powodu, że nie zachodzą okoliczności wymienione taksatywnie w art. 56 w/w ustawy o postępowaniu egzekucyjnym, a uzasadniające zawieszenie postępowania.

Odrębnie rozpoznano i rozstrzygnięto odwołanie w zakresie zwolnienia spod zajęcia ruchomości decyzją z [...] czerwca 2001 r. numer [...].

Na rozstrzygnięcie organu II instancji odmawiającej zawieszenia postępowania egzekucyjnego została wniesiona skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w której sformułowano wniosek o uchylenie zaskarżonego ustanowienia.

W uzasadnieniu powtórzono zarzuty i argumenty zażalenia związane z toczącym się postępowaniem karnym. Ponadto stwierdzono, że art. 56 § 1 pkt 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wymienia przesłanki, których zaistnienie prowadzi do zawieszenia postępowania egzekucyjnego jak "inne przypadki prawem przewidziane". Natomiast art. 18 tej ustawy odwołuje się do ustawy Kodeks postępowania administracyjnego w przypadkach nie uregulowanych ustawą o egzekucji. Wobec tego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 Kpa, wobec prowadzenia postępowania karnego, postępowanie egzekucyjne było uzasadnione do czasu zakończenia sprawy karnej.

W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o oddalenie skargi podtrzymując argumentację, iż w sprawie nie zachodzą przesłanki z art. 56 w/cyt. ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jednak wobec wejścia w życie z dniem 1 stycznia 2004 r. ustawy z 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269/ oraz ustawy 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U Nr 153, poz. 1270,/ w związku z art. 97 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271/ została ona rozpatrzona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zgodnie z tymi przepisami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Skarga na uwzględnienie nie zasługuje.

Zgodnie z przepisem art. 1 w/w ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy te sprawuje kontrolę wydanych decyzji administracyjnych pod względem ich zgodności z prawem.

Uregulowanie mające przesądzające znaczenie w niniejszej sprawie, tj. art. 56 § 1 w/w ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji określa przypadki, w których organ jest obowiązany zawiesić prowadzone postępowanie egzekucyjne. I tak może to nastąpić jedynie w przypadku:

- wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej,

- w razie śmierci zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest ściśle związany z osobą zmarłego,

- w razie utraty przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i braku jego przedstawiciela ustawowego,

- na żądanie wierzyciela,

- w innych przypadkach przewidzianych w ustawach.

W stanie faktycznym ustalonym w sprawie, jak słusznie stwierdził organ II instancji, żadna z tych przesłanek nie wystąpiła.

Należy zauważyć także, że przepis art. 18 w/cytowanej ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji odsyła do odpowiedniego stosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego jednakże tylko w sytuacji, jeżeli przepisy ustawy normującej postępowanie egzekucyjne nie stanowią inaczej. Jak wynika z przytaczanego wyżej art. 56 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji akt ten posiada własną regulację przesłanek uzasadniających zawieszenie postępowania egzekucyjnego, a wobec tego przepis art. 18 Kpa nie ma zastosowania.

Tak więc skoro nie nastąpiło, ani z mocy prawa, ani na wniosek, wstrzymanie wykonania decyzji w przedmiocie określenia zobowiązań podatkowych, ani też nie wystąpiła żadna inna z przesłanek warunkujących zawieszenie postępowania egzekucyjnego, a wymieniona w art. 56 § 1 w/w ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, to zaskarżone rozstrzygnięcie organu o odmowie wstrzymania wykonania prowadzonego postępowania egzekucyjnego jest zgodne z prawem.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 151 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.