Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SAB/Kr 4/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-04-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52, art. 58
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

sygn. akt I SAB/Kr 4/16 Kraków, dnia 15 kwietnia 2016r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Firek po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.J. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie umorzenia zaległości w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: skargę odrzucić.


UZASADNIENIE

Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi M.J. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie umorzenia zaległości w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W wykonaniu zarządzenia z dnia 11 lutego 2016r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie i wykazanie stosownymi dokumentami, czy składała do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, polegającego na niezałatwieniu w terminie sprawy umorzenia zaległości w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi M.J. nie wyjaśniła, czy takie wezwanie składała (pismo procesowe z dnia 28 marca 2016r.), a nadto nie przedłożyła żadnych dokumentów, mogących udokumentować złożenie wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 270 - dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. (art. 52 § 3 p.p.s.a.). Ordynacja podatkowa przewiduje szczególny środek prawny w wypadku niezałatwienia sprawy w terminie – jest to ponaglenie, które wnosi się do organu podatkowego wyższego stopnia albo do ministra właściwego do spraw finansów publicznych, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez dyrektora izby skarbowej lub dyrektora izby celnej (art. 141 § 1 o.p.). Ponieważ w wypadku Samorządowego Kolegium Odwoławczego organu wyższego stopnia brak, w przedmiotowej sprawie należało poprzedzić skargę na bezczynność wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, skierowanym do tego organu.

W myśl art. 57 § 1 pkt 4 p.p.s.a. skarga w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, powinna zawierać dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Nie dołączenie takiego dowodu stanowi brak formalny skargi, obligujący przewodniczącego – w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a.- do wezwania strony o jego uzupełnienie w terminie siedmiu dni. Konsekwencją nie uzupełnienia braków formalnych skargi jest- zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucenie skargi przez sąd, orzekający w takim wypadku postanowieniem na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).

Ponieważ pomimo wezwania M.J. nie usunęła wskazanego braku formalnego skargi, Sąd orzekł jak w sentencji, za podstawę przyjmując art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.