Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 825/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2013-04-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6038 Inne uprawnienia  do  wykonywania czynności  i zajęć w sprawach objętych symbolem 603
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 1 października 2012 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką postanawia przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Wnioskiem datowanym na dzień 28 stycznia 2013 r. i uzupełnionym na urzędowym formularzu PPF w dniu 4 marca 2013 r. (data wpływu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku) skarżący A. M. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Według oświadczenia o stanie rodzinnym wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i córką.

Z kolei z oświadczenia o majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca jak i osoby pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym nie posiadają nieruchomości ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro.

Wnioskodawca oraz ww. osoby nie posiadają również jakichkolwiek zasobów pieniężnych.

Źródłem dochodu gospodarstwa domowego jest wyłącznie wynagrodzenie ze stosunku pracy otrzymywane przez żonę wnioskodawcy w kwocie 2.343,60 zł brutto miesięcznie.

Celem potwierdzenia danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy a odnoszących się do sytuacji majątkowej wnioskodawcy, zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 5 marca 2013 r. (doręczonym w dniu 22 marca 2013 r. – vide: k. [...] akt sprawy) wnioskodawca został zobowiązany do przedłożenia:

a) odpisów zeznań podatkowych za rok 2011 i 2012 składanych osobiście bądź wspólnie z żoną a w przypadku ich nieskładania – odpisów imiennych informacji o wysokości osiągniętego dochodu lub rocznego obliczenia podatku za ww. lata;

b) kopii dokumentu potwierdzającego wysokość wynagrodzenia otrzymywanego przez żonę;

c) wyciągów i wykazów ze wszystkich posiadanych przez wnioskodawcę oraz żonę rachunków bankowych (w tym rachunków maklerskich i dewizowych), obrazujących historię i salda tych rachunków, w okresie ostatnich trzech miesięcy, a w przypadku ich nieposiadania złożenia stosownego oświadczenia w tym przedmiocie;

d) kopii dokumentów obrazujących wysokość ponoszonych w okresie ostatnich trzech miesięcy kosztów utrzymania wnioskodawcy oraz osób wchodzących w skład wspólnego gospodarstwa domowego (opłaty czynszowe, opłaty za energię elektryczną, gaz, telefon, lekarstwa, inne);

e) kopii dokumentów potwierdzających aktualną wysokość zobowiązań wnioskodawcy względem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych;

f) oświadczenia w przedmiocie zarejestrowanych na wnioskodawcę lub żonę pojazdów mechanicznych (z podaniem ich marki, modelu, roku produkcji oraz aktualnej wartości).

Zgodnie bowiem z art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona ma obowiązek złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.

W dniu 9 kwietnia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęły:

a) pismo wnioskodawcy, w którym wnioskodawca wskazał, że wraz z żoną są współwłaścicielami samochodu osobowego marki [...] rok produkcji 1998 o wartości 3.000 zł;

b) zeznania podatkowe PIT – 28 za lata 2011 – 2012;

c) wyciąg z rachunku bankowego należącego do wnioskodawcy z saldem ujemnym (291,12 zł) na dzień 30 marca 2013 r.;

d) wyciąg z rachunku bankowego należącego do żony wnioskodawcy z saldem ujemnym (296,45 zł) na dzień 12 marca 2013 r.;

e) pisemna informacja z dnia 6 czerwca 2012 r. w przedmiocie wysokości wynagrodzenia żony wnioskodawcy;

f) potwierdzenia opłat czynszowych na kwoty 200, 400 i 350 zł wpłacane na rzecz A Sp. z o.o.;

g) faktura VAT za paliwo gazowe na kwotę 76,96 zł z datą płatności 12 marca 2013 r.;

h) faktura VAT za energię elektryczną z rozliczeniem prognozowanym opiewająca na łączną kwotę 725,17 zł (z wpłatami cyklicznymi w wysokości odpowiednio 247,88 zł, 236,81 zł i 240,48 zł).

W tym stanie należało wskazać, co następuje:

W świetle art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ww. aktu normatywnego, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje z kolei zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

W świetle powołanych uregulowań przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, jeżeli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Instytucja prawa pomocy stanowi bowiem pomoc państwa przeznaczoną wyłącznie dla tych osób, które nie mają wystarczających środków finansowych na poniesienie kosztów postępowania.

Dając wiarę oświadczeniom wnioskodawcy składanym pod groźbą odpowiedzialności karnej (vide: rubryka 13 formularza PPF) co do swojej trudnej sytuacji materialnej oraz zestawiając niewielkie dochody netto trzyosobowego gospodarstwa domowego z udokumentowanymi wydatkami comiesięcznymi uznano, że wnioskodawca wykazał dostatecznie, iż na dzień wydania niniejszego postanowienia poniesienie przez niego kosztów sądowych, spowodować może skutki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W konsekwencji, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia przyznając wnioskodawcy prawo pomocy w żądanym zakresie.