Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 179/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-04-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 125 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. z dnia 27 stycznia 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 970/14 w zakresie zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi B. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. postanowieniem z dnia 27 stycznia 2015 r. sygn. akt III SA/Łd 970/14 zawiesił postępowanie sądowowadministracyjne w sprawie ze skargi B. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] września 2014 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za październik 2012 r.

Sąd I instancji na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) zawieszając postępowanie podał, że z urzędu wiadomym jest, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. wyrokiem z dnia [...] lutego 2014r., sygn. akt III SA/Łd 847/13 oddalił skargę B. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] maja 2013 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za okres od maja do listopada 2011r. i odmowy stwierdzenia oraz zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym za ww. okres. Wyrok ten jest nieprawomocny. Od powyższego wyroku, w analogicznym stanie faktycznym i dotyczy problemu, który jest tożsamy z problemem, jaki wystąpił w niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która została zarejestrowana pod sygn. akt I GSK 978/14.

Kwestią sporną w obydwu sprawach, jest ustalenie, czy wytwarzany przez podatnika wyrób, do którego produkcji wykorzystano ekstrakt słodowy w ilości około 7% i syrop glukozowy w ilości około od 92 do 93% należy klasyfikować do kodu CN 2203 00, tj. "piwa otrzymanego ze słodu", (tzn. podstawowym i przeważającym składnikiem użytym do produkcji, podlegającym fermentacji jest słód, a składniki niesłodowane są tylko dodatkiem), czy też dla tego typu wyrobu właściwy jest kod CN 2206 00, tj. pozostałe napoje fermentowane, mieszanki napojów fermentowanych oraz mieszkanki napojów fermentowanych i napojów bezalkoholowych.

Powyższa kwestia była przedmiotem oceny WSA w Ł. we wskazanym powyżej wyroku z dnia [...] lutego 2014r. W tym też zakresie okoliczności faktyczne i materiał dowodowy jest tożsamy z niniejszą sprawą. W tutejszym sądzie toczy się 19 spraw pomiędzy tymi samymi stronami o prawie identycznym stanie faktycznym co w niniejszej sprawie tyle, że ich przedmiotem jest zobowiązanie w podatku akcyzowym za inne okresy czasu. W trzynastu z wymienionych spraw postępowania zostały zawieszone na zgodny wniosek stron do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej w sprawie I GSK 978/14.

Wobec powyższego, zdaniem sądu I instancji rozstrzygnięcie jakie zostanie wydane przed Naczelnym Sądem Administracyjnym będzie miało wpływ na wynik postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie. Wzgląd zatem na jednolitość orzecznictwa sądowego oraz ekonomię procesową przemawia za tym, by do czasu rozstrzygnięcia skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt I GSK 978/14, postępowanie w niniejszej sprawie zostało zawieszone.

B. S. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając naruszenie przepisów postępowania – art. 125 § 1 p.p.s.a. – poprzez błędne ustalenie, że wynik toczącej się sprawy zależy od innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego o sygn. akt I GSK 978/14. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, a zatem podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Rozstrzygnięcie sprawy zależy od innego postępowania, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić jedną z głównych podstaw rozstrzygnięcia w postępowaniu zawieszonym. Kluczowe w tym przepisie jest więc słowo "zależy". W języku potocznym, użycie w określonym tekście sformułowania "zależy" oznacza, że coś zależy od danej sytuacji, to ona decyduje o tym lub ma na to decydujący wpływ (Słownik Języka Polskiego, praca zbiorowa pod red. M. Bańki, Wydawnictwo PWN, Warszawa 2000, Tom P-Ż, s. 1231). Nie chodzi przy tym o jakikolwiek wpływ, ale o wpływ przewidziany prawem. W konsekwencji zawieszenie postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym może mieć miejsce wtedy, gdy wynik toczącego się postępowania wydany w innej sprawie ma decydujący wpływ na rozstrzygnięcie sprawy toczącej się przed sądem pierwszej instancji.

W ocenie NSA pojęcie "decydujące znaczenie" jest konsekwencją użycia przez ustawodawcę w analizowanym przepisie p.p.s.a. zwrotu "zależy". Podkreślić należy, że w orzecznictwie prezentowane jest stanowisko wskazujące na to, że interpretując ten zwrot nie można poprzestać jedynie na wykładni językowej (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 29 kwietnia 2011 r., sygn. akt II FZ 141/11).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej. W sprawach sądowoadministracyjnych, zwłaszcza w tych, które dotyczą szeroko rozumianego prawa daninowego, zjawiskiem wysoce niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym (por. postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt I FZ 221/08).

Reasumując, w ocenie NSA uznać należy, że w rozpatrywanej sprawie Sąd I instancji zawieszając postępowanie nie dopuścił się naruszenia prawa w sposób opisany w zażaleniu. W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że WSA w Ł. zawieszając postępowanie sądowe w przedmiotowej sprawie działał zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia