Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 689/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2010-06-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 177 par.1, art. 178, art. 175 par.1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 27 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Białymstoku oddalił skargę M. B. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego.

Powyższe orzeczenie wraz uzasadnieniem i pouczeniem o możliwości jego zaskarżenia skargą kasacyjną oraz o sposobie i terminie wniesienia tegoż środka zaskarżenia zostało doręczone skarżącemu w dniu 23 grudnia 2009 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru wraz z podpisem – k. 26).

Skarga kasacyjna od powyższego wyroku została wywiedziona przez skarżącego w dniu 29 kwietnia 2010 r. (data nadania w urzędzie pocztowym

k. 31). Skarga została sporządzona i podpisana przez skarżącego osobiście.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cytowanej dalej: p.p.s.a. (Dz. U.

Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

Skarga kasacyjna, stosownie do art. 175 § 1 p.p.s.a., powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, co należy rozumieć jako obowiązek jej sporządzenia przez profesjonalny podmiot. Wniesienia skargi kasacyjnej przez samą stronę, jeśli nie ma ona kwalifikacji określonych w art. 175 §2 p.p.s.a. (czyli nie jest sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem lub doktorem habilitowanym) skutkuje jej niedopuszczalnością.

Kolejny z wymogów stanowi, że skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 177 §1 p.p.s.a.).

Z przepisu tego wynika, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, zaś termin liczy się od dnia następnego po dniu doręczenia (art. 111 § 2 k.c. w zw. z art. 83 § 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a.).

W myśl zaś art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sad administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub

z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Uwzględniając przywołany stan prawny, skargę kasacyjną wywiedzioną przez M. B. jako wniesioną z uchybieniem terminu, należało odrzucić.

W przedmiotowej sprawie zaskarżony wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w 23 grudnia 2009 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru wraz

z podpisem – k. 26). Termin do złożenia skargi upłynął, zatem w dniu 22 stycznia 2010 r. (piątek). Tymczasem skarga kasacyjna została nadana przez skarżącego dopiero w dniu 29 kwietnia 2010 r., a więc po upływie trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia.

Należy również nadmienić, iż skarga kasacyjna została sporządzona

i podpisana osobiście przez skarżącego, a więc nie został spełniony również wymóg określony w art. 175 § 1 p.p.s.a. Jeśli zaś skarga kasacyjna została wywiedziona

z naruszeniem w/w przepisu, sąd winien ją odrzucić (jako niedopuszczalną) bez wzywania do usunięcia braków (tak: postanowienie NSA

z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, Mon. Praw. 2004, nr 5, s. 202.).

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 177 § 1 w zw. z art. 178

w zw. z art. 175 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.