Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2245/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-03-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6254 Usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 127 § 3, art. 144 oraz art. 113 § 2
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 marca 2017 r. sprawy ze skargi M.S.A. z siedzibą w G. na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji oddala skargę


UZASADNIENIE

Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej zwany dalej Prezesem UKE postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3, art. 144 oraz art. 113 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2016 r. poz. 23 z późn. zm., zwanej dalej "k.p.a."), w związku z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (t.j.: Dz. U. z 2014 r. poz. 243, z późn. zm., zwanej dalej "PT"), utrzymał w mocy swoje postanowienie z [...] kwietnia 2016 r. znak [...] odmawiające wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji Prezesa UKE z dnia [...] sierpnia 2007 r. znak [...] (zwanej dalej "Decyzją SMP") poprzez odpowiedź na pytanie M. S.A. z siedzibą w [...] (zwanej dalej "M.", "MM", lub "skarżącą") czy definicja rynku określona w Decyzji SMP obejmuje połączenia zakańczane w sieci MM, a inicjowane z numeru A - katalogowego numeru abonenckiego należącego do zakresu numeracji wykorzystywanej przez kraje należące do Europejskiego Obszaru Gospodarczego (zwanego dalej "EOG"), a nie dotyczy połączeń zakańczanych w sieci MM a inicjowanych z numeru A- katalogowego numeru abonenckiego należącego do zakresu numeracji innej niż wykorzystywana przez kraje należące do EOG.

Do wydania niniejszych postanowień doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

W dniu [...] sierpnia 2007 r. Prezes UKE wydał Decyzję SMP, w której nałożył na skarżącą obowiązki regulacyjne na rynku świadczenia usługi zakańczania połączeń w stacjonarnej publicznej sieci MM, zgodnym z obszarem sieci, w której następuje zakończenie połączenia.

Pismem z [...] stycznia 2016 r. skarżąca złożyła wniosek o wyjaśnienie wątpliwości co do treści Decyzji SMP w następującym zakresie: "Czy definicja rynku określona w Decyzji SMP obejmuje połączenia zakańczane w sieci MM, a inicjowane z numeru A - katalogowego numeru abonenckiego należącego do zakresu numeracji wykorzystywanej przez kraje należące do Europejskiego Obszaru Gospodarczego (zwanego dalej "EOG"), a nie dotyczy połączeń zakańczanych w sieci MM a inicjowanych z numeru A - katalogowego numeru abonenckiego należącego do zakresu numeracji innej niż wykorzystywana przez kraje należące do EOG?".

Organ rozpoznając ten wniosek wydał postanowienie z dnia [...] kwietnia 2016 r. odmawiające wyjaśnienia treści Decyzji SMP. Prezes UKE uzasadniając swoje postanowienie wskazał, że w Decyzji SMP, zarówno w jej sentencji, jak i uzasadnieniu, brak jest jakichkolwiek sformułowań, czy wyrażeń, z których wynikałaby wątpliwość, co do ograniczenia zakresu rynku właściwego poprzez kryterium miejsca zainicjowania połączenia. Takich konkretnych zapisów Decyzji SMP, które miałyby budzić wątpliwości interpretacyjne odnośnie definicji rynku właściwego nie wskazał również sam wnioskodawca. Nadto Prezes UKE podniósł, iż postanowienia, na które powołuje się M. dotyczą odrębnych postępowań, podmiotów i spraw indywidualnych, w związku z czym nie mogą być brane pod uwagę przez Prezesa UKE przy wydawaniu postanowienia w przedmiocie wyjaśnienia treści Decyzji SMP.

Następnie skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym zarzuciła naruszenie:

1) art. 113 § 2 k.p.a. przez wydanie postanowienia odmawiającego wyjaśnienia wątpliwości M. w sytuacji, w której postanowienia Decyzji SMP były niejasne i wymagały stosownego rozstrzygnięcia przez Prezesa UKE,

2) art. 113 § 2 k.p.a. w zw. z art. 126 i art. 107 § 3 k.p.a. przez brak rozważenia istoty sprawy, tj. wątpliwości przedstawionych przez M. dotyczących podstaw prawnych Decyzji SMP,

3) art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. przez brak działań zmierzających do ustalenia prawidłowego stanu faktycznego i prawnego w sprawie, w szczególności argumentacji M. dotyczącej podstaw prawnych wydania Decyzji SMP.

Rozpoznając niniejszy wniosek organ wskazał na regulacje prawne odnoszące się do wyjaśnienia treści decyzji, w szczególności na art. 206 ust. 1 PT, który wskazuje, że postępowanie przed Prezesem UKE toczy się na podstawie przepisów k.p.a. ze zmianami wynikającymi z PT oraz ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (t.j.: Dz. U. z 2015 r., poz. 880 z późn. zm.). Podkreślił również, że dla wyjaśnienia treści decyzji kluczowe jest brzmienie art. 113 § 2 k.p.a.

Organ uznał, że zgodnie z art. 113 § 2 k.p.a. pole działania organu jest ograniczone wyłącznie do wyjaśnienia stronie (lub organowi egzekucyjnemu) zgłoszonych przez nią wątpliwości co do użytych w decyzji wyrażeń, niejasnych sformułowań bądź zastosowania skrótów utrudniających ustalenie sensu rozstrzygnięcia. Wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji jest zatem konieczne jedynie wtedy, gdy jest ona niejednoznaczna lub w takim stopniu zawiła, że utrudnia ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy, a ponadto nie zmierza do zmiany przyjętego rozstrzygnięcia. Rozpatrując ponownie, merytorycznie, kompleksowo i wnikliwie niniejszą sprawę organ dokonał ponownej weryfikacji zasadności wniosku M., biorąc jednocześnie pod uwagę zarzuty przedstawione w treści wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem zaskarżonego postanowienia.

Mając na uwadze powyższe Prezes UKE wskazał, że we wniosku M., nie podała, jakie konkretnie użyte przez Prezesa UKE w Decyzji SMP zwroty, sformułowania budzą jej wątpliwości, są niejasne i utrudniają ustalenie sensu rozstrzygnięcia. M. w sposób ogólny odniosła się do definicji rynku określonej w Decyzji SMP, podnosząc wątpliwość, czy definicja ta obejmuje połączenia zakańczane w sieci MM, a inicjowane z numeru A - katalogowego numeru abonenckiego należącego do zakresu numeracji wykorzystywanej przez kraje należące do EOG, a nie dotyczy połączeń zakańczanych w sieci MM a inicjowanych z numeru A - katalogowego numeru abonenckiego należącego do zakresu numeracji krajów nie wchodzących do strefy EOG.

W kontekście tak sformułowanego wniosku organ wyjaśnił, iż Prezes UKE do definicji rynku odniósł się w pkt. 3 Decyzji SMP zatytułowanym "Definicja rynku właściwego". W ramach tej części Decyzji SMP, w poszczególnych jednostkach podziału redakcyjnego, omówione zostały zagadnienia prawnych podstaw analizy rynków właściwych (ppkt 3.1.), rynku produktowego na szczeblu detalicznym (ppkt 3.2.), rynku produktowego na poziomie hurtowym (ppkt. 3.3.) oraz rynku geograficznego (ppkt. 3.4.). Zdaniem organu w Decyzji SMP Prezes UKE w sposób bardzo obszerny i wszechstronny przeanalizował poszczególne elementy niezbędne do określenia zakresu definicji rynku właściwego. Decyzja SMP w tym zakresie jest jasna i nie budzi wątpliwości. Analiza ta w aspekcie metodologicznym realizuje wskazania wynikające zarówno z aktów prawnych prawa krajowego, jak i wspólnotowego. Również na gruncie omawianej Decyzji SMP. zarówno w jej sentencji, jak i uzasadnieniu, brak jest jakichkolwiek sformułowań, czy wyrażeń, z których wynikałaby wątpliwość, co do ograniczenia zakresu rynku właściwego poprzez kryterium miejsca zainicjowania połączenia. Decyzja SMP nie jest zatem w tym aspekcie niejednoznaczna, a użyte w niej sformułowania nie dają podstaw do powstania wątpliwości interpretacyjnych. Należy zauważyć, iż takich konkretnych zapisów Decyzji SMP. które miałyby budzić wątpliwości interpretacyjne odnośnie definicji rynku-właściwego nie wskazał również sam wnioskodawca.

Odnosząc się do twierdzeń M. Prezes UKE wskazał, iż główny argument przywołany we wniosku dotyczył faktu, iż w postanowieniach z dnia [...] października 2015 r. znak [...], [...] oraz [...] Prezes UKE wyjaśnił, że do połączeń zakańczanych w sieciach telefonii ruchomej - odpowiednio - P. T. oraz O., inicjowanych z A - katalogowego numeru abonenckiego, innego niż należący do zakresu numeracji wykorzystywanego przez kraje należące do Unii Europejskiej, nie stosuje się obowiązków regulacyjnych nałożonych przez Prezesa UKE w zakresie stawki za zakończenie połączenia [stawki MTR]. Zdaniem M. podobne wątpliwości dotyczące stosowania decyzji nakładającej obowiązki regulacyjne istnieją w odniesieniu do Decyzji SMP wydanej wobec skarżącej.

Odnosząc się do powyższego, Prezes UKE podkreślił, iż przedmiotem postanowienia wydanego w trybie art. 113 § 2 k.p.a. jest wyłącznie wyjaśnienie stronie tego, jak organ rozumiał własne rozstrzygnięcie. Zarówno w orzecznictwie, jak i nauce przedmiotu ugruntowany jest pogląd, iż w postępowaniu o wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji, niedopuszczalne jest dokonywanie nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego. Organ uznał, że jedynym dowodem w sprawie wszczętej z wniosku M. o wyjaśnienie treści Decyzji SMP, może być wyłącznie treść tej decyzji. Dlatego też postanowienia, na które powołuje się M. nie mogą być brane pod uwagę przez Prezesa UKE przy wydawaniu niniejszego postanowienia. Ponadto postanowienia, na które powołuje się M. dotyczą odrębnych postępowań, podmiotów i spraw indywidualnych. Stan prawny i faktyczny spraw będących przedmiotem rozpoznania Prezesa UKE w związku z wnioskami o wyjaśnienie treści decyzji regulacyjnych na rynkach zakańczania połączeń w ruchomych publicznych sieciach telefonicznych P., T. i O. Polska był odmienny, tak więc wszelka argumentacja oparta na poszukiwaniu analogii do sprawy będącej przedmiotem niniejszego postępowania i tak nie mogłaby zostać uznana za właściwą.

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania Prezes UKE uznał za prawidłowe rozstrzygnięcie przyjęte w zaskarżonym postanowieniu dotyczące wątpliwości przedstawionych przez MM we wniosku M.. Prezes UKE podkreślił, że nie widzi podstaw do wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji w trybie art. 113 § 2 k.p.a. w zakresie wskazanym we wniosku w odniesieniu do Decyzji SMP. Wynika to z przywoływanego już wyżej faktu, iż zgodnie z art. 113 § 2 k.p.a. zakres działania organu jest ograniczony wyłącznie do wyjaśnienia stronie zgłoszonych przez nią wątpliwości co do użytych w decyzji wyrażeń, niejasnych sformułowań bądź zastosowania skrótów utrudniających ustalenie sensu rozstrzygnięcia, a jednocześnie wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji jest konieczne, gdyż decyzja jest niejednoznaczna lub w takim stopniu zawiła, że utrudnia ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy. Prezes UKE w tym zakresie wskazał, iż Decyzja SMP w zakresie wskazanym we wniosku skarżącej jest, jak wynika z wcześniejszych rozważań oraz z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, jednoznaczna, klarowna, a jej postanowienia nie powodują, w opinii Prezesa UKE. wątpliwości interpretacyjnych.

Ustosunkowując się natomiast do zarzutów skarżącej podniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w pierwszej kolejności zauważył, iż sposób ich zredagowania uniemożliwia Prezesowi UKE odniesienie się w sposób metodyczny do poszczególnych zarzutów zawartych w pkt A, B i C wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżąca nie wskazała bowiem, które z części uzasadnienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przywołane zostały na poparcie poszczególnych zarzutów. Mając to na uwadze i dążąc do możliwie najpełniejszego odniesienia się do argumentów skarżącej, przy jednoczesnym zachowaniu przejrzystości wywodu, Prezes UKE odniósł się do poszczególnych argumentów pogrupowanych analogicznie jak we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Organ uznał za nadinterpretację stwierdzenie skarżącej, iż "Prezes UKE w zaskarżonym postanowieniu nie zakwestionował przedstawionego we wniosku rozumowania prowadzącego do konstatacji, że w momencie wydawania Decyzji SMP Prezes UKE nie mógł wydawać decyzji regulacyjnych dotyczących połączeń inicjowanych poza obszarem EOG". Organ wyjaśnił, że w zaskarżonym postanowieniu do powyższej kwestii Prezes UKE w ogóle się nie odniósł. Nie doszło zatem do zakwestionowania, czy też braku zakwestionowania powyższego stwierdzenia.

W ocenie organu, skarżąca w sposób nieuzasadniony uznała, że Prezes UKE nieprawidłowo odczytał wniosek o wyjaśnienie treści Decyzji SMP. Jak wynika bowiem z utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych i głosów doktryny, przywołanych również w zaskarżonym postanowieniu, wyjaśnienie wątpliwości w trybie art. 113 § 2 k.p.a. jest konieczne, gdy decyzja jest niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy. W swoim wniosku o wyjaśnienie treści decyzji skarżąca nie wskazała, jakie konkretnie użyte przez Prezesa UKE w Decyzji SMP zwroty, sformułowania budzą jej wątpliwości, są niejasne i utrudniają ustalenie sensu rozstrzygnięcia. Zdaniem Prezesa UKE, zarówno w zaskarżonym postanowieniu, jak i w niniejszym postanowieniu, szczegółowo przeanalizował definicję rynku określoną w Decyzji SMP i wykazał, że definicja ta nie zawiera niejasnych sformułowań. Decyzja SMP nie jest zatem w tym aspekcie niejednoznaczna, a użyte w niej sformułowania nie dają podstaw do powstania wątpliwości interpretacyjnych. Zdaniem organu, skarżąca nie wskazała konkretnego zapisu w treści Decyzji SMP, który jej zdaniem budzi wątpliwości co do jego prawidłowej interpretacji, jest niejasny, czy też powoduje wewnętrzny brak spójności w treści decyzji uniemożliwiający jej wykonanie.

Zdaniem Prezesa UKE decyzja została sformułowana w sposób nie pozwalający na zrozumienie jej sensu lub zrozumienia w sposób, który prowadził do różnych wykluczających się wyników wykładni. Dotyczyć to może zatem uchybień językowych (semantycznych lub syntaktycznych) lub uchybień w zakresie spójności jej treści (wewnętrznej koherencji). Wyjaśnienie treści decyzji nie może natomiast co do zasady obejmować pytań o niezawarte w jej treści elementy, bowiem oznaczałoby to żądanie przeprowadzenia rozumowań inferencyjnych, opartych na wnioskowaniach prawniczych i wiązałoby się w istocie z żądaniem sformułowania nowej treści decyzji, jeśli nie wydania nowej decyzji".

Za nietrafny organ uznał również argumentację zaprezentowaną przez skarżącą odnoszącą się do okoliczności funkcjonujących poza zakresem niniejszego postępowania, w szczególności faktu wydania postanowień z dnia [...] października 2015 r. znak [...], [...] oraz [...] w indywidualnych sprawach dotyczących innych podmiotów, jako indyferentną w przedmiocie wyjaśnienia treści decyzji. Zdaniem organu, w zaskarżonym postanowieniu Prezes UKE prawidłowo uznał, dlaczego okoliczności, na które powołuje się skarżąca a odnoszące się do wydania postanowień dotyczących indywidualnych spraw innych podmiotów uznał za pozostające bez wpływu na przedmiot rozstrzygnięcia w postępowaniu z wniosku o wyjaśnienie treści Decyzji SMP.

Organ podkreślił, że jedynym materiałem dowodowym, jaki może być brany pod uwagę przy wydawaniu postanowienia w trybie art. 113 § 2 k.p.a. jest treść rozstrzygnięcia decyzji podlegającej wyjaśnieniu oraz jej uzasadnienie. Skoro zatem w postępowaniu w przedmiocie wyjaśnienia treści decyzji organ nie może raz jeszcze dokonać oceny stanu faktycznego wynikającego z dowodów zgromadzonych w aktach sprawy, w ramach której wydana została Decyzja SMP, to tym bardziej nie może oprzeć się na nowych okolicznościach, które nie wchodziły w zakres stanu faktycznego ustalonego przez Prezesa UKE na potrzeby wydania Decyzji SMP. W ocenie organu, z taką właśnie sytuacją mielibyśmy do czynienia, gdyby zrealizowany został postulat MM, albowiem postanowienia Prezesa UKE, na które się on powołuje wydane zostały w dniu [...] października 2015 r., a zatem kilka lat później niż Decyzja SMP.

Na postanowienie z dnia [...] sierpnia 2016 r. M. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w którym zarzuciła postanowieniu naruszenie:

1) art. 113 § 2 kpa przez odmowę wyjaśnienia wątpliwości skarżącej dotyczących decyzji Prezesa UKE z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] pomimo, że zaszły przesłanki uzasadniające wydanie postanowienia w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do Decyzji SMP, tj. M., będąca stroną postępowania zakończonego wydaniem Decyzji SMP, ma uzasadnione wątpliwości dotyczące obowiązywania Decyzji SMP wobec połączeń telefonicznych rozpoczynanych poza obszarem Europejskiego Obszaru Gospodarczego,

2) art. 124 § 1 kpa w zw. z art. 107 § 3 kpa w zw. z art. 126 kpa przez wydanie postanowienia odmawiającego wyjaśnienia wątpliwości, tj. wydanie przez Prezesa UKE postanowienia odmawiającego rozstrzygnięcia wątpliwości przedstawionych przez M. oraz równolegle faktyczne rozstrzygnięcie wątpliwości M. w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia przez wskazanie, że geograficzny zakres rynku właściwego ustalonego w Decyzji SMP nie podlega ograniczeniu ze względu na miejsce inicjacji połączenia telefonicznego, co prowadzi do sytuacji w której sentencja zaskarżonego postanowienia (oraz poprzedzającego go Postanowienia I) nie odpowiada uzasadnieniu.

W oparciu o powyższe zarzuty wniosła o uchylenie postanowienia wydanego w I i II instancji oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tym organami a organami administracji rządowej, przy czym w myśl § 2 ww. artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Podkreślenia wymaga, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2016 poz.718 ze zm., zwanej dalej ppsa).

Mając powyższe kryteria na uwadze Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżone postanowienie jak i poprzedzające je postanowienie z dnia [...] kwietnia 2016 r. nie naruszają prawa w stopniu uzasadniającym ich uchylenie.

Sąd nie podzielił zarzutu skargi dotyczącego naruszenia art. 113 § 2 kpa. Zgodnie z ww. przepisem organ, który wydał decyzję wyjaśnia w drodze postanowienia na żądanie organu egzekucyjnego lub strony wątpliwości co do treści decyzji. Należy zgodzić się z obszernymi wywodami organu, popartymi licznym orzecznictwem sądów administracyjnych, że wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji konieczne jest wtedy, gdy jest ona niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy. Wyjaśnienie wątpliwości nie może prowadzić ani do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego ani powodować zmianę merytoryczną rozstrzygnięcia ani nie może pozostawać w sprzeczności z treścią decyzji. Jednym słowem celem postanowienia wydanego na mocy art. 113 § 2 kpa jest wyjaśnienie przez organ rozstrzygnięcia sprawy a nie jego korygowanie.

Jak trafnie wywodzi organ, składając wniosek o wyjaśnienie treści decyzji SMP, jak również w toku wszczętego postępowania strona nie wskazała jakie wyrażenie lub sformułowanie w tej decyzji są niejednoznaczne i rodzą poważne wątpliwości co do treści powyższego rozstrzygnięcia. Skarżąca jedynie wniosła o wyjaśnienie, czy definicja rynku właściwego określona w decyzji SMP obejmuje także połączenia zakańczane w sieci MM inicjowane z numeru A-katalogowego numeru abonenckiego należącego do zakresu numeracji krajów nie wchodzących do EOG a także zacytowała kilka wyrwanych z kontekstu fragmentów uzasadnienia decyzji SMP.

Należy wskazać, że definicja rynku właściwego sformułowanego w treści decyzji nie odwołuje się do połączeń telefonicznych inicjowanych w krajach nie należących do EOG i zakańczanych w sieci telefonicznej skarżącej, dlatego też organ słusznie uznał, że spółka w istocie nie podała konkretnych wyrażeń, niejasnych sformułowań, które mogłyby rodzić wątpliwości co do sensu rozstrzygnięcia ale w istocie jej celem było uzupełnienie decyzji SMP o kwestię, która nie została w niej rozstrzygnięta.

Dokonując wykładni treści decyzji zgodnie z art. 113 § 2 kpa organ powinien brać pod uwagę rozstrzygnięcie w niej zawarte stąd też Prezes UKE prawidłowo pominął postanowienia w sprawie wyjaśnienia treści decyzji, wydane na wniosek innych podmiotów. Decyzje te zapadły w kilka lat po wydaniu decyzji SMP i nie dotyczyły tej decyzji.

Pozostały zarzut skargi tj. naruszenia art. 124 § 1 kpa w zw. z art. 107 § 2 kpa w zw. z art. 126 kpa również nie jest zasady. Organ bowiem w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia zawierając sformułowanie, że "sama sentencja decyzji SMP jak i jej uzasadnienie poświęcone definicji rynku właściwego nie odwołuje się do kryterium miejsca, w którym zostało zainicjowane połączenie telefoniczne" nie dokonywał wykładni decyzji, ale podał to jako argument na poparcie, że w decyzji SMP nie występują wątpliwości, które wymagałyby wyjaśnienia w trybie art. 113 § 2 kpa.

Z tych wszystkich względów uznając skargę za pozbawioną podstaw Sąd orzekł o jej oddaleniu na podstawie art. 151 ppsa.