Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2585/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-03-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, , Sędzia WSA Paweł Groński (spr.), Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2012 r. sprawy ze skargi S. R. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia (...) października 2011 r. nr (...) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia (...) października 2011 r., nr (...) Minister Infrastruktury, działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego – tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. (dalej kpa) oraz art. 15 ust. 4 i art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w S. (Dz. U. Nr 84, poz. 700 ze zm.) w związku z odwołaniem S. R. od decyzji Wojewody (...) z dnia (...) lipca 2010 r. nr (...) zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Operatorowi Gazociągów Przesyłowych (...) Oddział we W. pozwolenia na budowę dla inwestycji "Budowa gazociągu wysokiego ciśnienia DN 500, MOP 8,4 MPa relacji R. teren gminy M., powiat (...), woj. (...)", stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Z akt sprawy wynika, że decyzją z dnia (...) lipca 2010 r. nr (...) Wojewoda (...) zatwierdził projekt budowlany i udzielił Operatowi Gazociągów Przesyłowych (...) Oddział we W. pozwolenia na budowę dla inwestycji "Budowa gazociągu wysokiego ciśnienia DN 500, MOP 8,4 MPa relacji R. teren gminy M., powiat s., woj. (...)".

Zawiadomienie o wydanie powyższej decyzji zostało doręczone S. R. w dniu (...) lipca 2010 r.

Odwołanie strony z dnia 6 sierpnia 2010 r. zostało wniesione za pośrednictwem organu I instancji w dniu 9 sierpnia 2010 r. (pieczątka na dokumencie kancelarii głównej (...) Urzędu Wojewódzkiego).

Minister Infrastruktury, powołując się na treść art. 34 ust. 2 ustawy o inwestycjach w zakresie terminalu skroplonego gazu ziemnego w S., stwierdził, że odwołanie zostało wniesione 3 dni po terminie. W rezultacie stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Na powyższe postanowienie S. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W skardze S. R. podniósł, że w zaskarżonym postanowieniu nie uwzględniono, że odwołanie odnosiło się do decyzji Wojewody (...) z dnia (...) lipca 2010 r. nr (...), którą doręczono skarżącemu i z zachowaniem terminu wynikającym z pouczenia zawartego w tej decyzji. Skarżący podniósł, że w zawiadomieniu o wydaniu ww. decyzji, które doręczono mu (...) lipca 2010 r. poinformowano go o możliwości wniesienia odwołania od decyzji w terminie 7 dni od dnia jej doręczenia albo w terminie 14 dni od dnia obwieszczenia lub doręczenia zawiadomienia o wydaniu decyzji. Wskazał, że wprawdzie poinformowano go o możliwości wniesienia odwołania od decyzji, tym niemniej nie wskazano organu odwoławczego ani sposobu wniesienia odwołania. Skarżący podniósł, że na podstawie art. 111 § 1 kpa wezwaniem z dnia (...) lipca 2010 r. wniósł do Wojewody (...) o uzupełnienie zawiadomienia poprzez wskazanie organu odwoławczego oraz sposobu wniesienia odwołania. W takim przypadku, zgodnie z art. 111 § 2 kpa nowy termin odwołania powinien być liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Tym niemniej skarżący nie otrzymał odpowiedzi na to wezwanie.

S. R. stwierdził, że (...) sierpnia 2010 r. otrzymał decyzję Wojewody (...) z dnia (...) lipca 2010 r. nr (...), w której zawarte zostało pouczenie o możliwości wniesienia odwołania od Ministra Infrastruktury za pośrednictwem organu wydającego decyzję w terminie 7 dni od dnia jej doręczenia lub w terminie 14 dni od dnia obwieszczenia lub doręczenia zawiadomienia o wydaniu decyzji. Po otrzymaniu tej decyzji w dniu (...) sierpnia 2010 r. wniósł odwołanie na dziennik podawczy Wojewody (...).

W ocenie skarżącego błędnie pouczono go o możliwości wniesienia odwołania od decyzji Wojewody (...) z dnia (...) lipca 2010 r. nr (...), a błędne pouczenie w decyzji nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Tymczasem doręczając decyzję umożliwiono S. R. wniesienie od niej odwołania, gdyż w samym zawiadomieniu pozostawiono skarżącemu wybór co do złożenia odwołania, z którego skarżący skorzystał.

W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne oraz argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (dalej: ppsa) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Uwzględniając powyższe kryteria Sąd uznał, iż skarga podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżone postanowienie zostało wydane zgodnie z prawem.

Stosownie natomiast do art. 134 kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.

Zgodnie z art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w S. -Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 700 ze zm. (dalej: "specustawa gazowa") odwołanie od decyzji administracyjnej, o której mowa w niniejszej ustawie, wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia decyzji stronie albo w terminie 14 dni od dnia obwieszczenia lub doręczenia zawiadomienia o wydaniu decyzji.

W niniejszej sprawie bezsporne jest, co potwierdza sam skarżący, że zawiadomienie o wydaniu decyzji Wojewody (...) z dnia (...) lipca 2010 r. nr (...) zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Operatowi Gazociągów Przesyłowych (...) S.A. Oddział we W. pozwolenia na budowę dla inwestycji "Budowa gazociągu wysokiego ciśnienia DN 500, MOP 8,4 MPa relacji R. teren gminy M, , powiat (...), woj. (...), S. R. otrzymał w dniu (...) lipca 2010 r., co wynika ze znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia odbioru (karta 17 akt administracyjnych). W rezultacie termin do wniesienia odwołania upłynął dla S. R. w dniu (...) sierpnia 2010 r. Tymczasem skarżący złożył odwołanie osobiście w dniu (...) sierpnia 2010 r. w siedzibie organu, co wynika z prezentaty Kancelarii (...) Urzędu Wojewódzkiego w W.. Przedmiotową okoliczność potwierdza również S. R., w związku z czym należy ją uznać za bezsporną.

W związku z powyższym należy uznać, że Minister Infrastruktury w sposób prawidłowy ocenił niezachowanie terminu do wniesienia odwołania przez S. R. i stwierdził jego uchybienie w drodze postanowienia z dnia (...) października 2011 r., nr (...).

Odnosząc się do zarzutów skarżącego należy wskazać, że brzmienie art. 34 ust. 2 specustawy gazowej wskazuje, że termin do wniesienia odwołania liczony jest albo od dnia doręczenia decyzji, albo od dnia obwieszczenia o jej wydaniu albo od dnia doręczenia zawiadomienia o wydaniu decyzji. Wbrew jednak twierdzeniom skarżącego wybór możliwości złożenia odwołania nie zależy od woli odwołującego się lecz od jego statusu prawnego w toczącym się postępowaniu w trybie przepisów specustawy gazowej oraz od tego, czy doręczono mu decyzję, czy też jedynie zawiadomienie o wydaniu decyzji. Zgodnie z art. 15 ust. 4 w związku z art. 12 specustawy gazowej wojewoda doręcza decyzję o pozwoleniu na budowę inwestycji wyłącznie wnioskodawcy, czyli inwestorowi występującemu o uzyskanie takiej decyzji. Natomiast właścicielom i użytkownikom wieczystym nieruchomości objętych decyzją o pozwoleniu na budowę inwestycji doręcza się jedynie zawiadomienie o wydaniu decyzji na adres określony w katastrze nieruchomości. Zawiadomienie to zawiera jednocześnie informację o miejscu, w którym strony mogą zapoznać się z treścią decyzji.

Biorąc powyższe pod uwagę nie ulega najmniejszych wątpliwości, że S. R. nie był wnioskodawcą inwestycji w postaci "Budowy gazociągu wysokiego ciśnienia DN 500, MOP 8,4 MPa relacji R. teren gminy M., powiat (...), woj. (...)", ponieważ inwestorem w niniejszej sprawie był Operator Gazociągów Przesyłowych (...) Oddział w W. W konsekwencji decyzja Wojewody (...) z dnia (...) lipca 2010 r. nr (...) została doręczona jedynie temu inwestorowi. Wbrew twierdzeniom S. R. przekazanie mu egzemplarza ww. decyzji, o co występował w trybie dostępu do informacji publicznej, w dniu (...) sierpnia 2010 r. nie może być utożsamiane z doręczeniem decyzji w sensie prawnym otwierającym termin do wniesienia odwołania. W kontrolowanej sprawie S. R.zeie przysługiwało odwołanie od dnia doręczenia zawiadomienia o wydaniu decyzji, a nie od dnia otrzymania egzemplarza tej decyzji, które nie było równoznaczne z jej skutecznym doręczeniem, skoro nastąpiło w trybie dostępu do informacji publicznej a skarżący nie był inwestorem.

Również niezasadny jest zarzut naruszenia w niniejszej sprawie art. 111 § 1 i 2 kpa, ponieważ żądanie uzupełnienia decyzji dotyczy wyłącznie decyzji a nie zawiadomienia o jej wydaniu. Zawiadomienie, które otrzymał skarżący spełniało wymogi formalne przewidziane przepisami specustawy gazowej. Również decyzja Wojewody (...) z dnia (...) lipca 2010 r. nr (...), z którą skarżący mógł się zapoznać w siedzibie organu, zawiera wszystkie elementy wynikające z art. 107 § 1 kpa.

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 w zw. z art. 132 ppsa, należało orzec jak w sentencji wyroku.