Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 897/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-02-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonego aktu
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Z. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia wykonania rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. NR [...] z dnia [...] r. znak: [...] w sprawie nałożenia na skarżącą grzywny w wysokości [...] zł w celu przymuszenia wykonania obowiązku nałożonego decyzją ostateczną z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie rozbiórki tarasu, zlokalizowanego na parceli przy ul. [...] w R. – wybudowanego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W jego uzasadnieniu podniosła, iż nie posiada środków finasowych na zapłatę należności, tym samym nie jest w stanie zapłacić tak wysokiej kary. Skarżąca podniosła także kwestię zbytniej uciążliwości zaskarżonego postanowienia, organ bowiem wymierzył jej maksymalną karę grzywny nie sprawdzając jej możliwości majątkowych i zarobkowych. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, zdaniem skarżącej, wiąże się również ze złożeniem przez jej pełnomocnika zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego.

W odpowiedzi na skargę organ nie ustosunkował się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.),

zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 powołanej ustawy sąd, na wniosek skarżącego, może wydać

postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody

lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie spełnione zostały ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Wskazać należy, iż postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia wykonania rozbiórki obiektu budowlanego jest aktem, który może podlegać wykonaniu w drodze egzekucji administracyjnej. Zdaniem Sądu skarżąca uprawdopodobniła, iż wykonanie zaskarżonego postanowienia stwarzałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w jej majątku, powodując trudne do odwrócenia skutki. Należy przy tym mieć na względzie zarówno wysokość nałożonej grzywny ([...] zł), jak i sytuację finansową skarżącej. Z dokumentów nadesłanych przez skarżącą do wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika bowiem, że nie jest ona w stanie dobrowolnie uiścić kwestionowanej należności, natomiast ewentualna egzekucja administracyjna mogłaby wyrządzić znaczną szkodę.

Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.