Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 448/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2006-11-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art.161 par.1 pkt.3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art.59 par.1 pkt.2, art.60 par.2
journal: Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk, Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz (spr.),, WSA Krystyna Czajecka-Szpringer, Protokolant Starszy inspektor Wiesława Wojtal, po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi B.B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zarzutu w postępowaniu zabezpieczającym p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie.


UZASADNIENIE

I SA/Lu 448/06

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] maja 2006 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego z dnia [...] marca 2006 r. o odmowie uwzględnienia zarzutu B.B., zawartego w piśmie z dnia 24 listopada 2005 r. Przedmiotem zarzutu było stanowisko o nieistnieniu obowiązku objętego postępowaniem zabezpieczającym, skoro wydanie zarządzenia zabezpieczenia i jego wykonanie nastąpiło przed doręczeniem decyzji o zabezpieczeniu.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ wskazał, że Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego w dniu [...] listopada 2005 r. na podstawie art. 33 § 1 i § 2 pkt 2, § 3 i § 4 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa / tekst jednolity z 2005 r. Dz. U. Nr 8 poz. 60 ze zm./ wydał decyzję o zabezpieczeniu na majątku B.B. należności podatkowej z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 r. w kwocie 17 543, 40 zł. Decyzja ta została doręczona pełnomocnikowi B.B. w dniu 2 grudnia 2005 r. Natomiast zarządzenie zabezpieczenia zostało skierowane do B.B., doręczone do rąk jej matki w dniu 1 grudnia 2005 r. Zdaniem organu złożone pełnomocnictwo nie uprawniało doradcy podatkowego do działania w imieniu B.B. w postępowaniu zabezpieczającym. Wobec różnych miejsc doręczeń organ nie miał wpływu na datę dokonania doręczeń. Zatem podjęcie czynności w postępowaniu zabezpieczającym przed doręczeniem decyzji o zabezpieczeniu nie uzasadnia stanowiska zawartego w zarzucie, że nie istnieje obowiązek objęty zabezpieczeniem. Korygując podstawę prawną, powołaną w postanowieniu Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego, organ odwoławczy przywołał art. 34 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji / Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm. /.

Zdaniem organu odwoławczego wykracza poza granice sprawy i nie może podlegać merytorycznej ocenie stanowisko wyrażone w zażaleniu o przedawnieniu odsetek od nie uiszczonych zaliczek na podatek dochodowy za miesiące czerwiec, lipiec i październik 1999 r. oraz o braku podstawy prawnej dla zabezpieczenia odsetek od przyszłych zaległości podatkowych. Składając zarzut w postępowaniu zabezpieczającym pełnomocnik B.B. tych kwestii nie podnosił. Zatem okoliczności te nie mogły być przedmiotem oceny i rozstrzygnięcia przez organ pierwszej instancji. W konsekwencji ich merytoryczna ocena przez organ odwoławczy naruszałaby zasadę dwuinstancyjności postępowania / art. 15 k.p.a. w związku z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm. /.

Na wskazane postanowienie skargę złożyła B.B. reprezentowana przez doradcę podatkowego. Żądała uchylenia postanowień organów obu instancji, jak też zarządzenia o zabezpieczeniu. Zarzuciła organowi naruszenie:

- art. 154 i art. 155 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w związku z art. 33 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa przez prowadzenie postępowania zabezpieczającego przed doręczeniem stronie decyzji o zabezpieczeniu;

- art. 113 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a. oraz art. 17 i art. 18 powołanej ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przez sprostowanie w postępowaniu odwoławczym merytorycznego błędu postanowienia organu pierwszej instancji;

- art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a. oraz art. 17 i art. 18 powołanej ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przez merytoryczne nie rozpatrzenie kwestii nieistnienia zabezpieczonego obowiązku.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wnosił o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Na rozprawie w dniu 15 listopada 2006 r. pełnomocnik organu zmodyfikował stanowisko w sprawie, wnosząc w pierwszej kolejności o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. /, ewentualnie o oddalenie skargi. Żądanie odrzucenia skargi uzasadniał okolicznością, że została wniesiona już po ostatecznym umorzeniu postępowania egzekucyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. / w związku z art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. / sądy administracyjne kontrolują działania organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Rozstrzygając w granicach sprawy sądy administracyjne nie są związane zarzutami i wnioskami skargi / art. 134 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/.

W tej sprawie, poza zarzutami i wnioskami skargi, należy stwierdzić, że postępowanie sądowe jest bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Jak wynika z przedstawionych przez organ akt, zaległość z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 r., objęta zabezpieczeniem na majątku B.B. mocą decyzji Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego z dnia [...] listopada 2005 r., została następnie objęta tytułami wykonawczymi i wszczęto postępowanie egzekucyjne. Postanowieniem z dnia [...] maja 2006 r. Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego na podstawie art. 59 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji / tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm. / umorzył postępowanie egzekucyjne zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 1999 r. skierowane przeciwko B.B. Postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi B.B. w dniu 16 maja 2006 r. i stało się ostateczne. Postanowieniem z dnia [...] maja 2006 r. Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowe na podstawie art. 60 § 2 powoływanej ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji uchylił czynności egzekucyjne dokonane w tym postępowaniu.

Zgodnie z art. 60 § 1 powoływanej ustawy z dnia 17 czerwca 1996 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji umorzenie postępowania egzekucyjnego, w sytuacji o której mówi między innymi art. 59 § 1 pkt 2 tej ustawy, powoduje uchylenie czynności egzekucyjnych. Postanowienie dotyczące uchylenia dokonanych czynności egzekucyjnych, wydane na podstawie art. 60 § 2 powoływanej ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, ma charakter deklaratoryjny.

Umorzenie postępowania egzekucyjnego w administracji nie uchyla proceduralnych rozstrzygnięć organu prowadzącego egzekucję. Pozostają one w obrocie prawnym. Jednak umorzenie postępowania egzekucyjnego w administracji ma ten skutek, że rozstrzygnięcia proceduralne organu egzekucyjnego nie wywołują w obrocie prawnym żadnych skutków prawnych.

W tych okolicznościach skarga B.B. wniesiona 14 czerwca 2006 r. jest dopuszczalna. W sprawie nie zachodzą przesłanki z art. 58 § 1 pkt 1 – 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie zachodzą też ani podmiotowe, ani przedmiotowe przeszkody dla dopuszczalności skargi w świetle art. 58 § 1 pkt 6 ostatnio wskazanej ustawy. Skarga została wniesiona przed podmiot legitymowany i na akt administracyjny formalnie istniejący w obrocie prawnym.

Okoliczność prawna, że w chwili wniesienia skargi zaskarżone postanowienie nie mogło w obrocie prawnym wywołać żadnych skutków, nie wyczerpuje przesłanek wymienionych w kolejnych punktach art. 58 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Prawna bezskuteczność zaskarżonego postanowienia, zaistniała przed wniesieniem skargi, nie może więc uzasadniać odrzucenia skargi. W rezultacie nie ma znaczenia czy bezskuteczność zaskarżonego aktu zaistniała przed wniesieniem skargi czy po tej dacie. W każdym przypadku skutkować może wyłącznie umorzeniem postępowania sądowego. Merytoryczna kontrola sądowa takiego aktu w obu przypadkach jest bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 ostatnio wskazanej ustawy.

W tym stanie sprawy na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 powoływanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.

.

.