Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1267/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2007r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 września 2007r. sygn. akt IV SA/Wa 2202/06 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie ze skargi Stowarzyszenia "[...]", E. K. i innych na uchwałę Rady Miejskiej w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy postanawia: - oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 września 2007r., sygn. akt IV SA/Wa 2202/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej do tego Sądu uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w P. z dnia [...] w sprawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podał, że studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy nie przesądza o lokalizacji inwestycji ani nie upoważnia do rozpoczęcia robót budowlanych. Z uwagi na charakter prawny studium nie można twierdzić o możliwości powstania bezpośrednich skutków w związku z jego wejściem w życie.

Na powyższe postanowienie E. K. złożyła zażalenie, podnosząc, że studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy zawiera wiążące wytyczne dla gminy przy sporządzaniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. To zaś może rodzić trudne do odwrócenia skutki, co uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu do czasu rozpoznania skargi na ten akt służy zapobieżeniu wyrządzenia znacznej szkody lub skutków trudnych do odwrócenia, które mogłyby powstać, gdyby okazało się, że w wyniku uwzględnienia skargi zostanie wzruszony zaskarżony akt. Oceny w tym przedmiocie Sąd dokonuje na podstawie okoliczności wskazanych przez stronę skarżącą, ale także uwzględnia inne okoliczności, które mają znaczenie dla rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Badając zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu administracyjnego aktu organu administracji publicznej należy wszechstronnie rozważyć wszelkie okoliczności, jakie mogą mieć znaczenie dla dokonania takiej oceny, mając na uwadze przede wszystkim fakt, iż celem instytucji wstrzymania wykonania aktu administracyjnego jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny.

W niniejszej sprawie Sąd I instancji przeprowadził prawidłową analizę dotyczącą charakteru prawnego studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Bezsporne jest, iż w świetle art. 9 ust. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) studium nie jest aktem prawa miejscowego, a co za tym idzie - nie jest aktem prawa powszechnie obowiązującego. Nie może zatem bezpośrednio oddziaływać na sferę praw i obowiązków podmiotów pozostających na zewnątrz w stosunku do gminy, która jest tym aktem związana. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego sama możliwość wszczęcia postępowania w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, którego treść, stosownie do regulacji art. 9 ust. 4 powołanej ustawy, zdeterminowana jest treścią obowiązującego studium, sama w sobie nie rodzi skutków, o których mowa w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Bezpośrednie skutki mogą bowiem wystąpić jedynie wskutek wejścia w życie planu miejscowego. Skarżąca nie wskazuje na bezpośredni związek między wejściem w życie zaskarżonej uchwały a możliwością wystąpienia po jej stronie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Należy przy tym zauważyć, że w odniesieniu do uchwały w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, skarżącym będzie służyła odrębna skarga do sądu administracyjnego, o której mowa w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), zaś w ramach tej skargi - możliwość złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały.

Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.