Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 515/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2008-08-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art. 3 pkt 7, art. 16 ust. 5
journal: Dz.U. 2006 nr 139 poz 992
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - tekst jednolity.
article: art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego "[...]" z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego postanawia umorzyć postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

Decyzją dnia "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze "[...]" utrzymało w mocy decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej "[...]", którą odmówiono K.B. przyznania świadczenia w formie zasiłku pielęgnacyjnego osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia legitymującej się orzeczeniem o znacznym stopniem niepełnosprawności.

W uzasadnieniu wskazano, iż w rozumieniu art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992) Dom Pomocy Społecznej "[...]" jest instytucją zapewniającą całodobowe utrzymanie. Z akt sprawy wynika bowiem, że pobyt w tym domu finansowany jest z przez mieszkańca w 70% dochodu netto mieszkańca oraz z budżetu państwa lub budżetu gminy kierującej mieszkańca do domu pomocy społecznej. Z uwagi na to, iż pobyt odwołującego się w domu pomocy społecznej finansowany jest w części z budżetu państwa uznano, iż odmowa przyznania wnioskowanego świadczenia jest zasadna. Art. 16 ust. 5 powołanej ustawy wyraźnie stanowi, iż zasiłek pielęgnacyjny nie przysługuje osobie przebywającej w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie, jeśli pobyt osoby i udzielane przez tę instytucję świadczenia częściowo lub w całości finansowane są z budżetu państwa albo z Narodowego Funduszu Zdrowia. Wyjaśniono, iż art. 16 ust. 5 jest przepisem szczególnym w odniesieniu do art. 3 pkt 7 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Zawiera on definicję instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie, która obejmuje szeroki krąg instytucji, ośrodków i placówek, zapewniających swoim podopiecznym nieodpłatnie pełne utrzymanie i opiekę. Jedną z takich instytucji jest właśnie dom pomocy społecznej. Skoro zaś ustawodawca nie określił, co należy rozumieć pod pojęciem "całodobowe utrzymanie", to należy sięgnąć do definicji słownikowej, zgodnie z którą oznacza to wyżywienie i zakwaterowanie (środki do życia, koszt egzystencji). W związku z tym organ odwoławczy stwierdził, iż Dom Pomocy Społecznej "[...]" jest instytucją zapewniającą całodobowe utrzymanie w rozumieniu art. 3 pkt 7 ustawy o świadczeniach rodzinnych, a fakt ponoszenia przez mieszkańca opłat nie pozbawia tej placówki statusu instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie. W przepisie tym nie mówi się bowiem o całkowitej nieodpłatności pełnego utrzymania w wymienionych instytucjach. Zatem utrzymanie takie może być nieodpłatne w całości, jak również w części, jak to ma miejsce w przedmiotowej sprawie.

W złożonej skardze K.B. zakwestionował prawidłowość stanowiska zawartego w zaskarżonej decyzji. Podniósł, że do Domu Pomocy Społecznej "[...]" został przyjęty przed dniem 1 stycznia 2004 r. ("na starych zasadach"), zaś Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej "[...]" potrąca z jego dochodu, jakim jest zasiłek stały, 70% na pokrycie kosztów pobytu w domu pomocy społecznej. Ponadto skarżący jest zobowiązany do częściowej zapłaty za niektóre leki powyżej limitu ceny. Odmowa przyznania wnioskowanego zasiłku pielęgnacyjnego, w sytuacji gdy w części pokrywa swój koszt pobytu w domu pomocy społecznej z własnych środków jest bezzasadna. Skarżący podkreślił, że z treści otrzymanego przez mieszkańców Domu Pomocy Społecznej "[...]" pisma Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej Departamentu Świadczeń Rodzinnych wynika, iż interpretacja art. 16 ust. 5 ustawy o świadczeniach rodzinnych została zmieniona na skutek znowelizowanej definicji instytucji zapewniających całodobowe utrzymanie. W związku z tym, w ocenie skarżącego, przysługuje mu zasiłek pielęgnacyjny, gdyż z własnych środków pokrywa w części koszt pobytu w domu pomocy społecznej, który nie jest placówką zapewniającą nieodpłatne pełne utrzymanie.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, jednakże w piśmie z dnia 24 lipca 2008 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na uwzględnienie skargi w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Kolegium decyzją z dnia 23 lipca 2008 r. uwzględniło skargę w całości i uchyliło własną decyzję z dnia "[...]" oraz decyzję organu pierwszej instancji z dnia 25 marca 2008 r. i orzekło co do istoty sprawy w ten sposób, iż przyznało K.B. świadczenie w formie zasiłku pielęgnacyjnego dla osoby niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia legitymującej się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności na okres od dnia 1 lutego 2008 r. na czas nieokreślony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Przepis art. 54 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umożliwia organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, uwzględnienie skargi w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.

W niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze skorzystało z uprawnień określonych w powołanym przepisie i decyzją z dnia 23 lipca 2008 r. uwzględniło skargę w całości, uchylając zaskarżoną własną decyzję z dnia "[...]" oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji z dnia 25 marca 2008 r. i orzekło co do istoty sprawy zgodnie z wnioskiem skarżącego.

Tym samym należy stwierdzić, iż wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżoną decyzję, co oznacza również, iż postępowanie sądowe wywołane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe.

W związku z powyższym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.