Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SO/Gd 31/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-11-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Adam Osik po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2018 r. wniosku R. K. o przyznanie prawa pomocy przed wniesieniem skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 27 września 2018 r., nr [...] w przedmiocie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków przyznać wnioskodawczyni prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.


UZASADNIENIE

Wnioskodawczyni R. K. zwróciła się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni wskazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w zakresie całkowitym. Prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem, utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego w wysokości 1455 zł miesięcznie oraz czynszu najmu w wysokości średnio 430 zł miesięcznie, ponosi koszty mieszkania, gazu, prądu, internetu, telefonu, podatku rolnego i od nieruchomości, a nadto koszty leczenia w łącznej kwocie 736 zł. W okresie od sierpnia do października 2018 r. wnioskodawczyni uzyskała nadto wpłaty od komornika sądowego w łącznej wysokości 1224,73 zł. Powyższe oświadczenia znalazły potwierdzenie w nadesłanych dodatkowych dokumentach i oświadczeniach. Wnioskodawczyni jest właścicielem domu o pow. 140 mkw., przeznaczonego do zburzenia oraz gruntu rolnego o pow. 1,1239 ha, o wartości 260.000 zł, niewykorzystanego rolniczo, zaś na zasadach wspólności małżeńskiej lokalu mieszkalnego o pow. 39 mkw., o wartości szacunkowej 200.000 zł. Wnioskodawczyni posiada samochód marki [...], rok produkcji 2009 r., o szacunkowej wartości 6600 zł. Wnioskodawczyni, ani jej mąż, nie posiadają innego majątku, zasobów finansowych ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono, co następuje:

Instytucja prawa pomocy uregulowana w art. 243 – 262 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) - dalej jako "p.p.s.a." stanowiąc jedną z gwarancji realizacji konstytucyjnej zasady prawa do sądu umożliwia dostęp do sądu osobom, które obiektywnie nie mają wystarczających środków finansowych na poniesienie kosztów prowadzonego postępowania sądowoadministracyjnego.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym (obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu) następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Z treści ww. przepisu wynika, że to na podmiocie wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji materialnej i dochodowej uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Rozstrzygnięcie złożonego wniosku uzależnione jest zatem wyłącznie od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.

Referendarz sądowy, uznając oświadczenia wnioskodawczyni za wiarygodne oraz biorąc pod uwagę sytuację materialno-bytową wnioskodawczyni, na którą wpływ ma przede wszystkim fakt braku zatrudnienia, jak również uzyskiwanie niewielkiego dochodu wyłącznie w postaci świadczenia emerytalnego oraz czynszu najmu, brak oszczędności, majątku nieruchomego, który przynosić może dochód oraz konieczność ponoszenia stałych kosztów utrzymania siebie i męża, stwierdził, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (tj. kosztów sądowych oraz kosztów ustanowienia zawodowego pełnomocnika z wyboru), co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).

W związku z dokonaną oceną sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych wnioskodawczyni referendarz sądowy, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.