Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 139/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2023-07-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Finanse publiczne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 252 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2021 poz 305
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - t.j.
article: art. 35
journal: Dz.U. 2021 poz 1082
law: Ustawa z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe - t.j.
article: art. 145 § 1 pkt 1 lit.c
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Piotr Popek /spr./, Sędzia WSA Tomasz Smoleń, Sędzia WSA Jarosław Szaro, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 lipca 2023 r. sprawy ze skargi P. O. P. S. z siedzibą w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu z dnia 2 stycznia 2023 r., nr SKO.4101.19.2022 w przedmiocie zwrotu części dotacji oświatowej udzielonej na 2019 rok jako wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem oraz udzielonej w nadmiernej wysokości 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu na rzecz skarżącej P. O.P. S. z siedzibą w R. kwotę 7 400 (siedem tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, 3) zarządza od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na rzecz P. O. P.S. z siedzibą w R. zwrot kwoty 200 (dwieście) złotych tytułem nadpłaconego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi {...} Organizacji [...] w {...}(dalej: Stowarzyszenie/organ prowadzący/skarżący) jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w {...} z dnia {...} stycznia 2023 r. nr{...} , którą utrzymano w mocy decyzję Starosty {...} z dnia {...} listopada 2022 r. nr {...}w sprawie zwrotu dotacji oświatowej wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem oraz pobranej w nadmiernej wysokości wraz z odsetkami.

Z uzasadnienie skarżonej decyzji oraz akt sprawy wynika następujący stan faktyczny.

Stowarzyszenie jest organem prowadzącym dla Niepublicznego Liceum Ogólnokształcącego, Szkoła Mistrzostwa Sportowego w {...} (dalej: Szkoła lub Liceum), wpisanej do ewidencji szkół i placówek niepublicznych prowadzonych przez Starostę{...}.

Szkoła otrzymała w 2019 r. dotację w łącznej wysokości {...} zł. Wysokość udzielonej dotacji została ustalona w oparciu o składaną przez organ prowadzący informację o liczbie uczniów szkoły według stanu na pierwszy roboczy dzień danego miesiąca. Rozliczenie z wykorzystania dotacji otrzymanej w 2019 r. wpłynęło w dniu 15.01.2019 r. (powinno być 15.01.2020 r. - dopisek Sądu).

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w {...} pismem z dnia {...} października 2021 r., nr {...} poinformował Starostę {...} o przeprowadzonej w Stowarzyszeniu kontroli prawidłowości gospodarowania środkami publicznymi za 2019 rok. Z załączonego do pisma "Sprawozdania z przeprowadzonego audytu" z dnia 9 sierpnia 2021 r. wynika, że audyt wykazał istotne nieprawidłowości w księgowaniu wydatków oraz wykorzystaniu dotacji za 2019 r.:

- nie zaksięgowano na koncie liceum ogólnokształcącego wszystkich kosztów, różnica pomiędzy kwotą otrzymanej dotacji, a kosztami wykazanymi w ewidencji księgowej wynosi {...} zł ({...} –{...} ), brak jest pisemnych unormowań w zakresie kwalifikowania kosztów do kosztów każdej ze szkół,

- nie wykazano w ewidencji księgowej wszystkich kosztów finansowanych z dotacji ustalonych na łączną kwotę {...} zł, wykazano nieprawidłowy wynik finansowy,

- nie zaksięgowano na koncie rozrachunkowym kosztów na łączną kwotę {...}zł i korekty zmniejszającej koszty w kwocie {...}zł, nie zaksięgowano wypłaty na kwotę {...}zł - wykazano nieprawidłowe saldo na {...}r.,

- stosowano niewłaściwe zapisy na koncie rozrachunkowym i kontach bankowych z naruszeniem wymogów ustawy o rachunkowości,

- nie można ustalić zgodności wydatków z dotacji wykazanych na rozrachunkach i rachunkach bankowych z kosztami wykazanymi w ewidencji księgowej i z rocznym rozliczeniem dotacji za 2019 r.,

- wykorzystano środki z dotacji na kwotę {...}zł na zapłatę wydatków dotyczących 2018 r. i zaksięgowanych w 2018 r. które nie stanowią wydatków 2019 r. tj. roku na który została udzielona dotacja,

- wykorzystano środki dotacji na zapłatę odsetek za zwłokę w wysokości {...}zł,

- pobrano środki z dotacji udzielonej na 2019 r. na kwotę {...}zł - nie wskazano i nie przedłożono żadnych dowodów poniesienia wydatków z dotacji na cele prowadzonych szkół,

- pobrano środki z dotacji łącznie na kwotę {...}zł: w tym na łączną kwotę {...}zł, na którą brak dowodów poniesienia wydatków na cele szkół i na kwotę {...}zł, na którą nie przedłożono dowodu poniesienia wydatku na cele szkoły.

Stowarzyszenie wniosło zastrzeżenia do treści sprawozdania z audytu. DIAS pismem z dnia 13 września 2021 r., poinformował stronę, że podtrzymuje naruszenia zawarte w sprawozdaniu z przeprowadzonego audytu w części "Wnioski i ocena ustaleń audytu" z uwzględnieniem uznania kwoty {...}zł na zapłatę kosztów wynagrodzeń z dotacji za 2018 r.

Po otrzymaniu powyższych dokumentów Starosta wszczął z urzędu postępowanie w przedmiocie weryfikacji prawidłowości wykorzystania dotacji przekazanej Szkole w 2019 r. Przeprowadzona została kontrola w zakresie prawidłowości pobrania i wykorzystania dotacji udzielonej z budżetu Powiatu {...}w 2019 r. W oparciu m.in. o wyniki tej kontroli organ dotujący ustalił, że dotacja została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem w wysokości {...}zł oraz pobrana w nadmiernej wysokości na kwotę {...}zł.

Na dotację wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem w kwocie {...}zł według organu I instancji złożyły się:

1. wydatek w wysokości {...}zł za zakup lekarstw; z protokołu kontroli wynika, że lekarstwa na kwotę {...} zł zostały zakupione dla wychowanków internatu, a według organu I instancji leczenie uczniów nie jest zadaniem realizowanym ani przez szkołę ani przez organ prowadzący szkołę, jest to obowiązek rodziców bądź opiekunów dzieci.

2. wydatek w wysokości {...}zł tytułem zapłaty za tłumaczenie dokumentów uczniów z języka ukraińskiego na polski; ustalono, że tłumaczenie dotyczyło dokumentów uczniów obcokrajowców potrzebnych do meldunku tych uczniów w internacie, a według organu I instancji tłumaczenie dokumentów uczniów na język polski nie jest zadaniem realizowanym przez szkołę czy organ prowadzący, jest to obowiązek rodziców bądź opiekunów dzieci.

3. wydatek w wysokości {...}zł za przewóz uczniów obcokrajowców, ustalono, że wydatek w wysokości {...}zł został poniesiony na opłacenie transportu uczniów: z internatu do domu na wakacje (na Ukrainę) oraz z domu (na Ukrainie) do internatu po wakacjach, a według organu odwożenie dzieci z internatu do domu oraz przywożenie dzieci z domu do internatu nie jest zadaniem realizowanym ani przez szkołę ani przez organ prowadzący szkołę, jest to obowiązek rodziców bądź opiekunów dzieci.

4. wydatek w wysokości {...}zł za zakup materiałów na plastykę, ustalono, że z dotacji rozliczono wydatki na artykuły wykorzystane jako materiały na plastykę na zajęciach dodatkowych w internacie oraz na zajęciach w szkole, a według organu z ramowych planów nauczania wynika, że w liceum ogólnokształcącym nie naucza się przedmiotu "plastyka", w dziennikach lekcyjnych również brak zapisów świadczących o nauczaniu takiego przedmiotu, a nauczanie plastyki jest realizowane w szkole podstawowej zgodnie z ramowym planem nauczania.

Organ dotujący podkreślił, że szkoła podstawowa z internatem otrzymuje dotację na swoje zadania statutowe, zatem wymienione wydatki powinny zostać poniesione i rozliczone z dotacji udzielonej szkole podstawowej. Utrzymanie internatu nie jest zadaniem statutowym liceum ogólnokształcącego a szkoły podstawowej, w której zorganizowany jest internat, zatem w ocenie organu wydatki poniesione na inną szkołę niż szkoła dotowana są wydatkami poniesionymi niezgodnie z przeznaczeniem. Z dotacji przekazanej Niepublicznemu Liceum Ogólnokształcącemu Szkole

Mistrzostwa Sportowego w {...}powinny zostać rozliczone wydatki poniesione na zadania realizowane przez liceum ogólnokształcące nie przez szkołę którą jest Niepubliczna Szkoła Mistrzostwa Sportowego w{...}, w której zorganizowano internat.

5. wydatek w wysokości {...}zł poniesiony na zakup skrzydła i kolumny prysznicowej; ustalono, że z dotacji rozliczono wydatki na zakup skrzydła i kolumny prysznicowej, które posłużyły do naprawy pryszniców w internacie, a według organu wydatek został poniesiony w związku z przeprowadzonym remontem łazienki w internacie, który jest zorganizowany w Szkole Podstawowej;

6. wydatek w wysokości {...}zł poniesiony na zakup lustra, wieszaków; ustalono, że wskazane przedmioty zostały zakupione na wyposażenie pokoi w internacie, który jest zorganizowany w Szkole Podstawowej;

7. kwota {...}zł poniesiona za naprawę wodociągu; ustalono, że faktura nr 2 została wystawiona za naprawę przyłącza wodnego polegającego na wymianie rur zasilających na plastikowe. Według organu prowadzącego faktura dotyczy zapłaty za wybudowanie studni na terenie szkoły przy czym raz wskazując, że dokonano wymiany rur doprowadzających wodę na plastikowe, a innym, że za budowę studni, a według organu budowa studni nie jest wydatkiem bieżącym, który może zostać pokryty z otrzymanej przez szkołę dotacji, gdyż nie dotyczy remontu a budowy nowej studni. Dodatkowo organ dotujący zauważył, że w umowie najmu zawartej 28 sierpnia 2019 r. pomiędzy Gminą {...}a stroną w sprawie wynajmu 4 sal lekcyjnych oraz pokoju nauczycielskiego, nie uregulowano kwestii dokonywania remontów w wynajmowanych pomieszczeniach, tym bardziej remontu przyłącza wodnego, który nie był przedmiotem najmu, według organu zapisy umowy

najmu wskazują, że przeprowadzenie remontu o takim zakresie leżało po stronie właściciela budynku, a poza tym przedstawione dokumenty księgowe wskazują, iż wydatek poniesiono 8 sierpnia 2019 r. podczas gdy umowa najmu została podpisana dopiero 28 sierpnia 2019 r.,

8. wydatek w wysokości {...}zł za pracę na rzecz Szkoły Podstawowej; ustalono, że umowy, które z pracownikami zawierała strona, większość pracowników była zatrudniona w dwóch szkołach Liceum i Szkole Podstawowej. W umowach o pracę czy umowach zlecenia zawartych z tymi pracownikami nie określono wymiaru czasu pracy jaką pracownik będzie wykonywał w poszczególnych szkołach; liczba godzin, którą każdy z pracowników przepracował w danej szkole wynika z miesięcznych list obecności. Organ prowadzący rozliczył z dotacji Liceum w całości listy płac za miesiące: styczeń, marzec, czerwiec, sierpień, wrzesień, listopad, bez uwzględnienia ilości pracy wykonanej przez nauczycieli na rzecz Szkoły podstawowej. Z dotacji przekazanej Liceum zostały rozliczone wydatki na wynagrodzenia nauczycieli za pracę w Szkole Podstawowej. Według organu prowadzącego kwalifikowanie poszczególnych kosztów do każdej ze szkół odbywa się zgodnie z uchwałą nr{...}, zgodnie z którą o podziale środków do każdej ze szkół decyduje roczna wysokość środków dotacji przyznana przez samorząd powiatowy oraz liczba uczniów w poszczególnych szkołach. Organ zauważył, że powyższa uchwała została napisana, jak wskazuje nr uchwały, w roku 2021 po kontroli przeprowadzonej przez KAS w{...}. Poza tym zaznaczył, że zapisy uchwały są niezgodne z przepisami prawa gdyż dotacja powinna zostać przeznaczona na zadania realizowane przez daną szkołę, zastosowanie takiego przelicznika przy rozliczaniu wynagrodzeń z dotacji jednej czy drugiej szkoły jest błędne. Dotacja przyznawana jest każdej ze szkół na podstawie liczby uczniów szkoły i przeznaczana na zadania realizowane przez tę szkołę, których beneficjentem ostatecznym są ci uczniowie. Nauczyciele prowadzą lekcje zgodnie z ramowym planem nauczania, który jest inny w Liceum i inny w Szkole Podstawowej, a liczba godzin realizowanych przez danego nauczyciela w danej szkole wynika z ramowych planów nauczania ustalonych dla tych szkół i nie jest uzależniona od liczby uczniów w danej klasie Ponadto wynagrodzenie nauczycieli nie jest zależne od wysokości dotacji udzielonej szkole czy też od liczby uczniów w klasie tylko od zrealizowanych godzin. Skonstatował organ, że z dotacji powinno zostać rozliczone wynagrodzenie za pracę w dotowanej szkole, co nie jest trudne do ustalenia, gdyż każdy nauczyciel co miesiąc wypełnia listy obecności, w których zaznacza liczbę godzin zrealizowanych w Liceum, w Szkole Podstawowej i w internacie. Liczba zrealizowanych godzin wynika także z prowadzonych dzienników lekcyjnych. Jak podkreślił organ dotujący, na wezwanie kontrolującego o przedstawienie wyliczeń wynagrodzeń w oparciu o czas pracy wykonany w każdej ze szkół jako uzasadnienie zastosowanej proporcji podziału kosztów wynagrodzeń i ich rozliczania z dotacji danej szkoły, kontrolowany odmówił twierdząc, że nie istnieje podstawa prawna uzasadniająca taki rozdział kosztów i ich rozliczanie z dotacji, nie podał również podstawy prawnej zastosowania przez siebie przyjętej proporcji rozliczania wydatków na wynagrodzenia z dotacji otrzymywanej przez prowadzone przez Stowarzyszenie szkoły. Organ ponownie zwrócił się do Strony o przedstawienie wyliczenia wynagrodzeń pracowników zatrudnionych i wykonujących pracę w Liceum i Szkole Podstawowej w oparciu o czas pracy wykonany w każdej ze szkół. W odpowiedzi strona wskazała, że "osoba przeprowadzająca kontrolę określa wysokość wynagrodzenia na podstawie przedstawionej umowy cywilnoprawnej, wystawionego rachunku do umowy lub też potwierdzenia zapłaty, w ten sposób można stwierdzić, jaka część kwoty z danego dokumentu została sfinansowana z dotacji, a na ciąży obowiązek stosownych przeliczeń, z czym organ się nie zgodził, podkreślając, że to na podmiocie dotowanym spoczywa ciężar wykazania, że otrzymana kwota dofinansowania została skonsumowana na realizację preferowanych przez dotującego celów. Organ podkreślił, że kontrola była przeprowadzona w Liceum i weryfikowane były dokumenty rozliczone z dotacji przekazanej tej szkole. Z dotacji zostały rozliczone w całości listy płac za styczeń, marzec, czerwiec, sierpień wrzesień, listopad i jedno wynagrodzenie z października. Z uwagi na fakt, że Strona nie przedstawiła wyliczeń wynagrodzeń rozliczonych z dotacji Szkoły Podstawowej o które zwrócił się organ, nie był w stanie ustalić czy rozliczone w sposób przyjęty przez stronę wydatki na wynagrodzenia pokrywają się z wydatkami za pracę w Liceum dlatego wydając decyzję oparł się na wyliczeniach zawartych w protokole kontroli. Z przeliczenia wynagrodzeń pracowników w oparciu o czas pracy wykonywanej w każdej ze szkół wynika, że z dotacji Liceum rozliczono wynagrodzenie za pracę w szkole podstawowej w wysokości {...}zł (za styczeń {...}zł + za marzec {...}zł + za czerwiec {...}zł + sierpień {...}zł + wrzesień {...}zł + za listopad {...zł + {...}zł wynagrodzenie P.K.).

Zdaniem organu dotującego powyższe wydatki nie wpisują się w katalog wydatków finansowanych z dotacji zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy z 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 2445, dalej: u.f.z.o.). Organ podkreślił, że inne zadania realizuje liceum ogólnokształcące a inne szkoła podstawowej w której zorganizowany jest internat. Zdaniem organu z dotacji Liceum powinny zostać rozliczone zadania realizowane wyłącznie przez tę szkołę. Rozdzielanie kosztów wynagrodzeń wg proporcji wynikającej z wysokości otrzymywania dotacji przez obie szkoły jest nieadekwatna do liczby godzin nauczycieli przepracowanych w liceum ogólnokształcącym i szkole podstawowej z internatem.

Organ podkreślił, że gospodarowanie finansami publicznymi powinno odbywać się w sposób jawny, przejrzysty i nie budzący wątpliwości. Każda ze szkół prowadzonych przez Stowarzyszenie otrzymała w 2019 r. dotację przeznaczoną zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych na dofinansowanie realizacji zadań szkół w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej wyłącznie na określony, zamknięty katalog wydatków. Dotacja udzielana jest na uczniów danej szkoły i na wydatki, które powinny być jednoznacznie przyporządkowane do tej szkoły. Dotacja winna zostać przeznaczona na cele i zadania realizowane przez szkołę, która otrzymała dotację, w tym przypadku Liceum. Z dotacji przyznanej tej szkole nie powinny zostać rozliczone wydatki na cele i zadania realizowane przez Szkołę Podstawową, gdyż jest to niezgodne z zapisami ustawy o finansowaniu zadań oświatowych a wydatki na wynagrodzenia za prowadzenie lekcji w Szkole Podstawowej są takimi wydatkami. Prowadzenie zajęć z uczniami Szkoły Podstawowej nie jest zadaniem Liceum, a zatem wynagrodzenie za prowadzenie tych zajęć nie powinno zostać rozliczone z dotacji Liceum.

Z kolei na dotację pobraną w nadmiernej wysokości w wysokości {...}zł zdaniem organu dotującego składają się:

1. kwota {...}zł, na którą Stowarzyszenie nie przedstawiło dokumentu potwierdzającego dokonania wydatku; ustalono, że w rozliczeniu z wykorzystania dotacji wykazano 4 faktury za wynajem pomieszczeń na łączna kwotę {...}zł natomiast z historii operacji na koncie bankowym wynika, że 14 sierpnia .2019 r. zapłacono "za czynsz 04,05,06,07" kwotę w wysokości {...}{zł., nie przedstawiono dowodu potwierdzającego zapłatę brakującej kwoty {...}zł.

2. kwota {...}zł, na którą składa się 12 faktur, na które strona nie przedstawiła potwierdzenia dokonania zapłaty; ustalono, że strona ujęła w rocznym rozliczeniu dotacji faktury: nr {...}na kwotę {...}zł, nr {...}{na kwotę {...}zł, nr {...} na kwotę {...}zł, nr {...}na kwotę {...}zł, nr {...}na kwotę,{...} nr {...}na kwotę {...}zł, nr {...}na kwotę {...}zł, nr {...}na kwotę {...}zł, nr {...}na kwotę {...}zł, nr {...}na kwotę {...}zł, jednak ani w trakcie prowadzonej kontroli ani podczas składania zastrzeżeń do protokołu nie wskazała dokumentów potwierdzających dokonania zapłaty.

3. kwota {...}zł brak dokumentu będącego podstawą poniesienia wydatku. Z protokołu wynika, że w trakcie kontroli nie przedstawiono dokumentów na podstawie których poniesiono wydatki w wysokości {...}zł, które rozliczono z dotacji szkoły (dokument nr {...} na {...}zł wykazany w poz. 24 część VII rozliczenia oraz dokument nr {...}na kwotę {...}zł wykazany w poz. 27 część VII rozliczenia). Wraz z zastrzeżeniami do protokołu Kontrolowany przedstawił kopię polisy na kwotę {...}zł (dokument nr{...}) oraz kopię drugiego dokumentu, który był nieczytelny. Kontrolujący w dniu 23.06.2022 r. zwrócił się o przedstawienie czytelnego dowodu poniesienia wydatku w postaci polisy na kwotę {...}zł. We wskazanym terminie Strona nie przedłożyła powyższego dokument. Pełnomocnik Strony przesłał kopię polisy na kwotę {...} zł w dniu 18.07.2022 r. po wysłaniu przez Kontrolującego odpowiedzi na złożone zastrzeżenia, dlatego dokument ten nie był rozpatrywany w trakcie przygotowywania odpowiedzi na złożone zastrzeżenia. Organ zweryfikował przedłożone w dniu 18.07.2022 r. przez Stronę dokumenty i uznał za udokumentowany wydatek w wysokości {...}zł. Strona nie udokumentowała jednak wydatku w wysokości {...}zł. w ocenie Organu kwota {...}zł została pobrana w nadmiernej wysokości.

4. kwota {...}zł - wydatek udokumentowany fakturą proforma; strona przedstawiła fakturę Pro Forma nr {...}{za zakup zaprawy tynkowej i gruntu na kwotę {...}zł, wyjaśniając, że zakupiony materiał posłużył do wykonania posadzki w miejscu wyburzenia pieców w salach lekcyjnych. Organ podkreślił, że dokument nazwany fakturą pro forma nie jest dowodem księgowym, jest to dokument wystawiony w obrocie gospodarczym i jego celem może być np. potwierdzenie złożenia oferty czy przyjęcia zamówienia do realizacji. Na wezwanie kontrolującego o przedstawienie właściwej faktury, Kontrolowany stwierdził, że faktura pro forma została błędnie dołączona do rozliczenia i w miejsce faktury pro forma e-mailem w dniu 31 marca przesłał 33 "nowe" faktury na łączną {...}zł, które jak stwierdził organ, nie zostały ujęte w rocznym rozliczeniu z wykorzystania dotacji. Faktury zostały zapłacone gotówką lub kartą. Strona nie przedstawiła potwierdzenia pobrania gotówki z konta szkoły celem zapłaty za przedstawione faktury ani po otrzymaniu protokołu, ani w trakcie składania zastrzeżeń do protokołu, ani w terminie określonym w zawiadomieniu o możliwości wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego. Zdaniem organu strona nie udowodniła poniesienia wydatków na kwotę {...}zł, a zatem cała kwota w wysokości {...}zł została pobrana w nadmiernej wysokości.

5. kwota {...}zł za wynagrodzenie M.J. za październik 2019 r., jak ustalił organ w/w pracownik otrzymał wynagrodzenie w kwocie wyższej od naliczonej o {...}zł. Na liście płac za październik 2019 jego wynagrodzenie wynosiło {...}zł, a z historii operacji wynika, że pracownik otrzymał w dniu 9 grudnia 2019 r. w dwóch transzach wynagrodzenie w wysokości {...} zł.

W następstwie poczynionych ustaleń Starosta {...}decyzją z dnia {...} listopada 2022 r. nr {...}zobowiązał Stowarzyszenie do zwrotu dotacji udzielonej z budżetu powiatu przeworskiego:

- wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem zgodnie z art. 252 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz.U. 2021 r. poz. 305, dalej: u.f.p.) w wysokości: {...}zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia 14 grudnia 2019 r. do dnia zapłaty,

- pobranej w nadmiernej wysokości zgodnie z art. 252 ust. 1 pkt 2 u.f.p. w wysokości: {...}zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych liczonymi zgodnie z art. 252 ust. 1 i ust. 6u.f.p.

W odwołaniu od powyższej decyzji Stowarzyszenie zarzuciło naruszenie przepisów prawa procesowego w szczególności art. 7 i art. 77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2000 z późn. zm. dalej: k.p.a.) wyrażające się zwłaszcza w błędnej próbie przerzucenia na Kontrolowanego ciężaru dowodu oraz a art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. polegające na nie wyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego oraz poprzez błędną ocenę dowodów, a także art. 7, 7a § 1, 8, i 11 k.p.a. poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu sprawy, w tym stanu faktycznego i prawnego oraz podejmowanie działań sprzecznych z zasadą pogłębiania zaufania obywateli do władz publicznych, naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak należytego uzasadnienia faktycznego oraz prawnego wydanej decyzji. i w końcu naruszenie art. 36 ust. 1 k.p.a. i art. 35 § 3 k.p.a. poprzez brak przesłania zawiadomienia o wszczęciu postępowania, a ponadto brak zawiadomienia o niezałatwieniu sprawy w terminach narzuconych przez kpa, brak wskazania nowego terminu załatwienia sprawy, analogicznie brak pouczenia o możliwości złożenia ponaglenia, a w konsekwencji wydanie decyzji z przekroczeniem terminów ustawowych określonych w art. 35 kpa. Naruszenie powyższych przepisów zdaniem odwołującego doprowadziło do naruszenia przepisów prawa materialnego to jest art. 35 ust. 1 pkt. 1 b) u.f.p. art. 252 ust. 1 pkt u.f.p. oraz art. 35 u.f.p. w związku z art. 10 ust. 1 ustawy prawo oświatowe.

Organ odwoławczy odnosząc się do zarzutów odwołania dotyczących naruszenia przepisów prawa procesowego stwierdził, że badany materiał dowodowy nie potwierdził uchybień proceduralnych. Długość postępowania była następstwem braku współpracy beneficjenta z organem prowadzącym postępowanie. Przywoływanie orzeczenia WSA w Krakowie stanowi tylko o słuszności przyjętej linii orzeczniczej i nie jest czynnością naganną. Wskazane uchybienia formalne, nawet gdyby istniały, nie miały wpływu na wynik rozstrzygnięcia. Organ I instancji dokonał rzetelnej oceny badanego materiału dowodowego i uwzględnił wszelkie zastrzeżenia podnoszone przez Stronę. Sporządzone uzasadnię rozstrzygnięcia odpowiada art. 107 § 3 k.p.a.

Odnosząc się z kolei do zarzutu natury materialnej organ odwoławczy stwierdził, że analiza całego zebranego w sprawie materiału dowodowego wskazuje, że podmiot dotowany nie wykazał, że otrzymana kwota dofinansowania została skonsumowana w całości na realizację celów dotacji. Kwoty, które organ I instancji uznał za wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem bądź też pobrane w nadmiernej wysokości nie zostały poparte przez stronę stosowną dokumentacją, z której wynika wprost, iż środki zostały wydatkowane na realizację celów, na które dotacja została przekazana. Jednym z podstawowych obowiązków organu prowadzącego szkołę niepubliczną jest rozliczenie wykorzystanej dotacji w oparciu o posiadane dowody księgowe takie jak: faktury, listy płac, dokumenty finansowe potwierdzające dokonanie wydatku. W zebranym w sprawie materiale dowodowym brakuje jednoznacznych dowodów poniesienia wydatków na kwotę {...}{zł. Natomiast zebrany w sprawie materiał dowody wskazuje, że kwota {...}zł została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, na jaki została przekazana.

W skardze wniesionej do tut, Sądu na opisaną wyżej decyzję organu odwoławczego, Stowarzyszenie, za pośrednictwem fachowego pełnomocnika – radcę prawnego zarzuciło:

I. naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

a) art. 7 i 77 k.p.a. przez złamanie zasady prawdy obiektywnej oraz brak podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, wyrażające się zwłaszcza w:

- błędnej próbie przerzucenia na skarżącego ciężaru dowodu, przyjęcie bezkrytycznie twierdzeń organu I instancji, a także brak uwzględnienia, że działania i wyliczenia tego organu są kolejny raz nieczytelne i niezrozumiałe dla strony skarżącej, podczas gdy kontrolowany przedłożył wszelkie dokumenty, i to na kontrolujących wówczas spoczywa ciężar udowodnienia, że dotacja powinna ulec zwrotowi,

- na nieprzeprowadzeniu w ramach kontroli wszystkich możliwych dowodów w sprawie, oparcie się wyłącznie na wynikach kontroli, która prowadzona była ze z góry założonym celem (nie pierwszy raz), przez osobę kontrolującej A.P., która prowadzi kolejną kontrolę co do organu prowadzącego co roku wyciągając analogiczne wnioski, a pomiędzy stronami toczą się już sprawy o zwrot dotacji za rok 2017 i 2018; - brak uwzględniania wyjaśnień organu prowadzącego, wskutek czego organ I instancji, a następnie SKO, nie ustalili całokształtu okoliczności faktycznych, zupełnie odrzucając treść rozliczenia i podnoszone przez stronę argumenty, a po zakończeniu kontroli nie uwzględniono stanowiska skarżącego w żadnej mierze,

b) art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. polegające na niewyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego oraz poprzez błędną wykładnię w zakresie dowolności oceny mocy i wiarygodności dowodów w szczególności poprzez zakwestionowanie praktycznie całości poniesionych przez szkołę wydatków m.in. takich jak wynagrodzenia dla nauczycieli w wysokości {...}zł i innych wydatków, które mają odzwierciedlenie w fakturach (kontrolujący winni skontrolować łącznie wszystkie szkoły prowadzące przez Stowarzyszenie); proces kontroli winien być oparty na rozliczeniu złożonym w styczniu 2020 roku wraz z dokumentami finansowymi w nim wymienionymi,

- sformułowanie niewłaściwych wniosków pokontrolnych zamieszczonych w protokole, na którym oparł się organ I instancji; Starosta na stronie 10 decyzji zamiast zaprezentować sposób wyliczenia dotacji do zwrotu lakonicznie wskazał jodynie, że decyzja opiera się na wyliczeniach zawartych w protokole na str. 12 - 17, co stoi w sprzeczności z art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a,. jednak SKO powieliło ten błąd opierając swoją decyzję na decyzji organu i instancji, która nie zawiera dokładnych wyliczeń,

c) wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem art. 7. 7a § 1. 8, i 11 k.p.a. poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu sprawy, w tym stanu faktycznego i prawnego oraz podejmowanie działań sprzecznych z zasadą pogłębiania zaufania obywateli do władz publicznych, a ponadto rozstrzygnięcie wszelkich wątpliwości w sprawie na niekorzyść skarżących, w przypadku zakwestionowania wydatku brak uwzględnienia, że wydatki zostały poniesione w wysokości wyższej niż przeznaczona dotacja, o ponadto oparcie się w całości na protokole kontroli i ustaleniach organu I instancji, a ponadto oparcie się na protokole kontroli, który dla skarżącego jest nieczytelny i niezrozumiały w zakresie podstaw zakwestionowania udzielonej dotacji, szczególnie w zakresie zwrotu wynagrodzeń dla nauczycieli, a ponadto brak zauważenia błędnych wyliczeń Starosty odnośnie kwoty wynagrodzeń przedstawionej do zwrotu,

d) naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak należytego uzasadnienia faktycznego oraz prawnego wydanej decyzji, a to poprzez brak wskazania faktów, które organ odwoławczy uznał za udowodnione i na których dowodach oparł swoje rozstrzygnięcie, brak ustosunkowania się do zarzutów odwołania, a jedynie zacytowanie przepisów przydatnych w sprawie, a ponadto brak uwzględnienia, że za 2019 r. nie została przeprowadzona kontrola w Szkole Podstawowej, podczas, gdy jak wynika z protokołu kontroli, kontrolująca przedstawia kwotę dotacji do zwrotu na zasadzie różnicy pomiędzy wyliczonym przez siebie wynagrodzeniem należnym za pracę w Liceum, a pracę w Szkole Podstawowej; skoro kontrolujący tak wyliczają kwotę do zwrotu, wówczas konieczne jest przeprowadzenie łącznej kontroli w obu szkołach, aby uznać, czy faktycznie wnioskowana różnica dotyczy wynagrodzeń za pracę w SP. Starosta orzeka o zwrocie znacznej części dotacji w każdej ze szkół z tytułu rzekomo błędnie wypłaconych wynagrodzeń z konta Liceum za Szkołę Podstawową, a z konta Szkoły Podstawowej na poczet wynagrodzeń za Liceum; zdaniem skarżącego przeprowadzenie kontroli za 2019 r. w Szkole Podstawowej da dopiero miarodajne wyniki dające możliwość porównania czy faktycznie doszło do błędów przy wypłatach wynagrodzeń; tymczasem w decyzji jasno Starosta wskazuje i SKO w ślad za Starostą na ustalenia w zakresie poniesienia części wydatków na inną szkołę, podczas gdy w tym zakresie nie była prowadzona kontrola),

e) naruszenie art. 36 ust. 1 k.p.a. i art. 35 § 3 k.p.a. poprzez brak uwzględnienia że organ I Instancji nie przesłał zawiadomienia o wszczęciu postępowania, a ponadto brak zawiadomienia o niezałatwieniu sprawy w terminach narzuconych przez kpa. brak wskazania nowego terminu załatwienia sprawy, analogicznie brak pouczenia o możliwości złożenia ponaglenia, a w konsekwencji wydanie decyzji z przekroczeniem terminów ustawowych określonych w art. 35 k.p.a., co stanowi istotne naruszenie prawa przez organ I Instancji, wbrew temu co wskazuje organ odwoławczy,

II) naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie:

a) art. 35 ust. 1 pkt. 1b) u.f.z.o. poprzez nie uznanie, że część wydatków była związana z realizacją zadań kontrolowanej szkoły, a w związku z tym brak przeprowadzenia kontroli prawidłowości pobrania i wykorzystania dotacji oświatowej i sporządzenia łącznego protokołu wspólnie dla szkół prowadzonych przez Stowarzyszenie,

b) art. 252 ust. 1 pkt 1 u.f.p. poprzez dokonanie błędnej subsumpcji do ustalonego w sprawie stanu faktycznego, polegające na przyjęciu, że dotacja nie została prawidłowo wydatkowana lub też została pobrana w nadmiernej wysokości, a poczynione wydatki nie były wydatkami na kontrolowaną szkołę lub też że Starosta nie otrzymał wszelkich możliwych dokumentów od skarżącego,

c) art. 35 u.f.z.o. w związku z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (t.j. Dz.U. z 2021.1082 dalej: Prawo oświatowe) poprzez błędne uznanie, że dotacja nie została wykorzystana zgodnie z jej przeznaczeniem, podczas gdy cała kwota dotacji została wydana na realizację zadań szkoły w zakresie kształcenia, wychowania i opieki nad uczniami oraz realizację zadań organu prowadzącego, a także wykonywanie zadań inwestycyjnych i remontów (art. 35 ust. 1 pkt 3 Prawa oświatowego).

Wywodząc powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I Instancji, a także o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm prawem przewidzianych.

W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażoną argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie miał na uwadze, co następuje.

Kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 329, ze zm. dalej: p.p.s.a.) stosownie do art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 137, ze zm.), sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a). Nadmienić należy nadto, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami.

Oznacza to, że zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem, to znaczy ustalenie, czy organy orzekające w sprawie prawidłowo przeprowadziły postępowanie w sprawie a następnie właściwie zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa w odniesieniu do ustalonego stanu faktycznego.

Realizując powyższe uprawnienia Sąd stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem w sprawie doszło do naruszenia przez organ odwoławczy przepisów prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Podkreślenia na wstępie wymaga, że SKO uzasadnienie skarżonej decyzji w części prezentującej wyniki własnego postepowania oraz ocenę zarzutów odwołania ograniczyło do stwierdzeń, że ustalenia i stanowisko organu I instancji są prawidłowe a podniesione zarzuty są nieuzasadnione, a jeżeli nawet wystąpiły pewne uchybienia (nie precyzując jakie) to nie miało to wpływu na treść rozstrzygnięcia.

W ocenie Sadu uzasadnienie zaskarżonej decyzji zostało sporządzone na tak dużym poziomie ogólnikowości, i tak wyzute z konkretów, że po podmienieniu wysokości części dotacji podlegającej zwrotowi in concreto, może mieć wymiar uniwersalny i "pasować" do każdej sprawy tego rodzaju. Abstrahując całkowicie od treści zarzutów podniesionych w odwołaniu odnosi się pozornie tak do zarzutów natury procesowej jak i materialnej. Widomym przejawem braku ponownego rozpatrzenia sprawy jest to, że organ odwoławczy prezentując w uzasadnieniu swojej decyzji część historyczną, a więc ustalenia organu I instancji, bezrefleksyjnie przeniósł do własnego uzasadnienia błędną datę rozliczenia przez Stowarzyszenie dotacji udzielonej w 2019 r. podając za organem I instancji, że nastąpiło to 15 stycznia 2019 r. co na pierwszy rzut oka jest nielogiczne.

Przypomnieć należy, że istotą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego jest dwukrotne rozpoznanie sprawy administracyjnej. Organ odwoławczy ma obowiązek ponownego merytorycznego rozpatrzenia sprawy i nie może w związku z tym ograniczać się jedynie do kontroli decyzji pierwszoinstancyjnej, lecz obowiązany jest ponownie rozstrzygnąć sprawę, dążąc do merytorycznego jej załatwienia (art. 15 i art. 138 K.p.a.). W pierwszej kolejności organ ten był zobowiązany rozpatrywać sprawę ponownie w kontekście zarzutów odwołania, co oczywiście nie wyłącza, że pewne kwestie jest zobowiązany dostrzec i rozpatrzeć z urzędu. Kolegium tej zasadzie uchybiło o czym świadczy wadliwość uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Motywy rozstrzygnięcia powinny być tak ujęte, aby strona mogła zrozumieć i w miarę możliwości zaakceptować zasadność przesłanek, którymi kierował się organ przy załatwianiu sprawy. Tylko decyzja spełniająca te kryteria może w pełni realizować zasady ogólne postępowania administracyjnego, wyrażające się w prowadzeniu postępowania w sposób budzący zaufanie do organów administracji (art. 8 k.p.a.), oraz przekonywaniu polegającym na wyjaśnieniu stronie zasadności przesłanek, którymi kierowano się przy załatwianiu sprawy (art. 11 k.p.a.).

Można byłoby zrozumieć czy usprawiedliwić ogólnikowe uzasadnienie sporządzonej decyzji dwuinstancyjnej, jeżeli odwołanie strony od decyzji organu I instancji nie zawierałoby konkretnych zarzutów, sformułowane byłyby one ogólnikowo czy lakonicznie, albo miały charakter czysto polemiczny bez przytoczenia argumentacji na poparcie prezentowanego stanowiska. Tymczasem w niniejszej sprawie Stowarzyszenie stawiało w odwołaniu konkretne zarzuty tyczące się nie tylko sposobu prowadzenia postępowania administracyjnego ale też prawidłowości przeprowadzenia kontroli, zastosowanych metod weryfikacji i interpretacji dokonanych w jej wyniku ustaleń. Odwołujący kwestionował wnioski i oceny organu dotującego dotyczące poszczególnych kategorii wydatków kwalifikowanych bądź to jako wydatkowanych niezgodnie z przeznaczeniem udzielonej dotacji oświatowej bądź to jako pobranych w nadmiernej wysokości posługując się przy tym różnorodną argumentacją.

Tym samym w sprawie został naruszony także art. 15 k.p.a. regulujący zasadę dwuinstancyjności postępowania, z której wynika, że przedmiotem postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej sprawy administracyjnej, która była rozstrzygnięta decyzją organu I instancji. W zaskarżonej decyzji organ odwoławczy nie tylko nie odniósł się do w zasadzie do zarzutów podniesionych w odwołaniu, lecz również nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego we własnym zakresie, ograniczając się jedynie do przedstawienia opisu ustaleń organu I instancji, przytoczenia szeregu przepisów prawa oraz zajęcia stanowiska o prawidłowości stanowiska organu I instancji. Należy zauważyć, że chociaż organ odwoławczy nie jest związany treścią zarzutów zgłoszonych przez stronę, to jednak do zarzutów tych powinien ustosunkować się w pierwszej kolejności. Ocena tychże zarzutów i wskazanie argumentów, które przesądziły o ich uwzględnieniu lub braku ich zasadności winny stanowić niezbędny element uzasadnienia decyzji SKO.

Zasada dwuinstancyjności postępowania podatkowego stanowi konkretyzację przepisu art. 78 Konstytucji RP, a jednocześnie element szerszej zasady sprawiedliwości proceduralnej, która obejmuje dwa istotne elementy, a mianowicie obowiązek uzasadniania swoich rozstrzygnięć przez organy władzy publicznej oraz prawo do zaskarżania przez strony i uczestników postępowania rozstrzygnięć wydanych w pierwszej instancji, zagwarantowane w art. 78 Konstytucji (por. wyrok TK z dnia 14 czerwca 2006 r., sygn. akt K 53/05, OTK ZU 2006, nr 6A, poz. 66). Artykuł 78 Konstytucji stanowi bowiem także gwarancję obiektywnej i realnej kontroli instancyjnej, której celem jest zapobieganie pomyłkom i arbitralności w pierwszej instancji (por. wyrok TK z dnia 12 czerwca 2002 r., sygn. P 13/01).

Skutki naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania są doniosłe. Wydanie decyzji z pogwałceniem zasady dwuinstancyjności, obowiązującej w postępowaniu podatkowym, godzi w podstawowe prawa i gwarancje procesowe obywatela i musi być ocenione jako rażące naruszenie prawa. Z zasady dwuinstancyjności, określonej w art. 15 k.p.a, wynika obowiązek dwukrotnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, po raz pierwszy przez organ I instancji, a następnie w II instancji (por. wyrok NSA z dnia 7 lutego 2017 r., sygn. akt II OSK 1267/15). Zasada dwuinstancyjności jest zrealizowana wtedy, gdy rozstrzygnięcia obu organów zostały poprzedzone przeprowadzeniem przez nie postępowania merytorycznego w zakresie ustalenia stanu faktycznego, zebrania i oceny dowodów, przeanalizowania wszystkich argumentów i żądań strony oraz rozważań prawnych stosownych dla rozstrzygnięcia, a wszystko to powinno znaleźć dodatkowo odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. Dwukrotne rozpoznanie oznacza obowiązek przeprowadzenia dwukrotnie postępowania wyjaśniającego, konsekwentnie do tego ukształtowane jest postępowanie odwoławcze, którego przedmiotem nie jest weryfikacja decyzji, a ponowne rozpoznanie sprawy administracyjnej. Do uznania, że zasada dwuinstancyjności postępowania została zrealizowana, nie wystarcza stwierdzenie, że w sprawie zapadły dwa rozstrzygnięcia dwóch organów różnych stopni. Konieczne jest też, by rozstrzygnięcia te zostały poprzedzone przeprowadzeniem przez każdy z organów, który wydał decyzję, postępowania umożliwiającego osiągnięcie celów, dla których postępowanie to jest prowadzone.

Sąd zwraca uwagę, że w orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowane jest stanowisko, że określona art. 8 k.p.a. zasada pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji nakazuje szczególnie starannie uzasadniać te decyzje, w których obywatelowi odmawia się zadośćuczynienia jego żądaniom, co odnieść należy także do decyzji w których pozbawia się go jakichś uprawnień, w tym wypadku stronę pozbawia się części dotacji oświatowej, bowiem "obywatel ma być przekonany a nie pokonany" (por. np. wyrok NSA z dnia 6 maja 2015 r., sygn. akt II GSK 824/14).

Tymczasem w realiach niniejszej sprawy sposób sporządzenia uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie daje żadnej gwarancji, że sprawa strony skarżącej została rzetelnie rozpatrzona w postępowaniu odwoławczym. Podjęte przez organ rozstrzygnięcie pozornie tylko spełnia wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a. przy uwzględnieniu etapu postępowania i nie można uznać aby realizowało zasadę przekonywania wyrażoną w art. 11 k.p.a. czy zasadę pogłębiania zaufania statuowana w art. 8 k.p.a.. Jako takie nie poddaje się także kontroli sądowej. Ocena przez Sąd podniesionych w skardze zarzutów, w dużej mierze zbieżnych z zarzutami odwołania, w istocie oznaczałaby zastępowanie organu administracji wyższego stopnia w jego obowiązkach a stronę dwukrotnego rozpoznania jej sprawy indywidualnej w toku postepowania administracyjnego, co jak się rzekło jest niedopuszczalne.

W ponownym postępowaniu organ odwoławczy rozpatrzy i oceni zarzuty skarżącego oraz przytoczoną na ich poparcie argumentację w zakresie prawidłowości prowadzonego postępowania administracyjnego oraz zasadności zakwalifikowania poszczególnych, zakwestionowanych wydatków wykazanych w rozliczeniu dotacji Szkoły za 2019 r. jako niezgodnych z przeznaczeniem na jaki została udzielona oraz jako pobranych w nadmiernej wysokości. Stosowna analiza oraz wynikające z niej wnioski powinny zostać zaprezentowane w sposób rzeczowy i zrozumiały w prawidłowo sporządzonym uzasadnieniu rozstrzygnięcia.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Sąd w pkt I sentencji wyroku uchylił zaskarżoną decyzję.

O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. Objęły one należny wpis od skargi w kwocie 2000 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego - adwokata w kwocie 5 400 zł ustalone zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800 ze zm.).

Jednocześnie na podstawie art. 225 p.p.s.a. Sąd orzekł o zwrocie na rzecz skarżącego kwoty {...}zł tytułem nadpłaconego wpisu albowiem należny wpis sądowy determinowany wysokością należności pieniężnej objętej skarżoną decyzją powinien wynosić {...}zł podczas gdy skarżąca na jego poczet uiściła łącznie {...}zł.