Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1324/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2015-08-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 35 ust 1
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 86, art. 72 ust 1
journal: Dz.U. 2013 poz 1235
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - tekst jednolity.
article: art. 7 77 par 1 i art. 80, art. 107 par 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Anita Jałoszyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi A. B. i E. R. - B. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r., nr [...] , znak [...] Starosta działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 z późn. zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.) po rozpatrzeniu wniosku E. zatwierdził projekt budowlany

i udzielił pozwolenia na budowę sieci elektroenergetycznej – dwutorowej linii napowietrznej [...] Etap II na odcinku od słupa nr [..] z jego wyłączeniem do słupa nr [...] z jego wyłączeniem oraz od słupa nr [...] z jego wyłączeniem do słupa nr [...] z jego wyłączeniem, zlokalizowanej na terenie działek:

- obręb P. działki nr: [...]

- obręb Ż. działka nr [...]

- obręb W. II działki nr : [...] gmina G. (kategoria obiektu XXVI) z zachowaniem warunków opisanych w dalszej części decyzji, zgodnie z treścią art. 36 ust. 1 oraz art. 42 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane.

W uzasadnieniu organ opisał przebieg postępowania w sprawie, z którego wynika, że w trakcie postępowania po uzupełnieniu przez inwestora brakujących dokumentów, w dniu [...] r. C. i A. D. oświadczyli, że nie wyrażają zgody na żadne prace na swoich działkach, natomiast E. R. – B. i A. B. w dniu [...] r. złożyli wniosek

o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postępowania w przedmiocie wydania decyzji

o środowiskowych uwarunkowaniach tego przedsięwzięcia. Postanowieniem z dnia

[...] r., [...] Starosta odmówił zawieszenia przedmiotowego postępowania, a postanowieniem z dnia [...] r. Wojewoda stwierdził niedopuszczalność zażalenia na ww. postanowienie organu I instancji. Ponadto postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 1500/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania decyzji Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] r., nr [...] oraz odmówił zawieszenia postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia [...] r. Starosta ponownie odmówił zawieszenia niniejszego postępowania, o które wnosili E. R. – B. i A. B. uzasadniając to faktem złożenia w Starostwie Powiatowym wniosku o wydanie pozwolenia na budowę pokrycia dachowego na istniejącym budynku mieszkalnym.

Odnosząc się do samego pozwolenia na budowę organ wyjaśnił, że w projekcie budowlanym zostały uwzględnione warunki wskazane w decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] r. określającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia w szczególności w zakresie ograniczenia oraz monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz decyzji Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] r. częściowo uchylającej i zmieniającej warunki określone w decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Inwestor spełnił wymagania określone w art. 34 ustawy Prawo budowlane, projekt budowlany jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, wymaganiami określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, plan zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami, projekt jest kompletny i posiada wymagane opinie, uzgodnienia i pozwolenia oraz jest sprawdzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane, wobec czego stosownie do treści art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego organ nie mógł odmówić wydania wnioskowanej decyzji.

Odwołanie od opisanej decyzji Starosty złożyli E. R.-B. i A. B. reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz wydanie decyzji odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę oraz o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez sąd administracyjny skargi na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...], r. i do ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy pozwolenia na zmianę pokrycia dachowego.

W ocenie skarżących z decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] r. ustalającej środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia pn. "Budowa dwutorowej napowietrznej linii elektroenergetycznej [...] oraz decyzji Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] r. powinny jednoznacznie wynikać uwarunkowania środowiskowe prowadzenia inwestycji. Tymczasem z decyzji Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska wynika, że nie można jednoznacznie ustalić jakie uwarunkowania zostały określone przez te organy. Ponadto organ powiatowy, nie zawieszając postępowania do czasu rozstrzygnięcia prze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sprawy ze skargi na decyzję z dnia 9 maja 2014 r., naruszył przepis art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a.

Ponadto zdaniem skarżących kwestionowana decyzja jest niezgodna: - z ustaleniami § 4 uchwały Nr XV/212/03 Rady Miejskiej w Gryfinie z dnia 4 grudnia 2003 r. w sprawie uchwalenia zmiany w planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy Gryfino obejmującej obszar trasy napowietrznej linii energetycznej 110 kV od Elektrowni Dolna Odra do Chlebowa, ponieważ przepis ten wprowadził zakaz lokalizacji budynków przeznaczonych na stały pobyt ludzi pod linią elektroenergetyczną; a nadto z postanowieniami decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia w części dotyczącej przewodów nad ich budynkiem, ponieważ w decyzji określono, że odległość pionowa linii od budynku wynosi [...] m, a w decyzji z dnia [...] r. podana jest wysokość przewodów [...] m pionowo od budynku, zaś w projekcie budowlanym brak danych o wysokości linii nad budynkiem mieszkalnym; a także art. 2 Konstytucji RP poprzez naruszenie ich prawa własności.

Rozpoznając ponownie sprawę Wojewoda decyzją z dnia [...] r., nr [...] wydaną w oparciu o przepis art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Organ wyjaśnił, że przedmiotem inwestycji E. jest budowa dwutorowej linii napowietrznej [...] od stacji D. do połączenia z istniejącą jednotorową linią [...] Projektowana linia w swoim przebiegu będzie się łączyła z istniejącą linią jednotorową[...] , będzie miała długość [...] km, a długość linii objętej wnioskiem dla Etapu II wynosi [...] km. Na obszarze, na którym położony jest budynek mieszkalny skarżących obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przyjęty uchwałą Nr XV/212/03 Rady Miasta Gryfino z dnia 4 grudnia 2003 r. w sprawie uchwalenia zmiany w planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego Miasta i gminy Gryfino obejmującej obszar trasy napowietrznej linii energetycznej 110 kV od Elektrowni Dolna Odra do Chlebowa. Działka skarżących w tym planie oznaczona jest symbolem RP/EE - teren upraw polowych i napowietrznych linii energetycznych. Zgodnie z § 2 pkt 7 wspomnianego planu, tereny oznaczone tym symbolem przeznaczone są pod budowę napowietrznej linii energetycznej 110 kV. Organ administracji architektoniczno-budowlanej przy udzielaniu pozwolenia na budowę kieruje się m.in. ustaleniami zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a zgodnie z zapisami powołanego § 2 pkt 7 tego planu oraz załącznikiem graficznym do ww. uchwały z dnia 4 grudnia 2003 r. inwestor może przeprowadzić sporną inwestycję również na działce skarżących nr [...] , obręb II Wełtyń.

Ponadto organ udzielający pozwolenia na budowę musi zbadać również spełnienie pozostałych wymagań, o których mowa m.in. w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. I tak projektant dołączył oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, projekt został sprawdzony przez osoby mające odpowiednie uprawnienia projektowe oraz zawiera informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Inwestor dołączył również uzgodnienie projektu budowlanego z Szefostwem Ruchu Lotniczego Sił Zbrojnych RP, Prezesem Urzędu Lotnictwa Cywilnego oraz oświadczenie o prawie dysponowania nieruchomością nr [...] położoną w obrębie W. na cele budowlane. W stosunku do działki skarżących decyzją z dnia [...] r. Starosta G. orzekł o ograniczeniu sposobu korzystania z tej nieruchomości, a Wojewoda decyzją z dnia [...] r., nr [...] utrzymał ją w mocy. Przywołując przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690

z późn.zm.) oraz rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003 r.

w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów (Dz.U. z 2003 r. Nr 192,

poz. 1883), Wojewoda wyjaśnił, że zgodnie z przyjętymi rozwiązaniami projektowymi odległość pionowa przewodów roboczych do dachu budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce[...] , obręb [...] wynosi [...] m. Wartości dopuszczalne promieniowania elektromagnetycznego dla miejsc dostępnych dla ludności zgodnie z powołanym rozporządzeniem wynoszą [...] dla składowej elektrycznej i [...] dla składowej magnetycznej przy częstotliwości pól emitowanych przez linie elektroenergetyczne [...] Dla terenów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową natężenie pola elektrycznego o częstotliwości [...] nie może przekroczyć wartości [...] , a pola magnetycznego –[...] . Poziomy te zostały ustalone przy ustaleniu, że ciągłe przebywanie osób w dowolnym wieku i stanie zdrowia - w polach o poziomach niższych - nie może pociągać za sobą negatywnych skutków dla ich zdrowia. Zgodnie z decyzją Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] r., nr [...] na działce ewidencyjnej [...] obręb [...] zabudowanej budynkiem mieszkalnym, maksymalne wartości natężenia pola elektrycznego będą wynosiły [...] (na wysokości 2 m nad gruntem) oraz

[...] (na wysokości 2 m ponad posadzki tarasu dostępnego dla ludzi). Natomiast dopuszczalne maksymalne wartości pola magnetycznego będą wynosiły [...] (na wysokości 2 m nad gruntem) oraz [...] (na wysokości 2 m nad poziomem posadzki tarasu dostępnego dla ludzi). Zatem natężenie składowej elektrycznej i magnetycznej, na terenie nieruchomości skarżących, nie przekroczy wartości dopuszczalnych.

Dalej organ wskazał, że zaprojektowana linia krzyżuje się z budynkiem mieszkalnym położonym na działce nr [...] , obręb [...] a zgodnie z Polską Normą PN - EN 50341 – 22 nie zabrania się krzyżowania liniami napowietrznymi

o napięciu [...] budynków mieszkalnych oraz podaje ogólne zalecenia, aby przęsło było jak najkrótsze. Odległość pomiędzy słupami nr [...] na linii których jest krzyżowany budynek skarżących wynosi [...] m przy dopuszczalnej odległości [...] m. Odległość pionowa przewodów roboczych od dachu budynku mieszkalnego na ww. działce będzie wynosić [...] m, natomiast podana w decyzji środowiskowej odległość [...] m mierzona jest od części budynku, takich jak posadzki balkonu, tarasu itp. Przewidziana w [...] minimalna odległość przewodów o napięciu [...] wynosząca [...] m będzie spełniona zarówno w stosunku do dachu budynku jak i elementów budynku, o których mowa w decyzjach środowiskowych, co oznacza, że realizacja inwestycji nie spowoduje naruszenia ww. poziomów dopuszczalnych natężeń pól elektrycznych i magnetycznych na działce nr[...] , obręb[...] , zabudowanej budynkiem mieszkalnym.

Za nieuzasadnione Wojewoda uznał zarzuty skarżących dotyczące postanowienia z dnia [...] r. odmawiającego zawieszenia postępowania o udzielenie przedmiotowego pozwolenia na budowę, wyjaśniając, że stosownie do treści art. 98 ust. 1 K.p.a. wniosek ten został złożony przez niewłaściwe podmioty, organ nie uwzględnił także zarzutu naruszenia konstytucyjnej zasady demokratycznego państwa prawa wyrażonej w art. 2 Konstytucji RP podając, że decyzja organu I instancji zapadła na podstawie obowiązujących przepisów prawa, których zgodność z Konstytucją RP nie została zakwestionowana w specjalnej procedurze.

Według Wojewody prawidłowe jest również stanowisko organu I instancji stwierdzające brak podstaw do zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., bowiem sprawa skargi na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] r. nie stanowi zagadnienia wstępnego dla sprawy udzielenia pozwolenia na budowę linii. Zagadnienia wstępnego nie stanowi także sprawa złożonego przez inwestora wniosku o zmianę pokrycia dachowego budynku mieszkalnego na działce nr [...] obręb [...] ponieważ jest ona oceniana

w odrębnym postępowaniu, a rozstrzygnięcie sprawy udzielenia pozwolenia na rzeczoną inwestycję nie jest uzależnione od wyniku sprawy wniosku o pozwolenie na zmianę pokrycia dachowego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

na ww. decyzję Wojewody E. R. – B.

i A. B. wnosząc o uchylenie kwestionowanej decyzji zarzucili jej naruszenie:

- art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego w związku z § 4 uchwały Nr XV/212/03 Rady Miejskiej w Gryfinie z dnia 4 grudnia 2003 r. w sprawie uchwalenia zmiany w planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego Miasta i gminy Gryfino obejmującej obszar trasy napowietrznej linii energetycznej [...] od Elektrowni[...] – z uwagi na to, że organ II instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji ograniczył się jedynie do przytoczenia treści art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, nie zajmując jakiegokolwiek stanowiska w kwestii poruszanej w odwołaniu, tj. dopuszczalności budowy rzeczonej linii w sytuacji, gdy na przewidywanej jej trasie został zgodnie z przepisami Prawa budowlanego pobudowany budynek mieszkalny. W ocenie skarżących zakaz zawarty w § 4 powołanej uchwały należy interpretować w ten sposób, że nie jest możliwa realizacja linii elektroenergetycznej nad istniejącą zabudową, która powstała przed budową linii elektroenergetycznej;

- art. 86 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, poprzez wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę niezgodnej z ustaleniami wydanych decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedmiotowej inwestycji,

- art. 77 § 1 K.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego

w zakresie oddziaływania promieniowania elektromagnetycznego na życie i zdrowie ludzi.

Zdaniem skarżących zarówno organ I jak i II instancji nie przeprowadził postępowania dowodowego w zakresie odziaływania promieniowania elektromagnetycznego na życie i zdrowie ludzi, ograniczając się do wskazania przepisów rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003 r.

w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów. Tymczasem Wojewoda powinien w tym zakresie przeprowadzić własne postępowanie dowodowe zwłaszcza,

że w praktyce nie spotyka się przypadków budowania linii elektroenergetycznych nad budynkami mieszkalnymi.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda nie znajdując podstaw do zmiany wydanego rozstrzygnięcia wniósł o oddalenie skargi.

W piśmie procesowym z dnia [...] r. stanowiącym odpowiedź na skargę uczestnik postępowania E. . podzieliła w całości stanowisko Wojewody

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę administracji publicznej, pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną i stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 134 § 1 i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.).

Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji dokonana pod względem zgodności z prawem nie dała podstaw do uznania, że wydana została ona z naruszeniem prawa.

Jak wynika z akt sprawy, pismem złożonym w dniu 21 maja 2014 r. E. wniosła o pozwolenie na budowę dwutorowej linii napowietrznej [...] Etap II na odcinku od słupa nr [...] z wyłączeniem tego słupa do słupa nr [...] z wyłączeniem tego słupa oraz od słupa nr [...] z wyłączeniem tego słupa do słupa nr [...] z wyłączeniem tego słupa.

Do wniosku załączono niezbędne załączniki: projekt budowlany wraz z opiniami, uzgodnieniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U.

z 2013 r., poz. 1409 ze zm.) – w brzmieniu aktualnym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (pkt 1); zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi (pkt 2); kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowiu, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6 (pkt 3); wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnieniu budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 (pkt 4).

W ocenie Sądu organ prawidłowo uznał, że przedmiotowa inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przyjętego uchwałą Nr XV/212/03 Rady Miasta Gryfino z dnia 4 grudnia 2003 r. w sprawie uchwalenia zmiany w planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy Gryfino obejmującej obszar trasy napowietrznej linii energetycznej 110kV od Elektrowni Dolna Odra do Chlebowa. Działka skarżących w tym planie oznaczona jest symbolem [...] - teren upraw polowych i napowietrznych linii energetycznych. Zgodnie z § 2 pkt 7 wspomnianego planu, tereny oznaczone tym symbolem przeznaczone są pod budowę napowietrznej linii energetycznej [...] Organ słusznie też przyjął, że zgodnie z zapisami powołanego § 2 pkt 7 tego planu oraz załącznikiem graficznym do ww. uchwały z dnia 4 grudnia 2003 r. inwestor może przeprowadzić sporną inwestycję również na działce skarżących nr [...] , obręb [...]

Wbrew stanowisku skarżących, dokonując takiej oceny organ nie naruszył art. 35 ust. 4 Prawa budowalnego ponieważ przepis ten wymaga jedynie sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z jego brzmienia w żadnym razie nie wynika obowiązek analizy wspomnianej zgodności z uwzględnieniem obiektów wzniesionych wbrew zapisom wspomnianego planu zagospodarowania przestrzennego. Domagając się od organu przedstawienia dodatkowo stanowiska w powyższym zakresie skarżący całkowicie przemilczeli okoliczność, że kwesta ta była już przedmiotem oceny w postępowaniu toczącym się w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 604/12 ze skargi A. B. na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia [...] r. o ograniczeniu sposobu korzystania z części nieruchomości zabudowanej, oznaczonej numerem działki [...] położonej w obrębie ewidencyjnym [...] poprzez zezwolenie wnioskodawcy E. na założenie i przeprowadzenie napowietrznej dwutorowej linii elektroenergetycznej [...] relacji [...] W opisanej powyżej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 30 sierpnia 2012 r. oddalił skargę A. B. na opisaną powyżej decyzję, przyjmując m.in., że budowa budynku na działce nr [...] rozpoczęła się w [...] r. na podstawie pozwolenia na budowę wydanego [.;..] r., zaś plan zagospodarowania przestrzennego wszedł w życie w [...] r. i jak wynika z § 4 tego planu "w granicach terenów funkcjonalnych oznaczonych na rysunku zmiany w planie symbolami EE, NU/EE, P/EE, RP/EE, RZ/EE i S/EE obowiązuje zakaz lokalizacji obiektów przeznaczonych na stały pobyt ludzi". Jak przyjął Sąd w tym wyroku, metoda "faktów dokonanych" nie może niweczyć skutków wywołanych przez obowiązujące przepisy prawa miejscowego, które w myśl przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. stanowią źródło prawa. Fakt wybudowania domu na podstawie obowiązujących decyzji nie zmienia tej oceny.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 25 października 2013 r. (sygn. akt I OSK 2901/12) oddalił skargę kasacyjną wniesioną przez A. B. od opisanego wyżej wyroku z dnia 30 sierpnia 2012 r.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd ten przyjął, że wedle niekwestionowanych w sprawie ustaleń, plan zagospodarowania przestrzennego wszedł w życie w [...] r., zaś pozwolenie na budowę domu skarżącego wydano [...] r., zatem dużo później. Fakt wydania wcześniejszej decyzji lokalizacyjnej nie ma tu znaczenia, bo jest to tylko akt, który w razie kolizji z planem winien być wygaszony. Nie ma też znaczenia dla niniejszej sprawy okoliczność, że plan ten zakazuje lokalizacji obiektów przeznaczonych na stały pobyt ludzi. Jest to wszak kwestia legalności zapadłych decyzji budowlanych, które w tej sprawie nie podlegają ocenie. Nie można przy tym dowodzić, że taki zakaz planu sprzeciwia się budowie linii, bo jest właśnie odwrotnie – sprzeciwia się on budowie domu mieszkalnego. W tej sytuacji prymat ma plan, jako akt prawny o działaniu szerokim (erga omnes), a nie decyzja będąca aktem indywidualnym.

Zdaniem Sądu, z uwagi na powyższe nie może budzić wątpliwości, że ustalenia organu co do zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego są prawidłowe, zaś argumentacja skarżących całkowicie nietrafna.

Odnosząc się do podnoszonego przez skarżących zarzutu braku zgodności zaskarżonej decyzji z art. 86 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie należy uznać, zarzut ten za nieuzasadniony.

W myśl przepisu art. 86 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2013 r. poz. 1235), decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże organ wydający decyzje, o których mowa w art. 72 ust. 1 tej ustawy – tj. decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego, decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych oraz decyzji o pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części.

Wbrew poglądowi przedstawionemu przez skarżących, organ wziął pod uwagę wspomnianą decyzję, zaś pogląd jakoby Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska określił wysokość przewodów na 18,3 m, co oznacza, że taka wysokość powinna obowiązywać w stosunku do najwyższego punktu budynku nie znajduje potwierdzenia w treści decyzji Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] r.

W pierwszym rzędzie należy podkreślić, że chociaż Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska decyzją z dnia[...] r. uchylił niektóry punkty decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska orzekając w tym zakresie w odmienny sposób to jednak uchyleniem nie objął punktu I.3.6 tej decyzji, zgodnie z którym najmniejsza dopuszczalna odległość przewodów fazowych od ziemi w najbardziej niekorzystnych warunkach pracy linii powinna wynosić [...] m.

Co prawda Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska w uzasadnieniu swojej decyzji faktycznie zawarł stwierdzenie, że odległość przewodów od budynku wynosić będzie [...] m, jednak wbrew stanowisku skarżących nie wynika z tego stwierdzenia czy jest to wysokość mierzona od najwyższego punktu budynku czy od posadzki balkonu lub tarasu. Natomiast nie ulega wątpliwości, że Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska odniósł tę wysokość do dopuszczalnej normy – [...] m – wskazując,

że norma ta nie zostanie naruszona. Z kolei Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska wskazał w swojej decyzji jedynie najmniejszą odległość przewodów fazowych od ziemi w najbardziej niekorzystnych warunkach – tj.[...] m.

Nie sposób przy tym zgodzić się ze skarżącymi, że w decyzji Starosty określono, że odległość pionowa linii od budynku wynosi [...] m.

Co prawda w uzasadnieniu decyzji znalazł się zapis o takiej odległości linii od dachu jednakże był to jedynie cytat z pisma inwestora z dnia [...] r. Organ zacytował także wyjaśnienie omawianej kwestii przez inwestora – wskazujące na różnicę odległości od linii w zależności od tego czy liczona jest od tarasu, balkonu czy też od dachu budynku. Ostatecznie, biorąc to wyjaśnienie pod uwagę organ uznał, że projekt jest zgodny z wymaganiami określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Należy przy tym podkreślić, że w samym projekcie budowalnym wskazano jedynie na minimalną wysokość zawieszenia przewodów nad ziemią, która nie może być mniejsza niż 5,85 m – co niewątpliwie jest zgodne z zapisami zawartymi w decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska (nie objętymi w tym zakresie uchyleniem przez Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska), jak również pozostaje w zgodności z normą [...]

Analizując zarzut skarżących dotyczący powyższej kwestii organ odwoławczy przyjął, że odległość przewodów od dachu będzie wynosić [...] m wobec czego zachowana zostanie minimalna odległość przewodów o napięciu[...] – zgodnie

z normą [...] wynoszącą [....] m – i to zarówno w stosunku do dachu budynku jak i elementów budynku, o których mowa w decyzjach środowiskowych.

Mając na uwadze powyższe należy uznać, że wskazywana przez skarżących różnica w ustaleniach poszczególnych organów jest jedynie pozorna, a przy tym nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia skoro w każdym przypadku odległość pionowa przewodów od budynku spełnia normę [...] (dotyczącą minimalnej odległości przewodów o napięciu [...] m).

Za nietrafny należy też uznać zarzut skarżących naruszenia przepisu art. 77 § 1 K.p.a. dotyczący nieprzeprowadzenia przez Wojewodę postępowania dowodowego

w zakresie oddziaływania promieniowania elektromagnetycznego na życie i zdrowie ludzi. Jak słusznie wskazał organ odwoławczy, podstawą do wydania decyzji

o pozwoleniu na budowę były pomiary i wskazania oddziaływania zaprojektowanej linii elektroenergetycznej przeprowadzone w trakcie postępowania o ustalenie środowiskowych uwarunkowań realizacji inwestycji. Brak jest bowiem przepisu który nakazywałby organowi w ramach postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę, prowadzenia badań w zakresie oddziaływania promieniowania elektromagnetycznego na życie i zdrowie ludzi. Skarżący nie wskazują przy tym na czym tego typu postępowanie miałoby polegać, jakie czynności organ w ramach tego postępowania miałby przeprowadzić.

Natomiast uwadze skarżących uszło, że w decyzji z dnia [...] r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w punkcie II.9 zawarł zapis,

z którego wynika zobowiązanie do wykonania po pierwszym uruchomieniu instalacji – pomiarów poziomu pól elektromagnetycznych w sposób określony w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzenia dotrzymania tych poziomów – w szczególności na działce geodezyjnej nr [...] obręb [...] w tym także w budynku mieszkalnym posadowionym na tej działce, na tarasie i dachu budynku. Pomiar winien być wykonany przez laboratorium posiadające akredytację w tym zakresie. Pomiar należy powtórzyć po miesiącu od dnia uruchomienia instalacji oraz w najbliższym okresie letnim w ciągu dnia przy temperaturze przekraczającej 300C, w trakcie pełnej pracy linii. Wyniki pomiarów należy przekazać właściwemu wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska i do wiadomości Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska

Na marginesie należy wskazać, że wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 listopada 2014 r. (sygn. akt IV SA/Wa 1500/14) oddalono skargę E. R. – B. i A. B. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w z dnia [...] r.

w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia.

Mając powyższe na uwadze, należy uznać skargę za niezasadną. Zdaniem Sądu organ zebrał, rozpatrzył i ocenił zgromadzony materiał dowodowy w sposób prawidłowy i wystarczający dla wydania prawidłowego rozstrzygnięcia z zachowaniem reguł określonych w art. 7 i 77 § 1 i 80 K.p.a., czemu dał wyraz w uzasadnieniu odpowiadającym wymogom art. 107 § 3 K.p.a.

Sąd nie doszukał się naruszeń przepisów prawa materialnego czy procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji.

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.