Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 182/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2024-07-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1-2
journal: Dz.U. 2023 poz 775
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 3 lipca 2024 r. sprawy ze skargi A.B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 4 stycznia 2024 r., nr 2201-IEW.4268.28.2023/MB w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pan A. B. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 4 stycznia 2024 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku z dnia 19 września 2023 r. o odmowie rozłożenia na raty zapłaty należności z tytułu kosztów egzekucyjnych powstałych w wyniku prowadzonego postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułów wykonawczych nr: [...].

Dyrektor Oddziału ZUS w Gdańsku postanowieniem z 19 września 2023 r. odmówił skarżącemu rozłożenia na raty zapłaty należności z tytułu kosztów egzekucyjnych przypadających na rzecz organu egzekucyjnego, powstałych w wyniku prowadzonego postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułów wykonawczych nr [...]. Postanowienie zostało odebrane przez osobę uprawnioną do odbioru 9 października 2023 r.

W dniu 20 października 2023 r. pan A. B. złożył zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Jako przyczynę uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia wskazał zły stan zdrowia oraz okoliczność, że przez prawie miesiąc przebywał w szpitalu na oddziale intensywnej terapii, a obecnie nie może chodzić i oczekuje na rehabilitację. W piśmie z 17 grudnia 2023 r. skarżący dodatkowo wskazał, że po hospitalizacji w Uniwersyteckim Centrum Klinicznym, przebywał na rehabilitacji w szpitalu w S.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ wskazał, że warunki przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności zostały określone w art. 58 Kodeksu postępowania administracyjnego: złożenie przez zainteresowanego wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła mu dochowanie terminu, uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego oraz jednoczesne dokonanie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano.

Odnosząc się do zaistnienia przesłanki uprawdopodobnienia braku winy w niedochowaniu terminu, Dyrektor IAS stwierdził, że jako przyczynę, uniemożliwiającą złożenie w wyznaczonym 7 dniowym terminie zażalenia skarżący powołuje występujące w tym czasie poważne dolegliwości zdrowotne. Do wniosku nie zostały załączone żadne dowody potwierdzające wystąpienie tych okoliczności.

Na wezwanie organu odwoławczego pan A. B. przedłożył przy piśmie z 9 grudnia 2023 r. wydruk karty informacyjnej leczenia szpitalnego w Uniwersyteckim Centrum Klinicznym w G. z 5.10.2023 r., zaświadczenie lekarskie dotyczące hospitalizacji w Uniwersyteckim Centrum Klinicznym w G. z 18.09.2023 r. oraz kopię orzeczenia o posiadaniu znacznego stopnia niepełnosprawności wydanego przez Miejski Ośrodek ds. Orzekania o Niepełnosprawności w G. w dniu 24.10.2023 r..

W ocenie Dyrektora IAS przedłożone dowody nie potwierdzają zaistnienia wskazywanych przez skarżącego przeszkód uniemożliwiających dochowanie terminu na złożenie zażalenia od postanowienia z 19 września 2023 r. Przedłożone zaświadczenie lekarskie z 18.09.2023 r. zaświadcza o jednorazowej hospitalizacji w Uniwersyteckim Centrum Klinicznym w G. Z przedstawionej karty informacji leczenia szpitalnego wynika, że 5.10.2023 r. skarżący został w stanie "dość dobrym" wypisany do domu po hospitalizacji w Uniwersyteckim Centrum Klinicznym w G. Termin do złożenia zażalenia na postanowienie Dyrektora Oddziału ZUS w Gdańsku zaczął bieg dopiero 9 października 2023 r., a więc już po opuszczeniu przez skarżącego placówki szpitalnej. Przedłożone dowody nie potwierdzają zawartych we wniosku o przywrócenie terminu twierdzeń, że w czasie biegu terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z 19 września 2023 r. skarżący był hospitalizowany, bądź jego stan zdrowia uniemożliwiał złożenie zażalenia w ustawowym terminie. W zażaleniu z 20.10.2023 r. wskazywał skarżący, że oczekuje na podjęcie rehabilitacji, co również nie zostało potwierdzone stosownym dowodem. W ocenie organu problemy zdrowotne uzasadniające przywrócenie terminu do dokonania czynności muszą być tego rodzaju, by uniemożliwiały jej dokonanie w terminie, przy jednoczesnym uniemożliwieniu posłużenia się inną osobą. Natomiast w prowadzonym postępowaniu brak takiej możliwości nie został przez skarżącego uprawdopodobniony.

Z przedłożonego orzeczenia o stopniu niepełnosprawności z 24.10.2023 r. wynika m.in., że samodzielna egzystencja skarżącego jest ograniczona i wymaga on w związku z tym stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby.

Organ odwoławczy wskazał, że nie kwestionuje podnoszonych przez skarżącego okoliczności, dostrzega jednak, że postępowanie prowadzone przez Dyrektora Oddziału ZUS w Gdańsku w sprawie udzielenia ulgi w spłacie kosztów egzekucyjnych prowadzone było z wniosku skarżącego. A to dowodzi, że posiadał on wiedzę o toczącym się postępowaniu ulgowym i w jego interesie leżało takie ułożenie swoich spraw, aby zachować działalnie w terminach procesowych wynikających z przepisów prawa. Ustalony skarżącemu stopień niepełnosprawności datuje się od 28.06.2023 r. Pomimo tego po tej dacie aktywnie uczestniczył skarżący w postępowaniu, składając pisma w sprawie z 4.07.2023 r., 12.07.2023 r., 13.07.2023r., 4.08.2023 r., 1.09.2023 r. Podsumowując uznał organ odwoławczy, że uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia wynikało z niedołożenia przez skarżącego należytej staranności w tym zakresie, a to w żaden sposób nie zwalania skarżącego z winy w uchybieniu terminu do złożenia tego zażalenia.

We wniesionej skardze skarżący zakwestionował stanowisko organu odwoławczego, że pomimo zawartego w wypisie ze szpitala określenia o dobrym stanie nie był zdolny był do samodzielnego poruszania się i uczestnictwa w postępowaniu. Faktycznie korzystał z transportu medycznego, po mieszkaniu poruszał się korzystając z chodzika, miał także trudności z pisaniem, a sprawność prawej ręki jest ograniczoną do chwili obecnej. Dodał, że opóźnienie we wniesieniu zażalenia nie jest znaczne i termin winien zostać przywrócony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Sąd administracyjny w granicach swojej właściwości bada zgodność zaskarżonych postanowień z prawem.

Podstawą prawną wydanego w sprawie postanowienia był przepis art. 58 § 1 i 2 k.p.a.. Spór w sprawie dotyczy uprawdopodobnienia przez skarżącego braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania.

Sąd stwierdza, że ocena dokonana przez organ dotyczy wszystkich zaoferowanych przez skarżącego dokumentów i twierdzeń. Organ prawidłowo ustalił bieg terminu do wniesienia odwołania oraz stwierdził, że dokumentacja lekarska nie uprawdopodabnia, aby w okresie od 9 października 2023 r. do 16 października

2013r. zaistniały przeszkody złożenia środka odwoławczego. Potwierdzona orzeczeniem z dnia 24 października 2023 r. niepełnosprawność istniała przed datą decyzji, wniosek został złożony 28 czerwca 2023 r. W świetle powyższego uprawnione było odniesienie się do aktywności procesowej skarżącego w sprawie polegającej na podejmowaniu czynności w lipcu, sierpniu i wrześniu 2023 r.

Skarżący zarzucił nieuwzględnienie jego rzeczywistej sytuacji zdrowotnej, z tym że również do skargi nie dołączył dokumentu potwierdzającego stan zdrowia inny niż ustalony na podstawie dokumentów zgromadzonych w sprawie. Oświadczenie o konieczności poddania się rehabilitacji nie znalazło potwierdzenia w zaoferowanej dokumentacji medycznej.

Wbrew stanowisku strony nie jest okolicznością istotną, że uchybienie terminu było nieznaczne. Obowiązujące przepisy prawa nie dają podstawy do stosowania takiego kryterium przywrócenia uchybionego terminu.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935) oddalił skargę.