Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 1209/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-10-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 83 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Barbara Wasilewska, , , po rozpoznaniu w dniu 15 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej D. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 2 lutego 2010 r., sygn. akt I SA/Ke 510/09 odrzucającego skargę D. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 11 września 2009 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2004 r. postanawia uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 2 lutego 2010 r., sygn. akt I SA/Ke 510/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę D. M.na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 11 września 2009 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2004 r.

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 grudnia 2009 r. skarżąca wezwana została do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę poleconą, zawierającą wezwanie wraz z pouczeniem o ujemnych skutkach jego niewykonania, doręczono skutecznie skarżącej, w trybie przepisu art. 72 p.p.s.a., w dniu 18 grudnia 2009 r. W wyznaczonym terminie wskazana opłata sądowa nie została uiszczona. Jakkolwiek skarżąca złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy, w tym o zwolnienie od kosztów sądowych, to uczyniła to po upływie terminu wyznaczonego do uiszczenia wskazanej opłaty sądowej. W ocenie Sądu I instancji, zaszły zatem podstawy, o których mowa w art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), do odrzucenia skargi.

Skarżąca w złożonej skardze kasacyjnej zarzuciła naruszenie art. 220 § 3 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 § 1 pkt 2, § 3 i art. 82, art. 83 § 1-3 p.p.s.a. w zw. z art. 1 pkt 1 lit. l/ i m/ ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy.

W oparciu o te zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych strona nadała w wyznaczonym do tego terminie. Wniosek został bowiem wysłany w dniu 28 grudnia 2009 r., czyli w pierwszym dniu przypadającym po dniach wolnych od pracy. Z tego powodu, zdaniem autora skargi kasacyjnej, zaskarżone orzeczenie narusza wskazane w osnowie skargi kasacyjnej przepisy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Należy zgodzić się z argumentacją autora skargi kasacyjnej, że w zaskarżonym postanowieniu w sposób błędny ustalono, że podatniczka nadała wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych po upływie wyznaczonego terminu. Należy raz jeszcze przypomnieć, że przesyłkę poleconą, zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi wraz z pouczeniem o ujemnych skutkach jego niewykonania, doręczono skarżącej w dniu 18 grudnia 2009 r. (k. 28 akt sądowych). Upływ siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu przypadał zatem na 25 grudnia 2009 r. Jednakże z uwagi na okoliczność, że zarówno 25, 26, jak i 27 grudnia 2009 r. były dniami ustawowo wolnymi od pracy, to zgodnie z treścią art. 83 § 2 p.p.s.a., za ostatni dzień terminu należało uznać następny dzień po dniach wolnych od pracy, czyli poniedziałek 28 grudnia 2009 r. Skoro zaś strona właśnie tego dnia złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, to Sąd I instancji nie miał podstaw aby uznać, że złożona skarga podlegała odrzuceniu z uwagi na brak uiszczenia wpisu w wymaganym terminie.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 182 § 1 i 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

Natomiast wniosek o zasądzenie kosztów postępowania, zawarty w skardze kasacyjnej, nie znalazł w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego uzasadnienia. Stosownie bowiem do art. 209 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek strony o zwrot kosztów Sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, 203 i 204 cytowanej ustawy. W niniejszym postępowaniu Sąd nie miał na celu wydania orzeczenia odnoszącego się do merytorycznego rozstrzygnięcia skargi i z tych też względów nie orzeczono o zwrocie kosztów sądowych.