Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1364/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2015-01-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt. 6 i  par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] października 2014 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej [...], działający z upoważnienia Burmistrza [...] decyzją z dnia [...] października 2014 r., nr [...] przyznał J. G. zasiłek celowy z przeznaczeniem na zakup żywności w miesiącu listopadzie 2014 r. w wysokości 100 zł oraz odmówił przyznania zasiłku celowego na zadłużenie energia elektryczną, na zakup opasek narządu skokowego, na kupno wkładek ortopedycznych, kupno gazu, obuwia oraz na zadłużenie u rodziny. W decyzji tej zawarto pouczenie o terminie i sposobie wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...].

Pismem z dnia 9 listopada 2014 r. J. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej [...], działającego z upoważnienia Burmistrza [...] z dnia [...] października 2014 r., nr [...]

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga na decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej [...], działającego z upoważnienia Burmistrza [...] z dnia [...] października 2014 r. podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a.), skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.

Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 – 4 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W sytuacji gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem skargi wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa.

W związku z powyższym, w sytuacji gdy w sprawie przysługuje środek zaskarżenia, obligatoryjne jest wyczerpanie toku instancji, a następnie wniesienie stosownej skargi do Sądu, przy czym zaznaczyć należy, iż skarga może dotyczyć jedynie ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w toku instancji.

W niniejszej sprawie, przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej [...], działającego z upoważnienia Burmistrza [...] z dnia [...] października 2014 r. Od niniejszego rozstrzygnięcia strona winna wnieść zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] i dopiero w przypadku niezadowolenia z decyzji odwoławczej – wnieść skargę do sądu administracyjnego. Jednakże intencją swojej skargi uczyniła decyzję organu pierwszej instancji - Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej [...], działającego z upoważnienia Burmistrza [...] z dnia [...] października 2014 r.

Możliwość poddania działalności administracji publicznej sądowej kontroli nie oznacza prawa sądu do zastępowania organów administracyjnych w podejmowaniu aktów administracyjnych z naruszeniem zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.

Oznacza to, że skarga na decyzję organu I instancji nie może zostać rozpoznana merytorycznie (art. 52 § 1 p.p.s.a.).

Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego.

W tej sytuacji Sąd powyższą skargę odrzucił na postawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.