Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1189/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-11-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 177, art. 184 w zw. z art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia del. WSA Arkadiusz Despot- Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 września 2007 r. sygn. akt VII SA/Wa 552/07 o odrzuceniu skargi kasacyjnej J. G. w sprawie ze skargi H. i J. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 września 2007 r. w pkt 1 odrzucił skargę kasacyjną J. G., w pkt 2 zwrócił stronie skarżącej 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi H. i J. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że J. G. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu z dnia 22 czerwca 2007 r. bez uprzedniego wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Orzeczenie zostało bowiem uzasadnione na wniosek H. G. i jej doręczone, Wobec powyższego skarga kasacyjna J. G. jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.

Na powyższe postanowienie zażalenie złożył J. G., reprezentowany przez radcę prawnego, wnosząc o jego uchylenie. Skarżący wskazał, że wniosek o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem został złożony przez żonę – H. G., również w imieniu skarżącego. W ocenie strony skarżącej podpisanie przez jednego z małżonków wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wywołuje również skutki wobec drugiego małżonka.

Pismem z dnia 22 października 2007 r. H. G. poparła wniesione zażalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Wobec powyższego skarga kasacyjna nie może być skutecznie wniesiona bez uprzedniego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Oznacza to, że strona, która nie wystąpiła z przedmiotowym wnioskiem, nie może skutecznie wnieść skargi kasacyjnej nawet, w sytuacji, gdy orzeczenie to zostało uzasadnione na wniosek innej strony i jej skutecznie doręczone. W niniejszej sprawie wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku wniosła skarżąca H. G. (k-37), skargę kasacyjna od wyroku Sądu I instancji z dnia 22 czerwca 2007 r. wniósł natomiast działający w imieniu skarżącego J. G. pełnomocnik. W związku z powyższym skargę kasacyjną jako niedopuszczalną należało odrzucić.

W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, a zażalenie podlega oddaleniu. Argumenty podnoszone przez skarżącego w zażaleniu należy uznać za nieuzasadnione. Podkreślenia wymaga bowiem, że z akt sprawy nie wynika, iż skarżąca złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku również w imieniu swego męża. Również skarga kasacyjna jest wniesiona przez pełnomocnika ustanowionego do działania w niniejszej sprawie jedynie przez J.G. (k-76).

Wskazać należy, że współuczestnictwo formalne, które występuje na gruncie niniejszej sprawy nie umożliwia skarżącemu wniesienia skargi kasacyjnej bez uprzedniego wystąpienia z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 22 czerwca 2007 r.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.