Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 446/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2011-08-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3 , art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 23 sierpnia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skarg T. S., K. N., H. B., A. M., L.S., E. W., M. W., P. B. i H. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowa zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie istniejącego budynku inwentarskiego (chlewni) postanawia: odrzucić skargi T. S., K. N., H. B., A. M., L.S., E. W., M. W., P. B. i H. P.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] r., Nr [...] uchyliło w całości decyzję Wójta Gminy G. z dnia [...] roku, znak: [...] odmawiającą A. P. i P. P. zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie istniejącego budynku inwentarskiego (chlewni) na dz. nr 188, obręb B., gm. G.

Skargę na decyzję SKO w P. wywiedli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł.: Ochotnicza Straż Pożarna w B., S.A. oraz T. S., K.N., H.B., A. M., L. S., E. W., M.W., P.B. i H. P.

Zarządzeniem z dnia 15 kwietnia 2011 roku wezwano T. S., K.N., H.B., A. M., L. S., E. W., M.W. i H. P. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego– w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Natomiast skarżący P. B. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi– w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

W zakreślonym terminie skarżący P. B. nie uiścił wpisu sądowego, z kolei skarżący: T. S., K.N., H.B., A. M., L. S., E. W., M.W. nie odpowiedzieli na wezwanie Sądu.

Natomiast skarżący H. P. w zakreślonym terminie wyjaśnił,

iż zarzuca zaskarżonej decyzji naruszenie art. 138 § 2 K.p.a. poprzez przyjęcie,

że wymagane jest uprzednie przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego, choć SKO nie wnosi o uzupełnienie zebranego materiału dowodowego oraz art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. poprzez niestwierdzenie nieważności decyzji organu I instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje:

Skargi należało odrzucić.

Nie kwestionując zasady wynikającej z treści art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), ( zwanej dalej p.p.s.a.), iż uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, Sąd zwraca jednocześnie uwagę na to, że zgodnie z treścią art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a więc powinna zawierać w szczególności podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.

Dodatkowym warunkiem dopuszczalności skargi jest uiszczenie przez stronę stosownego wpisu, bowiem sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma,

od którego nie uiszczono należnej opłaty (art. 220 § 1 p.p.s.a.).

Ponieważ skargi T. S., K.N., H.B., A. M., L. S., E. W., M.W. i H. P. nie spełniały powyższych wymogów, zostali oni wezwani do usunięcia braków formalnych skarg poprzez określenie naruszenie prawa bądź interesu prawnego oraz podpisanie skargi.

W zakreślonym terminie jedynie H. P. udzielił odpowiedzi na wezwanie Sądu, jednak – co wyraźnie należy podkreślić – zawierała ona tylko sformułowanie zarzutów wobec zaskarżonej decyzji, a nie wyjaśniała w jaki sposób kwestionowane rozstrzygnięcie narusza interes prawny skarżącego. Należy też zaznaczyć, że z akt administracyjnych sprawy nie wynika, aby H. P. brał udział w postępowaniu przed organami administracji, ani też nie jest właścicielem działki sąsiadującej z terenem inwestycji.

W tym miejscu wyjaśnić trzeba, iż wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego oparte jest na zasadzie skargowości, co oznacza, że postępowanie to może być wszczęte jedynie na żądanie pochodzące od legitymowanego podmiotu. Legitymacja skargowa jest więc jednym z wielu elementów przesądzających o dopuszczalności skargi. Jednocześnie legitymację do złożenia skargi oparto, co do zasady, na kryterium interesu prawnego. Oznacza to, że skarżący musi mieć interes prawny w przeprowadzeniu sądowej kontroli zgodności z prawem konkretnego aktu lub czynności organu administracji publicznej, oparty na normach administracyjnego prawa materialnego, a nawet - jak się również przyjmuje - na normach procesowych czy ustrojowych (np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 kwietnia 2007 r, II OSK 2019/06, niepubl., dostępny w Systemie Informacji Prawnej LEX, Lex nr 325285). Interes prawny we wniesieniu skargi winien być przy tym rozumiany jako istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków autora skargi a zaskarżonym aktem, który powinien być doprowadzony do stanu zgodności z porządkiem prawnym. Taki interes prawny musi być zatem interesem indywidualnym strony postępowania, innymi słowy, musi dotyczyć jej bezpośrednio. Podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi na podstawie art. 50 § 1 p.p.s.a. jest ten, kto wykaże związek pomiędzy swą sytuacją prawną i normą prawa materialnego, procesowego lub ustrojowego (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 listopada 2010 r, l OSK 860/10, niepubl., dostępny Lex nr 745350).

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić trzeba,

iż skarżący H. P. nie wykazał związku pomiędzy swą sytuacją prawną

i zakwestionowanym rozstrzygnięciem.

Uznać należy zatem, że skargi T. S., K.N., H.B., A. M., L. S., E. W., M.W. i H. P. nie zostały skutecznie wniesione i z tej przyczyny na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. podlegają odrzuceniu, o czym Sąd orzekł z uwzględnieniem art. 58 § 3 p.p.s.a.

Natomiast skargę P. B. Sądu odrzucił – stosownie do art. 220

§ 3 p.p.s.a - z uwagi na zaniechanie uiszczenia wpisu sądowego w zakreślonym terminie.

Nadto warto wyjaśnić, iż postępowania ze skarg Ochotniczej Straży Pożarnej w B. oraz S. A. zostały skutecznie wszczęte i zostanie im nadany dalszy bieg.

m.ch.