Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 301/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2023-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Minister Edukacji Narodowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 93 ust. 2
journal: Dz.U. 2022 poz 574
law: Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wójcik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Halina Adamczewska - Wasilewicz Sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu z dnia 10 stycznia 2023 r., nr 271923/II w przedmiocie przyznania stypendium socjalnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] grudnia 2022 r. Komisja Stypendialna Uniwersytetu [...] nie przyznało M. S. (dalej także: Skarżący, Strona) stypendium socjalnego w semestrze zimowym roku akademickiego 2022/2023. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z art. 93 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2022 r., poz. 574) – dalej: "p.s.w.n." – oraz § 4 ust. 2 Regulaminu świadczeń dla studentów Uniwersytetu [...] (dalej: "Regulamin") łączny okres, przez który studentowi przysługuje stypendium socjalne wynosi 12 semestrów, bez względu na pobieranie świadczenia przez studenta, z zastrzeżeniem, że w ramach tego okresu nie stypendium przysługuje na studiach pierwszego stopnia – nie dłużej niż przez 8 semestrów, a na studiach drugiego stopnia nie dłużej niż przez 7 semestrów. Okres ten jest dłuższy o 2 semestry przypadku, kiedy student podjął jednolite studia magisterskie, w których czas trwania określony w przepisach prawa wynosi 11 lub 12 semestrów.

Odwołanie od powyższej decyzji złożył Skarżący, wnosząc o jej uchylenie w całości i przyznanie mu stypendium socjalnego na rok akademicki 2022/2023.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2023 r. Odwoławcza Komisja Stypendialna [...] (dale także: Komisja, organ) utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu Komisja w pierwszej kolejności wskazała, że przesłanki przyznania stypendium socjalnego zostały określone w przepisach ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Podkreślono, że zgodnie z art. 87 ust. 1 p.s.w.n. stypendium socjalne może otrzymać student, który znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, z kolei szczegółowe zasady przyznawania świadczeń studentom zostały określone na mocy art. 95 p.s.w.n. w Regulaminie. W dalszej kolejności organ wskazał, że zgodnie z art. 93 ust. 4 i 5 p.s.w.n., łączny okres, na który studentowi przysługują stypendia studenckie z art. 86 wynosi 12 semestrów, bez względu na pobieranie świadczenia przez studenta, z zastrzeżeniem, że w ramach tego okres stypendium przysługuje na studiach pierwszego stopnia - nie dłużej niż przez 9 semestrów, na studiach drugiego stopnia - nie dłużej niż przez 7 semestrów. Okres ten jest dłuższy o semestry w przypadku, gdy student podjął jednolite studia magisterskie, których czas trwania określony w przepisach prawa wynosi 11 lub 12 semestrów. Zaznaczył, że do powyższego okresu wlicza wszystkie rozpoczęte semestry studiów. Następnie organ odnosząc się do sytuacji Skarżącego wskazał, że, na podstawie danych ze zintegrowanego system informacji o nauce polskiej i szkolnictwie wyższym POLON, przekroczył on określoną ustawą liczbę semestrów, albowiem:

. od [...] października 2015 r. do [...] marca 2016 r. studiował na kierunku ochrona środowiska, na studiach stacjonarnych pierwszego stopnia,

. od [...] października 2016 r. do [...] listopada 2017 r. studiował na kierunku chemia, studia stacjonarne na studiach stacjonarnych pierwszego stopnia,

. od [...] października 2017 r. do [...] września 2018 r., studiował na kierunku lekarskim, na studiach stacjonarnych jednolitych magisterskich,

. od [...] października 2017 r. do [...] października 2017 r., studiował na kierunku: farmacja, na studiach stacjonarnych jednolitych magisterskich,

. od 1 października.2018 r. do chwili obecnej studiuje na kierunku lekarskich na studiach stacjonarnych jednolitych magisterskich.

W odniesieniu do zarzutu Skarżącego dotyczącego nie zawsze oczywistego sposobu przekazywania przez uczelnie danych statusu studenta do systemu POLON, a także w odniesieniu do twierdzenia, że w roku akademickim 2015/2017 na kierunku chemia nie złożył stosownego ślubowania, w związku z czym nie nabył praw studenta, co potwierdził korespondencją mailową z Biurem Obsługi Studenta na Wydziale Chemii Uniwersytetu [...] organ wskazał, że nie jest uprawniony do wybiórczego czy uznaniowego odczytywania danych z dostępnego ogólnopolskiego systemu. Podkreślił, że doprecyzowanie tego faktu mogłoby nastąpić jedynie pomiędzy stronami, czyli Skarżącym i Uczelnią w P.. Podobnie jak w przypadku kierunku ochrona środowiska.

Następnie organ zauważył, że Skarżący powołał się na liczne wyroki sądowe dotyczące spraw stypendialnych, jednak wszystkie z nich zostały ogłoszone przed nowelizacją ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, która zmodyfikowała i doprecyzowała przepisy dotyczące ustalania okresu przysługiwania świadczeń dla studentów w powiązaniu z okresem studiowania. Komisja zauważyła przy tym, że w art. 93 p.s.w.n. po nowelizacji tej ustawy z dnia 17 listopada 2021 r. (Dz.U. z 2021 r., poz. 2232) wskazano, że łączny okres, przez który przysługują świadczenia wynosi określoną liczbę semestrów, ale dodano, że świadczenia te przysługują bez względu na ich pobieranie przez studenta. Zmiany te zostały zauważone również przez sąd administracyjny. W związku z powyższymi ustaleniami, organ stanął na stanowisku, że nie ma podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji.

W skardze do tutejszego Sądu Strona wniosła o uchylenie w całości decyzji obu instancji. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego tj.:

1) art. 93 ust. 1, 4 i 5 p.s.w.n. przez:

a) jego niewłaściwą wykładnię i utożsamienie pojęcia "przysługiwania świadczenia" z samym faktem posiadania studenta, podczas gdy pojęcie to oznacza świadczenie, które rzeczywiście studentowi przysługiwało;

b) bezzasadne przyjęcie zmiany znaczenia ww. pojęcia na skutek nowelizacji na skutek ustawy z dnia 17 listopada 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw, podczas, gdy takowa nie nastąpiła;

c) naruszenie zasady "lex retro non agit" przez zastosowanie nowej ustawy do świadczeń uzyskanych przed wyjściem w życie nowelizacji, podczas, gdy przepisy te odnoszą się wyłącznie do świadczeń uzyskanych na gruncie tej ustawy, a zatem rozpoczęcie biegu tego terminu (niezależnie od tego jak go rozumieć) nie mogło mieć miejsca wcześniej niż z dniem wejścia w życie tych regulacji, to jest z dniem [...] października 2019 r.;

2) art. 70 ust. 4 Konstytucji poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji naruszenie prawa Skarżącego do równego dostępu do pomocy finansowej organizowanej dla studentów.

Ponadto Skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1060 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2022 r., poz. 2000) – dalej: "k.p.a." – w zw. z art. 7b, art. 75 § 1 i art. 77 k.p.a. przez niewyjaśnienie faktycznego czasookresu przysługiwania Skarżącemu statusu studenta i oparciu się jedynie na danych z systemu POLON pomimo, iż te nie były zgodne ze stanem faktycznym, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego ustalenia liczby semestrów, w których to Skarżący faktycznie pobierał naukę.

W odpowiedzi na skargę organ stanął na stanowisku, że przedmiotowa skarga jest bezzasadna i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2492), sądy administracyjne kontrolują prawidłowość zaskarżonych aktów administracyjnych, między innymi decyzji ostatecznych, przy uwzględnieniu kryterium ich zgodności z prawem. Decyzja podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 lit. a–c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259) – dalej: jako "p.p.s.a." – lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W myśl natomiast art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Na wstępie należy podać, że sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym w trybie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia [...] marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. poz. 374 ze zm., dalej: "ustawa COVID-19"). Zgodnie z tym przepisem przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. W będącej przedmiotem kontroli sądowej sprawie Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia [...] maja 2023 r. skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w dniu [...] czerwca 2023 r. (k. 27 akt sądowych). Wcześniej Skarżący został poinformowany także o dostępie do informacji o sprawie w wykazie spraw sądowych e-Wokanda pod wskazanym adresem internetowym oraz o możliwości wypowiedzenia się w sprawie w terminie 10 dni od dnia doręczenia pisma.

Należy zaznaczyć, że dopuszczalność rozpoznania spraw na posiedzeniach niejawnych w czasie obowiązywania obostrzeń związanych z epidemią COVID-19 była rozważana przez Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w wyroku z dnia 26 lipca 2022 r. sygn. akt II FSK 1230/21 (publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.orzeczenia.nsa.gov.pl – podobnie jak orzeczenia przytaczane w dalszej części uzasadnienia), a wyrażone w nim poglądy tut. Sąd podziela.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja z dnia [...] stycznia 2023 r., w której Odwoławcza Komisja Stypendialna [...] utrzymała w mocy decyzję Komisji Stypendialnej [...] z dnia [...] grudnia 2022 r. odmawiającą przyznania Skarżącemu stypendium socjalnego.

Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że decyzja ta nie narusza prawa.

Spór w przedmiotowej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia czy organy zasadnie odmówiły przyznania Skarżącemu stypendium socjalnego na semestr zimowy w roku akademickim 2022/23 zgodnie z wnioskiem z dnia [...] października 2022 r.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że podstawy i tryb przyznawania studentowi stypendium socjalnego regulują przepisy art. 86 i nast. p.s.w.n. Jednocześnie zauważyć trzeba, że ustawą z dnia 17 listopada 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2322) wprowadzono istotne dla rozpoznania niniejszej sprawy zmiany przepisów Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce. Na mocy art. 1 pkt 3 powołanej wyżej ustawy z dnia 17 listopada 2021 r. nadano nowe brzmienie przepisom art. 93 i 94 p.s.w.n. dotyczącym ograniczenia możliwości przyznania świadczeń oraz utraty prawa do nich. W brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17 listopada 2021 r. art. 93 ust. 2 pkt 1 p.s.w.n. stanowił, że świadczenia, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4 i art. 359 ust. 1 przysługują na studiach pierwszego stopnia, studiach drugiego stopnia i jednolitych studiach magisterskich, jednak nie dłużej niż przez okres 6 lat. W wyniku powołanej wyżej nowelizacji art. 93 ust. 2 p.s.w.n. stanowi, że student kształcący się równocześnie na kilku kierunkach studiów może otrzymywać świadczenia, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4 i art. 359 ust. 1, tylko na jednym, wskazanym przez niego kierunku. Natomiast w myśl art. 93 ust. 4 p.s.w.n. łączny okres, przez który przysługują świadczenia, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4 i art. 359 ust. 1, wynosi 12 semestrów, bez względu na ich pobieranie przez studenta, z zastrzeżeniem że w ramach tego okresu świadczenia przysługują na studiach:

1) pierwszego stopnia - nie dłużej niż przez 9 semestrów,

2) drugiego stopnia - nie dłużej niż przez 7 semestrów.

Mając jednocześnie na uwadze, że Skarżący jest studentem kierunku studiów jednolitych to wskazać należy również na treść art. 93 ust. 5 p.s.w.n., który stanowi, że łączny okres, o którym mowa w ust. 4, jest dłuższy o 2 semestry w przypadku, gdy student podjął jednolite studia magisterskie, których czas trwania określony w przepisach prawa wynosi 11 albo 12 semestrów.

Zauważyć także należy, że z mocy art. 18 nowelizacji wchodziła ona w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkami, w których nie ujęto w/w art. 1 pkt 3, czyli począwszy od dnia 18 grudnia 2021 r. Jedynie do przyznawania świadczeń, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4 i art. 359 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w pierwszym semestrze roku akademickiego 2021/2022, art. 16 ustawy zmieniającej przewidział możliwość stosowania przepisów ustawy zmienianej, w brzmieniu dotychczasowym. Zatem wyłącznie w tym zakresie ustawodawca nie posłużył się zasadą bezpośredniego działania nowej ustawy polegającej na tym, że od chwili wejścia w życie nowych norm prawnych należy je stosować do stosunków prawnych (zdarzeń, stanów rzeczy) danego rodzaju niezależnie od tego, czy dopiero powstaną czy też powstały wcześniej przed wejściem w życie nowego prawa, lecz trwają nadal w czasie dokonywania zmiany prawa – bowiem do przyznawania świadczeń, w pierwszym semestrze roku akademickiego 2021/2022 czyli trwającego w dacie dokonywanej zmiany dopuścił stosowanie przepisów ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym. W związku z powyższym w odniesieniu do semestru zimowego w roku akademickim 2022/2023, którego dotyczy wniosek Skarżącego z dnia [...] października 2022 r. o przyznanie stypendium socjalnego należy stosować przepisy Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce w brzmieniu nadanym nowelizacją z dnia 17 listopada 2021 r. Tak też trafnie przyjęły komisje stypendialne rozpoznające wniosek Skarżącego powołując powyższe przepisy w nowym brzmieniu. Ponadto zgodnie z art. 93 ust. 6 p.s.w.n. do okresu, o którym mowa w ust. 4 i 5, wlicza się wszystkie rozpoczęte przez studenta semestry na studiach, o których mowa w ust. 1, w tym semestry przypadające w okresie korzystania z urlopów, o których mowa w art. 85 ust. 1 pkt 3, z wyjątkiem semestrów na kolejnych studiach pierwszego stopnia rozpoczętych lub kontynuowanych po uzyskaniu pierwszego tytułu zawodowego licencjata, inżyniera albo równorzędnego. W przypadku kształcenia się na kilku kierunkach studiów semestry odbywane równocześnie traktuje się jako jeden semestr.

Z kolei stosownie do zgodnie z treścią art. 87 ust. 1 p.s.w.n., stypendium socjalne może otrzymać student znajdujący się w trudnej sytuacji materialnej. Organ nie kwestionował w toku postępowania, że Skarżący załączył do wniosku o stypendium socjalne dokumenty, w tym oświadczenia o dochodach wraz z wymaganą dokumentacją potwierdzającą dochody, zaświadczenia z ośrodka pomocy społecznej o sytuacji dochodowej i majątkowej Skarżącego oraz jego rodziny, dokumenty potwierdzające inne źródła utrzymania jego rodziny.

Skarżący będąc studentem VI roku jednolitych studiów magisterskich na kierunku lekarskim, na Wydziale Lekarskim [...] złożył wniosek z dnia [...] października 2022 r., o przyznanie stypendium socjalnego na semestr zimowy 2022/2023.

W rozpoznawanej sprawie na podstawie danych ze zintegrowanego system informacji o nauce polskiej i szkolnictwie wyższym POLON ustalono, że Skarżący przekroczył określoną ustawą liczbę semestrów, co uniemożliwiło przyznanie stypendium socjalnego. Skarżący podjął pierwsze studia na kierunku ochrona środowiska na Uniwersytecie [...] w P. w roku akademickim 2015/2016. Skarżący studiował wówczas przez okres 2 semestrów. Następnie w roku akademickim 2016/2017 rozpoczął studia na kierunku chemia na Uniwersytecie [...] w P. i studiował wówczas 2 semestry. W roku akademickim 2017/2018 Skarżący rozpoczął studia na kierunku farmacja na Uniwersytecie [...] w T. i studiował 1 semestr. Na Uniwersytecie [...] w T. [...] Skarżący rozpoczął studia na kierunku lekarskim w roku akademickim 2017/2018 oraz następnie w roku akademickim 2018/2019. Organ Wskazał, że Skarżący w chwili składania wniosku o stypendium socjalne w dniu [...] października 2022 r. był aktualnie na 15 semestrze studiów. Zatem wbrew twierdzeniu Skarżącego, że łączna liczba rozpoczętych przez niego semestrów podczas całej edukacji nie wynosiła 11 i w związku z tym nie kwalifikował się do przyznania mu stypendium socjalnego w semestrze zimowym roku akademickiego 2022/23.

Jednocześnie Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela pogląd, że pojęciu "przysługuje", wobec braku definicji ustawowej, należy nadać powszechne rozumienie językowe i odnosić je do świadczenia, które zostało przyznane po spełnieniu wszystkich kryteriów. Jednakże zmiany wprowadzone nowelizacją z dnia 17 listopada 2021 r. (por. druk nr 1569/IX kad., publ. www.sejm.gov.pl) jednoznacznie ograniczyły czasokres, przez który to prawo przysługuje (do 12 semestrów, ewentualnie 14 semestrów dla jednolitych studiów magisterskich), wiążąc ten czas z okresem samego studiowania jako podstawowej przesłanki ustawowej i związanego z nią uprawnienia do ubiegania się o świadczenia, z którego student może korzystać. Znajduje to potwierdzenie w treści uzasadnienia projektu nowelizacji, gdzie wskazano m.in., że "(...) Celem wprowadzenia zmiany w art. 93 ustawy jest zróżnicowanie okresu przysługiwania świadczeń dla studentów w zależności od czasu trwania studiów, a także doprecyzowanie sposobu ustalania tego okresu. Obecnie okres przysługiwania świadczeń wynosi 6 lat, niezależnie od okresu trwania studiów. Proponuje się wprowadzenie regulacji przewidującej przysługiwanie świadczeń maksymalnie przez łączny okres do 12 semestrów, w tym w przypadku studiów pierwszego stopnia – do 9 semestrów, zaś w przypadku studiów drugiego stopnia – do 7 semestrów. Jednocześnie w ust. 2 proponuje się utrzymanie dotychczasowej zasady, zgodnie z którą poszczególne świadczenia przysługiwały tylko na jednym kierunku studiów – w przypadku równoczesnego kształcenia na kilku kierunkach, przy czym pozostawia się do wyboru studenta, na którym kierunku będzie otrzymywał poszczególne świadczenia. W przypadku jednolitych studiów magisterskich, które zgodnie z przepisami prawa trwają 11 albo 12 semestrów, proponuje się wydłużenie okresu przysługiwania świadczeń o 2 semestry. (...) Ponadto – w celu usunięcia wątpliwości interpretacyjnych i ujednolicenia sposobu ustalania przez uczelnie prawa studentów do świadczeń – proponuje się doprecyzowanie okresów przysługiwania świadczeń przez wskazanie wprost, że do okresów przysługiwania świadczeń wliczają się wszystkie semestry studiowania, z wyjątkiem kolejnych studiów pierwszego stopnia rozpoczętych lub kontynuowanych po uzyskaniu tytułu zawodowego licencjata, inżyniera albo równorzędnego. Wyrażenie "rozpoczęty semestr" występujące w tym przepisie należy traktować jako pełny semestr, bez względu na to, czy kształcenie trwało przez okres całego semestru czy krócej. Zgodnie z intencją projektodawcy nie będzie miało znaczenia, czy kształcenie trwało miesiąc czy dłużej".

Jak zatem wcześniej wskazano do rozpoznania wniosku Skarżącego z dnia [...] października 2022 r. o przyznanie stypendium socjalnego znajdują zastosowanie przepisy w postaci, jaką nadano im z dniem 18 grudnia 2021 r. omawianą nowelizacją Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce. Z powyższą datą bez wątpienia doszło do zmiany wcześniejszych unormowań co do czasu przysługiwania stypendium odnoszących się pierwotnie do daty otrzymania świadczeń stypendialnych, zaś po tej zmianie doprecyzowano regulację w ten sposób, że łączny okres przysługiwania świadczeń wynosi 12 semestrów (względnie 14 semestrów, gdy czas trwania jednolitych studiów magisterskich wynosi 11 lub 12 semestrów), bez względu na ich pobieranie przez studenta. Skoro więc Skarżący z początkiem semestru zimowego roku akademickiego 2022/2023 rozpoczął 15-ty semestr studiowania, to zasadnie organ odmówił przyznania wnioskowanej świadczenia.

Jednocześnie biorąc pod uwagę przedstawione wyżej stanowisko na temat zmian jakie zaszły w przepisach Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce oraz przepisów przejściowych zawartych w nowelizacji tej ustawy z dnia 17 listopada 2021 r. regulujących kwestię rozpoczęcia okresu obowiązywania zmian, w ocenie Sądu nie zasługują na uwzględnienie również pozostałe zarzuty Skarżącego dotyczące naruszenia art. 70 ust. 4 Konstytucji RP oraz zasady "lex retro non agit", nieuzasadnionego skrócenia okresu przysługiwania Skarżącemu stypendium.

W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie nie doszło też do naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organy zasadnie wskazały, że przy dokonywaniu ustaleń faktycznych wykorzystały informacje zawarte w Zintegrowanym System Informacji o Szkolnictwie Wyższym i Nauce "POL-on" zawierającym rzetelne, obiektywne dane w tym o studentach (m.in. w zakresie daty rozpoczęcia studiów) i przyjmując wiarygodność tych danych. System ten zawiera m.in. bazę studentów. Z art. 344 ust. 1 p.s.w.n. wynika, że dane zawarte w wykazie studentów obejmują m.in. datę rozpoczęcia studiów, datę ich ukończenia i nazwę uzyskanego tytułu zawodowego albo datę skreślenia z listy studentów, natomiast zgodnie z art. 344 ust. 2 p.s.w.n. dane, o których mowa w ust. 1 oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 353 w tym zakresie, wprowadzają do systemu POL-on rektorzy oraz rektorzy uczelni prowadzonych przez kościoły i inne związki wyznaniowe otrzymujących subwencje, dotacje i inne środki z budżetu państwa. Natomiast art. 354 ust. 1 p.s.w.n. stanowi, że dane w tym systemie są aktualizowane, archiwizowane i usuwane przez podmiot, który je wprowadził. Sąd zauważa przy tym, że zgodnie z art. 365 pkt 3 u.p.s.w.n. środki finansowe na szkolnictwo wyższe i naukę przeznacza się na świadczenia, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4 ustawy, tj. m.in. na stypendia socjalne. Zgodnie natomiast z art. 371 ust. 2 p.s.w.n. środki finansowe, o których mowa m.in. w art. 365 pkt 3 u.p.s.w.n. przyznaje się w formie dotacji podmiotowej. Powyższe uregulowania prowadzą do wniosku, że środki finansowe na wypłatę stypendium socjalnego pochodzą z budżetu państwa i są przekazywane uczelni jako subwencja podmiotowa. W związku z faktem, że z przytoczonego powyżej art. 342 ust. 4 p.s.w.n. wynika, że dane zgromadzone w systemie POL-on są wykorzystywane do realizacji polityki naukowej państwa oraz ustalania wysokości dotacji to w ocenie Sądu uzasadnione jest posługiwanie się nimi przez komisje stypendialne przy ustalaniu uprawnienia do przyznania stypendium. Zdaniem Sądu słusznie również organ odwoławczy przyjął, że komisje stypendialne nie są uprawnione do podważania danych dostępnych w systemie POL-on na podstawie dokumentów i oświadczeń dostarczonych przez Skarżącego. Wyłącznie podmiot, który dane do systemu POL-on wprowadził jest bowiem uprawniony do ich zmiany.

Jednocześnie informacje wynikające z dokumentów przedstawionych przez Skarżącego w istocie nie podważają danych, na które powołał się organ co do ustaleń okresów, w których Skarżący odbywał studia na Uniwersytecie [...] w P. na kierunkach ochrona środowiska i chemia. Z załączonych kart przebiegu studiów wynika, że Skarżący studia na tych kierunkach rozpoczął. Należy w tym miejscu wskazać, że zgodnie z art. 93 ust. 6 p.s.w.n. do okresu, przez który przysługuje m.in. stypendium socjalne, wlicza się wszystkie rozpoczęte przez studenta semestry na studiach. Z kolei brak egzemplarza aktu ślubowania w teczce studenta okoliczności tej nie podważa. W ocenie Sądu Skarżący nie zakwestionował skutecznie ustaleń organu w rozpoznawanej sprawie dokonanych na podstawie całokształtu materiału dowodowego i we wzajemnym powiązaniu poszczególnych dowodów, a nie tylko poszczególnych dowodów z osobna. W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie organ nie dopuścił się naruszenia przepisów postępowania. Podjął on wystarczające kroki do wyjaśnienia sprawy, zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy w stopniu niezbędnym do wydania rozstrzygnięcia. Nie znajdują zatem uzasadnienia podniesione w skardze zarzuty naruszenia przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego.

Wobec niezasadności podniesionych w skardze zarzutów, mając na uwadze, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.

H. Adamczewska-Wasilewicz T. Wójcik L. Kleczkowski