Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 877/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-12-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6293 Przejęcie gospodarstw rolnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi L. W. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2010 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa postanawia: zwolnić L. W. od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

L. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2010 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.

Po rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 19 czerwca 2010 r. referendarz sądowy postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2010 r. przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.

Wnioskiem z dnia 29 listopada 2010 r. L. W. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Ze złożonego na urzędowym formularz wniosku oraz załączonych do niego wyciągów z rachunku bankowego K. i L. W. w Banku Spółdzielczym w G. za okresy od 1 lutego 2009 r. do 28 lutego 2009 r. i od 1 października 2010 r. do 8 listopada 2010 r. wynika, że L. W. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną (K. W.). Jedynymi źródłami utrzymania dwuosobowej rodziny są świadczenia emerytalne skarżącego w miesięcznej wysokości 1.323,16 zł netto oraz jego żony w miesięcznej wysokości 821,06 zł netto. Do początku 2010 r. świadczenie emerytalne otrzymywane przez skarżącego wynosiło 840,33 zł netto, a przez jego żonę 744,53 zł netto. Skarżący jest właścicielem domu o powierzchni 100 m2 oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 0,9 ha. Nie ma wartościowych przedmiotów, oszczędności, papierów wartościowych ani innych zasobów pieniężnych.

Zgodnie ze znajdującym się w aktach sprawy oświadczeniem skarżącego z dnia 10 lipca 2010 r. w okresie, kiedy otrzymywał on niższą emeryturę popadł w długi, które do tej pory nie zostały spłacone.

Jak wynika z wyciągu z rachunku bankowego za okres od 1 października 2010 r. do 8 listopada 2010 r., w dniu 14 października 2010 r. z konta państwa W. dokonano spłaty raty kredytu w wysokości 331,57 zł. Suma wpłat na rachunek bankowy we wskazanym okresie wyniosła 2.144,22 zł. Pochodziły one wyłącznie ze świadczeń emerytalnych skarżącego i jego żony. Suma obciążeń wraz z opisaną ratą kredytu wyniosła 2.650,68 zł. Saldo rachunku na 8 listopada 2010 r. wyniosło -1.813,19 zł. Przez cały okres objęty nadesłanym wyciągiem było ono ujemne.

Wedle wskazanego oświadczenia miesięczne koszty niezbędnych opłat w gospodarstwie domowym państwa W. wynoszą 800 zł, nie licząc kosztów leczenia i remontów.

Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 200 zł (§ 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Jest to najwyższa opłata sądowa w przedmiotowej sprawie. Wysokość wpisu od skargi kasacyjnej, stosownie do treści § 3 powołanego rozporządzenia wynosi 100 zł, natomiast wysokość wpisów od zażaleń, czy też opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku nie przekracza jednorazowo kwoty 100 zł (§ 2 ust. 1 pkt 7 powołanego rozporządzenia oraz § 2 rozporządzenia rady ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych - Dz. U. Nr 221, poz. 2192).

Wysokość wpisu należnego od skargi L. W. oraz innych ewentualnie należnych opłat sądowych jest zatem niewielka. Skarżący nie musi też ponosić kosztów profesjonalnej pomocy prawnej, bowiem wskazanym wyżej postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2010 r. ustanowiono dlań adwokata.

Mimo to należy stwierdzić, że wykazane przez wnioskodawcę stan majątkowy i możliwości płatnicze uzasadniają orzeczenie o zwolnieniu od kosztów sądowych.

Miesięczny dochód uzyskiwany obecnie przez skarżącego i jego żonę ze świadczeń emerytalnych wynosi 2.144,22 zł, przy czym do początku bieżącego roku był on niższy o prawie 560 zł. Części aktualnego dochodu przeznaczana jest na spłatę zadłużenia powstałego przed 2010 rokiem. Zapłacona w październiku rata kredytu wyniosła 331,57 zł. Miesięczne koszty niezbędnych opłat w gospodarstwie domowym państwa W. wynoszą 800 zł, nie licząc kosztów leczenia i remontów. W październiku bieżącego roku suma obciążeń ich rachunku bankowego przekroczyła sumę wpłat o ponad 500 zł, a saldo rachunku było ujemne, nawet bezpośrednio po wpływie świadczeń emerytalnych w dniu 14 października 2010 r. Wyniosło wtedy -15,01 zł.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że przy aktualnym poziomie cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia elementarnych potrzeb życiowych, jak wyżywienie i ubranie, świadczenia emerytalne L. W. i K. W. pozawalają zaspokoić co najwyżej niezbędne, bieżące wydatki w prowadzonym przez nich gospodarstwie domowym. W tej sytuacji, nie posiadając ani wartościowych przedmiotów, ani zasobów pieniężnych, skarżący nie jest w stanie poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i żony.

Powyższe obliguje do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.