Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 653/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-07-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono postanowienie organu II i I instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska (spr.) Sędziowie: WSA Piotr Fronc WSA Sebastian Pietrzyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 4 lipca 2023 r. sprawy ze skargi K. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 5 lipca 202 r., znak: SKO.OŚ/4170/231/2022 w przedmiocie opinii w sprawie zezwolenia na przetwarzanie odpadów I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, II. zasądza na rzecz K. N. od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 25 maja 2022 r. znak: SE.6226.3.2022, na podstawie art. 41 ust. 6a ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2022 r. poz. 699), art. 106 § 3 i 5 oraz art. 268a kpa oraz art. 39 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r.o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2022 r. poz. 559) Burmistrz Miasta i Gminy Olkusz negatywnie zaopiniował wniosek K. N. w sprawie wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów na terenie działki nr ew. [...] przy ul. [...] w Olkuszu.

W uzasadnieniu postanowienia organ podał, że Starosta Olkuski, pismem z dnia 29 marca 2022 r. na podstawie art. 41 ust. 6a ustawy o odpadach, wystąpił do Burmistrza Miasta i Gminy Olkusz o opinię w sprawie ww. zezwolenia. Ustalono, że przeznaczenie i zasady zagospodarowania działki nr [...], położonej przy ul. [...] w Olkuszu kształtuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zachodniej części dzielnicy północnej i zachodniej dzielnicy przemysłowej Olkusza, zatwierdzony uchwałą Nr XXX/336/2004 Rady Miejskiej w Olkuszu z dnia 29 września 2004 r. (Dz. U. Woj. Małopolskiego Nr 419, poz. 4803). Zgodnie z ww. planem działka nr [...] znajduje się w terenie "D 3PT" opisanym jako: "Tereny produkcyjno-techniczne".

Organ ustalił, że na ww. terenie wnioskodawca zamierza prowadzić działalność w zakresie gospodarki odpadami, której zasadniczą częścią jest magazynowanie odpadów innych niż niebezpieczne (w większości odpadów palnych) w postaci części, podzespołów i akcesoriów samochodowych, usuniętych w trakcie napraw pojazdów, przyjętych od innych posiadaczy/wytwórców odpadów oraz ich przetwarzanie (odzysk). W dniu 20 maja 2022 r. do organu wpłynęły dodatkowe wyjaśnienia wnioskodawcy dotyczące zamierzonego charakteru prowadzenia działalności, wpisującego się w zakład remontowy lub obsługi technicznej, wyłącznie z wykorzystaniem prostych narzędzi, bez zastosowania urządzeń stacjonarnych.

Organ wskazał, że zgodnie z przeznaczeniem podstawowym realizowane mogą być zakłady remontowe i zakłady obsługi technicznej, natomiast zgodnie z przeznaczeniem dopuszczalnym (uzupełniającym) możliwa jest lokalizacja zakładów drobnej wytwórczości i rzemiosła, baz, składów, magazynów, hurtowni, rozbudowa i przebudowa istniejących budynków i urządzeń, rozbudowa urządzeń infrastruktury technicznej oraz wprowadzenie zieleni izolacyjnej, zadrzewień i zakrzewień. W ocenie organu zarówno przeznaczenie podstawowe jak i przeznaczenie dopuszczalne dla przedmiotowego terenu nie obejmuje zakładów przetwarzających odpady. Także z ustaleń szczegółowych dla tego terenu nie wynika, by w terenie "D 3PT" ustalono możliwość funkcjonowania zakładu przetwarzania odpadów (tak jak dookreślono możliwość użytkowania dla terenu o symbolach: "B 1PT", "B 2PT", "D 1PT", "D 2PT" i "D 3PT"). Z powyższych ustaleń wywiedziono, iż taki rodzaj przedsięwzięcia nie był planowany na tym terenie. W związku z powyższym stwierdzono, że planowane przedsięwzięcie tj. prowadzenie przetwarzania odpadów na terenie działki nr ewid. [...] przy ul. [...] w Olkuszu, w terenie ozn. w planie symbolem "D 3PT" nie jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł K. N..

Postanowieniem z dnia 5 lipca 2022 r. znak: SKO.OŚ/4170/231/2022, działając na podstawie art. 41 ust. 6a ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach oraz art. 138 §1 pkt 1 kpa Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy powołał treść przepisów art. 41 ust. 1 i ust. 6a ustawy o odpadach oraz art. 106 §3 k.p.a. oraz wyjaśnił, że

w rozpatrywanym przypadku wnioskodawca na działce nr [...] położonej w Olkuszu przy ul. [...] zamierza prowadzić działalność w zakresie gospodarki odpadami, której zasadniczą częścią jest magazynowanie odpadów innych niż niebezpieczne (w większości odpadów palnych) w postaci części, podzespołów i akcesoriów samochodowych, usuniętych w trakcie napraw pojazdów, przyjętych od innych posiadaczy/wytwórców odpadów oraz ich przetwarzanie (odzysk). Zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zachodniej części dzielnicy północnej i zachodniej dzielnicy przemysłowej Olkusza, zatwierdzonym uchwałą Nr XXX/336/2004 Rady Miejskiej w Olkuszu z dnia 29 września 2004 r. (Dz. U. Woj. Małopolskiego Nr 419, poz. 4803) ww. działka nr [...] znajduje się w terenie ozn. symbolem "D 3PT" - opisanym jako: "Tereny produkcyjno-techniczne. W obszarze o przeznaczeniu "D 3PT" zgodnie z przeznaczeniem podstawowym realizowane mogą być zakłady remontowe i zakłady obsługi technicznej, natomiast zgodnie z przeznaczeniem dopuszczalnym (uzupełniającym) możliwa jest lokalizacja zakładów drobnej wytwórczości i rzemiosła, baz, składów, magazynów, hurtowni, rozbudowa i przebudowa istniejących budynków i urządzeń, rozbudowa urządzeń infrastruktury technicznej oraz wprowadzenie zieleni izolacyjnej, zadrzewień i zakrzewień. Kolegium podzieliło w związku z tym pogląd organu I instancji, że zarówno przeznaczenie podstawowe jak i przeznaczenie dopuszczalne dla przedmiotowego terenu nie obejmuje zakładów przetwarzających odpady. Ponadto również z ustaleń szczegółowych dla tego obszaru nie wynika, że w terenie o symbolu "D 3PT" ustalono możliwość funkcjonowania zakładu przetwarzania odpadów. Przedmiotowa inwestycja nie stanowi zakładu remontowego lub zakładu obsługi technicznej.

Organ podkreślił, że przyjęta uchwałą Nr IX/104/2011 Rady Miejskiej w Olkuszu z dnia 14 czerwca 2011 r. (Dz. Urz. Woj. Małopolskiego Nr [...], poz. 3021) zmiana miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Zachodniej Części Dzielnicy Północnej i Zachodniej Dzielnicy Przemysłowej Olkusza" nie obejmuje działki nr [...]. Uchwała ta nie dotyczy bowiem zmiany granic obszaru, na którym zlokalizowana jest powyższa nieruchomość. W § 7 ust. 3 uchwały w przedmiocie zmiany wskazano, że w obszarach objętych zmianą planu, zakazuje się lokalizacji: usług polegających na prowadzeniu działalności w zakresie zbierania, odzysku unieszkodliwiania lub magazynowania odpadów, za wyjątkiem terenów oznaczonych symbolem PU i PT.

Kolegium podzieliło stanowisko organu I instancji, że przy założeniu, iż uchwałodawca (organ planistyczny) chciałby rozszerzyć zakres przeznaczenia, w tym dopuścić możliwość przetwarzania odpadów na określonym terenie, musiałby wszcząć dla tej konkretnej nieruchomości procedurę zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, podobnie jak to miało miejsce w przypadku wyżej przytoczonej zmiany miejscowego planu z 2011 r. Tymczasem w stosunku do przeznaczenia działki nr [...] nie dokonano takiej zmiany, a wobec tego nie dopuszczono na tym terenie przetwarzania odpadów.

Jednocześnie Kolegium nie podzieliło stanowiska skarżącego, zgodnie z którym rozumując a contrario - na terenach oznaczonych symbolem PT - dozwolona jest działalność polegająca na zbieraniu, odzysku unieszkodliwiania lub magazynowania odpadów, a dla rozpoznania niniejszej sprawy nie powinna mieć znaczenia okoliczność, że działka, na której ma być zlokalizowane przedsięwzięcie skarżącego nie była objęta granicami określonymi w załącznikach do niniejszej uchwały (a w konsekwencji nie była objęta samą uchwałą). Ponadto, zdaniem Kolegium, nie jest trafny pogląd, że skoro w drodze zmiany uchwały w stosunku do terenów nią objętych wprowadzono zakaz lokalizacji usług polegających na prowadzeniu działalności w zakresie zbierania, odzysku unieszkodliwiania lub magazynowania odpadów, za wyjątkiem terenów oznaczonych symbolem PU i PT, to wcześniej zakaz taki nie istniał, a w konsekwencji nie obejmuje on lokalizacji, w której zamierzone przedsięwzięcie zamierza prowadzić skarżący.

Zdaniem organu odwoławczego, słusznie przyjął organ I instancji, że na przedmiotowym terenie mogą funkcjonować zakłady remontowe i obsługi technicznej, które w wyniku swej podstawowej działalności wytwarzają odpady, jednak nie mogą funkcjonować zakłady przetwarzania odpadów czyli takie, których podstawową działalnością jest proces przetwarzania odpadów, w tym służący odzyskowi materiałów. Z kolei jedynie w obszarze wyznaczonym na załączniku nr 8 Uchwały Nr IX/104/2011 Rady Miejskiej w Olkuszu z dnia 14 czerwca 2011 r. w przedmiocie zmiany planu miejscowego dopuszczono usługi polegające na prowadzeniu działalności w zakresie zbierania, odzysku, unieszkodliwiania lub magazynowania odpadów w terenach oznaczonych symbolem PU i PT. Przyjęte rozwiązanie zdaniem Kolegium należy traktować jako wyjątek dopuszczający powyższy zakres usług w obszarze PT, ale tylko na konkretnym obszarze wyznaczonym na załączniku graficznym, którego między innymi dotyczyła zmiana planu. Dla pozostałego bowiem obszaru ujętego w planie miejscowym jako PT nadal obowiązująca pozostaje regulacja niezmienionego planu miejscowego określająca dotychczasowe przeznaczenie podstawowe, dopuszczalne oraz szczegółowe. Jak wykazano wcześniej przeznaczenia te nie uprawniają do realizacji zakładów przetwarzających odpady.

Na powyższe postanowieni K. N. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie przepisów:

- art. 138 § 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy wadliwego postanowienia, które w kontekście zarzutów podniesionych w zażaleniu z dnia 25 maja 2022 roku winna zostać uchylona;

- art. 7a k.p.a. poprzez orzeczenie na niekorzyść Strony, w sytuacji w której w sprawie istnieją wątpliwości co do sposobu interpretacji planu zagospodarowania przestrzennego;

- art 15 k.p.a. poprzez brak rozpoznania wszystkich zarzutów zażalenia skierowanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego i dokonanie wyłącznie fragmentarycznej oceny zaskarżonego postanowienia;

- art. 46 ust. 1 pkt 3 w związku z art. art. 41 ust. 6a ustawy o odpadach, poprzez negatywne zaopiniowanie wniosku skarżącego, w sytuacji, w której brak jest ku temu przesłanek, w szczególności zaś poprzez błędne przyjęcie, iż planowane przedsięwzięcie nie jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego;

- § 48 Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Zachodniej Części Dzielnicy Północnej i Zachodniej Dzielnicy Przemysłowej Olkusza" poprzez jego niewłaściwą wykładnię i brak dokonania opiniowania zamierzenia skarżącego w kontekście dopuszczonego przez miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego inwestycji znacząco oddziałujących na środowisko (zaniechanie wnioskowania a maiori ad minus);

- § 7 ust. 3 pkt 1 uchwały nr IX/104/2011 Rady Miejskiej w Olkuszu z dnia 14 czerwca

2011 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Zachodniej Części Dzielnicy Północnej i Zachodniej Dzielnicy Przemysłowej Olkusza" poprzez niezastosowanie niniejszego przepisu per analogiam, który to wprost dopuszcza możliwość świadczenia usług polegających na prowadzeniu działalności w zakresie zbierania, odzysku unieszkodliwiania lub magazynowania odpadów na terenach oznaczonych symbolem PT;

- art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 80 k.p.a. polegające na nierozpatrzeniu całego materiału dowodowego oraz jego dowolną ocenę, a także niepodejmowanie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, jak też błędy w ustaleniach faktycznych polegające na błędnym przyjęciu, iż planowane przedsięwzięcie nie jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz przyjęciu, iż we wniosku podawane są niespójne informacje.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. Z istoty kontroli wynika również, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego aktu. Należy również wskazać, że na mocy art. 145 § 1 P.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność aktu lub wydanie go z naruszeniem prawa (pkt 2 i pkt 3). W razie nieuwzględnienia skargi podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a.

W związku z tym, że przedmiotem skargi było postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, sprawa niniejsza, zgodnie z art. 119 pkt 3 i 120 P.p.s.a, podlegała rozpoznaniu w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Skarga okazała się zasadna.

Wyjść należy od tego, że przedmiotem skargi było postanowienie, którym Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy Olkusz wydane na podstawie art. 41 ust. 6a ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. 2022 r. poz. 699). Przywołany przepis stanowi: "Organ właściwy wydaje zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów po zasięgnięciu opinii wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, właściwych ze względu na miejsce prowadzenia zbierania odpadów lub przetwarzania odpadów. Wymóg zasięgania opinii prezydenta miasta nie dotyczy prezydenta miasta na prawach powiatu, jeżeli jest on organem właściwym do wydania zezwolenia." Zgodnie z art. 41 ust. 6b ustawy o odpadach, w przypadku niewydania opinii w terminie określonym w art. 106 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego przyjmuje się (dalej: k.p.a.), że wydano opinię pozytywną.

Zgodnie z art. 106 § 1 k.p.a., jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ (wyrażenia opinii lub zgody albo wyrażenia stanowiska w innej formie), decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ. Organ załatwiający sprawę, zwracając się do innego organu o zajęcie stanowiska, zawiadamia o tym stronę (§ 2). Organ, do którego zwrócono się o zajęcie stanowiska, obowiązany jest przedstawić je niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie dwóch tygodni od dnia doręczenia mu żądania, chyba że przepis prawa przewiduje inny termin (§ 3). Organ obowiązany do zajęcia stanowiska może w razie potrzeby przeprowadzić postępowanie wyjaśniające (§ 4). Zajęcie stanowiska przez ten organ następuje w drodze postanowienia, na które służy stronie zażalenie (§ 5). W przypadku niezajęcia stanowiska w terminie określonym w § 3 stosuje się przepisy art. 36-38, przy czym organ obowiązany do zajęcia stanowiska niezwłocznie informuje organ załatwiający sprawę o wniesieniu ponaglenia (§ 6).

Kwestionowane postanowienie zapadło w trybie współdziałania organów przed wydaniem decyzji, którego istotę trafnie przedstawił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z 22 listopada 2019 r., II SA/Kr 1117/19 (orzeczenia.nsa.gov.pl), w którym wskazano, że "Wydawanie opinii kiedy tak wymaga odpowiednia norma kompetencyjna w trybie art. 106 k.p.a. stanowi formalną przesłankę wydania decyzji administracyjnej w tym znaczeniu, iż organ prowadzący postępowanie jest obowiązany uzyskać takie stanowisko przed wydaniem decyzji, zaś organ współdziałający jest obowiązany przed tym dniem odpowiednio przedstawić swoje stanowisko w sprawie. Zwrot w brzmieniu: "jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ w postaci wyrażenia opinii" - w ocenie Sądu nie może być natomiast odczytywany jako ustanawiający jakąkolwiek zależność treściową merytoryczną (materialną) decyzji administracyjnej od stanowiska opiniującego organu współdziałającego, czy też związanie organu wydającego decyzję treścią tego stanowiska. Niezależnie jednak od powyższej konstatacji trzeba stwierdzić, że zgodnie z art. 6 k.p.a. formułującym zasadę praworządności i stanowiącym, że organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa - przedmiotowe opinie powinny być wydawane na podstawie prawa i zgodnie z prawem." Jak dalej słusznie zauważył WSA w Krakowie formułowana przez organ opinia powinna być oparta o porządek prawny i powinna zasadniczo nawiązywać do kompetencji i zadań publicznych organu, zbieżnych z istotą sprawy, w której ma być wydana decyzja. Słusznie zaakcentowano, że pomimo niewiążącego dla organu rozstrzygającego sprawę/organu decyzyjnego charakteru opinii, jej treść może być dowolna lub/i obojętna wobec prawa, gdyż inaczej nie miałoby sensu zażalenie do organu wyższego stopnia, a także skarga do sądu administracyjnego.

Sąd podziela przedstawiony wyżej pogląd, podkreślając przy tym, że opinia wójta (burmistrza, prezydenta miasta) podejmowana na podstawie art. 41 ust. 6a ustawy o odpadach, powinna konsekwentnie nawiązywać do okoliczności faktycznych relewantnych ze względu na kompetencje i zadania publiczne organu zbieżne z istotą sprawy. Organ opiniujący powinien więc ustalić stan faktyczny w zakresie okoliczności istotnych dla dokonania przez niego oglądu sprawy, co do której zajmuje stanowisko, mając na względzie art. 106 § 4 k.p.a. W ocenie Sądu użyte w tym przepisie sformułowanie "może" nie oznacza bynajmniej, że wyjaśnienie stanu faktycznego w zakresie niezbędnym do zajęcia stanowiska pozostawiono uznaniu organu współdziałającego. Wykładnia art. 106 § 4 k.p.a. powinna być spójna z zasadą wyrażoną w art. 7b k.p.a., która nakłada na organy administracji publicznej obowiązek współdziałania ze sobą w zakresie niezbędnym do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli oraz sprawność postępowania, przy pomocy środków adekwatnych do charakteru, okoliczności i stopnia złożoności sprawy. Zasada z art. 7b nawiązuje więc treściowo do zasady prawdy materialnej wyrażonej w art. 7 k.p.a., wobec której nie może pozostać obojętny także organ podejmujący współdziałanie w "słabszej" formie, jaką jest opiniowanie. Trzeba tu podkreślić, że również takie stanowisko ma dla organu właściwego do wydania decyzji znaczenie. Stanowi ono wszakże element materiału dowodowego, który organ wydający decyzję powinien uwzględnić i rozważyć, ustalając treść rozstrzygnięcia w sprawie (tak: M. Romańska, w: H. Knysiak-Sudyka, "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", Warszawa 2019, s. 757).

Odnosząc powyższe do okoliczności kontrolowanej sprawy Sąd stwierdza, że zaskarżone postanowienie oraz postanowienie organu pierwszej instancji wydane zostały bez przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie wymaganym dla zajęcia stanowiska w sprawie. Organy nie ustaliły należycie wszystkich okoliczności sprawy istotnych dla stwierdzenia, czy planowana przez skarżącego działalność na działce nr [...] położonej w Olkuszu jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obowiązującym dla terenu tej działki, co mieściło się w zakresie opiniowania określonego w art. 41 ust. 6a ustawy o odpadach.

Punktem odniesienia dla organu opiniującego powinien być przekazany przez Starostę Olkuskiego wniosek skarżącego zatytułowany jako "Wniosek o wydanie zezwolenia na przetwarzania odpadów poza instalacjami i urządzeniami (przygotowanie do ponownego użycia)" datowany na wrzesień 2021 r., z uzupełnieniami z 9 lutego 2022 r., oraz 7 marca 2022 r.

We wniosku z września 2021 r. wskazano: "Celem działań określonych we wniosku jest odbiór części, podzespołów i akcesoriów samochodowych noszących znamiona niepełnowartościowych lub uszkodzonych, zakwalifikowanych do odpadów, powstałych z produktów lub części produktów i odzyskanie w maksymalnym stopniu poszczególnych części, podzespołów i akcesoriów do ponownego użycia." Dalej wskazano, że "Przetwarzanie odpadów będzie prowadzone zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 11 maja 2015 r., w sprawie odzysku odpadów poza instalacjami i urządzeniami (Dz. U. 2015, poz. 796). Planowany odzysk odpadów z grupy 16 (wg katalogu odpadów określonego w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 9 grudnia 2014 r. w sprawie katalogu odpadów ...) będzie zgodny z procesem "R12 Czynności polegające na sprawdzeniu, czyszczeniu lub naprawie produktów lub części produktów stanowiących odpady w celu ich przygotowania do ponownego użycia bez jakichkolwiek innych czynności wstępnego przetwarzania, odbywające się bez stosowania stacjonarnych urządzeń". We wniosku wskazano też m.in. miejsce przetwarzania odpadów – "zadaszony obiekt o konstrukcji stalowej, o wymiarach całkowitych: szerokość 8 m, wysokość 2,5 m, długość 12 m, zlokalizowany na wydzielonej części działki nr [...] przy ulicy [...] w Olkuszu". Ponadto w piśmie z 20 maja 2022 r. skarżący wyjaśnił, że przedmiotowa działalność będzie oparta na następujących procesach: oceny organoleptycznej poszczególnych części i akcesoriów samochodowych pod kątem uszkodzeń mechanicznych, pomiaru głębokości opon samochodowych z wykorzystaniem linijki, czyszczenia części i akcesoriów samochodowych wilgotnym czyściwem, przywracania pierwotnego kształtu metalowych części i akcesoriów samochodowych z wykorzystaniem prostych narzędzi ślusarskich takich jak młotek, kleszcze itp., klejenia części i akcesoriów samochodowych wykonanych z tworzyw sztucznych.

Dla terenu planowanej działalności, tj. działki nr [...], położonej w Olkuszu, obowiązują ustalenia uchwały nr XXX/336/2004 Rady Miejskiej w O. z dnia 29 września 2004 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zachodniej części dzielnicy północnej i zachodniej dzielnicy przemysłowej Olkusza (Dz. Urz. Woj. Małop. 2004 r., nr 419, poz. 4803, dalej: miejscowy plan). Przedmiotowa działka znajduje się w terenie oznaczonym jako "D 3PT" – Tereny produkcyjno-techniczne.

Zgodnie z § 23 miejscowego planu:

"Wyznacza się TERENY PRODUKCYJNO-TECHNICZNE oznaczone na rysunku planu symbolem PT.

JEDNOSTKA "B" - B 1PT, B 2PT, B 3PT,

JEDNOSTKA "D" - D 1PT, D 2PT, D 3PT

1. Przeznaczenie podstawowe obejmuje: zakłady remontowe, zakłady obsługi technicznej.

2. Przeznaczenie dopuszczalne obejmuje:

1) zakłady drobnej wytwórczości i rzemiosła,

2) bazy, składy, magazyny, hurtownie,

3) rozbudowę i przebudowę istniejących budynków i urządzeń,

4) rozbudowę urządzeń infrastruktury technicznej,

5) wprowadzenie zieleni izolacyjnej, zadrzewień i zakrzewień.

3. Ustalenia szczegółowe dla terenów PT:

(...) 5) dla terenów D 2PT i D 3PT ustala się utrzymanie w stanie naturalnym istniejącego potoku wód kopalnianych wraz z wytworzeniem obudowy biologicznej."

Organy obu instancji przyjęły, że przeznaczenie podstawowe, jak i przeznaczenie dopuszczalne dla przedmiotowego terenu nie obejmuje zakładów przetwarzających odpady, a jednocześnie przyjęto, że przedmiotowej inwestycji nie należy traktować jako zakładu remontowego i obsługi technicznej.

W ocenie Sądu takie stanowisko nie zasługuje na aprobatę i jest co najmniej przedwczesne.

Po pierwsze, nie przeprowadzono pełnej wykładni normy określającej przeznaczenie działki nr [...] znajdującej się na terenach produkcyjno-technicznych, w szczególności co do przeznaczenia podstawowego pod zakłady remontowe oraz zakłady obsługi technicznej. Organ odwoławczy wskazał wprawdzie, że na przedmiotowym terenie mogą funkcjonować zakłady remontowe i obsługi technicznej, które w wyniku swoje podstawowej działalności wytwarzają odpady, a nie zakłady przetwarzania odpadów, czyli takie których podstawową działalnością jest proces przetwarzania odpadów, w tym służący odzyskowi materiałów, ale w istocie nie wyjaśnił co zawiera się w pojęciu "zakładu remontowego", czy też "zakładu obsługi technicznej". W ocenie Sądu już potoczne rozumienie słowa remont (przywracanie wartości użytkowej rzeczom) może naprowadzać na wniosek, zgodnie z którym działalność opisana we wniosku skarżącego może mieścić się w przeznaczeniu podstawowym ww. miejscowego planu, skoro polega m.in. na przekształcaniu niepełnowartościowych lub uszkodzonych części, podzespołów i akcesoriów samochodowych, zakwalifikowanych jako odpady, i odzyskiwanie ich do ponownego użycia.

Po drugie, u podstaw zaskarżonego postanowienia leży błędne założenie, zgodnie z którym zgodność wnioskowanej działalności z miejscowym planem byłaby możliwa tylko wówczas, gdyby w miejscowym planie literalnie i dosłownie dopuszczona została działalność polegająca na przetwarzaniu odpadów, na wzór regulacji zawartej w § 7 ust. 3 pkt 1 uchwały nr IX/104/2011 Rady Miejskiej w Olkuszu z dnia 14 czerwca 2011 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Zachodniej Części Dzielnicy Północnej i Zachodniej Dzielnicy Przemysłowej Olkusza" (Dz. Urz. Woj. Małop. 2011 r., nr 357, poz. 3021). Zgodnie z przywołanym przepisem, w obszarach objętych zmianą planu zakazuje się lokalizacji usług polegających na prowadzeniu działalności w zakresie zbierania, odzysku unieszkodliwiania lub magazynowania odpadów, za wyjątkiem terenów oznaczonych symbolem PU i PT. W ocenie Sądu brak wyraźnej wypowiedzi miejscowego planu co do dopuszczalności przetwarzania odpadów nie oznacza automatycznie niedopuszczalności prowadzenia tego rodzaju działalności na obszarze objętym miejscowym planem. Konieczna jest bowiem pełna wykładnia norm miejscowego planu mająca na celu ustalenie, czy w określonym przypadku, w ramach przeznaczenia terenu, zwłaszcza o charakterze produkcyjnym, usługowym, mieści się działalność mająca znamiona przetwarzania odpadów.

W kontekście powyższego Sąd wskazuje, że nie podziela ani stanowiska organu odwoławczego, ani też stanowiska skarżącego co do znaczenia w przedmiotowej sprawie przywołanej uchwały nr IX/104/2011 Rady Miejskiej w Olkuszu z dnia 14 czerwca 2011 r. w sprawie zmiany ww. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w której na obszarze objętym zmianą dopuszczono prowadzenie działalności w zakresie zbierania, odzysku unieszkodliwiania lub magazynowania odpadów na terenach terenów oznaczonych symbolem PU i PT. Bezsporne jest w okolicznościach sprawy, że zmiana miejscowego planu nie obejmuje działki nr [...]. Nie sposób więc zarzucać – jak to czyni skarżący – niezastosowania przepisów tej uchwały (także przez wnioskowanie per analogiam) w odniesieniu do działki nie objętej jej ustaleniami. Nie przekonuje też argumentacja organów, które twierdziły, że gdyby uchwałodawca chciał rozszerzyć zakres przeznaczenia, w tym dopuścić możliwość przetwarzania odpadów na określonym terenie, musiałby wszcząć dla tej konkretnej nieruchomości procedurę zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, podobnie jak w przypadku zmiany planu dokonanej uchwałą z 2011 r. Taka argumentacja, choć zmierzająca do wykazania stanowiska przeciwnego niż skarżący, opiera się na tym samym błędnym przekonaniu, że treść uchwały z 2011 r., nie obejmującej zasięgiem terytorialnym działki nr [...], oddziałuje na treść miejscowego planu z 2004 r., w zakresie obejmującym przedmiotową działkę. W ocenie Sądu jednoznaczne jest stanowisko uchwałodawcy, wyrażone wprost także w § 7 ust. 3 uchwały z 2011 r., zgodnie z którym ustalenia tej uchwały należy odnosić wyłącznie do obszaru objętego dokonaną wówczas zmianą.

W przedstawionych okolicznościach sprawy należało uznać, że zaskarżone postanowienie zapadło z istotnym naruszeniem art. 106 § 1 i 4 w zw. z art. 7b k.p.a. oraz w zw. z art. 41 ust. 6a ustawy o odpadach i z tej przyczyny podlegało uchyleniu wraz z postanowieniem organu I instancji.

Ponownie rozpatrując sprawę organ powinien kierować się oceną Sądu.

Mając na uwadze powyższe, Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c w zw. z art. 135 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł jak w punkcie II sentencji wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a.