Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 333/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2010-04-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielko-polskim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 19 kwietnia 2010 r. wniosku K.S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej pomyłki w treści decyzji postanowił: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi określonego na 100 zł skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Żądanie uzasadniała nieznajomością prawa i koniecznością opieki nad trwale niepełnosprawnym mężem, którego stan zdrowia pogorszył się z uwagi na toczące się postępowanie. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach podała, że mieszka wraz z mężem. Są właścicielami domu mieszkalnego obciążonego hipoteką w związku z kredytem zaciągniętym na jego rozbudowę. Utrzymują się z emerytury skarżącej wynoszącej 1935 zł oraz renty jej męża w wysokości 1193 zł. Skarżąca z mężem posiadają na lokacie bankowej oszczędności w wysokości 15.000 zł.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie całkowitym, czyli takim jakiego przyznania domagała się skarżąca, przysługuje w razie wykazania, że strona nie ma środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.

Z oświadczenia skarżącej nie wynika taki stan rzeczy. Zasadą jest bowiem ponoszenie kosztów sądowych. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny. Przyjmuje się wręcz, iż ubiegający się o taką pomoc winien więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa (post. SN z 24.IX.1984r. II CZ 104/84).

Tymczasem skarżąca - jak sama wskazuje - posiada stałe dochody, majątek nieruchomy oraz oszczędności gotówkowe. Uprawnia to wniosek, że skarżąca ani jej mąż nie znajdują się w niedostatku. W konsekwencji, nie zachodzi obawa, że sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowo - administracyjnym przekracza możliwości finansowe skarżącej.

Należy zresztą zaznaczyć, że wpis od skargi został w niniejszej sprawie ustalony na zaledwie 100 zł. Nawet więc przy uwzględnieniu, że z udziałem skarżącej i jej męża toczą się przed tutejszym sądem inne postępowania, żądanie zwolnienia od kosztów sądowych nie może być uznane za uzasadnione.

Podobnie, w sytuacji majątkowej skarżącej, nie można uznać, że nie jest ona w stanie z posiadanych oszczędności sfinansować usług radcy prawnego.

W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji.