Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1934/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-03-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1 pkt 1 i pkt 2
journal: Dz.U. 2010 nr 95 poz 613
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity.
article: art. 21 ust. 1
journal: Dz.U. 2010 nr 193 poz 1287
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
article: art. 210 par. 4 w zw. z  par. 1 pkt 6, art. 120, art. 121, art. 122.art 191 i art. 187
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Trelka, Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Kleiber, Sędzia WSA Beata Sobocha (sprawozdawca), Protokolant Maria Nałęcz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2011 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego za 2010 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

Wójt Gminy P. decyzją z [...] lutego 2010 r. ustalił J. M. (zwanemu dalej Skarżącym) wysokość zobowiązania podatkowego na 2010 rok w wysokości 1.294 zł. Jako podstawę opodatkowania organ podatkowy przyjął powierzchnię gruntu 2.378 m² i 1.038 m², drogi 752 m² oraz powierzchnię budynku 80,00 m².

Działki o nr ew. [...], [...] i [...] oraz częśc działki [...] zostały opodatkowane podatkiem od nieruchomości, pozostała część działki [...] jako użytek rolny kl. VI, grunt zadrzewiony i zakrzewiony kl. VI podlega zwolnieniu od podatyku rolnego oraz las korzysta z ustawowego zwolnienia z podatku leśnego, natomiast istniejący na działce nr [...] budynek został opodatkowany jako mieszkalny.

Skarżacy pismem z 9 marca 2010 r. wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. odwołanie od powyższej decyzji wnosząc o jej uchylenie. W odwołaniu podniósł, iż jest właścicielem kilku działek ewidencyjnych w obrębie nieruchomości rolnej zabudowanej we wsi P.. Skarżący zarzucił organom brak decyzji o wyłączeniu z produkcji rolnej jego działek. Skarżący uznał, że działki te są nadal gruntami rolnymi i jako właściciel nie występował o zmianę użytków.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. decyzją z [...] maja 2010 r. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne ( Dz. U. z 2005 r. nr 240, poz. 2027 ze zm. zwana dalej p.g.k.), dane ewidencji gruntów są urzędowym źródłem informacji faktycznych, wykorzystywanych między innymi w postępowaniu podatkowym odnośnie powierzchni gruntów i budynków i ich przeznaczenia.

Przedmiotowa decyzja Wójta Gminy P. wydana została w oparciu o znajdujące się w aktach sprawy "Zawiadomienie w sprawie zmian w ewidencji gruntów i budynków" z dnia 15 stycznia 2008 r. Zmiany zostały wprowadzone na podstawie operatu geodezyjnego z dnia 22 listopada 2007 r. - założenie ewidencji budynków i weryfikacji zabudowanych użytków gruntowych.

Dalej organ odwoławczy wskazał, że z zawiadomienia wynika, iż Skarżący jest właścicielem działek o nr ew. [...] o powierzchni 1.6389 ha, nr [...] o powierzchni 0.1038 ha, nr [...] o powierzchni 0,0371 oraz nr [...] o powierzchni 0,0381 ha. Działki nr [...] i [...] do zmiany klasyfikacji użytków gruntowych stanowiły użytki rolne klasy VI, grunty zadrzewione i zakrzewione oraz lasy. Po zmianie działka nr [...] w całości została sklasyfikowana jako inne tereny zabudowane - Bi, natomiast działka nr [...] w części o powierzchni [...] ha została sklasyfikowana jako tereny mieszkaniowe - B, w części o powierzchni 0,2378 ha jako lasy - Ls, w części o pow. 0,1361 ha jako grunty zadrzewione i zakrzewione - Lz VI oraz w części o pow. 0,1356 ha jako grunty orne R VI.

Od czasu wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów, działka nr [...] i część działki nr [...] nie podlegają już przepisom ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2006 r. Nr 136, poz. 969 ze zm.), lecz przepisom ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844 ze zm., dalej: u.p.o.l.). Grunty ww. działek do czasu zmiany ich klasyfikacji korzystały w całości ze zwolnienia od podatku rolnego na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku rolnym oraz ze zwolnienia od podatku leśnego na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o podatku leśnym (Dz. U. Nr 200, poz. 1682 ze zm.).

Obecnie część działki nr [...] sklasyfikowana jako użytki rolne oraz grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych nadal korzysta z ustawowego zwolnienia od podatku rolnego (art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku rolnym). Również las istniejący na działce [...] jest zwolniony od podatku leśnego, z uwagi na wiek lasu (nie osiągnął jeszcze wieku 40 lat).

Działka nr [...] sklasyfikowana jako tereny mieszkaniowe - B oraz część działki [...] sklasyfikowana jako inne tereny zabudowane - Bi, podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości na podstawie art. 2 ust. 2 u.p.o.l. Grunty pozostałych działek nr [...] zostały sklasyfikowane jako drogi "dr", co oznacza że również podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

Wprowadzone przez Starostwo Powiatowe w P. zmiany w ewidencji gruntów i budynków dotyczą także klasyfikacji budynków znajdujących się na gruncie objętym weryfikacją użytków gruntowych. Organ wskazał, że dane zawarte w ewidencji potwierdzają, iż Skarżący jest właścicielem budynku zlokalizowanego na działce o nr ew. [...]. Ewidencja określa funkcję tego budynku jako "mieszkalny". Podstawę opodatkowania budynków stanowiła jego powierzchnia użytkowa, co wynika z treści art. 4 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l.

Dane o powierzchni użytkowej przedmiotowego budynku, organ podatkowy pierwszej instancji uzyskał od Naczelnika Urzędu Skarbowego w P., w zeznaniu podatkowym w sprawie spadku po zmarłej matce Skarżący wykazał budynek mieszkalny znajdujący się we wsi P., o powierzchni użytkowej 80 m².

Wymiaru podatku dokonano przy zastosowaniu stawek określonych uchwałą Rady Gminy P. z dnia 6 grudnia 2007 r. nr XII/75/2007. Do opodatkowania gruntu ma zastosowanie stawka w wysokości 0,30 zł/m², natomiast do budynku - stawka w wysokości 0,55 zł/m².

Samorządowe Kolegium Odwoławcze dodało, że Skarżący kwestionując prawidłowość danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków powinien wszcząć procedurę ich zmiany w organie prowadzącym ewidencję - Starostwie Powiatowym w P. bowiem danych tych nie może zmienić organ podatkowy.

Skarżący pismem z 28 czerwca 2010 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wnosząc o jej uchylenie oraz decyzji ją poprzedzającej oraz zasądzenie na rzecz Skarżacego zwrot kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi Skarżący podkreślił, że jednym z kluczowych zarzutów odwolania, pominiętym przez oragn odwoławczy jest brak prawomocnej decyzji o zmianie klasyfikacji użytku.

W treści skargi zawarł zarzuty odnoszące się do wprowadzonych przez Starostwo Powiatowe w P. zmian w ewidencji gruntów i budynków, powołując się na przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 1956 r. w sprawie klasyfikacji gruntów (Dz. U. nr 19, poz. 97 z późn. zm.). Zarzucił także Kolegium, że w decyzji nie wypowiedziało się "co do prawidłowości działania Urzędu Gminy w P. i Starostwa Powiatowego w P., co stanowi naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 6, 7, 8, 77 i 80 k.p.a. oraz naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 46 ust. 1 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dn. 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków co miało wpływ na sposób opodatkowania i wysokości podatku.

Ponadto zarzucił naruszenie art. 210 § 4 w zw. z art. 210 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa ( Dz.U. z 2005r. Nr 8 poz. 60 z późn. zm. dalej O.p.), bowiem jak stwierdził uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – określanej dalej jako "p.p.s.a."), sprawowana jest w oparciu

o kryterium zgodności z prawem, z uwzględnieniem stanu prawnego, który miał zastosowanie w chwili orzekania w sprawie. W związku z tym, zgodnie z przepisem art. 145 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji.

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do stwierdzenia, czy organy podatkowe prawidłowo dokonały wymiaru podatku od nieruchomości przyjmując jako podstawę opodatkowania dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków.

Należy podkreślić, że zgodnie z art. 21 ust. 1 p.g.k. podstawę m.in. wymiaru podatków i świadczeń stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków.

Z zawartego w aktach sprawy zawiadomienia z dnia 15 stycznia 2008 r. o zmianie ewidencji, na podstawie której organ podatkowy dokonał wymiaru podatku od nieruchomości wynika, iż Skarżący jest właścicielem działek o nr ew.: [...], [...] i budynku na działce nr ew. [...]. położonych w P. gmina P.

Ponadto z zapisów ewidencji wynika, że działki o nr ew. [...] do zmiany klasyfikacji użytków gruntowych stanowiły użytki rolne klasy VI, grunty zadrzewione i zakrzewione oraz lasy. Po zmianie działka nr ew. [...] o powierzchni 0,1038 w całości została sklasyfikowana jako inne tereny zabudowane – Bi, natomiast działka nr [...] w części o pow. 0,2378 ha została sklasyfikowana jako tereny mieszkaniowe – B, w części o powierzchni 1,1294 ha jako lasy –Ls, w części o powierzchni 0,1361 ha jako grunty zadrzewione i zakrzewione – Lz Vi oraz w części o pow. 0,1356 ha jako grunty orne R VI.

Grunty pozostałych działek o nr ew. [...] o powierzchni 0,0371 ha i 0,0381 ha sklasyfikowane zostały jako drogi "dr".

W związku z dokonanymi zmianami w ewidencji organy podatkowe prawidłowo przyjęły, że część działki o nr ew. [...] sklasyfikowanej jako tereny mieszkaniowe B oraz działka o nr ew.[...] sklasyfikowana jako inne tereny zabudowane Bi, podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości zgodnie z art.2 ust.1 pkt 1 u.p.o.l.

Również powierzchnia gruntów pozostałych działek o nr ew. [...] sklasyfikowane jako drogi "dr" stanowi podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości.

Ponadto zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. opodatkowaniu tym podatkiem podlegają budynki lub ich części. W związku z powyższym organy podatkowe zasadnie uznały, że budynek mieszkalny znajdujący się na działce o nr ew. [...] podlega również opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

Natomiast pozostałe części działki nr [...] sklasyfikowane jako użytki rolne oraz grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych oraz lasy nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości na podstawie art. 2 ust. 2 u.p.o.l. oraz nadal korzystają z ustawowego zwolnienia od podatku rolnego na podstawie art. 12 ust.1 pkt 1 ustawy o podatku rolnym oraz art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku leśnym.

W ocenie Sądu prawidłowe jest stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego odnośnie związania organów podatkowych w zakresie ustaleń co do powierzchni nieruchomości oraz klasyfikacji gruntu danymi wynikającymi z wypisu z ewidencji gruntów, o czym stanowi powołany art. 21 ust. 1 p.g.k.

W orzecznictwie ukształtował się pogląd, według którego ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych, w tym i w postępowaniu podatkowym. Od tej reguły nie zostały przewidziane żadne wyjątki, a zatem organy ustalające wysokość zobowiązań w podatku nie są uprawnione do przyjęcia innej podstawy jego wymiaru niż dane wskazane w ewidencji gruntów (por. wyrok NSA z dnia 18 maja 1994r. III SA 1685/93, Przegląd Orzecznictwa Podatkowego 1999 nr 2, poz. 67, wyrok NSA z dnia 11 kwietnia 1995r. SA/Wr 1703/94, Wspólnota 1995 nr 42, poz. 24, wyrok NSA z dnia 7 lutego 2006 r. sygn. akt II FSK 1332/05 niepubl. ).

W piśmiennictwie wyrażane są tożsame poglądy ( np. artykuł L. Etel "Dane z ewidencji gruntów i budynków jako podstawa opodatkowania gruntów i budynków", Finanse Komunalne 2008/6/24).

Ewidencja gruntów, zgodnie z powołanym artykułem, jest dla organu podatkowego urzędowym źródłem informacji o osobie właściciela i posiadacza samoistnego oraz o samej nieruchomości, tj. o gruncie i o budynku. Jest dokumentem urzędowym, korzystającym z domniemania autentyczności i prawdziwości. Domniemania tego nie można podważyć oświadczeniem osoby trzeciej. Dane zawarte w ewidencji gruntów mają walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 194 O.p. i stanowią one dowód tego, co zostało w nich stwierdzone ( por. wyrok NSA z dnia 18 lutego 2010 r. sygn. akt II FSK 1586/08 niepubl.).

Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela prezentowane w powołanych wyrokach stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Natomiast Skarżący w trakcie prowadzonego postępowania podatkowego jak i w skardze kwestionował prawidłowość zapisu w ewidencji dotyczących zmiany przeznaczenia gruntów wskazując, na niezachowanie przewidzianymi przepisami prawa procedur dokonywania zmian w ewidencji jak i niezgodności tych zmian ze stanem faktycznym.

Odnosząc się do powyższego zarzutu należy wskazać, że organy podatkowe zobowiązane są ustalić, jaki charakter ma grunt, podlegający opodatkowaniu, ma to bowiem wpływ zarówno na możliwość opodatkowania gruntu danym podatkiem, jak i wysokość tego podatku ( art. 2 ust. 2 i art. 5 ust. 1 u.p.o.l. ). Ustaleń tych dokonują korzystając ze środków dowodowych, wskazanych w art. 21 ust. 1 p.g.k..

Nie jest więc konieczne wyjaśnienie dla rozstrzygnięcia sprawy podatkowej, kto i w jaki sposób dokonał zmiany przeznaczenia gruntów. Kwestię tę może badać ewentualnie starosta dokonując aktualizacji ewidencji zgodnie z § 46 ust. 1 i § 47 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

Dokonanie tych ustaleń nie dawałoby zresztą uprawnień organom podatkowym do dokonywania jakichkolwiek zmian w ewidencji gruntów i budynków, nie należy to bowiem do ich kompetencji, a do kompetencji starosty.

Należy podkreślić, że Skarżącemu, jako właścicielowi nieruchomości przysługują środki prawne, zmierzające do doprowadzenia danych z ewidencji do stanu zgodnego z rzeczywistością zgodnie z § 46 ust. 1 powołanego rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( por. też wyrok NSA z 8.05.2002 r., III SA 2466/01, opubl. w Lex pod nr 77806, wyrok NSA z dnia 17 czerwca 2010 sygn. akt II FSK 1885/09 ).

Jeżeli więc Skarżący kwestionuje zgodność danych wynikających z ewidencji gruntów ze stanem faktycznym, to powinien najpierw wystąpić o ich korektę, w trybie określonym w powołanym akcie prawnym.

Ponadto należy podkreślić, że zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przepis ten oznacza, że Sąd zawsze jest związany granicami sprawy, w której skarga została wniesiona i nie może swoimi ocenami prawnymi wkraczać w sprawę nową w stosunku do tej, która była przedmiotem postępowania przed organem administracji i wydawanych w nim aktów (por. J.P. Tarno; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s.197 ).

W związku z powyższym podnoszony przez Skarżącego zarzut braku decyzji w sprawie zmiany klasyfikacji użytku, który dotyczy innego postępowania przed organami samorządu terytorialnego (starosty), nie może stanowić podstawy uchylenia zaskarżonej decyzji wydanej przez organ podatkowy w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości.

Również takiej podstawy nie mogą stanowić zarzuty naruszenia § 46 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 powołanego rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków jak i § 1 ust. 2 i § 9 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 1956 r. w sprawie klasyfikacji gruntów (Dz. U. nr 19, poz. 97 ze zm.) dotyczących odrębnych postępowań tj. odpowiednio w sprawie aktualizacji danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków oraz postępowania w sprawie klasyfikacji gruntów.

Powołane przepisy dotyczą bowiem innych postępowań niż będące przedmiotem skargi w niniejszej sprawie .

Ponadto należy stwierdzić, że wymiar podatku został dokonany przy zastosowaniu stawek podatku od nieruchomości zgodnie z uchwałą Rady Gminy P. z dnia 6 grudnia 2007 r. nr XII/75/2007.

Dlatego też w ocenie Sądu organ podatkowy prawidłowo w oparciu o art. 21 ust. 1 p.g.k. ustalił zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2010 r.

Zdaniem Sądu nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 210 § 4 w zw. z § 1 pkt 6 O.p. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w zaskarżonej decyzji w uzasadnieniu faktycznym przytoczyło wszystkie okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy oraz dokonało ich oceny na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w trakcie postępowania podatkowego.

Zaskarżona decyzja zawiera także uzasadnienie prawne z wyjaśnieniem podstawy prawnej decyzji oraz z przytoczeniem przepisów prawa.

Bezzasadny jest również zarzut naruszenia art. 6,7,8,77 i 80 k.p.a. bowiem przepisy te nie miały zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż postępowanie w zakresie zobowiązań podatkowych reguluje powołana powyżej ustawa Ordynacja podatkowa.

Natomiast zawarte w tych przepisach zasady; praworządności (art. 120 O.p.), prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów (art. 121 O.p.), prawdy obiektywnej (art. 122 O.p.), obowiązku zebrania i w sposób wyczerpujący rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 187 O.p.) oraz zasady swobodnej oceny dowodów (art. 191 O.p.) nie zostały przez organy podatkowe naruszone.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł o oddaleniu skargi.