Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 789/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-05-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6151 Lokalizacja dróg i autostrad
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz, , , po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. R. i G. Z. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lutego 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 1636/08 o odrzuceniu skargi J. R. i G. Z. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi krajowej postanawia oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 24 lutego 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 1636/08, odrzucił skargę J. R. i G. Z. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi krajowej.

W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, że ze zwrotnych poświadczeń odbioru zaskarżonej decyzji wynika, iż została ona odebrana przez obie skarżące w dniu 21 kwietnia 2008 r. Skarga od powyższej decyzji została natomiast nadana drogą pocztową w dniu 2 września 2008 r.

Sad I instancji zaznaczył ponadto, że prawomocnym postanowieniem z dnia 31 grudnia 2008 r., odmówił skarżącym przywrócenia terminu do wniesienia w/w skargi.

W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jako spóźnioną, skargę odrzucił

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosły do Naczelnego Sądu Administracyjnego J. R. i G. Z. i zaskarżając je w całości podniosły zarzut naruszenia art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przez błędne jego zastosowanie polegające na przyjęciu, że do uchybienia terminu doszło z winy skarżących.

Wskazując na powyższą podstawę skargi kasacyjnej skarżące wniosły o uchylenie zaskarżonego postanowienia i nadanie biegu skardze.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że przyczyną opóźnienia wniesienia skargi były działania PUP "Poczta Polska", która wprowadziła skarżące w błąd, informując, że realizacja budowy Centrum Ekspedycyjnego w Choroszczy rozpocznie się w 2008 r., podczas gdy żadnych prac nie rozpoczęto.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania. Z przytoczonego przepisu wynika, że poza przypadkami określonymi w § 2 art. 183 P.p.s.a., które w niniejszej sprawie nie zachodzą, kontrola sprawowana przez Sąd II instancji determinowana jest podstawami wskazanymi w skardze kasacyjnej. Sposób ich skonstruowania ma decydujące znaczenie w procesie kontroli kasacyjnej, bowiem wyznacza zakres tej kontroli, a przede wszystkim przesądza o możliwości skorzystania przez Naczelny Sąd Administracyjny z uprawnień określonych w art. 185 § 1 P.p.s.a. i art. 188 P.p.s.a. - w przypadku uznania skargi kasacyjnej za zasadną.

W celu zapewnienia właściwego poziomu skargi kasacyjnej ustawodawca obwarował jej sporządzenie tzw. przymusem adwokacko-radcowskim - art. 175 § 1 P.p.s.a., stwarzającym obiektywną gwarancję, że skarga będZ. odpowiadała wszystkim wymogom określonym w art. 176 P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.

Podstawy skargi kasacyjnej wyznaczające granice kontroli zaskarżonego wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny zostały określone w art. 174 P.p.s.a., zgodnie z którym skargę kasacyjną można oprzeć na:

1) zarzucie naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,

2) zarzucie naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Bez względu na to, na której z ww. podstaw oparta została skarga kasacyjna, zarzut naruszenia przez Sąd I instancji przepisów prawa musi dotyczyć przepisów stosowanych przez sąd administracyjny i obowiązujących w dacie orzekania. W każdym też przypadku uzasadnienie stawianego zarzutu musi odnosić się do konkretnego wymienionego przepisu. Nie można bowiem kwestionować orzeczenia z powołaniem się na przepisy, których Sąd nie stosował, a tym samym nie mógł naruszyć, na przepisy nieistniejące, czy przepisy, których treść przytoczona w skardze kasacyjnej nie odpowiada ich dyspozycji zawartej we właściwym akcie prawnym.

Mając powyższe na względzie, zarzut skargi kasacyjnej dotyczący naruszenia przez Sąd I instancji art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie może zostać uwzględniony, bowiem wydając postanowienie o odrzuceniu skargi w przedmiotowej sprawie, Sąd przepisów tych nie stosował.

Z analizy akt sprawy wynika, iż stanowiły one jedynie podstawę wydania postanowienia Sądu I instancji z dnia 31 grudnia 2008 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Wskazać jednak należy, iż w postępowaniu wszczętym skargą kasacyjną skarżących, kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego podlega jedynie postanowienie o odrzuceniu skargi z dnia 24 lutego 2009 r. Natomiast postanowienie o odmowie przywrócenia terminu, podlegało zaskarżeniu w odrębnym trybie. Od postanowienia tego przysługiwało bowiem skarżącym zażalenie, o czym zostały one poinformowane w pouczeniu dołączonym do odpisu tego postanowienia. Jednakże wobec faktu, iż skarżące nie skorzystały z w/w środka odwoławczego, postanowienie to stało się prawomocne i jego prawidłowości nie można kwestionować w skardze kasacyjnej od postanowienia odrzucającego skargę

Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , orzekł jak w sentencji.