Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 600/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2016-02-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2i art. 247
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Opole, 18 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. K. na pismo Wójta Gminy Łambinowice. z dnia 11 września 2015 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu nienależnie pobranego świadczenia postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez A. K. jest pismo Wójta Gminy Łambinowice (dalej też organ) z dnia 11 września 2015 r., nr [...] informujące stronę o umorzeniu kwoty 1.612,82 zł należnej Gminie Łambinowice z tytułu nienależnie pobranego świadczenia wypłaconego pierwotnie skarżącej na podstawie wyroku Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...], sygn. akt [...], który został następnie zmieniony przez Sąd Okręgowy w [...].

Jednocześnie skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie jej od opłat sądowych w całości. Podniosła, że jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku i ma orzeczony umiarkowany stopień niepełnosprawności. Posiada na utrzymaniu dwoje dzieci uczących się, a łączny dochód rodziny z tytułu zasiłku okresowego i celowego z pomocy społecznej, dodatku mieszkaniowego, ryczałtu energetycznego, stypendiów socjalnych i świadczeń alimentacyjnych wynosi 3.618,88 zł. Wnioskodawczyni oświadczyła ponadto, że nie posiada żadnego majątku ruchomego, wierzytelności ani oszczędności. Rodzina zamieszkuje w lokalu stanowiącym własność skarżącej o powierzchni 47,70 m². Do wniosku skarżąca załączyła dokumenty wykazujące powyższe okoliczności.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie zarzucając brak naruszenia interesu prawnego skarżącej, a w wypadku przyjęcia skargi do rozpoznania o jej oddalenie jako bezzasadnej.

Z urzędu sądowi jest wiadomym, że postanowieniem z dnia 29 grudnia 2015 r. w sprawie sygn. akt I SAB/Op 6/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę A. K. na bezczynność Wójta Gminy Łambinowice w sprawie wydania aktu administracyjnego zmierzającego do wyegzekwowania należności publicznej. Należnością tą była kwota 1.612.82 zł należna Gminie Łambinowice w konsekwencji orzeczeń Sądu Rejonowego w [...] w powołanej wyżej sprawie oraz Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...], sygn. akt [...]. Wyroki w sprawie z zakresu prawa pracy oraz okoliczności przesądzające o prawie Gminy Łambinowice do egzekwowania wymienionej kwoty od skarżącej opisane są szczegółowo w uzasadnieniu postanowienia z dnia 29 grudnia 2015 r. (por. akt sądowe I SAB/Op 6/15).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 258 § 1 P.p.s.a. czynności w zakresie przyznania prawa pomocy wykonuje referendarz sądowy. Jednak w myśl art. 258 § 4 P.p.s.a. czynności w zakresie przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy może w szczególnie w uzasadnionych przypadkach wykonywać sąd. Taka sytuacja występuje w rozpoznawanej sprawie.

Na podstawie art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 , poz. 270 ze zm.) dalej w skrócie P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wniosek ten wolny jest od opłat sądowych. Z mocy art. 244 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy obejmuje miedzy innymi zwolnienie od kosztów sądowych. Na podstawie art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym, a według art. 245 § 3 P.p.s.a. prawo pomocy z zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata (...).

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Ponadto należy wskazać na przepis art. 247 P.p.s.a. zgodnie, z którym prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi.

Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie występuje oczywista bezzasadność skargi, która kwalifikuje ją do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W powołanej wyżej sprawie o sygn. akt I SAB/Op 6/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu przyjął, że organ Gminy Łambinowice nie pozostaje w bezczynności w zakresie wydania aktu administracyjnego w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 1-4a, który zmierzałby do wyegzekwowania opisanej tam należności publicznej. Skoro tak to pismo Wójta Gminy Łambinowice z dnia 11 września 2015 r. nie jest decyzją ani innym aktem lub czynnością, od których przysługiwałaby skarga sądowoadministracyjna. W konsekwencji skarga jest oczywiście bezzasadna i ta okoliczność przesądza o podstawie odmowy przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od opłat sądowych w całości.

Dodatkowo Sąd zwraca uwagę, że ustalenia poczynione przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w sprawie o sygn. akt I SAB/Op 6/15 na podstawie powołanych przez samą skarżącą akt postępowań z zakresu prawa pracy i akt spraw cywilnych wskazują, że z tytułu wadliwego rozwiązania stosunku pracy przez A w [...] jako jednostki organizacyjnej Gminy skarżąca miała zasądzone wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy w kwocie 47.905,79 zł. Dlatego wbrew twierdzeniom wniosku mimo zarejestrowania jako bezrobotna i mimo orzeczonej niepełnosprawności skarżąca dysponuje środkami finansowymi nie tylko z ogólnie rozumianej pomocy społecznej, ale także z tytułu poprzednio wykonywanej pracy. Nawet przy pominięciu przesłanki odmowy przyznania prawa pomocy o jakiej stanowi art. 247 P.p.s.a. stronie nie przysługiwałoby zwolnienie od opłat sądowych w całości, gdyż nie spełnia ona warunków o jakich stanowi art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. czyli, że poniesienie opłaty nastąpiłoby bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Z tych przyczyn i na podstawie powołanych wyżej przepisów orzeczono jak w sentencji.