Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1539/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2024-02-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 33 par. 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2022 poz 479
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Rotter, Sędziowie WSA Agata Ćwik-Bury (spr.), Beata Machcińska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 lutego 2024 r. sprawy ze skargi J. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 15 września 2023 r. nr SKO.FE/41.4/61/2023/17088 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę.


UZASADNIENIE

1.Przedmiotem skargi J. P. (dalej: Skarżący, Strona) jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach (dalej: Kolegium) Nr SKO.FE/41.4/61/2022/17088 z dnia 15 września 2023r. utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta S. (dalej: Prezydent) Nr [...] z dnia 29 czerwca 2023r. w sprawie zarzutów dotyczących postępowania egzekucyjnego.

2. Dotychczasowy przebieg postępowania.

2.1. Postanowieniem Nr [...] z dnia 29 czerwca 2023r. Prezydent działając w charakterze wierzyciela oddalił zarzut dotyczący postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr GK/58/23.AP z uwagi na niedoręczenie decyzji z dnia 25 lipca 2022r. Nr [...], co wyczerpuje zarzut nieistnienia obowiązku.

2.2. We wniesionym w terminie zażaleniu Skarżący podnosił, że uznając pisma z dnia 18 maja 2022 roku, 23 maja 2022 roku, 25 maja 2022 roku, 14 września oraz 25 lipca 2022 roku za skutecznie doręczone doszło do naruszenia art. 144 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz.U. z 2023r., poz. 2383, dalej: O.p.). Wyjaśnił także, że decyzja Prezydenta nr [...] z dnia 8 lutego 2022r. została decyzją Kolegium z dnia 13 maja 2022 roku nr [...] uchylona w całości. 25 lipca 2022 roku Prezydent wydał nową decyzję o tych samym numerze tj. nr [...], która jednak nie została mu skutecznie doręczona, podobnie jak poprzednie pisma, w związku z czym nie mogła trafić do obrotu prawnego.

2.3. Zaskarżonym postanowieniem Kolegium nie uwzględniło zażalenia.

Na wstępie stwierdziło, iż zasady i tryb postępowania egzekucyjnego w administracji zostały określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2022r. poz. 479 ze zm., dalej: u.p.e.a.). Zgodnie z art. 33 § 2 pkt 1) u.p.e.a. podstawą zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej jest nieistnienie obowiązku.

Podstawowa kwestia w niniejszej sprawie dotyczy ustalenia czy wskazany w tytule wykonawczym obowiązek istniał i był wymagalny.

Zdaniem Strony brak było podstaw do wszczęcia postępowania egzekucyjnego, gdyż zarówno decyzja z dnia 25 lipca 2022r. jak i inne pisma, w tym upomnienie z dnia 14 września 2022r. nie zostały skutecznie doręczone, a tym samym nie weszły do obrotu prawnego. W szczególności, z uwagi na fakt że decyzja została wysłana przesyłką rejestrowaną za pośrednictwem operatora pocztowego S. sp. z o.o. w P., który nie jest operatorem pocztowym wyznaczonym do świadczenia usług powszechnych.

Stanowiska tego Kolegium nie podzieliło, a zarzuty naruszenia art. 144 O.p. nie zasługują na uwzględnienie. W tych ramach wskazało, iż stosownie do art. 6q ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tj. Dz.U, z 2023r., poz. 1640, dalej: u.c.p.g.) w sprawach dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi stosuje się przepisy ustawy Ordynacja podatkowa, z tym, ze uprawnienia organów podatkowych przysługują wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta. W związku z powyższym do postępowania w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości spółki z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, jak w również w kwestii doręczeń, stosuje się przepisy ustawy Ordynacja podatkowa. W odniesieniu do doręczeń zastosowanie mają przepisy art. 144, art. 148, art. 149, oraz art. 150 O.p. Zgodnie z art. 144 O.p. organ podatkowy doręcza pisma na adres do doręczeń elektronicznych, chyba że doręczenie następuje na konto w systemie teleinformatycznym organu podatkowego albo w siedzibie organu podatkowego (§ 1a.). Z § 1b wynika, że w przypadku braku możliwości doręczenia w sposób, o którym mowa w § 1a, organ podatkowy doręcza pisma za pokwitowaniem odbioru przez; 1. Operatora wyznaczonego w ramach publicznej usługi hybrydowej, o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (tj. Dz.U., z 2023r., poz. 285, dalej: u.d.e.), albo 2. Pracowników urzędu obsługującego ten organ, funkcjonariuszy lub upoważnionych pracowników innego organu podatkowego lub przez organy lub osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów. Natomiast z § 1c wynika, że w przypadku braku możliwości doręczenia w sposób, o którym mowa w § 1a i 1b pkt 1, organ podatkowy doręcza pisma; 1. przesyłką rejestrowaną, o której mowa w art. 3 pkt 23 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (tj. Dz.U. z 2023, poz. 1640, dalej: p.p.) , albo 2. za pokwitowaniem przez pracowników urzędu obsługującego ten organ, funkcjonariuszy lub upoważnionych pracowników innego organu podatkowego lub przez organy lub osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów.

W niniejszej sprawie doręczenie decyzji, miało miejsce w sposób określony w art. 144 § 1c pkt 1 O.p. tj. przesyłką rejestrowaną, o której mowa w art. 3 pkt 23 p.p. Zgodnie z zapisami art. 3 pkt 23 p.p. "przesyłka rejestrowana" oznacza przesyłkę pocztową przyjętą za pokwitowaniem przyjęcia i doręczaną za pokwitowaniem odbioru. Natomiast zgodnie z art. 3 pkt 12 p.p., określenie "operator pocztowy" oznacza przedsiębiorcę uprawnionego do wykonywania działalności pocztowej na podstawie wpisu do rejestru operatorów pocztowych. W związku z powyższym w Gminie S., w drodze przetargu, wyłoniono firmę S. sp. z o. o., która jako operator pocztowy obsługuje przesyłki listowe. Wspomniana przez stronę, decyzja Prezydenta z dnia 25 lipca 2022 r. nr [...], została wysłana przesyłką rejestrowaną za pośrednictwem operatora pocztowego S. sp. z o. o., na adres wskazany przez podatnika jako adres do doręczeń tj. na ul. [...], [...] G.. Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, doręczenie przesyłki następowało na zasadach określonych w Ordynacji podatkowej. W związku z dwukrotnym awizowaniem przesyłki i niepodjęciem jej przez adresata w ustawowym terminie 14 dni, należało uznać ją za doręczoną w dniu 17 sierpnia 2022 r., zgodnie z zapisami art. 150 § 1 O.p. Strona nie wniosła w ustawowym terminie odwołania od wydanej decyzji do Kolegium, w związku z tym decyzja stała się prawomocna z dniem 1 września 2022 roku, a egzekwowany obowiązek istnieje. Zarzut nieistnienia obowiązku jest zatem bezzasadny.

Podobne uregulowania obowiązują w k.p.a. (art. 39, 42 i 44 k.p.a.), a zatem również upomnienie z dnia 14 września 2022r. zostało skutecznie doręczone.

2.5. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący zarzucił ww. postanowieniu niezgodność z prawem, naruszenie art. 144 O.p. Wyjaśnił, że decyzja z dnia 25 lipca 2022r. nr [...] nie została mu skutecznie doręczona, w związku z czym zgodnie z art. 110 k.p.a. nie weszła do obrotu prawnego. Dodaje, że decyzja ta została wysłana do niego przesyłką rejestrowaną za pośrednictwem operatora pocztowego S. sp. z o.o. w P., który nie jest operatorem pocztowym wyznaczonym do świadczenia usług powszechnych.

Mając na uwadze powyższe Skarżący wniósł o unieważnienie zaskarżonego postanowienia Kolegium i uznanie zażalenia z dnia 10 lipca 2023 roku za skuteczne.

2.6. W odpowiedzi na skargę Kolegium, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniosło o jej oddalenie.

3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

3.1. Skarga okazała się niezasadna, albowiem uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dające podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 259, dalej: p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (który to wyjątek nie ma w niniejszej sprawie zastosowania).

3.2. Przedmiotem sporu jest zasadność postanowienia Kolegium w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, zgłoszonych przez skarżącego.

Podstawowa kwestia w niniejszej sprawie dotyczy zatem ustalenia czy wskazany w tytule wykonawczym obowiązek istniał i był wymagalny.

3.3. Rozważając sporne zagadnienie na wstępie przypomnieć trzeba, że zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym stanowią środek zaskarżenia przysługujący zobowiązanemu. Jego celem jest weryfikacja czynności organów egzekucyjnych mających służyć ochronie adresata czynności.

Zainicjowanie postępowania egzekucyjnego następuje w okolicznościach wskazanych w art. 6 § 1 ustawy egzekucyjnej, zgodnie z którym w razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku wierzyciel powinien podjąć czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych (...). Postępowanie egzekucyjne jest prowadzone w oparciu o konkretny tytuł wykonawczy i służy wykonaniu obowiązku wskazanego w tym tytule.

Zgodnie z art. 33 § 2 u.p.e.a., zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia do wierzyciela za pośrednictwem organu egzekucyjnego, zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej, którego podstawą w świetle art. 33 § 2 u.p.e.a. jest min. nieistnienie obowiązku.

Z kolei w myśl art. 3 a § 1 pkt 1 u.p.e.a. w zakresie zobowiązali powstałych w przypadkach określonych w art. 8 i art. 21 § 1 pkt 1 O.p. (...) stosuje się również egzekucję administracyjną, jeżeli wynikają one odpowiednio z deklaracji lub zeznania złożonego przez podatnika lub płatnika.

3.4. W realiach rozpoznawanej sprawy na podstawie ww. tytułów wykonawczych Skarżący zgłosił zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne z uwagi na niedoręczenie jej decyzji z dnia 25 lipca 2022r. co wyczerpuje zarzut nieistnienia obowiązku – art. 33 § 2 pkt 1 ustawy egzekucyjnej.

Zdaniem Strony brak było podstaw do wszczęcia postępowania egzekucyjnego, gdyż zarówno decyzja z dnia 25 lipca 2022r. jak i inne pisma, w tym upomnienie z dnia 14 września 2022r. nie zostały skutecznie doręczone, a tym samym nie weszły do obrotu prawnego. W szczególności, z uwagi na fakt że decyzja została wysłana przesyłką rejestrowaną za pośrednictwem operatora pocztowego S. sp. z o.o. w P., który nie jest operatorem pocztowym wyznaczonym do świadczenia usług powszechnych.

Zdaniem Sądu zasadnie stanowiska tego Kolegium nie podziela. Skarżący nie wykazał bowiem by doszło do naruszenia art. 144 O.p.

Dalej wskazać należy, że stosownie do art. 6q ust. 1 u.c.p.g. w sprawach dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi stosuje się przepisy ustawy Ordynacja podatkowa, z tym, ze uprawnienia organów podatkowych przysługują wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta. W związku z powyższym do postępowania w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości spółki z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, jak w również w kwestii doręczeń, stosuje się przepisy ustawy Ordynacja podatkowa. W odniesieniu do doręczeń zastosowanie mają przepisy art. 144, art. 148, art. 149, oraz art. 150 O.p. Zgodnie z art. 144 O.p. organ podatkowy doręcza pisma na adres do doręczeń elektronicznych, chyba że doręczenie następuje na konto w systemie teleinformatycznym organu podatkowego albo w siedzibie organu podatkowego (§ 1a.). Z § 1b wynika, że w przypadku braku możliwości doręczenia w sposób, o którym mowa w § 1a, organ podatkowy doręcza pisma za pokwitowaniem odbioru przez; 1. Operatora wyznaczonego w ramach publicznej usługi hybrydowej, o której mowa w art. 2 pkt 7 u.d.e., albo 2. Pracowników urzędu obsługującego ten organ, funkcjonariuszy lub upoważnionych pracowników innego organu podatkowego lub przez organy lub osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów. Natomiast z § 1c wynika, że w przypadku braku możliwości doręczenia w sposób, o którym mowa w § 1a i 1b pkt 1, organ podatkowy doręcza pisma; 1. przesyłką rejestrowaną, o której mowa w art. 3 pkt 23 p.p., albo 2. za pokwitowaniem przez pracowników urzędu obsługującego ten organ, funkcjonariuszy lub upoważnionych pracowników innego organu podatkowego lub przez organy lub osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów.

W niniejszej sprawie doręczenie decyzji, miało miejsce w sposób określony w art. 144 § 1c pkt 1 O.p. tj. przesyłką rejestrowaną, o której mowa w art. 3 pkt 23 p.p. Zgodnie z zapisami art. 3 pkt 23 p.p. "przesyłka rejestrowana" oznacza przesyłkę pocztową przyjętą za pokwitowaniem przyjęcia i doręczaną za pokwitowaniem odbioru. Natomiast zgodnie z zapisem art. 3 pkt 12 p.p., określenie "operator pocztowy" oznacza przedsiębiorcę uprawnionego do wykonywania działalności pocztowej na podstawie wpisu do rejestru operatorów pocztowych. W związku z powyższym w Gminie S., w drodze przetargu, wyłoniono firmę S. sp. z o. o., która jako operator pocztowy obsługuje przesyłki listowe. Wspomniana przez Stronę, decyzja Prezydenta z dnia 25 lipca 2022 r. nr [...], została wysłana przesyłką rejestrowaną za pośrednictwem operatora pocztowego S. sp. z o. o., na adres wskazany przez podatnika jako adres do doręczeń tj. na ul. [...], [...] G.. Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, doręczenie przesyłki następowało na zasadach określonych w Ordynacji podatkowej. W związku z dwukrotnym awizowaniem przesyłki i niepodjęciem jej przez adresata w ustawowym terminie 14 dni, należało uznać ją za doręczoną w dniu 17 sierpnia 2022r., zgodnie z zapisami art. 150 § 1 O.p. Strona nie wniosła w ustawowym terminie odwołania od wydanej decyzji do Kolegium, w związku z tym decyzja stała się prawomocna z dniem 1 września 2022 roku, a egzekwowany obowiązek istnieje.

Tym samym zarzut nieistnienia obowiązku okazał się bezzasadny.

Nadmienić także należy, iż podobne uregulowania obowiązują w k.p.a. (art. 39, 42 i 44 k.p.a.), a zatem również upomnienie z dnia 14 września 2022r. jest skutecznie doręczone.

Reasumując, prawidłowe jest stanowisko wyrażone w postanowieniu o oddaleniu zarzutów, które należało podzielić.

Powołane w uzasadnieniu wyroki sądów administracyjnych są dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl.

3.5. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił, uznając ją za bezzasadną.