Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 118/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6170 Adwokaci i aplikanci adwokaccy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 214 par. 1, art. 220 par. 3.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 905/18 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu adwokackiego z dnia [...] stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały ustalającej wynik z egzaminu adwokackiego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 października 2019 r. odrzuciła skargę R. P. na postanowienie z dnia [...] stycznia 2018 r., Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu adwokackiego w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały ustalającej wynik z egzaminu adwokackiego.

Sąd I instancji wskazał, że w związku z wniesioną skargą R. P. wezwany został, zarządzeniem z dnia 16 maja 2018 r., do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 złotych w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.

W wyniku wniesionego zażalenia, w którym skarżący zawarł wniosek o przyznanie mu prawa pomocy, postanowieniem z dnia 8 grudnia 2018 r., odmówiono stronie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zażalenie na to postanowienie zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2019 r.

Wobec powyższego, skarżący, zarządzeniem z dnia 20 września 2019 r., został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego go do uiszczenia wpisu sądowego. Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu 4 października 2019 r.

Skarżący wymienionego wpisu nie uiścił.

Sąd I instancji wskazał, wobec daty doręczenia skarżącemu wymienionego wezwania, że termin do uiszczenia należnego w sprawie wpisu od skargi upływał z dniem 11 października 2019 r. Wskazał również na informację z dnia 28 października 2019 r., z Rejestru Opłat Sądowych, że nie zidentyfikowano wpłaty.

W takim stanie sprawy Sąd I instancji, przywołując art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) stwierdził, że skarga podlegała odrzuceniu.

R. P. zaskarżył zażaleniem postanowienie Sądu I instancji wnosząc o jego uchylenie w całości i nadanie sprawie dalszego biegu.

W uzasadnieniu wskazał, że od dnia 4 października 2019 r., przez okres siedmiu dni, jaki obejmowało wezwanie, przebywał w szpitalu na operacji i w nie był w stanie podejmować czynności sądowych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw, albowiem jego argumentacja nie znajduje oparcia w materiale dowodowym sprawy.

Jak wynika z analizy akt przedmiotowej sprawy, skarżący ubiegając się w toku postępowania, w związku z pierwotnym wezwaniem go do uiszczenia należnego wpisu do wniesionej skargi, o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, w tym obejmującym zwolnienie go z obowiązku uiszczania opłat sądowych, uprawnienia tego nie uzyskał. Prawomocnym postanowieniem z dnia 8 grudnia 2018 r., odmówiono bowiem stronie przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Oznacza to, że stosowanie do art. 214 § 1 p.p.s.a., skarżący obowiązany jest do uiszczenia wpisu od skargi, zgodnie z zarządzeniem z dnia 16 maja 2018 r., w kwocie 200 złotych, ponowionym zarządzeniem z dnia 20 września 2019 r.

Jak słusznie wskazał Sąd I instancji, wezwanie wynikające z powołanego zarządzenia z dnia 20 września 2019 r., doręczono skarżącemu w dniu 4 października 2019 r.

Jak natomiast wynika z informacji z Rejestru Opłat Sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, do dnia 28 października 2019 r., a więc już po upływie terminu do dokonania opłaty, nie została ona odnotowana w Rejestrze. Wobec powyższego uznać należało, co słusznie uczynił Sąd I instancji, że skarżący wpisu nie uiścił.

Podnoszona przez skarżącego w uzasadnieniu zażalenia okoliczność, że w okresie biegu termin do uiszczenia wpisu, wynikającego z daty doręczenia wezwania w tym przedmiocie, przebywał ona "w szpitalu na operacji" nie znajduje potwierdzenia w stosownych dokumentach. Skarżący podnosząc w motywach zażalenia, że okoliczność tą "stwierdził lekarz sądowy" nie przedłożył jakiegokolwiek dokumentu, na podstawie którego można byłoby stwierdzić, iż faktycznie w powołanym czasie był hospitalizowany, w tym wskazanego zaświadczenia pochodzącego od lekarza sądowego.

W takim stanie sprawy, brak jest podstaw do stwierdzenia, że nieuiszczenie przez stronę wpisu od skargi, w terminie wynikającym z wezwania, spowodowane było okolicznościami wyłączającymi możliwość podejmowania przez stronę jakichkolwiek czynności procesowych w przedmiotowej sprawie.

Zasadnie wobec powyższego Sąd I instancji odrzucił skargę strony stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a., stanowiącego, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.