Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 345/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2018-04-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2 i  par. 3, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 24 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej [...] na uchwałę Rady Miasta Szczecin z dnia 25 października 1999 r. nr XV/480/99 w przedmiocie 7 zmian należących do II edycji zmian miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta Szczecin na obszarze dzielnicy Śródmieście p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie [...] złotych.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 27 lutego 2018 r. Spółdzielnia Mieszkaniowa [...], reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła skargę na uchwałę Rady Miasta Szczecin z dnia 25 października 1999 r. nr XV/480/99 w przedmiocie 7 zmian należących do II edycji zmian miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta Szczecin na obszarze dzielnicy Śródmieście.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że pismem z dnia 21 listopada 2017 r. Spółdzielnia wezwała Radę Miasta do usunięcia naruszenia prawa ww. uchwałą. Organ odmówił uwzględnienia wezwania uchwałą z dnia 30 stycznia 2018 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 935), przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9 (tj. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dalej jako: "p.p.s.a." – przypis Sądu), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2 (ustawy o samorządzie gminnym dalej jako: "u.s.g." – przypis Sądu), art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

W związku z tym, że skarżona uchwała została podjęta w dniu 25 października 1999 r., uzasadnione jest zastosowanie w niniejszej sprawie przepisów p.p.s.a. oraz u.s.g. w brzmieniu sprzed wskazanej wyżej nowelizacji.

Zgodnie z art. 101 ust. 1 u.s.g. (w uprzednio obowiązującym brzmieniu) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.

Konsekwentnie, oceniając termin wniesienia skargi Sąd kierował się treścią art. 53 § 2 p.p.s.a., w brzmieniu sprzed nowelizacji, który stanowił wówczas, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Skargę do sądu administracyjnego na uchwałę podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej wnosi się zatem najpóźniej z upływem sześćdziesiątego dnia, licząc od daty wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jeżeli odpowiedź na to wezwanie nie została udzielona przez organ tej jednostki samorządu terytorialnego (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 kwietnia 2007 r., II OPS 2/07, ONSAiWSA z 2007 r., nr 3, poz. 60).

Z analizy art. 53 § 2 p.p.s.a. wynika, że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin 60 dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie terminu sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

W niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi nie został przez stronę skarżącą zachowany.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że skarżąca Spółdzielnia dopełniła obowiązku poprzedzenia skargi wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa, co uczyniła pismem z dnia 21 listopada 2017 r. (data wpływu do organu: 24 listopada 2017 r.). Jak wynika z akt sprawy, organ udzielił odpowiedzi na to wezwanie pismem z dnia 30 stycznia 2018 r., a więc już po upływie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Innymi słowy, mając na uwadze to, że organ nie zajął stanowiska w sprawie w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa lecz uczynił to dopiero w dniu 30 stycznia 2018 r., strona skarżąca winna była wnieść skargę do sądu administracyjnego, za pośrednictwem organu, najpóźniej w dniu 23 stycznia 2018 r. - czyli w terminie 60 dni od wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Jest zatem oczywiste, że skarga została złożona po upływie wyznaczonego przepisami terminu na dokonanie tej czynności procesowej. Uchybienie to uniemożliwia przyjęcie skargi do jej merytorycznego rozpatrzenia w postępowaniu sądowym.

Skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia Sąd, stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., odrzuca.

Wobec tego należało, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzec jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy.