Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SAB/Lu 3/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2018-03-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Koszty sądowe
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 4, art. 232 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. W. na bezczynność M. Z. C. we W. postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić S. W. wpis uiszczony od odrzuconej skargi w kwocie [...]([...]) złotych.


UZASADNIENIE

S. W. (Spółdzielnia) w dniu [...] wniosła skargę na bezczynność M. Z. C. we W. (MZC) polegającą na tym, że - po uchyleniu w sprawie sygn. I SA/Lu 344/14 decyzji określającej wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi - wyegzekwowane należności z niej wynikające nie zostały zwrócone Spółdzielni (tj. [...] zł z odsetkami w wysokości [...] zł).

MZC, odpowiadając na skargę, wniósł o jej odrzucenie, w pierwszej kolejności zwracając uwagę na okoliczność, że w tej samej sprawie - zarówno z punktu widzenia podmiotowego, jak i przedmiotowego - toczy się postępowanie sądowe pod sygn. I SAB/Lu 26/17. Wobec tego zaistniała przesłanka z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2017.1369 ze zm. - p.p.s.a.), która uzasadnia odrzucenie kolejnej skargi Spółdzielni, będącej przedmiotem niniejszego postępowania sądowego. Ponadto, zdaniem MZC, w okolicznościach analizowanej sprawy, brak zwrotu nadpłaty Spółdzielni wynika z wydania kolejnej decyzji określającej wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i dlatego nie może być traktowany jako przewlekłość w podjęciu czynności materialno-technicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 i 8 p.p.s.a. w związku z art. 77 § 4 ustawy Ordynacja podatkowa (Dz.U.2017.201 ze zm. - o.p.).

W świetle powyższego należy przypomnieć, że w sprawie sygn. I SAB/Lu 26/17 postanowieniem z dnia 9 listopada 2017 r. odrzucona została skarga Spółdzielni "na niewykonanie przez MZC obowiązku wynikającego z prawa", dotyczącego zwrotu tych samych należności, w tych samych okolicznościach, a więc po uchyleniu decyzji określającej wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w sprawie sygn. I SA/Lu 344/14. Zarówno w sprawie sygn. I SAB/Lu 26/17, jak też w niniejszej, Spółdzielnia w podstawie prawnej żądania zobowiązania MZC do niezwłocznego zwrotu należności (tj. kwoty [...]zł z odsetkami w wysokości [...] zł), w wyniku prawomocnego wyroku w sprawie sygn. I SA/Lu 344/14, wymieniła art. 3 § 2 pkt 4 i art. 53 § 2a p.p.s.a. w powiązaniu z art. 77 § 4 o.p.

Sprawa sygn. I SAB/Lu 26/17 w postępowaniu sądowym I instancji została zakończona postanowieniem z dnia 9 listopada 2017 r. odrzucającym skargę Spółdzielni na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 53 § 2b p.p.s.a. z tym uzasadnieniem, że "skarga na niewykonanie przez organ obowiązku wynikającego z prawa (...) z uwagi na niewykonanie obowiązku wynikającego z prawa w zakresie zwrotu kwot pobranych na podstawie uchylonej przez sąd decyzji" jednoznacznie wskazują na wolę zaskarżenia bezczynności organu. W piśmie z dnia 26 października 2017 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie sądowe zobowiązujące do określenia przedmiotu skargi, pełnomocnik Spółdzielni stwierdził, że skarga nie jest skierowana na bezczynność organu, choć zarazem po raz kolejny wyjaśnił, że przedmiotem skargi jest "niewykonanie obowiązku przez organ podatkowy, czyli M. Z. C. we W.". Sąd ocenił, że w tej sytuacji za przedmiot skargi należy uznać bezczynność MZC w zakresie zwrotu Spółdzielni opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, która, w jej przekonaniu, stanowi nadpłatę uregulowaną w art. 77 § 4 o.p. Do takich wniosków, zdaniem Sądu, prowadzą okoliczności sprawy podane w skardze i odpowiedzi na skargę. W dalszej kolejności Sąd przyjął, że zwrot nadpłaty podatku w przypadku objętym dyspozycjami art. 77 § 4 w związku z art. 77 § 3 o.p. jest czynnością materialno-techniczną, która w razie bezczynności organu podatkowego lub przewlekłego prowadzenia postępowania podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 w związku z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Jednak, zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Według Sądu, Spółdzielnia nie wykazała, aby przed wniesieniem skargi wystąpiła z ponagleniem do właściwego organu, czyli M. Z. C. we W.. Pismo Spółdzielni z dnia [...] skierowane do MZC, nie może być potraktowane jako ponaglenie warunkujące wniesienie skargi na bezczynność, bowiem jest zatytułowane jako "wezwanie do zapłaty", nie jest w nim w ogóle podnoszona kwestia bezczynności organu, a ponadto powołane regulacje prawne są zupełnie inne niż wymienione w skardze. Spółdzielnia w piśmie z dnia [...] pominęła art. 77 § 4 o.p., który stanowi podstawę jej żądania zawartego w skardze. Sąd, w podsumowaniu rozważań ocenił, że Spółdzielnia nie dopełniła obowiązku ponaglenia MZC przed złożeniem skargi na bezczynność. W rezultacie odrzucił skargę jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 53 § 2b p.p.s.a.

Zrelacjonowane wyżej postanowienie w sprawie sygn. I SAB/Lu 26/17 nie jest prawomocne. W lutym 2018 r. akta sprawy zostały przedstawione Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu ze skargą kasacyjną Spółdzielni.

Należy zatem ocenić, że skargi Spółdzielni w sprawie sygn. I SAB/Lu 26/17 oraz w niniejszej dotyczą tych samych stron oraz bezczynności dotyczącej zaniechania zwrotu tych samych należności, w tożsamych okolicznościach. Wobec tego są skargami w tej samej sprawie. Skoro pierwsza z tych spraw sądowych jest w toku (Spółdzielnia złożyła bowiem skargę kasacyjną od postanowienia odrzucającego jej skargę), to kolejna skarga Spółdzielni w tej samej materii, z tym samym żądaniem, podlega odrzuceniu, na zasadzie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Tak więc w sprawie sygn. I SAB/Lu 26/17 zostanie prawomocnie przesądzone przede wszystkim czy skarga Spółdzielni na bezczynność MZC w zakresie zwrotu wyegzekwowanych opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi wraz z odsetkami jest dopuszczalna i pod jakimi warunkami formalnymi, czy zostały one dopełnione. Natomiast aktualnie, kiedy toczy się postępowanie sądowe w sprawie sygn. I SAB/Lu 26/17, kolejna skarga Spółdzielni, zawierająca w istocie to samo żądanie, skierowane wobec tego samego organu i z tym samym uzasadnieniem, nie jest dopuszczalna. Spółdzielnia przecież sama, składając skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 9 listopada 2017 r., nie godzi się z niedopuszczalnością skargi w sprawie sygn. I SAB/Lu 26/17 i oczekuje jej merytorycznego rozpatrzenia. Natomiast wnoszenie równocześnie kolejnej skargi, z tym samym żądaniem, w tych samych okolicznościach, ustawodawca przyjął za niedopuszczalne, czemu dał wyraz w treści przesłanki sformułowanej w art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Spółdzielnia, składając raz jeszcze skargę pomija, że zarówno w sprawie sygn. I SAB/Lu 26/17, jak również w niniejszej, tak samo postrzega postawę MZC jako dowolne uchylanie się od obowiązku zwrotu wyegzekwowanych należności, a w wyniku sądowej kontroli legalności konsekwentnie oczekuje nałożenia na organ obowiązku niezwłocznego zwrotu wymienionych wyżej kwot.

Z powodów omówionych wyżej skarga Spółdzielni w tej sprawie podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Zwrot wpisu od skargi uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy.