Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 760/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2016-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6036 Inne sprawy dotyczące dróg publicznych
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Drogi publiczne
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność aktu prawa miejscowego w części
Powołane przepisy: article: art. 13b ust. 1
journal: Dz.U. 2015 poz 460
law: Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 7 grudnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, , Protokolant Pomocnik sekretarza Renata Tomaszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2016 roku sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w Skierniewicach na uchwałę Rady Miasta Skierniewice z dnia 23 czerwca 2016 r. nr XXVI/97/2016 w przedmiocie ustalenia strefy płatnego parkowania pojazdów samochodowych na drogach publicznych w Skierniewicach oraz opłat za parkowanie w tej strefie i sposobu ich pobierania stwierdza nieważność § 3 załącznika nr 2 zaskarżonej uchwały w części obejmującej wyrażenie: "w soboty w godzinach od 8:00 do 15:00".


UZASADNIENIE

W dniu 23 czerwca 2016r. Rada Miasta Skierniewice podjęła uchwałę nr XXVI/97/2016 w sprawie ustalenia strefy płatnego parkowania pojazdów samochodowych na drogach publicznych w Skierniewicach oraz opłat za parkowanie w tej strefie i sposobu ich pobierania.

W § 1 uchwały ustalono strefę płatnego parkowania pojazdów samochodowych na obszarze Skierniewic. W § 2 ustalono opłaty za parkowanie pojazdów samochodowych w strefie parkowania, których wysokość określono w załączniku nr 1. W § 3 wprowadzono Regulamin Strefy Płatnego Parkowania stanowiący załącznik nr 2 do uchwały. Zgodnie z treścią § 3 Regulaminu Strefy Płatnego Parkowania stanowiącego załącznik nr 2 do uchwały ograniczenia w parkowania w strefie płatnego parkowania polega na obowiązku wnoszenia opłat za czas postoju pojazdów, od poniedziałku do piątku w godzinach od 8.00 do 18.00, w soboty w godzinach od 8.00 do 15.00, z wyłączeniem dni ustawowo wolnych od pracy. W § 5 uchwały stwierdzono, że uchwała wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Łódzkiego.

Na wymienioną uchwałę skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniósł Prokurator Rejonowy w Skierniewicach zarzucając naruszenie art.13b ust.1 ustawy z 21 marca 1985r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2015r. poz.460 ze. zm.) gdyż wprowadzono opłaty za parkowanie pojazdów samochodowych w strefie płatnego parkowania w soboty. W ocenie skarżącego sobota nie jest dniem roboczym w rozumieniu art.13b ust.1 ustawy z 21 marca 1985r. Skarżący powołał się na orzecznictwo sądów administracyjnych w którym uznano, że sobota nie jest dniem roboczym w świetle wymienionej ustawy. Wprowadzenie opłaty za parkowanie pojazdów w soboty stanowi naruszenie przepisów ustawy z 21 marca 1985r.

W odpowiedzi na skargę Rada Miasta Skierniewice wnosiła o umorzenie postępowania. Podniesiono, że skarga Prokuratora jest słuszna i zasadna. Zaskarżona uchwała pozostaje w sprzeczności z wyrokiem NSA z 26 kwietnia 2016r. w spr. I OSK 3507/15. W związku z czym na najbliższej sesji Rada Miasta Skierniewice zmieni uchwałę nr XXVI/97/2016 eliminując wadliwy zapis o pobieraniu opłat za parkowanie w soboty.

Na rozprawie w dniu 7 grudnia 2016r. Prokurator poparł skargę i stwierdził, że wnosi o stwierdzenie nieważności uchwały jedynie w części dotyczącej pobierania opłata za parkowanie pojazdów samochodowych w soboty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei zgodnie z art. 3 § 2 punkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej w skrócie jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne właściwe są do kontroli zgodności z prawem uchwał organów jednostek samorządu terytorialnego oraz aktów organów administracji rządowej stanowiących przepisy prawa miejscowego. Na zasadzie art. 147 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na uchwałę, o jakiej mowa w art. 3 § 2 punkt 5 p.p.s.a., stwierdza nieważność tej uchwały w całości lub w części albo stwierdza, że została wydana z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie jej nieważność.

Badając legalność zaskarżonej uchwały sąd doszedł do przekonania, że w zakwestionowanej przez Prokuratora części (§ 3 załącznika nr 2) zaskarżona uchwała została wydana z naruszeniem prawa Zakwestionowana część uchwały jest bowiem sprzeczna z art.13 b ust.1 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2015r. poz. 460 ze zm.).

Zgodnie z treścią art.13b ust.1 wymienionej ustawy opłatę, o której mowa w art.13 ust.1 pkt.1 pobiera się za postój pojazdów samochodowych w strefie płatnego parkowania, w wyznaczonym miejscu, w określone dni robocze, w określonych godzinach lub całodobowo.

W ocenie sądu rację ma skarżący Prokurator, że z art.13b ust.1 ustawy o drogach publicznych nie wynika prawo do ustanowienia opłat za postój pojazdów samochodowych na drogach publicznych w strefie płatnego parkowania w soboty.

Zasadność stanowiska prezentowanego w skardze przez Prokuratora znajduje potwierdzenie w orzeczeniach sądów administracyjnych.

W szczególności Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 kwietnia 2016 r., sygn. akt I OSK 3507/15 ( Lex nr 2080050) przyjął, że skoro sobota powinna być traktowana na równi z dniami ustawowo wolnymi od pracy w rozumieniu art. 57 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, to należy soboty w ten sam sposób traktować na gruncie tej samej gałęzi prawa – prawa administracyjnego, w tym na gruncie ustawy o drogach publicznych. Stąd wykładnia przepisu art. 13b ust. 1 ustawy o drogach publicznych, wobec braku legalnej definicji "dni roboczych", powinna uwzględniać ten sposób rozumowania, który by zapewniał bezpieczeństwo prawne, a zatem aby wykładnia tego przepisu nie prowadziła do niejednolitej wykładni tych samych pojęć.

Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym wyroku odniósł się do podjętej w dniu 15 czerwca 2011 r. przez NSA uchwały, sygn. akt 1/11 w myśl, której sobota jest dniem równorzędnym z dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art. 57§ 4 k.p.a.. W uchwale tej NSA przywołał uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 czerwca 2001 r., sygn. akt FPS 7/00 ( ONSA z 2001 r., Nr 4, poz. 149), w której przyjęto, że "obecnie są dwie kategorie dni wolnych od pracy: te które wynikają z ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy, oraz te, które wynikają z ustawowej zasady pięciodniowego dnia pracy. Należy podkreślić, ze pięciodniowy tydzień pracy ma charakter ustawowy i powszechny, a w praktyce dniem wolnym od pracy, ustalonym w rozkładach pracy, jest z reguły sobota". Od dnia podjęcia uchwały z dnia 25 czerwca 2001 r. w przepisach obowiązującego prawa nie nastąpiły takie zmiany, które mogłyby zdezawuować stanowisko przyjęte w uchwale FPS 7/00. Argumentacja zawarta w uzasadnieniu uchwały kładzie wprawdzie naciski na procesowe skutki (negatywne dla strony) ewentualnego zrównania soboty z dniem roboczym, ale w sensie systemowym wykładnia ta ma także znaczenie na gruncie przepisu art. 13b ust. 1 ustawy o drogach publicznych. Wyprowadzona została ona bowiem z normy prawa administracyjnego, z uwzględnieniem uwarunkowań materialnoprawnych związanych z regulacją pracowniczego czasu pracy, a ta ostatnia ma decydujące znaczenie dla wyróżnienia kategorii "dnia roboczego".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, w obecnym składzie, w pełni podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z dnia 26 kwietnia 2016 r. sygn. akt I OSK 3507/15, iż "określone dni robocze" przewidziane w art. 13b ust. 1 ustawy o drogach publicznych, w których pobiera się opłatę za postój pojazdów w strefie płatnego parkowania, nie obejmują sobót. W związku z czym § 3 załącznika nr 2 zaskarżonej uchwały w zakresie obowiązku wnoszenia opłat za czas postoju pojazdów w soboty jest sprzeczny z art.13b ust.1 ustawy o drogach publicznych.

W ocenie sądu okoliczność podniesiona w odpowiedzi na skargę, że na najbliższej sesji Rada Miasta Skierniewice zmieni wadliwy zapis w zaskarżonej uchwale w zakresie opłat za parkowanie w soboty nie może skutkować umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego ze względu na jego bezprzedmiotowość. Zaskarżona uchwała została bowiem opublikowana w dniu 14 lipca 2016 r. w Dzienniku Urzędowym Województwa Łódzkiego i do dnia utraty przez nią mocy pozostaje w obrocie prawnym, wprowadzając w błąd adresatów co do jej rzeczywistego charakteru. Stwierdzenie nieważności uchwały w zakresie żądanym przez Prokuratora Rejonowego w Skierniewicach jest konieczne ze względu na zachowanie wymogu pewności obowiązującego prawa.

Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art.147 § 1 p.p.s.a., sąd stwierdził nieważność § 3 załącznika nr 2 do zaskarżonej uchwały w zakresie wnoszenia opłat za czas postoju pojazdów w soboty od godz.8.00 do 15.00.