Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 299/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-03-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Skarbu Państwa
Powołane przepisy: article: art.246 par.1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] grudnia 2010 r. znak: [...] w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty za nieruchomość pozostawioną poza granicami RP postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy


UZASADNIENIE

W skardze na decyzję Ministra Skarbu Państwa z [...] grudnia 2010 r. w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty za nieruchomość pozostawioną poza granicami RP A. W. zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu wniosku oraz w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach sporządzonym na urzędowym formularzu PPF wnioskodawca podał, że pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z żoną, utrzymując się ze świadczeń emerytalnych (przysługujących obojgu) w wysokości [...] zł (wnioskodawca) i [...] zł (żona), a także wynagrodzenia z tytułu umowy o pracę otrzymywanego przez żonę zatrudnioną w niepełnym wymiarze czasu pracy (1/4 etatu) w wysokości [...] zł (kwoty netto). Na wydatki, które obciążają gospodarstwo domowe, według oświadczenia, składają się: opłata za czynsz (370 zł), koszt zużycia energii elektrycznej i gazu (140 zł), koszt zakupu lekarstw (200 zł) oraz inne opłaty, bez wyszczególnienia ich rodzaju (200 zł). Składający wniosek zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni 38,5 m². Z wniosku wynika, że nie posiada żadnych oszczędności.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Funkcją instytucji prawa pomocy jest udzielenie stronie uczestniczącej w postępowaniu przed sądem administracyjnym pomocy finansowej z uwagi na nieposiadanie przez nią wystarczających środków własnych do prowadzenia sprawy. Z uwagi na to, że przyznawane środki są rodzajem dofinansowania z budżetu państwa, zwolnienie powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na uiszczenie kosztów sądowych jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.

Złożony w niniejszej sprawie wniosek, w świetle przedstawionego wyżej kryterium jego oceny, został uznany za niezasadny. Jest to spowodowane stwierdzeniem, że informacje w nim przedstawione nie wskazują na to, by wnioskodawca nie był w stanie wygospodarować z uzyskiwanych dochodów środków pozwalających pokryć wymagane w niniejszej sprawie koszty postępowania sądowego. Należy zauważyć, że zobowiązanie finansowe jakie ciąży aktualnie na skarżącym, po wniesieniu skargi na decyzję Ministra Skarbu Państwa z [...] grudnia 2010 r., wynosi 200 zł (wpis sądowy od skargi). Ciężar tego zobowiązania, wyznaczonego zarządzeniem przewodniczącego z 21 lutego 2011 r., jest na tyle niewielki w kontekście dochodów gospodarstwa domowego (kwota ok. [...] zł) oraz ujawnionych wydatków, że możliwe jest jego samodzielne udźwignięcie, bez potrzeby uciekania się o przyznanie prawa pomocy. Uwzględnieniu podlega to, że skarżący ma zapewnione warunki bytowe, dochody uzyskiwane przez stronę, jak i jego żonę mają charakter względnie stały, a jednocześnie z informacji przedstawionych we wniosku nie ma podstaw by sądzić, że wnioskodawcę obciążają wydatki szczególnego rodzaju, wyższe niż przeciętne.

Wymóg uiszczenia innych, dodatkowych opłat sądowych (opłaty kancelaryjnej, wpisu od skargi kasacyjnej) nie wpływa na zmianę przyjętej powyżej oceny nie tyle z tego powodu, że ich pokrycie na obecnym etapie sprawy może być rozważane tylko hipotetycznie, skoro pojawienie się obowiązku poniesienia przez skarżącego dalszych kosztów zależy w sposób bezpośredni od kierunku rozstrzygnięcia sprawy legalności zaskarżonego aktu przez sąd pierwszej instancji, ile wynika z tego, że koszty inne niż wpis od skargi kształtują się na poziomie nie wyższym niż kwota 100 zł, np. wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł (§ 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Konieczność ewentualnego uiszczenia powyższych opłat jest rozłożona w czasie, co oznacza, że w razie takiego wymogu mogą one zostać pokryte z dochodów stale przez stronę uzyskiwanych.

Mając na uwadze, że w rozpoznawanej sprawie nie można stwierdzić, by skarżący spełnił ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.