Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 898/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2021-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: uchylono decyzję organu II i I instancji
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2016 poz 290
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 4 listopada 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) Sędziowie: WSA Joanna Człowiekowska WSA Piotr Fronc po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2021 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na decyzję Wojewody z dnia [...] czerwca 2021 roku, znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu l instancji; II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej K. G. kwotę 997 (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Starosta Wielicki, decyzją nr [...] z 18 września 2020 r., znak: [...], zatwierdził projekt budowlany i udzielił Firma A z siedzibą w K., pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego, wewnętrznych instalacji wody, c.o., gazu, kanalizacji sanitarnej i energii elektrycznej, wewnętrznych instalacji zalicznikowych energii elektrycznej, miejsc postojowych, dojść i dojazdów do budynku, kanalizacji deszczowej z odprowadzeniem wód do 10 zbiorników retencyjnych na dz. nr [...] obr. [...] w W., gm. Wieliczka

W uzasadnieniu decyzji opisano okoliczności faktyczne i prawne pozwalające organowi na wydanie pozytywnej dla Inwestora decyzji. Między innymi podano, że inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy Wieliczka obszar "A", zatwierdzonym uchwałą Nr XLVI/763/2010 Rady Miejskiej w Wieliczce z dnia 10 listopada 2010 r. (Dz. U. Woj. Małop. Z 2010 r. Nr 662, poz. 5505) wielokrotnie zmienianym - ostatnia zmiana uchwałą Nr XLII/499/2017 Rady Miejskiej w Wieliczce z dnia 14 listopada 2017 r. (Dz. U. Woj. Małop. Z 2017 r. póz. 7774) - zwanym dalej MPZP. Inwestycja jest zgodna z uchwałą Sejmiku Województwa Małopolskiego w sprawie wprowadzenia na obszarze województwa małopolskiego ograniczeń i zakazów w zakresie eksploatacji instalacji, w których następuje spalanie paliw (Uchwała Nr XXXI 1/452/17 z dnia 23 stycznia 2017 r.). Inwestor przedłożył wymaganą decyzję o wyłączeniu gruntu z produkcji rolniczej - decyzja Starosty Wielickiego z 08.01.2020 r., znak: [...] W związku z brakiem możliwości przyłączenia inwestycji do sieci kanalizacji deszczowej, co zostało potwierdzone pismem Gminnego Zarządu Dróg w Wieliczce z 29.06.2020 r., znak: [...], wody opadowe z dachów budynków i powierzchni utwardzonych odprowadzone mają być do zbiorników retencyjnych. Ścieki sanitarne odprowadzane mają być do istniejącej miejskiej sieci kanalizacji sanitarnej. Działka inwestycyjna posiada połączenie z drogą gminną publiczną, dz. nr [...] obr. [...] w Wieliczce (droga nr [...] K) poprzez drogę wewnętrzną na dz. nr [...], [...] i [...] obr [...] Wieliczka (użytek "dr").

Od decyzji odwołanie wniesione zostało przez K. G., w którym zarzucono naruszenie art. 104 § 1 kpa poprzez brak podstaw do wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, oraz art. 77 § 1 i § 2 kpa oraz 78 § 1 i § 2 kpa poprzez nieprawidłową ocenę przez projektanta oddziaływania inwestycji. Podniesiono nie uwzględnienie w opracowanej analizie przesłaniania i zacieniania projektowanych skarp, nie zapewnienie osobom niepełnosprawnym możliwości korzystania z mieszkań położonych na pierwszym piętrze i niedostosowaniu tych mieszkań dla potrzeb osób niepełnosprawnych; naruszenie ustaleń MPZP poprzez uznanie, że jest to zabudowa wielorodzinna, podczas gdy budynek ten spełnia więcej cech zabudowy szeregowej niż wielorodzinnej; nie uwzględnienie korytarzy powietrznych bowiem projekt zakłada budowę jednego budynku w zabudowie szeregowej ciągnącego się wzdłuż prawie całej działki nr [...]; brak przedstawienia projektowanych skarp i nasypów oraz ewentualnego odprowadzenia wody deszczowej.

Od decyzji odwołała się także J. S. zarzucając nie uwzględnienie projektowanych skarp przy opracowaniu analizy nasłonecznienia i przesłaniania, niedostosowaniu mieszkań na l piętrze do potrzeb osób niepełnosprawnych, niezgodność z ustaleniami MPZP, bowiem w ocenie odwołującej projektowany budynek powinien być zabudową szeregową a nie wielorodzinną, nieuwzględnienie potrzeby zachowania korytarzy powietrznych, brak odprowadzenia wód opadowych z projektowanych skarp terenowych.

Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 7 czerwca 2021 r. znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U.2020.1333), utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Wskazano w uzasadnieniu, iż w związku ze stwierdzonymi brakami, pismem z 5 lutego 2021 r., organ odwoławczy zwrócił akta sprawy w celu dokonania przez organ l instancji postępowania uzupełniającego, wymieniając w trzech punktach zagadnienia wymagające wyjaśnień. Akta sprawy wraz z wyjaśnieniami zwrócone zostały 2 marca 2021 r. Do akt organu l instancji włączone zostały informacje z rejestru gruntów dla działek nr [...], [...], [...], [...] obr. [...] W., oraz wypis z ustaleń MPZP. W piśmie zamieszczono także obszerne wyjaśnienie zasad, którymi kierował się organ ustalając listę stron postępowania. Pismo zawierające wyjaśnienia organu l instancji zostało wysłane także do właścicieli działki nr [...] obr. [...] W., którzy nie uczestniczyli w postępowaniu poprzedzającym wydanie zaskarżonej decyzji, a przez ich działkę zaproponowano przebieg niektórych przyłączy mediów dla projektowanej inwestycji.

Wojewoda Małopolski ocenił, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jest wystarczający do wydania niniejszego rozstrzygnięcia. Projektowana inwestycja zgodna jest z ustaleniami ww. MPZP. Teren inwestycji znajduje się w obszarze 30MW - tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej (str. 22-23 MPZP) - dla którego wymagane jest aby: wskaźnik powierzchni zainwestowania nie przekroczył 60% - zaprojektowano 58,33%; wskaźnik powierzchni terenu biologicznie czynnego wynosił minimum 40% - zaprojektowano 41,67%; minimalny wskaźnik miejsc postojowych 1 mp. na 1 mieszkanie - zaprojektowano 32 dla 32 mieszkań + 1 miejsce dla osób niepełnosprawnych; nową zabudowę wielorodzinną należy projektować z uwzględnieniem charakteru i gabarytów zabudowy sąsiedniej - zaprojektowano budynek wysokością zbliżony do sąsiedniej zabudowy jednorodzinnej, wyglądem przypominający budynki jednorodzinne w zabudowie szeregowej; maksymalna ilość kondygnacji nadziemnych nie może przekroczyć 5 - zaprojektowano 2; wysokość nowo realizowanych budynków wielorodzinnych nie może przekroczyć 18 m dla budynków o dachu dwuspadowym lub wielospadowym - zaprojektowano budynek o wysokości 11,82 m; kąt nachylenia połaci dachowych w przedziale od 35° do 45° - zaprojektowano dachy o nachyleniu 38°. Kolorystyka elewacji budynków jasna, stonowana - taką zaprojektowano, dach kryty dachówką w kolorze ciemnym. Powyższe wskazuje, że budynek spełnia wymagania zapisane w MPZP. Ponadto projekt budowlany jest zgodny z wymaganiami ochrony środowiska. Przedmiotowa inwestycja nie należy do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dlatego też nie jest wymagane przeprowadzenie postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Organ odwoławczy stwierdził, że projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, nie narusza przepisów rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Ściany projektowanego budynku jednorodzinnego znajdują się w odległości 7,0 m do 6,9 m od granicy wschodniej, 5,8 m od granicy zachodniej (z działką drogową), 8,3 m od granicy północnej i 4,2 od granicy południowej. Spełniono warunki z zakresu ochrony przeciwpożarowej. Projekt budowlany zawiera niezbędne opinie, jego zawartość jest kompletna, został opracowany w czytelnej grafice, oprawiony w okładkę przystosowaną do formatu A4, trwale zszyty i posiada numerację zgodną ze spisem zawartości projektu. Załączona została informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (karty od 6 -7 projektu budowlanego). Projekt został sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym na dzień opracowania projektu wpisem do izby samorządu zawodowego, potwierdzonym zaświadczeniami, o których mowa w art. 12 ust. 7 Pb. Ponadto, zgodnie z wymogiem art. 20 ust. 4 Pb, do projektu budowlanego załączono oświadczenia projektantów o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, (karty od 8 i 8/1 projektu budowlanego). Inwestorzy złożyli wniosek o pozwolenie na budowę oraz oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, które nie budzą wątpliwości. Zatem, stwierdzono spełnienie wymogów określonych art. 35 ust. 1 i art. 32 ust. 4 Pb. Projektant na str. 5a i 5b Projektu budowlanego zawarł opracowanie pt. "Analiza do ustalenia obszaru oddziaływania inwestycji". Zawiera ona elementy, które powinny się znaleźć w opracowaniu wskazującym obszar oddziaływania projektowanej inwestycji, nie mniej jednak stwierdzić należy, że nie wskazano w niej wniosków i zasięgu obszaru oddziaływania. Informacja o zakresie oddziaływania projektowanej inwestycji zamieszczona została na rysunku projektu zagospodarowania (dalej pzt) - numery działek znajdujących się w obszarze oddziaływania projektowanej inwestycji obwiedzione zostały niebieską linią i opisane w legendzie rysunku "obszar oddziaływania". Są to działki nr [...], [...], [...], [...], [...] i [...]. Pominięto działki nr [...], [...] oraz [...], które według rysunku pzt mają stanowić dojazd do projektowanej inwestycji. Na działce [...] i [...] dodatkowo zaplanowano poprowadzenie przyłączy gazu, kanalizacji sanitarnej i teletechniki. Przyłącza te nie zostały objęte zakresem wniosku o pozwolenie na budowę, bowiem przewidziano ich realizację odrębnym postępowaniem administracyjnym. Z uwagi jednak na konieczność ich wykonania przed oddaniem inwestycji do użytkowania, w ocenie organu II instancji winny one być uwzględnione w obszarze oddziaływania inwestycji. A zatem ich właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy winni uczestniczyć w postępowaniu jako strony tego postępowania. W analizowanej sprawie takie zarzuty nie zostały postawione. Właściciele działki nr [...] wyrazili zgodę na realizację wszelkich przyłączy przez ich nieruchomość (kopie Oświadczenia i Pełnomocnictwa do aktów notarialnych o zawarcie umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu i przeniesienia własności, z 12.05.2017 r., Rep. A Nr [...] i następne, włączone do akt organu l instancji). W odpowiedzi na zarzuty odwołań wyjaśniono zaś, iż skarpy zaprojektowane zostały w bezpośrednim sąsiedztwie tarasów projektowanych budynków. W opisie do projektu zagospodarowania (str. 2) projektant wyjaśnił: Budynek mieszkalny wielorodzinny został zaprojektowany na działkę pochyloną w kierunku północnym, dlatego w celu dodatkowego dostosowania terenu do poziomu posadowienia budynku, od strony wschodniej teren wokół budynku należy podsypać i utworzyć niewielkie skarpy. Skarpy obsiać trawą. Tak więc projektowane skarpy nie są związane z podniesieniem terenu działki inwestycyjnej, co mogłoby mieć wpływ na wynik analizy zacieniania projektowanego budynku lecz zmianę ukształtowania terenu przy budynku. Potwierdzeniem jest rysunek pzt - str. 9 Projektu budowlanego, na którym zaznaczono projektowane skarpy. Co do zarzutu nie zapewnienia osobom niepełnosprawnym możliwości korzystania z mieszkań położonych na pierwszym piętrze i niedostosowaniu tych mieszkań dla potrzeb osób niepełnosprawnych, zgodnie z wymaganiami § 55 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki brak dostępu dla osób niepełnosprawnych do mieszkań na pierwszym piętrze nie stanowi naruszenia prawa. Wszystkie mieszkania na parterze mają zapewniony dostęp dla tych osób i mieszkania zostały dostosowane do ich potrzeb. Co do zarzutu naruszenia ustaleń MPZP poprzez uznanie, że jest to zabudowa wielorodzinna, podczas gdy budynek ten spełnia więcej cech zabudowy szeregowej niż wielorodzinnej, nawiązanie charakterem zabudowy do rodzaju zabudowy sąsiedniej jest jednym z warunków MPZP. Należy zatem ten walor projektowanego budynku zaliczyć do jego cech pozytywnych. Co do zarzutu nieuwzględnienia korytarzy powietrznych bowiem projekt zakłada budowę jednego budynku w zabudowie szeregowej ciągnącego się wzdłuż prawie całej działki nr [...], wyjaśniono, że odnosi się on do zagadnień kształtowania zabudowy i kształtowania przestrzeni. Są to elementy planowania przestrzennego i są one analizowane podczas opracowania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jeśli zatem w ustaleniach MPZP nie zawarto warunków, zaleceń ani uwag dla terenu, w którym zlokalizowana jest działka inwestycyjna, brak podstaw do stawiania wymagań projektantowi aby w inny sposób zagospodarował działkę, przewidzianą pod inwestycję. Co do zarzutu braku przedstawienia projektowanych skarp i nasypów oraz ewentualnego odprowadzenia wody deszczowej należ, jest on bezpodstawny. W pzt zostały bowiem pokazane projektowane skarpy a także wskazano sposób odprowadzenia wód opadowych - zostaną zretencjonowane w zbiornikach szczelnych (str. 4 opisu Projektu budowlanego). Co do zarzutów J. S. dokonania wycinki drzew bez pozwolenia, zagadnienie to wykracza poza kompetencje organu administracji architektoniczno-budowlanej. Do projektu budowlanego włączona została analiza nasłonecznienia - linijka słońca dla budynku mieszkalnego (str. 9a projektu budowlanego), przedstawiająca w sposób graficzny działkę inwestycyjną i działki sąsiednie wraz z pokazaniem zasięgu cienia rzucanego przez projektowany budynek w poszczególnych godzinach dni równonocy wiosennej i jesiennej, z której jednoznacznie wynika, że wymagania określone w art. 60 WT są spełnione. Budynki położone po wschodniej stronie zacieniane będą w godzinach ok. 15.30 do 17.00 - w pozostałym czasie nie wystąpi ograniczenie nasłonecznienia, natomiast budynki położne po zachodniej stronie zacieniane będą w godzinach od 7.00 do ok. 8.30, a w pozostałym czasie nie wystąpi ograniczenie nasłonecznienia. Wykazano także, że z uwagi na wysokość projektowanego budynku i jego odległość od budynków sąsiednich nie wystąpi także ograniczenie naturalnego oświetlenia w pomieszczeniach przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynkach sąsiednich.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na tą decyzję wniosła K. G. zarzucając naruszenie:

- art. 35 ust. 1 pkt. 1 lit a Prawa budowlanego oraz § 24 ust. 5 pkt 6 planu zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy W. obszar "A" zatwierdzonego uchwałą nr XLVI/763/2010 Rady Miejskiej w Wieliczce z dnia 10 listopada 2010 roku (z późniejszymi zmianami) (dalej: MPZP) dotyczących nowopowstającej zabudowy wielorodzinnej dla obszaru oznaczonego w MPZP 30MW, na którym ma zostać zrealizowana projektowana inwestycja, poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego dla inwestycji o parametrach nieuwzględniających charakteru oraz gabarytów zabudowy sąsiedniej będącej zabudową jednorodzinną, a więc w sposób sprzeczny z § 24 ust. 5 pkt 6 MPZP;

- art. 35 ust. 1 pkt. 1 Prawa budowlanego poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego naruszającego wymogi wynikające z § 55 i § 86 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 lutego 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, nakazującego między innymi projektowanie budynków wielorodzinnych w sposób umożliwiający dostęp osobom niepełnosprawnym do mieszkań położonych na pierwszej kondygnacji nadziemnej oraz do kondygnacji podziemnej zawierającej miejsca postojowe dla samochodów osobowych;

- art. 35 ust. 1 pkt. 1 Prawa budowlanego poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego naruszającego wymogi wynikające z § 29 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 lutego 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zakazującego projektowania budynków w sposób powodujący zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości;

- art. 15 kpa w zw. z art. 138 § 2 i art. 136 kpa poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego;

- art. 7 kpa poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych czynności do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w tym w zakresie posiadania przez inwestora prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane;

- art. 10 § 1 kpa w zw. z art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, a przy tym z mocy art. 145 § 1 pkt. 4 kpa - dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, poprzez o postępowaniu P. G. właściciela nieruchomości stanowiącej działki nr [...] oraz [...], objęte księgą wieczystą [...] prowadzoną przez Sąd Rejonowy w W. [...]. Wydział Ksiąg Wieczystych leżące w obszarze oddziaływania inwestycji, jak również niepowiadomienie o toczącym się postępowaniu innych osób będących właścicielami nieruchomości leżących w obszarze oddziaływania inwestycji.

W uzasadnieniu podkreślono, iż na obszarze sąsiadującym z projektowaną inwestycją występują wyłącznie zabudowa jednorodzinna - bliźniacza, natomiast projektowany budynek jest budynkiem wielorodzinnym, składającym się z nieoddzielonych od siebie kilkunastu budynków. Nie sposób więc uznać, że projektowany budynek wielorodzinny w jakikolwiek sposób posiada podobny charakter do zabudowy istniejącej na sąsiednim terenie.

Również gabaryty projektowanego budynku w istotny sposób odbiegają od gabarytów zabudowy sąsiedniej. Elewacja frontowa projektowanego budynku wielorodzinnego zgodnie z projektem ma mieć długość kilkudziesięciu metrów, podczas gdy istniejące budynki posiadają elewacje frontowe o długości nie przekraczającej maksymalnie kilkunastu metrów.

Skarżona decyzja narusza przepis art. 35 ust. 1 pkt. 1 lit a Prawa budowlanego poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego dla inwestycji o parametrach nieuwzględniających charakteru oraz gabarytów zabudowy sąsiedniej będącej zabudową jednorodzinną, a więc jest niezgodna z § 24 ust. 5 pkt 6 MPZP.

Budynek ten nie zapewnia osobom niepełnosprawnym możliwości korzystania z mieszkań na pierwszym piętrze. Ponadto w projektowanych mieszkaniach nie ma wystarczających przestrzeni manewrowych zarówno w przedsionku, korytarzu prowadzącym do salonu z kuchnią, jak i toalecie, gdzie zgodnie z § 86, ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury: Analiza projektu budowlanego prowadzi do wniosku, że nie spełnia on warunków wskazanych w § 55 Rozporządzenia. Zawarte w uzasadnieniu decyzji organu II instancji enigmatyczne sformułowanie, że "brak dostępu dla osób niepełnosprawnych do mieszkań na pierwszym piętrze nie stanowi naruszenia prawa" nie tylko z pewnością nie spełnia warunków przewidzianych w art. 107 § 3 kpa, ale jest też bezpodstawne.

Projekt budowlany nie zawiera rozwiązania technicznego zapobiegającego odprowadzeniu wody opadowej z skarp w sposób, który nie narażałby nieruchomości sąsiednich na zalewanie. Zgodnie z opisem zawartym w projekcie budowlanym, grunt po wykopach fundamentowych ma zostać zagospodarowany na terenie działki. Należy jednak uznać, że w przypadku dużych spadków terenu w miejscach projektowanych skarp, bez ich odwodnienia, woda będzie odprowadzana na działki sąsiednie - w tym w szczególności na działkę skarżącej.

Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie § 29 ,,Dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości jest zabronione." W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji czytamy między innymi, że w projekcie budowlanym wskazano sposób odprowadzania wód opadowych - poprzez ich retencjonowanie w zbiornikach szczelnych (str. 4 opisu projektu budowlanego). Projektowany sposób odprowadzania wody opadowej nie odnosi się do odprowadzania wody opadowej ze skarp i nasypów znajdujących się na granicy z działką skarżącej, ale do części przybudynkowej. Projekt budowlany jest w tym zakresie niekompletny, bowiem nie przewiduje rozwiązania technicznego, które zapobiegać będzie kierowaniu wody opadowej ze skarp na działkach objętych inwestycją na działki sąsiednie - w tym na działkę skarżącej.

Wniosek o wydanie pozwolenia na budowę, złożony przez inwestora w organie I instancji, był niekompletny, nie zawierał bowiem obligatoryjnych elementów, określonych w art. 33 i 34 Prawa budowlanego, a w szczególności:

- nie przedłożono dokumentów z ewidencji gruntów dla działek, na których przewidziano budowę przyłączy w celu zapewnienia inwestycji zaopatrzenia w media,

- nie przedłożono kopii odpowiedniego fragmentu ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określającego warunki zabudowy dla działki [...] obr. [...] W. oświadczenia właściwej jednostki organizacyjnej o warunkach przyłączenia obiektu do sieci wodociągowej (do czego inwestor zobowiązany był z mocy pkt. 1.4.a Warunków zabudowy Decyzji WZ i art. 34 ust. 3 pkt 3 lit. a Prawa budowlanego),

- oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane okazało się nierzetelne (art. 33 ust. 2 pkt. ust. 2 w zw. z art. 32 ust. 4 pkt. 2 Prawa budowlanego).

Aż do momentu zakończenia podstępowania w I instancji - co miało miejsce w dniu 8 września 2020 roku, dokumenty te nie znajdowały się w aktach postępowania.

Oznacza to, że w chwili wydawania decyzji merytorycznej przez organ I instancji, inwestor nie spełnił wszystkich warunków otrzymania decyzji o pozwoleniu na budowę, a organ nie dysponował całością materiału dowodowego niezbędnego do wydania decyzji. Dopiero w toku postępowania przed organem II instancji część ze stwierdzonych braków została uzupełniona przez organ I instancji.

Na obu etapach postępowania nie wyjaśniono również okoliczności związanych z prawem inwestora do dysponowania nieruchomością - działką nr [...] obr. [...] W. - na cele budowlane. Wedle informacji skarżącej prawo inwestora do dysponowania nieruchomością na cele budowlane pierwotnie wynikało z umowy przedwstępnej z dnia 22 października 2019 roku Rep. A Nr [...]. Jak wynika z analizy treści tej umowy przedwstępnej (ust. VII str. 6) termin zawarcia umowy przyrzeczonej został określony do dnia 30 sierpnia 2020 roku. Z treści księgi wieczystej nr [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy w W. [...] Wydział Ksiąg Wieczystych wynika jednak, że wskazana umowa przyrzeczona do dnia dzisiejszego nie została zawarta, ani przedłużona. Tak więc już w dacie wydania decyzji organu I instancji (8 września 2020 roku) inwestor najprawdopodobniej nie posiadał prawa do dysponowania przedmiotową nieruchomością na cele budowlane.

W postępowaniu nie zawiadomiono o postępowaniu P. G. właściciela nieruchomości stanowiącej działki nr [...] oraz [...], objęte księgą wieczystą [...] prowadzoną przez Sąd Rejonowy w W. [...]. Wydział Ksiąg Wieczystych, leżących w obszarze oddziaływania inwestycji, jak również innych osób będących właścicielami nieruchomości leżących w obszarze oddziaływania inwestycji. Organy obu instancji nie doręczały temu uczestnikowi postępowania, żadnych informacji o toczącym się postępowaniu, jak również nie doręczały mu orzeczeń wydawanych w sprawie. Wniesiono o uchylenie decyzji obu instancji i zasądzenie kosztów.

W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 27, dalej jako: p.p.s.a.) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a., a orzekanie – w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt. Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Niniejszą sprawę rozpoznano i wyrok wydano na posiedzeniu niejawnym, w trybie określonym w art. 15zzs4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID - 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, w uwzględnieniu zmiany wynikającej z art. 4 pkt. 3 ustawy z dnia 28 maja 2021 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 1090). Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Na podstawie powołanego przepisu Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarządzeniem skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym, wyznaczając termin posiedzenia na dzień 4 listopada 2021 r.

Wniesienie skargi skutkuje uchyleniem zarówno zaskarżonej, jak również poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

W kontrolowanym postępowaniu doszło bowiem do oczywistego i istotnego naruszenia art. 35 ust. 1 pkt. 2 ustawy prawo budowlane w związku z § 19 ust. 1 pkt. 1a Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy prawo budowlane, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi.

W myśl § 19 ust. 1 pkt. 1a w/w rozporządzenia, odległość stanowisk postojowych od okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynku mieszkalnym, nie może być mniejsza niż 7 m - w przypadku parkingu dla samochodów osobowych do 10 stanowisk postojowych włącznie. Przywołany § 19 rozporządzenia przewiduje wyjątki w zakresie sytuowania miejsc postojowych, przy czym dotyczą one zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, bądź między liniami rozgraniczającymi ulicę, co w przedmiotowym wypadku nie występuje. W kontrolowanej sprawie, pozwolenie na budowę dotyczy bowiem budynku mieszkalnego wielorodzinnego, dla którego mieszkańców miejsca postojowe zaprojektowano w odległości ok. 1 metra od okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi. Takie sytuowanie miejsc postojowych (z wyjątkiem 1 miejsca dla osoby niepełnosprawnej) jest oczywiście i istotnie niezgodne z w/w przepisem rozporządzenia. Złożenie wniosku o pozwolenie na budowę takiej inwestycji wymagało zatem od organu zastosowania art. 35 ust. 3 prawa budowlanego. Zatwierdzenie na tyle wadliwego projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę skutkuje tym, że zaskarżona oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, jako oczywiście wadliwe muszą zostać wyeliminowane z obrotu prawnego. Co się natomiast tyczy zarzutów skargi, to są one bezzasadne z przyczyn wskazanych przez organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz wskazanych przez inwestora w jego piśmie z dnia 28 października 2021 roku, dlatego nie ma konieczności ich ponownego omawiania. Jedynie w uzupełnieniu należy wskazać, że zarzut dotyczący tzw. podstawy wznowieniowej, skutecznie może podnieść jedynie podmiot pominięty w postępowaniu jako strona, a nie inny podmiot w jego imieniu. Co się tyczy naruszenia § 55 rozporządzenia, to przepis ten dotyczy zapewnienia osobom niepełnosprawnym dostępu do mieszkań położonych na pierwszej kondygnacji nadziemnej, a nie na wyższych kondygnacjach. Natomiast § 86 rozporządzenia, dotyczy ogólnodostępnych pomieszczeń higienicznosanitarnych na kondygnacjach dostępnych dla osób niepełnosprawnych, a nie pomieszczeń w mieszkaniach, które mają być dostępne dla osób niepełnosprawnych. W postępowaniu nie doszło też do naruszenia zasady dwuinstancyjności, ponieważ organ II instancji jest organem merytorycznym, a nie kasacyjnym i w jego kognicji leży uzupełnienie brakującego materiału dowodowego. Kończąc należy też wyjaśnić, że uchylenie także decyzji organu I instancji, związane jest z tym, że powyższa wada projektu budowlanego, wymaga jego istotnej zmiany, co należy do kompetencji organu I instancji. W świetle art. 35 ust. 3 prawa budowlanego, przewidziany w nim tryb postępowania, powinien być wyczerpany przed organem pierwszej instancji. Postanowienie wydane na podstawie art. 35 ust. 3 nie podlega bowiem odrębnemu zaskarżeniu i jest kontrolowane wraz z decyzją organu pierwszej instancji, w razie wniesienia odwołania od decyzji w przedmiocie pozwolenie na budowę. Z uwagi na zasadę dwuinstancyjności, ustanowioną w art. 15 k.p.a., rozstrzygnięcia, które nie były jeszcze przedmiotem orzekania w pierwszej instancji, nie powinny być po raz pierwszy i ostatecznie podejmowane w postępowaniu odwoławczym (por. wyrok NSA z dnia 26 maja 2020 r. sygn. II OSK 2659/19). W tym kontekście organ odwoławczy jest uprawniony do przeprowadzenia jedynie uzupełniającego postępowania dowodowego (art. 136 § 1 k.p.a.) oraz wyjaśniającego postępowania w niezbędnym zakresie (art. 136 § 2 k.p.a.); natomiast gdy istnieje konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części, a także gdy określony tryb postępowania powinien być wyczerpany przed organem pierwszej instancji, przeprowadzenie samodzielnie przez organ odwoławczy uzupełniającego postępowania dowodowego jest niedopuszczalne, gdyż będzie skutkować naruszeniem zasady dwuinstancyjności postępowania (art. 15 k.p.a.). W ponownym postępowaniu, na podstawie art. 35 ust. 3 prawa budowlanego w zw. z art. 35 ust. 1 prawa budowlanego, organ - określając w tym względzie odpowiedni termin - zobowiąże zatem inwestora do zmiany projektu budowlanego, tak aby spełniał on także wymagania określone przez § 19 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Po wykonaniu obowiązku przez inwestora, wykona obowiązki jakie nakłada na niego art. 35 ust. 1 prawa budowlanego i stosownie do okoliczności podejmie decyzje w sprawie, stosując się do pozostałych dyspozycji wynikających z art. 35 prawa budowlanego oraz pozostałych przepisów, które ewentualnie znajdą w sprawie zastosowanie. Z uwagi na warunkowość przedwstępnej umowy sprzedaży, przed wydaniem decyzji udzielającej pozwolenia na budowę, organ zweryfikuje ponadto, czy oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane pozostaje aktualne.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit."a" i "c" w zw. z art. 135 p.p.s.a. O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 w zw. z art. 205 § 2 w/w ustawy, zasądzając na rzecz skarżącej kwotę 997 zł, na którą składają się: koszt wpisu 500 zł, koszt zastępstwa adwokackiego 480 zł i 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.