Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 3276/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-02-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3, art. 73, art. 215 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] października 2014 r., nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia: - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M.K., dalej jako "Skarżąca", pismem z dnia [...] listopada 2014 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] października 2014 r., nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] grudnia 2014 r. Skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia - w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka pocztowa zawierająca przedmiotowe wezwanie, skierowana na adres wskazany w skardze, nie została odebrana przez adresata. W dniu [...] grudnia 2014 r. zwrócono ją do Sądu z adnotacją na kopercie o podwójnym awizowaniu (w dniach [...] i [...] grudnia 2014 r.) oraz zwrocie do nadawcy z powodu niepodjęcia jej w terminie. Przesyłkę uznano za skutecznie doręczoną w dniu [...] grudnia 2014 r., zatem termin do wskazana wartości przedmiotu zaskarżenia upłynął w dniu [...] stycznia 2015 r.

Skarżąca nie wskazała wartości przedmiotu zaskarżenia w powyższym terminie co oznacza, że brak formalny skargi nie został usunięty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

W myśl art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Pismem takim, zgodnie z art. 230 § 2 p.p.s.a. jest skarga, od której pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne (art. 231 p.p.s.a.). Niewskazanie w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia, w której sporna jest należność pieniężna, stanowi brak formalny skargi uniemożliwiający nadanie jej prawidłowego biegu. Nie jest wówczas możliwe ustalenie wysokości wpisu od skargi, zaś uiszczenie wpisu stosownie do art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. warunkuje rozpoznanie skargi.

Wskazać należy, że przez sprawy w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne rozumie się te, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną bądź stwierdzające jej istnienie (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FZ 289/12, publ. LEX nr 1137792).

W rozpoznawanej sprawie skarga dotyczy decyzji przyznającej Skarżącej pomoc finansową z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Z tego względu wezwano Skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia.

Jak wynika z adnotacji na kopercie, przesyłka zawierająca wezwanie do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia, była dwukrotnie awizowana – w dniach [...] i [...] grudnia 2014 r. o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Przesyłkę uznano za skutecznie doręczoną w dniu [...] grudnia 2014 r. ze względu na treść art. 73 p.p.s.a.

W myśl bowiem art. 73 § 1 i 2 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 -72 p.p.s.a., pismo takie składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub urzędzie gminy, umieszczając jednocześnie zawiadomienie - o jego złożeniu wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od pozostawienia zawiadomienia - w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a). Doręczenie wówczas uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu liczonego od dnia pierwszego awiza (art. 73 § 4 p.p.s.a).

Należało zatem przyjąć, że wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało skutecznie doręczone Skarżącej z upływem [...] grudnia 2014 r. (tj. po upływie czternastu dni od pierwszego awiza w dniu [...] grudnia 2014 r.). W świetle powyższego, wyznaczony termin do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia upłynął dla Skarżącej w dniu [...] stycznia 2015 r. Pomimo skutecznego wezwania z jednoczesnym pouczeniem o terminie i sposobie usunięcia braku formalnego, Skarżąca nie dokonała wymaganej czynności.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji