Postanowienie NSA, sygn. akt III FZ 706/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-02-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 246 §1 pkt 1 i 2, art. 243 § 1 pkt 1, art. 248 § 2 pkt 6-8, art. 245 § 1, § 2, § 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W.Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2022 r., sygn. akt III SPP/Wa 510/20 odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2021 r., sygn. akt III SPP/Wa 510/20 w sprawie ze skargi W.Ł. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 listopada 2015 r. sygn. akt III SA/Wa 250/15 postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 26 października 2022 r., sygn. akt III SPP/Wa 510/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie W.Ł. (dalej: skarżący) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2021 r., sygn. akt III SPP/Wa 510/20 w sprawie ze skargi skarżącego o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 listopada 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 250/15.

Stan sprawy przedstawia się następująco:

Pismem z dnia 6 listopada 2020 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2020 r. III SPP/WA 510/20 starszy referendarz sądowy, na podstawie art. 243 § 1 pkt 1 oraz art. 245 § 1, § 2 i § 3, art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej P.p.s.a.) odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy.

Skarżący zakwestionował to postanowienie sprzeciwem.

Postanowieniem z dnia 17 lutego 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego. Zdaniem Sądu, skarżący nie wykazał swojej sytuacji majątkowej, co uniemożliwiało podjęcie innego rozstrzygnięcia.

Następnie skarżący zażaleniem skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżył postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 17 lutego 2021 r., sygn. III SPP/Wa 510/20, utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy.

Sąd pierwszej instancji postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2021 r., odrzucił zażalenie skarżącego, podkreślając, iż ustawodawca nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, które zapadły po rozpoznaniu sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego, których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 P.p.s.a., w tym po rozpoznaniu sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie przyznania, cofnięcia, odmowy przyznania prawa pomocy.

Postanowienie wraz z uzasadnieniem zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 maja 2021 r. (k. 37). Pismem z dnia 17 maja 2021 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 26 maja 2021 r., skarżący złożył zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 16 kwietnia 2021 r., wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia.

Sąd pierwszej instancji odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2021 r.

Wskazywanym na wstępie postanowieniem Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie skarżącego z uwagi na art. 260 P.p.s.a. oraz art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. Sąd pierwszej instancji zważył, iż skarżącemu termin do wniesienia zażalenia biegł od dnia 10 maja 2021 r., a upływał 17 maja 2021 r. Skarżący nadając zażalenie w urzędzie pocztowym w dniu 26 maja 2021 r., przekroczył 7-dniowy termin na jego złożenie, przez co zażalenie należało odrzucić.

Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił niezgodność z prawem procesowym i naruszenie:

1) prawa procesowego tj. art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., poprzez uchybienie procesowe Sądu pierwszej instancji, albowiem błędnie uznano, iż ma miejsce prawidłowe doręczenie przesyłki zawierającej odpis postanowienia z dnia 17 sierpnia 2021 r., przez operatora pocztowego,

2) prawa materialnego - § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 26 listopada 2013 r. w sprawie reklamacji usługi pocztowej ( Dz.U. z 2013 r., poz. 1468 ze zm., dalej: Rozporządzenie) w zw. z art. 92 ust. 4 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz.U. z 2022 r., poz. 896 ze zm., dalej: P.p.) poprzez uchybienie procesowe Sądu pierwszej instancji, z powodu braku podjęcia czynności o charakterze reklamacyjnym.

Skarżący wniósł o:

1) uchylenie postanowienia Sądu pierwszej instancji z dnia 26 października 2022 r. w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o zmianę zaskarżonego postanowienia,

2) uchylenie bądź zmianę wadliwej czynności procesowej z dnia 16 kwietnia 2021 r.,

3) uchylenie bądź zmianę wadliwej czynności procesowej z dnia 22 grudnia 2020 r.,

4) w myśl art. 191 P.p.s.a., zbadanie sprawy i czynności procesowych Sądu pierwszej instancji w niniejszym postępowaniu, w zw. z pozbawieniem skarżącego uczestniczenia w postępowaniu w myśl art. 90, art. 91 § 3. art. 106 § 3 P.p.s.a., gdyż zaistniało uchybienie procesowe poprzez notoryczne wydawanie zarządzeń o przeprowadzeniu posiedzeń w trybie uproszczonym, mogących mieć wpływ na wynik sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325; dalej: P.p.s.a.), zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Stosownie natomiast do dyspozycji art. 180 P.p.s.a., który - na mocy art. 197 § 2 powołanej ustawy - odpowiednio stosuje się do zażaleń, Naczelny Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie, jeżeli podlegało ono odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny, albo zwróci je temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków formalnych. Z kolei art. 178 P.p.s.a. stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Okolicznością bezsporną w niniejszej sprawie jest, że odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2021 r. doręczony został skarżącemu w dniu 10 maja 2021 r. – kwestia ta wynika z urzędowego poświadczenia doręczenia (k. 37 akt sądowych). Zatem siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upływał w dniu 17 maja 2021 r. Skarżący nadając zażalenie, w dniu 26 maja 2021 r., co potwierdza kopia koperty zawierająca datę nadania (k. 34 akt sądowych) – uchybił terminowi przewidzianemu w art. 194 § 2 P.p.s.a., co stanowi podstawę do odrzucenia zażalenia (art. 197 § 2 w zw. z art. 178 P.p.s.a.). Zatem w zgodzie z obowiązującymi przepisami Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie.

W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 197 § 1 i 2 w zw. z art. 180 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia