Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 483/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2017-09-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Utrzymano w mocy zarządzenie (art. 260 § 1 ustawy PoPPSA)
Powołane przepisy: article: art. 260 § 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 13 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Gdańsku sprzeciwu Z. B. od zarządzenia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 lipca 2017 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi Z. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia 20 stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną postanawia utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 19 kwietnia 2017 r., złożonym na formularzu PPF w dniu 20 kwietnia 2017 r. (data stempla pocztowego), Z. B. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 24 lipca 2017 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Jak wynika z uzasadnienia wydanego zarządzenia, przedmiotowy wniosek zawierał bowiem braki formalne uniemożliwiające nadanie mu dalszego biegu wobec czego, zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 10 maja 2017 r., zobowiązano wnioskodawcę do ich usunięcia poprzez wypełnienie lub zakreślenie zgodnie z treścią pouczenia rubryk o numerach: 5 (uzasadnienie), 6 (stan rodzinny), 7.1 (nieruchomości), 7.2.1. (oszczędności zgromadzone na rachunkach bankowych oraz w gotówce), 7.2.2. (papiery wartościowe i inne prawa majątkowe), 7.2.3. (wierzytelności), 7.3 (przedmioty wartościowe), 8 (stan majątkowy osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym), 9 (inne, dodatkowe informacje o stanie majątkowym), 10 (dochody),

11 (zobowiązania i stałe wydatki) formularza PPF w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Wezwanie do usunięcia ww. braków formalnych doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 7 czerwca 2017 r. Pomimo skutecznie dokonanego doręczenia przedmiotowe wezwanie pozostało bez odpowiedzi, a zakreślony termin upłynął bezskutecznie w dniu 14 czerwca 2017 r.

Tym samym, na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", wniosek o przyznanie prawa pomocy został pozostawiony bez rozpoznania.

Od wydanego w dniu 24 lipca 2017 r. zarządzenia skarżący wniósł sprzeciw,

w którym zarzucił naruszenie przepisów art. 257 oraz 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na bezzasadnej odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych.

Zdaniem strony, w sprawie wykazane zostało, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania w żadnej części.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Sprzeciw nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżone zarządzenie wydane przez referendarza sądowego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 260 § 1 p.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od zarządzenia

i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie,

w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy (§ 1). W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy

o zażaleniu (§ 2). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (§ 3).

W myśl art. 252 § 2 p.p.s.a., warunkiem koniecznym rozpoznania wniosku

o przyznanie prawa pomocy jest złożenie go na urzędowym formularzu. Wzór takiego formularza, obecnie obowiązującego, został określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru

i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r. poz. 1257).

Złożony do akt sprawy formularz zawierał braki formalne uniemożliwiające nadanie mu dalszego biegu, albowiem strona skarżąca nie uzupełniła formularza w części zawierającej oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, pozostawiając rubryki przedmiotowego formularza w tej części puste.

W związku z tym zasadnie, zarządzeniem z dnia 10 maja 2017 r., referendarz sądowy wezwał stronę do uzupełniania stwierdzonego braku poprzez wypełnienie lub zakreślenie zgodnie z treścią pouczenia wymienionych w treści zarządzenia rubryk formularza, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Zarządzenie doręczono pełnomocnikowi strony w dniu 7 czerwca 2017 r. (potwierdzenie odbioru k. 25). W zakreślonym siedmiodniowym terminie, który upłynął 14 czerwca 2017 r., skarżący nie uzupełnił braku formalnego wniosku.

Jak stanowi art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu, lub którego braków strona nie uzupełniła

w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

Mając zatem na uwadze ustalony stan faktyczny oraz treść przywołanego

art. 257 p.p.s.a., stwierdzić należy, że referendarz sądowy prawidłowo orzekł o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania bowiem strona, w wyznaczonym terminie, nie uzupełniła braku formalnego wniosku.

Podniesiony w sprzeciwie zarzut, że sytuacja majątkowa skarżącego uzasadniała zwolnienie go od kosztów sądowych nie zasługiwał na uwzględnienie. W zaskarżonym zarządzeniu nie dokonywano oceny sytuacji majątkowej strony. Zarządzenie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania wydawane jest bowiem w wyniku formalnej a nie materialnej oceny złożonego wniosku.

W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a., utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.

Nadmienić nadto należy, że orzeczenie sądu wydane w następstwie rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia wydanego przez referendarza sądowego jest prawomocne z chwilą jego wydania i nie przysługuje od niego środek zaskarżenia.