Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 312/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2024-05-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 29 maja 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2024 roku na posiedzeniu niejawnym skargi W.K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 18 stycznia 2024 r., nr 2201-IOD-1.4102.50.2023 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2018 rok postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 174 zł (sto siedemdziesiąt cztery złote) uiszczoną tytułem wpisu od skargi


UZASADNIENIE

W.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 18 stycznia 2024 r., w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2018 rok.

Zarządzeniem z dnia 11 kwietnia 2024 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi, poprzez nadesłanie podpisanej skargi z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi.

Powyższe wezwanie wysłane zostało na adres strony skarżącej. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tej przesyłki z powodu nieobecności adresata przesyłka została awizowana w dniu 18 kwietnia 2024 r., a następnie wydana adresatowi przez operatora pocztowego w dniu 6 maja 2024 r.

Przesyłka poleconą nadaną w urzędzie pocztowym w dniu 10 maja 2024 r. (data stempla pocztowego) strona skarżąca nadesłała podpisany egzemplarz skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634) – dalej w skrócie p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.

Uchybienie terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym zachodzi wówczas, gdy czynność w tym postępowaniu nie została dokonana przez stronę w czasie oznaczonego dla tej czynności terminu ustawowego lub sądowego. Skutkiem uchybienia terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi jest jej odrzucenie o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Jak stanowi art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.).

Domniemanie doręczenia przesyłki adresatowi, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do złożenia zażalenia. Faktyczne odebranie pisma (w urzędzie pocztowym, czy sądzie), już po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 1 p.p.s.a., nie ma wpływu na skutek określony w art. 73 § 4 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z 29 marca 2023 r. I OZ 68/23, z dnia 12 lutego 2015 r. II FZ 1988/14).

Jak wynika z akt sprawy, przesyłkę zawierającą zarządzenie wzywające do uzupełnienia braku formalnego skargi, wobec nieskutecznego doręczenia, złożono w dniu 18 kwietnia 2024 r. w placówce pocztowej. Zawiadomienie o możliwości odbioru tej przesyłki pozostawiono skarżącemu w skrzynce do doręczenia korespondencji. Tym samym, czternastodniowy termin, liczony od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.) upłynął 2 maja 2024 r. Doręczenie należało zatem uznać za dokonane właśnie w tym dniu. Faktyczne wydanie przesyłki w terminie późniejszym tj. w dniu 6 maja 2024 r., nie ma wpływu dla liczenia terminu według wskazanego już wyżej art. 73 p.p.s.a. W związku z powyższym od dnia 2 maja 2024 r. należało liczyć siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi. Skoro przesyłka zawierająca podpisany egzemplarz skargi została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 10 maja 2024 r. (vide koperta k. 25), należało uznać, że uczynienie zadość zobowiązaniu Przewodniczącego Wydziału nastąpiło z uchybieniem przepisanego terminu.

Sąd pragnie przy tym zauważyć, że w orzecznictwie wyrażony jest pogląd, zgodnie z którym wydłużenie przez operatora pocztowego terminu do odbioru przesyłki, poprzez pozostawienie jej w placówce pocztowej przez okres przekraczający 14 dni licząc od daty pierwszego awizowania oraz wydanie przesyłki adresatowi pomimo upływu tego 14 dniowego terminu, nie może powodować negatywnych skutków dla strony i uzasadnia uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu. Strona skarżąca nie może bowiem ponosić negatywnych konsekwencji nieprawidłowego działania operatora pocztowego doręczającego przesyłki i nie można jej z tej przyczyny pozbawiać prawa do wniesienia przysługującego jej środka zaskarżenia (por. wyroki NSA z dnia 20 grudnia 2012 r., sygn. I FSK 132/12, z dnia 27 września 2013 r., sygn. akt I FSK 1407/12, postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2017 r., I FZ 410/16).

Jakkolwiek sytuacja jaka zaistniała w przedmiotowej sprawie może uzasadniać przywrócenie terminu do uzupełnienie braku formalnego skargi w przypadku złożenia przez stronę stosownego wniosku, to jednak wobec kategorycznego brzmienia art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Sąd zobligowany był do odrzucenia skargi, której brak formalny został uzupełniony po upływie przepisanego prawem terminu. Przywołane przepisy zobowiązują bowiem Sąd do odrzucenia środka zaskarżenia w każdym przypadku uchybienia terminowi, a także niezależnie od tego, że do jego uchybienia doszło z przyczyn nie leżących po stronie skarżącej.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.