Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 509/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-03-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6342 Przyznanie uprawnień kombatanckich oraz przyznanie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: Art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...]września 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. /-/ I. Kucznerowicz


UZASADNIENIE

A. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku skarżący wskazał jako dochód 2 osobowej rodziny kwotę 2.625,00 zł brutto. Jednocześnie skarżący we wniosku oświadczył, iż posiada oszczędności w kwocie 6.000,00 zł oraz mieszkanie o pow. 60 m2.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie należy zauważyć, iż przesłanki przyznania przez Sąd prawa pomocy osobie fizycznej określono w art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz., 1270; z późn. zm.), zgodnie z którym przyznanie tego przywileju w zakresie częściowym następuje, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wobec powyższego wnioskodawca, domagający się przyznania mu prawa pomocy, zobowiązany został przez ustawodawcę do wykazania, że jego rzeczywista sytuacja majątkowa pozwala jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych i tym samym uniemożliwia mu poniesienie kosztów sądowych.

W świetle powyższego należy uznać, iż instytucja przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmuje osoby pozbawione jakiegokolwiek majątku oraz dochodów lub mające wyjątkowo niskie dochody, które dodatkowo wykażą, że nie są w stanie ponieść kosztów postępowania.

Zawarte w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy dane dotyczące sytuacji materialnej wnioskodawcy nie uzasadniają zdaniem Sądu, przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie.

W pierwszej kolejności, należy wskazać, iż deklarowany przez skarżącego stały dochód rodziny, obejmujący emeryturę wnioskodawcy i emeryturę jego żony, kształtuje się na poziomie 2.625,00 zł brutto, co oznacza, iż średni dochód na członka rodziny to kwota rzędu 1.312,50 zł, znacznie przekraczająca minimum socjalne. Wskazać również należy, iż skarżący i jego rodzina mają zaspokojone potrzeby mieszkaniowe.

Ponadto skarżący wraz z żoną osiągają dochody, które pozwoliły im na zgromadzenie oszczędności w wysokości 6.000,00 zł. Zgromadzenie zaś oszczędności w powyższej wysokości stanowi okoliczność, która wyklucza możliwość stwierdzenia, iż strona nie posiada środków na pokrycie udziału w postępowaniu bądź ich uiszczenie spowodowałoby uszczerbek dla utrzymania koniecznego rodziny skarżącego, co stanowi wyłączną przesłankę przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Porównanie wysokości oszczędności, pozostających w dyspozycji skarżącego z wysokością wymaganych kosztów sądowych, tj. na obecnym etapie wpis sądowy w kwocie 100 zł, wyklucza możliwość przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 246 §1 pkt 2 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

/-/ I. Kucznerowicz

JH