Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SAB/Ol 51/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2024-10-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusza Lipińskiego po rozpoznaniu w dniu 7 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.H. i A.H. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Olsztynie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o umorzeniu postępowania rozgraniczeniowego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Olsztynie po rozpoznaniu wniosku A.H. (dalej "skarżący"), postanowieniem z 13 marca 2024 r. odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z 16 września 2005 r. wydanej przez Wójta Gminy w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości i przekazania sprawy do sądu celem rozpatrzenia.

Ww. postanowienie doręczono skarżącemu 18 marca 2024 r. W terminie 7 dni

nie wpłynął do Kolegium wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

D.H. i skarżący w złożonej skardze (data wpływu do Kolegium 18 kwietnia 2024 r.), zarzucili Kolegium m.in. przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o umorzeniu postępowania rozgraniczeniowego.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie. Stwierdziło, że postępowanie administracyjne przed Kolegium zostało zakończone, wobec czego brak jest przedmiotu kontroli w ramach przewlekłości organu. Powołało się na uchwały NSA z 22 czerwca 2020 r. II OPS 5/19 i z 7 marca 2022 r. II OPS 1/21.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z zaś art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

Z ww. przepisów wynika, że droga sądowa jest dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego.

Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 202, poz. 572, z późn. zm.; dalej "k.p.a.") stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli:

1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);

2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).

Z § 2 wynika obowiązek uzasadnienia ponaglenia. W art. 37 § 3 pkt 2 k.p.a. przewidziano zaś , że ponaglenie wnosi się do organu prowadzącego postępowanie, jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.

Z art. 17 k.p.a. wynika, że nie ma w organu wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu stosunku do samorządowego kolegium odwoławczego. Nadto w sprawie rozgraniczenia nieruchomości takiego organu nie wskazują ustawy szczególne, w tym ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2024 r. poz. 1151 z późn. zm.).

Z przedłożonych akt administracyjnych wynika, że skarga na bezczynność Kolegium nie została poprzedzona złożeniem przez skarżących ponaglenia w trybie art. 37 k.p.a. do organu prowadzącego postępowanie, to jest do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie. W uzasadnieniu skargi skarżący również nie wskazali, aby wnieśli do Kolegium ten środek zaskarżenia.

Skoro przed złożeniem skargi nie zostały wyczerpane przysługujące skarżącym środki zaskarżenia, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić stosownie do art. 58

§ 1 pkt 6 p.p.s.a.