Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2155/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-10-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.26 ust.2, art.278, art.30c ust.3 pkt 2
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2012 r. sprawy ze skargi C. R. P. W. Sp. z o.o. w E. na informację Ministra Gospodarki - Departament Funduszy Europejskich z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; Oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej jest ocena wniosku o dofinansowanie projektu złożonego przez Centrum Recyklingu P. W. Sp. z o.o. w E. (dalej: skarżąca) realizowanego w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 (PO IG), dokonana przez Ministra Gospodarki.

W dniu 1 grudnia 2011r. skarżąca złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pt. "Wdrożenie nowej technologii przetwarzania opakowań drewnianych przez Centrum Recyklingu P. W. Sp. z o.o.", realizowanego w ramach PO IG, Priorytet IV – Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia, Działanie 4.3. Kredyt technologiczny.

Na etapie oceny formalnej, pismem z 13 kwietnia 2012r. znak (...) organ rozpoznający wniosek wezwał skarżącą do uzupełnienia braków wniosku i złożenia dodatkowych wyjaśnień w związku z zaistniałymi rozbieżnościami. Organ wskazał, iż wniosek zawiera oświadczenie wnioskodawcy dotyczące nie prowadzenia działalności w sektorze transportu oraz nie uzyskiwania z tego tytułu przychodów przy jednoczesnym podaniu informacji (pkt 11 wniosku) o poszerzeniu działalności o uzyskanie licencji na spedycję i utworzeniu osobnego działu spedycja i transport. Ponadto wskazano na niekompletność elektronicznej wersji wniosku oraz błędne wpisanie kodu działalności PKD 2007 we wniosku i załączniku nr 4 do wniosku. Skarżąca została pouczona, iż uzupełnienia wniosku należy dokonać w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Pismem z 15 maja 2012r. znak (...) organ poinformował skarżącą, iż projekt nie spełnił wszystkich kryteriów oceny formalnej i nie został zakwalifikowany do oceny merytorycznej. W wyniku weryfikacji wniosku stwierdzono uchybienia nie podlegające już poprawie. Podniesiono, że wnioskodawca w odpowiedzi na wezwanie dokonał korekty wniosku w pkt VI.15 i potwierdził, że prowadzi działalność w sektorze transportu. W związku z tym intensywność wsparcia powinna zostać obniżona do poziomu 50%, gdyż zgodnie z mapą pomocy regionalnej 2007-2013 zwiększenie intensywności pomocy nie przysługuje mikro-, małym i średnim przedsiębiorcom prowadzącym działalność w sektorze transportu. Jednakże wnioskodawca nie dokonał korekty pozostałej dokumentacji aplikacyjnej (pkt 20 wniosku, biznes plan), zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie.

Pismem z 22 maja 2012r. skarżąca wniosła protest podnosząc, iż wniosek oraz cała dokumentacja aplikacyjna została przygotowana prawidłowo zgodnie z obowiązującymi regulacjami. Zdaniem skarżącej, odrzucenie wniosku nastąpiło bez podstawy prawnej, niezgodnie z regulaminem konkursu, instrukcją wypełniania wniosku, a tym samym jest krzywdzące dla wnioskodawcy.

W odpowiedzi na protest, pismem z 29 sierpnia 2012r. znak (...) organ poinformował wnioskującą, iż protest został uznany za niezasadny. W uzasadnieniu pisma podkreślono, że zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 13 października 2006r. w sprawie ustalenia mapy pomocy regionalnej (Dz.U. z 2006r. Nr 190, poz.1402) wnioskodawca mógł ubiegać się o maksymalną wartość pomocy w wysokości 50%, a nie jak wskazał we wniosku w wysokości 70%. Ww. rozporządzenie wyraźnie określa, iż maksymalną intensywność regionalnej pomocy inwestycyjnej udzielonej małym lub średnim przedsiębiorcom podwyższa się o 20 punktów procentowych brutto w przypadku mikroprzesiębiorców i małych przedsiębiorców, z wyjątkiem prowadzących działalność gospodarczą w sektorze transportu. Zgodnie z powyższym zwiększenie wartości pomocy nie może dotyczyć przedsiębiorców, którzy prowadzą działalność w sektorze transportu, a nie jak przedstawia wnioskodawca chcą otrzymać pomoc w ww. sektorze. W odpowiedzi na wezwanie organu wnioskodawca nie obniżył poziomu pomocy z 70% na 50%, a zatem ocenę dokonaną przez Instytucję Wdrażającą należało uznać za prawidłową.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca wniosła o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia zarzucając naruszenie prawa materialnego poprzez błędną interpetację przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 października 2006r. w sprawie ustalenia mapy pomocy regionalnej oraz naruszenie prawa procesowego, tj. art.26 ust.2 i art.27 ust.2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez złamanie zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewnienie przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, jak również brak zapewnienia prawidłowości realizacji zadań powierzonych Instytucji Pośredniczącej. Rozwijając motywy skargi skarżąca podniosła m.in., że Instrukcja wypełniania wniosku, rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie ustalenia mapy pomocy regionalnej oraz Wytyczne KE N 531/2006 Polska Mapa Pomocy Regionalnej 2007-2013 zawierają rozbieżności w interpretacji przepisów dotyczących działalności prowadzonej w sektorze transportu. Powyższe rozbieżności i niespójności wpłynęły zasadniczo na ocenę projektu przy czym Instrukcja została sporządzona niezgodnie z aktami prawnymi, które zostały wskazane przez wnioskodawcę w skardze. Zdaniem wnioskodawcy, przytoczone akty prawne nie wykluczają udzielenia pomocy w sektorze transportu, a jedynie wprowadzają ograniczenia w zakresie pułapu pomocy w przypadku, gdy wnioskowana pomoc jest udzielana w sektorze transportu, a nie jak interpretuje organ, wówczas gdy wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w sektorze transportu. Wnioskodawca utrzymywał, że biorąc pod uwagę zapisy Instrukcji wypełniania wniosku, w których znalazło się odniesienie do mapy pomocy regionalnej nie wynika z nich o jaką mapę pomocy regionalnej chodzi, czy o tę , do której odwołuje się rozporządzenie Rady Ministrów z 13 października 2006 r. w sprawie mapy pomocy regionalnej (Dz.U. z 2006 r. Nr 190, poz. 1402), czy do Wytycznych KE N 531/2006 Polska mapa pomocy Regionalnej 2007-2013, co jest decydujące w sprawie, ponieważ w rozporządzeniu Rady Ministrów w § 5 znajduje się odwołanie do prowadzenia działalności gospodarczej w sektorze transportu , zaś w Wytycznych KE w przypisie 4 zaznaczono, że pomoc o jakiej w nich mowa dotyczy pomocy w sektorze transportu, a nie pomocy przyznanej przedsiębiorcom prowadzącym działalność w sektorze transportu. W ocenie skarżącego z zapisami Wytycznych koresponduje treść załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z 29 marca 2010 r. w sprawie w zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie, a konkretnie z treścią pkt D, który został przez niego prawidłowo zastosowany przez wskazanie, że pomoc o jaką się ubiega nie dotyczy sektora transportu.

Skarżąca powołała się również, podobnie jak w proteście, na wykładnię Prezesa UOKiK z dnia 30 czerwca 2010r., zgodnie z którą posiadanie PKD dotyczącego działalności transportowej nie dyskwalifikuje przedsiębiorcy do uzyskania wsparcia, jeśli projekt dotyczy innego rodzaju działalności. Jak podkreślił Prezes UOKiK należy przede wszystkim bazować na tym, jakiego rodzaju działalności dotyczy realizowany projekt.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna. W ocenie Sądu nie doszło do naruszeń przepisów prawa wskazywanych w skardze zatem zaskarżone rozstrzygnięcie należy uznać za prawidłowe. Jest niesporne, że skarżąca złożyła projekt o nazwie "Wdrożenie nowej technologii przetwarzania opakowań drewnianych przez Centrum Recyklingu P. W. Sp. z o.o.", który miał być realizowany w ramach PO IG, Priorytet IV – Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia, Działanie 4.3. Kredyt technologiczny. Jest również bezsporne, że wnioskodawca, określił we wniosku, iż jest małym przedsiębiorcą w rozumieniu Załącznika I do Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) (Dz. Urz. UE L 214 z 9.08.2008). Wnioskodawca wskazał także w ramach określenia charakterystyki prowadzonej działalności gospodarczej, że podstawową jego działalnością jest produkcja wyrobów tartacznych kod PKD 1610 zaś działalność, której dotyczy projekt to produkcja opakowań drewnianych Kod PKD 1624, w związku z czym ubiegał się o kredyt technologiczny w wysokości 70 % wydatków kwalifikowanych – zgodnie z § 3 pkt 1 rozporządzenia RM z 13 października 2006 r.

Wysokość tej pomocy i brak jej obniżenia do 50 % wraz z brakiem skorygowania pkt 20 wniosku i Biznes Planu doprowadziło do odrzucenia wniosku przez organ. Punktem spornym w sprawie pozostaje zatem prawidłowość oceny wniosku w tym zakresie poprzez pryzmat oceny prawidłowości wypełnienia wniosku po wezwaniu wnioskodawcy przez Bank Gospodarstwa Krajowego pismem z 13 kwietnia 2012 r. do jego uzupełnienia. Wyjaśniając tę kwestię należy podkreślić, że we wspomnianym wezwaniu do uzupełnienia wniosku zawierającym określenie jego braków w pkt 1 wskazano, że wniosek zawiera oświadczenie wnioskodawcy co do faktu, że nie prowadzi on działalności w sektorze transportu i nie uzyskuje z tego tytułu dochodów mimo, że w pkt 11 wniosku wnioskodawca poinformował, że poszerzył swoją działalność o uzyskanie licencji na spedycję i utworzył osobny dział "Spedycja i Transport", w związku z czym zobowiązano go do wyjaśnienia tej rozbieżności i poprawienia dokumentacji aplikacyjnej zgodnie ze stanem faktycznym i Instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie.

W odpowiedzi wnioskodawca złożył we wskazanym terminie wraz z pismem wyjaśniającym z 20 kwietnia 2012 r. poprawiony wniosek. W ramach dokonanych poprawek wnioskodawca w pkt VI 15 wniosku (str. 17 wniosku) zaznaczył, że prowadzi działalność w sektorze transportu dostosowując jego treść do zapisu znajdującego się na str. 4 wniosku. Jednocześnie w piśmie z 20 kwietnia 2012 r. wnioskodawca w jego pkt 1 wyjaśnił, że utworzył dział spedycji i transportu głównie do obsługi swojego taboru, gdyż posiada trzy samochody marki V. Fh 12 z przyczepami do przewożenia swojego towaru. Zdarzają się przy tym sporadyczne sytuacje, że wioząc towar kierowca jeśli nie ma załadunku powrotnego przewozi inny ładunek. Zwracają się w ten sposób koszty transportu jednak nie przekłada się to na osiąganie przychodów przez firmę W., jako, że jedynie 5% stanowią ładunki obce. Z tego też powodu pierwotnie we wniosku wpisano w oświadczeniu, ze firma nie osiąga z tego tytułu przychodów myląc je z dochodami, których de facto nie ma. W tym stanie rzeczy wnioskodawca poinformował, że dokonał stosownej poprawki wniosku w zakresie składanych oświadczeń. Zaznaczyć przy tym należy, że wnioskodawca, nie odwołał się w swoim piśmie do faktu korekty pkt 20 i Biznes Planu w zakresie dotyczącym wskazywanych przychodów wynikających z prowadzonej działalności w sektorze transportu i okoliczności tej nie podnosił na żadnym etapie postępowania w sprawie. Przeciwnie wnioskodawca utrzymywał, że prowadzenie wspomnianej działalności w określonej przez siebie skali nie ma znaczenia dla oceny prawidłowości złożonego wniosku i możliwości uzyskania dofinansowania we wnioskowanej wysokości podkreślając, że skoro nie ubiegał się o pomoc w zakresie sektora transportu brak było podstaw do uznania, że przysługująca mu pomoc mogła wynosić jedynie 50% kosztów kwalifikowanych.

Sąd nie podziela stanowiska skarżącego i uznaje, że skoro zaznaczył we wniosku, że prowadzi działalność w sektorze transportu wysokość pomocy powinna wynosić jedynie 50% zatem zobowiązany był dostosować treść wniosku do przedstawionego oświadczenia. W ocenie Sądu, nie zachodzi sprzeczność między treścią wskazywanych przez skarżącego przepisach zawartych w Instrukcji wypełniania wniosku, Rozporządzeniu Rady Ministrów z 13 października 2006 r. w sprawie mapy pomocy regionalnej (Dz.U. z 2006 r. Nr 190,poz. 1402), czy Wytycznych KE N 531/2006 Polska mapa pomocy Regionalnej 2007-2013. Przede wszystkim należy podnieść, że w zakresie PO IG, Priorytet IV – Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia, Działanie 4.3. Kredyt technologiczny obok innych aktów prawnych zastosowanie ma m.in. treść Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) (Dz. Urz. UE L 214 z 9.08.2008) w tym zapisy załącznika I. W art. 1 załącznika zdefiniowano pojęcie przedsiębiorstwa zgodnie, z którym "Za przedsiębiorstwo uważa się podmiot prowadzący działalność gospodarczą bez względu na jego formę. Zalicza się tu w szczególności osoby prowadzące działalność na własny rachunek oraz firmy rodzinne zajmujące się rzemiosłem lub inną działalnością a także spółki lub konsorcja prowadzące regularną działalność gospodarczą. Cechą działalności gospodarczej jest zatem regularność, natomiast skala tej działalności pozwala na określenie kategorii przedsiębiorstwa o czym jest mowa w art. 2 załącznika.

Nie ulega wątpliwości, że skarżąca Spółka prowadzi różnorodną działalność w tym w sektorze transportu, co wynika z KRS oraz jednoznacznie z treści wniosku po jego poprawieniu. Spółka działalność tę uznaje za marginalną (ok. 5% przychodu) i generalnie mającą związek z koniecznością dostarczania wyprodukowanego towaru odbiorcom. Zaznaczyć przy tym należy, że jakkolwiek Sąd uznaje, że sam zapis w KRS (na podstawie stosownych dokumentów dotyczących Spółki) co do zasady sam w sobie, nie musi świadczyć o faktycznym prowadzeniu określonych w nim rodzajów działalności, bo wiele podmiotów przewiduje jedynie możliwość pewnej działalności i szeroko ją określa a następnie skupia się na wybranych dziedzinach, skarżącej to jednak nie dotyczy, bo ona działalność transportową wykonuje.

Podkreślenia wymaga, że w pkt 15 wniosku znajduje się zapis o następującej treści "Oświadczam, że prowadzę działalność w sektorze transportu; nie prowadzę faktycznej działalności w sektorze transportu oraz nie uzyskuję z tego tytułu przychodów". Pierwotnie wnioskodawca zawarł we wniosku to drugie oświadczenie a zarazem informację, że posiada licencję na spedycję i posiada odpowiedni dział spedycji i transportu. W związku z tym należy stwierdzić, że skoro wnioskodawca w toku uzupełnienie braków zaznaczył, że prowadzi działalność w sektorze transportu a istotą przedsiębiorstwa jest prowadzenie działalności gospodarczej to trudno uznać, że w Wytycznych KE N 531/2006 Polska mapa pomocy Regionalnej 2007-2013, a konkretnie w opisie pkt 4 określającym zakres pomocy i w odnoszącym się do tego punktu przypisie 4 o treści "Poza pomocą przyznaną w sektorze transportu i pomocą na duże projekty inwestycyjne", wykluczono pojęcie prowadzenia takiej działalności. Trudno zatem zgodzić się z tym, że treść Wytycznych jest w tej części sprzeczna z treścią rozporządzenia Rady Ministrów z 13 października 2006 r. w sprawie mapy pomocy regionalnej (Dz.U. z 2006 r. Nr 190, poz. 1402), a konkretnie z § 5, w którym zapisano, że "Maksymalną intensywność regionalnej pomocy inwestycyjnej udzielanej małym i średnim przedsiębiorcom, w rozumieniu art. 2 załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw (Dz. Urz. WE L z 13.01.2001, str.33; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne rozdz. 8, t.2, str.141), w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 364/2004 z dnia 25 lutego 2004 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 70/2001 i rozszerzającym jego zakres w celu włączenia pomocy dla badań i rozwoju (Dz. Urz. UE L 63 z 28.02..2004 r. str. 22; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne rozdz. 8, t.3, str.64), z wyłączeniem prowadzących działalność gospodarczą w sektorze transportu, podwyższa się o 20 punktów procentowych brutto w przypadku mikroprzedsiębiorców i małych przedsiębiorców, w stosunku do maksymalnej intensywności określonej dla poszczególnych obszarów zgodnie z § 3. Podkreślenia wymaga fakt, że wprawdzie zgodnie z punktem 68 rozporządzenia 800/2008 rozporządzenia (WE) nr 70/2001, (WE) nr 68/2001 oraz (WE) nr 2204/2002 wygasły dnia 30 czerwca 2008 r., a rozporządzenie (WE) nr 1628/2006 powinno zostać uchylone, ale nie zmienia to faktu, że treść art. 1 i 2 załącznika I rozporządzenia 800/2008, jest taka sama jak art. 2 załącznika I rozporządzenia 70/2001, co powoduje, że w przypadku przedsiębiorstw chodzi o działalność gospodarczą.

W tym stanie rzeczy należy uznać, że nie doszło do naruszenia zapisów rozporządzenia Rady Ministrów z 13 października 2006 r. w sprawie ustalenia mapy pomocy regionalnej skoro skarżący, nie poprawił wniosku we właściwy sposób dokonując tego jedynie częściowo, co powoduje, że należy uznać, że organ w sposób prawidłowy zastosował treść § 7 ust.1 pkt 4 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach PO IG. Tym samym brak jest również podstaw ażeby przyjąć, iż naruszono zasady określone w treści art. 26 ust. 2 i art. 27 ustawy o prowadzeniu polityki rozwoju poprzez brak równego dostępu do pomocy wszelkiej kategorii beneficjentów oraz poprzez brak przejrzystości reguł będących podstawą oceny wniosku.

Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd uznał, że dla rozstrzygnięcia sprawy, nie można uznać za przesądzające stanowiska Prezesa UOKiK z dnia 30 czerwca 2010r., na które powoływał się skarżący.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy o prowadzeniu polityki rozwoju oddalił skargę.