Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 780/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-09-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 48
journal: Dz.U. 2020 poz 1333
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.

SENTENCJA

Dnia 15 września 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk (spr.) Sędziowie: SWSA Magda Froncisz SWSA Agnieszka Nawara – Dubiel po rozpoznaniu w dniu 15 września 2023 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie nr 204 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 15 marca 2023 roku w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych i nałożenia obowiązku przedłożenia dokumentów, skargę oddala.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi jest postanowienie nr 204/2023 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 15 marca 2023 roku, znak: WOB.7722.308.2021.NOGI, którym uchylono w części dotyczącej terminu postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta Nowego Sącza z dnia 30 września 2021 r., nr 324/2021 znak PINB.GS.5160.22.2019, którym na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane nakazano inwestorowi: operatorowi P Sp. z o.o. z siedzibą w W. wstrzymać roboty budowlane związane z budową stacji bazowej telefonii komórkowej nr NWS2015 H operatora P Sp. z o.o. z siedzibą w W. zlokalizowanej na dachu budynku hotelu "B. " w Nowym Sączu - działka nr [...] w obręb. 90 oraz przedłożyć: decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy stacji bazowej telefonii komórkowej nr NWS2015 H operatora P Sp. z o.o. z siedzibą w W. dokumenty wynikające z art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 3 ustawy Prawo budowlane; oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane – w terminie do 31 grudnia 2021 r. i orzekł w tym zakresie wyznaczając nowy termin na dzień 30 czerwca 2023 r., w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

Powyższe postanowienie zostało wydane w następujących okolicznościach.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta Nowego Sącza (dalej też jako: "PINB") prowadził z urzędu postępowanie w przedmiocie robót budowlanych związanych z wykonaniem stacji bazowej telefonii komórkowej o oznaczeniu NWS2015H, zlokalizowanej na dachu budynku hotelu "B. " przy ul. [...] w Nowym Sączu (akta PINB, k. 55).

Decyzją z dnia 24 lipca 2018 r., nr 77/201,8 znak PINB.GS.5160.10.2018 PINB umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne w sprawie budowy stacji bazowej telefonii komórkowej NWS2015H, zlokalizowanej na dachu budynku hotelu "B. " w Nowym Sączu przy ul. [...] (akta PINB, k: 355).

W wyniku złożenia odwołania Stowarzyszenia Ekologicznego "O. " z siedzibą w Ś. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie (dalej też jako "MWINB") decyzją z dnia 1 kwietnia 2019 r., nr 221/2019, znak: WOB.7721.432.2018.MW uchylił wskazaną decyzję PINB i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji (akt PINB, k: 391-396).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 17 czerwca 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 515/19 oddalił sprzeciw P Sp. z o.o. z siedzibą w W. od ww. decyzji MWINB (akta PINB, k: 536-542).

Postanowieniem z dnia 24 września 2019 r., nr 279/2019 znak: PINB.GS.5160.22.2019 PINB na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 Kpa zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne i jednocześnie na podstawie art. 100 § 1 Kpa wezwał inwestora do wystąpienia w terminie do 18 października 2019 r. do Prezydenta Miasta Nowego Sącza z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy dla legalizacji samowolnej budowy stacji bazowej telefonii komórkowej (akta PINB, k: 485).

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 26 listopada 2019 r., sygn. akt II OSK 3311/19 oddalił skargę kasacyjną P Sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku WSA w Krakowie z dnia 17 czerwca 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 515/19 (akta PINB, k: 531-535).

W dniu 18 stycznia 2021 r. na dziennik podawczy PINB wpłynęło pismo z Urzędu Miasta Nowego Sącza z dnia 15 stycznia 2021 r., znak: WAU.RU.6733.1.2020.ŁM, w ślad za którym przesłano ostateczną decyzję Prezydenta Miasta Nowego Sącza z dnia 12 marca 2020 r., nr 6/2020, znak: WAU.RU.6733.1.2020.ŁM o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: "Istniejąca stacja bazowa telefonii komórkowej składająca się z trzech antenowych konstrukcji wsporczych o wysokości nieprzekraczającej 3m, anten sektorowych oraz modułów RPU zainstalowanych na antenowych konstrukcjach wsporczych oraz dwóch urządzeń APM, zlokalizowana na dachu budynku znajdującego się na działce nr [...] w obrębie 90, przy ul. [...] w Nowym Sączu " (akta PINB, k: 563-566).

PINB postanowieniem z dnia 20 stycznia 2021 r., nr 11/2021, znak: PINB.GS.5160.22.2019 na podstawie art. 97 § 2 Kpa podjął z urzędu zawieszone postępowanie w przedmiotowej sprawie (akta PINB, k: 567).

W dniu 17 marca 2021 r. upoważnieni pracownicy PINB przeprowadzili oględziny w trakcie której stwierdzono, iż: "na dachu budynku hotelu oraz na dachu nadbudówki zamontowane są liczne maszty z zamontowanymi urządzeniami antenowymi. Maszty z antenami firmy P Sp. z o.o. z siedzibą w W. . zamontowane są na dwóch narożnikach budynku od strony Alei B. oraz od strony ulicy [...], trzeci maszt znajduje się w zagłębieniu dachu nadbudówki. Stwierdzono, że na maszcie od strony Alei B. znajdują się cztery anteny nadawcze, od strony ulicy [...] znajdują się trzy anteny nadawcze, a na maszcie na nadbudówce zamontowane są cztery anteny nadawcze. Pod względem ilości anten nadawczych stan faktyczny do ustalonego podczas kontroli przeprowadzonej dnia 21.03.2018r. uległ zmianie tylko na maszcie znajdującym się na narożniku od strony ulicy [...] - poprzednio na tym maszcie znajdowały się dwie anteny nadawcze (...). Ustalono, że nie zmieniła się lokalizacja i konstrukcja masztów. P. P. L. oświadczył, że firma P Sp. z o.o. z siedzibą w W. nie dokonywała od roku 2018 od miesiąca marca wymiany anten nadawczych zamontowanych na trzech masztach, na maszcie od strony ulicy [...] została zamontowana jedna dodatkowa antena, nie potrafi jednak precyzyjnie określić kiedy to nastąpiło. Dokonano również wymiany urządzeń sterujących pracą anten, ale w tym przypadku również nie potrafi podać konkretnej daty wykonania wymiany. Wymiany dokonano w bieżącym roku. W dniu kontroli P. P. L. nie posiadał ze sobą aktualnych sprawozdań z badań pól elektromagnetycznych emitowanych przez anteny nadawcze P Sp. z o.o. z siedzibą w W. , ale zobowiązał się. że zostaną one dostane do siedziby Inspektoratu w terminie do dnia 31.03.202lr. P. P. L. oświadcza, że zamiaru montażu jednej dodatkowej anteny nadawczej na maszcie od strony ulicy [...] nie zgłaszano do żadnego urzędu, nie uzyskiwano pozwolenia na zamontowanie anteny ponieważ montaż urządzeń radionadawczych nie wymaga takich zezwoleń. Inwestorem zamontowania dodatkowej anteny nadawczej była firma P Sp. z o.o. z siedzibą w W. przy ul. [...]". Do protokołu dołączono dokumentację fotograficzną (akta PINB, k: 685-692).

Zawiadomieniem z dnia 26 marca 2021 r., znak: jw. PINB na podstawie art. 10 § 1 Kpa PINB poinformował strony, że niniejsze postępowanie administracyjne będzie prowadzone w trybie przepisu art. 48 ustawy Prawo budowlane oraz o możliwości zapoznania się z aktami sprawy (akta PINB, k: 693).

W dniu 31 marca 2021 r. na dziennik podawczy PINB wpłynęło pismo P. P. L. (pełnomocnika P Sp. z o.o. z siedzibą w W. z dnia 24 kwietnia 2021 r., do którego dołączono sprawozdanie z badania natężenia pól elektromagnetycznych (akta PINB, k: 697-702).

Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2021 r., nr 104/2021, znak: jw. PINB na podstawie art. 77 i 123 Kpa nakazał operatorowi P Sp. z o.o. z siedzibą w W. ul. [...], [...] uzupełnienie materiału dowodowego poprzez dostarczenie ekspertyzy technicznej dotyczących wykonanych robót budowlanych polegających na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej, analizy rozkładu pól elektromagnetycznych wokół przedmiotowej stacji bazowej telefonii komórkowej, a także kwalifikację przedsięwzięcia dot. zrealizowanej inwestycji do dnia 21 maja 2021 r. (akta PINB, k: 731, 732).

W dniu 26 maja 2021 r. na dziennik podawczy PINB wpłynęło pismo P. P. L. z dnia 20 maja 2021 r. stanowiące w swej istocie prośbę o przedłużenie terminu określonego w postanowieniu z dnia 15 kwietnia 2021 r., nr 104/2021, znak: jw. Ponadto, do pisma dołączono wymaganą postanowieniem kwalifikację przedsięwzięcia (akta PINB, k: 778-796).

Postanowieniem z dnia 8 czerwca 2021 r., nr 183/2021, znak: jw., PINB na podstawie art. 77 i 123 Kpa nałożył na operatora P Sp. z o.o. z siedzibą w W. ul. [...], [...] obowiązek uzupełnienia treści opracowania technicznego pn. "Kwalifikacja Przedsięwzięcia" - instalacja radiokomunikacyjna [...] NWS2015H do dnia 9 lipca 2021 r. (akta PINB, k: 797).

Jednocześnie, postanowieniem z dnia 8 czerwca 2021 r., nr 184/2021, znak: jw. PINB na podstawie art. 77 § 2 Kpa zmienił własne postanowienie z dnia 15 kwietnia 2021 r., nr 104/2021, znak: jw. w części dotyczącej terminu wykonania obowiązku na dzień 9 lipca 2021 r. (akta PINB, k: 804).

W dniu 14 czerwca 2021 r. na dziennik podawczy PINB wpłynęło pismo Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Nowym Sączu z dnia 11 czerwca 2021 r., sygn. PO IV Pa 20.2021, stanowiące zgłoszenie udziału Prokuratora w toczącym się postępowaniu na podstawie art. 183 § 1 Kpa (akta PINB, k: 813).

W dniu 14 lipca 2021 r. na dziennik podawczy PINB wpłynęło pismo P. P. L. z dnia 8 lipca 2021 r., w ślad za którym przesłano dokumenty wymagane postanowieniami PINB z dnia 8 czerwca 2021 r., nr 183/2021 i 184/2021, znak: jw. (akta PINB, k: 816-873).

Urząd Miasta Nowego Sącza za pismem z dnia 30 lipca 2021 r., znak: WSR.6222.10.202l.MK (akta PINB, k: 892) wskazał, iż "przedstawiona kwalifikacja przedsięwzięcia z dnia 08.07.2021 r. wymaga uzupełnienia w zakresie wartości równoważności mocy promieniowania ukierunkowane są na azymucie (EIRP) dla anten, których wiązki promieniowania ukierunkowane są na azymucie 250 ° dla pasm pracy: 900 i2100[MHzj".

PINB postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2021 r., nr 255/2021, znak: jw. na podstawie art. 77 i 123 Kpa nałożył na operatora P Sp. z o.o. z siedzibą w W. ul. [...], [...] obowiązek uzupełnienia treści opracowania technicznego pn. "Kwalifikacja Przedsięwzięcia" do dnia 31 sierpnia 2021 r. (akta PINB, k: 883).

W dniu 31 sierpnia 2021 r. na dziennik podawczy PINB wpłynęło pismo P. P. L. z dnia 26 sierpnia 2021 r., w ślad za którym przesłano uzupełnione dokumenty wymagane postanowieniem PINB z dnia 3 sierpnia 2021 r., nr 255/2021, znak: jw. (akta PINB, k: 895-935).

W dniu 7 września 2021 r. na dziennik podawczy PINB wpłynęło pismo Dyrektora Wydziału Środowiska Urzędu Miasta Nowego Sącza z dnia 7 września 2021 r., znak: WSR.6222.10.202l.MK, w którego treści wskazano m.in.: " W świetle obowiązujących przepisów, przedmiotowe przedsięwzięcie polegające na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej nr NWS2016H na dachu budynku Hotel B. w Nowym Sączu przy ul. [...] nie kwalifikuje się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, wymienionych w rozporządzeniu Rady Ministrów w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, tym samym nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowań" (akta PINB, k: 999).

Urząd Miasta Nowego Sącza za pismem z dnia 20 września 2021 r., znak: WSR.6222.10.202l.MK (akta PINB, k: 892) przesłał uwierzytelnioną za zgodność z oryginałem kserokopię pisma P Sp. z o.o. z siedzibą w W. z dnia 10 września 2021 r. stanowiącego zgłoszenie o zmianach w instalacji wytwarzającej pole elektromagnetyczne: [...], ul. [...] (akta PINB, k: 1000-1014).

W dniu 24 września 2021 r. na dziennik podawczy PINB wpłynęło pismo Prezydenta Miasta Nowego Sącza (znak: WSR.6222.38.2021.MK, akta PINB, k: 1022) skierowane do Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w Krakowie celem przeprowadzenia kontroli w zakresie pól elektromagnetycznych w rejonie przedmiotowej instalacji.

Postanowieniem z dnia 30 września 2021 r., znak: jw. PINB na podstawie art. 48 ust. 2 i ust. 3 Pr. bud. wstrzymał inwestorowi: operatorowi P Sp. z o.o. z siedzibą w W. ul. [...], [...] wykonywanie robót budowlanych związanych z budową stacji bazowej telefonii komórkowej nr NWS2015 H operatora P Sp. z o.o. z siedzibą w W. . zlokalizowanej na dachu budynku hotelu "B. " w N. S. - działka nr [...] w obręb. 90 realizowanej bez wymaganego pozwolenia na budowę oraz nałożył obowiązek przedłożenia dokumentów legalizacyjnych w terminie do 31 grudnia 2021 r. (akta PINB, k: 1023, 1024).

Na ww. postanowienie zażalenie złożyła P Sp. z o.o. z siedzibą w W. reprezentowana przez, pełnomocnika P. Ł. Z., zachowując jednocześnie termin przewidziany na złożenie zażalenia określony w art. 141 § 2 Kpa. W związku z brakiem formalnym rzeczonego zażalenia, PINB na podstawie art. 64 § 2 Kpa wezwał P. Ł. Z. do uzupełnienia podpisu pod zażaleniem w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania (akta MWINB, k: 8). W dniu 3 listopada 2021 r. na dziennik podawczy PINB wpłynęło zażalenie P Sp. z o.o. z siedzibą w W. reprezentowanej przez pełnomocnika P. Ł. Z. wraz z uzupełnionym podpisem (akta MWINB, k: 21-32). Jednak z uwagi na fakt, iż pełnomocnictwo dla P. Ł. Z. wygasło z dniem 31.12.2021, pominięto ustanowionego przez P Sp. z o.o. z siedzibą w W. w/w pełnomocnika w rozdzielniku niniejszego postanowienia.

Urząd Miasta Nowego Sącza za pismem z dnia 20 października 2021 r., znak: WSR.6222.10.202l.MK (akta PINB, k: 1031-1033) przekazał uwierzytelnioną za zgodność z oryginałem kserokopię pisma Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w Krakowie z dnia 18 października 2021 r., znak: NI.7024.5.2.202l.BS w którym z kolei wskazano, iż "obecnie przeprowadzenie pomiarów przez Inspekcję Ochrony Środowiska byłoby uzasadnione z uwagi na to, iż dla przedmiotowych stacji wykonany został pomiar natężenia pola elektromagnetycznego przez laboratorium akredytowane, pomiar ten nie wykazał przekroczenia i pozostaje aktualny przy obecnych parametrach pracy stacji bazowych wskazanych we wniosku ".

MWINB po przeprowadzeniu postępowania zażaleniowego postanowieniem nr 204/2023 z dnia 15 marca 2023 roku, znak: WOB.7722.308.2021.NOGI uchylił w części dotyczącej terminu postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta Nowego Sącza z dnia 30 września 2021 r., nr 324/2021 znak PINB.GS.5160.22.2019, którym na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane nakazano inwestorowi: operatorowi P Sp. z o.o. z siedzibą w W. wstrzymać roboty budowlane związane z budową stacji bazowej telefonii komórkowej nr NWS2015 H operatora P Sp. z o.o. z siedzibą w W. zlokalizowanej na dachu budynku hotelu "B. " w Nowym Sączu - działka nr [...] w obręb. 90 oraz przedłożyć: decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy stacji bazowej telefonii komórkowej nr NWS2015 H operatora P Sp. z o.o. z siedzibą w W. dokumenty wynikające z art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 3 ustawy Prawo budowlane; oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane – w terminie do 31 grudnia 2021 r. i orzekł w tym zakresie wyznaczając nowy termin na dzień 30 czerwca 2023 r., w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

Organ odwoławczy wskazał, na konieczność, stosownie do art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 z późn.) uwzględnienia i zastosowania się do oceny prawnej zaprezentowanej przez orzekający sąd administracyjny. W uzasadnieniu do wyroku WSA w Krakowie z dnia 17 czerwca 2019 roku, sygn. II SA/Kr 515/19 wskazano, że "w rozpoznawanej sprawie zaistniała także konieczność wyjaśnienia, czego organ odwoławczy nie wyartykułował, czy doszło do zmiany sumarycznej mocy zamontowanych na obiekcie anten (§ 3 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko), zmiany parametrów obiektu lub też emitowanego przez stację bazową pola elektromagnetycznego. Tylko wówczas, gdy dołączenie nowo zamontowanych anten nie skutkowało zmiana dotychczasowych parametrów stacji bazowej telefonii komórkowej można będzie uznać, je zmiana ta nie wymagała pozwolenia na budowę bądź zgłoszenia i tym samym wszczęte postępowanie będzie mogło zostać umorzone".

Organ odwoławczy zaznaczył, że w toku prowadzonego postępowania administracyjnego organ I instancji ustalił, że na dachu budynku hotelu "B. w 2010 r. zostały zamontowane trzy konstrukcje wsporcze o wysokości nieprzekraczającej 3 m, na których zostało zamontowanych 6 anten, po 2 na każdej konstrukcji. Roboty budowlane zostały zrealizowane przez inwestora - P Sp. z o.o. z siedzibą w W. bez pozwolenia na budowę lub zgłoszenia w organie administracji architektoniczno-budowlanej. Stosownie do ustaleń PINB, w latach 2011 -2014 doszło do zwiększenia ilości anten sektorowych do liczby 9 i zwiększenia mocy poszczególnych z nich. Pod koniec roku 2016 inwestor (operator sieci telefonii komórkowej) ponownie zwiększył ilość anten sektorowych oraz zwiększył moc istniejących. Ponadto, w dniu 17 marca 2021 r. potwierdzono wykonanie dodatkowej anteny nadawczej.

Niewątpliwie przedmiotowa budowa stacji bazowej telefonii komórkowej zlokalizowana na dachu hotelu "B. " w Nowym Sączu wymagała przed jej realizacją pozwolenia na budowę, którego inwestor nie posiadał. W konsekwencji, skoro przedmiotowa budowa stacji bazowej telefonii komórkowej wymagała pozwolenia na budowę, którym inwestor nie legitymował się, organ I instancji zasadnie uznał, iż rozbudowa stacji bazowej telefonii komórkowej stanowiła samowolę w rozumieniu art. 48 Pr. Bud.

Organ odwoławczy wskazuje, iż w niniejszej sprawie nie może znaleźć zastosowania art. 29 ust. 2 pkt 15 i związany z tym przepisem art. 30 ust. 1 pkt 3 lit. b Pr. bud. (w brzmieniu obowiązującym sprzed nowelizacji). Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem sądów administracyjnych, tu cyt.: "stacja bazowa telefonii komórkowej jest zamierzeniem budowlanym (przedsięwzięciem) zaliczanym do budowli w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego, natomiast w świetle przepisów Prawa ochrony środowiska jako instalacja stanowi zespól stacjonarnych urządzeń technicznych powiązanych technologicznie emitujących do powietrza pole elektromagnetyczne. Wobec tego, stację bazową telefonii komórkowej na gruncie przepisów Prawa budowlanego należy traktować jako obiekt budowlany z wszelkimi tego konsekwencjami, składający się z szeregu urządzeń technicznych, będących instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem (art. 3 pkt 1 Prawa budowlanego). W orzecznictwie sądowym najczęściej przyjmuje się, że stacja bazowa telefonii komórkowej jest budowlą stanowiącą całość techniczno - użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami wymagającą pozwolenia na budowę (wyroki NSA z dnia: 11 kwietnia 2013 roku, sygn. II OSK 2400/11; 4 lutego 2014 roku, sygn. II OSK 1793/13; 21 stycznia 2016 roku, sygn.II OSK 1224/14 i z 15 lutego 2017 r. II OSK 596/17 oraz II OSK 613/17; baza orzeczeń: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Pogląd ten podziela również skład orzekający w niniejszej sprawie, bowiem przepisy art 29 ust. 2 pkt 15 w zw. z art 30 ust. 1 pkt 3b Prawa budowlanego mogą mieć jedynie zastosowanie w przypadku instalowania pojedynczych urządzeń, konstrukcji wsporczych, anten i instalacji radiokomunikacyjnych na obiektach budowlanych, nie mogą natomiast stanowić podstawy prawnej do budowy (a także odpowiednio przebudowy, czy rozbudowy) takiego zamierzenia budowlanego, jakim jest stacja bazowa telefonii komórkowej" (por. wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 28 sierpnia 2019 r. sygn. akt II SA/Rz 647/19). Stanowisko takie wyrażone zostało również w wyroku NSA z dnia 26 czerwca 2020 r., sygn. akt II OSK 3991/19: "trafnie uznano, że przedmiotowa inwestycja (zamontowanie dodatkowych anten na maszcie telefonii komórkowej - stacji bazowej) stanowi całość użytkowo-techniczną, i jako taka jest budowlą, a roboty budowlane związane z jej realizacją podlegają obowiązkowi uzyskania pozwolenia na budowę" (podobnie: wyrok WSA w Krakowie z dnia 28 czerwca 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 640/19).

Należy jednak mieć na uwadze, iż sam montaż kolejnych anten może powodować wprowadzenie, utrwalenie bądź zwiększenie ograniczeń lub uciążliwości dla terenów sąsiednich. Zmiana parametrów (zwiększenie ilości anten) istniejącej stacji bazowej doprowadzić może bowiem do zwiększenia emisji pola elektromagnetycznego, zatem zasadnym jest objęcie takiej inwestycji wymogiem uzyskania pozwolenia na budowę, co będzie wiązało się z koniecznością złożenia i zatwierdzenia odpowiedniego projektu budowlanego (por. wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 28 sierpnia 2019 r. sygn. akt II SA/Rz 647/19).

Wszystko powyższe w ocenie organu odwoławczego pozwala zatem na stwierdzenie, iż PINB prawidłowo oparł swoje rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych i nałożeniu obowiązku na inwestora stosownych dokumentów na podstawie przepisu art. 48 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane.

Organ nadzoru budowlanego w pierwszej kolejności bada, czy zaistniały przesłanki do legalizacji nielegalnego obiektu mając na uwadze treść art. 48 ust. 2 Pr. bud. tj. czy budowa jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, albo ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz czy nie narusza innych przepisów, w tym techniczno - budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem. Obie ww. przesłanki muszą zostać spełnione kumulatywnie (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 września 2018 r., sygn. akt II SA/Gd 502/18). Tak więc, nakaz rozbiórki obiektu może być orzeczony dopiero wówczas, gdy okaże się, że nie ma prawnych możliwości jego legalizacji, z tym, że legalizacja samowoli budowlanej nie jest obowiązkiem a uprawnieniem inwestora. Tym samym Organ nadzoru budowlanego winien w pierwszej kolejności umożliwić Inwestorowi zalegalizowanie samowoli budowlanej zobowiązując go do przedłożenia stosownych dokumentów.

Ponadto wobec ustalenia, iż przedmiotowy obiekt znajduje się na terenie nieobjętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, legalizacja przedmiotowego obiektu będzie możliwa, jeżeli inwestor przedłoży w wyznaczonym terminie żądane dokumenty, a w szczególności decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi, a także oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Mając na uwadze powyższe, MWINB stwierdził, że organ I instancji przyjął prawidłowy tryb postępowania i zasadnie nałożył obowiązek wynikający z art. 48 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane.

Skargę na powyższe postanowienie wniosła P Sp. z o.o. z siedzibą w W., podnosząc zarzuty:

naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, to jest:

1. art. 138 § 1 pkt 2) k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy w części zaskarżonego postanowienia organu I instancji, w sytuacji, gdy naruszało on przepisy prawa w stopniu wymagającym jego uchylenia w całości;

2. art. 15 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzanie postępowania zażaleniowego w wymaganym zakresie, w tym nierozpatrzenie wszystkich żądań oraz zarzutów zawartych w treści zażalenia, a tym samym nieustosunkowanie się do nich w uzasadnieniu Postanowienia;

3. art. 7, 8, 77 oraz 124 § 2 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a. z uwagi na nieustalenie czasu, kiedy roboty budowlane będące przedmiotem niniejszego postępowania były wykonywane a tym samym jaki stan prawny należy do nich odnieść oraz niewyjaśnienie dlaczego zakres wykonanych robót nie mieści się w wyjątku od obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę czy dokonania zgłoszenia robót budowlanych opisanym art. 29 ust. 2 pkt 15) ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 682 z późn. zm.) zwanej dalej w skrócie P.b. w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 3) lit b) P.b.;

4. art. 105 § 1 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania dotyczącego efektu robót budowlanych tj. urządzeń, które ograniczały się tylko do instalowania urządzeń o wysokości nie przekraczającej 3 metrów i przynajmniej częściowo już zostały przez P4 sp. z o.o. zdemontowane, a zatem postępowanie ich dotyczące winno zostać umorzone;

5. art. 61 § 4 k.p.a. poprzez zawiadomienie o wszczęciu postępowania z urzędu w sprawie "(...) samowolnej rozbudowy stacji bazowej a następnie wydania postanowienia w sprawie samowolnej budowy i samowolnej rozbudowy obiektu stacji bazowej telefonii komórkowej;

6. art. 9 k.p.a. poprzez brak jasnego, precyzyjnego nałożenia obowiązków na stronę postępowania tak aby rozumiała czego organ od niej oczekuje, mogła mu zadośćuczynić.

Naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, to jest:

7. art. 48 ust. 2 i 3 P.b. poprzez zastosowanie w sytuacji, gdy przeprowadzone roboty nie doprowadziły do rozbudowy obiektu budowlanego w postaci budowli, co wymagałoby uzyskania pozwolenia na budowę a także poprzez skierowanie decyzji rozbiórkowej do Skarżącej w sytuacji gdy właścicielem infrastruktury pasywnej na tej stacji jest O. sp. z 0.0. z siedzibą w W.;

8. art. 48 ust. 3 P.b. w zw. z art. 124 § 1 k.p.a., gdyż wstrzymanie robót i obowiązki nałożone w kontekście art. 48 ust. 3 P.b. zostały nałożone na tyle nieprecyzyjnie, że są niewykonalne;

9. art. 3 pkt. 6) w zw. z art. 28 ust. 1 P.b. poprzez zastosowanie w sytuacji, gdy inwestycja zrealizowana przez P Sp. z o.o. z siedzibą w W. nie stanowiła rozbudowy obiektu budowlanego, a roboty budowlane, których dotyczy postępowanie nie wymagały uzyskania pozwolenia na budowę, albowiem na podstawie art. 29 ust. 2 pkt 15) P.b. objęte byty zwolnieniem od obowiązku uzyskania tej decyzji,

10. art. 29 ust. 2 pkt 15) P.b. w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 3) lit b) P.b. poprzez niezastosowanie w sytuacji, gdy roboty budowlane wykonane przez P Sp. z o.o. z siedzibą w W. polegały na instalowaniu urządzeń na istniejącej antenowej konstrukcji wsporczej w ramach istniejącej instalacji radiokomunikacyjnej, których wysokość nie przekroczyła 3 metrów nie wymagają do swej realizacji, co do zasady ani zgłoszenia, ani uzyskania pozwolenia na budowę.

Wobec powyższego Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonych postanowień organu I i II instancji w całości oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z racji jej bezzasadności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje.

Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.

Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634), dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.).

W myśl art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a.

Wskazać również należy, że zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, iż sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. uzasadnienie do wyroku NSA z 9 lipca 2008 r., sygn. II OSK 795/07).

Skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 471) do spraw uregulowanych ustawą zmienianą w art. 1 (to jest ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane), wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisy ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym.

Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie zastosowanie ma ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1333) - dalej jako "PrBud" w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie wskazanej nowelizacji, to znaczy w brzmieniu obowiązującym do dnia 19 września 2020 r.

Rozpoznając sprawę organ w pierwszej kolejności powinien ustalić w sposób wyczerpujący i dokładny stan faktyczny, a następnie dokonać jego oceny prawnej (por. uzasadnienia do wyroków: NSA z dnia 9 lutego 2011 r., sygn. II OSK 263/10, NSA z dnia 11 czerwca 2013 r., sygn. II OSK 2417/12).

Realizując zasadę prawdy obiektywnej, na podstawie art. 7 i 77 § 1 k.p.a., organ jest zobowiązany do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy stanowi warunek konieczny do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Niewyjaśnienie lub niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy może prowadzić do wydania wadliwej decyzji. W postępowaniu wyjaśniającym należy również uwzględnić specyfikę danej sprawy i okoliczności, które stanowią o stanie faktycznym. Zatem przedmiot sprawy determinuje zakres postępowania wyjaśniającego.

Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. art. 48 ust. 1 pkt 1) i ust. 3 w zw. art. 80 ust. 2 pkt 1 i art. 83 ust. 1 PrBud.

Zgodnie z art. 48 ust. 1 – 3 PrBud:

"1. Organ nadzoru budowlanego nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego:

1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo

2) bez wymaganego zgłoszenia dotyczącego budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a, 2b i 19a, albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia.

2. Jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1, jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem, organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

3. W postanowieniu, o którym mowa w ust. 2, ustala się wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń budowy oraz nakłada obowiązek przedstawienia, w wyznaczonym terminie:

1) zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego;

2) dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 3; do projektu architektoniczno-budowlanego nie stosuje się przepisu art. 20 ust. 3 pkt 2."

Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest ocena zasadności i prawidłowości wydanego postanowienia przez MWINB o wstrzymaniu robót budowlanych związanych z budową stacji bazowej telefonii komórkowej nr NWS2015 H operatora P Sp. z o.o. z siedzibą w W. zlokalizowanej na dachu budynku hotelu "B. " w Nowym Sączu - działka nr [...] w obręb. 90 realizowanej bez wymaganego pozwolenia na budowę oraz nałożeniu obowiązku przedłożenia dokumentów legalizacyjnych.

Zaskarżone postanowienie zostało wydane w ramach postępowania toczącego się na zasadzie art. 48 PrBud, który łącznie z art. 49 PrBud dotyczą rozbiórki lub legalizacji obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo bez wymaganego zgłoszenia dotyczącego budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a, 2b i 19a, albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia.

Prowadząc postępowanie dotyczące samowoli budowlanej organ powinien wyjaśnić czy doszło do wybudowania obiektu bez pozwolenia na budowę albo bez wymaganego zgłoszenia lub pomimo wniesienia sprzeciwu.

Konieczne jest zatem ustalenie jakie konkretnie czynności (roboty) zostały poczynione, a następnie organ powinien dokonać ich kwalifikacji prawnej, co pozwoli mu w dalszej kolejności na rozważenie czy możliwe jest zalegalizowanie samowoli.

W niniejszej sprawie Sąd na zasadzie art. 153 p.p.s.a. jest związany stanowiskiem wyrażonym w uzasadnieniu do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 czerwca 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 515/19, w którym wyrażono następujące stanowisko cyt:

"W rozpoznawanej sprawie zaistniała także konieczność wyjaśnienia, czego organ odwoławczy nie wyartykułował, czy doszło do zmiany sumarycznej mocy zamontowanych na obiekcie anten (§ 3 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko), zmiany parametrów obiektu lub też emitowanego przez stację bazową pola elektromagnetycznego. Tylko wówczas, gdy dołączenie nowo zamontowanych anten nie skutkowało zmianą dotychczasowych parametrów stacji bazowej telefonii komórkowej można będzie uznać, je zmiana ta nie wymagała pozwolenia na budowę bądź zgłoszenia i tym samym wszczęte postępowanie będzie mogło zostać umorzone (por. wyroki NSA: z 16 lutego 2017 r. II OSK 1424/15, CBOSA; 11 maja 2017 r. II OSK 2295/15, LEX nr 2334167; z 9 grudnia 2016 r. II OSK 708/15, LEX nr 2191015).

Istotne zatem jest ustalenie czy w wyniku wykonanych przez Skarżącą spółkę prac doszło do doszło do zmiany sumarycznej mocy zamontowanych na obiekcie anten, czy też zmiany parametrów obiektu lub też emitowanego przez stację bazową pola elektromagnetycznego.

W takim przypadku – to gdyby doszło do wskazanej zmiany – wykonane prace należałoby zakwalifikować jako rozbudowę obiektu (stacji bazowej), co wymagało uzyskania pozwolenia na budowę.

Stosując się do powyższych wskazań organy nadzoru budowlanego ustaliły, że na dachu budynku hotelu "B. " w 2010 r. zostały zamontowane trzy konstrukcje wsporcze o wysokości nieprzekraczającej 3 m, na których zostało zamontowanych 6 anten, po 2 na każdej konstrukcji. Roboty budowlane zostały zrealizowane przez inwestora - P Sp. z o.o. z siedzibą w W. bez pozwolenia na budowę lub zgłoszenia w organie administracji architektoniczno-budowlanej. Stosownie do ustaleń PINB, w latach 2011 -2014 doszło do zwiększenia ilości anten sektorowych do liczby 9 i zwiększenia mocy poszczególnych z nich. Pod koniec roku 2016 inwestor (operator sieci telefonii komórkowej) ponownie zwiększył ilość anten sektorowych oraz zwiększył moc istniejących. Ponadto, w dniu 17 marca 2021 r. potwierdzono wykonanie dodatkowej anteny nadawczej (por. m.in. k. 190 – 192 i k. 175 – 189; w tym wyjaśnienia pełnomocnika P. – tom I a.a.).

Analizując natomiast zebranie oraz rozpatrzenie materiału dowodowego na gruncie niniejszej sprawy, należy uznać że organy w sposób możliwie pełny i szczegółowy przeanalizowały wszystkie istotne okoliczności faktyczne sprawy nie pomijając przy tym żadnych istotnych zagadnień czy okoliczności, które z tego materiału wynikają. Również niezależne od podniesionych zarzutów, Sąd nie dostrzega po stronie organów uchybień w tym zakresie. Organy możliwie szeroko rozpoznały istotne dla sprawy okoliczności. Ustalenia faktyczne w sprawie zostały dokonane w oparciu o zgromadzone w aktach materiały i w ocenie Sądu nie budzą wątpliwości. Tym samym bezzasadny jest zarzut naruszenia art. 7, art. 77 § 1 K.p.a. i art. 80 K.p.a.

Zgodnie z art. 124 § 1 K.p.a. postanowienie powinno zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę jego wydania, oznaczenie strony lub stron albo innych osób biorących udział w postępowaniu, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, pouczenie, czy i w jakim trybie służy na nie zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego, oraz podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do jego wydania. Analiza zaskarżonego postanowienia prowadzi do wniosku, że posiada ono wszystkie wskazane w tym przepisie elementy. Również wbrew treści sformułowanego zarzutu w uzasadnieniu wskazano kiedy i jakie roboty zostały wykonane. Co więcej w istotnej części okoliczności te zostały ustalone także w oparciu o wyjaśnienia samej Skarżącej spółki (pełnomocnika spółki). Tym samym należy uznać, że nie doszło również do naruszenia wskazanej normy.

Stosownie natomiast do art. 11 K.p.a. organy administracji publicznej powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwieniu sprawy, aby w ten sposób w miarę możności doprowadzić do wykonania przez strony decyzji bez potrzeby stosowania środków przymusu.

Na gruncie niniejszej sprawy nie można również uznać, aby doszło do naruszenia art. 11 K.p.a. Wbrew stanowisku Skarżącej spółki organ wskazał jednak jakie konkretnie roboty zostały wykonane przez Skarżącą a ponadto wyjaśnił, jak oraz dlaczego zakwalifikował wykonane roboty jako rozbudowę. Co więcej kwalifikacja ta pozostaje w zgodności z wiążącym organ (jak i Sąd w niniejszej sprawie) stanowiskiem wyrażonym przez w uzasadnieniu do wyroku WSA w Krakowie z dnia 17 czerwca 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 515/19.

MWINB wskazał, przy tym, że zgodnie z brzmieniem art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, roboty budowlane można rozpocząć jedynie po uzyskaniu ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31 ww. ustawy. Przepis art. 29 ustawy Prawo budowlane zawiera katalog obiektów i robót budowlanych zwolnionych z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, tj. do których nie będzie miała zastosowania ogólna zasada wyrażona w art. 28 ust. 1 tej ustawy. Katalog określony w art. 29 ustawy Prawo budowlane enumeratywnie wylicza przypadki, które nie wymagają uzyskania pozwolenia. Oznacza to, iż wyłącznie obiekty i roboty w nim wymienione mogą być wykonane bez uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę. Z analizy ww. przepisów jednoznacznie wynika, iż budowa stacji bazowej telefonii komórkowej nie mieści się w tym wyliczeniu. Dalej jak wskazał organ niewątpliwie przedmiotowa budowa stacji bazowej telefonii komórkowej zlokalizowana na dachu hotelu "B. " w Nowym Sączu wymagała przed jej realizacją pozwolenia na budowę, którego inwestor nie posiadał. W konsekwencji, skoro przedmiotowa budowa stacji bazowej telefonii komórkowej wymagała pozwolenia na budowę, którym inwestor nie legitymował się, organ I instancji zasadnie uznał, iż rozbudowa stacji bazowej telefonii komórkowej stanowiła samowolę w rozumieniu art. 48 Pr. Bud.

Stanowisko organu jest trafne.

Trzeba wskazać, że w myśl art. 3 pkt 1 PrBud obiektem budowlanym jest budynek, budowla bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych. Z kolei zgodnie z art. 3 pkt 3 PrBud przez budowlę należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak obiekty przykładowo tam wymienione m.in. wolno stojące maszty antenowe. W konsekwencji stacja bazowa jest budowlą w rozumieniu PrBud.

Stosownie natomiast do zapisów § 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 października 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać telekomunikacyjne obiekty budowlane i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 219, poz. 1864 z późn. zm.) telekomunikacyjny obiekt budowlany stanowi linia kablowa podziemna, linia kablowa nadziemna, kanalizacja kablowa, kontenery telekomunikacyjne, szafy kablowe oraz wolno stojące konstrukcje wsporcze anten i urządzeń radiowych, w tym wolno stojące maszty antenowe i wolno stojące wieże antenowe.

Dodatkowo trzeba zauważyć, że sama stacja bazowa telefonii komórkowej w świetle przepisów Prawa ochrony środowiska jest ujmowana jako instalacja stanowiąca zespół stacjonarnych urządzeń technicznych powiązanych technologicznie emitujących do powietrza pole elektromagnetyczne, natomiast w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego należy traktować ją jako budowlę, składającą się z szeregu urządzeń technicznych, będących instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem (art. 3 pkt 1 PrBud), wymagającą pozwolenia na budowę (por. uzasadnienia do wyroków NSA z dnia: 11 kwietnia 2013 r., sygn. akt II OSK 2400/11; 4 lutego 2014 r., sygn. akt II OSK 1793/13; 21 stycznia 2016 r., sygn. akt II OSK 1224/14 i z 15 lutego 2017 r. sygn. akt II OSK 596/17 oraz sygn. akt II OSK 613/17; z dnia 11 lipca 2019 r., sygn. II OSK 2242/17).

Zestawienie prac wykonanych przez skarżącą prowadzi do wniosku, że na gruncie niniejszej sprawy ma miejsce rozbudowa stacji bazowej, do której odpowiednio stosuje się przepisy o budowie.

Trafnie także wskazuje organ, że nie może znaleźć zastosowania art. 29 ust. 2 pkt 15) PrBud i związany z tym przepisem art. 30 ust. 1 pkt 3) lit. b) PrBud (w brzmieniu obowiązującym sprzed nowelizacji).

Zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 15) PrBud "Pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu stanowiących albo niestanowiących całości techniczno-użytkowej urządzeń, w tym antenowych konstrukcji wsporczych i instalacji radiokomunikacyjnych, a także związanego z tymi urządzeniami osprzętu i urządzeń zasilających, na obiektach budowlanych".

Natomiast stosownie do art. 30 ust. 1 pkt 3) lit. b) PrBud "Zgłoszenia organowi administracji architektoniczno-budowlanej wymaga, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 3 i 4, budowa ogrodzeń o wysokości powyżej 2,20 m i wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu urządzeń o wysokości powyżej 3 m na obiektach budowlanych".

Odnosząc się do powyższych przepisów należy wskazać, że pojęcie instalowania nie zostało zdefiniowane w przepisach prawa budowlanego wśród prac określających roboty budowlane (art. 3 pkt 7) PrBud), jednakże ustawodawca posługuje się tym pojęciem, tworząc katalog robót budowlanych zwolnionych z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę (por. np. art. 29 ust. 1 pkt 11c), art. 29 ust. 2 pkt 6), art. 29 ust. 2 pkt. 14) czy art. 29 ust. 2 pkt. 15), art. 30 ust. 1 pkt. 3) PrBud), które obejmują instalowanie urządzeń, w tym antenowych konstrukcji wsporczych i instalacji radiokomunikacyjnych, a także związanego z tymi urządzeniami osprzętu i urządzeń zasilających, o wysokości powyżej 3 m, krat na budynkach mieszkalnych wielorodzinnych, użyteczności publicznej i zamieszkania zbiorowego, tablic i urządzeń reklamowych, z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym, wewnątrz i na zewnątrz użytkowanego budynku instalacji gazowych oraz mikroinstalacji biogazu rolniczego, a także pomp ciepła, wolno stojących kolektorów słonecznych, urządzeń fotowoltaicznych o mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW).

W stosunku do niektórych por. np. (art. 29 ust. 2 pkt 14) oraz art. 29 ust. 2 pkt 15) PrBud) wskazano wyraźnie, że roboty polegające na instalowaniu wykonywane są na obiektach budowlanych lub nawet tylko na budynkach. Przyjąć zatem należy, że instalowanie stanowi roboty budowlane wykonywane na istniejących już obiektach, które służą za nośnik dla owej instalacji urządzeń i na których mają one być zamontowane. Podkreślić przy tym trzeba, że instalowanie nie obejmuje zatem nośnika. Zamierzenie budowlane polegające na wykonaniu nośnika i zainstalowania na nim urządzeń budowlanych, obejmuje zatem szerszy zakres robót niż tylko instalacja i wiąże się z już budową obiektu budowlanego (budowli), a więc z obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę. Przykładowo nie stanowi zatem instalowania urządzeń wykonywanie robót budowlanych polegających na zainstalowaniu konstrukcji wsporczej na istniejącym obiekcie budowlanym (por.m.in. uzasadnienia do wyroków z dnia 25 listopada 2008 r. sygn. akt II OSK 1458/07; 15 maja 2009 r. sygn. akt II OSK 811/09; z dnia 16 czerwca 2009 r. sygn. akt II OSK 971/08, z dnia 17 listopada 2021, sygn. II OSK 3847/18, z dnia 11 lipca 2019 r., sygn. akt II OSK 2242/17; wyrok NSA z dnia 20 marca 2019 r., sygn. akt II OSK 1161/17; wyrok NSA z dnia 26 kwietnia 2016 r., sygn. akt II OSK 1999/14; wyrok NSA z dnia 11 kwietnia 2013 r., sygn. akt II OSK 2400/11; wyrok NSA z dnia 4 lutego 2014 r., sygn. akt II OSK 1793/13; wyrok NSA z dnia 21 stycznia 2016 r., sygn. akt II OSK 1224/14, z dnia 17 grudnia 2020 r., sygn. II OSK 1476/18).

Tryb zgłoszenia z art. 29 ust. 2 pkt 15) PrBud może mieć zatem wyłącznie zastosowanie przy instalowaniu poszczególnych elementów stacji bazowej telefonii komórkowej, które jako takie, nie połączone w jedną całość, nie emitują fal elektromagnetycznych, nie obejmuje natomiast przypadku budowy nowej stacji bazowej telefonii komórkowej (por. uzasadnienie wyroku NSA z dnia 15 grudnia 2017 r., sygn. II OSK 613/17).

Taka sytuacja nie zachodzi jednak na gruncie niniejszej sprawy. W wyniku prac, które zostały – jak ustaliły organy – zrealizowane przez Skarżącą spółkę dojdzie bowiem do rozbudowy stacji bazowej. Dlatego też należy uznać, że na takie prace konieczne jest uzyskanie pozwolenia na budowę.

Powyższe stanowi o bezzasadności podniesionych zarzutów naruszenia art. 29 ust. 2 pkt 15) PrBud w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 3) lit b) PrBud oraz art. art. 3 pkt. 6) w zw. z art. 28 ust. 1 PrBud. Podobnie bezzasadny jest również zarzut naruszenia art. 7 Konstytucji RP (Dz. U. z 1997 roku nr 98 poz. 483 ze zm.) w zw. z art. 6 k.p.a. oraz 8 § 1 i 2 k.p.a. poprzez uznanie, iż zrealizowana przez P Sp. z o.o. z siedzibą w W. roboty budowlane wymagały dla swej realizacji uzyskania pozwolenia na budowę

Nieuzasadniony również w świetle powyższych uwag jest zarzut naruszenia art. 48 ust. 2 i art. art. 48 ust. 3 PrBud.

Zaskarżonym postanowieniem wstrzymano roboty budowlane związane z budową stacji bazowej telefonii komórkowej nr NWS2015 H operatora P Sp. z o.o. z siedzibą w W. zlokalizowanej na dachu budynku hotelu "B. " w Nowym Sączu - działka nr [...] w obręb 90 realizowanej bez wymaganego pozwolenia na budowę oraz nałożono obowiązki dostarczenia do organu:

a/ decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy stacji bazowej telefonii komórkowej nr NWS2015 H operatora P Sp. z o.o. z siedzibą w W. zlokalizowanej na dachu budynku hotelu "B. " w Nowym Sączu;

b/ dokumentów wynikających z art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 3 ustawy Prawo budowlane a to: - 4 egzemplarze projektu budowlanego przedmiotowego obiektu wraz z opiniami, uzgodnieniami pozwoleniami (w zależności od rozwiązań przyjętych w projekcie) i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem o którym mowa w art. 12 ust. 7 aktualnym na dzień opracowania projektu (zaświadczenie o uprawnieniach osoby sporządzającej projekt i wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego);

c/ oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Nałożone obowiązki zostały opisane w sposób wyraźny i jednoznaczny. Sąd nie podziela stanowiska Spółki, że nałożone na spółkę obowiązki są nieczytelne czy też nieprecyzyjne i to w takim stopniu, że nie dadzą się wykonać.

Nie jest zatem także trafny zarzut naruszenia art. 48 ust. 3 PrBud w zw. z art. 124 § 1 K.p.a., wskazujący, że wstrzymanie robót i obowiązki nałożone w kontekście art. 48 ust. 3 PrBud zostały nałożone na tyle nieprecyzyjnie, że są niewykonalne.

Ze względu na powyższe Sąd na zasadzie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.