Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 462/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2022-11-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 22 ust. 9 pkt 3, art. 22 ust. 9b, art. 31, 32 ust. 2 i art. 41
journal: Dz.U. 2021 poz 1128
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych -t.j.
article: art. 14a § 1a, art. 14b § 1, art. 14b § 5a, art. 14e § 1a pkt 5, art. 14k § 2, art. 120, art. 121 § 1
journal: Dz.U. 2021 poz 1540
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Nikodem Sędziowie Sędzia WSA Karol Pawlicki (spr.) Sędzia WSA Waldemar Inerowicz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 listopada 2022 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w [...] na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uznania wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej za bezprzedmiotowy oddala skargę.


UZASADNIENIE

M. P. wnioskiem z dnia 4 stycznia 2022 r. wystąpiła do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 1128 ze zm. – dalej: "u.p.d.o.f.") w zakresie możliwości zastosowania przez płatnika 50% kosztów uzyskania przychodów.

W opisie stanu faktycznego wskazano, że wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością prowadzącą działalność gospodarczą w zakresie produkcji pozostałych pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKD [...]). Spółka w 2020 r. rozpoczęła projekt "Messor - Elektryczny, Innowacyjny, Energooszczędny Pojazd Użytkowy" finansowany z Narodowego Centrum Badań i Rozwoju i ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020. Poddziałanie 1.1.1. "Badania przemysłowe i prace rozwojowe i realizowane przez przedsiębiorstwa".

Projekt dotyczy opracowania i wykonania prototypowych użytkowych pojazdów elektrycznych L7e o zwiększonej ładowności i zasięgu. Realizacja projektu to wykonanie prac rozwojowych, w ramach których opracowana zostaje rama i szkielet pojazdu, zaprojektowane zostaje zawieszenie pojazdu i układ kierowniczy. Poszczególne moduły i systemy zostają poddane badaniom symulacyjnym i w warunkach rzeczywistych. W dalszych etapach zostają zbudowane prototypy pojazdów w celu ich weryfikacji i osiągnięcia założeń dotyczących pojazdów typu L7e. Opracowana zostaje lekka konstrukcja przy wykorzystaniu profili aluminiowych lub wytrzymałej stali. W wyniku projektu powstanie technologia wytwarzania i dokumentacja techniczna użytkowego pojazdu elektrycznego spełniającego wymogi kategorii pojazdu L7e. Cel projektu ściśle wpisuje się w przepisy ustawy o elektromobilności i odpowiada na obecne oczekiwania rynku. Cechy innowacyjności pojazdu to przede wszystkim własna konstrukcja ramy pojazdu i dzięki temu uzyskanie zasięgu co najmniej 100 km, dla przyjętej za referencyjną stałej prędkości jazdy 40 km/h, przy wykorzystaniu ładowności 1,5t oraz atrakcyjna forma użytkowa (design) wyróżniająca pojazd pośród innych tego typu pojazdów. W celu realizacji projektu Spółka zatrudnia (w oparciu o umowę o pracę oraz umowę zlecenie) wykwalifikowanych pracowników wykorzystujących wiedzę merytoryczną, posiadane umiejętności techniczne oraz doświadczenie zawodowe.

Wnioskodawca wskazał stanowiska i główne obowiązki zatrudnianych osób.

Celem pracowników Spółki jest przygotowanie prototypu pojazdu użytkowego, którego rozpoczęcie produkcji i wprowadzenie na rynek usprawni funkcjonowanie działalności gospodarczych, które w swoich działaniach wykorzystują na co dzień tego typu pojazdy. Efektem prac będzie zatem m.in. dokumentacja techniczna, układy np. kierownicze, części, czujniki itp. Prace prowadzone są w systematyczny i zorganizowany sposób i ukierunkowane są na zwiększenie zasobów posiadanej wiedzy oraz wykorzystanie jej do tworzenia nowych zastosowań, w szczególności poprzez wykorzystanie wiedzy i umiejętności do projektowania i tworzenia nowych, zmienionych lub ulepszonych elementów i rozwiązań technologicznych niezbędnych do stworzenia prototypu pojazdu użytkowego. Pracownicy w ramach zawartych umów wykonują jedynie prace badawczo-rozwojowe, nie wykonują innych obowiązków pracowniczych niezwiązanych z powyższymi pracami, w związku z tym wynagrodzenie pracowników w całości stanowi honorarium autorskie.

Postanowieniem z 10 lutego 2022 r. nr [...] Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że do stanu faktycznego opisanego we wniosku z 4 stycznia 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zastosowania przez płatnika kosztów uzyskania przychodu w wysokości 50% uzyskanego przychodu zastosowanie znajduje interpretacja ogólna Ministra Finansów z dnia 15 września 2020 r. nr [...] w związku z czym wniosek jest bezprzedmiotowy.

W zażaleniu strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 9 pkt 3 w związku z art. 22 ust. 9b u.p.d.o.f. w stosunku do wypłacanego pracownikom - twórcom wynagrodzenia (honorarium) z tytułu przeniesienia na Spółkę autorskich praw majątkowych do utworów stworzonych w ramach umowy o pracę oraz umowy zlecenie, podczas gdy jedynymi obowiązkami pracowniczymi zatrudnionych pracowników są prace badawczo-rozwojowe.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej postanowieniem z 14 kwietnia 2022 r. nr [...], na podstawie art. 13 § 2a oraz art. 221, art. 233 § 1 pkt 1 i art. 239 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm. – dalej: "O.p."), utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.

W uzasadnieniu organ nie podzielił zarzutu, że interpretacja ogólna nie odnosi się w pełni do podanych przez stronę okoliczności. Organ wyjaśnił, że w interpretacji ogólnej uznano, że utwór może powstać w ramach stosunku pracy, czy umowy cywilnoprawnej (umowy zlecenia lub o dzieło). Wynagrodzenie uzyskane z tych umów może stanowić honorarium autorskie, do którego przysługują 50% koszty uzyskania przychodów. Dla potraktowania wynagrodzenia jako honorarium i dla zastosowania wobec niego 50% kosztów uzyskania przychodu niezbędne jest:

- powstanie utworu będącego przedmiotem prawa autorskiego, warunkujące korzystanie przez twórcę z praw autorskich i umożliwiające rozporządzanie majątkowym prawem autorskim do utworu,

- dysponowanie obiektywnymi dowodami potwierdzającymi powstanie utworu będącego przedmiotem prawa autorskiego,

- wyraźnie wyodrębnienie honorarium od innych składników wynagrodzenia, przy czym warunek ten nie obejmuje wskazanych w interpretacji przypadków, w których 50% koszty uzyskania przychodów można stosować do całości wynagrodzenia twórcy.

Zasady wypłaty tych należności może szczegółowo określać umowa o pracę, regulamin wynagradzania oraz inne regulacje wewnątrzzakładowe, lub umowa cywilnoprawna (kontrakt), na podstawie której dochodzi do powstania utworu.

Koszty uzyskania przychodów w wysokości 50% mogą mieć zastosowanie wyłącznie do wynagrodzenia stanowiącego honorarium, nie zaś do całego przychodu ze stosunku pracy. Przykładowo zatem omawiane koszty nie mogą mieć zastosowania do świadczeń otrzymywanych z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, które stanowią przychód ze stosunku pracy, nie stanowią jednakże wynagrodzenia autorskiego. Przedmiotem złożonego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej było rozstrzygnięcie kwestii możliwości zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów do honorarium. Zagadnienie to jest przedmiotem wyjaśnień wydanej interpretacji ogólnej. Biorąc powyższe pod uwagę, organ zasadnie stwierdził bezprzedmiotowość wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Do takiego postępowania zobligowany był bowiem przepisami prawa, w szczególności dyspozycją art. 14b § 5a O.p. W konsekwencji żaden z przepisów wskazanych w zażaleniu nie został naruszony.

W skardze z 23 maja 2022 r. skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i poprzedzającego je postanowienia wydanego w pierwszej instancji, o zobowiązanie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej do wydania interpretacji indywidualnej z wniosku z 4 stycznia 2022 r. w przedmiocie obowiązków płatnika w zakresie zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów. Ponadto skarżąca wniosła o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów:

1) art. 14b § 1 O.p. poprzez brak wydania interpretacji indywidualnej, w sytuacji gdy skarżąca złożyła odpowiedni wniosek spełniający wszystkie wymogi formalne;

2) art. 14b § 5a w zw. z art. 14b § 3 i art. 14a § 1a pkt 2 O.p. poprzez błędne uznanie, że przepis ten znajduje zastosowanie w tej sprawie i zaakceptowanie wadliwej oceny, że przedstawiony we wniosku o wydanie interpretacji stan faktyczny odpowiada zagadnieniu prawnemu będącemu przedmiotem interpretacji ogólnej, podczas gdy treść interpretacji ogólnej nie pozwala na ustalenie skutków podatkowych wynikających ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku skarżącej;

3) art. 14b § 5a w zw. z art. art. 14k § 1 O.p. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji w sytuacji, gdy stan faktyczny przedstawiony we wniosku nie odpowiadał zagadnieniu będącemu przedmiotem interpretacji ogólnej, co wiąże się z brakiem zaistnienia przesłanek do uznania wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej za bezprzedmiotowy, a tym samym stanowi pozbawienie skarżącej prawa do ochrony przed ewentualnymi negatywnymi konsekwencjami jej postępowania;

4) art. 14e § 1a pkt 5 O.p. poprzez jego niezastosowanie przez organ II instancji, podczas gdy przedstawiony we wniosku Spółki stan faktyczny nie odpowiadał zagadnieniu będącemu przedmiotem interpretacji ogólnej z 15 września 2020 r. nr [...] wskazanej w postanowieniu organu I instancji, co winno skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia i merytorycznym rozpatrzeniem wniosku skarżącej;

5) art. 120 i art. 121 § 1 w związku z art. 14h O.p. poprzez naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych oraz zasady legalizmu poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji i niewydanie interpretacji indywidualnej pomimo złożenia przez skarżącą wniosku, w którym w sposób wyczerpujący opisała stan faktyczny i wskazała na wątpliwości jakie powstały przy interpretacji przepisów prawa podatkowego, a których to wątpliwości nie rozstrzyga interpretacja ogólna z dnia 15 września 2020 r. nr [...]

W uzasadnieniu skargi skarżąca uzasadniła poszczególne zarzuty.

Odpowiadając na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie wnosząc o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Istotą sporu pomiędzy stroną a organem jest możliwość zastosowania do przedstawionego zdarzenia interpretacji ogólnej Ministra Finansów z dnia 15 września 2020 r. nr [...] Zdaniem skarżącej nie odnosi się ona do możliwości zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów przez Spółkę w przedstawionym przez nią stanie faktycznym. Mając na uwadze przedstawiony przez skarżącą we wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego opis stanu faktycznego oraz zarzuty podniesione w skardze, Sąd potwierdza prawidłowość stanowiska organu, że przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego odpowiada kwestii będącej przedmiotem interpretacji ogólnej wydanej w takim samym stanie prawnym. Zatem organ zasadnie stwierdził, że do przedstawionego opisu sprawy ma zastosowanie powyższa interpretacja ogólna Ministra Finansów, a co za tym idzie wniosek stał się bezprzedmiotowy.

Regulacje dotyczące interpretacji przepisów prawa podatkowego zostały zawarte w rozdziale la działu II O.p. Zgodnie z art. 14a § 1 O.p.:

Minister właściwy do spraw finansów publicznych dąży do zapewnienia jednolitego stosowania przepisów prawa podatkowego przez organy podatkowe, w szczególności:

1) dokonując ich interpretacji, z urzędu lub na wniosek (interpretacje ogólne),

2) wydając z urzędu ogólne wyjaśnienia przepisów prawa podatkowego dotyczące stosowania tych przepisów (objaśnienia podatkowe)

- przy uwzględnieniu orzecznictwa sądów, Trybunatu Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

W myśl art. 14a § 1a O.p. interpretacja ogólna powinna zawierać w szczególności:

1) opis zagadnienia, w związku z którym jest dokonywana interpretacja przepisów prawa podatkowego;

2) wyjaśnienie zakresu oraz sposobu stosowania interpretowanych przepisów prawa podatkowego do opisanego zagadnienia wraz z uzasadnieniem prawnym.

Zgodnie z art. 14b § 1 O.p. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W myśl art. 14b § 5a O.p. jeżeli przedstawione we wniosku stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe odpowiadają zagadnieniu będącemu przedmiotem interpretacji ogólnej wydanej w takim samym stanie prawnym, wydaje się postanowienie o stwierdzeniu, że do stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego opisanych we wniosku ma zastosowanie interpretacja ogólna, z jednoczesnym stwierdzeniem bezprzedmiotowości wniosku. W tym przypadku w postanowieniu wskazuje się oznaczenie interpretacji ogólnej wraz z podaniem miejsca jej publikacji. Na wydane postanowienie przysługuje zażalenie. W myśl art. 14k § 2 O.p. zastosowanie się do interpretacji ogólnej przed jej zmianą nie może szkodzić temu, kto się do niej zastosował, jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej. Wskazać należy, że celem wydania interpretacji ogólnej jest ujednolicenie określonych przepisów prawa podatkowego, czyli spowodowanie, aby nie wystąpiła rozbieżność w ich stosowaniu lub aby rozbieżność ta całkowicie zanikła. W konsekwencji minister właściwy do spraw finansów publicznych wydając interpretację ogólną przedstawia w niej własny pogląd w zakresie rozumienia (odczytywania) treści danych przepisów, czyli wyraża własną ocenę prawną, a nie wydaje rozstrzygnięcia.

Istotnym elementem interpretacji ogólnej jest w szczególności opis zagadnienia, w świetle którego jest dokonywana interpretacja przepisów prawa podatkowego oraz wyjaśnienie zakresu i stosowania interpretowanych przepisów prawa podatkowego do opisanego zagadnienia wraz z uzasadnieniem prawnym. Wobec tego powyższa regulacja daje możliwość zestawienia treści interpretacji ogólnych z zagadnieniami wskazywanymi we wnioskach o interpretacje indywidualne oraz w wydanych interpretacjach indywidualnych. Nie ma racjonalnych przesłanek, aby powielać treść interpretacji ogólnej w kolejnych aktach, tj. interpretacjach indywidualnych, tym bardziej że każdy ma możliwość zastosowania się do interpretacji ogólnej, a w konsekwencji do powoływania się na wynikającą z tego tytułu ochronę prawną, której treść oraz zasady są analogiczne jak przy interpretacji indywidualnej. Uzasadnione jest zatem, aby wniosek zainteresowanego o wydanie interpretacji indywidualnej załatwiony był poprzez stwierdzenie, że do zdarzenia opisanego we wniosku zastosowanie znajduje interpretacja ogólna, z jednoczesnym stwierdzeniem bezprzedmiotowości wniosku.

W interpretacji ogólnej dnia 15 września 2020 r. nr [...] Minister Finansów wskazał m.in., że:

Na podstawie art. 22 ust. 9 pkt 3 u.p.d.o.f., koszty uzyskania przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami wynoszą 50% uzyskanego przychodu, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b u.p.d.o.f., których podstawę wymiaru stanowi ten przychód. Celem niniejszej interpretacji prawa podatkowego jest wskazanie warunków, których spełnienie umożliwia zastosowanie, w tym przez płatnika podatku dochodowego (np. pracodawcę), 50% kosztów uzyskania przychodów w odniesieniu do przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich lub rozporządzania przez twórców tymi prawami.

Z powołanego na wstępie przepisu u.p.d.o.f. wynika, że 50% koszty przysługują podmiotowo twórcom (1) oraz przedmiotowo z tytułu korzystania przez nich z praw autorskich (2) lub rozporządzania przez nich tymi prawami (3).

Jednocześnie jak stanowi art. 22 ust. 9b u.p.d.o.f. ww. koszty stosuje się wyłącznie do przychodów uzyskiwanych z tytułu:

1) działalności twórczej w zakresie architektury, architektury wnętrz, architektury krajobrazu, inżynierii budowlanej, urbanistyki, literatury, sztuk plastycznych, wzornictwa przemysłowego, muzyki, fotografiki, twórczości audialnej i audiowizualnej, programów komputerowych, gier komputerowych, teatru, kostiumografii, scenografii, reżyserii, choreografii, lutnictwa artystycznego, sztuki ludowej oraz dziennikarstwa;

2) działalności artystycznej w dziedzinie sztuki aktorskiej, estradowej, tanecznej i cyrkowej oraz w dziedzinie dyrygentury, wokalistyki i instrumentalistyki;

3) produkcji audialnej i audiowizualnej;

4) działalności publicystycznej;

5) działalności muzealniczej w dziedzinie wystawienniczej, naukowej, popularyzatorskiej, edukacyjnej oraz wydawniczej;

6) działalności konserwatorskiej;

7) prawa zależnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy o prawie autorskim, do opracowania cudzego utworu w postaci tłumaczenia;

8) działalności badawczo-rozwojowej, naukowej, naukowo-dydaktycznej, badawczej, badawczo- dydaktycznej oraz prowadzonej w uczelni działalności dydaktycznej.

Utwór może powstać w ramach stosunku pracy, czy umowy cywilnoprawnej (umowy zlecenia lub o dzieło). Wynagrodzenie uzyskane z tych umów może stanowić honorarium autorskie, do którego przysługują 50% koszty uzyskania przychodów.

Na podstawie art. 31, 32 ust. 2 i art. 41 u.p.d.o.f., pracodawca oraz inny podmiot wypłacający dochody z praw autorskich (korzystania lub rozporządzania tymi prawami) ma obowiązek:

- poboru miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy,

- przy ustalaniu dochodu, od którego zostanie pobrana zaliczka na podatek, określenia wysokości honorarium autorskiego, do którego zastosuje 50% koszty uzyskania przychodów.

Należy mieć na uwadze, że wypłacenie honorarium lub jego części za dany utwór może nastąpić przed powstaniem utworu (np. w dacie podpisania umowy). Zasady wypłaty tych należności może szczegółowo określać umowa o pracę, regulamin wynagradzania oraz inne regulacje wewnątrzzakładowe, lub umowa cywilnoprawna (kontrakt), na podstawie której dochodzi do powstania utworu. Jeżeli na podstawie ww. unormowań należności są wypłacane przed powstaniem utworu (w trakcie jego tworzenia), to do określonej części należnego honorarium, pracodawca lub inny podmiot dokonujący jego wypłaty, ma prawo zastosować 50% koszty uzyskania przychodów. W związku z tym nie ma przeszkód, aby koszty te pracodawca lub inny podmiot uwzględniał również przy wypłacie tego rodzaju wynagrodzenia za miesiąc, w którym pracownik lub wykonawca umowy cywilnoprawnej (kontraktu) przebywał na urlopie, czy też na zwolnieniu lekarskim, gdyż wynagrodzenie to również może mieć charakter częściowej wypłaty należnego honorarium.

Koszty uzyskania przychodów w 50% wysokości mogą mieć zastosowanie wyłącznie do wynagrodzenia stanowiącego honorarium, nie zaś do całego przychodu ze stosunku pracy. Przykładowo zatem omawiane koszty nie mogą mieć zastosowania do świadczeń otrzymywanych z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, które stanowią przychód ze stosunku pracy, nie stanowią jednakże wynagrodzenia autorskiego. U.p.d.o.f. nie reguluje zasad ustalania honorarium, gdyż pozostaje to poza zakresem regulacji tej ustawy. Natomiast w świetle orzecznictwa nie budzi wątpliwości, że dla możliwości stosowania 50% kosztów uzyskania przychodów w przypadku umowy o pracę zawieranej z twórcą konieczne jest wyodrębnienie honorarium, choć zarówno orzecznictwo, jak i doktryna nie dają odpowiedzi, jaki jest właściwy sposób tego wyodrębnienia.

Z powyższej interpretacji ogólnej wprost wynika, że dla potraktowania wynagrodzenia jako honorarium i dla zastosowania wobec niego 50% kosztów uzyskania przychodów niezbędne

- powstanie utworu będącego przedmiotem prawa autorskiego, warunkujące korzystanie przez twórcę z praw autorskich i umożliwiające rozporządzanie majątkowym prawem autorskim do utworu,

- dysponowanie obiektywnymi dowodami potwierdzającymi powstanie utworu będącego przedmiotem prawa autorskiego,

- wyraźne wyodrębnienie honorarium od innych składników wynagrodzenia, przy czym warunek ten nie obejmuje wskazanych w interpretacji przypadków, w których 50% koszty uzyskania przychodów można stosować do całości wynagrodzenia twórcy.

Treść interpretacji ogólnej Ministra Finansów z 15 września 2020 r. nr [...] wyraźnie wskazuje, że dotyczy ona stanu faktycznego opisanego we wniosku z 4 stycznia 2022 r. Tym samym stanowisko skarżącej w tej kwestii jest bezpodstawne.

Indywidualna interpretacja prawa podatkowego to dokonana na wniosek podatnika wykładnia przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie zainteresowanego. Treścią interpretacji indywidualnej jest ocena prawna stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Sensem tej instytucji jest zapewnienie podatnikowi jednostkowej ochrony w sytuacji niepewności prawnej (Z. Kmieciak, Proceduralne problemy, s. 22 - prof. dr hab. Henryk Dzwonkowski, Ordynacja podatkowa. Komentarz, wyd. 2014, publikacja elektroniczna Legalis). Z przepisu art. 14b § 1 O.p. wynika wnioskowy charakter postępowania interpretacyjnego i wydanej w jego wyniku interpretacji indywidualnej. Zainteresowany składa bowiem wniosek o przeprowadzenie postępowania interpretacyjnego i wydanie interpretacji w określonym przedmiocie. Jednocześnie należy wskazać, że samo złożenie i opłacenie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej nie jest równoznaczne z jej uzyskaniem. Ustawodawca nie nałożył bezwzględnego obowiązku na organy wydające interpretacje. Mogą bowiem zaistnieć sytuacje, gdy taka interpretacja nie zostanie wydana. Wskazać tu należy na treść art. 14b § 5a O.p. Wydając rozstrzygnięcie organ był zobligowany - w przypadku, gdy przedstawiony we wniosku opis sprawy odpowiada zagadnieniu będącemu przedmiotem interpretacji ogólnej wydanej w takim samym stanie prawnym - do wydania postanowienia o stwierdzeniu, że do zdarzenia opisanego we wniosku ma zastosowanie interpretacja ogólna, z jednoczesnym stwierdzeniem bezprzedmiotowości tego wniosku.

W związku z powyższym zarzut niesłusznego zastosowania art. 14b § 5a O.p., zamiast art. 14b § 1 O.p. i niewydania przez organ interpretacji indywidualnej także jest bezpodstawny.

Nie znajdują uzasadnienia zarzuty dotyczące naruszenia przepisów procedury podatkowej. Skoro stosownie do art. 120 O.p. organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa, zatem organ interpretacyjny rozpatrujący wniosek skarżącego, po stwierdzeniu, że istnieje interpretacja ogólna odpowiadająca zakresowi sprawy będącej przedmiotem wniosku, nie ma prawnej możliwości merytorycznego rozpatrzenia tego wniosku. Mając na względzie także zasadę wyrażoną w art. 120 O.p. organ zobligowany jest przepisami prawa (w szczególności dyspozycją art. 14b § 5 O.p.) do wydania zaskarżonego postanowienia o bezprzedmiotowości wniosku skarżącego. Działanie na podstawie przepisów prawa to z jednej strony podejmowanie czynności przez organ właściwy dla tej czynności, a z drugiej przestrzeganie, zarówno przepisów prawa materialnego, jak i prawa procesowego. Wydanie postanowienia o bezprzedmiotowości na podstawie obowiązujących przepisów prawa podatkowego w sytuacji, gdy spełnione są warunki do jego wydania nie może stanowić przesłanki do zredagowania zarzutu dotyczącego naruszenia art. 120 O.p.

Zgodnie z art. 121 § 1 O.p. postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Zaznaczyć należy, że zasada zaufania do organów podatkowych, wynikająca z powołanego przepisu nie kreuje nowych obowiązków wobec organów podatkowych. Uczestnicy postępowania nie powinni się obawiać, że w zakresie wykładni prawa materialnego jakiekolwiek wątpliwości mogą być interpretowane na ich niekorzyść lub że mogą nie zostać potraktowani na równi z innymi podmiotami, a w zakresie postępowania, że może ono być prowadzone niezgodnie z przepisami, jeżeli strona nie będzie sama nad tym czuwać. Nieprzypadkowo zasada prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych została wymieniona w O.p. jako druga po zasadzie legalizmu i praworządności. W ten sposób chciano zwrócić uwagę przede wszystkim na takie wartości, jak sprawiedliwość, równość podmiotów oraz poszanowanie reguł zachowań międzyludzkich.

Sąd stwierdza, że wydając postanowienie uznające wniosek za bezprzedmiotowy organ dokonał właściwej oceny wszystkich okoliczności mających zastosowanie w tej sprawie, w szczególności faktu wydania interpretacji ogólnej oraz wskazał prawidłowe rozstrzygnięcie wraz z jego uzasadnieniem. Organ interpretacyjny wydając postanowienie uznające wniosek za bezprzedmiotowy opierał się i działał zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Daje to więc gwarancję bezstronnego i obiektywnego rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem wniosku. Procedura udzielenia odpowiedzi na złożony wniosek została przeprowadzona w sposób prawidłowy i niekwestionujący zaufania do organu, a wydane rozstrzygnięcie w żadnym razie nie oznacza naruszenia zasady zaufania w myśl przepisu art. 121 § 1 O.p. Nie było zatem podstaw także do zastosowania wskazanego przez skarżącą przepisu art. 14e § 1a pkt 5 O.p., ponieważ przedstawiony we wniosku stan faktyczny w pełni odpowiada zagadnieniu będącemu przedmiotem wskazanej w postanowieniu interpretacji ogólnej.

W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie zostało wydane prawidłowo, a tym samym nie zostały naruszone przepisy art. 14b § 1, art. 14b § 5a, art. 14k § 1, art. 14e § 1a pkt 5, jak i art. 120 oraz art. 121 O.p.

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.