Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 665/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2006-02-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6249 Inne o symbolu podstawowym 624
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: *Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: par. 23
journal: Dz.U. 2004 nr 133 poz 1422
law: Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Marcin Miemiec Sędziowie: Sędzia WSA - Małgorzata Masternak-Kubiak (sprawozdawca) Asesor WSA - Ewa Kamieniecka Protokolant: Krzysztof Caliński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2006 r. sprawy ze skargi Ł.S. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zdolności do czynnej służby wojskowej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą, II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.


UZASADNIENIE

Orzeczeniem z dnia [...]r., nr [...]Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska we W., działając na podstawie ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. nr 179, poz. 1750 z późn. zm.) oraz rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. nr 133, poz. 1422; załącznik nr 2, uznała Ł. S. za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej w grupie I - kategoria "N".

Jako rozpoznanie wskazano: drobne żylaki I0 podudzia lewego (§ 79 pkt 1), płaskostopie podłużne obu stóp bez upośledzenia sprawności ruchowej (§ 78 pkt 1), otyłość odżywieniowa nie upośledzająca sprawności ustroju (§ 1 pkt 6), przebyte złamanie kości przedramienia prawego w miejscu typowym, bez trwałych następstw (§ 75 pkt1), przewlekłe, ropne zapalenie migdałków podniebiennych (bez § bez pkt) oraz skrzywienie przegrody nosa nie upośledzające drożności nosa (§ 26 pkt 3).

Od orzeczenia Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej Ł. S. odwołał się do Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W..

Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. orzeczeniem z [...]r. nr [...]po rozpatrzeniu odwołania i analizie dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej, nie stwierdziła nieprawidłowości mogących stanowić podstawę do uchylenia zaskarżonego orzeczenia i utrzymała je w mocy. W uzasadnieniu orzeczenia Komisja uznała, iż stwierdzone schorzenia oraz stopień ich nasilenia ustalony w wyniku specjalistycznych badań lekarskich tj: drobne żylaki I0 podudzia lewego (§ 79 pkt 1), płaskostopie podłużne obu stóp bez upośledzenia sprawności ruchowej (§ 78 pkt 1) oraz otyłość odżywieniowa nie upośledzająca sprawności ustroju (§ 1 pkt 6) kwalifikują, odwołującego się jako niezdolnego do zawodowej służby wojskowej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, Ł. S. podnosi, że był pół roku na misji stabilizacyjnej w Iraku jako żołnierz zawodowy i w związku z tym przechodził podobne badania, które potwierdziły jego zdolność do zawodowej służby wojskowej. Po powrocie z Iraku skarżący otrzymał certyfikat zdrowia, który stanowi świadectwo jego dobrego stanu zdrowia.

W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W., podtrzymała swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym orzeczeniu i wniosła o oddalenie skargi. Komisja wskazała, iż ustalenie stanu zdrowia Ł. S. oparto na wynikach specjalistycznych badań lekarskich przeprowadzonych przez lekarzy uprawnionych do badań dla potrzeb orzeczniczych wojskowych komisji lekarskich, a ustalenia zdolności do służby wojskowej dokonano zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. nr 133, poz. 1422; załącznik nr 2). Zdaniem Komisji, z przedstawionej przez skarżącego dokumentacji nie wynika by wcześniej był orzekany jako kandydat na żołnierza zawodowego, zaś świadectwo zdrowia z dnia [...]r. wydane zostało w sprawie kandydata do służby w misji specjalnej organizacji międzynarodowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Do kompetencji sądu należy kontrola orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej będącego decyzją administracyjną organu wojskowego pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z dnia 20 września 2002 r. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowane jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem zgodności z obowiązującym w dacie ich wydania prawem materialnym i przepisami procesowymi.

Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późń. zm.) Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające postawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W rozpatrywanej sprawie występują naruszenia przepisów postępowania administracyjnego mające istotny wpływ na wynik sprawy.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zadaniem wojskowej komisji lekarskiej było określenie zdolności Ł. S. do zawodowej służby wojskowej. Rozstrzyganie o zdolności do zawodowej służby wojskowej odbywa się w postępowaniu administracyjnym z gwarancjami dwuinstancyjnego toku orzecznictwa o charakterze sformalizowanym i z zagwarantowaniem czynnego udziału kandydata w tym postępowaniu. Nie ulega wątpliwości, że w sprawach ustalenia zdolności do zawodowej służby wojskowej zasadnicze znaczenie ma kwestia zebrania odpowiednich danych co do wiedzy medycznej. Wprawdzie istotą orzecznictwa wojskowych komisji lekarskich nie jest stwierdzenie stanu zdrowia kandydata, ale to pełna wiedza medyczna pozwala na rozstrzygnięcie o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz o zakwalifikowaniu do kategorii tej służby.

Z treści § 23 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. nr 133, poz. 1422; załącznik nr 2) wynika, że orzeczenie o zdolności do zawodowej służby wojskowej komisje lekarskie wydają na podstawie badania lekarskiego i wyników badań specjalistycznych, dokumentacji medycznej oraz informacji i dokumentów wykorzystując w szczególności: 1) odpis przebiegu zawodowej służby wojskowej z akt personalnych żołnierza zawodowego; 2) opinię służbowo-lekarską uwzględniającą historię choroby, przebieg leczenia i jego wyniki oraz czynniki ryzyka na stanowisku służbowym zajmowanym przez żołnierza zawodowego; 3) historie chorób leczenia ambulatoryjnego i szpitalnego; 4) wyniki pomiarów czynników szkodliwych występujących w środowisku służby; 5) książeczkę zdrowia żołnierza zawodowego; 6) kartę badań okresowych żołnierza zawodowego; 7) informacje zawarte w pisemnym oświadczeniu żołnierza zawodowego.

Wojskowe komisje lekarskie, jako organy administracji publicznej, podejmują decyzje administracyjne w indywidualnych sprawach, w zakresie spraw rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych (nazywanych w przepisach orzeczeniami, poddane są mocy obowiązującej przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie z jego art. 1 § 1 pkt 1 (po 1 stycznia 1999 r. - art. 1 pkt 1). Przepisy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, jako lex specialis, regulują pewne kwestie odmiennie od rozwiązań przyjętych w k.p.a. W sprawach jednak nie uregulowanych w rozporządzeniu przepisy Kodeksu znajdują zastosowanie w pełnym zakresie.

Kontrola orzeczeń wojskowych komisji lekarskich o uznaniu kandydata za zdolnego do zawodowej służby wojskowej, dokonywana przez sąd administracyjny, sprowadza się do sprawdzenia prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie jego stanu zdrowia, a w szczególności, czy badanie stanu zdrowia było wszechstronne, oparte wyczerpującym wywiadzie chorobowym i pełnych badaniach przedmiotowych oraz czy dokonana następnie kwalifikacja zdolności kandydata do służby wojskowej była zgodna z przepisami w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania komisji lekarskich w tych sprawach.

Przechodząc do merytorycznych wywodów skargi należy stwierdzić, że w sprawie zaliczenia Ł. S. do określonej kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej wojskowe komisje lekarskie obydwu instancji wydając orzeczenie (decyzję) nie dość dokładnie wyjaśniły fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, nieustosunkowały się do istotnych dla sprawy dowodów.

Wojskowe komisje lekarskie obu instancji nie odniosły się do treści świadectwa zdrowia kandydata do służby w misji specjalnej organizacji międzynarodowej z dnia [...] r. poświadczającego, że skarżący, jako żołnierz zawodowy "kwalifikuje się do pobytu i pracy w misji specjalnej". Orzeczenie o zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa zostało przecież wydane przez wojskową komisje lekarską także na podstawie badania lekarskiego i wyników badań specjalistycznych. Skarżący powołuje się w skardze na ten dokument. Twierdzi, że w wyniku tych badań ustalono jego zdolność do zawodowej służby wojskowej.

Komisje obu instancji nie odniosły się do również certyfikatu zdrowia nr [...] powracającego ze służby (pracy) poza granicami państwa. Z treści tego dokumentu wynika, że Ł. S.i został poddany specjalistycznym badaniom lekarskim w dniu [...]r. w wyniku, których stwierdzono, że jest zdrowy.

Dodać należy, że Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska do świadectwa zdrowia kandydata do służby w misji specjalnej organizacji międzynarodowej odniosła się w odpowiedzi na skargę. Odpowiedź na skargę nie jest składową częścią postępowania administracyjnego, a zatem treści w niej zawarte nie mogą mieć wiążącego znaczenia dla strony i dla sądu.

Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. nie ustosunkowala się także do zaświadczenia z Zakładu Opieki Zdrowotnej. Centrum Medyczne [...]w T., z dnia [...] r. o przeprowadzonym badaniu chirurgicznym Ł. S.. Zaświadczenie to, zdaniem Sądu, powinno było być przedmiotem rozważań organu odwoławczego, gdyż wydane zostało przed dniem wydania orzeczenia w II instancji.

Materiał dowodowy zebrany w sprawie powinien być kompletny, tj. dotyczący wszystkich okoliczności faktycznych, które mają znaczenie dla wydania prawidłowego orzeczenia. Z art. 77 § 1 k.p.a. wynika obowiązek organu administracji zgromadzenia całego materiału dowodowego, koniecznego do rozstrzygnięcia sprawy, co oznacza obowiązek podjęcia przez organ stosownych działań, między innymi przeprowadzenia z urzędu dowodów służących ustaleniu stanu faktycznego sprawy.

Reasumując powyższe należało dojść do wniosku, że w rozpatrywanej sprawie Wojskowe Komisje Lekarskie dokonały oceny zdolności skarżącego do zawodowej służby wojskowej bez zebrania pełnego materiału orzeczniczego, czym, zdaniem Sądu, naruszyły zasady wynikające z art. 75 § 1 i 77 § 1 k.p.a.

Nie przesądzając zatem merytorycznej oceny zdolności Ł. S. do zawodowej służby wojskowej, Sad uznał, że uchybienia procesowe oraz niedostatki materiału orzeczniczo-lekarskiego spowodowały uchylenie zaskarżonego orzeczenia.

Na podstawie art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł o zakresie wykonania zaskarżonego aktu.

W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji.