Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 366/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2013-07-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 03 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za lipiec 2005r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

W skardze do tut. Sądu na wymienioną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W piśmie z dnia 10 czerwca 2013r., stanowiącym uzupełnienie wniosku skarżąca podała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje bezpośrednie niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody i skutkować będzie dla niej skutkami trudnymi do odwrócenia, ponieważ utraci zdolność do regulowania swoich zobowiązań. Sytuacja ta może doprowadzić do postawienia kredytów w stan natychmiastowej wymagalności

w całości co stworzy realne niebezpieczeństwo dla podstaw jej egzystencji i uniemożliwi prowadzenie działalności gospodarczej. Podkreśliła, że wykonanie zobowiązania podatkowego wynikającego z zaskarżonej decyzji zostało równolegle zabezpieczone przez wpisanie na nieruchomości strony hipoteki przymusowej do kwoty 1.176.727 zł,

w sytuacji gdy wysokość zobowiązania podatkowego kształtuje się na poziomie ok. 140.000 zł. W chwili obecnej strona ma zajętą emeryturę i wynagrodzenie co dodatkowo sprawia, że nie posiada zdolności kredytowej i uniemożliwia efektywne prowadzenie działalności gospodarczej W tym kontekście wnioskodawczyni wymieniła swoje liczne zobowiązania kredytowe. Na potwierdzenie swych oświadczeń przedstawiła kserokopie szeregu dokumentów, m.in.: tytułów wykonawczych, zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wynagrodzenie

i świadczenie z ZUS, dokumentów dotyczących zaciągniętych kredytów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2012 poz. 270) dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§4).

Podkreślić należy, że orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.

Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: 1) niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz 2) niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 ww. ustawy jest zatem wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę majątkową, a także niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń i okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca swój wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji uzasadniła w sposób przekonujący, podając okoliczności, które świadczą o zasadności udzielenia ochrony tymczasowej.

Rozpatrując niniejszy wniosek Sąd uznał, że ustawowo określone zagrożenia mogą

w wypadku strony potencjalnie wystąpić. Wprawdzie przedmiot sporu stanowi świadczenie pieniężne, które z natury rzeczy jest odwracalne, co oznacza - w wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi - zwrot należności z odsetkami, jednak Sąd wziął pod uwagę argumentację skarżącej dotyczącą skutków postępowania egzekucyjnego dla egzystencji strony oraz związanego z tym zagrożenia dotyczącego braku środków na jej codzienne potrzeby życiowe. Ponadto wykonanie objętej skargą decyzji może spowodować uniemożliwienie skarżącej prowadzenia działalności gospodarczej będącej źródłem jej utrzymania, oraz spowodować ubytek w jej majątku, który może być, w ocenie Sądu, równoznaczny z powstaniem trudnych do odwrócenia skutków czy wyrządzeniem znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a.

W orzecznictwie NSA podkreśla się, że ryzyko spowodowania postępowaniem egzekucyjnym likwidacji działalności gospodarczej, może skutkować orzeczeniem

o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2005 r., sygn. akt I FZ 633/05, postanowienie NSA z dnia 11 czerwca 2008 r., II FZ 208/08). Jest to bowiem skutek trudny do odwrócenia i wysoce dotkliwy.

Nie wolno tracić również z pola widzenia faktu, że organ dokonał zabezpieczenia roszczeń Skarbu Państwa poprzez wpisanie hipoteki przymusowej na nieruchomości podatnika w kwocie, jak wskazuje skarżąca, 1.176.762 zł.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.