Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 937/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-07-31 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6273 Świadczenia udzielane cudzoziemcom
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi A. D. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pieniężnego na pokrycie kosztów pobytu na terytorium RP; postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

A. D. wnosząc skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] kwietnia 2009 r. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż wspólne gospodarstwo domowe prowadzi wraz z mężem oraz dwójką małoletnich dzieci. Oświadczyła, iż jej rodzina nie ma żadnych stałych przychodów i pomocy socjalnej. Stwierdziła również, że nie posiada oszczędności, nieruchomości i przedmiotów wartościowych.

W związku z tym, że dane zawarte we wniosku okazały się niewystarczające do oceny sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych, zarządzeniem z 17 lipca 2009 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia przedmiotowego wniosku przez udzielenie odpowiedzi na postawione pytania i nadesłanie stosownych dokumentów, w terminie siedmiu dni pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o posiadane dokumenty.

W dniu 28 lipca 2009 r. (data nadania) skarżąca nadesłał dodatkowe oświadczenie, w którym podała, iż aktualnie jej rodzina utrzymuje się dzięki pomocy właścicielki domu, w którym wynajmują mieszkanie. W zamian za wyżywienie mąż skarżącej pomaga tej osobie w pracach gospodarskich. Wskazała także, iż właścicielka wynajmowanego przez nich lokalu zgodziła się na odroczenie zapłaty za wynajem mieszkania, do czasu kiedy wnioskodawczyni i jej mąż będą mieli odpowiednie środki na jej pokrycie. Oświadczyła, że zarówno ona jak i jej mąż nie wykonują żadnych prac, gdyż nie mają prawa do wykonywania pracy, a po za tym wnioskodawczyni opiekuje się dwójką małoletnich dzieci. Stwierdziła również, iż w trakcie pobytu na terytorium Polski otrzymywali pomoc od państwa polskiego, jednakże obecnie są tej pomocy pozbawieni.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:

Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.)). Określenie "gdy osoba fizyczna wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę.

Zasadność wniosku skarżącej rozpatrzono zatem w dwóch aspektach, tj. z jednej strony uwzględniono wysokość obciążeń finansowych, jakie będzie ona zobowiązana ponieść w postępowaniu, z drugiej zaś strony jej możliwości finansowe.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz fakt, iż skarżąca i jej mąż nie pracują i pozostają w zasadzie na utrzymaniu osoby trzeciej, która zapewnia całej rodzinie mieszkanie i utrzymanie należało uznać, iż skarżąca wykazała, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. W przytoczonych okolicznościach skarżąca nie jest w stanie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie ponieść kosztów sądowych w sprawie.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.