Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 880/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2022-11-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w następującym składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M.-R. w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M. M. wniosła bezpośrednio do Sądu skargę podnosząc w niej, że niesłusznie GOPS w Lipnicy w czerwcu 2022 r. wezwał ją do złożenia orzeczenia o stopniu niepełnosprawności za okres od czerwca 2021 r. i jednocześnie do zwrotu środków które otrzymała od czerwca 2021 r. do maja 2022 r. tytułem zasiłku pielęgnacyjnego. Argumentuje skarżąca, że organ pomocy społecznej nie zweryfikował podstawy do dalszej wypłaty zasiłku pielęgnacyjnego, nie dopełnił swoich obowiązków, a teraz domaga się od niej zwrotu tych środków. Błąd wystąpił po stronie GOPS w Lipnicy, a nie po stronie skarżącej, zatem żądanie zwrotu jest nieuprawnione. Do skargi zostało dołączone zawiadomienie z 31 maja 2022 r. o wszczęciu postępowania w sprawie weryfikacji prawa do przyznanego zasiłku pielęgnacyjnego na podstawie decyzji nr GOPS.4701.000074.01.2021 z dnia 25 stycznia 2021 r., decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z 27 lipca 2022 r. utrzymująca w mocy decyzja Kierownika GOPS w Lipnicy w przedmiocie uchylenia w części decyzji własnej z 25 stycznia 20921 r. o przyznaniu prawa do zasiłku pielęgnacyjnego na czas po upływie 60 dnia od dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, jednak nie dłużej niż do dnia wydania nowego orzeczenia o niepełnosprawności lub orzeczenia o stopniu niepełnosprawności.

Skarga, jako niewłaściwie wniesiona bezpośrednio do Sądu, została przekazana Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Słupsku celem udzielenia odpowiedzi na skargę i nadesłania akt sprawy wraz z załącznikami.

W odpowiedzi na skargę wskazano, że została ona wniesiona na decyzję z 27 lipca 2022 r. wydaną w przedmiocie uchylenia w części decyzji przyznającej prawo do zasiłku pielęgnacyjnego na czas po upływie 60 dnia od dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, jednak nie dłużej niż do dnia wydania nowego orzeczenia o niepełnosprawności lub orzeczenia o stopniu niepełnosprawności.

Skarżąca została na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału II z 19 października 2022 r., wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji SKO w Słupsku. Wezwanie zawierało pouczenie, że brak odpowiedzi na nie w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania spowoduje odrzucenie skargi.

Wezwanie to zostało doręczone skarżącej w dniu 27 października 2022 r..

Z akt sądowych wynika, że w sprawie nie uzupełniono braków formalnych skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.) - zwanej dalej jako: p.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. (pkt 5a) oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6).

W pierwszej kolejności Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a warunki te określa art. 46 p.p.s.a. Na podstawie art. 46 § 2 pkt 1 lit. d p.p.s.a., pismo strony (skarga), w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać oznaczenie przedmiotu sprawy. W skardze, stosownie do art. 57 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., powinno znaleźć się również wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności (pkt 1) lub oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy (pkt 2).

W myśl zaś art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że skutkiem nieuzupełnienia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, jest jej odrzucenie.

Ponieważ skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie czyniła zadość powyższym wymaganiom formalnym, skarżąca została wezwana do usunięcia tych braków, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Z treści skargi nie wynikało jaki akt administracyjny, decyzję skarżąca kwestionuje.

Bezspornym faktem jest, że w przedmiotowej sprawie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 27 października 2022 r.

W tych okolicznościach sprawy, siedmiodniowy termin do dokonania żądanych przez Sąd czynności upłynął w dniu 3 listopada 2022 r.

Skarżąca nie uzupełniła wskazywanych braków formalnych skargi. Skarga, której brak formalny nie zostanie uzupełniony w wyznaczonym terminie, zostanie odrzucona w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wobec czego Sąd orzekł jak w sentencji.