Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 477/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-10-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 162, art, 228 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, Sędzia WSA Cezary Kosterna /sprawozdawca/, Protokolant Referent Małgorzata Domagalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2012 r. sprawy ze skargi G. L., Z. L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie przez G. L. i Z. L. (dalej: "skarżący") jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. (dalej: "organ") z [...] kwietnia 2012r. nr [...] w przedmiocie odmówienia przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. z [...] listopada 2011 r. nr [...] w sprawie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji z [...] listopada 2011 r. określającej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r.

Do wydania zaskarżonego postanowienia doszło w następujących okolicznościach:

Postanowieniem z [...] listopada 2011 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w R. nadał rygor natychmiastowej wykonalności swojej nieostatecznej decyzji określającej skarżącym zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. Postanowienie to zostało doręczone w trybie doręczenia zastępczego, o jakim mowa w art. 150 § 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zmianami, dalej: "Ordynacja podatkowa") ze skutkiem na dzień [...] grudnia 2011 r. Postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o sposobie wniesienia zażalenia. Przesyłka była wysłana na znany organowi podatkowemu adres skarżących w R. przy ul J. [...]. Przesyłka była awizowana dwukrotnie: [...] grudnia 2011 r. i [...] grudnia 2011 r. W tych samych terminach i trybie doręczono też samą decyzję podatkową. Pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. (data na piśmie [...].12.2011 r., data stempla pocztowego w urzędzie pocztowym w R. [...].12.2011 r.), które wpłynęło do Izby Skarbowej w W. w dniu [...] grudnia 2011 r., Z.L. zwrócił się o kierowanie do niego pism w związku z prowadzoną kontrolą w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych na adres do doręczeń w B..

W dniu [...] stycznia 2012 r., skarżący (posługując się adresem R., ul. J. [...]) złożyli w jednym piśmie: odwołanie od decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego za 2005 r., zażalenie na postanowienie

o nadaniu tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, wnosząc jednocześnie

o przywrócenie terminu do złożenia odwołania i zażalenia. Podnieśli, że decyzję

i postanowienie doręczono wadliwie, gdyż powiadomili Urząd Skarbowy o zmianie adresu, a więc tam powinny być doręczone pisma.

Dyrektor Izby Skarbowej w W. w postanowieniach z [...] kwietnia 2012:

- stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie

o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności (postanowienie nr [...]

- odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie

o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności (postanowienie nr [...].

Uzasadniając postanowienie o odmowie przywrócenia terminu organ wskazał na przesłanki uchybienia terminu określone w art. 162 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 – dalej: "Ordynacja podatkowa" lub "O.p.". Podkreślił, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy

i może wystąpić jedynie wtedy, gdy strona zaprezentowaną argumentacją w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, to znaczy, że wykaże, iż nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Organ wskazał, że skarżący powinni liczyć się z otrzymaniem decyzji podatkowej, bowiem wskazywało na to odebrane przez nich w dniu [...] października 2011 r. postanowienie. Skarżący nie wskazali też nowego adresu w trakcie kontroli

i postępowania podatkowego. Zauważył też, że pismo o zmianie adresu datowane na [...] grudnia 2011 r. było tylko pismem Z. L., a nie G. L..

Ponadto organ wskazał, że skarżący nie dochowali jeszcze jednego warunku skutecznego złożenia wniosku o przywrócenie terminu, to jest nie zachowali określonego w art. 162 § 2 O.p. 7-dniowego terminu od ustania przyczyny uchybienia terminowi. Wynika to z faktu, że w dniu [...] stycznia 2012 r. skarżący odebrał skierowane na stały adres: R. ul. J. [...] pismo informujące,

że w związku z wydaniem decyzji z [...] listopada 2011 r. określającej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. nastąpiło przekształcenie zajęcia zabezpieczającego w zajęcie egzekucyjne. Pismo to zawierało też informację o postanowieniu nadającym rygor natychmiastowej wykonalności decyzji wymiarowej. Zatem termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upłynął [...] stycznia 2012 r.

W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzucając naruszenie art. 145 § 1 w zw. z art. 146 § 1 i 2 w zw. z art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez wadliwe przyjęcie, że z dniem [...] grudnia 2011 r. nastąpiło skuteczne doręczenie podatnikom postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności. Wskazali, że w czasie, gdy miało miejsce doręczenie zastępcze, nie mieszkali pod dotychczasowym adresem, a o zmianie adresu powiadomili organ pismem z [...] grudnia 2011 r. nadanym [...] grudnia 2011 r. Powołali się na treść Komentarza do ordynacji podatkowej, zgodnie z którym nie można mówić o zaniedbaniu obowiązku określonego w art. 146 § 1, jeżeli wskazany w tym przepisie podmiot zawiadomił organ podatkowy o zmianie adresu po dniu ekspedycji pisma przez organ podatkowy a przed dniem dotarcia tego pisma pod poprzedni adres. Ich zadaniem po otrzymaniu tej informacji, organ ponownie powinien wysłać pisma pod nowy adres.

Dyrektor Izby Skarbowej w W. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowa argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje;

skarga jest nieuzasadniona.

Dla rozpatrzenia prawidłowości rozpoznania przez Dyrektora Izby Skarbowej

w W. wniosku o przywrócenie terminu w pierwszej kolejności należy rozważyć, czy w sprawie doszło do skutecznego doręczenia postanowienia

o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności, zwłaszcza że skarżący zdają się nie do końca odróżniać argumentację przemawiającą za zarzutem braku skutecznego doręczenia postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności od tej, która ma zastosowanie dla poparcia wniosku o przywrócenie terminu, którego merytoryczne rozpatrywanie możliwe jest tylko w sytuacji, gdy do skutecznego doręczenia doszło.

Sąd podobnie jak organ nie ma wątpliwości, że doszło do skutecznego doręczenia postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z [...] listopada 2011 r. o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności. Przesyłka z tym postanowieniem, wysłana na znany organowi aż do [...] grudnia 2011 r. adres, została pierwszy raz awizowana [...] grudnia 2011 r., a drugi raz [...] grudnia 2011 r., zatem

z dniem [...] grudnia 2011 r. doszło do skutecznego doręczenia zastępczego zgodnie z art. 150 Ordynacji podatkowej. O zmianie adresu skarżącego (a nie skarżącej G.L. - informacja o zmianie adresu dotyczyła tylko Z.L.) organ dowiedział się dopiero [...] grudnia 2011 r., a więc po skutecznym doręczeniu postanowienia o rygorze, bowiem w tym dniu wpłynęła informacja do organu. Obowiązek zawiadamiania organu podatkowego o zmianie adresu określony w art. 146 § 1 O.p. nie określa terminu takiego zawiadomienia. Zatem nie można do takiej sytuacji zastosować art. 12 § 6 pkt 2 O.p., zgodnie z którym termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej. A więc zawiadomienie organu o zmianie adresu nie nastąpiło w dacie nadania pisma na poczcie, tylko w dacie dotarcia tej informacji do organu. Do czasu otrzymania takiego zawiadomienia organ musi zgodnie z art. 146 § 2 O.p. uznać doręczenie za skuteczne pod podany adres.

Przechodząc do oceny zasadności odmowy przywrócenia terminu, to i w tej części rozstrzygniecie organu należy uznać za prawidłowe. Co do przywrócenia terminu dla skarżącej G.L., to właściwie nie został powołany żaden argument. Słusznie też organ wywiódł, że skoro w dniu [...] stycznia 2012 r. skarżący już odbierali pisma pod adresem dotychczasowym, w tym informację o wydaniu decyzji wymiarowej i postanowienia o nadaniu jej rygoru natychmiastowej wykonalności, to z tym dniem ustała przyczyna uchybienia terminowi. Zgodne

z prawem jest też stanowisko organu, że sam wyjazd na krótkotrwały pobyt poza R., w okresie kiedy skarżący mogli spodziewać się decyzji w toczącym się, zmierzającym do ukończenia postępowaniu, nie stanowi wystarczającego w świetle art. 162 § 1 wykazania braku winy w uchybieniu terminu. Sąd zwraca przy tym uwagę, że skarżący wysłał pismo ze zmianą adresu już po drugim awizowaniu przesyłki ([...] grudnia 2011 r.), ze stempla pocztowego wynika, że był wtedy jeszcze w R., a więc z jednej strony nie odbierał przesyłki mimo dwukrotnego awizowania, a z drugiej wiedząc o zmianie adresu w dniu [...] grudnia 2011 r. nie podjął działań, by o tej zmianie adresu organ dowiedział się jak najszybciej,

a wystarczyło przecież doręczyć tę informację bezpośrednio na biuro podawcze organu.

Reasumując powyższe uwagi, Sad nie dopatrzył się naruszeń przepisów postępowania, w szczególności art. 145 § 1, art. 146 § 1 i 2 oraz art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej.

Sąd nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, nie dopatrzył się też innych naruszeń prawa materialnego mających wpływa na wynik sprawy, ani też naruszeń przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nie stwierdził też naruszeń prawa dających podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, ani okoliczności powodujących stwierdzenie nieważności objętego kontrolą postanowienia. Biorąc to wszystko pod uwagę, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), był zobowiązany orzec, jak w sentencji.