Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 288/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-09-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 58 par 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 13 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. R. na bezczynność Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w przedmiocie rozpatrzenia odwołania postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 25 czerwca 2018 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga B. R. podpisana w jego imieniu przez A. D. na bezczynność Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w rozpatrzeniu odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2017 r. nr [...] odmawiającej udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy.

Składając skargę, A. D. nie dołączył do niej pełnomocnictwa, z którego wynikałoby umocowanie do wniesienia skargi i występowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym w niniejszej sprawie w imieniu skarżącego B. R., jak również nie wykazał, że spełnia przesłanki z art. 35 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do bycia pełnomocnikiem skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Wobec powyższego zarządzeniem z 9 sierpnia 2018 r. wezwano A. D. do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie pełnomocnictwa, z którego będzie wynikać, że wymieniony jest osobą umocowaną do wniesienia skargi w imieniu skarżącego B. R. i reprezentowania go w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz do wykazania, że spełnia przesłanki do bycia pełnomocnikiem B. R. w postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone w art. 35 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wezwanie powyższe, wraz ze stosownym pouczeniem, zostało skutecznie doręczone A. D. w dniu 25 sierpnia 2018 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął w dniu 3 września 2018 r. przy uwzględnieniu art. 83 § 2 powyższej ustawy Pomimo tego, do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia, A. D. nie wykonał powyższego zarządzenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), strony i ich organy mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast stosownie do regulacji odczytywanych łącznie zawartych w art. 37 § 1 i art. 46 § 3 tej ustawy, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z regulacji tej wprost wynika, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.

Z powołanych przepisów wynika, że pełnomocnik może skutecznie zastępować swego mocodawcę w sprawie sądowoadministracyjnej, jeżeli ten udzielił mu pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym i zarazem dokument pełnomocnictwa dołączony został do akt sprawy sądowoadministracyjnej przy podejmowaniu pierwszej czynności procesowej.

W niniejszej sprawie A. D. nie uczynił zadość wezwaniu i nie uzupełnił braku formalnego skargi polegającego na złożeniu pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi i wykazaniu, że spełnia przesłanki z art. 35 § 1 powołanej ustawy do bycia pełnomocnikiem skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym, przez co nie wykazał, że jest podmiotem umocowanym do wniesienia skargi i reprezentowania skarżącego w niniejszej sprawie, co na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy skutkuje odrzuceniem skargi.

Brak wykazania właściwego umocowania jest brakiem formalnym skargi i nieuzupełnienie tego braku stanowi podstawę do jej odrzucenia, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, w świetle którego sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.

Z powyższych względów Sąd orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.