Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SO/Lu 2/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-06-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Odmówiono sprostowania postanowienia
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1271
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. M. o wymierzenie grzywny Rektorowi – Komendantowi Wyższej Szkoły Oficerskiej za nieprzekazanie w terminie skargi Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie w zakresie wniosku o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 maja 2011 r., sygn. akt: III SO/Lu 2/11 p o s t a n a w i a odmówić sprostowania postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 maja 2011 r., sygn. akt: III SO/Lu 2/11.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] czerwca 2011r., skarżący P. M. złożył wniosek o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu WSA w Lublinie z dnia 11 maja 2011 r., sygn. akt: III SO/Lu 12/11.

Zdaniem skarżącego oczywista omyłka pisarska polega na zastosowaniu po słowie "Przewodniczący Sędzia - zwrotu "NSA" zamiast "WSA".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, zwana dalej p.p.s.a.), sąd może z urzędu lub na żądanie stron sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Zgodnie z treścią art. 166 ppsa, do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Wskazany przepis art. 156 p.p.s.a., umożliwia naprawienie wadliwości orzeczenia sądu przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, co jednak nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia. Dlatego też, zgodnie z jednoznacznym brzmienie tego przepisu, sprostowaniu na jego podstawie podlegać mogą jedynie niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W przedmiotowej sprawie orzeczenie WSA w Lublinie nie zawiera określonych w art. 156 ppsa niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych ani innych oczywistych omyłek, zatem nie wymaga sprostowania.

W myśl zaś art. 94 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), sędziowie NSA – w związku z reformą sądownictwa administracyjnego – zostali przeniesieni na stanowisko sędziów wojewódzkiego sądu administracyjnego w miejscowości, w której dotychczas pełnili służbę, zachowując tytuł przysługujący sędziemu NSA. Zatem w rozpoznawanej sprawie sędzia NSA orzekał jako sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, pomimo, iż zachował tytuł "sędziego NSA".

Wobec tego nie znaleziono podstaw do sprostowania niedokładności postanowienia.

W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 156 § 1 w związku z art. 166 p.p.s.a., sąd orzekł jak w sentencji.