Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1390/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-06-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 83 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

II OSK 1390 / 05 POSTANOWIENIE Dnia 21 czerwca 2006 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Czapska – Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Dyrektora Generalnego Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 5 września 2005r. sygn. akt III SA/Lu 421/05 w zakresie odrzucenia skargi Dyrektora Generalnego Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Lublinie z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie do ponownego rozpoznania.


UZASADNIENIE

II OSK 1390 / 05

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 września 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę Dyrektora Generalnego Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Lublinie z dnia [...] czerwca 2005 r., którą utrzymana została w mocy decyzja Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Lublinie z dnia [...] kwietnia 2005 r. stwierdzająca u byłego pracownika Instytutu A. N. chorobę zawodową w postaci astmy oskrzelowej i alergicznego zapalenia spojówek.

W uzasadnieniu skarżonego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że przedmiotowa skarga została nadana do Sądu listem w dniu 13 lipca 2005 r. natomiast decyzja z dnia 2 czerwca 2005 r., została doręczona skarżącemu w dniu 10 czerwca 2005 r. Skarga została zatem wniesiona z naruszeniem 30 – dniowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., w związku z czym należało ją odrzucić w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a..

Instytut Pamięci Narodowej – Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego A. J., wniósł skargę kasacyjną od postanowienia o odrzuceniu skargi. Skargę kasacyjną oparto na zarzucie naruszenia art. 53 § 1 p.p.s.a.

Zdaniem skarżącego postanowienie z dnia 5 września 2005 r. naruszało powołany wyżej przepis poprzez przyjęcie przez Sąd błędnego terminu doręczenia Instytutowi decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Sanitarnego z dnia 2 czerwca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie stwierdził, że decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu 10 czerwca 2005 r., podczas gdy doręczenie nastąpiło w dniu 14 czerwca 2005 r. W tym dniu bowiem Instytut Pamięci Narodowej - Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Warszawie otrzymał przesyłkę z będącą przedmiotem skargi decyzją, na co wskazują także załączniki do skargi kasacyjnej.

Wspomniana decyzja została doręczona w dniu 10 czerwca 2005r. Oddziałowi Instytutu Pamięci Narodowej w Lublinie. Jednakże stroną toczącego się postępowania od samego początku był Instytut Pamięci Narodowej - Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Warszawie. Wszystkie środki odwoławcze w tej sprawie były wnoszone przez skarżącego, a nie przez jego Oddział w Lublinie i nigdy pozycja skarżącego jako strony postępowania nie była kwestionowana. Zdaniem skarżącego doszło w ten sposób do naruszenia art. 53 § 1 p.p.s.a. co miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Wskazując na powyższe zarzuty, pełnomocnik Instytutu Pamięci Narodowej - Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Warszawie wniósł o uchylenie skarżonego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zarzutom skargi kasacyjnej nie można odmówić słuszności.

W myśl art. 53 § 1 p.p.s.a. termin do wniesienia skargi wynosi trzydzieści dni. Termin ten liczony jest od dnia, w którym decyzja administracyjna została stronie doręczona, przy czym jak stanowi art. 83 § 2 p.p.s.a., jeżeli ostatni dzień tego terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu do wniesienia odwołania uważa się dzień następny po dniu lub dniach wolnych od pracy. Istotnym dla prawidłowego ustalenia upływu terminu do wniesienia skargi było w niniejszej sprawie określenie, kiedy ów termin rozpoczął swój bieg, a zatem kiedy nastąpiło doręczenie decyzji stronie skarżącej. Nie ulega wątpliwości, że stroną w niniejszej sprawie jest Dyrektor Generalny Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Warszawie, będący też stroną w postępowaniu administracyjnym. Taki stan rzeczy potwierdza fakt, iż w nagłówku skarżonej decyzji organ II instancji jako adresata swego orzeczenia wymienił właśnie Instytut Pamięci Narodowej w Warszawie. W rozdzielniku tejże decyzji jako podmiot otrzymujący wymieniono również Oddział Instytutu w Lublinie. Nie zmienia to jednak faktu, iż dopiero dzień doręczenia decyzji Dyrektorowi Generalnemu Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Warszawie, był dniem w którym rozpoczynał się bieg terminu do wniesienia skargi dla tegoż podmiotu. Dniem tym, jak wynika z przedłożonych wraz ze skargą kasacyjną kopii koperty oraz dowodu odbioru, był dzień 14 czerwca 2005 r.

Zważywszy na powyższe okoliczności, stanowisko Sadu I instancji, iż początek biegu terminu do wniesienia skargi na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Lublinie przypada na dzień 10 czerwca 2005 r. nie znajduje podstaw.

Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie, wobec czego na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 182 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji niniejszego postanowienia.