Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SAB/Wa 8/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-09-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 , art. 232 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Arkadiusz Tomczak po rozpoznaniu w dniu 3 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. M. sp. z o.o. z siedzibą w W. na bezczynność Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych w sprawie podpisania umowy o dofinansowania postanawia: 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić E. M. sp. z o.o. z siedzibą w W. wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych) z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wpisany do rejestru opłat sądowych w dniu [...] maja 2020 r. pod poz. [...].


UZASADNIENIE

[...] sp. z o.o. z siedzibą w [...]wniosła skargę na bezczynność [...]Jednostki Wdrażania Programów Unijnych w sprawie podpisania umowy o dofinansowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności Sąd z urzędu bada dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a."

Zakres przedmiotowy postępowania sądowoadministracyjnego określony został w art. 3 p.p.s.a., stanowiącym, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która - zgodnie z § 2 komentowanego przepisu - obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Stosownie do art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Z powyższego wynika zatem, że skarga na bezczynność, czy też przewlekłe postępowanie organu administracji publicznej, przewidziana w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., przysługuje tylko w sprawach, w których są wydawane decyzje, postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa.

W niniejszej sprawie zarzucono bezczynność [...]Jednostki Wdrażania Programów Unijnych w sprawie podpisania umowy o dofinansowania.

Jak wynika z akt sprawy skarżąca spółka złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pn. "Opracowanie metodologii wycofania dokumentów magazynowych uwzględnionych w wartości stanów magazynowych dla poprawienia przygotowanego księgowania" w odpowiedzi na konkurs [...] w ramach RPO WM 2014-2020 w ramach II rundy dotyczącej Priorytetu I Wykorzystanie działalności badawczo-rozwojowej w gospodarce, Działania 1.2 "Działalność badawczo - rozwojowa przedsiębiorstw", Typ projektów: "Bon na innowacje". Projekt Skarżącej podlegał ocenie. Dowód: wniosek o dofinansowanie projektu nr [...]wydruk z systemu

Ministerstwo Finansów pismem z dnia [...].01.2020 r. znak pisma [...], poinformowało organ o wpisaniu skarżącej w dniu [...].01.2020 r. do prowadzonego przez nie na podstawie art. 210 ust. 1 ustawy z dnia 27.08.2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2019 poz. 869 ze zm.) Rejestru podmiotów wykluczonych z możliwości otrzymania środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich.

Ostatecznie w dniu [...].05.2020 r. organ wystosował do Beneficjenta pismo informujące o braku możliwości zawarcia umowy o dofinansowanie ze względu na wykluczenie podmiotu z możliwości otrzymania dofinansowania ze środków UE.

Natomiast podstawę dofinansowania miała stanowić umowa o dofinansowanie projektu, o jakiej mowa w art. 52 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 818), dalej zwanej "ustawą wdrożeniowej". Wskazać należy, że zgodnie z art. 50 ustawy wdrożeniowej do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu i sposobu obliczania terminów, chyba że ustawa stanowi inaczej.

W sprawach związanych z otrzymywaniem dofinansowania ustawodawca przewidział możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego tylko w przypadku określonym w art. 61 ustawy wdrożeniowej tj. nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, oraz w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy.

Jak wynika z treść ww. ustawy nie przewiduje ona kognicji sądów administracyjnych w zakresie samego procesu zawarcia umowy o dofinansowanie.

Z tego względu skarga na bezczynność organu w sprawie podpisania umowy o dofinansowania jest niedopuszczalna.

Podkreślenia wymaga ponownie, że przepisy ustawy wdrożeniowej wyłączają stosowanie K.p.a., i z tego powodu nie można do nich stosować przepisów o bezczynności organu.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a., odrzucił skargę jako niedopuszczalną.

O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.