Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 149/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2009-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Cudzoziemcy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 49 par 1, art. 58 par 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 4.11.2009 r. na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi O. S., na decyzję Wojewody [...] z dnia [...].12.2008 r., nr [...], w sprawie zobowiązania cudzoziemca do opuszczenia terytorium RP, p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (zwany dalej WSA), pismem z 9.07.2009 r. wezwał skarżącego O. S. do podpisania skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...].12.2008 r. nr [...]. Wezwanie skierowane na adres pełnomocnika do doręczeń W. K. zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 18.07.2009 r. co potwierdza znajdujący się w aktach sprawy dowód doręczenia (karta akt sądowych nr 27). W wezwaniu do podpisania skargi wyjaśniono skarżącemu, iż W. K. nie może w postępowaniu sądowoadministracyjnym pełnić funkcji pełnomocnika z uwagi na regulację art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; zwana dalej p.p.s.a.). W świetle tego przepisu p.p.s.a., pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. W. K. na skutek niewykonania wezwania Sądu z dnia 4.06.2009 r. został uznany przez Sąd za pełnomocnika do doręczeń w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Obowiązek ustanowienia przez skarżącego pełnomocnika do doręczeń wynika z art. 299 § 1 p.p.s.a. Pomimo upływu dwumiesięcznego terminu do podpisania skargi przez O. S., skarżący nie zastosował się do wezwania Sądu.

Stwierdzono, co następuje:

Skarżący wnosząc skargę sądowoadministracyjną musi wypełnić wymogi formalne stawiane pismom procesowym. Zobowiązuje do tego treść art. 57 § 1 p.p.s.a. Pismo procesowe, a tym samym skarga, powinno być podpisane przez skarżącego lub jego pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.).

Sąd ustalił, że skarga O. S. została podpisana przez pełnomocnika do doręczeń W. K. W. K. nie należy do kręgu osób mogących w postępowaniu sądowoadministarcyjnym wypełniać funkcje pełnomocnika strony. Przepisy prawa regulujące te kwestie zostały stronie objaśnione w piśmie z 9.07.2009 r. Wymieniona osoba nie jest adwokatem lub radcą prawną, a ponadto innym skarżący lub uczestnikiem postępowania w sprawie o sygn. II SA/Rz 149/09. Z tych powodów WSA wezwał skarżącego O. S. do podpisania skargi wniesionej na opisaną wyżej decyzję Wojewody.

W treści wezwania zakreślono skarżącemu dwumiesięczny termin na wypełnienie ustawowego obowiązku. Tak długi okres czasu miał pozwolić zarówno na podpisanie skargi lub na jej nadesłanie wraz z podpisem. Pomimo upływu terminu oraz opisania w wezwaniu skutków jego niewykonania, skarga na decyzję Wojewody z [...].12.2008 r. nr [...], nie została podpisana przez O. S.

Abstrahując od kwestii reprezentacji strony oraz wymogów formalnych skargi, należy dodać, iż skarga złożona w imieniu O. S. została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu. Decyzja Wojewody została doręczona skarżącemu w dniu 19.12.2008 r. Przesyłka pocztowa zawierająca skargę została nadana dopiero 21.01.2009 r. czyli z uchybieniem terminu wskazanego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Należy przypomnieć, że według powołanego przepisu skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Przedstawione okoliczności uzasadniają odrzucenie skargi O. S. w oparciu o art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.