Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 4034/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-04-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji w części
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Krawczak po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. L. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] sierpnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry - wstrzymać wykonanie decyzji –


UZASADNIENIE

M. L. (dalej: "Skarżący", "Strona") w skardze na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Celnej w W., wymierzającą karę pieniężną za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry w wysokości 48.000 (czterdzieści osiem tysięcy) złotych, wniósł o wstrzymanie jej wykonania.

Skarżący oświadczył, że prowadzi działalność gospodarczą w postaci zakładu gastronomicznego. Zaznaczył przy tym, że działalność ta przynosi od początku 2015 r. straty. Ze złożonych do akt sprawy zeznań podatkowych wynika, że w 2014 r. uzyskał dochód z działalności gospodarczej w wysokości 17.829 zł, a w roku 2015 ponosił stratę (za okres od stycznia 2015 r. do października 2015 r. strata wynosiła 6.000 zł). W toku postępowania skarżący złożył do akt zeznanie podatkowe PIT-36 za rok 2013 (dochód z działalności gospodarczej wyniósł 8.848,77 zł), a także deklaracje VAT-7 złożone w roku 2015, zestawienie przychodów i kosztów za okres od 1 lipca 2015 do 30 września 2015 r. potwierdzające, że prowadzona działalność przynosiła stratę (według stanu w lipcu 2015 r. strata wynosiła 7.980,05 zł, a we wrześniu 2015 r. 1.075,12 zł).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Wskazane wyżej przesłanki należy rozumieć w następujący sposób: chodzi o taką szkodę (majątkową lub uszczerbek niemajątkowy), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona skarżąca ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienia NSA z 14 listopada 2006 r., II FZ 585/06, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Jej twierdzenia powinny wyjaśniać, na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej.

W ocenie Sądu wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Do akt sprawy nadesłano szereg dokumentów dotyczących kondycji finansowej prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej za okres obejmujący lata 2013 – 2015, z których wynika, że roczny dochód Skarżącego nigdy nie osiągnął kwot choćby połowy nałożonej na niego kary. Ponadto w okresie poprzedzającym wniesienie skargi prowadzona działalność gospodarcza przynosiła straty. W tej sytuacji wykonanie nałożonej na skarżącego kary, zważywszy na jej wysokość, mogłaby doprowadzić do całkowitej utraty płynności finansowej, a co za tym idzie jej likwidacji.

Skarżący uprawdopodobnił zatem, że wykonanie skarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki, a tym samym, że zachodzi konieczność zastosowania żądanej przez niego ochrony tymczasowej. Mając na uwadze wskazane okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.