Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 5/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-09-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 101 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2004 nr 64 poz 593
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej
article: art. 15 § 2 w zw. z art. 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Barbara Adamiak Sędzia NSA Joanna Runge-Lissowska (spr.) Sędzia WSA del. Iwona Kosińska Protokolant Barbara Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 1 września 2009 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Burmistrza Miasta Chełmna o rozstrzygnięcie sporu o właściwość między Burmistrzem Miasta Chełmna a Burmistrzem Świecia w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku S.K. w sprawie umieszczenia i odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia: wskazać Burmistrza Świecia jako organ właściwy do rozpoznania wniosku S.K.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 9 września 2008 r., Burmistrz Miasta Chełmna wystąpił o rozstrzygnięcie negatywnego sporu kompetencyjnego, zaistniałego pomiędzy tym organem a Burmistrzem Świecia o to, który jest właściwy do rozpoznania wniosku S.K. o skierowanie jej do domu pomocy społecznej i odpłatności za pobyt.

W uzasadnieniu wniosku Burmistrz wskazał, że S.K. wymeldowała się ze swego miejsca zamieszkania w S. gmina Ś. i przeniosła się do Ch., gdzie zamieszkuje bez zameldowania i umowy, po wymeldowaniu zwróciła się do Gminy Świecie z wnioskiem o umieszczenie w Domu Pomocy Społecznej w P., który to wniosek Burmistrz Świecia przekazał do rozpoznania wg właściwości Burmistrzowi Miasta Chełmna. Zdaniem tego Burmistrza nie jest on właściwy do rozpoznania wniosku, bowiem S.K. nie przeniosła się do Ch. z zamiarem stałego pobytu ani w żaden inny sposób taki zamiar nie został też przez nią wyrażony.

Burmistrz Świecia z kolei stwierdził, iż S.K. w momencie składania wniosku zamieszkiwała na terenie Ch. w wynajmowanym lokalu, zatem wskazuje to na jej zamiar stałego tam przebywania, co czyni właściwym Burmistrza Miasta Chełmna do rozpoznania jej wniosku.

Aktualnego miejsca pobytu S.K. żaden z uczestniczących w sporze organów nie potrafił wskazać.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W niniejszej sprawie zaistniał negatywny spór o właściwość miejscową pomiędzy Burmistrzem Miasta Chełmno a Burmistrzem Świecia, gdyż skierowanie do domu pomocy społecznej należy do kompetencji organu gminy. Zgodnie bowiem z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. Nr 64, poz. 593 ze zm.), dalej "ustawa o pomocy", decyzję o skierowaniu do domu pomocy społecznej i decyzję ustalającą opłatę za pobyt w tym domu wydaje organ gminy właściwej dla danej osoby w dniu jej kierowania do domu pomocy społecznej.

Właściwość miejscową gminy określa art. 101 ustawy o pomocy, który w ust. 1 stanowi, że ustala się ją według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie. Ustawa ta nie zawiera definicji miejsca zamieszkania i w tym zakresie odwołać się należy do przepisów Kodeksu cywilnego, którego art. 25 przez takie miejsce rozumie to, w którym osoba fizyczna przebywa z zamiarem stałego pobytu.

Z akt sprawy wynika niewątpliwie, iż S.K. zamieszkiwała na terenie gminy Ś., w S.D., gdzie miała mieszkanie, że była podopieczną pomocy społecznej tej gminy i mimo tego, że została zmuszona sytuacją rodzinną, co wynika z jej wniosku, do wyprowadzenia się do Ch., to wniosek o umieszczenie w domu pomocy skierowała do Burmistrza Świecia. Świadczy to o tym, że to właśnie gmina Świecie spełnia przesłanki miejsca stałego pobytu. Przebywanie na terenie miasta Ch. było tylko tymczasowe, o czym świadczy to, iż już na terenie tego miasta nie mieszka. W żadnym więc razie nie można powiedzieć aby gmina Ch. była tą, o której mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o pomocy.

W dacie orzekania przez Naczelny Sąd Administracyjny można stwierdzić, iż S.K., której miejsca pobytu nie potrafił ustalić żaden z organów uczestniczących w sporze, jest osobą bezdomną, a wobec takiej osoby właściwą miejscowo jest gmina ostatniego zameldowania na pobyt stały. Takie miejsce S.K. posiadała na terenie gminy Ś.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 15 § 2 w zw. z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).