Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 2721/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-11-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 49 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej H. Sp. z o.o. w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 1 lipca 2015 r., sygn. akt III SA/Lu 728/15 w sprawie ze skargi H. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Spółka H. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z [...] marca 2015 r., Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry.

Zarządzeniem z 3 czerwca 2015 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do nadesłania dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka zawierająca powyższe zarządzenie została doręczona skarżącej spółce 12 czerwca 2015 r.

W dniu 22 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. przesłał do WSA w L. (data wpływu pisma do WSA w L. – 25 czerwca 2015 r.) kopię pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącą Spółkę radcy prawnemu D. S. oraz odpis pełny KRS Spółki i aktualny wydruk komputerowy z KRS Spółki. Skierowane do WSA w L. dokumenty przesłano wraz z kopertą, zaadresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. postanowieniem z 1 lipca 2015 r. odrzucił skargę H. Spółki z o.o. z siedzibą w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z [...] marca 2015 r., Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry.

Sąd pierwszej instancji odrzucając skargę, odwołał się do art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którym, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W przypadku gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

Sąd pierwszej instancji przypomniał, że pisma procesowe wnosi się bezpośrednio do sądu prowadzącego sprawę, a mylne oznaczenie sądu powoduje, że o dacie dokonanej czynności decyduje dopiero data wpłynięcia pisma do sądu właściwego, ewentualnie data nadania pisma przez sąd niewłaściwy w polskim urzędzie pocztowym. Oznacza to, że datą uzupełnienia braków formalnych skargi jest w sprawie dzień, w którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. przekazał przesyłkę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w L., tj. 22 czerwca 2015 r.

WSA zaznaczył, że w takich okolicznościach ryzyko nieterminowego przekazania pisma do sądu ponosi skarżąca.

Z tych powodów, zdaniem Sądu pierwszej instancji, brak formalny skargi uzupełniony został po upływie wyznaczonego terminu, zaś zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.

Spółka H. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia WSA w L. z 1 lipca 2015 r., zaskarżonemu orzeczeniu zarzucając:

I. naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, co miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. odrzucenie skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. w sprawie o nr [...] z [...] marca 2015 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w związku z eksploatacją automatu do gier poza kasynem gry z powołaniem się na niewykonanie zobowiązania Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nie uzupełnienie skargi o dokument określający umocowanie do reprezentowania skarżącej, w zakreślonym przez Sąd terminie, podczas gdy Sąd winien w związku z niewykonaniem tego obowiązku wezwać stronę do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej osobiste podpisanie przez Stronę;

II. naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 49 § 1 p.p.s.a., co miało istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez niezastosowanie przewidzianych w ustawie środków w celu usunięcia braków formalnych skargi i odrzucenie jej bez zaistnienia przesłanki z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. tj. poprzez niewezwanie skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi w postaci jej podpisania przez uprawniony do reprezentacji podmiot

Naruszenie wyżej wymienionych przepisów postępowania miało wpływ na wynik sprawy, bowiem doprowadziło do bezzasadnego odrzucenia należycie opłaconej skargi.

Podnosząc wskazane naruszenia skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w L. do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie od organu na rzecz Skarżącej kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Skarżąca zarzuciła Sądowi pierwszej instancji, że po stwierdzeniu, że skarga nie została podpisana przez osobę umocowaną do jej wniesienia, nie wezwał skarżącej, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., do uzupełnienia braku skargi przez jej podpisanie

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej są nietrafne.

Należy bowiem zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie brakiem formalnym skargi – nieuzupełnionym w terminie – był brak dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej, a nie brak podpisu strony. Sąd nie mógł wezwać skarżącej do uzupełnienia braku skargi polegającego na braku podpisu, skoro brak formalny polegał na braku dokumentu potwierdzającego umocowanie do wniesienia skargi.

Niewątpliwie spółka została prawidłowo wezwana zarządzeniem z 3 czerwca 2015 r. do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Pismo zawierające to zarządzenie zostało doręczone 12 czerwca 2015 r. Oznacza to ze termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał 19 czerwca 2015 r. Co prawda w tym dniu pełnomocnik skarżącej nadał pismo zawierające dokumenty, do których nadesłanie został zobowiązany wezwaniem, jednak pismo to zostało skierowane do niewłaściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego. Natomiast do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. pismo wpłynęło dopiero w dniu 25 czerwca 2015 r., czyli po upływie siedmiodniowego terminu zakreślonego w zarządzeniu z dnia 3 czerwca 2015 r.

Należy zauważyć, że zgodnie art. 83 § 3 p.p.s.a oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu, to jednak o zachowaniu terminu do uzupełniania braków formalnych skargi możemy mówić tylko wtedy gdy pismo to zostało nadane na prawidłowy adres, tj. na adres sądu administracyjnego, który rozpatruje określoną sprawę.

Konsekwencją nieuzupełnienia wskazanego braku formalnego skargi było jej odrzucenie, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., należy więc uznać, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 p.p.s.a.