Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 415/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2012-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 161 §1 pkt 3 i § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Sobolewska – Nazarczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. G. M. Sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie sądowe w sprawie; 2. zasądzić od Dyrektora Izby Celnej w B. na rzecz skarżącego B. G. M. Sp. z o.o. w B. kwotę 257 zł (dwieście pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Celnej w B. decyzją z dnia [...] kwietnia 2011r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Ł. z dnia [...] września 2010r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wniósł pełnomocnik spółki B. G. M. Sp. z o.o. z siedzibą w B.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, natomiast w kolejnym piśmie z 8 grudnia 2011 r. (k. 146) wniósł o umorzenie postępowania wskazując, że w dniu 6 grudnia 2011 r. uchylił w trybie autokontroli (art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi własną decyzję z 4 kwietnia 2011 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Ł. z [...] września 2010 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.

Pełnomocnik skarżącej Spółki w piśmie z 20 grudnia 2011 r. oświadczył, że wobec wydania decyzji autokontrolnej nie podtrzymuje skargi. Wniósł o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej Spółki zwrotu kosztów postępowania: wynagrodzenia dwóch adwokatów - 480 zł oraz kosztów uiszczonej opłaty skarbowej od dwóch pełnomocnictw - 34 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), cytowanej dalej: p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości, uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Zgodnie natomiast z art. 161 §1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe.

W rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] kwietnia 2011r., po wniesieniu skargi została wyeliminowana z obrotu prawnego. Stało się tak w następstwie zastosowania przez Dyrektora Izby Celnej procedury autokontroli przewidzianej w przepisie art. 54 § 3 p.p.s.a. Wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji skutkowało tym, iż postępowanie sądowe wywołane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe.

W doktrynie podkreśla się, iż wdrożenie trybu autokontroli i uchylenie w jego następstwie zaskarżonej decyzji w całości jest jedną z przyczyn umorzenia postępowania przed sądem, o jakich mowa w przepisie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

(T. Woś i inni "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 495).

Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 161 §1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.

Odnośnie rozstrzygnięcia w pkt 2 niniejszego postanowienia - o zwrocie kosztów postępowania, wskazać należy że zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. Stosownie zaś do treści art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Sąd akceptuje stanowisko, zgodnie z którym bez względu na liczbę profesjonalnych pełnomocników występujących w imieniu strony ma ona prawo do zwrotu wydatków i wynagrodzenia jednego pełnomocnika (tak M. Niezgódka – Medek, Komentarz do art. 205 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracji, LEX Omega oraz J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 504).

W tych okolicznościach stronie przysługiwał zwrot kosztów przez nią poniesionych tj. wynagrodzenia jednego pełnomocnika w kwocie 240 zł ustalonego na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.

W tym przedmiocie orzeczono w pkt 2 postanowienia na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a.