Wyrok NSA, sygn. akt III OSK 4426/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 3,art. 16 ust.1
journal: Dz.U. 2019 poz 1429
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.
article: art. 201 § 1 i 2, art. 208 § 2 i 3
journal: Dz.U. 2020 poz 1526
law: Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych - t.j.
article: art. 183 § 1 i 2, art.174, art. 176, art.184
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Ewa Kwiecińska (spr.) Sędziowie sędzia NSA Teresa Zyglewska sędzia del. WSA Paweł Mierzejewski Protokolant starszy asystent sędziego Agnieszka Kozik po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2024 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 5 listopada 2020 r., sygn. akt II SA/Rz 793/20 w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] na decyzję [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 5 listopada 2020 r., sygn. akt II SA/Rz 793/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (dalej: "WSA w Rzeszowie", "Sąd pierwszej instancji") uchylił zaskarżoną decyzję w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] (dalej: "Stowarzyszenie") na decyzję [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: "Spółka") z [...] czerwca 2020 r., nr [...], w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej.

W uzasadnieniu powołanego rozstrzygnięcia WSA w Rzeszowie wskazał, że [...] lipca 2020 r. Stowarzyszenie zwróciło się do Spółki o udostępnienie informacji publicznej poprzez udzielenie odpowiedzi na pytanie:

1. czy za 2019 r., zgodnie z obowiązującą umową wykonawczą na zagospodarowanie odpadów w ramach [...], została wystawiona nota księgowa rekompensująca ewentualną stratę w [...];

2. czy gmina [...] uregulowała noty z ww. tytułów za lata 2016, 2017 i 2018 na łączną kwotę [...] zł;

3. w przypadku braku zapłaty - jakie działania podjął lub zamierza podjąć Zarząd Spółki w stosunku do ww. zaległości.

Pismem z [...] kwietnia 2020 r. Spółka udzieliła Stowarzyszeniu informacji w zakresie pkt 1 wniosku. Ponadto Spółka uznała, że informacje objęte żądaniem pkt 2 i 3 wniosku stanowią informację publiczną przetworzoną w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz.U. z 2019 r. poz 1429) - dalej: "u.d.i.p." i wezwała Stowarzyszenie do wykazania, że uzyskanie tych danych jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

W odpowiedzi Stowarzyszenie zajęło stanowisko, że wnioskowane informacje stanowią informację prostą, podlegającą udostępnieniu bez zbędnej zwłoki.

Decyzją z [...] czerwca 2020 r., nr [...], Spółka odmówiła udostępnienia Stowarzyszeniu informacji wskazanej w pkt 2 i 3 wniosku. Podała, że Stowarzyszenie zwróciło się o informację publiczną obejmującą dokumenty pochodzące z okresu trzech lat, a ponadto o podanie działań Zarządu w ww. okresie. Zdaniem Spółki, w celu uczynienia zadość zgłoszonemu żądaniu, należy dokonać analizy znacznej ilości akt, a wobec zmiany składu Zarządu w czerwcu 2019 r. konieczne jest zwrócenie się do osób poprzednio piastujących tę funkcję o uzyskanie niezbędnych informacji Wobec tego Spółka uznała, że wnioskowana informacja stanowi informację publiczną przetworzoną i wobec braku wykazania przez Stowarzyszenie istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego w jej uzyskaniu – Spółka wydała decyzję odmowną w tym zakresie.

Stowarzyszenie wystąpiło do WSA w Rzeszowie ze skargą na decyzję Spółki z [...] czerwca 2020 r., wnosząc o jej uchylenie. Zarzuciło naruszenie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. poprzez błędne przyjęcie, że wnioskowana informacja stanowi informację publiczną przetworzoną. Według Stowarzyszenia Spółka nie wykazała w jakikolwiek sposób, że realizacja wniosku miałaby wymagać pracy kreatywnej oraz nie przedstawiła analizy prowadzącej do konkluzji, że informacja ma charakter przetworzony. Niezależnie, Stowarzyszenie zarzuciło naruszenie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art 107 § 1 pkt 7 k.p.a., poprzez zamieszczenie błędnego pouczenia i niewskazanie, że stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi sądowoadministracyjnej bez uprzedniego skorzystania z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W odpowiedzi na skargę Spółka wniosła o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażone stanowisko.

Po rozpoznaniu skargi WSA w Rzeszowie wydał powołany na wstępie wyrok z dnia 5 listopada 2020 r., sygn. akt II SA/Rz 793/20. W uzasadnieniu orzeczenia wskazał, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa.

Sąd pierwszej instancji podkreślił, że pojęcie ,,informacji publicznej przetworzonej" jest pojęciem nieostrym i nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane. Problematyka ta była jednak wielokrotnie przedmiotem orzeczeń sądów administracyjnych. Na ich podstawie dokonano wykładni pojęcia ,,informacji publicznej przetworzonej", zawartego w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Przede wszystkim jest to informacja, która w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem, a niezbędnym podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste. Jest zatem jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego.

Zdaniem Sądu pierwszej instancji informacja przetworzona obejmuje dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te wykorzystywane w bieżącej działalności. Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiązać się zatem musi z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia, co nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników - może być traktowana jako informacja przetworzona. W ocenie WSA w Rzeszowie zwykle przygotowanie takiej informacji jest zdeterminowane szerokim zakresem (przedmiotowym, podmiotowym, czasowym) wniosku, wymagającym zgromadzenia i przekształcenia znacznej ilości dokumentów. Jest przez to wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniana w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych. Jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów, na podstawie pierwotnego zasobu danych. Jednocześnie przetworzenie wielu informacji prostych obejmuje często zanonimizowanie danych i usunięcie danych objętych tajemnicą prawnie chronioną, choć sama czynność anonimizacji nie stanowi przetworzenia informacji zawartej w dokumentach. Zdaniem WSA w Rzeszowie taka sytuacja w niniejszej sprawie nie wystąpiła.

Sąd pierwszej instancji wskazał, że jeśli chodzi o zawartą w pkt 2 wniosku informację w zakresie uregulowania przez Gminę [...] płatności za lata 2016, 2017 i 2018 na łączną kwotę [...] zł - informacja ta wymagać może zestawienia księgowego, jednak co do zasady istnieje w zbiorze informacji podmiotu zobowiązanego i stanowi zbiór informacji prostych, a jej udzielenie nie wymaga nadzwyczajnego, ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego. Wbrew stanowisku Spółki o uznaniu informacji za przetworzoną nie może również decydować okoliczność, że skład Zarządu Spółki uległ zmianie. Z kolei, według Sądu pierwszej instancji, informacja z pkt 3 wniosku, tj. o planowanych działaniach Zarządu Spółki w stosunku do zaległości płatniczych nie ma w ogóle charakteru informacji publicznej. Podstawą udzielenia informacji, zgodnie z art. 4 ust. 3 u.d.i.p., jest jej istnienie. Tymczasem żądanie pkt 3 wniosku Stowarzyszenia dotyczyło planów i zamierzeń Spółki, nie zaś informacji, będących w dyspozycji podmiotu zobowiązanego. Spółka błędnie zatem zakwalifikowała to żądanie jako informacja przetworzona i odmówiła jej udostępnienia.

W ocenie WSA w Rzeszowie z przedstawionych ww. przyczyn zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa materialnego, tj. art. 4 ust. 3 i art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., które miało istotny wpływ na wynik sprawy, co obligowało Sąd do jej uchylenia.

Spółka, reprezentowana przez adwokata, wywiodła skargę kasacyjną od wspomnianego wyroku WSA w Rzeszowie.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła naruszenie prawa materialnego, tj. art. 16 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 2 ust. 1 u.d.i.p. poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie, że informacja objęta wnioskiem Stowarzyszenia z [...] lutego 2020 r. nie stanowi informacji przetworzonej, pomimo że Spółka informacją taką nie dysponuje, a w celu pozytywnego załatwienia przedmiotowego wniosku informację taką musiałaby wytworzyć na podstawie posiadanych dokumentów, dokonując przy tym szeregu czynności związanych z ich analizą, zestawieniem i zredagowaniem, które to czynności determinują charakter wnioskowanej informacji jako przetworzonej, co w konsekwencji doprowadziło do uchylenia przez Sąd pierwszej instancji decyzji odmawiającej udzielenia wnioskowanej informacji wydanej przez Spółkę.

Wobec powyższego Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Rzeszowie, jak również o rozpoznanie sprawy na rozprawie oraz zasądzenie na rzecz Spółki zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Odpowiadając na skargę kasacyjną, Stowarzyszenie wniosło o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Postępowanie kasacyjne przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega zasadzie związania granicami skargi kasacyjnej. Treść powyższej zasady ogranicza zakres rozpoznania sądu kasacyjnego do weryfikacji zasadności zarzutów kasacyjnych w odniesieniu do orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, objętego zaskarżeniem. Jedynie w drodze wyjątku, to jest w razie stwierdzenia przyczyn nieważności postępowania sądowego, o których mowa w art. 183 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", Naczelny Sąd Administracyjny jest upoważniony i zobowiązany do przekroczenia granic skargi kasacyjnej, wychodząc poza zakres zaskarżenia oraz zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej. W takiej sytuacji Sąd ten z urzędu bierze pod rozwagę określone ustawowo wady nieważności postępowania i sankcjonuje je niezależnie od granic zaskarżenia kontrolowanego orzeczenia oraz podniesionych zarzutów (art. 183 § 1 i art. 186 P.p.s.a.).

Zgodnie z treścią art. 174 P.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:

1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;

2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Powyższe ustawowe podstawy kasacyjne wymagają od skarżącego kasacyjnie konkretyzacji przez sformułowanie tzw. zarzutów kasacyjnych. Zgodnie z art. 176 P.p.s.a. strona skarżąca kasacyjnie ma obowiązek przytoczyć podstawy skargi kasacyjnej wnoszonej od wyroku sądu pierwszej instancji i szczegółowo je uzasadnić, wskazując, które przepisy ustawy zostały naruszone, na czym to naruszenie polegało i jaki miało wpływ na wynik sprawy. Rola Naczelnego Sądu Administracyjnego w postępowaniu kasacyjnym ogranicza się zaś do skontrolowania i zweryfikowania zarzutów podmiotu wnoszącego skargę kasacyjną.

W skardze kasacyjnej zarzucono jedynie naruszenie prawa materialnego. Przy skorzystaniu w skardze kasacyjnej z podstawy określonej w art. 174 pkt 1 P.p.s.a. zakres oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego jest ograniczony do badania, czy wskazane przepisy prawa materialnego zostały naruszone przez ich błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie i na czym to naruszenie polegało.

Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie.

Sąd pierwszej instancji, wbrew twierdzeniom skarżącej kasacyjnie Spółki, nie naruszył art. 16 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 i w zw. z art. 2 ust. 1 u.d.i.p. poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie, że informacja objęta wnioskiem Stowarzyszenia [...] z dnia [...] lutego 2020 r. nie stanowi informacji przetworzonej, pomimo że Spółka taką informacją nie dysponuje i w celu załatwienia wniosku musiałaby ją wytworzyć na podstawie posiadanych dokumentów.

Podkreślić w tym miejscu należy, ze pojęcie "informacji przetworzonej" zawarte jest w ustawie o dostępie do informacji publicznej jedynie w jej art. 3 ust. 1 pkt 1 i nie zostało zdefiniowane. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wielokrotnie wskazywano, że próby dookreślenia tego pojęcia muszą odbywać się poprzez odwołanie się do okoliczności czy względów pozaprawnych, czyli nieprzewidzianych wprost w przepisach, ale takich, co do których można uznać, iż leżały u podstaw rozwiązania przyjętego w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy, stanowiąc jego uzasadnienie. Informacją prostą jest informacja, której zasadnicza treść nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem. Zasadniczą cechą informacji przetworzonej jest z kolei okoliczność, że jej uzyskanie wiąże się zawsze z poniesieniem przez podmiot zobowiązany określonych kosztów w szerokim znaczeniu tego słowa, zwłaszcza finansowych i organizacyjnych, często trudnych do pogodzenia z jego bieżącą działalnością.

Co istotne, w przypadku informacji przetworzonej możemy mieć w zasadzie do czynienia z dwoma odmiennymi sytuacjami. Pierwsza z nich ma miejsce wtedy, gdy informacja przetworzona jest jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci. Przetworzeniem informacji jest zebranie lub zsumowanie, często na podstawie różnych kryteriów, pojedynczych wiadomości, znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Te pojedyncze wiadomości mogą być ze sobą w różny sposób powiązane i mogą występować w różnej formie. Przetworzenie jest w tej sytuacji równoznaczne z koniecznością odpowiedniego zestawienia informacji, samodzielnego ich zredagowania związanego z koniecznością przeprowadzenia przez zobowiązany podmiot czynności analitycznych, których końcowym efektem jest dokument pozwalający na dokonanie przez jednostkę samodzielnej interpretacji i oceny. Wytworzenie takiej informacji wymaga zatem podjęcia przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej określonego działania intelektualnego w odniesieniu do odpowiedniego zbioru znajdujących się w jego posiadaniu informacji i nadania skutkom tego działania cech informacji publicznej.

Druga sytuacja ma z kolei miejsce wówczas, gdy wniosek o udostępnienie informacji obejmuje wprawdzie informacje proste będące w posiadaniu obowiązanego, ale rozmiar i zakres żądanej informacji przesądza o tym, że w istocie rzeczy mamy do czynienia z żądaniem informacji przetworzonej. W pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia, przekształcenia (zanonimizowania) i sporządzenia wielu kserokopii określonych dokumentów, sporządzenia zestawień i opracowań, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania adresata wniosku i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań (zob. w tej materii m.in.: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2015 r., sygn. akt I OSK 315/14). Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną. Wskazać ponadto należy, że czynności, jakie należy podjąć w tym zakresie, mogą mieć różny stopień złożoności i dlatego nie można stworzyć takiego ich katalogu, który byłby zamknięty i adekwatny w każdej sytuacji faktycznej. Wszelako wszystkie one wymagają intelektualnego wkładu osób przygotowujących informację, w postaci np. analizy akt wielu spraw celem stosownej selekcji dokumentów i usunięcia danych chronionych prawem.

Podkreślić przy tym należy, na co zwraca się również uwagę w judykaturze, że w każdym wypadku, gdy podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej powołuje się na to, że ma ona charakter przetworzony i okoliczność ta stanowi podstawę decyzji administracyjnej o odmowie jej udostępnienia, zobowiązany jest w uzasadnieniu tej decyzji podać fakty, które będą tę ocenę potwierdzać. Konieczne jest więc wykazanie, jakie konkretnie działania należy podjąć celem przetworzenia informacji, ilu pracowników i przez jaki czas będzie zaangażowanych w ten proces, czy żądane informacje składają się z informacji prostych, a jeżeli tak, to gdzie i w jakich kategoriach zbiorów się znajdują, w jakim zakresie i przez jaki okres praca organu będzie zakłócona, czy przetworzenie informacji będzie się wiązało z ponadstandardowymi nakładami finansowymi, etc. Chodzi więc o podanie takiego zbioru informacji, które pozwolą sądowi na pozytywną weryfikację przyjętego w decyzji stanowiska, że żądana informacja publiczna jest informacją przetworzoną (zob. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 czerwca 2023 r., sygn. akt III OSK 314/22).

Mając zatem na uwadze zarówno treść wniosku dostępowego, jak i okoliczności wskazane przez Spółkę w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, uznać należy za trafne stanowisko WSA w Rzeszowie o braku podstaw do przyjęcia, że żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej. Jak słusznie zauważył Sąd pierwszej instancji, udostępnienie żądanej przez skarżące Stowarzyszenie informacji wymaga wyłącznie określonych czynności technicznych, a nie zabiegów ukierunkowanych na przetworzenie informacji będących w posiadaniu Spółki. Rację ma też Sąd pierwszej instancji, stwierdzając, iż informacja o uregulowaniu przez gminę [...] płatności z tytułu wykonania umowy na zagospodarowanie odpadów, zawartej w ramach [...], nie wymaga nadzwyczajnego, ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego. Wskazywana przez Spółkę okoliczność zmiany w czerwcu 2019 r. składu zarządu [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...], również nie może stanowić podstawy do uznania, że żądana informacja ma charakter przetworzony. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 Kodeksu spółek handlowych, dalej "k.s.h.", zarząd prowadzi sprawy spółki i reprezentuje spółkę. Z kolei art. 204 § 1 i 2 k.s.h. stanowi, że prawo członka zarządu do prowadzenia spraw spółki i jej reprezentowania dotyczy wszystkich czynności sądowych i pozasądowych spółki, prawa tego nie można ograniczać ze skutkiem prawnym wobec osób trzecich. W myśl zaś art. 208 § 2 i 3 k.s.h., jeśli umowa spółki nie stanowi inaczej, każdy członek zarządu ma prawo i obowiązek prowadzenia spraw spółki nieprzekraczających zakresu zwykłych czynności spółki - bez uprzedniej uchwały zarządu. Przez "prowadzenie spraw spółki" rozumieć należy podejmowanie decyzji we wszystkich sprawach zarządzania spółką. Każdy członek zarządu jest zatem uprawniony, jak i zobowiązany do bieżącego monitorowania i nadzorowania sytuacji spółki w zakresie prowadzonej działalności. W świetle powyższych regulacji brak jest podstaw do przyjęcia, iż zarząd skarżącej kasacyjnie Spółki, prawidłowo realizujący prawo i obowiązek prowadzenia spraw Spółki, pozyska dane o wskazanych we wniosku zobowiązaniach dopiero wskutek gromadzenia i analizowania informacji niezbędnych do załatwienia przedmiotowego wniosku dostępowego. Podniesione w uzasadnieniu skargi kasacyjnej argumenty o konieczności znacznego zaangażowania organizacyjnego i kadrowego organu celem załatwienia przedmiotowego wniosku w świetle powyższego jawią się jako gołosłowne i nieznajdujące odzwierciedlenia ani w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, ani w materiale dowodowym sprawy. Trafnie zatem WSA w Rzeszowie uchylił zaskarżoną decyzję, uznając, iż brak jest podstaw do przyjęcia, że żądane dane mają charakter informacji przetworzonej. Zarzut naruszenia art. 16 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 i w zw. z art. 2 ust. 1 u.d.i.p. poprzez ich błędną wykładnię okazał się zatem niezasadny.

Ze wskazanych wyżej przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw