Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 763/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2021-11-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Arkadiusz Skomra po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2020 r., nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego P. z dnia [...] listopada 2020 r., nr [...] składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Uzasadniając wniosek Skarżąca wskazał, iż w okresie w którym trwało postępowanie administracyjne był w fazie nawrotu choroby alkoholowej na którą cierpi od 2016 r. Skarżący podniósł, iż na skutek choroby i prowadzenia pojazdu pod wpływem alkoholu stracił prawo jazdy oraz pracę. Ponadto Skarżący wskazał, iż w dniu [...] września 2021 r. zapisał się na leczenie choroby alkoholowej.

Pismem z dnia [...] października 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wezwał Skarżącego do uzupełnienia braków wniosku poprzez przedłożenie dokumentów wskazujących na chorobę alkoholową oraz wskazanie kiedy ustała przyczyna uniemożliwiająca terminowe wniesienie skargi.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie Skarżący wskazał, iż na początku września 2021 r. przeżył zapaść alkoholową, która dzięki szybkiej reakcji rodziny nie zakończyła się jego śmiercią. Ponadto Skarżący w ślad za wnioskiem powtórzył, iż zgłosił się na leczenie choroby alkoholowej, a w konsekwencji [...] października 2021 r. został przyjęty do leczenia. Na dowód powyższego Skarżący przedłożył wyrok nakazowy uznającym go winnym o to, że kierował w tuchu lądowym pojazdem mechanicznym znajdując się w stanie po użyciu alkoholu, decyzję Starosy o zatrzymaniu prawa jazdy oraz zaświadczenie z Poradni Terapii Uzależnień i Współuzależnienia o przyjęciu Skarżącego na leczenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W świetle art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

Z treści art. 87 § 1 p.p.s.a. wynika, że dla zastosowania instytucji przywrócenia terminu, konieczne jest sprostanie przez zainteresowanego ciążącemu nań obowiązkowi m. in. uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu ustawowego. Należy zaznaczyć, że ocena, czy w realiach konkretnej sprawy uprawdopodobnienie braku winy w istocie nastąpiło, pozostawione jest ocenie sądu. Sąd nie jest związany twierdzeniami wniosku, gdyż istota uprawdopodobnienia sprowadza się do przekonania sądu o przynajmniej prawdopodobieństwie zaistnienia okoliczności mających wpływ na brak winy w uchybieniu terminu. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym oraz doktrynie ugruntowany jest pogląd, że o braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody niedającej się przezwyciężyć. Oceniając wystąpienie powyższej przesłanki, Sąd obowiązany jest przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o własne interesy (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2012, s. 270; M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera, M. Wierzbowskiego, C. H. Beck 2013, s. 444-446). Oznacza to, że strona składająca wniosek, celem uprawdopodobnienia braku swojej winy w uchybieniu terminu, powinna wskazać na okoliczności, które nastąpiły nagle i niespodziewanie, uniemożliwiając prawidłowe dokonanie czynności procesowej. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in. stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej, należy brać pod rozwagę także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienia NSA: z dnia 12 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 580/08, z dnia 10 września 2010 r., sygn. akt II OZ 849/10, z dnia 7 lutego 2020 r., sygn. akt I OZ 9/20).

W niniejszej Sąd miał na uwadze, iż choroba alkoholowa Skarżącego, trwająca, jak sam wskazał od 2016 r., nie jest zdarzeniem nagłym, to jednakże mając na uwadze, że choroba ta u Skarżącego powodowała zaburzenia funkcji poznawczych i logicznej oceny konsekwencji zapadłej w sprawie decyzji Sąd uznał, iż Skarżący uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu.

Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji