Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 533/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2013-11-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od opłat sądowych ponad kwotę
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi D. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a I. przyznać D. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od każdej opłaty sądowej ponad kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

Strona skarżąca, w zakreślonym w wezwaniu terminie (data na prezentacie), na urzędowym formularzu symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wniosek uzasadniła tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem, z którym zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się z emerytury męża w kwocie [...] złotych brutto i emerytury strony skarżącej w kwocie [...] złotych brutto. Na poczet kosztów utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego strony skarżącej składają się wydatki na lekarstwa powyżej [...] złotych miesięcznie, wyżywienie – [...] złotych miesięcznie, energię elektryczną [...] – [...] złotych oraz węgiel – [...] złotych rocznie. Pełnomocnik strony skarżąca wezwany do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń nadesłał pismo z dnia 12 września 2013 r., w którym oświadczył, że strona skarżąca otrzymuje emeryturę w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto, mąż strony skarżącej otrzymuje emeryturę w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto zaś stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego tworzą wydatki w wysokości [...] złotych - wyżywienie trzech osób, [...] złotych – energia elektryczna, [...] złotych – gaz, [...] złotych – lekarstwa i [...] złotych - telefon. Do pisma dołączono kserokopie odcinków doręczenia/wypłaty emerytur oraz rachunki i faktury. Zgodnie z oświadczeniem z dnia 31 października 2013 r. strona skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem oraz córką, której dochód miesięczny wynosi [...] złotych. Z oświadczenia tego wynika również, że córka strony skarżącej korzysta ze wsparcia rodziców w zakresie ponoszenia kosztów utrzymania koniecznego. Z dołączonego do oświadczenia odcinka odbioru/wypłaty wynika, że miesięczny dochód córki strony skarżącej wynosi [...] złotych brutto – [...] złotych netto.

Referendarz sądowy stwierdził, że:

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353). Z żadną z powyższych sytuacji nie mamy doczynienia w sprawie niniejszej. Strona skarżąca jak i osoby pozostające z nią we wspólnym gospodarstwie domowym osiągają dochody i mają zaspokojone potrzeby mieszkaniowe. Miesięczny dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej wynosi 3.985,99 złotych netto. Natomiast stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego wynoszą 2.450,00 złotych. Zatem po poniesieniu stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego w gospodarstwie domowym strony skarżącej, na poczet wydatków miesięcznych nie mających charakteru stałego pozostaje kwota 1.535,99 złotych. Koszty sądowe w niniejszej sprawie prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi wynoszącego 500 złotych i wpisu sądowego od ewentualnej skargi kasacyjnej wynoszącego 250 złotych każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych. Natomiast minimalny koszt ustanowienia w niniejszym postępowaniu radcy prawnego z wyboru wynosi brutto 295,20 złotych (§2 ust. 3 w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - tekst jednolity: Dz.U. z 2013 r. poz. 490 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – tekst jednolity: Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054). W ocenie referendarza sądowego kwota pozostająca miesięcznie w gospodarstwie domowym strony skarżącej po opłaceniu stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego pozwala na ponoszenie każdej z opłat sądowych związanych z niniejszym postępowanie w kwocie nie wyższej od 50 złotych. Wysokość tej kwoty wskazuje bowiem, że uiszczenie 50 złotych nie spowoduje uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla strony skarżącej i jej rodziny. Takiego skutku nie spowoduje także równoczesne poniesienie z opłatami sądowymi minimalnego wynagrodzenia radcy prawnego. Kwota 1.535,99 złotych pozwala bowiem ponieść zarówno opłaty sądowy w kwocie nie wyższej od 50 złotych jak i minimalne wynagrodzenie radcy prawnego nie pozbawiając strony skarżącej i jej rodziny środków finansowych na poniesienie kosztów utrzymania innych niż te, które mają charakter stały i miesięczny.

Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.