Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 938/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-02-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3, art. 58 § 1 pkt 3, art. 49 § 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Grażyna Nasierowska po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. K. i D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 13 listopada 2019 r. sygn. akt I SA/Op 426/19 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. K. i D. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 12 kwietnia 2019 r. sygn. akt [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 r. postanawia: oddalić zażalenie. NSA/post.1 - postanowienie "ogólne"


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 13 listopada 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę inicjującą postępowanie w sprawie, jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazując art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. - Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.).

Przedstawiając w uzasadnieniu ww. orzeczenia stan faktyczny sprawy, sąd pierwszej instancji w pierwszej kolejności wskazał, iż w związku ze skargą A. i D. K. (dalej: skarżący) wniesioną na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z 12 kwietnia 2019 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2017 r., wobec nieuregulowania przez strony należnej opłaty od skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 19 września 2019 r. skarżących wezwano do uzupełnienia wpisu od skargi o kwotę 236 zł, stosowanie do § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221 poz. 2193). W wezwaniu określono siedmiodniowy termin do uiszczenia ww. kwoty, liczony od dnia otrzymania wezwania, sposób jego uiszczenia, jak również zastrzeżono rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia wpisu w wyznaczonym terminie.

Jednocześnie zarządzeniem z tej samej daty wezwano skarżących do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, przez podanie numerów PESEL każdego z nich. Również w tym przypadku zastrzeżono rygor w postaci odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Powyższe wezwania doręczono skarżącym 26 września 2019 r., co wynika ze zwrotnych poświadczeń odbioru znajdujących się w aktach sprawy (k. 23-24 akt sądowych). W wyznaczonym terminie, który upłynął 3 października 2019 r., skarżący nie wnieśli wymaganej opłaty ani nie uzupełnili braku formalnego skargi poprzez nadesłanie numerów PESEL.

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, pismem z 21 listopada 2019 r., skarżący zaskarżyli kwestionowane postanowienie sądu pierwszej instancji. W uzasadnieniu swojego stanowiska zwrócili uwagę, iż wszelkie pisma i dokumenty wysyłali do sygn. I SA/Op 425/19, bowiem tejże sygn. dotyczyły wezwania, nie jak wskazano w postanowieniu WSA sygn. akt I SA/Op 426/19.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, toteż jako niezasadne należało je oddalić.

Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. w przypadku, gdy rzeczony brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia.

Jednocześnie w myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. w sytuacji, gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, winno zawierać poza elementami wyszczególnionymi w § 1 ww. przepisu również numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarga, której braki formalne nie zostały uzupełnione, podlega odrzuceniu przez sąd.

Odnosząc się do poprawności rozstrzygnięcia w przedmiocie odrzucenia skargi Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż rzeczone postanowienie w pełni odpowiada prawu. Z uwagi na fakt, iż skarżący wystąpili ze skargą na rozstrzygnięcia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu bez uiszczenia należnej opłaty w prawidłowej wysokości, zasadnie zostali wezwani do jej uregulowania w trybie art. 220 § 1 p.p.s.a., zaś przez wzgląd na brak wskazania numerów PESEL - do ich podania w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a.

Z uwagi na zaskarżenie jednym pismem dwóch decyzji administracyjnych SKO, sprawy zostały opatrzone sygnaturami sądowymi odpowiednio I SA/Op 425/19 oraz I SA/Op 426/19. Rozpoznawana sprawa dotyczyła sygn. I SA/Op 426/19.

Jak wynika z akt sprawy, korespondencja sądowa zawierająca zarządzenie wzywające do uregulowania zaległego wpisu od skargi w zakresie postępowania I SA/Op 426/19 oraz do wskazania numerów PESEL została skarżącym doręczona 26 września 2019 r., toteż termin do uzupełnienia braków fiskalnych i formalnych skargi upływał tymże 3 października 2019 r. Stosownie do zarządzenia Przewodniczącego Wydziału znajdującego się w aktach sprawy (vide: k. 25) do 8 października 2019 r. brakująca opłata i numery PESEL nie zostały uzupełnione, co stosownie do regulacji wskazanej na wstępie uzasadniało zastosowanie sankcji z art. 220 § 3 p.p.s.a. i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Nie zasługuje przy tym na uwzględnienie argumentacja skarżących jakoby w sprawie zachodziła pomyłka co do sygnatury akt sprawy tak prowadzonej, jak i pod którą kierowane były do stron wezwania sądowe. Jak wynika z dokumentów dołączonych do zażalenia, skarżący na otrzymane wezwania w sprawie sygn. I SA/Op 425/19 uzupełnili braki formalne i fiskalne skargi. Dokumenty te jednakże, jak sami skarżący wskazują, dotyczyły sygnatury innego postępowania toczącego się w tamtejszym sądzie, nie zaś sprawy niniejszej prowadzonej pod sygn. I SA/Op 426/19. Skądinąd znalazło to wyraz w rozstrzygnięciu wydanym w sprawie I SA/Op 425/19, na mocy którego WSA w Opolu oddalił skargę, nie zaś ją odrzucił, co niewątpliwie wynikało z uzupełnienia jej braków formalnych w terminie. Tymczasem w sprawie rozpoznawanej pod sygn. akt I SA/Op 426/19 nie nastąpiło uzupełnienie braków formalnych i fiskalnych skargi, co uniemożliwiło jej merytoryczną ocenę i wymagało zastosowania rygorów, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i art. 230 § 1 p.p.s.a.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.