Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 220/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2021-10-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki (spr.) Sędziowie: S WSA Renata Czeluśniak S WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 października 2021 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Rektora Uniwersytetu z dnia 9 listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie braku zgody na wznowienie studiów skargę oddala


UZASADNIENIE

Uzasadnienie:

Zaskarżoną przez A. K., zwaną dalej skarżącą, decyzją z dnia 9 listopada 2020 r. nr [...] Rektor Uniwersytetu, działając na podstawie § 36 w zw. z § 40 ust. 2 Regulaminu studiów pierwszego stopnia, drugiego stopnia oraz jednolitych studiów magisterskich (przyjętego uchwałą nr 25/IV/2019 Senatu Uniwersytetu z dnia 24 kwietnia 2019 r., zwanego dalej Regulaminem studiów), nie znalazł podstaw do zmiany rozstrzygnięcia z dnia 25 września 2020 r., znak: [...], o odmowie wyrażenia zgody skarżącej na wznowienie studiów w roku akademickim 2020/2021 r.

Powyższe rozstrzygniecie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Decyzją z dnia [...] 2020 r., znak: [...], Dziekan, Wydziału [...] Uniwersytetu, działając z upoważnienia Rektora Uniwersytetu, nie wyraził zgody skarżącej na wznowienie studiów na czwartym roku niestacjonarnych jednolitych studiów magisterskich na kierunku [...] na Wydziale [...] Uniwersytetu.

Pismami z dnia 16 października 2020 r., pierwszym kierowanym do Prorektora ds. Dydaktyki, a drugim do Rektora Uniwersytetu skarżąca wniosła wnioski o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Pismami także z dnia 16 października 2020 r., kierowanymi do Prorektora ds. Dydaktyki, a drugim do Rektora Uniwersytetu skarżąca wniosła zastrzeżenia do ww. rozstrzygnięcia o odmowie wznowienia studiów.

Wskazała w nich, że obowiązujący na Uniwersytecie Regulamin studiów przewiduje możliwość wznowienia studiów na danym kierunku studiów na wniosek osoby skreślonej z listy studentów roku drugiego lub wyższego od następnego roku akademickiego, chyba że skreślenie z listy studentów nastąpiło z powodu ukarania karą dyscyplinarną wydalenia z uczelni lub od daty skreślenia upłynęło więcej niż 5 lat. Ponadto, wskazała, że jako osoba skreślona z listy studentów decyzją z dnia [...] 2019 r. złożyła do właściwego organu wniosek o wyrażenie zgody na wznowienie studiów w roku akademickim 2020/2021. Dodała, że została skreślona z listy studentów czwartego roku studiów niestacjonarnych jednolitych magisterskich na kierunku prawo, a skreślenie z listy studentów nastąpiło z powodu nieuzyskania zaliczenia roku studiów w terminie, a nie z powodu ukarania karą dyscyplinarną wydalenia z uczelni. Zaznaczyła, że od daty skreślenia nie upłynęło więcej niż 5 lat. Na podstawie tak sformułowanych argumentów wskazała, że jej zdaniem, sytuacja faktyczna, w której się znajduje, nie spełnia przesłanek kwalifikujących do wydania odmownego rozstrzygnięcia w sprawie wznowienia studiów.

Opisaną na wstępie decyzją Rektor Uniwersytetu utrzymał w mocy decyzję wydaną w pierwszej instancji, nie znajdując podstaw do zmiany tego rozstrzygnięcia.

W uzasadnieniu decyzji odwoławczej Rektor wskazał, że skarżąca złożyła łącznie cztery pisma, które z uwagi na tożsamy przedmiot zaskarżenia zostały rozpatrzone łącznie.

Następnie Rektor wskazał, że skarżąca rozpoczęła niestacjonarne studia jednolite magisterskie na kierunku: prawo w roku akademickim 2013/2014. W roku akademickim 2016/2017 i 2017/2018 powtarzała dwukrotnie trzeci rok studiów. Decyzją z dnia [...] 2019 r. została skreślona z listy studentów Uniwersytetu z uwagi na nieuzyskanie zaliczenia trzeciego roku studiów w terminie, która to decyzja została utrzymana w mocy decyzją Rektora Uniwersytetu z dnia [...] 2019 r.

Rektor powołał przepis § 36 ust. 2-9 Regulaminu studiów oraz wyjaśnił, że dziekan może wyrazić zgodę na wznowienie studiów.

Zdaniem Rektora powyższe nie oznacza, że każdorazowo osoba, która spełnia wymogi formalne uprawniające do ubiegania się o wznowienie studiów, określone w § 36 Regulaminu studiów, otrzyma zgodę na ich wznowienie. Wyjaśnił, że rozpatrując wniosek w tym zakresie organ bierze pod uwagę to, czy dany kierunek studiów jest aktualnie prowadzony, różnice programowe, dotychczasowy przebieg studiów osoby ubiegającej się o wznowienie studiów oraz to, czy istnieje realna możliwość ukończenia przez daną osobę studiów po ich wznowieniu, gdyż jak wskazał wyżej wznowienie studiów ma na celu umożliwienie osobie skreślonej z listy studentów ich ukończenie.

Zdaniem Rektora skarżąca spełnia warunki formalne (okres czasu, który minął od skreślenia oraz brak skreślenia z uwagi na orzeczenie kary dyscyplinarnej wydalenia z uczelni) pozwalające na ubieganie się o wznowienie studiów, jednak nie oznacza to automatycznie konieczności wyrażenia zgody na wznowienie studiów, a pozwala jedynie na merytoryczne rozpatrzenie wniosku. Podniesione przez skarżącą argumenty dotyczą jedynie braku występowania przesłanek wymuszających wydanie rozstrzygnięcia odmownego, lecz nie przesądza to o konieczności wydania decyzji pozytywnej.

Rektor wskazał, że skarżąca została skreślona z listy studentów czwartego roku studiów, a powodem skreślenia nie było ukaranie karą dyscyplinarną wydalenia z uczelni. Od chwili skreślenia nie upłynęło więcej niż 5 lat. Niemniej jednak według Rektora, spełnienie tych warunków nie przesądza o konieczności wydania rozstrzygnięcia pozytywnego dla skarżącej.

Rektor podkreślił, że rozstrzygnięcie dotyczące wznowienia studiów ma charakter uznaniowy, jego uzasadnienie musi więc w sposób wyczerpujący opisywać przesłanki, którymi kierował się organ uczelni przy jego podjęciu. Tymczasem rozstrzygnięcie z dnia 25 września 2020 r. nie w pełni ten wymóg spełnia. Z uwagi jednak na fakt, że organ uczelni rozpatrujący sprawę w wyniku wniosku o ponowne rozpatrzenie uprawniony jest do poczynienia ustaleń faktycznych w oparciu o dostępną dokumentację i samodzielnej oceny sytuacji, możliwe jest na tej podstawie podjęcie rozstrzygnięcia merytorycznego w niniejszej sprawie.

W ocenie Rektora dotychczasowy przebieg studiów, w tym postawa skarżącej wobec obowiązków akademickich, nie daje rękojmi ukończenia studiów po ich wznowieniu, zatem wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Jak ustalił Rektor na podstawie dokumentacji toku studiów skarżąca m.in. nie ukończyła studiów w regulaminowym terminie (rozpoczęcie studiów w roku akademickim 2013/14, które powinny zostać planowo ukończone w roku akademickim 2017/2018, tymczasem skreślenie z listy studentów nastąpiło pod koniec 2019 r. z listy studentów czwartego roku a studia na kierunku prawo są studiami trwającymi pięć lat), wielokrotnie powtarzała niezaliczone przedmioty (w tym m.in. obowiązkowe: prawo cywilne, prawo karne, postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne) oraz wyczerpała możliwości regulaminowe jeśli chodzi o powtarzanie roku. Warty podkreślenia jest fakt, że skarżąca w toku dotychczasowego kształcenia kilkakrotnie nie zaliczyła przedmiotów obligatoryjnych, które należą jednocześnie do jednych z najbardziej wymagających na kierunku prawo. Dokumentacja przebiegu studiów nie świadczy również o tym, aby skarżąca w toku kształcenia wyróżniała się wysoką średnią ocen, czy też wykazywała się wybitnymi osiągnięciami w nauce. Biorąc powyższe pod uwagę, a także mając na względzie fakt, że w myśl Regulaminu studiów, wznowienie studiów uważa się za kontynuację poprzedniego toku studiów (co powoduje to, że w zaistniałej sytuacji skarżąca musiałaby w ciągu roku zaliczyć wszystkie niezaliczone dotąd przedmioty oraz napisać pracę magisterską, gdyż nie przysługuje jej możliwość powtarzania roku studiów) Rektor uznał, że zgoda na wznowienie studiów nie może być wyrażona, gdyż pozostawałoby to w sprzeczności z celem regulacji, jakim jest umożliwienie ukończenia studiów osobie, w stosunku do której zachodzą uzasadnione podstawy co do tego, że po ich wznowieniu spełni wszystkie warunki wymagane do uzyskania tytułu zawodowego.

W toku rozpatrywania sprawy Rektor ustalił, że skarżąca nie będzie już miała możliwości skorzystania z powtarzania roku studiów w razie ewentualnego niezaliczenia wskazanych do realizacji przedmiotów, bowiem zgodnie z § 14 ust. 2 i ust.4 Regulaminu studiów:

2. Powtarzanie roku jest dopuszczalne jeden raz, zarówno w ramach toku studiów pierwszego stopnia, jak i drugiego stopnia oraz jednolitych studiów magisterskich.

4. W uzasadnionych przypadkach dziekan może jeden raz w ramach toku studiów wyrazić zgodę na ponowne powtarzanie tego samego albo innego roku studiów.

Jak wskazał już Rektor skarżąca w toku studiów dwukrotnie powtarzała rok studiów, zatem wykorzystała już regulaminowe możliwości powtarzania roku studiów. Zgodnie z § 36 ust. 4. Regulaminu studiów wznowienie studiów uważa się za kontynuację poprzedniego toku studiów, to po wznowieniu studiów nie byłoby już możliwości powtarzania roku studiów.

Jak wynika z dokumentacji przebiegu studiów, w toku studiów w stosunku do skarżącej wydana została w dniu 19 grudnia 2017 r. decyzja o skreśleniu z listy studentów z uwagi na niewniesienie opłat związanych z odbywaniem studiów, która została uchylona decyzją z dnia [...] 2018 r. w związku z uiszczeniem zaległej opłaty. Wydanie decyzji w pierwszej instancji wynikało z braku wypełnienia obowiązków i norm, do których skarżąca zobowiązała się składając ślubowanie, a także aktów wewnątrzuczelnianych w zakresie obowiązku wnoszenia opłat w wyznaczonych terminach. Okoliczność ta jest z punktu widzenia organu istotna, gdyż wskazuje na niewypełnianie przez skarżąca obowiązków studenckich i jako taka działa na jej niekorzyść w kontekście możliwości wyrażenia zgody na wznowienie studiów. Świadczą o tym także znajdujące się w aktach dokumentujących przebieg studiów wezwania do zapłaty kierowane wielokrotnie do skarżącej (datowane na: 23 maja 2014 r., 29 października 2014 r., 26 stycznia 2015 r.,23 marca 2015 r., 26 maja 2015 r., 2 listopada 2015 r., 5 stycznia 2016 r., 29 marca 2016 r., 26 kwietnia 2016 r., 30 maja 2016 r., 24 listopada 2016 r., 23 listopada 2017 r., 6 marca 2018 r., 23 listopada 2018 r., 23 stycznia 2019 r., 26 marca 2019 r., 18 czerwca 2019 r.).

W ocenie Rektora skarżąca mogła złożyć wniosek o przyjęcie na studia na rok akademicki 2020/2021, przejść etap rekrutacji oraz złożyć wniosek o zaliczenie dotychczasowych efektów kształcenia, czego nie uczyniła. Jest to w niniejszej sprawie o tyle istotne, że przyjęcie na studia w procesie rekrutacji na studia otwiera na nowo kształcenie studenta w uczelni, na co nie ma wpływu jego dotychczasowe sprawowanie w ramach uczelni oraz przebieg studiów, które z kolei ma swoje konsekwencje dla oceny sytuacji przy wznawianiu przez niego studiów. Wznowienie studiów nie tworzy bowiem nowego stosunku administracyjnoprawnego z uczelnią, a jedynie odrestaurowuje już istniejący, na który wpływ ma dotychczasowa postawa studenta, co w ocenie Rektora, wyklucza możliwość wznowienia przez skarżącą studiów, wziąwszy pod uwagę dotychczasowy przebieg kształcenia.

Na marginesie Rektor wskazał, że w chwili obecnej prowadzone jest postępowanie przed sądem administracyjnym, dotyczące decyzji w sprawie skreślenia z listy studentów - decyzja ta nie jest jeszcze ostateczna. Tak więc, w sytuacji wyrażenia zgody na wznowienie studiów, wykonanie ewentualnego orzeczenia WSA uchylającego decyzję o skreśleniu z listy studentów byłoby niemożliwe, ponieważ prowadziłoby do przyjęcia fikcji, w której studentka posiadałaby niejako "podwójny" status studenta na tym samym kierunku, poziomie i profilu (tj. w wyniku wznowienia studiów oraz przywrócenia w poczet studentów na mocy orzeczenia sądowego).

Ponadto Rektor ustalił, że względem skarżącej prowadzone jest postępowanie wyjaśniające w ramach uczelni, które nie zostało na dzień wydania niniejszego rozstrzygnięcia ostatecznie zakończone. Niemniej, z uwagi na brak ostatecznego rozstrzygnięcia w tej sprawie, ta okoliczność nie może być brana pod uwagę przy ocenie możliwości wznowienia przez wnioskodawczynię studiów, lecz z uwagi na dążenie do wskazania wszelkich okoliczności związanych z dotychczasowym tokiem studiów, nie może ona zostać w niniejszym rozstrzygnięciu pominięta.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższe rozstrzygnięcie skarżąca zarzuciła Rektorowi naruszenie przepisów:

- art. 72 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r., poz. 478 ze zm., zwanej dalej Prawem o szkolnictwie wyższym i nauce) poprzez zastosowanie niewłaściwej formy, tj. rozstrzygnięcia, w przypadku gdy niniejszy przepis przewiduje, że odmowa przyjęcia na studia następuje w drodze decyzji administracyjnej - wznowienie studiów jest swego rodzaju przyjęciem na studia (decyzja administracyjna) i w konsekwencji odmowa przyjęcia na studia powinna również nastąpić w formie decyzji administracyjnej, a więc wskazane: rozstrzygnięcie z dnia 9 listopada 2020 r. o nr [...] powinno nastąpić w formie decyzji administracyjnej przewidzianej w art. 72 ust. 3 Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce;

- § 36 Regulaminu studiów pierwszego stopnia, drugiego stopnia oraz jednolitych studiów magisterskich, który został przyjęty przez Senat Uniwersytetu uchwałą z dnia 29 kwietnia 2020 r. nr 24/IV/2020 ze zm., poprzez wydanie rozstrzygnięcia, w miejscu którego powinna pojawić się decyzja administracyjna odzwierciedlająca i gwarantująca zachowanie zasady równego traktowania wszystkich studentów Uniwersytetu. Nadto, rozstrzygnięcia w obu instancjach zostały wydane z naruszeniem zasady równego traktowania wnioskodawców będących w takiej samej sytuacji faktycznej i prawnej. Co więcej, wydanie rozstrzygnięcia bez obiektywnego uzasadnienia może wskazywać na stronniczość organu;

- 36 ust. 2 Regulaminu studiów poprzez niewyrażenie zgody na wznowienie studiów przez skarżącą na czwartym roku niestacjonarnych studiów jednolitych magisterskich na kierunku: prawo. Skarżącej uniemożliwiono powrót do kontynuowania edukacji na Wydziale [...] Uniwersytetu w roku akademickim 2020/2021 pomimo, że w dniu 18 września 2020 r. złożyła wniosek (jako osoba skreślona z listy studentów roku czwartego decyzją z dnia [...] 2019 r., znak: [...] z powodu: "nieuzyskania zaliczenia roku studiów w terminie") o wyrażenie zgody na wznowienie studiów. Tym samym, skarżąca dopełniła wskazanych w § 36 ust. 2 Regulaminie studiów przesłanek. Skarżąca nie kwalifikuje się i nie spełnia przesłanek wykluczających wznowienie studiów, które to zostały wymienione w § 36 ust. 2 Regulaminu studiów, a mianowicie nie została skreślona z listy studentów z powodu ukarania karą dyscyplinarną wydalenia z uczelni oraz od daty skreślenia nie upłynęło więcej niż 5 lat;

- § 36 ust. 3 Regulaminu studiów poprzez dyskryminowanie i uniemożliwienie skarżącej skorzystania z przysługującego jej uprawnienia dotyczącego jednokrotnego wznowienia studiów przez skarżącą na czwartym roku niestacjonarnych studiów jednolitych magisterskich na kierunku: prawo. Skarżąca dotychczas (w toku całych studiów) nie wnioskowała o wznowienie studiów na Wydziale [...] Uniwersytetu, a złożony 18 września 2020 r. wniosek o wyrażenie zgody na wznowienie studiów był jej pierwszym w tego typu sprawie na Wydziale [...] Uniwersytetu;

- § 36 ust. 7 Regulaminu studiów poprzez wskazywanie i zarzucanie, że skarżąca mogła złożyć wniosek o przyjęcie na studia na rok akademicki 2020/2021, przejść etap rekrutacji oraz złożyć wniosek o zaliczenie dotychczasowych efektów kształcenia, czego nie uczyniła. Tymczasem takie działanie byłoby niezgodne z § 36 ust. 7 Regulaminu studiów. Od daty skreślenia z listy studentów skarżącej nie minęło więcej niż 5 lat (konieczność ponownej rekrutacji na pierwszy roku studiów), lecz zaledwie rok. Organ nie wspomniał, że inaczej niż proces wznowienia studiów, który nie wiąże się z koniecznością opłaty, w ramach rekomendowanego działania wymagane jest wniesienia dodatkowej opłaty w postaci 4 x 6.000,00 zł = 24.000,00 zł;

- art. 6, art. 7, art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735, zwanej dalej w skrócie - k.p.a.) w zw. z art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 81a, art. 84 § 1 i art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. poprzez zaniechanie podjęcia działań mających na celu wszechstronne i dogłębne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, co skutkowało wydaniem niekorzystnego dla skarżącej rozstrzygnięcia; organ nie uwzględnił problemów zdrowotnych ani materialnych skarżącej;

- art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie i nieprzeprowadzenie dowodu z przesłuchania skarżącej oraz jej dokumentacji udostępnionej w toku studiów, celem obiektywnego ustalenia czy uzasadnienie rozstrzygnięcia jest zgodne z Regulaminem studiów oraz sytuacją faktyczno-prawną skarżącej (przewlekła choroba, trudna sytuacja materialna);

- art. 8 k.p.a. poprzez celowe i świadome wprowadzenie skarżącej w błąd przez pracowników uczelni, w zakresie możliwości "reaktywacji" (przy okazji ubiegłorocznego poinformowania przez opiekuna roku – B. S. o fakcie i konieczności oczekiwania na ostateczną decyzję dotyczącą skreślenia z listy studentów (nie wskazując na możliwość odwołania);

- art. 10 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i wydanie rozstrzygnięcia przez organ pierwszej i drugiej instancji bez uprzedniego powiadomienia strony o możliwości zapoznania się z aktami postępowania;

- art. 11 k.p.a. nakazującej wyjaśnienie stronie zasadności przesłanek, którymi organ kierował się przy załatwieniu jej indywidualnej sprawy, a czego organy nie uczynił w przedmiotowej sprawie;

- art. 15 k.p.a. poprzez zaniechanie kompleksowego rozpatrzenia wszystkich okoliczności sprawy, tj. sytuacji zdrowotnej, materialnej oraz związanej z dotychczasowym tokiem studiów (m.in. ilość pozostałych egzaminów do zaliczenia, liczba uzyskanych ECTS) oraz poprzez wydanie rozstrzygnięcia z naruszeniem zasady dwuinstancyjności, albowiem całe postępowanie dowodowe byłoprzeprowadzone wyłącznie przez organ drugiej instancji;

- art. 80 k.p.a. poprzez dowolną, subiektywną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego;

- art. 138 pkt 1 k.p.a. poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie polegające na utrzymaniu w mocy zaskarżonego rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji mimo braku podstaw prawnych i faktycznych do wydania takiego rozstrzygnięcia.

Mając na uwadze powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzające ja decyzji organu pierwszej instancji.

W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. jedn., Dz. U. z 2021 r. poz. 137) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej w skrócie P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd administracyjny nie rozstrzyga więc merytorycznie, lecz ocenia zgodność decyzji z przepisami prawa.

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Podkreślić należy, że przepisy ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r., poz. 478 ze zm., zwanej dalej Prawem o szkolnictwie wyższym i nauce), obowiązującej w dacie podjęcia zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie zawierają żadnych regulacji odnoszących się do wznowienia studiów. Podstawa prawna umożliwiająca wznowienie studiów przez skarżącą, wynika w niniejszej sprawie wyłącznie z przepisów wewnętrznych uczelni, tj. Regulaminu studiów pierwszego stopnia, drugiego stopnia oraz jednolitych studiów magisterskich (przyjętego uchwałą nr 25/IV/2019 Senatu Uniwersytetu z dnia 24 kwietnia 2019 r., zwanego dalej Regulaminem studiów), który obowiązywał w dacie wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Zgodnie zatem z postanowieniami § 36 ust. 2 Regulaminu studiów, Dziekan może wyrazić zgodę na wznowienie studiów na danym kierunku lub specjalności na wniosek osoby skreślonej z listy studentów roku drugiego lub wyższego od następnego roku akademickiego (wznowienie studiów), chyba że skreślenie z listy studentów nastąpiło z powodu ukarania karą dyscyplinarną wydalenia z uczelni lub od daty skreślenia upłynęło więcej niż 5 lat.

W myśl ust. 3 § 36 Regulaminu studiów wznowienie studiów dopuszczalne jest tylko raz, w ramach tego samego kierunku studiów, pod warunkiem, że Uniwersytet nadal prowadzi kształcenie na tym samym kierunku, poziomie i profilu studiów.

Wznowienie studiów uważa się za kontynuację poprzedniego toku studiów(ust. 4 § 36 Regulaminu studiów).

Wznowienie studiów jest dopuszczalne od początku roku akademickiego (ust. 5 § 36 Regulaminu studiów),

W przypadku, o którym mowa w ust. 2 dziekan określa liczbę punktów ECTS podlegających przeniesieniu i uznaniu oraz ustala rok studiów, na który zostaje wpisany student wznawiający studia, biorąc pod uwagę stwierdzone różnice programowe i aktualnie obowiązujący na tym roku program studiów. W przypadku stwierdzenia różnic programowych dziekan może określić niższą liczbę punktów ECTS podlegających przeniesieniu i uznaniu lub w ogóle nie uwzględniać zaliczenia danego przedmiotu (ust. 6 § 36 Regulaminu studiów).

Jeżeli od daty skreślenia z listy studentów przerwa wynosi więcej niż 5 lat, ponowne przyj ecie na studia następuje na ogólnych zasadach rekrutacji na pierwszy rok studiów, chyba że dziekan postanowi inaczej (ust. 7 § 36 Regulaminu studiów).

Wznowienie studiów jest niedopuszczalne w przypadku, gdy w uczelni nie jest już prowadzony dany kierunek studiów (ust. 8 § 36 Regulaminu studiów).

W przypadku skreślenia z listy studentów kierunku, poziomu i profilu studiów

i nieprowadzenia studiów na tym samym kierunku, poziomie i profilu, dziekan może wyrazić zgodę na wznowienie studiów, pod warunkiem zbieżności efektów uczenia się, biorąc pod uwagę różnice programowe (ust. 9 § 36 Regulaminu studiów).

Stosownie zaś do treści ust. 10 § 36 Regulaminu studiów wznowienie studiów odbywa się na konkretny kierunek studiów i realizowany w chwili wznowienia program studiów. W takiej sytuacji dziekan wyrażając zgodę na wznowienie studiów określa efekty uczenia się uzyskane na dotychczasowych studiach. Ewentualne zmiany programowe obligują studenta do uzupełnienia różnic programowych, niezależnie od liczby zaliczonych wcześniej semestrów.

Biorąc pod uwagę powyższe regulacje wewnątrzuczelniane, przedmiot zaskarżenia i postanowienia § 40 Regulaminu studiów, zgodnie z którym: w indywidualnych sprawach studentów w pierwszej instancji rozstrzygnięcia podejmuje dziekan, chyba że Regulamin lub odrębne przepisy stanowią inaczej oraz ust. 2 § 40 Regulaminu studiów stanowiącym, że od rozstrzygnięć dziekana lub osoby upoważnionej przez Rektora podejmowanych w indywidualnych sprawach studentów na podstawie niniejszego Regulaminu, przysługują zastrzeżenia do Rektora w terminie 14 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia. Rozstrzygnięcie Rektora jest ostateczne, stwierdzić należy, że z pewnością jedno z pism z daty 16 października 2020 r. - zastrzeżenia - zostało skutecznie wniesione do właściwego organu uczelni – Rektora Uniwersytetu (nadane w ostatnim dniu przewidzianego do wniesienie tego środka zaskarżenia w placówce operatora publicznego). W takim razie działania Rektora, jako organu odwoławczego, rozpatrującego wniesione zastrzeżenia od rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego były prawidłowe.

Zwrócić również należy uwagę, że w przytoczonym § 36 ust. 2 Regulaminu studiów nie określono formy decyzji do załatwienia sprawy wniosku studenta o wznowienie studiów. Sąd stanął więc na stanowisku, że skoro w innych postanowieniach Regulaminu studiów taką formę decyzji przewidziano (np. w § 35 ust. 3 Regulaminu studiów – w sprawie skreślenia studenta z listy studentów), to formy decyzji do załatwienia sprawy wznowienia studiów nie można w związku

z tym domniemywać i wywodzić tylko z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735, zwanej dalej w skrócie - k.p.a.). W tym zakresie wydawane jest rozstrzygnięcie. Kwestia wznowienia studiów, nie jest jednakże, jak twierdzi skarżąca, przyjęciem na studia (tj. decyzji wydawanej po zakończeniu rekrutacji na studia), lecz uważa się, że stanowi kontynuację poprzedniego toku studiów (ust. 4 § 36 Regulaminu studiów).

Nie mniej jednak nawet uznając, że taka forma powinna być zachowana w przypadku wydawania rozstrzygnięcia odmownego, jak podniosła skarżąca, to nie budzi wątpliwości, że kwestionowane przez skarżącą rozstrzygnięcie w przedmiocie odmowy wznowienia studiów spełnia podstawowe elementy jakie musi spełniać decyzja administracyjna. Zawiera ono oznaczenie organu uczelni wydającego akt, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie o istocie sprawy oraz podpis osoby upoważnionej do wydania tego aktu. Z tego względu podniesione przez skarżącą zarzuty nie mogły mieć wpływu na prawidłowość wydanego przez Rektora rozstrzygnięcia.

Mając na względzie treść § 36 ust. 2 Regulaminu studiów przyznać należy skarżącej jedynie rację, czego nie podważa Rektor, że spełniła ona formalne warunki do złożenia wniosku o wyrażenie zgody na wznowienie studiów. Bezsprzecznie skarżąca została bowiem skreślona z listy studentów decyzją Rektora z dnia 2 grudnia 2019 r. nr [...]. Wyrok tut. Sądu oddalający skargę na tę decyzję był w chwili wyrokowania w rozpatrywanej sprawie prawomocny (sygn. akt III SA/Kr 223/20).

Wobec jednoznacznego brzmienia tego przepisu oczywistym jest, że rozstrzygnięcie podejmowane przez organy uczelni w przedmiocie wznowienia studiów ma charakter uznaniowy, na co wskazuje użycie w tym przepisie słów: "Dziekan może wyrazić zgodę". Pozostałe postanowienia § 36 ani też inne przepisy Regulaminu studiów nie wskazują na warunki, jakie winna spełniać osoba oczekująca pozytywnego rozstrzygnięcia w przedmiocie wznowienia studiów, co dodatkowo świadczy o uznaniowym charakterze podejmowanego rozstrzygnięcia. Z przywołanych powyżej regulacji Regulaminu studiów wynika natomiast jednoznacznie, że decyzja o wznowieniu studiów może być wydana tylko w stosunku do studenta uprzednio skreślonego z listy studentów.

Działanie organów uczelni w ramach uznania w przedmiocie wyrażenia zgody na wznowienie studiów nie może oznaczać dowolności. Organ jest bowiem związany nie tylko przepisem prawa, ale i celem ustanowionego przepisu oraz normami etycznymi. Wydanie rozstrzygnięcia uznaniowego musi być poprzedzone wyjaśnieniem wszystkich istotnych okoliczności, oraz ich wszechstronnym rozpatrzeniem znajdującym odzwierciedlenie w jego uzasadnieniu. Uzasadnienie rozstrzygnięcia uznaniowego powinno zawierać wszechstronną analizę zgromadzonego materiału dowodowego i wyczerpująco uargumentowane stanowisko. W szczególności rozstrzygnięcia negatywne, podejmowane w ramach uznania powinny być wyczerpująco, jasno i czytelnie uzasadnione, aby nie było wątpliwości, że wszystkie okoliczności sprawy zostały rozważone i ocenione. Przedstawione przez organy uczelni motywy uznaniowego rozstrzygnięcia winny też umożliwiać sądowi administracyjnemu jego kontrolę.

Zastrzec jednak wyraźnie należy, że kontrola sądu administracyjnego rozstrzygnięcia wydanego w ramach uznania administracyjnego sprowadza się jedynie do zbadania, czy organ wybrał prawnie dopuszczalny sposób rozstrzygnięcia sprawy oraz czy wyboru takiego dokonał po ustaleniu i rozważeniu istotnych dla sprawy okoliczności. Sąd bada zatem, czy decyzja organu nie jest arbitralna (dowolna) lub podjęta przy użyciu niedozwolonych kryteriów. Kontrolując decyzję uznaniową sąd nie jest natomiast uprawniony do dokonywania oceny tego, w jaki sposób organ, wypełniając treści pozasystemowych kryteriów słusznościowych czy celowościowych, realizuje określoną politykę stosowania prawa.

W związku z powyższym podzielić należało stanowisko Rektora, że spełnienie przez skarżąca warunków formalnych, tj. braku upływu pięcioletniego okresu od skreślenia oraz braku orzeczenia na dzień podejmowania rozstrzygnięcia w przedmiocie wznowienia studiów wymierzającego skarżącej karę dyscyplinarną wydalenia z uczelni, nie mogła oznaczać automatycznie istnienia obowiązku wyrażenia przez organ uczelni zgody na wznowienie studiów.

Za zasadne uznać należało stanowisko Rektora, że przy podejmowaniu rozstrzygnięcia w przedmiocie wznowienia studiów winien on wziąć pod uwagę, to, czy dany kierunek jest aktualnie prowadzony, różnice programowe, na co wskazują wprost postanowienia ust. 3 do 10 § 36 Regulaminu studiów. Za przekonywującą z kolei uznać należało argumentację Rektora, że przy podejmowaniu decyzji w tym przedmiocie winien on mieć również na względzie dotychczasowy przebieg studiów ubiegającego się o wznowienie studiów studenta, jak i realną możliwość przez niego ich ukończenia, skoro w tym zakresie realizuje on wewnątrzzakładowe władztwo uczelni wyższej, kierując się nie tylko słusznościowymi ale i celowościowymi aspektami związanymi z funkcjonowaniem uniwersytetu zgodnie z jego statutem i w zgodzie z ustawą. Nie może przy tym pomijać regulacji obowiązujących wszystkich studentów. W oparciu o jakieś zobiektywizowane kryteria musi Rektor dokonać swoistego wyboru ze zbioru wszystkich studentów uprzednio skreślonych z listy studentów, a ubiegających się o wznowienie studiów i spełniających ku temu warunki formalne, na tych spośród nich, którym z uwagi na te kryteria zgoda na wznowienie studiów może i powinna być udzielona.

Skoro w rozpatrywanej sprawie Rektor w sposób przekonywujący wskazał, że biorąc pod uwagę dotychczasowy przebieg studiów skarżącej, nieukończenie studiów w regulaminowym terminie, wielokrotne powtarzanie przedmiotów, powtarzanie roku, niemożność skorzystania z tej instytucji po wznowieniu studiów obrazują dostatecznie, iż nie zachodzi realna możliwość ukończenia przez nią studiów, to nie można skutecznie zarzucić Rektorowi, że podjął rozstrzygnięcie w przedmiocie wznowienia studiów bez rozważenia wszystkich okoliczności sprawy, w tym także aspektów zdrowotnych skarżącej i co najważniejsze, w sposób arbitralny i woluntarystyczny. Zwrócić bowiem należy uwagę, że tylko w tym aspekcie sąd administracyjny bada zgodność z prawem decyzji uznaniowych, a nie wnika w celowość wydania decyzji i rozstrzygnięcia sprawy w niej zawartego. Uchylenie decyzji z tych powodów oznaczałoby narzucenie przez Sąd organowi administracyjnemu (tu organowi uczelni wyższej) innych sądów wartościujących, a więc byłoby ingerencją sądu w kompetencje administracji, a w tym wypadku jeszcze ingerencją w kompetencje specyficznego organu – bo organu uczelnianego, który rządzi się pewnego rodzaju autonomią - i przejęciem funkcji administracji przez Sąd. Przełamując nawet ów zakaz współadministrowania, zdaniem Sądu stwierdzić należy, że zarówno dziekan, jak i rektor uczelni, przy podejmowaniu rozstrzygnięcia w przedmiocie wznowienia studiów oprócz spełnienia warunków formalnych w ramach autonomii uczelni, mogą kierować się także i kryteriami związanymi ze spełnieniem celu, jaki przyświeca ustanowieniu instytucji wznowienia studiów, jakim jest umożliwienie ukończenia studiów i badać w procesie decyzyjnym, czy biorąc pod uwagę cały dotychczasowy tok studiów ubiegającego się o wyrażenie zgody na wznowienie studiów, istnieją potencjalne, realne szanse, spełnienia przez niego po wznowieniu studiów wszystkich warunków wymaganych do uzyskania tytułu zawodowego. Wznowienie studiów, jak już podkreślono, to kontynuacja poprzedniego toku studiów. W sytuacji gdy skarżąca kilkakrotnie powtarzała przedmioty, nadto dwukrotnie powtarzała rok studiów, a w związku z tym wyczerpała dopuszczalną Regulaminem studiów ewentualną możliwość skorzystania z tej instytucji przysługującej studentowi, rokowania na ukończenie przez nią studiów zostały wystarczająco przez organ uczelni zobrazowane. Stąd podniesiony przez skarżącą aspekt związany z jej trudną sytuacją materialną i zdrowotną, mimo, że nie został wyeksponowany we wniesionych zastrzeżeniach, nie mógł sam przez się przesądzić o wadliwości podjętego przez Rektora rozstrzygnięcia. Rektor podkreślił, że całość przebiegu dotychczasowego toku studiów była analizowana. Zauważył jednak, że w aspekcie autentyczności dokumentacji medycznej, toczy się wobec skarżącej postępowanie wyjaśniające, co jak sam Rektor podniósł, zdarza się na uczelni niezwykle rzadko. Notabene aspekty zdrowotne były oceniane przy dokonywaniu przez Sąd kontroli legalności decyzji o skreśleniu skarżącej z listy studentów. Zauważyć także należy w tej kwestii, że w świetle postanowień § 25 ust. 6 pkt 1 Regulaminu studiów dziekan może wyrazić zgodę na Indywidualny Plan Studiów w szczególności w przypadku choroby. Postanowienia zaś art. 87, 88 i 90 stanowią o możliwości ubiegania się przez studenta, znajdującego się w trudnej sytuacji materialnej o stypendium socjalne, czy zapomogę w przejściowej trudnej sytuacji materialnej.

Podniesione zatem przez skarżącą zarzuty naruszenia przepisów postępowania, gdzie w orzecznictwie w dalszym ciągu podkreśla się, że od władz uczelni należy wymagać jedynie zachowania minimum procedury, nie mogły zostać uwzględnione. Rektor wyjaśnił powody wydanego rozstrzygnięcia. Sąd rozumie trudną i przykrą dla skarżącej sytuację, nie mniej jednak, nie oznacza to, że doszło do naruszenia zasady wyrażonej w art. 11 k.p.a. w sytuacji, gdy Rektor wyjaśnił, czym kierował się odmawiając zgody na wznowienie studiów. Zarzut naruszenia art. 10 k.p.a. poprzez niepowiadomienie skarżącej o możliwości zapoznania się z aktami postępowania nie mógł również odnieść zamierzonego skutku, skoro skarżąca nie wykazała jakiej to konkretnej czynności dowodowej uniemożliwił jej wskutek tego organ uczelni, a która to miała znaczenie dla treści rozstrzygnięcia. Wówczas wtedy tylko zarzut taki może być uznany za skuteczny. W toczącym się postępowaniu o wznowienie studiów brała zaś czynny udział. W kontekście natomiast podniesionego zarzutu naruszenia art. 15 k.p.a. stwierdzić należy, że organ odwoławczy ma obowiązek nie tylko dokonać kontroli postępowania przed organem pierwszej instancji, lecz przede wszystkim ponownie rozstrzygnąć sprawę. Zwrócić należy uwagę, że czym innym jest przeprowadzanie dowodów na określoną okoliczność, a czym innym jest ocena istniejącego w postaci dokumentacji przebiegu studiów skarżącej, materiału dowodowego. W tym aspekcie Sąd nie dopatrzył się naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Dziekan decyzję w tym przedmiocie także podejmuje po analizie przebiegu studiów ubiegającego się o wyrażenia zgody na wznowienie studiów.

W sytuacji zatem, gdy Rektor w motywach podjętego rozstrzygnięcia wskazał jakie kryteria brał pod uwagę i uzasadnił nimi podjęte w ramach uznania negatywne dla skarżącej rozstrzygnięcie, to zdaniem Sądu nie można było uznać, że rozstrzygnięcie Rektora i Dziekana zapadły z przekroczeniem ram uznania administracyjnego. Sąd uznał bowiem, że brak było podstaw do przyjęcia, że rozstrzygnięcia te zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego lub procesowego w stopniu skutkującym ich uchyleniem.

W związku z powyższym skarga nie mogła zatem wywrzeć zamierzonego skutku.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) oraz art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobiegniem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.), orzekł, jak w sentencji wyroku.