Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 206/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2017-06-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1 P.p.s.a.
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Wójcik po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 24 lutego 2017 r. Nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skargą wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu J. M. (dalej: zobowiązana lub skarżąca) zaskarżyła postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 24 lutego 2017 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Burmistrza Głuchołaz z dnia 12 października 2016 r. zawierające stanowisko wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego i uznające zarzuty zobowiązanej za nieuzasadnione.

W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że na podstawie tytułu wykonawczego obejmującego należność pieniężną – opłatę za odpady komunalne - wystawionego przez Burmistrza Głuchołaz prowadzona jest wobec skarżącej egzekucja administracyjna przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...]. Zobowiązana podniosła zarzut nieistnienia obowiązku (art. 33 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r., poz. 1015 z późn. zm.) - dalej: ".u.p.e.a." wyjaśniając, że nie składała deklaracji o wysokości opłaty za odpady komunalne.

Burmistrz Głuchołaz, działając jako wierzyciel, postanowieniem z dnia 12 października 2016 r. uznał podniesiony zarzut za nieuzasadniony.

Po rozpatrzeniu wniesionego na to postanowienie zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu opisanym na wstępie postanowieniem z dnia 24 lutego 2017 r. utrzymało je w mocy. Stronę pouczono, że na postanowienie w przedmiocie stanowiska wierzyciela nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, odnośnie którego podniosła, że postanowienie zawiera błędne pouczenie o braku możliwości jego zaskarżenia do sądu administracyjnego. O takiej prawnej możliwości dowiedziała się w Kancelarii Adwokackiej w [...] w dniu 9 maja 2017 r. i tego samego dnia skarga została sporządzona. Za dopuszczalnością wniesienia skargi na takie postanowienie opowiada się orzecznictwo sądów administracyjnych, przykładowo w wyroku WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/GL 804/12. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, wstrzymanie jego wykonania oraz zasądzenie na swoją rzecz zwrotu kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu wniosło o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718)- dalej jako P.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu, albowiem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 pkt 3 P.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym od 15 sierpnia 2015 r., właściwość sądu administracyjnego w zakresie postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Wobec tego, że w niniejszej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte po dniu 15 sierpnia 2015 r., to zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2015 r. poz. 658) należy zastosować przytoczony przepis w nowym brzmieniu.

W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w trakcie postępowania egzekucyjnego. Nie ulega zatem wątpliwości, że w świetle aktualnego brzmienia art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a. skarga na takie postanowienie nie przysługuje. Inny stan prawny obowiązywał przed dniem 15 sierpnia 2015 r. i do niego odwołuje się WSA w Gliwicach we wskazanym w skardze wyroku.

Jednocześnie należy podkreślić, że odrzucenie skargi na postanowienie w przedmiocie stanowiska wierzyciela nie pozbawia skarżącej prawa do sądu i nie uniemożliwia sądowej kontroli podniesionych w sprawie zarzutów. W świetle art. 34 u.p.e.a. postanowienie w przedmiocie stanowiska wierzyciela ma charakter jedynie incydentalny. Dopiero w jego następstwie zostanie bowiem wydane odrębne postanowienie organu egzekucyjnego merytorycznie oceniające zasadność podniesionych zarzutów egzekucyjnych, i właśnie to postanowienie objęte jest kognicją sądu, a zatem może zostać skutecznie zaskarżone. W razie wniesienia skargi na postanowienie organu egzekucyjnego, sąd administracyjny podda kontroli zarówno stanowisko wierzyciela jak i odwołujące się do tego stanowiska postanowienie organu egzekucyjnego.

W związku z tym stwierdzić należy, że prawidłowe było pouczenie zawarte w skarżonym postanowieniu o braku możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Skoro zatem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego to wniesiona skarga podlega odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Stąd przed uprawomocnieniem się niniejszego postanowienia rozstrzyganie w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia skargi jest przedwczesne.

Skarżąca nie była wzywana do uiszczenia należnego wpisu stosownie do brzmienia art. 222 P.p.s.a., zgodnie z którym nie żąda się opłat od pisma, jeśli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu.