Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 591/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2010-09-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie WIkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 30 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.D. na czynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie prowadzenia postępowania egzekucyjnego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

H.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 roku nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. W treści skargi skarżący podniósł nadto wiele zarzutów (dwadzieścia trzy) dotyczących działania oraz poszczególnych czynności organów prowadzących w różnych instancjach postępowanie w sprawie samowolnego wybudowania warsztatu.

Zarzuty w tym zakresie podlegałyby rozpatrzeniu przez Sąd na etapie merytorycznego rozpatrzenia skargi. Jednakże z uwagi na nieuiszczenie przez skarżącego wpisu sądowego od wniesionej skargi pomimo wezwania sądu, postanowieniem z dnia 18 stycznia 2010 r. sygn. akt II SA/Go 957/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę H.D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 roku nr [...]. Postanowienie to stało się prawomocne z dniem 23 lutego 2010r.

Wnioskiem z dnia [...] lipca 2010 r. H.D. wniósł o wyłączenie z ww. skargi, stosownie do treści art. 57 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dwudziestu trzech skarg objętych zarzutami podniesionymi w odrzuconej skardze.

W związku z prawomocnym postanowieniem tut. Sądu z dnia 18 stycznia 2010 r. sygn. akt II SA/Go 957/09 oraz uwzględniając wniosek skarżącego – H.D., zgodnie z art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 póz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p. p. s. a.", zgodnie z którym przedmiotem skargi może być objęty jedynie jeden akt lub czynność, Przewodniczący Wydziału rozdzielił skargi, które zarejestrowano pod odrębnymi sygnaturami.

Rozpoznawana w niniejszej sprawie jest skarga na czynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie prowadzenia postępowania egzekucyjnego (skarga VI).

W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, iż nie sposób odnieść się do zarzutu skarżącego, gdyż w omawianej sprawie postępowania egzekucyjnego nie prowadzono.

Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, iż merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych lub czynności poddanych kognicji sądu jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy istnieje, gdy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie.

W niniejszej sprawie ta wstępna kontrola skargi przeprowadzona przez Sąd uzasadnia jej odrzucenie z uwagi na brak dopuszczalności.

Przedmiotem skargi, związanej z postępowaniem legalizacyjnym obiektu budowlanego zlokalizowanego na terenie działek o numerach ewid. gruntu [...], H.D. uczynił "prowadzenie postępowania egzekucyjnego" przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Jednakże z akt administracyjnych sprawy oraz stanowiska organu zawartego w odpowiedzi na skargę wynika, iż organ ten nie prowadzi w ogóle w stosunku do skarżącego egzekucji. Powyższe oznacza zatem, iż w rozpoznawanej sprawie przedmiot zaskarżenia nie istnieje. Wobec powyższego skargę uznać należało za niedopuszczalną i zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.