Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 514/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184 w zw. z art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Karol Kiczka po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] spółka z o.o. w Tarnowie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi z dnia 19 maja 2023 r. sygn. akt II SA/Kr 340/22 w sprawie ze skargi [...] spółka z o.o. w Tarnowie na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 3 stycznia 2022 roku, znak: WS-VI.7536.1.76.2021.PB w przedmiocie odmowy ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 19 maja 2023 r. sygn. akt II SA/Kr 340/22 oddalił wniosek [...] spółka z o.o. w Tarnowie o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Zażalenie na to postanowienie złożyła [...] spółka z o.o. w Tarnowie zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie, a to art. 86 § 1 p.p.s.a. poprzez brak przywrócenia terminu na do wniesienia skargi. Wniesiono o zmianę zaskarżonego postanowienia i przywrócenie Skarżącemu terminu na do wniesienia skargi oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634, dalej p.p.s.a.), sąd na wniosek strony przywraca termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, jeżeli uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania uchybienia terminu i należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Z brakiem winy mamy bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia okoliczności niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu.

W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie właściwie ocenił, że podniesione przez pełnomocnika skarżącej okoliczności nie mogą świadczyć o uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Sama kwestia prawidłowości doręczenia zaskarżonej decyzji została ostatecznie przesądzona postanowieniem NSA z dnia 22 listopada 2022r. sygn. I OZ 536/22, gdzie Sąd wskazał i przesądził, że w kwestii odbioru korespondencji przez F.W., w tym zaskarżonej decyzji, należy przyjąć domniemanie, że skoro dokonał takiego odbioru, co potwierdził własnoręcznym podpisem, to był do tego przez spółkę upoważniony w sposób dorozumiany - doręczenie do rąk innego pracownika spółki z ograniczoną odpowiedzialnością niż upoważniony do odbioru korespondencji jest skuteczne. Kolejno wskazać trzeba, że również kwestia braku winy w uchybieniu terminu prawidłowo została oceniona przez Sąd I instancji. Z uwagi na wskazane we wniosku okoliczności odbioru decyzji II instancji przez nieupoważnioną osobę, zaistniała sytuacja tak ustanowionego pełnomocnika przez skarżącą (pracownika innej spółki) i następnie tym spowodowany wewnętrzny obieg korespondencji w tejże spółce, który doprowadził do braku zachowania terminu, nie może w ocenie Sądu być okolicznością wyłączająca winę wnioskodawcy. To na spółce spoczywała odpowiedzialność za zorganizowanie takiego obiegu korespondencji oraz jej odbierania i przekazywania, żeby wykluczyć sytuacje, w których odbioru przesyłki w danej sprawie dokonuje osoba do tego nieupoważniona. Zarówno od spółki, jak i jej pełnomocników – pracowników spółki oraz profesjonalnych – należy wymagać należytej staranności i dbałości o własne sprawy i o interesy spółki i przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, co oznacza brak wyłączenia winy w przypadku choćby lekkiego niedbalstwa – a za takie należy uznać zaistniałą w niniejszej sprawie organizację obiegu korespondencji w skarżącej spółce. Błędy i zaniedbania osoby, którą posłużył się skarżący obciążają jego samego, a tym samym nie uwalniają one strony od winy w niezachowaniu terminu (por. postanowienie NSA z dnia 21 stycznia 2015 r., I OZ 1226/14, publ: www.orzeczenia.nsa.gov.pl ).

W świetle powyższego uznać należy, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie nie narusza przepisów prawa.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.