Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 1071/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2010-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Niedzielski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Stefan Kowalczyk Sędzia WSA Krystyna Skowrońska - Pastuszko Protokolant Sekretarz sądowy Alicja Rakiej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi "AH B. i I.H." Spółka jawna na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2009r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Go 1071/10

U Z A S A D N I E N I E

Zaskarżoną decyzją z [...] sierpnia 2010 r. nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzje Kierownika Biura Powiatowego ARiMR nr [...] z [...] maja 2010 r. w sprawie przyznania skarżącej "A B i I.H. sp. jawna . płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2009.

Rozstrzygnięcia organów zapadły na podstawie następującego stanu faktycznego sprawy.

W dniu 14 maja 2009 r. skarżąca złożyła w Biurze Powiatowym ARiMR wniosek o przyznanie płatności do gruntów rolnych na rok 2009. We wniosku zadeklarowała, iż niniejszym wnioskiem ubiega się o płatności z tytułu:

- jednolitej płatności obszarowej (JPO) działki rolnej o łącznej powierzchni 723,77 ha,

- uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych (UPO) do powierzchni 203,97 ha,

- płatności uzupełniającej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych do powierzchni 511,74 ha.

W wyniku weryfikacji wniosku stwierdzono nieprawidłowości, wobec czego w dniu [...].08.2009 r. wysłał wezwanie nr [...] do złożenia wyjaśnień, w którym wskazano nieprawidłowości stwierdzone podczas weryfikacji wniosku nr rok 2009. W odpowiedzi na wezwanie w dniu [...].08.2009 r. skarżąca złożyła korektę wniosku wraz z wyrysem mapy działki nr [...].

Gospodarstwo skarżącej, na podstawie analizy ryzyka, zostało wytypowane do kontroli na miejscu w ramach wymogów wzajemnej zgodności. w dniu [...].07.2009 r. została powiadomiona o kontroli. Kontrola została przeprowadzona przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w dniach od [...].10.2009 r. do [...].11.2009 r. zgodnie z art. 31a w zw. z art. 3 Ib ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 nr 170, poz.1051 ze zm.). W trakcie kontroli, przy której obecny był kierownik i zootechnik W.S., urzędowy lekarz weterynarii stwierdził naruszenie wymogów wzajemnej zgodność w obszarze IRZ oznaczonych symbolem BW 3, BW 3.4 drobna niezgodność (D), BW 4, BW 4.1, BW 5, BW 5.1. celowość (C). Sztuki bydła dla których stwierdzono w/w naruszenie opisane zostały w załączniku nr 2 i nr 3. Z powyższej kontroli sporządzono raport [...], w którym wskazano, iż usunięcie naruszeń powinno nastąpić do 10.12.2009 r. w przypadku bydła opisanych jako ZJK drobna niezgodność (8 szt. załącznik nr 2) oraz do 31.12.2009 r. w przypadku bydła opisanych jako ZBZ celowość (63 szt. + 35 szt. załącznik nr 3). Raport z powyższej kontroli został przekazany w dniu 30.11.2009 r. W.S.. W dniu 05.01.2010 r. do Biura Powiatowego ARiMR za pośrednictwem Powiatowego Inspektoratu Weterynarii wpłynęła prośba skarżącej o wydłużenie terminu do usunięcia niezgodności w przypadku sztuk bydła wymienionych w protokole pokontrolnym do dnia [...].02.2010 r. Powiatowy Lekarz Weterynarii wyraził zgodę w dniu [...].12.2009 r. W dniu 25.05.2010 r. do Biura Powiatowego ARiMR złożone zostało przez skarżącą oświadczenie o zrealizowaniu działań naprawczych, w którym wskazano, iż zostały zamówione duplikaty kolczyków dla bydła (PL [...]).

Mając na uwadze stwierdzone niezgodności wskazano, że skarżąca nie przestrzegała przepisów określonych w art. 12 ust. 1 pk 1 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (Dz. U. z 2008 r. nr 204, poz. 1281) oraz § 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 6 czerwca 2007 r. w sprawie wzoru paszportu (Dz. U. z 2007 r., nr 112, poz. 722). W związku z powyższym na podstawie art. 67 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażanie zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. U. WE Nr L 141 z 30.04.2004 r., str.18 ze zm) w zw. z § 1 pkt 3, § 4 ust. 1, ust. 2 oraz § 5 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 25 marca 2009 r. w sprawie liczby punktów, jaką przypisuje się stwierdzonej niezgodności, oraz procentowej wielkości zmniejszenia płatności bezpośredniej, płatności cukrowej lub płatności do pomidorów (Dz. U. nr 54, poz. 446 ze zm.) ustalono 25% wielkość zmniejszenia płatności obszarowych z uwagi na przypisaną sumę punktów (20 pkt) stwierdzone jako celowe.

Ponadto weryfikacja wniosku wykazała, iż dla działek rolnych AU (JPO, UPO), DB (JPO), DC (JPO) powierzchnia PEG (powierzchnia ewidencyjno-gospodarcza wyznaczona przez ARiMR na podstawie pomiaru powierzchni użytkowanej rolniczo na obrazie ortofotomapy w granicach działki ewidencyjnej) wynosi mniej niż deklaruje we wniosku strona - odpowiednio 0,06 ha, 0,09 ha i 0,07 ha. W związku, z czym dokonano pomiaru w/w działek rolnych znajdujących się na nich na ortofotomapie i na tej podstawie ustalono powierzchnię kwalifikującą się do uzyskania jednolitej płatności obszarowej (JPO) o pow. 723,55 ha oraz uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych (UPO) o pow. 203,91 ha.

Mając na uwadze powyższe ustalenia organ I instancji w dniu [...].05.2010 r. wydał decyzję nr [...] w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2009. Powyższą decyzją Kierownik Biura Powiatowego ARiMR przyznał skarżącej płatności na rok 2009 w wysokości 501 866,18 zł, w tym z tytułu:

– Jednolitej Płatności Obszarowej (JPO) 275 119,04 zł., wynikającej z pomniejszenia

płatności o kwotę 91 706,34 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości,

– Uzupełniającej Płatności Obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych (UPO) 72 709,19 zł.,

– Uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych (płatność zwierzęca) 154 037,95 zł.

W uzasadnieniu organ wskazał, iż powierzchnie do których przyznano płatności (JPO), (UPO) została ustalona w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 17 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. WE L 30 z 31.01.2009 r., str. 16) w zw. z art. 24 ust. 1 lit. c rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r., który stanowi, iż nie można dokonać żadnych płatności na rzecz obszarów wykraczających poza ustaloną w systemie informacji geograficznej powierzchnię referencyjną. Ponadto w przypadku jednolitej płatności obszarowej (JPO) z uwagi na stwierdzone nieprawidłowości dotyczące nieprzestrzegania wymogów wzajemnej zgodności dokonano pomniejszeń zgodnie z przepisami art. 23, art. 24 Rozporządzenie Rady (WE) Nr 73/2009, art. 67 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażanie zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. U, WE Nr L 141 z 30.04.2004 r., str.18 ze zm.) oraz Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 25 marca 2009 r. w sprawie liczby punktów, jaką przypisuje się stwierdzonej niezgodności, oraz procentowej wielkości zmniejszenia płatności bezpośredniej, płatności cukrowej lub płatności do pomidorów (Dz. U. nr 54, poz. 446 ze zm.). W odniesieniu do uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych (UPO) płatności zostały przyznane w związku z § 17 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2009 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. nr 40, poz. 326 ze zm.) oraz zgodnie z art. 50 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 w przypadku, gdy różnica między powierzchnią zadeklarowaną kwalifikowaną a powierzchnią stwierdzoną nie przekracza 0,1 ha i nie jest większa niż 20% całkowitej powierzchni zadeklarowanej kwalifikowanej wówczas powierzchnię stwierdzoną uznaje się za równą powierzchni deklarowanej kwalifikowanej.

Podkreślono, że uzupełniająca płatność obszarowa do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych (płatność zwierzęca) została przyznana do powierzchni 306,47 ha zgodnie z § 6 ust. 1, ust. 2 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2009 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. nr 40, poz. 326 ze zm.).

W dniu 22.06.2010 r. do Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR, za pośrednictwem Kierownika Biura Powiatowego ARiMR, wpłynęło odwołanie skarżącej. Odwołanie wniesiono zgodnie z art. 129 Kodeksu postępowania administracyjnego. W złożonym piśmie odwoławczym skarżąca nie zgadza się z rozstrzygnięciem dotyczącym pomniejszenia przyznanej płatności na rok 2009 o kwotę 91 706,34 zł. Ponadto zarzuciła, że zaskarżona decyzja narusza prawo procesowe, a w szczególności art. 7, art. 77, art. 80 i art. 81 kpa poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych sprawy oraz zaniechanie zapewnienia rolnikowi czynnego udziału w sprawie.

Organ odwoławczy decyzją z [...] sierpnia 2010 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Odnosząc się kwestii podnoszonych w odwołaniu, iż kontrola została przeprowadzona nierzetelnie, protokół z kontroli nie został przedstawiony stronie w związku z czym nie mogła wnieść zastrzeżeń do raportu w określonym ustawowo terminie, organ II instancji stwierdził, że raport z kontroli nr [...] został przekazany w dniu 30.11.2009 r. W.S., który był osobą wyznaczoną przez firmę A do reprezentowania firmy podczas przedmiotowej kontroli. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR mając na uwadze powyższe stwierdza, uznał zarzuty są całkowicie bezzasadne. W pierwszej kolejności należy wskazać, iż o wynikach z kontroli i stwierdzonych w nim naruszeniach strona wiedziała zanim przedmiotowa kontrola została zakończona o czym świadczy fakt złożenia w Biurze Powiatowym ARiMR przez C.S. (vide upoważnienie z dnia [...].09.2009 r.) wniosku o zamówienie duplikatów kolczyków dla bydła wskazanych w raporcie kontrolnym jako ZJK w dniach [...].10.2009 r., [...].10.2009 r. oraz [...].11.2009 r. (vide zamówienie duplikatów kolczyków dla bydła). Dodatkowo pismem z dnia [...].12.2009 r. strona wystąpiła do Powiatowego Lekarza Weterynarii o przedłużenie terminu do usunięcia niezgodności w stadzie bydła nr [...] do [...].02.2010 r. ponadto wskazując, iż zostały zakolczykowane wszystkie cielęta, częściowo uzupełnione zostały duplikaty kolczyków, zgłoszenia wycieleń prowadzone są na bieżąco. Mając na uwadze powyższe fakty nie można uznać zarzutów strony jakoby nie wiedziała o wynikach z kontroli na miejscu i nie mogła wnieść zastrzeżeń do raportu.

Organ podkreślił, że termin o którym mowa w art. 31a ust. 11 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na wniesienie zastrzeżeń do protokołu z kontroli na miejscu jest terminem instruktażowym, wiec nie należy do terminów materialnych, które są nieprzywracalne. Organ odwoławczy podkreślił również, że skarżąca wskazując na naruszenie, przez organ I instancji, art. 7, art. 77, art. 80, art. 81 kpa nie wskazała, na czym owo naruszenie polega.

Skarżąca nie zgadzając się z decyzją organu II instancji wniosła skargę do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego.

Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a w szczególności:

- art. 10 ust. 2 ustawy o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz art. 19 ust. 2 pkt 3 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, poprzez wydanie decyzji przez organ niewłaściwy ( nieistniejący ),

- przepisów ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w tym zwłaszcza art. 3 ust. 1, art. 31a ust. 10, ust. 11 i ust. 12 i art. 31d w zw. z art. 37 i art. 37a a także przepisów rozporządzenia Rady(WE) nr 73/2009 z 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określony systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. UE L 30 z 31.01.2009, str.16 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem nr 73/2009, rozporządzenia Komisji (WE) nr 1121/2009 z 29 października 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 w odniesieniu do systemów wsparcia dla rolników, ustanowionych w jego tytułach IV i V (Dz. Urz. UE L 316 z 2.12.2009, str. 27), poprzez przyjecie, że dokonane przez organy przedmiotowe zmniejszenie płatności nastąpiło zgodnie z prawem.

Zarzucono również naruszenie prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy w szczególności:

- art. 19, art. 20, art. 107 § 1 K.p.a. poprzez naruszenie przepisów o właściwości organu, jak też błędne wskazanie nieistniejącego organu, który wydał decyzję ostateczną w sprawie,

- art. 6, art. 7, art. 77 § 1 K.p.a. w zw. z art. 3 ust. 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego – wobec podniesionych przez rolnika w toku instancji zarzutów dotyczących istotnych nieprawidłowości postępowania kontrolnego, którego dokumentacja jak i wyniki stanowią w świetle prawa materialnego podstawę ustaleń faktycznych sprawy, w tym zaniechanie wykazania, że w sprawie zaistniały ustawowe przesłanki do pomniejszenia płatności o kwotę 91.706,34 zł, w tym samym naruszenie zasady praworządności i dochodzenia przez organ prawdy obiektywnej.

Wskazując na powyższe zarzuty skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, ewentualnie o jej uchylenie w części utrzymującej poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi skarżąca przytoczyła argumentację wskazaną w odwołaniu od decyzji organu I instancji, podnosząc dodatkowo, że zaskarżona decyzja, jest dotknięta wadą powodującą jej nieważność z mocy prawa, ponieważ wydana została z naruszeniem przepisów o właściwości. Skarżąca wskazała, że art. 10 ustawy o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji rolnictwa stanowi, iż Prezes Agencji, dyrektorzy oddziałów regionalnych i kierownicy biur powiatowych wydają decyzje administracyjne w zakresie określonym w odrębnych przepisach ( art. 10 ust. 1 ), zaś w postępowaniu administracyjnym organem wyższego stopnia w rozumieniu K.p.a. w stosunku do dyrektorów oddziału regionalnego (art. 10 ust. 2 ) jest Prezes Agencji, a w stosunku do kierowników biur powiatowych 0 dyrektor oddziału regionalnego (art. 10 ust. 2). Dodatkowo art. 19 ust. 2 pkt 3 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, wskazuje, że od decyzji w sprawie przyznania płatności obszarowych oraz płatności do krów i owiec, przysługuje odwołanie do dyrektora oddziału regionalnego Agencji. Tymczasem zaskarżoną decyzję ostateczną wydał nie dyrektor oddziału, lecz jego zastępca.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało oddalić jako nie mającą usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustrojów sądów powszechnych (Dz. U nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość miedzy organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i miedzy tymi organami a organami administracji rządowej ( § 1 ).

Kontrola, o której mowa sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej ( § 2 ). Oznacza to, że w badaniu w postępowaniu sądowo-administracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów.

Dodać również należy, że stosownie do art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. ), zwaną dalej P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z przepisu tego wynika, że niezależnie od zarzutów podniesionych w skardze sąd z urzędu bada, czy nie nastąpiło naruszenie prawa materialnego lub procesowego skutkujące koniecznością usunięcia zaskarżonego aktu z obrotu przez jego uchylenie lub stwierdzenie nieważności.

Dokonana w tak zakreślonych ramach kontrola zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem pozwala na przyjęcie, że jest ona zgodne z prawem.

Ustosunkowując się do zarzut skarżącej dotyczącego wydania decyzji przez osobę nieupoważnioną, zgodzić się należy z poglądem zaprezentowanym w tym zakresie przez organ w odpowiedzi na skargę. Podkreślić należy, że E.K. p.o. Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR udzieliła w dniu [...] marca 2010 r. A.K. zatrudnionemu w Oddziale Regionalnym ARiMR w charakterze Zastępcy Dyrektora Oddziału Regionalnego upoważnienia do wydawania w jej imieniu decyzji administracyjnych stosownie do treści art. 9 ust. 2 i art. 10 ust 1 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w związku z art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnym (k. 15 akt sądowych). Upoważnienie udzielone na podstawie art. 268a kpa wywiera ten skutek, że zmienia się osoba wykonująca kompetencje organu przez podejmowanie czynności w prawnych formach działania administracji publicznej. Jest do tego wyznaczony któryś z pracowników organu administracji publicznej, a nie sam piastun funkcji organu, czyli osoba, która powołaniem na to stanowisko jest umocowana do wykonywania kompetencji organu. Wybór upoważnionego pracownika należy do organu administracji publicznej i nie jest on związany żadnymi wymaganiami prawnymi w tym względzie, w szczególności nie jest to uzależnione od stanowiska i funkcji, a jedynie od merytorycznych przesłanek prawidłowego wykonywania kompetencji organu przez daną osobę. Należy również podkreślić, że z treści decyzji wynika, iż wydaję ją Dyrektor OR, z kolei zgodnie z art. 107 par. 3 kpa osoba podpisująca się za osobę piastującą funkcje organu zobowiązana jest wskazać stanowisko służbowe - w tym wypadku Z-ca Dyrektora OR.

Tym samym uznać należy, że wskazany zarzut nie zasługuje na uwzględnienie.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów podniesionych w skardze rónież je należy uznać za niezasadne.

Przyczyną nałożenia na skarżącą potrąceń było nieprzestrzeganie w gospodarstwie rolnym wymogów przez cały rok kalendarzowy, z który został złożony wniosek o przyznanie płatności zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt. 2a ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

Po wytypowaniu do kontroli skarżąca została o niej powiadomiona zgodnie z art. 3 1b ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w związku z art. 42 Rozporządzenia nr 796/2004. Kontrola na miejscu została przeprowadzona przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w dniach [...].10.2009 r. - [...].11.2009 r. W trakcie kontroli obecny był kierownik i zootechnik gospodarstwa W.S.. Z powyższej kontroli sporządzono raport nr [...]. Raport został przekazany w dniu 30.11.2009 r. W.S. legitymującemu się dowodem osobistym [...], który potwierdził odbiór własnoręcznym podpisem oraz pieczątką firmy A B. i I.H. sp. jawna.

Skarżąca wiedziała zatem o wynikach kontroli i mogła wnieść zarzuty do raportu. podkreślić również należy, że organ I instancji w dniu [...].04.2010 r. przesłał zarówno do reprezentanta oraz do firmy A informację o możliwości zapoznania się z aktami sprawy zgodnie z art. 10 oraz art. 73 kpa. W dniu [...].04.2010 r. reprezentant (E.H.) zapoznał się z aktami sprawy i nie wniósł żadnych uwag.

Ustosunkowując się do zarzutu naruszenia art. 6, 7 i 77 Kodeksu postępowania administracyjnego wskazać należy, że skarżąca nie konkretyzuje na czym miało polegać naruszenie przez organ administracji publicznej zasady praworządności (art. 6 kpa), zasady prawdy obiektywnej (art. 7 kpa) oraz na czym polegały uchybienia w prowadzonym postępowaniu dowodowym (art. 77 kpa). Skarżąca powołuje się na bliżej nieokreślone błędy dotyczące oceny stanu faktycznego, nie wyjaśniając na czym miały one polegać.

W ocenie Sądu zaskarżona decyzja, jak również poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, nie narusza art. 6 i 7 kpa oraz art. 77 kpa, albowiem organy działały na podstawie przepisów prawa oraz podjęły wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, a uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne -wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.

Z tych też przyczyn oraz na podstawie art. 151 p.p.s.a Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.

/-/ S. Kowalczyk /-/ J. Niedzielski /-/ K. Skowrońska-Pastuszko