Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2769/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2023-09-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6462 Wzory użytkowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 13 ust. 1-2, art. 31 ust. 1-4, art. 32, art. 33, art. 97 ust. 2, art. 97 ust. 6
journal: Dz.U. 2021 poz 324
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej - t.j.
article: art. 106 par. 3, art. 119 pkt 3, art 120, art. 133 par. 1, art. 134 par. 1, art. 145 par. 1 pkt 1-3, art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 7, art. 8 par. 2, art. 77 par. 1, art. 80, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Sałek Asesor WSA Joanna Dąbrowska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 września 2023 r. sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w V. (Hiszpania) na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 grudnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie wezwania do uzupełnienia zgłoszenia wzoru użytkowego oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu 22 grudnia 2022 r. do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej (dalej "Urząd") wpłynęło zgłoszenie wzoru użytkowego pt. "Dispositivo electrónico mezclador de control de temperatura de agua sanitaria", oznaczonego numerem [...], nadesłane przez C. S.A. z siedzibą w V., Hiszpania (dalej "Skarżąca").

W związku z powyższym Urząd postanowieniem z [...] grudnia 2022 r. nr [...], na podstawie art. 31 ust. 4 w zw. z art. 97 ust. 6 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 324 z późn. zm.; dalej "pwp") wezwał Skarżącą do nadesłania opisu i zastrzeżeń ochronnych do zgłoszonego projektu wzoru użytkowego oznaczonego numerem [...] w terminie 2 miesięcy do dnia otrzymania postanowienia. W uzasadnienie postanowienia Urząd wskazał, że dokumentacja zgłoszenia, tj. opis i zastrzeżenia ochronne zostały sporządzone w języku hiszpańskim. Urząd stwierdził, że złożenie dokumentacji zgłoszeniowej w języku innym niż język polski lub język konwencyjny (angielski, niemiecki, francuski) nie wywołuje skutku, o którym mowa w art. 31 ust. 3 w związku z art. 13 ust. 1 i 2 pwp. Z uwagi na sporządzenie części zgłoszenia, tj. opisu i zastrzeżeń ochronnych w języku hiszpańskim Urząd uznał, że nie zostały one złożone. Organ wskazał, że zgodnie z art. 31 ust. 1-3 w zw. z art. 97 ust. 2 i 6 pwp zgłoszenie wzoru użytkowego dające podstawę do ustalenia daty zgłoszenia powinno zawierać: podanie, opis wzoru użytkowego, zastrzeżenie lub zastrzeżenia ochronne, rysunki. Mając powyższe na uwadze Urząd stwierdził brak opisu i zastrzeżeń ochronnych. Ponadto organ poinformował, że po uzupełnieniu dokumentacji o brakujący opis i zastrzeżenia ochronne Urząd, zgodnie z art. 31 ust. 4 pwp, za datę zgłoszenia uzna datę wpłynięcia do Urzędu brakujących dokumentów tj. opisu i zastrzeżeń ochronnych.

Na powyższe postanowienie Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie:

1. przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj.:

a) art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735; dalej "kpa") poprzez niedokonanie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, brak wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego, a także błędną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, które to uchybienia polegały na uznaniu, że załączone do zgłoszenia wzoru użytkowego oznaczonego numerem [...] dokumenty nie stanowią opisu oraz zastrzeżeń ochronnych, podczas gdy do przedmiotowego zgłoszenia, zarówno opis, jak i zastrzeżenia ochronne zostały dołączone; i które to uchybienia doprowadziły do błędnego przyjęcia przez Organ, że zgłoszenie wzoru użytkowego nr [...] nie zostało dokonane w dacie złożenia podania o udzielenie prawa ochronnego wraz z załącznikami, tj. 22 grudnia 2022 r.;

b) art. 8 § 2 kpa poprzez nieuzasadnione odstąpienie od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym przez Urząd, który w analogicznych sprawach, procedował w taki sposób, że w oparciu o art. 31 ust. 3 pwp uznawał załączone do zgłoszenia patentu lub wzoru użytkowego opis oraz zastrzeżenia ochronne sporządzone w języku obcym za "części wyglądające zewnętrznie na opis wynalazku i na zastrzeżenie", i na podstawie art. 42 ust. 1 pwp wzywał zgłaszającego jedynie do przedłożenia stosowanego tłumaczenia na język polski; co w konsekwencji doprowadziło do błędnego przyjęcia przez Organ, że zgłoszenie wzoru użytkowego nr [...] nie zostało dokonane w dacie złożenia podania o udzielenie prawa ochronnego wraz z załącznikami, tj. 22 grudnia 2022 r.;

2. przepisów prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy tj.:

a) błędną wykładnię przepisu art. 31 ust. 3 pwp z polegającą na przyjęciu przez Urząd, że opisu wzoru użytkowego oraz zastrzeżeń ochronnych złożonych w języku hiszpańskim nie można uznać za "części wyglądające zewnętrznie na opis wynalazku i na zastrzeżenie" w rozumieniu ww. przepisu, podczas gdy Urząd Patentowy w zaskarżonym postanowieniu sam wskazuje, że Skarżący dokonał zgłoszenia zawierającego opis i zastrzeżenia ochronne, a więc brak było podstaw do uznania, że nie zostały one złożone i w konsekwencji zastosowania art. 31 ust. 4 pwp;

b) nieprawidłowe zastosowanie art. 31 ust. 3 w zw. z art. 31 ust. 4. w zw. z art. 97 ust. 6 pwp poprzez mylne przyjęcie, że zgłoszenie wzoru użytkowego oznaczonego numerem [...] nie zawierało wszystkich części, o których mowa w art. 31 ust. 3 pwp, podczas gdy do przedmiotowego zgłoszenia zostały załączone opis oraz zastrzeżenia ochronne w języku hiszpańskim, które zawierały wszystkie niezbędne informacje wymagane do przyznania daty zgłoszenia ,a w konsekwencji uznanie przez organ, iż zgłoszenie wzoru użytkowego nie zostało dokonane oraz wezwanie Skarżącego do nadesłania opisu i zastrzeżeń ochronnych, pod rygorem umorzenia postępowania, podczas gdy w sytuacji przedłożenia wraz ze zgłoszeniem opisu oraz zastrzeżeń w obcym języku, zgłoszenie winno zostać uznane za dokonane w rozumieniu art. 31 ust. 3 pwp, co wynika przy tym z utrwalonej praktyki Urzędu Patentowego w tego typu sprawach.

Z uwagi na powyższe Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, a także o zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Ponadto Skarżąca wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów: a) podania z [...] kwietnia 2019 r. o udzielenie prawa ochronnego wraz z załącznikami dot. wzoru użytkowego nr [...] (nr zgłoszenia [...]) w celu wykazania daty złożenia zgłoszenia wzoru użytkowego nr [...] (nr zgłoszenia [...]), b) postanowienia Departamentu Zgłoszeń Urzędu z [...] maja 2019 r. w celu wykazania utrwalonej praktyki postępowania Urzędu w przypadku załączenia do zgłoszenia wzoru użytkowego opisu wzoru użytkowego i zastrzeżeń w języku obcym, c) pisma zgłaszającego wzór użytkowy nr [...] (nr zgłoszenia [...]) z 11 września 2019 r. w celu wykazania złożenia tłumaczenia w tej sprawie, d) wydruku z bazy Urzędu dot. wzoru użytkowego nr [...] (nr zgłoszenia [...]) zawierającego datę zgłoszenia w celu wykazania że Urząd uznał za datę zgłoszenia, datę złożenia zgłoszenia zawierającego opis wzoru użytkowego i zastrzeżenia w języku węgierskim, e) potwierdzenia złożenia zgłoszenia wzoru użytkowego nr [...] (nr zgłoszenia: [...]) w celu wykazania daty złożenia zgłoszenia wzoru użytkowego nr [...] (nr zgłoszenia: [...]), f) opisu wzoru użytkowego wraz z zastrzeżeniami w języku hiszpańskim, dotyczącego wzoru użytkowego nr [...] (nr zgłoszenia: [...]) w celu wykazania, że do zgłoszenia wzoru użytkowego nr [...] (nr zgłoszenia: [...]) załączono opis oraz zastrzeżenia w języku hiszpańskim, g) postanowienia Departamentu Zgłoszeń Urzędu z 22 sierpnia 2016 r. w celu wykazania utrwalonej praktyki postępowania Urzędu Patentowego RP w przypadku załączenia do zgłoszenia wzoru użytkowego opisu wzoru użytkowego i zastrzeżeń w języku obcym, h) pisma zgłaszającego wzór użytkowy nr [...] (nr zgłoszenia: [...]) z 19 września 2016 r. w celu wykazania złożenia tłumaczenia w tej sprawie, i) wydruku z bazy Urzędu dot. wzoru użytkowego nr [...] (nr zgłoszenia. [...]) zawierającego datę zgłoszenia w celu wykazania, że Urząd uznał za datę zgłoszenia, datę złożenia zgłoszenia zawierającego opis wzoru użytkowego i zastrzeżenia w języku hiszpańskim, j) potwierdzenia złożenia zgłoszenia wzoru użytkowego nr [...] (nr zgłoszenia: [...]) w celu wykazania daty złożenia zgłoszenia wzoru użytkowego nr [...] (nr zgłoszenia: [...]), k) opisu wzoru użytkowego wraz z zastrzeżeniami w języku czeskim, dot. wzoru użytkowego nr [...] (nr zgłoszenia: [...]) w celu wykazania, że do zgłoszenia wzoru użytkowego nr [...] (nr zgłoszenia. [...]) załączono opis oraz zastrzeżenia w języku czeskim, l) pisma do UPRP zawierającego tłumaczenie opisu wzoru użytkowego oraz zastrzeżeń dotyczących nr [...] (nr zgłoszenia: [...]) w celu wykazania, że tłumaczenie tych dokumentów zostało złożone po dacie zgłoszenia, m) wydruku z bazy Urzędu dot. wzoru użytkowego nr [...] (nr zgłoszenia: [...]) zawierający datę zgłoszenia w celu wykazania, że Urząd uznał za datę zgłoszenia, datę złożenia zgłoszenia zawierającego opis wzoru użytkowego i zastrzeżenia w języku czeskim.

W odpowiedzi na skargę Urząd wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

W piśmie z 11 września 2023 r. Skarżąca przedstawiła dodatkową argumentację w uzupełnieniu stanowiska przedstawionego w skardze oraz wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z: kopii postanowienia Urzędu Patentowego z [...] lutego 2023 r. i wniosku do Urzędu Patentowego z 27 lutego 2023 r. Zdaniem Skarżącej Urząd w sposób niezasadny odmówił przyznania daty zgłoszenia i pozbawił ją należnych jej uprawnień w związku z tym, iż dokonał błędnej wykładni pojęcia "części wyglądające zewnętrznie na opis i zastrzeżenia" oraz w nieprawidłowy sposób po jego zastosowaniu do stanu faktycznego stwierdził, że załączony w języku hiszpańskim opis i zastrzeżenia nie mogą być uznane za części wyglądające zewnętrznie na opis i zastrzeżenia (gdyż są sporządzone w niewłaściwym języku).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, stosownie do art. 119 pkt 3 i art. 120 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.; dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sąd może rozpoznać sprawę w trybie uproszczonym, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W rozpoznawanej sprawie zaistniała zatem przesłanka do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym. Przedmiot skargi kwalifikował sprawę do kategorii, o jakich mowa w art. 119 pkt 3 p.p.s.a.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta, stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 145 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach.

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

W pierwszej kolejności wskazania wymaga, że Sąd oddalił zawarte w skardze oraz w piśmie z 11 września 2023 r. wnioski o dopuszczenie dowodów w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd administracyjny może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Przepis ten reguluje wyjątkową sytuację, w której sąd administracyjny prowadzi dodatkowe postępowanie dowodowe z dokumentu, bowiem - co do zasady i co jest zgodne z istotą sądowej kontroli administracji - sąd administracyjny orzeka na podstawie akt sprawy. Celem postępowania dowodowego prowadzonego ewentualnie przez sąd na tej podstawie nie jest ponowne, czy też uzupełniające ustalenie stanu faktycznego sprawy administracyjnej, lecz ocena czy organy ustaliły ten stan zgodnie z regułami obowiązującymi w procedurze administracyjnej. Mając na uwadze zatem kryteria ustawowe oraz fakultatywny charakter omawianej instytucji procesowej, będącej odstępstwem od wyrażonej w art. 133 § 1 p.p.s.a. zasady orzekania na podstawie akt sprawy, Sąd nie dostrzegł podstaw do dopuszczenia dowodu w postaci dokumentów załączonych do skargi. Zdaniem Sądu, nie było to niezbędne dla końcowego rozstrzygnięcia sprawy, skoro materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy stwarzał możliwość dokonania oceny legalności zaskarżonego postanowienia.

Przedmiotem oceny Sądu była kwestia zasadności wezwania Skarżącej do nadesłania opisu i zastrzeżeń ochronnych do zgłoszonego projektu wzoru użytkowego oznaczonego nr [...].

Podstawę materialnoprawną wezwania stanowił art. 31 ust. 4 w zw. z art. 97 ust. 6 pwp. Zgodnie z art. 31 ust. 4 pwp, Urząd Patentowy wyznacza postanowieniem, pod rygorem umorzenia postępowania, termin do uzupełnienia zgłoszenia, jeżeli stwierdzi, że nie zawiera ono wszystkich części, o których mowa w ust. 3. Zgłoszenie uważa się za dokonane w dniu wpłynięcia do Urzędu Patentowego ostatniego brakującego dokumentu. Stosownie zaś do art. 31 ust. 3 ww. ustawy, zgłoszenie wynalazku, które obejmuje co najmniej podanie oraz części wyglądające zewnętrznie na opis wynalazku i na zastrzeżenie lub zastrzeżenia patentowe, daje podstawę do uznania zgłoszenia za dokonane. Z kolei jak stanowi art. 97 ust. 6 pwp, do zgłoszenia wzoru użytkowego przepisy art. 31-33 stosuje się odpowiednio.

Ponadto z art. 31 ust. 1-3 w zw. art. 97 ust. 2 i 6 pwp wynika, że zgłoszenie wzoru użytkowego w celu uzyskania prawa ochronnego powinno obejmować:

1) podanie zawierające co najmniej oznaczenie zgłaszającego, określenie przedmiotu zgłoszenia oraz wniosek o udzielenie prawa ochronnego

2) opis wzoru użytkowego ujawniający jego istotę;

3) zastrzeżenie lub zastrzeżenia ochronne;

4) skrót opisu

5) rysunki.

Z powyższych regulacji wynika, że jedynie zgłoszenie wzoru użytkowego, które obejmuje co najmniej podanie oraz części wyglądające zewnętrznie na opis wzoru i na zastrzeżenie lub zastrzeżenia ochronne daje podstawę do uznania zgłoszenia za dokonane.

W przypadku zatem stwierdzenia przez Urząd Patentowy, że zgłoszenie wzoru użytkowego nie zawiera wszystkich części, o których mowa w ust. 3 art. 31 pwp, Urząd wyznacza postanowieniem, pod rygorem umorzenia postępowania, termin do uzupełnienia zgłoszenia. Zgłoszenie uważa się za dokonane w dniu wpłynięcia do Urzędu Patentowego ostatniego brakującego dokumentu.

W rozpoznawanej sprawie Skarżąca zgłosiła wzór użytkowy w celu uzyskania prawa ochronnego składając podanie (sporządzone w języku polskim) wraz z czterema załącznikami zatytułowanymi "Opis wzoru użytkowego", "Zastrzeżenia ochronne", "Rysunki" i "Skrót opisu wzoru użytkowego", które zostały sporządzone w języku hiszpańskim.

Zdaniem Urzędu skoro dokumentacja zgłoszenia obejmująca opis i zastrzeżenia ochronne została złożona w języku innymi niż język polski lub konwencyjny (angielski, niemiecki, francuski) to nie wywołuje skutku z art. 31 ust. 3 w zw. z art. 13 ust. 1 i 2 pwp tj. uznania zgłoszenia za dokonane.

Skarżąca nie podzieliła tego stanowiska wskazując, że w jej ocenie dokumenty załączone do zgłoszenia stanowią opis i zastrzeżenia ochronne, a ponadto Urząd Patentowy w analogicznych przypadkach wzywał zgłaszającego jedynie do przedłożenia tłumaczenia tych dokumentów na język polski.

W ocenie Sąd za prawidłowe należało uznać stanowisko organu, że zgłoszenie w istocie nie zwierało części wyglądających zewnętrznie na opis wzoru użytkowego i zastrzeżenia ochronne, co nie dawało podstawy do uznania zgłoszenia za dokonane. Zasadnie zatem Urząd Patentowy wezwał Skarżącą do uzupełnienia zgłoszenia o te dokumenty.

Należy zatem wyjaśnić, że zgodnie z art. 31 ust. 1-3 w zw. z art. 97 ust. 2 i 6 pwp zgłoszenie dające podstawę do uznania za dokonane powinno obejmować co najmniej podanie oraz części wyglądające zewnętrznie na opis i na zastrzeżenie lub zastrzeżenia ochronne. Pojęcie "wyglądające zewnętrznie" nie zostało sprecyzowane w pwp, to jednak zdaniem Sądu należy przyjąć, iż cześć wyglądająca zewnętrznie na zastrzeżenia ochronne powinna podawać cechy techniczne wzoru użytkowego sformułowane może niezbyt precyzyjnie, ale w sposób umożliwiający dokonanie korekty w trakcie dalszego postępowania. Do czasu opisania znaku towarowego oraz sformułowania zakresu cech technicznych konstytuujących znak nie jest możliwe określenie przedmiotu, do którego twórcy tego znaku roszczą sobie prawa (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 15 grudnia 2004 r., sygn. akt VI SA/Wa 43/04, Lex 841469). Powyższe stanowisko znajduje również potwierdzenie w wyroku NSA z 20 lipca 2005 r., sygn. akt II GSK 109/05 (Lex nr 183655). Jak wskazał bowiem NSA podanie wraz z opisem wynalazku ujawniającym jego istotę i zastrzeżeniami patentowymi wszczyna postępowanie i jednocześnie określa jego przedmiot i granice zgłoszenia. Analogiczna sytuacja występuje w przypadku wzorów użytkowych. Urząd Patentowy pozostaje zawsze związany zakresem żądanej ochrony wzoru użytkowego i nie jest uprawniony do modyfikacji zgłoszenia i udzielenia ochrony w innym zakresie, aniżeli wynika to ze zgłoszenia. Dokumentacja techniczna zgłoszenia obejmująca opis i zastrzeżenia patentowe, musi być zatem zawsze przygotowywana ze szczególną uwagą, aby w dacie zgłoszenia zapewnić kompletne ujawnienie wzoru użytkowego, o ochronę którego ubiega się zgłaszający.

Biorąc powyższe pod uwagę nie można uznać, jak oczekuje tego Skarżąca, że zgłoszenie wzoru użytkowego poprzez nadesłanie podania wraz załącznikami zatytułowanymi "Opis wzoru użytkowego" i "Zastrzeżenia ochronne", które sporządzone zostały w języku hiszpańskim, stanowi wypełnienie obowiązku z art. 31 ust. 3 pwp, dającego podstawę do uznania zgłoszenia za dokonane. Co prawda na etapie zgłoszenia wzoru użytkowego nie jest przeprowadzane badanie merytoryczne zgłoszonego wzoru użytkowego, to jednak organ musi mieć możliwość dokonania oceny opisu oraz zastrzeżeń ochronnych pod względem ujawnienia cechy technicznych wzoru użytkowego, aby poprawnie ustalić zakres ochrony o jaką ubiega się zgłaszający. Już bowiem na etapie uznania daty niezbędne jest ustalenie zakresu ochrony, gdyż na późniejszych etapach strona zgłaszająca może dokonywać korekty i zmian w dokumentacji zgłoszeniowej, ale nie wychodząc poza to co zostało już ujawnione w dacie zgłoszenia. Złożenie zatem dokumentacji dołączonej do podania w języku hiszpańskim pozbawiło organ możliwości dokonania tej oceny. Ponadto ustalenie to jest również istotne pod względem ewentualnych późniejszych poprawek wnoszonych przez stronę. Nie wystarczy przy tym samo nazwanie dokumentacji załączonej do podania zgodnie z wymogami przepisu art. 31 ust. 1 pkt 1 pwp, gdyż organ musi mieć możliwość sprawdzenia i wstępnej weryfikacji tej dokumentacji czy faktycznie zawiera ona to na co wskazuje.

Oceny tej nie zmienia powołanie się przez Skarżącą na fakt spełnienia dokumentacji nadesłanej w języku hiszpańskim wymogów zawartych w pkt 13 i 14 Załącznika nr 1 Wymagania formalne dotyczące zgłoszenia wynalazku i wzoru użytkowego do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 września 2001 r. w sprawie dokonywania i rozpatrywania zgłoszeń wynalazków i wzorów użytkowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 102, poz. 1119 ze zm.), zgodnie z którymi, wszystkie arkusze zgłoszenia, z wyjątkiem podania, powinny być kolejno ponumerowane cyframi arabskimi, przy czym numery powinny być umieszczone pośrodku każdego arkusza u góry, poniżej górnego marginesu; zaleca się numerowanie każdego piątego wiersza każdego arkusza opisu, przy czym numery (5,10,15 itd.) powinny być umieszczone po lewej stronie arkusza na prawo od marginesu. Powyższe rozporządzenie określa m.in. szczegółowe wymogi odnośnie do zgłoszenia wynalazku i wzoru użytkowego. Jednakże wbrew argumentacji Skarżącej samo spełnienie tych wymagań nie daje podstawy do uznania zgłoszenia za dokonane w myśl art. 31 ust. 3 pwp. Nie można bowiem uznać za wystarczającą ocenę wizualną opisu i zastrzeżeń dokonaną przez pryzmat prawidłowości numeracji w celu stwierdzenia, że dokumentacja ta w rzeczywistości stanowi opis i zastrzeżenia ochronne.

Podkreślenia również wymaga, że obecnie przepisy prawa Unii Europejskiej nie przewidują możliwości uzyskania "unijnego" prawa ochronnego na wzór użytkowy, który obowiązywałby we wszystkich krajach członkowskich, pomimo że takie rozwiązania zostały już wdrożone w odniesieniu do znaków towarowych i wzorów przemysłowych. Nie oznacza to jednak, że prawo to w poszczególnych państwach znacząco różni się od siebie, ponieważ jest ono regulowane umowami międzynarodowymi, które ustanowiły w tym zakresie pewne standardy. Do najważniejszych z nich należy Konwencja o udzielaniu patentów europejskich (Konwencja o patencie europejskim), sporządzona w Monachium dnia 5 października 1973 r., zmieniona aktem zmieniającym artykuł 63 Konwencji z dnia 17 grudnia 1991 r. oraz decyzjami Rady Administracyjnej Europejskiej Organizacji Patentowej z dnia 21 grudnia 1978 r., 13 grudnia 1994 r., 20 października 1995 r., 5 grudnia 1996 r. oraz 10 grudnia 1998 r., wraz z Protokołami stanowiącymi jej integralną część (Dz. U. z 2004 r. Nr 79, poz. 737 ze zm.). Zgodnie z postanowieniami ww. Konwencji zgłoszeń międzynarodowych dokonuje się w języku angielskim, francuskim lub niemieckim. Z tego względu Sąd za zasadne uznał stanowisko Urzędu, że zwrot języki konwencyjne odnosi się do języków wskazanych właśnie w powyższej Konwencji. W konsekwencji zasadnie Urząd Patentowy, dążąc do ujednolicenia procedur europejskich, dopuszcza możliwość złożenia dokumentacji zgłoszeniowej - poza oczywiście językiem polskim, który jest językiem urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej – także w języku angielskim, niemieckim oraz francuskim, czyli w językach procedury przed Europejskim Urzędem Patentowym. Wyjaśnienia przy tym wymaga, że złożenie zgłoszenia w innym języku niż język polski lub język konwencyjny jest jednak zgłoszeniem obarczonym brakami kwalifikowanymi, tj. brakiem uznania, że zgłoszenie zostało dokonane w sposób skuteczny i może korzystać z daty pierwszeństwa.

Z uwagi na powyższe w ocenie Sądu organ podjął właściwe czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, w tym wypadku do uznania daty zgłoszenia przedmiotowego wzoru użytkowego. Skoro dokumenty nadesłane przez Skarżącą zostały sporządzone w języku hiszpańskim, to Urząd już na pierwszym etapie postępowania zgłoszeniowego nie był w stanie ustalić czy owe dokumenty rzeczywiście stanowią opis i zastrzeżenia ochronne w rozumieniu pwp. A tym samym nie mógł poprawnie ustalić zakresu ochrony o jaką ubiega się Skarżąca. Urząd oceniając nadsyłaną dokumentację musi przynajmniej możliwość, bez wchodzenia w szczegóły, stwierdzenia czy nadesłana dokumentacja stanowi w ogóle zgłoszenie wzoru użytkowego. W konsekwencji zasadnie Urząd wezwał Skarżącą do nadesłania dokumentacji obejmującej opis i zastrzeżenia ochronne do zgłoszonego projektu wzoru użytkowego, z uwagi na brzmienie przepisu art. 31 ust. 3 pwp, gdyż podstawę do uznania zgłoszenia za dokonane daje właśnie taka dokumentacje a nie inna. W związku ze szczególnym określeniem skutków uzupełnienia zgłoszenia w trybie art. 31 ust. 4 pwp, czyli jak w niniejszej sprawie, należy odróżnić je od uzupełnienia dokonanego na skutek wezwania w trybie art. 42 lub art. 46 pwp, które następuje na dalszych etapach postępowania. Tym samym organ nie mogąc uznać zgłoszenia wzoru użytkowego za dokonane nie mógł zastosować wezwania z art. 42 ust. 1 pwp poprzez złożenie tłumaczenia dokumentów na język polski, jak oczekiwała tego Skarżąca.

Reasumując Sąd podzielił stanowisko Urzędu, że złożenie dokumentacji zgłoszeniowej w języku innym niż język polski lub język konwencyjny (angielski, niemiecki, francuski) nie wywołuje skutku, o którym mowa w art. 31 ust. 3 w zw. z art 97 ust. 6 i art. 13 ust. 1 i 2 pwp. Z uwagi zatem na sporządzenie części zgłoszenia, tj. dokumentacji zatytułowanej "Opis wzoru użytkowego" i "Zastrzeżenia ochronne" w języku hiszpańskim zasadnie organ uznał, że nie można uznać zgłoszenia za dokonane. W konsekwencji Urząd słusznie wezwał Skarżącą do uzupełnienia zgłoszenia, gdyż nie zawierało ono wszystkich części, o których mowa w art. 31 ust. 3 pwp.

Z tych względów niezasadne okazały się zarzuty Skarżącej o naruszeniu przez organ przepisów art. 31 ust. 3 pwp oraz art. 31 ust. 3 w zw. z art. 31 ust. 4 w zw. z art. 97 ust. 6 pwp. Należy również wskazać, że argumentacja Skarżącej stanowi jedynie polemikę z prawidłowym stanowiskiem organu.

Sąd nie dopatrzył się także podnoszonego w skardze naruszenia art. 8 § 2 kpa przez odstąpienie bez uzasadnionej przyczyny przez organ administracji publicznej od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym. Otóż zgodnie z art. 8 § 2 kpa, organy administracji publicznej bez uzasadnionej przyczyny nie odstępują od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym. Przez utrwaloną praktykę należy rozumieć zgodne z prawem, akceptowane przez sądy, stabilne, jednolite, ustandaryzowane i wieloletnie oraz znane publicznie postępowanie organów administracji publicznej przy rozstrzyganiu spraw tego samego rodzaju w takich samych stanach faktycznych i prawnych (zob. M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel, Komentarz do art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el., 2018). Zasada ta nie znajduje jednakże uzasadnienia na gruncie procedury udzielania prawa ochronnego na wzór użytkowy, gdyż każde zgłoszenie rozpatrywane jest indywidualnie i w każdej sprawie organ udzielający prawa może kierować się dodatkowymi okolicznościami, które w jego mniemaniu są istotne.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie można także uznać za zasadne pozostałych zarzutów skargi dotyczących naruszenia przez organ przepisów postępowania, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organ zebrał i w sposób wyczerpujący ocenił cały materiał dowodowy rozpoznawanej sprawy pod względem zasadności wezwania Skarżącej do nadesłania opisu i zastrzeżeń ochronnych do zgłoszonego projektu wzoru użytkowego. Organ uwzględnił przy tym ogólne zasady postępowania (art. 7, art. 77 § 1 kpa), nie naruszając jednocześnie zasady swobodnej oceny dowodów (art. 80 kpa), w tym wypełnił obowiązek wyjaśnienia okoliczności sprawy, ustosunkował się do żądań i twierdzeń strony skarżącej. Ponadto organ administracji uzasadnił swoje rozstrzygnięcie według wymagań określonych przez ustawodawcę w przepisie art. 107 § 3 kpa. Nie jest natomiast wystarczające przekonanie Skarżącej o konieczności odmiennej oceny poszczególnych dowodów niż przeprowadzona przez organ administracji publicznej. To, że materiał dowodowy został oceniony niezgodnie z wolą Skarżącej, nie świadczy o naruszeniu przepisów postępowania administracyjnego.

Z tych względów należy stwierdzić, że w zaskarżonym postanowieniu brak jest jakichkolwiek istotnych uchybień formalnych, których organ dopuściłby się w toku postępowania administracyjnego, a które to uchybienia uniemożliwiłyby Sądowi dokonanie prawidłowej oceny zarzutów skargi i wypowiedzenie się co do legalności (zasadności) podjętego rozstrzygnięcia pod względem stricte materialnoprawnym.

Reasumując Sąd uznał, że Urząd Patentowy w prawidłowy sposób dokonał oceny materiału dowodowego niniejszej sprawy, dochodząc do konkluzji zawartej w zaskarżonym postanowieniu odnośnie zasadności wezwania Skarżącej do nadesłania opisu i zastrzeżeń ochronnych do zgłoszonego projektu wzoru użytkowego.

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.