Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1712/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2020-07-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Suleja-Klimczyk po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 20 listopada 2019 r. (data stempla pocztowego) została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (dalej: "Sądu") skarga przez A Sp. z o.o. w B. (dalej: "stronę skarżącą") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia [...] nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia wysokości podatku od nieruchomości za 2017 r.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 grudnia 2019 r. stronę skarżącą wezwano do usunięcia braków formalnych skargi, pod rygorem jej odrzucenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, poprzez: a) złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (odpis z KRS); b) wskazanie, kto podpisał skargę (z imienia i nazwiska) z uwagi na nieczytelność podpisu złożonego pod skargą; c) podanie wartości przedmiotu zaskarżenia.

W terminie do uzupełnienia braków formalnych skargi strona skarżąca nadesłała pismo z dnia 5 lutego 2020 r. (data stempla pocztowego), w którym podała wartość przedmiotu zaskarżenia oraz poinformowała, że skargę podpisała G. S.. Do rzeczonego pisma dołączony został odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, z którego jednak nie wynikało upoważnienie osoby podpisanej pod skargą do reprezentowania strony skarżącej. Znajdowała się w nim natomiast informacja, że z dniem 29 lipca 2019 r. powołano kuratora sądowego spółki w osobie P. L..

Następnie pismem z dnia 14 lutego 2020 r. ponownie wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie G. S. do podpisania skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej aktualnego na dzień 20 listopada 2019 r. (data nadania skargi).

Odpowiadając na powyższe wezwanie, strona skarżąca poinformowała w piśmie z dnia 25 lutego 2020 r. (data stempla pocztowego), że G.S. jej nie reprezentuje. W konsekwencji pismem z dnia 1 czerwca 2020 r., na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wezwano stronę skarżącą po raz trzeci do usunięcia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie postanowienia Sądu Rejonowego w B. Wydział [...] Gospodarczy z dnia [...] sygn. akt [...], wskazującego na powołanie kuratora spółki i zakres jego uprawnień.

Przesyłka zawierająca wezwanie z dnia 1 czerwca 2020 r. do uzupełnienia ww. braków formalnych skargi, adresowana do strony skarżącej, w związku z jej nieodebraniem była awizowana po raz pierwszy w dniu 5 czerwca 2020 r., o czym zawiadomienie umieszczono w drzwiach adresata. Powtórne awizowanie przesyłki miało miejsce w dniu 15 czerwca 2020 r., natomiast w dniu 23 czerwca 2020 r. korespondencja została zwrócona nadawcy w związku z jej niepodjęciem w terminie.

Braki formalne skargi, do których usunięcia wezwano, nie zostały do tej pory uzupełnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 29 w zw. z art. 28 ustawy z dnia 30 sierpnia 200 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., organ osoby prawnej albo osoby uprawnione do działania w jej imieniu mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Niezałączenie odpowiedniego dokumentu do pisma, w tym zwłaszcza skargi, stanowi brak formalny, który uniemożliwia nadanie pismu biegu.

Zgodnie zaś z art. 215 § 1 P.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Z kolei na podstawie art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. do elementów obligatoryjnych każdego pisma strony zalicza się podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

Brak wskazanych wyżej elementów w skardze stanowi podstawę jej obligatoryjnego odrzucenia przez Sąd (por.: art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.) w drodze postanowienia, które w myśl art. 58 § 3 P.p.s.a. może zapaść na posiedzeniu niejawnym, przy czym zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a. winno ono zostać poprzedzone wezwaniem strony przez przewodniczącego o uzupełnienie lub poprawienie uchybień pisma w terminie siedmiodniowym.

W niniejszej sprawie strona skarżąca została trzykrotnie wezwana do usunięcia braków formalnych skargi. W odpowiedzi na wezwanie z dnia 17 stycznia 2020 r. uzupełniono wartość przedmiotu zaskarżenia, jednakże wyjaśnienia dotyczące osoby podpisującej się pod skargą w zestawieniu z treścią nadesłanego odpisu KRS okazały się niewystarczające z perspektywy wykazania prawidłowości reprezentacji strony skarżącej.

W konsekwencji doszło do ponownego wezwania z dnia 14 lutego 2020 r., którego celem było usunięcie zaobserwowanych mankamentów związanych z nieudokumentowaniem umocowania do reprezentowania spółki przez G.S.. Pismem nadanym przez stronę skarżącą w dniu 25 lutego 2020 r. poinformowano, że osoba podpisująca skargę takiego umocowania nie posiada. W związku z tym koniecznym okazało się kolejne wezwanie do usunięcia braków formalnych – tym razem zmierzające do należytego udokumentowania ujawnionego w przedłożonym odpisie KRS faktu powołania kuratora spółki oraz zakresu jego uprawnień.

Przesyłka zawierająca wezwanie z dnia 1 czerwca 2020 r. awizowana była po raz pierwszy w dniu 5 czerwca 2020 r., a powtórnie w dniu 15 czerwca 2020 r., po czym w dniu 23 czerwca 2020 r. zwrócono ją do nadawcy z adnotacją o niepodjęciu przesyłki w terminie.

Ustawa stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 P.p.s.a. pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy. Jednocześnie dokonuje się zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy nie jest to możliwe – na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (por.: art. 73 § 1 i 2 P.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (por.: art. 73 § 3 P.p.s.a.). Doręczenie uważa się wówczas za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy, jak stanowi art. 73 § 4 P.p.s.a.

W niniejszej sprawie wezwanie z dnia 17 stycznia 2020 r. zostało doręczone w drodze fikcji doręczenia z dniem 19 czerwca 2020 r., tj. z upływem czternastu dni od daty pierwszego awizowania przesyłki. Oznacza to, że siedmiodniowy termin przewidziany na usunięcie braków formalnych skargi upłynął stronie skarżącej z dniem 26 czerwca 2020 r., lecz wskazanych braków nie uzupełniono.

Skarga obarczona jest uchybieniami formalnymi, które uniemożliwiają nadanie jej dalszego biegu. W konsekwencji podlega ona odrzuceniu.

Mając na uwadze powyższe Sąd, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji, tj. o odrzuceniu skargi.