Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2416/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2023-11-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 26, art. 28,  art. 29a,  art. 30
journal: Dz.U. 2019 poz 1282
law: Ustawa z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik, sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska, asesor WSA Kamil Kowalewski (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 listopada 2023 r. sprawy ze skargi P. G. na czynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie w przedmiocie naboru na wolne stanowisko urzędnicze oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi [...] (dalej też jako Skarżący) jest czynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie w przedmiocie naboru na wolne stanowisko urzędnicze.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej też jako Organ lub Dyrektor IAS) w dniu 20 kwietnia 2022 r. ogłosił nabór na stanowisko pracy – referent do spraw czynności analitycznych i sprawdzających w Komórce do spraw Czynności Analitycznych i Sprawdzających zastrzegając, że miejscem pracy będzie [...].

W treści ogłoszenia określono ogólny zakres obowiązków na stanowisku którego dotyczyło ogłoszenie, a także niezbędne wymagania dla kandydatów, obejmujące m.in.: posiadanie wykształcenia średniego, znajomość przepisów ustawy Ordynacja podatkowa, skrupulatność, dociekliwość i wnikliwość, umiejętności analityczne, gotowość do uczenia się, czy znajomość obsługi komputera. Oferta obejmowała też informację o ilości wakujących stanowisk (5), warunkach pracy, dokumentach wymaganych w procedurze konkursowej i pouczenie o sposobie poinformowania o zakwalifikowaniu ofert do kolejnego etapu konkursu.

W odpowiedzi na ogłoszenie o wolnych stanowiskach wpłynęły 72 oferty. Po przeprowadzeniu formalnej oceny zgłoszonych kandydatur i wyeliminowaniu dostrzeżonych braków do kolejnego etapu – testu online z wiedzy z zakresu wymaganych kompetencji zaproszono 68 osób (z pominięciem dwóch ofert złożonych po terminie i dwóch, które obarczone były nieusuniętymi brakami formalnymi). Test ukończyło 57 osób, z których do ostatniego etapu obejmującego spotkanie rekrutacyjne zaproszono 23 kandydatów. W ostatnim etapie naboru wzięły udział 22 osoby spośród nich, po przeprowadzeniu rozmowy kwalifikacyjnej, której celem była ocena skrupulatności, dociekliwości i wnikliwości, gotowości do nauki, umiejętności analitycznych oraz znajomości obsługi komputera, wyłoniono pięciu kandydatów na pięć wolnych stanowisk.

Komisja powołana do przeprowadzenia konkursu ustaliła, że maksymalna liczba punktów możliwych do uzyskania w toku całego postępowania konkursowego wynosiła 24 pkt, przyjmując jako minimalny próg kwalifikujący kandydata do wskazania w gronie najlepszych na stanowisko 80% ogólnej liczby punktów. Z przeprowadzonego naboru kandydatów sporządzono protokół, w którym podano, że najlepsze wyniki z obu etapów postępowania uzyskali: [...]. Jak wynika z załącznika nr 3 do protokołu, stanowiącego zbiorczy arkusz oceny kandydatów [...] uzyskała 24 pkt, [...] uzyskała 23 pkt, [...] uzyskała 23 pkt, [...] uzyskał 22 pkt i [...] uzyskała 22 pkt.

W dniu 7 czerwca 2022 r. Dyrektor zatwierdził wyłonienie do zatrudnia na pięć wolnych stanowisk referenta do spraw czynności analitycznych i sprawdzających w Komórce do spraw Czynności Analitycznych i Sprawdzających kandydatury [...], a o wyniku postępowania konkursowego poinformowano na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Izby Administracji Skarbowej w Warszawie.

[...] w dniu 8 czerwca 2022 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niezatrudnienie go – pominięcie w konkursie na stanowisko referenta do spraw czynności analitycznych i sprawdzających w Komórce do spraw Czynności Analitycznych i Sprawdzających.

Skarżący zarzucił Dyrektorowi IAS niesprawiedliwość, nieobiektywność i nierzetelność w związku z rekrutacją, zwłaszcza w trzecim - ostatnim etapie naboru - czyli w rozmowie rekrutacyjnej na żywo.

Skarżący argumentował, że posiada bardzo wysokie kwalifikacje i wykształcenie odpowiednie na stanowisko referenta do spraw czynności analitycznych i sprawdzających. Zauważył, że z testu wiedzy (który był drugim etapem naboru) uzyskał 11 punktów na 12 możliwych maksymalnie do zdobycia. Nadto Skarżący podkreślił, że obecnie jest studentem piątego roku studiów jednolitych magisterskich na kierunku prawo na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Wspomniał też o innych dotychczasowych osiągnięciach i zdobytym doświadczeniu praktycznym m.in., że ukończył kwalifikacyjne kursy technika ekonomisty, zrealizowały szkoły policealne na kierunkach: technik administracji, technik rachunkowości i technik informatyk, a także odbywał praktykę w związku z rachunkowością i informatyką oraz prawem w Urzędzie Gminy w [...].

Skarżący zauważył, że przysługiwać mu powinno pierwszeństwo w zatrudnieniu, ponieważ ma niepełnosprawność w stopniu umiarkowanym, a znalazł się w gronie najlepszych kandydatów na stanowisko referenta po etapie obejmującym test wiedzy. Natomiast co do kolejnego etapu – rozmowy rekrutacyjnej Skarżący stwierdził, że nie są mu znane dokładne wyniki, jakie osiągnął, nie wie też, na jakiej zasadzie wyłoniono najlepszych kandydatów na pięć stanowisk pracy. W jego ocenie rozmowa rekrutacyjna była przesycona niesprawiedliwością między innymi dlatego, że zadawano pytania bardzo ogólne i nieznany był mu sposób oceniania odpowiedzi. Jak zauważył, pytania na rozmowie rekrutacyjnej nie dotyczyły specjalistycznej wiedzy i norm prawnych.

Odpowiadając na skargę Dyrektor IAS wniósł o jej odrzucenie z uwagi na brak kognicji sądu administracyjnego do jej rozpoznania.

Organ podniósł przy tym, że w niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest pominięcie przy naborze do pracy na stanowisko urzędnicze. Powyższa czynność nie jest objęta kontrolą sądu administracyjnego, bowiem z woli ustawodawcy postępowanie konkursowe w służbie cywilnej nie kończy się indywidualnym aktem administracyjnym, decyzją, czy uchwałą. Nie rozstrzyga się w takiej procedurze indywidualnej sprawy administracyjnej i nie ogłasza lub doręcza się aktu administracyjnego stronie, lecz przedstawia stwierdzony stan rzeczy (tzw. akt wiedzy) – wyniki punktowe oraz uzasadnienie dokonanego wyboru kandydata. Dopuszczenie bądź niedopuszczenie kandydata do kolejnego etapu konkursu, jest – jak uznał Dyrektor IAS – wynikiem sprawdzenia wiedzy i umiejętności kandydata dokonanego przez zespół sprawdzający. Tego rodzaju czynności w orzecznictwie sądowym wyłączone były zaś z kognicji sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności odnieść należy się – z uwagi na treść odpowiedzi na skargę – do kwestii dopuszczalności wnoszenia do sądów administracyjnych skarg w przedmiocie rozstrzygnięcia naboru na wolne stanowisko urzędnicze.

Sąd w składzie orzekającym stoi na stanowisku, zbieżnym z dominującą w tej materii linią orzeczniczą, że procedury konkursowe, w tym ta będąca przedmiotem kontroli w sprawie niniejszej przeprowadzona na podstawie ustawy o służbie cywilnej, powinny być objęte kognicją sądów administracyjnych przynajmniej w warstwie formalnej. Dopuszczalność takiej kontroli wynika zdaniem Sądu z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym sądy administracyjne orzekają między innymi w sprawach skarg na inne niż określone w art. 3 § 2 pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego, Ordynacji podatkowej, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Z przepisu tego wynika, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają akty i czynności inne niż decyzje i postanowienia wydawane w administracyjnych postępowaniach jurysdykcyjnych, jeśli podejmowane są w sprawach indywidualnych. W orzecznictwie doprecyzowuje się, że "kategoria ta, chociaż trudna do zdefiniowania, to charakteryzuje się określonymi cechami. Zalicza się do niej akty, które: 1) nie są decyzją ani postanowieniem; 2) mają charakter zewnętrzny, tj. są skierowane do podmiotu niepodporządkowanego organizacyjnie ani służbowo organowi; 3) są skierowane do indywidualnego podmiotu, a więc nie mają charakteru generalnego; 4) mają charakter publicznoprawny (należą do materii z zakresu administracji publicznej i mają charakter władczy); 5) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 6) podejmowane są przez podmiot wykonujący administrację publiczną (por. np. w postanowieniu NSA w sprawie II OSK 3330/19 z 26 maja 2020 r. oraz A. Kabat [w:] B. Dauter, M. Niezgódka-Medek, A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 3). Wolą zatem ustawodawcy było więc objęcie kontrolą sądu administracyjnego tych prawnych form działania administracji publicznej, które mogą być i są podejmowane przez organy administracji publicznej w stosunku do podmiotów zewnętrznych w sprawach, dla których załatwienia nie jest przewidziana forma decyzji lub postanowienia administracyjnego.

W ocenie Sądu postępowanie rekrutacyjne (konkursowe) w niniejszej sprawie, opartej na gruncie ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz.U. z 2018 r. poz. 1559 ze zm. – dalej też jako ustawa lub u.s.c.), zmierzające do wyłonienia kandydata na wolne stanowisko w służbie publicznej jest również postępowaniem z zakresu administracji publicznej.

Potwierdzać to może stanowisko wyrażone w uzasadnieniu uchwały składu pięciu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 1997 r. OPK 1/97 (sygn. akt ONSA 1997, z. 4, poz. 149) gdzie wskazano, że ustawodawca coraz częściej odchodzi od kształtowania w drodze decyzji administracyjnej stosunków administracyjnoprawnych zachodzących między państwem (jego organami) a obywatelami i innymi podmiotami administrowanymi, na rzecz uprawnień i obowiązków wynikających bezpośrednio z przepisów prawa. Podmiot, którego uprawnienia lub obowiązku dotyczy akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., ma zapewnioną ochronę na drodze sądowej, ponieważ może zaskarżyć takie akty i czynności organu administracji publicznej, do sądu administracyjnego, a także bezczynność organu w tych sprawach (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 6 września 2018 r., sygn. akt III SA/Łd 342/18; wyrok WSA w Poznaniu z dnia 5 lutego 2020 r. sygn. akt II SA/Po 693/19; wszystkie przytaczane orzeczenia dostępne na: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Przechodząc dalej należy wyjaśnić, że w przypadku niezgodności z prawem aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., sąd uchyla ten akt albo stwierdza bezskuteczność czynności (art. 146 § 1 p.p.s.a.). Natomiast stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Z tych względów Sąd nie podziela stanowiska Dyrektora IAS zaprezentowanego w odpowiedzi na skargę. Mimo, że postępowanie rekrutacyjne wyłączone są spod kognicji sądów administracyjnych, to sam fakt, iż postępowanie konkursowe prowadzone jest na podstawie ustawy, która stanowi pragmatykę pracowniczą zaliczoną do prawa pracy, a podejmowane w niej rozstrzygnięcia związane są ze stosunkiem pracy, nie przesądza o charakterze tego postępowania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 sierpnia 2014 r., OSK 460/04, czy wyrok z 21 stycznia 2021 r., II SA/Sz 5/20 i WSA w Białymstoku z dnia 12 września 2023 r., II SA/Bk 483/23).

Przystępując do oceny zgodności z prawem zaskarżonej czynności w sprawie rozstrzygnięcia naboru na wolne stanowisko urzędnicze wskazać należy, że zasady przeprowadzenia procedury takiego naboru, określają przepisy rozdziału III wymienianej ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej oraz Zarządzenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie nr 109/2021 z dnia 6 maja 2021 r. w sprawie naboru kandydatów do pracy w służbie cywilnej oraz postępowania kwalifikacyjnego do Służby Celno- Skarbowej, do którego załącznik stanowi instrukcja naboru kandydatów do pracy w służbie cywilnej oraz postępowania kwalifikacyjnego do służby celno-skarbowej.

Zauważyć należy, że zgodnie z art. 6 u.s.c., każdy ma prawo do informacji o wolnych stanowiskach pracy w służbie cywilnej, a nabór do służby cywilnej jest otwarty oraz konkurencyjny, z zastrzeżeniem przepisów rozdziału 4. Zasady ustawowe przeprowadzenia naboru uregulowano w Rozdziale 3 u.s.c. i polegają one na ogłoszeniu naboru kandydatów przez umieszczenie ogłoszenia o naborze w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu, w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu oraz w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Ustawa reguluje także w sposób jednoznaczny najistotniejsze elementy postępowania konkursowego na stanowisko urzędnicze. I tak ogłoszenie powinno zawierać ściśle określone elementy wymienione w art. 28 ust. 2 u.s.c., w tym wskazywać:

1) nazwę i adres urzędu;

2) określenie stanowiska pracy;

3) wymagania związane ze stanowiskiem pracy zgodnie z opisem danego stanowiska, ze wskazaniem, które z nich są niezbędne, a które dodatkowe;

4) zakres zadań wykonywanych na stanowisku pracy; informację o warunkach pracy na danym stanowisku pracy;

5) informację, czy w miesiącu poprzedzającym datę upublicznienia ogłoszenia wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych w urzędzie, w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, wynosi co najmniej 6%;

6) wskazanie wymaganych dokumentów;

7) termin (nie krótszy niż 10 dni od dnia ogłoszenia o naborze) i miejsce składania dokumentów (art. 26 ust. 1, art. 28 ust. 1, 2 oraz ust. 3 u.s.c.), w tym informację o konieczności złożenia dokumentu potwierdzającego niepełnosprawność, jeśli taka występuje (art. 28 ust. 2b u.s.c.).

Zgodnie z art. 29a ust. 1 u.s.c. w toku naboru komisja, o której mowa w art. 30 ust. 2 pkt 5, wyłania nie więcej niż pięciu najlepszych kandydatów, spełniających wymagania niezbędne oraz w największym stopniu spełniających wymagania dodatkowe, których przedstawia dyrektorowi generalnemu urzędu celem zatrudnienia wybranego kandydata. Z kolei ust. 2 wspomnianego przepisu stanowi, że jeżeli w urzędzie wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych, w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, w miesiącu poprzedzającym datę upublicznienia ogłoszenia o naborze, jest niższy niż 6%, pierwszeństwo w zatrudnieniu przysługuje osobie niepełnosprawnej, o ile znajduje się w gronie osób, o których mowa w ust. 1.

Następnie ustawa przewiduje w art. 30 ust. 1 i 2, że z przeprowadzonego naboru ma zostać sporządzony. Musi on przy tym zawierać ściśle określone elementy w tym uzasadnienie dokonanego wyboru. Z kolei zgodnie z art. 31 u.s.c., informacja o wynikach naboru musi zostać upowszechniona przez jej umieszczenie w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu, w Biuletynie urzędu oraz w Biuletynie Kancelarii.

W ocenie składu orzekającego Sądu kwestionowany przez Skarżącego nabór na wolne stanowisko pracy – referent do spraw czynności analitycznych i sprawdzających w Komórce do spraw Czynności Analitycznych i Sprawdzających został przeprowadzony zgodnie z powołanymi przepisami ustawy, a także z poszanowaniem zasad przewidzianych w powołanej instrukcji.

Jak wynika z dokumentów przesłanych przez Dyrektora IAS ogłoszenie o naborze na wolne stanowisko zostało upowszechnione w Biuletynie Kancelarii Prezesa Ministrów, na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Izby Administracji Skarbowej w Warszawie. Informacja o wolnym stanowisku pracy zawierała obligatoryjne elementy wynikające z art. 28 ust. 2, 2a i 2b u.s.c. Termin przewidziany na składnie ofert rozpoczął się w dniu 20 kwietnia 2022 r. i upływał z dniem 30 października 2022 r. wynosił więc 10 dni od dnia publikacji ogłoszenia, a zatem został określony w sposób zgodny z art. 28 ust. 3 u.s.c.

Dyrektor IAS postanowieniem z dnia 19 maja 2022 r., nr 110/482/2022 powołał Komisję rekrutacyjną do przeprowadzenia naboru na stanowisko referent do spraw czynności analitycznych i sprawdzających w Komórce do spraw Czynności Analitycznych i Sprawdzających. Komisja przeprowadziła procedurę naboru obejmującą trzy etapy – formalną ocenę złożonych ofert, test wiedzy przeprowadzony w formie online i rozmowę kwalifikacyjną. Z przeprowadzonego naboru sporządzono protokół zawierający niezbędne elementy określone w art. 30 u.s.c. oraz załączniki z wynikami punktowymi poszczególnych kandydatów uzyskanymi w poszczególnych etapach naboru i wskazaniem kandydatów do zatrudnienia. Niezwłocznie po przeprowadzonym naborze informacja o jego wyniku została upowszechniona w Biuletynie Informacji Publicznej KPRM i Izby Administracji Skarbowej w Warszawie. Wśród załączników do protokołu znajduje się m.in. zbiorczy arkusz oceny kandydatów obejmujący wszystkich uczestników dopuszczonych do ostatniego etapu konkursu, w tym osób ostatecznie wskazanych do zatrudnienia oraz Skarżącego.

Mając na uwadze treść powołanych przepisów u.s.c. należy uznać, że sposób przeprowadzenia procedury konkursowej, w której uczestniczył Skarżący, nie nasuwa wątpliwości odnośnie do jej legalności. Zdaniem sądu, ustalone i ogłoszone reguły były jednakowe dla wszystkich kandydatów i nie ulegały zmianie w toku postępowania, zostały też jasno określone.

Analizując dokumentacją przedstawioną wraz z odpowiedzią na skargę Sąd doszedł do wniosku, że w toku kwestionowanego przez Skarżącego postępowania konkursowego na wolne stanowisko urzędnicze zachowane zostały wszystkie istotne wymogi przewidziane w tym zakresie przepisami ustawy o służbie cywilnej.

Zgodzić się w tym miejscu należy z przyjętym w orzecznictwie poglądem odnośnie do zasadniczych celów postępowania kwalifikacyjnego na stanowisko urzędnicze w służbie cywilnej. Taka procedura powinna mieć charakter otwarty i odbywać się winna z poszanowaniem zasad konkurencyjności. Zaś dokonanie wyboru ma być jawne zarówno co do wyników, zastosowanej metody selekcji, jak i argumentów, które wpłynęły na podjęcie decyzji. Zasada przejrzystości (transparentności) powinna być zapewniona poprzez ustalenie takich reguł proceduralnych konkursu, dzięki którym możliwe jest dokonanie obiektywnej i przejrzystej oceny kwalifikacji merytorycznych kandydatów na określone stanowisko, dokonanie trafnego wyboru kandydata najlepszego i uzasadnienie wyboru w sposób jasny, jawny, przejrzysty i zrozumiały na zewnątrz oraz umożliwiający kontrolę zastosowanej procedury (por. w wyroku WSA w Szczecinie z dnia 7 marca 2019 r., II SA/Sz 817/18). Rolą sądu administracyjnego oceniającego sposób prowadzenia postępowania rekrutacyjnego i jego wynik jest z kolei ustalenie, czy zasady te zostały przez organ zrealizowane w świetle regulacji ustawy z 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej. Jego zdaniem nie jest już natomiast dokładne odtwarzanie i ocena całości stanu faktycznego, a więc każdego fragmentu tego postępowania (tak NSA w wyroku z dnia 13 stycznia 2022 r., III OSK 4861/21).

Przypomnieć należy, że jednym z obowiązkowych elementów protokołu z przeprowadzonego naboru jest zamieszczenie uzasadnienia dokonanego wyboru (art. 30 ust. 2 pkt 4 ustawy). Wprawdzie zawarte w protokole uzasadnienie jest stosunkowo krótkie, wskazuje się w nim bowiem, że wyłonieni kandydaci uzyskali najwyższe wyniki z całego postępowania, wykazali się doskonałą wiedzą z zakresu ustawy Ordynacja podatkowa, a także spełniają w najwyższym stopniu wymagania na przedmiotowe stanowisko. Informacja ta, choć lakoniczna, znajduje poparcie w załącznikach stanowiących integralną część protokołu. Wśród nich znajduje się m.in. arkusz oceny kandydatów, w którym wskazano liczbę punktów z poszczególnych etapów z uwzględnieniem ocen indywidualnych jakie kandydatom podczas rozmowy przyznali poszczególni członkowie Komisji. Z kolei w załączniku nr 3a stanowiącym arkusz oceny kompetencji kandydatów sporządzony po rozmowie kwalifikacyjnej w sposób przejrzysty wskazano w jaki sposób były oceniane ich poszczególne kompetencje polegające weryfikacji zgodnie z ogłoszeniem w sprawie naboru. Komisja oceniała więc w ramach Kompetencji 1 – skrupulatność, dociekliwość i wnikliwość, w ramach Kompetencji 2 – umiejętności analityczne, w ramach Kompetencji 3 – gotowość do uczenia się i w ramach Kompetencji 4 – znajomość obsługi komputera.

W protokole wskazano również, że maksymalna liczba punktów możliwych do uzyskania w toku całego postępowania konkursowego wynosiła 24 pkt, a minimalny próg kwalifikujący do wskazania w gronie najlepszych na stanowisko przyjęto na poziomie 80% ogólnej liczby punktów. Z protokołu, a także dołączony załączników jednoznacznie wynikało, że najwyższe wyniki z obu etapów postępowania uzyskali: [...] – 24 pkt, [...] – 23 pkt, [...] – 23 pkt, [...] – 22 i [...] – 22 pkt.

Na tej podstawie Dyrektor IAS w dniu 7 czerwca 2022 r. zatwierdził wyłonienie do zatrudnienia na pięć wolnych stanowisk referenta do spraw czynności analitycznych i sprawdzających w Komórce do spraw Czynności Analitycznych i Sprawdzających kandydatury [...], a o wyniku postępowania konkursowego poinformowano na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Izby Administracji Skarbowej w Warszawie, a także Biuletynie Kancelarii.

W ten sposób na podstawie protokołu, a także dołączonych do niego arkuszy oceny kandydatów można ustalić, za co poszczególni kandydaci otrzymali podane punkty, co zdecydowało o ich przyznaniu w takim zakresie, a także dlaczego i na którym etapie Skarżący otrzymał mniej punktów niż pozostali uczestniczy postępowania konkursowego. Z kolei uzasadnienie protokołu sporządzonego po przeprowadzeniu procedur konkursowej, choć jest stosunkowo krótkie, to jednak pozwala ustalić – szczególnie w zestawieniu go z załącznikami do protokołu – jakimi argumentami kierował się Dyrektor, podejmując zaskarżoną czynność.

Ma to szczególne znaczenie głównie z uwagi na podnoszony przez Skarżącego fakt uzyskania jednego z wyższych wyników z drugiego etapu postępowania jakim był test online, gdzie Skarżący otrzymał 11 punktów z 12 możliwych. Jednak podczas rozmowy, służącej ocenie umiejętności wskazanych w obwieszczeniu w każdej z kategorii ocenianej w skali 1-3 Skarżący otrzymał po 1 punkcie z Kompetencji 1-3 i 2 punkty z Kompetencji 4 uzyskując ogólną ilość 5 pkt z tej części naboru. Tymczasem osoby wskazane do zatrudnienia otrzymały kolejno: [...] – po 12 punktów, zaś [...] po 11 pkt. Z arkuszy oceny kandydatów wynika więc, że Skarżący nie spełnił wymagań określonych w obwieszczeniu jako niezbędne. Skoro łącznie ze wszystkich etapów postępowania otrzymał 16 punktów, a przyjęty przez Komisję próg do wskazania w gronie kandydatów najlepszych przyjęty został na poziomie 80% ogólnej liczby punktów możliwych do zdobycia, to oznaczało, że Skarżący musiałby uzyskać przynajmniej 19 punktów, by zostać wskazanym w tej grupie.

Procedura naboru została zakończona sporządzeniem informacji o wynikach naboru, w której zawarto informację wskazującą, którzy kandydci zostali wybrani. Wprawdzie w aktach sprawy brak jest dokumentu potwierdzającego bezpośrednio, że informacja w tym przedmiocie została umieszczona w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu, jednak Sąd uznał, że uchybienie to – jeżeli miało miejsce – nie stanowi istotnego naruszenia przewidzianego w art. 31 ustawy obowiązku upowszechnienia informacji o wyniku naboru. Z akt sprawy wynika bowiem, że informacja o konkursie i jego wynikach została upubliczniona w Biuletynie Izby Administracji Skarbowej, a także w Biuletynie Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, co możliwe jest też do zweryfikowania poprzez dostępne bazy danych na stronach internetowych BIP.

Natomiast odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących konieczności preferencyjnego potraktowania oferty Skarżącego z uwagi na posiadany przez niego stopień niepełnosprawności należy zauważyć, że zgodnie z 29a ust. 2 u.s.c. pierwszeństwo w zatrudnieniu osobie niepełnosprawnej owszem może przysługiwać, ale tylko wówczas, gdy w urzędzie wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych, w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, w miesiącu poprzedzającym datę upublicznienia ogłoszenia o naborze, jest niższy niż 6% i jednocześnie ile osoba ta znajduje się w gronie najlepszych kandydatów, spełniających wymagania niezbędne oraz w największym stopniu spełniających wymagania dodatkowe, których przedstawia się dyrektorowi generalnemu urzędu celem zatrudnienia. Skarżący z racji na uzyskaną liczbę punktów ze wszystkich etapów konkursu nie zakwalifikował się do grona kandydatów najlepszych.

Sąd nie mógł również zaaprobować zarzutów Skarżącego dotyczących pytań zadawanych mu podczas rozmowy kwalifikacyjnej. Skarżący kwestionował to, że pytania w tej części postępowania nie służyły weryfikacji jego wiedzy merytorycznej. Trzeba jednak zauważyć, że ten parametr, mający niewątpliwie istotne znaczenie przy weryfikacji przydatności kandydata aplikującego na wolne stanowisko urzędnicze był oceniany podczas przeprowadzanego na wcześniejszym etapie test wiedzy. Natomiast rozmowa kwalifikacyjna, była przeprowadzana w celu sprawdzenia oczekiwanych w ogłoszeniu kwalifikacji obejmujących skrupulatność, dociekliwość i wnikliwość, gotowość do nauki, umiejętności analityczne i znajomość obsługi komputera.

Podsumowując, Sąd stwierdził – nie dopatrując się innych naruszeń z urzędu – że czynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie objęta skargą została podjęta zgodnie z obowiązującymi w dniu jej podjęcia przepisami ustawy o służbie cywilnej, w szczególności art. 26 art. 28, art. 29a, art. 30 ust. 2 pkt 4 u.s.c. Skargę należało więc oddalić jako niezasadną na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.