Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 17/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-05-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność uchwały w
Powołane przepisy: article: art. 17,  art. 19,  art. 28
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
article: art. 147,  art. 152,  art. 205
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marian Wolanin, Sędziowie asesor WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Protokolant Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 maja 2009 r. sprawy ze skargi A. K., M. K., J. O. na uchwałę Rady Gminy L. z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego 1. stwierdza nieważność par. 46 ust. 2 pkt 5 i ust. 6 pkt 1, 2, 3, 4 zaskarżonej uchwały w części dotyczącej działek o nr ewidencyjnych [...], [...], [...], [...], [...] (aktualnie nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]); 2. zaskarżona uchwała w części określonej w pkt 1 nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Rady Gminy L. na rzecz skarżących A. K., M. K., J. O. kwotę 540 (pięćset czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Skarżący A. K., M. K. i J. O. powołując się na art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym / Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm. / zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uchwałę Rady Gminy L. Nr [...] z dnia [...] maja 2006r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi S. (cz. północna) opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] Nr [...], poz. [...] z [...] grudnia 2006r. i wnieśli o stwierdzenie nieważności tej uchwały oraz zasądzenie na rzecz skarżących zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli, że są współwłaścicielami działek gruntu o numerach ewidencyjnych [...] (według aktualnej numeracji są to działki o numerach: [...]) położonych w miejscowości S. przy ul. [...], gmina L.

Działki te zostały objęte ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi S. (cz. północna) uchwalonego uchwałą Rady Gminy L. Nr [...] z dnia [...] maja 2006r.

Uchwale tej skarżący zarzucili niezgodność z ustawą z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W ich ocenie Rada Gminy L. uchwalając skarżoną uchwałę naruszyła przepisy dotyczące trybu uchwalania planu zagospodarowania przestrzennego. Projekt miejscowego planu, który został wyłożony w dniach [...] stycznia - [...] lutego 2006r. do publicznej wiadomości przewidywał w § 46 m. in. parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania dla terenu będącego własnością skarżących o następujących wysokościach:

* maksymalną wysokość zabudowy - 14m

* maksymalną intensywność zabudowy -1,2

* maksymalną wielkość powierzchni zabudowy - 0,6 -powierzchnię biologicznie czynną- min. 20%

1

Sygn. akt IVSA/Wa 17/09

a stosunek odsunięcia zabudowy od granicy działki w stosunku do wysokości budowli nie był w ogóle wskazany.

Do treści § 46 projektu planu zostały zgłoszone uwagi, których część została uwzględniona, w wyniku czego został uchwalony plan miejscowy, w którym wprowadzono do § 46 planu zmiany, które różniły się od treści tego paragrafu zawartego w projekcie planu będącego przedmiotem wyłożenia.

W stosunku do wyłożonego projektu planu, Rada Gminy L. dokonała w uchwalonym planie miejscowym następujących zmian w treści § 46:

maksymalna wysokość zabudowy została zmniejszona do - 12m

maksymalna intensywność zabudowy została ograniczona do -1,0

maksymalna wielkość powierzchni zabudowy została zmniejszona do - 0,5

powierzchnia biologicznie czynna została zwiększona do - min. 30%

a także zostały wprowadzone postanowienia o usytuowaniu obiektów od granicy działki sąsiedniej w odległości 150 % maksymalnej wysokości budynków.

W tej sytuacji zdaniem skarżących, wobec uwzględnienia przez Radę Gminy L. uwag do planu, zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym istniał obowiązek ponowienia czynności wymienionych w art. 17 ustawy w zakresie niezbędnym do dokonania zmian, który nie został wypełniony przez organy Gminy L. W ocenie skarżących, ponowienie czynności powinno dotyczyć przynajmniej czynności wymienionych

w art. 17 pkt 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez sporządzenie prognozy skutków finansowych uchwalenia planu miejscowego w zmienionej postaci z uwzględnieniem przepisu art. 36 ustawy;

w art. 17 pkt 6 lit. a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez uzyskanie opinii gminnej lub innej właściwej komisji urbanistyczno-architektonicznej o zmienionym projekcie planu;

w art. 17 pkt 10 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez ponowne wyłożenie zmienionego projektu planu oraz zorganizowanie dyskusji publicznej nad przyjętymi w projekcie planu rozwiązaniami.

2

Sygn. akt IVSA/Wa 17/09

Skarżący wskazali, że zaniechanie przez organy gminy ponownego wyłożenia zmienionego projektu planu naruszyło ich interes prawny poprzez uniemożliwienie im wypowiedzenia się na temat zmienionego projektu planu miejscowego. Powołali się również na art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zgodnie, z którym naruszenie zasad i trybu sporządzania planu miejscowego powoduje nieważność uchwały rady gminy w całości lub części.

Zarzucili także zaskarżonej uchwale naruszenie ich uprawnień wynikających wprost z treści prawa własności, wskazując, iż wprowadzone zmiany do projektu planu miejscowego znacząco ograniczyły możliwości inwestycyjne na nieruchomościach stanowiących współwłasność skarżących. Zmiany te spowodowały zmniejszenie możliwej do zaprojektowania i wybudowania na tych nieruchomościach powierzchni użytkowej, o co najmniej 30%. Skutkiem tych zmian jest spadek wartości nieruchomości skarżących, co stanowi nadmierną ingerencję w prawo własności przysługujące skarżącym.

Ponadto skarżący zarzucili zaskarżonej uchwale, iż narusza ich uprawnienia wynikające z praw nabytych, które wywodzą z decyzji o warunkach zabudowy wydanej w dniu [...] października 2004r. przez Wójta Gminy L. Decyzja ta ustalała powierzchnię biologicznie czynną działek na poziomie 10%. Na skutek wprowadzonych przez Radę Gminy L. zmian w projekcie planu miejscowego, planowana przez skarżących inwestycja stała się dla nich bezcelowa, ponieważ możliwości zabudowania przedmiotowej nieruchomości uległy drastycznym ograniczeniom.

Wniesienie skargi przez skarżących poprzedzone zostało skierowaniem do Rady Gminy L. wezwania z dnia [...] maja 2007r. do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący zostali poinformowani pismem Wójta Gminy L. z dnia [...] maja 2007r., że w dniu [...] kwietnia 2007r. Rada Gminy L. podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa skierowanego przez M. Spółka Jawna A. K., M. K. J. O. i kolejne pismo w tej sprawie jest bezprzedmiotowe. Zdaniem skarżących stanowisko to nie jest słuszne,

3

Sygn. akt IVSA/Wa 17/09

gdyż wezwanie oddalone uchwałą Rady Gminy L. Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2007r. zostało skierowane przez spółkę prawa handlowego pod firmą: M. A. K., M. K., J. O. sp. jawna, a nie przez skarżących.

Odpowiadając na skargę Rada Gminy L. wniosła o odrzucenie skargi, a z ostrożności procesowej o oddalenie skargi. Organ podniósł, że w niniejszej sprawie skarżący skierowali wezwanie do Rady Gminy L. w dniu [...] maja 2007r. / data wpływu do organu /. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. W przypadku uchwał organów gminy skarga do sądu administracyjnego może zostać wniesiona dopiero wówczas, uprzednio skierowano bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia - art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym IDz. U. z 2001 r, Nr 142, poz. 1591 ze zm.l. Zgodnie zaś z art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym, w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia prawa stosuje się przepisy o terminach do załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym. Stosownie więc do art. 35 kpa wezwanie do usunięcia naruszenia winno być rozpatrzone przez organ nie później niż w terminie dwóch miesięcy.

Wobec powyższego, skarga do sądu administracyjnego mogła zostać wniesiona dopiero po rozpatrzeniu wezwania przez Radę Gminy L. lub po bezskutecznym upływie terminu do rozpatrzenia wezwania. Termin dwumiesięczny upłynął [...] lipca 2007r. i dopiero po tej dacie można było skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego. Ponadto organ podniósł, iż zgodnie z przepisami ustawy samorządzie gminnym Rada Gminy i Wójt Gminy są odrębnymi organami gminy, o różnym charakterze i odmiennych kompetencjach. Skoro więc ustawodawca wymaga rozpatrzenia wezwania przez organ samorządu terytorialnego, którego uchwała jest kwestionowana, to brak jest podstaw do uznania pisma Wójta Gminy L. z dnia [...] maja 2007r. za stanowisko Rady Gminy L. Odnosząc się do zarzutów niezgodności uchwały Rady Gminy L. z dnia [...] maja 2006r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części

4

Sygn. akt IVSA/Wa 17/09

wsi S. (cz. północna) z ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym organ wyjaśnił, iż w niniejszej sprawie nie było podstaw do ponawiania czynności procedury planistycznej. Wprowadzone zmiany projektu planu nie miały takiego charakteru, który skutkowałby koniecznością ponownego sporządzenia prognozy skutków finansowych uchwalenia planu, uzyskania opinii komisji urbanistyczno-architektonicznej oraz ponownego wyłożenia projektu planu. Ponadto na rozprawie w dniu 14 listopada 2007r. pełnomocnik organu podniósł, iż zgłoszone uwagi i wnioski do projektu planu, zostały częściowo uwzględnione przez Wójta, a te, które nie zostały przez niego uwzględnione zostały przekazane Radzie Gminy L. wraz ze zmienionym projektem planu. Wójt wprowadził uwagi do projektu planu na podstawie art. 17 pkt 13 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Rada Gminy L. nie uwzględniła żadnej z uwag, a zatem nie zachodziła konieczność wprowadzania zmian do projektu planu na podstawie art. 19 ust. 1 w/w ustawy.

Wyrokiem z dnia 26 listopada 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę skarżących, uznając iż zaskarżona uchwała nie narusza prawa.

Wyrok ten został zaskarżony przez skarżących skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 3 października 2008r. Sygn. akt II OSK 367/08 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, między innymi, iż "... Interpretując przepis art. 17 pkt. 13 w zw. z art. 19 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym trzeba mieć na uwadze charakter prawny uwag wnoszonych do wyłożonego do publicznego wglądu projektu planu. Są to uwagi o charakterze indywidualnym zgłaszane w odniesieniu do poszczególnych działek i jako takie mogą być uwzględniane przez wójta, burmistrza czy prezydenta miasta w trybie art. 17 pkt. 13 w/w ustawy, tj. bez obowiązku ponowienia procedury planistycznej. Czym innym jest natomiast wprowadzenie zmian o charakterze ogólniejszym, wówczas gdy mamy do czynienia z konfliktem interesów różnych grup właścicieli działek położonych na

5

Sygn. akt IVSA/Wa 17/09

obszarze objętym zmianami. Zmiany leżące w interesie jednych, naruszają interesy innych właścicieli i jeżeli dokonywane są arbitralnie przez wójta, burmistrza czy prezydenta miasta powodują, że ci którzy są w opozycji do zmian tracą możliwość ich kwestionowania w formie uwag do projektu, rozpatrywanych przez radę gminy na sesji uchwalającej plan. Jeżeli tak, to zarzut skargi kasacyjnej naruszenia ww. przepisów prawa materialnego poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie uznać należy za zasadny, skutkując tym, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie będzie zobowiązany do ponownego rozpatrzenia sprawy, mając na uwadze konieczność oceny w jakiej mierze zmiany projektu planu dokonane przez Wójta Gminy L., mieściły się w trybie zmian określonych przepisem art. 17pkt 13 i jeśli poza ten tryb wchodziły to w jakim zakresie wpłynęły na wadliwość planu (w całości czy w części).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga złożona została w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591, ze zm.), według którego każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

W pierwszej kolejności należy zatem rozważyć dopuszczalność złożenia skargi w kontekście spełnienia kryteriów określonych w powołanym art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, a więc czy zaskarżona uchwała jest aktem z zakresu administracji publicznej i czy narusza interes prawny lub uprawnienie skarżących, a także, czy skarżący wyczerpali ustawowy wymóg dopuszczalności złożenia skargi po uprzednim wezwaniem Rady Gminy L. do usunięcia naruszenia prawa przedmiotową uchwałą.

Zaskarżona uchwała Rady Gminy L. Nr [...] z dnia [...] maja 2006r. opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] Nr [...],

6

Sygn. akt IVSA/Wa 17/09

poz. [...] z [...] grudnia 2006r., dotyczy uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego będącego aktem prawa miejscowego, co w konsekwencji przesądza, iż stanowi akt z zakresu administracji publicznej.

Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą, skarżący jako osoby fizyczne reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika zawarli w piśmie przesłanym do Rady Gminy L. dnia [...] maja 2007r. W związku z brakiem odpowiedzi Rady Gminy L. na to wezwanie, dnia [...] czerwca 2007r. skarżący wnieśli skargę do Sądu za pośrednictwem Rady Gminy L., a więc przed upływem terminu 60 dni od dnia złożenia wezwania o usunięcie naruszenie prawa. Skargę wbrew zarzutom podniesionym przez organ w odpowiedzi na skargę złożono zatem z zachowaniem terminu określonego w art. 53 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.).

Zgodnie z art. 53 § 2 ww ustawy skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Zgodzić się należy ze stanowiskiem organu, iż pismo Wójta Gminy L. z dnia [...] maja 2007r., przesyłające w załączeniu uchwałę Rady Gmina L. Nr [...] w sprawie odrzucenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą wniesionego przez Spółkę M. Sp. jawna -A. K., M. K., J. O., skierowane do pełnomocnika skarżących nie może być uznane za stanowisko Rady w sprawie wniesionego przez strony skarżące jako osoby fizyczne wezwania.

Skoro jednak Rada Gminy L. nie podjęła żadnej uchwały na skutek wezwania wniesionego przez skarżących w dniu [...] maja 2007r., przyjąć należy, iż 60 dniowy termin do wniesienia skargi do Sądu przez skarżących, wobec bezskuteczności wezwania rozpoczął swój bieg z dniem wniesienia wezwania.

Stanowisko organu, iż skarżący mogli skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego dopiero po upływie 60 dni od wniesienia wezwania jest zatem

7

Sygn. akt IVSA/Wa 17/09

błędny. Wniesienie skargi po tym terminie skutkowałoby bowiem odrzuceniem skargi jako wniesionej po terminie.

Wobec uznania, iż skarga została wniesiona w terminie a przed jej wywiedzeniem skarżący wyczerpali tryb określony w art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, do ustalenia pozostaje, czy powołana uchwała Rady Gminy L. z dnia [...] maja 2006r. dotyczy interesu prawnego skarżących, i czy narusza ten interes.

Skarżący wywodzą swój interes prawny z faktu przysługiwania im prawa własności do działek gruntu o nr ew. [...] (według aktualnej numeracji są to działki o numerach: [...]) położonych w miejscowości S. przy ul. [...] gmina L.

Działki te zostały objęte ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi S. (cz. północna) uchwalonego uchwałą Rady Gminy L. Nr [...] z dnia [...] maja 2006r.

W ocenie Sądu, zaskarżona uchwała dotyczy zatem interesu prawnego skarżących, jako wynikającego z przysługiwania prawa własności do przedmiotowych działek gruntu.

Do ustalenia postaje zatem stwierdzenie, czy uchwała ta narusza interes prawny skarżących, i czy naruszenie to, jeżeli ma miejsce, jest uprawnione obowiązującymi przepisami prawa.

W pierwszej kolejności należy podkreślić, iż granice zaskarżenia uchwały Rady gminy L. wyznaczone w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym naruszeniem interesu prawnego wskazują, iż Sąd może dokonywać oceny zaskarżonej uchwały tylko w zakresie wyznaczonym granicami przysługiwania skarżącym interesu prawnego. Jeżeli więc skarżący posiadają w sprawie interes prawny wynikający z przysługiwania im prawa własności do w/w działek gruntu, to granicami oceny przez Sąd naruszenia tego interesu prawnego jest zakres ustaleń zaskarżonej uchwały wobec wskazanych działek. Już zatem z tego względu żądanie skarżących stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały w całości nie znajduje podstawy w ramach art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie

8

Sygn. akt IVSA/Wa 17/09

gminnym. Oceny ustaleń zaskarżonej uchwały należy bowiem dokonać jedynie wobec wskazanych wyżej działek których współwłaścicielami są skarżący.

W skardze na przedmiotową uchwałę skarżący zarzucili jej, iż została uchwalona z naruszeniem trybu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określonego w ustawie z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U Nr 80, poz 717 ze zm.) w tym art. 17 pkt. 5, 6 lit .a i pkt. 10. W ocenie bowiem skarżących wobec uwzględnienia przez Radę Gminy L. uwag do projektu planu zgodnie z art. 19 ust. 1, istniał obowiązek ponowienia czynności wymienionych w art. 17 ustawy w zakresie niezbędnym do dokonania zmian. Obowiązek ten nie został jednak przez organy gminy L. dopełniony.

Odnosząc się do powyższego zarzutu, należy wskazać, iż obowiązki organów w procesie tworzenia miejscowego planu zagospodarowania jak słusznie podnoszą skarżący określa przepis art. 17 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przepis ten wylicza między innymi następujące obowiązki organów planistycznych:

uzyskanie wymaganych opinii i uzgodnień projektu planu,

uzyskanie zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele

nierolnicze i nieleśne,

wprowadzenie zmian wynikających z uzyskanych opinii i dokonanych uzgodnień,

ogłoszenie o wyłożeniu projektu planu do publicznego wglądu na co najmniej 7 dni

przed dniem wyłożenia i dokonanie wyłożenia projektu wraz z prognozą oddziaływania na środowisko do publicznego wglądu na okres co najmniej 21 dni oraz zorganizowanie w tym czasie dyskusji publicznej nad przyjętymi w projekcie planu rozwiązaniami,

5) wyznaczenie terminu, w którym osoby fizyczne i prawne oraz jednostki

organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej mogą wnosić uwagi

dotyczące projektu planu,

6) rozpatrzenie wniesionych uwag.

9

Sygn. akt IVSA/Wa 17/09

Kolejnym obowiązkiem właściwych organów w procesie uchwalenia planu jest wprowadzenie do projektu planu zmian wynikających z rozpatrzenia uwag, a następnie w niezbędnym zakresie ponowienie uzgodnień (art. 17 pkt 13 ustawy). W realiach niniejszej sprawy trzeba wskazać, iż Wójt gminy L.- w następstwie rozpatrzenia uwag wniesionych w trybie przepisu art. 17 pkt 11 tejże ustawy -uwzględnił niektóre uwagi wniesione do projektu planu. Projekt miejscowego planu, który został wyłożony w dniach [...] stycznia - [...] lutego 2006r. do publicznej wiadomości przewidywał bowiem w § 46 m. in. parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania dla terenu będącego własnością skarżących o następujących wysokościach:

* maksymalną wysokość zabudowy - 14m

* maksymalną intensywność zabudowy -1,2

* maksymalną wielkość powierzchni zabudowy - 0,6 -powierzchnię biologicznie czynną- min. 20%

a stosunek odsunięcia zabudowy od granicy działki w stosunku do wysokości budowli nie był w ogóle wskazany.

W wyniku uwzględnienia uwagi dokonano w uchwalonym planie miejscowym następujących zmian w treści § 46:

* maksymalna wysokość zabudowy została zmniejszona do - 12m

* maksymalna intensywność zabudowy została ograniczona do -1,0

* maksymalna wielkość powierzchni zabudowy została zmniejszona do - 0,5

* powierzchnia biologicznie czynna została zwiększona do - min. 30%

Zostały także wprowadzone postanowienia o usytuowaniu obiektów od granicy działki sąsiedniej w odległości 150 % maksymalnej wysokości budynków.

Wskazać należy, iż pomimo dokonanych zmian Wójt nie dokonał w jakimkolwiek zakresie ponownych uzgodnień projektu planu ani niezbędnych. Tym samym, przedłożył do uchwalenia Radzie projekt planu w takiej wersji, która częściowo nie była przedmiotem uzgodnień.

Kolejnym etapem prac nad miejscowym planem było przedstawienie projektu planu Radzie. Prawem Rady przed podjęciem uchwały w sprawie miejscowego planu

10

Sygn. akt IVSAM/a 17/09

jest dokonanie zmian w projekcie planu, w tym w następstwie rozpoznania uwag zgłoszonych do planu. Z uprawnienia tego skorzystała Rada i uwzględniła częściowo niektóre z uwag przedstawionych przez Wójta Gminy. Pomimo dokonania zmian w projekcie planu przez Radę, nie uznano jednak za konieczne ponowienia w niezbędnym zakresie czynności, o których mowa w przepisie art. 17 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, lecz podjęto uchwałę w sprawie miejscowego planu, zatwierdzając projekt planu uwzględniający dokonane na skutek wniesionych części uwag zmiany. Taki sposób postępowania organów tworzących miejscowy plan w ocenie Sądu narusza prawo.

Treść przytoczonego powyżej przepisu art. 17 pkt 13 in fine ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a także art. 19 ust. 1 tejże ustawy, stanowiącego, iż jeżeli rada stwierdzi konieczność dokonania zmian w przedstawionym do uchwalenia projekcie planu miejscowego, w tym także w wyniku uwzględnienia uwag do projektu planu, czynności, o których mowa w art. 17, ponawia się w zakresie niezbędnym do dokonania tych zmian, jednoznacznie wskazuje, iż ustawodawca w tych przepisach nie pozwala zarówno wójtowi gminy, jak i radzie na jakiekolwiek wartościowanie, gradację uwzględnionych uwag czy dokonanych zmian projektu planu. Skoro nie wprowadza on żadnego rozróżnienia tych zmian, to oznacza to tylko jedno: że każda zmiana w uzgodnionym i wyłożonym do publicznego wglądu projekcie planu wymaga powtórzenia odpowiednich czynności.

W pierwszej kolejności należy zatem wskazać, iż w ocenie Sądu zmiany jakie dokonano w projekcie planu nie wymagały ponowienia uzgodnień z organami określonymi w art. 17 ust. 7 ustawy, bowiem nie miały one wpływu na sposób przeznaczenia terenu zachowano bowiem dotychczasowe przeznaczenie zmieniając jedynie parametry dopuszczalnej zabudowy.

Nie można jednak zgodzić się z poglądem organu, iż nie było potrzeby ponownego dokonania czynności w niezbędnym zakresie w trybie przepisu art. 19 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z uwagi na niewielki zakres i charakter tych zmian. Okoliczność, iż zmiany zostały w projekcie dokonane i

11

Sygn. akt IVSA/Wa 17/09

projekt ten różnił się od wyłożonej do publicznego wglądu jednoznacznie przemawiały za potrzebą zastosowania się organów gminy do treści tak przepisu art. art. 19 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Przepis art. 28 ust. 1 omawianej ustawy stanowi, iż naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego, istotne naruszenie trybu jego sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub części. Analizując wskazane powyżej naruszenie prawa trzeba stwierdzić, iż w niniejszej sprawie mamy do czynienia z istotnym naruszeniem trybu sporządzania miejscowego planu. Powyższy przepis formułując trzy przesłanki nieważności uchwały jednoznacznie wskazuje, iż naruszenie trybu sporządzenia planu, aby mogło prowadzić do nieważności uchwały, musi mieć charakter kwalifikowany, a więc musi być istotne.

Istotne naruszenie trybu postępowania należy rozumieć nie tylko jako takie naruszenie trybu, które prowadzi w konsekwencji do sytuacji, w której przyjęte ustalenia planistyczne są odmienne od tych, które zostałyby podjęte, gdyby nie naruszono trybu sporządzenia aktu planistycznego (vide: Z. Niewiadomski: Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne. Komentarz, C.H. Beck, Warszawa 2006, s. 251), ale również jako takie naruszenie trybu, które może prowadzić do takiej sytuacji. Tym samym, nieistotnym naruszeniem trybu, a więc takim, które nie skutkuje nieważnością uchwały, będzie takie pogwałcenie przepisów omawianej ustawy odnoszących się do trybu prac planistycznych, które nie prowadzi i nie mogłoby prowadzić do odmiennych ustaleń planistycznych niż te, które zostały podjęte w następstwie naruszenia trybu postępowania planistycznego.

Mając na uwadze powyższe, oraz przede wszystkim okoliczność, iż w rozpoznawanej sprawie we wiążącym Sąd wyroku z dnia 3 października 2008r. Sygn. akt II OSK 367/08 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, iż gdy "zmiany leżące w interesie jednych naruszają interesy innych właścicieli i jeżeli dokonywane są arbitralnie przez wójta powodują, że ci którzy są w opozycji do zmian tracą możliwość ich kwestionowania w formie uwag do projektu, rozpatrywanych przez radę na sesji uchwalającej plan", Sąd uznał, iż w niniejszej sprawie strony

12

Sygn. akt IVSA/Wa 17/09

skarżące wykazały, iż w/w zmiany jakie zostały dokonane w § 46 projekcie uchwały na skutek uwzględnienia części uwag wpływają na naruszenie ich interesu prawnego, bowiem ograniczają możliwość zagospodarowania należących do nich nieruchomości.

Powyższe w ocenie Sądu dowodzi, iż wobec niepowtórzenia czynności planistycznych w niezbędnym zakresie w tym przede wszystkim określonym w art. 17 pkt. 10 ustawy tj. ponownego wyłożenia zmienionego projektu planu oraz zorganizowania dyskusji publicznej nad przyjętymi w projekcie planu rozwiązaniami doszło do naruszenia prawa. W realiach niniejszej sprawy, gdzie mamy do czynienie, jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny ze ścieraniem się odmiennych interesów różnych podmiotów, nie można bowiem wykluczyć, iż przyjęte ustalenia planistyczne są odmienne od tych, które zostałyby podjęte, gdyby nie naruszono trybu sporządzenia planu. Tym samym, skoro nie można wykluczyć sytuacji, iż owe naruszenia prawa miały wpływ na treść dokonanych ustaleń planistycznych, to należy zakwalifikować je do istotnych naruszeń trybu podejmowania uchwały skutkujących jej nieważnością w części dotyczącej § 46 ust. 2 pkt 5 i ust. 6 pkt 1,2,3,4.

W związku z powyższym, działając na podstawie art. 147 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w pkt. 1 sentencji.

O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej uchwały w części objętej pkt 1 sentencji, orzeczono na podstawie art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

O zwrocie kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.