Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SO/Wa 32/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-04-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny -art.55 ustawy PoPSA
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 2, 55 par. 1,154 par. 6,200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 217 par. 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A.Z. o wymierzenie grzywny Prezydentowi W. w związku z nieprzekazaniem skargi do sądu postanawia: 1. wymierzyć Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 2.000 (dwa tysiące) złotych; 2. zasądzić od Prezydenta W. na rzecz skarżącej A.Z. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

A.Z., reprezentowana przez adw. J.S., wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny z powodu nieprzekazania do Sądu w terminie skargi na bezczynność Prezydenta W. w sprawie wydania, na podstawie art. 217 § 2 pkt 1 Kpa, zaświadczania, iż budynek posadowiony przy ul. [...] ozn. nr hip. [...] spełnia warunki art. 5 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy i stanowi odrębną od gruntu nieruchomość, a jego właścicielką w części niesprzedanej jest A.Z.

Uzasadniając złożony wniosek skarżąca wskazała, że pismem z dnia 10 września 2010 r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 14 września 2010 r. na adres organu) wniosła skargę na bezczynność Prezydenta W., która to skarga do dnia złożenia wniosku o wymierzenie organowi grzywny nie została przekazana Sądowi w trybie art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.").

W związku z wnioskiem z dnia 15 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przesłał jego odpis Prezydentowi W. wzywając jednocześnie do nadesłania – w terminie 30 dni – odpowiedzi oraz oryginalnych bądź poświadczonych za zgodność z oryginałem akt administracyjnych sprawy. W związku z brakiem odpowiedzi organu na zarządzenie z dnia 19 listopada 2010 r. ponowiono przedmiotowe wezwanie.

W dniu 31 stycznia 2011 r. (data prezentaty Sądu) pełnomocnik skarżącej adw. J.S. wystąpił z prośbą o rozpoznanie wniosku z dnia 15 listopada 2010 r. bez dalszego oczekiwania na stanowisko Prezydenta W. Stanowisko to zaprezentował również w piśmie z dnia 8 kwietnia 2011 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek o ukaranie organu grzywną jest zasadny.

Stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, do którego wpłynęła skarga, ma obowiązki określone w art. 54 § 2 p.p.s.a., a w razie niezastosowania się do tych obowiązków, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.

W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że Prezydent W. nie wypełnił obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Skarga z dnia 10 września 2010 r. na bezczynność Prezydenta W. w sprawie wydania – na podstawie art. 217 § 2 pkt 1 Kpa – zaświadczania została wniesiona do organu w dniu 14 września 2010 r. (data nadania skargi w urzędzie pocztowym). Zatem bezspornym jest, że trzydziestodniowy termin do wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a., upłynął.

W razie niezastosowania się do obowiązków, wynikających z treści art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.

Zważyć należy, że przesłanką do wymierzenia grzywny jest fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na powody. Natomiast wymierzając grzywnę, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, w tym między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku.

Powyższe oznacza, że w każdej sytuacji, gdy została wniesiona skarga, organ powinien wypełnić ciążący na nim obowiązek wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a. Omawiana grzywna ma charakter dyscyplinująco - represyjny. Wymierzenie jej jest zatem uzależnione od łącznego zaistnienia dwóch warunków, to jest złożenia przez skarżącego wniosku o wymierzenie grzywny oraz niewykonanie w ogóle lub wykonanie po upływie ustawowego terminu obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie przedmiotowa skarga została wniesiona do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu w dniu 14 września 2010 r. i do daty orzekania przez Sąd nie została nadesłana wraz z odpowiedzią na skargę.

Należy w tym miejscu zaznaczyć, że pomimo dwukrotnego wezwania Sądu organ nie ustosunkował się do wniosku o ukaranie grzywną w związku z nieprzekazaniem skargi z dnia 10 września 2010 r. i nie nadesłał akt administracyjnych sprawy.

Mając na uwadze w/w okoliczności Sąd uznał, że postępowanie Prezydenta W. w niniejszej sprawie wypełnia przesłankę określoną w art. 55 § 1 p.p.s.a. warunkującą możliwość wymierzenia grzywny. Organ nie wykonał bowiem ustawowego obowiązku przekazania skargi w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Natomiast to, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał złożony przez skarżącą wniosek za zasadny i orzekł jak w postanowieniu z mocy art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a.

Orzeczona wysokość grzywny w ocenie Sądu jest adekwatna do niewypełnienia ciążącego na organie obowiązku.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.