Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 121/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-06-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na czynność Prezydenta Miasta z dnia [...] lutego 2010 r., znak: [...], w przedmiocie odmowy zwrotu nadpłaty za kartę pojazdu postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] lutego 2010 r. R. K. wniósł do Prezydenta Miasta o zwrot kwoty 425 złotych za kartę pojazdu wydaną dnia [...] października 2005 r. przy rejestracji pojazdu marki V. P., o numerze rejestracyjnym [...].

W odpowiedzi na wniosek pismem z dnia [...] lutego 2010 r., znak:

[...], organ odmówił zwrotu opłaty, argumentując, iż opłata została pobrana zgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami prawa. Organ pouczył jednocześnie skarżącego, iż na odmowę zwrotu opłaty przysługuje mu skarga do sądu administracyjnego.

Pismem z dnia [...] marca 2010 r. R. K. wniósł skargę na odmowę zwrotu opłaty. W uzasadnieniu powołał się na niezgodność przepisów stanowiących podstawę pobrania opłaty z przepisami Konstytucji i prawa wspólnotowego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie. Wniosek o odrzucenie skargi nie został uzasadniony, natomiast w zakresie wniosku o oddalenie organ podniósł argumenty analogiczne do zawartych w piśmie z [...] lutego 2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga wniesiona na podstawie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) podlega odrzuceniu, bowiem nie został wyczerpany tryb niezbędny dla jej wniesienia.

Zgodnie z przytoczonym przepisem - jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.

Czynności o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. to inne (niż decyzje administracyjne i postanowienia) czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 4 lutego 2008 r. (sygn. I OPS 3/07; ONSAiWSA 2008/2/21), skierowane do organu żądanie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu, uiszczonej na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 137, poz. 1310 ze zm.), jest sprawą administracyjną, którą organ załatwia w drodze aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.

Na podstawie art. 52 § 3 i art. 53 § 2 p.p.s.a. tryb wnoszenia skargi na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, jest następujący:

- skarżący musi wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa,

- musi to uczynić w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności,

- po doręczeniu odpowiedzi na wezwanie do usunięcia prawa skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia,

- a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

W badanej sprawie skarga nie może zostać rozpoznana, ponieważ skarżący po otrzymaniu negatywnego stanowiska organu, na skutek błędnego pouczenia przez organ wniósł skargę do sądu administracyjnego, bez wykorzystania obligatoryjnego trybu przedstawionego wyżej.

Skarżący, jeśli uznał, że wyrażona w piśmie z dnia [...] lutego 2010 r. odmowa zwrotu opłaty narusza prawo, powinien był najpierw wezwać na piśmie Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa w terminie czternastu dni od dnia, w którym otrzymał negatywne stanowisko. Dopiero po uzyskaniu odpowiedzi na to wezwanie skarżący mógł wnieść skargę do sądu - w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia kolejnego pisma.

Błąd został spowodowany przez organ który wadliwie pouczył skarżącego. W konsekwencji jednak skarżący nie może w tej chwili wezwać Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa, bowiem upłynął już termin czternastu dni od dnia, w którym otrzymał negatywne stanowisko (pismo z dnia [...] lutego 2010 r.). Bez tego wezwania skarżący zaś nie może skutecznie wnieść skargi do sądu administracyjnego.

W zaistniałej sytuacji konieczne będzie ponowne przeprowadzenie całej procedury, tym razem zgodnie z wymogami prawa. W tym celu skarżący powinien raz jeszcze złożyć do Prezydenta Miasta wniosek o zwrot opłaty, a jeżeli znów uzna, że stanowisko zajęte przez organ jest wadliwe, wezwie on organ do usunięcia naruszenia prawa, zaś po uzyskaniu odpowiedzi będzie mógł wnieść skargę do sądu. Organ mając na względzie, że czynności są powtarzane z powodu jego błędu, będzie dokonywał wszystkich czynności w sposób szczególnie szybki i dokładny.

W chwili obecnej jednak skarga do sądu jest niedopuszczalna.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.