Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 521/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2007-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
6309 Inne o symbolu podstawowym 630
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 1 pkt 2, art. 4 ust. 3, art. 6 ust. 1, art 28 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2004 nr 29 poz 257
law: Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym
Teza: Tak długo, jak wyroby akcyzowe zharmonizowane objęte są procedurą zawieszenia poboru akcyzy dokonywanie jakichkolwiek czynności, które zgodnie z

zasadami ogólnymi (art. 6 ustawy o podatku akcyzowym) rodziłyby powstanie obowiązku podatkowego, nie wpływa na powstanie obowiązku podatkowego.

TEZY

Tak długo, jak wyroby akcyzowe zharmonizowane objęte są procedurą zawieszenia poboru akcyzy dokonywanie jakichkolwiek czynności, które zgodnie z

zasadami ogólnymi (art. 6 ustawy o podatku akcyzowym) rodziłyby powstanie obowiązku podatkowego, nie wpływa na powstanie obowiązku podatkowego.


SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), Sędziowie asesor WSA Piotr Pietrasz, sędzia WSA Wojciech Stachurski, Protokolant Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi "O" - sp.j. w S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiąc październik i listopad 2004 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Celnego w S. decyzją z [...] czerwca 2007 r. nr [...], określił Przedsiębiorstwu [...] "O." J. O. i Wspólnicy spółka jawna w S. (dalej jako "spółka"), wysokość zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiąc październik 2004 r. w kwocie [...] zł w miejsce zadeklarowanego podatku akcyzowego w wysokości [...] zł oraz określił wysokość zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiąc listopad 2004 r. w kwocie [...] zł w miejsce zadeklarowanego podatku akcyzowego w wysokości [...] zł.

Powyższe rozstrzygnięcie było następstwem przeprowadzonego przez organ pierwszej instancji postępowania kontrolnego i podatkowego w spółce w zakresie sprawdzenia rzetelności deklarowania podstaw opodatkowania oraz odprowadzania podatku akcyzowego i opłaty paliwowej od wyrobów akcyzowych. Postępowanie to ujawniło, że w dniach 13 i 14 października 2004 r. zlecono dokonanie dokumentowego przesunięcia magazynowego z ewidencji wyrobów akcyzowych z zawieszoną akcyzą do ewidencji wyrobów z zapłaconą akcyzą nie dokonując wyprowadzenia ze składów podatkowych paliw: oleju napędowego i benzyny bezołowiowej, znajdujących się Bazie Paliw w M. oraz w Bazie Paliw w N. Z protokołu kontroli wynika, iż operację tę w spółce potraktowano jako czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem akcyzowym i odprowadzono od w/w ilości paliw płynnych podatek akcyzowy w postaci wpłat dziennych za 13 i 14 października 2004 r. Wymienione ilości paliw zostały zdjęte ze stanu kartoteki magazynowej dla towaru z "niezapłaconą akcyzą" i wpisane jako przychód na kartotekę magazynową dla towarów z "zapłaconą akcyzą". Rzeczywiste wyprowadzenie, już z zapłaconym podatkiem akcyzowym, oleju napędowego i benzyny bezołowiowej ze składu podatkowego w M. i w N. nastąpiło w dniach od 14 października 2004 r. do

2 listopada 2004 r. W związku z powyższym Organ uznał wyżej opisaną operację za czynność nie podlegającą obowiązkowi podatkowemu.

Dyrektor Izby Celnej w B., decyzją z [...] września 2007 r. nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ wskazując na treść przepisów art. 4 ust. 1 i 2, art. 6 ust. 1 oraz art. 26 ust. 1 pkt 1 i art. 28 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.) stwierdził, iż obowiązek podatkowy powstaje w dniu wyprowadzenia wyrobów akcyzowych poza teren składu podatkowego, a podatnik ma obowiązek obliczyć i zapłacić podatek akcyzowy, według obowiązujących stawek, od ilości wyrobów akcyzowych faktycznie wyprowadzanych ze składu podatkowego. Dyrektor Izby Celnej wskazał, że z dowodów zgromadzonych w trakcie postępowania kontrolnego i podatkowego (faktur sprzedaży, kartotek magazynowych, dowodów wydania) wynika, że fizyczne wyprowadzenie, już z zapłaconym podatkiem akcyzowym [...] l oleju napędowego i [...] l benzyny bezołowiowej ze składu podatkowego w M. i [...] l oleju napędowego ze składu podatkowego w N. nastąpiło w dniach późniejszych, tj. od 14 października 2004 r. do 2 listopada 2004 r.

Odnosząc się do zarzutu odwołania naruszenia art. 4 ust. 3 w zw. z art. 6 ust. 1 cyt. ustawy o podatku akcyzowym organ stanął na stanowisku, że przepis art. art. 4 ust. 3 nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej treść tego przepisu wskazuje na nieokreślone nabycie lub wejście w posiadanie wyrobu akcyzowego niewiadomego pochodzenia, od którego na wcześniejszym etapie obrotu powinien był powstać obowiązek podatkowy (np. import, produkcja, wyprowadzenie ze składu podatkowego). W niniejszej sprawie paliwa silnikowe,

w których posiadanie, jak twierdzi skarżący wszedł podatnik, nie podlegały czynnościom powodującym powstanie obowiązku podatkowego. Wprowadzenie wyrobu akcyzowego do składu podatkowego przemieszczanego w procedurze zawieszenia poboru akcyzy powoduje dalsze jego pozostawanie pod tą procedurą

a tym samym skutkuje odroczeniem powstania zobowiązania podatkowego niezależnie od tego czy wyrób ten był wcześniej wyprodukowany, sprzedany czy też importowany. Od momentu nabycia wewnątrzwspólnotowego tych wyrobów, pozostawały one cały czas podczas przemieszczania i składowania w składzie podatkowym w procedurze zawieszenia poboru akcyzy.

Dyrektor Izby Celnej zauważył także, iż przemieszczenie wyrobu akcyzowego w ramach tego samego składu podatkowego nie zmieniło statusu prowadzącego skład podatkowy. Prowadzący skład podatkowy bez przerwania ciągłości pozostawał cały czas "sprawującym pieczę" nad tym towarem, jak to zostało określone

w umowach składu. Jak wynika z umowy składu Nr [...] dotyczącej Bazy Paliw Nr [...] w M. i umowy składu Nr [...] dotyczącej Bazy Paliw Nr [...] w N., przedmiotem umowy była usługa związana ze składowaniem wyrobów akcyzowych gdzie N. zobowiązała się w § 3 umów udostępnić składującemu określona pojemność składową. Nie były to umowy przekazujące w posiadanie zależne wyrobów akcyzowych N., a umowy wykonania usługi składowania obejmujące czynności niezbędne do jej sprawnego wykonania. Ponadto po sporządzeniu dokumentów wydania towaru z magazynu, strony nie zawierały żadnych dodatkowych umów na przekazanie w posiadanie samoistne wyrobów Przedsiębiorstwu O., jak też przy jego ponownym wprowadzeniu na przekazanie w posiadanie zależne paliw płynnych prowadzącemu skład podatkowy. Przedsiębiorstwo [...] O. w momencie wprowadzenia wyrobów akcyzowych do składu podatkowego w procedurze zawieszenia poboru akcyzy był właścicielem tego towaru i do momentu fizycznego jego wyprowadzenia ze składu podatkowego towar ten nie zmienił właściciela. W związku z powyższym argument strony, jakoby wydanie wyrobu akcyzowego będącego w procedurze zawieszenia poboru akcyzy z posiadania zależnego prowadzącego skład podatkowy w posiadanie samoistne firmie O. spowodowało powstanie obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym organ uznał za nieuzasadniony.

Ponadto w związku z podniesionym zarzutem naruszenia przepisów postępowania, a w szczególności art. 122 i art. 191 ustawy - Ordynacja podatkowa, organ zauważył, że skarżący nie kwestionuje przeprowadzonej oceny materiału dowodowego, a jedynie nie zgadza się z kwalifikacją prawną czynności jaka miała miejsce w dniach 13 i 14 października 2004 r. wskazał też, że stosownie do art. 210 § 4 organ w niniejszej sprawie, w uzasadnieniu faktycznym decyzji przytoczył wszystkie okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy oraz dokonał na podstawie całokształtu materiału dowodowego oceny, że okoliczność przesunięcia magazynowego paliw silnikowych z ewidencji z zawieszoną akcyzą do ewidencji z zapłaconą akcyzą nie powodowała powstania obowiązku podatkowego.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Białymstoku, działający w imieniu skarżącego pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Rozstrzygnięciu Dyrektora Izby Celnej zarzucono:

1. naruszenie prawa materialnego w art. 4 ust. 3 w zw. z art. 6 ust. 1 ustawy

o podatku akcyzowym, poprzez ich błędną wykładnię skutkującą przyjęciem, że nabycie lub posiadanie paliw silnikowych znajdujących się na terenie składu podatkowego, a więc od których nie została zapłacona akcyza, nie skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym, podczas gdy obowiązek podatkowy w tym przypadku powstanie z dniem wykonania czynności podlegającej opodatkowaniu, a więc z chwilą objęcia

w posiadanie wyrobu akcyzowego (art. 6 ust. 1 wskazanej wyżej ustawy);

2. naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy,

w szczególności: a) art. 122 oraz art. 191 ustawy - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, skutkujące przyjęciem jako podstawy rozstrzygnięcia stanu faktycznego niezgodnego ze stanem rzeczywistym, w szczególności zakwestionowanie wejścia przez Przedsiębiorstwo [...] O. w dniu 13 i 14 października 2004r. w posiadanie paliw silnikowych, która to okoliczność faktyczna skutkowała powstaniem obowiązku podatkowego w akcyzie; b) art. 121 § 1 w zw. z art. 124 Ordynacji podatkowej, poprzez uchybienie wyrażonym w tych przepisach zasadom zaufania i przekonywania, co nastąpiło w następstwie działania organu podatkowego, który pierwotnie nie kwestionował uiszczonego w znacznych kwotach podatku akcyzowego, a czyni to dopiero teraz w kontekście obciążenia podatnika dodatkowymi należnościami z tytułu opłaty paliwowej, przy czym w uzasadnieniu decyzji nie wskazuje jednoznacznych przesłanek, które przemawiałyby za merytoryczną poprawnością takiego działania; c) art. 127 oraz art. 124 w zw. z art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 Ordynacji podatkowej, poprzez braki w uzasadnieniu decyzji, w szczególności w zakresie ustosunkowania się do podniesionego w odwołaniu zarzutu naruszenia art. 121 § 1 w zw. z art. 124 Ordynacji podatkowej, co rażąco narusza zasadę przekonywania, a jednocześnie w istocie stanowi o braku instancyjnej kontroli rozstrzygnięcia.

Autor skargi podniósł, że przedmiotowe towary, pozostające w posiadaniu zależnym podmiotu prowadzącego skład podatkowy zostały wydane Spółce O., a następnie ponownie przyjęte na stan składu, ale już jako towar z uiszczoną akcyzą. W związku z tym zdarzeniem, w ocenie spółki, powstał obowiązek podatkowy

w podatku akcyzowym na podstawie art. 4 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym

z tytułu posiadania. Podniesiono również, że tezie organu, że obowiązek podatkowy

w akcyzie nie może powstać w zakresie towarów, które znajdują się na terenie składu podatkowego, a zatem nie mogą na terenie składu podatkowego znajdować się towary od których zapłacono akcyzę, przeczy fakt, że na terenie bazy w N. znajdowały się zbiorniki, w których przechowywano wyroby z zapłaconą akcyzą.

Z przesłuchań świadka, na którego powołuje się organ podatkowy, można jedynie wyprowadzić domniemanie, co do faktu, iż towaru poza skład podatkowy nie wyprowadzono, co jednak nie ma dla sprawy znaczenia, gdyż przemieszczenia oleju i benzyny poza skład podatnik nie dokonał.

W ocenie pełnomocnika spółki, nie znajduje podstaw w zebranym materiale dowodowym twierdzenie, iż na terenie składów podatkowych w dniach 13 i 14 października 2004 r. nie doszło do faktycznego wydania towarów spółce przez prowadzącego składy. Takie zdarzenia miały miejsce i chociaż nie skutkowały wyprowadzeniem poza obszar składów, skutkowały powstaniem obowiązku podatkowego w akcyzie. Nabycie lub posiadanie wyrobu akcyzowego jest jedną

z czynności skutkujących powstaniem obowiązku podatkowego. Zatem objęcie

w posiadanie wyrobu akcyzowego znajdującego się na terenie składu podatkowego prowadzi do powstania obowiązku podatkowego w akcyzie. W związku z wejściem przez spółkę w posiadanie przekazanego przez podmiot prowadzący skład podatkowy oleju oraz benzyny, w dniach 13 i 14 październik 2004 r., w związku z tą czynnością, powstał obowiązek uiszczenia podatku akcyzowego, z którego to obowiązku podatnik się wywiązał.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w B. wnosił o jej oddalenie, podtrzymując wywody zawarte w skarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

W świetle przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta - jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie prawidłowości zastosowania przez organy administracji przepisów obowiązującego prawa, zarówno prawa materialnego, jak też przepisów postępowania. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli naruszenia te mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dające podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd nie stwierdził podnoszonych w skardze naruszeń przepisów prawa. Organy podatkowe właściwie dokonały subsumcji norm prawa materialnego pod prawidłowo ustalony stan faktyczny. Nie naruszyły przy tym przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Spór w sprawie jest wynikiem odmiennej oceny przez spółkę i organy podatkowe skutków czynności dokumentowego przesunięcia magazynowego z ewidencji wyrobów akcyzowych z zawieszoną akcyzą do ewidencji wyrobów z zapłaconą akcyzą, bez wyprowadzenia ze składów podatkowych wyrobów akcyzowych zharmonizowanych (olej napędowy, benzyna bezołowiowa), a w konsekwencji daty powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym.

Analizując przepisy określające zakres przedmiotowy opodatkowania podatkiem akcyzowym oraz statuujące moment powstania obowiązku podatkowego w tym podatku, zwrócić trzeba uwagę, że wśród czynności opodatkowanych podatkiem akcyzowym wymienionych w art. 4 cytowanej ustawy o podatku akcyzowym, ustawodawca wymienia m.in. wyprowadzenie wyrobów akcyzowych zharmonizowanych ze składu podatkowego (art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy). Moment powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym reguluje natomiast art. 6 ust. 1 cytowanej ustawy o podatku akcyzowym. Zgodnie z tym przepisem, obowiązek podatkowy powstaje z dniem wykonania czynności podlegających opodatkowaniu, chyba że ustawa stanowi inaczej. Tak sformułowane uregulowania wskazuje zatem, iż moment powstania obowiązku podatkowego został w tym przepisie unormowany jako zasada ogólna, a wyjątków poszukiwać należy w przepisach szczególnych.

W odniesieniu do niniejszej sprawy, takim przepisem szczególnym jest art. 28 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym. Przepis ów łączy moment powstania obowiązku podatkowego z zakończeniem procedury zawieszenia poboru akcyzy

w przypadku wyprowadzenia wyrobów akcyzowych zharmonizowanych ze składu podatkowego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy. W takiej sytuacji obowiązek podatkowy powstaje w dniu wyprowadzenia tych wyrobów poza teren składu podatkowego.

Fizyczne wyprowadzenie wyrobów poza teren składu podatkowego, bez zawieszania poboru akcyzy jest niczym innym, jak dopuszczeniem wyrobów do konsumpcji (K. Feldo, "Ustawa o podatku akcyzowym. Komentarz" wyd. LexisNexis, Warszawa 2007, s.223). Natomiast dokonywanie jakichkolwiek czynności, które zgodnie z zasadami ogólnymi rodziłoby powstanie obowiązku podatkowego, nie wpływa na powstanie obowiązku podatkowego tak długo, jak wyroby akcyzowe zharmonizowane objęte są procedurą zawieszenia poboru akcyzy (S. Parulski, komentarz do art. 6 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym [w:]

S. Parulski, Akcyza. Komentarz, Zakamycze, 2005).

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie organy prawidłowo uznały, że dokonanie przez spółkę w dniach 13 i 14 października 2004 r. dokumentowego przesunięcia magazynowego z ewidencji wyrobów akcyzowych z zawieszoną akcyzą do ewidencji wyrobów z zapłaconą akcyzą, bez jednoczesnego dokonania wyprowadzenia ze składów podatkowych paliw: oleju napędowego i benzyny bezołowiowej, nie spowodowało powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym. Nie nastąpiło, bowiem fizyczne wyprowadzenie wyrobów poza teren składu podatkowego, które spowodowałoby zakończenie procedury zawieszenia poboru akcyzy. Fakt ten potwierdzają świadkowie przesłuchani w sprawie. Z zeznań tych świadków wynika także, co podkreśla organ, że przedmiotowe paliwa nie zostały nawet przemieszczone w obrębie składu podatkowego ze zbiornika z zawieszoną akcyzą do zbiornika z zapłaconą akcyzą. Ponadto jak wykazało postępowanie w Bazie Paliw Nr [...] w M. nie było takiej możliwości, albowiem ten skład paliw nie posiadał wydzielonych zbiorników dla wyrobów objętych procedurą zawieszenia poboru akcyzy i wyrobów z zapłaconą akcyzą, co w zasadzie uniemożliwia ich każdorazowe wyodrębnienie.

Bez znaczenia pozostają argumenty autora skargi, który twierdzi, że towary pozostające w posiadaniu zależnym podmiotu prowadzącego skład podatkowy zostały wydane spółce, a następnie ponownie przyjęte na stan składu, ale już jako towar z uiszczoną akcyzą, co spowodowało powstanie obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym na podstawie art. 4 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym z tytułu posiadania.

Po pierwsze przepis art. 4 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym nie znajduje

w sprawie zastosowania, albowiem dotyczy sytuacji, kiedy na wcześniejszym etapie obrotu kwota zapłaconej akcyzy była niższa niż wysokość powstałego zobowiązania podatkowego lub, gdy nie została zapłacona w ogóle, pomimo powstania obowiązku podatkowego. Przedmiotowe wyroby natomiast w ogóle nie podlegały czynnościom powodującym powstanie obowiązku podatkowego, gdyż były nabyte wewnątrzwspólnotowo i przemieszczone następnie do składu podatkowego

w N. i M. w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, co skutkuje przesunięciem obowiązku podatkowego w akcyzie do momentu wyprowadzenia wyrobów akcyzowych poza system zawieszenia poboru akcyzy (t.j. dopuszczenia wyrobów akcyzowych do konsumpcji).

Po drugie, jak wynika z przepisów regulujących umowę składu, przedsiębiorca składowy zobowiązuje się do przechowania, za wynagrodzeniem, oznaczonych

w umowie rzeczy ruchomych (art. 853 § 1 ustawy – Kodeks cywilny). Fakt oddania rzeczy na skład nie powoduje przeniesienia posiadania tej rzeczy na przedsiębiorcę składowego, który sprawuje władztwo fizyczne nad rzeczą za kogo innego. Zawarcie umowy składu powoduje, że przedsiębiorca składowy staje się zatem dzierżycielem (por. K. Zacharzewski "Przedmiot obowiązku pieczy w umowie składu z udziałem domu składowego", Prawo Spółek 2001/5/29). Dzierżyciela natomiast nie można zaliczyć do kategorii posiadacza rzeczy. W warstwie corpus – włada rzeczą, natomiast w warstwie woli władania animus - włada rzeczą w cudzym imieniu.

W takiej sytuacji nie mogło być zatem mowy o wydaniu wyrobu akcyzowego

z posiadania zależnego przedsiębiorcy składowego w posiadania samoistne skarżącej spółki, które rzekomo miało doprowadzić do powstania obowiązku podatkowego.

Odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów postępowania, Sąd pragnie podnieść, że dokonując ustaleń faktycznych w konkretnej sprawie na organach ciąży obowiązek podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy (art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm., - dalej: O.p.) Rozwinięciem tej zasady jest reguła wyrażona w art. 187 § 1 O.p., zgodnie z którą organ podatkowy, jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Równie istotny filar dowodzenia w postępowaniu podatkowym stanowi zasada swobodnej oceny dowodów (art. 191 O.p.). Oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego organ dokonuje na podstawie własnej wiedzy oraz doświadczenia życiowego. Ocena ta nie może być dowolna. Podlega jej każdy dowód z osobna oraz wszystkie dowody we wzajemnej z sobą łączności, a na prawidłowość tej oceny wskazuje to, czy wyciągnięte przez organ wnioski mają logiczne uzasadnienie. Same twierdzenia strony skarżącej w kwestii oceny materiału dowodowego i przedstawienie własnej oceny tego materiału, nie może przesądzać

o dowolności w dokonywaniu przez organy ocen dowodów zgromadzonych

w sprawie. W ocenie Sądu postępowanie przeprowadzone zostało w niniejszej sprawie w zgodzie z powyższymi zasadami. Materiał dowodowy zgromadzony został w sposób zupełny, dający podstawę do przyjęcia, że nie nastąpiło fizyczne wyprowadzenie ze składów przedmiotowych wyrobów akcyzowych. Organ dał temu wyraz w uzasadnieniu decyzji, argumentując przekonującą swoje stanowisko, iż przesunięcia magazynowe, jakie wystąpiły w sprawie, nie spowodowały powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym. Dokonał analizy przepisów ustawy o podatku akcyzowym mających zastosowanie w niniejszej sprawie, odniósł się do podnoszonego zarzutu naruszenia art. 4 ust. 3 tej ustawy. Tym samym nie doszło do naruszenia podnoszonych w skardze przepisów art. 122, art. 124, art. 127, art. 191, art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 O.p.

Reasumując, Sąd orzekający w niniejszej sprawie pragnie podkreślić, że obowiązek podatkowy w niniejszej sprawie nie powstał, albowiem nie dokonano wyprowadzenia wyrobów akcyzowych, objętych procedurą zawieszenia akcyzy, poza teren składu podatkowego. Tak długo, jak wyroby akcyzowe zharmonizowane objęte są procedurą zawieszenia poboru akcyzy dokonywanie jakichkolwiek czynności, które zgodnie z zasadami ogólnymi (art. 6 ustawy o podatku akcyzowym) rodziłyby powstanie obowiązku podatkowego, nie wpływa na powstanie obowiązku podatkowego.

Zadaniem sądu administracyjnego jest ocena czy zebrany w postępowaniu administracyjnym materiał procesowy jest pełny, czy został zebrany prawidłowo i jest wystarczający do wymaganego przez prawo ustalenia podstawy faktycznej decyzji. W sytuacji, gdy ocena ta wypada dla organów administracyjnych pozytywnie sąd będzie uprawniony do oddalenia skargi, pod warunkiem, że nie występuje w sprawie naruszenie prawa materialnego ( patrz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 kwietnia 2005r. sygn. akt FSK 2310/04, niepublikowany).

Mając powyższe na uwadze znając, że organy nie naruszyły wskazanych w skardze naruszeń prawa materialnego i przepisów postępowania, skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.