Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 430/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2021-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda Sędziowie: Sędzia WSA Bożena Kasprzak (spr.) Asesor WSA Grzegorz Potiopa po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 października 2021 r. sprawy ze skargi A M. P., A. P. s.c. z siedzibą w Z. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 22 marca 2021 r. nr 0113-KDIPT1-1.4012.935.2020.1.MG w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi zaksięgowaną w dniu 2 czerwca 2021 roku, pod pozycją 1903.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 28 kwietnia 2021 r. A M. P., A. P. s.c. z siedzibą w Z., zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 22 marca 2021 r. nr 0113-KDIPT1-1.4012.935.2020.1.MG w przedmiocie podatku od towarów i usług.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Stosownie do przepisu art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) - dalej p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.

O statusie strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym decyduje przesłanka interesu prawnego (legitymacja skargowa). Co do zasady posiadać ją będzie podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej, które podlegają zaskarżeniu. Jak przyjmuje się w orzecznictwie sądowym interes prawny przejawia się w tym, że określony podmiot posiada - wynikające z przepisów prawa materialnego - roszczenie o przyznanie mu uprawnienia lub zwolnienia z nałożonego obowiązku (por. wyrok NSA z dnia 3 czerwca 1996 r., sygn. akt II S.A. 74/96, ONSA 1997/2/89; postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 21 lipca 2008 r., sygn. akt I SA/Go 386/08).

W niniejszej sprawie, jak wynika z akt administracyjnych, wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego został nadany w dniu 10 grudnia 2020 r. przez działającego w imieniu spółki cywilnej pełnomocnika, sam wniosek został opatrzony datą 7 grudnia 2020 r. Istotne przy tym, iż jak wynika z samego wniosku, a nie jest kwestionowane, w dniu 7 października 2020 r. zmarł wspólnik spółki - M. P.. Co więcej, umowa spółki nie zawierała zastrzeżenia, że spadkobiercy wspólnika wejdą do spółki cywilnej na jego miejsce. Nie został również ustanowiony z chwilą śmierci wspólnika zarząd sukcesyjny. Stosownie do art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstwa (Dz.U. z 2018 r., poz. 1629 ze zm.) dalej jako: ustawa, w przypadku gdy na skutek śmierci wspólnika w spółce cywilnej pozostaje jeden wspólnik, spółka ulega rozwiązaniu najpóźniej z upływem terminu, o którym mowa w art. 12 ust. 10, jeśli w tym terminie nie został ustanowiony zarząd sukcesyjny. Zgodnie zaś z art. 12 ust. 10 ustawy, uprawnienie do powołania zarządcy sukcesyjnego wygasa z upływem dwóch miesięcy od dnia śmierci przedsiębiorcy. Reasumując, jak wynika z przywołanych przepisów, spółka cywilna ulega rozwiązaniu najpóźniej z upływem dwóch miesięcy od dnia śmierci wspólnika, co w niniejszej sprawie nastąpiło w dniu 7 października 2020 r. Oznacza to, iż w dacie złożenia skargi do Sądu na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 22 marca 2021 r. skargi takiej nie mogła wnieść spółka cywilna, gdyż uległa rozwiązaniu.

Rozwiązanie (likwidacja) spółki cywilnej powoduje, że traci ona podmiotowość podatkowoprawną np. na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, co powoduje, że z tym samym momentem traci ona również zdolność procesową do bycia stroną w postępowaniu podatkowym prowadzonym na podstawie ustawy o.p., jak również zdolność sądową na gruncie p.p.s.a. Skoro bowiem spółka cywilna przestała istnieć, tym samym przestał istnieć podmiot określonych zobowiązań podatkowych. W konsekwencji przestała istnieć ta strona, która mogłaby występować w postępowaniu podatkowym lub sądowym dotyczącym określenia jej zobowiązań. Tym samym ani takie postępowania nie mogą się toczyć, ani też nie może być wydana wobec tego podmiotu decyzja określająca jego zobowiązanie lub orzeczenie sądu administracyjnego w przedmiocie legalności decyzji administracyjnych skierowanych do takiego podmiotu. W przypadku rozwiązania spółki cywilnej wspólnicy za jej zobowiązania podatkowe odpowiadają w szczególnym trybie (por. art. 115 o.p.), gdyż jest ona odrębnym od wspólników podmiotem podatkowym w podatku od towarów i usług. Brak jest natomiast podstawy prawnej do przyjęcia ich legitymacji prawnej w przedmiocie domagania się w imieniu nieistniejącej już spółki przynależnych jej uprawnień za okres jej funkcjonowania (por. wyrok NSA z dnia 18 września 2007 r., sygn. akt I FSK 1191/06; wyrok WSA w Gdańsku z dnia z dnia 14 października 2008 r., sygn. akt I SA/Gd 327/08; wyrok z dnia 12 października 2010 r., sygn. akt I FSK 826/10; postanowienie NSA z dnia 25 września 2014 r., sygn. akt I FSK 1353/14 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z uwagi na powyższe należy uznać, że po rozwiązaniu spółki cywilnej nie ma ona legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie wydane w postępowaniu podatkowym.

W tych okolicznościach sprawy Sąd uznał, że skarga podlegała odrzuceniu na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego Sad orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

mko