Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 441/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-11-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono sprzeciw

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący: Asesor WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.N. na decyzję Wojewody z dnia [ ] w przedmiocie ograniczenia w sposobie korzystania z nieruchomości postanawia odrzucić sprzeciw na postanowienie referendarza sądowego z dnia 28 września 2007r. zwalniającego skarżącą w 4/5 części od wpisu sądowego należnego od złożonego zażalenia i w pozostałej części oddalającego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

Skarżąca, Z.N. w dniu ....... września złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 lipca 2007r. - oddalającego wniosek o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku. Postanowieniem z dnia .... września 2007r. referendarz sądowy wydał postanowienie w którym zwolnił skarżącą w 4/5 części od wpisu sądowego należnego od złożonego zażalenia w pozostałym zaś zakresie oddalił wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu podniesiono, iż wniosek skarżącej zasługuje na częściowe uwzględnienie gdyż z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy wynika, że skarżąca ma dom w którym prowadzi wspólne gospodarstwo z dwoma synami, rodzina utrzymuje się z wynagrodzenia skarżącej w wysokości 1.700 zł miesięcznie. Dodatkowo podniesiono, iż skarżąca nie wykazała w sposób skuteczny i wystarczający, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów sądowych związanych ze złożeniem zażalenia w niniejszej sprawie. Posiadanie domu jednorodzinnego czy nieruchomości gruntowej w zasadzie wyklucza możliwość zwolnienia od kosztów sądowych a nadto skarżąca nie udokumentowała w żaden sposób swoich wydatków czy kosztów utrzymania .

W dniu ..... października 2007r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie sprzeciw od postanowienia z dnia 28 września 2007r. wydanego do sygn. akt: IISA/Kr 441/06 wnosząc o uchylenie postanowienia i ponowne rozpatrzenie wniosku argumentując ,to tym ,iż Sąd nie zrozumiał jej okoliczności i sytuacji materialnej. Dom, w którym skarżąca mieszka nie jest jej domem i nie płaci za to mieszkanie, działkę którą posiada zapisał jej ojciec ale jest ona nieuprawiana . Skarżąca podniosła, że miesięcznie musi zapłacić za gaz, prąd, telewizor i telefon. Wypłatę otrzymuje w wysokości 1.100-1.200 zł i od tej kwoty należy odjąć 135 zł za bilet za dojazdy do pracy tak iż pozostaje jej 1.065 zł miesięcznie na nią i na dziecko, czyli na jedną osobę przypada 532, 50 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje:

Sprzeciw nie zasługuje na uwzględnienie.

Skarżąca w sposób wzajemnie sprzeczny i wykluczający się przedstawia swoją sytuacje materialną. Podaje, że mieszka w domu z dzieckiem (jednym) i nie płaci za to mieszkanie a następnie wylicza w kosztach miesięcznego utrzymania opłaty za gaz, prąd, telefon, telewizor. Twierdzenia skarżącej są w tym zakresie niewiarygodne i wzajemnie wykluczające się. Dodatkowo podaje we wniosku, iż prowadzi gospodarstwo z synami (dwoma) poczym w sprzeciwie od postanowienia podaje, że mieszka z jednym dzieckiem. Tak prezentowanej sytuacji materialnej nie można dać wiary zważywszy, że nie jest ona poparta żadnymi dowodami. To na wnioskodawcy spoczywa obowiązek rzetelnego przedstawienia swojej sytuacji materialnej i finansowej przy wykorzystaniu stosownych dokumentów mogących obiektywnie zilustrować tę sytuację a tym samym umożliwić prawidłowe rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy przez sąd.

Sąd pragnie również zwrócić uwagę i na te okoliczność, iż zwolnił skarżącą od ponoszenia kosztów aż w 4/5 części zatem obowiązek zapłaty dotyczy jedynie 1/5 części kosztów co świetle powyższego jest możliwe do zapłaty przez skarżącą.

Mając powyższe na uwadze na zasadzie art. 227 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjny (Dz. U Nr 153, póz. 1270 z póź.zm)-orzeczono jak w sentencji postanowienia