Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 1039/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-08-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: journal: M.P. 2004 nr 56 poz 958 art. 174, art. 178 w zw. z art. 180
law: Obwieszczenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 listopada 2004 r. w sprawie planu rozwoju obszarów wiejskich

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Zając po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej B.P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 marca 2007 r., o sygn. akt I SA/Po 520/06 w sprawie ze skargi B.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] kwietnia 2006 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2003 r. postanawia odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

W dniu 25 maja 2007 r. (data stempla pocztowego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarżąca, B.P. wniosła skargę kasacyjną od wyroku tegoż Sądu z dnia 7 marca 2007 r., sygn. akt I SA/Po 520/06, oddalającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] kwietnia 2006 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień, czerwiec i wrzesień 2001 r. oraz czerwiec i grudzień 2002 r.

Skarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie prawa materialnego poprzez jego błędną wykładnię oraz wniesiono o kasację rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji. W piśmie zawarto zwięzłe uzasadnienie żądania.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, co następuje:

Stosownie do art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: u.p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom określonym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.

Natomiast w świetle art. 174 u.p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:

1. naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;

2. naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Interpretacja powyższych przepisów oznacza, że autor skargi kasacyjnej powinien wskazać na konkretne przepisy prawa materialnego lub procesowego, które w jego ocenie zostały naruszone przez Sąd zaskarżanym orzeczeniem.

W odniesieniu do prawa materialnego wykazać należy, na czym polegała dokonana przez Sąd I instancji ich błędna wykładnia lub niewłaściwe zastosowanie oraz jaka powinna być ich prawidłowa wykładnia i właściwe zastosowanie.

Podobnie przy naruszeniu prawa procesowego należy wskazać konkretne przepisy tego prawa naruszone przez Sąd oraz na czym polegało uchybienie tym przepisom i dlaczego uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Innymi słowy zarzut naruszenia prawa musi być zawsze postawiony wyraźnie i wskazywać precyzyjnie naruszony przez Sąd przepis prawa z podaniem numeru artykułu, paragrafu, ustępu, punktu oraz innych jednostek redakcyjnych.

Skarga kasacyjna będąca przedmiotem rozpoznania nie spełnia wskazanych powyżej wymogów. Zawarte w niej sformułowanie "skarżonemu wyrokowi zarzucam naruszenie prawa materialnego poprzez jego błędną wykładnię" nie zostało doprecyzowane poprzez wskazanie jakichkolwiek przepisów prawa materialnego.

Wobec stwierdzonych okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny działając w oparciu o art. 178 w związku z art. 180 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił skargę kasacyjną odrzucić.