Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SO/Rz 5/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-09-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wymierzenie grzywny
Powołane przepisy: article: art. 55 § 1 w zw. z art. 64 § 3 oraz art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Mazur-Selwa po rozpoznaniu w dniu 7 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. o wymierzenie Burmistrzowi Gminy [...] grzywny za nieprzekazanie skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej - p o s t a n a w i a - oddalić wniosek o wymierzenie grzywny.


UZASADNIENIE

II SO/Rz 5/15

Uzasadnienie

A. P. w dniu 7 lipca 2015 r. nadał w urzędzie pocztowym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (zwany dalej WSA) wniosek o wymierzenie Burmistrzowi Gminy [...] grzywny w związku z nieprzekazaniem jego skargi na bezczynność Burmistrza Gminy [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

W uzasadnieniu wskazał, że z informacji uzyskanych w WSA w Rzeszowie w Wydziale Informacji Sądowej wynika, że ww. skarga do dnia 7 lipca 2015 r. nie została przekazana. W związku z powyższym A. P. wniósł o wymierzenie Burmistrzowi Gminy grzywny. W załączeniu przekazał wydruk skargi złożonej drogą elektroniczną w dniu 5 czerwca 2015 r., a także potwierdzenie nadania skargi w urzędzie pocztowym w tym samym dniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej jako P.p.s.a.), organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi do sądu administracyjnego przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a.

Wyjaśnienia wymaga, że w sprawach z zakresu udostępniania informacji publicznej termin ustawowy do przekazania sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy zastał zakreślony w art. 21 pkt 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r. poz. 782 ze zm.) i wynosi piętnaście dni od dnia otrzymania skargi. Powołany przepis ma zatem szczególny charakter względem art. 54 § 1 P.p.s.a.

Sąd podziela stanowisko wyrażane w doktrynie i orzecznictwie, że grzywna wymierzana na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. ma charakter dyscyplinująco - represyjny, zaś jej celem jest zapewnienie prawidłowego toku postępowania i zagwarantowanie skarżącemu prawa do rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki. Wyjaśnienia wymaga, że użyte w art. 55 § 1 P.p.s.a. sformułowanie "może" oznacza, że ustawodawca pozostawił sądowi ocenę zasadności wymierzenia grzywny. Rozpoznając wniosek o wymierzenie grzywny sąd winien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc przyczynę niedopełnienia obowiązku, jak również czas opóźnienia w przekazaniu skargi wraz z odpowiedzią do sądu (por. postanowienie NSA z 31 marca 2009 r., sygn. I OZ 274/09).

Wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę oraz złożenie stosownego wniosku przez stronę (por. postanowienie NSA z 4 października 2012 r., sygn. I OZ 745/12).

Podkreślenia wymaga, że datą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest dzień doręczenia skargi organowi, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy (od tego momentu organ zobowiązany jest przekazać w terminie ustawowym skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę).

W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że A. P. wniósł skargę do WSA za pośrednictwem Burmistrza Gminy. W związku z powyższym organ ten miał obowiązek przekazać skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy, przy czym zobligowany był on do zachowania 15 – dniowego terminu. Bezsporne jest, że w ustawowym terminie organ nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku. Skarga A. P. wpłynęła do Urzędu Miejskiego w dniu 8 czerwca 2015 r. (co zostało potwierdzone przez organ w odpowiedzi na skargę). Skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę została przekazana do Sądu w dniu 8 lipca 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) i zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Rz 65/15. Zatem 15 – dniowy termin przekazania skargi liczony od dnia jej otrzymania upłynął z dniem 23 czerwca 2015 r. W związku z powyższym skarga A. P., nadana do Sądu w dniu 8 lipca 2015 r., została przekazana z 15 – dniowym uchybieniem terminu.

Wniosek A. P. o udzielenie informacji publicznej z 5 listopada 2014 r. został złożony do Komendanta Straży Miejskiej. Kieruje on Strażą Miejską – jednostką organu gminy, co wynika z art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o strażach gminnych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1383 ze zm.). Jest on więc podmiotem reprezentującym jednostkę organizacyjną samorządu terytorialnego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 4 in fine ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014, poz. 782 ze zm.; zwanej dalej u.d.i.p.), właściwym do rozpoznania wniosku A. P. o udzielenie informacji publicznej z 5 listopada 2014 r.

Pismo A. P. z 8 grudnia 2014 r. adresowane do Burmistrza Gminy było "zażaleniem na nierozpoznanie sprawy o informację publiczną w terminie przez Komendanta Straży Miejskiej oraz skargą na działanie Straży Miejskiej". Pismem z 7 stycznia 2015 r. Burmistrz odpowiedział na pismo z 8 grudnia 2014 r. – traktując je jako skargę powszechną. Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o strażach gminnych – Burmistrz jest przełożonym Komendanta Straży Miejskiej, z treści art. 9 ust. 1 tej ustawy wynika zaś, że sprawuje nad nim nadzór.

Zdaniem Sądu pismo to było prawidłowym załatwieniem skargi A. P. wniesionej w trybie przepisów działu VIII - ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., zwanej dalej k.p.a.). Postępowanie ze skargi powszechnej ma bowiem charakter postępowania administracyjnego uproszczonego, w tym postępowaniu nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżących, a tylko zawiadamia się ich o podjętych działaniach; nie ma toku instancji ani środków zaskarżenia. Postępowanie takie kończy się czynnością materialno-techniczną zawiadomienia skarżących o załatwieniu skargi (zob. postanowienie NSA z 25 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 457/2006, Lex Polonica nr 408697 oraz postanowienie WSA w Gliwicach z 28 lipca 2008 r., sygn. akt IV SA/Gl 534/2008, Lex Polonica nr 2092912).

Sąd nie podziela stanowiska Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej SKO) zawartego w postanowieniu z [...] kwietnia 2015 r. nr [...], co do nierozpoznana przez Burmistrza wniosku o udzielenie informacji publicznej z 8 grudnia 2014 r. W piśmie tym takiego wniosku brak. Z zażalenia A. P. do SKO wynika, że żądał on uznania bezczynności Burmistrza w rozpoznaniu swojego zażalenia na bezczynność Komendanta Straży Miejskiej w rozpoznaniu jego wniosku o udzieleniu informacji publicznej.

Skoro Burmistrz Gminy nie był adresatem wniosku o udzielenie informacji publicznej to nie mógł on pozostawać w bezczynności w jego rozpoznaniu. Skarga do tut. Sądu na jego bezczynność w udzieleniu informacji publicznej została nieprawomocnie oddalona wyrokiem z dnia 2 września 2015 r., sygn. II SAB/Rz 65/15. W okolicznościach sprawy, mimo spóźnienia przez organ w przekazaniu sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy, brak jest podstaw do wymierzenia mu grzywny.

Mając powyższe na uwadze, Sąd odstąpił od wymierzenia grzywny i wniosek w całości oddalił na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 64 § 3 oraz 151 P.p.s.a.