Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 1877/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-09-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono umorzenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 29 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 12 listopada 2009 r. o umorzenie postępowania kasacyjnego w sprawie ze skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 czerwca 2009 r. sygn. akt I SA/Łd 88/09 w sprawie ze skargi P. P. Spółki z o. o. w L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 19 listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia na majątku przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za czerwiec 2004 r. postanawia: odmówić umorzenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 3 czerwca 2008 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. określił Skarżącej przybliżoną kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy za czerwiec 2004 r. w wysokości 139.888 zł, tj. w kwocie niższej od wskazanej w deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 o 444.837 zł i dokonał zabezpieczenia wskazanego zobowiązania w kwocie 444.837 zł na wszelkich składnikach majątkowych podatnika.

Po rozpatrzeniu odwołania Strony, decyzją z dnia 19 listopada 2008 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 16 czerwca 2009 r. oddalił skargę Strony na powyższą decyzję organu odwoławczego.

Pismem z dnia 27 sierpnia 2009 r. Skarżąca wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od powyższego wyroku sądu I instancji.

Pismem z dnia 19 października 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej w L. wniósł o umorzenie postępowania kasacyjnego z uwagi na to, że wobec Spółki Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w L wydał decyzję z dnia 27 sierpnia 2009 r. nr [...] określającą Skarżącej kwotę zwrotu podatku od towarów i usług za miesiąc maj i czerwiec 2004 r., która została doręczona pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 14 września 2009 r. Jak wskazał Organ, na mocy art. 33a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, decyzja o zabezpieczeniu wygasa z dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zwrotu podatku.

Pismem z dnia 6 kwietnia 2010 r. Skarżąca, w odpowiedzi na wezwanie Naczelnego Sądu Administracyjnego do wypowiedzenia się w sprawie umorzenia postępowania kasacyjnego, stwierdziła że wniosek Organu w tym przedmiocie nie zasługuje na uwzględnienie i powinien być oddalony.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o umorzenie postępowania kasacyjnego nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej – P.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn (niż wskazane w art. 161 § 1 pkt 1-2 P.p.s.a.) stało się bezprzedmiotowe.

W niniejszej sprawie, jak wskazał Dyrektor Izby Skarbowej w L., Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w L. wydał decyzję z dnia 27 sierpnia 2009 r. nr [...], określającą Skarżącej kwotę zwrotu podatku od towarów i usług za miesiąc maj i czerwiec 2004 r., która została doręczona pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 14 września 2009 r.

Przyznać zatem należy rację Organowi, że zgodnie z art. 33a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, decyzja o zabezpieczeniu wygasła z dniem doręczenia Stronie decyzji określającej wysokość zwrotu podatku.

Jak wskazuje się w literaturze, bezprzedmiotowe staje się postępowanie sądowoadministracyjne, jeżeli wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji stanowiącej przedmiot zaskarżenia nastąpi z mocy prawa, np. na skutek wygaśnięcia decyzji o zabezpieczeniu z powodu doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego (tak: Dauter B., Gruszczyński B., Kabat A., Niezgódka-Medek M., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III). Analogiczne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 czerwca 2010 r., sygn. akt II FSK 1285/10.

Należy jednakże mieć na uwadze, że zgodnie z art. 189 P.p.s.a., jeżeli skarga ulegała odrzuceniu albo istniały podstawy do umorzenia postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem uchyla wydane w sprawie orzeczenie oraz odrzuca skargę lub umarza postępowanie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy z powyższego przepisu a contrario wywnioskować, że jeżeli nie istniały podstawy do umorzenia postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym i sąd I instancji wydał orzeczenie, wówczas postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać umorzone na etapie postępowania kasacyjnego, bowiem w momencie wydania zaskarżonego orzeczenia postępowanie sądowoadministracyjne nie było bezprzedmiotowe. Wynika to z faktu, że Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje wyroki sądu I instancji pod kątem ich zgodności z prawem w momencie wydawania tych orzeczeń. Dlatego też, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, utrata mocy obowiązującej decyzji o zabezpieczeniu w toku postępowania kasacyjnego, nie wyklucza prawa strony do poddania kontroli kasacyjnej wyroku sądu I instancji. Umorzenie samego postępowania kasacyjnego prowadziłoby do pozostawienia w obiegu prawnym wyroku sądu I instancji, który nie zostałby poddany żadnej kontroli, natomiast uchylenie wyroku sądu I instancji i umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego w całości stałoby w jawnej sprzeczności z treścią ww. art. 189 P.p.s.a.

W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny - na podstawie art. 189 oraz art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.