Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1293/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-10-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 20 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. sp. z o.o. w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi C. sp. z o.o. w W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki nośnika reklamowego postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Strona skarżąca – C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki wolnostojącego nośnika reklamowego w postaci podświetlanej tablicy reklamowej o wys. 7,4 m., zamontowanej na słupie stalowym połączonym z fundamentem betonowym całkowicie zagłębionym w gruncie.

Jednocześnie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że ww. nośnik został wybudowany zgodnie z prawem w 2000 r. Obecnie obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, wyklucza z przestrzeni publicznej - w tym miejscu - nośniki reklamowe wyższe niż 6 m., stąd wykonanie decyzji przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd spowoduje brak możliwości odbudowy nośnika w obecnym kształcie. Zdaniem strony skarżącej w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Dodała, że zostanie pozbawiona możliwości ponownego ustawienia reklamy w tej lokalizacji. Brak możliwości przywrócenia rzeczy do stanu poprzedniego spowoduje powstanie szkody. We wrześniu i grudniu 2016 r. na ww. nośniku ma być realizowania kampania reklamowa, odnośnie której Spółka podpisała umowy. W przypadku realizacji decyzji Spółka utraci świadczenia pieniężne, które miały być wypłacone spółce za wykonanie usługi. Spółka nie określiła jakie poniosłaby w związku z tym, ani konkretne, ani przybliżone, straty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a., zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu Sąd dokonuje więc oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, LEX nr 192964).

W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji. Strona skarżąca nie wykazała, aby w okolicznościach tej konkretnej sprawy zachodziły przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej.

Przede wszystkim zwrócić uwagę należy, że sama rozbiórka nośnika reklamowego jest możliwa z technicznego punktu widzenia. Rozbiórka nośnika nie narazi zatem strony na zniszczenie użytych materiałów, które będą mogły zostać użyte jeżeli nie w obecnym miejscu (z uwagi na zapisy plany miejscowego), to w innym miejscu, gdzie przepisy będą zezwalały na ustawienie tego typu obiektów.

Dalej należy wskazać, że argumenty strony dotyczące poniesienia przez skarżącą znacznych nakładów sił i środków w wyniku dokonanego demontażu reklamy są bardzo ogólnikowe. Nie stanowią wystarczającej podstawy pozwalającej uznać, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje po stronie Spółki powstanie trudnych do odwrócenia skutków lub znacznej szkody. Strona przywołując okoliczność poniesienia strat finansowych, winna poprzeć swoje twierdzenia stosownymi informacjami dotyczącymi m.in. strat związanych z niewykonaniem umów i utratą świadczeń pieniężnych, które miały być wypłacone spółce za wykonanie usługi. Sądowi nie jest znana z urzędu sytuacja finansowa strony skarżącej, a nie jest zobowiązany, rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania, do przeprowadzania z urzędu postępowania dowodowego w tym zakresie. Dla spełnienia przesłanki warunkującej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest wykazanie, że uszczuplenie majątkowe będzie "znaczne" dla strony skarżącej. Sąd nie może domniemywać, że wykonanie określonego w zaskarżonej decyzji obowiązku wiąże się ze znaczną szkodą i nieodwracalnymi skutkami (por. postanowienia NSA: z dnia 1 sierpnia 2012 r. sygn. akt II OZ 664/12; z dnia 12 lutego 2013 r. sygn. akt II OZ 71/13).

Zauważyć należy, że podobne stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 października 2015 r. sygn. akt II OZ 1022/15.

Oceny tej nie zmienia fakt, że proces budowlany jest działalnością, która z zasady może łączyć się z możliwością wystąpienia okoliczności i skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., tym bardziej jeżeli mamy do czynienia z nakazem rozbiórki (por. postanowienia NSA: z dnia 12 marca 2014 r. sygn. akt II OZ 232/13; z dnia 17 września 2013 r., sygn. akt II OZ 746/13; z dnia 8 lutego 2013 r., sygn. akt II OZ 70/13). W niniejszej sprawie, strona skarżąca nie powołała takich okoliczności, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania decyzji rozbiórkowej. W takiej sytuacji trudno uznać, że w stosunku do strony skarżącej nakaz rozbiórki spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Podkreślenia wymaga, że sąd administracyjny ocenia zaistnienie przesłanek wstrzymania w kontekście okoliczności całej sprawy, a mając na względzie przedmiot decyzji o nakazie rozbiórki (tj. obiekt reklamowy) nie można z samej istoty tego nakazu wywodzić, że wykonanie takiej decyzji przed wydaniem wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny może doprowadzić do trudnych do odwrócenia skutków oraz znacznej szkody.

Należy również zauważyć, że samo wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest niezależne od prawidłowości lub nieprawidłowości tego aktu, których w chwili wydawania postanowienia dotyczącego wstrzymania wykonania decyzji nie sposób przesądzić. Kwestia zgodności zaskarżonego rozstrzygnięcia z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego będzie mogła być przedmiotem analizy na etapie merytorycznego rozpoznania skargi, w związku z czym na obecnym etapie postępowania rozważania w tym zakresie uznać należy za przedwczesne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 maja 2016 r. II OZ 494/16).

Wobec powyższego należało uznać, że w rozpatrywanej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie.

Z uwagi na powyższe, zgodnie z art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.