Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 836/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2018-01-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 255 oraz art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Andrzej Tokarz po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku DS o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi DS na decyzję Dyrektora [.] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [.] z dnia [.] listopada 2017 r. nr [.] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu Programu Rolnośrodowiskowego - p o s t a n a w i a - odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

DS wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.

W złożonym na urzędowym formularzu oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym podała, że utrzymuje się z emerytury w kwocie 2 170 zł netto. Nie posiada żadnych oszczędności. Jest współwłaścicielką udziału 5/8 spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu o pow. 72,5 m2 i wartości szacunkowej 180 000 zł, właścicielką mieszkania w Krakowie o pow. 35 m2 i wartości szacunkowej 300 000 zł, nieruchomości rolnych o pow. 30 ha, niezagospodarowanych. Posiada także 1/2 udziału w spółce Grupa S. sp. z o.o. w S. Innych wartościowych składników majątkowych nie posiada. Wśród wydatków wymieniła: żywność 500 zł, czynsz 530 zł, wodę 200 zł, telefon 86 zł, lekarstwa 200 zł, odzież 200 zł, środki higieny i artykuły gospodarstwa domowego 100 zł, energię elektryczną 130 zł co drugi miesiąc.

Z uwagi na to, że wniosek zawierał brak formalny, a złożone oświadczenie okazało się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i zdolności płatniczych oraz stanu rodzinnego wnioskodawczyni, wezwałem ją do określenia zakresu żądanego prawa pomocy oraz ujawnienia dodatkowych informacji i przedłożenia dokumentów, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku.

W odpowiedzi z dnia 11 stycznia 2018 r. wnioskodawczyni oświadczyła, że ubiega się o prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie pełnomocnika – radcy prawnego w osobie MK. Ponadto, jak wynika z akt sprawy, w dniu 10 stycznia 2018 r. uiściła wpis od skargi w kwocie 246 zł

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) zwanej dalej: "Ppsa", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie referendarza sądowego przesłanek tych nie wykazano.

Z uwagi na niezłożenie dodatkowego oświadczenia o stanie majątkowym, rodzinnym oraz dokumentów określonych w wezwaniu z dnia 27 grudnia 2017 r., dokonanie rzetelnej oceny sytuacji materialno-bytowej wnioskodawczyni okazało się niemożliwe, ponieważ dane zawarte w formularzu PPF były niekompletne. Na ich podstawie oraz wątpliwości wyartykułowanych w wezwaniu z dniu 27 grudnia 2017 r. nie można było przyjąć, że wnioskodawczyni jest osobą ubogą, pozbawioną środków do życia, niemogącą ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku w podstawowym utrzymaniu. Posiada stały dochód, ma zaspokojone potrzeby mieszkaniowe. Zajmuje mieszkanie w S., a ponadto jest właścicielką mieszkania w K., którego sposobu wykorzystania nie ujawniła. Nie podała jakie czerpie korzyści z pełnienia funkcji prezesa spółki Grupa S. sp. z o.o., w której posiada 50 % udziałów, jak również nie przedstawiła trzech ostatnich deklaracji VAT spółki oraz wyciągów z posiadanych rachunków bankowych, a z akt sprawy wynikało, że posiada co najmniej jeden. Jest właścicielką nieruchomości rolnych o pow. 30 ha, lecz nie podała jakie ponosi wydatki z nimi związane. Nie określiła również dochodu osiąganego z prowadzonej działalności rolniczej. Nie przedłożyła jakichkolwiek dokumentów obrazujących ponoszone wydatki mieszkaniowe i nie oświadczyła się co do posiadanych lub używanych pojazdów mechanicznych. Zamiast złożenia dodatkowego oświadczenia poprzestała na określeniu zakresu żądanego prawa pomocy i uiściła należny wpis od skargi.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że z art. 255 Ppsa, w oparciu o których formułowałem wezwanie z dnia 27 grudnia 2017 r., wynika obowiązek współdziałania osoby ubiegającej się o prawo pomocy w wyjaśnianiu jej sytuacji materialnej. Ciężar wykazania znajdowania się w rzeczywiście trudnej sytuacji spoczywa bowiem na stronie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 stycznia 2015 r. II OZ 58/15, z 16 marca 2012 r. I OZ 160/12, z 27 września 2016 r. II OZ 956/16; wszystkie opublikowane na stronie internetowej "http://orzeczenia.nsa.gov.pl"). Referendarz sądowy nie może zaś zwracać się do żadnych instytucji i organów o jakiekolwiek dane o stanie majątkowym wnioskodawcy, lecz opiera swoją ocenę i rozstrzygnięcie na informacjach i dowodach zaprezentowanych przez stronę.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 255 oraz art. 258 § 2 pkt 7 Ppsa, postanowiłem odmówić przyznania wnioskodawczyni prawa pomocy, ponieważ informacje zawarte w formularzu PPF nie pozwoliły przyjąć wykazania ziszczenia się przesłanek obligujących do uwzględnienia wniosku.