Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 710/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2014-09-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części obejmującej zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art.246 par.2 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - Iwona Golec po rozpoznaniu w dniu 5 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Spółka z o.o. z siedzibą w S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2009 roku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Skarżąca Spółka, w związku ze skargą na opisaną decyzję, złożyła wniosek

o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym koszty sądowe. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Sądu ustalono wpisu sądowy od skargi w kwocie [...] zł (k. 34).

W uzasadnieniu wniosku wskazała, że od stycznia 2013 roku nie prowadzi działalności gospodarczej, w całym 2013 roku nie osiągnęła przychodów. Z dniem 1 lutego 2014 r na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w S. została zawieszona jej działalność. Spółka nie posiada środków na opłacenie odpowiednio wykwalifikowanych pracowników, w związku z czym zarząd nie mógł przyjmować zleceń na wykonanie usług.

W oświadczeniu o majątku i dochodach podała, że posiada kapitał zakładowy w wysokości [...] zł; nie posiada środków trwałych, za ostatni rok osiągnęła przychód w wysokości "[...]" zł.

W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego skarżąca Spółka przedłożyła:

-bilans oraz rachunek zysków i strat za 2013 rok (z wykazanym brakiem przychodów, kosztów, brakiem aktywów, należności oraz brakiem środków pieniężnych w kasie i na rachunkach bankowych),

- zeznanie podatkowe Spółki CIT-8 za 2013 r. z zadeklarowanym przychodem, kosztem uzyskania przychodu oraz dochodem w wysokości "[...]" zł,

- odpis postanowienia sądu z 26 marca 2014 r. o zawieszeniu działalności gospodarczej Spółki,

- odpis zawiadomienia komornika sądowego z dnia 24 marca 2014 r. o zajęciu rachunku bankowego Spółki.

Prezes Spółki oświadczył dodatkowo w piśmie z dnia 26 sierpnia 2014 r., że wobec zawieszenia działalności gospodarczej, spółka nie prowadzi ksiąg rachunkowych, kasy, nie posiada czynnych rachunków bankowych. Spółka nie osiągnęła przychodów, straty ani dochodu za ostatni miesiąc, nie posiada w kasie żadnych środków pieniężnych.

Rozpoznając wniosek należało zważyć, co następuje:

Stosownie do przepisu art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a.; osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym obejmującym koszty sądowe (art. 245 § 3 p.p.s.a.), gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Ubiegający się o taką pomoc winien zatem wykazać, iż nie ma środków na poniesienie kosztów sądowych, a referendarz sądowy na podstawie przedstawionych danych ocenia, czy udzielenie takiej pomocy jest zasadne.

Prawo pomocy jest instytucją wyjątkową zarezerwowaną wyłącznie dla podmiotów znajdujących się w bardzo trudnej sytuacji finansowej uniemożliwiającej pokrycie kosztów procesu.

Należy przy tym podkreślić, że cytowany przepis stanowi odstępstwo od zasady ustanowionej w art. 199 p.p.s.a., zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Przytoczone we wniosku okoliczności, jak również przedstawione dokumenty, powinny zatem uzasadniać wyjątkowe traktowanie, o jakim mowa w powołanym przepisie.

Analiza złożonego wniosku wraz z dodatkowymi dokumentami i oświadczeniami prowadzi do wniosku, że skarżąca Spółka wykazała w sposób przekonywujący, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Mając na uwadze powyższe, stosownie do przepisu art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.