Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 702/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-07-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 19, art. 20, art. 49, art. 184 w zw. z art. 197 par. 2, art, 198
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. K. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1840/08 pozostawiające bez rozpoznania wniosek skarżącego W. K. o wyłączenie wszystkich sędziów sądu Warszawy w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia (...) października 2008 r., nr (...) w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 29 kwietnia 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1840/08 pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego W. K. o wyłączenie wszystkich sędziów Sądu Warszawy w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia (...) października 2008 r., nr (...) w przedmiocie zasiłku celowego.

W uzasadnieniu zarządzenia Sąd wskazał, iż wezwaniem z dnia 31 marca 2009 r. wezwał W. K. do uzupełnienia braków formalnych pisma z dnia 23 marca 2009 r. zawierającego wniosek o wyłączenie ze sprawy wszystkich sędziów poprzez wskazanie - w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania:

1. sędziów, których przedmiotowy wniosek dotyczy,

2. podanie przyczyn uzasadniających wyłączenie;

3. powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie przyczyn wyłączenia w odniesieniu do każdego sędziego.

Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 14 kwietnia 2009 r.

Wydając zaskarżone zarządzenie, Sąd pierwszej instancji podniósł, iż zgodnie z poglądem wyrażonym przez Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 21 kwietnia 2004 r. sygn. akt III CO 2/04 (OSNC 2004/12/207), "wniosek o wyłączenie sędziego musi określać osobę (tożsamość) sędziego, którego dotyczy, oraz wskazywać zindywidualizowane przyczyny wyłączenia. Jeżeli wniosek dotyczy większej liczby sędziów, wszyscy oni muszą być oznaczeni przez wskazanie imion i nazwisk, a przyczyny wyłączenia powinny być odniesione do każdego z nich. Braki lub niedokładności wniosku w tym zakresie uniemożliwiają nadanie mu właściwego biegu".

W przedmiotowej sprawie W. K. nie uzupełnił braków formalnych wniosku o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zawartego w piśmie z dnia 16 stycznia 2009 r., bowiem nie oznaczył sędziów, których wyłączenia się domaga, nie podał przyczyn uzasadniających wyłączenie, ani nie powołał okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie przyczyn wyłączenia w odniesieniu do każdego sędziego.

W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządził o pozostawieniu wniosku o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie bez rozpoznania.

Na powyższe zarządzenie W. K. złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie z dnia 14 maja 2009 r., w którym nie zgadza się z powyższym rozstrzygnięciem.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z przepisem art. 19 P.p.s.a. Sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Stosownie do treści art. 20 P.p.s.a. wniosek o wyłączenie sędziów powinien odpowiadać wymogom formalnym z art. 46 P.p.s.a., a dodatkowo zawierać wskazanie sędziego, podanie przyczyny uzasadniającej wyłączenie i powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie tej przyczyny.

Także zgodnie z poglądem wyrażonym przez Sąd Najwyższy, wniosek o wyłączenie sędziego musi określać osobę sędziego, którego wniosek dotyczy oraz wskazywać zindywidualizowane przyczyny wyłączenia. Jeżeli wniosek dotyczy większej liczby sędziów, wszyscy oni muszą być oznaczeni przez wskazania imion i nazwisk, a przyczyny wyłączenia powinny być odniesione do każdego z nich ( postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 kwietnia 2004 r., III CO 2/04, Biul. SN 2004, nr. 10, poz. 11).

Natomiast w myśl zaś art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Nie ulega wątpliwości, że wniosek skarżącego, w którym domagał się wyłączenia sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie zawierał powyższych okoliczności, dlatego jako prawidłowe należy ocenić postępowanie Przewodniczącego, który zarządzeniem z dnia 26 marca 2009 r. wezwał W. K. do uzupełnienia braków formalnych pisma z dnia 23 marca 2009 r. zawierającego wniosek o wyłączenie ze sprawy wszystkich sędziów orzekających w tamtejszym sądzie poprzez wskazanie - w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania:

1. wskazanie sędziów, których przedmiotowy wniosek dotyczy,

2. podanie przyczyn uzasadniających wyłączenie,

3. powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie przyczyn wyłączenia w odniesieniu do każdego sędziego.

Mimo doręczonego wezwania, strona nie uzupełniła braków formalnych wniosku o wyłączenie sędziów.

Skoro więc skarżący nie uzupełnił braków formalnych wniosku o wyłączenie sędziów w wyznaczonym terminie, przy czym był prawidłowo pouczony o skutkach niedopełnienia tej czynności, to zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządził pozostawienie tego wniosku bez rozpoznania.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił, jak w sentencji