Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 41/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2008-04-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35 §1, art. 46 §1 pkt 4, art. 58 §1 pkt 3 i §3, art. 220 §3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Zborzyński po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w O. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej i określenia kwoty długu celnego oraz podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej w O. działając na podstawie przepisu art. 233 § pkt 1 i art. 235 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2005 Nr 08, poz. 60 ze zm.) [dalej O.p.], art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 623 ze zm.) w związku z art. 13 §, art. 83 §1 i 3, art. 85 §1, art. 209 §1 pkt 1, art. 222 §1 i art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (Dz. U. z 2001r. Nr 75, poz. 802 ze zm.), §1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 2001r. w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej (Dz. U Nr 146, poz. 1639 ze zm.), §1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej (Dz. U. z 1999r. Nr 74, poz. 830), art. 2 ust. 2, art. 4 ust. 3, art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 6 ust. 7, art. 13, art. 15 ust. 4 i 4c, art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.), art. 33 ust. 2, art. 34 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535), §1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie wykazu do celów poboru podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego w imporcie (Dz. U Nr 155, poz. 1814), utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w O. z dnia [...] Nr [...] uznającą za nieprawidłowe zgłoszenie celne skarżącej spółki z dnia [...] Nr [...].

W uzasadnieniu Dyrektor podał, że wbrew twierdzeniom skarżącej, podstawową funkcją urządzenia, którego dotyczyło wspomniane zgłoszenie celne, nie jest filtrowanie i oczyszczanie powietrza, czyli klasyfikacja według kodu PCN 8421, lecz jego głównym zadaniem jest transport - wyciąg i przenośnik pneumatyczny do materiałów masowych, zatem jego klasyfikacja powinna zostać dokonana według kodu PCN 8428, bądź w zależności od wyposażenia według innych wskazanych w decyzji kodów.

Skarżąca spółka, poprzez ustanowionego pełnomocnika - doradcę podatkowego, wniosła od powyższej decyzji skargę do tut. sądu.

Wezwana przez Przewodniczącego Wydziału I do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie przez osobę uprawnioną skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarżąca nie uzupełniła braku. Jednocześnie skarżącą wezwano do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 396zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania skarżąca odebrała w dniu 3 marca 2008r., co ustalono na podstawie znajdującego się w aktach sądowych zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji.

Nadto poinformowano ustanowionego w sprawie doradcę podatkowego, iż nie jest uprawniony do reprezentowania strony w postępowaniu sądowo administracyjnym w sprawie celnej oraz o skierowaniu korespondencji sądowej bezpośrednio do skarżącej spółki.

Pismem z dnia 6 marca 2008r. podpisanym przez doradcę podatkowego, skarżąca poinformowała, że niniejsza sprawa należy do zakresu prawa podatkowego, bowiem zaskarżono decyzję Dyrektora Izby Celnej tylko w zakresie podatku od towarów i usług, a zatem na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o doradztwie podatkowym, doradca podatkowy może być pełnomocnikiem skarżącej w takiej sprawie i jest uprawniony do podpisania skargi w imieniu skarżącej.

Jednocześnie skarżąca nie uiściła wpisu od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 35 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) [dalej p.p.s.a] pełnomocnikiem strony w postępowaniu przed sądami administracyjnymi "może być adwokat lub radca prawny (...), a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne". Takim przepisem szczególnym jest art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 86 ze zm.), uprawniający doradcę podatkowego "do występowania w charakterze pełnomocnika w postępowaniu, w zakresie sądowej kontroli decyzji administracyjnych, w sprawach dotyczących obowiązków podatkowych", zdefiniowanych w art. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. nr 8, poz.60 ze zm.).

Doradca podatkowy nie jest, zatem uprawniony do występowania w charakterze pełnomocnika w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w innych sprawach, niż dotyczące bezpośrednio obowiązków podatkowych, np. w sprawach celnych. Decyzje administracyjne wydawane w sprawach celnych nie są decyzjami w sprawach dotyczących obowiązków podatkowych, a więc doradca podatkowy nie jest uprawniony w takich sprawach do reprezentowania strony, w tym do wniesienia skargi. Stanowisko to potwierdza dotychczasowe orzecznictwo sądowe m.in.: postanowienie NSA z 12.12.2005r., sygn. akt I GSK 2703/05, wyrok NSA z dnia 14.07.2005r. sygn. akt GSK 693/04 ONSAiWSA 2005/1/6, postanowienie NSA z dnia 14.04.2005 sygn. akt I GSK 488/05 LEX 238597 i wyrok NSA z dnia 22.02.2005r. GSK 1348/04 LEX 167984.

Podkreślić przy tym należy, że wprawdzie organy administracji celnej od dnia 1 września 2003 r. otrzymały status organów podatkowych, to jednak zdaniem sądu, w niczym nie zmienia to zakresu uprawnień doradców podatkowych i nie rozszerza ich uprawnień na czynności z zakresu prawa celnego.

Jak opisano wyżej, istotą niniejszej sprawy jest klasyfikacja towaru według taryfy celnej i wprowadzonych nią kodów. Natomiast dopiero zmiany w tym zakresie dokonane na mocy decyzji organów celnych spowodowały, że skarżącemu określone zostało zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług. Nie można, zatem zgodzić się z twierdzeniami zawartymi w piśmie z dnia 6 marca 2008r., że skarżący zaskarża przedmiotową decyzję jedynie w zakresie zobowiązań podatkowych, skoro z treści skargi wynika, że skarżąca domaga się uchylenia decyzji obu instancji w całości i w całości kwestionuje oceny prawne dokonane przez organy celne w tej sprawie, w tym przede wszystkim w zakresie zastosowanego kodu taryfy celnej.

Z tych przyczyn uznać należało, że w niniejszej sprawie doradca podatkowy nie może być pełnomocnikiem skarżącego, skoro sprawa zawisła przed tutejszym sądem dotyczy uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe, a w konsekwencji tego uznania odnosi swój skutek także w zakresie podatku od towarów i usług. Zatem uzasadnione było wezwanie strony do uzupełnienia braków skargi poprzez podpisanie jej przez osobę umocowaną do reprezentacji spółki (vide wyrok NSA W-wa z 2004.07.14 sygn. akt GSK 693/04, ONSAiWSA 2005/1/6).

W sytuacji gdy strona, mimo wezwania do uzupełnienia braków pod rygorem odrzucenia skargi, nie uzupełniła braków skargi w wyznaczonym terminie i nie doprowadziła do podpisania skargi przez osobę uprawnioną, a także nie uiściła wpisu sądowego, skarga zgodnie z art. 58 § 3 oraz art. 220 §3 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.

Z tych przyczyn orzeczono jak na wstępie.