Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1876/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-10-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6239 Inne o symbolu podstawowym 623
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno  Spożywczych
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 6 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

M. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej

W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku strona wskazała, że zapłacenie kary spowoduje nieodwracalne skutki wizerunkowe dla skarżącej, jako lidera branży soków świeżych. Wykonanie decyzji przed wydaniem przez Sąd wyroku będzie bowiem oznaczało dla branży, że skarżąca posługuje się określeniem "świeży" bezpodstawnie, a jeśli wyrok będzie korzystny dla skarżącej, trudno będzie odwrócić zaistniałe już wrażenie i powstałe poglądy. Ponadto wykonanie decyzji przed wydaniem wyroku wiąże się z zaakceptowaniem przez stronę zarzutów dotyczących fałszowania żywności. Powyższe może też wywołać nieodwracalne skutki wizerunkowe u konsumentów skarżącej. Zdaniem strony nastąpi to w sytuacji, w której prasa stosując skrót myślowy, napisze że strona zapłaciła karę pieniężną, a wiec przyznała się do fałszowania żywności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi zostać w sposób dostateczny uzasadniony, tj. należy wskazać na okoliczności, z których wynikałoby, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (por. postanowienie NSA z dnia 5 grudnia 2012 r. sygn. akt II FZ 988/12, LEX nr 1240582)

W niniejszej sprawie skarżąca wskazała, że zapłata nałożonej kary spowoduje trudne do odwrócenia skutki związane z wizerunkiem strony jako lidera branży soków świeżych. Zdaniem skarżącej, zapłacenie przez nią kary pieniężnej jest równoznaczne z zaakceptowaniem zarzutów dotyczących fałszowania żywności.

W ocenie Sądu, argumenty, na które powołuje się Spółka nie stanowią o zagrożeniach z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sam fakt zapłacenia przez skarżącą Spółkę kary, nie jest bowiem podawany do publicznej wiadomości. Należy podkreślić, że legalność zaskarżonej decyzji zostanie skontrolowana przez Sąd na rozprawie, na której zostanie wydane rozstrzygnięcie w tym przedmiocie. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji stanowi tylko tymczasową ochronę przed skutkami decyzji, które w niniejszej sprawie sprowadzają się do konieczności uiszczenia kwoty 4133,24 złotych. Skarżąca w uzasadnieniu wniosku nie powołała się na skutki finansowe nałożonej kary, Sąd nie badał więc okoliczności wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wynikających z tego tytułu.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.