Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 1498/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-02-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o sprostowanie wyroku
Powołane przepisy: article: art. 250, art. 156 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
journal: Dz.U. 2003 nr 212 poz 2075
law: Rozporządzenie MInistra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu  przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z  urzędu

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Maria Dożynkiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku doradcy podatkowego K. K. - pełnomocnika z urzędu o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2007 r. sygn. akt I FSK 1498/06 wydanego w sprawie ze skargi kasacyjnej M. Ż. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 czerwca 2006 r. sygn. akt I SA/Gd 281/04 w sprawie ze skargi M. Ż. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 26 marca 2004 r. nr (...) w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością postanawia oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 16 listopada 2007 r., sygn. akt I FSK 1498/06 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną M. Ż. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 27 czerwca 2006 r., sygn. akt I SA/Gd 281/04; odstąpił od zasądzenia na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w G. kosztów postępowania kasacyjnego oraz przyznał doradcy podatkowemu K. K. od Skarbu Państwa (Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku) koszty nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w kwocie 5400 zł stanowiące wynagrodzenie za zastępstwo procesowe w postępowaniu kasacyjnym.

W piśmie z 24 stycznia 2008 r. doradca podatkowy K. K. złożyła wniosek o sprostowanie wyroku NSA w części dotyczącej zasądzenia do Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, bowiem kwota ta została zasądzona bez uwzględnienia kwoty podatku od towarów i usług w stawce 22 %. Zdaniem doradcy podatkowego kwota zasądzona przez NSA powinna być kwotą brutto i wynosić 6588 zł.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z treści art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Przepis ten w przedmiotowej sprawie należy odczytywać razem z treścią rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. nr 212, poz. 2075.).

W niniejszej sprawie pełnomocnik strony żąda sprostowania wyroku w części dotyczącej kosztów postępowania poprzez uwzględnienie w przyznanych na jego rzecz kosztach podatku od towarów i usług, jednak powoływane wyżej rozporządzenie nie zawiera, jak odpowiednie rozporządzenia dotyczące radców prawnych i adwokatów, przepisu, zgodnie z którym sąd podwyższałby opłaty o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Nie zawiera również odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów dotyczących zwrotu kosztów adwokatom i radcom prawnym. Dlatego też należy stwierdzić, iż brak jest podstawy prawnej do sprostowania wyroku w żądanym zakresie.

W tym stanie rzeczy, wobec braku podstaw do zastosowania art. 156 § 1 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.