Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 222/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2012-04-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6161 Lasy oraz zalesianie gruntów rolnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 50 par. 1 i 2, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Starosty na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie zmiany lasu na użytek rolny postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku uchyliło decyzję Starosty Sztumskiego z dnia 28 września 2011 r. i zezwoliło uczestnikom postępowania na zmianę lasu na użytek rolny.

Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Starosta Sztumski, zarzucając naruszenie art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie, gdyż ani Staroście Sztumskiemu, ani też Powiatowi Sztumskiemu nie przysługuje uprawnienie do złożenia skargi na decyzję Kolegium.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Z art. 50 § 1 tej ustawy wynika, że uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi ( § 2).

Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn niż określone w pkt 1-5 wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Skarga Starosty Sztumskiego jest w istocie skargą organu, który wydał decyzję w pierwszej instancji. W orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że organ administracji publicznej, który wydał w pierwszej instancji decyzję administracyjną w sprawie, nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi w tej sprawie na decyzję administracyjną wydaną w wyniku odwołania od decyzji pierwszoinstancyjnej. Organ ten nie ma interesu we wniesieniu skargi. Organ I instancji z całą pewnością nie może być stroną w sprawie, w której wydał decyzję.

W takim przypadku zachodzi brak legitymacji skargowej skutkujący odrzuceniem skargi z powodu jej niedopuszczalności. Brak jest bowiem podstaw do przyznania organowi administracji publicznej legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w sprawie, w której temu organowi powierzone zostało orzekanie. (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 lutego 2005r., OSK 1017/04, LEX 171164, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 30.09.2005r. I SA/Wa 1432/04, LEX 192934).

Z tych samych względów skargi w niniejszej sprawie nie mógłby wnieść również Powiat Sztumski. Powierzenie bowiem organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego, czy sądowoadministracyjnego.

Niniejsza sprawa dotyczy zezwolenia na zmianę lasu na użytek rolny. Zgodnie z treścią art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. lasach (tekst jednolity Dz. U. nr 12, poz. 59 ze zm.) zmiana lasu na użytek rolny jest dopuszczalna w przypadkach szczególnie uzasadnionych potrzeb właścicieli lasów. Stosownie zaś do ust. 3 w sprawach, o których mowa w ust. 3 w stosunku do lasów niestanowiących własności Skarbu Państwa decyzję wydaje starosta na wniosek właściciela lasu.

Z treści przepisów ustawy o lasach nie wynika jednakże interes prawny powiatu w sprawie dotyczącej zmiany lasu, stanowiącego własność osób fizycznych, na użytek rolny. Uznać zatem należy, że powiat nie ma interesu prawnego we wniesieniu skargi na decyzję organu odwoławczego.

Wskazać również należy, że Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 29 października 2009 r. w sprawie K 32/08 (Dz.U.RP 2009/187/1456, LEX nr 523793) orzekł, że art. 33 i art. 50 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi są zgodne z art. 165 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W uzasadnieniu tego wyroku Trybunał stwierdził, że art. 33 i art. 50 § 1 są zgodne z wymienionym przepisem konstytucyjnym również przy takiej interpretacji, która odmawia jednostkom samorządu terytorialnego prawa do uczestniczenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym oraz prawa do wnoszenia skarg do sądów administracyjnych w sytuacji, w której organ danej jednostki rozpatrywał sprawę administracyjną i wydał decyzję administracyjną w pierwszej instancji.

Skarga Starosty Sztumskiego jest w niniejszej sprawie niedopuszczalna. Z tego też względu Sąd odrzucił skargę na postawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.