Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1159/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art 58 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art 227
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 14 czerwca 2011 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej B.T. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 marca 2011 roku sygn. akt IV SA/Wr 138/11 odrzucającego skargę B.T. na pismo Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] stycznia 2011 roku nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu postanawia: oddalić skargę kasacyjną. 2 1


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 31 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę B.T. na pismo Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu z dnia [...] stycznia 2011 r. w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu w zakresie niewłaściwego postępowania w sprawie zgłoszonego przez skarżącego złego stanu sanitarnego w budynku mieszkalnym.

W uzasadnieniu skargi skarżący powołał się na przepis art. 232 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – zwanej dalej k.p.a. - zarzucając jego rażące naruszenie.

Odrzucając skargę Sąd I instancji wyjaśnił, że skarżący wniósł skargę na pismo będące skargą powszechną. Tego rodzaju skarga powoduje wszczęcie samodzielnego jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego uproszczonego, kończącego się czynnością materialno-techniczną czyli zawiadomieniem o załatwieniu skargi. Czynność ta nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, a do rozpatrzenia tego rodzaju skargi mają zastosowanie wyłącznie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Procedura związana z wniesieniem skargi ma charakter uproszczony, nie ma stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięcia adresowanego do skarżącego, a tylko zawiadamia się o działaniach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności będących przedmiotem skargi.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł skarżący.

Zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego - art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (j.t. Dz.U. z 2006 r., Nr 122, poz. 851 ze zm.) polegające na niezastosowaniu art. 227 k.p.a. w sytuacji, gdy z treści akt sprawy wynika, że w sprawie naruszono w sposób kwalifikowany przepis art. 232 k.p.a. Ponadto zarzucił naruszenie przepisów postępowania w rozumieniu art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – poprzez niezawiadomienie gminy i wszystkich właścicieli lokali wyodrębnionych o toczącym się postępowaniu, zgodnie z art. 18 ust. 1 "uwl" w związku z § 5 aktu notarialnego i postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 14 września 2005 r. w sprawie II CZP 62/05, bowiem ustanowienie zarządcy w akcie notarialnym wyklucza tworzenie zarządu w rozumieniu art. 20 "uwl" i wyprzedza zarząd ustawowy w rozumieniu art. 18 ust. 3 "uwl".

Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia przez jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Wniósł także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący wskazał, że zaskarżone pismo było w rzeczywistości decyzją odmowną organu czym wyczerpano dyspozycję art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

W świetle art. 174 p.p.s.a., skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:

1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,

2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Podkreślić przy tym trzeba, że Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, ponieważ w świetle art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Jeżeli zatem nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a. (a w rozpoznawanej sprawie przesłanek tych brak), to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej. Oznacza to, że Sąd nie jest uprawniony do samodzielnego dokonywania konkretyzacji zarzutów skargi kasacyjnej, a upoważniony jest do oceny zaskarżonego orzeczenia wyłącznie w granicach przedstawionych we wniesionej skardze kasacyjnej.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie ulega wątpliwości, że zaskarżone pismo z dnia [...] stycznia 2011 r. została wydane w trybie przepisów działu VIII k.p.a. i uznawało za nieuzasadnioną skargę skarżącego dotyczącą działalności Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu.

Jak słusznie zauważył Sąd I instancji, postępowanie w sprawie skarg i wniosków z działu VIII k.p.a. nie podlega kontroli tego sądu. Nie służy również skarga do sądu administracyjnego na pismo stanowiące rozpatrzenie skargi wniesionej w trybie działu VIII k.p.a. Skarga powszechna określona w tych przepisach jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, które nie dają podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego albo też nie mogą stanowić podstawy skargi zmierzającej do wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego. Skargi tego rodzaju są załatwione w samodzielnym jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością faktyczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy. Pogląd ten jest ugruntowany zarówno w orzecznictwie jak i literaturze (postanowienie NSA z dnia 17 września 2001 r., sygn.. akt II SAB/Wr 17/01, niepubl. oraz A. Matan [w:] G. Łaszczyca, A. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Tom II. Komentarz do art. 104-269, LEX, 2007, wyd. II, komentarz do art. 221, teza 14).

Zasadnicze znaczenie ma zatem fakt, że skarga na pismo wskazane w skardze do Sądu I instancji i dotycząca rozpatrzenia skargi na działanie organu w trybie art. 227 k.p.a., jest skargą niedopuszczalną i jako taka podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z tych też przyczyn nieuzasadnionymi okazały się zarzuty skargi kasacyjnej.

Po pierwsze Sąd I instancji nie stosował i nie oceniał zastosowania przez organ przepisu art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, a to z powodu niedopuszczalności skargi do Sądu I instancji. Jednocześnie, co już wyżej wskazano, zastosowanie przepisów zarówno art. 227 jak i art. 232 k.p.a. przez organ administracji nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Jedynie na marginesie wskazać należy, że wbrew twierdzeniom skarżącego organ zastosował przepis art. 227 k.p.a., bowiem w tym trybie rozpatrzona została skarga skarżącego na działalność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu.

Również drugi z zarzutów skargi kasacyjnej nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący powołał się na przepis art. 18 ust. 1 "uwl", co jak należy się domniemywać (skarżący nie wskazuje bowiem rozwinięcia powołanego skrótu), stanowi zarzut naruszenia przepisów ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.U. Nr 85 poz. 388 ze zm.). Również ten przepis nie podlegał zastosowaniu w niniejszej sprawie, a zarzut jego naruszenia opiera się na błędnym założeniu dopuszczalności skargi. Poza oceną Sądu pozostaje zarzut naruszenia § 5 aktu notarialnego, który nie stanowi przepisu powszechnie obowiązującego prawa i jako taki nie może zostać skutecznie podniesiony.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący podniósł również zarzut naruszenia art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zaskarżone do Sądu I instancji pismo Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] stycznia 2011 r., jak już wyżej wskazano, stanowiło odpowiedź na skargę wniesioną w trybie działu VIII k.p.a., czego nie kwestionuje skarżący. Pisma stanowiące odpowiedź na tego typu skargi i informujące o załatwieniu sprawy, nie są innymi niż decyzje lub postanowienia aktami lub czynnościami z zakresu administracji publicznej dotyczącymi uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Jak już bowiem wcześniej wskazano, skargi te są załatwione w samodzielnym jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością faktyczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy. Nie dotyczą natomiast uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, bowiem skarga przysługuje każdemu, niezależnie od tego czy jest czy też nie stroną postępowania, a samo uproszczone postępowanie skargowe dotyczy wyłączenie wadliwej działalności organu bądź jego pracownika.

Z tych względów zarzuty skargi kasacyjnej są nieuzasadnione. Mając powyższe na uwadze i na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej.

-----------------------

2

1