Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 251/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2021-08-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 130 ust. 2 pkt 1a, art. 130a ust. 1o, ust. 10a, ust. 10h, ust. 10i, ust. 10k
journal: Dz.U. 2021 poz 450
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - t.j.
article: art. 105 par. 1, art. 365 par. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 145 par. 1 pkt 1c, art. 200
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 5 sierpnia 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Asesor WSA Paweł Dańczak, , Protokolant Pomocnik sekretarza – Ewa Górska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 sierpnia 2021 roku sprawy ze skargi J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [..] nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości kosztów związanych z usunięciem, przechowywaniem i oszacowaniem pojazdu 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] nr [...] oraz umarza postępowanie administracyjne; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. na rzecz J. L. kwotę 4043 (cztery tysiące czterdzieści trzy) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., po rozpatrzeniu odwołania J. L. od decyzji Starosty Z. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie kosztów związanych z usunięciem pojazdu, uchyliło decyzję organu pierwszej instancji w całości i ustaliło J. L. wysokość kosztów związanych z usunięciem, przechowywaniem i oszacowaniem pojazdu marki Ford Escort, numer rejestracyjny [...] w kwocie 14.185,20 zł.

Jak wynika z akt sprawy decyzją z dnia [...] nr [...] Starosta Z. ustalił J. L. zapłatę 68.815,20 zł z tytułu kosztów związanych z usuwaniem, przechowywaniem, oszacowaniem, sprzedażą lub zniszczeniem pojazdu marki Ford Escort, numer rejestracyjny [...], numer identyfikacyjny [...].

Od powyższej decyzji organu pierwszej instancji J. L., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł odwołanie zarzucając zaskarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie przepisów postępowania mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, tj.:

1) art. 12 k.p.a. poprzez przewlekłe postępowanie w sprawie przy pobieżnej analizie materiału dowodowego,

2) art. 7 w zw. z art. 77 § 1, art. 80 oraz 81a § 1 k.p.a. poprzez:

- brak wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału sprawy, co doprowadziło Starostę Z. do poczynienia całkowicie dowolnych ustaleń faktycznych,

- zinterpretowanie wątpliwości, co do stanu faktycznego sprawy, na niekorzyść strony skarżącej, co stanowiło oczywiste naruszenie zasady pierwszeństwa słusznego interesu strony, a w rezultacie doprowadziło do ustalenia zapłaty 68.815,20 zł tytułem kosztów usunięcia, przechowywania, oszacowania, sprzedaży i zniszczenia pojazdu marki Ford Escort, numer rejestracyjny [...],

3) art. 8 k.p.a. poprzez przyczynienie się przez organ do niestarannego i niezgodnego z przepisami prawa prowadzenia postępowania mającego zagwarantować równość wobec prawa oraz podważenie zasady dotyczącej pogłębiania zaufania obywatela do organów państwa.

Przywołaną na wstępie decyzją z dnia 15 grudnia 2020 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. uchyliło decyzję organu pierwszej instancji w całości i ustaliło J.L. wysokość kosztów związanych z usunięciem, przechowywaniem i oszacowaniem pojazdu marki Ford Escort, numer rejestracyjny [...] w kwocie 14.185,20 zł.

Organ odwoławczy, przytaczając treść art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, dalej k.p.a.) oraz art. 130a ust. 1-4, ust. 5c, ust. 6-6e, ust 10, ust. 10a-103, ust. 10h, ust. 10 i, ust. 10j oraz 10k ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2018r., poz. 1990 ze zm., dalej P.r.d.) wyjaśnił, iż w świetle art. 130a ust. 10h i 10i P.r.d. nakładany w drodze decyzji administracyjnej obowiązek poniesienia kosztów związanych z usuwaniem, przechowywaniem, oszacowaniem, sprzedażą lub zniszczeniem pojazdu ciąży zawsze na właścicielu pojazdu, przy czym w sytuacji przewidzianej w art. 130a ust. 10i P.r.d. jest on zobowiązany do pokrycia tych kosztów solidarnie z osobą, która w chwili usunięcia pojazdu z drogi, władała nim na podstawie innego niż własność tytułu prawnego. Kolegium zwróciło uwagę, że w art. 130a ust. 10i P.r.d. chodzi o jakikolwiek tytuł prawny do pojazdu, z którym wiąże się uprawnienie do używania pojazdu (np. użytkowanie, leasing, najem, użyczenie), a który w określonych przypadkach może powstać na skutek czynności odformalizowanych, w tym w sposób dorozumiany. Ustalenie osób zobligowanych do poniesienia kosztów, o których mowa w art. 130a ust. 10h P.r.d., jest ściśle związane z określeniem stron postępowania prowadzonego w przedmiocie ich zapłaty. Interes prawny w tym postępowaniu ma więc zawsze osoba będąca właścicielem pojazdu w dniu wydania dyspozycji jego usunięcia, zaś w sytuacji określonej w art. 130a ust. 10i P.r.d. także osoba wskazana w tym przepisie. W art. 130a ust. 10h ww. ustawy określono zakres przedmiotowy kosztów obciążających właściciela usuniętego pojazdu (z zastrzeżeniem ust. 10i) oraz ramy czasowe ich powstania. Niewątpliwie dotyczy on wszelkich kosztów, które powstały od momentu wydania dyspozycji usunięcia pojazdu (zob. wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 2018 r. sygn. akt I OSK 2470/17). Natomiast użyty w nim zwrot "do czasu zakończenia postępowania" Kolegium zinterpretowało w ten sposób, że właściciela pojazdu, oprócz jednorazowych kosztów usunięcia pojazdu, obciążają koszty przechowywania pojazdu poniesione do zakończenia, w drodze prawomocnego postanowienia sądu, postępowania w sprawie przepadku pojazdu na rzecz powiatu, tj. za okres, w którym pozostawał on właścicielem pojazdu. Zdaniem organu odwoławczego data uprawomocnienia się wzmiankowanego orzeczenia nie jest jednak miarodajna, gdy chodzi o jednorazowe koszty oszacowania pojazdu, a także koszty jego sprzedaży lub zniszczenia. Sprzedaż lub zniszczenie pojazdu stanowi bowiem uprawnienie jego właściciela, a zatem jest możliwe dopiero po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu przyznającego powiatowi własność pojazdu w drodze przepadku (zob. wyrok WSA w Krakowie z dnia 2 września 2014 r. sygn. akt III SA/Kr 293/14). Wycena pojazdu jest zaś czynnością bezpośrednio poprzedzającą podjęcie decyzji, czy z uwagi na wartość majątkową pojazdu zasadna jest jego sprzedaż czy zniszczenie. Taka wykładnia art. 130a ust. 10h P.r.d., która zakładałaby możliwość poniesienia przez powiat kosztów oszacowania, sprzedaży lub zniszczenia pojazdu przed przejściem na niego prawa własności tej rzeczy, prowadziłaby do uznania, że treść tego przepisu jest wewnętrznie sprzeczna.

Następnie Kolegium wskazało, że analizowane unormowania nie określają terminu do wystąpienia przez starostę do sądu o orzeczenie przepadku pojazdu na rzecz powiatu. Ograniczają się jedynie do wskazania, że czynność ta nie może być podjęta przed upływem 3 miesięcy od dnia usunięcia pojazdu (art. 130a ust. 10), a dodatkowo przed upływem 30 dni od dnia powiadomienia właściciela pojazdu lub osoby uprawnionej o obowiązku odbioru pojazdu (art. 130a ust. 10a). Organ odwoławczy uznał, że starosta nie jest związany żadnym terminem w zakresie wystąpienia do sądu o orzeczenie przepadku pojazdu, mając w szczególności na względzie, że w świetle obowiązującego prawa, czynność ta musi być poprzedzona powiadomieniem właściciela pojazdu lub osoby uprawnionej o obowiązku odbioru pojazdu i skutkach prawnych jego nieodebrania, co oznacza, że osoby te mają pełną świadomość swojej sytuacji prawnej (zob. wyrok NSA z dnia 26 maja 2020 r. sygn. akt I OSK 205/19). Natomiast w zakresie terminu wydania decyzji w sprawie zapłaty kosztów związanych z usuwaniem, przechowywaniem, oszacowaniem, sprzedażą lub zniszczeniem pojazdu ustawodawca zastosował rozwiązanie, o którym mowa w art. 130a ust. 10k P.r.d.

Kolegium podniosło, że postępowanie wyjaśniające w sprawie administracyjnej zapłaty kosztów nie obejmuje okoliczności, o których mowa w art. 130a ust. 10e P.r.d., stanowiących przesłanki niezbędne do orzeczenia przepadku, np. czy usunięcie pojazdu było zasadne, czy starosta prawidłowo powiadomił właściciela pojazdu lub uprawnioną osobę o obowiązku odbioru pojazdu. Te i wszystkie inne kwestie poprzedzające orzeczenie o przepadku pojazdu bada z woli ustawodawcy sąd w odrębnym postępowaniu cywilnym. Oznacza to, że prawomocne postanowienie sądu o przepadku pojazdu na rzecz powiatu jest wiążące dla organów administracji publicznej nie tylko w zakresie wynikającym wprost z treści rozstrzygnięcia, ale również w zakresie ustaleń faktycznych stanowiących podstawę jego wydania. W konsekwencji postępowanie dowodowe przeprowadzane w ramach postępowania administracyjnego powinno skupiać się na kwestiach określonych w art. 130a ust. 10h i 10i P.r.d., tzn. ustaleniu osoby albo osób zobowiązanych do pokrycia kosztów związanych z usuwaniem, przechowywaniem, oszacowaniem, sprzedażą lub zniszczeniem pojazdu oraz sprecyzowaniu kosztów objętych tym obowiązkiem i określeniu ich wysokości.

Dalej organ odwoławczy wskazał, że pojazd marki Ford Escort, numer rejestracyjny [...] numer identyfikacyjny [...] został usunięty z drogi na podstawie dyspozycji wydanej przez policjanta w dniu 22 maja 2012 r. i w tym samym dniu został umieszczony na parkingu strzeżonym wyznaczonym przez właściwy organ. Przyczyny usunięcia pojazdu: nietrzeźwy kierujący pojazdem. Od dnia 4 września 2010 r. w myśl art. 130a ust 10 P.r.d. starosta w stosunku do pojazdu usuniętego z drogi, w przypadkach określonych w ust. 1 lub 2, występuje do sądu z wnioskiem o orzeczenie jego przepadku na rzecz powiatu, jeżeli prawidłowo powiadomiony właściciel lub osoba uprawniona nie odebrała pojazdu w terminie 3 miesięcy od dnia jego usunięcia. Z nieznanych powodów Starosta Z. wystąpił do Sądu Rejonowego w Z., ale z wnioskiem o ustalenie istnienia prawa własności przedmiotowego pojazdu na rzecz Skarbu Państwa. Wyrokiem z dnia [...], sygn. akt [...] Sąd Rejonowy w Z. I Wydział Cywilny ustalił, że Skarb Państwa - Starosta Z. nabył własność samochodu marki Ford Escort, numer rejestracyjny [...] z dniem 22 listopada 2012 r. Wyrok uprawomocnił się z dniem 17 października 2014 r.

Starosta Z.próbując naprawić swój błąd, działając na podstawie art. 130a ust. 10 P.r.d., wystąpił do Sądu Rejonowego w Z. I Wydziału Cywilnego z wnioskiem o orzeczenie przepadku przedmiotowego pojazdu na rzecz powiatu. Postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...]prawomocne od dnia 10 lipca 2019 r.) Sąd Rejonowy w Z. I Wydział Cywilny orzekł przepadek pojazdu osobowego Ford Escort o numerze rejestracyjnym [...] na rzecz Powiatu Z.

Organ odwoławczy wyjaśnił, iż w myśl art. 130 a ust. 10h P.r.d.: "Koszty związane z usuwaniem, przechowywaniem, oszacowaniem, sprzedażą lub zniszczeniem pojazdu powstałe od momentu wydania dyspozycji jego usunięcia do zakończenia postępowania ponosi osoba będąca właścicielem tego pojazdu w dniu wydania dyspozycji usunięcia pojazdu, z zastrzeżeniem ust. 10d i 10i". Kolegium wskazało, iż w pełni podtrzymuje przedstawioną wyżej wykładnię pojęcia "zakończenia postępowania", ale w przedmiotowej sprawie ze względu na uchybienia Starosty Z. nie może być ona jednak zastosowana. Organ odwoławczy uznał, że w przedmiotowej sprawie postępowanie zakończyło się z dniem 17 października 2014 r., czyli datą uprawomocnienia się wyroku z dnia 25 września 2014 r., sygn. akt [...] Sąd Rejonowy w Z.. Kolegium przyjęło, że do tej daty właściciel pojazdu mógł odebrać pojazd. Wskazanej w wyroku daty 22 listopada 2012 r. nie można utożsamiać z "zakończeniem postępowania".

Mają powyższe na względzie Kolegium uznało, że J. L.i ponosi koszty związane z przechowywaniem pojazdu od dnia 22 maja 2012 r. do dnia 16 października 2014 r.:

Opłata za przechowywanie pojazdu od dnia 22 maja 2012 r. do dnia 18 października 2012 r.

-150 dni, w tym:

30 dni x 25,00 zł = 750,00 zł

60 dni x 20,00 zł = 1.200,00 zł

60 dni x 15,00 = 900,00 zł (na podstawie § 1 pkt 3 lit. b-d uchwały Rady Powiatu Z. Nr XIII/124/11 z dnia 28 lipca 2011 r.)

Opłata za przechowywanie pojazdu od dnia 19 października 2012 r. do dnia 29 marca 2013 r. -162 dni, w tym:

30 dni x 15,00 zł = 450,00 zł

132 dni x 10,00= 1.320,00 zł (na podstawie § 1 pkt 3 d i e uchwały Rady Powiatu Z. Nr XXV/234/12 z dnia 22 czerwca 2012 r.)

Opłata za przechowywanie pojazdu od dnia 30 marca 2013 r. do dnia 05 marca 2014 r.

- 341 dni x 16,00 zł = 5.456,00 zł (na podstawie § 1 pkt 3 lit. e uchwały Rady Powiatu Z. Nr XXXIII/332/13 z dnia 25 stycznia 2013 r.)

Opłata za przechowywanie pojazdu od dnia 06 marca 2014 r. do dnia 16 października 2014 r.

- 225 dni x 16,00 zł = 3.600,00 zł (na podstawie § 1 pkt 3 lit. e uchwały Nr XLIII/444/14 Rady Powiatu Z. z dnia 31 stycznia 2014 r.)

Łączna wysokość ustalonej opłaty za przechowywanie pojazdu - 13.676,00 zł.

Wysokość ustalonej opłaty za usunięcie pojazdu - 250,00 zł (na podstawie § 1 pkt 3 lit. a uchwały Rady Powiatu Z. Nr XIII/124/11 z dnia 28 lipca 2011 r.)

Wysokość ustalonej opłaty za oszacowanie pojazdu - 295,20 zł (na podstawie umowy z dnia 29 grudnia 2017 r. zawartej z A sp. z o.o.)

Łączna oplata za usunięcie, przechowywanie i oszacowanie pojazdu - marki Ford Escort, numer rejestracyjny [...] wyniosła 14.185,20 zł.

Na ostateczną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł.skargę do sądu administracyjnego złożył J. L., reprezentowany przez pełnomocnika, zarzucając zaskarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie art. 130a ust. 10k P.r.d. poprzez wydanie decyzji, mimo iż upłynęło 5 lat od ustalenia prawomocnym orzeczeniem Sądu Rejonowego w Z. z dnia [...], iż właścicielem pojazdu Ford Escort o numerze rejestracyjnym [...] jest Skarb Państwa - Starosta Z..

Ewentualnie, gdyby Sąd uznał, iż orzeczenie Sądu Rejonowego w Z. z dnia [...] w sprawie o sygnaturze akt [...] nie może być uznane za "orzeczenie o przepadku pojazdu", o którym stanowi art. 130a ust. 10k P.r.d. to niezależnie od powyższego skarżący zarzucił naruszenie art. 130a ust. 10h w zw. z art. 130a ust. 10i P.r.d. poprzez jego błędną wykładnię polegająca na przyjęciu, że J. L., jako prowadzący pojazd, ponosi koszty związane z przechowywaniem pojazdu oraz oszacowaniem pojazdu marki Ford Escort o numerze rejestracyjnym [...] w okresie od dnia 22 maja 2012 r. do dnia 16 października 2014 r., podczas gdy pojazd ten od dnia 22 listopada 2012 r. był już własnością Skarbu Państwa - Starosty Z..

Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania administracyjnego, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy Samorządowemu Kolegium odwoławczemu w Ł. do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym rozstrzygnięciu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018r. poz. 2107 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018r. poz.1467 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

W rozpoznawanej sprawie organy administracji naruszyły przepis prawa materialnego i naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja SKO w Ł. z [...] uchylająca decyzję organu I instancji i ustalająca skarżącemu wysokość kosztów związanych z usunięciem, przechowywaniem i oszacowaniem pojazdu marki Ford Escort nr rej. [...] w kwocie 14 185,20 zł.

Podstawą prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2021r. poz.450 ze zm.) dalej p.r.d.

Zgodnie z treścią art.130a ust,.2 pkt 1a.) wymienionej ustawy, pojazd może być usunięty z drogi na koszt właściciela, jeżeli nie ma możliwości zabezpieczenia go w inny sposób, w przypadku gdy kierowała nim osoba znajdująca się w stanie nietrzeźwości lub w stanie po użyciu alkoholu albo środka działającego podobnie do alkoholu,

W myśl art.130a ust.10 p.r.d. starosta w stosunku do pojazdu usuniętego z drogi, w przypadkach określonych w ust. 1 lub 2, występuje do sądu z wnioskiem o orzeczenie jego przepadku na rzecz powiatu, jeżeli prawidłowo powiadomiony właściciel lub osoba uprawniona nie odebrała pojazdu w terminie 3 miesięcy od dnia jego usunięcia. Powiadomienie zawiera pouczenie o skutkach nieodebrania pojazdu.

Zgodnie z treścią art.130a ust.10a.) p.r.d. starosta występuje z wnioskiem, o którym mowa w ust. 10, nie wcześniej niż przed upływem 30 dni od dnia powiadomienia.

W myśl art.130a ust.10h.) p.r.d. koszty związane z usuwaniem, przechowywaniem, oszacowaniem, sprzedażą lub zniszczeniem pojazdu powstałe od momentu wydania dyspozycji jego usunięcia do zakończenia postępowania ponosi osoba będąca właścicielem tego pojazdu w dniu wydania dyspozycji usunięcia pojazdu, z zastrzeżeniem ust. 10d i 10i. Decyzję o zapłacie tych kosztów wydaje starosta.

Zgodnie z treścią art.130a ust.10i.) p.r.d. jeżeli w chwili usunięcia pojazd znajdował się we władaniu osoby dysponującej nim na podstawie innego niż własność tytułu prawnego, osoba ta jest zobowiązana solidarnie do pokrycia kosztów, o których mowa w ust. 10h.

W myśl art.130a ust.10k.) p.r.d. decyzji, o której mowa w ust. 10h, nie wydaje się, jeżeli od uprawomocnienia się orzeczenia sądu o przepadku pojazdu upłynęło 5 lat.

Z zebranego materiału dowodowego wynika, że w dniu 22 maja 2021r. funkcjonariusze Policji zatrzymali pojazd marki Ford Escort nr rej. [...], będący własnością J. G., prowadzony przez J. L. będącego w stanie nietrzeźwości. Pojazd został usunięty na parking strzeżony i był na nim przechowywany do dnia 19 grudnia 2019r. W związku z czym powstały koszty jego usunięcia, przechowywania i oszacowania.

Organy administracji prawidłowo uznały, że J. L. jest osobą zobowiązaną do pokrycia wymienionych kosztów. Należy bowiem zaznaczyć, że J. G. zmarł w dniu 23 marca 2017r. zaś skarżący był osobą władającą pojazdem w dacie jego usunięcia nie będąc jednocześnie jego właścicielem. Z uwagi na treść art.130a ust.10i.) p.r.d. J. L.i jest zatem osobą zobowiązaną do pokrycie kosztów, o których mowa w art.130a ust.10h.) p.r.d. Okoliczność ta nie była kwestionowana przez skarżącego ani w postępowaniu administracyjnym ani w skardze.

Zasadnicze znaczenie w niniejszej sprawie ma to czy doszło do przedawnienia wydania decyzji, o której mowa w art.130a ust.10h.) p.r.d. Kwestię tę reguluje art.130a ust.10k.) p.r.d. z którego wynika, że decyzji takiej nie można wydać jeżeli od uprawomocnienia się orzeczenia o przepadku pojazdu upłynęło 5 lat.

Zebrany materiał dowodowy wskazuje, że w niniejszej sprawie Starosta Z. dwukrotnie występował do sądu cywilnego w sprawie pojazdu marki Ford Escort nr rej. [...]. Po raz pierwszy w dniu 1 lipca 2014r. wystąpił z pozwem przeciwko J.G. o ustalenie, że Skarb Państwa nabył z dniem 22 listopada 2012r. własność pojazdu. Sprawa ta zakończyła się wyrokiem Sądu Rejonowego w Z. z dnia [...] w sprawie [...] ustalającym, że Skarb Państwa – Starosta Z. nabył własność pojazdu z dniem 22 listopada 2021r. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 17 października 2014r. Następnie w dniu 12 lutego 2019r. Starosta Z. w imieniu Powiatu Z. wystąpił z wnioskiem o orzeczenie przepadku pojazdu na rzecz Powiatu Z.. Sprawa ta zakończyła się postanowieniem Sądu Rejonowego w Z. z dnia [...] w sprawie [...], w którym orzeczono przepadek pojazdu stanowiącego własność J. G.na rzecz Powiatu Z.. Postanowienie to stało się prawomocne od dnia 10 lipca 2019r.

W związku z wydaniem dwóch wymienionych orzeczeń powstaje pytanie od kiedy winien być liczony pięcioletni okres do wydania decyzji określnej w art.130a ust.10h.) p.r.d. W tym zakresie istnieją dwie następujące możliwości a mianowicie okres ten winien być liczony od dnia uprawomocnienia się postanowienia w sprawie [...] (tzn. od 10 lipca 2019r.) oraz druga możliwość, że okres ten winien być liczony od dnia uprawomocnienia się wyroku w sprawie [...] (tzn. od 17 października 2014r.).

Sąd w obecnym składzie uznał za prawidłową tę ostatnią możliwość a mianowicie okres pięcioletni okres, o którym mowa w art.130a ust.10i.) p.r.d. winien być liczony od dnia uprawomocnienia się wyroku w sprawie [...].

Przede wszystkim należy podnieść, iż w 2014r. Starosta Z. błędnie wystąpił od sądu cywilnego z powództwem ustalającym, że z dniem 22 listopada 2021r. Skarb Państwa nabył własność pojazdu. Powództwo takie miałoby swoje prawne uzasadnienie w stanie prawnym obowiązującym przed nowelizacją art.130a p.r.d. Z dniem 4 września 2010r. miała jednak miejsce nowelizacja wymienionego przepisu, która przewidywała między innymi, że w razie nieodebrania pojazdu usuniętego z drogi w terminie 3 miesięcy starosta występuje z wnioskiem do sądu cywilnego o jego przepadek nam rzecz powiatu. Nie wiadomo z jakich przyczyn Starosta Z. nie wystąpił z wnioskiem, o którym mowa w art.130a ust.10 p.r.d. lecz z powództwem ustalającym. Pomijając tę kwestię należy zaznaczyć, ze wyrok w sprawie [...] ma charakter wiążący. Zgodnie bowiem z treścią art.365 §1 Kodeksu postepowania cywilnego, orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Oznacza to, że zarówno organy administracji jak i inne sądy są związane treścią prawomocnego orzeczenia sądu. Innymi słowy w niniejszej sprawie sąd orzekający jest związany treścią wyroku sądu cywilnego w sprawie [...] a z wyroku tego wynika, że w dniu 22 listopada 2021r. Skarb Państwa – Starosta Z. nabył własność pojazdu marki Ford Escort nr rej. [...] Z tym też dniem (tzn. z dniem 22 listopada 20212r.) J. G. przestał być właścicielem samochodu a stał się on własnością Starosty Z.

W sytuacji gdy wyrok w sprawie [...]stał się prawomocny i skutkował przeniesieniem własności pojazdu z Jarosława G.na Skarb Państwa to od uprawomocnienia się tego orzeczenia (tzn. od 17 października 2014r.) winien rozpocząć bieg pięcioletni termin do wydania decyzji określonej w art.130a ust.10h.) p.r.d. Ratio legis przepisu art.130a ust.10k.) p.r.d. był bowiem taki aby nie obciążać właściciela pojazdu w dacie jego usunięcia, kosztami określonymi w art.130a ust.10h.) w przypadku upływu 5 lat od dnia w którym przestał być jego właścicielem. Taka był intencja tego przepisu. Starosta miał zatem 5 lat od daty utraty własności pojazdu przez dotychczasowego właściciela do wydania decyzji, o której mowa w art.130a ust.10h.) p.r.d. Termin ten odnosi się do decyzji dotyczącej zarówno właściciela pojazdu w dacie jego usunięcia jak i osoby władającej pojazdem w dacie jego usunięcia gdyż odpowiedzialność obu tych osób za powstałe koszty jest solidarna.

W przepisie art.130a ust.10k.) p.r.d. jest wprawdzie mowa, że okres 5 lat należy liczyć od dnia uprawomocnienia się "orzeczenia sądu o przypadku pojazdu" lecz na równi z tym orzeczeniem należy traktować wyrok sądu cywilnego w sprawie [...]. Taki sam bowiem jest skutek orzeczenia w sprawie [...] jak i orzeczenia o przepadku pojazdu a jest nim utrata własności samochodu przez J. G. przy czym w przypadku wyroku w sprawie [...] utrata własności nastąpiła na rzecz Skarbu Państwa – Starosty Z. a w przypadku orzeczenia o przepadku utrata własności nastąpiła na rzecz powiatu z.. W związku z czym wyrok w sprawie [...] należy uznać za tożsamy z "orzeczeniem o przepadku pojazdu", o którym mowa w arty.130a ust.10k.) p.r.d.

W zaskarżonej decyzji nie odniesiono się do kwestii upływu 5 lat określonego w art.130a ust.10k.) p.r.d. W uzasadnieniu decyzji brak jest rozważań w tym zakresie mimo, że taki zarzut został podniesiony w odwołaniu. W sytuacji gdy wobec skarżącego wydano decyzję, o której mowa w art.130a ust.10h.) to uznano, że nie doszło do przedawnienia choć nie zostało to uzasadnione. Można przypuszczać, że organy administracji uznały, iż okres pięcioletni wskazany w art.130a ust.10k.) p.r.d. rozpoczął bieg od dnia uprawomocnienia się postanowienia sądu cywilnego w sprawie [...] tzn. od 10 lipca 2019r. Stanowisko takie nie jest prawidłowe bo pomija fakt wydania wyroku w sprawie [...], który ustalił, że z dniem 22 listopada 2012r. własność pojazdu nabył Skarb Państwa – Starosta Z. Wyrok ten ma moc wiążącą co wynika z treści art.365 § 1 K.p.a. Skoro zatem na podstawie wyroku w sprawie [...] Starosta Z. nabył własność pojazdu to od uprawomocnienia się tego orzeczenia winien rozpocząć się bieg pięcioletniego okresu, o którym mowa w art. 130a ust.10k.) p.r.d. Wspomnieć tylko należy, że postępowanie przed sądem cywilnym w sprawie [...] w 2019r. toczyło się z udziałem J. G. podczas gdy zmarł on w dniu 23 marca 2017r. co ewentualnie uzasadnia wzruszenie postanowienia sądu z 18 czerwca 2018r. w trybie nadzwyczajnym. Kwestia ta pozostaje jednak poza zakresem rozważań sądu w niniejszej sprawie. W przekonaniu sądu błędne jest liczenie pięcioletniego okresu, o którym mowa w art.130a ust.10h.) p.r.d. od dnia uprawomocnienia się postanowienia w sprawie [...] Organy administracji nie przedstawiły żadnego racjonalnego uzasadnienia dla przyjęcia takiego poglądu i pomijają fakt wydania wyroku w sprawie [...]. W związku z czym sąd w obecnym składzie uznał, że okres 5 lat winien być liczony od dnia uprawomocnienia się wyroku w sprawie [...] tzn. od dnia 17 października 2014r. Okres ten upłynął w dniu 17 października 2019r. zaś decyzje organów administracji obu instancji w niniejszej sprawie wydano po tym dniu. Organy administracji naruszyły zatem przepis art.130a ust.10 p.r.d. co miało wpływ na wynik sprawy. Mając to na uwadze, na podstawie art.145 § 1 pkt 1 c.) p.p.s.a. sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Z. z dnia 6 października 2020r.

Wobec tego, że po upływie pięcioletniego okresu, o którym mowa w art.130a ust.10 k.) p.r.d. nie można wydać decyzji określonej w art.`130a ust.10h.) p.r.d. postępowanie administracyjne stało się bezprzedmiotowe. W związku z czym, na podstawie art.105 § 1 K.p.a., sąd umorzył postępowanie administracyjne.

Na podstawie art.200 p.p.s.a. sąd zasądził od organu administracji na rzecz skarżącego kwotę 4043 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Na ogólną sumę kosztów złożyło się: 3600 zł wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego, 426 zł – wpis sądowy i 17 zł – opłata kancelaryjna.

a.l.