Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 426/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2014-06-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 10 ust. 1 pkt 7, art. 11 ust. 1, art. 17 ust. 1 pkt 3, art. 30a ust. 1 pkt 2 ust. 6 ust. 7
journal: Dz.U. 2010 nr 51 poz 307
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędziowie Sędzia WSA Marek Kraus (spr.), Sędzia NSA Ewa Kwarcińska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Marzena Cybulska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 3 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi I.L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 19 lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

1.Zaskarżoną decyzją z dnia 19 lutego 2014 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 18 października 2013 r. Nr [...] określającej I. L. – dalej jako "Skarżący" zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 rok w wysokości 15.380,00 zł, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:

Skarżący prowadził w 2011 r. działalność gospodarczą w zakresie wynajmu nieruchomości i handlu samochodami, opodatkowaną na zasadach wskazanych w art. 30c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r., Nr 51, poz. 307 ze zm. )– dalej jako ,,u.p.d.o.f." - tzw. podatkiem liniowym 19%.

Na podstawie upoważnienia KON-W nr 505-131/13 z dnia 23 kwietnia 2013 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego przeprowadził u Skarżącego kontrolę podatkową w zakresie prawidłowości rozliczeń z budżetem podatku dochodowego od osób fizycznych, podatku dochodowego z odpłatnego zbycia papierów wartościowych i instrumentów finansowych za okres od 1 stycznia 2011 do 31 grudnia 2011 roku. Kontrolą objęto:

- zapisy w podatkowej księdze przychodów i rozchodów za okres od stycznia do grudnia 2011 r.,

- prawidłowość danych wykazanych w zeznaniu PIT-36L i PIT-37 za 2011 rok,

- prawidłowość rozliczeń z budżetem z tytułu podatku dochodowego z odpłatnego zbycia papierów wartościowych i instrumentów finansowych za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2011 r.

Protokół z kontroli został doręczony Skarżącemu w dniu 20 sierpnia 2013 r.

W dniu 3 września 2013 r. Skarżący złożył korektę zeznania PIT-36L o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2011, uwzględniającą ustalenia kontroli podatkowej. Skarżący nie zgodził się z ustaleniami dotyczącymi opodatkowania osiągniętego przychodu z weksla i nie złożył zeznania PIT-38 o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w 2011 roku dotyczącego m.in. przychodów z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych.

Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia 30 września 2013 r. wszczął wobec Skarżącego postępowanie podatkowe w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 rok od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych.

Decyzją z dnia 18 października 2013 r, Nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego określił Skarżącemu zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 rok w wysokości 15.380.00 zł.

Naczelnik Urzędu Skarbowego ustalił, że w 2011 r. Skarżący posiadał wymagalne wierzytelności należne od S. S. pochodzące z okresu 2003 - 2004 w wysokości 43.120,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę. W celu zaspokojenia swoich zobowiązań wobec Skarżącego S. S. wręczył mu w dniu 27 sierpnia 2011 r. weksel na kwotę 250.000,00 zł, wystawiony w dniu 9 sierpnia 2011 r. przez P. B. (przeniesiony przez indos przez remitenta- S. S.). Skarżący wezwał P. B. o wykupu weksla pod rygorem skierowania sprawy na drogę postępowania sądowego. Zobowiązana nie dokonała wpłaty wymienionej sumy. W dniu 13 września 2011 r. Sąd Okręgowy wydał nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym z weksla (sygn. akt ...).

Postanowieniem z dnia 9 grudnia 2011 r. sygn. akt ... Sąd Okręgowy nadał klauzulę wykonalności jako natychmiast wykonalnemu nakazowi zapłaty wydanemu w postępowaniu nakazowym. P. B. zaskarżyła w dniu do Sądu Apelacyjnego nakaz zapłaty z weksla. Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2012 r. Sygn. akt ... Sąd Apelacyjny zawiesił postępowanie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie [...] Prokuratury Rejonowej (...).

Komornik sądowy w dniu 27 grudnia 2011 r. przekazał na rachunek bankowy Skarżącego kwotę 124.066,04 zł, tytułem realizacji sądowego nakazu zapłaty z weksla wystawionego przez P.B..

Naczelnik Urzędu Skarbowego uznał, że kwota 124.066,04zł (która wpłynęła na konto bankowe podatnika tytułem roszczenia z nakazu zapłaty z weksla) stanowi przychód z kapitałów pieniężnych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.f. Natomiast zgodnie z art. 17 ust.1 pkt 3 tej ustawy, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się odsetki (dyskonto) od papierów wartościowych. Powołując się na treść art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. Naczelnik Urzędu Skarbowego stwierdził, że środki pieniężne jakie podatnik uzyskał od komornika sądowego stanowiły przychód w dacie ich otrzymania.

W ocenie Naczelnika Urzędu Skarbowego przychód do opodatkowania wyniósł 80.946,04zł, ponieważ otrzymaną przez podatnika kwotę 124.066,04 zł pomniejszono o opodatkowaną w dacie sprzedaży należność z tytułu dzierżawy (najmu) warsztatu w C. w kwocie 23.120,00 zł oraz o kwotę niespłaconej pożyczki w wysokości 20.000,00 zł, jako świadczenia zwrotnego. W konsekwencji podatek obliczony zgodnie z art. 30 a ust. 1 pkt 2 ustawy u.p.d.o.f. (wg stawki 19%) wyniósł 15.380,00zł.

2. W dniu 4 listopada 2013 r. Skarżący wniósł odwołanie od wskazanej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego, wnosząc o jej uchylenie w całości i umorzenie postępowania.

W uzasadnieniu stwierdził, że przymusowe dochodzenie przez niego kwot z weksla nie jest prawomocnie zakończone. Wskazał, że obecnie sprawa znajduje się w Sądzie Apelacyjnym, który zawiesił postępowanie do czasu prawomocnego zakończenia równolegle toczącej się sprawy karnej przeciwko S. S. oskarżonemu o bezpodstawne wypełnienie przedmiotowego weksla. Sąd Apelacyjny wydał postanowienie uchylające klauzulę wykonalności, a w konsekwencji komornik zawiesił postępowanie.

Zdaniem Skarżącego mając na uwadze fakt, że nie wiadomo jak skończy się sprawa dotycząca przedmiotowego weksla, wymierzenie podatku jest co najmniej przedwczesne.

3. Decyzją z dnia 19 lutego 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy powołując art. 10 ust. 1, art. 17 ust. 1 u.p.d.o.f. wskazał, że źródłem przychodów z kapitałów pieniężnych są odsetki ( dyskonto ) od papierów wartościowych.

Definicję papierów wartościowych ustawodawca zawarł w art. 5a pkt 11 u.p.d.o.f.

Zgodnie z tym przepisem ilekroć w ustawie mowa jest o papierach wartościowych oznacza to papiery wartościowe, o których mowa w art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi

W art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (t.j. Dz.U. z 2010r. Nr 211, poz. 13 84 ze zm) ustawodawca wskazuje, że ilekroć w ustawie tej jest mowa o papierach wartościowych - rozumie się przez to:

- akcje, prawa poboru w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037, z późn. zm.), prawa do akcji, warranty subskrypcyjne, kwity depozytowe, obligacje, listy zastawne, certyfikaty inwestycyjne i inne zbywalne papiery wartościowe, w tym inkorporujące prawa majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z akcji lub z zaciągnięcia długu, wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa polskiego lub obcego,

- inne zbywalne prawa majątkowe, które powstają w wyniku emisji, inkorporujące uprawnienie do nabycia lub objęcia papierów wartościowych określonych w lit. a, lub wykonywane poprzez dokonanie rozliczenia pieniężnego (prawa pochodne).

Natomiast zgodnie z art. 5a pkt 12 u.p.d.o.f. ilekroć w ustawie jest mowa o dyskoncie - oznacza to różnicę między kwotą uzyskaną z wykupu papieru wartościowego przez emitenta a ceną zakupu papieru wartościowego na rynku pierwotnym lub wtórnym, a w przypadku nabycia papierów wartościowych w drodze spadku lub darowizny dyskonto oznacza różnicę pomiędzy ceną wykupu a ceną zakupu tych papierów przez spadkodawcę lub darczyńcę.

Podstawę prawną obrotu wekslami regulują przepisy ustawy z dnia 28 kwietnia 1936 r. Prawo wekslowe (Dz.U. Nr 37, poz. 282 ze zm).

Organ wyjaśnił, że weksel jest papierem wartościowym, w którym wystawca bądź wskazana przez niego osoba zobowiązuje się do bezwarunkowego zapłacenia w oznaczonym czasie i do rąk osoby wymienionej w wekslu określonej kwoty.

Mając powyższe na uwadze organ odwoławczy stwierdził, że podatnik w zamian za wierzytelności przysługujące mu wobec S. S. uzyskał prawo do zrealizowania weksla wystawionego przez P. B.. Bezspornie podatnik uzyskał w 2011 r. przychód z realizacji weksla w wysokości 124.066,04zł, która to kwota wpłynęła na konto bankowe podatnika w wyniku wszczęcia egzekucji komorniczej wobec wystawcy weksla.

W ocenie organu odwoławczego przychód uzyskany przez podatnika prawidłowo został uznany za przychód z kapitałów pieniężnych, tj. odsetki (dyskonto) od papierów wartościowych zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.

W myśl art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. przychodami, z zastrzeżeniem art. 14 - 15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Organ uznał, że z powyższego przepisu jednoznacznie wynika, że środki pieniężne jakie podatnik otrzymał od komornika sądowego w dniu 27 grudnia 2011 r. tytułem egzekucji na podstawie sądowego nakazu zapłaty z weksla stanowiły przychód w dacie ich otrzymania. Ten fakt decyduje o obowiązku opodatkowania w 2011 roku przychodu uzyskanego z kapitałów pieniężnych, a toczący się w sądzie apelacyjnym spór pomiędzy Skarżącym a wystawcą weksla nie ma wpływu na rozstrzygnięcie tej kwestii.

Stosownie do treści art. 30a ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19 % zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a z odsetek i dyskonta od papierów wartościowych.

W myśl art. 30a ust. 6 wskazanej ustawy zryczałtowany podatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1-4 oraz ) pkt 6, 8 i 9, pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 5 pkt 1 i 4, ust. 5a i 5d.

Dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 1, nie łączy się z dochodami opodatkowanymi na zasadach określonych w art. 27. (art. 30a ust. 7 ustawy).

Art. 45 ust. 1 u.p.d.o.f. stanowi, że podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie do 30 kwietnia roku następującego po raku podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 7 i 8. Ponadto na podstawie art. 45 ust. 3b powyższej ustawy, w zeznaniu o którym mowa w ust. 1 lub 1a, wykazuje się należny podatek dochodowy, o którym mowa w art 29-30a, jeżeli podatek ten nie został pobrany przez płatnika.

W rezultacie organ określił należny zryczałtowany podatek dochodowego za rok 2011 od przychodu otrzymanego z tytułu realizacji weksla został określony w wysokości 15.380,00zł.

Dyrektor Izby Skarbowej podkreślił, że toku postępowania organ pierwszej instancji próbował ustalić, jaka była wysokość wymagalnych należności przysługujących od S. S. w dniu 9 sierpnia 2011 r., tj. w momencie uzyskania uprawnień do weksla, jednakże podatnik nie udzielił informacji w tym zakresie. W ocenie organu odwoławczego należy zatem uwzględnić stan należności wynikający z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy (nakazy zapłaty z 3 października 2005 r. sygn. akt I [...]

4. W skardze z dnia 24 marca 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Skarżący zaskarżył w całości decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 19 lutego 2014 r., zarzucając jej naruszenie przepisów prawa materialnego oraz prawa procesowego. Skarżący wniósł o:

– uchylenie zaskarżonej decyzji w całości;

– zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania zgodnie z wykazem, który zostanie przedstawiony na rozprawie, a w przypadku nie przedstawienia wykazu według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi Skarżący stwierdził jedynie, że popiera całkowicie dotychczas prezentowane stanowisko. Ponadto wskazał, że trudno uznać, że otrzymał świadczenie, skoro sprawa w postępowaniu cywilnym nie jest zakończona. Dopiero po prawomocnym rozstrzygnięciu będzie można mówić o ewentualnym przychodzie podlegającym opodatkowaniu.

5. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

6.1 Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

6.2 W świetle przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 15 poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta - jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie prawidłowości zastosowania przez organy administracji przepisów obowiązującego prawa, zarówno prawa materialnego, jak też przepisów postępowania. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dając podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm) –dalej jako "p.p.s.a.".

Zgodnie z art. 134 § 1 tej ustawy sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Badając rozpoznawaną sprawę w tak zakreślonej kognicji Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji.

6.3 Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest kwestia opodatkowania przychodu uzyskanego przez Skarżącego w 2011 r. w wyniku realizacji praw z weksla (w drodze egzekucji komorniczej).

Zgodnie z art. 10 ust.1 pkt 7 u.p.d.o.f. źródłem przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.

W myśl art. 17 ust.1 pkt 3 u.p.d.o.f. za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się odsetki ( dyskonto ) od papierów wartościowych.

Definicję papierów wartościowych ustawodawca zawarł w art. 5a pkt 11 u.p.d.o.f. zgodnie z którym, ilekroć w ustawie mowa jest o papierach wartościowych oznacza to papiery wartościowe, o których mowa w art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi

Natomiast zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 211, poz. 1384 ze zm) ilekroć w ustawie jest mowa o papierach wartościowych - rozumie się przez to:

- akcje, prawa poboru w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037, z późn. zm.), prawa do akcji, warranty subskrypcyjne, kwity depozytowe, obligacje, listy zastawne, certyfikaty inwestycyjne i inne zbywalne papiery wartościowe, w tym inkorporujące prawa majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z akcji lub z zaciągnięcia długu, wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa polskiego lub obcego,

- inne zbywalne prawa majątkowe, które powstają w wyniku emisji, inkorporujące uprawnienie do nabycia lub objęcia papierów wartościowych określonych w lit. a, lub wykonywane poprzez dokonanie rozliczenia pieniężnego (prawa pochodne).

Zgodnie z art. 5a pkt 12 u.p.d.o.f. ilekroć w ustawie jest mowa o dyskoncie - oznacza to różnicę między kwotą uzyskaną z wykupu papieru wartościowego przez emitenta a ceną zakupu papieru wartościowego na rynku pierwotnym lub wtórnym, a w przypadku nabycia papierów wartościowych w drodze spadku lub darowizny dyskonto oznacza różnicę pomiędzy ceną wykupu a ceną zakupu tych papierów przez spadkodawcę lub darczyńcę.

Należy wskazać, że weksel jest papierem wartościowym stanowiącym bezwarunkowe zobowiązanie do zapłacenia przez wystawcę lub osobę przez niego wskazaną określonej na dokumencie sumy pieniężnej w wyznaczonym terminie i miejscu. Najważniejszymi cechami weksla jest: pisemność, formalizm oraz abstrakcyjny i skryptularny charakter odpowiedzialności osób zobowiązanych wekslowo. Warunkiem powstania weksla jest konieczność sporządzenia go w formie pisemnej.

Formalizm przejawia się w obowiązku zachowania wszystkich wymaganych ustawą elementów weksla. Abstrakcyjność przejawia się tym, że zobowiązanie wekslowe powstaje niezależnie do celu jaki ma realizować weksel - niezależnie od powodów wystawienia weksla. Skryptularny charakter odpowiedzialności przejawia się w tym, że dla ustalenia treści zobowiązania wekslowego miarodajna jest treść weksla. Inaczej niż w kodeksie cywilnym, prawo wekslowe uznaje konieczność opierania się na dosłownym znaczeniu wyrazów przy ustalaniu treści zobowiązania wekslowego, a nie na badaniu wspólnego zamiaru stron i celu umowy. Weksel nie jest dowodem istnienia zobowiązania, lecz ucieleśnia to zobowiązanie.

Dlatego też realizacja wierzytelności wekslowej uzależniona jest od posiadania weksla. Wierzyciel wekslowy w razie odmowy spełnienia świadczenia przez dłużnika, może dochodzić swojego roszczenia w postępowaniu nakazowym uregulowanym w przepisach kodeksu postępowania cywilnego.

W niniejszej sprawie bezsporne jest, iż Skarżący posiadał wierzytelności wobec S. S. wynikające z nakazów zapłaty wydanych przez Sąd Rejonowy z dnia 03 października 2005r. z tytułu czynszu najmu oraz udzielonej pożyczki w łącznej kwocie 43.120,00 zł. wraz z odsetkami za zwłokę.

Celem zaspokojenia roszczeń otrzymał od swojego dłużnika weksel na kwotę 250.000,00 zł. wystawiony przez P. B., który został przeniesiony poprzez indos przez remitenta- dłużnika Skarżącego.

Wobec braku zapłaty kwoty przez wystawcę weksla Skarżący skierował sprawę na drogę postępowania sądowego, a po otrzymaniu nakazu zapłaty Sądu Okręgowego z dnia 13 września 2011r skierował sprawę na drogę postępowania egzekucyjnego.

Komornik Sądowy w dniu 27 grudnia 2011r. przekazał na rachunek bankowy Skarżącego kwotę 124.066,04 zł. Tytułem realizacji sądowego nakazu zapłaty z weksla wystawionego przez P. B.

W myśl art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. przychodami, z zastrzeżeniem art. 14 - 15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Mając na uwadze powyższe regulacje zdaniem Sądu organ podatkowy prawidłowo uznał, iż z powołanego przepisu jednoznacznie wynika, że środki pieniężne jakie podatnik otrzymał od komornika sądowego w dniu 27 grudnia 2011 r. tytułem egzekucji na podstawie sądowego nakazu zapłaty z weksla stanowiły przychód w dacie ich otrzymania.

W świetle zebranego materiału dowodowego organ prawidłowo przyjął, że Skarżący w zamian za wierzytelności przysługujące mu wobec S. S. uzyskał prawo do zrealizowania weksla wystawionego przez P. B., który został przeniesiony przez indos przez remitenta- dłużnika Skarżącego. Natomiast w wyniku wszczęcia egzekucji komorniczej wobec wystawcy weksla, Skarżący uzyskał w 2011 r. przychód z realizacji tego weksla.

Należy zaznaczyć, że w trakcie prowadzonego postępowania organ podjął czynności celem ustalenia jaka była wysokość wymagalnych należności przysługujących Skarżącemu od jego dłużnika na dzień 9 sierpnia 2011r. tj. na dzień otrzymania uprawnień z weksla, jednakże tych informacji Skarżący nie udzielił.

W związku z tym organ pierwszej instancji prawidłowo pomniejszył ustalając podstawę opodatkowania uzyskaną kwotę o wymagalne wierzytelności wynikające z nakazów zapłaty z dnia 3 października 2005r. z tytułu czynszu najmu warsztatu- 23.120,00 zł. oraz pożyczki w kwocie 20.000,00 zł.

Stosownie do treści art. 30a ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19 % zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a z odsetek i dyskonta od papierów wartościowych.

W myśl art. 30a ust. 6 u.p.d.o.f. zryczałtowany podatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1-4 oraz ) pkt 6, 8 i 9, pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 5 pkt 1 i 4, ust. 5a i 5d.

Dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 1, nie łączy się z dochodami opodatkowanymi na zasadach określonych w art. 27. (art. 30a ust. 7 ustawy).

W ocenie Sądu, w oparciu o powyższe regulacje organ dokonał prawidłowego wyliczenia należnego zryczałtowanego podatku dochodowego za rok 2011 r.

Należy zaznaczyć, że podnoszona przez Skarżącego zarówno w trakcie prowadzonego postępowania podatkowego jak i w skardze okoliczność, iż w sprawie dotyczącej dochodzonej należności wynikającej z weksla toczy się postępowanie sądowe nie zmienia faktu, iż Skarżący uzyskał w dniu 27 grudnia 2011r. część należności wynikającej z weksla w kwocie 124.066,04 zł. co stanowiło faktyczny przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f.

Natomiast w sytuacji ewentualnego obowiązku zwrotu uzyskanej kwoty w wyniku rozstrzygnięcia sporu zawisłego przed Sądem powszechnym, Skarżący będzie mógł złożyć w organie podatkowym wniosek o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011r.

Sąd rozpoznając niniejszą sprawę nie stwierdził naruszeń prawa materialnego ani też przepisów postępowania, które powodowałoby konieczność wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego.

6.4. Mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.