Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1379/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-01-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2, art. 184, art. 197 § 2, art. 243 § 1 pkt 1, art. 247
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 13 listopada 2015 r., sygn. akt II SA/Sz 1236/15 w przedmiocie odmowy prawa pomocy w sprawie ze skargi S. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

W dniu 15 września 2015 r. S. w K. wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. Jednocześnie, skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 13 listopada 2015 r., sygn. akt II SA/Sz 1236/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił S. przyznania prawa pomocy.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd powołał się na art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka oczywistej bezzasadności skargi z uwagi na wniesienie jej z uchybieniem ustawowego terminu. Z akt sprawy wynika bowiem, że zaskarżona decyzja została doręczona S. w dniu 14 sierpnia 2015 r. Przesyłka zawierająca skargę została z kolei nadana w urzędzie pocztowym w dniu 15 września 2015 r. Oznacza to, że skarga została wniesiona do sądu z jednodniowym uchybieniem terminu do jej wniesienia. Termin ten upływał bowiem dla skarżącego z dniem 13 września 2015 r., który przypadał na niedzielę, w związku z tym ostatnim dniem do wniesienia skargi był 14 września 2015 r. (poniedziałek). Wskazane wyżej uchybienie skutkuje odrzuceniem skargi. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd stwierdził, że ze względu na oczywistą bezzasadność skargi, na mocy art. 247 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało odmówić Stowarzyszeniu przyznania prawa pomocy.

Zażaleniem S. zaskarżyło powyższe postanowienie w całości. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że S. wnosząc skargę było przekonane, że jest ona wniesiona w terminie. Przy odbiorze decyzji SKO osoba odbierająca korespondencję nie naniosła daty na kopercie ani na dokumencie i przekazała osobie podpisującej skargę, że ta została odebrana 18 sierpnia 2015 r. Ponadto S. wskazało, że w pouczeniu zawarta została informacja o 30-dniowym terminie wniesienia skargi, którą zinterpretowało jako jeden miesiąc i w związku z tym uznało, że termin wniesienia skargi upływa w dniu następnym po dniu doręczenia w kolejnym miesiącu, tj. 19 września 2015 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 243 § 1 pkt 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednakże, zgodnie z art. 247 p.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego (por. J. P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, str. 573, wyrok NSA z dnia 7 stycznia 2003 r. I SA 745/02 oraz postanowienia NSA z 19 sierpnia 2009, I OZ 788/09, czy z 1 października 2009 r., I OZ 918/09). Podkreślenia wymaga, że prawo pomocy nie przysługuje przede wszystkim w razie oczywistej bezzasadności skargi z przyczyn procesowych, np. nie ulega wątpliwości, że upłynął termin do jej wniesienia, czy też strona nie wyczerpała toku instancji (postanowienie NSA z 28 stycznia 2009 r., I OZ 35/09).

Jak wynika z akt sprawy przedmiotowa skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] sierpnia 2015 r. została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Powyższego faktu skarżące Stowarzyszenie nie kwestionowało a nawet ten fakt potwierdziło wnosząc o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie był uprawniony do uznania skargi Stowarzyszenia za oczywiście bezzasadną w rozumieniu art. 247 p.p.s.a., czego konsekwencją było oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy na tym etapie postępowania sądowego.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.