Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 744/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-08-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Przyznano prawo pomocy co do całości wniosku
Powołane przepisy: article: art. 245  par. 2,  art. 246  par. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi T. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o umorzenie zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za poszczególne miesiące lat 2007, 2009, 2010 i 2011 postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.


UZASADNIENIE

Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu, wskazując problemy materialne i zdrowotne. Podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem i synem, nie posiada jakiegokolwiek majątku, w tym nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Stan majątkowy pogorszył się w związku chorobą męża i córki, która zmarła w 2004 r. Mąż uzyskuje rentę rolniczą w kwocie 800 zł, przy czym potrącane jest z niej 230 zł na rzecz komornika, a syn pobiera zasiłek w wysokości 153 zł. Skarżąca natomiast prowadzi działalność gospodarczą.

Do wniosku załączone zostały kopie z księgi podatkowej, z której wynika, że do czerwca 2013 r. strona uzyskała przychód z działalności w wysokości 24.430 zł i odnotowała dochód – 12.373,84 zł, przy czym za styczeń, marzec, maj i czerwiec nie uzyskano żadnych przychodów.

Ponadto nadesłano kopie faktur zakupu leków, dokumentów związanych z leczeniem strony, orzeczeń sądowych, na podstawie których skarżąca była zwolniona od ponoszenia kosztów związanych z udziałem w sprawach, w tym postanowienie z 18 lipca 2013 .r w sprawie o wpis skarżącej do Krajowego Rejestru Dłużników Niewypłacalnych. Nadto do skargi załączono postanowienie z 25 lutego 2013 r. w sprawie wniosku Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ś., orzekające o pozbawieniu strony prawa prowadzenia działalności na własny rachunek na okres 3 lat.

Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, czyli w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Powyższe skarżąca wykazała.

Wskazać trzeba, że dochody rodziny skarżącej – zgodnie z danymi wynikającymi z wniosku i przedłożonych dokumentów oraz przy uwzględnieniu wartości przychodów – wynoszą średnio miesięcznie około 4.800 zł, natomiast przy uwzględnieniu kwoty dochodów (to jest po odliczeniu kosztów uzyskania przychodów) –około 2.800 zł. Nie bez znaczenia pozostaje jednak fakt, że strona została pozbawiona prawa do prowadzenia działalności gospodarczej. Zatem nawet przyjmując, że miała możliwość poczynienia oszczędności z osiągniętych przychodów, to są one aktualnie niezbędne do utrzymania rodziny, gdyż pozostałe dochody z renty i zasiłku pielęgnacyjnego w łącznej wysokości około 720 zł mogą nie wystarczać na pokrycie podstawowych potrzeb socjalnych 3-osobowego gospodarstwa domowego.

Istotne dla oceny zasadności przedmiotowego wniosku jest również to, że – jak wynika z przedłożonych dokumentów – rodzina skarżącej ponosi znaczne wydatki związane z leczeniem. Nie ma też majątku, z którego byłaby możliwość pozyskania dodatkowych środków finansowych.

W tym okolicznościach wniosek o przyznanie prawa pomocy należało uznać za zasadny i w związku z tym, na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.