Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 2441/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-11-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy: article: art. 132 ust. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2003 nr 119 poz 1117
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kuba (spr.) Sędzia NSA Zbigniew Czarnik Sędzia del. WSA Urszula Wilk Protokolant Małgorzata Sieczkowska po rozpoznaniu w dniu 07 listopada 2019 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej M. I. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 marca 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 1871/16 w sprawie ze skargi M. I. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 4 maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, 2. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz M. I. 1500 (tysiąc pięćset) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, objętym skargą kasacyjną wyrokiem z 22 marca 2017 r. o sygn. akt VI SA/Wa 1871/16, oddalił skargę M. I. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] maja 2016 r. w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy.

Sąd pierwszej instancji orzekał w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu [...] maja 2015r. do Urzędu Patentowego RP wpłynął sprzeciw G.S.p.A., z siedzibą w C. D. S., W. wobec decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny SISU o numerze R.267339 na rzecz M. I. z B. Sprzeciw dotyczy towarów z klasy 25.

Wnoszący sprzeciw podniósł, że jest uprawnionym z praw ochronnych na znaki towarowe SISI o numerach IR.620509, IR.640906, IR.643294, EUTM.592048 oraz EUTM. 11088739 przeznaczonych do oznaczania towarów z klasy 25 takich jak odzież, obuwie, nakrycia głowy. Wskazał, że znaki towarowe służą do oznaczania identycznych, podobnych lub komplementarnych towarów, zaś znak sporny nie jest wyróżniony poprzez umieszczenie tworzących go dużych, jasnych liter na ciemnym tle.

W odpowiedzi z dnia [...] listopada 2015r. uprawniony wniósł o oddalenie sprzeciwu jako bezzasadnego. Wskazał na brak podobieństwa pomiędzy towarami do oznaczania których przeznaczone są porównywane znaki towarowe oraz na różnice pomiędzy znakami spornym a przeciwstawionymi w warstwach wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej. Podkreślił również brak ryzyka wprowadzenia w błąd odbiorców, którzy należą do innej grupy.

Decyzją z dnia [...] maja 2016 r. Urząd Patentowy RP działając w trybie postępowania spornego, na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2003r. Nr 119, poz. 1117 z późniejszymi zmianami) w związku z art. 246 i art. 247 ust. 2 p.w.p. oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p. unieważnił prawo ochronne na znak towarowy SISU o numerze R.267339 w części dotyczącej wszystkich towarów ujętych w klasie 25 oraz przyznał G/ S.p.A. z siedzibą w C/ D. S., W. od M. ., kwotę w wysokości 2600 zł (słownie: dwa tysiące sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowaniaw sprawie.

Dokonując oceny podobieństwa na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. w pierwszej kolejności organ poddał ocenie podobieństwo samych towarów, mając na uwadze, że w przedmiotowej sprawie wnoszący sprzeciw przeciwstawił spornemu znakowi towarowemu należące do niego znaki towarowe SISI o numerach IR.620509, IR.640906, IR.643294, EUTM.592048 oraz EUTM.11088739.

Organ wskazał, że:

- przeciwstawiony międzynarodowy znak towarowy SISI o numerze IR.620509 został przeznaczony do oznaczania następujących towarów z klasy 25: odzież, w tym buty, obuwie i pantofle,

- przeciwstawiony międzynarodowy znak towarowy SISI o numerze IR.640906 został przeznaczony do oznaczania następujących towarów z klasy 25: rajstopy, skarpety do kostek, skarpety, rajtuzy, bielizna, pasy do podwiązek, biustonosze, figi, kalesony, halki, gorsety, odzież, spódnice, dzianina, obuwie, pantofle, koszule, koszulki

z krótkim rękawem, pidżamy, sukienki, okrycia na głowę, czepki, kostiumy kąpielowe, kąpielówki, kombinezony, krawaty, ochraniacze na kołnierzyki, szale, apaszki, rękawiczki, futra, stuły,

- przeciwstawiony międzynarodowy znak SISI o numerze IR.643294 został przeznaczony do oznaczania następujących towarów z klasy 25: rajstopy, skarpety do kostek, skarpety, rajtuzy, bielizna, pasy do pończoch, biustonosze, figi i slipy, majtki i kalesony, halki, gorsety, kombinezony, odzież, spódnice, obuwie, pantofle, koszule, koszulki z krótkim rękawem, pidżamy, sukienki, okrycia na głowę, czepki, kostiumy kąpielowe, kąpielówki, bluzki, krawaty, chusty, szale, apaszki, rękawiczki, futra, ubrania,

- przeciwstawiony znak EUTM SISI o numerze EUTM.592048 został przeznaczony do oznaczania następujących towarów z klasy 25: pończochy, pantofle, skarpety, rajtuzy, pasy do pończoch, biustonosze, halki, body, bielizna, odzież, bluzy sportowe, gorsety, buty, obuwie, pantofle koszule, bluzki, pidżamy, odzież, płaszcze, szlafroki, palta, okrycia na głowę, berety, stroje kąpielowe, kaftany robocze, gorsety (bielizna), krawaty, apaszki, szale, rękawiczki, futra, stuły i odzież futrzana.

- przeciwstawiony znak EUTM SISI o numerze EUTM.11088739 został przeznaczony do oznaczania następujących towarów z klasy 25: odzież obuwie, nakrycia głowy.

Natomiast sporny znak towarowy SISU o numerze R.267339 został przeznaczony do oznaczania następujących towarów z klasy 25: odzież, w tym odzież damska, męska, młodzieżowa i dziecięca, odzież na gimnastykę; odzież gotowa; odzież wodoodporna; odzież ze skóry i z imitacji skóry; odzież na gimnastykę, odzież sportowa; odzież papierowa, ubrania dla kolarzy; obuwie, w tym obuwie damskie, męskie, młodzieżowe, dziecięce, obuwie sportowe; korki do butów piłkarskich; buty narciarskie; pantofle, cholewki do obuwia; czubki do obuwia; obcasy do obuwia; paski do obuwia; środki antypoślizgowe do obuwia; nakrycia głowy, czapki, nauszniki; mufki, kombinezony, bluzki, sukienki, sportowe: koszulki; swetry, bluzy, kamizelki; kąpielówki; koszule; koszulki gimnastyczne; koszulki polo, legginsy; majtki; kąpielowe; płaszcze, sandały, slipy, kostiumy, czepki, bielizna, paski; paski skóropodobne, okrycia wierzchnie; marynarki; kurtki; kurtki wełniane lub futrzane z kapturem; kurtki skórzane, kurtki ze skór lakierowanych, kurtki ze skór naturalnych; kurtki skóropodobne; koszulki bez kołnierza z krótkim rękawem, bluzy polo, szorty, odzież dziana, skarpetki, koszule, paski, bluzy, spodnie, dresy, odzież przeciwdeszczowa, kombinezony dla sportów wodnych, kostiumy gimnastyczne.

Przeciwstawiony międzynarodowy znak towarowy IR.620509 jest znakiem słownym składającym się z jednego słowa SISI.

Przeciwstawiony międzynarodowy znak towarowy IR.640906 jest znakiem słowno-graficznym składającym się ze słowa SISI pisanego stylizowaną, oryginalną czcionką.

Przeciwstawiony międzynarodowy znak towarowy IR.643294 jest znakiem słowno-graficznym składającym się ze słowa SISI pisanego stylizowaną, oryginalną czcionką na ciemnym tle.

Przeciwstawiony znak towarowy UE EUTM.592048 jest znakiem słowno-graficznym składającym się ze słowa SISI pisanego stylizowaną, oryginalną czcionką.

Przeciwstawiony znak towarowy UE EUTM.11088739 jest znakiem słowno-graficznym składającym się ze słowa SISI pisanego stylizowaną, oryginalną czcionką.

Sporny znak towarowy R.267339 jest znakiem słowno-graficznym składającym się ze słowa SISU umieszczonego na tle ciemnego kwadratu.

Kolegium Orzekające w pierwszej kolejności dokonał porównania spornego oznaczenia do międzynarodowego znaku towarowego IR.620509. Po dokonaniu analizy zestawienia wykazu towarów porównywanych znaków organ uznał, że porównywane znaki towarowe przeznaczone są do oznaczania identycznych i podobnych towarów z klasy 25. Organ uznał również, że znaki te są podobne też w płaszczyźnie wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej. Organ stwierdził, że porównywane oznaczenia zawierają słowa nienależące do języka polskiego. Słowo SISU będące znakiem spornym nie posiada konkretnego znaczenia w żadnym z języków. Jest to jednak pojęcie fińskie, nie mające jednoznacznego przełożenia na język polski. Oznacza zespół cech osobowych tj. wytrzymałość, upór, siłę woli, hart ducha ale również odwagę, dumę i determinację w dążeniu do określonego celu pomimo przeciwności losu lub barier fizycznych (za wikipedia.pl). Zatem znikoma część polskich odbiorców znająca język fiński będzie kojarzyła to słowo z ww. cechami, natomiast dla pozostałych polskich odbiorców będzie to oznaczenie fantazyjne. Słowo SISI będące jednocześnie znakiem przeciwstawionym oznacza natomiast w języku suahili słowo "my". Dla minimalnej więc grupy polskich odbiorców znających język suahili słowo to będzie rozumiane jako "my", dla pozostałych będzie to oznaczenie fantazyjne. Jednocześnie dla pewnej grupy polskich odbiorców interesujących się historią, a także kinematografią słowo to może kojarzyć się z postacią cesarzowej Austrii Elżbiety Bawarskiej, zwanej Sisi. W niniejszej sprawie nie zostało jednak wykazane, że grupa ta stanowi istotną część potencjalnych odbiorców. Dla pozostałych polskich odbiorców będzie to oznaczenie fantazyjne. Mając powyższe na uwadze Kolegium Orzekające stwierdziło, że znaki towarowe sporny o numerze R.267339 i przeciwstawiony o numerze IR.620509 wykazują znaczne podobieństwo w warstwach wizualnej oraz fonetycznej.

W związku z powyższym, w ocenie Kolegium, istnieje ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje ryzyko skojarzenia spornego znaku towarowego ze znakiem przeciwstawionym. Towary oznaczane porównywanymi znakami można nabyć w tych samych punktach zbytu, jakimi są sklepy z odzieżą, obuwnicze czy sklepy wielkopowierzchniowe. Odbiorcami towarów oznaczanych tymi znakami są przeciętni polscy konsumenci. Dlatego też w sprawie zachodziły przesłanki uzasadniające unieważnienie prawa ochronnego udzielonego na sporny znak towarowy w zakresie towarów z klasy 25.

Orzekając o stwierdzeniu podobieństwa znaku spornego do przeciwstawionego znaku towarowego o numerze IR.620509 Kolegium Orzekające odstąpiło od dokonania porównania znaku spornego do znaków, IR.640906, IR.643294, EUTM.592048 oraz EUTM.11088739. Stwierdzenie bowiem podobieństwa do nawet jednego z przeciwstawionych znaków towarowych było wystarczającą przesłanką do unieważnienia prawa ochronnego na sporny znak towarowy na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p.

WSA w Warszawie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jedn. z 2018 r. poz. 1302, dalej: p.p.s.a.). W ocenie Sądu I instancji Kolegium dokonało kompleksowego porównania towarów w klasie 25, biorąc pod uwagę wszystkie istotne czynniki, które charakteryzują relacje pomiędzy tymi towarami, takie jak: ich rodzaj, przeznaczenie, sposób użytkowania, oraz to, czy konkurują ze sobą lub są względem siebie komplementarne oraz fakt, że o jednorodzajowości towarów i usług decyduje również to, czy odbiorcy mogą sądzić, że towary są wytwarzane przez to samo przedsiębiorstwo. Sąd I instancji powtórzył za organem, że porównywane znaki przeznaczone są do oznaczania identycznych lub podobnych towarów w klasie 25, zawierają podobne słowa. W ocenie Sądu, znak sporny natomiast nie posiada żadnych elementów graficznych, a umieszczenie słowa SISU na ciemnym tle służy jedynie wyróżnieniu i podkreśleniu liter tworzących to słowo. Taki sposób przedstawienia znaku spornego sprawia, że jest on podobny w warstwie wizualnej do znaku przeciwstawionego w stopniu stwarzającym ryzyko pomylenia przez przeciętnego odbiorcę. Porównywane znaki są podobne także w warstwie słownej, bowiem zawierają one bardzo podobne słowo SISU w znaku spornym i SISI w znaku przeciwstawionym, które są jedynymi elementami słownymi tych oznaczeń. Organ dokonał też szczegółowego porównania znaczenia przeciwstawionych oznaczeń, słusznie wskazując, że brak podobieństwa w płaszczyźnie znaczeniowej, przy uznaniu podobieństwa w pozostałych warstwach, jest niewystarczający do stwierdzenia, że pomiędzy oznaczeniami nie istnieje kolizja w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p.

Zdaniem Sądu I instancji, zasadnie organ uznał, że sporne oznaczenia wykazują znaczne podobieństwo w warstwach wizualnej i fonetycznej, a to uzasadnia stwierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd odbiorców polegające na możliwości błędnego przypisania przez przeciętnego odbiorcę danego towaru uprawnionemu z rejestracji z uwagi na znak, który został na ten towar nałożony. Tym samym przesłanki uzasadniające unieważnienie prawa ochronnego udzielonego na sporny znak towarowy w zakresie towarów w klasie 25 zostały spełnione.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wnis skarżący, zaskarżając orzeczenie w całości, zarzucając mu, na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a naruszenie:

1. przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj:

I. art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez sporządzenie uzasadnienia wyroku z naruszeniem ww. przepisu tj. ograniczenie uzasadnienia wyroku do powtórzenia stanowiska organu oraz stanowisk stron, niewskazanie wadliwości w postępowaniu przed Urzędem Patentowym RP i nieskonkretyzowanie na czym polegały naruszenia przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a więc zawarcie w uzasadnieniu wyroku bardzo ogólnych wytycznych informujących skarżącego o możliwości niebezpieczeństwa wprowadzenia w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów" (s. 11 wyroku), nieprawidłowej konstrukcji uzasadnienia wyroku, które to wady uzasadnienia powodują, że wyrok nie poddaje się kontroli instancyjnej, wprowadza niepewność skarżącego co do kierunku dalszych czynności postępowania;

II. art 134 § 1 p.p.s.a. poprzez brak zbadania przez Sąd sprawy w odpowiednim zakresie:

- brak odniesienia się przez Sąd do poszczególnych, wszystkich kwestii i zarzutów skarżącego;

- brak uwzględnienia odmiennego zasięgu rynkowego na którym obecny jest znak SISU i znaki przeciwstawione Sisi;

- poprzez uznanie przez Sąd, iż skarżący nie dowiódł braku podobieństwa towarów i usług znaku spornego i znaków przeciwstawionych, choć w uzasadnieniu Sąd wskazał: "Skoro we wskazanym zakresie wykazane zostało, że towary nie są podobne nie można mówić pomimo podobieństwa znaków o ryzyku prowadzenia odbiorców w błąd." (s.13 uzasadnienia) - co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, podczas gdy prawidłowo przeprowadzona analiza faktów i dowodów prowadziłaby do wniosku, iż skarżący kwestionował dokonaną przez organ ocenę i dowiódł braku podobieństwa towarów i usług znaku spornego i znaków przeciwstawionych podając liczne przykłady towarów i usług, których nie sposób uznać za podobne tylko dlatego, że przynależą do tej samej klasy;

III. art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a. oraz art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.; dalej: k.p.a.)

- polegające na tym, iż Sąd nie sprawdził, czy organ "zbadał, czy nie występują inne okoliczności wpływające na zmniejszenie lub zwiększenie ryzyka kontuzji". Gdyby Sąd dostrzegł to naruszenie organu, mające istotny wpływ na wynik sprawy, to uchyliłby zaskarżoną decyzję, Sąd administracyjny w ramach swojej właściwości dokonuje kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem zarówno materialnym, jak i procesowym, wskazując poczynione przez organ błędy i dokonując własnych ustaleń;

- przez nienależyte wykonanie obowiązku kontroli działalności administracji publicznej w zw. z art 141 § 4 p.p.s.a. przez wadliwe uzasadnienie zaskarżonego wyroku, nieodpowiadające wymogom art. 141 § 4 p.p.s.a. polegające na braku rozpoznania i dokonania oceny prawnej podniesionych przez skarżącego w skardze zarzutów, a także nie skonfrontowanie tych zarzutów ze stanowiskiem organu oraz zgromadzonym materiałem dowodowym;

IV. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. przez oddalenie skargi przez Sąd w sytuacji, gdy skarżący wykazał, że postępowanie organu było dotknięte wadami, które uniemożliwiły prawidłowe ustalenie stanu faktycznego w sprawie;

V. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art 7, 8, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. poprzez nie uwzględnienie przez Sąd skargi i nie uchylenie decyzji organu z uwagi na naruszenie przepisów procesowych, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w sytuacji w której były podstawy do takiego uchylenia, gdyż przeprowadzona przez organ analiza podobieństwa towarów i usług znaku spornego i znaków przeciwstawionych nie została przeprowadzona w sposób pełny, wyczerpujący i zgodny z powszechnie przyjętymi standardami tj. organ najpierw nieprawidłowo ocenił podobieństwo towarów, do oznaczania których przeznaczone są porównywane znaki towarowe, a następnie błędnie ustalił krąg odbiorców i nieprawidłowo ocenił ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd:

a) nie podjęcie przez Sąd wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, a w konsekwencji brak wnikliwego zbadania przez Sąd kwestii, czy organ prawidłowo ocenił ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów i usług, i czy organ prawidłowo ustalił krąg odbiorców przedmiotowych towarów i usług wskazując, że nie są to osoby należycie poinformowane i uważne, które przy ich wyborze w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego nie będą w stanie odróżnić towarów bądź usług sygnowanych spornym znakiem i znakami przeciwstawionymi, pomimo przyjęcia modelu przeciętnego odbiorcy, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, podczas gdy prawidłowo interpretowane przepisy powinny prowadzić do wniosku, że przez przeciętnego konsumenta rozumie się konsumenta, który jest dostatecznie dobrze poinformowany, uważny i ostrożny;

b) błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przekroczeniu przez Sąd granic swobodnej oceny dowodów i nie dokonanie wszechstronnej analizy podobieństwa towarów i usług znaku spornego i przeciwstawionych znaków, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, podczas gdy prawidłowo przeprowadzona analiza podobieństwa towarów i usług prowadziłaby do wniosku, że część towarów i usług, w której Organ odmówił udzielenia prawa ochronnego dla spornego znaku, nie pokrywa się z zakresem ochrony znaków przeciwstawionych;

c) nieuzasadnienie przez Sąd w sposób poprawny decyzji, a w szczególności:

- lakoniczne wskazanie faktów, które Sąd uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, co uniemożliwia skarżącemu zrozumienie motywów, którymi kierował się Sąd przy wydawaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, podczas gdy prawidłowo przeprowadzona analiza faktów i dowodów prowadziłaby do wniosku, iż istnieje możliwość prawidłowego współistnienia na rynku znaku spornego i znaków przeciwstawionych, oraz że nie zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów i usług;

- wadliwego sporządzenia uzasadnienia, co miało wpływ na wynik sprawy poprzez przyjęcie tez wyroku WSA z dnia 4 lutego 2008, sygn. akt VI SA/Wa 1791/07 jako własnych, pomimo całkowicie odmiennego stanu faktycznego w cytowanym wyroku i w niniejszej sprawie i odmiennego stanu prawnego, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, podczas gdy prawidłowo sporządzone uzasadnienie prowadziłoby do wniosku, iż w przypadku odmiennego stanu faktycznego i prawnego nie zachodzi podobieństwo znaku spornego i znaków przeciwstawionych w żadnej z płaszczyzn: wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej,

2. przepisów prawa materialnego, poprzez błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie mogące mieć wpływ na treść zaskarżonej decyzji, tj. art. 132 ust 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r., poz. 1410 z późn. zm.) poprzez błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie mogące mieć wpływ na treść zaskarżonej decyzji, polegające na przyjęciu przez Sąd błędnej oceny podobieństwa pomiędzy znakiem towarowym słowno-graficznym SISU oraz znakami przeciwstawionymi Sisi i w konsekwencji przyjęcie błędnej oceny ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów;

- przyjęcie przez Sąd wadliwego znaczenia przepisu prawa w takim zakresie, w jakim Sąd uznał, iż przy współistnieniu na rynku znaku spornego i znaków przeciwstawionych może zajść ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów i usług oferowanych przez posiadaczy znaków, podczas gdy prawidłowo interpretowane przepisy powinny prowadzić do wniosku, że w sytuacji gdy posiadacze przeciwstawionych znaków działają na zupełnie innych rynkach, nie konkurują ze sobą, nie zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów i udzielone prawo ochronne na znak towarowy nie powinno zostać unieważnione w klasie 25, skutkiem czego nastąpiło niesłuszne oddalenie skargi przez Sąd i podtrzymana została decyzja organu o unieważnieniu prawa ochronnego na sporny znak w zakresie wszystkich towarów z klasy 25;

- niewłaściwe zastosowanie przepisu polegające na tym, że rzeczywisty, ustalony w sposób niewątpliwy stan faktyczny nie odpowiada stanowi hipotetycznemu, wskaza make householdnemu w zastosowanym przepisie w takim zakresie, w jakim Sąd uznał, iż przedstawione przez skarżącego dowody nie są ważnymi okolicznościami do prawidłowego współistnienia na rynku znaku zarejestrowanego i znaków przeciwstawionych bez wprowadzania odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów i usług oferowanych przez posiadaczy znaków, skutkiem czego nastąpiło niesłuszne oddalenie skargi przez Sąd i podtrzymana została decyzja organu o unieważnieniu prawa ochronnego na sporny znak towarowy w zakresie wszystkich towarów z klasy 25, podczas gdy prawidłowo interpretowane przepisy powinny prowadzić do wniosku, że występują okoliczności wpływające na zmniejszenie ryzyka konfuzji, nie zachodzi możliwość wprowadzenia odbiorców w błąd i na zarejestrowany znak nie powinno zostać unieważnione prawo ochronne w zakresie wszystkich towarów z klasy 25.

Wskazując na powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania, o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych, a także o rozpoznanie sprawy na rozprawie.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący przedstawił argumenty na poparcie podniesionych zarzutów.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie, gdyż zarzuty w niej podniesione są trafne.

Analizując zarzut naruszenia przepisów art. 141 § 4 p.p.s.a. przez ograniczenie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku do powtórzenia stanowiska organu, należy stwierdzić, że istotnie zawiera ono szereg braków, które nie pozwalają na jednoznaczną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego i ustalonego stanu faktycznego oraz zgodność wniosków organu w zakresie spełnienia wszystkich przesłanek uzasadniających zastosowanie przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p.

Należy na wstępie zaznaczyć, że Sąd skupił się w swoich rozważaniach wyłącznie na porównaniu przeciwstawnego znaku słownego SISI nr IR. 620509 ze spornym znakiem słowno-graficznym SISU z określoną czcionką i grafiką tła wskazującą na nie tylko fonetyczne znaczenie słowa SISU, ale również na oryginalną grafikę przede wszystkim w zakresie zastosowanej czcionki i położenia liter w charakterystyczny wężyk, co stanowi zasadniczą różnicę graficzną względem znaku przeciwstawnego należącego do strony sprzeciwiającej się zarejestrowaniu znaku spornego słowno-graficznego SISU. Te różnice wizualne rzucające się w oczy w pierwszej kolejności nie zostały w ogóle rozważone przez Sąd I instancji.

Sąd w zaskarżonym orzeczeniu koncentrował się jedynie na podobieństwie fonetycznym znaczeniu słów SISI i SISU z uwagi na podobieństwo ich brzmienia. Natomiast odnośnie do istotnych różnic w pozostałych warstwach zarówno słownych jak i przede wszystkim graficznych, nie podjął się ustosunkowania do zarzutów skargi. Nie rozważył również należycie wykazania istotnych różnic porównywanych znaków, szczególnie w zakresie graficznym, ale także słownym jeśli chodzi o znaczenie tych słów i skojarzenia ze znaczeniem tych słów, szczególnie słowa SISI, które może w ustalonym kręgu odbiorców kojarzyć się z nazwą osoby cesarzowej austriackiej Elżbiety. W krótkich słowach różnica jednej głoski powoduje różnice fonetyczne tak istotne, że uważny odbiorca uzna, że są to różne znaki towarowe pochodzące od różnych producentów lub dystrybutorów odzieży.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji nie przeanalizował wnikliwie podobieństwa towarów, zakładając, że wszystkie towary, dla których oba znaki zostały zastrzeżone, stanowią odzież i jej dodatki oraz towary komplementarne, które mieszczą się w jednej klasie 25. Natomiast z materiału dowodowego wynika, że obie firmy różnią się w zasadniczy sposób co do profilu odzieży – włoska firma głównie zajmuje się sprzedażą odzieży damskiej, szczególnie bielizny i rajstop, z czego już jest bardzo znana i co kojarzy ją z oznaczeniem słownym SISI (imię cesarzowej), a firma skarżącego specjalizuje się głównie w sprzedaży odzieży sportowej i rekreacyjnej i jest sprzedawana w profilowych sklepach sportowych lub na działach sportowych a nie na działach z bielizną damską. Zatem należałoby ustalić, w jakim stopniu występuje podobieństwo towarów rzutujące na spełnieniu przesłanki pierwszej z art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p.

Wysoka tożsamość towarów opatrzonych porównywanym znakiem towarowym mogłaby przesądzać o wysokim podobieństwie znaków i w tych warunkach zastosowaniu przepisu art. 132 ust. 2 pkt 2, przy spełnieniu trzeciej przesłanki możliwego wprowadzenie w błąd nabywców tych towarów co do ich pochodzenia.

Należy zauważyć, że brak tożsamości towarów, ewentualnie ich ogólnego podobieństwa nakazywałoby organowi ocenić podobieństwo znaków bardzo wnikliwie. Natomiast ocena została dokonana pobieżnie, szczególnie w pozostałych płaszczyznach poza fonetyczną i znaczeniową. Jeśli porównywać znaki słowno-graficzne, to przy pewnych nawet nieznacznych różnicach ze strony słownej nabiera znaczenia strona graficzna i wizualna, dlatego niezbędne jest wnikliwe przeanalizowanie grafiki. Skoro tło słowa spornego znaku koloru czarnego może nie wywoływać jeszcze odrębności od znaku słownego, także sama czcionka jeśli różnice byłyby nieznaczne, ale już fantazyjna kompozycja tej czcionki w połączeniu liter i imitująca nową kompozycję graficzną może mieć silną zdolność odróżniającą od znaku słownego pisanego wyraźnie inną czcionką o innych elementach dekoracyjnych.

Przy ponownym rozpoznaniu Sąd I instancji powinien jeszcze raz zbadać, czy nie występują inne okoliczności wpływające na zmniejszenie lub zwiększenie ryzyka konfuzji. Ustalenia wymaga również krąg odbiorców przedmiotowych towarów i usług, wskazując, że nie są to osoby należycie poinformowane i uważne, które przy ich wyborze w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego nie będą w stanie odróżnić towarów i usług sygnowanych spornym znakiem i znakiem przeciwstawnym pomimo przyjęcia modelu przeciętnego odbiorcy. Przed wszystkim zaś Sąd I instancji powinien mieć na uwadze istotną przesłankę zastosowania przepisu art. 132 ust. 2 pkt 2, jaką jest ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów lub usług oznaczonych tymi znakami.

Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a.

Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego uzasadnia przepis art. 203 pkt 1 p.p.s.a.