Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 408/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-07-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6461 Wynalazki
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 256 ust. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 1410
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosław Trzecki Sędzia NSA Andrzej Kuba (spr.) Sędzia del. WSA Piotr Kraczowski po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A. Sp. z o.o. w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 listopada 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 1425/18 w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w K. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] października 2017 r., nr [...] w przedmiocie oddalenia wniosku o unieważnienie patentu na wynalazek oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 20 listopada 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 1425/18, oddalił skargę A. Sp. z o.o. w K. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] października 2017 r. w przedmiocie oddalenia wniosku o unieważnienie patentu na wynalazek.

Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy:

W dniu [...] czerwca 2016 r., Skarżąca wystąpiła z wnioskiem o unieważnienie patentu nr PL/EP1477786 udzielonego na wynalazek pt.: "Zastosowanie metalicznych stopów galu jako cieczy termometrycznej" na rzecz G. z siedzibą w G. w N. ("uprawniony).

Przedmiotowy patent dotyczy zastosowania metalicznych stopów galu jako cieczy termometrycznej. Zakres ochrony przedmiotowego patentu określony jest za pomocą siedmiu zastrzeżeń niezależnych oraz zależnego zastrzeżenia ósmego odnoszącego się do rozwiązań wskazanych w zastrzeżeniach od 1 do 7. Każde zastrzeżenie niezależne przedstawia zastosowanie cieczy termometrycznej w szklanym termometrze do pomiaru szerokiego zakresu temperatur, składającej się obligatoryjnie z galu, indu i cyny, przy udziale galu wynoszącym od 50 do 64,9% masowych. Ponadto zastrzegane stopy galu są wolne od pęcherzyków gazu i tlenków innych metali, a ich temperatura topnienia w warunkach normalnego ciśnienia leży poniżej 0°C, zaś w warunkach wysokiej próżni poniżej -19°C. Zmniejszony udział procentowy galu w stopach termometrycznych powoduje obniżenie kosztów produkcji takich termometrów.

Skarżąca wywiodła posiadanie interesu prawnego w niniejszej sprawie, z faktu otrzymania od Uprawnionego pisma z dnia PL/EP1477786 maja 2016 r., wzywającego do zaniechania naruszeń praw własności przemysłowej, z tytułu których jest uprawniona spółka G.. Uprawniony podniósł, że Spółka w swojej ofercie reklamowej na stronie internetowej posiada m.in. produkt Intec GA-01 Termometr Bezrtęciowy ze stopu galu, indu i cyny, jakiemu przysługuje ochrona na podstawie patentu europejskiego EP1477786 ze skutkiem w Polsce. Wezwanie to odnosi się zarówno do zaprzestania oferowania produktu, jego wycofania ze sprzedaży, jak również do zaprzestania jego dystrybucji. Uprawniony zapowiedział podjęcie wobec Skarżącej odpowiednich działań przewidzianych prawem, mających na celu doprowadzenie do zaniechania naruszeń praw wynikających z przedmiotowego wynalazku.

Występując o unieważnienie patentu, Skarżąca podniosła zarzut braku poziomu wynalazczego zgłoszonego wynalazku w dacie pierwszeństwa, wskazując jako podstawę prawną art. 921 w zw. z art. 89 ust 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 Prawo własności przemysłowej oraz art. 2 ust. 1 oraz art. 52 ust. 1 i art. 56 Konwencji o udzielaniu patentów europejskich z dnia 5 października 1973 r. (Dz. U. z 2004 r., Nr 79, poz. 737 ze zm.).

Zdaniem Skarżącej rozwiązania chronione patentem EP1477786 wynikają dla znawcy, wprost i w sposób oczywisty, ze stanu techniki. Skarżąca stwierdziła, iż zastosowanie galu jako cieczy termometrycznej i termometry zawierające ciecz termometryczną stanowiącą stop galu z innymi metalami służące do pomiaru szerokiego zakresu temperatur znane są od co najmniej 1925 roku, a od tego czasu znany jest termometr, w którym gal połączony jest w stopie z indem oraz cyną jako głównymi składnikami stopu. Natomiast zarzut braku poziomu wynalazczego Spółka uzasadniała stwierdzając, że dodanie do tego stopu pewnej ilości pozostałych metali i niewielkie zmniejszenie udziału procentowego galu w stopie stanowi naturalne i oczywiste dla znawcy rozwinięcie znanych w dacie pierwszeństwa rozwiązań. Ponadto Skarżąca stwierdziła, że w części znamiennej poza składem procentowym stopu używanego w termometrach wskazane są skutki wynalazku, które nie powinny być zastrzegane jako jego istota.

Skarżąca stwierdziła, że właściwości galu były elementem wiedzy powszechnej i zostały przedstawione w licznych publikacjach przed datą zgłoszenia.

Ponadto, zdaniem Spółki, wynalazek nie rozwiązuje żadnego obiektywnego problemu technicznego istniejącego w dacie zgłoszenia. Strona stwierdziła, iż koszt produkcji termometrów nie jest problemem o charakterze technicznym, którego rozwiązanie świadczyłoby o poziomie wynalazczym. Ponadto według opinii Skarżącej zmiana zakresu temperatur, jakie mogą zostać zmierzone termometrem cieczowym, w którym cieczą termometryczną jest eutektyczny stop metali, osiągnięta może być poprzez odpowiednie modelowanie udziału procentowego poszczególnych składników stopu.

W odpowiedzi na ww. wniosek, w piśmie z dnia 10 stycznia 2017 r., Uprawniony nie zgodził się z wskazanymi we wniosku zarzutami, stwierdzając, że wynalazek jest nieoczywisty oraz wniósł o oddalenie wniosku w całości.

Urząd Patentowy RP decyzją z dnia 31 października 2017 r., działając na podstawie art. 52 i art. 56 Konwencji o udzielaniu patentów europejskich (Konwencja o patencie europejskim) z dnia 5 października 1973 r. (Dz. U. z 2004 r., nr 79 poz. 737 ze zm., dalej: "Konwencja") i art. 255 ust. 1 pkt 11 oraz art. 89 ust. 1 w związku z art. 921 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (tj. Dz. U. z 2013 r. poz. 1410, dalej: p.w.p.) raz art. 98 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (tj. Dz.U.2014 poz. 101 ze zm., dalej: "k.p.c.") w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p., oddalił wniosek A. sp, z o.o. z siedzibą w K. (dalej "Skarżąca", "Spółka" lub "Strona") o unieważnienie patentu na wynalazek.

Urząd wskazał, iż zastrzeżenia niezależne w spornym patencie określone są składem ilościowo-jakościowym stopów z zaznaczeniem, iż są one wolne od pęcherzyków gazu i tlenków innych metali, co stanowi szczególną cechę techniczną charakteryzującą przedmiotowe stopy. Ponadto zastrzeżenia określone są parametrem warunkującym zastosowanie stopów metali tj. niską temperaturą topnienia umożliwiającą pomiar temperatur w zastrzeganym zakresie. Zastrzeżenia patentowe nie są więc określone poprzez wynik docelowy (skutek), lecz poprzez konkretne cechy stopów metalicznych stosowanych jako ciecze termometryczne.

Kolegium przeanalizowało szczegółowo wszystkie materiały zawarte w aktach sprawy w wyniku czego stwierdziło, że podnoszony zarzut braku poziomu wynalazczego nie jest zasadny, ponieważ sporny wynalazek nie wynika w sposób oczywisty ze stanu techniki istniejącego w dacie, wg której oznacza się pierwszeństwo tego rozwiązania. Zdaniem Kolegium objęty ochroną przedmiotowy patent posiada poziom wynalazczy. Zmniejszony udział procentowy galu w stopach termometrycznych powoduje obniżenie kosztów produkcji takich termometrów, Kolegium podziela stanowisko uprawnionego, że wbrew uprzedzeniom znanym w stanie techniki okazało się możliwym jednoczesne obniżenie temperatury topnienia cieczy termometrycznej oraz kosztów produkcji termometru. Analizując wartość dowodową przedłożonych materiałów, Kolegium uznało, że nie dowodzą one, że rozwiązanie powyższego problemu jest oczywiste dla przeciętnego fachowca bez wkładu myśli twórczej. Kolegium podzieliło stanowisko Uprawnionego, że wiedza na obecnym poziomie techniki nie pozwala na zaprojektowanie stopów metali w celu uzyskania stopów o zadanych właściwościach. Stwierdziło też, że w niniejszej sprawie została spełniona istotna przesłanka zdolności patentowej spornego wynalazku zdefiniowanego w niezależnych zastrzeżeniach patentowych od 1 do 7, jaką jest poziom wynalazczy rozwiązania w świetle ujawnionego stanu techniki. Poziom wynalazczy posiada również zastrzeżenie patentowe nr 8, ponieważ zastrzeżenie to jest uzależnione od poprzednich zastrzeżeń patentowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę.

Zdaniem Sądu I instancji, organ słusznie wskazał, że przedmiotowy wynalazek oceniono całościowo tzn. zarzut braku poziomu wynalazczego postawiono całości rozwiązania, a nie poszczególnym jego elementom, gdyż fakt, że niektóre środki techniczne użyte do realizacji danego rozwiązania są znane, nie świadczy o braku zdolności patentowej wynalazku. Skarżący rozpatrzył osobno cechy techniczne rozwiązania, jednakże nie wykazał, że na podstawie przeciwstawionych dokumentów połączenie tych cech jest oczywiste. Sąd podzielił stanowisko organu, że skarżąca nie przedstawiła wskazówek, które naprowadziłyby przeciętnego znawcę dziedziny bez dokonań twórczych do połączenia przeciwstawionych dokumentów (spośród 16) w celu uzyskania rozwiązania objętego chronionym patentem. Organ słusznie stwierdził, iż w zaskarżonej decyzji we wnikliwy sposób zostało wykazane, iż przeciwstawiony dokument EP0657023 nie stanowi o braku poziomu wynalazczego spornego patentu, gdyż na jego podstawie znawca dziedziny nie może być naprowadzony na rozwiązanie objęte spornym patentem. Kolegium wskazało, że rozwiązanie określone w zastrzeżeniu 1 wg. spornego patentu, różni się od rozwiązania ujawnionego w opisie patentowym EP0657023 tym, że w stopach Ga-ln-Sn stosowanych jako ciecze termometryczne zawartość galu jest niższa od 65% i wynosi od 50 do 64,9% masowych. Ponadto stopy galu chronione przedmiotowym patentem są wolne od pęcherzyków gazu i tlenków innych metali.

Istotą wykazania braku poziomu wynalazczego jest wykazanie różnic w porównywanych rozwiązaniach, co też organ uczynił i dowiódł, iż sporne rozwiązanie nie mogło być odtworzone w oparciu o przedłożone materiały bez wkładu myśli twórczej a także, że jest ono zaskakujące dla znawcy dziedziny. Sąd podziela stanowisko organu, iż bezprzedmiotowy jest więc zarzut niezacytowania powyższego zakresu temperatur części skargi na str. 16-17, gdyż cecha ta nie stanowi o różnicy w porównywanych rozwiązaniach.

Ponadto organ dokonał wnikliwej analizy przeciwstawionych dokumentów i odniósł się w decyzji do każdego z nich. Podał w uzasadnieniu przyczyny i powody swojego rozstrzygnięcia. Sąd wskazał też, że organ oparł się na strategii "problem - rozwiązanie", której proces obejmuje trzy etapy: 1. znalezienie najbliższego stanu techniki, 2. określenie problemu, który powinien zostać rozwiązany, 3. rozważenie, czy specjalista znający najbliższy stan techniki przy rozpatrywaniu problemu technicznego rozwiązywanego przez wynalazek miałby możliwość bez dokonań twórczych w sposób zawodowy i rutynowy dojść do zastrzeganego rozwiązania tego problemu. Urząd w swojej decyzji szczegółowo przeanalizował kolejne etapy procedury oceny nieoczywistości rozwiązania oraz wyjaśnił, na jakiej podstawie doszedł do takich, a nie innych konkluzji.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła skarżąca, zaskarżając go w całości i zarzucając mu, na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a., naruszenie:

I. przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

1) art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 6, 7, 77 § 1 i 80 oraz 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 256 ust. 1 p.w.p. poprzez jego nieuprawnione zastosowanie spowodowane niedostrzeżeniem wad procesowych postępowania administracyjnego w zakresie nierozpatrzenia w sposób wszechstronny przez organ całego materiału dowodowego i nieprawidłową ocenę dowodów, co mogło mieć istotny wpływ na wydane orzeczenie, gdyż brak poddania postępowania przed UPRP stosownej ocenie przez Sąd, spowodował zaakceptowanie i przyjęcie ustalonego przez Urząd stanu faktycznego dotyczącego stanu techniki i stanu wiedzy dostępnych znawcy, co wpłynęło na ustalenie poziomu wynalazczego wynalazku i oddalenie skargi,

2) art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 6, 7, 77 § 1 i 80 oraz 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 256 ust. 1 p.w.p. poprzez jego nieuprawnione zastosowanie spowodowane niedostrzeżeniem wad procesowych postępowania administracyjnego - niewszechstronnej ocenę kwestionowanego patentu, co mogło mieć istotny wpływ na wydane orzeczenie, gdyż brak poddania postępowania przed UPRP stosownej ocenie przez Sąd, spowodował zaakceptowanie i przyjęcie ustalonego przez Urząd stanu faktycznego dotyczącego przedmiotu wynalazku, konstrukcji zastrzeżeń i opisu, a więc i zakresu ochrony, co wpłynęło na ustalenie poziomu wynalazczego wynalazku i oddalenie skargi

3) art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 6, 7, 77 § 1 i 80 oraz 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 256 ust. 1 p.w.p. poprzez jego nieuprawnione zastosowanie spowodowane niedostrzeżeniem wad procesowych postępowania administracyjnego - brak prawidłowej analizy poziomu wynalazczego zgodnie z zasadą "problem-rozwiązanie" w zakresie ustalenia problemu technicznego rozwiązywanego przez wynalazek, co mogło mieć istotny wpływ na wydane orzeczenie, gdyż brak poddania postępowania przed UPRP stosownej ocenie przez Sąd, spowodował zaakceptowanie i przyjęcie ustalonego przez Urząd stanu faktycznego dotyczącego problemu technicznego rozwiązywanego przez wynalazek i wpłynęło na ustalenie poziomu wynalazczego wynalazku i oddalenie skargi,

4) art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 6, 7, 77 § 1 i 80 oraz 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 256 ust. 1 p.w.p. poprzez jego nieuprawnione zastosowanie spowodowane niedostrzeżeniem wad procesowych postępowania administracyjnego - sporządzenia uzasadnienia decyzji w sposób niekompletny i niewszechstronny, nie pozwalający na prześledzenie w pełni analizy dokonanej przez Urząd, co mogło mieć istotny wpływ na wydane orzeczenie, gdyż niepełne uzasadnienie decyzji administracyjnej uniemożliwia jej kontrolę przez WSA, a tym samym uniemożliwia prawidłowe przeprowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego,

5) art. 141 § 4 p.p.s.a. przez nieprawidłowe uzasadnienie wyroku polegające na braku jego pełnego prawnego uzasadnienia - nieodniesienie się do wszystkich zarzutów sformułowanych w skardze do WSA, a także brak wyjaśnienia przebiegu operacji logicznej przeprowadzonej przez Sąd, podczas gdy prawidłowe rozpoznanie tych zarzutów miało istotne znaczenie dla oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, które to braki w uzasadnieniu uniemożliwiają w tej sprawie pełną weryfikację zaskarżanego wyroku,

II. prawa materialnego - art. 52 ust. 1 i art. 56 w zw. z art. 138 ust. 1 Konwencji o udzielaniu patentów europejskich (Konwencji o patencie europejskim) z dnia 5 października 1973 r., (zmieniona aktem zmieniającym artykuł 63 Konwencji z dnia 77 grudnia 1991 r. oraz decyzjami Rady Administracyjnej Europejskiej Organizacji Patentowej z dnia 21 grudnia 1978 r., 13 grudnia 1994 ., 20 października 1995 r., 5 grudnia 1996 r. oraz 10 grudnia 1998 r., wraz z Protokołami stanowiącymi jej integralną część), dalej zwanej Konwencją poprzez błędną wykładnię przepisu polegającą na:

- uznaniu, że dla przyjęcia poziomu wynalazczego wynalazku istotne są aspekty ekonomiczne (oszczędność kosztów), które wynalazek może przynieść,

- uznaniu, w ślad za organem, że tylko jeśli najbliższy stan techniki motywowałby bezpośrednio znawcę do dokonania wynalazku jest on oczywisty,

- przyjęciu, iż ustalenie stanu techniki i wiedzy dostępnej znawcy konieczne przy ocenie przesłanki nieoczywistości wynalazku nie obejmuje faktów zawartych w znanych dokumentach i publikacjach innych niż dokument uznany za najbliższy stan techniki, a gdy stan wiedzy, stan techniki wynika z kilku dokumentów dotyczących różnych cech, konieczne jest przedstawienie wskazówek połączenia tych dokumentów przez znawcę w celu uzyskania rozwiązania objętego chronionym patentem.

W związku z powyższym wniosła o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, a także o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca przedstawiła argumenty na poparcie podniesionych zarzutów.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną uczestnik (uprawniony) wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważy co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zarzuty zarówno dotyczące naruszenia prawa materialnego, jak również naruszenia przepisów postępowania zawarte w tej skardze są nieusprawiedliwione.

Odnosząc się w pierwszej kolejności do poszczególnych zarzutów procesowych skargi kasacyjnej należy stwierdzić na wstępie rozważań NSA, że ustalony przez Urząd Patentowy stan faktyczny, który został zaakceptowany przez Sąd I Instancji w zaskarżonym wyroku, jest prawidłowy i nie został przez skarżącego skutecznie podważony.

Zarzut naruszenia przepisu art. 141 § 4 p.p.s.a. jest chybiony, gdyż uzasadnienie zaskarżonego wyroku jest prawidłowe, zawiera zarówno prawną argumentację, jak i wystarczające omówienie ustaleń faktycznych i odniesienie się do zarzutów sformułowanych w skardze do WSA, a także wyjaśnienie rozumowania przeprowadzonego przez Sąd I instancji, które umożliwia w tej sprawie pełną kontrolę zaskarżanego wyroku.

Pozostałe cztery zarzuty naruszenia przepisów postępowania sprowadzały się do wskazania konkretnych przepisów art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 6, 7, 77 § 1 i 80 oraz 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 256 ust. 1 p.w.p. , polegającego na nierozpatrzeniu przez Organ w sposób wszechstronny całego materiału dowodowego i nieprawidłową ocenę dowodów, co mogło mieć istotny wpływ na wydane orzeczenie.

Wbrew tym zarzutom Sąd I Instancji nie mógł stwierdzić naruszenia przepisów postępowania przez Urząd Patentowy przy badaniu poziomu wynalazczego przedmiotowego patentu, gdyż wszechstronnie rozważył całokształt materiału dowodowego w tym zakresie, wszystkie dostępne znawcy dokumenty świadczące o stanie techniki i stanie wiedzy, a następnie prawidłowo je ocenił.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Urząd Patentowy nie popełnił błędu ustalając, że istota przedmiotowego wynalazku polegała na obniżeniu poziomu pierwiastka galu w wytworzonym metalicznym stopie galu z innymi pierwiastkami indu i cyny używanym do wytworzenia cieczy termometrycznej, używanej w termometrach, która nie występowała w poprzednich urządzeniach termometrycznych. Dodatkowym efektem tego wynalazku było uwolnienie zastrzeganego stopu galu od pęcherzyków gazu i tlenków innych metali, a ich temperatura topnienia w warunkach normalnego ciśnienia leży poniżej 0°C, zaś w warunkach wysokiej próżni poniżej -19°C. Zmniejszony udział procentowy galu w stopach termometrycznych powoduje obniżenie kosztów produkcji takich termometrów, co wbrew twierdzeniu strony skarżącej mogło stanowić wystarczającą motywację poszukiwania nowego rozwiązania problemu wytworzenia optymalnego metalicznego stopu dla cieczy termometrycznej.

Ponadto Urząd Patentowy przeprowadzając postępowanie dowodowe zgodnie z przepisami art. 6, 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. dokonał wnikliwej analizy wszystkich przeciwstawionych dokumentów świadczących o stanie techniki i wiedzy w badanym zakresie, odniósł się w decyzji do każdego z nich i należycie uzasadnił swoje stanowisko zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. Podał w uzasadnieniu przyczyny i powody swojego rozstrzygnięcia.

Dlatego też Sąd I Instancji był uprawniony do zaakceptowania powyższych ustaleń faktycznych , dokonanych na podstawie całokształtu materiału dowodowego, a nie tyko, jak twierdzi skarżący, na podstawie jednego dokumentu dotyczącego najbliższego stanu techniki.

Sąd I instancji prawidłowo wskazał też w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że Urząd Patentowy zastosował w rozpatrywanej sprawie obowiązujący sposób badania poziomu wynalazczego patentu, który obejmuje trzy etapy: 1. znalezienie najbliższego stanu techniki, 2. określenie problemu, który powinien zostać rozwiązany, 3. rozważenie, czy specjalista znający najbliższy stan techniki przy rozpatrywaniu problemu technicznego rozwiązywanego przez wynalazek miałby możliwość bez dokonań twórczych w sposób zawodowy i rutynowy dojść do zastrzeganego rozwiązania tego problemu.

Organ w kwestionowanej decyzji szczegółowo i dokładnie przeanalizował kolejne etapy procedury oceny nieoczywistości rozwiązania oraz wyjaśnił, na jakiej podstawie doszedł do takich, a nie innych wniosków, wskazując na różnice rozwiązań zastrzeganych w przedmiotowym patencie względem wcześniejszych rozwiązań, wynikających z przeciwstawionych dokumentów. Istotą wykazania braku poziomu wynalazczego jest wykazanie różnic w porównywanych rozwiązaniach, co też organ uczynił i dowiódł, że sporne rozwiązanie nie mogło być odtworzone w oparciu o przedłożone materiały bez wkładu myśli twórczej, a także, że jest ono zaskakujące dla znawcy dziedziny

Nie można zgodzić się ze skarżącym, że sporządzone uzasadnienie decyzji było niekompletne i nie pozwalało Sądowi I instancji na prześledzenie w pełni analizy dokonanej przez Urząd, gdyż uzasadnienie decyzji administracyjnej było pełne i umożliwiało jej kontrolę przez WSA i prawidłowe przeprowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego.

Odrębną grupą zarzutów skargi kasacyjnej były zarzuty podniesione w ramach podstawy z art. 174 pkt.1 p.p.s.a., tj. naruszenia prawa materialnego a mianowicie art. 52 ust. 1 i art. 56 w zw. z art. 138 ust. 1 Konwencji o udzielaniu patentów europejskich (Konwencji o patencie europejskim) z dnia 5 października 1973 r., (zmieniona aktem zmieniającym artykuł 63 Konwencji z dnia 77 grudnia 1991 r. oraz decyzjami Rady Administracyjnej Europejskiej Organizacji Patentowej z dnia 21 grudnia 1978 r., 13 grudnia 1994 ., 20 października 1995 r., 5 grudnia 1996 r. oraz 10 grudnia 1998 r., wraz z Protokołami stanowiącymi jej integralną część), dalej zwanej Konwencją poprzez błędną wykładnię przepisu , przy czym rozwijając te zarzuty skarżący nie podważał samej interpretacji treści w/w przepisów Konwencji a w zasadzie ustalenia faktyczne , które były prawidłowe.

Zaliczenie do problemu rozwiązania przedmiotowego wynalazku poglądu, że istotne są również aspekty ekonomiczne (oszczędność kosztów), które wynalazek może przynieść, nie stanowi naruszenia przepisów prawa materialnego, bowiem aspekty ekonomiczne nie są istotą tego wynalazku, a jedynie były motywacją twórczą do poszukiwania rozwiązań oszczędnościowych.

Nietrafny jest zarzut zgłoszony jako naruszenie prawa materialnego, bez wskazania konkretnego przepisu polegający na przyjęciu przez Sąd I Instancji, że ustalenie stanu techniki i wiedzy dostępnej znawcy konieczne przy ocenie przesłanki nieoczywistości wynalazku nie obejmuje faktów zawartych w znanych dokumentach i publikacjach innych niż dokument uznany za najbliższy stan techniki, a gdy stan wiedzy, stan techniki wynika z kilku dokumentów dotyczących różnych cech, konieczne jest przedstawienie wskazówek połączenia tych dokumentów.

Przede wszystkim Sąd I Instancji ocenił całościowo poziom wynalazczy przedmiotowej cieczy termometrycznej i nieoczywistość wynalazku na podstawie wszystkich przedstawionych dokumentów świadczących o stanie techniki i wiedzy i nie stwierdził, że znawca przedmiotu na ich podstawie doszedłby do tych samych rezultatów, wynikających z zastrzeżeń patentowych w tej sprawie.

Skoro wszystkie zarzuty skargi kasacyjnej okazały się nietrafne to skarga kasacjna podlegała oddaleniu na podstawie art. 184 p.p.s.a.