Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Ka 3028/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2004-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 603  Utrzymanie i ochrona dróg publicznych i innych dróg ogólnodostępnych, ruch na tych drogach, koleje, lotnictwo cywilne, p
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Przedłużono termin sądowy z urzędu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Nitecki, po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie kary pieniężnej za przekroczenie dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu p o s t a n a w i a przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie


UZASADNIENIE

Strona pismem procesowym z dnia [...] r. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję Z-cy Dyrektora Oddziału w K. Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad działającego z upoważnienia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z [...] r., jednakże z dniem 1 stycznia 2004 r. uległ zmianie stan prawny i w myśl postanowień art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm./ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/.

Stosownie do postanowień art. 13 § 2 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.

W rozpatrywanej sprawie decyzję, na którą strona wniosła skargę wydał Z-ca Dyrektora Oddziału w K. Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad działający z upoważnienia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad. Stosownie do postanowień art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych /t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 71,poz. 838 z późn. zm./ Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad jest centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach dróg krajowych. W myśl postanowień art. 18a powoływanej ustawy w skład Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad wchodzą oddziały w województwach, natomiast Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad może upoważniać pracowników Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad do załatwiania określonych spraw w jego imieniu w ustalonym zakresie, w szczególności do wydawania decyzji administracyjnych.

W świetle przedstawionego stanu prawnego oddziały wojewódzkie GDDKiA nie posiadają żadnych własnych kompetencji i w rozumieniu prawa administracyjnego nie są organami administracji lecz stanowią aparat pomocniczy /urząd/ Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad. Zatem decyzja Z-cy Dyrektora Oddziału GDDKiA w K. jest w swej istocie decyzją Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, ponieważ wydana została z jego upoważnienia. Potwierdzeniem tego faktu jest oznaczenie organu na zaskarżonej decyzji oraz wykorzystanie uregulowań zamieszczonych w kodeksie postępowania administracyjnego a dotyczących ministra tj. art. 127 w związku z art. 5 § 2 pkt 3 i 4.

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad jako organ centralny ma swoją siedzibę w W., a zatem stosownie do treści cytowanego już art. 13 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, właściwym sądem administracyjnym do rozpatrzenia skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Wobec powyższego stosownie do postanowień art. 59 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270/ należało orzec jak w sentencji.

SJ/