Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 129/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-07-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Matylda Arnold-Rogiewicz, Sędziowie sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz, sędzia del. SO Agnieszka Baran (sprawozdawca), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 lipca 2021 r. sprawy ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu oprocentowania nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2005 r. 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...], 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz P. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 7 417 zł (słownie: siedem tysięcy czterysta siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu 4 stycznia 2005 r. do Urzędu Dzielnicy P. [...]W. wpłynęła deklaracja na podatek od nieruchomości za 2005 r. od P. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako: "spółka", "skarżąca"). Prezydent [...]W. (dalej jako: "organ pierwszej instancji", "prezydent") postanowieniem z dnia [...] maja 2006 r. wszczął postępowanie w sprawie określenia P. sp. z o.o. podatku od nieruchomości za 2005 rok.

Decyzją z dnia [...] maja 2006 r. organ pierwszej instancji określił spółce podatek od nieruchomości za 2005 r. na kwotę 177.555 zł.

W wyniku rozpatrzenia odwołania spółki od powyższej decyzji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (dalej jako: "organ odwoławczy", "kolegium") decyzją z dnia [...]lutego 2007 r. utrzymało w mocy ww. decyzję w sprawie określenia podatku za 2005 rok.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 30 sierpnia 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 966/07 uchylił decyzję kolegium z dnia [...] lutego 2007 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta [...]W. z dnia [...] maja 2006 roku.

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r. prezydent zawiesił postępowanie podatkowe za 2005 r., z uwagi na treść art. 68 § 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm., dalej także "ordynacja podatkowa").

Następnie, postanowieniem z [...] maja 2012 r., po wydaniu przez Wojewodę M. decyzji z dnia [...] marca 2012 r. o odmowie komunalizacji działek nr [...] i [...], prezydent podjął zawieszone postępowanie. Ww. decyzja stała się ostateczna w dniu 17 kwietnia 2012 roku.

Następnie, decyzją z [...] października 2012 r., prezydent określił stronie zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za 2005 r. w kwocie 446.374 zł.

W wyniku rozpatrzenia odwołania od ww. decyzji organu pierwszej instancji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z [...] czerwca 2019 r. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i umorzyło postępowanie przed organem pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji powołano uchwałę pełnego składu Izby Finansowej Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 września 2014 r. sygn. akt II FPS 4/13, zgodnie z którą w świetle art.70 § 1 i art. 208 § 1 oraz art. 233 § 1 pkt 2 lit. a) O.p. w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2005 r. po upływie terminu przedawnienia nie jest dopuszczalne prowadzenie postępowania podatkowego i orzekanie o wysokości zobowiązania podatkowego, które wygasło przez zapłatę (art. 59 § 1 pkt 1 O.p.).

Pismem z dnia 28 czerwca 2019 r. skarżąca zwróciła się o stwierdzenie i zwrot nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2005 r. wraz z oprocentowaniem.

Decyzją z dnia [...]sierpnia 2019 r. prezydent orzekł o odmowie zwrotu oprocentowania nadpłaty z tytułu podatku od nieruchomości za 2005 rok.

W dniu 28 sierpnia 2019 r. spółka wniosła odwołanie od ww. decyzji prezydenta. W odwołaniu zarzucono naruszenie art. 78 § 1 i § 3 pkt 1) w zw. z art. 72 § 1 pkt 1), art. 77 § 1 pkt 3) ordynacji podatkowej, poprzez niewłaściwe zastosowanie skutkujące odmową oprocentowania nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2005 rok.

W piśmie z dnia 20 września 2019 r. organ podatkowy pierwszej instancji ustosunkował się do podnoszonych zarzutów wskazując, że w dniu 30 października 2012 r. organ podatkowy wydał decyzję w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2005 rok. W dniu 15 listopada 2012 r. spółka wpłaciła podatek w kwocie 185.934 zł obejmujący należność główną w kwocie 167.155 zł oraz odsetki za zwłokę w kwocie 18.788 zł. Kolegium decyzją z dnia [...] czerwca 2019 r. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i umorzyło postępowanie przed organem pierwszej instancji. W związku z ww. decyzją powstała nadpłata po stronie podatnika, która została zwrócona w dniu 4 lipca 2019 roku.

Decyzją z dnia [...] październik 2020 r., kolegium utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu decyzji kolegium wskazało, że skoro spółka wniosła do organu podatkowego wniosek o zwrot (stwierdzenie) nadpłaty wraz ze stosownym jej oprocentowaniem, zasadne było wydanie w tej materii decyzji podatkowej określającej wysokość samej nadpłaty w podatku od nieruchomości oraz odnoszącej się do kwestii jej oprocentowania. Organ drugiej instancji podniósł, że jeżeli do powstania nadpłaty doszło w związku z wpłatą podatnika dokonaną w dniu 15 listopada 2012 r., kwestia określenia wysokości nadpłaty leżała w gestii organu podatkowego, stosownie do treści art. 74a ordynacji podatkowej. W tym zakresie organ odwoławczy stwierdził, że zaskarżona decyzja Prezydenta [...]W. z dnia [...] sierpnia 2019 r. jest prawidłowa.

Kolegium wskazało ponadto, że w niniejszej sprawie pozostaje dokonanie oceny, czy nastąpiło ,.przyczynienie się" organu do powstania nadpłaty, która to przesłanka warunkuje jej oprocentowanie. Organ drugiej instancji wskazał, że przesłanki określone w art. 78 § 3 pkt 2 ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2015 r. nie mają żadnego związku z przewlekłością postępowania podatkowego. Zatem nie można powoływać się na tę okoliczność w zakresie sporu dotyczącego wysokości oprocentowania nadpłaty. Istota przesłanek wiąże oprocentowanie nadpłaty wyłącznie z uchyleniem (zmianą) decyzji wadliwej, a więc innymi słowy z wadą tkwiącą w samej decyzji, z której wynikała nadpłata, a nie z czasem trwania postępowania w tym przedmiocie. Zdaniem organu odwoławczego taka sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie, w której kolegium uchyliło decyzję Prezydenta [...]W. z powodu przedawnienia zobowiązania podatkowego, a nie błędów popełnionych przez ten organ w zakresie opodatkowania przedmiotów podlegających opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Z powyższego wynika – stwierdził organ odwoławczy - że w zakresie istnienia podstaw do oprocentowania nadpłaty podatku i kwestii "przyczynienia się" organu nie ma znaczenia czas załatwiania sprawy w postępowaniu odwoławczym. Kolegium podniosło również, że spółka w toku postępowania podatkowego w zakresie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2005 rok mogła podejmować kroki dyscyplinujące organ podatkowy, korzystając m.in. z instrumentów prawnych piętnujących bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, przy skorzystaniu z których być może sprawa byłaby załatwiona szybciej. Jednakże tego nie czyniła, być może również kalkulując, że będzie przysługiwać jej w przyszłości oprocentowanie nadpłaty w takiej wysokości, która przyniesie pewny i lepszy zysk, niż inwestowanie tych pieniędzy w dostępne na rynku instrumenty finansowe. Ze względu na te okoliczności faktyczne i prawne kolegium nie podzieliło zarzutów odwołania co do zasadności oprocentowania powstałej nadpłaty.

Pismem z dnia 14 grudnia 2020 r. spółka złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję SKO zaskarżając ją w całości i zarzucając jej naruszenie:

a) art. 77 § 1 pkt 1 lit. b) ordynacji podatkowej poprzez brak określenia oprocentowania od kwoty nienależnie wpłaconej na konto urzędu [...]W. należnego za okres od dnia powstania nadpłaty do dnia zwrotu nadpłaty, tj. od dnia 15 listopada 2012 r. do dnia 4 lipca 2019 r.;

b) art. 78 § 1 i § 3 pkt 1 i 2 w związku z art. 77 § 1 pkt I lit. b) ordynacji podatkowej przez niewłaściwe zastosowanie polegające na orzeczeniu o braku oprocentowania nadpłaty w sytuacji, w której nie można przyjąć, iż do powstania przesłanki uchylenia decyzji określającej wydanej w pierwszej instancji nie przyczynił się organ podatkowy, który wydał decyzję określającą zobowiązanie w podatkowe w podatku od nieruchomości za 2005 r. co do zobowiązania podatkowego przedawnionego w chwili wydawania tej decyzji;

c) art. 233 § 1 pkt 1 ordynacji podatkowej przez utrzymanie w mocy decyzji Prezydenta [...]W. w sytuacji, gdy nie uwzględnia ona oprocentowania od powstałej nadpłaty, co miało wpływ na naruszenie wymienionych w pkt a) i b) przepisów ordynacji podatkowej.

Podnosząc powyższe zarzuty spółka wniosła o:

- uchylenie decyzji SKO i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta [...]W. na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

- zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania na podstawie art. 200 oraz art. 205 § 2 ww. ustawy.

W odpowiedzi na skargę kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie sądu podlega zgodność aktów, w tym kończących postępowanie lub podlegających zaskarżeniu zażaleniem postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym lub egzekucyjnym, z prawem procesowym i materialnym, obowiązującym w dacie wydania postanowienia. Zgodnie natomiast z treścią art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej jako "ppsa") sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (...). Sąd nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że sąd ma prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony.

Należy również wyjaśnić, że niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, w trybie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 roku o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczeniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, w brzmieniu obowiązującym od 3 lipca 2021 roku. Przyczyną rozpoznania sprawy na posiedzeniu niejawnym jest brak możliwości technicznych umożliwiających przeprowadzenie rozprawy na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie – jak to zostało wskazane w zarządzeniu z 5 lipca 2021 roku (zarządzenie k. 32).

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji organu odwoławczego we wskazanych wyżej granicach, sąd doszedł do przekonania, że skarga jest zasadna, a zaskarżona decyzja organu odwoławczego nie odpowiada prawu.

Na wstępie należy przypomnieć treść odpowiednich przepisów ordynacji podatkowej, w brzmieniu mającym zastosowanie w niniejszej sprawie, tj. z chwili powstania nadpłaty (zatem w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2015 roku).

Zgodnie z treścią art. 77 § 1 pkt 1) ordynacji podatkowej, nadpłata podlega zwrotowi w terminie 30 dni od dnia wydania decyzji o zmianie, uchyleniu lub stwierdzeniu nieważności decyzji:

a)ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego,

b)określającej wysokość zobowiązania podatkowego,

c)o odpowiedzialności podatkowej płatnika lub inkasenta,

d)o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej lub spadkobiercy,

z zastrzeżeniem § 3.

Zgodnie natomiast z treścią art. 78 § 1 ordynacji podatkowej, nadpłaty podlegają oprocentowaniu w wysokości równej wysokości odsetek za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych, z zastrzeżeniem § 2.

W myśl art. 78 § 3 ordynacji podatkowej, oprocentowanie przysługuje:

1)w przypadkach przewidzianych w art. 77 § 1 pkt 1 lit. a-d, z zastrzeżeniem pkt 2, oraz w przypadku, o którym mowa w art. 77 § 1 pkt 3 - od dnia powstania nadpłaty;

2)w przypadkach przewidzianych w art. 77 § 1 pkt 1 lit. a-d - od dnia wydania decyzji o zmianie lub uchyleniu decyzji, jeżeli organ podatkowy nie przyczynił się do powstania przesłanki zmiany lub uchylenia decyzji, a nadpłata nie została zwrócona w terminie.

W niniejszej sprawie pozostaje poza sporem, że nadpłata została zwrócona skarżącej w terminie wskazanym w powołanych przepisach. Także pozostałe okoliczności niniejszej sprawy nie są sporne. Spór skupia się wokół odmowy oprocentowania nadpłaty, w świetle niespornych okoliczności faktycznych, w tym przede wszystkim wobec przyczyny uchylenia decyzji organu pierwszej instancji z [...] października 2012 roku, określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2005 rok.

W ocenie sądu rację w tym sporze należy przyznać skarżącej.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że w myśl powołanych regulacji zasadą jest, że oprocentowanie przysługuje od dnia powstania nadpłaty. Jako wyjątek od tej reguły ustawodawca przewidział oprocentowanie nadpłaty od dnia wydania decyzji o uchyleniu decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego. Oprocentowanie przysługuje od tej daty, gdy organ podatkowy nie przyczyni się do powstania przesłanki uchylenia decyzji oraz gdy jednocześnie nie dojdzie do terminowego zwrotu nadpłaty. Takie okoliczności nie zaistniały w niniejszej sprawie. Poza sporem pozostaje bowiem, że zwrot nadpłaty został dokonany przed upływem 30-dniowego terminu, o którym wyżej mowa. W okolicznościach niniejszej sprawy nie można również stwierdzić, że organ podatkowy (w niniejszej sprawie Prezydent m. st. Warszawy) nie przyczynił się do powstania przesłanki uchylenia decyzji.

Dla uzasadnienia powyższej tezy należy w pierwszej kolejności wskazać – za Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach (wyrok z 2 lutego 2017 roku w sprawie sygn. akt I SA/Gl 952/16) – że z treści art. 78 § 3 pkt 2 ordynacji podatkowej wynika jednoznacznie, że jakiekolwiek przyczynienie się organu podatkowego do powstania nadpłaty powoduje stosowanie zasady jej oprocentowania od dnia powstania nadpłaty. Jak wskazał WSA w Gliwicach w powołanym orzeczeniu, ustawodawca nie wprowadził przesłanki "wyłącznej odpowiedzialności" organu za powstanie nadpłaty, ani też nie uwzględnił skutków częściowego przyczynienia się podatnika do powstania nadpłaty. Raz jeszcze należy podkreślić, przyznając tym samym rację skarżącej, że przepis art. 78 § 3 pkt 2 ordynacji podatkowej stanowi o nieprzyczynieniu się organu podatkowego do powstania przesłanki zmiany lub uchylenia decyzji. Słusznie podnosi skarżąca, że w świetle wskazanej regulacji – należy badać co doprowadziło do wystąpienia przesłanki uchylenia decyzji wymiarowej.

Analogiczny pogląd został wyrażony przez WSA w Gliwicach w powołanym wyżej wyroku z 2 lutego 2017 roku. Sąd ten wskazał, że badając przyczynienie się organu podatkowego do powstania nadpłaty chodzi o przyczynienie się do "powstania przesłanki" uchylenia decyzji, a nie samej przesłanki takiego uchylenia. Nie chodzi więc o to co legło u podstaw samego uchylenia decyzji, lecz o to co doprowadziło do zaistnienia takiej przesłanki. Sama przesłanka skutkująca uchyleniem danej decyzji, czy jej charakter, nie stanowi o braku przyczynienia się do jej powstania. Tym samym fakt zaistnienia przedawnienia zobowiązania skarżącej, skutkujący uchyleniem i umorzeniem postępowania w sprawie nie jest wystarczający do wyłączenia art. 78 § 3 pkt 1 ordynacji podatkowej.

Zdaniem sądu, w okolicznościach niniejszej sprawy istotne jest – co słusznie akcentuje skarżąca – że decyzją organu wymiarowa organu pierwszej instancji (z [...]października 2012 roku) została uchylona, z uwagi na to, że już w dacie jej wydania zobowiązanie podatkowe spółki w podatku od nieruchomości za 2005 rok było przedawnione.

Na tle takiego stanu faktycznego sprawy nie można zgodzić się z SKO, że decyzja Prezydenta [...]W. z [...] października 2012 roku została uchylona z powodu przedawnienia zobowiązania podatkowego, a nie błędów popełnionych przez organ w zakresie opodatkowania przedmiotów podlegających opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

Raz jeszcze należy wskazać – odwołując się do treści art. 78 § 3 pkt 2) ordynacji podatkowej – że nie wskazane przez SKO okoliczności mają znaczenie w spawie, lecz to czy "organ podatkowy nie przyczynił się do powstania przesłanki" uchylenia decyzji. W sprawie niniejszej decyzja organu pierwszej instancji z [...]października 2012 roku została uchylona z uwagi na upływ terminu przedawnienia. Nie można uznać w okolicznościach niniejszej spawy, że organ pierwszej instancji nie przyczynił się do powstania takiej przesłanki uchylenia decyzji. Dla upływu terminu przedawnienia ma przecież znaczenie czas trwania postępowania podatkowego, a jego gospodarzem był przecież organ pierwszej instancji.

W okolicznościach niniejszej sprawy w pełni aktualne jest stanowisko wyrażone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w prawomocnym wyroku z 1 grudnia 2020 roku (sygn. akt I SA/Bd 539/20), które sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę przyjmuje za własne. Powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 maja 2017 roku (III FSK 971/15), WSA w Bydgoszczy stwierdził, że nie ma jakiegokolwiek związku przyczynowego pomiędzy działaniem organu podatkowego pierwszej instancji a podstawą uchylenia decyzji wymiarowej, w sytuacji kiedy przyczyną uchylenia decyzji organu pierwszej instancji przez organ odwoławczy jest przedawnienie zobowiązania podatkowego, do którego doszło już po wydaniu (i doręczeniu) rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego. Przeciwnie – w ocenie ww. sądu – należy ocenić sytuację, gdy decyzja organu pierwszej instancji została wydana już po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, jak w sprawie rozpoznawanej przez ten sąd. W takich okolicznościach, zdaniem WSA w Bydgoszczy nie można zaakceptować stanowiska, że organ pierwszej instancji nie przyczynił się do powstania przesłanki uchylenia decyzji.

W ocenie sądu, powyższe stanowisko w pełni zasługuje na aprobatę. Wobec powyższego, w niespornych okolicznościach niniejszej sprawy nie ma podstaw do uznania, że organ podatkowy nie przyczynił się do powstania przesłanki uchylenia decyzji z [...] października 2012 roku.

Dla wzmocnienia powyższej argumentacji należy odwołać się również do argumentacji przytoczonej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 września 2020 roku (sygn. akt II FSK 1363/18), na którą powołał się również WSA w Bydgoszczy w ww. orzeczeniu. Każde uchybienie przepisom postępowania podatkowego i prawa materialnego w toku rozpoznania sprawy wymiaru zobowiązania podatkowego ma wpływ - w rozumieniu art. 78 § 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) - na przyczynienie się organu podatkowego do uchylenia decyzji organu pierwszej instancji z powodu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Ustalenia w tym zakresie powinny być poczynione - na podstawie art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 O. p. - w sprawie z żądania podatnika o oprocentowanie nadpłaty albowiem kwestii tych nie bada - co oczywiste - organ drugiej instancji, umarzając postępowanie wymiarowe z powodu przedawnienia zobowiązania podatkowego. W zakresie oprocentowania nadpłaty przepis art. 78 § 3 pkt 1 ustawy - Ordynacja podatkowa odwołuje się do przyczynienia się do "powstania przesłanki" uchylenia decyzji, a nie samego uchylenia.

Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela powyższy pogląd.

W świetle przedstawionych uwag, decyzje organów obu instancji, w zakresie, w jakim odmówiły skarżącej oprocentowania nadpłaty, zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego, tj. powołanych przepisów ordynacji podatkowej, w szczególności art. 78 § 3 pkt 1) tej ustawy i jako takie musiały zostać wyeliminowane z obrotu prawnego. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy uwzględnią ocenę prawną przedstawioną w niniejszym uzasadnieniu, dokonując na rzecz skarżącej wypłaty oprocentowania od dnia powstania nadpłaty (data wpłaty przez skarżącą podatku od nieruchomości za 2005 rok) do dnia zwrotu nadpłaty. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1) lit. c) w zw. z art. 135 ppsa sąd uchylił zarówno decyzję organu odwoławczego, jak i decyzję organu pierwszej instancji.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ppsa. Na łączną kwotę 7 417 zł zasądzoną z tego tytułu na rzecz skarżącej składają się: wpis od skargi – 2000 zł, wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym – 5 400 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa – 17 zł.

Orzeczenia powołane w niniejszym uzasadnieniu są dostępne w Centralnej bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl.