Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 168/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2006-02-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Sędziowie NSA Łucja Franiczek, WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Protokolant ref. Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu w dniu 08 lutego 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. L., J. L. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie legalności wykonanych robót budowlanych o d d a l a s k a r g ę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] 2002 r. E. i J. L. wnieśli do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. wniosek o zatrzymanie trwającej budowy na sąsiedniej działce Z. K., podnosząc, że budowa trwa na ich gruncie. W wyniku przeprowadzonej wizji ustalono, że na posesji przy ulicy A nr 1 Z. K. rozpoczął budowę ogrodzenia swojej działki. Ogrodzenie obejmuje teren od ulicy publicznej – na co inwestor przedstawił zgłoszenie tego zamiaru w Starostwie Powiatowym w B. oraz pomiędzy działkami inwestora i państwa L.. Ogrodzenie między działkami wykonano jako typowe o wysokości ok. 150 cm.

Wobec tak ustalonego stanu faktycznego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. pismem z dnia [...] 2002 r. poinformował zainteresowanych, że poczynione ustalenia potwierdzają bezzasadność wniesionej skargi. Wyjaśnił, że jest to ogrodzenie pomiędzy działkami, nie podlegające obowiązkowi zgłoszenia, dlatego też organy administracyjne nie mają podstaw do wszczęcia w tym zakresie postępowania administracyjnego.

[...] 2002 r. E. i J. L. wnieśli ponadto skargę do Starostwa Powiatowego w B., podnosząc, że wnoszą o wstrzymanie budowy ogrodzenia, gdyż sąsiad buduje je naruszając ich własność prywatną. Pismem z dnia [...] 2002 r. o stanie sprawy powiadomili także Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., podnosząc, że nie otrzymali żadnej odpowiedzi od organu pierwszej instancji.

W kolejnym piśmie z dnia [...] 2003 r. skierowanym do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. E. i J. L. zarzucili, iż ich sprawa nie została załatwiona pomimo upływu ponad rocznego okresu od dnia zgłoszenia problemu. Podkreślając, że organ powinien wstrzymać prowadzone prace budowlane wnieśli o natychmiastową reakcję, podkreślając, że granica pomiędzy ich działką a działką sąsiada Z. K. jest i była sporna i dlatego do czasu wyjaśnienia jej przebiegu organ powinien wstrzymać budowę. Dodali, że bezczynność w tym zakresie powiatowego organu nadzoru daje podstawę do oskarżenia go oraz zobowiązania do wyjaśnienia okoliczności sprawy.

W odpowiedzi na powyższe pismo Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wyjaśnił, że w zakresie ogrodzenia posesji Pana Z. K. od ulicy A, inwestor przedstawił wymagane przepisami prawa budowlanego zgłoszenie, dlatego organ nie miał prawa do wstrzymania w tym zakresie prowadzonych prac budowlanych. Także wniesienie do Sądu Rejonowego sprawy o rozgraniczenie i wznowienie postępowania w sprawie podziału nieruchomości nie stanowi podstawy do wstrzymania robót budowlanych.

Postanowieniem z dnia [...] r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wyznaczył [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K. miesięczny termin do załatwienia sprawy z wniosku E. i J. L. w przedmiocie legalności budowy ogrodzenia w P. przy ulicy A nr 2, zlokalizowanego pomiędzy działkami Z. K. i strony skarżącej. W uzasadnieniu wyjaśnił, że pomimo licznych pism pomiędzy stronami sprawa wniosku skarżących nie została merytorycznie załatwiona, a zatem zażalenie skarżących jest zasadne. Zarówno bowiem działania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego jak i Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie zostały zakończone zgodnie z przepisami prawa administracyjnego.

W wyniku podobnego postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego /z dnia [...] r./ wyznaczającego termin do załatwienia sprawy dla organu pierwszej instancji, decyzją z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., przywołując w podstawie prawnej art. 104 i art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, umorzył postępowanie administracyjne w sprawie ogrodzenia działki nr A k.m. [...] wykonanego przez Pana Z. K. przy ulicy A w P.. W uzasadnieniu wyjaśnił, że budowa ogrodzenia frontowego od ulicy A została poprzedzona wymaganym zgłoszeniem, dlatego też organ nadzoru nie znalazł podstaw do prowadzenia postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie. Także kwestia ewentualnego naruszenia prawa własności przez zrealizowane ogrodzenie pomiędzy działkami czy też sprawa ewentualnych szkód, nie podlega ocenie organów administracji.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyli E. i J. L.. Wyrazili w nim swoje niezadowolenie z otrzymanej decyzji, podnosząc, że nie zostali powiadomieni o przyjęciu zgłoszenia na budowę kwestionowanego ogrodzenia. Dodali także, że zgłaszając wniosek o wstrzymanie prowadzonych prac nie doczekali się żadnej reakcji organu. Wynika więc, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Powiatowego zaniechał swych statutowych obowiązków i zezwolił na samowolę budowlaną i naruszenie ich własności.

Decyzją z dnia [...] r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wyjaśnił, że w wyniku ustaleń poczynionych w trakcie wizji lokalnej z dnia [...] 2002 r. ustalono, że wykonano ogrodzenie o wysokości 150 cm pomiędzy działkami A i B należącymi do inwestora – Z. K. i skarżących E. i J. L.. Na ogrodzenie od strony drogi, inwestor przedstawił wymagane zgłoszenie, natomiast ogrodzenie pomiędzy działkami, jeżeli nie przekracza wysokości 2,20 m nie wymaga ani zgłoszenia ani tym bardziej pozwolenia na budowę. Kwestionowane przez skarżących ogrodzenie nie podlega więc reglamentacji administracyjnej, czyli stwarza to sytuację bezprzedmiotowości postępowania, co prowadzić musi do umorzenia postępowania. Podkreślił, że podnoszony argument naruszenia własności ich działki nie podlega właściwości organów administracyjnych i może być rozstrzygana jedynie w drodze postępowania przed sądami powszechnymi.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach E. i J. L. wnieśli o unieważnienie zaskarżonej decyzji zarzucając jej naruszenie prawa, m.in. art. 3, art. 30, art. 50 i in. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz art. 6, art. 7, art. 8, art. 9 i in. Kodeksu postępowania administracyjnego. Dodatkowo wnieśli o usunięcie ogrodzenia i przywrócenie do stanu poprzedniego. Zarzucając wydanej decyzji rażące naruszenie prawa wnioskowali o stwierdzenie jej nieważności. Podkreślili, że w przeprowadzonym postępowaniu naruszony został ich interes prawny, poprzez fakt nie potraktowania ich jako strony tego postępowania i braku powiadamiania o przeprowadzanych czynnościach. Wskazali także na długotrwałe postępowanie oraz brak reakcji organu na ich żądanie wstrzymania prowadzonych robót budowlanych, które naruszały ich prawo własności. Dodali także, że ogrodzona działka ma charakter rolny, stanowi obszar zalewowy a takich terenów nie można grodzić stałym betonowym ogrodzeniem.

W piśmie procesowym z dnia [...] 2006 r. podtrzymali żądania skargi, wskazując, że przedmiotowa decyzja wydana została z naruszeniem prawa.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o oddalenie skargi podtrzymał argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Sąd nie stwierdził bowiem, wbrew stanowisku skarżących naruszenia prawa w stopniu mającym wpływ na ostateczne rozstrzygnięcie. W tym miejscu należy wyjaśnić skarżącym, że sądy administracyjne sprawując kontrolę działalności administracji publicznej, zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ dokonują jej pod względem zgodności z prawem.

Rozpatrując niniejszą sprawę należy dodatkowo podkreślić, że organy administracji publicznej zobowiązane są do działania w ramach obowiązujących przepisów prawnych, a podejmując decyzje administracyjne zmuszone są oprzeć je na konkretnym przepisie prawnym.

Jak wynika z treści art. 29 i 30 Prawa budowlanego budowa ogrodzenia nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. Na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 3 cytowanej ustawy – budowa ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych oraz ogrodzeń o wysokości powyżej 2,20 m wymaga zgłoszenia właściwemu organowi architektoniczno-budowlanemu. Jak wynika z przedłożonych akt administracyjnych przedmiotem niniejszej sprawy jest ogrodzenie budowane pomiędzy działkami inwestora Z. K. a skarżących E. i J. L.. Zgodnie zatem z zacytowanym powyżej przepisem jako ogrodzenie nie sąsiadujące z drogą lub placem publicznym, a nadto nie przekraczające wysokości 2,20 m nie podlega ono reglamentacji administracyjnej. Przedstawiona powyżej inwestycja wyjęta jest zatem spod działań organów administracyjnych, dlatego słusznie w tej sprawie organy administracyjne nie wyrażały swojej opinii, gdyż nie było podstawy prawnej, by takie działania uzasadnić. W przypadku bowiem stwierdzenia, że ogrodzenie zostało wybudowane nie od strony drogi czy ulicy publicznej, nie ma podstaw do ingerencji organu nadzoru budowlanego, a sprawa powinna podlegać ewentualnemu rozstrzygnięciu w postępowaniu przed sądem powszechnym /zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2004 r. – sygn. akt IV SA 10/03 – Lex nr 148913/. Zatem zgłaszane przez stronę skarżącą żądania ingerencji organów nadzoru budowlanego w niniejszej sprawie, nie mogły być uwzględnione a działanie organów w sprawie należy uznać za w pełni uzasadnione i wynikające z obowiązujących przepisów. Skoro zaś w rozpatrywanej sprawie nie było przedmiotu sporu, to postępowanie takie należało umorzyć.

Natomiast w zakresie zgłaszanych zarzutów naruszenia granic pomiędzy działkami, należy wyraźnie stwierdzić, iż sprawa ta może być rozpatrzona tylko przed sądami powszechnymi.

Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzywszy się w postępowaniu organów administracyjnych naruszenia prawa, stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ oddalił skargę.