Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 141/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 37 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Chustecka po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. z siedzibą w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 stycznia 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 1983/15 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi T. z siedzibą w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 19 marca 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2011 i 2012 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę T. z siedzibą w B. na decyzję z dnia 19 marca 2015 r. Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2011 r. i 2012 r.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 lipca 2015 r. pełnomocnik Skarżącej – dor. pod. D. C., została wezwana do usunięcia, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych poprzez złożenie oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. Powyższe wezwania zawierały informację, że w przypadku gdyby żądane dokumenty zostały sporządzone w języku obcym należy dołączyć do nich tłumaczenie przysięgłe.

Powyższe wezwanie zostało doręczone w dniu 28 lipca 2015 r. (k. 76 akt sądowych). Pełnomocnik skarżącej, przy piśmie z dnia 28 lipca 2015 r. nadesłała m.in.: udzielone jej przez skarżącą pełnomocnictwo w angielskiej wersji językowej wraz z kserokopią jego nieprzysięgłego tłumaczenia oraz decyzję prezesa Spółki – Pana D. L. o umocowaniu do dokonywania działań w imieniu Spółki przez D. B. wraz z kserokopią jej nieprzysięgłego tłumaczenia.

Uzasadniając odrzucenie skargi Sąd I instancji podniósł, że pomimo doręczonego wezwania strona nie uzupełniła braków formalnych skargi.

Wezwanie zawierało wyraźną informację, że w przypadku gdyby żądane dokumenty zostały sporządzone w języku obcym należy dołączyć do nich tłumaczenie przysięgłe. W odpowiedzi na ww. wezwanie pełnomocnik skarżącej nadesłała jedynie kserokopie wskazanych dokumentów, jednocześnie informując, iż oryginał tłumaczenia przysięgłego znajduje się w aktach administracyjnych sprawy.

Sąd I instancji stwierdził, ze względu na odrębność postępowania sądowego od postępowania administracyjnego, złożenie do akt administracyjnych pełnomocnictwa, z którego wynika umocowanie także do reprezentowania strony przed sądem administracyjnym nie wypełnia obowiązku określonego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: p.p.s.a.) – tj. obowiązku dołączenia do akt sprawy pełnomocnictwa.

Zażalenie na to postanowienie wniósł pełnomocnik skarżącej, wnosząc o jego uchylenie. Postanowieniu zarzucono naruszenie:

- art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez jego zastosowanie i uznanie, że pełnomocnik Spółki w wyznaczonym terminie nie uzupełnił braków formalnych skargi poprzez doręczenie pełnomocnictwa;

- art. 37 § 1 p.p.s.a. przez uznanie, że pełnomocnik Spółki nie dołączył do akt sprawy pełnomocnictwa do reprezentowania Spółki w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w przedmiocie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W.;

- art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez uznanie, że skarga Spółki na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej W. w przedmiocie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. podlegała odrzuceniu ze względu na nieuzupełnienie jej braków formalnych.

W uzasadnieniu pełnomocnik podniósł, że skoro pełnomocnictwo do reprezentacji Spółki przed WSA w Warszawie wraz z jego oryginałem tłumaczenia przysięgłego w zakresie przedmiotowej sprawy znajdowało się w aktach sprawy, to wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi było bezprzedmiotowe.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Stosownie do art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Zdaniem Sądu okoliczność, że pełnomocnictwo znajduje się w aktach administracyjnych przedstawionych Sądowi I instancji wraz ze skargą nie wyczerpuje dyspozycji art. 37 § 1 w zw. z art. 46 § 3 p.p.s.a. i nie zwalnia pełnomocnika z obowiązku doręczenia na wezwanie sądu pełnomocnictwa.

Ponadto jak słusznie zauważył Sąd I instancji językiem urzędowym przed sądami polskimi, w tym przed tutejszym Sądem, jest język polski (art. 5 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych – (Dz. U. z 2015 r., poz. 133 ze zm.); w związku z art. 29 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych – Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.). Jeżeli zatem niezbędny dokument sporządzony został w języku obcym, należy przedłożyć jego tłumaczenie na język polski. W języku polskim winna też być kierowana do sądu wszelka korespondencja.

Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy, wskazać należy, że z akt wynika, że wezwanie w sposób szczegółowy i wyraźny określało czynność, której dopełnienie stało się konieczne, termin wykonania wezwania oraz skutki braku wykonania wezwania.

Pełnomocnik skarżącej, przy piśmie z dnia 28 lipca 2015 r. nadesłał m.in.: udzielone jej przez skarżącą pełnomocnictwo w angielskiej wersji językowej wraz z kserokopią jego nieprzysięgłego tłumaczenia oraz decyzję prezesa o umocowaniu do dokonywania działań w imieniu Spółki wraz z kserokopią jej nieprzysięgłego tłumaczenia, informując, iż oryginał tłumaczenia przysięgłego znajduje się w aktach administracyjnych sprawy.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodzić należało się ze stanowiskiem Sądu I instancji, że nadesłane pełnomocnictwo, które nie zostało sporządzone w języku polskim, nie skutkowało wypełnieniem obowiązku nałożonego na pełnomocnika mocą art. 37 § 1 p.p.s.a.

Odnosząc się z kolei do twierdzenia, iż pełnomocnictwo znajdowało się w aktach administracyjnych trzeba stwierdzić, że nie ma ono znaczenia dla sprawy. Za prawidłowością dokonanej przez Sąd pierwszej instancji wykładni art. 37 § 1 p.p.s.a. przemawia nie tylko wykładnia językowa ale także wykładnia systemowa i celowościowa. Treść tego przepisu jednoznacznie wskazuje, że pełnomocnik już przy dokonaniu pierwszej czynności procesowej w imieniu strony, organu lub przedstawiciela ustawowego ma obowiązek dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis. Zatem obowiązek złożenia pełnomocnictwa jest powiązany z "pierwszą czynnością procesową". W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie można utożsamiać wskazanej w art. 37 § 1 p.p.s.a. pierwszej czynności procesowej z czynnością dokonaną przed organami podatkowymi. Przy pierwszej czynności sądowej pełnomocnik ma obowiązek złożyć pełnomocnictwo, do akt sprawy sądowoadministracyjenej jako sprawy nowej i odrębnej od sprawy administracyjnej, której rozstrzygnięcie jest przedmiotem postępowania przed sądem administracyjnym. Wspomniana w art. 37 § 1 p.p.s.a. regulacja dotyczy postępowania sądowego, tak samo jak zawarty w art. 46 § 3 p.p.s.a. obowiązek pełnomocnika dołączania pełnomocnictwa. Zdaniem Sądu nie budzi wątpliwości, że oba te przepisy odnoszą się do postępowania przed sądami administracyjnymi i oba dotyczą akt sądowych danej sprawy.

Wypada także dodać, że obowiązku złożenia pełnomocnictwa ustawa nie wiąże z ustaleniem, czy znajduje się ono w aktach sprawy, ale z dokonaniem pierwszej czynności procesowej; akta sprawy to określony, indywidualny dla każdej sprawy, zbór dokumentów, do którego złożone pełnomocnictwo należy włączyć.

W tym miejscu podkreślenia wymaga, że zgodnie z treścią art. 12a § 1 p.p.s.a. dla każdej sprawy z zakresu, o którym mowa w art. 1, tworzy się akta. Akta mogą być tworzone w postaci elektronicznej lub papierowej. Artykuł 1 p.p.s.a. zawiera definicję legalną sprawy sądowoadministracyjnej. Jest to sprawa z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz każda inna sprawa, do której stosuje się przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi na podstawie odrębnych ustaw. Stosownie do § 2 ust. 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie sposobu postępowania z aktami spraw sądowoadministracyjnych w wojewódzkich sądach administracyjnych i Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. z 2011 r. Nr 89, poz. 505) - tworzenie akt sprawy następuje na podstawie zarządzenia przewodniczącego wydziału. Dokumentację w aktach sprawy gromadzi się w porządku chronologicznym (ust. 2). Przyjąć należy więc, że akta sprawy to dokumenty zgromadzone w toku postępowania przed określonym organem, z tym że dla każdej sprawy zakłada się osobne akta. Zatem używane w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pojęcie "akta sprawy" musi być każdorazowo interpretowane w kontekście, w jakim zostało użyte, co z kolei pozwala ocenić, o akta jakiej sprawy w danym przypadku chodzi, tj. sprawy sądowoadministracyjnej czy sprawy administracyjnej.

Tym samym Sąd podziela ugruntowaną w orzecznictwie wykładnię art. 37 § 1 p.p.s.a., w myśl której nie zwalnia od obowiązku przedłożenia pełnomocnictwa w postępowaniu sądowoadministracyjnym fakt, że stosowny dokument został już dołączony do akt administracyjnych sprawy (por. np. wyroki z dnia: 22 sierpnia 2008 r., II FSK 829/07; 23 września 2008 r., I FSK 347/08; 13 lutego 2009 r., II FSK 1692/07; 26 maja 2009 r., II FSK 413/09; 27 listopada 2009 r., II FSK 430/09, z 17 grudnia 2013 r., sygn. akt II FSK 3487/13, z 11 lutego 2014 r., sygn.. akt II FSK 3769/13, 7 sierpnia 2014 r., sygn. akt I FSK 1175/14).

W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że rozstrzygnięcie wydane przez sąd I instancji o odrzuceniu skargi było prawidłowe.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.