Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SAB/Wa 10/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-01-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 64 par. 2, art. 57 par. 5, art. 8, art. 61a par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 15 ust. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 1529
law: Ustawa z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Marek Krawczak (spr.), Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 20 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi Z. Z. na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. w przedmiocie rozpoznania wniosku o wpis do ewidencji producentów rolnych; oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez [...] (dalej: "Wnioskodawca" lub "Skarżący") do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest bezczynność Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w O. (dalej: "organ") co do wniosku z dnia [...] czerwca 2015 r. o wpis do ewidencji producentów rolnych.

Skarga została wniesiona w następującym stanie faktycznym.

Wnioskodawca w dniu [...] czerwca 2015 r. złożył wniosek o wpis do ewidencji producentów rolnych. W dniu [...] czerwca 2015 r. organ wezwał Wnioskodawcę do usunięcia w terminie siedmiu dni braków formalnych dotyczących dokumentów/dowodów potwierdzających samodzielne prowadzenie przez Wnioskodawcę gospodarstwa rolnego, stanowiącego zorganizowaną całość gospodarczą. Wezwanie doręczono [...] lipca 2015 r.

Pismem z dnia ... lipca 2015 r. wobec nieusunięcia braków formalnych organ wydał informację w sprawie pozostawienia wniosku o wpis do ewidencji producentów bez rozpoznania.

W dniu [...] sierpnia 2015 r. do organu wpłynęła przesyłka zawierająca dokumentację żądaną przez organ w wezwaniu z [...] czerwca 2015 r. Z uwagi na fakt, że stempel na kopercie zawierającej powyższą przesyłkę był nieczytelny, organ powziął wątpliwości co do daty nadania przesyłki, a następnie podjął czynności zmierzające do ustalenia tej daty.

W piśmie z [...] grudnia 2015 r. organ poinformował Wnioskodawcę, że w dniu [...] września 2015 r. wystąpił do Poczty Polskiej S.A. z prośbą o potwierdzenie daty nadania przedmiotowej przesyłki poleconej. W odpowiedzi organ uzyskał informację, że przesyłka polecona została nadana w dniu [...] marca 2014 r. Jak wskazał organ, w dniu [...] października 2015 r. ponownie zwrócił się do Poczty Polskiej S.A. o potwierdzenie daty nadania przesyłki. Z uzyskanych odpowiedzi wynikało, iż Poczta Polska S.A. w swoim systemie zaewidencjonowała dwie przesyłki o powyższym numerze. Jedna z tych przesyłek została nadana w dniu [...] marca 2014r. i nie była adresowana do organu, zatem operator pocztowy odmówił udzielenia dokładniejszych informacji na jej temat. Odnośnie do drugiej przesyłki o powyższym numerze operator wskazał, iż nie została ona zaewidencjonowana w systemie komputerowym, dlatego nie jest możliwe udzielenie informacji o dacie jej nadania. Operator poinformował organ, że przesyłka ta została doręczona w dniu [...] sierpnia 2015r. W związku z powyższym organ uznał, że nie można przyjąć, że przesyłka, która wpłynęła w tej dacie została nadana w dniu [...] marca 2014 r., ponieważ adresatem nadanej w tymże dniu przesyłki nie był organ. Organ uznał, że przesyłka została złożona w Biurze w dniu jej wpływu, tj. w dniu [...] sierpnia 2015 r.

W wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa z [...] stycznia 2016 r. Wnioskodawca zarzucił, że organ bezzasadnie pozostawił wniosek o wpis do ewidencji producentów bez rozpoznania. Zdaniem Wnioskodawcy, wbrew twierdzeniom organu odpowiedź na wezwanie została nadana w dniu [...] lipca 2015 r., co znajduje potwierdzenie w dokumentacji (oryginał koperty) będącej w posiadaniu organu. Organ zaprzeczając sobie mimo pozostawienia wniosku o wpis do ewidencji producentów bez rozpoznania prowadził czynności wyjaśniające i uzyskał informacje, że przesyłka polecona została nadana w dniu [...] marca 2014 r. Jak podniósł Wnioskodawca, z uwagi na wynikającą z art. 17 ustawy Prawo pocztowe moc dokumentu urzędowego, powyższa okoliczność musi być przez organ wyraźnie oceniona i nie może być uzasadniona faktem podwójnego zarejestrowania przesyłki, kiedy Poczta Polska S.A. potwierdza fakt nadania przesyłki w dniu [...] marca 2014 r. Wskazał, że na dokumencie nadania istnieje analogiczna data i fakt błędów administracyjnych poczty w postaci ewidencjonowania nadania przesyłki nie może być uznany za wystarczający argument na poparcie twierdzeń organów.

Wnioskodawca powołał się także na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 marca 2013 r., V [...], w którym SN stwierdza, że "Zestawienie rzeczywistych zapisów pochodzących z nadanej i doręczonej przesyłki z dowodem jej nadania musi być rozstrzygnięte na korzyść danych na przesyłce, dowód nadania ma bowiem jedynie charakter sprawozdawczy, deklaratoryjny. Potwierdza określony fakt, jednak wykazanie w sposób pewny, że fakt potwierdzony w dokumencie jest niezgodny z faktem rzeczywistym uzasadnia przyjęcie rzeczywistego stanu rzeczy, a nie tego, który wynika ze sprawozdawczego dokumentu".

W dniu [...] lutego 2015 r. organ wystosował do Prokuratury Rejonowej w O. zawiadomienie o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia przestępstwa, polegającym na usiłowaniu uzyskania od ARiMR płatności obszarowych za 2015 r. w kwocie około ... zł. Pismem z tego samego dnia organ poinformował o powyższym Wnioskodawcę.

W dniu [...] lutego 2016 r. Wnioskodawca drogą elektroniczną złożył skargę do Dyrektora Departamentu Kontroli Wewnętrznej organu na proces nadawania numeru ewidencji producentów. Pismem z dnia [...] marca 2016 r. organ na podstawie art. 237 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 23 ze zm., dalej: "k.p.a.") zawiadomił Wnioskodawcę, że skarga jest niezasadna.

Następnie Wnioskodawca złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność organu w przedmiocie wpisu do ewidencji producentów rolnych. W skardze zarzucił naruszenie:

– art. 11 ust. 1 ustawy o ewidencji producentów w związku z art. 35 § 1 k.p.a., poprzez jego niezastosowanie i tym samym pozostawienie bez rozpatrzenia wniosku o wpis Skarżącego do ewidencji producentów rolnych, pomimo złożenia przez Stronę odpowiedniego wniosku o wpis do organu;

– art. 64 § 2, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. w związku z art. 7 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że w niniejszej sprawie Skarżący nie uzupełnił braków formalnych wniosku o wpis do ewidencji producentów, a w konsekwencji organ bezpodstawnie pozostawił bez rozpoznania wniosek Skarżącego o wpis, podczas gdy dowody dotychczas zebrane w sprawie nie przesądzają jednoznacznie o nadaniu przesyłki zawierającej korektę wniosku o wpis do ewidencji producentów w dacie [...] lipca 2015 r. lub [...] lipca 2015 r.;

– art. 8 k.p.a. poprzez bezpodstawne pozostawienie wniosku o wpis bez rozpoznania, a w konsekwencji wydanie rozstrzygnięcia na niekorzyść Skarżącego, pomimo że dowody dotychczas zebrane w sprawie nie przesądzają jednoznacznie o nadaniu przesyłki zawierającej korektę wniosku o wpis do ewidencji producentów w dacie [...] lipca 2015 r. lub [...] lipca 2015 r., a zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych wątpliwości należy rozstrzygać na korzyść obywatela, jeśli nie stoi temu na przeszkodzie ważny interes społeczny;

– art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że Skarżący nie złożył skutecznie wniosku o wpis do ewidencji producentów w dacie [...] czerwca 2015 r., podczas gdy przed upływem terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku Strona w dniu [...] lipca 2015 r. nadała stosowne pismo w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz.U. z 2012 r. poz.1529), co potwierdzają tożsame stemple pocztowe na potwierdzeniu nadaniu przesyłki poleconej oraz kopercie.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasową argumentację i wskazał, że w dniu ... marca 2016 r. do organu wpłynęło zawiadomienie Komendy Miejskiej Policji w O. o wszczęciu dochodzenia o przestępstwo w przedmiotowej sprawie.

W piśmie z dnia ... lipca 2016 r. organ poinformował Sąd, że decyzją organu z dnia ... czerwca 2016 r. nr ... Skarżący został wpisany do ewidencji producentów. Do pisma załączono odpis wymienionej w nim decyzji.

W piśmie z dnia ... października 2016 r. Skarżący wniósł o dołączenie do akt sprawy oraz przeprowadzenie dowodu z dokumentów znajdujących się w aktach postępowań karnych: sygn. akt ... prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową w O. oraz sygn. akt ... prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową [...] - [...] w [...]e. Podniósł, że właściciel agencji pocztowej dobrowolnie poddał się karze i został skazany w tym zakresie, a konsekwencją wadliwego działania pracownika Poczty Polskiej nie można obciążać Skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że na pozostawienie podania bez rozpoznania (art. 64 § 2 k.p.a.) przysługuje skarga na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a."), co potwierdza uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie w składzie 7 sędziów NSA z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt I OPS 2/13, ONSAiWSA 2014/1/2, OSP 2014/5/53, LEX nr 1356405.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że wniesiona przez Skarżącego skarga na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w O. w zakresie rozpoznania wniosku o wpis do ewidencji producentów rolnych jest dopuszczalna i tym samym podlegała kontroli Sądu.

Na wstępie należy wyjaśnić, że złożona w niniejszej sprawie skarga na bezczynność została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Od dnia [...] sierpnia 2015 r. obowiązuje bowiem regulacja art. 119 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którą sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Oznacza to, że w przypadku skarg na bezczynność w obecnym stanie prawnym skierowanie ich do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym nie jest uzależnione od wniosku strony.

Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ administracji publicznej nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności.

W realiach niniejszej sprawy Skarżący nie zastosował się do wezwania o usunięcia braków formalnych wniosku o wpis do ewidencji producentów rolnych w terminie siedmiu dni, co skutkowało pozostawieniem wniosku bez rozpoznania. Podstawowe znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ma zatem przesądzenie, czy zastosowana przez organ sankcja w postaci pozostawienia wniosku bez rozpoznania, była prawidłowym sposobem zakończenia postępowania o wpis do ewidencji producentów rolnych. Zastosowana sankcja wynikała z bezskutecznego upływu terminu, jaki organ wyznaczył na usunięcie braków wniosku. Wezwanie organu zostało wystosowane w związku z zaznaczeniem przez wnioskodawcę w sekcji III. Producent w polu nr 03 wniosku, iż prowadzi on samodzielnie odrębne gospodarstwo rolne. W takiej sytuacji wnioskodawca jest zobowiązany przedłożyć dowody na prowadzenie odrębnego gospodarstwa, stanowiącego zorganizowaną całość gospodarczą. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącemu w dniu [...] lipca 2015 r.

W związku z bezskutecznym upływem terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku organ w dniu ... lipca 2015 r. wystosował do pełnomocnika wnioskodawcy informację o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania.

Następnie w dniu [...] sierpnia 2015 r. do organu wpłynął od Skarżącego formularz wniosku o wpis do ewidencji producentów z oznaczonym celem zgłoszenia - korekta danych, będący odpowiedzią na wezwanie z dnia [...] czerwca 2015 r. do usunięcia braków formalnych wniosku. Zdaniem Skarżącego, w dniu [...] lipca 2015 r. w terminie zakreślonym w piśmie organu wysłał on odpowiedź na ww. wezwanie listem poleconym zawierające korektę przedmiotowego wniosku.

Zdaniem natomiast organu, uzupełnienie wniosku wpłynęło po terminie, który upłynął w dniu [...] lipca 2015 r. W ocenie organu data stempla pocztowego mogła nosić znamiona przerabiania. Nie można również ustalić, czy przesyłka została nadana w dniu [...] lipca 2015 r. czy też [...] lipca 2015 r.

Istotą sporu jest zatem kwestia, kiedy Skarżący nadał odpowiedź na wezwanie organu - czy w dniu [...] lipca 2015 r. czy też w dniu [...] lipca 2015 r.

W tym stanie rzeczy w pierwszym rzędzie wyjaśnić należy, że w myśl art. 64 § 2 k.p.a, jeżeli podanie nie czyni zadość wymaganiom ustalonym w przepisach prawa - innym niż określony § 1 wymóg podania adresu wnoszącego bądź możności ustalenia tego adresu na podstawie posiadanych danych - należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Pozostawienie podania bez rozpoznania jest formą zakończenia postępowania administracyjnego w sytuacji, gdy strona nie usunęła braków podania w terminie, mimo prawidłowego wezwania i pouczenia.

Treść art. 64 § 2 k.p.a., nakazująca pozostawienie podania bez rozpoznania, odnosi się do sytuacji, w której strona nie uzupełniała braku formalnego uniemożliwiającego nadanie podaniu właściwego biegu przed wydaniem informacji w sprawie pozostawienia wniosku o wpis do ewidencji producentów bez rozpoznania, która to informacji została wydana w dniu ... lipca 2015 r., a doręczona Stronie w dniu [...] sierpnia 2015 r.

Kwestia zachowania terminu dokonania czynności procesowej realizowanej w formie pisemnej, (a z taką mamy do czynienia w niniejszej sprawie), o ile nie została ona dokonana bezpośrednio w siedzibie organu, unormowana została w art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a., który to przepis stanowił, że termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe.

Skarżący podnosi, iż w dniu [...] lipca 2015 r. listem poleconym na wezwanie organu wysłał korektę złożonego wniosku, potwierdzają to według Skarżącego tożsame stemple pocztowe na potwierdzeniu nadaniu przesyłki poleconej oraz na kopercie.

Odnosząc się do powyższego należy wskazać, iż w rozpatrywanej sprawie analiza pism Poczty Polskiej wystosowanych w odpowiedzi na zapytania organu odnośnie do daty nadania przesyłki poleconej prowadzi do wniosku, iż nie można ustalić daty nadania przesyłki pocztowej, która bezspornie wpłynęła do organu w dniu [...] sierpnia 2015 r. ani miejsca jej nadania. Poczta Polska pismem z dnia [...] października 2015 r. poinformowała organ, iż w wyniku podjętych czynności ustaliła, że natrafiono na ślad dwóch przesyłek rejestrowych o wskazanym przez tut. organ numerze tj. .... Zdaniem Poczty pierwsza z nich została nadana w dniu [...] marca 2014 r., dlatego też taką datę wskazano w odpowiedzi na pierwsze zapytanie organu. Natomiast odnośnie do drugiej przesyłki Poczta wskazała, iż w chwili jej nadania nie została ona zaewidencjonowana w systemie komputerowym, dlatego też nie jest możliwe udzielenie informacji zarówno o placówce nadawczej, jak i dacie jej nadania.

Z wydruku strony internetowej przesyłek pocztowych wynika zaś, iż przesyłka o ww. numerze została przekazana do doręczenia w dniu [...] sierpnia 2015 r. o godz. 9.57 i doręczona również w dniu [...] sierpnia 2015 r. o godz. 17.15.

Wbrew stanowisku Skarżącego również stemple pocztowe na potwierdzeniu nadaniu przesyłki poleconej oraz kopercie nie potwierdzają daty nadania spornej przesyłki. Jak to słusznie stwierdził organ nie można wyraźnie odczytać pierwszej cyfry oznaczającej dzień nadania przesyłki (k. 15 i k 17 akt administracyjnych).

Skarżący podnosi zarzut naruszenia art. 8 k.p.a. poprzez bezpodstawne pozostawienie wniosku o wpis bez rozpoznania, a w konsekwencji wydanie rozstrzygnięcia na niekorzyść Skarżącego, pomimo że dowody dotychczas zebrane w sprawie nie przesądzają jednoznacznie o nadaniu przesyłki zawierającej korektę wniosku o wpis do ewidencji producentów w dacie [...] lipca 2015 r. lub [...] lipca 2015 r. Strona wskazuje, iż nie można jej obciążać konsekwencją wadliwego zarejestrowania dwóch przesyłek pod tym samym numerem lub braku zarejestrowania daty nadania przesyłki.

W ocenie Sądu, niezasadny jest zarzut naruszenia art. 8 k.p.a. i wyrażonej w niej zasady budowania przez administrację publiczną zaufania do organów państwa. Przesyłki pocztowe, w których było pismo Skarżącego zawierały nieczytelny w pełni stempel pocztowy, w związku z tym faktem organ wystąpił trzykrotnie do Poczty o udzielenie informacji w tym zakresie i opierając się na jej odpowiedziach przedstawił swoje stanowisko w sprawie i należycie je uzasadnił. Organ dołożył należytej staranności jako adresat przesyłki poleconej aby wyjaśnić sprawę nadania pisma Skarżącego.

Nadanie określonej przesyłki w placówce danego operatora do określonego adresata następuje w ramach umowy o świadczenie usług pocztowych, na mocy której operator świadczący tę usługę zobowiązuje się doręczyć przesyłkę jej adresatowi. Nadanie oznacza polecenie doręczenia przesyłki lub kwoty pieniężnej określonej w przekazie pocztowym oraz przekazania druku bezadresowego zgodnie z umową o świadczenie usług pocztowych (art. 3 pkt 8 Prawa pocztowego).

Nadanie przesyłki następuje w momencie przyjęcia przesyłki przez operatora celem doręczenia jej adresatowi. Zgodnie z art. 15 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa pocztowego zawarcie umowy o świadczenie usług pocztowych następuje w szczególności poprzez przyjęcie przesyłki przez operatora do przemieszczenia i doręczenia.

Z akt sprawy nie wynika aby Skarżący jako strona umowy o świadczenie usług pocztowych, na mocy której operator pocztowy zobowiązuje się doręczyć pismo Skarżącego Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR w O. wystąpił z reklamacją do Poczty w sprawie spornej przesyłki. Jeżeli strona skarżąca była przekonana, iż nadała przesyłkę pocztową określonego dnia i w określonym miejscu obsługiwanym przez operatora pocztowego, to potwierdzić to mogło postępowanie reklamacyjne dotyczące spornej przesyłki zainicjowane przez Skarżącego. Postępowanie reklamacyjne mogło stanowić także podstawę do wystąpienia na drogę sądową jeżeli w wyniku jak to określa "wadliwego zarejestrowania dwóch przesyłek pod tym samym numerem lub braku zarejestrowania daty nadania przesyłki" poniósł Skarżący szkodę.

Skarżący w skardze podnosi, iż z uwagi na powoływanie się przez Pocztę Polską na regulacje w przedmiocie przepisów o tajemnicy pocztowej, organ powinien poinformować o tym Skarżącego, tak aby przykładowo on jako nadawca miał możliwość zwrócenia się do Poczty Polskiej o udzielenie informacji o nadanej przez niego przesyłce.

Powyższe stwierdzenie jest, w ocenie Sądu, co najmniej niezrozumiałe w świetle tego, iż Skarżący był świadomy ustaleń poczynionych przez organ, w szczególności o tym fakcie świadczy treść wezwania do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] stycznia 2015 r., gdzie przywołuje się korespondencję organu z Pocztą. Wiedząc tym samym o treści odpowiedzi Poczty, Skarżący mógł bez zachęty organu wszcząć postępowanie reklamacyjne wobec operatora pocztowego we własnym zakresie. Nie uczynił tego też Skarżący na etapie skargi i postępowania sądowoadministracyjnego.

Skarżący zachował niezrozumiałą bierność, akcentując w piśmie procesowym jedynie fakt, iż z wniosku Poczty Polskiej również toczyło się postępowanie karne w przedmiocie ewentualnych nieprawidłowości w dokumentach związanych z nadaniem spornej przesyłki (sygn. akt ..., postępowanie prowadzone przez Prokuraturę Rejonową ...), a właściciel agencji pocztowej dobrowolnie poddał się karze i został skazany w tym zakresie.

W ocenie Sądu, ta znana Skarżącemu okoliczność również przemawiałaby za złożeniem reklamacji do operatora pocztowego, skoro właściciel agencji pocztowej został skazany w związku z nadaniem spornej przesyłki, to fakt popełnienia przestępstwa przy nadawania spornej przesyłki wiązać by się mógł z odpowiedzialnością Poczty za działanie swojego przedstawiciela.

Nie można również uznać, iż organ obciąża stronę skarżącą konsekwencją wadliwego zarejestrowania dwóch przesyłek pod tym samym numerem lub braku zarejestrowania daty nadania przesyłki.

Przepis art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. wyraźnie mówi, iż termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej. W realiach niniejszej sprawy operator pocztowy jednoznacznie stwierdza, iż nie wiadomo kiedy zostało nadane pismo Skarżącego, a z dokumentów przedłożonych przez Stronę także nie można ustalić pewnej daty nadania, skoro tak to jedyną datą pewną jest data wpływu do organu, niekwestionowana przez strony postępowania. Fakt zarejestrowania dwóch przesyłek pod tym samym numerem jest drugorzędny dla istoty sprawy, niemożności ustalenia prawidłowej daty nadania pisma w polskiej placówce pocztowej. Organ nie obciążył Strony konsekwencją wadliwego działania Poczty, stwierdził jedynie, iż nie ma na chwilę obecną żadnych materialnych dowodów potwierdzających fakt, iż Skarżący nadał przesyłkę w dniu [...] lipca 2015 r.

Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że w niniejszej sprawie organ słusznie pozostawił wniosek bez rozpoznania, a zatem nie można mu zarzucić, że pozostaje on w bezczynności, bo odmawia rozpatrzenia sprawy i rozpatrzenia wniosku Skarżącego z dnia [...] czerwca 2015 r.

Zdaniem Sądu, w sytuacji gdy Skarżący uzupełnił braki po terminie zasadne jest również rozważenie sprawy pod kątem możliwości zastosowania w sprawie treści art. 61a § 1 k.p.a.

Treść tego przepisu stanowi, że gdy żądanie, o którym mowa w art. 61a (odnoszące się do wszczęcia postępowania administracyjnego dop. Sądu), zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

Przez "inne uzasadnione przyczyny, uniemożliwiające wszczęcie postępowania" należy rozumieć takie z nich, które jednoznacznie stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania i może to być np.: żądanie wszczęcia postępowania dotyczące sprawy, w której prowadzone jest już postępowanie, gdy w sprawie wydano już rozstrzygnięcie, albo też gdy brak jest podstawy materialnoprawnej do rozpatrzenia zgłoszonego żądania (vide wyrok NSA z dnia 7 lutego 2014 r., sygn. akt I OSK 2159/12).

Należy uznać w związku z tym, że w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych, w sytuacji kiedy w sprawie wydano już rozstrzygnięcie konieczna jest analiza czy też zachodziłyby podstawy do odmowy wszczęcia postępowania (art. 61a § 1 k.p.a.).

Należy zauważyć, iż pismem z dnia [...] lipca 2016 r. Kierownik BP ARiMR w O. poinformował Sąd, iż decyzją organu z dnia ... czerwca 2016 r. Skarżący został wpisany do ewidencji producentów i otrzymał numer identyfikacyjny ..., na podstawie wniosku o wpis do ewidencji producentów złożonego w dniu ... czerwca 2016 r.

Uznanie, że Skarżący został wpisany do ewidencji producentów i otrzymał numer identyfikacyjny uzasadniałoby obecnie zastosowanie przez organ trybu przewidzianego w art. 61a § 1 k.p.a., gdyż nie jest możliwe aby w sprawie były prowadzone dwa postępowań, ani nie jest możliwe aby w sprawie doszło do wydania dwóch rozstrzygnięć. A taka sytuacja miałaby miejsce, gdyby organ w chwili obecnej pozytywnie rozpatrzył wniosek Skarżącego z dnia [...] czerwca 2015 r.

Jak wynika z art. 11 ust. 1 i art. 12 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (tj. Dz.U. z 2012 r., poz.86 ze zm.) wpisu producenta do ewidencji producentów dokonuje się na jego wniosek złożony do kierownika biura powiatowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę wnioskodawcy, a jednocześnie z wpisem do ewidencji producentów nadaje się numer identyfikacyjny. W przypadku małżonków oraz podmiotów będących współposiadaczami gospodarstwa rolnego nadaje się jeden numer identyfikacyjny; numer identyfikacyjny nadaje się temu z małżonków lub współposiadaczy, co do którego współmałżonek lub współposiadacz wyrazili pisemną zgodę. W takim wypadku, do wniosku o wpis do ewidencji producentów dołącza się pisemną zgodę odpowiednio współmałżonka, współposiadacza gospodarstwa rolnego albo wspólników (ust. 6). Numer identyfikacyjny jest niepowtarzalny i nie przechodzi na następcę prawnego (ust. 2).

Zdaniem Sądu przyjęcie stanowiska Skarżącego, iż powinien mu być rozpatrzony jego wniosek z dnia [...] czerwca 2015 r. o wpis do ewidencji producentów, w istocie prowadziłoby do zanegowania po pierwsze faktu, iż Skarżący nie widział żadnych przeszkód faktycznych i prawnych w złożeniu nowego (prawidłowego) wniosku o wpis do ewidencji producentów rolnych, a po drugie miałoby wpływ na płatności, które ewentualnie Skarżący otrzymał w 2016 r., gdyż konsekwencją przyznania, iż ma być rozpatrzony merytorycznie wniosek złożony w 2015 r., mogło być wyeliminowanie z obrotu prawnego wpisu do ewidencji producentów z dnia ... czerwca 2016 r. Tym samym problematyczne byłoby wskazywanie nadanego Skarżącemu numeru identyfikacyjnego ... we wniosku o uzyskania płatności obszarowych na 2016 r. i na kolejne lata.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na mocy art. 151 p.p.s.a ustawy, orzekł jak w sentencji