Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 818/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-09-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6099 Inne o symbolu podstawowym 609
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: uchylono zasakrżone zarządzenie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 3 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu A. S. od zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 1 sierpnia 2018 r. o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] kwietnia 2018 r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia opłaty stałej za usługi wodne postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie


UZASADNIENIE

A. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] kwietnia 2018 r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia opłaty stałej za usługi wodne. W skardze zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

Na mocy zarządzenia referendarza sądowego z dnia 3 lipca 2018 r. skarżącej przesłano urzędowy formularz "PPF", celem wypełnienia w terminie 7 dni po rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 19 lipca 2018 r.

Zarządzeniem z dnia 1 sierpnia 2018 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek bez rozpoznania, wskazując, że termin na przesłanie wniosku na urzędowym formularzu upłynął w dniu 26 lipca 2018 r., a skarżąca nie wykonała zarządzenia.

Skarżąca wniosła sprzeciw od ww. zarządzenia, wskazując, że w dniu 24 lipca 2018 r. nadała w placówce pocztowej wypełniony formularz zawierający wniosek o przyznanie prawa pomocy. Do pisma został dołączony dowód potwierdzenia nadania przesyłki poleconej do sądu w dniu 24 lipca 2018 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia.

Należy wyjaśnić, że w myśl art. 260 § 1 p.p.s.a. – w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 73 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone postanowienie lub zarządzenie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (art. 260 § 3 p.p.s.a.).

Ustawa nowelizująca ten przepis weszła w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r. Oznacza to, że obecnie sąd dokonuje merytorycznego rozpoznania sprzeciwu i wypowiada się o zasadności zaskarżonego sprzeciwem postanowienia lub zarządzenia, a nie jak dotychczas rozpoznaje wniosek o przyznanie prawa pomocy na nowo. Ponadto wskazać należy, że wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru, który określa załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r., poz. 1257). W rezultacie powyższego, zgodnie z art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarżąca uczyniła zadość wezwaniu referendarza sądowego i w zakreślonym 7-dniowym terminie przesłała wniosek pomocy na urzędowym formularzu PPF. O dochowaniu terminu świadczy dowód potwierdzenia nadania przesyłki poleconej dołączony do sprzeciwu, jak również zalegający w aktach sprawy wniosek wraz z kopertą w której został nadany (data wpływu do sądu – 27 lipca 2018 r.).

W tym stanie rzeczy nie było podstaw do wydania zarządzenia o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Stosownie do regulacji 260 § 1 p.p.s.a. należało zatem zmienić zaskarżone zarządzenie poprzez jego uchylenie w celu merytorycznego rozpoznania przez referendarza sądowego wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy. Z uwagi na zasadę dwuinstancyjności nie było możliwości, aby przedmiotowy wniosek został rozpoznany przez sąd który w niniejszej sprawie zgodnie z art. 260 § 2 p.p.s.a. orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 260 § 1 i § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.