Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1637/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 233 par 1 pkt 2 lit. a, art. 210 par 1 pkt 5, art. 207 par 2
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Protokolant - ref. staż. Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi T. s.c. przy udziale uczestnika postępowania M. s.c na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty należności celnych; 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w Warszawie na rzecz T. s.c. kwotę 301 zł (trzysta jeden złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi z 6 czerwca 2013 r. (data nadania) wniesionej przez T. s.c. (dalej “skarżący") jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w Warszawie, dalej “Dyrektor", “organ odwoławczy" albo “organ I instancji" z [...] kwietnia 2013 r. nr [...], którą Dyrektor uchylił w całości decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. z [...] sierpnia 2011 r., nr [...], orzekł, iż prawidłowa kwota należności celnych dla towaru objętego zgłoszeniem celnym nr [...] z [...] marca 2007r. wynosi 7.427 zł i odstąpił od retrospektywnego zaksięgowania różnicy należności wynikających z długu celnego w kwocie 7.427 zł.

Stan sprawy przedstawia się następująco.:

W dniu [...] marca 2007 r. A. Sp. z o. o., działając jako przedstawiciel bezpośredni T. s.c. dokonała zgłoszenia celnego do procedury dopuszczenia do obrotu towarów w postaci: "Kulki, maski, akcesoria do paintballa - 3171 szt." objętych kodem TARIC 9503 00 81 90 z zerową stawką celną oraz stawką podatku VAT w wysokości 22%, wg dokument SAD nr [...] z [...] marca 2007 r.

Przedmiotowe zgłoszenie celne jako odpowiadające wymogom formalnym określonym w art. 62 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L302 z dnia 19 października 1992 r. ze zm.) [dalej WKC] zostało przyjęte, a towar objęto procedurą dopuszczenia do obrotu, wg kodu TARIC zadeklarowanego przez zgłaszającego.

W wyniku przeprowadzonej kontroli zgłoszenia celnego, stwierdzono nieprawidłowości związane z klasyfikacją taryfową towarów objętych poz. 1 zgłoszenia celnego nr [...] z [...] marca 2007 r.

Postanowieniem z [...] lutego 2011 r. Naczelnik Urzędu Celnego w P. wszczął z urzędu postępowanie celne w celu określenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej towaru, stawki cła oraz kwoty długu celnego. Wynikiem przeprowadzonego postępowania celnego było wydanie przez Naczelnika Urzędu Celnego w P. w dniu [...] sierpnia 2011 r. decyzji, w której organ celny określił prawidłową klasyfikację taryfową towaru w postaci kulek paintballowych przeznaczonych do gry w paintball do kodu 9306 90 90 00 CN, towaru w postaci masek do gry w paintball do kodu 9004 90 10 00 CN oraz towaru w postaci aluminiowych butli na sprężone powietrze i CO2 do kodu 7613 00 00 90 CN, określił prawidłową kwotę należności celnych w wysokości 7.517 zł wobec towaru objętego SAD nr [...] z [...] marca 2007r. oraz odstąpił od księgowania różnicy należności wynikających z długu celnego w kwocie 7.517 zł z tytułu importu wg ww. JDA SAD.

Od powyższej decyzji, pismem z 29 sierpnia 2011 r. skarżący złożył odwołanie wnosząc o jej uchylenie, wstrzymanie wykonania oraz odstąpienie od poboru odsetek. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy; tj.

1. art. 121 § 1 i 2 oraz art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej polegające na braku zebrania i rozważenia całego materiału dowodowego,

2. art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej polegające na braku sporządzenia uzasadnienia faktycznego i prawnego, zgodnego z powołanym przepisem.

Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego i analizie akt sprawy Dyrektor – decyzją z [...] kwietnia 2013 r. uchylił w całości decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. z [...] sierpnia 2011 r., orzekł, iż prawidłowa kwota należności celnych dla towaru objętego zgłoszeniem celnym nr [...] z [...] marca 2007r. wynosi 7.427 zł i odstąpił od retrospektywnego zaksięgowania różnicy należności wynikających z długu celnego w kwocie 7.427 zł. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny ustalony w sprawie, dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego oraz przepisy prawa stanowiące podstawę wydanych decyzji administracyjnych.

Pismem z 6 czerwca 2013 r. T. M. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie wnosząc o uchylenie w całości zarówno zaskarzonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie od organu administracji na rzecz skarżącego kosztów procesu wg norm przepisanych.

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

1. art. 121 § 1 i § 2 oraz art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej polegające na braku zebrania i rozważenia całego materiału dowodowego, co doprowadziło do naruszenia zaufania obywateli do działania organów podatkowych.

2. art. 210 § 1 pkt 4 oraz § 4 Ordynacji podatkowej polegające na braku powołania dokładnej podstawy prawnej oraz na braku wyjaśnienia podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w całości podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone m.in. przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm. – dalej: "p.p.s.a"), sprowadzają się do kontroli zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej.

W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia.

Mając na uwadze wskazane regulacje stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie, lecz z innych przyczyn, niż w niej podniesione.

Spór w rozpoznawanej sprawie dotyczył kwalifikacji taryfowej towaru w postaci: "Kulki, maski, akcesoria do paintballa", co miało wpływ na wysokość należności celnych z tytułu importu towarów. Strona skarżąca w złożonej deklaracji celnej SAD nr [...] z [...] marca 2007 r. zaklasyfikowała opisany towar do kodu TARIC 9503 00 81 90. W wyniku przeprowadzonej kontroli zgłoszeń celnych przez organy celne, stwierdzono, że skarżący dokonał błędnej klasyfikacji importowanego towaru. Konsekwencją przeprowadzonego postępowania celnego było wydanie w dniu [...] sierpnia 2011 r. przez Naczelnika Urzędu Celnego w P. z decyzji, w której organ celny uznał, że towar w postaci kulek paintballowych przeznaczonych do gry w paintball należy przyporządkować do kodu 9306 90 90 00 CN, towar w postaci masek do gry w paintball do kodu 9004 90 10 00 CN natomiast towar w postaci aluminiowych butli na sprężone powietrze i CO2 do kodu 7613 00 00 90 CN. Ponadto określił prawidłową kwotę należności celnych oraz odstąpił od księgowania różnicy należności wynikających z długu celnego.

Po rozpoznaniu złożonego odwołania organ odwoławczy uchylił w całości decyzję organu I instancji, orzekł, iż prawidłowa kwota należności celnych dla towaru objętego zgłoszeniem celnym nr [...] z [...] marca 2007r. wynosi 7.427 zł i odstąpił od retrospektywnego zaksięgowania różnicy należności wynikających z długu celnego. W podstawie prawnej zaskarżonej decyzji wskazał art. 233 § 1 pkt 2 lit. a) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.). Stosownie do powołanego przepisu organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla decyzję organu pierwszej instancji w całości lub w części - i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy lub uchylając tę decyzję - umarza postępowanie w sprawie. Odnosząc treść wskazanego przepisu do postępowania organu, którego odzwierciedleniem jest zaskarżona decyzja wskazać należy, że organ odwoławczy uchylił decyzję organu I instancji w całości, ale nie orzekł w całości co do istoty sprawy.

Zauważyć bowiem należy, że organ I instancji wydając decyzję określił w jej sentencji kwotę należności celnych, odstąpił od retrospektywnego zaksięgowania różnicy należności wynikających z długu celnego oraz określił klasyfikację taryfową importowanych towarów. Z kolei organ II instancji uchylając w całości decyzję pierwszoinstancyjną nie rozstrzygnął o klasyfikacji taryfowej, ograniczył rozstrzygnięcie do określenia prawidłowej kwoty należności celnych oraz orzekł o odstąpieniu od retrospektywnego zaksięgowania różnicy należności wynikających z długu celnego.

Nadmienić należy, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Dyrektor uzasadnił zmianę klasyfikacji celnej towarów w stosunku do wykazanej przez skarżącego w deklaracji SAD. Powyższe, w ocenie Sądu, nie jest jednak wystarczające do przyjęcia, że decyzja nie jest wadliwa i może pozostać w obiegu prawnym. Podkreślić należy, że organ odwoławczy uchylając w całości rozstrzygnięcie organu I instancji, nie rozstrzygnął o klasyfikacji taryfowej importowanych towarów, a tym samym nie orzekł w całości o istocie sprawy. Wskazana wadliwość oznacza również, że zaskarżona decyzja narusza art. 210 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, ponieważ nie zawiera rozstrzygnięcia związanego z przedmiotem decyzji organu I instancji ograniczając się jedynie do określenia kwoty należności celnych i odstąpienia od retrospektywnego zaksięgowania różnicy należności wynikających z długu celnego. Zdaniem Sądu, tego rodzaju wadliwość decyzji stanowi naruszenie przepisów postępowania, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uwzględniając treść rozstrzygnięcia objętego decyzją organu I instancji, zakres odwołania, które dotyczyło całości tego rozstrzygnięcia, a także treść rozstrzygnięcia zawartego w decyzji organu II instancji, nie można uznać, że organ odwoławczy rozstrzygnął o całości istoty sprawy będącej przedmiotem odwołania i objętej problematyką rozstrzygnięcia organu I instancji. Tego rodzaju rozstrzygnięcie jest niepełne zaskarżona decyzja nie rozstrzyga bowiem, co do pozostałej części decyzji organu I instancji. W konsekwencji wskazana wada zaskarżonej decyzji mogło mieć wpływ na wynik sprawy, gdyż rozstrzygnięcia organu odwoławczego, którego dotyczy skarga wniesiona do sądu administracyjnego, nie można domniemywać. W sytuacji gdy rozstrzygnięcie jest niepełne nie można uznać, że nastąpiło załatwienie sprawy w sposób przewidziany w art. 207 § 2 Ordynacji podatkowej (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 marca 2011 r., sygn. akt I GSK 98/10, LEX nr 1079645). Przypomnieć bowiem należy, że zgodnie z art. 207 § 2 Ordynacji podatkowej decyzja rozstrzyga sprawę co do jej istoty albo w inny sposób kończy postępowanie w danej instancji.

Nadmienić należy, że skarżący podniósł w skardze inne zarzuty wobec zaskarżonej decyzji, ale z uwagi na stwierdzone wadliwości, w ocenie Sądu ustosunkowanie się nich na tym etapie postępowania, byłoby przedwczesne.

Z uwagi na powyższe na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku.