Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 1942/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-02-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 3 pkt 3 w zw. z art. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 1629
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jedn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rudnicka Sędziowie: Sędzia NSA Leszek Kiermaszek Sędzia del. NSA Jacek Hyla (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej S. w Ż. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 stycznia 2018r., sygn. akt II SA/Gl 1091/17 w sprawie ze skargi S. w Ż. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach z dnia [...] września 2017r., nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów i budynków oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 5 stycznia 2018 r., sygn. akt II SA/Gl 1091/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę S. Sp. z o.o. w Ż. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach z dnia [...] września 2017r., nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów i budynków.

Wyrok ten zapadł w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:

Wnioskiem z dnia [...] maja 2017 r. S. Sp. z o.o. w Ż. zwróciła się do Urzędu Miasta Ż. Wydział [...] o dokonanie zmiany w ewidencji gruntów i budynków poprzez "usuniecie "budynku" nr [...] ([...]) z ewidencji, gdyż jest to hala namiotowa, a nie budynek:".

Decyzją nr [...] Prezydent Miasta Ż., przywołując w podstawie prawnej art. 22 ust. 1, art. 24 ust. 2c ustawy z dnia 15 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1629) oraz art. 104 k.p.a. odmówił aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków polegającej na usunięciu budynku nr [...], położonego na działce nr [...] obręb O., karta mapy nr [...], nr rejestru gruntowego [...], stanowiącego własność S. Sp. z o.o. W uzasadnieniu wyjaśnił, że do organu wpłynęła decyzja Prezydenta Miasta Ż. nr [...] z dnia [...] listopada 2015 r. zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę: hali namiotowej magazynowej (kategoria obiektu: [...]) w Ż. Aleja P., działka nr [...], która została zarejestrowana w systemie w dniu [...] grudnia 2015 r. pod numerem kancelaryjnym [...].

Na wniosek właściciela z dnia [...] czerwca 2016 r. oraz na podstawie dokumentów dołączonych do wniosku zmianą nr [...] z dnia [...] lipca 2016 r. w ewidencji gruntów i budynków ujawniony został budynek magazynowy - namiot. Do urzędu wpłynęła także decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ż. nr [...] z dnia [...] października 2016 w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie przedmiotowej hali.

W dniu [...] grudnia 2016 r. zmianą nr [...] na podstawie wymienionej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ż. uzupełniono w kartotece budynkowej rok zakończenia budowy oraz powierzchnię użytkową budynku - hali magazynowej.

Organ pierwszej instancji uznał, że dołączone do wniosku spółki dokumenty nie wskazują na zmianę, która jest przedmiotem wniosku, potwierdzają jedynie stan prawny nieruchomości znany organowi z urzędu. Przedmiotowy budynek - hala namiotowa - magazynowa - kategorii obiektu [...] - zgodnie w projektem budowlanym spełnia warunek trwałego związania z gruntem, wobec czego brak było podstaw do usunięcia go z ewidencji.

W ewidencji gruntów i budynków ujawnia się budynki - obiekty budowlane które są budynkami w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB). Zgodnie z definicją przywołaną w tym rozporządzeniu budynki to zadaszone, obiekty budowlane wraz z zbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych, przystosowane do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów. Za szczególny rodzaj budynku uważa się wiatę, która stanowi pomieszczenie nadziemne, nieobudowane ścianami ze wszystkich stron lub nawet pozbawione ścian. Z kolei obiekty budowlane to konstrukcje połączone z gruntem w sposób trwały, wykonane z materiałów budowlanych.

W niniejszym przypadku zgodnie z projektem budowlanym stanowiącym załącznik do decyzji Prezydenta Miasta Ż. nr [...] z dnia [...] listopada 2015 r. obiekt jest trwale związany z gruntem poprzez kotwy stalowe, wydzielony z przestrzeni, z poszyciem poliestrowym z dachem dwuspadowym.

W ocenie organu kluczowe dla sprawy jest rozstrzygnięcie, czy dołączone do wniosku dokumenty stwierdzają nowy stan prawny nieruchomości. Przywołując art. 22 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne organ podkreślił, iż osoby zgłaszające zmiany danych objętych ewidencją obowiązane są dostarczyć dokumenty geodezyjne, kartograficzne i inne niezbędne do wprowadzenia zmian, przy czym chodzi o takie dokumenty, które zostały sporządzone już po wprowadzeniu do ewidencji kwestionowanych danych. Organ ewidencyjny rejestruje stan prawny ustalony w innym trybie lub przez inne organy.

Na wniosek strony można wprowadzać do ewidencji gruntów i budynków jedynie zmiany danych objętych ewidencją, wynikające z nowych zdarzeń, a nie korygować wpisy na podstawie oceny archiwalnych dokumentów.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła S. Sp. z o.o. w Ż., podkreślając, iż hala namiotowa zgodnie z projektem i rzeczywistym stanem faktycznym nie jest budynkiem, gdyż nie jest trwale związana z gruntem.

Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach decyzją z dnia [...] września 2017 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wyjaśnił, że przedmiotowy budynek w dniu [...] lipca 2016 r. wprowadził do ewidencji gruntów i budynków czynnością materialno-techniczną Prezydent Miasta Ż., na podstawie opracowania geodezyjnego przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

Organ odwoławczy przypomniał, że zgodnie z art. 2 pkt 8 Prawa geodezyjnego i kartograficznego ewidencja gruntów i budynków (kataster nieruchomości) to system informatyczny zapewniający gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami. Dane o budynkach (ich położenie, przeznaczenie, funkcja użytkowa i ogólne dane techniczne) zawiera operat ewidencyjny (art. 20 ust. 1 pkt 2 i art. 24 ust. 1). Ewidencję prowadzą starostowie, do których też należy utrzymywanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, o czym stanowi m.in. § 45 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

Organ odwoławczy stwierdził, iż wniosek Spółki dotyczy wykreślenia budynku hali magazynowej z ewidencji gruntów i budynków na podstawie dokumentacji z pomiaru powykonawczego. Analiza dokumentacji wskazuje jednak, że wpis w ewidencji jest zgodny z istniejącą dokumentacją architektoniczno - budowlaną. Dokumentem wskazującym na stan faktyczny jest decyzja o pozwoleniu na budowę - hali namiotowej magazynowej (kategoria obiektu [...]).

Definicję budynku zawiera art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane. Z kolei obowiązek geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej obiektu budowlanego wynika z art. 43 ustawy Prawo budowlane. Ze zgromadzonych dokumentów wynika, iż na nieruchomości został wybudowany budynek podlegający ujawnieniu w ewidencji gruntów i budynków. Organ odwoławczy podkreślił, iż obiekt nie spełniający w rozumieniu prawa budowlanego definicji budynku nie mógłby być przedmiotem pozwolenia na budowę, nie byłaby wymagana inwentaryzacja powykonawcza, a w konsekwencji nie byłoby wydane pozwolenie na użytkowanie.

Dalej wyjaśniono, że zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 4 cytowanego rozporządzenia obiekt budowlany, który jest budynkiem w rozumieniu przepisów rozporządzenia w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych - to zadaszone konstrukcje połączone z gruntem w sposób trwałe wykonane z materiałów budowlanych i elementów składowych wraz z budowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi.

Zatem w ewidencji ujawnia się budynki, które posiadają łącznie następujące cechy:

1. są konstrukcjami połączonymi z gruntem w sposób trwały,

2. są wykonane z materiałów budowlanych i elementów składowych, będące wynikiem prac budowlanych,

3. są zadaszone

4. są wykorzystywane dla potrzeb stałych

5. są przystosowane do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów,

W rozpatrywanej sprawie Spółka kwestionuje tylko trwałe związanie z gruntem. Przedmiotowy obiekt budowlany stanowi konstrukcję połączoną z gruntem w sposób trwały - poprzez kotwy stalowe. Trwałość połączenia z gruntem wynika ze stanu faktycznego oraz opisu technicznego będącego częścią projektu budowlanego. Dodatkowo utwardzone podłoże pozwala na prawidłowe funkcjonowanie hali. Nieumocowanie hali do podłoża mogłoby spowodować zagrożenie dla użytkowników oraz dla przechowywanych przedmiotów. Odwołując się do orzecznictwa organ przychylił się do poglądu, iż cechą "trwałego związania z gruntem" jest posadowienie obiektu na tyle trwale, by zapewnić mu stabilność i możliwość przeciwdziałania czynnikom zewnętrznym, mogącym go zniszczyć lub spowodować przesunięcie czy przemieszczenie. Stąd też dołączone do akt oświadczenie producenta hali magazynowej o możliwości przenoszenia hali w inne miejsce nie stanowi okoliczności przesądzającej o braku trwałego związania z gruntem tego obiektu. Dodatkowo organ odwołał się do informacji producenta na stronie internetowej, świadczącej o trwałym połączeniu z gruntem.

Konstrukcja powstała w procesie budowlanym, na co wskazuje projekt budowlany, pozwolenie na budowę oraz kończące je pozwolenie na użytkowanie obiektu. Obiekt jest zadaszony, a cała hala przeznaczona do potrzeb stałych. Spełnia zatem wszystkie wymagania do traktowania go jako budynek o funkcji głównej magazynowej - według PKOB. Dodatkowo organ podniósł, że § 78 wymienianego rozporządzenia wymienia budynki, których nie wykazuje się w ewidencji, ale wśród nich nie ma przedmiotowego obiektu.

Jednocześnie organ podniósł, że żądanie Spółki co do wykreślenia z ewidencji gruntów i budynków budynku ze względu na błąd w dokumentacji architektoniczno- budowlanej, czy też błędne wpisy w decyzjach organów architektoniczno- budowlanych nie może być rozstrzygane przez organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach złożyła S. Sp. z o.o. w Ż. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie mu sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie przepisów postępowania, tj. :

- art. 138 § 1 pkt 1 i § 2 k.p.a. poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie,

- art. 77 § 1 w związku z art. 7 w związku z art. 80 i w związku z art. 140 k.p.a. poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie polegające na nierozważeniu całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i wyprowadzeniu ustaleń faktycznych w sposób przekraczający granicę swobodnej oceny dowodów

oraz naruszenie przepisów prawa materialnego, a w szczególności:

- art. 22 ust. 2 i ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne poprzez nieprawidłową wykładnię i błędne przyjęcie, iż na wniosek strony można wprowadzić do ewidencji gruntów i budynków jedynie zmiany danych objętych tą ewidencją, wynikające z nowych zdarzeń, a nie korygować wpisy na podstawie powtórnej oceny archiwalnych dokumentów,

- art. 3 pkt 3 w związku z art. 3 pkt 2 Prawa budowlanego poprzez błędną jego wykładnię i uznanie, że hala namiotowa jest budynkiem, podczas gdy obiekt ten nie posiada cechy budynku, tj. nie jest trwale związany z gruntem i nie posiada fundamentów.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu wyroku oddalającego skargę Sąd I instancji wskazał, że na podstawie udzielonego pozwolenia na budowę - decyzji Prezydenta Miasta Ż. nr [...] z dnia [...] listopada 2015 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, skarżąca Spółka wybudowała na działce nr [...] w Ż. Aleja J. halę magazynową – namiotową – kategoria obiektu [...]. Nie budzi też wątpliwości, że decyzją z dnia [...] października 2016 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ż. udzielił Spółce pozwolenia na jej użytkowanie. Przedmiotowy budynek magazynowy ujawniony został w ewidencji gruntów i budynków. Zgodnie bowiem z art. 43 ustawy Prawo budowalne obiekty budowlane wymagające pozwolenia na budowę (...) podlegają geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej.

Nie może także być kwestionowane to, iż wymieniona powyżej hala magazynowa – namiotowa jest budynkiem w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane oraz rozporządzenia Rady Ministrów w z dnia 30 grudnia 1999 r. sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, co oznacza, że są to zadaszone konstrukcje połączone z gruntem w sposób trwałe wykonane z materiałów budowlanych i elementów składowych wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi.

Zatem w myśl powyższych przepisów w ewidencji ujawnia się budynki, które są konstrukcjami połączonymi z gruntem w sposób trwały, są zadaszone, wykonane z materiałów budowlanych i elementów składowych, będące wynikiem prac budowlanych, a wykorzystywane są dla potrzeb stałych i przystosowane do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów.

W rozpatrywanej sprawie przedmiotowa hala magazynowa – namiotowa w ocenie orzekających organów jak i Sądu spełnia wszystkie te kryteria. Skarżąca Spółka kwestionuje natomiast jedną cechę, a mianowicie brak stałego związanie przedmiotowej hali z gruntem. Obiekt przytwierdzony jest do utwardzonego podłoża poprzez kotwy stalowe, co oznacza trwale jego związanie z gruntem zapewniające mu stabilność i możliwość przeciwdziałania czynnikom zewnętrznym, mogącym go zniszczyć lub spowodować przesunięcie czy przemieszczenie.

W pojęciu aktualizacji ewidencji gruntów i budynków może mieścić się także korygowanie błędnych wpisów do bazy danych ewidencyjnych. Jednak w niniejszym przypadku nie było takiego błędnego wpisu, a przynajmniej skarżąca nie przedstawiła żadnego dowodu na taki stan rzeczy. Wpisu dokonano na podstawie dołączonej do wniosku decyzji Prezydenta Miasta Ż.. Organ ewidencyjny nie bada prawidłowości decyzji organu architektoniczno – budowlanego. Decyzja taka jest dla niego wiążąca. Jeśli zaś skarżąca twierdzi, iż decyzja ta wydana została z rażącym naruszeniem prawa, to w pierwszej kolejności winna podjąć kroki w kierunku jej wyeliminowania z obrotu prawnego.

Przedstawione w toku postępowania argumenty skarżącej nie mogły wpłynąć na zmianę powyższego stanowiska. Uwzględniając powyższe ustalenia nie można uznać za zasadne zgłoszonych przez skarżących w skardze zarzutów naruszenia przepisów postępowania administracyjnego czy naruszenia przepisów ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Sprawa została wyjaśniona i przygotowana do rozstrzygnięcia, które zostało też należycie uzasadnione.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła S. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Ż. domagając się uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach oraz zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 3 pkt 3 w związku z art. 3 pkt 2 Prawa budowlanego poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że hala namiotowa jest obiektem budowlanym, podczas gdy obiekt ten nie posiada cechy budynku tj. nie jest trwale związany z gruntem i nie posiada fundamentów, a ponadto nie został wymieniony wprost w art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego lub w innych przepisach tej ustawy oraz załączniku do niej jako budowla.

W uzasadnieniu wskazano, że iż hala namiotowa nie jest budynkiem, albowiem nie jest trwale związana z gruntem. Hala namiotowa niepołączona trwale z gruntem, nie została expressis verbis wymieniona w art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego ani nie można jej przyporządkować do żadnej z kategorii wymienionych w tym przepisie, nie jest też traktowana w innych przepisach jako budowla. Hale namiotowe o specjalnej konstrukcji dachu, które nie wymagają fundamentowania, można w każdym czasie rozebrać i postawić w innym miejscu - nie są one też urządzeniami budowlanymi w rozumieniu art.3 ust. 9 Prawa budowlanego.

Zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane pod pojęciem obiektu budowlanego należy rozumieć "budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie 2 jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych". Budowla została określona jako (art. 3 pkt 3 ustawy) "każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolnostojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową".

Uznanie hali namiotowej za "obiekt budowlany" jest nadinterpretację obowiązujących przepisów. Jest to konstrukcja przeznaczona do wielokrotnego składania i rozkładania przy pomocy przygotowanych przez producenta gotowych elementów. Jego montaż i demontaż nie może być w żadnym przypadku uznany za roboty budowlane, czy też budowę. Przeniesienie konstrukcji aluminiowej przykrytej poszyciem z poliestru nie jest czynnością trudną i czasochłonną. Nie jest ona wreszcie projektowana zgodnie z wymaganiami prawa budowlanego, gdyż obiektem budowlanym nie jest.

W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 lipca 2010 r., sygn. akt II OSK 1233/09 wskazano, że "obiekt budowlany trwale związany z gruntem musi co do zasady posiadać prefabrykowany lub murowany fundament albo odpowiednio przygotowane podłoże wymagające wykonania stosownych robót ziemnych. Należy przez to rozumieć mocne połączenie w takim stopniu, że odłączenie spowodowałoby zasadniczą zmianę w sensie technicznym uniemożliwiającą np. ponowne posadowienie danego obiektu w innym miejscu bez konieczności ponownego przygotowania podłoża. Sama tylko techniczna możliwość przeniesienia obiektu na inne miejsce nie ma zatem istotnego znaczenia".

O trwałym bądź nietrwałym związaniu obiektu budowlanego z gruntem nie decyduje też technologia wykonania fundamentu oraz możliwości techniczne przeniesienia tego obiektu w inne miejsce. Podstawowe znaczenie ma natomiast ustalenie, czy posadowienie jest na tyle trwałe, że opiera się czynnikom mogącym zniszczyć ustawioną na nim konstrukcję i zapewnia bezpieczeństwo.

Skarżąca podniosła, iż powyższych orzeczeń można wyprowadzić tezę, że istotną z punktu widzenia kwalifikacji jako budowli w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego jest kwestia sposobu ich umocowania do podłoża.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, ponieważ w świetle art 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej jako "p.p.s.a."), rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Jeżeli zatem nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a., a w rozpoznawanej sprawie przesłanek tych brak, to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej. Oznacza to, że Sąd nie jest uprawniony do samodzielnego dokonywania konkretyzacji zarzutów skargi kasacyjnej, a upoważniony jest do oceny zaskarżonego orzeczenia wyłącznie w granicach przedstawionych we wniesionej skardze kasacyjnej.

Skarga kasacyjna nie opierała się na usprawiedliwionych podstawach.

Jedyna podstawa skargi kasacyjnej opierała się na zarzucie naruszenia art. 3 pkt 3 w związku z art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2017r. poz. 1332 ze zm.) poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że hala namiotowa jest obiektem budowlanym, podczas gdy obiekt ten nie posiada cechy budynku tj. nie jest trwale związany z gruntem i nie posiada fundamentów, a ponadto nie został wymieniony wprost w art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego lub w innych przepisach tej ustawy oraz załączniku do niej jako budowla.

Skarżąca kasacyjnie spółka, formułując powyższy zarzut pominęła jednakże szczególny charakter postępowania ewidencyjnego prowadzonego w oparciu o przepisy

ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1629) oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454), zwanego dalej rozporządzeniem wykonawczym.

Istotą postępowania w przedmiocie wpisów do ewidencji gruntów i budynków jest to, że są one dokonywane i ewentualnie usuwane na podstawie stosownych dokumentów w oparciu o przepisy Prawa geodezyjnego i kartograficznego i rozporządzenia wykonawczego. Organy prowadzące ewidencję nie dokonują samodzielnych ustaleń co do tego, czy dany obiekt stanowi budynek w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego. Innymi słowy należy stwierdzić, że organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków nie opiera swych rozstrzygnięć na przepisach Prawa budowlanego, a skoro tak, to zaskarżona decyzja nie mogła naruszać tych przepisów.

Zgodnie z §2 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia wykonawczego budynkiem jest obiekt budowlany, który jest budynkiem w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. poz. 1316 oraz z 2002 r. poz. 170). Zatem właśnie to rozporządzenie zawiera określenie obiektów, które z punktu widzenia ewidencji gruntów i budynków powinny być uznawane za budynki.

Skarżąca kasacyjnie spółka nie oparła skargi kasacyjnej na zarzutach naruszenia przepisów powyższych rozporządzeń, poprzestając na zarzucie naruszenia art. 3 pkt 3 w związku z pkt 2 Prawa budowlanego.

Taka konstrukcja skargi kasacyjnej, w warunkach związania Naczelnego Sądu Administracyjnego jej granicami, uniemożliwia temu sądowi merytoryczne rozważenia tego, czy obiekt wzniesiony przez skarżącą kasacyjnie spółkę odpowiadał wymogom budynku w rozumieniu przepisów dotyczących prowadzenia ewidencji gruntów i budynków.

W tym stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 p.p.s.a. jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw.