Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1314/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-12-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonego postanowienia

SENTENCJA

I SA/Łd 1314/07 POSTANOWIENIE Dnia 5 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Dyrektora Izby Celnej Ł. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi Dyrektora Izby Celnej Ł. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

I SA/Łd 1314/07

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.-W. z dnia [...] wydanego w przedmiocie obciążenia wierzyciela- Dyrektora Izby Celnej w Ł., kosztami postępowania egzekucyjnego w kwocie 168.995, 50 zł.

Na powyższe postanowienie Dyrektor Izby Celnej wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Jednocześnie w skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

Uzasadniając złożony wniosek organ celny podniósł, iż Izba Celna jest jednostką organizacyjną finansowaną metodą brutto. Powyższe oznacza, że jej wydatki są wydatkami budżetu państwa, a osiągane przez nią dochody są dochodami budżetu państwa. Wskazany sposób finansowania wymaga uwzględnienia wszystkich wydatków w rocznym planie finansowym. Strona wnioskująca podniosła, iż w jej rocznym planie finansowym na rok 2007, nie uwzględniono środków pieniężnych na pokrycie tak wysokiej kwoty kosztów postępowania egzekucyjnego. Ich uiszczenie mogłoby spowodować brak środków pieniężnych koniecznych do funkcjonowania Izby Celnej.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. (§ 3)

Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 powołanej ustawy Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych . Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz

T.P.

niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Próbę zdefiniowania przesłanki wyrządzenia znacznej szkody podjął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. GZ 138/04 (niepublikowane) stwierdzając, że chodzi o taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

Nadto jak wynika z analizy orzecznictwa sądów administracyjnych warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. /por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005 s. 166 -168/

W niniejszej sprawie Dyrektor Izby Celnej w Ł. uzasadnił wniesiony wniosek tym, iż Izba Celna jako jednostka organizacyjna finansowana metodą brutto, jest obowiązana do uwzględnienia wszystkich swoich wydatków w rocznym planie finansowym. Roczny plan finansowy na rok 2007 nie uwzględniał środków na pokrycie tak wysokiej kwoty postępowania egzekucyjnego. Natomiast uiszczenie kosztów postępowania egzekucyjnego w wysokości określonej przez organ egzekucyjny mogłoby spowodować brak środków pieniężnych na inne wydatki związane z funkcjonowaniem Izby Celnej w Ł.

W ocenie Sądu takie uzasadnienie przedmiotowego wniosku należy uznać za wykazanie przez stronę skarżącą okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.) wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.