Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1044/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-09-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Minister Insfrastruktury i Budownictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 51 ust 2
journal: Dz.U. 2015 poz 199
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Anita Wielopolska, sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędziowie sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Julia Durka, Po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2016 r. sprawy ze skargi Wójta Gminy O. na postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary za wydanie decyzji z uchybieniem terminu oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] Minister Infrastruktury i Budownictwa, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 23), zwanej dalej "k.p.a.", po rozpatrzeniu zażalenia Wójta Gminy [...] na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...], wymierzające Wójtowi Gminy [...] karę pieniężną w wysokości 26.500 zł (słownie: dwadzieścia sześć tysięcy pięćset złotych) za wydanie decyzji z dnia [...] września 2011 r. nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla inwestycji polegającej na budowie odcinka kanalizacji sanitarnej grawitacyjno-tłocznej w miejscowości [...], gmina [...], z naruszeniem terminu określonego w art. 51 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2015 r., poz. 199 ze zm.), zwanej dalej "u.p.z.p.", utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie przedstawia się w sposób następujący.

W dniu [...] września 2011 r. Wójt Gminy [...], po rozpatrzeniu wniosku [...] s.c. [...], wydał decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, polegającej na budowie odcinka kanalizacji sanitarnej grawitacyjno-tłocznej w miejscowości [...], gmina [...].

Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2014 r. na podstawie art. 51 ust. 2 i ust. 2a u.p.z.p. nałożył na Wójta Gminy [...] karę pieniężną w wysokości 26.500 zł za wydanie ww. decyzji z naruszeniem terminu określonego w art. 51 ust. 2 u.p.z.p.

Pismem z dnia 5 września 2014 r. Wójt Gminy [...] wniósł zażalenie na ww. postanowienie Wojewody [...], zwracając się o jego uchylenie i umorzenie niniejszego postępowania. Kwestionowanemu postanowieniu zarzucił:

naruszenie przepisu art. 61 § 3 k.p.a. poprzez przyjęcie, że pismo inwestora z dnia 3 sierpnia 2011 r., dokonujące zmiany przebiegu inwestycji, nie stanowi nowego wniosku w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, a tym samym nie powoduje rozpoczęcia biegu terminu załatwienia sprawy,

naruszenie przepisu art. 51 ust. 2 u.p.z.p. poprzez obliczenie terminu załatwienia sprawy od daty wpływu pierwszego wniosku inwestora, tj. od dnia [...] kwietnia 2011 r., podczas gdy termin załatwienia sprawy winien być liczony od daty złożenia kolejnego wniosku, tj. od dnia [...] sierpnia 2011 r., a zatem decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z dnia [...] września 2011 r. została wydana z zachowaniem ustawowego terminu.

Zdaniem wnoszącego zażalenie, pismo inwestora z dnia 3 sierpnia 2011 r., wprowadzające zmiany w przebiegu inwestycji, stanowiło nowy wniosek, powodujący ponowne rozpoczęcie biegu ustawowego terminu do wydania decyzji, ponieważ wniosek złożony w dniu [...] kwietnia 2011 r. wobec późniejszych działań inwestora został przez stronę wycofany. Wójt wyjaśnił, że decyzję z dnia [...] września 2011 r. wydał w następstwie złożenia przez inwestora nowego wniosku.

W tych okolicznościach, w wyniku rozpatrzenia ww. zażalenia, zostało wydane opisane na wstępie postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] lutego 2016 r.

W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 51 ust. 2 u.p.z.p., w przypadku niewydania przez właściwy organ decyzji w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji, organ wyższego stopnia wymierza temu organowi w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie, karę pieniężną w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Wpływy z kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa. Minister wyjaśnił, że tak określony termin stanowi gwarancję ochrony praw inwestora do rozpatrzenia wniosku w rozsądnym terminie, a więc bez zbędnej zwłoki. Organ ma obowiązek wymierzenia kary w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki, gdyż przepis art. 51 ust. 2 u.p.z.p. nie daje podstaw do uznaniowości. Jedynie wykazanie, że opóźnienie powstało z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu powoduje, że kara pieniężna za okres, w którym to usprawiedliwione opóźnienie powstało, nie będzie wymierzona.

Minister stwierdził, że Wojewoda [...] prawidłowo ustalił, iż przedmiotowe postępowanie toczyło się przez 133 dni oraz po odliczeniu od ww. okresu trwania postępowania ustawowych 65 dni i 15 dni przewidzianych na uzgodnienie projektu decyzji (liczonych od dnia 20 lipca 2011 r. do dnia 3 sierpnia 2011 r.) orzekł, że decyzja lokalizacyjna została wydana z 53-dniową zwłoką. Wyjaśnił, że 65-dniowy termin, wskazany w art. 51 ust. 2 u.p.z.p., rozpoczął bieg w dniu 28 kwietnia 2011 r., tj. w dniu następującym po dniu, w którym do Urzędu Gminy [...] wpłynął wniosek o wszczęcie postępowania w przedmiotowej sprawie. Powyższe wynika z art. 57 § 1 k.p.a., który stanowi, że jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Rzeczywisty okres przedmiotowego postępowania zakończył swój bieg w dniu wydania decyzji lokalizacyjnej, tj. w dniu [...] września 2011 r.

Minister wyjaśnił, że zgodnie z treścią z art. 51 ust. 2c u.p.z.p., do terminu, o którym mowa w ust. 2, nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. Podkreślił, że pismem z dnia 14 lipca 2011 r., nadanym w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego w dniu 19 lipca 2011 r., Wójt Gminy [...] wystąpił o uzgodnienie projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego do Starosty Powiatu [...], Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] Rejonowego Oddziału w [...] oraz Zarządu Dróg Powiatowych w [...]. W ocenie organu, wystąpienie o uzgodnienie projektu decyzji stanowi termin przewidziany w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, o którym mowa w art. 51 ust. 2c u.p.z.p. Powyższe pismo, jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru, zostało doręczone adresatom w dniu 20 lipca 2011 r. W dniu 1 sierpnia 2011 r. do Urzędu Gminy [...] wpłynęło pismo Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] Rejonowego Oddziału w [...] z dnia 27 lipca 2011 r. informujące, iż projekt decyzji został uzgodniony. Ponadto projekt przedmiotowej decyzji lokalizacyjnej został uzgodniony przez Zarząd Powiatu w [...] postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r., które wpłynęło do Urzędu Gminy [...] w dniu 2 sierpnia 2011 r. Uzgodnienia zostały zatem dokonane w 2-tygodniowym terminie, przewidzianym w art. 53 ust. 5 u.p.z.p. Stanowiska w niniejszej sprawie nie zajął natomiast Starosta Powiatu [...].

Minister zauważył, że zgodnie z art. 53 ust. 5 u.p.z.p., brak zajęcia przez organ uzgadniający stanowiska w terminie 2 tygodni od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie, uważa się za uzgodnienie projektu decyzji. Dodał, że przepis ten nie daje organowi, który wystąpił o uzgodnienie, żadnego luzu decyzyjnego, ponieważ jednoznacznie wskazuje, że po upływie terminu uzgodnienie uważa się za dokonane. Z uwagi na fakt, że Starosta Powiatu [...] nie zajął stanowiska w wyznaczonym terminie, uznać należało, że uzgodnienie projektu przedmiotowej decyzji zostało dokonane w ostatnim dniu 2-tygodniowego terminu w drodze tzw. "milczącej zgody", tj. w dniu 3 sierpnia 2011 r.

Minister wyjaśnił, że zgodnie z orzecznictwem sądowo-administracyjnym, odliczeniu od biegu postępowania o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego podlega okres od dnia następującego po dniu nadania pisma o uzgodnienie projektu decyzji, do dnia wpływu postanowienia w sprawie uzgodnienia do organu. Jeżeli w danej sprawie występuje kilka organów uzgadniających, odliczeniu podlega okres od dnia następującego po dniu nadania najwcześniejszego pisma o uzgodnienie, do dnia wpływu ostatniego postanowienia uzgadniającego, bądź - jeśli takowe nie zapadło - do dnia jego uzgodnienia w trybie tzw. "milczącej zgody". Wobec powyższego, wliczeniu do 65-dniowego terminu na wydanie przedmiotowej decyzji lokalizacyjnej nie podlega okres 15 dni, liczonych od dnia 20 lipca 2011 r., tj. od dnia następującego po dniu nadania pisma z dnia 14 lipca 2011 r., zawierającego prośbę o uzgodnienie projektu decyzji, do dnia 3 sierpnia 2011 r., tj. do dnia, w którym projekt decyzji został uzgodniony przez Starostę Powiatu [...] w trybie tzw. "milczącej zgody". Ponadto, w przeprowadzonym postępowaniu lokalizacyjnym nie miały miejsca żadne inne czynności ani zdarzenia, których terminy mogłyby zostać odliczone od czasu trwania postępowania na podstawie art. 51 ust. 2c u.p.z.p.

Minister stwierdził, że po odliczeniu od okresu biegu całego postępowania, tj. od 133 dni, ustawowych 65 dni przewidzianych na wydanie decyzji lokalizacyjnej oraz 15 dni przeznaczonych na uzgodnienie projektu decyzji, rzeczywista zwłoka organu w wydaniu przedmiotowej decyzji wynosi 53 dni, co jest równoznaczne z wymierzeniem Wójtowi Gminy [...] kary pieniężnej w wysokości 26.500 zł.

Odnosząc się do argumentacji skarżącego zawartej w zażaleniu organ wskazał, że za pomocą pisma z dnia 3 sierpnia 2011 r. inwestor skorzystał z przysługującego mu uprawnienia kształtowania własnego żądania i wprowadził jedynie zmiany we wniosku z dnia [...] kwietnia 2011 r. Inwestor wniósł bowiem o ustalenie lokalizacji tej samej inwestycji, która została wskazana w piśmie z dnia [...] kwietnia 2011 r., natomiast zmianie uległ obszar objęty powyższym wnioskiem (z zakresu inwestycji wyłączono teren siedmiu działek).

Minister dokonał analizy akt sprawy prowadzonej przez Wójta Gminy [...] pod kątem ustalenia, czy jakiekolwiek czynności procesowe zostały w takiej sytuacji przez organ ponowione (np. czy organ powtórnie zawiadomił strony o prowadzonym postępowaniu) i z tego względu czas ich trwania mógłby zostać odliczony od 65- dniowego terminu, jako okres opóźnienia z przyczyn niezależnych od organu, o którym mowa w art. 51 ust. 2c u.p.z.p. Ustalił, że dokonana modyfikacja wniosku nie spowodowała powtórzenia przez organ jakichkolwiek czynności procesowych w prowadzonym postępowaniu lokalizacyjnym. Organ odwoławczy nie podzielił stanowiska wnoszącego zażalenie, iż ww. pismo inwestora z dnia 3 sierpnia 2011 r. należało uznać za nowy wniosek. Podkreślił, że pismem tym inwestor tylko "zawęził" zakres planowanej inwestycji, a nie wystąpił o wszczęcie nowego, odrębnego postępowania administracyjnego.

Organ drugiej instancji dodał, że postępowanie w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego oparte jest o zasadę skargowości. Zasada ta oznacza mi.in., iż strona może poszerzyć bądź zawęzić zakres swojego żądania. Konsekwencją wnioskowego charakteru postępowania administracyjnego jest również uprawnienie strony do cofnięcia wniosku inicjującego postępowanie, jednakże musi ona złożyć wyraźne oświadczenie o wycofaniu wniosku. Zdaniem organu, wnioskodawca chcąc zapobiec dalszemu prowadzeniu postępowania, winien był złożyć podanie o wycofanie wniosku z dnia [...] kwietnia 2011 r. Minister zauważył, że w postępowaniu prowadzonym w przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca, bowiem do Wójta Gminy [...] nie wpłynęło podanie inwestora, zawierające prośbę o wycofanie wniosku z dnia [...] kwietnia 2011 r. Inwestor wyraził jedynie chęć prowadzenia postępowania w sprawie ustalenia lokalizacji przedmiotowej inwestycji w zmienionym zakresie. Powyższe potwierdza także treść decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, z której bezsprzecznie wynika, iż organ procedował w oparciu o wniosek z dnia [...] kwietnia 2011 r., zaś pismo inwestora z dnia 3 sierpnia 2011 r. uznał za jego korektę, a nie za nowy wniosek. Minister wskazał, że w sytuacji, gdy strona dokonuje modyfikacji pierwotnego żądania, postępowanie administracyjne jest kontynuowane w zmienionym zakresie, a nie zaczyna toczyć się od nowa.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie wniósł Wójt Gminy [...]. Kwestionowanemu rozstrzygnięciu zarzucił: - naruszenie art. 61 § 3 k.p.a. poprzez przyjęcie, że wniosek inwestora z dnia 3 sierpnia 2011 r. nie stanowi nowego wniosku w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego i nie powoduje rozpoczęcia biegu terminu załatwienia sprawy, a w konsekwencji - błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę zaskarżonego postanowienia, polegający na wadliwym ustaleniu, że czas trwania postępowania lokalizacyjnego, zakończonego decyzją z dnia [...] września 2011 r. wyniósł 133 dni, podczas gdy termin załatwienia sprawy winien być liczony od dnia następnego po złożeniu nowego wniosku w sprawie, tj. od dnia 4 sierpnia 2011 r., a tym samym decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego została wydana z zachowaniem ustawowego terminu;

- naruszenie przepisu art. 51 ust. 2 u.p.z.p. poprzez jego zastosowanie w sprawie, pomimo że nie zachodził przypadek niewydania przez właściwy organ decyzji w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji.

W oparciu o tak sformułowane zarzuty, skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia Ministra Infrastruktury i Budownictwa i poprzedzającego je postanowienia Wojewody [...].

W uzasadnieniu skarżący stwierdził, że wbrew stanowisku organu drugiej instancji, realizacja przez stronę zasady dyspozycyjności, w tym cofnięcie wniosku inicjującego postępowanie, nie musi w każdym przypadku polegać na złożeniu organowi wyraźnego oświadczenia w tym zakresie. Zdaniem skarżącego, możliwa jest sytuacja, która miała miejsce również w przedmiotowej sprawie, iż strona w sposób dorozumiany cofa pierwotnie złożony wniosek poprzez złożenie nowego wniosku w sprawie, który zgodnie z art. 61 § 3 k.p.a. wszczyna postępowanie administracyjne w zakresie wskazanym przez stronę.

Skarżący podniósł, że to strona decyduje, czy modyfikuje pierwotnie złożony wniosek, czy też rezygnuje z już zainicjowanego postępowania na rzecz postępowania wszczętego kolejnym wnioskiem w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Organ jest natomiast związany żądaniem strony i nie może dowolnie przyjmować, iż nowy wniosek stanowi modyfikację poprzedniego, a tym samym nie wywołuje skutku określonego w art. 61 § 3 k.p.a., tj. wszczęcia nowego postępowania administracyjnego. Skoro zatem inwestor wnioskiem z dnia 3 sierpnia 2011 r. ponownie wystąpiło ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego, odmiennie określając jeden z zasadniczych elementów inwestycji, jakim jest lokalizacja inwestycji, fakt ten nie pozwala uznać, iż w tej sprawie postępowanie toczyło się już od 28 kwietnia 2011 r. W następstwie powyższego, 65 - dniowy termin na wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, winien być liczony od dnia następnego po złożeniu nowego wniosku w sprawie, tj. od dnia 4 sierpnia 2011 r., a nie jak przyjął organ - od dnia 28 kwietnia 2011 r. Zdaniem skarżącego, nie było podstaw do nałożenia na Wójta Gminy [...] kary pieniężnej, gdyż decyzja z dnia [...] września 2011 r. została wydana z zachowaniem ustawowego terminu.

W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury i Budownictwa podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie oraz wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni.

Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), przy czym na podstawie art. 134 § 1 cytowanej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły. Rozpoznając sprawę w ramach tak zakreślonej kognicji, Sąd nie dopatrzył się w działaniu organów administracji ani naruszenia norm prawa materialnego, ani też naruszenia przepisów postępowania, które uzasadniałyby uwzględnienie skargi.

Kontroli Sądu podlegało postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] lutego 2016 r. utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r., wymierzające Wójtowi Gminy [...] karę pieniężną w wysokości 26.500 zł za 53 dni zwłoki w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji z dnia 7 września 2011 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, polegającej na budowie odcinka kanalizacji sanitarnej grawitacyjno- tłocznej w miejscowości [...], gmina [...].

Kwestionowane postanowienie zostało wydane na podstawie art. 51 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2015 r., poz. 199 ze zm. - "u.p.z.p."). Przepis ten stanowi, że w przypadku niewydania przez właściwy organ decyzji w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji, organ wyższego stopnia wymierza temu organowi, w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie, karę pieniężną w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki.

Postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Zgodnie z art. 52 ust. 1 u.p.z.p., ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego następuje na wniosek inwestora. Datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej (art. 61 § 3 k.p.a.). We wniosku o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego inwestor określa m.in. rodzaj planowanego zamierzenia inwestycyjnego, jego charakterystykę oraz granice terenu objętego wnioskiem. Organ administracji publicznej związany jest treścią tego żądania. W toku postępowania o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego wniosek może być modyfikowany przez inwestora. Dokonanie korekty wniosku przez inwestora w zakresie granic terenu objętego wnioskiem jest dopuszczalne i co do zasady nie jest równoznaczne z wszczęciem nowego postępowania w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2016 r. sygn. akt II OSK 2187/14).

W przypadku decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym jako maksymalny termin załatwienia sprawy określa 65 dni. Jak wskazano powyższej, zgodnie z art. 51 ust. 2 powołanej ustawy, w przypadku niewydania przez właściwy organ decyzji w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji, organ wyższego stopnia wymierza temu organowi, w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie, karę pieniężną w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Do tego terminu nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu (art. 51 ust. 2c u.p.z.p.).

W rozpoznawanej sprawie wniosek inwestora o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie sieci kanalizacji sanitarnej dla zabudowy jednorodzinnej, przewidzianej do realizacji na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...], w obrębie ewidencyjnym nr [...][...], gmina [...], wpłynął do Urzędu Gminy w [...] w dniu [...] kwietnia 2011 r. Zawiadomieniem i obwieszczeniem z dnia 3 czerwca 2011 r. organ poinformował o wszczęciu postępowania w przedmiotowej sprawie. Pismem z dnia 14 lipca 2011 r., stosownie do art. 53 ust. 4 u.p.z.p., Wójt Gminy [...] zwrócił się do Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] Rejonowego Oddziału w [...], Starosty Powiatu [...] i do Zarządu Dróg Powiatowych w [...] z prośbą o uzgodnienie projektu decyzji. Po uzgodnieniu projektu decyzji przez wskazane ograny, Wójt Gminy [...] zawiadomieniem z dnia 3 sierpnia 2011 r. poinformował strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów przed wydaniem decyzji. Następnie, do Urzędu Gminy [...] wpłynął wniosek inwestora z dnia 3 sierpnia 2011 r., informujący o zmianie przebiegu inwestycji, która po zmianie miała przebiegać na działkach: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] położonych w obrębie ewidencyjnym nr [...], gmina [...]. Kolejną czynnością organu po otrzymaniu wniosku z dnia 3 sierpnia 2011 r. było wydanie decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] września 2011 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla przedmiotowej inwestycji.

W opisanych okolicznościach sprawy nie sposób przyjąć, aby postępowanie zakończone ww. decyzją zostało wszczęte w dniu złożenia pisma informującego o zmianie przebiegu inwestycji, tj. pisma inwestora z dnia 3 sierpnia 2011 r. Dokonanie modyfikacji wniosku przez inwestora nie wpłynęło na bieg terminu do wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, o którym mowa w art. 51 ust. 2 u.p.z.p. Sąd w składzie orzekającym w rozpatrywanej sprawie nie podzielił stanowiska skarżącego, że ww. pismo inwestora uzupełniające wniosek o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego w zakresie zmiany przebiegu tej inwestycji, stanowi wniosek wszczynający nowe postępowanie w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego.

Z treści decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] września 2011 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego jednoznacznie wynika, że została ona wydana po rozpatrzeniu wniosku inwestora z dnia [...] kwietnia 2011 r., zmienionego w dniu 3 sierpnia 2011 r. Dokonana modyfikacja wniosku, polegająca na zmianie przebiegu inwestycji, nie spowodowała wszczęcia nowego postępowania w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. W szczególności, jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego, zmiana wniosku nie spowodowała ponownego dokonania uzgodnień projektu decyzji, czy też zawiadomienia stron o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym przed wydaniem decyzji. W związku z dokonaną przez inwestora modyfikacją wniosku, organ nie ponawiał żadnych czynności procesowych. Nadto, do Wójta Gminy [...] nie wpłynęło podanie inwestora, zawierające oświadczenie o wycofaniu wniosku z dnia [...] kwietnia 2011 r. W konsekwencji, nie można podzielić stanowiska skarżącego, że nie doszło do przekroczenia terminu do wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. W ocenie Sądu, organy obu instancji orzekające w przedmiotowej sprawie prawidłowo ustaliły, że 65-dniowy termin wskazany w art. 51 ust. 2 u.p.z.p. rozpoczął bieg w dniu 28 kwietnia 2011 r. Odliczeniu od okresu trwania postępowania podlega termin związany z przeprowadzeniem uzgodnień projektu decyzji z właściwymi organami, tj. od dnia 20 lipca 2011 r. do dnia 3 sierpnia 2011 r. (15 dni). Postępowanie zakończyło się w dniu wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, tj. [...] września 2011 r. Wysokość naliczonej kary za wydanie decyzji z przekroczeniem ustawowego terminu wynika z ww. ustalenia terminów decydujących o odpowiedzialności organu za opóźnienie w rozpoznaniu wniosku. Po odliczeniu od 133 dni biegu postępowania w sprawie 65 dni ustawowych oraz 15 dni związanych z uzgodnieniem projektu decyzji, pozostały 53 dni zwłoki w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji przez Wójta Gminy [...] - co skutkowało naliczeniem kary pieniężnej w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki, tj. łącznie 26.500 zł.

Podkreślić należy, że ustawodawca wiążąc określoną sankcję z niewydaniem przez właściwy organ decyzji w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego w terminie 65 dni, nie pozostawił wojewodzie możliwości wyboru w zakresie zasadności wymierzenia kary pieniężnej lub jej wysokości. Jeżeli po dokonaniu analizy zgromadzonego materiału dowodowego oraz wyłączeniu terminów, określonych w art. 51 ust. 2c u.p.z.p. wynika, iż organ dopuścił się zwłoki w wydaniu rozstrzygnięcia, wojewoda ma ustawowy obowiązek naliczyć karę w wysokości odpowiadającej liczbie dni tej zwłoki. Treść przepisu wskazuje, że postanowienie wymierzające karę pieniężną nie ma charakteru uznaniowego. Za takim rozumieniem przepisu przemawia zastosowanie przez ustawodawcę określenia "wymierza (...) karę pieniężną", co oznacza, że nie pozostawiono organowi w tym zakresie tzw. luzu decyzyjnego, zatem wymierzenie kary pieniężnej jest obligatoryjne.

Z tych przyczyn, na podstawie art. 151 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.