Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 80/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2009-06-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pełnomocnik procesowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano adwokatowi wynagrodzenie
Powołane przepisy: article: par. 18 par. 1 pkt. 2 lit. b
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Erwin Srebrny po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2008 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego i dodatku do zasiłku - w zakresie wniosku adwokata [...] o przyznanie kosztów tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu; postanawia: przyznać adwokatowi [...] wynagrodzenie w kwocie 219,60 zł (dwieście dziewiętnaście zł 60/100, w tym podatek od towarów i usług w wysokość 39,60 zł) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które wypłacić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

oddalił skargę A.W. Postanowieniem z dnia 21 maja 2009 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. W wykonaniu powyższego postanowienia, Okręgowa Rada Adwokacka zawiadomiła tut. sąd, że w sprawie niniejszej pełnomocnikiem skarżącego został wyznaczony adwokat [...].

W dniu 19 czerwca 2009 r. do sądu wpłynęła opinia pełnomocnika skarżącego o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku WSA w Lublinie wraz

z wnioskiem o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie opinii według norm przepisanych. Niniejszy wniosek zawierał oświadczenie pełnomocnika, iż koszty pomocy prawnej udzielonej w tym zakresie nie zostały zapłacone ani w całości ani w części. Do przedmiotowej opinii załączono stosowne pełnomocnictwo oraz dowód jej nadania do strony.

Referendarz sądowy stwierdził, co następuje:

W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ zwanej dalej "ppsa" wyznaczony adwokat [...] otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów [...] w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych

i udokumentowanych wydatków. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy także sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stosownie do przepisu § 18 ust. 1 pkt. 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia

28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi obejmują także stawkę za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stawka ta według tego przepisu, wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Wynagrodzenie adwokata (stawka minimalna), który nie prowadził tej sprawy w I instancji wynosi więc 180 zł. Wynagrodzenie to powinno być powiększone o stawkę podatku od towarów

i usług w wysokości 22 %, zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie /.../ w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca

2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Stąd kwota należna pełnomocnikowi z tytułu jego wynagrodzenia wynosi 219,60 zł /180 zł

+ 39,60 zł podatku od towarów i usług/.

Biorąc więc powyższe pod uwagę działając, na podstawie art. 258 § 2 pkt. 8 ppsa należało orzec jak w sentencji.

Art. 210.

§ 1.