Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SO/Wa 179/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6140 Nadanie stopnia i tytułu naukowego oraz potwierdzenie równoznaczności dyplomów, świadectw i tytułów
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny -art.55 ustawy PoPSA
Powołane przepisy: article: art. 55 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. N. o wymierzenie Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów Naukowych grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi z dnia 5 października 2015 r., wraz z odpowiedzią na skargę postanawia 1) wymierzyć Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów Naukowych grzywnę w wysokości 500 zł (słownie: pięćset złotych); 2) zasądzić od Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów Naukowych na rzecz wnioskodawcy M. N., kwotę 100 zł (słownie: sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 17 listopada 2015 r., M. N. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów Naukowych grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi z dnia [...] października 2015 r., wraz z odpowiedzią na skargę.

W uzasadnieniu skargi strona podała, że w dniu [...] października 2015 r., do Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów Naukowych wpłynęła jej skarga na bezczynność organu polegająca na braku wydania w terminie decyzji w przedmiocie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarga została nadana listem poleconym priorytetowym w dniu 5 października 2015 r. Skarżąca podkreśliła, że do dnia wniesienia wniosku o wymierzenie grzywny skarga na bezczynność nie została przez organ przekazana mimo obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 27 ze zm.). Strona wskazała, że termin ustawowy upłynął w dniu 9 listopada 2015 r., podniosła, że czuje się bezradna wobec dotychczasowego sposobu procedowania organu, który nie przestrzega żadnych terminów ustawowych,

a kierowane do niego pisma procesowe pozostają bez reakcji. Skarżąca podtrzymała swoje stanowisko również w piśmie procesowym złożonym w Sądzie w dniu 15 grudnia 2015 r.

W odpowiedzi na wniosek Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów Naukowych wniosła o jego oddalenie. Komisja podkreśliła, że bez wezwania Sądu złożyła akta sprawy wraz z odpowiedzą na skargę M. N. i odpowiedzią organu z dnia [...] listopada 2015 r. Zatem dopełnienie obowiązku złożenia do WSA w Warszawie akta sprawy czyni wniosek skarżącej o wymierzenie grzywny bezprzedmiotowym. Jednocześnie Komisja podkreśliła, że niewielkie opóźnienie w przesłaniu skargi wyniknęło z perturbacji spowodowanych wypadkiem osoby z personelu administracyjnego Biura Centralnej Komisji zajmującej się do tej pory obsługa spraw sądowo -administracyjnych z udziałem CK i kumulacją skarg M. N. składanych do Sądu na czynności Komisji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

W myśl art. 54 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz

z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2).

Stosownie do treści art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec

o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 1 w zw. z art. 3 § 3 ww. ustawy, sądy administracyjne są zobowiązane do stosowania środków określonych również

w przepisach szczególnych. Taką właśnie szczególną regulację postępowania przed sądami administracyjnymi wprowadza ustawa z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Stosownie do treści art. 21 pkt 1 ww. ustawy, do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się, z zastrzeżeniem przypadku, o którym mowa w art. 22, przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.

Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy, w dniu 26 stycznia 2015 r., Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów Naukowych postanowieniem nr [...] wszczęła z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Wydziału z dnia [...] grudnia 2014 r., o uchyleniu uchwały z dnia [...] listopada 2014 r., w spawie odmowy nadania dr M. N. stopnia doktora habilitowanego oraz o nadaniu dr M. N. stopnia doktora habilitowanego.

W dniu 22 czerwca 2015 r., Komisja wydała decyzję stwierdzająca nieważność powyższej uchwały. Przedmiotowa decyzja została odebrana przez M. N. w dniu 31 lipca 2015 r.

W dniu 3 sierpnia 2015 r., w urzędzie złożono wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, który został doręczony Centralnej Komisji w dniu 4 sierpnia 2015 r.,

Ponieważ wniosek ów nie został przez organ rozpoznany w terminie ustawowym, to jest w dniu 11 września 2015 r., skarżąca zgodnie z dyspozycją art. 37 § 1 k.p.a. złożyła do Komisji wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w którym zawarła prośbę o niezwłoczne wydanie decyzji.

M. N. pismem z dnia 5 października 2015 r., (data nadania skargi w Urzędzie Pocztowym w Ł.) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów Naukowych skargę na bezczynność Komisji, a z uwagi na nieprzekazanie przez organ skargi do Sądu skarżąca skierowała do Sądu wniosek o wymierzenie Komisji grzywny.

Dokonując oceny przesłanek wymierzenia grzywny o których mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., w kontekście niezastosowania się przez organ do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Sąd zauważył, że wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ ustawowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, bez względu na przyczyny oraz złożenie stosownego wniosku przez stronę.

W sprawie bezspornym jest, że skarga na bezczynność Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów Naukowych z dnia 5 października 2015 r., została nadana przez skarżącą do organu w dacie [...] października 2015 r. Potwierdza to data stempla pocztowego widniejąca na kopercie przekazującej skargę. Skarga na bezczynność wpłynęła do organu w dniu 8 października 2015 r., co potwierdza z kolei prezentata Biura Centralnej Komisji widniejąca na pierwszej stronie skargi.

Z kolei w dniu 27 listopada 2015 r., Komisja złożyła skargę w Biurze Podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, co potwierdza prezentata widniejąca na pierwszej stronie odpowiedzi na skargę z k- 17.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że bezspornym jest, iż organ, którego bezczynność jest przedmiotem skargi, przekazał skargę M. N. z aktami sprawy z uchybieniem trzydziestodniowego terminu o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Jak słusznie podniosłą skarżąca termin ustawowy na przekazanie skargi upłynął w dniu 9 listopada 2016 r. Powyższe oznacza, że w sprawie wystąpiły przesłanki do orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny.

Podnieść należy, iż okoliczności, które spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi, to jest kumulacja skarg M. N., problemy personelu Komisji oraz okres tego uchybienia pozostają bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny. Mogą one mieć jedynie wpływ na wysokość grzywny, gdyż sądowi orzekającemu w przedmiocie wymierzenia grzywny ustawodawca pozostawił swobodny zakres ustalenia jej wysokości, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a.). W roku 2014 r. wynagrodzenie to wynosiło 3.783,26 zł (Monitor Polski z 2015 r. poz. 179). Powyższy przepis pozwala bowiem na wymierzenie grzywny w wysokości adekwatnej do stopnia niewypełnienia przez organ obowiązku przesłania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie, z uwzględnieniem okresu, w jakim organ pozostawał w zwłoce oraz okoliczności faktycznych, które legły u podstaw uchybienia przez organ temu obowiązkowi (patrz: postanowienie NSA z dnia 09 maja 2012 r. sygn. akt I OZ 314/12, Centralna Baza Orzeczeń i Informacji o Sprawach).

Wskazać również należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ustalono, że przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na jego przyczyny (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2011 r., sygn. akt I OZ 719/11, Lex 965940) Organ, nie dopełniając obowiązku z art. 54 § 2 ustawy, nie może więc zasłaniać się problemami wewnętrznymi występującymi w jego działalności czy zaniedbaniami ze strony pracownika urzędu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 kwietnia 2005 r., sygn. akt I OZ 360/05, LexPolonica nr 390084).

Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że wniosek M. N. jest uzasadniony i wymierzył grzywnę w wysokości 500 złotych.

Sąd wymierzając grzywnę wziął pod uwagę zarówno okoliczności sprawy, jak i nieznaczny okres zwłoki organu w przekazaniu skargi i akt sprawy bez odpowiedzi na skargę. W ocenie Sądu wymierzona grzywna będzie stanowić adekwatną dolegliwość za niewykonanie ustawowego obowiązku polegającego na nieprzekazaniu skargi. Grzywna ta jest współmierna do stwierdzonego przez Sąd uchybienia organu i mieści się w granicach określonych w art. 154 § 6 p.p.s.a.

Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1 i art. 210 § 2 w zw. z art. 64 § 3 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zasądzona od organu na rzecz wnioskodawcy kwota 100 zł stanowi wartość uiszczonego wpisu sądowego.