Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 58/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-02-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6361 Rejestr  zabytków
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 234 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] Towarzystwa [...] z siedzibą w Z. na punkt 1 zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 stycznia 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 402/11 wzywającego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi Gminy Zielona Góra na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie wpisu do rejestru zabytków postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 24 listopada 2011 r. [...] Towarzystwo [...] z siedzibą w Z. zwróciło się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o "przesłanie odpisu sentencji wyroku" z dnia 28 września 2001 r., sygn. akt I SA/Wa 402/11, odpisu jego uzasadnienia oraz ewentualnych dalszych pism procesowych, złożonych przez Gminę Zielona Góra w przedmiotowej sprawie.

W punkcie 1 zarządzenia z dnia 2 stycznia 2012 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządził doręczenie ww. Towarzystwu odpisu sentencji wyroku z dnia 14 października 2011 r. wraz z uzasadnieniem, po jego podpisaniu przez skład orzekający, po uprzednim pobraniu, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, opłaty kancelaryjnej w wysokości 120 zł. Zaś w punkcie 2 wezwano wnioskodawcę do sprecyzowania, jakich pism procesowych złożonych przez Gminę Zielona Góra dotyczy żądanie zawarte w piśmie z dnia 24 listopada 2011 r.

Zażalenie na powyższe wniosło [...] Towarzystwo [...], wskazując, że wezwano go do uiszczenia 120 zł tytułem opłaty kancelaryjnej nie przedstawiając treści zarządzenia, na podstawie którego sporządzono wezwanie. Jednocześnie wniesiono o zwolnienie [...] Towarzystwa [...] "z nałożonej opłaty".

W uzasadnieniu wskazano, że Towarzystwo jest stroną przedmiotowego postępowania i w jego przekonaniu przysługuje mu odpis sentencji wyroku wraz z uzasadnieniem bezpłatnie. Podniesiono również, że Towarzystwo działa non profit, a zatem nie generuje zysków i nie posiada środków na uiszczenie opłaty. W związku z powyższym wniesiono o doręczenie odpisu wyroku i treści odwołania Gminy, bez pobierania opłaty.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że z uwagi na to, iż wnoszący zażalenie kwestionuje jedynie obowiązek uiszczenia kwoty 120 zł tytułem opłaty kancelaryjnej za żądane odpisy, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wniesione zażalenie dotyczy tylko punktu 1 zakwestionowanego zarządzenia.

Zgodnie z treścią art. 234 § 1 p.p.s.a. za stwierdzenie prawomocności oraz wydanie odpisów, zaświadczeń, wyciągów i innych dokumentów na podstawie akt, pobiera się opłatę kancelaryjną, z zastrzeżeniem § 3 (nie pobiera się opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, podlegający doręczeniu z urzędu). Zaś opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. W przypadku nieuiszczenia tej opłaty przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek (§ 2).

Natomiast zgodnie z § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192) za każdą stronę odpisu, zaświadczenia, wyciągu lub innego dokumentu wydanego na wniosek na podstawie akt sprawy sądowoadministracyjnej oraz za stwierdzenie prawomocności pobiera się opłatę kancelaryjną w kwocie 10 zł.

W niniejszej sprawie wnoszący zażalenie nie złożyli wniosku o sporządzenie uzasadnienia do wydanego w sprawie wyroku, a jedynie złożyli wniosek o doręczenie odpisu jego sentencji z uzasadnieniem. W związku z tym, że cały wyrok składa się z 12 stron, to prawidłowo Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał [...] Towarzystwo [...] do uiszczenia kwoty 120 zł tytułem opłaty kancelaryjnej. Zauważyć bowiem należy, że wyrok ten jako oddalający wniesioną skargę nie podlega doręczeniu z urzędu uczestnikom postępowania (art. 142 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 141 § 2 p.p.s.a.)

Odnosząc się zaś do argumentów zażalenia wskazać należy, że przepis art. 199 p.p.s.a. stanowi, iż strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Oznacza to, że strony zobligowane są do ponoszenia kosztów sądowych stosownie do swojego udziału w postępowaniu, o ile przepisy nie zwalniają ich z tego obowiązku. W niniejszej sprawie wnoszący zażalenie nie został zwolniony od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania, brak jest również odpowiedniej normy prawnej, zatem, stosowanie do ww. przepisu, ciąży na nim obowiązek ponoszenia kosztów postępowania związanych z jego udziałem w sprawie. Natomiast argumenty dotyczące kwestii majątkowej wnoszącego zażalenie nie mogą zostać w tym postępowaniu uwzględnione. Mogą być one bowiem badane przez Sąd w postępowaniu dotyczącym udzielenia prawa pomocy, w sytuacji gdy taki wniosek zostanie złożony. W niniejszej sprawie wniosek o udzielenie prawa pomocy w zakresie częściowym został złożony wraz z zażaleniem (jednym pismem), zatem będzie on rozpoznany w odrębnym postępowaniu.

Nadto podnieść należy, że dla skuteczności wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej nie ma obowiązku załączania odpisu zarządzenia. Wystarczy jedynie, że w wezwaniu uprawniony pracownik przytoczy jego treść, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie. Zaś z oryginałem zarządzenia strona może się zapoznać przeglądając akta sprawy.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.