Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1122/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2019-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 i par 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. L.-S. na uchwały Rady Gminy G. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi [...] na Wójta Gminy G. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Z. L.-S. w piśmie z dnia 19 października 2019 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na uchwałę Rady Gminy G. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie rozpatrzenia skargi z dnia [...]. [...] na Wójta Gminy G.. W uchwale tej, wydanej na podstawie art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, wniesioną przez skarżąca skargę z dnia [...] r. uznano za bezzasadną.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie lub ewentualnie o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, zważył co następuje:

Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając m.in., czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego.

W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu do rozpoznania sprawy, taka skarga, podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a.").

W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (art.3 § 2a i 3 p.p.s.a.).

Złożona w niniejszej sprawie skarga dotyczy uchwały Rady Gminy G., podjętej w oparciu o art. 229 pkt 3 k.p.a., uznającej skargę Z. L.-S. z dnia [...] na Wójta Gminy G. za bezzasadną.

Zgodnie z art. 227 k.p.a., przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Według art. 228 k.p.a. skargi składa się do organów właściwych do ich rozpatrzenia. Z kolei stosownie do art. 229 pkt 3 k.p.a. jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, jest organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych,

z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 - rada gminy.

Wskazane przepisy znajdują się w dziale VIII k.p.a. zatytułowanym "Skargi

i wnioski" i regulują postępowanie skargowe. Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, powyższy tryb "ogólnoskargowy" jest samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, które kończy się czynnością materialno-techniczną, tzn. zawiadomieniem o załatwieniu skargi (art. 238 § 1 k.p.a.). W takim postępowaniu nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej. Tym samym czynności – niezależnie od ich formy – podejmowane przez organy administracji publicznej stosownie do ogólnych przepisów działu VIII k.p.a., mają odrębny charakter i nie podlegają kontroli sądowoadministracyjnej (por. postanowienia NSA z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2692/11, z dnia 19 grudnia 2017 r., II OSK 3207/17 czy z dnia 27 listopada 2015 r., sygn. akt I OSK 3045/15, dostępne w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Zainteresowanemu podmiotowi nie przysługuje prawo do zaskarżenia odpowiedzi organu, nawet jeżeli zawiadomienie o załatwieniu skargi ma formę uchwały rady gminy, ponieważ nie stanowi aktu, o jakim mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Ponadto uchwała podjęta przez radę gminy

w trybie działu VIII k.p.a., nie może być również kwalifikowana jako akt podlegający zaskarżeniu w oparciu o art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, gdyż nie stanowi ona rozstrzygnięcia sprawy z zakresu administracji publicznej w rozumieniu tego przepisu.

W świetle powyższych rozważań należało uznać, że zarówno ustawa procesowa regulująca postępowanie przed sądami administracyjnym jak i ustawy szczególne nie przewidują możliwości kontroli przez wojewódzki sąd administracyjny takiego rodzaju uchwał.

Oznacza to zatem, że w przedmiotowej sprawie zaskarżona uchwała jako rozstrzygająca w trybie działu VIII k.p.a. o sposobie załatwienia skargi, nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.