Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 85/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-07-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6321 Zasiłki stałe
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 37,  art. 127,  art. 16,  art. 156 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2004 nr 64 poz 593
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Kot, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda /sprawozdawca/, Sędzia WSA Cezary Kosterna, Protokolant Dominika Jeromin, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 lipca 2009 r. sprawy ze skargi R.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego 1) stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r., po rozpoznaniu odwołania R.B. od decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] września 2008 roku zmieniającej decyzję z [...].01.2007 r. o przyznaniu zasiłku stałego od [...].01.2007 roku do [...].01.2010 roku w kwocie [...] złotych w ten sposób, że obniżono świadczenie należne do wypłaty do kwoty po [...] złotych miesięcznie od dnia [...].09.2008 roku, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. działając na mocy art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej jako k.p.a., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu swojego stanowiska organ I instancji wyjaśnił, iż zgodnie z art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej zasiłek stały przysługuje osobie w rodzinie całkowicie niezdolnej do pracy z powodu wieku lub niepełnosprawności, jeżeli jej dochód jak również dochód na osobę w rodzinie jest niższy od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie. Wysokość zasiłku stałego ustala się jako różnicę między kryterium dochodowym na osobę w rodzinie, a dochodem na osobę w rodzinie. W trakcie wywiadu przeprowadzonego w dniu [...].01.2007 r. ustalono wysokość zasiłku stałego w kwocie [...] złotych – od dochodów rodziny odliczono wówczas alimenty w kwocie [...] złotych płacone przez R.B. zwanego dalej skarżącym na córkę, będącą poza rodziną. Wyrokiem Sądu Rejonowego w K. z [...].08.2008 r. uchylono obowiązek alimentacyjny na rzecz córki skarżącego. Wobec zmiany sytuacji dochodowej rodziny od dochodu rodziny nie należy już odliczać w/w kwoty alimentów. Jak wynika z art. 106 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej decyzję administracyjną zmienia się na niekorzyść strony bez jej zgody w przypadku zmiany sytuacji dochodowej. Z ponownej analizy sytuacji finansowej rodziny wynika, iż kryterium w rodzinie wynosi [...] złote – na dwie osoby, co daje kwotę [...] złotych na osobę. Jednocześnie dochód rodziny w miesiącu sierpniu wynosił [...] zł. Na dochód ten składa się zaliczka alimentacyjna w kwocie [...] zł. oraz zasiłek rodzinny w wysokości [...] zł. Dochód na osobę w dwuosobowej rodzinie wynosi więc [...] zł. Wysokość zasiłku stałego to różnica kwoty stanowiącej kryterium dochodowe na osobę w rodzinie – [...] zł a dochodem na osobę w rodzinie to jest kwotą [...] zł, co daje kwotę [...] zł.

Od powyższej decyzji R.B. złożył odwołanie podnosząc, iż sytuacja finansowa jego rodziny jest krytyczna. Jednocześnie wniósł o przyznanie mu zasiłku stałego w dotychczasowej wysokości.

Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. podtrzymało ustalenia faktyczne zaprezentowane przez organ I instancji oraz przedstawioną argumentację prawną. Uznało, iż zarzuty odwołania są nietrafne a rozstrzygnięcie organu I instancji zgodne z przepisami prawa.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył skarżący R.B. wnosząc o przyznanie zasiłku stałego w dotychczasowej wysokości podnosząc w szczególności fakt swojej trudnej sytuacji finansowej, problemów zdrowotnych.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentacje zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Rozpoznając skargę R.B. Sąd ustalił, że decyzję Wójta Gminy S. z dnia [...] września 2008 roku doręczono skarżącemu w dniu [...] września 2008 roku – potwierdzenie odbioru decyzji z podpisem skarżącego oraz w/w datą na oryginale decyzji znajdującej się w aktach administracyjnych. Odwołanie od przedmiotowej decyzji skarżący złożył za pośrednictwem poczty w dniu [...] grudnia 2008 roku / k. 1, 2 akt administracyjnych/.

Zważywszy, że w aktach sprawy nie ma odwołania ani strony ani innego podmiotu, które byłoby złożone w terminie określonym w art. 129 § 2 kpa, należy uznać, że po upływie tego terminu decyzja Wójta Gminy S. z dnia [...] września 2008 roku stała się ostateczna – art. 16 § 1 kpa.

W świetle takiego ustalenia postępowanie wstępne organu odwoławczego związane z wniesieniem pisma skarżącego zwanego odwołaniem z dnia [...] grudnia 2008 roku winno zakończyć się wydaniem postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Decyzja Wójta Gminy S. po bezskutecznym upływie terminu z art. 129 §2 kpa nie mogła być przedmiotem postępowania odwoławczego bez zastosowania procedur określonych w art. 58 kpa. Takich procedur Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. nie zastosowało, co oznacza, że w dniu [...] grudnia 2008 roku nie było organem upoważnionym do rozpoznania odwołania w postępowaniu odwoławczym. Wynika to z faktu, że tylko odwołanie wniesione przez uprawniony podmiot (stronę, osobę działającą na prawach strony – art. 127 § 1 kpa) i z zachowaniem terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a. wywołuje skutek w postaci dewolucji uprawnień do rozpoznania sprawy na organ wyższego stopnia.

Jeżeli więc organ kompetencyjnie właściwy do działania jako organ drugiej instancji prowadzi postępowanie odwoławcze w wyniku odwołania wniesionego z uchybieniem terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a., bez przywrócenia terminu wniesienia odwołania, dopuszcza się rażącego naruszenia art. 16 § 1 k.p.a. orzekając w sprawie zakończonej decyzją ostateczną i to nawet wówczas, gdy orzeka o utrzymaniu w mocy takiej decyzji ostatecznej, co miało miejsce w sprawie niniejszej.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) dalej p.p.s.a. i art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Sąd orzekł jak w pkt 1 wyroku.

Orzeczenie jak w pkt 2 wydano w oparciu o przepis art. 152 p.p.s.a.

-----------------------

3