Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 381/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-10-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Ochrona zdrowia
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 2 ust. 1, par. 5 ust. 2 i 3
journal: Dz.U. 2002 nr 132 poz 1115
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska Sędziowie NSA Ewa Makosz-Frymus WSA Izabela Kucznerowicz (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Krystyna Pietrowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 08 października 2008 r. sprawy ze skargi M. N. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę /-/ I. Kucznerowicz /-/ E. Kręcichwost-Durchowska /-/ E. Makosz-Frymus WSA/wyr.1-sentencja wyroku


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P., na podstawie art. 104 § 1 i 2 kpa i art. 5 pkt 4a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2006 r. Nr 122, poz. 851) nie stwierdził u M. N. choroby zawodowej w postaci przewlekłej choroby narządu głosu spowodowanej nadmiernym wysiłkiem głosowym wymienionej pod poz. 15 - wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania, podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. nr 132, poz. 1115). Z uzasadnienia decyzji wynika, że M. N. pracowała w Przedszkolu Nr [...] w P. od [...] r.- [...]r. na stanowisku nauczyciela przedmiotów i dyrektora. Z podejrzeniem choroby zawodowej narządu głosu skierowana została do Poradni Konsultacyjnej i Chorób Zawodowych W. Centrum Medycyny Pracy w P. (dalej WCMP). Orzeczeniem lekarskim z dnia [...] r. nr [...] WCMP w P. na podstawie badań specjalistycznych: internistycznych, laryngologicznych, foniatrycznych, audiometrycznych, spirograficznych, laryngostroboskopii lupowej i analizie zebranej dokumentacji lekarskiej rozpoznano u M. N. zaburzenia czynnościowe głosu pod postacią dysfonii hyperfunkcjonalnej. Nie stwierdzono natomiast w narządzie głosu zmian o charakterze guzków głosowych, wtórnych zmian przerostowych fałdów głosowych, niedowładów mięśni przywodzących i napinających fałdy głosowe, które są podstawą do rozpoznania choroby zawodowej.

M. N. odwołała się od powyższego orzeczenia lekarskiego. Dnia [...] r. Instytut Medycyny Pracy w Ł. potwierdził wcześniejsze rozpoznanie. Konsultacja laryngologiczna i foniatryczna wykazała przewlekły prosty nieżyt krtani, podejrzenie grzybicy oraz cechy dysfonii hyperfunkcjonalnej. W uzasadnieniu stwierdzono brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej; przeprowadzona ocena wydolności głosowej krtani metodą videostroboskopową wykazała, że dolegliwości M. N. wiążą się z nadmiernym wysiłkiem głosowym.

Od decyzji Powiatowego Inspektora Sanitarnego M. N. wniosła odwołanie prosząc jednocześnie o przeprowadzenie ponownych badań lekarskich. Podniosła, że [...] r. poddała się badaniu w Samodzielnym Publicznym Szpitalu Klinicznym Nr [...] im. H. Ś. na Oddziale Foniatrii i Audiologii w P., które przeprowadził otolaryngolog-foniatra, a potwierdziła ordynator oddziału dr B. W.- W.. Badania wykazały u niej niedowład mięśni przywodzących i napinających fałdy głosowe oraz niepełne zwarcie fonacyjne głośni w ponad - długości. M. N. nadmieniła, iż od [...] r. przebywa na emeryturze, a już od [...] r. nie wykonywała pracy w nadmiernym wysiłku głosowym.

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w P. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ podkreślił, iż podstawą rozstrzygnięcia było orzeczenie lekarskie W. Centrum Medycyny Pracy w P. z dnia [...] r. nr [...] oraz orzeczenie lekarskie Instytutu Medycyny Pracy w Ł. z dnia [...] r. nr [...], a także wywiad epidemiologiczny. Zdaniem organu, jednostki służby zdrowia, które wydały orzeczenia są wiodącymi w kraju placówkami naukowo- badawczymi w dziedzinie medycyny pracy. Orzeczenie lekarskie Instytutu Medycyny Pracy w Ł. w myśl przepisów jest orzeczeniem ostatecznym i nie ma postaw, aby ponownie kierować M. N. na badania lekarskie w kierunku rozpoznania choroby zawodowej. Nadto karta informacyjna Szpitala Klinicznego nr [...] w P., na którą powołuje się w odwołaniu M. N. nie rozpoznaje choroby zawodowej, zawiera natomiast rozpoznanie "dysfonia hyperfunkcjonalna z niewydolnością głośni", które to schorzenie nie figuruje w wykazie chorób zawodowych pod pozycją 15.

M. N. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na powyższą decyzję. W uzasadnieniu ponownie powołała się na wyniki badań jakim poddała się w Samodzielnym Publicznym Szpitalu nr [...] na Oddziale Klinicznym Foniatrii i Audiologii w P.. Jej zdaniem zespół lekarzy specjalistów stwierdził niedowład mięśni przywodzących i napinających fałdy głosowe z niedomykalnością fonacyjną głośni oraz trwałą dysfonią. Skarżąca zaznaczyła, że od kilkunastu lat leczy się u foniatry, a powyższa decyzja jest dla niej krzywdząca.

W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w P. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r., nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności organów administracji publicznej. W ramach tej kontroli Sąd ocenia, czy organ administracyjny prawidłowo ustalił stan faktyczny, w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy, czy prawidłowo zastosował właściwe normy prawne. W niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się wad i uchybień przepisów prawa materialnego i procesowego, co przesądziło o oddaleniu skargi.

Materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji są przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania, podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. nr 132, poz. 1115 ze zm dalej rozporządzenie).

Stosownie do treści § 2 ust. 1 rozporządzenia za chorobę zawodową uważa się chorobę ujętą w wykazie chorób zawodowych stanowiącym załącznik do rozporządzenia, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że choroba została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy, zwanymi dalej "narażeniem zawodowym".

Rozpoznawanie chorób zawodowych należy do lekarzy posiadających wymagane kwalifikacje, zatrudnionych w jednostkach orzeczniczych wymienionych w § 5 ust. 2 i 3 rozporządzenia, którzy wydają w tym zakresie stosowne orzeczenia przewidziane przepisem § 6 ust. 1 na podstawie wyników przeprowadzonych badań lekarskich i pomocniczych, dokumentacji medycznej pracownika, dokumentacji przebiegu zatrudnienia oraz oceny narażenia zawodowego. Ocenę narażenia zawodowego odnosi się m. in. do sposobu wykonywania pracy, a więc określenia stopnia obciążenia wysiłkiem fizycznym oraz chronometrażem czynności, które mogą powodować nadmierne obciążenie narządu lub układów organizmu ludzkiego (§ 2 ust. 3 pkt 4 rozporządzenia).

W rozpatrywanej sprawie podstawę do wydania decyzji stanowiły orzeczenia lekarskie W.Centrum Medycyny Pracy w P. oraz Instytutu Medycyny Pracy w Ł. stwierdzające brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej.

W. Centrum Medycyny Pracy w P. orzeczeniem lekarskim z dnia [...] r. orzekło o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Na podstawie wykonanych badań: internistycznych, laryngologicznych, foniatrycznych, spirograficznych, laryngostroboskopii lupowej, przeanalizowaniu dokumentacji lekarskiej lekarzy leczących, dokumentacji badań profilaktycznych, wyników wykonanych badań oraz oceny narażenia zawodowego rozpoznano u Skarżącej zaburzenia czynnościowe głosu pod postacią dysfonii hyperfunkcjonalnej. Nie stwierdzono natomiast w narządzie głosu zmian o typie guzków głosowych twardych, wtórnych zmian przerostowych fałdów głosowych, niedowładów mięśni przywodzących i napinających fałdy głosowe. Zmiany w narządzie głosu spowodowane są nieprawidłową emisją głosu i nie figurują w wykazie chorób zawodowych.

Orzeczenie lekarskie Instytutu Medycyny Pracy w Ł. z dnia [...] r. stwierdziło negatywną obserwację w kierunku przewlekłej choroby narządu głosu związanej z nadmiernym wysiłkiem głosowym. Przeprowadzona ocena wydolności głosowej krtani metodą videostroboskopową wykazała, że fałdy głosowe są symetryczne przy fonacji i oddychaniu. Zwarcie fonacyjne pełne. Przesunięcie brzeżne obustronnie obecne. Poziom fałdów głosowych równy. Nie występuje tendencja do fonacji rzekomej. Nie wykazano zmian organicznych na fałdach głosowych w postaci guzków głosowych twardych, wtórnych zmian przerostowych, niedowładu mięśni przywodzących i napinających fałdy głosowe, które uzasadniają rozpoznanie choroby zawodowej narządu głosu znajdującej się pod poz. 15 wykazu chorób zawodowych.

Jednostki służby zdrowia, które wydały orzeczenia, zapoznały się w trakcie postępowania diagnostyczno-orzeczniczego z dokumentacją lekarską leczenia foniatrycznego, w tym z kartą informacyjną Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego nr [...] w P. z dnia [...] r. jednak jednostki te nie są związane opiniami wydawanymi przez inne nieuprawnione w tej dziedzinie placówki zdrowia.

Udokumentowane, wieloletnie narażenie na wysiłek głosowy stanowi tylko jeden z warunków koniecznych do rozpoznania choroby zawodowej narządu głosu.

Orzeczenia lekarskie wyspecjalizowanych jednostek organizacyjnych służby zdrowia wskazały na negatywną obserwację w kierunku przewlekłej choroby narządu głosu związanej z nadmiernym wysiłkiem głosowym. Skarżąca kwestionując to orzeczenie podniosła, że inni lekarze specjaliści diagnozowali u niej chorobę, o której mowa w poz. 15 wykazu. Poza tą okolicznością skarżąca nie wskazuje na żadne inne argumenty. Jej zdaniem miarodajne dla stwierdzenia istnienia choroby zawodowej powinny być te badania, którym poddana była w Szpitalu Klinicznym nr [...] w P..

Nie sposób zgodzić się z tym twierdzeniem albowiem rozpoznanie chorób zawodowych należy wyłącznie do wyspecjalizowanych jednostek, przy czym orzeczenia te w kwestii rozpoznania choroby zawodowej lub braku do tego podstaw są wiążące dla organów inspekcji sanitarnej.

W rozpatrywanej sprawie orzeczenia dwóch jednostek służby zdrowia rozpoznały u M. N. przewlekły prosty nieżyt krtani, podejrzenie grzybicy oraz cechy dysfonii hyperfunkcjonalnej. Zatem nie ulega wątpliwości, że powyższe dolegliwości nie znajdują się w wykazie chorób zawodowych.

Sąd zważa, iż jednostki chorobowe typowe dla następstw nadmiernego wysiłku głosowego i wymienione w punkcie 15 załącznika do rozporządzenia mają charakter schorzeń przewlekłych i są trwałymi zmianami w obrębie krtani. Zmiany te nie ustępują pomimo zaprzestania czynnika etiologicznego np. nadmiernego wysiłku głosowego. Konkludując argumentacja zawarta w odwołaniu od decyzji, że Skarżąca już od [...] r. nie wykonywała pracy w nadmiernym wysiłku głosowym nie miała wpływu na rozpoznanie.

W tej sytuacji, zarówno z punktu widzenia wymogów rozporządzenia, jak i przepisów kpa opinie obu uprawnionych do rozpoznania chorób zawodowych jednostek medycznych nie budzą wątpliwości i są należycie uzasadnione. Stąd też mimo potwierdzonego narażenia zawodowego, przy braku rozpoznania u Skarżącej choroby zawodowej nie ma podstaw do podważenia zaskarżonej decyzji.

Ze względu na powyższe Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm) skargę oddalił.

/-/ I. Kucznerowicz /-/ E. Kręcichwost-Durchowska /-/ E. Makosz-Frymus

AT