Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 362/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-04-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. W. na uchwałę Rady [...] z dnia [...] października 2018 r., nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na udzielenie bonifikaty postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

B. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady [...] z dnia [...] października 2018 r., nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na udzielenie bonifikaty.

Skarżący uzasadnił, że wobec niepowołania Rady Ministrów, w trybie art. 154 ust. 1 Konstytucji RP Donald Tusk nie miał 20 sierpnia 2014 r. legitymacji do zarządzenia wyborów samorządowych w dniu 16 listopada 2014 r. To czyni nienależytą obsadę Rady [...].

W odpowiedzi na skargę Rada [...] wniosła o odrzucenie skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a ppsa ewentualnie o jej oddalenie, z uwagi na bezzasadność, na podstawie art. 151 ppsa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), Sąd odrzuca skargę jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 - tj. m.in. uchwałę dotyczącą prawa miejscowego - nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego.

Natomiast zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2018, poz. 994 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.

Kryterium naruszenia interesu prawnego, na którym oparta jest legitymacja do wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy, oznacza, że akt ten musi naruszać interes prawny skarżącego, który musi być własny, indywidualny i oparty o konkretny przepis prawa powszechnie obowiązującego. Ze skargą może więc wystąpić, co do zasady, podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawny, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej" (por. wyrok NSA z dnia 27 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OSK 98/12).

Naruszenie zatem tak rozumianego interesu prawnego lub uprawnienia, to naruszenie przysługującej podmiotowi z mocy prawa ochrony. Przyjmuje się, że skarżący winien udowodnić, że zaskarżona uchwała negatywnie wpływa na jego sferę prawnomaterialną, pozbawia go przykładowo pewnych uprawnień albo uniemożliwia ich realizację (por. wyrok NSA z 1 marca 2005 r., sygn. OSK 1437/04). Przy czym regulacja art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a., obligująca do odrzucenia skargi, dotyczy jedynie tych przypadków, gdy brak naruszenia interesu prawnego jest oczywisty (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 6 lipca 2018 r., sygn. akt II SA/Łd 155/18).

Zaskarżona uchwała Rady [...] dotyczy udzielenia bonifikaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego we własność, stanowi akt prawa miejscowego, dotyczący zasad zarządu mieniem gminy. Tymczasem, skarżący kwestionując ją, powołuje się jedynie na błędny tryb powołania władz państwowych, które były odpowiedzialne za zarządzenie wyborów samorządowych do rady miasta - a co za tym idzie Rada [...] została "nienależycie obsadzona".

Zarzuty sformułowane w skardze uznać zatem należy za abstrakcyjne, bowiem w ogóle nie odnoszą do problemu, który dotyczyłby skarżącego, a więc naruszenia sfery jego praw, czy interesu prawnego, który związany jest z materialoprawnym przedmiotem uchwały.

Podsumowując zarzuty skarżącego, skierowane przeciwko zaskarżonemu aktowi, w żaden sposób nie wskazują - nawet pośrednio - na naruszenie jakiegokolwiek interesu prawnego skarżącego i zatem nie pozwalają uznać, że zaskarżony akt ingeruje w sferę interesu prawnego skarżącego.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.