Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 50/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-04-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 48 ust. 2 i 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1332
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.
article: art. 7-9 i 11, 77, 80, 81 i art. 107 § 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Grossmann Sędziowie WSA Donata Starosta (spr.) WSA Anna Jarosz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi K. S., H. S. na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 29 września 2017 r. (znak: [...]); 2. zasądza od Inspektor Nadzoru Budowlanego solidarnie na rzecz K. S. i H. S. kwotę [...]zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Sygn. akt IV SA/Po [...]

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 01 grudnia 2017 r. Nr [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: WWINB) uchylił postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. (dalej: PINB w K.) z dnia 29.09.2017 r. (znak [...],18.2016) w części wskazującej termin wykonania nałożonego obowiązku w ten sposób, że zamiast "do dnia 15.12.2017 r. w to miejsce orzekł: "do dnia 15.01.2018 r.", a w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

W uzasadnieniu postanowienia WWINB wskazał, że w dniu 29.07.2016 r. PINB w K. przeprowadził kontrolę na działce nr [...] przy ul. [...] w K.. Starosta K. w piśmie z dnia 07.09.2016 r. wskazał, że w "posiadanych rejestrach pozwoleń na budowę z Miasta K. od roku 1983 do roku 1995 nie odnaleziono informacji o w/w inwestycjach". Pismem z dnia 28.09.2016 r PINB w K. zawiadomił o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie legalności wykonania budynku gospodarczego na nieruchomości położonej w K. przy ul. [...] (dz. nr [...]).

W dniu 10.10.2016 r. do organu wpłynęło pismo z Urzędu Miejskiego w K. z informacją "że w rejestrze zatwierdzeń projektów z 1974 r. pod poz. 83 oraz 84 znajdują się wpisy dotyczące H. S. - Nr [...]/[...] dla budynku mieszkalnego oraz [...]/74 dla budynku gospodarczego (w załączeniu ksero fragmentu rejestru). W rejestrze pozwoleń na budowę z 1974 r. znajduje się wpis o pozwoleniu na budowę dla H. S. dot. nieruchomości przy ul. [...] nr [...]/[...] z dnia 22 marca 1974 r. dla budynku mieszkalnego."

W dniu 17.10.2016 r, został przesłuchany w charakterze świadka H. S., który wskazał że budową obiektów na działce [...] zajmował się zmarły w 1996 r. teść i nie posiada dokumentacji budowy. Oświadczył również, że budowa budynku gospodarczego z płyt ogrodzeniowych realizowana była najprawdopodobniej w latach 80 - tych, a dokładnej daty nie pamięta.

W dniu 21.10.2016 r. PINB wydał postanowienie (znak [...]) zobowiązujące K. S. i H. S. do dostarczenia inwentaryzacji budowlanej samowolnie wybudowanego obiektu- budynku gospodarczego z oceną stanu technicznego budynku położonego w K. przy ul. [...], na działce nr [...], w terminie do dnia 31.03.2017 r.

WWINB postanowieniem z dnia 02.12.2016 r. (znak [...]) uchylił zaskarżone postanowienie PINB w K. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

W dniu 22.11.2016 r. do PINB w K. wpłynęło z Centralnego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej zdjęcie z oblotu z dnia 27.07.1995 r.

W następstwie rozstrzygnięcia kasacyjnego WWINB, PINB w K. zwrócił się do Gminy K. o informację o planach zagospodarowania przestrzennego obowiązujących w dacie budowy i obecnie, ew. wydanych warunkach zabudowy, o informacje od kiedy opłacany jest podatek od nieruchomości. Następnie wezwano H. S. do dostarczenia do dnia 03.03.2017 r. zaświadczenia Burmistrza K. o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania terenu.

Pismem z dnia 10.02.2017 r. Starosta K. wskazał, że w państwowym zasobie dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej brak jest dokumentu z pomiaru inwentaryzacyjnego budynku oraz ze obiekt został wykazany w bazie danych gruntów i budynków w 2006 r.

W dniu 14.02.2017 r. Burmistrz K. wydał zaświadczenie (znak [...]), w którym wskazał, że lokalizacja budynku gospodarczego z płyt ogrodzeniowych o wym. 6,44 x 5,40 m i wysokości ok. 2,5 m nie koliduje z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

W oświadczeniu z dnia 17.02.2017 r. - przedłożonym na wezwanie PINB w K. R. O. wskazał, że budynek z płyt betonowych powstał w 1992 r. i uczestniczył w jego budowie. W dniu 14.03.2017 r. w PINB w K. stawili się H. i K. S., którzy odpowiadając na wezwanie PINB w K. wskazali, że nie pamiętają dokładnej daty budowy, ale możliwe że odbyła się na pocz. lat 90-tych jak zeznał R. O..

W dniu 27.04.2017 r. PINB w K. wydał decyzję (znak [...]), którą nakazał K. i H. S. wykonanie robót budowlanych niezbędnych do doprowadzenia samowolnie wybudowanego budynku gospodarczego położonego w K. przy ul. [...], do stanu zgodnego z przepisami poprzez wykonanie zabezpieczenia ściany na granicy z działką nr [...] do wymaganej odporności ogniowej REI 60, w terminie do dnia 31.07.2017 r.

WWINB decyzją z dnia 29.06.2017 r. (znak [...]) uchylił ww. decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

W dniu 15.09.2017 r. PINB w K. wezwał J. M. - geodetę sporządzającego szkic połowy z dnia 27.08.2002 r., dla działki nr [...] na okoliczność przyjęcia i wznowienia granic. Geodeta wskazał, m.in. że ze względu na odległą datę nie jest w stanie stwierdzić jednoznacznie czy budynek był na gruncie.

Nie zgadzając się z ustaleniami poczynionymi przez WWINB, [...] i H. S. wnieśli do PINB w K. o kontrolę szkicu polowego oraz o przesłuchanie kolejnych świadków na okoliczność daty budowy obiektu.

Postanowieniem z dnia 29.09.2017 r. (znak [...] 55.18.2016), PINB w K. wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przy budowie budynku gospodarczego na dz. nr [...] w K. przy ul. [...] oraz nałożył obowiązek przedstawienia w terminie do dnia 15.12.2017 r. następujących dokumentów:

1) zaświadczenia Burmistrza K. o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

2) czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem o którym mowa w przepisie art. 12 ust. 7 ustawy Prawo budowlane, aktualnym na dzień opracowania projektu, wydanym przez właściwą izbę samorządu zawodowego,

3) oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła K. S..

WWINB po zapoznaniu się z wniesionym zażaleniem i dokonaniu analizy akt sprawy zważył, że najistotniejszą kwestią w niniejszej sprawie jest ustalenie daty budowy przedmiotowego budynku z płyt ogrodzeniowych.

PINB w K. ustalił na podstawie oświadczenia właścicieli działki oraz osoby, która jak wskazała uczestniczyła w budowie, że przedmiotowy budynek gospodarczy o wym, 6,44 m x 5,40 m, wys. ok. 2,5 m, z płyt ogrodzeniowych, z dachem jednospadowym powstał w latach [...] ub. wieku. W związku z tym przyjął, że skoro budowa przedmiotowego obiektu została zakończona przed wejściem w życie Prawa budowlanego (aktualnie obowiązującego), tj, przed dniem 01.01.1995 r., to zgodnie z art. 103 ust. 2 aktualnie obowiązującego Prawa Budowlanego (t.j. dz. U. z 2016 r., poz. 29 ze zm.) do budowy takich obiektów nie stosuje się art. 48 tejże ustawy, lecz przepisy dotychczasowe, tj. uprzednio obowiązującą ustawę z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 1974 r,, Nr 38, poz. 229 ze zm., powoływaną dalej jako "stare Prawo budowlane") i przeprowadził postępowanie administracyjne na podstawie starego Prawa budowlanego.

Tymczasem WWINB w postępowaniu odwoławczym zakończonym decyzją z dnia 29.06.2017 r. (znak [...]) poddał ocenie pozyskany od Starosty [...] szkic polowy z 27.08.2002 r., sporządzony dla działki nr [...] na okoliczność przyjęcia i wznowienia granic, na którym nie ma przedmiotowego budynku z płyt ogrodzeniowych. Nadto WWINB zauważył, że pismem z dnia 10.02.2017 r. Starosta K. wskazał, że w państwowym zasobie dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej brak jest dokumentu z pomiaru inwentaryzacyjnego budynku oraz że obiekt został wykazany w bazie danych gruntów i budynków w 2006 r.

WWINB wskazał, iż na uzyskanym z Centralnego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej zdjęciu z oblotu z dnia 27.07.1995 r. jest uwidoczniony element, który wskazuje, iż w tym miejscu mogła być zabudowa kubaturowa, ale równie dobrze mogło to być utwardzenie. Dalej WWINB wskazał, że obowiązujące w dacie sporządzenia szkicu Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 17 lutego 1998 r, w sprawie trybu dokonywania podziałów nieruchomości oraz sposobu sporządzania i rodzajów dokumentów wymaganych w tym postępowaniu było bardziej ogólne i pozostawiało geodecie realizującemu daną pracę pewną swobodę, które elementy zagospodarowania terenu są niezbędne przy opracowywaniu mapy.

Geodeta przesłuchany w PINB w K. w dniu 25.09.2017 r. wskazał, że na działce były obiekty, które nie podlegały pomiarowi przy opracowaniu geodezyjnym. WWINB zauważył, że geodeta naniósł na szkic zadaszenie wsparte na słupie znajdujące się przy budynku mieszkalnym, zatem mało prawdopodobne aby nie naniósł budynku o wymiarach zbliżonych do przywołanego zadaszenia. Spornego budynku brak też na znajdujących się w aktach sprawy zdjęciach lotniczych z oblotu z dnia 27.07.1995 r. i z dnia 20.04.1995 r., mimo iż podczas kontroli w dniu 29.07.2016 r. [...] i H. S. oświadczyli, że budynek został wybudowany ok. 1980- 1985 r. Zatem fakt samowolnej budowy budowli niewymienionej w art. 29 ust. 1 i 2 ustawy Prawo budowlane nakładał na organ obowiązek przeprowadzenia postępowania w trybie art. 48 ustawy Prawo budowlane.

Zgodnie z powoływanym wyżej przepisem, w przypadku obiektu wybudowanego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę, właściwy organ nakazuje jego rozbiórkę. Jednakże warunkiem wydania decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu powstałego w drodze tzw. samowoli budowlanej, jest brak możliwości jego zalegalizowania. W sytuacji braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wymagana jest zgodność z decyzją o warunkach zabudowy oraz nienaruszenie przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem.

W związku z powyższym zdaniem organu odwoławczego, PINB prawidłowo wydał postanowienie z 48 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego zobowiązujące do przedłożenia wskazanych w nim dokumentów. Jednocześnie z uwagi na fakt, iż w dacie wydania niniejszego rozstrzygnięcia zbliżał się termin wykonania nałożonego obowiązku, zasadna była zmiana ww. terminu do dnia 15.01.2018 r.

Skargę na postanowienie WWINB wywiedli do S. K. i H. S. zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, w postaci: obrazy art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 78 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a poprzez nieuwzględnienie wniosku dowodowego w postaci oświadczeń świadków, przez co nie zebrano w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i nie ustalono wszystkich okoliczności faktycznych, na których powinno być oparte rozstrzygnięcie. Skarżący wnieśli o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu pierwszej instancji z powodu wskazanego naruszenia, które miało istotny wpływ na wynik postępowania, oraz zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W ocenie Skarżących przedmiotowe postanowienie jest oparte na błędnych ustaleniach faktycznych związanych z datą wzniesienia budynku gospodarczego na działce nr [...] położonej w K.. Budynek ten został bowiem wzniesiony na początku lat 90- tych ubiegłego wieku i w dacie 01.01.1995 r. był już od lat użytkowany. Stan ten potwierdzają nie tylko wyjaśnienia złożone przez strony postępowania i świadków, ale inne elementy materiału dowodowego zebranego przez organ np. fotogrametryczne zdjęcie lotnicze zawierające działkę [...] w K., wykonane dnia 27 lipca 1995r. Elementy konstrukcyjne tego obiektu składają się z materiałów budowlanych z początku lat 90-ych ubiegłego wieku, a ogólny stopień zużycia technicznego pozwala przyjąć, że mamy do czynienia z liczącym sobie 25 lat budynkiem. Całkowicie błędna i nie mająca oparcia w materiałach sprawy jest teza, że brak dokonania pomiaru budynku gospodarczego i wykazania go w treści szkicu polowego dotyczącego przyjęcia granic nieruchomości podlegającej podziałowi sporządzonego przez geodetę w ramach pracy geodezyjnej w asortymencie podział nieruchomości przesądza w sposób nie budzący wątpliwości, że przedmiotowego budynku nie było na gruncie.

Skarżący wskazali, że z zebranego materiału dowodowego wynika jasno, iż w momencie dokonania podziału nieruchomości na gruncie obecnej działki [...] występowały obiekty, co do których geodeta nie zrealizował pomiaru, natomiast stan prawny w dacie przyjęcia granic nieruchomości podlegającej podziałowi był taki, że to geodeta wybierał, które obiekty są według niego potrzebne do zrealizowania danej pracy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188, z późn. zm.) sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, przy czym Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku stwierdzenia istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy - art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.) zwanej: p.p.s.a.

Zakres kontroli Sądu wyznacza art. 134 p.p.s.a. stanowiący, iż sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie WWINB utrzymujące w mocy postanowienie PINB w K. wstrzymujące prowadzenie robót budowlanych przy budowie budynku gospodarczego na dz. nr [...] w K. przy ul. [...] oraz nakładające na Skarżących obowiązek przedstawienia we wskazanym terminie określonych dokumentów.

Postawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowił przepis art. 48 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U.2017.1332 j.t.).

W niniejszej sprawie kwestią najbardziej istotną, a jednocześnie sporną jest data wybudowania przedmiotowego budynku garażowego. Od ustalenia bowiem tej kwestii zależy jakie przepisy mają zastosowanie w sprawie, czy ustawy Prawo Budowlane z 1974 r. czy też obowiązująca obecnie ustawa Prawo Budowlane.

W ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie organy nie ustaliły w sposób niebudzący wątpliwości, iż do wybudowania spornego budynku doszło po 1995 r. Nadto organy naruszyły wszelkie standardy postępowania administracyjnego czyli zasady zawarte w art. 7, 8, 10, 11, 12, 77, 80 i 107 § 2 kpa. W przedmiotowej sprawie organy obu instancji nie wyjaśniły bowiem wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, a nadto niektóre z poczynionych ustaleń należy uznać za dowolne.

Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego zawierają w dziale I. "Przepisy ogólne" rozdział II. "Zasady ogólne", czyli podstawowe reguły postępowania uznane za takie przez samego ustawodawcę. Nie budzi jakichkolwiek wątpliwości, że są to przepisy wspólne dla całości postępowania administracyjnego, mające stanowić wiążącą wytyczną dla stosowania wszystkich przepisów Kodeksu, będące integralną częścią przepisów regulujących procedurę administracyjną i są dla organów administracji wiążące na równi z innymi przepisami tej procedury (zob. B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2013, Nb 1 uwag przed art. 6, s. 34, oraz cytowane tam wypowiedzi doktryny i judykatury). W świetle tych zasad organ administracji publicznej jest obowiązany w szczególności każdorazowo stać na straży praworządności (art. 7 k.p.a.); nadto obowiązany jest udzielać stronom informacji o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie praw i obowiązków stron (art. 9 k.p.a.).

W orzecznictwie sądów administracyjnych akcentowana jest konieczność wyczerpującego odniesienia się w uzasadnieniu decyzji organu do całości zebranego materiału dowodowego oraz do wszystkich zarzutów podnoszonych przez strony w toku postępowania, wynikająca z treści art. 11 kpa, stanowiącego, że organy administracji publicznej powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwieniu sprawy, aby w ten sposób w miarę możności doprowadzić do wykonania przez strony decyzji bez potrzeby stosowania środków przymusu.

Organ administracji, który nie dokonuje całościowego rozpoznania sprawy, ograniczając się jedynie do oceny oświadczeń części świadków, pomijając oświadczenia innych, kluczowych osób w przedmiotowej sprawie, uchybia obowiązkom wynikającym z art. 8 i 11 k.p.a. Zgodnie z art. 75 § 1 Kpa jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny.

W przedmiotowej sprawie organ zignorował zeznania świadków, z których wynika, że do wybudowania budynku doszło na początku lat 90-tych. Organ nie wskazał dlaczego oparł swoje rozstrzygniecie jedynie na podstawie szkicu polowego i zeznaniu jednego świadka, a innym dokumentom i zeznaniom odmówił wiarygodności. S. J. Marszałek, który dokonywał przyjęcia granic w zw. z podziałem działki i sporządzał szkic polowy stwierdził, iż nie pamięta czy na przedmiotowej działce był w gruncie budynek objęty postepowaniem. Podkreślił nadto, iż na działce znajdowały się obiekty, które nie podlegały pomiarom przy opracowaniu geodezyjnym.

Organy pominęły całkowicie oświadczenia Skarżących, ich córki, syna oraz W. O., który uczestniczył w 1992 r. w budowie przedmiotowego garażu, montował płyty ogrodzeniowe i słupki. Z oświadczenia z dnia 04.10.2017 r. wynika, że w budowie garażu uczestniczył także jego brat. H. S. wskazał że budową obiektów na działce [...] zajmował się zmarły w 1996 r. teść i nie posiada dokumentacji budowy. Również w aktach znajduje się oświadczenie A. O. z 07.10.2017 r., z którego wynika, że przedmiotowy garaż znajdował się na działce przed 2002 r., nie był wyburzany ani przebudowywany. To samo wynika z oświadczeń syna i córki Skarżących.

Na szczególną uwagę zasługuje fakt, iż w protokole kontroli przeprowadzonej przez organ z dnia 13.04.2017 r. wskazano, że przedmiotowy budynek garażowy posiada dach eternitowy, którego wiek wynosi już ok 30 lat. Powyższe potwierdza ogólny stan zużycia technicznego tegoż budynku.

W niniejszej sprawie organ pomimo wątpliwie ustalonego stanu faktycznego w sprawie wydał swoje rozstrzygnięcie na podstawie li tylko szkicu polowego z 27.08.2002 r., sporządzonego dla działki nr [...] na okoliczność przyjęcia i wznowienia granic. Organ wskazał, że geodeta naniósł na szkic zadaszenie wsparte na słupie znajdujące się przy budynku mieszkalnym, zatem mało prawdopodobne aby nie naniósł budynku o wymiarach zbliżonych do przywołanego zadaszenia. Ponadto organ oparł swoje rozstrzygniecie na uzyskanym z Centralnego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej zdjęciu z oblotu z dnia 27.07.1995 r. Przy czym sam organ II instancji przyznał, iż na tych zdjęciach jest uwidoczniony element, który wskazuje, że w tym miejscu mogła być zabudowa kubaturowa.

W tym miejscu godzi się wskazać, że organ nie może opierać swojego rozstrzygnięcia na przypuszczeniach czy stawianych hipotezach. Bezrefleksyjne przyjęcie stanowiska jednej tylko strony postepowania i oparcie na nim swojego rozstrzygnięcia mając na uwadze charakter i skomplikowanie sprawy, należy uznać za niedopuszczalne. Geodeta przesłuchany w PINB w K. w dniu 25.09.2017 r. wskazał, że na działce były obiekty, które nie podlegały pomiarowi przy opracowaniu geodezyjnym. Zatem powyższe nie wyklucza, iż na przedmiotowej działce znajdował się wówczas budynek garażowy. Samo stwierdzenie organu, że w państwowym zasobie dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej brak jest dokumentu z pomiaru inwentaryzacyjnego budynku oraz że obiekt został wykazany w bazie danych gruntów i budynków w 2006 r., nie udowadnia faktu, że budynek powstał po roku 1995.

Nadto organ zlekceważył wniosek Skarżących o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków oraz załączonych dokumentów, nie odniósł się do zarzutów odwołania. Organ nie może odmawiać przeprowadzenia dowodu powołując się na to, że na podstawie innych dowodów doszedł do przeciwnych wniosków. Stanowi to rażące naruszenia obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego i uzasadnia obawy o prowadzenie postępowania, pod z góry przesądzone rozstrzygnięcie sprzeczne z zasadą pogłębiania zaufania do organów państwa.

Jako dowolne należy traktować ustalenia faktyczne znajdujące się w uzasadnieniu skarżonych decyzji, oparte na niekompletnym materiale dowodowym. Zarzut dowolności wykluczają dopiero ustalenia dokonane w całokształcie materiału dowodowego (art. 80 k.p.a.), zgromadzonego i zbadanego w sposób wyczerpujący (art. 77 § 1 k.p.a.), a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego wydania decyzji o przekonującej treści (art. 7 k.p.a.).

Zasada przekonywania nie zostanie zrealizowana, gdy organ pominie milczeniem niektóre dowody czy też twierdzenia lub wyjaśnienia strony, albo nie odniesie się do faktów istotnych dla sprawy - okoliczności podnoszonych przez stronę. Organ administracji, który nie ustosunkowuje się do twierdzeń uważanych przez strony za istotne dla sposobu załatwienia sprawy, uchybia obowiązkom wynikającym z art. 8 i 11 k.p.a. Zaniechanie przez organy administracji państwowej uzasadnienia swych decyzji (postanowień) w sposób przekonujący, a więc odnoszący się do wszystkich zarzutów, zgodny z zasadami wyrażonymi w art. 7-9 i 11 k.p.a. skutkuje wadliwością tych decyzji jako naruszających dyspozycję art. 77, 80, 81 i art. 107 § 3 k.p.a.

W toku ponownego rozpoznania sprawy organ uzupełni materiał dowodowy o zeznania świadków, o które wnioskowali Skarżący i jeszcze raz dokładnie przeanalizuje materiał dowodowy zebrany w sprawie, mając na uwadze poczynione w niniejszym uzasadnieniu wskazania. Wyniki przeprowadzonego postępowania organ winien uzewnętrznić w uzasadnieniu wydanej decyzji sporządzonym zgodnie z wymogami określonymi w art. 107 § 3 k.p.a. i zawierającym odniesienie do wszystkich podnoszonych przez strony argumentów. W przypadku, gdy organ będzie dysponować dwoma oświadczeniami wzajemnie wykluczającymi się, to powinien ocenić te środki dowodowe stosownie do art. 7, 77 i 80 k.p.a. i stosownie do wymogów art. 107 § 1 k.p.a. podać dowody, na których się oparł, oraz przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Niezbędnym warunkiem wydania zgodnego z prawem rozstrzygnięcia jest należyte ustalenie stanu faktycznego danej sprawy. Przypisane organom administracyjnym władztwo w rozstrzyganiu o prawach lub obowiązkach strony postępowania wymaga, aby w procesie dowodzenia w sposób szczególny zwracać uwagę na te okoliczności sprawy, które pozostają sporne.

Mając na uwadze wyżej wymienione uchybienia Sąd był zobligowany na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c w zw. z art. 135 p.p.s.a. do uchylenia zaskarżonych decyzji, jako naruszających przepisy postępowania, mogące mieć istotny wpływ na wynik postępowania. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. uwzględniając wysokość uiszczonego wpisu sądowego od skargi (500 zł).