Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 539/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2021-09-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 119 pkt 2, art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 28 ust. 2, art. 3 pkt 20
journal: Dz.U. 2020 poz 1333
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
article: art. 138 par. 1 pkt 3, art. 105 par. 1, art. 137, art. 28
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 września 2021 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę.


UZASADNIENIE

1. Starosta P. decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2020 r. wydaną na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm.), dalej: "u.p.b." oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256) – dalej "k.p.a." zatwierdził projekt budowalny i udzielił Gminie D. (dalej: "Inwestor") pozwolenia na budowę sieci oświetlenia drogowego na działce nr [...] położonej przy ul. [...] w D. , obręb D., gmina D. , w ramach zadania inwestycyjnego pn. "Budowa oświetlenia ulicznego w Gminie D. oraz wykonanie oświetlenia przejść dla pieszych w M. ". Decyzja ta została doręczona pełnomocnikowi Inwestora, Skarbowi Państwa – Staroście P. oraz A. S., (dalej przywoływana jako: "Skarżąca")

W piśmie z dnia 28 grudnia 2020 r. wyżej wymieniona, nie wyraziła zgody na zakończenie postępowania zgodnie z planem przedstawionym na doręczonym Jej egzemplarzu mapy poglądowej. Słup oświetleniowy nr [...] i skrzynka zasilająca mają znajdować się w miejscu, gdzie posadowiony jest słupek bramy wjazdowej. Zdaniem Strony dostęp do nieruchomości stanowiącej Jej własność zostanie ograniczony, co nie powinno mieć miejsca tym bardziej, że droga dojazdowa, znajdująca się bezpośrednio przy Jej działce jest wąska i nie ma możliwości, aby jakiekolwiek pojazdy można było tam parkować bez tamowania ruchu na drodze. Takie zaprojektowanie inwestycji oznacza konieczność przebudowy bramy wjazdowej do nieruchomości, wobec powyższego należałoby minimalnie przesunąć zaprojektowany słup oświetleniowy nr [...], planowany do realizacji przy nieruchomości Odwołującej się.

2. W piśmie z dnia 4 stycznia 2021 r. Organ, odnośnie powyżej przedstawionego stanowiska Skarżącej stwierdził, że wpłynęło ono w dniu 31 grudnia 2021 r., co uniemożliwiło jego uwzględnienie przy wydaniu decyzji wskazując, że Strona może swoje racje wyrazić składając odwołanie, co wyżej wymieniona uczyniła, zarzucając wydanie decyzji z dnia [...] grudnia 2020 r. z naruszeniem:

art. 10 § 1 k.p.a., poprzez uniemożliwienie Odwołującej się przedstawienia stanowiska w sprawie, przed wydaniem decyzji Organu I instancji, ze względu na nadanie pisma przez Odwołującą się w dniu [...] grudnia 2020 r. podczas, gdy tego samego dnia została wydana decyzja organu I instancji;

art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. w wyniku dokonania pobieżnej, nie zaś rzetelnej i pogłębionej oceny zgromadzonych w sprawie dowodów

i przyjęcie, iż projekt budowlany odzwierciedla rozmieszczenie istniejących już elementów zagospodarowania działki Skarżącej.

W uzasadnieniu wnosząca odwołanie wskazała m.in., że w przypadku realizacji obecnego projektu wymagane byłoby przebudowanie bramy wjazdowej na posesję, co wiązałoby się z koniecznością poniesienia przez Nią dalszych kosztów. Temu z kolei można zapobiec w szczególności poprzez stosowne przesunięcie wyznaczonego miejsca na przedmiotowy słup oświetleniowy i skrzynkę SOU, tak aby nie kolidowało to z jakimikolwiek elementami zabudowy posadowionych na nieruchomości stanowiącej Jej własność.

Pełnomocnik Inwestora odnośnie stanowiska Skarżącej wynikającego

z odwołania wskazał, że w miejscu gdzie będzie zlokalizowany słup z oprawą LED

i złączem kablowo-pomiarowym w całości znajduje się na terenie działki Gminy D. . Lokalizacja słupa mieści się w świetle przęsła ogrodzenia (zgodnie

z załączonym zdjęciem), to jest pomiędzy istniejącą szafką pomiarową gazu oraz słupkiem bramy wjazdowej na posesję Skarżącej, z zachowaniem odległości 25 cm pomiędzy istniejącym słupkiem bramy wjazdowej a szafką pomiarową.

3. Wojewoda decyzją z dnia [...] marca 2021 r. nr [...], po rozpatrzeniu sprawy z odwołania Skarżącej, właścicielki działki nr [...] położonej przy ul. [...] w D. umorzył postępowanie odwoławcze uznając, że Odwołująca się nie posiada przymiotu strony

w rozpoznawanej sprawie.

W uzasadnieniu swojej decyzji Organ odwoławczy po przywołaniu brzmienia art. 35 u.p.b. oraz szczegółowego opisu parametrów rzeczonej inwestycji wskazał, że dla potrzeb realizacji inwestycji inwestor uzyskał decyzję Wójta Gminy D. z [...] lipca 2020 r., nr [...], o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Zgodnie z decyzją lokalizacyjną inwestycja nie powoduje zmiany sposobu zagospodarowania terenu oraz nie wpływa na kształtowanie ładu przestrzennego. Organ dodał, że inwestycja nie może naruszać interesów osób trzecich, nie może spowodować pogorszenia warunków użytkowania przyległych nieruchomości, a w szczególności nie może utrudniać dostępu do drogi i ograniczyć możliwości korzystania z mediów. Organ nadmienił, że przedłożony przez Inwestora projekt budowlany został sporządzony przez osoby posiadające uprawnienia budowlane w wymaganym zakresie oraz należące do właściwej izby samorządu zawodowego, autor projektu oraz sprawdzający złożyli oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej.

Organ wyjaśnił, że inwestycja budowy sieci oświetlenia w całości realizowana jest na działce drogowej nr [...], obręb D.. Odnosząc się do zawartych

w odwołaniu zastrzeżeń, co do usytuowania słupa nr [...] przy granicy z działką Odwołującej się nr [...], wskazał, iż zgodnie z projektem zagospodarowania terenu oraz wyjaśnieniami pełnomocnika Inwestora, zaprojektowane złącze energetyczne

w całości mieści się w świetle istniejącego ogrodzenia "przęsła", bez wejścia w strefę światła słupka bramy wjazdowej. Z projektu zagospodarowania terenu wynika, iż słup oświetleniowy nr [...] zostanie usytuowany przy granicy działki Skarżącej w odległości 07,m od słupka istniejącej bramy wjazdowej. Projektowane: słup (-dopisek WSA) oraz złącze elektroenergetyczne mieści się w całości w świetle ogrodzenia bez wejścia w światło bramy wjazdowej. Z projektu zagospodarowania terenu wynika, że przy granicy z działką nr [...], na działce Odwołującej się nr [...], zaznaczone jest wejście (furtka) oraz, iż przęsła bramy oraz furtki otwierają się do wewnątrz (środka) działki nr [...]. Wobec powyższego, w ocenie Organu II instancji nie jest możliwe zaprojektowanie słupa oświetleniowego bezpośrednio przy granicy działek nr [...] oraz nr [...]. Należy również uwzględnić, iż słupy oświetleniowe są rozmieszczane w określonych od siebie odległościach od 30 do 35m, ze względu na konieczność zapewnienia odpowiedniej skuteczności i natężenia oświetlenia.

Przeprowadzona analiza projektu zagospodarowania terenu wykazała, iż inwestycja nie spowoduje ograniczenia w możliwości zabudowy działki nr [...] oraz korzystania z istniejącego wjazdu na tą działkę. Ustawienie słupa oświetleniowego przy działce Odwołującej się utrudni parkowanie przy tej działce na ulicy, na niewielkiej szerokości działki pomiędzy furtką a bramą wjazdową. Przy tej części ulicy [...], przy której znajduje się nieruchomość Strony, nie przewidziano miejsc do parkowania. Zapewnienie miejsc parkingowych dla potrzeb budynku mieszkalnego, w tym jednorodzinnego, powinno być zapewnione na działce budowlanej, na której znajduje się budynek mieszkalny.

Odnosząc się do propozycji Inwestora, Organ odwoławczy stanął

na stanowisku, iż, zgodnie z nią jeżeli warunki techniczne nie stoją temu

na przeszkodzie, można przesunąć zaprojektowany słup nr [...] znajdujący się przy działce Odwołującej się o 20 cm do skrzynki gazowej. Takie niewielkie przesunięcie położenia słupa oświetleniowego, nie wymaga zmiany projektu budowlanego i mieści się w zakresie tolerancji wykonania robót montażowych słupa oświetleniowego.

Według Wojewody postępowanie odwoławcze wykazało brak wpływu inwestycji na możliwość zabudowy działki Odwołującej się o numerze [...]. Obszar oddziaływania inwestycji zamyka się w granicach działki drogowej nr [...], obręb D.. Ze względu na powyższe brak było podstaw do uznania w rozumieniu art. 28 ust. 2 u.p.b. w związku z art. 3 pkt 20 u.p.b. Odwołującej się za stronę postępowania, w sprawie udzielenia Gminie D. pozwolenia na budowę oświetlenia drogowego na działce nr [...], położonej przy ulicy [...] w D. .

Biorąc pod uwagę wyżej przedstawiony stan faktyczny i prawny sprawy na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. oraz powołując się na treść uchwały (7) sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 lipca 1999 r. (OPS 16/98, ONSA 1999, nr 4, poz. 119) Organ odwoławczy umorzył postępowanie dotyczące odwołania A. S. od decyzji Starosty P. z [...] grudnia 2020 r. o pozwoleniu na budowę sieci oświetlenia drogowego. Końcowo Organ dodał, że niezależnie od określenia stron postępowania przez Organ I instancji, Organ odwoławczy na nowo ustala krąg stron.

4. Skarżąca, działając przez adwokata, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję umarzającą postępowanie odwoławcze, żądając uchylenia zaskarżonej decyzji celem dalszego prowadzenia postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła wydanie z naruszeniem przepisów postępowania mającym zasadniczy wpływ na treść rozstrzygnięcia wskazując w tym względzie:

- art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. jako naruszone poprzez dokonanie dowolnej oceny dowodów i przyjęcie, że inwestycja objęta niniejszym postępowaniem nie będzie oddziaływać na nieruchomość Skarżącej, podczas gdy jednocześnie już same pozostałe podmioty uczestniczące

w postępowaniu uznały częściowo zasadność zastrzeżeń Skarżącej dopuszczając przesunięcie spornego słupa o 20 cm w kierunku skrzynki gazowej;

- art. 28 k.p.a. naruszony poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że Skarżąca jako właściciel nieruchomości sąsiadującej z obszarem inwestycji nie powinna być stroną postępowania z uwagi na brak oddziaływania inwestycji na tę nieruchomość, podczas gdy takowy wpływ został szeroko przedstawiony

i odzwierciedlony w dotychczasowym przebiegu postępowania,

- wskutek czego bezpodstawnie przyjęto, że Skarżąca nie jest stroną postępowania, a postępowanie przed Organem II instancji umorzono.

Ponadto, z powodu wydania zaskarżonej decyzji, zdaniem Strony doszło do naruszenia przepisu prawa materialnego, tj. art. 28 ust. 2 u.p.b., a to poprzez błędną wykładnię tegoż przepisu i przyjęcie, że Skarżącej nie należało przyznać przymiotu strony, podczas gdy okoliczności stanu faktycznego potwierdzały zasadność udziału Skarżącej w postępowaniu, w konsekwencji czego wydano zaskarżoną decyzję.

5. W uzasadnieniu skargi Skarżąca w pierwszej kolejności zasygnalizowała, że już na wcześniejszych etapach postępowania wykazała, że realizacja inwestycji będzie miała zasadnicze znaczenie dla jej nieruchomości. Takowy pogląd jest tym bardziej zrozumiały, iż wedle wiedzy Skarżącej nie zostało jeszcze ostatecznie ustalone, że sporny słup zostanie rzeczywiście przesunięty o wspomniane już 20 cm w kierunku skrzynki gazowej. Istotnym jest przy tym, że to właśnie wcześniejsza postawa Strony, Jej zdaniem, doprowadziła do dopuszczenia powyższej zmiany w życie. Niewątpliwie zatem udział Skarżącej w niniejszym postępowaniu już teraz należy uznać za uzasadniony i skuteczny, skoro nawet pozostałe podmioty uczestniczące w postępowaniu dostrzegły negatywny wpływ inwestycji na nieruchomość Skarżącej, a tym samym i konieczność przynajmniej częściowego uwzględnienia jej zastrzeżeń.

Organ II instancji tymczasem, w ocenie Skarżącej, pobieżnie przeanalizował okoliczności dotyczące Jej udziału w niniejszym postępowaniu. Przejawiło się to

w dowolnej ocenie materiału dowodowego oraz niewłaściwej wykładni art. 28 k.p.a. Tak sformułowane stanowisko Skarżącej, Jej zdaniem, potwierdza ugruntowany już pogląd judykatury na kwestię przypisywania określonym podmiotom przymiotu strony postępowania. W tym względzie Skarżąca przytoczyła poglądy orzecznictwa sądowego zawarte w: wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2014 r. (sygn. akt II OSK 2685/12) oraz wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 stycznia 2018 r. (sygn. akt II SA/Kr 1293/17).

6. Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł

o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

7. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137), sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, przy czym decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez sąd następuje tylko w przypadku stwierdzenia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy - art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a.").

Zakres kontroli Sądu wyznacza art. 134 p.p.s.a. stanowiący, iż sąd orzeka

w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, zgodnie z art. 119 pkt 2

i art. 120 przywołanej wyżej ustawy.

8. Na wstępie wywodu należy nakreślić ramy prawne sprawy.

Stosownie do treści art. 28 k.p.a. stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Treścią pojęcia "interes prawny" jest prawo podmiotowe rozumiane jako przyznanie przez przepis prawa konkretnych korzyści, które można realizować w postępowaniu administracyjnym. Cechami tego "interesu" jest to, że jest on konkretny, indywidualny i aktualny. Kwestię bycia stroną

w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę reguluje przepis art. 28 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane.

Zgodnie z art. 28 ust. 2 u.p.b. stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu.

W myśl art. 3 pkt 20 u.p.b. przez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zabudowie tego terenu.

9. Kontroli w niniejszym postępowaniu podlegała decyzja Wojewody z dnia [...] marca 2021 r. umarzająca postępowanie odwoławcze, z uwagi na niedopuszczalność odwołania Skarżącej spowodowaną przesłanka podmiotową, to jest brakiem przymiotu strony postępowania przez Odwołującą się. Prawną podstawą podjęcia zaskarżonej decyzji jest art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a., który stanowi, że organ odwoławczy wydaje decyzję, w której umarza postępowanie odwoławcze. Umorzenie postępowania odwoławczego może nastąpić

z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych.

Przy tym zaznaczyć należy, że art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. nie określa przyczyn umorzenia postępowania odwoławczego, zatem w każdej indywidualnej sprawie administracyjnej należy poszukiwać konkretnej przyczyny bezprzedmiotowości, mając na uwadze treść art. 105 § 1 k.p.a. Wobec tego umorzenie postępowania odwoławczego (art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a.) – jako efekt zaistnienia bezprzedmiotowości orzekania wyłącznie na tym etapie postępowania może w zasadzie nastąpić jedynie

w dwóch przypadkach, gdy strona postępowania cofnie odwołanie (art. 137 k.p.a.) bądź w toku postępowania organ odwoławczy ustali, że wnoszący odwołanie nie jest stroną w sprawie (w rozumieniu art. 28 k.p.a.). Wymienione powyżej okoliczności wypełniają przesłankę bezprzedmiotowości postępowania odwoławczego (por. wyrok NSA z dnia 11 stycznia 2010 r. sygn. akt II OSK 2003/09, dostępny w Internecie). Natomiast w procesie budowlanym, jak już wyżej wspomniano, o tym kto ma przymiot strony rozstrzyga prawo budowlane w art. 28 ust. 2 u.p.b. (stanowiącym lex specialis wobec regulacji art. 28 k.p.a.), w związku z art. 3 pkt 20 u.p.b.

10. W orzecznictwie sądowo-administracyjnym jednolicie przyjmuje się, że

w sprawie o pozwolenie na budowę na potrzeby konkretnej inwestycji organ architektoniczno-budowlany powinien każdorazowo ustalić wszystkie przepisy odrębne, które wprowadzają ograniczenia w zagospodarowaniu danego terenu i na ich podstawie wyznaczyć teren w otoczeniu projektowanego obiektu budowlanego. Wyznaczenie takiego obszaru zawsze winno być indywidualne - to znaczy musi brać pod uwagę konkretne cechy obiektu budowlanego jak jego funkcję, formę, konstrukcję, jego przeznaczenie i sposób zagospodarowania terenu. Zawsze wyznaczenie takiego obszaru oddziaływania powinno nastąpić na potrzeby konkretnej sprawy.

Należy podkreślić, że z samego faktu bycia właścicielem nieruchomości bezpośrednio graniczącej z nieruchomością objętą inwestycją nie można wywodzić interesu prawnego w rozumieniu ww. przepisów, na podstawie którego przysługuje przymiot strony postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę przedmiotowego obiektu o charakterze liniowym.

Przy tym znajdowanie się nieruchomości w sferze oddziaływania obiektu należy rozumieć w ten sposób, że przez oddziaływanie to naruszone zostają konkretne normy prawa materialnego, z których dany podmiot wywodzi swój interes prawny jako strona postępowania administracyjnego. Ograniczenia, które nie są wynikiem istnienia przepisów prawnych nie dają podstawy do uznania danego podmiotu za stronę postępowania w sprawie, której przedmiotem jest wydanie pozwolenia na budowę. Celem regulacji (art. 28 ust. 2 u.p.b. i art. 3 pkt 20 u.p.b.) jest przesądzenie, że skutecznie można kwestionować zamierzenie inwestycyjne wtedy gdy ma się w sprawie interes prawny i to w takim zakresie w jakim zamierzenie inwestycyjne koliduje z uzasadnionym interesem opartym na konkretnym przepisie prawa materialnego (por. wyrok NSA z dnia 21 kwietnia 2021 r. sygn. akt II OSK 2117/18.

11. Przenosząc powyższe uwagi na kanwę rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że poza sporem pozostaje, iż Inwestor posiada prawo do dysponowana na cele budowlane związane z inwestycją w postaci prawa własności działki nr [...]. Ponadto bezspornym pozostaje okoliczność, że Skarżąca brała udział w charakterze strony w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji Starosty

z dnia [...] grudnia 2020 r. Dodać też należy, że za stronę w tym postępowaniu Organ I instancji potraktował również Starostę P. reprezentującego Skarb Państwa.

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się zatem do ustalenia, czy Organ prawidłowo umorzył postępowanie odwoławcze, albowiem uznał, że Skarżąca nie jest stroną postępowania w rozumieniu art. 28 ust. 2 u.p.b. w związku z art. 3 pkt 20 u.p.b., gdyż nieruchomość Skarżącej nie znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji, której dotyczy decyzja Starosty P. z dnia [...] grudnia 2020 r. zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca Gminie D. pozwolenia na budowę dla rzeczonego zadania inwestycyjnego.

Podkreślenia wymaga, że poza kontrolą Sądu w przypadku ocenianego postępowania odwoławczego, pozostaje legalność samej decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę.

12. Odnosząc się wobec powyższego do argumentacji Organu odwoławczego zawartej w zaskarżonej decyzji, prawidłowo Organ ten kwestię statusu strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę powiązał

z uregulowaniami art. 28 ust. 2 u.p.b. w związku z art. 3 pkt 20 u.p.b. Ten ostatni przepis nie definiuje przy tym pojęcia obszaru oddziaływania obiektu wprost, lecz poprzez odesłanie do licznych regulacji, do których należą m.in. przepisy rozporządzeń określających warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz przepisy z zakresu ochrony środowiska, ochrony zabytków, ochrony przyrody, prawo wodne. Wskazane uregulowanie powoduje zatem, że to na organach administracji architektoniczno-budowlanej ustalających, czy dany podmiot posiada przymiot strony w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę ciążą określone obowiązki, bowiem należy mieć na uwadze kategorie podmiotów wyszczególnionych w art. 28 ust. 2 u.p.b. oraz - właściwie rozumiany - obszar oddziaływania obiektu.

W świetle powyższego obowiązkiem Organu II instancji, było podjęcie czynności zmierzających do zweryfikowania dopuszczalności złożonego odwołania,

i to niezależnie od tego, że środek zaskarżenia pochodził od podmiotu uznanego za stronę na etapie postępowania prowadzonego przed Organem pierwszej instancji.

13. Weryfikując posiadanie przymiotu strony postępowania przez Skarżącą Organ odwoławczy odwołał się do obszaru oddziaływania inwestycji prawidłowo wskazując, że inwestycja budowy sieci oświetlenia w całości realizowana jest na działce drogowej nr [...], należącej do Inwestora. Odnosząc się do zawartych

w odwołaniu zastrzeżeń, co do usytuowania słupa nr [...] przy granicy z działką Strony

o numerze [...] Organ ten słusznie wskazał, że zgodnie z projektem zagospodarowania terenu oraz wyjaśnieniami pełnomocnika Inwestora, zaprojektowane złącze energetyczne w całości mieści się w świetle istniejącego ogrodzenia "przęsła", bez wejścia w strefę światła słupka bramy wjazdowej.

Z projektu zagospodarowania terenu wynika, iż słup oświetleniowy nr [...] zostanie usytuowany przy granicy działki Skarżącej w odległości 0,7m od słupka istniejącej bramy wjazdowej. Projektowane słup oraz złącze elektroenergetyczne mieści się

w całości w świetle ogrodzenia bez wejścia w światło bramy wjazdowej.

Z przywołanego projektu wynika także, że przy granicy z działką nr [...], na działce odwołującej nr [...], zaznaczone jest wejście (furtka), czego Skarżąca nie neguje oraz że przęsła bramy oraz furtki otwierają się na teren działki nr [...]. Wobec powyższego Organ II instancji słusznie stwierdził, że nie jest możliwe zaprojektowanie słupa oświetleniowego bezpośrednio przy granicy działek nr [...] oraz nr [...]. Podkreślił, iż słupy oświetleniowe są rozmieszczane w określonych od siebie odległościach od 30 do 35m, ze względu na konieczność zapewnienia odpowiedniej skuteczności i natężenia oświetlenia. Przeprowadzona analiza projektu zagospodarowania terenu wykazała, iż inwestycja nie spowoduje ograniczenia

w możliwości zabudowy działki nr [...] oraz korzystania z istniejącego wjazdu na tą działkę.

Odnosząc się do propozycji Inwestora z pisma datowanego na dzień 27 stycznia 2021 r., Organ odwoławczy stanął na stanowisku, iż zgodnie

z przedstawioną propozycją Inwestora, jeżeli warunki techniczne nie stoją temu na przeszkodzie, można przesunąć zaprojektowany słup nr [...] znajdujący się przy działce Odwołującej się o 20 cm do skrzynki gazowej. Zgodzić się należy z Wojewodą, że takie niewielkie przesunięcie położenia słupa oświetleniowego, nie wymaga zmiany projektu budowlanego i mieści się w zakresie tolerancji wykonania robót montażowych tego elementu sieci oświetlenia.

Ponadto, zdaniem Sądu, fakultatywne "odstępstwo", o którym mowa wyżej, jak i całe zamierzenie inwestycyjne nie powodują po stronie Skarżącej zmniejszenia posiadanych przez Nią praw. Nie ma podstaw również wywodzenie ze wspomnianej propozycji Organu przymiotu strony w postępowaniu, jak wskazywano to w zarzutach skargi, skoro proponowane przesunięcie słupa dotyczy wyłącznie działki należącej do Inwestora, będącej jednocześnie jedynym obszarem oddziaływania obiektu i nie powoduje istotnej zmiany parametrów rzeczonego zamierzenia inwestycyjnego.

Prócz tego bez wątpienia sieć oświetlenia drogowego która ma być w ramach inwestycji wybudowana, koresponduje z istniejącą funkcją działki drogowej należącej do Inwestora. Planowana budowa polega na posadowieniu sieci kablowej oświetlenia ulicy w gruncie wraz ze słupami, szafą "SOU", niezbędnymi instalacjami i osprzętem na odcinku działki Inwestora. Zdaniem Sądu wynika z tego, że obszar oddziaływania został przez projektanta określony prawidłowo oraz że inwestycja nie będzie wpływać na ograniczenie sposobu zagospodarowania nieruchomości Skarżącej, która to nie przedstawiła żadnych konkretnych dowodów mogących podważyć brak oddziaływania spornej inwestycji na Jej nieruchomość.

14. Mając na uwadze powyższe względy Sąd uznał, że Wojewoda postąpił prawidłowo umarzając postępowanie odwoławcze zainicjowane przez Skarżącą, ponieważ ów środek odwoławczy został wniesiony przez podmiot nieposiadający przymiotu strony postępowania.

W tym stanie rzeczy Sąd, uznając zaskarżoną decyzję za zgodną

z prawem, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.