Postanowienie NSA, sygn. akt II OW 11/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-03-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 75 ust. 1 pkt 1 lit. l pkt 4
journal: Dz.U. 2017 poz 1405
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko.
article: art. 24m ust. 2
journal: Dz.U. 2018 poz 994
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym  - tekst jedn.
article: art. 4 art. 15 par. 1  pkt 4 i 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński (spr.) Sędzia del. WSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta Zamość z dnia [...] stycznia 2019 r. znak: [...] o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta Zamość a Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w Lublinie w przedmiocie wskazania organu właściwego do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: wskazać Prezydenta Miasta Zamość jako organ właściwy do rozpoznania sprawy.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia [...] marca 2018 r. V. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. zwróciła się do Prezydenta Miasta Zamość o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na "Rozbudowie ciepłowni w Z. w oparciu o gospodarkę obiegu zamkniętego".

Prezydent Miasta Zamość wszczął postępowanie w sprawie i na podstawie art. 64 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1405 z późn. zm., dalej jako ustawa środowiskowa) w toku prowadzonych czynności wyjaśniających wystąpił do Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie - Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Lublinie, Zarząd Zlewni w Zamościu , Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Lublinie Wydział Spraw Terenowych w Zamościu oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Zamościu w kwestii wyrażenia opinii co do konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Po uzyskaniu stanowiska ww. organów Prezydent Miasta Zamość postanowieniem z dnia [...] lipca 2018 r. nałożył obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko i określił zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Następnie postanowieniem z tego samego dnia zawiesił postępowanie do czasu przedstawienia przez wnioskodawcę raportu o oddziaływaniu na środowisko.

W piśmie z dnia [...] września 2018 r. Prezydent Miasta Zamość przekazał ww. wniosek o wydanie decyzji środowiskowej do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Lublinie wskazując na treść art. 75 ust. 1 pkt 1 lit. l ustawy środowiskowej, z którego, jego zdaniem, miałaby wynikać właściwość tego organu do załatwienia sprawy.

W odpowiedzi na powyższe pismo Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Lublinie w dniu [...] września 2018 r. zwrócił się o wskazanie dokumentacji potwierdzającej stosunek zależności wnioskodawcy w stosunku do Miasta Z., w szczególności o nadesłanie uchwały Rady Miasta w sprawie wyrażenia zgody na zakup udziałów V. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. wraz z wykazem udziałów Miasta Z. w Spółkach miejskich. Podkreślono, że informacje te są niezbędne dla rozstrzygnięcia o właściwości organu, który powinien wydać wnioskowaną decyzję.

Przy piśmie z dnia [...] września 2018 r. [...] Prezydent Miasta Zamość przesłał szereg dokumentów wskazujących jak od chwili podjęcia uchwały o zbyciu udziałów Miasta Z. w Przedsiębiorstwie E. Sp. z o.o. w Z. (obecnie V. Sp.z o.o.) w dniu [...] grudnia 2001 do [...] września 2018 r. kształtowała się liczba posiadanych przez Miasto udziałów we wnioskującej o decyzję środowiskową Spółce i wynikający z tego udział Miasta w kapitale zakładowym.

Po analizie ww. dokumentacji Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Lublinie w piśmie z dnia [...] października 2018 r. [...] wskazał, że z przedłożonej dokumentacji, w tym opinii prawnej wydanej przez Urząd Miasta Z. w sprawie wyłączenia organu gminy od załatwienia sprawy nie wynika, że V. Sp.z o.o. jest podmiotem zależnym. Dokumentacja ta nie potwierdza stosunku zależności Inwestora od Gminy Miejskiej Z., a tym samym nie potwierdza kompetencji RDOŚ w Lublinie do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia. Organ przytoczył treść art. 75 ust. 1 pkt 1 lit. l ustawy środowiskowej i wskazany tam art. 24m ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r. poz. 994, dalej jako ustawa o samorządzie gminnym), mówiący jak w rozumieniu ustawy o samorządzie gminnym należy rozumieć pojęcie podmiotu zależnego. Organ zwrócił się do Prezydenta Miasta Zamość o przedstawienie stanowiska czy wnioskująca Spółka spełnia wymagania wskazane w tym ostatnim przepisie i jest podmiotem zależnym od Gminy Miejskiej w Z. wraz z uzasadnieniem oraz jednoznaczne udokumentowanie tego faktu stosowną dokumentacją. Organ stwierdził, że do momentu udzielenia odpowiedzi sprawa nie będzie procedowana.

Prezydent Miasta Zamość w odpowiedzi na powyższe pismo podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w piśmie z [...] września 2018 r. Ponownie wskazano, że RDOŚ w Lublinie będzie właściwym do wydania decyzji środowiskowej w przedmiotowej sprawie na podstawie art. 75 ust. 1 pkt 1 lit. l ustawy środowiskowej. Nie przytoczono żadnego uzasadnienia takiego stanowiska.

RDOŚ w Lublinie w piśmie z dnia 3 grudnia 2018 r. ponownie wskazał, że przekazane przez Prezydenta Miasta Zamość dokumenty nie wykazały istnienia stosunku zależności firmy V. Sp. z o.o. jako podmiotu zależnego od Miasta Z w rozumieniu art. 24m ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym. Dokumenty te potwierdziły jedynie zbycie udziałów jednoosobowej Spółki Miasta Z. - Przedsiębiorstwa E. Sp. z o.o. w Z. Organ stwierdził, że brak jest przesłanek potwierdzających właściwość RDOŚ w Lublinie do wydania decyzji środowiskowej i zwrócił całość akt sprawy Prezydentowi Miasta Zamościa w celu dalszego procedowania.

Prezydent Miasta Zamość wnioskiem z dnia [...] stycznia 2019 r. [...] na podstawie art. 22 § 3 K.p.a. i art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej jako P.p.s.a.) wystąpił o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim a Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w Lublinie przez wskazanie tego ostatniego organu jako właściwego do załatwienia sprawy o wydanie dla V. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na "Rozbudowie ciepłowni w Z. w oparciu o gospodarkę obiegu zamkniętego".

Prezydent opisał przebieg dotychczasowego postępowania w sprawie i wskazał, że na etapie toczącego się postępowania administracyjnego powstały wątpliwości w zakresie stosowania ustawy środowiskowej. Zauważył, że do ustawy tej został dodany art. 75 ust. 1 pkt 1 lit. l. Zgodnie z tym przepisem regionalny dyrektor ochrony środowiska będzie właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w przypadku przedsięwzięć dla których wnioskodawcą jest jednostka samorządu terytorialnego, dla której organem wykonawczym jest organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, lub podmiot od niej zależny. Rozwiązanie to wynika z jednej strony z konieczności dostosowania przepisów do przepisów prawa unijnego, zapewnienia wymogu art. 9a dyrektywy 2011/92/UE. Ponadto przepis ten ma na celu eliminowanie sytuacji, w której w pewnym sensie stroną i organem decydującym jest de facto jeden podmiot. Przepis ten ma charakter szczególny, przepisu takiego nie odnajdujemy w K.p.a. ani w innych przepisach, które mogłyby być tutaj zastosowane.

Regulacja dotyczy nie tylko przedsięwzięć dla których wnioskodawcą jest gmina, ale też, gdy jest to podmiot od niej zależny w rozumieniu art. 24m ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym. Według Prezydenta w przedmiotowym stanie faktycznym nasuwają się wątpliwości czy wnioskodawca nie jest podmiotem zależnym lub "w pewnym sensie powiązanym" z Miastem Z. Prezydent zaznaczył, że Miasto Z. posiada akcje wnioskodawcy. Nie ulega ponadto wątpliwości, że decyzja w jakimś sensie "dotyczy" interesu Miasta Z..

Dalej powołując się na orzecznictwo NSA (postanowienie z dnia 19 grudnia 2017 r., sygn. akt II OW 113/17) odnoszące się do art. 75 ust. 1 pkt 1 lit. l ustawy środowiskowej wskazano, że regulacją tą ustawodawca usunął ewentualne wątpliwości, co do bezstronności organu, w sytuacji w której wniosek o wydanie decyzji środowiskowej został złożony przez daną jednostkę samorządu terytorialnego, podmiot od niej zależny lub w pewnym sensie z nią powiązany.

Prezydent podkreśla, że nie może dochodzić do takich sytuacji, w których sprawę rozpoznaje organ pozostający w "jakiejkolwiek" relacji z wnioskodawcą.

Dalej organ ten prowadzi pogłębione rozważania odnośnie do instytucji wyłączenia organu od udziału w postępowaniu administracyjnym czy wyłączenia pracownika organu lub pracownika organu kolegialnego od udziału w takim postępowaniu. Zaznacza, że nie może dochodzić do takich sytuacji, w których sprawę rozpoznanie organ pozostający w ścisłej relacji z wnioskodawcą/inwestorem.

W oparciu o powyższą argumentację Prezydent Miasta Zamość uznał, że w przedmiotowej sprawie spełnione zostały przesłanki wyłączenia organu od rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy. W związku z powyższym Prezydent Miasta Zamość w piśmie z dnia [...] września 2018 r. przekazał RDOŚ w Lublinie wniosek z dnia [...] marca 2018 r. wraz z załącznikami i opinią prawną do załatwienia zgodnie z właściwością rzeczową.

Prezydent twierdzi, że jest niewłaściwy w sprawie i wnosi o przekazanie sprawy RDOŚ w Lublinie. W jego ocenie w tym stanie rzeczy rozstrzygnięcie przez NSA powstałego sporu kompetencyjnego jest konieczne.

RDOŚ w Lublinie odpowiadając na wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego stwierdził, że wniosek ten jest bezzasadny i wniósł o jego oddalenie w całości oraz przekazanie rozpatrzenia sprawy Prezydentowi Miasta Zamość. Organ przywołał okoliczności, z których wynikało, że nie było podstaw do przekazania sprawy do jego właściwości bowiem Prezydent Miasta Zamość nie przedstawił dokumentacji, z której miałby wynikać stosunek zależności Wnioskodawcy i Miasta Z., a tym samym nie potwierdzono kompetencji RDOŚ w Lublinie do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia. Organ przywołał treść art. 75 ust. 1 pkt 1 lit. l ustawy środowiskowej oraz art. 24m ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym do którego treści odwołuje się ten pierwszy przepis.

Wskazano, że Prezydent jako inicjator przedmiotowego sporu winien jako wywodzący swoje żądanie przedstawić niepodważalne dowody na poparcie swojej tezy. Powinien z racji wszczęcia postępowania w przedmiotowej sprawie już w początkowej fazie tego postępowania dokonać analizy i ocenić swoją właściwość do jej procedowania.

Zauważył, że przywołana przez Prezydenta we wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego argumentacja jest dalece nietrafna. Samo przywołanie orzecznictwa sądowego dotyczącego kwestii wyłączenia organów samorządowych w postępowaniach dotyczących spraw tego samorządu, nie poparte dowodami wskazującymi na stosunek zależności V. Sp. z o. o. od Gminy Miasta Z., świadczy o braku podstaw prawnych do wskazania RDOŚ w Lublinie jako organu właściwego do procedowania niniejszej sprawy.

RDOŚ w Lublinie uznał, że w świetle zebranego materiału dowodowego organem właściwym do rozpatrywania sprawy poprzez wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia jest Prezydent Miasta Zamość.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na podstawie art. 4 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., Poz. 1302 z późn. zm., dalej jako P.p.s.a.), Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpatrywania sporów o właściwość, o których mowa w art. 4 tej ustawy. Zgodnie art. 15 § 2 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga niniejszą sprawę na wniosek postanowieniem przez wskazanie organu właściwego do rozpoznania sprawy. Postanowienie wydaje w składzie trzech sędziów na posiedzeniu niejawnym - art. 15 § 2 in fine P.p.s.a. Stosownie do art. 64 § 3 P.p.s.a. do wniosków stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Spór o właściwość ma miejsce wtedy, gdy zachodzi rozbieżność poglądów co do zakresu działania organów administracji publicznej w odniesieniu do rozpatrywania i rozstrzygania tej samej sprawy, czyli gdy mamy do czynienia z tożsamą sprawą, którą zajmują się co najmniej dwa organy. Spór ten może mieć wymiar pozytywny lub negatywny. W pierwszym przypadku oba organy twierdzą, że są właściwe do załatwienia sprawy. W drugim żaden z organów, do którego trafiła sprawa nie uważa się za właściwy.

W niniejszej sprawie wystąpił spór negatywny bowiem ani Prezydent Miasta Zamość ani Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Lublinie nie uznał swojej kompetencji do załatwienia wniosku V. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. z dnia [...] marca 2018 r. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na "Rozbudowie ciepłowni w Z. w oparciu o gospodarkę obiegu zamkniętego".

Zgodnie z art. 75 ust. 1 pkt 1 ustawy środowiskowej w przypadkach wskazanych w tym przepisie, od litery "a" do litery "r" organem właściwym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest regionalny dyrektor ochrony środowiska. W niniejszej sprawie Prezydent Miasta Zamość odwołuje się do art. 75 ust. 1 pkt 1 lit. l. Przepis ten stanowi zaś, że RDOŚ jest właściwym do wydania decyzji środowiskowej w przypadku przedsięwzięć, o których mowa w pkt 4, dla których wnioskodawcą jest jednostka samorządu terytorialnego, dla której organem wykonawczym jest organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, lub podmiot od niej zależny w rozumieniu art. 24m ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r. poz. 994, 1000, 1349 i 1432). Według Prezydenta Miasta Zamość przepis ten znajduje zastosowanie w stanie faktycznym sprawy bowiem z uwagi na fakt posiadania udziałów przez Miasto Z. w spółce V. Sp.z o.o. w Z. powstał stosunek zależności pomiędzy wnioskodawcą a organem właściwym do wydania decyzji środowiskowej wskazanym w pkt 4 tj. wójt, burmistrz, prezydent miasta. W art. 75 ust. 1 pkt 4 ustawy środowiskowej zawarta została ogólna kompetencja wójta, burmistrza, prezydenta miasta do wydania decyzji środowiskowej bowiem przepis stanowi, że organy te są właściwe dla wydania ww. decyzji w przypadku pozostałych przedsięwzięć tj. tych, które nie mieszczą się w katalogu wskazanym w pkt 1, 1a, 2, 3 art. 75 ust. 1 ustawy środowiskowej.

RDOŚ w Lublinie uważa, że art. 75 ust. 1 pkt 1 lit l ustawy środowiskowej nie ma zastosowania w stanie faktycznym sprawy bowiem przedłożone przez Prezydenta Miasta Zamość dokumenty nie wskazują, że wnioskodawcą jest podmiot zależny w rozumieniu art. 24m ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym w stosunku do Prezydenta Miasta Zamość.

Wskazać należy, że podmiotem zależnym zgodnie z art. 24m ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym jest podmiot, w którym:

1) przedsiębiorca posiada bezpośrednio lub pośrednio większość głosów w jego organach, także na podstawie porozumień z innymi wspólnikami i akcjonariuszami;

2) przedsiębiorca jest uprawniony do powoływania albo odwoływania większości członków organów zarządzających podmiotu zależnego;

3) więcej niż połowa członków zarządu przedsiębiorcy jest jednocześnie członkami zarządu albo osobami pełniącymi funkcje kierownicze w podmiocie pozostającym z przedsiębiorcą w stosunku zależności.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że ww. przepis jest jednoznaczny w swej treści. Nie mówi on o "jakimkolwiek powiązaniu" podmiotu zależnego (czytaj wnioskującego o decyzję środowiskową) z przedsiębiorcą (w niniejszym przypadku w roli przedsiębiorcy występuje organ wydający decyzję środowiskową - Prezydent Miasta Zamość). Nie stanowi on również o podmiocie zależnym jako podmiocie "w pewnym sensie powiązanym z przedsiębiorcą". Relacja podmiotu zależnego nie polega też na jakiejkolwiek relacji tego podmiotu z przedsiębiorcą (czytaj wnioskującego o decyzję środowiskową z organem wydającym decyzję - Prezydent Miasta Zamość). Podmiotem zależnym będzie tylko taki podmiot, wobec którego stosunek przedsiębiorcy do podmiotu można określić w sposób wskazany w pkt od 1 do 3 art. 24m ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym.

RDOŚ w Lublinie słusznie zatem w piśmie z dnia [...] września 2018 r. zwrócił się do Prezydenta Miasta Zamość o wskazanie dokumentacji potwierdzającej stosunek zależności wnioskodawcy w stosunku do Miasta Z., w szczególności o nadesłanie uchwały Rady Miasta w sprawie wyrażenia zgody na zakup udziałów V. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. wraz z wykazem udziałów Miasta Z. w Spółkach miejskich. Przedmiotowa dokumentacja pozwoliłaby odpowiedzieć na pytanie, czy relację pomiędzy V. Sp. z o.o. w Z. a Miastem Z. można uznać za stosunek zależności w rozumieniu art. 24 m ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym a tym samym wykazać lub nie właściwość RDOŚ do załatwienia sprawy w oparciu o art. 75 ust. 1 pkt 1 lit. l ustawy środowiskowej.

W niniejszej sprawie przekazano dokumenty świadczące o ilości posiadanych przez Miasto Z. udziałów w Spółce V. Sp. z o.o. w Z. Wynika z nich, że Gmina Miejska w Z. na dzień [...] września 2018 r. posiada 400 udziałów o wartości 20 000 zł w tej Spółce (pismo z dnia [...] września 2018 r. znak: [...]). Ponadto z wykazu udziałów Miasta Z. w spółkach miejskich na [...] grudnia 2016 r. wynika, że Miasto Z. posiada 400 udziałów o wartości 20 000 zł co odpowiada 0,03%. Dodatkowo z opatrzonej pieczątką Spółki księgi udziałów wynika, że Gmina Miejska w Z. jest jednym z 79 udziałowców Spółki (wówczas D. Sp. z o.o.) i posiadane 400 udziałów daje jej 400 głosów na Walnym Zgromadzeniu. Nie posiada żadnych udziałów uprzywilejowanych. Najwięcej udziałów ma D. S.A. W. [...], w tym [...] uprzywilejowane. Wśród udziałowców poza Miastem Z. oraz D. S.A. W. nie ma żadnych innych osób prawnych a jedynie osoby fizyczne.

Ustalenia powyższe pozwalają twierdzić, że V. Sp. z o.o. w Z. nie spełnia żadnego z kryterium uznania za podmiot zależny wobec Miasta Z. wskazanych w art. 24m ust. 2 pkt 1- 3 ustawy samorządowej, w szczególności nie można twierdzić, że przedsiębiorca (Miasto Z.) posiada bezpośrednio lub pośrednio większość głosów w jej organach, także na podstawie porozumień z innymi wspólnikami i akcjonariuszami.

Z przekazanej do RDOŚ w Lublinie dokumentacji nie wynika aby Miasto Z. było uprawnione do powoływania albo odwoływania większości członków organów zarządzających podmiotu zależnego (Spółki) (art. 24m ust. 2 pkt 2 ). Posiadana liczba głosów na walnym zgromadzeniu nie jest znaczna. Nie wiadomo nic o sposobie powoływania albo odwoływania większości członków Spółki. Również z dokumentacji tej nie wynika, że więcej niż połowa członków zarządu przedsiębiorcy jest jednocześnie członkami zarządu albo osobami pełniącymi funkcje kierownicze w podmiocie pozostającym z przedsiębiorcą w stosunku zależności (art. 24m ust. 2 pkt 3).

Mając powyższe na uwadze za słuszne uznać należy stanowisko RDOŚ w Lublinie, że dokumentacja nie potwierdza stosunku zależności Inwestora od Gminy Miejskiej Z., a tym samym nie potwierdza kompetencji RDOŚ w Lublinie do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia. Udostępnione dokumenty potwierdziły jedynie zbycie udziałów jednoosobowej Spółki Miasta Z. - Przedsiębiorstwa E. Sp. z o.o. w Z. a wykazana ilość udziałów nie wskazuje na powstanie stosunku zależności pomiędzy Spółką a Miastem rozumianej według art. 24 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym.

Odnosząc się do stanowiska Prezydenta Miasta Zamość z pisma z [...] lutego 2019 r. wskazać należy, że okoliczność, że Prezydent jest organem wykonawczym Rady Miasta Zamość i ma wykonywać podjęte przez Radę Miasta uchwały nie stoi na przeszkodzie jego kompetencji do przeprowadzenia postępowania w sprawie wydania decyzji środowiskowej dla przedsięwzięcia co do którego Rada Miejska wyraziła swój sprzeciw w uchwale. Negatywne stanowisko Rady Miasta odnośnie do realizacji przedmiotowej inwestycji nie wpływa na kompetencję Prezydenta Miasta Zamościa do rozpatrzenia sprawy dotyczącej decyzji środowiskowej dla tej inwestycji.

Biorąc powyższe pod uwagę NSA stwierdza, że w okolicznościach sprawy brak jest przesłanek potwierdzających właściwość RDOŚ w Lublinie na podstawie art. 75 ust. 1 pkt 1 lit. l ustawy środowiskowej do wydania decyzji środowiskowej zgodnie z wnioskiem V. Sp.z o.o. w Z. z [...] marca 2018 r. Skoro nie można uznać na podstawie zgromadzonej dokumentacji, że istnieje stosunek zależności, o którym mowa w art. 24m ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, pomiędzy Miastem Z. a Spółką, to tym samym zastosowanie powinien znaleźć art. 75 ust. 1 pkt 4 ustawy środowiskowej mówiący o ogólnej kompetencji wójta, burmistrza, prezydenta miasta do wydania decyzji środowiskowej w przypadku przedsięwzięć nie wymienionych w art. 75 ust. 1 pkt 1 lit a - r oraz pkt 1a, 2 i 3.

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że organem właściwym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia wskazanego we wniosku Spółki z [...] marca 2018 r. będzie Prezydent Miasta Zamość stosownie do art. 75 ust. 1 pkt 4 ustawy środowiskowej.

W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 4, art. 15 § 1 pkt 4 i art. 15 § 2 P.p.s.a., wskazał Prezydenta Miasta Zamość jako organ właściwy w sprawie.