Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 78/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2010-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za okres od kwietnia do grudnia 2004 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Po złożeniu 7 stycznia 2010 r. skargi na wyżej wskazaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego Spółka I w dniu 1 marca 2010 r. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 8 kwietnia 2010 r. skarżącej odmówiono przyznania prawa pomocy. W wyniku złożonego przez skarżącą sprzeciwu postanowieniem z dnia 25 maja 2010 r. tut. Sąd przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi w wysokości przekraczającej 200 zł. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił w dniu 13 sierpnia 2010 r. zażalenie na to postanowienie (sygn. akt II FZ 356/10), więc stało się ono prawomocne.

Na podstawie zarządzenia z dnia 6 września 2010 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł. Odpis zarządzenia doręczono skarżącej 28 września 2010 r., a w dniu 4 października 2010 r. skarżąca złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, przytaczając na jego poparcie identyczne argumenty jak w uzasadnieniu wniosku z dnia 1 marca 2010 r. prawomocnie już rozpoznanego.

Wpis nie został przez skarżącą uiszczony.

Sąd zważył:

Postanowieniem tut. Sądu prawomocnie orzeczono wobec skarżących o przyznaniu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi w wysokości przekraczającej 200 zł.

W związku z powyższym Sąd wezwał skarżącą zarządzeniem z dnia 6 września 2010 r. do uiszczenia wpisu od skargi, wyznaczając siedmiodniowy termin do dokonania tej czynności oraz wskazując rygor w przypadku jej niewykonania. Skarżąca w zakreślonym przez Sąd terminie nie uiściła wpisu, natomiast wystąpiła z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.

Należy zwrócić uwagę, i takie stanowisko przyjmuje Naczelny Sąd Administracyjny (zob. postanowienia: z dnia 18 września 2007 r., II FZ 330/07 oraz z dnia 11 stycznia 2008 r., II FZ 616/07), że bieg terminu do opłacenia skargi nie zostaje przerwany, jeżeli strona po doręczeniu jej wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu, wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Prawomocność postanowienia w sprawie częściowego przyznania prawa pomocy oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu. Od obowiązku tego nie zwalnia ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, do czego strona ma prawo w związku z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Bez znaczenia w tym przypadku pozostaje kwestia zmiany okoliczności wskazanych w nowym wniosku, które mogą uzasadniać zmianę lub uchylenie wcześniejszego postanowienia w tym przedmiocie. W konsekwencji należy zatem uznać, że ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu, wystosowanym przez sąd do strony po prawomocnym rozstrzygnięciu w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia w stosunku do toczącego się postępowania. Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, bez względu na zmianę jego treści oraz zakresu żądania w stosunku do wniosku pierwotnego, nie wpływa również na bieg terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez sąd w wezwaniu do dokonania tej czynności oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie. Dopiero wydanie przez sąd prawomocnego postanowienia odmiennej treści w przedmiocie udzielania stronie prawa pomocy, skutkowałoby utratą mocy pierwszego postanowienia. Odmienne działanie sądu mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy, skutkując nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania.

Powyższe w pełni odnosi się do niniejszej sprawy, w której nie doszło do wydania prawomocnego postanowienia odmiennej treści w przedmiocie zwolnienia skarżącej w całości od kosztów sądowych.

Na gruncie niniejszej sprawy stwierdzić zatem należy, że wobec prawomocności postanowienia tut. Sądu z dnia 25 maja 2010 r. przyznającego skarżącym prawo pomocy w zakresie częściowym, skarżąca miała obowiązek uiszczenia wymaganego wpisu w sprawie, a termin jego realizacji wynikał z wezwania doręczonego w dniu 28 września 2010 r. Jak wskazano powyżej, od obowiązku tego nie zwalniało ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, a bieg terminu do opłacenia skargi nie został przerwany, mimo że skarżąca po doręczeniu tego wezwania, przed upływem siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnego wpisu, wystąpiła z kolejnym wnioskiem.

W myśl przepisu art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, a skarga od której, pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Skarżąca, mimo doręczonego w dniu 28 września 2010 r. wezwania, wpisu sądowego od złożonej skargi nie uiściła.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie powołanych wyżej przepisów odrzucił skargę.