Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 654/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2022-11-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Planowanie przestrzenne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35 ust. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1202
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
article: art. 7, 77, 80, 99 § 1 pkt 4,
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Lemańska, Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Dudar (spr.), sędzia WSA Małgorzata Roleder, Protokolant sekretarz sądowy Natalia Paulina Janowicz, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 listopada 2022 r. sprawy ze skargi M. M. i A. M. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu 15 października 2018 r. firma P. Sp. z o.o. (dalej powoływana jako "inwestor"), zwróciła się do Starosty Powiatu B. z wnioskiem o pozwolenie na budowę budynku magazynowo-produkcyjnego z częścią biurowo-socjalną, z instalacjami doziemnymi: kanalizacją sanitarną, elektroenergetyczną, linią oświetlenia terenu, instalacją gazową wewnętrzną i zagospodarowaniem terenu, zlokalizowanych na działkach nr geod. [...] i [...] w I., gm. J. Do wniosku o pozwolenie na budowę inwestor dołączył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością o nr geod. [...] i [...] w I., gm. J. na cele budowlane, pod rygorem odpowiedzialności karnej, oraz cztery egzemplarze projektu budowlanego zgodnie z wymogiem art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r. poz. 1202 ze zm., dalej jako: "p.b.").

W toku postępowania, w dniu 27 listopada 2018 r., do Starosty wpłynęło pismo A. i M. M. (dalej powoływani także jako: "skarżący"), stanowiące sprzeciw przeciwko Wójtowi Gminy J. odnośnie zmiany planu zagospodarowania przestrzennego części I. – W. z terenu objętego planem zagospodarowania z lipca 2015 r. jako terenu pod budowę budynków jednorodzinnych na budownictwo przemysłowe jako tereny 1UPS i 2UPS. Pismo zawierało szereg zastrzeżeń dot. dokonanej planem zmiany dopuszczalnej zabudowy objętego nim terenu, jak również samego procesu przygotowania i uchwalanie planu zagospodarowania przestrzennego. Jednocześnie, w powyższym piśmie skarżący wnieśli o wstrzymanie rozbudowy do czasu rozstrzygnięcia zarzutów zmiany planu zagospodarowania przestrzennego, informując o zawiadomieniu prokuratury o podejrzeniu popełnienia przestępstwa.

Zawiadomieniem z 6 grudnia 2018 r., na podstawie art. 66 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm., dalej jako: "k.p.a.") w zw. z art. 28 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2018 r. poz. 1945 ze zm., dalej jako: "u.p.z.p."), organ zawiadomił skarżących, że zarzuty zawarte w piśmie z 26 listopada 2018 r., dotyczące zmiany planu zagospodarowania przestrzennego części I. przyjęte uchwałą nr [...] Rady Gminy J. z dnia [...] sierpnia 2018 r., powinny być skierowane do organu właściwego rzeczowo tj. Wojewody P.

Po rozpoznaniu sprawy w zakresie należącym do właściwości Starosty, tj. żądania wstrzymania rozbudowy do czasu rozstrzygnięcia zarzutów zmiany planu zagospodarowania przestrzennego, postanowieniem z 11 grudnia 2018 r. Starosta Powiatu B. odmówił zawieszenia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę budynku magazynowo-produkcyjnego z częścią biurowo-socjalną, z instalacjami doziemnymi: kanalizacją sanitarną, elektroenergetyczną, linią oświetlenia terenu, instalacją gazową wewnętrzną i zagospodarowaniem terenu, zlokalizowanych na działkach nr geod. [...] i [...] w I., gm. J.

Decyzją z [...] grudnia 2018 r., nr [...], znak [...], Starosta Powiatu B. zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorowi pozwolenia na budowę obejmującą budowę budynku magazynowo-produkcyjnego z częścią biurowo-socjalną z instalacjami doziemnymi: kanalizacją sanitarną, elektroenergetyczną, linią oświetlenia terenu, instalacją gazową wewnętrzną i zagospodarowaniem terenu, zlokalizowanych na działkach nr geod. [...] i [...] w I., gm. J.

Od powyższej decyzji odwołanie wnieśli skarżący, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie oraz na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. o zawieszenie postępowania odwoławczego przed Wojewodą P. do czasu rozpoznania skargi złożonej w trybie art. 101 ust. 1 w zw. z art. 94 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r. poz. 994 ze zm., dalej jako: "u.s.g.") na uchwałę nr [...] Rady Gminy J. z dnia [...] sierpnia 2018 r.

Wojewoda P. postanowieniem z [...] lutego 2019 r., nr [...], odmówił zawieszenia postępowania odwoławczego z wniosku zawartego w odwołaniu skarżących, z uwagi na to, że okoliczność złożenia przez nich skargi do WSA w Białymstoku na miejscowy plan nie stanowi podstawy do zawieszenia postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie na podstawie art. 97 § 1 k.p.a.

W wyniku przeprowadzonego postępowania, organ odwoławczy decyzją z [...] lutego 2019 r., nr [...], uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Wojewoda zwrócił uwagę, że organ pierwszej instancji ustalił, że obszarem oddziaływania inwestycji objęte zostały działki będące terenem inwestycji o nr [...] i [...] oraz działki sąsiednie o nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...]. Z akt sprawy wynika przy tym, że właściciel działki nr [...] bezpośrednio graniczącej z nieruchomościami inwestycyjnymi nie został przez Starostę uznany za stronę prowadzonego postępowania. Wojewoda zauważył, że z księgi wieczystej prowadzonej dla tej nieruchomości wynika, że została na niej ustanowiona na czas nieoznaczony nieodpłatna służebność gruntowa na rzecz każdoczesnego właściciela działek inwestycyjnych. W opinii organu odwoławczego, właściciel działki nr [...] powinien zatem być uznany za stronę przedmiotowego postępowania, gdyż działka ta znajduje się w obszarze oddziaływania planowanego obiektu.

Rozpoznając sprawę ponownie, decyzją z [...] kwietnia 2019 r., nr [...] znak [...], Starosta Powiatu B. zatwierdził projekt budowlany i udzielił Inwestorowi pozwolenia na budowę budynku magazynowo-produkcyjnego z częścią biurowo-socjalną o pow. zabudowy – 3.487,30 m2 kubaturze – 31.601,20 m2 z instalacjami doziemnymi: kanalizacją sanitarną, elektroenergetyczną, linią oświetlenia terenu, instalacją gazową wewnętrzną i zagospodarowaniem terenu, zlokalizowanych na działkach nr geod. [...] i [...] w I., gm. J. - zgodnie z załącznikiem nr 1. Rodzaj zabudowy: usługowo, produkcyjno, składowa.

W uzasadnieniu organ wskazał, że obszar oddziaływania przedmiotowej inwestycji, a więc także strony postępowania administracyjnego, ustalił w oparciu o analizę załączonego do wniosku o pozwolenie na budowę projektu budowlanego, w szczególności projektu zagospodarowania terenu, przy uwzględnieniu norm i przepisów z zakresu p.b. i aktów wykonawczych oraz przepisów dot. ochrony środowiska i stwierdził, iż będzie on obejmować działki będące terenem inwestycji o nr [...] i [...], a także sąsiednie działki o nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] w I., gm. J. W odniesieniu do działki o nr [...] wyjaśniono, że projektowana inwestycja ma dostęp do drogi publicznej przez prywatną drogę wewnętrzną nr [...]. Zgodnie z przedłożonym aktem notarialnym Rep. A nr [...] z [...] sierpnia 2016 r., na rzecz każdoczesnego właściciela nieruchomości inwestycyjnych nr ewid. [...] i [...] w obr. I. ustanowiono na czas nieoznaczony nieodpłatną służebność gruntową, polegającą na prawie przejścia, przejazdu oraz przeprowadzenia wszelkich mediów przez działkę o nr [...] na całej jej długości i szerokości. Wojewoda P. w decyzji kasacyjnej z [...] lutego 2019 r. wskazał, że z powyższych względów niewątpliwie wynika, że właściciel nieruchomości o nr [...] powinien być również uznany za stronę przedmiotowego postępowania, gdyż znajduje się ona w obszarze oddziaływania planowanego obiektu. Przez powyższą działkę będzie się odbywać ruch generowany przez planowaną inwestycję. Również dostęp projektowanego budynku do mediów tj. sieci gazowej, sieci wodociągowej oraz sieci kanalizacji sanitarnej będzie zapewniony przez działkę nr [...]. Właściciel tej działki powinien mieć zatem prawo zapoznać się i wypowiedzieć się na temat planowanej inwestycji. Biorąc po uwagę powyższe ustalenia, stronami niniejszego postępowania zostali uznani Inwestor oraz współwłaściciele ww. działek.

Organ pierwszej instancji wskazał, że sprawdził zgodność projektu budowlanego z:

- wymaganiami ochrony środowiska - inwestycja zlokalizowana jest poza terenami objętymi jakąkolwiek prawną ochroną przyrody. Inwestycja nie jest wymieniona w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r. poz. 71), w związku z czym nie wymaga uzyskania decyzji środowiskowej;

- ustaleniami zawartymi w uchwale nr [...] Rady Gminy J. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy J. części wsi I. (obszar planistyczny I.) - projektowana inwestycja znajduje się na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem 1UPS - przeznaczonym pod zabudowę usługowo – produkcyjno -składową; projektowana inwestycja spełnia wymagania planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie zagospodarowania terenu i kształtowania zabudowy;

- teren nie jest objęty żadną formą ochrony konserwatorskiej, a realizacja inwestycji nie ogranicza zabudowy działek sąsiednich;

- przepisami, w tym techniczno-budowlanymi rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1422 ze zm., dalej jako: "rozporządzenie MI");

- kompletność projektu budowlanego - zgodnie z rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. 2018 r. poz. 1935);

- posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń: projektant zapewnił sprawdzenie projektu budowlanego przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane oraz należące do właściwych izb samorządu zawodowego;

- posiadanie przez osobę wykonującą projekt budowlany wymaganych uprawnień budowlanych i przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego - do dokumentacji projektowej załączono kopię uprawnień projektantów oraz ich zaświadczenie o przynależności do P. Izby Inżynierów Budownictwa ważne na dzień sporządzenia projektu;

- wymaganiami w zakresie ochrony gruntów rolnych: przedłożone pismo Starosty Powiatu B. z [...] października 2018 r., nr [...], dotyczące wyłączenia gruntów z produkcji rolnej, wskazuje, że lokalizacja planowanej inwestycji ma miejsce na użytkach rolnych pochodzenia mineralnego o symbolu RV i RVI, gdzie wyłączenie z produkcji rolnej nastąpi z chwilą rozpoczęcia innego niż rolnicze użytkowanie gruntu, bez potrzeby prowadzenia w tej sprawie stosownego postępowania administracyjnego;

- w zakresie dostępu działek inwestycyjnych do drogi publicznej: inwestor przedłożył akt notarialny wykazujący służebność gruntową polegającą na prawie przejścia, przejazdu oraz przeprowadzenia mediów przez całą działkę nr. [...] w obr. I. od nieruchomości władnącej do drogi publicznej.

W związku z wniesionymi na etapie postępowania wyjaśniającego zarzutami odnośnie planu zagospodarowania przestrzennego organ wyjaśnił, że ocena zgodności z prawem miejscowego planu zagospodarowania terenu nie podlega ocenie w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę. Uchwała nr [...] Rady Gminy J. z dnia [...] sierpnia 2018 r. jest obowiązującym aktem prawa miejscowego, bowiem nie została wyeliminowana z obrotu prawnego w przewidzianej prawem formie, co zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 p.b. stanowi podstawę do merytorycznej oceny projektu budowlanego pod kątem zgodności z zapisami ww. uchwały, a w konsekwencji pozytywnego wyniku tej analizy do podjęcia przez organ merytorycznej decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Przeprowadzona szczegółowa analiza projektu budowlanego wykazała zgodność z obowiązującymi ww. przepisami prawa.

Starosta podkreślił, że p.b. jednoznacznie określa zakres analizy projektu budowlanego, zaś przepisy prawa budowlanego w zakresie wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę mają charakter przepisów bezwzględnie obowiązujących i muszą być ściśle stosowane. Biorąc zatem pod uwagę powyższe ustalenia oraz art. 35 ust. 4 p.b., Starosta stwierdził, iż przedłożony materiał dowodowy odpowiada wymogom obowiązujących przepisów, inwestor wywiązał się ze wszystkich wymagań określonych prawem budowlanym, zatem organ niniejszą decyzją zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na przedmiotową budowę.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyli skarżący, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie oraz na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. o zawieszenie postępowania odwoławczego przed Wojewodą P. do czasu rozpoznania skargi na uchwałę nr [...] Rady Gminy J. z dnia [...] sierpnia 2018 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy J. części wsi I. Zdaniem skarżących okoliczność złożenia skargi do WSA na miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest zagadnieniem wstępnym i powoduje, że niemożliwym jest rozpatrzenie z tego względu przez organ sprawy in meriti i wydanie decyzji z tej przyczyny, że między rozpoznaniem skargi na uchwałę dotyczącą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego a rozstrzygnięciem administracyjnym występuje stosunek zależności. Według skarżących organ nie może ograniczać się do pozornego sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Dokonywana przez organ kontrola zgodności projektu budowlanego z ustaleniami m.p.z.p. nie może być pozorna. Organ winien zapisy planu, tak części tekstowej jak i graficznej, porównać z przedłożonym do oceny projektem budowlanym. Tylko stwierdzona zgodność w tym zakresie pozwala organowi wydać pozwolenie na budowę czy, jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, ocenić, że pozwolenie na budowę było wydane prawidłowo.

Postanowieniem z [...] czerwca 2019 r., nr [...], organ odwoławczy odmówił zawieszenia postępowania, gdyż okoliczność złożenia przez odwołujących skargi do WSA w Białymstoku na miejscowy plan nie stanowi podstawy do zawieszenia postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie na podstawie art. 97 § 1 pkt4 k.p.a.

Decyzją z [...] lipca 2019 r., nr [...], Wojewoda P. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ stwierdził, że Starosta B. w ponownie prowadzonym postępowaniu prawidłowo ocenił przesłanki warunkujące wydanie pozwolenia na budowę dla wnioskowanej inwestycji. Organ pierwszej instancji, ponownie rozpatrując sprawę, poszerzył krąg stron postępowania o właściciela działki nr [...] bezpośrednio graniczącej z nieruchomościami inwestycyjnymi, gdyż znajduje się ona w obszarze oddziaływania planowanego obiektu. Starosta B. w ponownie prowadzonym postępowaniu uwzględnił zalecenia organu, ujmując w obszar oddziaływania przedmiotowej inwestycji powyższą działkę i zapewniając jej właścicielowi czynny udział w postępowaniu.

Wojewoda wskazał, że planowane zamierzenie inwestycyjne spełnia wymagania miejscowego planu dotyczące: (-) wskaźnika dopuszczalnej powierzchni zabudowy - do 50% - zaprojektowano 43,66%; (-) powierzchni biologicznie czynnej - co najmniej 25% - zaprojektowano 39,66%; (-) intensywności zabudowy w przedziale od 0,1 do 1,2 - zaprojektowano 0,62; (-) kształtowania powierzchni działek w sposób zabezpieczający sąsiednie tereny przed spływem wód opadowych i roztopowych - zgodnie z projektem budowlanym (str. 6) odprowadzenie wód deszczowych z dachu odbywać się będzie na tereny zielone bez zalewania wodami działek sąsiednich. Woda z parkingów wraz z drogami dojazdowymi i placów manewrowych również będzie odprowadzana na tereny zielone; (-) wysokości zabudowy - do 15 m - zaprojektowano 11,46 m; (-) dachu: dwuspadowy lub wielospadowy o kacie nachylenia połaci 20°- 45° w kolorze ceglastym, brązowym lub grafitowym, lub dach płaski - zaprojektowano dach płaski w kolorze szarym grafitowym. Ponadto zapewniono na własnych działkach wymaganą ilość miejsc postojowych w ilości określonej w § 11 ust. 4 planu miejscowego. Jak podaje projektant, powierzchnia produkcyjna budynku wyniesie 1189,9 m2. Wymagane jest zatem 6 miejsc parkingowych. Przy uwzględnieniu pow. magazynowej (1611,2 m2) i pow. biur (851,1 m2), łącznie powierzchnia produkcyjna, magazynowa i biurowa wyniesie 3652,2 m2. Dla takiej powierzchni wymagana liczba miejsc postojowych wyniosłaby - 18,2. W granicach opracowania zaprojektowano 19 miejsc postojowych.

Biorąc powyższe pod uwagę, organ stwierdził, że projekt budowlany został wykonany zgodnie z wymogami obowiązującego na terenie inwestycji planu miejscowego.

Analiza materiału dowodowego w przedmiotowej sprawie dowodzi w opinii Wojewody spełnienia wymogów art. 35 ust. 1 pkt 2 p.b. Przedłożony do zatwierdzenia wraz z wnioskiem projekt zagospodarowania terenu (str. 32 projektu budowlanego) jest zgodny z rozporządzeniem MI. Oceniając projekt budowlany pod kątem wymagań art. 35 ust. 1 pkt 3 i 4 p.b., stwierdzono, że został on wykonany przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane. W projekcie budowlanym znajduje się także informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (wymagana art. 20 ust. 1 pkt 1b p.b.) oraz zaświadczenia projektantów o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego (art. 12 ust. 7 p.b.).

Organ odwoławczy końcowo zauważył, że ocena zgodności z prawem miejscowego planu zagospodarowania terenu nie podlegała weryfikacji w postępowaniu odwoławczym. Nawet jeśli miejscowy plan, zdaniem skarżących zawiera pewne uchybienia, to jest to obowiązujące prawo miejscowe, które jest podstawą do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Dopóki nie zostało ono wyeliminowane z obiegu prawnego w formie przewidzianej prawem, stanowi podstawę prawną do orzekania przez organy administracji architektoniczno-budowlanej. Wskazana przez skarżących okoliczność złożenia skargi do WSA w Białymstoku na miejscowy plan nie jest zagadnieniem wstępnym i nie powoduje, że niemożliwym jest rozpatrzenie z tego względu przez organ drugiej instancji odwołania od decyzji Starosty B. z [...] kwietnia 2019 r.

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, skarżący reprezentowani przez pełnomocnika wnieśli skargę do WSA w Białymstoku. Zaskarżając decyzję w całości, zarzucili:

1. naruszenie przepisów postępowania, mogące mieć istotny wpływ na wynik postępowania, tj.:

a) art. 7 i art. 77 k.p.a., poprzez niepodjęcie przez organ wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i nieustalenie wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności faktycznych, w szczególności prowadzenie postępowania i wydanie decyzji w sprawie, pomimo iż rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy jest zależne od rozstrzygnięcia wstępnych kwestii w innym postępowaniu sądowo-administracyjnym i wymaga ustalenia, czy zmiany ustaleń m.p.z.p. wynikających z uchwały nr [...] Rady Gminy J. z dnia [...] sierpnia 2019 r. były zgodne z prawem i niezawieszenie postępowania w sprawie pomimo wniosku skarżących o jego zawieszenie do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przed sądem, co skutkowało przyjęciem przez organ zgodności projektu budowlanego z ustaleniami m.p.z.p. i utrzymaniem w mocy zaskarżonej decyzji;

b) art. 80 k.p.a., poprzez uznanie przez organ, że projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, podczas gdy organ zebrał materiał dowodowy w sprawie w sposób niepełny, gdyż podjął rozstrzygnięcie z pominięciem rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, nie uwzględniając wniosku o zawieszenie przedmiotowej sprawy do czasu rozstrzygnięcia prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego w sprawie ważności ustaleń m.p.z.p. wynikających z uchwały nr [...];

c) art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., poprzez nieuwzględnienie przez Wojewodę P. wniosku o zawieszenie postępowania, na skutek którego została wydana zaskarżona decyzja, do czasu rozpoznania skargi w trybie art. 101 ust. 1 w zw. z art. 94 ust. 1 i 2 u.s.g. na uchwałę nr [...], pomimo że skarżący wykazali, że wynik ww. postępowania będzie miał wpływ na wynik przedmiotowego postępowania, czego organ nie wziął pod ocenę;

2. naruszenie prawa materialnego, tj.:

a) art. 35 ust. 1 pkt 1 p.b., poprzez jego błędne zastosowanie i uznanie przez organ administracyjny pierwszej i drugiej instancji, że projekt budowalny jest zgodny z ustaleniami m.p.z.p. i nieuwzględnienie przez organ pierwszej i drugiej instancji, że skarżący kwestionują w ramach postępowania sądowo-administracyjnego przed WSA w Białymstoku ustalenia m.p.z.p. wynikające z uchwały nr [...].

W oparciu o powyższe zarzuty, autor skargi wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Wojewody oraz poprzedzającej jej wydanie decyzji organu pierwszej instancji i umorzenie postępowania w sprawie, a także zasądzenie od organu na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania sądowego; ewentualnie, gdyby sąd nie znalazł podstaw do umorzenia postępowania w przedmiotowej sprawie, uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej wydanie decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sprawy.

Jednocześnie pełnomocnik skarżących wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji poprzedzającej wydanie zaskarżonej decyzji, z uwagi na złożenie skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Białymstoku z 14 maja 2019 r., II SA/Bk 87/19.

Ponadto autor skargi wniósł o zawieszenie przedmiotowego postępowania do czasu rozpoznania w postępowaniu sądowo-administracyjnym sprawy o stwierdzenie nieważności uchwały nr [...], w której została wniesiona skarga kasacyjna od wyroku WSA w Białymstoku z 14 maja 2019 r., II SA/Bk 87/19.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Postanowieniem z 14 listopada 2019 r. WSA w Białymstoku odmówił zawieszenie postępowania sądowego w sprawie. Postanowieniem z tego samego dnia odmówiono także wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Postanowieniem z 30 stycznia 2020 r. sąd zawiesił postępowanie sądowe na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."). Zdaniem sądu rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku postępowania dotyczącego skargi skarżących na uchwałę w przedmiocie m.p.z.p., dlatego też uznał za konieczne zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego wypowiedzenia się w tej kwestii przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Rozpoznając kolejny wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, postanowieniem z 5 sierpnia 2021 r. sąd wydał rozstrzygnięcie odmowne.

Wyrokiem z dnia 22 września 2022 r., sygn. akt II OSK 2533/19 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną skarżących od wyroku WSA w Białymstoku z dnia z dnia 14 maja 2019 r. sygn. akt II SA/Bk 87/19 oddalającego skargę skarżących na uchwałę Rady Gminy J. z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Postanowieniem z 3 października 2022 r. WSA w Białymstoku podjął zawieszone postępowanie sądowe, albowiem ustały przyczyny zawieszenia wskazane w postanowieniu sądu z 30 stycznia 2020 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Przedmiot kontroli w niniejszej sprawie pod względem zgodności z prawem stanowiła decyzja Wojewody utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Istota zarzutów w sprawie sprowadzała się do kwestionowania legalności obowiązującego na obszarze planowanej inwestycji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przy czym skarżący upatrywali naruszenia prawa przez organy nie tyle w nieprawidłowościach samego projektu budowlanego co dokonania niezgodnej z prawem zmiany zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, pozwalającej na budowę budynku magazynowo-produkcyjnego z częścią biurowo-socjalną w bezpośrednim sąsiedztwie budynków o zabudowie mieszkaniowej.

Sąd pragnie wskazać, że zakres badania projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, podlegających zatwierdzeniu w decyzji o pozwoleniu na budowę przez organy administracji architektoniczno-budowlanej, jest ściśle określony w przepisach u.p.b.

Materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji jest art. 35 ust. 1 i 4 p.b. Wyjaśnić przy tym należy, że kontrolowane postępowanie zostało wszczęte 15 października 2018 r., a więc przed nowelizacją p.b., dokonaną na mocy ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2020, poz. 471), która weszła w życie dnia 19 września 2020 r., w związku z czym zastosowanie w niniejszej sprawie mają przepisy p.b. w brzmieniu sprzed tej nowelizacji (zgodnie z art. 25 ww. ustawy zmieniającej, do spraw uregulowanych p.b. wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej, przepisy p.b. stosuje się w brzmieniu dotychczasowym).

Jak stanowi art. 35 ust. 1 p.b., przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: (1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji środowiskowej, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; (2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; (3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b p.b. oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 p.b.; (4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 p.b.

Przepis powyższy reguluje zakres obowiązków organu architektoniczno-budowlanego, mających na celu sprawdzenie projektu budowlanego w fazie wyjaśniającej postępowania administracyjnego. W razie stwierdzenia naruszeń w ww. zakresie, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę (por. art. 35 ust. 3 p.b.). W przypadku zaś spełnienia tych wymagań, a także wymagań zawartych w art. 32 ust. 4 p.b., właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę – o czym stanowi art. 35 ust. 4 p.b. Przepis ten nie dopuszcza więc jakiejkolwiek uznaniowości w sprawie wydania pozwolenia na budowę, ani też możliwości uzależnienia wydania go od spełniania warunków innych niż te przewidziane ustawowo. Organ nie może zatem odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, jeżeli przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany spełnia wymagania określone w art. 35 ust. 1 p.b., a inwestor dopełnił czynności wymienionych w art. 32 ust. 4 p.b. - co w niniejszej sprawie nastąpiło.

W ocenie sądu, w stanie faktycznym niniejszej sprawy nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego, które miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo dawałoby podstawę do wznowienia postępowania. Organy administracji obu instancji ustaliły istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą, zastosowały prawidłową podstawę prawną, a także uzasadniły swoje rozstrzygnięcia zgodnie z wymaganiami art. 107 § 3 k.p.a.

Podkreślić należy, że w sprawie istotne znaczenie ma fakt, że teren inwestycji znajduje się na działkach o nr geod. [...] i [...] w I., gm. J., które są objęte planem miejscowym tj. uchwałą Rady Gminy J. z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Działki te znajdują się na obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem 1 UPS – przeznaczonym pod zabudowę usługowo-produkcyjno-składową (§ 4 pkt 1 planu miejscowego).

Powyższa uchwała była przedmiotem oceny zgodności z prawem dokonanej z inicjatywy skarżących, którzy zaskarżyli ww. uchwałę Rady Gminy J. z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] do sądu administracyjnego. Wyrokiem z dnia 14 maja 2019 r., sygn. akt II SA/Bk 87/19 WSA w Białymstoku oddalił skargę skarżących na ww. uchwałę, natomiast Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 22 września 2022 r., sygn. akt II OSK 2533/19 oddalił skargę kasacyjną skarżących od wyroku WSA w Białymstoku z dnia z dnia 14 maja 2019 r. sygn. akt II SA/Bk 87/19. Z uwagi na powyższe postępowanie, niniejsza sprawa sądowoadministracyjna była zawieszona. Dlatego też, w chwili obecnej nie może budzić jakichkolwiek wątpliwości, że ww. uchwała stanowi akt prawa miejscowego prawidłowo podjęty i może być podstawą do merytorycznej oceny projektu budowlanego pod kątem zgodności z prawem. Zaznaczyć przy tym należy, że sąd podziela stanowisko zaprezentowane przez organy obu instancji, że ocena zgodności z prawem miejscowego planu zagospodarowania terenu nie podlega ocenie w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę.

Dokonując analizy treści planowanego zamierzenia inwestycyjnego, sąd w pełni podziela stanowisko organów obu instancji, że spełnione zostały wszystkie wymagania postawione w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego w zakresie wskaźnika dopuszczalnej powierzchni zabudowy, powierzchni biologicznie czynnej, intensywności zabudowy, zabezpieczeniem działek sąsiednich przed spływem wód opadowych i roztopowych, wysokości zabudowy, liczby miejsc postojowych, czy kształtu i koloru dachu. Mając na uwadze, że skarżący nie podnosili w tym zakresie jakichkolwiek zarzutów w skardze, sąd za zbędne uznał przytaczanie po raz kolejny poszczególnych parametrów i wskaźników, które w sposób czytelny i jasny zostały przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze powyższe, zgodzić się należało z Wojewodą, że przedłożony projekt budowany został wykonany zgodnie z obowiązującym na danym terenie miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Sąd podziela również stanowisko Wojewody, że przedłożony przez inwestora projekt zagospodarowania działki terenu jest zgodny z treścią rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz innymi przepisami prawa. Nie budzi również wątpliwości sądu kwestia kompletności przedłożonej dokumentacji, posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień i pozwoleń i sprawdzeń oraz posiadanie przez osobę wykonującą projekt budowlany wymaganych uprawnień i przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego. Podkreślić przy tym należy, że w powyższym zakresie skarżący również nie podnosili jakichkolwiek zarzutów.

W ocenie sądu, podniesione w skardze zarzuty, w żadnym zakresie nie podważają legalności wydanych w sprawie decyzji, a zatem nie mogły doprowadzić do uwzględnienia skargi. Zarzuty te, jak wskazano na wstępie uzasadnienia koncentrowały się na ocenie legalności zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, która to ocena została dokonana i przesądzona w innym postępowaniu sądowoadministracyjnym, zakończonym wyrokiem NSA z dnia 22 września 2022 r., sygn. akt II OSK 2533/19. Dlatego też za niezasadne należało uznać zarzuty skargi naruszenia poszczególnych przepisów k.p.a. – art. 7, art. 77, art. 80 oraz art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Sąd podziela stanowisko organów, że złożenie skargi do sądu administracyjnego w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. na uchwałę w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie stanowi co do zasady zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. i nie obliguje organu do zawieszenia postępowania w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowalnego i udzielenia pozwolenia na budowę. To, że w okolicznościach niniejszej sprawy, sąd postanowił jednak o zawieszeniu postępowania sądowego do czasu przesądzenia kwestii legalności uchwały w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie oznacza, że organy administracji publicznej były zobowiązane do zawieszenia własnego postępowania administracyjnego.

Z tych samych przyczyn sąd za niezasadne uznał zarzuty naruszenia art. 35 ust. 1 pkt 1 p.b. W chwili wydawania zaskarżonej decyzji obowiązywała uchwała Rady Gminy J. z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a zatem organy miały prawo dokonać oceny planowanego zamierzenia inwestycyjnego pod kątem zgodności z wymogami jakie stawiał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.

Reasumując, zdaniem sądu, podniesione w skardze zarzuty okazały się niezasadne, gdyż postępowanie przed organem drugiej instancji zostało przeprowadzone w sposób wyczerpujący i należyty, zaś zgromadzony w sprawie materiał oceniono właściwie. Zostały także prawidłowo zinterpretowane, mające zastosowanie w sprawie, przepisy. Sąd nie doszukał się też innych naruszeń przepisów prawa materialnego, czy procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji.

Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 151 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.