Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 15/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-03-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6461 Wynalazki
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jacek Chlebny po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lutego 2005 r. sygn. akt 6 II SA 3848/02 w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia 21 października 2002 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia patentu p o s t a n a w i a: – oddalić zażalenie– U Z A S A D N I E N I E Przewodniczący Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 1 lutego 2005 r. nakazał ściągnąć od J. K. kwotę 100 zł tytułem nieziszczonej opłaty kancelaryjnej. W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący podniósł, że złożył wniosek do Ministra Gospodarki i Pracy w Warszawie i pozytywne załatwienie tego wniosku spowoduje, że Minister "ureguluje w ramach praw do wynalazku również opłatę kancelaryjną". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest uzasadnione. Uzasadnienie zażalenia nie zawiera żadnych zarzutów, w których kwestionowana byłaby wysokość albo zasadność pobrania opłaty kancelaryjnej, a zatem należało uznać, że zaskarżone zarządzenie nie narusza art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) /dale: p.p.s.a./ i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. z dnia 24 grudnia 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Podstawą odroczenia zapłaty należności sądowych mogą być natomiast okoliczności podane w § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania, odraczania i rozkładania na raty oraz cofania odroczenia lub rozłożenia na raty nieuiszczonych należności sądowych orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz. U. Nr 221, poz. 2194), a mianowicie zapłata należności sądowych może być odroczona lub rozłożona na raty, jeżeli natychmiastowe ich ściągnięcie byłoby połączone z niewspółmiernymi trudnościami lub powodowałoby dla dłużnika nadmierne obciążenie majątkowe lub inne ciężkie skutki. Wniosek o odroczenie zapłaty skarżący może ewentualnie złożyć do Prezesa Sądu, jeżeli uzna, że spełnia wymagania, które wyżej zostały wskazane. Z tych względów na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji. mr


UZASADNIENIE

P O S T A N O W I E N I E

Dnia 16 marca 2005 r.

Naczelny Sąd Administracyjny

w składzie:

Sędzia NSA Jacek Chlebny

po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2005 r.

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej

zażalenia J. K.

na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

z dnia 1 lutego 2005 r. sygn. akt 6 II SA 3848/02

w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia 21 października 2002 r. nr [...]

w przedmiocie odmowy udzielenia patentu

p o s t a n a w i a:

– oddalić zażalenie–

U Z A S A D N I E N I E

Przewodniczący Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 1 lutego 2005 r. nakazał ściągnąć od J. K. kwotę 100 zł tytułem nieziszczonej opłaty kancelaryjnej.

W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący podniósł, że złożył wniosek do Ministra Gospodarki i Pracy w Warszawie i pozytywne załatwienie tego wniosku spowoduje, że Minister "ureguluje w ramach praw do wynalazku również opłatę kancelaryjną".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest uzasadnione.

Uzasadnienie zażalenia nie zawiera żadnych zarzutów, w których kwestionowana byłaby wysokość albo zasadność pobrania opłaty kancelaryjnej, a zatem należało uznać, że zaskarżone zarządzenie nie narusza art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) /dale: p.p.s.a./ i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. z dnia 24 grudnia 2003 r. Nr 221, poz. 2192).

Podstawą odroczenia zapłaty należności sądowych mogą być natomiast okoliczności podane w § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania, odraczania i rozkładania na raty oraz cofania odroczenia lub rozłożenia na raty nieuiszczonych należności sądowych orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz. U. Nr 221, poz. 2194), a mianowicie zapłata należności sądowych może być odroczona lub rozłożona na raty, jeżeli natychmiastowe ich ściągnięcie byłoby połączone z niewspółmiernymi trudnościami lub powodowałoby dla dłużnika nadmierne obciążenie majątkowe lub inne ciężkie skutki. Wniosek o odroczenie zapłaty skarżący może ewentualnie złożyć do Prezesa Sądu, jeżeli uzna, że spełnia wymagania, które wyżej zostały wskazane.

Z tych względów na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.

mr