Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 534/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-10-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski (sprawozdawca) Sędzia WSA Artur Kot po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 5 października 2017 r. sprawy ze skargi A. C. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2017 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]października 2012 r. nr [...][...]Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego, nałożył na A. C. (dalej: "skarżący") karę pieniężną w kwocie [...]zł, na którą składały się kary za przekroczenie dopuszczalnych nacisków osi na drogach, na których jest dopuszczalny ruch pojazdów o naciskach osi do 8,0 t dla pojedynczej osi napędowej pojazdów silnikowych o nacisku osi powyżej 9,0 t do 9,5 t – [...]zł; oraz za przekroczenie dopuszczalnych nacisków osi na drogach, na których jest dopuszczalny ruch pojazdów o naciskach osi do 8,0 t dla pojedynczej osi napędowej pojazdów silnikowych o nacisku osi za każde rozpoczęte przekroczenie o 0,5 t powyżej 9,5 t dodatkowo (3x900) - [...]zł.

Decyzją z [...]grudnia 2012 r., nr [...]Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy ww. decyzję, w skutek czego skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem sygn. akt VIII SA/Wa 237/13 z dnia 11 lipca 2013 r. uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji.

Na skutek wniesionej skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 13 stycznia 2015 r., sygn. akt II GSK 2123/13 uchylił wyrok Sądu I instancji i oddalił skargę.

Pismem z dnia 16 listopada 2015 r., skarżący złożył wniosek o wznowienie postępowania w sprawie decyzji wydanej przez [...]Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w dniu [...]października 2012 r. nr [...]. Swój wniosek uzasadnił stanowiskiem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zawartym w piśmie z dnia [...]października 2015 r. nr [...]

[...]Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w dniu [...]grudnia 2015 r. wydał postanowienie o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją z dnia [...]października 2012 r. nr [...].

Główny Inspektor Transportu Drogowego postanowieniem z dnia [...]lutego 2016 r. uchylił ww. postanowienie w całości.

Pismem z dnia 9 marca 2016 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego wezwał skarżącego do sprecyzowania swojego żądania wyrażonego w piśmie z dnia 16 listopada 2015 r., tj. czy jest to wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją [...]Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego nr [...] z dnia [...]października 2012 r., czy wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną wydaną przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego nr [...]z dnia [...]grudnia 2012 r. Powyższe wezwanie zostało doręczone w dniu 30 marca 2016 r. Skarżący w wyznaczonym terminie nie złożył żadnych wyjaśnień.

Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej także jako "GITD" lub "organ") postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...], działając na podstawie art. 149 § 3 i art 150 § 2 w zw. z art. 148 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.; dalej: "k.p.a."), odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...]października 2012 r. Postanowienie to, z upoważnienia Głównego Inspektora Transportu Drogowego – podpisała R. R. – Dyrektor Biura Prawnego.

Pismem z 10 czerwca 2016 r. skarżący wniósł wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy.

Postanowieniem z dnia [...]sierpnia 2016 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Postanowienie to –z upoważnienia Głównego Inspektora Transportu Drogowego – również podpisała R.R.– Dyrektor Biura Prawnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem sygn. akt VIII SA/Wa 894/16 z dnia 29 grudnia 2016 r. uchylił zaskarżone postanowienie GITD z dnia [...]sierpnia 2016 r. Sąd uznał, że R. R. – Dyrektor Biura Prawnego podlega wyłączeniu od udziału w sprawie, gdyż wydała ona i podpisała, działając z upoważnienia organu, oba postanowienia w przedmiocie odmowy wszczęcia postepowania.

Ponownie rozpoznając zażalenie, Główny Inspektor Transportu Drogowego postanowieniem z dnia [...]kwietnia 2017 r. nr [...], działając na podstawie art. 149 § 3 i 4 w zw. z art 141 § 2 w zw. z art. 127 § 1 i 3 i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy postanowienie własne z [...]czerwca 2016 r. o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją [...]Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...]października 2012 r.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia GITD przytoczył m.in. brzmienie art. 145 § 1 k.p.a. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych uznał, że pismo Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2015 r., zawierające nową wykładnię przepisów prawnych nie stanowi nowego dowodu w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.

Pismem z dnia 24 maja 2017 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. postanowienie GITD z dnia [...]kwietnia 2017 r. zarzucając, że jego wniosek o wznowienie postępowania nie został uwzględniony przez organ, pomimo, iż został złożony w terminie i zawierał uzasadnione przyczyny wznowienia.

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł m.in., że w dniu [...]października 2015 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego przekazał wojewódzkim inspektorom transportu drogowego pismo nr [...]. W przedmiotowym piśmie zawarł stanowisko, zgodnie z którym zaleca odstępowanie od nakładania kar pieniężnych za przekroczenia nacisków na osie, w przypadku gdy nie istniała alternatywna droga o nacisku osi pojedynczej 11,5 t prowadząca do miejsca rozładunku lub załadunku. Wynikiem tego stanowiska jest zastosowanie się przez organy inspekcji transportu drogowego do dyrektywy unijnej nr 96/53. W ocenie skarżącego, sprawa powinna być wznowiona i rozpatrzona ponownie z uwagi na to, że urząd nie zastosował się do prawa które obowiązywało podczas wydawania decyzji, a które nie było brane pod uwagę w czasie postępowania administracyjnego.

Skarżący wniósł o wznowienie postępowania zakończonego decyzją [...]Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...]października 2012 r. nr [...]i uchylenie, zmianę lub stwierdzenie nieważności ww. decyzji, ewentualnie skierowanie do ponownego rozpatrzenia sprawy zakończonej postanowieniem z dnia [...]kwietnia 2017 r. nr [...].

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym zważył, co następuje:

Skarga okazała się niezasadna.

Należy w tym miejscu przypomnieć, że zaskarżone postanowienie zostało wydane w trybie wznowienia postępowania. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy, która została rozstrzygnięta decyzją ostateczną, jeżeli została ona wydana w postępowaniu administracyjnym dotkniętym jedną z wad procesowych wyliczonych enumeratywnie w art. 145 § 1, art. 145a § 1 i art. 145b § 1 k.p.a. Możliwość prawna, którą otwiera instytucja wznowienia postępowania, ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy, rozstrzygniętej decyzją ostateczną, stanowi wyjątek od zasady trwałości decyzji ostatecznej.

W przedmiotowej sprawie skarżący jako podstawę wznowienia wskazał art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Przepis ten stanowi, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. A zatem aby wznowić postępowanie na podstawie tego przepisu powinny być spełnione łącznie trzy przesłanki. Ujawnione okoliczności faktyczne lub dowody istotne dla sprawy muszą być nowe. Obejmuje to okoliczności lub dowody zarówno nowoodkryte, jak i po raz pierwszy zgłoszone przez stronę. Ujawnienie nowych okoliczności faktycznych stanowi samoistną podstawę wznowienia postępowania. Nowe okoliczności faktyczne czy nowe dowody mogą stanowić podstawę wznowienia postępowania, o ile są dla sprawy istotne. Muszą zatem dotyczyć przedmiotu sprawy oraz mieć znaczenie prawne. Kolejną przesłanką jest istnienie nowych okoliczności faktycznych czy nowych dowodów w dniu wydania decyzji ostatecznej. Trzecią przesłanką jest to, że nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody nie były znane organowi, który wydał decyzję.

Za nową okoliczność skarżący we wniosku o wznowienie postępowania uznał pismo Głównego Inspektora Transportu Drogowego nr [...]z dnia [...]października 2015 r.

W ocenie Sądu zasadnie organ rozpoznający sprawę stwierdził, że w przedmiotowej sprawie, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie zachodzą przesłanki wskazane w art. 145 § 1 k.p.a. pozwalające organowi wznowić postępowanie.

Za podstawę żądania wznowienia nie można bowiem uznać wskazanego przez skarżącego pisma GITD z dnia [...]października 2015 r. Zauważyć należy, że ww. pismo nie stanowi źródła prawa, gdyż nie jest aktem prawnym powszechnie obowiązującym, lecz pismem wewnętrznym skierowanym do wojewódzkich inspektorów transportu drogowego. Pismo to co prawda zawiera nową wykładnię przepisów prawnych, jednak jak słusznie zauważył organ, nowa wykładnia przepisów prawnych nie stanowi przesłanki wznowienia postępowania. Nie jest bowiem nowym dowodem, ani nowym faktem w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Powyższe znajduje potwierdzenie w cytowanym przez GITD w zaskarżonym postanowieniu orzecznictwie sądów administracyjnych, które Sąd w składzie orzekającym w pełni aprobuje.

Jednocześnie Sąd zauważa, że wskazywane pismo GITD z dnia [...]października 2015 r. nie istniało w dacie orzekania o wymierzeniu skarżącemu kary pieniężnej. Nadto odnosi się ono do przewozu międzynarodowego, a w sprawie zakończonej ostateczną decyzją [...]Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...]października 2012 r. nałożono na skarżącego karę pieniężną za wykonywanie przewozu krajowego rzeczy.

W związku z powyższym należy uznać, że w toku postępowania skarżący nie przedstawił żadnego nowego dowodu, który podważałby ustalenia faktyczne, jakie legły u podstaw wydania decyzji o nałożeniu kary pieniężnej.

W konsekwencji Główny Inspektor Transportu Drogowego zasadnie przyjął, że w rozpoznawanej sprawie brak podstawy wznowienia z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. jest oczywisty, a zatem odmowa wznowienia przedmiotowego postępowania była zasadna.

Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.

-----------------------

5