Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1615/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-05-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do sporządzenia uzasadnienia
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 10 lutego 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 1615/10 w sprawie ze skargi G. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości odszkodowania postanawia: odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 10 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę G. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości odszkodowania.

Pismem z dnia 11 marca 2011 r. G. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 10 lutego 2011 r. , sygn. akt I SA/Wa 1615/10.

W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, iż pismem z dnia 24 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiadomił skarżącego o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 10 lutego 2010 r. W zawiadomieniu tym wskazał, iż przedmiotem posiedzenia sądowego ma być odmowa dopuszczenia do udziału w postępowaniu na prawach strony. Powyższe zawiadomienie zawierało błędne pouczenie co do przedmiotu rozprawy. Doprowadziło to do niestawiennictwa pełnomocnika skarżącego na rozprawie i uchybienia terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku zapadłego w sprawie. Tym samym skarżący bez swojej winy nie dokonał czynności złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku.

Dodatkowo strona skarżąca podniosła, że informację o rzeczywistym przedmiocie rozprawy pełnomocnik wnioskodawcy uzyskał dopiero w dniu 11 marca 2011 r. podczas rozmowy telefonicznej z pracownikiem sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

W świetle postanowień zawartych w art. 86 i 87 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: 1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; 2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; 3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin 4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; 5) uchybienie terminowi powoduje powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 ppsa).

Natomiast zgodnie z art. 88 tej ustawy spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

W niniejszej sprawie skarżący wniósł wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie ww. terminu nastąpiło bez jego winy.

Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego (np. M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze 2000, s. 368-370), jak i postępowania cywilnego panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy - T. Ereciński, J. Gudowski, M. Jędrzejewska, Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego, Część pierwsza, postępowanie rozpoznawcze, t. 1, Warszawa 2003, s. 362. Stanowisko to zostało zaakceptowane w orzecznictwie NSA.

Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminowi zalicza się z reguły: przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (...) (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz", Wydaw. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 333). Jako brak winy nie mogą zostać zakwalifikowane - nieuwaga bądź zaniedbanie leżące po stronie skarżącej. Podkreślenia wymaga, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Ani podeszły wiek ani stan zdrowia nie stanowią przesłanek wykluczających istnienia winy (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2007 r. o sygn. akt II OSK 479/07).

W świetle powyższego nie można zatem przyjąć, że strona skarżąca bez swojej winy uchybił terminowi do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Skarżący został zawiadomiony o posiedzeniu sądu w sprawie z jego skargi na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2010 r. W zawiadomieniu Sąd wskazał numer zaskarżonego aktu oraz czyjej skargi dotyczy rozprawa. Co prawda w zawiadomieniu został mylnie przytoczony przedmiot sprawy, jednakże skarżący mógł wyjaśnić ewentualne wątpliwości w tym zakresie. Tym bardziej, że Generalny G. jest wyspecjalizowanym organem administracji, który wielokrotnie uczestniczył w postępowaniu przed sądem administracyjnym, zatem jest mu wiadome, że orzeczenie o dopuszczeniu uczestnika do udziału w sprawie nie zapada po przeprowadzeniu rozprawy, o czym stanowi art. 33 ppsa.

Ponadto w zawiadomieniu o rozprawie znajduje się pouczenie, iż sentencji wyroku ogłoszonego na rozprawie nie doręcza się stronom nieobecnym na rozprawie. Zatem skarżący dochowując należytej staranności winien dowiedzieć się o rozstrzygnięciu zapadłym na rozprawie, a następnie złożyć stosowny wniosek w terminie.

Jak z powyższego wynika, nie można uznać, że skarżący uprawdopodobnił, iż bez swojej winy uchybił terminowi z uwagi na okoliczność nieprawidłowego wskazania przedmiotu sprawy w zawiadomieniu o terminie rozprawy.

Z tego też względu Sąd na podstawie art. 86 w zw. z art. 87 § 2 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji postanowienia.