Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2243/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2023-02-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 48, art. 48 ust. 1 i ust. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 1186
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Janeczko (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska asesor WSA Michał Podsiadło po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 lutego 2023 r. sprawy ze skargi S. Ż. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 sierpnia 2022 r. nr 1391/22 w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z 24 sierpnia 2022r. Nr 1391/22 Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "MWINB", "organ odwoławczy", "organ II instancji"), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021r. poz. 735 ze zm., dalej: "k.p.a.") oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U z 2021r. poz. 2351 ze zm), po rozpoznaniu zażalenia S. Ż. ( dalej: "skarżący", "inwestor") na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. ( dalej: "PINB", "organ I instancji") z [...] lipca 2022r. Nr [...] wstrzymujące prowadzenie dalszych robót budowlanych przy budynku mieszkalnym konstrukcji drewnianej usytuowanym na działce o nr ew. [...] położonej w miejscowości [...], gm. [...] oraz informujące inwestora o możliwości złożenia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia ww. postanowienia, wniosku o legalizację oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji obiektu budowlanego – utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.

W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy.

W wyniku czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu 10 czerwca 2022 r. przez pracowników Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w W. ustalono, że na działce nr ewid. [...] w miejscowości [...] znajduje się budynek mieszkalny konstrukcji drewnianej z poddaszem użytkowym, dachem dwuspadowym krytym blachą. Budynek o wymiarach zewnętrznych 13,10 m x 7,10 m z przylegającą altaną o wymiarach 3,70 m x 7,10 m. Nie przedstawiono dokumentów związanych

z realizacją ww. inwestycji. Roboty nie zostały zakończone. Według oświadczenia obecnego w trakcie oględzin S. Ż. realizacja budynku objęta została zgłoszeniem w Starostwie Powiatowym w W., natomiast dobudowa od strony elewacji zachodniej części budynku o wymiarach zewnętrznych 4,20 m x 7,10 m, nie objęta zgłoszeniem stanowi odrębną całość, jest dobudowana jak weranda.

W związku z powyższym PINB w W. zawiadomieniem z 15 czerwca 2022r. z urzędu wszczął postępowanie administracyjne w sprawie realizacji ww. budynku.

W dniu 24 czerwca 2022r. do PINB w W. wpłynęło pismo stanowiące

odpowiedź Wydziału Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatowego w W., iż w zasobach archiwalnych nie figuruje decyzja o pozwoleniu lub zgłoszenie na ww. budynek. W załączeniu przekazano kopię zgłoszenia z 8 czerwca 2020r. złożonego

w Starostwie Powiatowym w W. w dniu 15 czerwca 2020r. dotyczącego budowy wolno stojącego budynku gospodarczego o powierzchni zabudowy do 35 m² na działce nr ew. [...], położonej w miejscowości [...], gm. [...], stanowiącej własność S. Ż..

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W.po analizie zgromadzonego materiału dowodowego postanowieniem z [...] lipca 2022r. Nr [...] na podstawie art. 48 ust. 1 i 3 Prawa budowlanego wstrzymał prowadzenie robót budowlanych związanych z budową ww. budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr ew. [...] położonej w miejscowości [...], gm. [...].

Na ww. postanowienie zażalenie wniósł S. Ż..

Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego powołanym na wstępie postanowieniem z 24 sierpnia 2022r. Nr 1391/22 utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.

W ocenie organu odwoławczego skarżone rozstrzygnięcie odpowiada przepisom prawa. MWINB powołał przepis art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego i wskazał, że przepisy wskazane ww. artykule tj. 29 -31 Prawa budowlanego wymieniają roboty budowlane, które nie wymagają pozwolenia i zgłoszenia lub też wymagają wyłącznie zgłoszenia. W ocenie MWINB przedmiotowa inwestycja nie została uwzględniona w ww. przepisach. W związku z tym na jej realizację wymagane było uzyskanie pozwolenia na budowę.

MWINB wskazał, że w omawianej sprawie mamy do czynienia z budową budynku mieszkalnego o powierzchni ok. 93 m². Organ odwoławczy odniósł się do kwestii podnoszonej w zażaleniu przez S. Ż., w którym podniósł, "z ustaleń pracowników oraz postanowienia nr 63/2022 wynika, iż budynek w całości powstał jako samowola budowlana o wymiarach 13,10 x 7,10 m o jednolitej bryle zabudowy, natomiast z konstrukcji budynku oraz wyglądu można wywnioskować, że jest to budynek o wymiarach 4,95 x 7,10 m z przylegającą od strony zachodniej odrębną konstrukcją w zamyśle oranżerią (ogrodem zimowym) o wymiarach 4,25 x 7,10 m oraz przylegającym od strony wschodniej gankiem również odrębnej konstrukcji o wymiarach 3,70 x 7,10 m."

MWINB podał wyżej opisane ustalenia organu powiatowego dokonane w trakcie czynności kontrolnych z 10 czerwca 2022 r. na terenie działki o nr ew. [...] położonej w miejscowości [...] gm. [...]. Podkreślił, że nie przedstawiono dokumentacji związanej z realizacją przedmiotowej inwestycji. Dalej organ odwoławczy wskazał, że w dniu 24 czerwca 2022r. do organu powiatowego wpłynęła kopia zgłoszenia z 8 czerwca 2020r. złożonego w Starostwie Powiatowym w W. w dniu 15 czerwca 2020r. dotyczącego budowy wolno stojącego budynku gospodarczego o powierzchni zabudowy do 35m², na działce nr ew. [...], położonej w miejscowości [...], gm. [...], stanowiącej własność S. Ż..

Zdaniem organu odwoławczego ocena materiału dowodowego przeprowadzona z uwzględnieniem zasad doświadczenia życiowego i reguł logiki prowadzi do wniosku, iż sporny obiekt nie posiada cech parterowego budynku gospodarczego i należy go kwalifikować jako budynek mieszkalny. MWINB zwrócił uwagę na fakt, iż zgłoszenie dotyczyło budowy budynku o powierzchni 35 m², a sporny obiekt posiada powierzchnię 93 m². Ponadto w zgłoszeniu nie był przewidziany balkon oraz otwór drzwiowy na poddaszu. Brak również podstaw aby część budynku od strony zachodniej traktować jako ganek.

W związku z powyższym MWINB uznał, że inwestor wykonał obiekt inny niż przewidziany w ww. zgłoszeniu, na który wymagane było uzyskanie pozwolenia na budowę, co implikuje konieczność wszczęcia postępowania legalizacyjnego. Zdaniem organu odwoławczego organ powiatowy prawidłowo wdrożył postępowanie legalizacyjne w trybie art. 48 Prawa budowlanego. Sentencja postanowienia z [...] lipca 2022r. Nr [...] oraz jego uzasadnienie odpowiadają dyspozycji ww. przepisu. PINB w W. poinformował prawidłowo S. Ż. o możliwości złożenia wniosku o legalizację, o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej oraz o sposobie ustalenia jej wysokości.

Skargę do Sądu na opisane wyżej postanowienie wniósł S.Ż. wnosząc o jego uchylenie oraz uchylenie postanowienia organu I instancji.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego:

1. art. 29 ust. 1 pkt 1, 1a, 14 i 15 w zw. z art. 48 ust. 1 i 3 Prawa budowlanego w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. poprzez błędną wykładnię, polegającą na uznaniu, iż budynek nie jest budynkiem gospodarczym, a jest budynkiem mieszkalnym, w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego, co skutkowało błędnym uznaniem za konieczne uzyskanie przez skarżącego decyzji o pozwoleniu na budowę dla budowy budynku, a co w konsekwencji doprowadziło do utrzymania w mocy postanowienia I instancji i wydania postanowienia, podczas gdy:

a) przez budynek gospodarczy należy rozumieć budynek, który pełni określoną funkcję związaną z gospodarowaniem, trzymaniem sprzętów czy niezawodowym wykonywaniem różnych prac gospodarczych, przy czym gospodarowanie to może być związane z różnym rodzajem działalności,

b) w celu dokonania kwalifikacji danego budynku do odpowiedniej kategorii obiektów budowlanych należy ustalić funkcję użytkową danego budynku,

c) w realiach niniejszej sprawy budynek może zostać uznany co najwyżej za wolnostojący jednorodzinny budynek mieszkalny, w rozumieniu art. 29 ust. 1 pkt 1 lub 1a Prawa budowlanego, co prowadzi do wniosku, iż nawet jeśli uznać, iż budynek jest wolnostojącym jednorodzinnym budynkiem mieszkalnym, to jego budowa nie wymagała uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę,

d) prawodawca coraz to bardziej liberalizuje obowiązujące regulacje prawne odnośnie do możliwości uzyskiwania zgłoszenia zamiast decyzji o pozwoleniu na budowę, ułatwiając inwestorom zabudowę ich nieruchomości prostymi obiektami;

2. postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

-art. 30 ust. 1 pkt 1 i ust. 5 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego (w brzmieniu obowiązującym w dacie zgłoszenia (Dz.U. 2019 poz. 1186) w zw. z art. 59 ust. 1 w zw. z art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. 2022 poz. 503) (dalej: "Ustawa o planowaniu" w zw. z art. 7 i 7a w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. polegające na przyjęciu, iż zgłoszenie z dnia 8 czerwca 2020r. (dalej: zgłoszenie") Staroście W. budowy budynku gospodarczego, garaży altan i ganków, d/t jedynie budowy budowli określonej przez organy administracji architektoniczno - budowlanej jako wolnostojący parterowy budynek gospodarczy, bez względu na słuszny interes inwestora i zasadę prawdy obiektywnej, podczas gdy:

a) z samego zgłoszenia wynika zamiar budowy wolnostojącego budynku gospodarczego, garażu, altany, przydomowych ganków i oranżerii, z czego wynika, że skarżący zgłosił, iż będzie budował również te budowle, co prowadzi do wniosku, iż było to objęte zgłoszeniem, w związku z czym nie doszło do samowoli budowlanej,

b) ze szkiców i rysunków dołączonych do zgłoszenia wynika, iż budowa d/t będzie budynku gospodarczego z dachem dwuspadowym krytym blachą, z dużym oknem dolnym oraz górnym okienkiem, co prowadzi do wniosku, iż także budowa poddasza użytkowego była wskazana odpowiedniemu organowi już w zgłoszeniu, a mimo to organ ten nie zgłosił sprzeciwu, ani nie nakazał skarżącemu uzyskania decyzji

o pozwoleniu na budowę w ustawowym terminie,

c) obywatel nie może ponosić negatywnych skutków ew. błędnych pouczeń oraz innych zaniechać będących winą organu, w wyniku których nabył określone uprawnienie, jeżeli przedmiotem postępowania administracyjnego jest odebranie tego uprawnienia, a ponadto, wszelkie wątpliwości winny być rozstrzygane na korzyść strony,

d) z decyzji Wójta Gminy S. nr [...] z [...] kwietnia 2020r. o warunkach zabudowy (ostateczna z dniem 13 maja 202r.) kończącej postępowanie w sprawie [...] (dalej: "Decyzja o warunkach zabudowy") wynika, iż funkcją zabudowy na działce o nr. ew. [...] położonej w miejscowości [...], gm. [...] jest budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego i budynku gospodarczego wraz z urządzeniami technicznymi dającymi możliwość użytkowania obiektów zgodnie z ich przeznaczeniem, co należy rozumieć jako promesę (przyrzeczenie) uzyskania przez inwestora uprawnienia do budowy obu takich obiektów;

3. art 7 w zw. z art 77 § 1 w zw. z art. 80 w zw. z art 124 k.p.a. w zw. z art. § 1 ust 4 Prawa budowlanego poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę dowodu w postaci protokołu oględzin budynku z 10 czerwca 2022r. sporządzonym w [...] przez referentów Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w W.(dalej: "protokół oględzin budynku"), bez względu na słuszny interes inwestora,

z naruszeniem zasady prawdy obiektywnej, polegające na:

a) stwierdzeniu, iż budynek ma wymiary 13,10 m x 7,10 m z przylegającą altaną

o wymiarach 3,70 x 7,10 m, podczas gdy z protokołu oględzin budynku nie wynika, aby organ dokonał stosownych pomiarów, ponadto nie sporządzono szkicu sytuacyjnego, a zrobiono jedynie zdjęcia, co w konsekwencji prowadzi do wniosku, iż nie było podstaw, do ustalenia ww. wymiarów,

b) zaniechaniu wykazania w protokole oględzin budynku jakie konkretnie czynności zostały dokonane celem ustalenia ww. wymiarów budynku i stwierdzenia, że jest to budynek mieszkalny, co doprowadziło do błędnych ustaleń organu w zakresie stwierdzenia odpowiedniej funkcji użytkowej budynku,

c) domniemanym przyjęciu przeznaczenia użytkowego budynku jako budynku mieszkalnego, przy jednoczesnym zignorowaniu faktu, iż budynek jest nadal w trakcie budowy, co gdyby zostało wzięte pod uwagę przez organ, mogło mieć wpływ na ustalenie ostatecznego kształtu i wyposażenia budynku, a w konsekwencji stwierdzenia, że budynek powstanie jako budynek gospodarczy,

d) faktycznym zaniechaniu wyjaśnienia dlaczego dano wiarę ustaleniom poczynionym w protokole oględzin budynku, wobec faktu zaprzeczenia tym ustaleniom przez skarżącego w zażaleniu z dnia 19 lipca 2022r., do czego organ nie odniósł się w uzasadnieniu postanowienia, co w konsekwencji doprowadziło do przyjęcia, iż w niniejszej spawie mamy do czynienia z budową budynku mieszkalnego o powierzchni ok. 93m²;

4. art 15 w zw. z art. 138 § 1 i 2 w zw. z art. § 80 w zw. z art. 124 k.p.a. poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności polegające na faktycznym zaniechaniu ponownego rozpatrzenia okoliczności niniejszej sprawy w postępowaniu odwoławczym tj. oparciu się jedynie na ustaleniach faktycznych poczynionych przez organ I instancji i zebranym przez niego dowodzie tj. protokole oględzin budynku, bez przeprowadzenia oceny i weryfikacji tego dowodu, co skutkowało naruszeniem istoty postępowania odwoławczego jakim winna być kontrola postępowania organu I instancji przez organ odwoławczy, podczas gdy:

a) organ mógłby przyjąć ustalenia organu I instancji dopiero w razie ich rozpatrzenia

i zweryfikowania, co winno znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu postanowienia,

a co w realiach niniejszej sprawy polegało jedynie na przytoczeniu ustaleń organu

I instancji, bez poczynienia stosownych wyjaśnień w tym przedmiocie.

Powyższe zarzuty, znalazły rozwinięcie w uzasadnieniu skargi.

W odpowiedzi na skargę Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2019 poz. 2325, dalej: "p.p.s.a."), sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sąd uwzględnia skargę w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Biorąc pod uwagę powyższe kryteria, skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli Sądu, jest postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr 1391/22 z dnia 24 sierpnia 2022 r. utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. Nr [...] z dnia [...] lipca 2022r., znak: [...], wstrzymujące prowadzenie dalszych robót budowlanych przy budynku mieszkalnym konstrukcji drewnianej usytuowanym na działce o nr ew. [...] położonej w miejscowości [...], gm. [...] oraz informujące inwestora o możliwości złożenia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia, wniosku o legalizację przedmiotowego budynku mieszkalnego oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji obiektu budowlanego.

W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie, nie zostało wydane z naruszeniem wskazanych w skardze przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania.

Sąd nie znalazł także podstaw do uznania, że organ w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonego postanowienia ,naruszył art. 7 i 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a. Organ zebrał a następnie ocenił materiał dowodowy a argumentacja organu zawarta w uzasadnieniu postanowienia, jest w ocenie Sądu przekonująca.

Jak wynika z akt sprawy, w trakcie przeprowadzonych w dniu 10 czerwca 2022 r. przez pracowników Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w W. oględzin stwierdzono, że na działce nr ewid. [...] w miejscowości [...] znajduje się budynek mieszkalny konstrukcji drewnianej z poddaszem użytkowym, dachem

dwuspadowym krytym blachą o wymiarach zewnętrznych 13,10 m x 7,10 m z przylegającą altaną o wymiarach 3,70 m x 7,10 m.

Jak wynikało z oświadczenia obecnego w trakcie oględzin skarżącego, realizacja budynku objęta została zgłoszeniem w Starostwie Powiatowym w W., natomiast dobudowa od strony elewacji zachodniej części budynku o wymiarach zewnętrznych 4,20 m x 7,10 m, nie objęta zgłoszeniem stanowi odrębną całość, jest dobudowana jak weranda.

W dniu 24 czerwca 2022r. do PINB w W. wpłynęło pismo stanowiące odpowiedź Wydziału Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatowego w W., iż w zasobach archiwalnych nie figuruje decyzja o pozwoleniu/zgłoszenie na ww. budynek. W załączeniu przekazano kopię zgłoszenia z dnia 8 czerwca 2020r. złożonego w Starostwie Powiatowym w W. w dniu 15 czerwca 2020 r., dotyczącego budowy wolno stojącego budynku gospodarczego o powierzchni zabudowy do 35 m2 na działce nr ew. [...], położonej w miejscowości [...], gm. [...], stanowiącej własność skarżącego.

Zgodnie z art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego: "Roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31".

Powyższe przepisy wymieniają roboty budowlane, które nie wymagają pozwolenia i zgłoszenia lub też wymagają wyłącznie zgłoszenia.

Zdaniem Sądu, przedmiotowa inwestycja nie została uwzględniona w powyższych przepisach.

W myśl art. 29 ust. 1 pkt 1 i 1a, na który powołuje się skarżący, nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę, natomiast wymaga zgłoszenia, o którym mowa w art. 30, budowa:

1) wolno stojących budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których obszar oddziaływania mieści się w całości na działce lub działkach, na których zostały zaprojektowane;

1a) wolno stojących, nie więcej niż dwukondygnacyjnych budynków mieszkalnych jednorodzinnych o powierzchni zabudowy do 70 m2, których obszar oddziaływania mieści się w całości na działce lub działkach, na których zostały zaprojektowane, a budowa jest prowadzona w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych inwestora;

Ponadto w myśl art. 29 ust. 1 pkt 14 i 15 nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę, natomiast wymaga zgłoszenia, o którym mowa w art. 30, budowa:

14) wolno stojących:

a) parterowych budynków gospodarczych,

b) garaży,

c) wiat

- o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki;

15) przydomowych:

a) ganków,

b) oranżerii (ogrodów zimowych)

- o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki;

W niniejszej sprawie, istotna jest treść zgłoszenia dokonanego przez skarżącego, które dotyczyło wolno stojącego budynku gospodarczego o powierzchni zabudowy do 35 m2..

Tymczasem przedmiotowy budynek, co wynika z protokołu oględzin i załączonych zdjęć, ewidentnie jest budynkiem mieszkalnym. Żadne jego cechy nie wskazują, by zgodnie z powołanym w skardze wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 30 listopada 2018 r., II SA/Kr 1382/18, pełnił on rolę służebną wobec innego znajdującego się na tej działce budynku, który byłby budynkiem mieszkalnym. Wprost przeciwnie, wyniki oględzin przeprowadzonych przez organ powiatowy, prowadzą do wniosku, że na przedmiotowej działce znajdują się inne budynki o stricte gospodarczym charakterze, a takowego charakteru nie posiada budynek będący przedmiotem postępowania. Z punktu widzenia zasad logiki i doświadczenia życiowego, trudno wytłumaczyć dlaczego budynek ten jako budynek gospodarczy miałby być wyposażony w balkon, poddasze użytkowe oraz przeszkloną werandę. Należy zatem w pełni zgodzić

się z organem, że nie posiada on cech parterowego budynku gospodarczego i należy go kwalifikować jako budynek mieszkalny. Nieuzasadniony jest zatem zarzut skarżącego, że w protokole oględzin nie wykazano żadnych czynności jakie podjęto celem ustalenia, że mamy do czynienia z budynkiem mieszkalnym o wskazanych wymiarach. Wymiary budynku po jego zewnętrznym obrysie nie były czynnością skomplikowaną i zostały przeprowadzone przez wykwalifikowanych pracowników organu powiatowego. Nie były one zresztą kwestionowane przez skarżącego uczestniczącego w oględzinach. Jego oświadczenie ograniczało się do wskazania wymiarów dobudowanej części budynku.

Ponadto zwrócić należy uwagę, że zgłoszenie dokonane przez skarżącego, dotyczyło budowy budynku o powierzchni 35 m2, a sporny obiekt posiada powierzchnię 93 m2.

Wskazać też należy, że w zgłoszeniu nie był przewidziany balkon oraz otwór drzwiowy na poddaszu. Brak również podstaw aby część budynku od strony zachodniej traktować jako ganek. Zarówno wschodnia jak też zachodnia część budynku stanowią z nim jedną całość a ponadto nie były wymienione w zgłoszeniu. Szkic budynku dołączony do zgłoszenia prowadzi do wniosku, że zgłaszany budynek nie posiadał rozbudowanych części od strony wschodniej i zachodniej. Dlatego nie mają znaczenia w rozpoznawanej sprawie argumenty skarżącego wskazujące, że rozbudowane części traktować należy jako ganek lub wiatę. Również te części nie były przedmiotem zgłoszenia.

Nie można także podzielić argumentacji skarżącego, że sama treść zgłoszenia pokazuje, iż nie doszło do skreślenia przez wypełniającego wniosek poszczególnych obiektów wymienionych w tekście, co oznacza, iż jego zamiarem było zgłoszenie budowy każdego z wymienionych obiektów (vide "niepotrzebne skreślić"). Wprost przeciwnie, skarżący podkreślił w druku zgłoszenia jedynie słowa "wolnostojący budynek gospodarczy". To że wyłącznie taki budynek był przedmiotem jego zgłoszenia, potwierdzają także dołączone do niego szkice, na których nie ma uwidocznionego garażu, altany, oranżerii lub przydomowego ganku. Z uwagi na związanie z budynkiem, nie można obu dobudowanych części zakwalifikować jak sugeruje skarżący, jako obiektów malej architektury w rozumieniu art. 3 pkt 4 Prawa budowlanego. Wbrew argumentacji podniesionej w skardze, wcześniejsze uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy, nie zwalniało skarżącego z uzyskania pozwolenia na budowę w odniesieniu do przedmiotowego budynku. Chybiony jest też argument, że nawet jeśli w zgłoszeniu doszło do popełnienia błędów formalnych przez inwestora, to nie można czynić mu następczo z tego zarzutu, albowiem organ administracji architektoniczno - budowlanej nie skorzystał z właściwych uprawnień kontrolnych co do poprawności wniosku, bowiem wniosek ten dotyczył zupełnie innego budynku, niż ten który został zrealizowany.

Podsumować należy, że przedmiotem sprawy jest budowa budynku mieszkalnego o powierzchni ok. 93 m2.

Biorąc zatem pod uwagę, że skarżący wykonał obiekt inny niż przewidziany w zgłoszeniu, na który to obiekt wymagane było uzyskanie pozwolenia na budowę, prawidłowe było wdrożenie postępowania legalizacyjnego w trybie art. 48 Prawa budowlanego oraz wydanie postanowienia o wstrzymaniu robót na podstawie art. 48 ust. 1 i ust. 3 Prawa budowlanego.

Z tych względów, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.