Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2266/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-07-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Przyznaje ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę  ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi R. D. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia - przyznać adwokatowi M. K. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) oraz kwotę 27,60 (dwadzieścia siedem złotych i sześćdziesiąt groszy) stanowiącą 23% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 8 lutego 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zwolnił R. D. od kosztów sądowych oraz ustanowił dla skarżącego adwokata.

Okręgowa Rada Adwokacka pełnomocnikiem skarżącego wyznaczyła adwokata M. K.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 kwietnia

2012 r. sygn. akt II SA/Wa 2266/11 w punkcie 1 skargę oddalił, w punkcie 2 przyznał pełnomocnikowi skarżącego kwotę 295,20 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Na wniosek pełnomocnika skarżącego sporządzone zostało uzasadnienie wyroku.

Pismem z dnia 3 lipca 2012 r. adwokat M. K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w związku ze sporządzoną opinią o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Do wniosku załączył przedmiotową opinię. Pełnomocnik oświadczył, że koszty pomocy prawnej nie zostały pokryte w całości ani w części.

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych

w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego wynosi 240 zł. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b tego rozporządzenia, w drugiej instancji, za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stawka wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki,

w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwrócił się adwokat M. K., sprowadzała się do sporządzenia

opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W związku z tym, że pełnomocnik skarżącego prowadził sprawę w pierwszej instancji, należało przyznać wynagrodzenie wynoszące 50% stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, tj. 120 zł (§ 18 ust. 1 pkt 2 lit.b rozporządzenia). Wynagrodzenie to podwyższone zostało, na podstawie § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia, o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą

dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania (23%).

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono,

jak w postanowieniu.