Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 936/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Stanisław Gronowski po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. D. w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 30 października 2015 r. sygn. akt I SA/Ke 231/15 w sprawie ze skargi S. D. na decyzję Dyrektora Świętokrzyskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia 7 stycznia 2015 r. nr . w przedmiocie nienależnie pobranych płatności z programu rolnośrodowiskowego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. postanowieniem z dnia 30 października 2015 r. sygn. akt I SA/Ke 231/15 odrzucił skargę kasacyjną S. D. od wyroku z dnia 24 czerwca 2015 r. z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji podał, że odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu dnia 16 lipca 2015 r. Postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2015 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Pełnomocnik wniósł skargę kasacyjną 14 października 2015 r. Z treści skargi kasacyjnej wynikało, że powiadomienie Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. o wyznaczeniu do prowadzenia sprawy z urzędu pełnomocnik otrzymał 14 września 2015 r.

Sąd pierwszej instancji odrzucając skargę kasacyjną stwierdził, że bieg terminu do złożenia skargi kasacyjnej należało liczyć od dnia doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem stronie a nie od dnia powiadomienia pełnomocnika profesjonalnego o wyznaczeniu do prowadzenia sprawy skarżącego. Wynika to z treści art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej p.p.s.a.). W niniejszej sprawie przepisy ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 14 maja 2015 r. poz. 658) nie mają zastosowania. Zdaniem Sądu pierwszej instancji wprowadzony ustawą zmieniającą art. 177 § 3 p.p.s.a. w nowym brzmieniu zgodnie z art. 2 tej ustawy nie ma zastosowania w sprawie. Niniejsza sprawa została wszczęta przed 15 sierpnia 2015 r., w związku z tym art. 177 § 3 p.p.s.a. wprowadzony ustawą zmieniającą nie może mieć zastosowania dla oceny, czy termin do wniesienia skargi kasacyjnej został zachowany. Z tego względu termin 30 - dniowy do złożenia skargi kasacyjnej należało liczyć od dnia doręczenia wyroku z uzasadnieniem stronie, czyli do 17 lipca 2015 r. Termin ten upłynął z dniem 17 sierpnia 2015 r.

S. D. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia w całości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

W pierwszej kolejności zauważyć należy, że w niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu dotychczasowym. Wynika to z treści art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658) zgodnie z którym, do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie przepisów zmienionej ustawy (czyli 15 sierpnia 2015 r.) stosuje się wymienione tam przepisy ustawy w nowym brzmieniu. W pozostałym zakresie do tych postępowań stosuje się przepisy ustawy dotychczasowej. Zgodnie z treścią art. 2 zdanie 1 ustawy nowelizującej zmiana art. 177 p.p.s.a. polegająca na wprowadzeniu dodatkowych paragrafów od § 3 do § 6, nie obejmuje spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie nowej ustawy. Oznacza to, że stosuje się przepisy poprzedniej ustawy. W tej sytuacji, regulacja zawarta w art. 177 § 3 p.p.s.a. w nowym brzmieniu nie będzie miała zastosowania w rozpoznawanej sprawie. Według tego przepisu w razie ustanowienia w ramach prawa pomocy pełnomocnika profesjonalnego z urzędu, termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu z tym zastrzeżeniem, że bieg terminu może rozpocząć się najwcześniej od daty doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Natomiast w myśl art. 177 § 1 p.p.s.a. w dotychczasowym brzmieniu skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W świetle tego przepisu nie ma znaczenia okoliczność, kiedy doręczono odpis uzasadnienia wyroku pełnomocnikowi strony, nawet jeżeli jest to pełnomocnik ustanowiony z urzędu. Ustanowienie pełnomocnika z urzędu w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej nie powoduje przedłużenia lub zawieszenia biegu tego terminu. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że art. 177 § 1 p.p.s.a. nie różnicuje terminu w zależności od tego, czy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika wybranego przez siebie, czy też został on ustanowiony w ramach prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 14 marca 20177 r. sygn. akt II FZ 39/07). W związku z tym, dla ustalenia początku biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej istotny jest dzień doręczenia odpisu wyroku z uzasadnieniem stronie skarżącej.

W niniejszej sprawie odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono skarżącemu 16 lipca 2015 r. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczął bieg z dniem 17 lipca 2015 r. i upływał 17 sierpnia 2015 r. Skarga kasacyjna złożona przez pełnomocnika profesjonalnego w dniu 14 października 2015 r. była zatem spóźniona, nawet jeżeli została wniesiona w terminie 30 dni od dnia powiadomienia pełnomocnika o prowadzeniu sprawy skarżącego z urzędu (14 września 2015 r.). Pełnomocnik skarżącego mógł bowiem wystąpić do Sądu pierwszej instancji z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i złożyć wniosek wraz ze skargą kasacyjną w terminie 7 dni od momentu powiadomienia go przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w K. o wyznaczeniu do prowadzenia sprawy skarżącego z urzędu, czego nie uczynił.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.