Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 466/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.53 ust.1 pkt 12
journal: Dz.U. 2017 poz 1260
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jednoloty

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik, Sędzia WSA Jadwiga Smołucha, , Protokolant st. ref. Piotr Czyżewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2018 r. sprawy ze skargi R. R. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zezwolenia na uprzywilejowanie w ruchu drogowym pojazdu oddala skargę


UZASADNIENIE

Sygnatura akt VII SA/Wa 466/18

UZASADNIENIE

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z [...] listopada 2017 r., na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1260, z późn.zm.) oraz art. 104 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257), po rozpatrzeniu wniosku R.R, (z dnia [...] lipca 2017 r., uzupełnionego [...] października 2017 r.), prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "[...]" - Międzynarodowa Logistyka Transportowa R.R. odmówił zezwolenia na uprzywilejowanie w ruchu drogowym pojazdów samochodowych marki:

1. Opel Corsa Van, nr rej. [...], nr nadwozia [...],

2. Mercedes - Benz Vito, nr rej. [...], nr nadwozia [...],

3. Opel Corsa Van, nr rej. [...], nr nadwozia [...].

W uzasadnieniu organ podał, że R.R., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "[...]" - Międzynarodowa Logistyka Transportowa wystąpił o wydanie zezwolenia na uprzywilejowanie w ruchu drogowym trzech pojazdów samochodowych. We wniosku podnosił, że wobec zwiększenia liczby odbiorców radiofarmaceutyków powstała konieczność zwiększenia floty pojazdów uprzywilejowanych w ruchu drogowym wykorzystywanych do transportu radiofarmaceutyku - fluorodeoxyglukozy oraz pochodnych fluoru.

Organ zwrócił się do podmiotów leczniczych, do których wnioskodawca dostarcza radiofarmaceutyk - fluorodeoxyglukozę z prośbą o udzielenie informacji, czy wnioskodawca dostarcza aktualnie radiofarmaceutyk fluorodeoxyglukozę, z jakiego miejsca (lokalizacja producenta radiofarmaceutyku) dostarczany jest radiofarmaceutyk oraz czy wzrosła liczba wykonywanych przez wnioskodawcę dostaw radiofarmaceutyku.

W toku prowadzonego postępowania administracyjnego organ wzywał stronę do uzupełnienia materiału dowodowego, informując o swoich wątpliwościach co do zasadności wniosku.

Organ wskazał na art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, który stanowi o wyjątkach od ogólnych zasad poruszania się po drogach.

Zgodnie z art. 53 ust. 1 pkt 12 ww. ustawy zezwolenie ministra właściwego do spraw wewnętrznych może zostać udzielone jedynie jednostkom, których pojazdy, proponowane do uprzywilejowania w ruchu drogowym, są używane w związku z ratowaniem życia lub zdrowia ludzkiego.

Dalej organ stwierdził, że skarżący występuje po raz kolejny z wnioskiem o wydanie zezwolenia na uprzywilejowanie w ruchu drogowym pojazdów samochodowych. Fakt, iż udzielono zezwoleń w przeszłości nie może stanowić wystarczającego argumentu za "kontynuowaniem" tych zezwoleń.

Obecnie wnioskodawca posiada dwadzieścia jeden pojazdów uprzywilejowanych w ruchu drogowym na mocy decyzji ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

Przeprowadzone postępowanie wyjaśniające nie potwierdziło konieczności uprzywilejowania w ruchu drogowym kolejnych pojazdów.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej wnioskodawca dostarcza radiofarmaceutki fluorodeoxyglukozę oraz pochodne fluoru do podmiotów leczniczych, które decydują o ilości dostaw radiofarmaceutyków.

Samodzielny Publiczny Centralny Szpital Kliniczny z siedzibą w W. pismem z dnia [...] września 2017 r. poinformował organ, że wnioskodawca nie dostarcza radiofarmacentyku fluorodeoxyglukozy na potrzeby Szpitala.

Ponadto [...] S.A. z siedzibą w K. prowadząca pracownie pozytonowej tomografii emisyjnej pismem z dnia [...] września 2017 r. udzieliła informacji, że sporadycznie zamawia radiofarmaceutyki od innych producentów oraz, że dostawy od innych producentów w roku 2017 miały charakter incydentalny (siedem dostaw radiofarmaceutyków). Tym samym [...] S.A. nie potwierdziła podanych przez wnioskodawcę informacji co do transportów radiofarmaceutyków wykonywanych na rzecz Pracowni w L., B., K.

Odnosząc się do kolejnego argumentu wnioskodawcy, organ wskazał, iż Szpital Uniwersytecki w K. pismem z dnia [...] września 2017 r. poinformował, że wnioskodawca dostarcza radiofarmaceutyk jedynie w sytuacjach nadzwyczajnych lub awaryjnych.

Transport radiofarmaceutyku na rzecz Szpitala Uniwersyteckiego w K. realizowany jest przez firmę "[...]".

Również z pisma Uniwersyteckiego Centrum Klinicznego w G. z dnia [...] września 2017 r. wynika, że dostawy radiofarmaceutyków realizowane przez wnioskodawcę mają charakter okazjonalny, maksymalnie kilka razy w ciągu miesiąca.

Organ wywodził, że nie każdy transport radiofarmaceutyku fluorodeoxyglukozy, czy pochodnych fluoru związany jest z koniecznością korzystania z pojazdów uprzywilejowanych w ruchu drogowym.

Uprzywilejowanie w ruchu drogowym pojazdów wykorzystywanych do transportu radiofarmaceutyków fluorodeoxyglukozy, pochodnych fluoru jest uzasadnione tylko w wyjątkowych sytuacjach np. znacznej odległości pomiędzy producentem radiofarmaceutyku (punkt odbioru radiofarmaceutyku) a odbiorcą (podmiotem leczniczym). Nie ma potrzeby aby transport radiofarmaceutyku np. do Centrum Onkologii - [...] w W. wymagał uprzywilejowania w ruchu drogowym pojazdów, w sytuacji gdy miejscem wytwarzania radiofarmaceutyku jest W.

Analiza materiału dowodowego w przedmiotowej sprawie wykazała, że nie wszystkie transporty radiofarmaceutyku fluorodeoxyglukozy czy pochodnych fluoru jakie wykonuje wnioskodawca na rzecz zakładów opieki zdrowotnej, powinny być wykonywane pojazdami uprzywilejowanymi w ruchu drogowym.

Bez znaczenia dla organu wydającego zezwolenia na uprzywilejowanie w ruchu drogowym pozostaje fakt, iż wnioskodawca do realizacji transportów radiofarmaceutyków korzysta z podwykonawców.

Ubocznie organ zauważył, że np. firma [...] Sp z o. o. z siedzibą w M., która realizuje dostawy radiofarmaceutyku fluorodeoxyglukozy na rzecz [...] Centrum Klinicznego w G. i Szpitala [...] w K. nie posiada zezwolenia na uprzywilejowanie w ruchu drogowym pojazdów.

Planowanie logistyczne przedsiębiorcy nie może stanowić przesłanki do uprzywilejowania w ruchu drogowym pojazdów na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 12 ustawy - Prawo o ruchu drogowym.

Organ nie uwzględnił wniosku o przeprowadzenie rozprawy administracyjnej. Wskazał, że rozprawa administracyjna z udziałem między innymi prof. dr hab. n. med. L. K. - Konsultanta Krajowego w dziedzinie Medycyny [...] została przeprowadzona w dniu [...] września 2012 r., podczas której działalność wnioskodawcy związana z transportem radiofarmaceutyków oraz zastosowanie radiofarmaceutyków w procesie leczenia pacjentów została obszernie przedstawiona.

W ocenie organu przeprowadzenie rozprawy administracyjnej nie przyczyni się do przyspieszenia lub uproszczenia postępowania, a nie wymaga tego przepis prawa.

Ograniczenie liczby pojazdów korzystających z uprzywilejowania w ruchu drogowym, ma wpływ na bezpieczeństwo pozostałych uczestników tego ruchu. Naczelną zasadą ustawy - Prawo o ruchu drogowym jest zasada bezpieczeństwa ruchu drogowego. Poruszanie się pojazdu uprzywilejowanego w warunkach natężającego się stale ruchu drogowego powoduje dodatkową dezorganizację i zagrożenie bezpieczeństwa innych uczestników ruchu.

R.R. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] listopada 2017r.

Zaskarżonej decyzji zarzucił:

1/ mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie art. 7 kpa, 77 kpa polegające na niewykonaniu przez organ obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, a także zaniechanie podjęcia również z urzędu wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, co w konsekwencji skutkowało błędami w ustaleniach faktycznych, polegających na przyjęciu, iż:

a) obecna liczba pojazdów uprzywilejowanych, którymi dysponuje skarżący jest wystarczająca do zrealizowania transportów radiofarmaceutyku drogą lądową, podczas gdy z dokumentów przedstawionych przez wnioskodawcę, a także odpowiedzi uzyskanych w wyniku zapytań skierowanych przez organ do podmiotów leczniczych, jednoznacznie wynika, że zwiększyła się liczba zrealizowanych przez niego dostaw;

b) nie zwiększyła się liczba wykonywanych przez wnioskodawcę transportów radiofarmaceutyku do podmiotów leczniczych, a ustaleń tych organ dokonał na podstawie wybiórczej analizy odpowiedzi uzyskanych od podmiotów, z którymi współpracuje wnioskodawca, w tym jeden z nich (spółka [...].) prowadzi działalność konkurencyjną; nadto ustalenia organu zostały poczynione wbrew wnioskom wynikającym z zebranego materiału dowodowego, a przedstawionych w pismach wnioskodawcy złożonych w toku postępowania;

c) ograniczenie liczby pojazdów korzystających z uprzywilejowania w ruchu drogowym ma wpływ na bezpieczeństwo pozostałych uczestników ruchu, podczas gdy pojazdy uprzywilejowane wnioskodawcy w ostatnim czasie nie uczestniczyły w żadnym zdarzeniu drogowym, które wpłynęłoby na obniżenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym;

2/ mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie art. 7 k.p.a. w zw. art. 80 k.p.a. poprzez zaniechanie przeprowadzenia przez organ istotnych dla sprawy dowodów w tym między innymi:

a) przeprowadzenia wywiadów u producentów radiofarmaceutyku - fluorodeoxyglukozy (FDG) i substancji pochodnych fluoru - dla których wnioskodawca świadczy usługi przewozu,

b) przeprowadzenia dowodów z przesłuchań wskazanych w pismach świadków i strony oraz dowodów z opinii biegłych;

Skarżący domagał się zmiany zaskarżonej decyzji - uwzględnienie wniosku oraz przeprowadzenia dowodów z przesłuchania świadka: M.P., P. K., M. B., A. S. przy udziale tłumacza przysięgłego języka niemieckiego oraz przesłuchania w charakterze strony R.R. Dowodu z charakterystyki produktu leczniczego [...] (florbetaben), informacji dla pacjenta o produkcie [...], dokumentacji przetargowej dostawy radioizotopów i radiofarmaceutyków, wszystkich dowodów wskazanych w pismach wnioskodawcy, w tym z opinii biegłych, przeprowadzenie rozprawy administracyjnej celem przesłuchania ww. osób oraz złożenia wyjaśnień przez stronę.

W uzasadnieniu wniosku podnosił, że objęte wnioskiem pojazdy mają być wykorzystywane do przewozu radiofarmaceutyków tj. fluorodeoxyglukozy (FDG) oraz innych pochodnych fluoru. Specyfiki te są niezbędne do przeprowadzania badań PET-CT (pozytonowej tomografii emisyjnej), wykorzystywanych w celach wczesnej diagnostyki oraz leczenia chorób nowotworowych. W ostatnim czasie zwiększyło się zastosowanie pochodnych fluoru w medycynie, w tym między innymi jest on stosowany do diagnostyki choroby Alzheimera.

Substancja jest dostarczana bezpośrednio od producenta (głównie z B.) do ośrodków onkologicznych w Polsce wykonujących badania technologią PET-CT (m. in. W., G., P., G., W., L., K.).

Czynnikiem mających zasadnicze znaczenie dla transportu substancji jest czas liczony od chwili jej wyprodukowania do podania pacjentowi. Przydatność specyfiku dla celów pozytonowej tomografii emisyjnej wynosi jedynie osiem godzin od chwili jego produkcji. W tym czasie musi on zostać przetransportowany z miejsca wytworzenia i podany pacjentowi. Z uwagi na charakter infrastruktury drogowej, występujące utrudnienia, transport radiofarmaceutyków przy zastosowaniu zwykłych pojazdów trwa zbyt długo, co powoduje konieczność korzystania z pojazdów uprzywilejowanych.

Wnioskodawca posiada długoletnie doświadczenie w wykonywaniu transportu tych substancji i - z uwagi na rosnące ich zastosowanie - jest zmuszony powiększyć swoją flotę o kolejne pojazdy, tak aby zapewnić terminowe dostarczenie specyfików.

Organ błędnie ustalił jakoby nie zwiększyło się wykorzystanie przez ośrodki lecznicze fluorodeoxyglukozy (FDG). Nadto, jako jeden z powodów odmowy udzielenia zezwolenia na uprzywilejowanie pojazdów było stwierdzenie, jakoby zmniejszenie liczby pojazdów korzystających z uprzywilejowania miało na celu poprawę bezpieczeństwa pozostałych uczestników ruchu. Powyższe stwierdzenie jest całkowicie arbitralne.

Organ ograniczył ustalenia w zakresie zapotrzebowania na przewożone przez wnioskodawcę radiofarmaceutyki jedynie do kilku ośrodków badawczych, z których jeden ([...]S.A.) prowadzi działalność konkurencyjną względem wnioskodawcy.

Nadto ograniczył się tylko do jednej z kilku dostarczanych substancji tj. fluorodeoxyglukozy, podczas gdy wnioskodawca realizuje dostawy także innych radiofarmaceutyków będących pochodnymi fluoru, podlegających zjawisku połowicznego rozpadu.

Zdaniem wnioskodawcy, aby ustalić aktualny poziom zapotrzebowania na wykorzystanie radiofarmaceutyków, należy przeprowadzić wywiad wśród producentów specyfiku dla których wnioskodawca świadczy usługi przewozu. Wnioskodawca wskazał trzech głównych producentów, z którymi stale współpracuje ([...] sp. z o.o.; [...] sp. z o.o.).

Organ nie przeprowadził większości powołanych, w toku postępowania, dowodów.

Przeprowadzona pięć lat temu rozprawa administracyjnej, miała na celu wyjaśnienie, czy możliwe jest zastąpienie transportu drogowego pochodnych fluoru transportem lotniczym. Aktualnie w sprawie pojawiło się wiele nowych zagadnień, których wyjaśnienie za pomocą dokumentów jest utrudnione.

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z [...] grudnia 2017 r., na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1260, z późn. zm.) oraz na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257), po rozpatrzeniu wniosku R.R., o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] listopada 2017 r., - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ podał, że zezwolenia na używanie pojazdów jako uprzywilejowanych w ruchu drogowym na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym wydawane są w ramach uznania administracyjnego.

Uznanie to ograniczone jest zasadami wynikającymi z kodeksu postępowania administracyjnego, w tym m. in. z art. 7, zgodnie z którym w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli.

Przeprowadzone postępowanie nie potwierdziło podanych przez skarżącego informacji dotyczących zwiększenia liczby wykonywanych transportów radiofarmaceutyku do podmiotów leczniczych oraz konieczności uprzywilejowania w ruchu drogowym kolejnych pojazdów.

W stanie faktycznym sprawy brak jest przesłanek do uprzywilejowania w ruchu drogowym kolejnych pojazdów.

Celem przeprowadzonego postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie było ustalenie, czy zwiększyła się liczba podmiotów leczniczych, do których dostarczane są przez skarżącego radiofarmaceutyki, czy rzeczywiście nastąpił znaczny wzrost liczby wykonywanych transportów radiofarmaceutyku oraz czy każdy transport radiofarmaceutyku związany jest z koniecznością korzystania z pojazdów uprzywilejowanych w ruchu drogowym.

W tym celu organ zwrócił się do podmiotów leczniczych, do których wnioskodawca dostarcza radiofarmaceutyki.

Zdaniem organu o dostawach radiofarmaceutyków decydują zamawiający (podmioty lecznicze), a nie wykonawca (przedsiębiorca R.R. współpracujący z producentami radiofarmaceutyków).

Producent radiofarmaceutyku dostarcza radiofarmaceutyk na zlecenie podmiotu leczniczego, w którym te radiofarmeceutyki są wykorzystywane w procesie leczenia pacjentów. Dlatego żądanie skarżącego o przeprowadzenie wywiadów u producentów radiofarmaceutyku jest całkowicie pozbawione podstaw. Nie przyczyni się bowiem do ustalenia stanu faktycznego zgodnego z rzeczywistością.

Radiofarmaceutyki dostarczane są na zamówienie podmiotów leczniczych, które to podmioty decydują o ilości zamówienia.

Organ zwrócił się do [...] S.A. nie jako "do konkurencji", lecz do podmiotu leczniczego, na rzecz którego skarżący wykonuje dostawy radiofarmaceutyku. Skarżący powoływał się na świadczenie dostaw do trzech Pracowni PET prowadzonych przez [...] S.A, tj. [...] w L., [...] w B., [...] w K.

Podmiot leczniczy [...] S.A. nie potwierdził podanych przez skarżącego informacji dotyczących zrealizowanych transportów radiofarmaceutyku w 2017 r. na rzecz Pracowni [...] w K., w B. oraz w L.. Dostawy od innych producentów w roku 2017 miały charakter incydentalny. Ponadto skarżący nie przedstawił dokumentów (np. listów przewozowych, faktur itp.), które potwierdziłyby informacje co do wykonywanych transportów radiofarmaceutyku na rzecz [...]S.A.

Podmioty lecznicze, do których organ występował w toku postępowania administracyjnego udzieliły informacji co do różnych radiofarmaceutyków transportowanych przez skarżącego.

Obecnie miejscem wytwarzania dostarczanych przez skarżącego radiofarmaceutyków jest między innymi W., K., M. (lokalizacja producenta radiofarmaceutyków). Radiofarmaceutyki transportowane są do podmiotów leczniczych przede wszystkim z tych zakładów produkcyjnych do podmiotów leczniczych położonych w odległościach, które mogą być pokonane, bez konieczności uprzywilejowania w ruchu drogowym pojazdów.

Uprzywilejowanie w ruchu drogowym pojazdów wykorzystywanych do transportu radiofarmaceutyków fluorodeoxyglukozy, pochodnych fluoru jest uzasadnione tylko w wyjątkowych sytuacjach np. znaczna odległość pomiędzy producentem radiofarmaceutyku (punkt odbioru radiofarmaceutyku) a odbiorcą (podmiotem leczniczym).

Bez znaczenia, pozostaje fakt iż skarżący korzysta z podwykonawców. Sam skarżący wykonuje usługi transportowe radiofarmaceutyków jako podwykonawca zakładów produkujących radiofarmaceutyki.

Firma [...] Sp. z o. o. z siedzibą w M. ( producent radiofarmaceutyków) realizuje dostawy radiofarmaceutykówna rzecz [...] Centrum Klinicznego w G. oraz na rzecz Szpitala [...] w K. własnymi pojazdami, które nie posiadają zezwolenia na uprzywilejowanie w ruchu drogowym.

W przedstawionym stanie faktycznym nie stwierdzono przesłanek do uprzywilejowania w ruchu drogowym kolejnych pojazdów.

Skarżący dysponuje już pojazdami uprzywilejowanymi w ruchu drogowym (21 pojazdów) na mocy wcześniejszych decyzji ministra właściwego do spraw wewnętrznych. Nie wszystkie transporty radiofarmaceutyków jakie wykonuje skarżący na rzecz podmiotów leczniczych powinny być wykonywane pojazdami uprzywilejowanymi w ruchu drogowym.

Ograniczenie liczby pojazdów korzystających z uprzywilejowania w ruchu drogowym, ma wpływ na bezpieczeństwo pozostałych uczestników tego ruchu. Podstawową zasadą ustawy - Prawo o ruchu drogowym jest zasada bezpieczeństwa ruchu drogowego. Przestrzeganiu tej zasady najlepiej służy równość uczestników ruchu drogowego, rozumiana jako podporządkowanie ich działań na drogach publicznych jednolitym, wspólnym dla wszystkich regułom tego ruchu.

Wyjątek od tej zasady wprowadza przepis art. 53 ust. 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym, przewidujący możliwość uprzywilejowania niektórych kategorii pojazdów w ruchu drogowym. Intencją ustawodawcy jest dążenie do zawężenia ilości zezwoleń wydanych w trybie art. 53 ust. 1 pkt 12 ustawy - Prawo o ruchu drogowym.

Sens uprzywilejowania w ruchu niektórych pojazdów polega na ułatwieniu dotarcia możliwie szybko do określonego miejsca pojazdom bezpośrednio biorącym udział w akcjach ratowniczych. Skuteczność tego rozwiązania jest zachowana dopóty, dopóki liczba pojazdów uprzywilejowanych w ruchu drogowym jest ograniczona do niezbędnego minimum, im bowiem więcej takich pojazdów, tym mniejsze są faktyczne ułatwienia jazdy.

Nie ma znaczenia, czy pojazdy wnioskodawcy uczestniczyły w zdarzeniach drogowych, albowiem każde zwiększenie liczby pojazdów uprzywilejowanych ( w tym nawet o jeden pojazd) wpływa na wzrost zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym.

Spośród skarg wpływających do organu związanych z problematyką pojazdów uprzywilejowanych dominują skargi dotyczące nieprawidłowości związanych z korzystaniem z atrybutów uprzywilejowania w ruchu drogowym pojazdów samochodowych, będących w dyspozycji R.R., prowadzącego działalność gospodarcza pod nazwą "[...]" - Międzynarodowa Logistyka Transportowa R. R. z siedzibą w O. (trzy skargi).

W niniejszym postępowaniu przeprowadzenie rozprawy administracyjnej nie przyczyni się do przyspieszenia lub uproszczenia postępowania oraz nie wymaga tego przepis prawa.

R.R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] grudnia 2017 r., o odmowie udzielenia zezwolenia na uprzywilejowanie w ruchu drogowym pojazdów samochodowych marki: Opel Corsa Van, nr rej. [...], Mercedes Benz - Vito, nr rej. [...] oraz Opel Corsa Van, nr rej. [...].

Decyzji tej zarzucił:

1. mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie art. 7 k.p.a. oraz 77 § 1 k.pa. polegające na niewykonaniu przez organ obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, a także zaniechanie podjęcia również z urzędu wszystkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, co w konsekwencji skutkowało błędami w ustaleniach faktycznych, polegającymi na przyjęciu, iż:

- obecna liczba pojazdów uprzywilejowanych, którymi dysponuje skarżący jest wystarczająca do zrealizowania transportu radiofarmaceutyku, podczas gdy z dokumentów przedstawionych w toku sprawy, a także odpowiedzi uzyskanych w wyniku zapytań skierowanych przez organ do podmiotów leczniczych jednoznacznie wynika, że zwiększyła się liczba zrealizowanych przez niego dostaw;

- nie zwiększyła się liczba wykonywanych przez skarżącego transportów radiofarmaceutyku do podmiotów leczniczych, a organ ustaleń tych dokonał na podstawie wybiórczej analizy odpowiedzi uzyskanych od podmiotów, z którymi skarżący współpracuje, w tym jeden z nich - [...] S.A. - prowadzi działalność konkurencyjną względem skarżącego, a zatem mógł być zainteresowany odmową udzielenia zezwolenia na uprzywilejowanie pojazdu; nadto wspomniane ustalenia organu zostały poczynione wbrew oczywistym wnioskom wynikającym z zebranego w sprawie materiału dowodowego;

- ograniczenie liczby pojazdów korzystających z uprzywilejowania w ruchu drogowym ma wpływ na bezpieczeństwo pozostałych uczestników ruchu, podczas gdy pojazdy uprzywilejowane skarżącego nie uczestniczyły w ostatnim okresie w żadnym zdarzeniu drogowym wpływającym na obniżenie bezpieczeństwa w ruchu, a organ nie przeprowadził żadnych badań w tej materii;

2. mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie art. 78 § 1 k.p.a. w zw. z art. 89 § 1 i 2 k.p.a. i art. 140 k.p.a., poprzez zaniechanie wyznaczenia rozprawy administracyjnej, pomimo że spełnione zostały przesłanki ustawowe do jej przeprowadzenia, a wniosek w tym przedmiocie został prawidłowo złożony przez skarżącego.

3. mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie art. 107 § 3 k.p.a., przez wadliwe uzasadnienie zaskarżonej decyzji, przejawiające się brakiem wskazania wszystkich dowodów, na których organ oparł swoją decyzję, a także niewskazanie przyczyn, dla których innym dowodem odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, co powoduje, że decyzja jest nie tylko uznaniowa, ale przede wszystkim w niedopuszczalny sposób arbitralna.

Domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji z dnia [...] grudnia 2017 r. oraz poprzedzającej ją decyzji organu z dnia [...] listopada 2017 r.

W uzasadnieniu skargi wskazał, że organ nie dopełnił obowiązku wynikającego z art. 7 k.p.a. oraz art. 77 § 1 k.p.a. polegającego na wyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego. Bezpośrednią konsekwencją było poczynienie błędnych, nieodpowiadających zasadzie prawdy obiektywnej, ustaleń faktycznych.

Błędnie organ ustalił, że nie zwiększyła się liczba podmiotów leczniczych, do których dostarczane są przez niego farmaceutyki. Aż 1/3 ośrodków (współpracujących ze skarżącym) potwierdziła, iż nastąpił bądź planowany jest wzrost przewozów radio farmaceutyków - pochodnych izotopu fluoru 18F, przy czym jeden z nich : (ośrodek w Z.) potwierdził kilkukrotny wzrost zapotrzebowania na substancję (z 1 w miesiącu do 2 w tygodniu), są to: [...] Centrum Onkologii we W., [...] O., [...] w Z., [...] - ośrodek w G., Centrum Onkologii w B.

Wskazane przez organ dane z kilku ośrodków są niemiarodajne, albowiem nie wynika z nich, jakiego konkretnie okresu dotyczą, ewentualnie brak jest odpowiedzi na pytanie w tej materii, albo też okres, którego dotyczy zestawienie przewozów jest zbyt krótki (jak np. w przypadku pisma [...]Nr [...] w L., które zawiera wyłącznie dane z połowy 2017 roku).

Organ pominął wskazaną przez skarżącego, okoliczność iż na obecnym etapie prowadzonej działalności transportowej, niezbędnym jest zapewnienie dodatkowych pojazdów w ramach posiadanej floty lub umów z podmiotami zewnętrznymi, na wypadek, gdyby doszło do awarii pojazdu będącego w użyciu.

Przyjmując hipotetycznie, że nie nastąpił wzrost zapotrzebowania na specyfik, interes chorych, którzy oczekują na transport leku ratującego życie, uzasadniał przyznanie zezwolenia.

Twierdzenie to organ oparł jedynie na arbitralnym przekonaniu, które nie znajduje żadnego potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym.

Przeprowadzenie rozprawy - w trakcie której skarżący miałby możliwość wyjaśnienia wątpliwości - skutkowałoby nie tylko przyspieszeniem i uproszczeniem . postępowania (a więc spełniało przesłanki z art. 89 § 1 k.p.a.), ale pełnym wyjaśnieniem sprawy.

Uzasadnienie zaskarżonej decyzji zostało sporządzenie wadliwie, z rażącym naruszeniem art. 107 § 3 k.p.a.

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wskazał, iż brak jest przesłanek do uprzywilejowania w ruchu drogowym kolejnych pojazdów skarżącego.

Producent radiofarmaceutyku dostarcza radiofarmaceutyk na zlecenie podmiotu leczniczego, w którym te radiofararmaceutyki są wykorzystywane w procesie leczenia pacjentów. W związku z tym żądanie przeprowadzenia wywiadów u producentów radiofarmacetyku jest całkowicie pozbawione racjonalnych podstaw.

Pomimo posiadania przez producentów pewnej wiedzy dotyczącej aktualnego zapotrzebowania na radiofarmacutyki o zamówieniu i jego rozmiarze decyduje podmiot leczniczy, rola przedsiębiorcy dostarczającego ten specyfik jest techniczna, dlatego można uważać go za wykonawcę zamówienia.

Odnośnie zarzutu dotyczącego informacji uzyskanej z [...] S.A. podmiot ten nie potwierdził podanych przez skarżącego informacji dotyczących zrealizowanych transportów radiofarmaceutyków w 2017 r. na rzecz Pracowni [...] w K., w B. oraz w L..

Dostawy od innych producentów w roku 2017 miały charakter incydentalny. Ponadto skarżący powinien przedstawić dokumenty (np. listy przewozowe, faktury itp.), które potwierdziłyby podane przez skarżącego informacje dotyczące wykonywanych transportów radiofarmaceutyków na rzecz [...]S.A.

Zdaniem organu dla wyjaśnienia przedmiotowej sprawy kluczowe znaczenie ma określenie miejsc wytwarzania dostarczanych przez skarżącego radiofarmaceutyków.

W chwili obecnej jest to między innymi W., K., M. (lokalizacje producentów radiofarmacetyków). Radiofarmaceutyki transportowane są do podmiotów leczniczych przede wszystkim z ww. zakładów produkcyjnych do podmiotów leczniczych położonych w odległościach które mogą być pokonane, bez konieczności uprzywilejowania w ruchu drogowym pojazdów.

Uprzywilejowanie w ruchu drogowym pojazdów wykorzystywanych do transportu radiofarmaceutyków fluorodeoxyglukozy, pochodnych fluoru jest uzasadnione tylko w wyjątkowych sytuacjach, gdy odległość pomiędzy producentem radiofarmaceutyku (punkt odbioru radiofarmaceutyku) a odbiorcą jest znaczna.

Organ zwrócił uwagę na fakt iż, firma [...] Sp. z o.o. z siedzibą w M. będąca producentem radiofarmaceutyków realizuje dostawy radiofarmaceutyku fluorodeoxyglukozy, na rzecz [...] Centrum Klinicznego w G. i Szpitala [...] w K. własnymi pojazdami, które nie posiadają zezwolenia na uprzywilejowanie w ruchu drogowym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni.

Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). W rozpatrywanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie występują.

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 53 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1260, z późn.zm., P.r.d.) pojazdem uprzywilejowanym w ruchu drogowym może być pojazd samochodowy jednostki niewymienionej w pkt 1 – 11, jeżeli jest używany w związku z ratowaniem życia lub zdrowia ludzkiego – na podstawie zezwolenia ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

Omawiany przepis uzasadnia wydanie zezwolenia na używanie pojazdów jako uprzywilejowanych w przypadkach bezpośrednich działań faktycznych związanych z ratowaniem życia lub zdrowia ludzkiego. Należy podkreślić, że z użyciem sformułowania ratowanie łączy się element nagłości, związany z wystąpieniem nieprzewidzianych zdarzeń zagrażających życiu lub zdrowiu, w sposób wymagający podjęcia natychmiastowego, nie cierpiącego zwłoki działania. Jak podkreśla się w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skoro rozstrzygnięcie będące przedmiotem skargi zawiera elementy uznania administracyjnego, to kontrola sądu polega jedynie na tym, czy tego rodzaju decyzja nie posiada cech dowolności, a więc czy w sposób należyty zostały wyważone interesy społeczne i uzasadnione interesy obywateli - art. 7 K.p.a. (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 października 1998 r. sygn. akt II SA 1081/98, LEX nr 41419).

W sprawie nie zostały przekroczone granice swobodnego uznania, a decyzja odpowiada kryterium racjonalności w ramach swobody podjętej decyzji. Organ z zachowaniem zasad postępowania administracyjnego opisanych w art. 7, art. 77 §1 i art. 107 § 3 K.p.a. przeprowadził postępowanie, wskazał przesłanki, którymi kierował się wydając zaskarżoną decyzję i swoje stanowisko przekonująco uzasadnił. Zebrał istotny materiał dowodowy, w oparciu o który dokonał prawidłowego rozpoznania wniosku z rozważeniem interesu wnioskodawców i interesu społecznego.

Błędny jest zatem zarzut strony skarżącej, że organ wydając decyzję oparł się na niepełnym materiale dowodowym i bez dostatecznego rozważenia dowodów w sprawie. Podobnie zarzut dokonania oceny dowodów z przekroczeniem granic swobodnej oceny oraz z naruszeniem zasady prawdy obiektywnej jest bezpodstawny. Okoliczności istotne z punktu widzenia zastosowania przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym zostały prawidłowo ustalone na podstawie materiału dowodowego niezakwestionowanego skutecznie przez skarżących.

Nie jest trafna teza skarżącego, że organ naruszył zasady postępowania poprzez nieprzeprowadzenie dowodów wskazanych w pismach, na potwierdzenie okoliczności, które świadczyłyby o spełnieniu przesłanek wynikających z art. 53 ust. 1 pkt 12 P.r.d. (przesłuchanie strony, świadków, rozprawa dowody z dokumentów).

Organ administracyjny odpowiednio wyważył interes skarżącego i interes społeczny polegający na dążeniu do zapewnienia ochrony bezpieczeństwa w ruchu drogowym dla wszystkich uczestników ruchu. Należy zauważyć, że orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego w zakresie spraw rozpatrywanych na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 12 Prawa o ruchu drogowym jest spójne i uznaje uzasadnioną odmowę uprzywilejowania w ruchu drogowym pojazdów za zgodną z prawem i intencją ustawodawcy zmierzającą do ścisłego zawężenia kategorii pojazdów uprzywilejowanych w ruchu drogowym z uwagi na zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym.

Sens uprzywilejowania w ruchu niektórych pojazdów polega na ułatwieniu możliwie szybkiego dotarcia do określonego miejsca pojazdom bezpośrednio biorącym udział w akcjach ratowniczych, z ratowaniem życia lub mienia albo w celu zmniejszenia skutków katastrofy. Skuteczność tego rozwiązania jest zachowana dopóty, dopóki liczba pojazdów uprzywilejowanych jest ograniczona do niezbędnego minimum. Im bowiem więcej jest takich pojazdów, tym mniejsze są faktyczne ułatwienia jazdy.

Przepis art. 53 ust. 1 pkt 12 p.r.d., uzupełnia listę podmiotów mogących korzystać z uprzywilejowania pojazdów, wskazuje ponadto, że minister ma obowiązek w postępowaniu o udzielenia zezwolenia dla jednostki nie wymienionej w punktach 1-11 wziąć pod uwagę okoliczność występowania już obecnie wielu podmiotów, które z mocy ustawy (a nie indywidualnej decyzji) upoważnione są do posługiwania się pojazdami uprzywilejowanymi.

W tej sprawie nie zaistniało przekroczenie zakresu swobodnego uznania administracyjnego, ani wadliwa wykładnia powołanego przez organ przepisu, ani też błędna ocena istotnych okoliczności faktycznych. Nie można zatem podzielić opinii skarżącego, że Minister wydając zaskarżoną decyzję naruszył obowiązki wynikające z art. 7, 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a.

Istotne jest to, że sytuacja faktyczna związana z problematyką transportowania radiofarmaceutyków jest organowi znana, gdyż skarżący po raz kolejny występuje o udzielnie zezwolenia na uprzywilejowanie w ruchu drogowym pojazdów.

Poprzednio Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z dnia [...] maja 2017 r. nr [...], odmówił udzielania zezwolenia na uprzywilejowanie w ruchu drogowym pojazdu marki Mercedes - Benz Vito, nr rej. [...], nr nadwozia [...].

Zatem nowy wniosek (będący przedmiotem niniejszej sprawy) skarżący złożył po upływie 4 miesięcy od wydania ostatecznego rozstrzygniecie organu, które zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, przy czym Sąd wyrokiem z dnia 16 maja 2008r. w sprawie o sygn. VIISA/Wa 1743/17 skargę oddalił. Wyrok WSA został zaskarżony skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Co istotne, większość argumentacji jaka była podnoszona w poprzednim postępowaniu została powtórzona, także w tym postępowaniu. Choćby z tej przyczyny organowi znana jest dobrze, sytuacja faktyczna, uzasadniająca zdaniem skarżącego udzielnie zgody na uprzywilejowanie pojazdów. W tym kontekście nie było potrzeby przeprowadzania rozprawy i przesłuchiwania zawnioskowanych przez skarżącego świadków.

Należy zgodzić się z twierdzeniem organu, że nawet jeśli nastąpiło ogólne zwiększenie zapotrzebowania na radiofarmaceutyki, to okoliczność ta nie powoduje automatycznie potrzeby zwiększenia liczby pojazdów uprzywilejowanych wykorzystywanych do ich transportu. Materiał dowodowy sprawy wskazuje, że zwiększyła się liczba producentów tych środków, a przez to ogólna ich dostępność w aspekcie terytorialnym.

W chwili obecnej środki te produkowane są m.in. w W., K., M. Nie może mieć decydującego znaczenia fakt, iż skarżący przedmiotowe substancje dostarczana głównie od producenta z B.

Podkreślenia wymaga, że radiofarmaceutyki transportowane są do podmiotów leczniczych przede wszystkim z zakładów produkcyjnych położonych w odległościach, które obiektywnie mogą być szybko pokonane, bez konieczności uprzywilejowania w ruchu drogowym pojazdów.

Uprzywilejowanie w ruchu drogowym pojazdów wykorzystywanych do transportu radiofarmaceutyków fluorodeoxyglukozy, pochodnych fluoru - jest uzasadnione tylko w wyjątkowych sytuacjach, gdy istnieje znaczna odległość pomiędzy producentem radiofarmaceutyku, a odbiorcą. Podkreślić należy, że obecnie wnioskodawca posiada 21 pojazdów uprzywilejowanych w ruchu drogowym.

Sąd zauważa, iż skarżący nigdy nie argumentował, aby z powodu braku dostatecznej ilości pojazdów uprzywilejowanych doszło do zakłócenia w funkcjonowaniu podmiotów leczniczych z którymi współpracuje np. poprzez odwołanie badań diagnostycznych z udziałem radiofarmaceutyku itp.

Sąd podziela wszystkie argumenty organu uzasadniające odmowę uwzględnienia wniosku strony skarżącej. Zdaniem Sądu organ odpowiednio wyważył interes skarżącego i interes społeczny polegający na dążeniu do zapewnienia ochrony bezpieczeństwa w ruchu drogowym.

Skarżący konsekwentnie, ale bezpodstawnie neguje twierdzenie organu prezentowane w tego typu sprawach, że istnieje zależność pomiędzy liczbą pojazdów uprzywilejowanych w ruchu drogowym, a bezpieczeństwem pozostałych uczestników ruchu drogowego.

Tymczasem w orzecznictwie wielokrotnie ponawiano tezę, wynikającą również z zasad doświadczenia życiowego, że ograniczenie liczby pojazdów korzystających z uprzywilejowania w ruchu drogowym, ma wpływ na bezpieczeństwo pozostałych uczestników tego ruchu. Poruszanie się bowiem pojazdu uprzywilejowanego w warunkach natężającego się stale ruchu drogowego powoduje dodatkową dezorganizację i zagrożenie bezpieczeństwa innych uczestników ruchu.

Mając na uwadze powyższą argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) orzekł jak w sentencji.