Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1664/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2021-06-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Adam Nita po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi D.S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług od września 2012 r. do stycznia 2013 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z 5 listopada 2019 r. D.S., reprezentowany przez pełnomocnika – doradcę podatkowego E.D., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z [...]r. w przedmiocie podatku od towarów i usług od września 2012 r. do stycznia 2013 r. Jednocześnie w skardze zawarto wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 27 stycznia 2020 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL skarżącego i wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnym – w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia.

W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik uzupełnił ww. braki formalne skargi.

Zarządzeniem z 9 lipca 2020 r. starszy referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

Następnie zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z 11 września 2020 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł – w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia.

W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik złożył kolejny wniosek o zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych.

Postanowieniem z 11 marca 2021 r. tut. Sąd utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z 21 stycznia 2021 r. o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy.

Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z 18 marca 2021 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z 11 września 2020 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł – w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia.

Korespondencja sądowa zawierająca odpis powyższego wezwania została skutecznie doręczona pełnomocnikowi w dniu [...]r.

W zakreślonym terminie, który upłynął bezskutecznie z dniem [...]r. wpis sądowy nie został uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 P.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Jednocześnie na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga

o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącego został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu sądowego. W zakreślonym terminie wpis sądowy nie został jednak uiszczony a zatem skarga obarczona jest brakiem fiskalnym, który uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Poza tym skarżącemu nie zostało przyznane prawo pomocy poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych.

W związku z powyższym, na mocy art. 220 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.