Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2056/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6254 Usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 151 § 1 pkt 1, art. 145 § 1 pkt 4, art. 268a, art. 44, art. 147, art. 148 § 1 i 2, art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 45
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 119 pkt 2, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), art. 200, art. 205 § 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c)
journal: Dz.U. 2015 poz 1800
law: Rozporządzenie z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędzia WSA Tomasz Sałek po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 listopada 2021 r. sprawy ze skargi I. Sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] maja 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji nakładającej kary pieniężne 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej na rzecz skarżącej I. Sp. z o.o. z siedzibą w P. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] maja 2021 r. znak [...] Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej: Prezes UKE), na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 oraz art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735; dalej: "k.p.a.") w zw. z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2021 r., poz. 576; dalej: "P.t."), po przeprowadzeniu postępowania wznowionego postanowieniem Prezesa UKE z [...] listopada 2020 r.; odmówił uchylenia decyzji Prezesa UKE z [...] grudnia 2019 r., znak [...], nakładającej kary pieniężne na [...] Sp. z o.o. z siedzibą w P. (dalej: spółka, skarżąca, strona).

Do wydania powyższej decyzji doszło w oparciu o następujące ustalenia:

Pismem z 2 września 2020 r. (data wpływu do UKE- 3 września 2020 r.), strona wobec zajęcia egzekucyjnego jej rachunku bankowego przez Urząd Skarbowy i pobrania środków pieniężnych z konta bankowego, wystąpiła o cofnięcie ww. decyzji Prezesa UKE nakładającej kary pieniężne za brak sprawozdań wynikających z art. 7 P.t., za lata 2016-2018. Podnosiła, że nie otrzymała tej decyzji. Przyczyny upatrywała w nierzetelnym wykonaniu przez Pocztę Polską S.A. usługi przekierowania korespondencji z siedziby spółki na adres korespondencyjny. Podała także aktualny adres korespondencyjny: ul. [...].

W dniu 9 września 2020 r. Prezesowi zarządu spółki zostały udostępnione akta sprawy [...] do przeglądania i wykonania kopii.

Po wezwaniu organu, strona pismem z 9 października 2020 r. (data wpływu do UKE - 15 października 2020 r.) sprecyzowała, że wnosi o wznowienie postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 1 pkt. 4 k.p.a., zakończonego wspomnianą decyzją ostateczną Prezesa UKE z [...] grudnia 2019 r.(dalej: "Decyzja"). Podniosła, że bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, gdyż nie doręczono jej skutecznie zawiadomienia z [...] września 2019 r. o wszczęciu postępowania, co skutkowało brakiem czynnego udziału strony w postępowaniu, zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a. Ponadto wnosiła o przeprowadzenie dowodu z: zeznań M. K. - Prezesa spółki, akt sprawy [...] - na okoliczność wykazania braku interesu w celowym niepodejmowaniu przesyłek listownych; oświadczenia [...] sp. z o.o. - spółki prowadzącej działalność gospodarczą w tym samym budynku, co strona postępowania; z reklamacji pocztowej złożonej drogą elektroniczną oraz fotografii wejścia głównego do dotychczasowej siedziby spółki - na okoliczność braku winy w niepodejmowaniu przesyłek listownych.

Pełnomocnik skarżącej poinformował o zmianie siedziby spółki: ul. [...] oraz podał adres do korespondencji.

Organ przyjął, że wniosek o wznowienie został złożony [...] września 2020 r.

Postanowieniem z dnia [...] listopada 2020 r., Prezes UKE wznowił postępowanie administracyjne zakończone Decyzją.

Pismem z 24 listopada 2020 r. (doręczonym zgodnie z potwierdzeniem odbioru z 2 grudnia 2020 r.), spółka została wezwana przez organ do przesłania odpowiedzi udzielonej przez Pocztę Polską S.A. na reklamację złożoną 10 października 2020 r. W odpowiedzi z 9 grudnia 2020 r. strona oświadczyła, że dotąd nie otrzymała żadnej odpowiedzi.

Pismem z 21 stycznia 2021 r. m.in. poinformowano stronę o włączeniu do akt sprawy dowodów: pisma strony z 7 października 2020 r. wraz z załącznikami z akt sprawy [...] zarejestrowanej znak: [...], kopii decyzji z [...] grudnia 2020 r., znak: [...], sprawozdania F00 i F06 za lata 2016-2017 oraz F00 i F05 za 2018, przesłanych do UKE przez stronę.

Do pisma z 24 lutego 2021 r. spółka załączyła oświadczenie M. K.- Prezesa Zarządu spółki z [...] lutego 2021 r., w którym podkreślił, że przesyłki kierowane do spółki w sprawie prowadzonej przez UKE nigdy nie dotarły z przyczyn od Prezesa niezależnych i tylko z tego powodu nie brała strona czynnego udziału w postępowaniu. Prezes Zarządu spółki wskazał, że je poprzednia siedziba mieściła się w budynku usługowym zajmowanym przez szereg innych podmiotów, gdzie lokale byty wyodrębnione. Do lokali prowadziły wspólne główne drzwi wejściowe, a w celu dostania się do budynku wystarczyło skorzystać z domofonu. Spółka posiadała własną skrzynkę pocztową zamieszczoną przy drzwiach lokalu wewnątrz budynku, natomiast przy głównych drzwiach wejściowych do budynku nie było skrzynek pocztowych. W siedzibie spółki nie zawsze była osoba, która mogła przyjąć przesyłkę lub wpuścić listonosza do środka budynku, jednak nie był to powód do pozostawiania awiza w miejscach do tego nieprzeznaczonych (np. w futrynie drzwi). Sytuacja spółki nie była odosobniona, choć aktualnie trudno jest to wykazać kolejnymi dowodami, ponad tymi już złożonymi. Ponadto, nie było żadnego powodu dla unikania odbioru korespondencji, a wszystkie przesyłki Prezes odbierał na bieżąco, o ile był o nich należycie powiadomiony. Podkreślił, iż znamienne jest również to, że do dnia złożenia oświadczenia tj. 16 lutego 2021 r., nie otrzymał żadnej odpowiedzi z Poczty Polskiej S.A. na złożoną reklamację. Prezes zauważył, że nie jest w stanie zrobić nic więcej, aby dowieść, że listonosz nie umieścił żadnego awiza w jego skrzynce pocztowej oraz nie był świadom toczącego się postępowania i nie sposób winić go za to, że informacje o przesyłkach administracyjnych nie są przez pracowników poczty właściwie doręczane.

Poczta Polska S.A., wezwana przez Prezesa UKE do przedłożenia wyjaśnień w zakresie rozpatrzenia reklamacji złożonej 10 października 2020 r. przez spółkę (zgłoszenie reklamacyjne nr [...]), poinformowała pismem z 12 marca 2021 r., że na pismo strony z dnia 10 października 2020 r., które zostało potraktowane jako skarga, została udzielona odpowiedź pismem z 28 października 2020 r. i przesłana do strony na adres: ul. [...]. Przesyłka została zwrócona do Poczty Polskiej S.A. z adnotacją "adresat wyprowadził się" (w załączeniu przesłała kopię tej odpowiedzi). Poczta Polska S.A. też wyjaśniła, że reklamowane przesyłki polecone były nadane na zasadach specjalnych w postępowaniu administracyjnym i dlatego ich doręczenie następuje wyłącznie pod adresem wskazanym przez nadawcę na przesyłce. Żądanie przekierowania przesyłek oraz żądanie otrzymywania zawiadomień poprzez SMS, które złożyła spółka, nie obejmuje przesyłek nadanych na zasadach specjalnych, o czym strona była informowana podczas składania żądań przekierowania przesyłek. Poczta Polska S.A. poinformowała, iż tryb postępowania przez jej pracowników w opracowaniu przedmiotowych przesyłek był prawidłowy i nie znajduje podstaw do uznania wniesionej przez Stronę skargi za uzasadnioną.

Prezes UKE, odnosząc się do zarzutu strony, że bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu zakończonym decyzją z [...] grudnia 2019 r. uznał, że zawiadomieniem z [...] września 2019 r. (doręczonym w trybie art. 44 § 4 k.p.a. w dniu 19 października 2019 r.), Prezes UKE poinformował stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia na nią kary pieniężnej w związku z niewywiązaniem się z obowiązku, o którym mowa w art. 7 P.t. za rok sprawozdawczy 2016, 2017, 2018. W ww. piśmie Prezes UKE wezwał stronę do przekazania danych dotyczących wielkości przychodu osiągniętego w 2018 r., niezbędnych do określenia podstawy wymiaru kary oraz pouczył o uprawnieniach z art. 73 k.p.a. w związku z art. 10 k.p.a.

Następnie postanowieniem z [...] grudnia 2019 r. (doręczonym w trybie art. 44 § 4 k.p.a. w dniu 23 grudnia 2019 r.) Prezes UKE włączył do akt sprawy materiał dowodowy, pozyskany z przeglądarki dokumentów finansowych Krajowego Rejestru Sądowego (ekrs.ms.gov.pl) i ponownie pouczył o przysługujących prawach.

Strona do dnia wydania decyzji z [...] grudnia 2019 r. nie złożyła danych dotyczących wielkości przychodu, jak również nie zajęła w toku postępowania stanowiska w sprawie oraz nie wykonała obowiązku wynikającego z art. 7 P.t.

Opisaną Decyzją (doręczoną w trybie art. 44 § 4 k.p.a. 21 stycznia 2020 r. organ nałożył na spółkę karę pieniężną 9.000 zł (po 3.000 zł za każdy rok sprawozdawczy objęty postępowaniem) za niewypełnienie obowiązku przedłożenia danych, o których mowa w art. 7 ust. 1 P.t. za lata sprawozdawcze: 2016, 2017 i 2018. Decyzja ta została poprawnie awizowana 7 stycznia 2020 r. oraz powtórnie poprawnie awizowana 15 stycznia 2020 r. Po bezskutecznym upływie 14- dniowego okresu przechowywania w placówce pocztowej, decyzja została 22 stycznia 2020 r. zwrócona Prezesowi UKE z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Dlatego ww. decyzja na podstawie art. 44 § 4 k.p.a. została uznana za doręczoną i pozostawiono ją w aktach sprawy.

Organ zaznaczył, że zarówno zawiadomienie o wszczęciu postępowania, decyzja, jak i postanowienie (uznane za doręczone na podstawie art. 44 § 4 k.p.a.) były wysłane na adres strony podany w Rejestrze Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (dalej: "KRS"), tj. ul. [...].

W ww. przypadkach pisma te, na podstawie art. 44 § 4 k.p.a., zostały uznane przez Prezesa UKE za skutecznie doręczone i pozostawione w aktach sprawy.

Zdaniem Prezesa UKE, brak udziału strony w postępowaniu wynikał wprost z akt sprawy, gdyż korespondencja była doręczana na podstawie art. 44 § 4 k.p.a. Co do braku winy, spółka nie przedstawiła dowodu, na podstawie którego można byłoby ustalić jej brak. W toku postępowania, na wezwanie Prezesa UKE, Poczta Polska S.A. wyjaśniła, że tryb postępowania przez pracowników operatora pocztowego w opracowaniu przesyłek reklamowanych przez stronę był prawidłowy.

Odnosząc się do okoliczności podnoszonych przez spółkę, organ, kierując się wytycznymi z art. 78 k.p.a. co do przeprowadzenia dowodu z przesłuchania Prezesa Zarządu Spółki – M. K. nie znalazł podstaw do jego przeprowadzenia, skoro jedynie okoliczność braku winy strony w niepodejmowaniu korespondencji w sprawie [...] ma znaczenie dla niniejszej sprawy, podobnie jak i innych dowodów zawnioskowanych przez spółkę. Odnosząc się do podniesionej przez stronę kwestii braku umieszczenia skrzynki pocztowej na budynku, organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012r. - Prawo pocztowe (Dz. U, z 2020 r. poz. 1041 z późn. zm., dalej: "Pr.poczt.") obowiązek umieszczenia oddawczej skrzynki pocztowej dotyczy wyłącznie budynków mieszkalnych, natomiast na budynkach niemieszkalnych nie ma takiego obowiązku, a doręczanie przesyłek pocztowych odbywa się do siedziby firmy.

Prezes UKE rozstrzygając sprawę, odwołał się do treści art. 206 ust. 1 P.t., że postępowanie przed organem toczy się na podstawie k.p.a. ze zmianami wynikającymi z P.t. oraz ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 777). Podniósł, że postępowanie rozpoznawcze prowadzone w ramach postępowania wznowieniowego obejmuje dwa zakresy przedmiotowe, pierwszy, który obejmuje ustalenie wystąpienia jednej z podstaw do wznowienia postępowania w sprawie i drugi, jako następstwo pozytywnego ustalenia co najmniej jednej z podstaw wznowienia postępowania, który prowadzi do otwarcia możliwości prawnej ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy załatwionej decyzją ostateczną. Granice rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy wyznaczone są granicami załatwienia sprawy decyzją ostateczną. Prowadząc ponowne rozpoznanie sprawy, organ obowiązany jest dokonać, zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów, weryfikacji materiału dowodowego. Nową decyzję, rozstrzygającą o istocie sprawy, wydaje się tak, jak gdyby sprawa nie była w danej instancji rozstrzygnięta. Organ administracji wydający nową decyzję stosuje te przepisy prawa materialnego, które obowiązują w dniu orzekania, za wyjątkiem decyzji deklaratoryjnych, to jest stwierdzających wyłącznie skutek prawny, który nastąpił z mocy prawa, a więc z mocą ex tunc. Granice postępowania rozpoznawczego sprawy administracyjnej wyznaczone są sprawą rozstrzygniętą decyzją ostateczną. Prowadząc postępowanie w celu rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej organ nie jest związany ustaleniami stanu faktycznego i prawnego dokonanymi w postępowaniu, w którym zapadła decyzja ostateczna. Podniósł, że podstawy wznowienia określone są w art. 145 § 1 k.p.a. i odnoszą się do sprawy zakończonej decyzją ostateczną.

Kierując się wnioskiem spółki i wyjaśnieniami, organ wznowienie postępowania oparł o przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu.

Odnosząc się do pisma strony z 9 października 2020 r.,że nie brała udziału w postępowaniu, gdyż korespondencja nigdy nie została w sposób prawidłowy doręczona, a informację o fakcie zakończenia wcześniejszego postępowania administracyjnego powzięła dopiero z chwilą zajęcia egzekucyjnego na jej rachunku bankowym, Prezes UKE wyjaśnił, że zgodnie z art. 45 k.p.a. jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism. Osoby prawne, które podlegają obowiązkowemu wpisowi do KRS, zobligowane są do ujawnienia w tym rejestrze szczegółowych danych dotyczących ich siedziby oraz adresu.

Według aktualnej na dzień wydania Decyzji informacji znajdującej się w KRS ustalono, że spółka jako swój adres podała: ul. [...]. Dlatego zarówno zawiadomienie o wszczęciu postępowania z [...] września 2019 r., postanowienie z [...] grudnia 2019 r., jak i Decyzja zostały skierowane na powyższy adres. Decyzja ta została poprawnie dwukrotnie awizowana i po bezskutecznym upływie 14-dniowego okresu przechowywania w placówce pocztowej, została w dniu 22 stycznia 2020 r. zwrócona Prezesowi UKE z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". W związku z powyższym, ww. decyzja na podstawie art. 44 § 4 k.p.a. została uznana za doręczoną.

Odnosząc się do powyższych okoliczności, Prezes UKE ponadto podał, że zgodnie z ustawą z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2019 r. poz. 1500, z późn. zm., dalej: "ustawa KRS") na podmiotach wpisanych do KRS ciąży obowiązek zgłaszania zmiany ich danych zawartych w KRS (art. 47 ust. 1 ustawy KRS), w tym również w zakresie ich siedziby i adresu. Jednocześnie, zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy KRS, domniemywa się, że dane wpisane do KRS są prawdziwe. Przypomniał też, że zgodnie z art. 41 § 1 i § 2 k.p.a., w toku postępowania strona ma obowiązek zawiadomić organ o każdej zmianie swojego adresu, w tym adresu elektronicznego, a w razie zaniedbania tego obowiązku doręczenie pisma pod dotychczasowym adresem ma skutek prawny.

Ustanowione w art. 17 ust. 1 ustawy KRS domniemanie prawdziwości danych zawartych w KRS oznacza, że w sprawie zakończonej wydaniem Decyzji należało przyjąć, że dane te odpowiadają stanowi faktycznemu. Zatem przyjął, że prawidłowo ustalił adres oraz wysłał zawiadomienie o wszczęciu postępowania, postanowienie oraz Decyzję na adres spółki - ul. [...]. Skoro adres ten ustalono prawidłowo, to w przypadku doręczenia pism pod powyższym adresem istnieje możliwość zastosowania instytucji tzw. doręczenia zastępczego wynikającego z art. 44 k.p.a. Co do prawidłowości awizowania przesyłek we wznowionej sprawie zauważył organ, że w tym postępowaniu, w okresie ponad 2,5 miesiąca, korespondencja była przesyłana trzykrotnie (zawiadomienie o wszczęciu postępowania, postanowienie wydane w jego toku oraz decyzja kończąca sprawę) i żadna z tych przesyłek nie została odebrana przez adresata. Stąd wskazywana przez stronę trudność z doręczeniem Decyzji nie była jednostkowym zdarzeniem, tym bardziej, że jak wynika z relacji spółki, inne podmioty gospodarcze, prowadzące działalność pod tym samym adresem, również miały problemy z pozostawianiem awizo na drzwiach budynku. Organ podniósł, że art. 44 § 2 k.p.a. pozwala na umieszczenie zawiadomienia o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Takie powiadamianie o przesyłce jest uprawnione, gdy nie jest możliwe pozostawienie awiza w oddawczej skrzynce pocztowej. Zauważył, że w niniejszej sprawie sama spółka przyznała, że na budynku przy ul. [...] w P. nie zamontowano oddawczej skrzynki pocztowej, co potwierdza również wydruk z portalu internetowego Google maps. Podmiot profesjonalny, wybierając miejsce, w którym ulokuje swoją siedzibę, powinien uwzględnić, jakie ma możliwości odbioru korespondencji w takim miejscu. W ocenie Prezesa UKE, powyższe wykluczało uznanie, że strona nie brała udziału w postępowaniu zakończonym wydaniem Decyzji bez własnej winy. Zatem nie zaistniała przesłanka z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

Odwołując się do treści art. 149 § 2 k.p.a., że postanowienie o wznowieniu postępowania stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy, to przedmiotem postępowania jest ustalenie, czy postępowanie, w którym zapadła decyzja ostateczna, było dotknięte jedną z wadliwości wyliczonych w art. 145 § 1 k.p.a., czy występuje przesłanka z art. 145a § 1 k.p.a. lub czy występuje przesłanka z art. 145b § 1 k.p.a., a - w razie pozytywnego wyniku tych czynności - przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w celu rozpoznania i rozstrzygnięcia istoty sprawy administracyjnej, będącej przedmiotem decyzji ostatecznej. Ograniczenie w tym zakresie dotyczy podstaw uchylenia decyzji wyliczonych w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., art. 145a k.p.a. oraz 145b k.p.a., które nie mogą, w razie wszczęcia postępowania z urzędu stanowić podstawy uchylenia decyzji.

Kierując się powyższymi ustaleniami, Prezes UKE podał, że w postępowaniu zakończonym wydaniem Decyzji nie zaszły okoliczności określone w art. 145 § 1 k.p.a., a zgłoszony przez stronę wniosek nie był oparty o okoliczności określone w art. 145a k.p.a. i art. 145b k.p.a. Oznaczało to, że żadna ze stwierdzonych w niniejszym postępowaniu okoliczności nie dawała podstaw do uznania, że Decyzja została wydana z naruszeniem prawa umożliwiającym jej zmianę w trybie określonym w przepisach Rozdziału 12 Działu II k.p.a.

Ze stanowiskiem Prezesa UKE nie zgodziła się spółka i wystąpiła ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżyła decyzje w całości. Zarzuciła jej naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy:

1. naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. (Dz.U. z 2021 r. poz. 753 z późn. zm.), polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu materiału dowodowego oraz na jego dowolnej ocenie, wyrażającej się zwłaszcza w odmowie przeprowadzenia dowodów zgłoszonych przez stronę w piśmie z 9 października 2020 r. tj.: akt sprawy [...], oświadczenia [...] sp. z o.o., reklamacji, pocztowej, fotografii wejścia głównego do dotychczasowej siedziby spółki, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego uznania, że okoliczność, iż strona nie brała udziału w postępowaniu bez swojej winy nie została udowodniona;

2. naruszenie art. 10 § 1 w zw. z art. 44 § 4 i 45 k.p.a. poprzez błędne uznanie przez organ, że w mniejszym postępowaniu doszło do skutecznego doręczenia korespondencji stronie, podczas gdy brak czynnego udziału strony w postępowaniu, wynikał z tego, że stronie nie doręczono korespondencji kierowanej przez organ - zawiadomienia o wszczęciu postępowania z [...] września 2019 r., postanowienia z [...] grudnia 2019 r., Decyzji - z przyczyn, za które strona nie odpowiada (brak doręczenia korespondencji oraz awiz przez Pocztę Polską), skutkiem czego strona bez własnej winy została pozbawiona możliwości udziału w postępowaniu, co miało istotny wpływ na treść zaskarżanego orzeczenia;

3. naruszenie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. polegające na błędnym przyjęciu, że nie zaistniały przesłanki uzasadniające wznowienie postępowania, gdyż doszło do prawidłowego doręczenia korespondencji dla strony - zawiadomienia o wszczęciu postępowania z [...] września 2019 r., postanowienia z [...] grudnia 2019 r., Decyzji - podczas gdy, jak wykazało postępowanie dowodowe w niniejszej sprawie, korespondencja nie była stronie doręczana z przyczyn, na które nie miała ona wpływu, a strona nie brała udziału w postępowaniu bez własnej winy.

W oparciu ww. na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) spółka wnosiła o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji w całości; na podstawie art. 200 p.p.s.a.; o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych; na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a. o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

Prezes UKE w odpowiedzi na skargę podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wnosił o jej oddalenie, nie zajął jednak stanowiska co do wniosku strony o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

Wobec powyższego na mocy art. 119 pkt 2 p.p.s.a. sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, gdyż spółka zgłosiła wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a Prezes UKE w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażądał przeprowadzenia rozprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga spółki zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim należy zauważyć, że skarżona decyzja została wydana w postępowaniu wznowieniowym dotyczącym ostatecznej decyzji Prezesa UKE z [...] grudnia 2019r. nakładającej na spółkę kary pieniężne. Spółka wystąpiła o wznowienie ww. postępowania, powołując się na podstawę z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Podnosiła bowiem, że w sprawie zakończonej ww. ostateczną decyzją organu z [...] grudnia 2019 r. bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. O tymże postępowaniu i Decyzji dowiedziała się w wyniku pobrania w dniu 2 września 2020 r. z jej konta kary i kosztów na skutek zajęcia egzekucyjnego przez Urząd Skarbowy. Z wnioskiem o wznowienie wystąpiła w tym samym dniu – 2 września 2020 r.

Prezes UKE postanowieniem z [...] listopada 2020 r. prawidłowo wznowił postępowanie, kierując się przesłankami z art. 147 k.p.a. (Wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 następuje tylko na żądanie strony) oraz z art. 148 § 1 i 2 k.p.a. (Podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji). W niniejszej sprawie spółka wystąpiła z wnioskiem o wznowienie do Prezesa UKE, który wydał Decyzję, z zachowaniem terminu jednego miesiąca od dnia, gdy dowiedziała się o decyzji (2 września 2020 r.), a ponadto wskazała podstawę wznowienia.

Prezes UKE jednakże zaskarżoną decyzją, na mocy art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. odmówił uchylenia Decyzji, uznając, że nie wystąpiła przesłanka z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., gdyż doręczenia pism w postępowaniu zakończonym tą Decyzją, jak i jej samej były dokonane prawidłowo na prawidłowy adres skarżącej oraz nie wystąpiły pozostałe podstawy wznowienia postępowania, pozwalające na jego wznowienie z urzędu.

Stanowiska organu co prawidłowości przeprowadzenia postępowania zakończonego wydaniem Decyzji oraz jej doręczenia Sąd nie podzielił, uznając je za przedwczesne. Nie było kwestionowane, że w trakcie postępowania zakończonego Decyzją adresem do doręczeń był adres siedziby spółki: [...]. Taki też adres figurował w KRS, co stwarzało domniemanie z art. 17 ust. 1 i 2 ustawy KRS (Domniemywa się, że dane wpisane do Rejestru są prawdziwe, a gdy dane wpisano do Rejestru niezgodnie ze zgłoszeniem podmiotu lub bez tego zgłoszenia, podmiot ten nie może zasłaniać się wobec osoby trzeciej działającej w dobrej wierze zarzutem, że dane te nie są prawdziwe, jeżeli zaniedbał wystąpić niezwłocznie z wnioskiem o sprostowanie, uzupełnienie lub wykreślenie wpisu). Dopiero we wniosku o wznowienie spółka podała inny adres do doręczeń ([...]), a nowy adres jej siedziby podał dopiero pełnomocnik skarżącej w piśmie z 9 października 2020 r. W świetle powyższego korespondencja w postępowaniu zakończonym Decyzją , jak i sama Decyzja były prawidłowo wysyłane na adres: [...] (por też art. 45 zd. pierwsze k.p.a. mówiący, że jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism). Zresztą zmiana w KRS danych dotyczących siedziby Spółki została wpisana [...] stycznia 2021 r. (odpis zupełny KRS, k. 50-58 akt sądowych).

Należy podkreślić, że wszystkie pisma, kierowane do spółki w postępowaniu zakończonym Decyzją oraz Decyzja zostały uznane przez Prezesa UKE za doręczone w trybie art. 44 k.p.a. Możliwość doręczania pism w tym trybie jednostkom organizacyjnym, osobom prawnym przewiduje art. 45 zd. drugie k.p.a. stanowiący, że przepis art. 44 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 44 k.p.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43: operator pocztowy w rozumieniu ustawy - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego (§ 1 pkt 1), a pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ (§ 1 pkt 2). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4).

Jak wynika z kopii kopert i dołączonych do kopert zwrotnych poświadczeń odbioru (dalej: z.p.o.): zawiadomienia o wszczęciu postępowania, postanowienia z [...] grudnia 2019 r. oraz Decyzji, doręczyciel wskazał, że zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w Urzędzie Pocztowym oraz możliwości odbioru jej odbioru w terminie 7 dni od pozostawienia tego zawiadomienia umieszczał za każdym razem w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. Ten zapis potwierdzał stanowisko skarżącego, że omawiane zawiadomienia w ww. korespondencji nie zostały złożone w skrzynce oddawczej, która miała być umieszczona wewnątrz budynku, obok lokalu spółki, a nie przy wejściu do budynku, Spółka twierdziła, że doręczyciel wiedział o usytuowaniu skrzynki, ale niejednokrotnie zostawiał tzw. awiza przy wejściu na posesję. Te fakty mieli poświadczyć Prezes Zarządu Spółki – M. K. oraz [...] Sp. z o.o., która miała siedzibę w tym samym budynku, co skarżąca. Wymaga podkreślenia, że okoliczności te nie zostały wyjaśnione przez organ, który jedynie zaznaczył, że ww. oświadczenia nie mają mocy dowodowej, mimo że strona wnosiła o przesłuchanie Prezesa Zarządu spółki. Poczta Polska S.A. w odpowiedzi na reklamację spółki potwierdziła, że doręczeń przesyłek oraz zawiadomień dokonuje się wyłącznie pod adresem w przesyłce wskazanym. Organ nie wyjaśniał z Pocztą Polską S.A. sposobu doręczania przesyłek do spółki, np. czy rzeczywiście była skrzynka oddawcza.

Organ te okoliczności w decyzji zbagatelizował, uznał je za nieistotne dla rozstrzygnięcia sprawy, mimo jednoznacznego nakazu zawartego w art. 44 § 2 k.p.a. Natomiast określona w art. 44 § 2 k.p.a. kolejność miejsc umieszczania zawiadomienia o pozostawieniu pisma jest wiążąca dla podmiotu doręczającego pismo. Podstawowym miejscem umieszczenia takiego zawiadomienia jest oddawcza skrzynka pocztowa adresata. Zawiadomienie może być umieszczone w innym miejscu jedynie gdy istnieją okoliczności uniemożliwiające umieszczenie zawiadomienia w tego rodzaju skrzynce pocztowej. Skuteczność zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej uzależniona jest m.in. od zachowania ustalonej w art. 44 § 2 k.p.a. kolejności miejsc, w których adresat może się z powyższą informacją zapoznać i skorzystać z możliwości odbioru pisma. Kolejność ta nie jest dowolna. Dopiero niemożność pozostawienia awiza w miejscu wskazanym jako pierwsze, pozwala na skuteczne pozostawienie zawiadomienia w kolejnym wskazanym miejscu. Nieuzasadniona zmiana kolejności miejsc pozostawienia zawiadomienia prowadzi do bezskuteczności doręczenia zastępczego. Czyli domniemanie doręczenia, o którym stanowi art. 44 § 4 k.p.a., będzie mogło zostać obalone wówczas, gdy doszło do nieprawidłowości w podejmowaniu czynności określonych przepisem art. 44 k.p.a. (por wyrok NSA z 24 czerwca 2020 r., sygn. akt I GSK 317/20 i przytoczone w nim orzecznictwo, opubl.: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z zebranego w sprawie materiału nie wynika, jeżeli spółka miała skrzynkę oddawczą przy lokalu siedziby, to dlaczego doręczyciel nie zostawiał w niej zawiadomień/awiz w omawianym postępowaniu, czyli dlaczego nie zachował kolejności pozostawiania zawiadomień, określonej w art. 44 § 2 k.p.a. Fakty te można by wyjaśnić, występując z zapytaniem do operatora pocztowego i przesłuchania doręczyciela.

Dopiero po wyjaśnieniu wspomnianych wątpliwości, będzie można ustalić, czy zastępcze doręczenie Decyzji odpowiadało wymaganiom art. 44 k.p.a.

Uzupełnienie opisanych braków może mieć istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.

Dlatego należy zgodzić się ze skarżącą, że organ przeprowadził postępowanie z naruszeniem art. 7 i konkretyzującego go art. 77 § 1 k.p.a. (Organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy) oraz uwzględnić jego całokształt przy ocenie, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.)

Uzupełnienie postępowania według powołanych reguł pozwoli na ustalenie czy doręczenie Decyzji nastąpiło skutecznie w rozumieniu art. 44 i 45 k.p.a., a w konsekwencji czy wystąpiła podstawa wznowieniowa określona w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

Z powyższych względów na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. O kosztach rozstrzygnął na podstawie art. 200, art. 205 § 2 p.p.s.a. i § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800 z późn. zm.).