Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Ka 2758/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2004-01-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Dnia 12 stycznia 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana, po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2004 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie : uchybienia terminu do wniesienia środka odwoławczego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M. M. wniósł w dniu [...] roku skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] roku, nr [...], w przedmiocie pozostawienia odwołania podatnika (z dnia [...] roku od decyzji Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] roku) bez rozpoznania.

W odpowiedzi na pismo z dnia [...] roku, organ odwoławczy przesłał do Sądu kserokopię dowodu doręczenia w/w postanowienia. Z potwierdzenia tego wynika, iż zaskarżone postanowienie doręczone zostało stronie skarżącej w dniu [...] roku. Tym samym ustawowy 30 dniowy termin zakreślony do wniesienia skargi upłynął [...] roku (czwartek – dzień roboczy). Skarga natomiast, nosząca datę [...] roku, została osobiście złożona w Sądzie w dniu [...] roku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga na w/w postanowienie została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach pod rządami ustawy z dnia 11 maja 1995 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368 z późniejszymi zmianami).

Należy jednak zauważyć, że cytowana wyżej ustawa straciła moc z dniem 1 stycznia 2004 roku, na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm. w Dz. U. z 2002 roku, nr 240, poz. 2052). W myśl art. 85 ostatnio cytowanej ustawy, z dniem 1 stycznia 2004 roku utworzono w Warszawie i w miejscowościach, w których miały siedziby ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sądu Administracyjnego, wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1259) oraz zniesiono ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270). Na podstawie § 1 pkt 4 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 roku w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. nr 72, poz. 652), dla obszaru województwa śląskiego utworzony został Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.

Przepis art. 53 powołanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, iż skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Należy zauważyć, iż również 30 dniowy termin do wniesienia skargi przewidywał art. 35 ust. 1 powołanej wyżej ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.

Z kolei zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Z powołanej regulacji wynika zatem, że skoro nie został zachowany 30 dniowy termin zakreślony do wniesienia skargi, to należało ją – jako wniesioną po terminie (po upływie ponad roku) – odrzucić, co orzeczono w sentencji postanowienia.