Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1254/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-01-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 3 § 1, art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 143, art. 65 § 1, art. 19
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 18
journal: Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska-Jóźków (spr.), Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku zgodnie z właściwością 1. oddala skargę; 2. zasądza od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adw. P. R., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), w tym tytułem wynagrodzenia kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) i tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy).


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi jest postanowienie Ministra Finansów z [...] kwietnia 2010 r. znak [...] utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] stycznia 2011 r. nr [...] w sprawie przekazania zgodnie z właściwością Naczelnikowi [...] Urzędu Skarbowego w B. wniosku Pana J. S. z 20 grudnia 2010 dotyczącego wstrzymania wykonalności postanowienia tego organu z [...] listopada 2010 r. nr [...]. Postanowienie wydane zostało w następującym stanie faktycznym.

Pismem z dnia [...] czerwca 2010 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. powiadomił Pana J. S. o "zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność pieniężną u dłużnika zajętej wierzytelności (...)".

Pismem z 27 września 2010 skierowanym do Dyrektora Izby Skarbowej w B. skarżący zgłosił "zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym na czynności egzekucyjne Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B."

Postanowieniem z [...] września 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej w B. przekazał pismo skarżącego z 27 września 2010 r. do rozpatrzenia Naczelnikowi [...] Urzędu Skarbowego w B. – zgodnie z właściwością.

Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. dwoma postanowieniami z [...] października 2010 r. :

• odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów (postanowienie nr [...]

• odmówił uznania zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej z uwagi na uchybienie ustawowemu terminowi do ich wniesienia (postanowienie nr [...]

Skarżący dwoma pismami z 16 listopada 2010 r. skierowanymi do Dyrektora Izby Skarbowej w B. wniósł o uzupełnienie przywołanych wyżej postanowień Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. o pouczenie o możliwości wniesienia w stosunku do przedmiotowych postanowień skargi do sądu administracyjnego.

Dyrektor Izby Skarbowej w B. dwoma postanowieniami z [...] listopada 2010 r. przekazał wnioski skarżącego do rozpatrzenia Naczelnikowi [...] Urzędu Skarbowego w B. – zgodnie z właściwością.

Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. dwoma postanowieniami z [...] listopada 2010 r. odmówił uzupełnienia przedmiotowych postanowień co do pouczenia o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Czterema wnioskami z 20 grudnia 2010 r. skierowanymi do Dyrektora Izby Skarbowej w B. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania postanowień Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B.:

• z [...] października nr [...] - postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów

• z [...] października 2010 r. nr [...] - postanowienie o odmowie uznania zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej z uwagi na uchybienie ustawowemu terminowi do ich wniesienia

• obydwóch postanowień z [...] listopada 2010 r. o odmowie uzupełnienia postanowień co do pouczenia o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Dyrektor Izby Skarbowej w B. czterema postanowieniami z [...] stycznia 2011 r. przekazał przedmiotowe wnioski do rozpatrzenia Naczelnikowi [...] Urzędu Skarbowego w B. – zgodnie z właściwością.

Na powyższe postanowienia skarżący złożył czterema pismami z 31 stycznia 2011 r. zażalenia do Ministra Finansów, który kolejnymi (czterema) postanowieniami z [...] kwietnia 2011 utrzymał w mocy zaskarżone postanowienia.

W niniejszej sprawie przedmiotem rozpoznania jest postanowienie Ministra Finansów z [...] kwietnia 2011 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w sprawie przekazania zgodnie z właściwością Naczelnikowi [...] Urzędu Skarbowego w B. wniosku skarżącego z 20 grudnia 2010r. dotyczącego wstrzymania wykonania postanowienia tego organu z [...] listopada 2010 r. o odmowie uzupełnienia postanowienia co do pouczenia o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

W skardze do sądu skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w B. i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania w całości. Zarzucił Dyrektorowi Izby Skarbowej w B. bezpodstawne uchylenie się od rozpoznania jego wniosku z 20 grudnia 2010 r. o wstrzymanie wykonania postanowienia Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B., co w konsekwencji doprowadziło – w jego ocenie do naruszenia art. 65 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej : p.p.s.a., w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną polegającą na zbadaniu, czy organ administracji publicznej nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie.

Dokonując analizy w powyższym zakresie Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim należy zauważyć, iż postępowanie, które jest przedmiotem oceny Sądu, dotyczyło wyłącznie ustalenia, czy Dyrektor Izby Skarbowej B. prawidłowo przekazał Naczelnikowi [...] Urzędu Skarbowego w B. wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania postanowienia. Przedmiotowa sprawa dotyczy egzekucji administracyjnej, prowadzonej na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) nie regulują kwestii wstrzymania wykonania postanowienia, o co wnosił w swoim wniosku skarżący, organ zastosował w tym zakresie – zgodnie z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - ustawę kodeks postępowania administracyjnego.

Zgodnie z treścią art. 143 k.p.a. wniesienie zażalenia nie wstrzymuje wykonania postanowienia, jednakże organ administracji publicznej, który wydał postanowienie, może wstrzymać jego wykonanie, gdy uzna to za uzasadnione. Tak więc rozstrzygniecie w przedmiocie wstrzymania wykonania postanowienia leży w gestii organu, który je wydał.

W przedmiotowej sprawie wniosek dotyczył postanowienia wydanego przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B., ten organ jest więc uprawniony do rozstrzygnięcia kwestii wstrzymania wykonania postanowienia. Wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia skierowany został do Dyrektora Izby Skarbowej B., który to organ zgodnie z treścią Art. 65 § 1. k.p.a. zobligowany był do przekazania wniosku do organu właściwego – czyli do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B.

Należy zauważyć, że zgodnie z treścią art. 19 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany przestrzegać z urzędu swojej właściwości w całym toku postępowania. Powyższa zasada obowiązuje we wszystkich rodzajach postępowania administracyjnego, na wszystkich etapach tych postępowań, oraz w postępowaniach nadzwyczajnych. Organ, do którego wniesiono podanie, jest obowiązany zbadać na podstawie treści żądania, czy jest właściwy do załatwienia sprawy, a w razie stwierdzenia swojej niewłaściwości powinien stosować przepisy art. 65-66 k.p.a.

Zgodnie z brzmieniem powołanego wyżej art. 65 § 1. k.p.a. obowiązującym w dacie wydania postanowienia, przekazanie sprawy do organu właściwego następowało w drodze postanowienia, na które służyło zażalenie. Prawidłowo zatem w wydanym postanowieniu organ pouczył o możliwości złożenia zażalenia do Ministra Finansów. Postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. było prawidłowe i wydane w oparciu o obowiązujące przepisy, zasadnie więc Minister Finansów utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. Rozpatrzenie wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia wydanego przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. leży bowiem w gestii tego organu.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem i na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.