Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 831/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2011-04-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 220 par.3, art. 161 § 1 pkt 1 i § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. B. , R. B., J.G. , O. G., I. M., J. M., A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] listopada 2010r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę A. B., W. B. i R. B.; 2. zwrócić skarżącemu A. B. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpis sądowego; 3. umorzyć postępowanie sądowe w sprawie ze skargi J. G., O. G., I. M., J.M.; 4. zwrócić skarżącym I. M. i J. M. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpis sądowego; 5. zwrócić skarżącym J. G. i O. G. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpis sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu 23 grudnia 2010r. do tutejszego sądu administracyjnego wpłynęła skarga W. B., R. B., J. G., O. G., I. M. i J. M., reprezentowanych przez radcę prawnego A. B. oraz A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z [...] listopada 2010r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Do przedmiotowej skargi A. B. dołączył dowód uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 grudnia 2010r. wezwano pełnomocnika skarżących A. B. do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie pięciu odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem oraz do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Przedmiotowe zarządzenie doręczono A. B. w dniu 31 grudnia 2010r. (k.25). W wyznaczonym terminie pełnomocnik skarżących przedłożył pięć odpisów skargi oraz dwa pełnomocnictwa procesowe do działania w imieniu I. i J. M. oraz J. i O. G. (k.27).

W związku z nie złożeniem pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżących W. B. i R. B., zarządzeniem z 10 stycznia 2011r. ponownie wezwano A. B. do jego nadesłania w terminie 7 dni (k. 31). Przedmiotowe zarządzenie doręczono pełnomocnikowi skarżących w dniu 12 stycznia 2011r. (k.32). W wyznaczonym terminie nie nadesłano brakującego pełnomocnictwa.

Na tej podstawie Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z 27 stycznia 2011r. wezwał W. B. i R. B. do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie oraz do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi

w kwocie 500 złotych, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (k.33 i 37). Przedmiotowe zarządzenia wróciły do sądu z adnotacją poczty "nie podjęto

w terminie". Analiza przesyłki sądowej wskazuje, że zostały one dwukrotnie awizowane w dniach: 1 lutego 2011 r. i 9 lutego 2011r. (k. 56 i 58). Wobec tego

z uwagi na treść art. 73 § 4 w zw. z art. 73 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.), dalej p.p.s.a., należy uznać, że zarządzenia zostały skutecznie doręczone skarżącym 14 lutego 2011r. Mimo upływu zakreślonego terminu zarządzenia sądu nie zostały wykonane.

Z kolei zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 27 stycznia 2011r. wezwano A. B. do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 34). Zarządzeniami z tej samej daty zobowiązano także A. B. jako pełnomocnika skarżących I. i J. M. oraz J. i O. G. do uiszczenia dwóch wpisów sądowych w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 35 i 36).

Zarządzenie wzywające do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego doręczono A. B. w dniu 2 lutego 2011r. (k. 48), natomiast zarządzenia wzywające A. B. jako pełnomocnika I. i J. M. oraz J. i O. G. zostały doręczone mu 1 lutego 2011r. (k.47). W wyznaczonym terminie zostały jedynie uiszczone wpisy od skargi I. i J. M. oraz J. i O. G. (k.49 i 50). Natomiast wpis uzupełniający od skargi A. B. wpłacił po wyznaczonym terminie (k.51).

W dniu 9 marca 2011r. wpłynęło do sądu pismo pełnomocnika skarżących

z oświadczeniem o cofnięciu skargi w przedmiotowej sprawie (k.53).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie zostanie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W myśl natomiast art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy, sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w terminie jej braków formalnych. Stosowanie zaś do art. 46 § 1 pkt 4 ustawy każde pismo strony (w tym skarga) powinno zawierać m. in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Brak podpisu pod skargą jest brakiem formalnym skargi, który uniemożliwia nadanie jej prawidłowego biegu

W przedmiotowej sprawie skarżący W. B. oraz R. B. zostali prawidłowo wezwani do uiszczenia wpisu sądowego oraz do podpisania skargi. Wezwania zawierały zgodne z prawem pouczenie o skutkach prawnych niewykonania powyższych obowiązków. W wyznaczonym terminie wspomniane braki nie zostały uzupełnione, skarżący nie uiścili też wpisu od skargi.

Powyższe obligowało Sad do odrzucenia ich skargi, na podstawie art. 46 § 1 pkt 4

w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym orzeczono w pkt 1 sentencji postanowienia.

Sąd zobligowany był również odrzucić skargę A. B., albowiem skarżący pomimo prawidłowego wezwania, uiścił żądany wpis sądowy po upływie zakreślonego terminu. Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącego dotyczącego cofnięcia skargi wskazać należy, iż stosownie do przepisu art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy, skarżący może cofnąć skargę, co wywołuje obowiązek umorzenia postępowania. Jednakże dopuszczalne i skuteczne (prowadzące do umorzenia postępowania) cofnięcie skargi jest możliwe tylko wówczas, gdy spełnione zostaną podstawowe warunki formalne przewidziane dla tego typu pisma procesowego. Innymi słowy, merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne, jeżeli skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera braki np.: nie został uiszczony wpis, sąd nie umorzy postępowania, a odrzuci skargę (vide: postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 1987 r. sygn. akt SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207 oraz T. Woś i inni "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 291). Uwzględniając zaprezentowane wyżej stanowisko Sąd, na mocy art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a., odrzucił skargę A. B. (pkt 1 sentencji postanowienia). O zwrocie uiszczonego przez skarżącego wpisu sądowego orzeczono na postawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy (pkt 2 sentencji).

Z kolei postępowanie w sprawie ze skargi J. G., O. G. , I. M. oraz J. M., zostało umorzone, albowiem pełnomocnik skarżących skutecznie cofnął skargę, a Sąd nie stwierdził, aby oświadczenie to zmierzało do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z podanych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy p.p.s.a., orzeczono jak w pkt 3 sentencji.

O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi J. G. i O.G. oraz I. M. i J. M. Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy (pkt 4 i 5 sentencji postanowienia).