Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2545/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-04-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
journal: Dz.U. 2003 nr 162 poz 1568
law: Ustawa z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami
article: art. 22 ust. 2
journal: Dz.U. 2004 nr 29 poz 257
law: Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym
article: art. 38 ust. 2
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
journal: Dz.U.UE.L 2006 nr 301 poz 1
law: ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1549/2006 z dnia 17 października 2006 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr  2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Piotr Kraczowski (spr.), Protokolant spec. - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym oraz podatku od towarów i usług oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez A. Z. (zwanego dalej: skarżącym) jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] września 2012 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w C. z [...] lipca 2011 r. nr [...], która określiła kwoty akcyzy oraz kwoty podatku od towarów i usług należnych z tytułu importu towaru w postaci używanego samochodu osobowego marki C., rok prod. 1978 odpowiednio w wysokości 2.654 zł oraz 4.877 zł.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Skarżący [...] stycznia 2007 r. zgłosił na dokumencie SAD nr [...], do procedury dopuszczenia do obrotu samochód osobowy marki C., rok prod. 1978, nr [...], deklarując kod CN 9705 00 00 90 – kolekcje i przedmioty kolekcjonerskie, zoologiczne, botaniczne, mineralogiczne, anatomiczne, historyczne, archeologiczne, paleontologiczne, etnograficzne lub numizmatyczne – ze stawką celną 0% oraz stawką podatku VAT 7 %.

Do zgłoszenia celnego załączył kopie dokumentów m.in.: umowę zakupu pojazdu, opinię wstępną Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w W. Delegatura w C. nr [...] z [...] stycznia 2007 r., ocenę techniczna nr [...] z [...] stycznia 2007 r., Certyfikat of title nr [...] z [...] lipca 2005 r.

Zgłoszenie celne zostało przyjęte, jako odpowiadające wymogom formalnym określonym w art. 62 Wspólnotowego Kodeksu Celnego rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 19 października 1992 r. ze zm., zwany dalej: WKC). Towar został zwolniony do wnioskowanej procedury po uprzednim zaksięgowaniu kwoty należności przywozowych, na podstawie danych zawartych w zgłoszeniu celnym.

Następnie w wyniku czynności kontrolnych, Naczelnik Urzędu Celnego w C. powziął wątpliwości odnośnie prawidłowości zastosowanej w zgłoszeniu celnym klasyfikacji taryfowej i postanowieniem z [...] maja 2011 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia elementów kalkulacyjnych według zasad określonych przepisami prawa celnego na potrzeby prawidłowego określenia kwoty akcyzy oraz podatku od towarów i usług z tytułu importu ww. samochodu osobowego.

Decyzją z [...] lipca 2011 r. Naczelnik Urzędu Celnego w C. określił kwotę zobowiązania w podatku akcyzowym oraz podatku od towarów i usług z tytułu importu samochodu osobowego marki C., nr VIN [...] z 1978 r.

Od powyższej decyzji skarżący odwołał się pismem z 20 lipca 2011 r. wnosząc o uchylenie lub zmianę powyższej decyzji organu I instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucił: błędne ustalenie faktyczne co do charakteru samochodu marki C., błędne zastosowanie kodu TARIC 8703 24 90 00 zamiast prawidłowego TARIC 9705 00 00 90 oraz naruszenie art. 7, 8 i 9 k.p.a.

W wyniku rozpatrzenia odwołania, zaskarżoną decyzją z [...] września 2012 r. Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że w myśl art. 22 ust.2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.) – jeżeli zgodnie z przepisami praw celnego powiadomienie dłużnika o wysokości długu celnego nie może nastąpić z uwagi na przedawnienie, a istnieje podstawa zweryfikowania należności podatkowych, naczelnik urzędu celnego może określić elementy kalkulacyjne według zasad określonych w przepisach prawa celnego na potrzeby prawidłowego określenia kwoty akcyzy z tytułu importu wyrobów akcyzowych. Natomiast zgodnie z art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) – jeżeli, zgodnie z przepisami celnymi, powiadomienie dłużnika o wysokości długu celnego nie może nastąpić z uwagi na przedawnienie, a istnieje podstawa do obliczenia lub zweryfikowania należności podatkowych, naczelnik urzędu celnego może określić elementy kalkulacyjne według zasad określonych w przepisach celnych na potrzeby prawidłowego określenia należnego podatku z tytułu importu towarów. Zgodnie z art. 214 ust 1 WKC, kwota należności przywozowych jest określona na podstawie elementów kalkulacyjnych właściwych towarowi w chwili powstania długu celnego. Cła prawnie należne określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich (art. 20 WKC). Zatem materialną, podstawę decyzji stanowią między innymi przepisy Wspólnotowego Kodeksu Celnego, rozporządzenia wykonawcze do Wspólnotowego Kodeksu Celnego oraz Wspólna Taryfa Celna Unii Europejskiej.

Następnie organ odwoławczy wskazał, że podstawę do orzekania w niniejszej sprawie stanowiło rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1549/2006 z dnia 17 października 2006 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. WE L 301 z dnia 31 października 2006 r. ze zm.).

Organ odwoławczy wyjaśnił w decyzji zasady klasyfikacji taryfowej towarów wskazując, że przedmiotowej sprawie przedmiotem importu byty samochód osobowy, który skarżący zgłosił do kodu CN 9705 00 00. Natomiast prawidłowy kod dla tego pojazdu to kod 8703 24 90 00. Pozycja 8703 to: pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Pozycja 8703 24 90 dotyczy pojazdów używanych.

Dalej organ wyjaśnił, że klasyfikacja pojazdów kolekcjonerskich opiera się na brzmieniu pozycji 9705, uwadze 4A do działu 97 Nomenklatury Scalonej mających moc prawnie wiążącą oraz na orzeczeniu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej ETS), który w wyrokach ETS C-280/84 (Daiber) oraz C-259/97 (Clees) zawarł wykładnię pozycji CN 9705.

Zgodnie z ww. Notami Wyjaśniającymi pozycja 9705 00 00 obejmuje: pojazdy mechaniczne stanowiące egzemplarze kolekcji o wartości historycznej, jeżeli spełniają one kryteria zawarte w orzeczeniu ETS w sprawie nr C 200/84, a więc:

występują w ograniczonej liczbie egzemplarzy,

nie są zwykle wykorzystywane zgodnie z ich właściwym przeznaczeniem,

są przedmiotem specjalnych transakcji poza normalnym handlem podobnymi wyrobami,

posiadają znaczną wartość, oraz

stanowią znaczący krok w rozwoju ludzkości lub pewien okres takiego rozwoju.

Dodatkowo w ww. orzeczeniu ETS podkreślił, że pojazd mechaniczny jest zasadniczo artykułem użytecznym, o stosunkowo krótkiej żywotności oraz jest przedmiotem ciągłego rozwoju technicznego, mogą mieć zastosowanie następujące warunki wstępne, leżące u podstaw powyższego orzeczenia, o ile nie pozostają one w oczywistej sprzeczności z następującymi faktami: oryginalne pojazdy, bez zasadniczych zmian podwozia, układu kierowniczego lub hamulcowego, silnika itp., co najmniej 30-letnie oraz modele lub typy, które nie są już produkowane, a także wszystkie pojazdy wyprodukowane przed rokiem 1950, nawet niejeżdżące.

Oprócz wyżej wymienionych kryteriów, pojazdem kolekcjonerskim może być także egzemplarz o wartości historycznej tj.:

1. pojazd mechaniczny, niezależnie od daty jego produkcji, który, co może zostać udowodnione, brał udział w wydarzeniu historycznym;

2. samochód wyścigowy, który, co może zostać udowodnione, został zaprojektowany, zbudowany i wykorzystany wyłącznie do współzawodnictwa i osiągnął znaczące sportowe sukcesy w prestiżowych krajowych lub w międzynarodowych konkurencjach.

Przy czym dowodem stanowiącym o wartości historycznej może być odpowiednia dokumentacja, na przykład publikacje informacyjne lub literatura specjalistyczna oraz opinie uznanych ekspertów.

Organ odwoławczy podkreślił – powołując się na wyrok NSA z 14 stycznia 2011 r. I GSK 1169/09 – że z brzmienia not wyjaśniających wynika, iż wszystkie warunki wymienione w nich muszą być spełnione łącznie.

Mając na uwadze powyższe unormowania organ odwoławczy wyjaśnił, że przedmiotowy pojazd nie spełnia kryterium wstępnego (wieku – 30 lat) do uznania pojazdu za kolekcjonerski, ponieważ został wyprodukowany w 1978 r., a więc w dniu odprawy celnej ([...] stycznia 2007 r.) miał 29 lat.

Dodatkowo organ zauważył, że z akt sprawy nie wynika aby przedmiotowy samochód był "egzemplarzem o wartości historycznej". Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, tj.: opinii wstępnej nr [...] z [...] stycznia 2007 r. oraz zaświadczenia z [...] lipca 2007 r. Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w W. Delegatury w C., oceny technicznej z [...] stycznia 2007 r., pisma strony z [...] sierpnia 2011 r. i opracowania pt. "Zarys historyczny modelu C." nie wynika, iż przedmiotowy samochód brał udział w wydarzeniu historycznym lub jest samochodem wyścigowym, co może zostać udowodnione został zaprojektowany, zbudowany i wykorzystany wyłącznie do współzawodnictwa i osiągnął znaczące sportowe sukcesy w prestiżowych krajowych lub w międzynarodowych konkurencjach. Z materiału pt. "Zarys historyczny modelu C." str. 3 wynika, iż "w latach 1978/79 wyprodukowano aż 6502 sztuk repliki tej słynnej [...] w dwóch wersjach silnikowych o mocy 185 Ps (4940) oraz 225 Ps (1562) z czego tylko ok. 700 szt. z mechaniczną skrzynią biegów (...)" Tym samym materiał ten wskazuje na to, iż przedmiotowy pojazd, nie jest samochodem zaprojektowanym i zbudowanym wyłącznie do współzawodnictwa w wyścigach, a jedynie jego repliką stworzoną dla odbiorcy "masowego".

Organ II instancji odnosząc się do zarzutów odwołania, że przedmiotowy samochód "brał udział w wyścigach kierowców amatorów [...] w latach 1978-1980, które były jedną z największych imprez tego typu na świecie. Jego ówczesny [...] osiągnął sportowe sukcesy w tych prestiżowych zawodach", stwierdził, iż nie kwestionuje tego faktu, jednakże stwierdzenie to nie zostało poparte w dokumentach przedstawionych przez stronę. Dodatkowo podkreślił, iż zgodnie z zapisem zawartym w Notach nie został spełniony pierwszy warunek do uznania pojazdu za egzemplarz o wartości historycznej, gdyż przedmiotowy samochód co wykazano powyżej nie jest pojazdem, który został zaprojektowany, zbudowany i wykorzystany wyłącznie do współzawodnictwa. Tym samym nie został spełniony jeden z warunków który zgodnie z Notami powinien być spełnione łącznie.

Organ odwoławczy odnosząc się do zarzutów dotyczących naruszenia przepisów procedury dotyczących złamania zasad prowadzenia postępowania, uznał je za niezasadne. Wyjaśniając, że skarżący mylnie powołał się w odwołaniu na przepisy K.p.a. zamiast Ordynacji podatkowej.

Organ odwoławczy podkreślił, że nie neguje, iż przedmiotowy samochód posiada walory zabytkowe w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, co potwierdzają m.in. zapisy z Karty ewidencji zabytków ruchomych techniki Krajowego Ośrodka Badań; Dokumentacji Zbytków w W. oraz zaświadczenie z [...] lutego 2007 r. [...], opinia techniczna z [...] stycznia 2007 r. Przy czym podkreślił, że Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w W. wydając ww. zaświadczenie nie badał czy importowany pojazd spełnia warunki określone w Notach Wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich pozwalające zaliczyć go do kodu 97050000, gdyż nie leży to w jego właściwości. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że orzecznictwie sądowo-administracyjnym ugruntowało się stanowisko, iż to organy celne dokonują klasyfikacji taryfowej towaru do określonej pozycji taryfy celnej w oparciu o przepisy Taryfy celnej, nie są przy tym związane ustaleniami innych organów, czy opiniami biegłych.

Organ odwoławczy odnosząc się do zarzutu dotyczącego weryfikacji zgłoszenia celnego po zwolnieniu towaru wyjaśnił, iż przepisy prawa celnego nie nakładają na organy celne obowiązku badania cech i właściwości importowanego towaru w momencie zgłoszenia ich do procedury swobodnego obrotu. Regulacja prawna zawarta w art. 78 ust. 2 i ust. 3 WKC przyznaje organom celnym uprawnienia do kontroli zgłoszenia celnego po zwolnieniu towarów w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu celnym. Określa również skutki prawne, jakie są następstwem tych ustaleń. Powyższa regulacja daje więc organowi celnemu możliwość podjęcia czynności zmierzających do zweryfikowania danych zawartych w zgłoszeniu celnym oraz podjęcia działań w celu uregulowania sytuacji biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują. Jednocześnie zauważył, że zgodnie z art. 4 pkt 17 WKC "zgłoszenie celne" to czynność, poprzez którą osoba wyraża, w wymaganej formie i w określony sposób zamiar objęcia towaru określoną procedura celną. Zgłoszenie celne stanowi deklarację wiedzy zgłaszającego odnośnie zgłaszanego towaru. Obejmuje ono rodzaj zgłaszanego towaru, jego ilość, wartość pochodzenie oraz klasyfikację taryfową. Na tej podstawie zgłaszający wylicza kwotę należności celnych i podatkowych. Zgłoszenie celne, złożone na wymaganym formularzu, które zawiera wszystkie niezbędne dane oraz do którego dołączono wszystkie wymagane dokumenty jest niezwłocznie przyjmowane przez organy celne, pod warunkiem, że towary zostały przedstawione organom celnym (art. 62 i art. 63 WKC). Organy celne nie są zasadniczo zobowiązane do weryfikacji zgłoszenia celnego, co oznacza, że obowiązkiem organu jest jedynie stwierdzenie, czy towar może zostać objęty wnioskowaną procedurą. Natomiast obowiązkiem zgłaszającego jest prawidłowe wypełnienia formularza SAD, poprzez m. in. wpisanie właściwego kodu TAR1C importowanego towaru oraz stawki celnej. Z uprawnienia weryfikacji zgłoszenia celnego organy celne mogą skorzystać zarówno po przyjęciu zgłoszenia celnego, lecz przed zwolnieniem towaru (art. 68 WKC), jak i po zwolnieniu towaru (art. 78 WKC). W celu weryfikacji zgłoszeń celnych przyjętych przez organy celne mogą one przeprowadzić kontrolę zgłoszenia celnego i dołączonych do niego dokumentów oraz rewizję celną. Nie oznacza to jednak, że obowiązkiem organu celnego jest weryfikacja zgłoszenia celnego pod względem prawidłowości zadeklarowanego kodu TARIC i stawki celnej (art. 68 WKC). Organ celny może bowiem z urzędu lub na wniosek zgłaszającego, dokonać kontroli zgłoszenia celnego po zwolnieniu towaru, a w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości podejmować niezbędne działania w celu zastosowania przepisów prawa celnego, biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują. Zatem przyjęcie zgłoszenia celnego i zwolnienie towarów nie jest równoznaczne z uznaniem zgłoszenia celnego za prawidłowe.

Na końcu organ odwoławczy wskazał przepisy prawa, które posłużyły do wyliczenia podatku akcyzowego oraz podatku VAT.

Skarżący pismem z 15 października 2012 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] września 2012 r. wnosząc o jej uchylenie wraz z decyzją organu I instancji.

W motywach skargi skarżący podniósł, że zakwestionowanie przez organ zakwalifikowania przedmiotowego sprowadzonego samochodu jako pojazdu kolekcjonerskiego nie miało uzasadnionych podstaw oraz uczynione zostało w sposób dowolny. Organ w swoich ustaleniach oparł się jedynie na mechanicznym sprawdzeniu regulacji, bez przeprowadzenia rzetelnej analizy indywidualnego przypadku oraz zebranego materiału dowodowego.

Zdaniem skarżącego przedmiotowy samochód spełnia przesłanki zawarte w pkt 2 Not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich do uznania go za egzemplarz kolekcjonerski. Po pierwsze – jest sportowym samochodem wyścigowym przeznaczonym do współzawodnictwa oraz do osiągania wyników sportowych, jest też unikatowym egzemplarzem, bowiem model ten w opisywanej specyfikacji został wyprodukowany jedynie w ilości 700 sztuk. Pojemność silnika, uzyskiwana moc, transmisja, układ zawieszenia, właściwości jezdne oraz aerodynamiczne były zaprojektowane do osiągania wyników sportowych oraz do współzawodnictwa z zachowaniem oczywiście realiów czasu, w którym został wyprodukowany. Skarżący podkreślił, że model tego samochodu wyścigowego, w okresie jego produkcji, stanowił modernistyczną demonstrację technologii. Po drugie – pojazdy tego typu uczestniczyły oraz osiągały sukcesy w wielu prestiżowych rajdach i wyścigach, a w 1978 r. jeden z samochodów C. był oficjalnym [...]. Skarżący wskazał, że przedmiotowy samochód został zakupiony oraz wykorzystywany wyłącznie do współzawodnictwa i brał udział w wydarzeniach historycznych tj. w wyścigach amatorów [...] w latach 1978,1979 i 1980, które były jedną z największych imprez sportowych tego typu na świecie. W tym, w roku 1978 podczas wyścigu [...] w specjalnych uroczystościach towarzyszących jubileuszowi 25-lecia marki C. A jego ówczesny właściciel [...], jako kierowca oraz członek sportowego teamu osiągnął sportowe sukcesy w tych prestiżowych zawodach. Zdaniem skarżącego dowodzą tego m.in. umowa sprzedaży z [...] kwietnia 2006 r. i publikacje internetowe złożone do akt sprawy.

Skarżący dodał, że przedmiotowy pojazd jest również ruchomym zabytkiem techniki co zostało udokumentowane Zaświadczeniem Wojewódzkiego Urzędy Ochrony Zabytków w W. delegatura w C. Kolekcjonerski charakter pojazdu potwierdzają również, m.in. zapisy karty ewidencji zabytków ruchomych techniki Krajowego Ośrodka Badań i dokumentacji Zabytków w W.

Na końcu skargi skarżący wskazał, że obecnie pojazd ma już 34 lata, poza tym skarżący nie ma kontraktu z poprzednim właścicielem [...], który umożliwiałby mu przedstawienie dowodów z dokumentów dla jego twierdzeń zawartych w skardze.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji z punktu widzenia jej legalności, tj. z punktu widzenia zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.), wynika zaś, że zaskarżona decyzja ulega uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Spór w rozpoznanej sprawie dotyczy klasyfikacji taryfowej samochodu marki C., nr [...], poj. 5735 cm3, moc. 225 km, wyprodukowanego w 1978 r., której zmiana przekłada się na wysokość wyliczenia podatku akcyzowego oraz VAT.

Skarżący zadeklarował opisany pojazd do kodu CN 9705 00 00 90, jako pojazd kolekcjonerski, powołując się m.in. na posiadaną ocenę techniczną rzeczoznawcy oraz zaświadczenie o jego wpisaniu do Wojewódzkiej Ewidencji Zabytków. Organy celne obu instancji stoją natomiast na stanowisku, iż przedmiotowy samochód należy zaklasyfikować do kodu CN 8703 24 90 (pojazd samochodowy używany wyposażony w silnik tłokowy wewnętrznego spalania o zapłonie iskrowym i o pojemności skokowej przekraczającej 3000 cm3), albowiem nie spełnia on podstawowego kryterium wieku – 30 lat. Nadto organ odwoławczy przeanalizował w zaskarżonej decyzji, czy samochód ten spełnia pozostałe przesłanki, zaklasyfikowania do kodu zastosowanego przez skarżącego, określone w Notach wyjaśniających do Wspólnej Taryfy Celnej, a dotyczące tego czy brał udział w wydarzeniu historycznym i został zaprojektowany wyłącznie do współzawodnictwa w związku z czym osiągał znaczące sportowe sukcesy.

Sąd przypomina, że stosownie do brzmienia art. 20 WKC w przypadku powstania długu celnego należności wymagane zgodnie z prawem określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich, która obejmuje m.in. towarową Nomenklaturę Scaloną. Zgodnie z art.12 Rozporządzenia Rady (EWG) 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej, Komisja przyjmuje wynikające ze środków przyjętych przez Radę lub Komisję rozporządzenia przedstawiające pełną wersję Nomenklatury Scalonej (CN) wraz z autonomicznymi i konwencyjnymi stawkami celnymi. Rozporządzenie to podlega publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej nie później niż 31 października każdego roku i obowiązuje od dnia 1 stycznia roku następnego. W dniu przedmiotowego zgłoszenia celnego obowiązywało rozporządzenie Komisji (WE) nr 1549/2006 z dnia 17 października 2006 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87. Interpretacja przepisów klasyfikacyjnych została uregulowana normatywie w Ogólnych Regułach Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS), które są elementem załącznika I do rozporządzeń zamieniających Taryfę celną.

Podkreślić należy, iż prawie wspólnotowym ważne są nie tylko przepisy prawa powszechnie obowiązującego, ale także różnego rodzaju instrumenty prawa, jak np. noty, opinie, zalecenia, które nie mają mocy wiążącej. Te instrumenty prawa międzynarodowego wydawane są przez specjalnie powołane do tego organy, czy instytucje wspólnotowe i są one publikowane w Dzienniku Urzędowym UE. Tworzą one tzw. "miękkie prawo" i mają na celu zapewnienie jednolitości stosowania prawa wspólnotowego. Tego rodzaju instrumentów prawa nie możemy zatem pomijać przy rozstrzyganiu spraw. Ważną rolę w prawie wspólnotowym, w pewnym sensie precedensową, stanowią także wyroki Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Istotne znaczenie dla interpretacji Nomenklatury taryfowej mają noty wyjaśniające i klasyfikacje wydawane przez Światową Organizację Celną.

W Notach wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich do sekcji XXI – Dzieła sztuki, przedmioty kolekcjonerskie i antyki, dział 97, kod CN 9705 00 00 – kolekcje i przedmioty kolekcjonerskie, zoologiczne, botaniczne, mineralogiczne, anatomiczne, historyczne, archeologiczne, paleontologiczne, etnograficzne lub numizmatyczne – wskazano, że: "Pozycja ta obejmuje pojazdy mechaniczne stanowiące egzemplarze kolekcji o wartości historycznej, jeżeli spełniają one kryteria zawarte w orzeczeniu Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w sprawie nr C 200/84 i dlatego związku z tym:

- występują w ograniczonej liczbie egzemplarzy,

- nie są zwykle wykorzystywane zgodnie z ich właściwym przeznaczeniem,

- są przedmiotem specjalnych transakcji poza normalnym handlem podobnymi wyrobami,

- posiadają znaczną wartość, oraz

- stanowią znaczący krok w rozwoju ludzkości lub pewien okres takiego rozwoju.

Uwzględniając fakt, że pojazd mechaniczny jest zasadniczo artykułem użytkowym, o stosunkowo krótkim czasie użytkowania oraz jest przedmiotem ciągłego rozwoju technicznego, mogą mieć zastosowanie następujące warunki wstępne, leżące u podstaw powyższego orzeczenia, o ile nie pozostają one w oczywistej sprzeczności z następującymi faktami:

- oryginalne pojazdy, bez zasadniczych zmian podwozia, układu kierowniczego lub hamulcowego, silnika itp., co najmniej 30-letnie oraz modele lub typy, które nie są już produkowane,

- wszystkie pojazdy wyprodukowane przed rokiem 1950, nawet niejeżdżące.

Pozycja 9705 00 00 obejmuje także egzemplarze kolekcji o wartości historycznej:

(a) pojazdy mechaniczne, niezależnie od daty ich produkcji, które, co może zostać udowodnione, brały udział w wydarzeniu historycznym;

(b) samochody wyścigowe, które, co może zostać udowodnione, zostały zaprojektowane, zbudowane i wykorzystane wyłącznie do współzawodnictwa i osiągnęły znaczące sportowe sukcesy w prestiżowych krajowych lub w międzynarodowych konkurencjach.

Dowodem może być odpowiednia dokumentacja na przykład publikacje informacyjne lub literatura specjalistyczna lub opinie uznanych ekspertów."

Jak wynika z powyższego warunkami wstępnym zaklasyfikowania pojazdu samochodowego do kodu CN 9705 00 00 jest to by pojazd był oryginalny, bez zasadniczych zmian, był co najmniej 30-letni oraz by był to model (typ) już nieprodukowany.

W rozpoznanej sprawie samochód zgłoszony przez skarżącego wyprodukowany został w roku 1978, a zatem jedna z powyższych wstępnych przesłanek nie została spełniona. W momencie zgłoszenia samochodu do procedury celnej miał on bowiem 29 lat, zamiast wymaganych 30. Podkreślić przy tym należy, iż przesłanka wymaganego wieku jest oczywista i nie ma tu żadnego elementu ocennego. Przy czym bez znaczenia dla zasadności podjętej decyzji ma to, iż w chwili złożenia skargi pojazd ma już 34 lata, bowiem organy badają prawidłowość taryfikacji towaru z dnia złożenia zgłoszenia SAD (mające charakter deklaracji), a nie daty podejmowania decyzji.

Sąd za prawidłowe uznał także wnioski organu, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na przyjęcie aby uznać, iż przedmiotowy pojazd był "egzemplarzem o wartości historycznej".

Skarżący w skardze podnosi, że przedmiotowy samochód został zakupiony oraz wykorzystywany wyłącznie do współzawodnictwa i brał udział w wydarzeniach historycznych tj. w wyścigach amatorów [...] w latach 1978,1979 i 1980, a jego ówczesny właściciel [...], jako kierowca oraz członek sportowego teamu osiągnął sportowe sukcesy w tych prestiżowych zawodach.

Sąd odnosząc się do powyższego zarzutu zauważa, że skarżący prócz załączenia do odwołania opracowania pt. "Zarys historyczny modelu C." będącego ogólną informacją o tym samochodzie nie załączył jakiejkolwiek innego dowodu, który mógłby choćby uprawdopodobnić udział tego pojazdu w jakimkolwiek wyścigu. W umowie kupna tego pojazdu z [...] kwietnia 2006 r. oraz "Certificate of Title" brak jest tego rodzaju informacji. Skarżący nie przedstawił także oświadczenia byłego właściciela pojazdu [...], który mógłby potwierdzić twierdzenia skarżącego. Z treści skargi nie wynika aby skarżący choćby podjął próbę kontaktu z byłem właścicielem samochodu. Tak więc zasadnie organu uznał, że skarżący nie udowodnił, że przedmiotowy samochód brał udział w wydarzeniu historycznym, choć nie wykluczył, iż zdarzenie takie mogło mieć miejsce.

Sąd uznał także za prawidłowe ustalenie organu, że przedmiotowy samochód nie został zaprojektowany, zbudowany i wykorzystany wyłącznie do współzawodnictwa i osiągnął znaczące sportowe sukcesy w prestiżowych krajowych lub w międzynarodowych konkurencjach. Trafnie organ wskazał, że z materiału pt. "Zarys historyczny modelu C." str. 3 wynika, iż "w latach 1978/79 wyprodukowano aż 6502 sztuk repliki tej słynnej [...] w dwóch wersjach silnikowych o mocy 185 Ps (4940) oraz 225 Ps (1562) z czego tylko ok. 700 szt. z mechaniczną skrzynią biegów, w kontrowersyjnym dwukolorowym malowaniu (czarno – srebrnym z czerwonymi wstawkami"). Zatem wniosek organu, że przedmiotowy pojazd, nie jest samochodem zaprojektowanym i zbudowanym wyłącznie do współzawodnictwa w wyścigach, a jedynie jego repliką stworzoną dla odbiorcy "masowego" był słuszny. Dodatkowo Sąd zauważa, że sprowadzony przez skarżącego samochód nie należy do ekskluzywnej grupy 700 sztuk aut, które zostały pomalowane na czarno – srebrno z czerwonymi wstawkami. Ze znajdującej się w aktach sprawy dokumentacji wynika, że przedmiotowy samochód jest pomalowany w całości na czarno (p. k. 7 akt adm.).

Sąd odnosząc się do zarzutów skargi, iż kolekcjonerski charakter przedmiotowego samochodu potwierdzają zaświadczenia Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w W. oraz zapisy karty ewidencji zabytków ruchomych techniki Krajowego Ośrodka Badań i Dokumentacji Zabytków w W., zauważa, że wpisanie samochodu do Wojewódzkiej Ewidencji Zabytków dokonywane jest na podstawie innych przepisów (ustawa z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami – Dz. U. Nr 162, poz.1568) oraz wymagań określonych przez Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków, w których określono inne przesłanki, po spełnieniu których samochód może zostać wpisany do takiej ewidencji. W konsekwencji powyższego, klasyfikując sporny samochód do odpowiedniego kodu CN, organ nie może kierować się wyłącznie zaświadczeniem oraz opinią Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Zauważyć należy, że organy nie kwestionowały w toku postępowania dowodu z zaświadczenia, a jedynie stwierdziły, iż inne są warunki wpisania pojazdu do Wojewódzkiej Ewidencji Zabytków, a inne do zaklasyfikowania do kodu CN 9705 00 00. Innymi słowy organy nie podważały zasadności wpisania przedmiotowego pojazdu do Wojewódzkiej Ewidencji Zabytków prowadzonej przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków oraz odpowiednich zaświadczeń wydanych przez ten organ, a także nie kwestionowały stanu technicznego pojazdu ustalonego przez rzeczoznawcę i opisanego w ocenie technicznej. Sąd jeszcze raz podkreśla niezbędne jest spełnienie przez towar warunków określonych w przepisach celnych, a te jak wyjaśniono wyżej nie zostały spełnione w sprawie.

Sąd uznał także, że postępowanie w niniejszej sprawie zostało przeprowadzone z zachowaniem zasad postępowania zawartych w ustawie Ordynacja podatkowa. Organy celne postępowanie dowodowe prowadzone było zgodnie z obowiązującymi zasadami. Skarżącemu umożliwiono uczestnictwo w każdym stadium postępowania, w tym składania dodatkowych dokumentów i wyjaśnień, a decyzje obu instancji zostały wydane po ustaleniu stanu faktycznego, na podstawie całokształtu materiału dowodowego. Dlatego też, zarzuty dotyczące naruszenia zasad ogólnych postępowania celnego wyrażonych w treści art. 121 § 1 i 2 oraz art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej są chybione.

Mając na uwadze brak zasadności ponoszonych przez skarżącego zarzutów skargi, a także brak innych wad zaskarżonej decyzji powodującej konieczność jej wyeliminowania z obrotu prawnego, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, w sposób mający lub mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy i na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.