Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 991/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2005-03-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska, Sędziowie Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska (spr.), Asesor Ewa Alberciak, Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Rybicki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 marca 2005r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego o d d a l a s k a r g ę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., po rozpatrzeniu odwołania J. M. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...] przyznającą J. M. zamieszkałemu w Ł. przy ul. A 44 m. 12 dodatek mieszkaniowy w wysokości 32,99 złotych miesięcznie na okres od l sierpnia 2004 roku do 31 stycznia 2005 roku. Organ II instancji wydał zaskarżoną decyzję na podstawie art. 138 § l pkt. l ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071, ), art. 2, art. 3, art. 5, art. 7, art. 17 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o dodatkach mieszkaniowych ( Dz. U. Nr. 71 poz. 734 z późn. zm. ), art. l ust. l ustawy z dnia 12 października 1994 roku o samorządowych kolegiach odwoławczych ( Dz. U. z 2001 r. nr 79 poz. 856 z późn. zm.).

W rozpoznawanej sprawie ustalono, iż decyzją Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] został przyznany J. M. zamieszkałemu w Ł. przy ul. A 44 m. 15, dodatek mieszkaniowy w kwocie 61,08 złotych miesięcznie na okres od 1. 04. 2004 r. do 30. 09. 2004 r..

Jak wynika z akt administracyjnych na czas remontu dotychczas zajmowanego lokalu mieszkalnego położonego w Ł. przy ul. A 44 m. 15 tj. od 22 lipca 2004 r. do 28 lutego 2005 roku został przydzielony J. M. zastępczy lokal mieszkalny przy ul. A 40 m. 12 o powierzchni użytkowej 48,77 m2 .

Wobec powyższego, w dniu 27. 07. 2004 r. J. M. ponownie złożył wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego .

Decyzją Prezydenta Miasta Ł. Nr [...] z dnia [...], przyznano J. M., zamieszkałemu w Ł. przy ul. A 40 m. 12, dodatek mieszkaniowy w wysokości 32,99 zł miesięcznie na okres od l sierpnia 2004 roku do 31 stycznia 2005 roku. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji przedstawił etapy matematycznego wyliczenia dodatku mieszkaniowego.

Zaś decyzją z dnia [...] nr [...] Prezydent Miasta Ł. na podstawie art. 162 § l pkt. 1 kpa stwierdził wygaśnięcie od dnia 1 sierpnia 2004 roku decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] przyznającej J. M. zamieszkałemu w Ł. przy ul. A 44 m. 15, dodatek mieszkaniowy w kwocie 61,08 złotych miesięcznie na okres od 1. 04. 2004 r. do 30. 09. 2004 r. jako bezprzedmiotowej wobec utraty prawa do lokalu.

Od decyzji Prezydenta Miasta Ł. Nr [...] z dnia [...] odwołanie wniósł J. M.

W uzasadnieniu odwołania skarżący wyjaśnił, że uzyskał zastępczy lokal o większym metrażu z uwagi, że jego dotychczasowe mieszkanie wymagało remontu. Mimo większego metrażu nie płaci jednak wyższego czynszu, zatem w jego ocenie większy metraż nie powinien być także uwzględniony przy ustalaniu wysokości dodatku mieszkaniowego.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., decyzją nr [...] z dnia [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. Nr [...] z dnia [...] przyznającą J. M. dodatek mieszkaniowy w wysokości 32,99 złotych.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt.1 w związku z art. 3 ust. l i art. 16 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o dodatkach mieszkaniowych, dodatek mieszkaniowy przysługuje najemcom oraz podnajemcom lokali mieszkalnych, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie trzech miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku nie przekracza 160% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 110% tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującym w dniu złożenia wniosku.

W świetle art. 3 ust. 3 wyżej cyt. ustawy za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba, że zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Do dochodu nie wlicza się dodatków dla sierot zupełnych, zasiłków pielęgnacyjnych, zasiłków okresowych z pomocy społecznej, jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecznej oraz dodatku mieszkaniowego.

Ponadto organ administracyjny II instancji przedstawił w uzasadnieniu swej decyzji sposób wyliczenia dodatku mieszkaniowego. Mianowicie wskazał, że zgodnie z przedstawionymi mu dokumentami J. M. prowadzi 2 osobowe gospodarstwo domowe i zajmuje lokal mieszkalny o powierzchni użytkowej 48,77m2. Powierzchnia użytkowa mieszkania J. M. jest większa od powierzchni normatywnej, która wynosi dla rodziny 2 osobowej: 40 m2 .Wobec powyższego organ II instancji wskazał, że wydatki na mieszkanie należy przeliczyć w oparciu o powierzchnię normatywną. Według deklaracji miesięczne wydatki mieszkaniowe J. M. wynoszą 105,80 zł. W przeliczeniu na powierzchnię normatywną daje to: 40 m2 : 48,77 m x 105,80 zł. = 86,77 zł. Ryczałt za ogrzewanie mieszkania o powierzchni normatywnej 40 m2 x 0,2600 zł./kWh x 5 kWh7 m2 = 52,00 zł.

Ryczałt za ogrzewanie wody: 2 osoby x 0,2600 złAWh x 20 kWh/osoba = 10,40 zł. zatem łączna kwota ryczałtu w odniesieniu do gospodarstwa J. M. wynosi 62,40 zł.

Wydatki mieszkaniowe z uwzględnieniem ryczałtu po przeliczeniu na powierzchnię

normatywną mieszkania wynoszą 149,17 zł.

Udział ryczałtu w wydatkach mieszkaniowych stanowi - 41,83 %

Średni miesięczny dochód na jedną osobę wynosi: 895,95 zł., zatem dochód na jedną osobę nie przekracza maksymalnego dopuszczalnego dochodu.

Ograniczenie wysokości wydatków mieszkaniowych według § 2 ust. 2 (Rozporządzenie RM z dnia 28.12.2001 w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. Nr 156 z 31. l2. 2001) wynosi: 78, l0 zł. (86,77 zł. x 90%).

Organ odwoławczy stwierdził także , że dodatek mieszkaniowy dla rodziny 2 osobowej jest różnicą pomiędzy wydatkami na mieszkanie (ograniczonymi do 90%) łącznie z ryczałtem, a 12% łącznego dochodu rodziny -(78.10 zł. + 62,40 zł.) - 0,12 x 895,95 zł. , co daje kwotę 32,99 zł.

Wobec powyższego, w ocenie organu odwoławczego, organ I instancji dokonał prawidłowego wyliczenia dodatku mieszkaniowego, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych.

W dniu 7 października 2004 roku J. M. wniósł na tę decyzję

skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W uzasadnieniu wyjaśnił, że występuje w jego ocenie niespójność między ustawą o dodatkach mieszkaniowych a ustawą o wysokości czynszu za powierzchnie ponadnormatywną w lokalu zastępczym, przydzielonym na czas remontu. Skarżący wyjaśnił, że skoro ustawa o wysokości czynszu za lokal zastępczy za czas remontu określa że wysokość czynszu nie może być wyższa niż dotychczas- mimo ponadnormatywnej powierzchni, to ustawa o dodatkach mieszkaniowych nie odnosi się do wyżej wymienionego wypadku. Ponadto skarżący wyjaśnił, że ograniczenie dodatku mieszkaniowego drastycznie pogorszy jego sytuację finansową.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powołując się na argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem.

Oznacza to, że sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji, czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron, a także prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Decyzja lub postanowienie stosownie do art. 145 § 1 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) podlega uchyleniu jeśli sąd stwierdzi:

1) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy

2) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania

3) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżonej decyzji jak i decyzji ją poprzedzającej nie można postawić zarzutu naruszenia prawa materialnego bądź procesowego.

W rozpoznawanej sprawie kwestią sporną jest sposób obliczania dodatku mieszkaniowego.

W ocenie skarżącego organy administracyjne przy obliczaniu wydatków na mieszkanie błędnie przyjęły, że powierzchnia użytkowa zajmowanego przez skarżącego lokalu mieszkalnego przekracza normatywną powierzchnię, określoną w art. 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Zdaniem skarżącego zastępczy lokal mieszkalny o większym metrażu został przydzielony mu z przyczyn leżących po stronie administracji. Z tego powodu nie płaci wyższego czynszu, zatem różnica w metrażu nie powinna być także uwzględniana przy obliczaniu dodatku mieszkaniowego.

W ocenie Sądu powyższy zarzut nie jest zasadny. Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o dodatkach mieszkaniowych, dodatek mieszkaniowy, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 3 i 4, przysługuje najemcy.

Dodatek mieszkaniowy przysługuje na podstawie tylko jednego z tytułów wymienionych w ust. 1 ( ust.2).

Z akt administracyjnych wynika, że J. M. zawarł umowę najmu na lokal mieszkalny znajdujący się przy ulicy ul. A 40 m. 12 o powierzchni użytkowej 48,77 m2. Skarżący lokal ten zajmuje na czas remontu od 22 lipca 2004 r. i tylko na ten lokal może ubiegać się o dodatek mieszkaniowy.

Z tego powodu decyzją z dnia [...] nr [...] Prezydent Miasta Ł. na podstawie art. 162 § l pkt. 1 kpa stwierdził wygaśnięcie od dnia 1 sierpnia 2004 roku decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] przyznającej J. M. dodatek mieszkaniowy w wysokości 61,08 zł na lokal przy ul. A 44 m. 15.

Wobec powyższego Sąd uznał, że organy administracyjne trafnie orzekły dokonując prawidłowego matematycznego wyliczenia dodatku mieszkaniowego, zgodnie z zasadami określonymi przez ustawę z dnia 21 czerwca 2001 roku o dodatkach mieszkaniowych. Żądanie zaś skarżącego dotyczące uwzględnienia przy obliczaniu dodatku mieszkaniowego powierzchni użytkowej lokalu, którego nie zajmuje nie ma poparcia w obowiązujących przepisach.

Z tych względów Sąd oddalił skargę na podstawie art.151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stwierdził, że wobec braku przymiotu wykonalności zaskarżonej decyzji orzeczenie w tej kwestii jest bezprzedmiotowe.