Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 870/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2008-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 65 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 11 marca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Elżbieta Piechowiak sędzia WSA Wojciech Jarzembski Protokolant: Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 11 marca 2008 roku sprawy ze skargi T. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie przekazania podania według właściwości 1. oddala skargę, 2. przyznaje od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) na rzecz adwokata P. H. kwotę 292,80 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

II SA/Bd 870/07

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia [...] r. [...] Burmistrz Miasta [...] na podstawie art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1701 ze zm. dalej zwana "k.p.a.") przekazał pismo skarżącego T. G. z dnia [...] r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], celem załatwienia według właściwości, albowiem organem właściwym do zbadania stanu technicznego budynku jest organ nadzoru budowlanego.

Na skutek zażalenia złożonego przez T. G. na w/w postanowienie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze we [...] wydało w dniu [...] r. postanowienie sygn. akt [...], w którym utrzymało zaskarżone postanowienie Burmistrza Miasta [...] w mocy. W uzasadnieniu Kolegium podniosło, że organy administracji publicznej zobowiązane są do przestrzegania swej właściwości rzeczowej i miejscowej z urzędu, a właściwość rzeczową organu, ustala się według przepisów o zakresie jego działania. W niniejszej sprawie skarżący wniósł o powołanie komisji budowlanej dla oceny stanu technicznego budynku.

Zgodnie z art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 156 poz. 1118 ze zm.) organem właściwym do rozpatrzenia wniosku skarżącego jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego jako organ nadzoru budowlanego I instancji. Mając powyższe na uwadze SKO uznało, że organ I instancji zasadnie rozstrzygnął, że przedmiotowa sprawa – przeprowadzenie oceny stanu technicznego obiektu budowlanego należy do właściwości Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

Skarżący wniósł skargę w której domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia i twierdził, że organy działają nieprawidłowo.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z brzmieniem art. 65 k.p.a., jeżeli organ administracji publicznej, do którego wniesiono podanie jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje ją do organu właściwego.

Przekazanie podania według właściwości służy doprowadzeniu do załatwienia konkretnej sprawy przez odpowiedni organ. Aby można było uznać, że należy zastosować tryb przewidziany w tym przepisie, konieczne jest ustalenie, że organ do którego przekazano podanie jest właściwy do jego rozpatrzenia. W tych okolicznościach organ przekazujący bada zarówno swoją właściwość rzeczową, miejscową, jak i instancyjną.

Skarżący domagał się zbadania stanu obiektu budowlanego, w którym zamieszkuje.

Zgodnie z art. 83 ust. 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. tekst jednolity z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) do właściwości powiatowego inspektora nadzoru budowlanego jako organu pierwszej instancji należą zadnia i kompetencje, o których mowa m.in. w przepisach rozdziału 6 dotyczących utrzymania obiektów budowlanych.

W tych okolicznościach organ właściwie skierował podanie skarżącego.

Pojawia się jednak problem, gdy pomimo nadania sprawie odpowiedniego biegu strona upiera się przy rozpoznaniu sprawy przez podmiot niewłaściwy, czego wyrazem jest treść skargi. O ile istnieje formalna możliwość załatwienia takiej sprawy, o tyle komplikuje ją specyficzna aktywność procesowa strony. Skarżący składa lawinę pism o podobnym brzmieniu, utrudniając skierowanie ich na właściwe tory.

Zadaniem organów administracji publicznej jest jednak ochrona interesów prawnych obywateli, zapewnienia dostępu do właściwych instytucji, umożliwienie odpowiedniego załatwienia sprawy i pomoc osobom mającym problemy w prawidłowym redagowaniu pism procesowych, i poruszaniu się w gąszczu obowiązujących przepisów. Położenie głównego akcentu na wymienione wartości, kosztem naruszenia swobody będącej wyrazem zasady dyspozycyjności w ocenie Sądu nie narusza przepisów prawa, co skutkuje uznaniem, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Z tego względu Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U, Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 262 w zw. z pkt 19 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).