Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 537/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2019-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne~Rada Aptekarska
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony akt
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 1 pkt 2, art. 16 ust. 1, art. 17 ust. 2, art. 5 ust. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 1764
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Paluszyńska Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2019 r. sprawy ze skargi A. F. na uchwałę Prezydium Rada Aptekarska w P. z dnia [...] kwietnia 2018 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej; I. uchyla zaskarżoną uchwałę oraz poprzedzającą ją uchwałę Prezydium Rada Aptekarska w P. nr [...] z dnia [...] marca 2018 r. II. zasądza od Rada Aptekarska w P. na rzecz skarżącej kwotę [...]- ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną uchwałą nr [...] z [...] kwietnia 2018 r. Prezydium Rada Aptekarska (dalej: Prezydium Rady), na podstawie art. 5 ust. 2 i art. 16 ust. 1 w zw. z art. 17 ust. 2 ustawy z dnia [...] września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1764 ze zm., dalej: u.d.i.p.) oraz art. 104, art. 138 § 1 ust. 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. z 2017 r. poz. 1257 ze zm., dalej: k.p.a.), po rozpatrzeniu wniosku A. F. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej uchwałą tego organu nr [...] z [...] marca 2018 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej w przedmiocie:

1) treści wszystkich uchwał podjętych przez Prezydium Rady w l. 2015-2018 na wniosek W. Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego (dalej: WWIF) bądź na wniosek innego podmiotu, na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 7 oraz art. 29 pkt 5 ustawy z dnia 19 kwietnia 1991 r. o izbach aptekarskich (tj. Dz. U. z 2016 r. poz. 1496, dalej: u.i.a.),

2) udzielenia informacji o przebiegu procedury przy podejmowaniu uchwał, o których mowa w pkt 1), w szczególności o tym, czy Prezydium Rady przed podjęciem uchwały (wyrażeniem opinii) zapoznaje się z materiałem dowodowym zebranym w aktach postępowania administracyjnego, który stanowi podstawę skierowania wniosku o wydanie opinii bądź czy prowadzi inne działania, których celem jest ustalenie istotnych dla wyrażenia negatywnej bądź pozytywnej opinii w sprawie,

utrzymało w mocy zaskarżoną uchwałę.

Uchwałę tę podjęto w następującym stanie faktycznym i prawnym.

A. F. [...] marca 2018 r. zwróciła się do Rada Aptekarska o udostępnienie informacji publicznej ww. treści. Zapewniła o możliwości poniesienia ewentualnych kosztów udostępnienia informacji i podała, że żądane informacje publiczne nie mają formy przetworzonej.

Prezydium Rady ww. uchwałą z [...] marca 2018 r. odmówiło udostępnienia informacji publicznej. Uznało, że W. Okręgowa Izba Aptekarska (WOIA) jako organizacja samorządu zawodowego, zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p., jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznych. Prezydium Rady powołując się na treść art. 5 ust. 2 u.d.i.p. wskazało, że przewidziane w u.i.a. uprawnienie samorządu aptekarskiego do wydawania opinii w sprawach cofania zezwoleń na prowadzenie aptek jest niewątpliwie jedną z form sprawowania przez samorząd pieczy nad należytym prowadzeniem apteki. Samorząd aptekarski może korzystać z tego uprawnienia poprzez formułowanie stosownych opinii z własnej inicjatywy bądź na prośbę organu prowadzącego postępowanie. Niemniej przepisy dotyczące postępowania w sprawie cofania zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej nie obligują wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego do współdziałania w trybie art. 106 § 1 k.p.a. z samorządem aptekarskim w tym znaczeniu, że wydanie decyzji w takiej sprawie nie jest uzależnione od uprzedniego wyrażenia przez właściwą radę aptekarską opinii, o jakiej mowa w art. 7 ust. 2 pkt 7 u.i.a. Podkreślono, że współpraca Inspekcji Farmaceutycznej z samorządem aptekarskim (art. 109 pkt 9 ustawy Prawo farmaceutyczne) nie może być utożsamiana z obowiązkiem współdziałania określonym w art. 106 § 1 k.p.a. Zdaniem Prezydium Rady WOIA wydając opinię w sprawach, których dotyczy wniosek nie stosuje władztwa administracyjnego, a tym samym nie ma możliwości, aby uznać, że jest to informacja publiczna. Dodano, że tryb wydawania opinii (pkt 2 wniosku) nie stanowi informacji publicznej, gdyż wydawana opinia nie ma charakteru władztwa administracyjnego, a uznawana jest za dowód w sprawie.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy A. F. wskazała, że żądane informacje mają charakter publiczny, gdyż dotyczą spraw publicznych, a wykonywanie zadań publicznych nie zawsze wiąże się z wykonywaniem władztwa administracyjnego.

Utrzymując w mocy zaskarżoną uchwałę Prezydium Rady stwierdziło, że tak jak przyjął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 15 marca 2018 r. sygn. akt II SA/Po 956/17, właściwym do wydania uchwały w niniejszej sprawie było Prezydium Rady. Forma podjęcia zaś decyzji administracyjnej – w tym wypadku uchwały – ma być zgodna z przepisami prawa tj. z u.d.i.p. i k.p.a., bez znaczenia zaś jest forma nazwania podjętej decyzji przez dany organ. Odnosząc się do meritum sprawy Prezydium Rady stwierdziło raz jeszcze, że uchwały przez nie podejmowane na wniosek WWIF bądź na wniosek innego podmiotu, na podstawie art., 7 ust. 2 pkt 7 oraz art. 29 pkt 5 u.i.a. bądź innego przepisu, na potrzeby postępowania o cofnięcie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, stanowią opinię, a nie decyzję administracyjną. W związku z tym są wydawane w indywidualnych sprawach i nie stanowią informacji publicznej. Nie mogą być więc udostępnione w trybie u.d.i.p. Dodano, że trudno wyobrazić sobie, by biegły sądowy udostępniał swoje opinie dotyczące indywidualnych spraw. Taką samą zaś opinię wydaje Prezydium Rady w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 7 i art. 29 pkt 5 u.i.a. bądź innego przepisu.

A. F. wnosząc do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wymienioną na wstępie uchwałę zarzuciła Prezydium Rady naruszenie art. 1 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 i art. 4 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p. poprzez błędne uznanie, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej i brak jest podstaw do ich udzielenia. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej uchwały oraz zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi podniosła, że zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. organ w przypadku uznania, że żądana informacja nie jest informacją publiczną, powinien był wydać decyzję administracyjną, a nie uchwałę. Dalej wskazała, że Prezydium Rady nie odniosło się do kwestii udostępnienia informacji o tym, w jaki sposób samorząd aptekarski proceduje nad opiniami (pkt 2 wniosku). Zdaniem skarżącej, nawet jeśli organ uznaje, że opinia (uchwała) nie podlega udostępnieniu, to nie można uznać, że w trybie przepisów u.d.i.p. nie jest możliwym żądanie informacji o samych zasadach prowadzenia postępowania w przedmiocie wydania opinii. Samorząd aptekarski i jego organy są bowiem na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p. zobowiązane do udostępniania informacji odnoszących się do swojej działalności. Zatem zasadniczo informacje wytworzone i posiadane przez takie podmioty są informacjami publicznymi. Samorządowi zawodowemu przysługują bowiem kompetencje władcze w stosunku do podmiotów, które wykonują zawód, nad którymi kontrolę sprawuje samorząd.

Skarżąca nie zgodziła się z twierdzeniem organu jakoby opinie organu samorządu aptekarskiego były takimi samymi opiniami jak opinie biegłych w innych sprawach. Wskazała, że nie każdy biegły jest podmiotem, który został wprost wskazany w u.d.i.p. jako podmiot zobowiązany do udostępniania informacji publicznej. To zaś, że opinia została wydana w indywidualnej sprawie nie oznacza, że traci ona przymiot informacji publicznej. Skarżąca podkreśliła, że nie żądała udostępnienia danych pozwalających jej na ustalenie na potrzeby jakiej konkretnie sprawy administracyjnej i jakiej apteki opinia została wydana. Można było bowiem udostępnić żądane informacje anonimizując dane osobowe. Ponadto jeżeli organ uznał, że żądane dane nie są informacją publiczną, to nie powinien był odmawiać udostępnienia informacji publicznej, lecz poinformować, że żądane dane nie są informacją publiczną. Kończąc skarżąca zarzuciła Prezydium Rady, że w sposób niewłaściwy wydało zaskarżoną uchwałę, gdyż podpisy pod nią złożyło jedynie 2 członków Prezydium. Tymczasem Prezydium Rady składa się z 12 członków, a uchwały mogą być podejmowane zwykłą większością głosów, przy udziale przynajmniej połowy składu Prezydium. Zatem uchwałę winno podpisać co najmniej 4 członków.

W odpowiedzi Prezes Rady wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko przyjęte w zaskarżonej uchwale.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skargę A. F. jako zasadną należało uwzględnić.

Jej przedmiotem jest uchwała Prezydium Rada Aptekarska z [...] kwietnia 2018 r., utrzymująca w mocy uchwałę tego samego organu z [...] marca 2018 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej w przedmiocie:

1) treści wszystkich uchwał podjętych przez Prezydium Rady w l. 2015-2018 na wniosek W. Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego (dalej: WWIF) bądź na wniosek innego podmiotu, na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 7 oraz art. 29 pkt 5 ustawy z dnia 19 kwietnia 1991 r. o izbach aptekarskich (tj. Dz. U. z 2016 r. poz. 1496, dalej: u.i.a.),

2) udzielenia informacji o przebiegu procedury przy podejmowaniu uchwał, o których mowa w pkt 1), w szczególności o tym, czy Prezydium Rady przed podjęciem uchwały (wyrażeniem opinii) zapoznaje się z materiałem dowodowym zebranym w aktach postępowania administracyjnego, który stanowi podstawę skierowania wniosku o wydanie opinii bądź czy prowadzi inne działania, których celem jest ustalenie istotnych dla wyrażenia negatywnej bądź pozytywnej opinii w sprawie,

utrzymało w mocy zaskarżoną uchwałę.

Na wstępie Sąd stwierdził, że właściwym organem Rada Aptekarska do rozpoznania wniosku złożonego w niniejszej sprawie przez A. F. było Prezydium Rady. Sąd podziela stanowisko przyjęte przez tutejszy Sąd w wyroku z 15 marca 2018 r. sygn. akt II SA/Po 956/17, zgodnie z którym na mocy art. 29 u.i.a. to okręgowa rada aptekarska kieruje działalnością izby w okresie między okręgowymi zjazdami aptekarzy, a w szczególności prowadzi bieżące sprawy izby (art. 29 pkt 7 u.o.i.a.), które na mocy art. 28 ust. 2 u.i.a. – jak wynika z akt sprawy sygn. II SA/Po 956/17 – zostały przekazane uchwałą nr [...] – Prezydium Rada Aptekarska. W tym zatem stanie to Prezydium Rady było właściwym organem do rozpoznania wniosku A. F. o dostęp do informacji publicznej.

Bezsporne jest w niniejsze sprawie, że organy aptekarskiego samorządu zawodowego są obowiązane do udostępnienia informacji publicznej. O powyższym świadczy literalnie przepis art. 4 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p., mówiąc, iż organy samorządów zawodowych jako inne podmioty wykonujące zadania publiczne są obowiązane do udostępniania informacji publicznej. Prezydium W. Okręgowej Izby Aptekarskiej jako organ aptekarskiego samorządu zawodowego właściwy do prowadzenia bieżących spraw Izby jest więc podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej.

Przedmiot sporu pomiędzy stronami w niniejszej sprawie stanowiła kwestia, czy żądane przez skarżącą informacje mają charakter informacji publicznej. Przypomnieć należy, że skarżąca zażądała od organu informacji o: 1) treści uchwał podjętych przez Prezydium Rady w l. 2015-2018 na wniosek WWIF bądź na wniosek innego podmiotu, na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 7 oraz art. 29 pkt u.i.a. oraz informacji o przebiegu procedury przy podejmowaniu uchwał, o których mowa w pkt 1), w szczególności o tym, czy Prezydium Rady przed podjęciem uchwały zapoznaje się z materiałem dowodowym zebranym w aktach postępowania administracyjnego, który stanowi podstawę skierowania wniosku o wydanie opinii bądź czy prowadzi inne działania, których celem jest ustalenie istotnych dla wyrażenia negatywnej bądź pozytywnej opinii w sprawie.

Sąd podzielił w tym zakresie stanowisko skarżącej uznając, że żądane informacje mają w pełni charakter informacji publicznej.

Wyjaśnić należy, iż stosownie do treści art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, zaś według ust. 2, prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu, przy czym tryb udzielania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, określają ustawy (ust. 3). Konkretyzacją tego prawa zajmuje się m.in. ustawa o dostępie do informacji publicznej, gdzie w myśl art. 1, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w tym akcie prawnym. Zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.i.p. każdemu przysługuje prawo dostępu do informacji publicznej. Zgodnie zaś z art. 6 ust. 1 u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o: sposobach stanowienia aktów publicznoprawnych, sposobach przyjmowania i załatwiania spraw, czy stanie przyjmowania i załatwiania spraw (pkt 3 lit. c-e).

Z przepisów ustawy o izbach aptekarskich wynika, że samorząd aptekarski sprawuje pieczę i nadzór nad wykonywaniem zawodu oraz współdziała z organami administracji publicznej, związkami zawodowymi i samorządami zawodowymi oraz innymi organizacjami społecznymi w sprawach związanych z wykonywaniem zawodu i innych dotyczących farmacji, a mających wpływ na ochronę zdrowia publicznego (art. 7 ust. 1 pkt 5 i 6 u.i.a.). Zadania te samorząd aptekarski wykonuje m.in. przez opiniowanie projektów aktów normatywnych dotyczących produktów leczniczych, aptek i wykonywania zawodu aptekarza oraz występowanie z wnioskiem o podjęcie inicjatywy ustawodawczej, a także wydawanie opinii w sprawach udzielania lub cofania zezwoleń na prowadzenie aptek lub hurtowni (art. 7 ust. 2 pkt 6 i 7 u.i.a.). W ramach tych zadań okręgowa rada aptekarska kieruje działalnością izby w okresie między okręgowymi zjazdami aptekarzy, a w szczególności wydaje opinię w sprawach udzielania lub cofania koncesji na prowadzenie aptek lub hurtowni (art. 29 pkt 5 u.i.a.).

Zważyć przy tym należy, że owe współdziałanie samorządu aptekarskiego z wojewódzkim inspektorem farmaceutycznym (wydawanie opinii) odbywa się m.in. w ramach postępowania o cofnięcie zezwolenia na prowadzenie apteki, określonej przepisami ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 2211 ze zm., dalej: p.f.). Zgodnie z art. 99 ust. 1 p.f. apteka ogólnodostępna może być prowadzona tylko na podstawie uzyskanego zezwolenia na prowadzenie apteki. Udzielenie, odmowa udzielenia, zmiana, cofnięcie lub stwierdzenie wygaśnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki należy do wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego (art. 99 ust. 2 p.f.). Przepisy art. 107 p.f. regulują kiedy wojewódzki inspektor farmaceutyczny cofa (ust. 1) lub może cofnąć (ust. 2 ) zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. W takim właśnie postępowaniu wojewódzki inspektor farmaceutycznym przed wydaniem decyzji może – jak stanowią przepisy art. 7 ust. 2 pkt 7 i art. 29 pkt 5 u.i.a. – zasięgnąć opinii samorządu aptekarskiego (okręgowej rady aptekarskiej). Jakkolwiek opinia taka ma charakter stanowiska organu samorządu zawodowego i nie jest w żaden sposób wiążąca dla organu Inspekcji Farmaceutycznej przy wydaniu decyzji o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, to jako uregulowany ustawowo akt publicznoprawny organu samorządu aptekarskiego stanowi informację publiczną.

Odnosząc powyższe do okoliczności niniejszej sprawy stwierdzić należy, że Prezydium Rady tak w zaskarżonej uchwale, jak i poprzedzającej ją uchwale z [...] marca 2018 r. błędnie przyjęło, że skoro uchwała Prezydium w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej nie jest przejawem władztwa administracyjnego, to nie można jej przypisać cechy informacji publicznej. W ocenie Sądu wystarczającym jest, że uchwały tego rodzaju jako opinie są wydawane przez organy samorządu aptekarskiego, choć fakultatywnie, to w ściśle określonej przepisami rangi ustawowej procedurze administracyjnej. Tym samym też stanowią one – w tym zakresie – informację o sposobie stanowienia aktów publicznoprawnych i sposobie załatwiania spraw przez organy samorządu aptekarskiego. W świetle art. art. art. 4 ust. 1 pkt 2 w zw. art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 1 i art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. c-e u.d.i.p.

Równocześnie należy stwierdzić, że i kwestie związane z przebiegiem procedury podejmowania uchwał – opinii podjętych przez Prezydium Rady w postępowaniach prowadzonych przez organy Inspekcji Farmaceutycznej dotyczących cofnięcia zezwolenia na prowadzenie aptek ogólnodostępnych są informacją publiczną, jako informacje o zasadach funkcjonowania organu samorządu aptekarskiego w tym zakresie.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że Prezydium Rady odmawiając A. F. dostępu do żądanych informacji publicznych dopuściło się naruszenia art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. poprzez ich błędne zastosowanie. Stwierdzić należy, że choć Prezydium Rady w obu wydanych w sprawie uchwałach przywołało przepis art. 5 ust. 2 u.d.i.p. i wskazało, że prawo do informacji publicznej podlega wyłączeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej, to w żaden sposób nie wyjaśniło dlaczego ów przepis miał zdaniem Prezydium Rady zastosowanie. Sąd raz jeszcze pragnie podkreślić, że z racji tej, iż żądane przez skarżącą informacje publiczne pochodzą od organu samorządu zawodowego, który na mocy art. 4 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p. zobowiązany jest do udostępniania informacji publicznej, to osobom piastującym funkcje w Prezydium Rady jako osobom pełniącym funkcje publiczne nie służy ochrona prywatności określona w art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Ewentualne zaś informacje dotyczące danych osobowych osób fizycznych nie będących członkami Prezydium Rady podlegają ochronie prywatności na zasadach ogólnych.

Sąd dostrzega również, na co słusznie zwróciła uwagę skarżąca, że Prezydium Rady w sposób nieprawidłowy zastosowało art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Z przepisu tego wynika, że decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej można wydać jedynie w wypadku jednoczesnego uznania, że żądana informacja ma charakter informacji publicznej. Skoro zaś Prezydium Rady stwierdziło, że żądane przez skarżącą informacje nie stanowią informacji publicznej nie powinno rozstrzygać sprawy decyzją, o której mowa w art. 16 ust. 1 u.d.i.p., lecz zwykłym pismem powiadomić skarżącą o swym stanowisku. Wówczas skarżąca mogłaby "bronić się" wnosząc skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność Prezydium Rady w dostępie do informacji publicznej. Wobec powyższego Prezydium Rady wydając zaskarżoną uchwałę i poprzedzającą ją uchwałę nieprawidłowo zastosowało art. 16 ust. 1 w zw. z art. 17 ust. 2 u.d.i.p.

Reasumując, Sąd uznawszy, że Prezydium Rady dopuściło się naruszenia przepisów prawa materialnego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) uchyliło zaskarżoną uchwałę i poprzedzającą ją uchwałę z [...] marca 2018 r.

Ponownie rozpoznając sprawę Prezydium Rady będąc na mocy art. 153 p.p.s.a. związane oceną prawną niniejszego wyroku zobowiązane będzie udostępnić skarżącej żądane informacje publiczne.

Sąd na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. i § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) i pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. Z 2018 r. poz. 265 ze zm.) zasądził od Rada Aptekarska w P. na rzec skarżącej kwotę [...]zł, jako sumę wynagrodzenia pełnomocnika za postępowanie przed sądem I instancji ([...] zł) i postępowanie zażaleniowe ([...] zł) oraz uiszczonych wpisów od skargi ([...] zł) i zażalenia ([...] zł).