Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 491/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2020-10-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Bąk - Marciniak Sędzia WSA Józef Maleszewski Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz - Grochowska (spr.) Protokolant sekr. sąd. Roman Sukhyi po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2020 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej ul. [...], [...], [...], [...], [...], ul. [...], [...], [...], [...], [...], ul. [...] [...], [...] w P. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i nałożenia obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia [...] grudnia 2019 r., znak [...]; 2. zasądza od Inspektor Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej ul. [...], [...], [...], [...], [...], ul. [...], [...], [...], [...], [...], ul. [...], [...], [...], [...] w P. kwotę [...]zł ([...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. (dalej jako "PINB") decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2019 roku ([...] na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r., poz. 1186 ) zatwierdził projekt budowlany zamienny dla inwestycji polegającej na nadbudowie i zmianie sposobu użytkowania budynku przedszkola i łaźni na budynek mieszkalny zlokalizowany na nieruchomości przy ul. [...] w P. (dz. nr [...], ark. [...], obręb W.), opracowany w czerwcu 2018 r., oraz nałożył na inwestora, tjSpółkę A L. K., obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie wyżej wskazanego budynku.

W motywach rozstrzygnięcia organ wskazał, że zgodnie z uregulowaniem zawartym w art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Organowi nadzoru budowlanego I instancji wiadomym było z urzędu, że inwestor takiej decyzji nie uzyskał. Wobec poczynionych ustaleń stwierdzono, że w przedmiotowej sprawie zaistniał stan faktyczny określony w art. 50 ust. 1 pkt. 4 Prawa budowlanego., a mianowicie wykonano roboty budowlane w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w decyzji Prezydenta Miasta P. nr [...] z dnia [...] czerwca 2000 roku pozwoleniu na budowę, jednakże nie zostały one wstrzymane w związku z ich zakończeniem. W takim przypadku organ nadzoru budowlanego nakłada na inwestora, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, obowiązek sporządzenia i przedstawienia w określonym terminie projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia budowy do stanu zgodnego z prawem.

Zgodnie z dyspozycją art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego organ sprawdził przedłożony przez inwestora projekt budowlany zamienny przedłożony pierwotnie w 2016 roku i następnie poprawiony w 2018 roku oraz poprawiony ponownie w 2019 roku. Zdaniem organu I instancji projekt ten spełniał wymagania określone w przepisach Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. (Dz. U. z 2018 r., poz. 1935) w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego oraz, że nie zawiera rozwiązań niezgodnych z obowiązującymi przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, a także jest zgodny z ustaleniami decyzji Prezydenta Miasta P. nr [...] z dnia [...] lipca 2008 r. ([...]) o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na nadbudowie budynku mieszkalno-biurowego o jedną kondygnację na cele mieszkalne przewidzianej do realizacji na działce położonej w P. przy ul. [...], w której wskazano przeznaczenie terenu jako teren zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i usługowej oraz określono funkcję jako mieszkalną wielorodzinną.

Odwołanie od powyższego decyzji Prezydenta Miasta P. wniosła Wspólnota Mieszkaniowa ul[...], [...], [...], [...], [...], ul. [...], [...], [...], [...], [...], ul. [...], [...], [...] w P. zarzucając niezgodność z decyzją o warunkach zabudowy oraz przepisami techniczno-budowlanymi w zakresie wymaganej ilości miejsc postojowych oraz lokalizacji śmietnika.

Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako "WWINB") decyzją z dnia [...] lutego 2020 roku ([...]), na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 oraz art. 104 K.p.a., uchylił zaskarżoną decyzję w części, w jakiej określono podstawę prawną wydanego rozstrzygnięcia, tj. "na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 07.07.1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2019r. poz. 1186) oraz art 104 ustawy z dnia 14.06.1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018r. poz. 2096 ze zm.)", i w tym zakresie orzekł na podstawie art. 104 § 1 K.p.a. oraz art. 51 ust. 4 w zw. z art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego, a w pozostałej części utrzymał decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. w mocy.

W motywach uzasadnienia WWINB wskazał, że PINB prowadził postępowanie w przedmiocie istotnych odstępstw wprowadzonych w trakcie budowy budynku mieszkalnego zlokalizowany na nieruchomości przy ul. [...] w P. (dz. nr [...], ark. [...], obręb W.). Po nałożeniu przez organ I instancji na inwestora obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego decyzją PINB z dnia [...] stycznia 2016 r. ([...]), która - po korekcie podstawy prawnej - została utrzymana w mocy decyzją WWINB z dnia [...] lipca 2016 roku ([...]), inwestor przedłożył wymagany projekt budowlany zamienny. Zdaniem WWINB, PINB dokonał prawidłowej oceny projektu budowlanego zamiennego, zatem zasadnie orzekł o jego zatwierdzeniu.

Powyższe rozstrzygnięcia wydane zostały w następującym stanie faktycznym:

Wskutek zawiadomień Spółki B z dnia [...] września 2014 roku, z dnia [...] grudnia 2014 roku oraz z dnia [...] sierpnia 2015 roku, PINB przeprowadził czynności kontrolne na nieruchomości przy ul. [...] w P. w dniu [...] września 2015 roku, na podstawie których pracownicy organu stwierdzili wykonanie na nieruchomości przy ul. [...] w P. robót z odstępstwem od decyzji pozwolenia na budowę Prezydenta Miasta P. nr [...] z dnia [...] czerwca 2000 r. ([...]).

Stwierdzono, iż stan zaawansowania robót to stan częściowo wykończony zamknięty, nie wykonano wszystkich ścian wewnętrznych. Roboty budowlane wykonano z odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego w ten sposób, że podniesiono dach, zmieniono kształt dachu, wykonano wystające okapy, zmieniono układ ścian wewnętrznych, zrezygnowano ze schodów wewnętrznych, zmieniono kształt schodów zewnętrznych, zmieniono układ drzwi zewnętrznych i wewnętrznych, zrezygnowano z bramy garażowej, zmieniono usytuowanie otworów okiennych, zmieniono wysokość ostatniej kondygnacji. Z zapisu z dziennika budowy wynikało, iż przystąpiono do wymiany starej konstrukcji dachowej na nową. Na dzień kontroli dach miał wykończone pokrycie dachowe, kominy były otynkowane oraz prowadzone były roboty malarskie i płytkarskie (protokół nr [...] z dnia [...] września 2015 roku). W świetle powyższego w dniu [...] września 2015 roku wydzielono nową sprawę administracyjną (k. 1 akt adm.).

W dniu [...] października 2015 roku PINB zawiadomił o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego (k. 24 akt adm.) w sprawie zgodności z przepisami robót budowlanych wykonanych w budynku na dz. nr [...], ark. [...], obręb W.. PINB prowadził niniejsze postępowanie w przedmiocie istotnych odstępstw wprowadzonych w trakcie budowy budynku mieszkalnego zlokalizowany na nieruchomości przy ul. [...] w P. (dz. nr [...], ark. [...], obręb W.).

Przedmiotowa sprawa ma jednak swoją ugruntowaną historię wykraczającą przed 2015 rok. Zgodnie z decyzją Prezydenta Miasta P. nr [...] z dnia [...] czerwca 2000 roku (k. 78 akt adm.) zatwierdzeniu podlegał projekt budowlany i wydane zostało pozwolenie na budowę i zmianę sposobu użytkowania budynku przedszkola i łaźni na budynek biurowy z garażami w poziomie parteru budynku, zlokalizowanego w P. przy ul. [...]. Pozwolenie budowlane zostało wydane dla Spółki A L. K.. Wskazano w tej decyzji, że pozwolenie na przebudowę wewnętrznej instalacji gazowej będzie przedmiotem odrębnego postępowania.

Decyzją nr [...] z dnia [...] października 2000 roku (k. 109 akt adm.) Prezydent Miasta P. zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę dla Spółki A dla inwestycji w całości obejmującej budowę wewnętrznej instalacji gazowej w budynku biurowym nr [...] przy ulicy [...] w P..

Decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2008 roku (k. 116 akt adm.) Prezydent Miasta P. ustalił dla L. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Spółka A warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na nadbudowie budynku mieszkalno-biurowego o jedną kondygnację na cele mieszkalne przewidzianej do realizacji na działce nr [...], ark. [...], obręb W., położonej przy ul. [...] w P..

Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2011 roku (k. 129 akt adm.) inwestor Spółka A L. K. wniósł o pozwolenie na nadbudowę i zmianę sposobu użytkowania budynku usługowo-mieszkalnego na mieszkania zlokalizowanego przy ul. [...] w P., działka nr [...], ark. [...] obręb W., załączając do wniosku cztery egzemplarza projektu budowlanego, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Pismem z dnia [...] czerwca 2011 roku (Nr [...]) (k. 137 akt adm.) Prezydent Miasta P. zwrócił się do Ministerstwa Infrastruktury o udzielenie zgody na odstępstwo od przepisów § 12 ust. 1, § 13 ust. 1, § 19, § 23, § 55 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2006 r., Nr 75, poz. 690 ze zm.) dla inwestycji polegającej na nadbudowie i zmianie sposobu użytkowania budynku usługowo-mieszkalnego na cele mieszkalne przy ul. [...] w P. (dz. Nr [...], ark. [...], obręb W.). Na wniosek ten Minister Infrastruktury odpowiedział pismem z dnia [...] września 2011 roku (Nr [...], Nr [...]) (k. 144 akt adm.), wskazując, że zgodnie z § 2 ust. 2-4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (DZ. U. z 2002 r., Nr 75, poz. 690) przy nadbudowie, rozbudowie, przebudowie i zmianie sposobu użytkowania budynków istniejących o powierzchni użytkowej nieprzekraczającej 1.000 m2, o których mowa w art. 5 ust. 7 pkt 1-4 i 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, wymagania mogą być spełnione w sposób inny niż określony w rozporządzeniu, stosownie do wskazań ekspertyzy technicznej właściwej jednostki badawczo-rozwojowej albo rzeczoznawcy budowlanego oraz do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, uzgodnionych z właściwym komendantem wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej lub państwowym wojewódzkim inspektorem sanitarnym, odpowiednio do przedmiotu tej ekspertyzy. Minister Infrastruktury ustalił, że w przypadku przedmiotowej inwestycji należy skorzystać z procedury opisanej w wyżej wskazanym § 2 przywołanego powyżej rozporządzenia, toteż nie ma potrzeby uzyskania zgody na odstępstwa od przepisów techniczno-budowlanych.

Postanowieniem nr [...] z dnia [...] listopada 2011 roku (k. 166 akt adm.) W. Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej wyraził zgodę na spełnienie wymagań w zakresie bezpieczeństwa pożarowego w sposób określony we wskazaniach "Ekspertyzy technicznej dotyczącej stanu ochrony przeciwpożarowej budynku usługowo-mieszkalnego znajdującego się w P. przy ul. [...] podlegającego nadbudowie i zmianie sposobu użytkowania na budynek mieszkalny sporządzonej przez rzeczoznawcę budowlanego T. H. oraz rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych S. K.". Wśród określonych wskazań podano m.in. zachowanie lokalizacji budynku w stosunku do granicy działki – 2 m.

W opinii sanitarno-higienicznej z dnia [...] lutego 2012 roku (k. 170 akt adm.) dotyczącej zmiany sposobu użytkowania budynku usługowo-mieszkalnego przy ul. [...] w P. na cele mieszkalne wskazano, że w kontekście otaczającej posesji zabudowy kwartałowej spełniającej przesłanki zabudowy śródmiejskiej jest zasadne wygospodarowanie pomieszczeń na parterze budynku na cele mieszkaniowe. Dodano, że "Faktyczne nasłonecznienie pomieszczeń parteru budynku które odpowiada zabudowie śródmiejskiej, dla pomieszczeń mieszkalnych znajdujących się na terenie nie kwalifikowanym jako zabudowa śródmiejska, nie wpłynie negatywnie na zdrowie przyszłych użytkowników i warunki sanitarne lokali". Opinia została opracowana przez rzeczoznawcę do spraw sanitarno-higienicznych E. Z..

Decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2012 roku (k. 176 akt adm.) Prezydent Miasta P. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę nadbudowy i zmiany sposobu użytkowania budynku usługowo-mieszkalnego na cele mieszkalne przy ul. [...] w P. (dz. nr [...], ark. [...], obręb W.) dla L. K. prowadzącego Spółkę A. Organ wskazał na konieczność zachowania warunków zgodnie z art. 36 ust. 1 oraz art. 42 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego, w zakresie szczególnych warunków zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych przywołał warunki wynikającej z postanowienia W. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej nr [...] (znak [...]) z dnia [...] listopada 2011 roku. Nałożył także na inwestora obowiązek uzyskania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie przed przystąpieniem do użytkowania.

Od powyższej decyzji nr [...] Prezydenta Miasta P. odwołanie (k. 177-182 akt adm.) złożyła Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. [...] nr [...], przy ul. [...] nr [...] oraz przy ul. [...] nr [...] w P., reprezentowana przez pełnomocnika fachowego, zarzucając (1) naruszenie art. 32 ust. 4a w zw. z art. 28 ust. 1 p.b oraz art. 47 ust. 1 Prawa budowlanego; (2) naruszenie § 12 ust. 1.1 i § 16 ust. 1, § 18 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku, oraz § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku poprzez nieuwzględnienie potrzeb parkingowych dla budynku objętego decyzja nr [...] i jego przyszłych lokali, a także (3) naruszenie § 22 i 23 ust. 4 poprzez nieuwzględnienie potrzeb sanitarno-technicznych dla budynku objętego decyzją nr [...] i jego przyszłych lokali. Zarzucono także (4) nieuwzględnienie bezpieczeństwa w zakresie ochrony przeciwpożarowej na obszarze objętym decyzja nr [...]. Pełnomocnik odwołujących się wniósł o uchylenie decyzji nr [...] z dnia [...] lutego 2012 roku i oddalenie wniosku inwestora z dnia [...] czerwca 20112 roku, ewentualnie o uchylenie wskazanej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji.

Decyzją z dnia [...] maja 2012 roku (k. 187 akt adm.) Wojewoda W. uchylił zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta P. nr [...] z dnia [...] lutego 2012 roku i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji nie ustalił stanu faktycznego w sprawie w sposób wystarczający, a to z tego względu, że na działce inwestycyjnej wykonanych zostało szereg robót budowlanych poza wskazanymi przez inwestora. Nadto, nie zostały spełnione wymagania w zakresie zapewnienia miejsc parkingowych, nie została wykonana stosowna ekspertyza dotycząca zaciemnienia okien zlokalizowanych w budynkach sąsiednich oraz z lakonicznej opinii rzeczoznawcy do spraw sanitarno-higienicznych z [...] lutego 2012r. nie wynika jednoznacznie czy warunki związane z nasłonecznieniem pomieszczeń w parterze budynku na działce [...] nie spełniają obowiązujących norm techniczno-budowlanych, ale pomimo to rozwiązania projektowe mogą być dopuszczone w trybie § 2 ust. 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, czy też spełniają te normy i dlatego mogą być dopuszczone.

Na skutek skargi L. K. prowadzącego Spółkę A na decyzję Wojewody W. z dnia [...] maja 2012 roku uchylającą decyzję Prezydenta Miasta P. nr [...] z dnia [...] lutego 2012 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia [...] października 2012 roku (sygn. akt II SA/Po [...]) prawomocnie oddalił skargę, wskazując na naruszenie wymagań określonych w decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w zakresie zapewnienia odpowiedniej ilości miejsc parkingowych oraz szeregu przepisów rozporządzenia o warunkach technicznych i formułując wskazówki dla organów administracji publicznych.

Decyzją z dnia [...] marca 2013 roku (Nr [...]) (k. 203 akt adm.) Prezydent Miasta P. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie pozwolenia na nadbudowę i przebudowę budynku usługowo-mieszkalnego na mieszkalny przy ul. [...] w P. (z. nr [...], ark. [...] obręb W.) ze względu na jego bezprzedmiotowość.

Po rozpoznaniu odwołania L. K. od powyższej decyzji Prezydenta Miasta P. z [...] marca 2013 roku, Wojewoda W. decyzją z dnia [...] maja 2013 roku (k. 205-207 akt adm.) uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji był związany oceną prawną i wskazaniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznani sformułowanymi w wyroku WSA z dnia [...] października 2012 roku, sygn. akt II SA/Po [...], i powinien zweryfikować to, czy zapewniono odpowiednią ilość miejsc parkingowych, czy spełnione są warunki techniczne związane z nasłonecznieniem pomieszczeń na parterze budynku na działce nr [...]/ oraz czy inwestycja na tej działce nie spowoduje zacienienia pomieszczeń mieszkalnych w budynkach zlokalizowanych na działkach ją otaczających.

Na skutek skargi Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...], ul. [...], ul. [...] w P. (k. 211 akt adm.) od powyższej decyzji Wojewody W. z dnia [...] marca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z [...] września 2013 roku (sygn. akt IV SA/Po [...]) prawomocnie oddalił skargę, wskazując, że, jak trafnie zauważył Wojewoda W., nie zaistniała przesłanka bezprzedmiotowości postępowania w toku rozpoznawania wniosku przez Prezydenta Miasta P..

Jednocześnie, wnioskiem z dnia [...] czerwca 2011 roku (k. 225-252 akt adm.) inwestor wniósł do Wydziału Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta P. o wyrażenie zgody na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, który uzupełnił pismem z dnia [...] czerwca 2011 roku (k. 270 akt adm.).

Wydział Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta P. zwrócił się do PINB pismem z dnia [...] czerwca 2012 roku (k. 276 akt adm.) o stwierdzenie czy roboty budowlane dla inwestycji polegającej na nadbudowie i przebudowie budynku usługowo-mieszkalnego na mieszkalny przy ul. [...] w P. (dz. nr [...], ark. [...], obręb W.) zostały rozpoczęte bez wymaganej ostatecznej decyzji pozwolenia na budowę.

W protokole nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 roku (k. 281-286 akt adm.) ustalono wyniki kontroli doraźnej prac budowlanych na nieruchomości położonej przy ul. [...] w P., dz. nr [...], ark. [...] obręb W., za czym PINB poinformował Wydział Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta P. o tym, że po przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, kontroli na terenie nieruchomości, ustalono, że trwały prace objęte decyzją pozwolenie na budowę nr [...] z dnia [...] czerwca 2000 roku ([...]) oraz że PINB nie wydał decyzji pozwolenia na użytkowanie przedmiotowej inwestycji (k. 288 akt adm.).

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 roku (Nr [...]) (k. 210 akt adm.) Prezydent Miasta P. nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości w trybie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego poprzez (1) wykazanie w projekcie budowlanym zapewnienia odpowiedniej ilości miejsc parkingowych zgodnie z postanowieniami decyzji o warunkach zabudowy nr [...] z dnia [...] lipca 2008 roku oraz § 18 i 19 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku, (2) wskazanie w projekcie budowlanym na planie zagospodarowania terenu miejsca gromadzenia odpadów stałych zgodnie z § 23 rozporządzenia oraz (3) wykazanie w projekcie budowlanym spełnienia warunków technicznych właściwego nasłonecznienia pomieszczeń budynków otaczających oraz pomieszczeń na parterze budynku przy ul. [...] stosownie do § 60 rozporządzenia w terminie 30 dni od dnia otrzymania niniejszego postanowienia i pod rygorem wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.

W braku usunięcia wskazanych nieprawidłowości w terminie Prezydent Piasta P. decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2014 roku odmówił Spółce A L. K. zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę w sprawie nadbudowy i zmiany sposobu użytkowania budynku usługowo-mieszkalnego na cele mieszkalne na działce nr [...] w P. (k. 223-224 akt adm.).

W świetle powyżej przedstawionego stanu sprawy, należy powrócić bezpośrednio na kanwę stanu faktycznego ukształtowanego od września 2015 roku kiedy to organ nadzoru budowanego I instancji wszczął postępowanie w sprawie zgodności z przepisami robót budowlanych wykonanych w budynku na dz. nr [...], ark. [...], obręb W. (formalnie zawiadomieniem postępowanie zostało wszczęte [...] października 2015r.) w wyniku przeprowadzenia którego została wydana skarżona decyzja WWINB z dnia [...] lutego 2020 roku, i poprzedzająca ją decyzja PINB nr [...] z dnia [...] grudnia 2019 roku.

Po wskazanym już wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego (k. 24 akt adm.) w przedmiocie istotnych odstępstw wprowadzonych w trakcie budowy budynku mieszkalnego zlokalizowanego w P. (dz. nr [...], ark. [...], obręb W.), decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 roku (k. 313-320 akt adm.) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. ([...]) nałożył na inwestora, tj. na Spółkę A" L. K., obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego budynku znajdującego się na nieruchomości przy ul. [...] w P. (dz. nr [...], ark. [...], obręb W.), uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych w celu doprowadzenia do zgodności z przepisami robót budowlanych wykonanych w tym budynku prowadzonych z istotnym odstępstwem od decyzji nr [...] z dnia [...] czerwca 2000 r. ([...]) pozwolenia na budowę i zmianę sposobu użytkowania budynku przedszkola i łaźni na budynek biurowy z garażami w poziomie parteru wskazanego budynku, w zakresie zmiany m.in. kubatury i wysokości budynku, sposobu użytkowania budynku na mieszkalny oraz zagospodarowania działki w związku ze zmianą sposobu użytkowania.

Odwołanie z dnia [...] kwietnia 2016 roku od powyższej decyzji złożyła Wspólnota Mieszkaniowa ul. [...], ul[...], ul. [...] (k. 325 akt adm.).

Pismem z dnia [...] maja 2016 roku ([...]) (k. 334 akt adm.) Inspektor Nadzoru Budowlanego w związku z rozpatrywanym powyżej wskazanym odwołaniem zlecił PINB niezwłoczne przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego poprzez uzyskanie informacji jak i potwierdzających je dokumentów na okoliczność czy (1) wykonane odstępstwa naruszają przepisy, w tym techniczno-budowlane, a jeżeli tak, to w jakim zakresie, (2) czy roboty budowlane wykonywane w budynku przy ul. [...] w P. (decyzja pozwolenie na budowę nr [...] z dnia [...] czerwca 2000 r., [...]) zostały zakończone, (3) czy pomieszania (lokale) w przedmiotowym budynku są użytkowe, a jeżeli tak, to czy nie doszło do zmiany sposobu użytkowania całości lub części obiektu, np. z funkcji biurowej na mieszkalną, i następnie przesłanie ich do siedziby tutejszego organu.

W dniu [...] czerwca 2016 roku sporządzono protokół nr [...] (k. 336-359 akt adm.) z kontroli obiektu budowlanego/robót budowlanych wraz z załącznikami (mapy uwidaczniające budynek na mapie zasadniczej w skali 1:500 oraz mapy kondygnacji z ich opisem oraz dokumentacja fotograficzna) w ramach kontroli doraźnej w przedmiocie stanu zaawansowania robót i sposobu użytkowania budynku zlokalizowanego na nieruchomości położonej przy ul. [...] w P., dz. nr [...]/, ark. [...], obręb W.. Pismem z dnia [...] czerwca 2016 roku PINB przesłał efekty zrealizowania wcześniejszych zaleceń WWINBU wraz z rzeczonym protokołem i dalszymi wyjaśnieniami.

Decyzją z dnia [...] lipca 2016 roku (k. 362-364 akt adm.) Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił zaskarżoną decyzję w części w jakiej określono podstawę prawną wydanego rozstrzygnięcia i w tym zakresie orzekł na podstawie art. 104 § 1 K.p.a. oraz art. 51 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego, a w pozostałej części decyzję PINB nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 roku utrzymał w mocy.

W dniu [...] grudnia 2016 roku inwestor przedłożył pięć kompletów dokumentacji do decyzji PINB nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 roku (projekt budowlany zamienny) (k. 392 akt adm.).

PINB wystąpił także do Wydziału Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta P. (k. 393 akt adm.) o przekazanie akt dotyczących nieruchomości przy ul. [...] w P. (dz. nr [...], ark. [...], obręb W.), w ramach których zawarta była decyzja o warunkach zabudowy nr [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. ([...]) (k. 399-401) oraz wydana na jej podstawie decyzja Prezydent Miasta P. nr [...] z dnia [...] czerwca 2008 roku ([...]) (k. 402-411 akt adm.) o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego na terenie nieruchomości przy ul. [...] w P. (dz. nr [...], ark. [...], obręb W.) dla L. K. Spółka A". Decyzja o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego na działce nr [...], ark. [...], obręb W., położonej przy ul. [...], wskazała w pkt I. 2, że miejsca parkingowe w ilości jedno miejsce parkingowe na jeden lokal mieszkalny należy zapewnić na terenie działki inwestora, jednakże dopuszcza się zapewnienie miejsc parkingowych poza terenem inwestycji w ilości do 20% wielkości wymaganej oraz w odległości maksymalnej do 500 m od granicy nieruchomości. Zgodnie z projektem budowlanym załączonym do przywołanej decyzji Prezydent Miasta P. nr [...] z dnia [...] czerwca 2008 roku zaprojektowano budynek wielorodzinny z [...] mieszkaniami oraz z garażami w przyziemiu. W przyziemiu zlokalizowano siedemnaście miejsc parkingowych (garaży). Nie zaprojektowano garaży na terenie działki nr [...], ark. [...], obręb W., położonej przy ul. [...], na zewnątrz budynku wielorodzinnego.

Postanowieniem nr [...] z dnia [...] lipca 2017 roku ([...]) (k. 420-422 akt adm.) PINB nałożył na inwestora obowiązek usunięcia szeregu wyszczególnionych nieprawidłowości w projekcie budowlanym zamiennym złożonym w PINB w dniu [...] grudnia 2016 roku dotyczącym budynku zlokalizowanego na nieruchomości przy ul. [...] P. (dz. nr [...], ark. [...] obręb W.), w szczególności (1) w pkt I. 8., przez wskazanie ilości wydzielonych lokali, ilości wymaganych miejsc postojowych, (2) w pkt I. 9., przez wskazanie lokalizacji miejsca gromadzenia odpadów wraz z naniesieniem jego odległości od budynku i granicy z działką sąsiednią, (3) w pkt I.9., przez wskazanie lokalizacji miejsc postojowych, mając na uwadze, że z analizy projektu budowlanego budynku wielorodzinnego przy ul. [...], dz. nr [...], ark. [...], obręb W., wskazanego powyżej, wynika brak możliwości wykorzystania miejsc postojowych zlokalizowanych w tym budynku na potrzeby inwestycji przy ul. [...] w P., (4) w pkt 13, przez uzupełnienie projektu o rzut więźby dachowej, (5) w pkt 14, przez przedłożenie analizy przesłaniania w formie graficznej, oraz (6) przez uwzględnienie rozwiązania wynikającego z postanowienia W. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r., a to wszystko w terminie 60 dni od dnia doręczenia postanowienia i pod rygorem wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu w przypadku niezłożenia w terminie prawidłowego projektu.

W dniu [...] czerwca 2018 roku inwestor przedłożył w PINB trzy egzemplarze projektu budowlanego zamiennego nadbudowy i zmiany sposobu użytkowania budynku przedszkola i łaźni na budynek mieszkalny w P. przy ul. [...], dz. nr [...], obręb W. (k. 446 akt adm.) (projekt budowlany zamienny II).

Postanowieniem nr [...] z dnia [...] września 2018 roku (k. 469 akt adm.) PINB ponownie nałożył na inwestora obowiązek usunięcia szeregu wskazanych nieprawidłowości w projekcie budowlanym zamiennym dotyczącym budynku zlokalizowanego na nieruchomości przy ul. [...] w P. (dz. nr [...]/, ark. [...], obręb W.), w szczególności (1) w pkt I.6., przez prawidłowe naniesienie w projekcie zagospodarowania terenu lokalizacji miejsca gromadzenia odpadów wraz ze wskazaniem jego odległości od budynku i od granic z działkami sąsiednimi (§ 23 pkt 1 i 2 rozporządzenia), (2) w pkt I.7., przez wskazanie w projekcie zagospodarowania terenu na nieruchomości przy ul. [...] w P. (dz. nr [...], ark. [...], obręb W.) odległości wydzielonych miejsc postojowych od okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w drugim budynku mieszkalnym zlokalizowanym od strony ul. [...], (3) w pkt. I.8., przez przedłożenie umowy najmu nieruchomości przy ul. [...] w P. (dz. nr [...], ark. [...], obręb W.) na cele parkingowe, (4) w pkt [...], przez uzupełnienie projektu o analizę przesłaniania (w formie graficznej), (5) w pkt I.15, przez uwzględnienie rozwiązań wynikających z postanowienia W. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r., a to w terminie 90 dni od doręczenia postanowienia i pod rygorem wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu w przypadku niezłożenia w terminie prawidłowego projektu.

Pismem z dnia [...] grudnia 2018 roku (doręczone w PINB w dniu [...] stycznia 2019 roku) (k. 489 akt adm.) inwestor, w celu realizacji powyższego postanowienia PINB nr [...] z dnia [...] września 2018, przedłożył (1) trzy egzemplarze projektu budowlanego, (2) trzy egzemplarze analizy przesłaniania (w formie graficznej) oraz (3) umowę najmu parkingu przy ul. [...] w P., (4) zdjęcia (projekt budowlany zamienny III).

Umowa najmu z dnia [...] listopada 2018 roku (k. 481-484 akt adm.) została zawarta pomiędzy Spółką A L. K. z siedzą w P. a H. B.. Zgodnie z § 1 ust. 2 tej umowy najmu, wynajmujący oddaje z dnia [...] grudnia 2018 roku w najem najemcy 8 (osiem) pomieszczeń garażowych oraz 4 (cztery) miejsca postojowe na cele parkingowe zlokalizowane w P. przy ul. [...]. Zgodnie z jej § 3 ust. 1, umowa zostaje zawarta na czas nieokreślony od dnia [...] grudnia 2018 roku, a z ust. 2 tego paragrafu każda ze stron może wypowiedzieć umowę z zachowaniem jednomiesięcznego okresu wypowiedzenia ze skutkiem na koniec miesiąca kalendarzowego. Umowa zawiera także klauzule dotyczące rozwiązania umowy w trybie natychmiastowym przez wynajmującego oraz rozwiązanie umowy bez wypowiedzenia przez najemcę.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2019 roku (k. 492-502 akt adm.) zarządca nieruchomości wchodzących w skład Wspólnoty mieszkaniowej ul. [...], ul. [...], ul. [...] przedstawił stanowisko tej Wspólnoty, w którym wskazał, że jego zdaniem przedłożona do PINB przez inwestora dokumentacja planu zagospodarowania terenu ul. [...] nie pokrywa się z rzeczywistym stanem w zakresie długości drogi od wejścia do budynku do najbliższego wskazanego miejsca usytuowania pojemników na odpady stałe, za czym wskazał, że przedstawiona przez inwestora dokumentacja nie odpowiada przepisom techniczno-budowlanym.

Pismem z dnia [...] lipca 2019 roku (k. 521 akt adm.) PINB poinformował Wydział Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta P. o tym, że wydana przez PINB decyzja nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 roku o nałożeniu na inwestora obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego dla inwestycji na nieruchomości położonej przy ul. [...] stała się ostateczna, za czym wniósł o uchylenie decyzji Prezydenta Miasta P. nr [...] z dnia [...] czerwca 2000 roku pozwolenia na budowę i zmianę sposobu użytkowania budynku przedszkola i łaźni na budynek biurowy z garażami w poziomie parteru budynku zlokalizowanego przy ul. [...] oraz przesłanie PINB decyzji uchylającej.

Decyzją z dnia [...] września 2019 roku ([...]) (k. 528 akt adm.) Prezydent Miasta P. uchylił ostateczną decyzję własną nr [...] z dnia [...] czerwca 2000 r. ([...]) pozwolenie na budowę i zmianę sposobu użytkowania budynku przedszkola i łaźni na budynek biurowy z garażami w poziomie parteru budynku, zlokalizowanego przy ul. [...] w P. na działce o numerze ewidencyjnym [...], ark [...], obręb W..

W dniu [...] grudnia 2019 roku (k. 529-535 akt adm.) do akt załączono decyzję nr [...] z dnia [...] listopada 2019 roku ([...]) o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego na terenie działki nr [...], ark. [...], obręb W., położonej przy ul. [...] w P. na wniosek H. B..

W tym stanie rzeczy PINB na podstawie art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego wydał decyzję nr [...] z dnia [...] grudnia 2019 roku o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego, która, po odwołaniu Wspólnoty Mieszkaniowej ul. [...], ul. [...] ul. [...] w P., została przez WWINB decyzją z dnia [...] lutego 2020 roku uchylona w części w jakiej określono podstawę prawną wydanego rozstrzygnięcia i w tym zakresie orzeczono co do istoty (zmieniając podstawę rozstrzygnięcia na art. 51 ust. 4 w zw. z art. 51 ust. 7 ustawy z 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane, Dz.U. z 2019r., poz. 1186 ze zm.), a w pozostałej części WWINB decyzję PINB nr [...] z dnia [...] grudnia 2019 roku utrzymał w mocy.

W motywach rozstrzygnięcia WWINB wskazał, że PINB prowadził niniejsze postępowanie w przedmiocie istotnych odstępstw wprowadzonych w trakcie budowy budynku mieszkalnego zlokalizowanego na nieruchomości przy ul. [...] w P. (dz. nr [...], ark. 23, obręb W.). Wykazane w toku przeprowadzonej kontroli w dniu [...].09.2014r., istotne odstępstwo dotyczyło m.in. podniesienia dachu, zmiany kształtu dachu, zmiany wysokości ostatniej kondygnacji. Organy przyjęły, że doszło do istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowanego lub innych warunków pozwolenia na budowę o jakich mowa w art. 36a ust. 5 Prawa budowlanego. WWINB wskazał, że zgodnie z treścią art. 36a ust. 5 pkt 1 Prawo budowlane oraz obowiązującym orzecznictwem sądów administracyjnych, wykonanie przez inwestora: podniesienia dachu i zmiana jego kształtu, zmiana wysokości ostatniej kondygnacji (poddasza) przez podniesienie ścianki kolankowej (czyli zwiększenie wysokości budynku z 9,60m do 9,94m oraz jego kubatury) jest istotnym odstępstwem od zatwierdzonego projektu budowlanego. Likwidacja dwóch garaży w parterze i likwidacja jednego z wejść do budynku, zmiana kształtu schodów zewnętrznych oraz zmiana funkcji budynku na mieszkalną (co potwierdziła kontrola z dnia [...].06.2016r.) są istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu (w zakresie zmiany zagospodarowania terenu jak i zmiany sposobu użytkowania obiektu).

Stosowanie zatem do treści art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego PINB decyzją z dnia [...].01.2016r. znak: [...], "nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego przedmiotowego budynku, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych. Na wykonanie ww. obowiązków wyznaczono termin do trzech miesięcy od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna", która to decyzja - po korekcie podstawy prawnej - została utrzymana w mocy decyzją WWINB z dnia [...].07.2016r. znak: [...]

Po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. Wydana decyzja zatwierdzająca projekt budowlany zamienny odpowiada decyzji o zmianie pozwolenia na budowę, o której mowa w art. 36a ust. 1 Prawa budowanego. Oczywistym jest, iż organ może wydać decyzję zatwierdzającą projekt budowlany zamienny jedynie w sytuacji zgodności tego projektu z przepisami prawa, w tym przepisami technicznymi.

Inwestor przedłożył wymagany projekt budowlany zamienny, który był dwukrotnie poprawiany przez inwestora.

W trakcie dokonywania oceny przedłożonego projektu organ powiatowy stwierdził, iż W. Komenda Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej postanowieniem nr [...] z dnia 14.11.201lr. [...], wyraziła zgodę na pozostawienie występujących w obiekcie odstępstw od przepisów techniczno-budowlanych (§ 2 ust. 2 warunków technicznych).

Ponadto PINB nie stwierdził niezgodności projektowanych miejsc postojowych z zaleceniami Prezydenta Miasta P., wskazującymi, że dla obiektu o pow. 1000 m˛ należy stworzyć 15-30 miejsc postojowych. Organ powiatowy podkreślił, iż pierwotna funkcja budynku (przedszkole i łaźnia) wymagały zapewnienia odpowiedniej ilości miejsc postojowych, a w związku z wielkością działki, na terenie której zlokalizowany jest budynek i gdzie nie ma możliwości wyznaczenia wymaganych miejsc postojowych dla budynku o funkcji mieszkalnej, biurowej czy też użyteczności publicznej, przyjęto możliwość zlokalizowania 12 miejsc postojowych na znajdującej się w sąsiedztwie nieruchomości przy ul. [...] (jest to zgodne z zaleceniami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy dla tej inwestycji). WWINB zgodził się z oceną organu powiatowego, iż wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla nieruchomości przy ul. [...], nie jest równoznaczne z niemożnością korzystania z tej działki jak przewiduje to umowa dzierżawy. Zatem zarzut skarżącej w tym zakresie nie jest trafny.

Na marginesie organ nadmienił, iż projekt pierwotny pozwolenia na budowę przewidywał uzupełnienie miejsc parkingowych dla budynku, poprzez ogólnodostępne stanowiska postojowe przy ul. [...] oraz wykupienie abonamentu na parkingu strzeżonym [...] przy ul. [...].

W związku z zapisaną w księdze wieczystej "służebnością gruntową przejazdu i przechodu przez dz. nr [...] na rzecz każdorazowego właściciela dz. nr [...]" można stwierdzić, że dz. nr [...] (i znajdujący się na niej budynek) mają dostęp do zaprojektowanego śmietnika (tym bardzie do istniejącego już śmietnika na dz. nr [...]). Organy nadzoru budowlanego nie mogą ingerować w kwestii postawienia na dz. nr [...] ogrodzenia uniemożliwiającego użytkownikom dz. nr [...], dostęp do nieruchomości przy ul. [...]. Jest to kwestia sporu cywilnego rozstrzyganego przez sądy powszechne.

Dalej organ odwoławczy wskazał, że w myśl przepisu art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego organ I instancji zasadnie zatwierdził przedłożony projekt budowlany zamienny i nałożył na inwestora obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Doprecyzowania wymagała jedynie podstawa prawna rozstrzygnięcia, stąd WWINB skorzystał z kompetencji reformacyjnych i orzekł na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a.

Dalej WWINB wskazał, że organ powiatowy w zaskarżonej decyzji odniósł się do argumentów podnoszonych przez Wspólnotę we wcześniejszych pismach.

Organ odwoławczy podkreślił, iż organ I instancji nie ustalił aby przedmiotowy budynek był użytkowany nielegalnie czy swym stanem zagrażał bezpieczeństwu ludzi lub mienia. Ponadto za bezpieczeństwo na terenie budowy odpowiada kierownik budowy. Oznacza to, że zagrożenie które powstaje w trakcie robót budowlanych prowadzonych na budowie nie jest podstawą do braku możliwości wydania decyzji w sprawie zatwierdzenia przedłożonego projektu budowlanego (art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego).

Wspólnota Mieszkaniowa ul[...], [...], ul. [...], [...], ul. [...] w P. (dalej jako "Wspólnota mieszkaniowa"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę na decyzję WWINB z dnia [...] lutego 2020 r., uchylającą w części dotyczącej określenia podstawy prawnej wydanego rozstrzygnięcia, a w pozostałej części utrzymującą w mocy decyzję PINB z dnia [...] grudnia 2020 roku w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego dla inwestycji polegającej na nadbudowie i zmianie sposobu użytkowania budynku przedszkola i łaźni na budynek mieszkalny, zlokalizowanego na nieruchomości przy ul. [...] w P. (dz. nr [...], ark[...], obręb W.) oraz nałożenia na inwestora Spółkę A" L. K. obowiązku uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie wyżej wskazanego budynku.

W skardze Wspólnota zarzuciła zaskarżonej decyzji:

I. rażące naruszenie przepisów prawa materialnego:

1. art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego w zw. z art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, poprzez zatwierdzenie przez organ I instancji oraz organ II instancji zamiennego projektu budowlanego dla przedmiotowej inwestycji w sytuacji, w której stanowiąca podstawę dla tego rozstrzygnięcia decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nr [...] Prezydenta Miasta P. z dnia [...] lipca 2008 r. wydana została dla inwestycji w przedmiocie "nadbudowy budynku mieszkalno-biurowego o jedną kondygnację na cele mieszkalne" w toku postępowania o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę zakończonego wydaniem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę zakończonego wydaniem ostatecznej decyzji nr [...] Prezydenta Miasta P. z dnia [...] marca 2014 roku o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę, co w konsekwencji powinno skutkować stwierdzeniem niezgodności projektu zamiennego z decyzją o warunkach zabudowy i odmową zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego, a w przypadku nieuwzględnienia powyższego zarzutu, wskazano, że w toku realizacji nadbudowy przedmiotowego budynku doszło do wybudowania dachu o dwóch kątach nachylenia połaci dachu (płaskim oraz stromym), co stoi w sprzeczności z decyzją o warunkach zabudowy z dnia [...] lipca 2008 r. i stanowi w istocie naruszenie przepisu powołanego w niniejszym zarzucie;

2. art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego w zw. z art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego

a. poprzez uznanie przez organy I i II instancji, że jedną z podstaw dla zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego było postanowienie W. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] listopada 2011 roku, podczas gdy

. po pierwsze, przedmiotowa ekspertyza nie dotyczyła budynku przedszkola i łaźni, a budynku mieszkalno-usługowego,

. po drugie, postanowienie to zostało wydane na podstawie Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2003 roku w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej (Dz.U. z 2003 r, Nr 121, poz. 1137 z późn. zm.), który to akt nie obowiązywał w dacie wydania skarżonej decyzji oraz przedłożenia przez inwestora zamiennego projektu budowlanego, a przepisy nowelizujące ustawę, gdzie znajdowała się delegacja ustawowa do wydania powyższego rozporządzanie przed jej nowelizacją, nie przewidywały utrzymania w mocy dotychczasowych "nieskonsumowanych" uzgodnień,

co oznacza, że inwestor był zobowiązany do uzyskania nowego uzgodnienia w zakresie odstępstwa od przepisów technicznych w trybie obowiązującego na dzień wydania skarżonej decyzji art. 6a ustawy o ochronie przeciwpożarowej;

b. a w przypadku nieuwzględnienia powyższego zarzutu z lit. a i uznania, że skarżona decyzja mogła zostać wydana w oparciu o wspomniane postanowienie W. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] listopada 2011 roku, naruszeniu uległy poniższe przepisy:

. art. 6b ustawy z dnia 24 sierpnia 1994 r. o ochronie przeciwpożarowej w zw. z § 3 ust. 1 pkt 7 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 2 grudnia 2015 roku w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej (Dz.U. z 2015 r., poz. 2117 z późn. zm.) poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego w braku uzgodnienia z rzeczoznawcą pod względem zgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej, gdyż ekspertyza z listopada 2011 roku wymagała zainstalowania w budynku systemu sygnalizacji pożarowej (awaryjne oświetlenie pożarowe) oraz dźwiękowego systemu ostrzegawczego (sygnalizacja dźwiękowa o awarii kotłowni do mieszkańców i administracji budynku oraz wyposażenie budynku w dodatkowe sygnalizatory akustyczne);

. art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego w zw. z art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego, w sytuacji w której postanowienie W. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] listopada 2011 roku wymagała zachowania dwóch metrów odległości ściany budynku od granicy działki, podczas gdy zarówno istniejąca zabudowa, jak i nadbudowa budynku od strony wschodniej znajduje się w granicy działki;

3. art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego w zw. z art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 2 w zw. z

a. § 18 ust. 1 oraz 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1065 z późn. zm.) z uwagi na przyjęcie przez organ I i II instancji, że

. inwestor zapewnił w sposób trwały miejsca parkingowe na ul. [...], podczas gdy zawarta z właścicielem terenu umowa najmu miejsc parkingowych pozwala na jej rozwiązanie z miesięcznym okresem wypowiedzenia;

. na działce na ul. [...], na której ma być zlokalizowane 12 miejsc parkingowych, w tym 8 w garażach, nie wytyczono pozostałych 4 miejsc parkingowych na terenie działki, a ich ewentualne wytyczenie wymagałoby przeprowadzenia w tym względzie dodatkowych robót budowlanych;

. na działce, na której znajduje się budynek przy ul. [...] zaplanowano 5 miejsc postojowych przeznaczonych wyłącznie dla osób niepełnosprawnych, co w sytuacji, w której dla 17 lokali mieszkalnych ma być zapewnionych 17 miejsc parkingowych oznacza, że współczynnik specjalnych miejsc parkingowych względem ogólnej ilości miejsc parkingowych wynosi około 30%, podczas gdy szacunkowa ilość osób niepełnosprawnych w społeczeństwie wynosi poniżej 10% - tym samym znacząco przekroczono dyspozycję przedmiotowych przepisów, jednocześnie de facto pozbawiając części lokali mieszkalnych miejsc postojowych;

b. § 13 ust. 1 rozporządzenia przywołanego powyżej w lit. a w zw. z § 13 ust. 4 tego rozporządzenia w zw. z § 3 pkt 1 oraz § 60 ust. 1 tego rozporządzenia poprzez nieprawidłowe przyjęcie, że budynek przy ul. [...] znajduje się w zabudowie śródmiejskiej, skoro w dacie orzekania przez organy treść definicji "zabudowa śródmiejska" uzależniono od określenia tego faktu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego lub w przypadku jego braku w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, a w niniejszej sprawie przedmiotowa nieruchomość nie znajduje się w obszarze funkcjonalnego śródmieścia zgodnie ze Studium Miasta P. z 2014 roku (uchwała nr [...] Rady Miasta P. z dnia [...] września 2014 roku w sprawie Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta P.). Jednocześnie w toku postępowania nie zbadano wpływu zacienienia przez zrealizowaną nadbudowę budynku znajdującego się na ul. [...];

c. § 23 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia przywołanego powyżej w lit. a w zw. z § 22 ust. 2 pkt 3 tego rozporządzenia oraz § 23 ust. 1 pkt 2 tego rozporządzenia w zw. z § 23 ust. 2 tego rozporządzenia poprzez przyjęcie, że spełniony został wymóg dotyczący maksymalnej odległości dojścia od najdalszego wejścia budynku mieszkalnego do miejsca gromadzenia odpadów stałych, co nie jest spełnione w przedmiotowej sprawie jako że pomiędzy działką o nr ewid. [...] a działką nr [...] (ul. [...] znajduje się płot, przez co droga pomiędzy budynkiem lokalizowanym na nieruchomości o nr dz. [...] a miejscem gromadzenia odpadów stałych wynosi ponad 80 m. Nadto, miejsce gromadzenia odpadów stałych znajduje się w granicy z działką nr [...], co narusza § 23 ust. 1 pkt 2 i ust 2 wskazanego rozporządzenia, ponieważ na sąsiedniej działce nie znajduje się miejsce gromadzenia odpadów stałych, które stykałoby się z projektowanym śmietnikiem.

II. Rażące naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy,

1. art. 7 K.p.a. w zw. z art. 77 § 1 K.p.a. w zw. z art. 80 K.p.a. poprzez pominięcie przez organy I i II instancji okolicznością świadczących o tym, że

a. przedłożona przez inwestora umowa najmu z dnia [...] listopada 2018 roku nie mogła stanowić podstawy do uznania, że inwestor zapewnił odpowiednią liczbę miejsc parkingowych dla planowanej inwestycji w sposób trwały (brak załącznika – mapy określającej dokładnie wynajęte miejsca parkingowe, dokumentacja fotograficzna nie pozwala na zlokalizowanie miejsc parkingowych na nieruchomości przy ul. [...] na zewnątrz zlokalizowanego na niej budynku mieszkalnego wielorodzinnego, brak stosownego oświadczenia wynajmującego, z treści umowy najmu wynika możliwość jej wypowiedzenia w terminie jednego miesiąca, brak ustalenia przez organy w jaki sposób realizacja umowy najmu wpływać może na zapewnienie własnych potrzeb parkingowych na nieruchomości przy ul. [...] (działka nr [...]).

b. płot znajdujący się pomiędzy działką nr [...] a działką nr [...] uniemożliwia swobodny dostęp najkrótszą drogą do położnego na działce nr [...] miejsca gromadzenia odpadów stałych, a treść służebności umożliwjającey swobodne przejście przez każdoczesnego właściciela działki nr [...] przez działkę nr [...]/ nie może stanowić podstawy do stwierdzenia, że płot ten nie wpływa na możliwość wytyczenia najkrótszej drogi bez jego uwzględnienia;

2. art. 6 K.p.a poprzez naruszenie zasady legalizmu przez organy I i II instancji w ten sposób, że ich rozstrzygnięcia oparte zostały na przepisach nieobowiązujących w dacie orzekania, tj.

a. rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 22 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w zakresie, w jakim organ przyjął, że legalizowany budynek spełnia wymagania dotyczące zabudowy śródmiejskiej, opierając się na starym brzmieniu przepisu § 3 pkt 1 rozporządzenia w brzmieniu sprzed 1 stycznia 2018 roku;

b. rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 roku w sprawie uzgodnienia projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej (Dz.U. z 2003 r., Nr 121, poz. 1137 z późn. zm.) w zakresie, w jakim przyjęto za podstawę odstąpienia od przepisów technicznych postanowienie Komendanta [...] Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] listopada 2011 r. wydane na podstawie przepisów nieobowiązujących na dzień zarówno złożenia zamiennego projektu budowlanego, jak i wydania rozstrzygnięcia przez organy.

Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, wskazując, że podtrzymuje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, jednak nie wszystkie jej zarzuty okazały się trafne.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.; w skrócie "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1). Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu.

W świetle powyższych przepisów Sąd dokonał kontroli zaskarżonej decyzji W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowanego z [...] lutego 2020 roku, którą organ odwoławczy uchylił zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowanego dla Miasta P. z [...] grudnia 2019r. w części, w jakiej określono podstawę prawną wydanego rozstrzygnięcia, tj. "na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 07.07.1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2019r. poz. 1186) oraz art. 104 ustawy z dnia 14.06.1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018r. poz. 2096 ze zm.)", i w tym zakresie orzekł na podstawie art. 104 § 1 K.p.a. oraz art. 51 ust. 4 w zw. z art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego, a w pozostałej części decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. utrzymał w mocy.

Sąd doszedł do przekonania, że wniesiona skarga zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2020 roku ([...]) oraz poprzedzająca ją decyzja nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia [...] grudnia 2019 roku ([...]) naruszają prawo w stopniu skutkującym koniecznością wyeliminowania ich z obrotu prawnego.

W pierwszej kolejności należy podkreślić, że oceniając zgodność z prawem zaskarżonej decyzji WWINB trzeba odnieść się okoliczności, że w sprawie uprzednio zapadły już dwa prawomocne orzeczenia sądów administracyjnych, tj.: wyrok WSA w Poznaniu z dnia [...] października 2012 roku, sygn. akt II SA/Po [...] oraz wyrok WSA w Poznaniu z dnia [...] września 2013 roku, sygn. akt IV SA/Po [...].

Jest to o tyle istotne, że w myśl art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Przez "ocenę prawną" rozumie się wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich zastosowania w rozpoznanej sprawie. Pojęcie to obejmuje zarówno krytykę sposobu zastosowania normy prawnej w zaskarżonym akcie, jak i wyjaśnienie, dlaczego stosowanie tej normy przez organ, który wydał dany akt, zostało uznane za błędne, bądź za prawidłowe. Natomiast "wskazania co do dalszego postępowania" dotyczą sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu uniknięcie błędów już popełnionych oraz wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia wadliwości w postaci np. braków w materiale dowodowym lub innych uchybień procesowych (zob. A. Kabat (w:) B. Dauter i in., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, W. 2018, uw. 3 i 5 do art. 153). W świetle cytowanego art. 153 p.p.s.a. zarówno organ administracji publicznej ponownie rozpoznający sprawę, jak i wojewódzki sąd administracyjny, są co do zasady związani oceną prawną i wskazaniami wyrażonymi we wcześniejszym, prawomocnym wyroku. Utrata mocy wiążącej takich ocen i wytycznych następuje jedynie wyjątkowo: przede wszystkim w razie wzmiankowanej w art. 153 p.p.s.a. zmiany stanu prawnego, powodującej, że pogląd sądu stanie się nieaktualny; a ponadto w razie zmiany, po wydaniu orzeczenia sądowego, istotnych okoliczności faktycznych, bądź też na skutek wzruszenia orzeczenia zawierającego ocenę prawną w przewidzianym do tego trybie (por. A. Kabat (w:) B. Dauter i in., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, W. 2018, uw. 9 do art. 153).

Sąd w składzie rozpatrującym przedmiotową sprawę jest związany oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w wyroku Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] października 2012 roku, sygn. akt II SA/Po [...]. Sąd rozpoznał tym wyrokiem skargę na decyzję Wojewody W. z dnia [...] maja 2012 roku (IR.IV.7721-177/11) uchylającą decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] ([...]) o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu L. K. prowadzącemu Spółkę A" pozwolenia na budowę dla inwestycji obejmującej nadbudowę i zmianę sposobu użytkowania budynku usługowo-mieszkalnego na cele mieszkalne przy ul. [...] w P. (działka nr [...], ark. [...], obręb W.). Wyrok ten dotyczył zatem tego samego budynku zlokalizowanego przy ul. [...] w P. (dz. nr [...], ark. [...], obręb W.) co podlegająca aktualnie rozpoznaniu decyzja Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2020 roku ([...]) oraz poprzedzająca ją decyzja nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia [...] grudnia 2019 roku ([...]).

W wyroku z [...] października 2012r. WSA w Poznaniu zaakceptował stanowisko organu, że spełniony jest warunek zapewnienia miejsc postojowych dla samochodów dla projektowanej inwestycji, jeżeli miejsca te zostaną urządzone na innej działce inwestora w otoczeniu budynku, ale usytuowanie miejsc postojowych na innej działce niż działka inwestycyjna musi być należycie udokumentowane – prawo do korzystania z tych miejsc na wyłączność przez użytkowników przedmiotowego budynku położonego na działce [...]. Sąd podkreślał, że nie można przeznaczyć do obsługi nowej inwestycji miejsc postojowych już przeznaczonych do obsługi innej, legalne zabudowy. Podobnie jak w przypadku miejsc postojowych również miejsce gromadzenia odpadów stałych powinno zostać odzwierciedlone na odpowiedniej załączonej do projektu mapie pozwalającej organowi zweryfikować czy spełnione zostały wymagania określone przepisami.

W kwestii nasłonecznienia pomieszczeń Sąd podkreślał, że zagadnienie to ma dwojaki charakter – z jednej strony czy spełnione są warunki techniczne związane z nasłonecznieniem pomieszczeń w parterze budynku na działce nr [...], a więc budynku objętym projektem, z drugiej czy inwestycja nie spowoduje zacienienia pomieszczeń mieszkalnych w budynkach otaczających. Dalej Sąd stwierdził, że z opinii rzeczoznawcy do spraw sanitarno-higienicznych z [...] lutego 2012r. nie wynika jednoznacznie czy warunki związane z nasłonecznieniem pomieszczeń w parterze budynku na działce [...] nie spełniają obowiązujących norm techniczno-budowlanych, czy też normy te spełniają i dlatego mogą być dopuszczone. Jeżeli bowiem warunki techniczne w zakresie zacienienia nie są spełnione, to ekspertyza w tym zakresie powinna być zaopiniowana przez właściwego państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego zgodnie z § 2 ust. 2 in fine rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 15 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 ze zm., dalej "rozporządzenie").

Natomiast, wyrok WSA w Poznaniu z dnia [...] września 2013 roku, sygn. akt IV SA/Po [...] nie ma istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy dotyczy bowiem uchylenia decyzji o umorzeniu postępowania z uwagi na brak jego bezprzedmiotowości.

Mając na uwadze dotychczasowy stan faktywny sprawy zapoczątkowanej w 2000r. w ocenie Sądu, aktualne postępowanie mimo swojej specyfiki jest kontynuacją poprzedniego postępowania dotyczącego pozwolenia na nadbudowę i zmianę sposobu użytkowania budynku usługowo-mieszkalnego na mieszkania zlokalizowanego w P., działka nr [...]. Postępowanie to dotyczy tego samego budynku, przeprowadzonych robót budowlanych polegających na jego nadbudowie o jedną kondygnację i zmianie sposobu użytkowania budynku na mieszkalny, mimo że prowadzone postępowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę i zmiany sposobu użytkowania budynku usługowo-mieszkalnego na mieszkalny ostatecznie zakończyło się decyzją nr [...] Prezydenta Miasta P. z dnia [...] marca 2014 roku o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę w sprawie nadbudowy i zmiany sposobu użytkowania budynku usługowo-mieszkalnego na cele mieszkalne na działce nr [...] w P..

Przedmiotowe postępowanie zostało wszczęte na skutek kolejnej interwencji Wspólnoty Mieszkaniowej z [...] września 2014r. i następnych oraz stwierdzenia prowadzenia na nieruchomości przy ul. [...] w P. robót - z odstępstwem od zatwierdzonego projektu budowlanego decyzją z dnia [...] czerwca 2000 r. - polegających na podniesieniu dachu, zmianie kształtu dachu, wykonaniu wystających okapów, zmianie układu ścian wewnętrznych, rezygnacji ze schodów wewnętrznych, zmianie kształtu schodów zewnętrznych, zmianie układ drzwi zewnętrznych i wewnętrznych, rezygnacji z bramy garażowej, zmianie usytuowania otworów okiennych, zmianie wysokości ostatniej kondygnacji, wymiany starej konstrukcji dachowej na nową (protokół nr [...] z dnia [...] września 2015 roku). Organ zobowiązany był z urzędu wszcząć postępowanie w sprawie nadbudowy i zmiany sposobu użytkowania budynku przedszkola i łaźni na budynek mieszkalny na działce nr [...] w P.. Wskazuje na to notatka służbowa PINB z [...] września 2015 roku (k. 1 akt adm.).

W dniu [...] października 2015 roku PINB zawiadomił o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie zgodności z przepisami robót budowlanych wykonanych w budynku na dz. nr [...] /2, ark. [...], obręb W.. PINB prowadził niniejsze postępowanie w przedmiocie istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego wprowadzonych w trakcie dokonania nadbudowy i przeprowadzenia zmiany sposobu użytkowania budynku przedszkola i łaźni na budynek mieszkalny (k. 24 akt adm.), ale przyjąć należy, że postępowanie to w istocie wiąże się i jest kontynuacją wniosku inwestora o wydanie pozwolenia na nadbudowę i zmianę sposobu użytkowania budynku na mieszkalny.

Kwestią sporną w niniejszym postępowaniu jest czy organy nadzoru budowanego dokonały prawidłowego zatwierdzenia przedłożonego projektu budowanego zamiennego w jego ostatecznej wersji opracowanej w czerwcu 2018r.

Materialnoprawną podstawę rozstrzygania w niniejszej sprawie stanowią przepisy ustawy z 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania zaskarżonej decyzji (Dz.U. z 2019r., poz. 1186 ze zm., dalej "pr.bud.").

W pierwszej kolejności wskazać należy, że organy prowadziły postępowanie naprawcze w prawidłowym trybie na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 51 ust. 7 pr.bud., co zostało przesądzone w decyzji PINB Nr [...] z [...] kwietnia 2016r., następnie uchylonej jedynie w części dotyczącej podstawy prawnej, a w pozostałej części utrzymanej w mocy decyzją WWINB z [...] lipca 2016r. w przedmiocie nałożenia na inwestora w celu doprowadzenia do zgodności z przepisami robót budowanych wykonanych w budynku znajdującym się na działce [...] w P., prowadzonych z istotnym odstąpieniem od decyzji z [...] czerwca 2000r. o pozwoleniu na budowę i zmianę sposobu użytkowania budynku przedszkola i łaźni na budynek biurowy z garażami w parterze, obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu budowanego zamiennego przedmiotowego budynku uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowanych – która jest decyzją ostateczną. Zastosowanie obecnie art. 51 ust. 4 w zw. z art. 51 ust. 7 pr.bud. stanowi logiczną konsekwencję wcześniejszego wytypowania i zastosowania przez organ nadzoru budowlanego przepisu art. 51 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 51 ust. 7 pr.bud. (roboty budowane zostały bowiem zakończone). Przy czym wskazać należy, że w judykaturze trafnie zauważa się, że nie można rozumieć przepisu art. 51 ust. 7 pr.bud. w ten sposób, że wyłącza on stosowanie przez organ nadzoru budowlanego innych rozstrzygnięć niż wymienione w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 pr.bud. (zob. np. wyroki NSA: z [...].02.2014 r., II OSK [...]; z [...].09.2016 r., II OSK [...] – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl; w skrócie "CBOSA"). Stąd też dopuszczalne jest w takiej sytuacji stosowanie art. 51 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 51 ust. 7 pr.bud. (zob. wyrok WSA z [...].05.2019 r., VIII SA/Wa [...], CBOSA; por. też wyrok NSA z [...].01.2019 r., II OSK [...], CBOSA).

Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania zastosowanego trybu naprawczego art. 51 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 51 ust. 7 pr. bud. Przy czym, tryb ten jest postępowaniem mającym na celu doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, odrębnym od legalizacji samowoli o jakim mowa w art. 48 i 49 pr.bud., gdzie organ prowadzi postępowanie legalizacyjne budowy, która została dokonana bez wymaganego pozwolenia na budowę. Tymczasem, w przedmiotowym postępowaniu budynek wzniesiony został legalnie na podstawie pozwolenia na budowę, tylko późniejsze roboty budowlane jakie w nim dokonano stanowią istotne odstępstwo do zatwierdzonego projektu budowlanego z [...] czerwca 2000r. Wbrew temu co podnosi skarżąca, w niniejszym postępowaniu nie mamy do czynienia z samowolą budowlaną, a odstępstwem od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia o jakim mowa w art. 36a pr.bud., doprowadzenie przeprowadzonych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem odbywa się w trybie art. 50 i 51 pr. bud. Uchylenie decyzji z [...] czerwca 2000r. jest natomiast konsekwencją przepisu art. 36a ust. 2 pr.bud., który nakazuje uchylenie pozwolenia na budowę w przypadku wydania decyzji nakładającej obowiązek sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych w celu doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem.

Organy prawidłowo ustaliły, że przeprowadzone roboty budowlane polegały w szczególności na podniesieniu i zmianie konstrukcyjnej dachu, zmianie wysokości ostatniej kondygnacji oraz zmianie sposobu użytkowania na budynek mieszkalny. Słusznie, zatem przyjęły organy obu instancji, że na skutek przeprowadzonych przez inwestora robót budowlanych doszło do istotnego odstąpienia od warunków decyzji z [...] czerwca 2000r. zatwierdzającej projekt budowany i udzielającej pozwolenia na budowę i zmianę sposobu użytkowania budynku przedszkola i łaźni na budynek biurowy z garażami w parterze o jakim mowa w art. 36a ust. 5 pkt 1, 2 i 4 pr.bud.

W myśl art. 36a ust. 3 pr.bud. w postępowaniu w sprawie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę – którego przeprowadzenie, jak wynika z art. 36a ust. 1 pr.bud., jest niezbędne w przypadku zamiaru istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę – przepisy art. 32-35 stosuje się odpowiednio do zakresu tej zmiany. W myśl zaś odpowiednio zastosowanego art. 35 ust. 1 pr.bud., przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

Mając powyższe na uwadze, w pierwszej kolejności należało dokonać oceny zgodności projektu budowlanego z decyzją o warunkach zabudowy, wobec braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Organy nadzoru budowlanego wskazały, że projekt budowany zgodny jest z decyzją Prezydenta Miasta P. Nr [...] z [...] lipca 2008r. ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na nadbudowie budynku mieszkalno-biurowego o 1 kondygnację na cele mieszkalne, przewidzianej do realizacji na działce nr [...] w P. (k. 116 akt adm. I inst.) wydaną na potrzeby wniosku z [...] czerwca 2011r. o wydanie pozwolenia na budowę i zmianę sposobu użytkowania budynku usługowo-mieszkalnego na mieszkalny.

Natomiast skarżąca Wspólnota zarzuciła, że decyzja o warunkach zabudowy z dnia [...] lipca 2008 r. wydana została dla inwestycji w postaci "nadbudowy budynku mieszkalno-biurowego o jedną kondygnację na cele mieszkalne" w toku postępowania o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę zakończonego wydaniem ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] marca 2014 r. o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę nr [...], co w konsekwencji powinno skutkować stwierdzeniem niezgodności projektu zamiennego z decyzją o warunkach zabudowy i odmową zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego, czym organy naruszyły przepisy prawa materialnego art. 35 ust. 1 pkt 1 pr.bud.

Zdaniem Sądu powyższy zarzut Wspólnoty okazał się niezasadny. Dokonując zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego w niniejszej sprawie organy winny uwzględnić warunki zabudowy i zagospodarowania terenu określone w decyzji o warunkach zabudowy z [...] lipca 2008r. Jak już wyżej wskazano w istocie niniejsze postępowania, tak jak poprzednie zainicjowane [...] czerwca 2011r. o wydanie pozwolenia na budowę i zmianę sposobu użytkowania budynku usługowo-mieszkalnego na mieszkalny, dotyczy tego samego budynku położonego na działce [...] i zmierza do zmiany jego sposobu użytkowania na mieszkalny.

Odnosząc się do powyższego, jak słusznie przyjmuje się w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, decyzja o warunkach zabudowy nie może być wydana dla inwestycji, która podlega legalizacji w postępowaniu naprawczym prowadzonym w trybie art. 50 i art. 51 pr. bud. W odróżnieniu bowiem od art. 48 pr.bud., art. 51 tej ustawy nie przewiduje możliwości nałożenia na inwestora obowiązku przedłożenia decyzji o warunkach zabudowy i to dla inwestycji już zrealizowanej (por. wyrok NSA z [...] września 2010 r., II OSK [...], dostępne w internetowej bazie orzeczeń: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Powyższy pogląd podzielił również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z [...] kwietnia 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa [...], którym uchylono postanowienie o zawieszeniu postępowania naprawczego do czasu ostatecznego zakończenia postępowania dotyczącego wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu na przedmiotowy budynek. W tej sytuacji, wobec braku przepisu, który pozwalałby wydać decyzję o warunkach zabudowy dla inwestycji, co do której prowadzone jest postępowanie naprawcze w trybie art. 50 i 51 pr. bud., zarzut niezgodności projektu budowlanego zamiennego z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym uznać trzeba za niezasadny (wyr. NSA z dnia [...] października 2019 r., sygn. akt II OSK [...], Lex 2769047).

Jakkolwiek, zasadny jest zarzut niezgodności projektu budowlanego zamiennego z warunkami zabudowy z 2008r. w kwestii geometrii dachu. Decyzja o warunkach zabudowy w punkcie [...] 6 przewiduje dach płaski, a projekt budowlany zamienny przewiduje dach skośny trzyspadowy (co wynika z rzutu dachu k. 33 projektu). Brak bowiem opisu geometrii dachu w części tekstowej Projektu.

Rolą organu ponownie rozpoznającego sprawę będzie zatem nałożenie na inwestora obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowanych w celu doprowadzenia robót wykonanych w zakresie dotyczącym dachu do stanu zgodnego z prawem (art. 51 ust. 1 pkt 3 pr. bud.)

Następnie, ocenić należało zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami w techniczno-budowlanymi (art. 35 ust. 1 pkt 2 pr. bud.) oraz kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń (pkt 3).

Skarżąca podnosiła zarzut naruszenia przez organy I i II instancji zasady legalizmu wyrażonej w art. 6 k.p.a. przez wydanie rozstrzygnięć podlegających ocenie co do ich zgodności z prawem na podstawie nieobowiązujących przepisów prawa oraz na podstawie nieaktualnych aktów stosowania prawa, gdyż podstawa prawna ich wydania utraciła moc. Kwestia ta podlega wyjaśnieniu jako zagadnienie wstępne poniżej, gdyż przebieg dalszej analizy materialnoprawnej uzależniony jest od ustalenia, które przepisy znajdowały zastosowanie w sprawie.

Zdaniem skarżącej, organy orzekające w niniejszej sprawie powinny ocenić zgodność projektu budowlanego zamiennego z przepisami obowiązującymi na dzień wydania decyzji organu I instancji, tj. w dniu [...] grudnia 2019 roku. Oznacza to, że rozstrzygnięcie przez WWINB i PINB na podstawie przepisów nieobowiązujących w tak określonym momencie oznacza naruszenie zasady legalizmu. Skarżąca wskazała, że zasada ta została naruszona, gdyż rozstrzygnięcie organu I instancji z dniu [...] grudnia 2019 roku zostało wydane na podstawie nieobowiązującego już w tym dniu rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2003 roku w sprawie uzgodnienia projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej (Dz.U. z 2003 r., Nr 121, poz. 1137 z późn. zm.) w brzmieniu sprzed [...] grudnia 2015r. Nadto, skarżąca podniosła, że postanowienie Komendanta [...] Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] listopada 2011 roku wydane na podstawie rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2003 r. w sprawie uzgodnienia projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej (Dz.U. z 2003 r., Nr 121, poz. 1137 z późn. zm.) w zakresie, w jakim przyjęto je za podstawę odstąpienia od przepisów technicznych zostało wydane na podstawie przepisów nieobowiązujących zarówno na dzień złożenia zamiennego projektu budowlanego, jak i na dzień wydania rozstrzygnięcia przez organy (zatem organu I instancji oraz organu II instancji).

Zdaniem Sądu, zarzut wydania decyzji organu I i II instancji w oparciu o nieobowiązujące na dzień wydania decyzji organu I instancji brzmienie rozporządzenia Ministra Infrastruktury w dnia [...] kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych (Dz.U. z dalej "rozporządzenie"), jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, jest niezasadny.

W pierwszej kolejności podkreślić należy, że Sąd dokonuje oceny pod względem zastosowanego stanu prawnego na dzień wydania zaskarżonej decyzji, zatem decyzji organu odwoławczego, a nie tylko na dzień wydania decyzji organu I instancji. Zgodnie bowiem z zasadą wynikającą z art. 15 k.p.a. organ odwoławczy dokonuje ponownego merytorycznego rozpatrzenia sprawy w jej całokształcie, a nie tylko kontroli postępowania przeprowadzonego przez organ I instancji i kończącej to postępowanie decyzji pierwszoinstancyjnej.

Słusznie wskazała skarżąca, że na dzień wydawania decyzji organu I instancji, a także II instancji obowiązywało inne brzmienie rozporządzenia o warunkach technicznych niż to na podstawie której organ I instancji oraz organ II instancji wydały własne rozstrzygnięcia podlegająca aktualnie kontroli sądowej. W tej kwestii zauważyć należy, że to, które z brzmień rozporządzenia o warunkach technicznych, sprzed [...] stycznia 2018 roku czy po [...] stycznia 2018 roku, należy stosować w rozpoznawanej sprawie zostało rozstrzygnięte na mocy przepisów przejściowych zawartych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] listopada 2017 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2017 r., poz. 2285) (dalej jako "rozporządzenie intertemporalne"). Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia intertemporalnego dla zamierzenia budowlanego, wobec którego przed dniem wejścia w życie rozporządzenia został złożony wniosek o zatwierdzenie zamiennego projektu budowlanego stosuje się przepisy dotychczasowe. Zgodnie z § 3 tego rozporządzenia weszło ono w życie z dniem [...] stycznia 2018 roku, który staje się cezurą czasową, wobec której badaniu podlega to, które z przepisów – dotychczasowe czy znowelizowane – stosuje się do danej sprawy administracyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia [...] maja 2020 roku, sygn. akt II OSK [...], LEX nr 3058880, wskazał, że dla zastosowania przepisów rozporządzenia o warunkach technicznych – dotychczasowych, tzn. sprzed nowelizacji z [...] listopada 2017 roku, czy nowych, tzn. po nowelizacji z [...] listopada 2017 roku, – znaczenie ma data złożenia wniosku o pozwolenie na budowę, a nie data orzekania przez organ I czy nawet II instancji. Przenosząc to rozstrzygnięcie na kanwę rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, że w ramach § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia intertemporalnego wyszczególniono obok wniosku o pozwolenie na budowę także wniosek o zatwierdzenie zamiennego projektu budowlanego. Wniosek w zakresie wydania pozwolenia na budowę i zmianę sposobu użytkowania budynku na mieszkalny został złożony [...] czerwca 2011r. Nadto postępowanie w sprawie zgodności z przepisami robót budowlanych wykonanych w budynku na dz. nr [...], ork. [...], obręb W., zostało wszczęte z urzędu w dniu [...] października 2015 roku. Nadto złożenie do organu projektu budowanego zamiennego stanowi wniosek o jego zatwierdzenie, co nastąpiło w 2016r., a co za tym idzie dla zastosowania przepisów warunków technicznych o określonej treści ma zatem znaczenie data złożenia wniosku o wydania projektu budowlanego zamiennego, a nie data orzekania przez organ II instancji. Skoro postępowanie zostało wszczęte przed dniem [...] stycznia 2018 roku, warunki budowlano-techniczne należy rozpatrywać w oparciu o rozporządzenie o warunkach technicznych w brzmieniu sprzed [...] stycznia 2018 roku.

Odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów dotyczących warunków technicznych wskazać należy, że zasadnie skarżąca zarzuciła naruszenie § 18 ust. 2 warunków technicznych w zakresie niespełnienia wymogu zapewnienia odpowiedniej ilości miejsc postojowych.

O ile dopuszczalne było w niniejszej sprawie zaprojektowanie miejsc postojowych poza terenem działki inwestycyjnej [...], to już w wyroku WSA w Poznaniu z [...] października 2012r. Sąd wskazał, jakie przesłanki sytuowania takich miejsc postojowych należy spełnić, by można było uznać że wymagane miejsca postojowe są zapewnione. W tym zakresie ocenić należało przedłożoną przez inwestora umowę najmu z dnia [...] listopada 2018 roku. Zgodzić należy się ze skarżącą, że umowa ta nie charakteryzuje się przymiotem trwałości i realności zapewnienia miejsc postojowych dla przedmiotowego budynku mieszkalnego, gdzie znajduje się 17 mieszkań, na działce przy ul. [...] w P., na której miejsca postojowe zaprojektowano. Z projektu zagospodarowania terenu wynika umiejscowienie konkretnych 17 miejsc postojowych łącznie na działce nr [...] i nr [...] wraz z ich zwymiarowaniem pozwalającym określić spełnienie parametrów określonych w § 19 ust. 1, 2, 3 i 4 rozporządzenia.

Zgodnie z § 18 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych zagospodarowując działkę budowlaną, należy urządzić, stosownie do jej przeznaczenia i sposobu zabudowy, stanowiska postojowe dla samochodów użytkowników stałych i przebywających okresowo, w tym również stanowiska postojowe dla samochodów, z których korzystają osoby niepełnosprawne. Jednocześnie § 18 ust. 2 rozporządzenia wskazuje, że liczbę stanowisk postojowych i sposób urządzenia parkingów należy dostosować do wymagań ustalonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, z uwzględnieniem potrzebnej liczby stanowisk, z których korzystają osoby niepełnosprawne.

W decyzji nr [...] o warunkach zabudowy z dnia [...] lipca 2008 roku Prezydent Miasta P. ustalił w punkcie I.2.tiret 7, że na jedno mieszkanie ma być zapewnione jedno miejsce parkingowe. a pełne potrzeby parkingowe należy zapewnić na terenie własnej działki.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym (wyrok WSA w Krakowie z [...] stycznia 2017 r., II SA/Kr [...] (Lex nr 219722); wyrok WSA w Krakowie z [...] września 2013 r., II SA/Kr [...] (Lex nr 1370801); wyrok WSA w Krakowie z [...] września 2011 r., II SA/Kr [...] LEX, nr 966400; wyrok WSA w Warszawie z [...] kwietnia 2008 r., VII SA/Wa [...], (Lex nr 516704); wyrok NSA z [...] listopada 2007 r., II OSK [...] (Lex nr 425369), sądy administracyjne pierwotnie uznawały, że brzmienie § 18 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych prowadzi do wniosku, że miejsca parkingowe inwestor powinien zapewnić na terenie, na którym inwestycja ma być realizowana. Zarówno gramatyczna (literalna), jak i celowościowa (funkcjonalna) wykładnia omawianego przepisu prowadzi do jednoznacznego wniosku, że miejsca parkingowe muszą być zaprojektowane i urządzone na terenie należącym do inwestora, na którym dana inwestycja ma być realizowana, jak też mają one mieć charakter trwały, a więc nie mogą to być miejsca parkingowe np. tylko na czas budowy, lub na pewien tylko okres początkowy użytkowania obiektu budowlanego. Istotą unormowania § 18 ust. 1 rozporządzenia o warunkach technicznych jest bowiem niewątpliwie doprowadzenie do tego, aby nowa inwestycja budowlana w zakresie parkowania nie obciążała wyłącznie dróg publicznych (miejsc postojowych na tych drogach). Inwestor z woli ustawodawcy, przystępując do realizacji zamierzenia budowlanego, ma związane z tym i wynikające z przepisów prawa publicznego obowiązki, w tym również obowiązek poniesienia ciężarów wiążących się z zapewnieniem miejsc parkingowych dla przyszłych użytkowników obiektu budowlanego, objętego wnioskiem o pozwolenie na budowę.

Ta powyższa rygorystyczna wykładnia cytowanego przepisu została nieco złagodzona w wyroku NSA z dnia [...] października 2018 r., II OSK [...] (Lex nr 2574180; wyroku NSA z [...] września 2018 r., II OSK [...] (Lex nr 2584293), oraz wyroku NSA z [...] lutego 2018 r., II OSK [...] (Lex nr 2471031). Naczelny Sąd Administracyjny dopuścił, na zasadzie wyjątku od zasady, możliwość urządzenia miejsc parkingowych na działce innej niż działka inwestycyjna, ale pod pewnymi warunkami. Po pierwsze, wskazano, że w ramach obowiązków przewidzianych w art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego rzeczą właściwego organu jest sprawdzenie, czy dokumentacja złożona przez inwestora dowodzi tego, że urządzenie miejsc postojowych na wskazanym parkingu oraz hali garażowej pobliskiej nieruchomości ma charakter trwały i rzeczywisty. Jeżeli więc prawo inwestora do urządzenia miejsc postojowych na parkingu ogólnodostępnym miało wynikać z umowy najmu, to powinny być w niej zawarte podstawowe dane identyfikujące tę nieruchomość (numer księgi wieczystej) oraz właściciela i tytuł prawny podmiotu wynajmującego. Po drugie, wskazano, że możliwość zapewnienia miejsc postojowych na cudzym gruncie jest dopuszczalna wyjątkowo, w szczególności gdy rygorystyczne stosowanie zasady zapewnienia miejsc postojowych wyłącznie na nieruchomości, na której realizowana ma być inwestycja, prowadzić mogłoby do sytuacji, w której inwestor nie mógłby zrealizować żadnej inwestycji na nieruchomości, do której posiada prawo dysponowania na cele budowlane, a której istniejące zagospodarowanie działki uniemożliwia usytuowanie takich miejsc. Dotyczy to np. inwestycji, która w pierwotnym kształcie nie posiada miejsc parkingowych na terenie własnej działki, a która zakłada przebudowę. Przyjęcie zasady, że każda ingerencja w obiekt wymagająca pozwolenia na budowę (nawet przebudowa fragmentu budynku w sposób, który może wyodrębnić dodatkowy lokal mieszkalny w tej samej bryle) wymaga zaprojektowania obligatoryjnie miejsc postojowych na terenie działki inwestora, prowadziłoby do nadmiernego ograniczenia prawa własności i wolności budowlanej. W orzecznictwie wskazuje się też, że dopuszczalne jest wyjątkowo zapewnienie miejsc na cudzym gruncie (poza terenem inwestycji), ale w sytuacji, gdy inwestor zabezpieczy te miejsca na działce sąsiedniej, do której ma tytuł prawny (por wyrok WSA w Krakowie z [...] lipca 2014, II SA/Kr [...], Lex nr 159297).

W tym samym kierunku wyrokiem z dnia [...] października 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie pod sygn. akt II SA/Po [...] dopuścił możliwość usytuowania miejsc postojowych na innej działce niż inwestycyjna. Dodatkowo wypowiedział się co do braku dostatecznej weryfikacji spełnienia wymagań określonych w decyzji o warunkach zabudowy nr [...] z dnia [...] lipca 2008 r. dotyczącej budynku zlokalizowanego na nieruchomości położonej przy ul. [...] w P. w zakresie zapewnienia odpowiedniej ilości miejsc parkingowych. WSA wskazał w tym orzeczeniu, że propozycja usytuowania miejsc postojowych dla samochodów dla projektowanej inwestycji powinna być należycie udokumentowana. Konieczne będzie udokumentowanie przez inwestora prawa do korzystania z tych miejsc na wyłączność przez użytkowników budynku na działce [...] (ul. [...]). Nadto, wysłowiono stanowisko, zgodnie z którym nie można przeznaczać dla obsługi nowej inwestycji miejsc postojowych już przeznaczonych do obsługi innej, legalnej zabudowy. Szczególne okoliczności, uzasadniające urządzenie miejsc postojowych poza terenem inwestycji związane są zwłaszcza z samym charakterem zamierzenia inwestycyjnego, polegającego np. na zmianie użytkowania lub przebudowie zajmującego prawie całą działkę budowlaną, co siłą rzeczy wyklucza możliwość urządzenia na tej działce miejsc postojowych. Dopuszczalne jest przy tym urządzenie miejsc postojowych dla danej inwestycji na gruncie, który nie stanowi przedmiotu własności inwestora, np. na nieruchomości wynajmowanej. Konieczne jest jednak trwałe i rzeczywiste zagwarantowanie możliwości postoju samochodów na cudzym gruncie, co może mieć miejsce także w oparciu o obligacyjny tytuł do tego terenu.

Przenosząc te rozważania na kanwę rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że w świetle przywołanego wyżej orzecznictwa za nieuzasadnione uznać należy takie rozumienie warunków określonych w decyzji o warunkach zabudowy, które uniemożliwiałoby zapewnienie miejsc postojowych dla działki zlokalizowanej na nieruchomości położonej przy ul. [...] w P. na innej działce, zostało to także przesądzone w wyroku z [...] października 2012r. Toteż w szczególnych okolicznościach sprawy odnoszących się do charakteru działki nr [...], skr. [...], obręb W., dopuszczalne jest zapewnienie miejsc postojowych dla tej działki budowlanej na innej nieruchomości na podstawie umowy najmu, jednakże umowa najmu musi spełniać przesłankę trwałości, a przyjęte rozwiązanie obligacyjne musi być rzeczywiste, tj. musi być realnie wykonalne.

Trwałość przedłożonej w sprawie umowy najmu jest ograniczona w dwojaki sposób, po pierwsze, możliwość wypowiedzenia z jednomiesięcznym okresem wypowiedzenia, po drugie, na nieruchomości, na której miałyby zostać najęte miejsca parkingowe, właściciel wystąpił i uzyskał już decyzję o warunkach zabudowy dla tej nieruchomości – decyzja o warunkach zabudowy z [...] listopada 2019 roku (k. 535 akt adm. I inst.). Decyzja ta przewiduje ilość i sposób ustalania miejsc parkingowych, jakie właściciel tej nieruchomości ma wybudować w ramach przyszłej inwestycji budowlanej, ale ich ilość i sposób ustalenia nie uwzględnia miejsc postojowych zarezerwowanych dla budynku posadowionego na działce nr [...]. Nietrwałe jest zatem zlokalizowanie miejsc parkingowych na tej nieruchomości o numerze ewidencyjnym [...] dla inwestycji, której dotyczy przedmiotowe postępowanie.

W ocenie Sądu dopuszczalne jest zapewnienie miejsc postojowych na działce nr [...] przy ul [...], jeżeli inwestor wykaże, że prócz miejsc postojowych dla projektowanej inwestycji zagwarantuje dodatkową rezerwę miejsc wymaganych dla budynku położonego na działce [...].

Odnośnie zarzutu naruszenia przepisu § 22 i § 23 warunków technicznych Sąd podziela stanowisko organów, że zachowano wymóg odległości miejsc na pojemniki i kontenery nie więcej niż 80 m od najdalszego wejście do obsługiwanego budynku wielorodzinnego. Odległość tą wyznaczono także w projekcie zagospodarowania terenu (k. 15 Projektu). Słusznie wskazują przy tym organy, że wpisana do księgi wieczystej służebność gruntową przejazdu i przechodu przez dz. nr [...] na rzecz każdorazowego właściciela dz. nr [...] pozwala stwierdzić że działka nr [...] (i znajdujący się na niej budynek) mają dostęp do zaprojektowanego śmietnika, gdy został posadowiony na dz. nr [...]. Organy nadzoru budowlanego nie mogą ingerować w kwestii postawienia na dz. nr [...] ogrodzenia uniemożliwiającego użytkownikom dz. nr [...], dostęp do nieruchomości przy ul. [...]. Jest to kwestia sporu cywilnego rozstrzyganego przez sądy powszechne.

Z drugiej jednak strony, w ocenie Sądu nie wykazano że zachowane zostały także i inne parametry sytuowania pojemników i kontenerów na odpady stałe dotyczące minimalnych odległości od okien i drzwi do budynków oraz sąsiedniej działki o jakich mowa w § 23 ust. 1 warunków technicznych. Przy czym z § 23 ust. 2 rozporządzenia wynika także możliwość odstąpienia od odległości wskazanych w § 223 ust. 1 po uzyskaniu opinii państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego. Takiej opinii w aktach administracyjnych sprawy brak. Rola organu ponownie rozpoznającego sprawę będzie wezwanie inwestora do usunięcia powyższego braku w krecie wykazania, że położenie pojemników spełnia minimalne odległości od okien i drzwi do budynków oraz sąsiedniej działki, jak to wynika z § 23 ust. 1 warunków technicznych lub inwestor przedłoży stosowną opinie o odstąpieniu od tych wymagań.

Niezasadny okazał się zarzut skarżącej, że w świetle definicji pojęcia "zabudowy śródmiejskiej", należało posłużyć się nową aktualnie obowiązującą definicją sformułowaną w § 3 pkt 1 rozporządzenia z dnia [...] kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w brzmieniu obowiązującym od [...] stycznia 2018 roku.

Jak wskazano powyżej, kwestia intertemporalna dotycząca definicji pojęcia "zabudowa śródmiejska" została rozstrzygnięta na mocy Rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] listopada 2017 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Jak wskazano powyżej zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia intertemporalnego dla zamierzenia budowlanego, wobec którego przed dniem wejścia w życie rozporządzenia został złożony wniosek o zatwierdzenie zamiennego projektu budowlanego stosuje się przepisy dotychczasowe (por. wyr. NSA z dnia [...] maja 2020 roku, sygn. akt II OSK [...], LEX nr 3058880). Ze względu na powyższe, zastosowanie w niniejszej sprawie do wyznaczenia pojęcia "zabudowa śródmiejska" znajdują przepisy dotychczasowe, tzn. pojęcie "zabudowa śródmiejska" należy definiować jako "zgrupowanie intensywnej zabudowy na obszarze funkcjonalnego śródmieścia, który to obszar stanowi faktyczne lub przewidywane w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego centrum miasta lub dzielnicy miasta" (§ 3 pkt 1 rozporządzenia o warunkach technicznych w brzmieniu przed [...] stycznia 2018r.). Dopuszczalne jest zatem zastosowanie § 13 ust. 4 warunków technicznych wskazującego, że odległości o których mowa w ust. 1 mogą być zmniejszone nie więcej niż o połowę w zabudowie śródmiejskiej.

Sąd przypomina, że w kwestii nasłonecznienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wypowiedział się już w przywołanym wyżej wyroku z dnia [...] października 2012 roku, sygn. akt II SA/Po [...]. Wskazano już wtedy, że problematyka nasłonecznienia pomieszczeń w odniesieniu do inwestycji przy ul. [...] ma dwojaki charakter. Z jednej strony konieczne jest rozstrzygnięcie czy spełnione zostały warunki związane z nasłonecznieniem pomieszczeń w parterze budynku na działce [...], a więc budynku wtedy objętym projektem, a aktualnie co do którego organy nadzoru budowlanego I i II instancji zatwierdziły projekt budowlany zamienny na mocy decyzji, które podlegają kontroli w niniejszym postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu. Z drugiej strony, tak w wyroku WSA w Poznaniu z dnia [...] października 2012 roku, sygn. akt II SA/Po [...], ustalić należało czy inwestycja z uwagi na jej charakterystykę, spowoduje zacienienie pomieszczeń mieszkalnych w budynkach otaczających.

Nadto, Sąd wskazuje, że nasłonecznie i przesłanianie są problematycznymi kwestiami w oparciu o zebrany materiał w postępowaniu administracyjnym poddany kontroli sądowej z niniejszym postępowaniu Powyższe zagadnienie dotyczy bowiem analizy oddzielnie nasłonecznienia i przesłaniania.

Skala, w jakiej wykonane zostały dołączone do projektu zamiennego rysunki analizy przesłaniania i przekrój oraz brak jakiegokolwiek ich opisu de facto uniemożliwiają weryfikację wniosków o zapewnionym odpowiednim nasłonecznieniu pomieszczeń oraz o niewystępowaniu przesłaniania. Część tekstowa projektu odnosi się tylko do przesłaniania, podczas gdy warunki techniczne odnoszą się także do nasłonecznienia. Zagadnieniu temu poświęcony jest § 13 oraz § 57 i § 60 warunków technicznych.

Zgodnie z § 60 ust. 1 rozporządzenia pomieszczenia przeznaczone do zbiorowego przebywania dzieci w żłobku, klubie dziecięcym, przedszkolu, innych formach opieki przedszkolnej oraz szkole, z wyjątkiem pracowni chemicznej, fizycznej i plastycznej, powinny mieć zapewniony czas nasłonecznienia wynoszący co najmniej 3 godziny w dniach równonocy w godzinach 800-1600, natomiast pokoje mieszkalne - w godzinach 700-1700.

W wyroku z dnia [...] lutego 2018 r. w sprawie II OSK [...] (dostępny [...] orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "obowiązkiem właściwego organu jest nie tylko zbadanie, czy osoby uprawnione uczestniczyły w przygotowaniu projektu, lecz także, czy rzeczywiście załączone rysunki mogą posłużyć dla oceny nasłonecznienia sąsiednich, istniejących budynków, a nadto dokonać stosownych obliczeń, które ewentualne twierdzenia inwestora pozwalają aprobować, bądź merytorycznie zakwestionować (por. wyrok NSA z dnia [...] listopada 2016 r. sygn. II OSK [...]; wyrok NSA z dnia [...] czerwca 2011 r. sygn. II OSK [...]). Wskazać należy, że zagadnienie przesłaniania reguluje § 13, natomiast nasłonecznienia § 57 i § 60 warunków technicznych. Z treści § 60 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych wynika niewątpliwe wymaganie, by odpowiedni dla danego typu zabudowy czas nasłonecznienia był zapewniony »w dniach równonocy (21 marca i 21 września)«, co należy – zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego - rozumieć jako konieczność ustalenia, że w obu tych dniach tenże warunek podlega spełnieniu. (...) weryfikacja faktycznego nasłonecznienia pomieszczenia, czego wymaga § 60 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, nie może, jak trafnie przyjął Sąd I instancji, opierać się na zaprezentowaniu czasu nasłonecznienia dla dowolnego dnia równonocy i nałożeniu na organ prowadzący postępowanie obowiązku dokonania jego uzupełniającej analizy poprzez albo dodanie albo odjęcie jednej godziny (do) od obliczonych godzin nasłonecznienia w zależności, czy konkretna ocena była sporządzana dla 21 marca, czy też 21 września."

Sąd orzekający w niniejszej sprawie poglądy te w pełni podziela.

Zauważyć należy w tym miejscu, że cytowany wyrok NSA zapadł na kanwie brzmienia § 60 ust. 1 rozporządzenia, jakie obowiązywało przed dniem [...] stycznia 2018 r. W przepisie wskazane były wówczas daty dzienne równonocy: 21 marca i 21 września.

Tymczasem zagadnienia te w niniejszej sprawie uchylają się spod kontroli sądowej - analiza przesłaniania przekrój (wykonana w czerwcu 2018 roku) nie umożliwia dokonania kontroli zgodności cech dokonanych robót budowlanych na budynku zlokalizowanym na nieruchomości położonej na działce nr [...] w P. z warunkami budowlano-technicznymi, w szczególności § 60 rozporządzenia o warunkach technicznych. Tak samo projekt budowlany zamienny odnosi się na str. 16 jedynie do przesłaniania, przywołując § 13 ust. 4 rozporządzenia o warunkach technicznych i oceniając, że warunek dotyczący odległości sąsiedniego budynku od wewnętrznego lica ściany okien pomieszczeń przeznaczonych na pobytu ludzi w projektowanym budynku wynosi 8,4 m, zatem spełnia warunek. Projekt budowlany zamienny nie zawiera informacji dotyczącej wpływu zmian dokonanych zakończonymi robotami budowlanymi na inne otaczające budynki. Żaden z organów orzekających w sprawie kwestii tej nie wyjaśnił.

Rolą organów, po ponownym rozpoznaniu sprawy, będzie wezwanie inwestora do przedłożenia pełnej i czytelnej analizy przesłaniania i nasłonecznienia, z której jednoznacznie będzie wynikało, że budynek na działce nr [...] spełnia wymogi warunków technicznych w tym zakresie i to w taki sposób, który pozwoli na weryfikacją przyjętych wniosków.

Dalej należy wskazać, że już wyroku WSA w Poznaniu z dnia [...] października 2012 roku, sygn. akt II SA/Po [...], wskazano, że z lakonicznej opinii rzeczoznawcy do spraw sanitarno-higienicznych z dnia [...] lutego 2012 roku nie wynika jednoznacznie czy warunki związane z nasłonecznieniem pomieszczeń na parterze budynku na działce [...] nie spełniają obowiązujących norm techniczno-budowlanych, ale pomimo to rozwiązania projektowe mogą być dopuszczone w trybie § 2 ust. 2 rozporządzenia o warunkach technicznych czy też spełniają te normy i dlatego mogą być dopuszczone. Powyższe ma istotne znaczenie, bowiem jeżeli warunki techniczne w zakresie zacienienia nie są spełnione, to ekspertyza w tym zakresie powinna być zaopiniowana przez właściwego państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego (§ 2 ust. 2 in fine rozporządzenia), zatem WSA w Poznaniu wskazał PINB, że precyzyjnych ustaleń wymaga kwestia zacieniania pomieszczeń mieszkalnych w budynkach otaczających obiekt na działce [...]. Stosownej opinii w tym zakresie nie uzyskano w niniejszym postępowaniu.

W toku ponownego rozpoznania sprawy organ I instancji powinien zweryfikować czy warunki związane z nasłonecznieniem pomieszczeń na parterze budynku na działce [...] spełniają obowiązujące normy techniczno-budowlane, a w przypadku powoływania się na odstępstwa w rozwiązaniach projektowych (w wyniku przyjęcia opinii sanitarno-higienicznej), które mogą być dopuszczone w trybie § 2 ust. 2 rozporządzenia o warunkach technicznych, ustaleniu podlegać powinno to czy warunki związane z nasłonecznieniem pomieszczeń na parterze budynku na działce [...] spełniają te normy i dlatego mogą być dopuszczone, ale w sposób opisowy odnoszący się konkretnie do tego konkretnego budynku/budynków. Powyższe ma istotne znaczenie, bowiem jeżeli warunki techniczne w zakresie zacienienia nie są spełnione, to ekspertyza w tym zakresie powinna być zaopiniowana przez właściwego państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego (§ 2 ust. 2 in fine rozporządzenia).

W toku sprawy w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego PINB ani WWINB nie zweryfikowały tego, czy zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego było uprawnione wskutek spełnienia wymagań budowlano-technicznych co do wpływu wykonanych robót budowlanych, z jednej strony, na nasłonecznienie pomieszczeń w parterze budynku na działce [...] oraz, z drugiej strony, na zacienienie pomieszczeń mieszkalnych w budynkach otaczających. Nie zostały zatem zrealizowane wytyczne sformułowane w wyroku WSA w Poznaniu z dnia [...] października 2012 roku, sygn. akt II SA/Po [...].

Dalej, zdaniem skarżącej, zgodnie z zasadą legalizmu wyrażoną w art. 6 k.p.a. organy orzekające w niniejszej sprawie powinny ocenić zgodność projektu budowlanego zamiennego z przepisami obowiązującymi na dzień wydania decyzji, co nie miało miejsca z tego względu, że w dniu wydania decyzji nie obowiązywało rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2003 roku w sprawie uzgodnienia projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej (Dz.U. z 2003 r., Nr 121, poz. 1137 z późn. zm.), a przez brak przepisów przejściowych co do obowiązywania postanowień właściwych organów wydanych na podstawie rozporządzenia z 2003 roku nieuprawione jest stanowisko organu I i II instancji, zgodnie z którym postanowienie Komendanta [...] Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] listopada 2011 roku istniało w obrocie prawnym na dzień wydawania decyzji organu I instancji, a przynajmniej wymaga aktualizacji.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że nowelizacja, na którą powołuje się skarżąca dotyczy zmian ustaw regulujących warunki dostępu do wykonywania niektórych zawodów, w tym uprawnień osób wykonujące czynności z zakresu ochrony przeciwpożarowej (art. 2 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. Dz.U. z 2015r., poz. 1505). Z art. 9 ust. 3 powyższej ustawy zmieniającej ustawie o ochronie przeciwpożarowej wynika, że zaświadczenia o stwierdzeniu posiadania wymaganego przygotowania zawodowego i powołania do sprawowania funkcji rzeczoznawcy i akty powołania na rzeczoznawcę, wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy (tzn. zmieniającej), zachowują ważność. Brak nadto przepisów, które odnosiłyby się do ważności ekspertyz czy postanowień (ewentualnie ich aktualizacji) wydanych na gruncie poprzednio obowiązującego rozporządzenia w sprawie uzgodnienia projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej. Nadto Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 2 grudnia 2015 r. w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej nie zawiera regulacji pozwalających negować wydane uprzednio ekspertyzy techniczne czy zatwierdzające je postanowienia właściwych organów ochrony przeciwpożarowej.

W ocenie Sądu zarzuty skarżącej co do nieważności, czy braku aktualizacji ekspertyzy technicznej czy postanowienia W. Komendanta Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej z [...] listopada 2011r. uznać należy za nieuzasadnione.

Co istotne wskazać należy, że kwestionowane postanowienie oraz ekspertyza techniczna dotycząca stanu ochrony przeciwpożarowej z listopada 2011r. zostały wydane na podstawie § 2 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych w związku z wymogiem spełnienia przepisów techniczno-budowlanych w sposób inny niż podany w tym rozporządzeniu. Zatem dla zawartości merytorycznej ekspertyzy zastosowanie znajdują przepisy warunków technicznych i przeciwpożarowych obowiązujących na dzień wydania ekspertyzy objętych wiedzą specjalną biegłego rzeczoznawcy w dziedzinie ochrony przeciwpożarowej, który w ekspertyzie określa dopuszczalne odstępstwa od tych warunków technicznych, co wynika z § 2 ust. 2 pkt 1 warunków technicznych.

Bez względu na powyższe, w ocenie Sądu zamienny projekt budowlany nie uwzględnia wszystkich warunków wskazanych w postanowieniu z [...] listopada 2011r., w szczególności w zakresie wyposażenia poszczególnych poziomów klatki schodowej w automatyczne czujki dymu i awaryjne oświetlenie ewakuacyjne (tiret drugie), dodatkowego wyposażenia kotłowni w system aktywnego zabezpieczenia przeciwpyłowego gazy (tiret 4) oraz wyposażenia budynku w dodatkowe sygnalizatory akustyczne (tiret piąte) k. 166 akt adm. I inst. i odpowiednio k. 23-27 Projektu zamiennego. Gołosłowne jest zatem stwierdzenie projektanta o sporządzeniu projektu w oparciu o ekspertyzę techniczną stanu ochrony przeciwpożarowej zatwierdzonej postanowieniem z [...] listopada 2011r. (k. 27 Projektu).

Rolą organu ponownie rozpoznającego sprawę będzie, zatem wezwanie inwestora do przedłożenia uzupełnionego i sprawdzonego projektu budowlanego zamiennego pod względem warunków ochrony przeciwpożarowej określonych w powyższej ekspertyzie.

Przy czym, wskazać należy, że na gruncie niniejszej sprawy nieistotne jest wskazanie z punktu 1 postanowienia z [...] listopada 2011r. dotyczące zachowania lokalizacji budynku w stosunku do granicy działki – 2m, które zdaniem sporządzającego ekspertyzę wynika z naruszenia § 12 ust. 1 warunków technicznych obowiązujących w dacie sporządzenia ekspertyzy. Podkreślić bowiem należy, że roboty budowlane wykonano w istniejącym już budynku i polegały one na nadbudowie piętra oraz zmianie sposobu użytkowania budynku na mieszkalny, a nie rozbudowie budynku w ten sposób, że ściana z otworami okiennymi znalazła się w granicy z działką sąsiednią.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uznał za zasadne uchylić decyzję organu I i II instancji działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c p.p.s.a. oraz art. 135 p.p.s.a., jak orzekł w punkcie 1 wyroku. W ocenie Sądu doszło do naruszenia przepisu art. 51 ust. 4 w zw. z art. 51 ust. 7 pr. bud. oraz art. 7 k.p.a. art. 77 k.p.a. i 107 § 3 k.p.a., co miało istotny wpływ na wynik sprawy.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. i art. 205 p.p.s.a., zasądzając od organu na rzecz skarżącej Wspólnoty kwotę uiszczonego w sprawie wpisu od skargi w wysokości [...] zł (§2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, ze zm.), wynagrodzenia pełnomocnika skarżącego w kwocie [...]zł. (§ 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, Dz. U. z 2018 r., poz. 265) oraz zwrot uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości [...] zł, łącznie [...] zł., jak w punkcie 2 wyroku.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy organy uwzględnią powyżej wskazane stanowisko w sprawie oraz wskazania Sądu co dalszego postępowania.