Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 312/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2013-03-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: odrzucono wniosek o uzupełnienie wyroku
Powołane przepisy: article: art. 157 par. 1 i par. 2, art. 141 par. 1 i par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA – Anna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 listopada 2012 r. sygn. I SA/Sz 312/12 sprawy ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia odrzucić wniosek o uzupełnienie wyroku.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, po rozpoznaniu sprawy zainicjowanej skargą M. S. na opisaną powyżej decyzję Dyrektora Izby Celnej, wyrokiem z dnia 26 listopada 2012 r. sygn. I SA/Sz 312/12, uwzględnił skargę. W sentencji wyroku Sąd: w pkt. 1 orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji, w pkt. 2 stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, a w pkt. 3 zasądził od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącego kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pismem z dnia 27 listopada 2012 r., reprezentujący skarżącego doradca podatkowy J. C. - przed doręczeniem mu pisemnego uzasadnienia wyroku, powołując się na art. 157 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - złożył wniosek o uzupełnienie ww. wyroku w przedmiocie orzeczenia o kosztach postępowania sądowego. W uzasadnieniu tego wniosku pełnomocnik zarzucił Sądowi, że wydając wyrok (cyt.) "nie odniósł się do całego wniosku określonego w pkt. 2 skargi i w związku z tym nie orzekł o całości skargi", co uzasadnia wniosek o "uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów zastępstwa procesowego". W ocenie pełnomocnika bowiem, Sąd "orzekł tylko w zakresie dotyczącym zwrotu kosztów postępowania sądowego, pominął zaś kwestię dotyczącą zwrotu kosztów zastępstwa procesowego".

W dniu 16 stycznia 2013 r. pełnomocnikowi skarżącego doręczono odpis wyroku z dnia 26 listopada 2012 r. wraz z uzasadnieniem. Jednocześnie J. C. otrzymał wezwanie Sądu do sprecyzowania treści wniosku z dnia 27 listopada 2012 r., poprzez wskazanie, czy jest to wniosek o uzupełnienie wyroku w przedmiocie kosztów postępowania sądowego, czy też zażalenie na postanowienie w przedmiocie orzeczonych w pkt. 3 wyroku kosztów postępowania sądowego

- w terminie 7 dni, pod rygorem przyjęcia, że jest to wniosek o uzupełnienie wyroku w przedmiocie kosztów postępowania sądowego.

W wyznaczonym przez Sąd terminie pełnomocnik skarżącego nie udzielił żadnej odpowiedzi na wezwanie Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

Stosownie natomiast do treści art. 141 § 1 P.p.s.a., uzasadnienie wyroku sporządza się z urzędu w terminie czternastu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo podpisania sentencji wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym. Uzasadnienie takie sporządza się z urzędu w przypadku uchylenia zaskarżanej decyzji (postanowienia lub innego aktu), natomiast zgodnie z § 2 w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku.

Z powyższego wynika, że termin do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku uchylającego zaskarżoną decyzję rozpocznie swój bieg od dnia doręczenia pełnomocnikowi wyroku wraz z uzasadnieniem. Natomiast niedokonanie omawianej czynności procesowej w terminie (uchybienie terminowi) będzie miało miejsce zarówno wtedy, gdy strona zwróci się o uzupełnienie wyroku z przekroczeniem czternastodniowego terminu, jak i wtedy, gdy złoży ten wniosek przedwcześnie, tj. wystąpi z wnioskiem o uzupełnienie wyroku, który nie został jej jeszcze doręczony.

W rozpoznawanej sprawie wyrok Sądu z dnia 26 listopada 2012 r., którego uzupełnienia domaga się pełnomocnik skarżącego, podlegał doręczeniu z urzędu

a jego doręczenie nastąpiło w dniu 16 stycznia 2013 r. Z kolei, wniosek pełnomocnika o uzupełnienie tego wyroku wpłynął do Sądu w dniu 3 grudnia 2012 r. Oznacza to, że zgłoszony przez pełnomocnika skarżącego wniosek z dnia 27 listopada 2012 r. jest przedwczesny i z tego powodu podlega odrzuceniu.

Podkreślenia przy tym wymaga, że okoliczność, iż pełnomocnik poznał zapadłe rozstrzygnięcie będąc obecny przy ogłoszeniu wyroku, nie wpływa na początek biegu terminu do wystąpienia z żądaniem uzupełnienia wyroku, który w rozpatrywanym przypadku biegnie od daty jego doręczenia z urzędu przez sąd w trybie art. 141 § 1 P.p.s.a.

Ponadto wskazać należy, że nawet w sytuacji złożenia przedmiotowego wniosku w terminie ustawowym, wniosek ten nie mógłby zostać uwzględniony, albowiem Sąd w pkt. 3 sentencji wyroku zasądził od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącego kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów następuje zaś tylko w tych wypadkach, w których sąd nie orzekł w ogóle o kosztach, mimo że strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania. Jeżeli natomiast sąd zawarł w sentencji wyroku takie rozstrzygnięcie, ale niesatysfakcjonujące stronę, to stronie przysługuje na nie środek odwoławczy (zażalenie, jeżeli strona nie składa skargi kasacyjnej), a nie wniosek o uzupełnienie wyroku (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz; Zakamycze 2005, s. 365).

W tym stanie sprawy, na podstawie art. 157 § 1 i § 2 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.