Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 183/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-03-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie : WSA Jacek Bursa WSA Wojciech Jakimowicz (spr.) Protokolant : Ewelina Knapczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2012 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej; skargę oddala


UZASADNIENIE

W dniu 5 lipca 2011 r. Stowarzyszenie [...] złożyło pocztą elektroniczną do Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w K. wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Stowarzyszenie zażądało udostępnienia "kserokopii dokumentacji przebiegu i efektów wszystkich kontroli oraz wystąpień, stanowisk, wniosków i opinii Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. " w okresie od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia realizacji wniosku oraz spisu udostępnionych kopii dokumentów. Jako formę załatwienia wniosku wskazano udostępnienie informacji w wersji elektronicznej i przesłanie jej na wskazany adres e-mail.

W odpowiedzi na wniosek Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. pismem z dnia 14 grudnia 2011 r., znak: [...] wskazał, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

Podano, iż ustawa o dostępie do informacji publicznej stanowi w art. 1, że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Ustawa powyższa wskazuje także w art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a, że udostępnieniu podlega informacja publiczna w tym treść i postać dokumentów urzędowych, a w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć oraz dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających. Przedmiotowym wnioskiem zażądano informacji właśnie w przywołanym zakresie, tj. przestawienia kserokopii dokumentacji przebiegu i efektów wszystkich kontroli przeprowadzonych przez organ.

Wyjaśniono, że procesową podstawą działania organu jest ustawa Kodeks postępowania administracyjnego, materialną zaś ustawa Prawo budowlane, które swą treścią wskazuje jednoznacznie zakres kompetencji organów nadzoru budowlanego. Ustawa ta stanowi w art. 84 ust. 1, że do zadań organów nadzoru budowlanego należy m.in. kontrola przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego. Zakres tej kontroli wskazanej ogólnie w przywołanym przepisie prawa został uszczegółowiony w art. 84a, który stanowi, że kontrola o jakiej mowa wcześniej obejmuje: kontrolę zgodności wykonywania robót budowlanych z przepisami prawa budowlanego, projektem budowlanym i warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę, sprawdzanie posiadania przez osoby pełniące samodzielne funkcje techniczne w budownictwie właściwych uprawnień do pełnienia tych funkcji, sprawdzanie dopuszczenia do stosowania w budownictwie wyrobów budowlanych. Tak opisany zakres działania określa w całości działalność organu, który prowadzi postępowania administracyjne zwyczajne i nadzwyczajne, postępowania z zakresu objętego ustawą o wyrobach budowlanych czy prowadzi kontrolę organów o jakiej mowa jest w art.84 i 84a. W ramach działalności ustawowej organ prowadzi także faktyczne działania kontrolne w ogólnym rozumieniu tego słowa, tj. przeprowadza kontrole w terenie, kontrole organów administracji architektoniczno-budowlanej oraz kontrole problemowe podległych instancyjnie Powiatowych Inspektorów Nadzoru Budowlanego.

Reasumując wskazano, że w istocie rzeczy żądanie udostępnienia kserokopii dokumentacji przebiegu i efektów wszystkich kontroli oraz wystąpień, stanowisk, wniosków i opinii Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego - sprowadza się do żądania przestawienia całości dokumentacji wytworzonej i zgromadzonej przez organ w toku wszelkich prowadzonych w Inspektoracie postępowań za lata 2004-2011. Przykładowo można tu przytoczyć wewnętrzne zestawienie wskazujące, iż w 2010 tylko roku w inspektoracie zarejestrowano ponad 5300 spraw, przy czym jedna sprawa nie musi oznaczać jednego postępowania administracyjnego czy też jednej kontroli co wynika ze specyfiki działania organu, w której w ramach jednej sprawy dokonuje się kontroli więcej niż jednego zagadnienia prawnego. Zagadnienia weryfikowane przez WINB są w znacznej części wielowątkowe i niejednokrotnie wielotomowe. Zatem zadośćuczynienie wnioskowi wymagałoby powielenia dokumentów w ilości ocenionej przy uwzględnieniu specyfiki działania sięgającej minimalnej wartości 50000 dokumentów (szacunkowo to wysoce niedookreślony iloczyn ilość spraw na przestrzeni lat 2004-2011 i dokumentów kontrolnych wytworzonych w każdej sprawie) choć przypuszczalnie gdyby podjąć próbę dokładnego określenia wartości poprzez analizę każdej jednej zarejestrowanej w inspektoracie sprawy - wartość ta byłaby większa bądź wielokrotnie większa.

Powyższe odniesiono do istoty sprawy a zatem weryfikacji i interpretacji poprzez kwalifikację przedmiotowego żądania. Wyrażając niniejsze stanowisko Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 listopada 2011 r., sygn. akt: II SA/Kr 1354/11, który co prawda nie posiada aktualnie waloru prawomocności i nie wiąże organu w niniejszej sprawie, lecz wskazuje na stan prawny, który w znacznej części podziela organ. W powołanym wyroku wyrażono stanowisko, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych w tym także do organu. Informacją publiczną będą nie tylko dokumenty bezpośrednio zredagowane i technicznie wytworzone przez organ administracji publicznej, ale przymiot taki będą posiadać także te, których organ używa do zrealizowania powierzonych prawem zadań. Nie sposób także nie potwierdzić stanowiska Sądu wskazującego, iż informacją publiczną jest bowiem każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych. Tym samym żeby wnioskodawca skutecznie mógł domagać się udostępnienia mu informacji publicznej zobowiązany jest do podania, jakiej to informacji oczekuje poprzez wskazanie jej zakresu, przedmiotu lub innych danych pozwalających organowi na jej określenie i odszukanie. Informacja publiczna dotyczy jakiegoś faktu, zdarzenia, jakiejś czynności (...) Sąd uznał, że wniosek obejmujący w istocie jeśli nie całość działalności organu administracyjnego, to zdecydowaną większość tejże działalności za okres ostatnich 7 lat - nie jest wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, ale formą kontroli organu administracyjnego.

Organ stwierdził, że przedmiotowy wniosek nie dotyczy w istocie rzeczy informacji publicznej, za którą nie sposób jest w związku z powyższym uznać całokształtu działalności merytorycznej organu. Tym samym niezasadna jest także z oczywistych względów jego weryfikacja w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, co wskazuje na prawny brak możliwości choćby wydania decyzji odmownej, o jakiej traktuje art. 16 tejże ustawy. Z tej też przyczyny formalne załatwienie wniosku winno sprowadzić się do przekazania informacji o dokonanej kwalifikacji żądania, co wobec wykluczenia podstawy prawnej zawartej w ustawie o dostępie do informacji publicznej wskazuje, że odpowiedź wina być udzielona trybie procesowej podstawy działania organu, tj. ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Realizując jednakże wyrażoną w art. 8 k.p.a. zasadę budzenia zaufania obywateli do organów Państwa, organ podał, że wyniki kontroli działalności organów państwowych podejmowanej w związku z kompetencją w stosunku do Powiatowych Inspektorów Nadzoru Budowlanego oraz organów administracji architektoniczno budowlanej, zostały za pewien okres udostępnione w ogólnodostępnym biuletynie informacji publicznej pod adresem internetowym, który został podany przez organ.

Stowarzyszenie [...] wniosło w dniu 25 listopada 2011 r. (data nadania w UP) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku skarżącego stowarzyszenia z dnia 5 lipca 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej.

Wniesiono o zobowiązanie organu do udzielenia stronie żądanej informacji oraz o zasądzenie kosztów postępowania na rzecz skarżącego.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie.

Organ wyjaśnił, że w jego ocenie pismo z dnia 5 lipca 2011 r. nie dotyczyło informacji publicznej, zatem nie ma zastosowania ustawa o dostępie do informacji publicznej i zawarte w niej uregulowania w zakresie sposobu i terminu załatwiania spraw. Wskazano, że organ w piśmie z dnia 14 grudnia 2011 r. udzielił stronie informacji mając na względzie ogólne zasady postępowania administracyjnego, w szczególności przepisy art. 6 i 7 k.p.a., informując o przyjętej kwalifikacji pisma i podając przyczyny, z powodu których brak było podstaw do wydania decyzji odmownej w oparciu o art. 16 ustawy o dostępie o informacji publicznej.

Podkreślono, że z bezczynnością mamy do czynienia wówczas, gdy organ bądź podmiot jest zobowiązany do wydania decyzji lub aktu w ustawowym terminie i tego nie czyni. W sytuacji, gdy żądane informacje nie są informacjami publicznymi, to działanie organu polegające na udzieleniu pisemnych wyjaśnień i przedstawieniu stanowiska organu należy za prawidłowe i wystarczające.

Zdaniem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. skarga Stowarzyszenia na bezczynność nie znajduje uzasadnienia, bowiem nie jest możliwe stwierdzenie bezczynności w sytuacji, gdy przepisy prawa nie zobowiązują organu do wydania określonego władczego rozstrzygnięcia, a także gdy przepisy prawa w ogóle nie przewidują, iż załatwienie sprawy powinno przybrać charakter sformalizowany.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie wydawania przez nie decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie, innych niż wskazane wyżej aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach - art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

W pierwszej kolejności należy wskazać, że spełnione zostały warunki formalne do wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu, gdyż skarga na bezczynność organu w przedmiocie informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia (por. wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r., I OSK 601/05 LEX nr 236545).

Wniosek o udzielenie informacji publicznej został wniesiony drogą elektroniczną w dniu 5 lipca 2011 r. Zgodnie z ugruntowanymi poglądami orzecznictwa wniosek o udostępnienie informacji publicznej może przybrać każdą formę, o ile wynika z niego w sposób jasny, co jest jego przedmiotem, a zatem może być również przesłany pocztą elektroniczną. Za wniosek pisemny o udzielenie informacji publicznej uznać należy przesłanie zapytania pocztą elektroniczną i to nawet, gdy do jej autoryzacji nie zostanie użyty podpis elektroniczny. Osoba je zadająca nie musi być nawet w pełni zidentyfikowana, skoro nie musi wykazywać interesu prawnego, ani interesu faktycznego – art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2001 r., nr 112, poz. 1198 ze zm.) - por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 20 stycznia 2012 r., II SAB/Łd 93/11, wyrok WSA w Szczecinie z dnia 24 listopada 2011r., II SAB/Sz 127/11, wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 listopada 2010 r., II SAB/Wa 259/10, wyrok NSA z dnia 16 marca 2009 r., I OSK 1277/08. Cel ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz regulacja jej art. 10 ust. 2, który przewiduje, że informacja publiczna, która może być niezwłocznie udostępniona, jest udostępniana w formie ustnej lub pisemnej bez pisemnego wniosku, uzasadnia stanowisko, że postępowanie w sprawie udzielenia informacji publicznej jest odformalizowane i uproszczone. Dodatkowo należy podkreślić, że przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej regulując zakres podmiotowy i przedmiotowy jej stosowania, procedurę i tryb udzielania informacji publicznej jedynie w wąskim zakresie odsyłają do przepisów kodeksu postępowania administracyjnego i zgodnie z dominującym poglądem nie mają zastosowania na etapie wystąpienia o udzielenie takiej informacji publicznej.

Strona skarżąca wnosiła o udostępnienie "kserokopii dokumentacji przebiegu i efektów wszystkich kontroli oraz wystąpień, stanowisk, wniosków i opinii Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. " w okresie od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia realizacji wniosku oraz spisu udostępnionych kopii dokumentów. Jako formę załatwienia wniosku wskazano udostępnienie informacji w wersji elektronicznej i przesłanie jej na wskazany adres e-mail. Z treści wniosku bezspornie wynika, że z wnioskiem powyższym strona skarżąca zwróciła się w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. W ocenie organu wnioskowana do udostępnienia informacja nie ma charakteru informacji publicznej.

Z treści art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika, że na organy władzy publicznej nałożony został obowiązek udostępnienia informacji publicznej. Do organów władzy publicznej należy zaliczyć inspektorów nadzoru budowlanego.

Prawo do informacji o działalności organów władzy publicznej zostało zagwarantowane w art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Obejmuje ono, między innymi, dostęp do dokumentów. Ograniczenie tego prawa może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w odrębnych ustawach przesłanki dotyczące ochrony wolności i praw innych osób oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (art. 61 ust. 3 Konstytucji). W myśl art. 61 ust. 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, tryb udzielania informacji, o których mowa w tym artykule określają ustawy i realizację powyższego przepisu stanowi właśnie ustawa o dostępie do informacji publicznej.

Zgodnie z art. 1 tej ustawy, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie, jednak przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informacja publiczna dotyczy sfery faktów (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 listopada 2004 r., II SAB/Wa 166/04, opub. w LEX nr 164699). Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2005 r., II SA/Wa 1009/05, opub. w LEX nr 188310). Informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu wykonującego władzę publiczną. Informacją publiczną będą nie tylko dokumenty bezpośrednio zredagowane i technicznie wytworzone przez organ administracji publicznej, ale przymiot taki będą posiadać także te, których organ używa do zrealizowania powierzonych prawem zadań. Bez znaczenia jest również i to w jaki sposób znalazły się one w posiadaniu organu i jakiej sprawy dotyczą. Ważne natomiast jest to, by dokumenty takie służyły realizowaniu zadań publicznych przez organ i odnosiły się do niego bezpośrednio. Innymi słowy, dokumenty takie muszą wiązać się ze sferą faktów zaistniałych po stronie organu (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 stycznia 2006 r., II SA/Wa 2043/05, opub. w LEX nr 196314). Informacją publiczną są zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych, jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części ich dotyczą), nawet gdy nie pochodzą wprost od nich.

Z kolei pojęcie informacji przetworzonej nie jest wprawdzie zdefiniowane w ustawie o dostępie do informacji publicznej, ale w orzecznictwie sądowym pojęcie to jest w przeważającym zakresie definiowane jako taka informacja publiczna, która została opracowana przez podmiot zobowiązany przy użyciu dodatkowych sił i środków, na podstawie kryteriów przez niego wskazanych. Informacja przetworzona będzie więc informacją, która została przygotowana specjalnie dla wnioskodawcy według podanych przez niego kryteriów (np. w formie tabelki). Wykaz taki byłby specjalnie stworzony na potrzeby wnioskodawcy według jego żądania (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 lipca 2010 r., II SA/Wa 1942/09). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w uzasadnieniu wyroku z dnia 30 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Kr 1258/08, opub. w LEX nr 478697 wskazał, że "przetworzenie" informacji, o jakim mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej polega na dokonaniu zmian w jej treści, a nie na odjęciu z jakiegoś dokumentu elementów niezwiązanych z jego treścią. W tej sytuacji należy przyjąć, że np. tzw. anonimizacja decyzji, polegająca na wykreśleniu z niej niektórych elementów formalnych, dotyczących danych osobowych stron bez naruszenia samego rozstrzygnięcia administracyjnego, nie jest przetworzeniem informacji. Skoro tak, decyzja w ten sposób przygotowana do ujawnienia jest informacją publiczną nieprzetworzoną, która powinna być ujawniona bez żadnych dodatkowych warunków. Na tej podstawie można wskazać, że informacją przetworzoną będzie taka informacja, której podmiot zobowiązany do jej udzielenia nie dysponuje taką "gotową" informacją na dzień złożenia wniosku, ale jej udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności polegających na sięgnięciu np. do dokumentacji źródłowej. Żądana informacja będzie miała charakter informacji przetworzonej, tj. takiej, która co do zasady wymaga dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych. Musi więc istnieć informacja źródłowa, podstawowa (prosta), której wykorzystanie w postaci zestawienia, obliczenia, itd. spowoduje powstanie informacji nowej już niejako "przetworzonej" (tak też WSA w Warszawie w wyroku z dnia 22 lutego 2006 r., II SA/Wa 1721/05).

Na gruncie niniejszej sprawy konieczne jest udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy sporządzenie kserokopii dokumentacji przebiegu i efektów wszystkich kontroli oraz "wystąpień, stanowisk, wniosków i opinii" Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w okresie od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia realizacji wniosku oraz wykonanie spisu udostępnionych kopii dokumentów oraz nadanie jej formy elektronicznej jest informacją publiczną, a jeżeli tak, to czy jest informacją prostą czy też informacją przetworzoną.

W ocenie Sądu wprawdzie co do zasady sporządzenie kopii określonych konkretnych dokumentów ma charakter informacji publicznej i nie powinno być zaliczane do informacji przetworzonej z tego względu, że ich sporządzenie nie prowadzi do powstania nowych informacji, składających się z cząstkowych informacji prostych, to treść złożonego wniosku nakazuje przyjąć, że organ zasadnie nie zakwalifikował żądania wnioskodawcy jako dotyczącego informacji publicznej. Informacją publiczną jest bowiem każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych. Tym samym, aby wnioskodawca skutecznie mógł domagać się udostępnienia mu informacji publicznej zobowiązany jest do podania, jakiej to informacji oczekuje poprzez wskazanie jej zakresu, przedmiotu lub innych danych pozwalających organowi na jej określenie i odszukanie. Informacja publiczna dotyczy jakiegoś faktu, zdarzenia, jakiejś czynności. Wniosek obejmujący w istocie jeśli nie całość działalności organu administracyjnego, to zdecydowaną większość tej działalności za okres ostatnich 7 lat – nie jest wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, ale formą kontroli organu administracyjnego. Inspektor Nadzoru Budowlanego jest organem nadzoru budowlanego, a ustawa Prawo budowlane przede wszystkim sytuuje go jako organ kontrolny w postępowaniach dotyczących czy to nieprawidłowo prowadzonych robót budowlanych, czy też naruszania przepisów Prawa budowlanego w pozostałym zakresie. Tym samym wniosek strony skarżącej, ogólnie wskazujący, że domaga się ona sporządzenia kserokopii dokumentacji przebiegu i efektów wszystkich kontroli oraz "wystąpień, stanowisk, wniosków i opinii" Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. oraz wykonania spisu udostępnionych kopii w praktyce oznaczałoby zobowiązanie do skopiowania w zdecydowanej większości całości dokumentacji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Byłby to przykład wręcz całkowitej (bez żadnych ograniczeń) jawności działania organu, gdyby każdy mógł domagać się od organu administracji przekazania mu całości zgromadzonej dokumentacji z prowadzonych postępowań (np. całego archiwum organu). Taka możliwość doprowadziłaby w ocenie Sądu do wypaczenia konstytucyjnego prawa do informacji. Wprawdzie Konstytucja w art. 61 ust. 1 przyznaje obywatelowi prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej, ale zarazem w ustępie 2 tego artykułu określa, że prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu. Ponieważ Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie jest organem kolegialnym pochodzącym z powszechnych wyborów, prawo do uzyskania informacji obejmuje uprawnienie w postaci dostępu do dokumentów. Tym niemniej dostęp do dokumentów nie oznacza, że na żądanie obywatela organ ma obowiązek przekazania mu – tak jak to wynika z tej sprawy – w istocie wszystkich lub prawie wszystkich dokumentów sporządzonych za okres – tak jak w tej sprawie – ostatnich 7 lat funkcjonowania. Tak sformułowany wniosek, jaki sformułowała strona skarżąca, obejmuje prawo do kontroli działalności danego organu, a nie prawo domagania się przekazania określonych dokumentów.

Ponadto organ nadzoru budowlanego, który z założenia jest organem kontrolnym musiałby w każdym przeprowadzonym postępowaniu kontrolnym ustalić, czy ujawnieniu podlegają wszystkie zgromadzone w nim dokumenty, czy też nie, a jeżeli nie to wydać decyzję o odmowie udostępnienia. Mając na względzie znany Sądowi z urzędu fakt bardzo dużej ilości postępowań kontrolnych prowadzonych przez Inspektora Nadzoru Budowlanego i wielowątkowy charakter tych postępowań (z czym wiążą się obszerne, często wielotomowe akta postępowania, w tym akta postępowania administracyjnego) – skopiowanie dla strony skarżącej tych wszystkich dokumentów stanowiłoby nieproporcjonalnie dużą uciążliwość dla samego organu. Niewątpliwie każdy może domagać się informacji publicznej w postaci np. kserokopii dokumentu lub dokumentów, ale musi wskazać, jakiej to informacji domaga się. Nie można uznać za skutecznie złożony wniosek o udostępnienie informacji publicznej, którego przedmiotem jest udostępnienie całości dokumentacji ze wszystkich postępowań prowadzonych przez organ, nawet gdyby dotyczyło to tylko okresu 7 lat. Tym samym brak sprecyzowania jakiej treści informacji strona skarżąca domaga się, albo też dokumentacji jakich postępowań (kontroli, wystąpień, stanowisk, wniosków i opinii) poprzez określenie przynajmniej przedmiotu tych postępowań (kontroli, wystąpień, stanowisk, wniosków i opinii), np. postępowań kontrolnych zakończonych wydaniem nakazu rozbiórki obiektów w trybie art. 48 Prawa budowlanego, oznacza, że wniosek strony skarżącej nie był żądaniem udostępnienia jej informacji publicznej. Należy bowiem jeszcze raz podkreślić, że w ocenie Sądu rozpoznającego tę sprawę, nie jest informacją publiczną domaganie się udostępnienia dokumentacji o całości pracy lub zdecydowanej większości pracy danego organu. Nie wszystko, co znajduje się w szeroko pojętym spektrum działania organów administracji może stanowić przedmiot prawa do udzielenia informacji publicznej. Prawo dostępu do informacji publicznej obejmuje prawo żądania udzielenia określonej informacji. Tym samym należy stwierdzić, że zakres wniosku strony skarżącej objęty niniejszą sprawą przekraczał zakres prawa do domagania się udzielenia informacji publicznej i organ zasadnie ustalił, że tak zredagowany wniosek nie dotyczył informacji publicznej.

W tym stanie rzeczy wniosek złożony w dniu 5 lipca 2011 r. przez Stowarzyszenie [...] nie mógł być załatwiony w oparciu o przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej z tej przyczyny, że żądana informacja nie jest informacją o sprawach publicznych, podlegającą udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w tej ustawie. W konsekwencji brak byłoby podstaw do stawiania adresatowi wniosku zarzutu, że wniosek nie został załatwiony bądź przez wydanie decyzji o odmowie udzielenia informacji, bądź przez udzielenie żądanej informacji. W sytuacji bowiem, gdy informacja nie stanowi informacji o sprawach publicznych załatwienia zgłoszonego we wniosku żądania następuje w drodze pisma, jak to uczynił Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. (pismo z dnia 14 grudnia 2011 r.).

Stwierdzenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, że podmiot, którego bezczynność zaskarżono, nie pozostaje bezczynny stwarza podstawę do oddalenia skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270) (zob. wyrok NSA z dnia 18 listopada 2009 r., sygn. akt: I OSK 947/09).