Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 633/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-12-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przywrócono termin do uiszczenia wpisu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Mendecka (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. P. – Ż. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych p o s t a n a w i a przywrócić skarżącej termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę W. P.–Ż., wniesioną przez pełnomocnika na postanowienie oznaczone w sentencji niniejszego postanowienia. Uzasadniając postanowienie Sąd wskazał, że wpis sądowy od skargi został uiszczony po upływie terminu do dokonania tej czynności, ponieważ przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego została wydana, po jej dwukrotnym awizowaniu, przez pracownika urzędu pocztowego pełnomocnikowi skarżącej dzień po upływie czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej.

Odpis powyższego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 9 grudnia 2009 r.

W dniu 10 grudnia 2009 r. (data nadania) pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Zdaniem pełnomocnika winę za niedokonanie czynności w terminie ponosi operator Poczty Polskiej. Pełnomocnik przedstawił przy tym sposób pozostawiania zawiadomień

o złożeniu pisma w placówce pocztowej oraz załączył dowód w postaci zawiadomienia powtórnego wypełnionego przez Pocztę Polską.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 1 i 2 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu,

w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Odnosząc tę regulację do rozpatrywanej sprawy, należy uznać, iż wniosek

o przywrócenie terminu został wniesiony we wskazanym terminie siedmiodniowym. Przyjmując bowiem najbardziej korzystną dla strony interpretację, trzeba stwierdzić, iż wskazana przez pełnomocnika skarżącej przyczyna uchybienia terminu –niewiedza co do rzeczywistego początku biegu terminu w związku z zastosowaniem trybu doręczenia zastępczego – ustała z chwilą doręczenia odpisu postanowienia

z dnia 23 listopada 2009 r. o odrzuceniu skargi, czyli w dniu 9 grudnia 2009 r. Wniosek zaś został nadany w urzędzie pocztowym w dniu 10 grudnia 2009 r., a więc przed upływem terminu, o którym mowa w art. 87 ppsa.

Zaistniała sytuacja daje zatem możliwość dokonania merytorycznej oceny wniosku w świetle istnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu.

W ocenie Sądu pełnomocnik skarżącej uprawdopodobnił, że niemożność terminowego uiszczenia wpisu sądowego od skargi zaistniała na skutek okoliczności niezawinionych przez niego. Niewątpliwie bowiem wskazana przezeń przeszkoda, polegająca na nieprawidłowym wydaniu przesyłki zawierającej odpis zarządzenia

o wezwaniu do uiszczenia wpisu, była całkowicie od pełnomocnika niezależna i nie mógł on jej w żaden sposób zapobiec. Oczywistym przy tym jest, że przeszkoda ta utrudniła pełnomocnikowi skarżącej dochowanie terminu. Miał on prawo pozostawać w błędnym przekonaniu, że dzień rzeczywistego wydania mu przesyłki stanowi zarazem dzień jej doręczenia. W konsekwencji uchybienie procesowe, którego się dopuścił nastąpiło z przyczyn usprawiedliwionych, niezawinionych przez pełnomocnika.

W związku z powyższym, na podstawie art. 86 § 1 ppsa, Sąd orzekł jak

w sentencji postanowienia.