Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 427/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2019-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonego aktu
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 6, art. 53 par. 2a, art. 147 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Paweł Mierzejewski, Sędzia WSA Jolanta Sudoł, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Kaczmar, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2019 r. sprawy ze skargi M. B. na akt Burmistrza Miasta [...] z dnia 29 stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy oczekujących na przydział lokalu socjalnego stwierdza nieważność zaskarżonego aktu. .


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 29 stycznia 2019r. skierowanym do M. B. Burmistrz Miasta poinformował M. B., że jego wniosek o przydział lokalu socjalnego z dnia 17 października 2018r. został poddany weryfikacji, w wyniku której ustalono, że nie spełnia on kryterium określonego w pkt 2 ppkt 2.1 Załącznika nr 6 uchwały Rady Miejskiej z dnia 28 września 2001r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Miasto ponieważ osoby ujęte we wniosku nie wykazały, że są członkami wspólnoty samorządowej. W piśmie stwierdzono "Wobec powyższego zostaje Pan skreślony z rejestru D – osób oczekujących na przydział lokalu socjalnego".

W odpowiedzi na pismo M. B. z wnioskiem o przywrócenie go na listę osób oczekujących na przydział lokalu socjalnego Burmistrz podtrzymał swoje stanowisko, opisując stan sprawy. Z treści pisma wynika, że dnia 8 września 2015 r. M. B. złożył do Burmistrza Miasta wniosek o przydział lokalu socjalnego z gminnego zasobu komunalnego. Następnie dnia 21 grudnia 2015 r. po przeprowadzonym postepowaniu i złożeniu przez M. B. dodatkowych oświadczeń, Burmistrz Miasta poinformował wnioskodawcę, że jego wniosek spełnia kryteria obowiązujące w uchwale Rady Miejskiej z dnia 28 września 2001 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Miasta oraz, że został wpisany do Rejestru D. Przy tym piśmie organ poinformował wnioskodawcę o obowiązku zgłaszania wszystkich istotnych zmian dotyczących warunków podanych we wniosku.

Jednocześnie organ wskazał, że M. B. w dniu 2 maja 2018 r. złożył pismo, w którym wnosi o dopisanie do jego wniosku konkubiny i jej dziecka. Burmistrz Miasta 23 maja 2018 r. przesłał wnioskodawcy wniosek celem dokonania weryfikacji.

Po otrzymaniu w dniu 22 stycznia 2019 r. przez Burmistrza Miasta kompletu dokumentów, organ stwierdził, że osoby ujęte we wniosku nie są członkami wspólnoty samorządowej przez co należy rozumieć osoby zamieszkujące na terenie Miast, z zamiarem stałego pobytu, który powinien być wykazany, m.in. udokumentowanym zamieszkiwaniem na terenie miasta L., pracą, zarejestrowaniem w Powiatowym Urzędzie Pracy, prowadzoną działalnością gospodarczą, korzystaniem z pomocy MOPSu, uczęszczaniem dzieci do żłobka, szkoły na terenie L, itp.

Skargę na akt skreślenia z listy oczekujących na przydział lokalu socjalnego wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku M. B..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107 ze zm.) oraz art. 3 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a." wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Rozpoznanie sprawy wymagało w pierwszej kolejności jednoznacznego określenia jej przedmiotu.

Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1234 ze zm.) dalej powoływana jako ustawa nie wskazuje formy prawnej działania organu w sprawie zakwalifikowania do umieszczenia na liście uprawnionych do zawarcia umowy najmu lokalu. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale I OPS 4/08 stwierdził, że uchwała Zarządu Dzielnicy m.st. Warszawy odmawiająca zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu mieszkalnego zasobu gminy, jest innym niż prawo miejscowe aktem z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. NSA stwierdził, że jest to rozstrzygnięcie indywidualne, gdyż rozstrzyga, czy określonej osobie może być udzielona pomoc w zakresie zaspokojenia jej potrzeb lokalowych z wykorzystaniem lokali znajdujących się w mieszkaniowym zasobie gminy.

Argumentacja zawarta w powyższej uchwale, którą sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni akceptuje, pozwala na zakwalifikowanie także i pisma Burmistrza z 29 stycznia 2019r. do kategorii aktów z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a.

Aktualne brzmienie przepisu art. 53 § 2 a p.p.s.a. oraz art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. Nr 2084 z 2018r.) determinuje przyjęcie, że tego rodzaju akty, jak te o których mowa w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. mogą być zaskarżone w każdym czasie, bez konieczności wzywania organu do usunięcia naruszenia prawa.

Niewątpliwie zaskarżony akt narusza interes prawny skarżącego, uniemożliwiając mu ubieganie się o zawarcie umowy najmu lokalu socjalnego. W tej sytuacji rzeczą sądu było dokonanie merytorycznej oceny zaskarżonego aktu.

Okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia były w sprawie w istocie bezsporne i zostały szczegółowo opisane w piśmie Burmistrza z 25 marca 2019r. i wynikają także z nadesłanych przez organ akt administracyjnych. Okoliczności te to: 1. wpisanie skarżącego na listę oczekujących na przydział lokalu socjalnego w 2015r. – rejestr D

2. złożenie przez skarżącego wniosku o dopisanie jego konkubiny i jej córki, które przebywają w S.

3. pobyt skarżącego w Zakładzie Karnym.

Aktem prawnym w oparciu o który należało dokonać kontroli zaskarżonego aktu była uchwała nr [...] Rady Miejskiej z dnia 28 września 2001r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Miasto, zwana dalej uchwałą. Uzależnia ona prawo do wpisu na listę osób oczekujących na zawarcie umowy najmu lokalu socjalnego od przysługiwania wnioskodawcy statusu członka wspólnoty samorządowej Miasta. Utrata tego statusu może spowodować skreślenie z listy.

Brak jest w niniejszej sprawie jakichkolwiek przesłanek, by uznać, że doszło do utraty przez skarżącego statusu członka wspólnoty samorządowej Miasta. Skutku takiego nie wywarło ani osadzenie go w Zakładzie Karnym, ani związanie się z osobami zamieszkującymi poza L. Sens złożonego przez skarżącego wniosku sprowadzał się do wskazania zmiany ilości osób w jego rodzinie. W żadnym razie nie można traktować wskazanych przez skarżącego osób (konkubiny i jej córki) jako wnioskodawców, od których wymagany byłby status członka wspólnoty samorządowej L.

Zdaniem rozpatrującego skargę sądu, ewentualne uznanie za niezasadny wniosku skarżącego o "dopisanie" do listy oczekujących także jego konkubiny i jej córki mogło skutkować ewentualnie odmową uwzględnienia tego wniosku i wpisania tych osób na listę. W żadnym razie wniosek skarżącego nie mógł natomiast spowodować utraty prawa nabytego przez niego wskutek wpisania na listę oczekujących - rejestr D w 2015 r. Żaden przepis uchwały nie mógł stanowić podstawy prawnej dla takiego działania organu.

Zgodnie z art. 147§1 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności.

W tym stanie sprawy, stwierdzając, że zaskarżony akt wydany został z istotnym naruszeniem prawa, należało stwierdzić jego nieważność w oparciu o art.147 §1 p.p.s.a.