Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2782/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-03-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 155, art. 7, art.77 § 1, art. 80, art. 8
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 135
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Anna Sękowska, Sędziowie sędzia WSA Monika Barszcz, sędzia del. SO Aleksandra Westra (spr.), Protokolant ref. Bartłomiej Grzybowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2020 r. sprawy ze skargi M. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] maja 2019 r. nr [...]


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] września 2019 r. znak KOA [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., działając na podstawie art. 127 § 2 w zw. z art. 17 pkt 1 k.p.a. oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych, po rozpatrzeniu odwołania M. R. od decyzji Burmistrza Miasta M. z dnia [...] maja 2019 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 155 k.p.a. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

Stan sprawy przedstawia się następująco:

Decyzją Burmistrza Miasta M. z dnia [...] marca 2016 r. Nr [...] na wniosek M. R. :

udzielono zezwolenia na wycięcie pięciu sztuk drzew - dąb o obw. pni - 80cm, 92 cm. 225 cm, 108 cm, 86 cm, oraz jednego drzewa gat. brzoza o obw. pnia 122 cm z terenu nieruchomości nr ew. [...] obr. [...] przy ul. K. w M. do dnia 30.12.2016r.,

odmówiono zezwolenia na usunięcie dwóch drzew dąb o obwodach pni 100 cm i 156 cm z terenu ww. nieruchomości,

uzależniono usunięcie drzew od dokonania nasadzeń zastępczych dziesięciu drzew z gatunków : jarząb, buk. klon o obwodach pni 10 cm ( na wysokości 100 cm) na terenie ww. nieruchomości do dnia 30 maja 2017 r.

Decyzją z dnia z dnia [...]marca 2017 r. Nr [...] Burmistrz Miasta M. zmienił na wniosek M. R. decyzję własną z dnia z dnia [...] marca 2016 r. w części dotyczącej terminu wykonania nasadzeń następczych - do [...]maja 2018 r.

Decyzją z dnia [...] marca 2018 r. Nr [...] Burmistrz Miasta M. ponownie zmienił na wniosek strony decyzję własną z dnia z dnia [...] marca 2016 r. Nr [...] w części dotyczącej terminu wykonania nasadzeń następczych - na [...]maja 2019 r.

Pismem z dnia 8 maja 2019 r. M. R. złożyła wniosek o zmianę decyzji Burmistrza Miasta M. z dnia [...] marca 2016 r. w trybie art. 155 k.p.a. poprzez odstąpienie od konieczności wykonania nasadzeń zastępczych drzew na działce przy ul. K. [...] w Markach lub wskazanie miejsc nasadzenia zastępczego na terenie gminy [...] Strona wskazała, że nie posiada miejsca na terenie posesji do nasadzenia takiej ilości drzew oraz podała, że na działce zostanie nasadzonych ok. 90-100 tuj szmaragdowych oraz posadzone zostaną rośliny ogrodowe.

Decyzją Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] maja 2019 r. Nr [...] odmówiono zmiany decyzji ostatecznej Burmistrza Miasta M.i z dnia [...] marca 2016 r. (zmienionej decyzjami z dnia [...] marca 2017 r. i z dnia [...] marca 2018 r.). W uzasadnieniu powołano art. 75 ust. 3 i art. 3 pkt. 8 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska oraz zasadę równoważnego rozwoju i konieczność rekompensaty straty w środowisku. Wskazano, że przez prawie dwuletni okres udzielony na dokonanie nasadzeń zastępczych, Strona powinna przy zagospodarowywania działki uwzględnić obowiązek wykonania nasadzenia zastępczego drzew, a argument o braku miejsca na działce nie jest podstawą do zmiany decyzji. Powołano, że po otrzymaniu decyzji Burmistrza Miasta M. z dnia [...] marca 2016 r., Strona miała możliwość odwołania się od przedmiotowej decyzji z czego nie skorzystała, a tym samym, zgodziła się na warunki przedmiotowej decyzji. Jednocześnie organ poinformował, że Burmistrz Miasta M. nie może wskazać do nasadzenia zastępczego przestrzeni publicznej z uwagi na brak miejsca.

Od powyższej decyzji odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wniosła M. R.. W odwołaniu podniosła, że nie ma miejsca na swojej działce na nasadzenia określone w decyzji z uwagi na wybudowany budynek, chodniki, ciągi komunikacyjne, drenaże pod deszczówkę i instalację gruntową pompy ciepła oraz instalację oczyszczania biologicznego. Odwołująca wskazała, że w jej ocenie nasadzenie tuji szmaragdowych w ilości ok. 100 sztuk oraz 5 drzew owocowych zapewni rekompensatę przyrodniczą. Odwołując wskazała również na duże koszty nasadzeń zastępczych.

Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta M. uznając, że odmowa zmiany decyzji jest słuszna. W uzasadnieniu powołano uznaniowy charakter decyzji wydawanej na podstawie art. 155 k.p.a. wskazując, że wnioskowana przez stronę zmiana nie służy interesowi społecznemu, a ma zaspokoić partykularne interesy właściciela działki. Organ powołał jakie drzewa zostały usunięte z działki, a jakie miały zostać nasadzone zgodnie z obowiązującą decyzją z 2016 r. Wskazano, że na wniosek Strony dwukrotnie przesuwano termin wykonania nasadzeń zastępczych, łącznie o 2 lata, co spowodowało, że w tym czasie środowisko pozbawione było rekompensaty po stracie 6 dorodnych drzew liściastych ( z dużymi koronami ) cennych przyrodniczo gatunków (dąb i brzoza). Organ zauważył, że w tym okresie Strona dokonała zagospodarowania ogrodu bez zapewnienia miejsca na obowiązkowe nasadzenia zastępcze. Organ odwoławczy uznał, że wniosek strony o zmianę nasadzeń zastępczych z wskazanych gatunków drzew liściastych na nasadzenie 100 thui szmaragdowych jest z punktu widzenia przyrodniczego zupełnie nieadekwatny. Powołano, że gatunek thui szmaragdowej - żywotnik zachodni - nie stanowi gatunku rodzimego; nie jest gatunkiem cenionym przyrodniczo; wartość przyrodnicza dla środowiska naturalnego w porównaniu do drzew liściastych jest znikoma. W ocenie organu nasadzenie nawet 100 sztuk krzewów gatunek żywotnik zachodni nie stanowi żadnej rekompensaty przyrodniczej w stosunku do usuniętych w przedmiotowej sprawie wieloletnich drzew, a ponadto, nawet jako okazy dorosłe nie zrekompensują wyciętych drzew. Organ wskazał również, że Strona nie skarżyła w trybie odwoławczym decyzji co do gatunków wyznaczonych na nasadzenia zastępcze, a wnioski Strony o zmianę decyzji wskazują raczej na uchylanie się od wykonania obowiązku dokonania nasadzeń zastępczych.

M. R. w skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] września 2019 r. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Decyzji zarzucono:

naruszenie art. 75 ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo do ochrony środowiska poprzez błędną interpretację polegającą na stwierdzeniu, że nasadzenie ok. 100 sztuk tuj szmaragdowych nie spełnia wymogu wystarczającego działania w celu naprawienia wyrządzonych szkód w postaci wycięcia sześciu drzew.

naruszenie art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo do ochrony środowiska poprzez błędną interpretację polegającą na stwierdzeniu, że nasadzenie ok. 100 sztuk tuj szmaragdowych nie spełnia warunków kompensacji przyrodniczej.

niesłuszne zarzucenie Skarżącej celowego uchylania się od wykonania obowiązku dokonania nasadzeń zastępczych oraz działania na szkodę środowiska oraz interesu społecznego.

Skarżąca wniosła o zmianę decyzji wydanej przez Burmistrza Miasta M. z nia [...] marca 2016r. poprzez:

- odstąpienie od konieczności dokonania nasadzenia zastępczego 10 drzew na działce przy ulicy K. w M., a zastąpienie jej zobowiązaniem do nasadzenia zastępczego na terenie Gminy M. w miejscu wyznaczonym przez Burmistrza Miasta M.,

- bądź zmniejszenia liczby drzew, które muszą zostać nasadzone do 6 sztuk oraz uwzględnienia nasadzenia 100 tuj szmaragdowych oraz zobowiązaniem do nasadzenia roślin ogrodowych, które nie będą miały dużego ukorzenienia.

W uzasadnieniu skargi Skarżąca wskazała, że jej wnioski dotyczące zmiany terminu nasadzeń wynikały z powodu przedłużających się prac budowlanych na jej działce i nie miały na celu uchylania się od dokonania nasadzeń zastępczych. Powołała, że po zakończeniu w 2019 r. prac budowlanych, przystąpiła do prac związanych z planowaniem ogrodu, w trakcie których uwidoczniło się wiele trudności z brakiem miejsca na posadzenie 10 drzew z gatunków wskazanych w decyzji z 4 marca 2016 r. Powołano, że brak miejsca wynika z umiejscowienia budynku, chodników, ciągów komunikacyjnych, drenaży pod instalacje deszczową, odwiertów wraz z systemem przewodów pod instalację gruntowej pompy ciepła do ogrzewania budynku i zasilania CWU oraz instalację oczyszczalni biologicznej składającej się z reaktora biologicznego i tuneli rozsączających. Działka została również zabudowana placem zabaw dla dzieci i drewutnią. Skarżąca wskazała, że posadzenie takiej ilości drzew z tych gatunków może w przyszłości niekorzystanie wpłynąć na ww. instalacje i zabudowania. Strona wskazała na małą powierzchnię działki oraz na chęć dokonania nasadzeń w innym miejscu wskazanym przez gminę, jak również zakwestionowała ocenę, że nasadzenie ok 100 tuj szmaragdowych oraz 6 drzew z gatunku jarząb, klon, buk i nasadzenie innych roślin ogrodowych, które nie będą miały dużego ukorzenienia, nie jest wyrównaniem dokonanych szkód oraz nie pozostaje w zgodzie z zasadą zrównoważonego rozwoju. Skarżąca zarzuciła naruszenia art. 7 i 8 k.p.a.

Organ – w odpowiedzi na skargę – wniósł o oddalenie skargi, tym samym podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2019, poz. 2167) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm.) - zwanej dalej: P.p.s.a.], sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany – stosownie do art. 134 p.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, uwzględnił skargę. W konsekwencji uznał, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] września 2019 r., jak i decyzja Burmistrza Miasta M.z [...]maja 2019 r., naruszają przepisy prawa w stopniu kwalifikującym je do wyeliminowania z obrotu prawnego.

Zgodnie z art. 155 k.p.a. decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony; przepis art. 154 § 2 stosuje się odpowiednio. Rozpatrując wniosek strony o zmianę decyzji w trybie art. 155 k.p.a. organy miały obowiązek przeanalizować czy zachodzą przesłanki wymienione w tym przepisie tj. przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i czy przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony.

W przedmiotowej sprawie, strona domagała się zmiany decyzji ostatecznej z 4 marca 2016 r. orzekającej o zezwoleniu na usunięcie drzew: dąb o obw. pni - 80cm,. 92 cm, 225 cm, 108 cm, 86 cm, oraz jednego drzewa gat. brzoza o obw. pnia 122 cm z terenu nieruchomości nr ew. [...] obr. [...]przy ul. K. w M. do dnia 30.12.2016 r. - co do konieczności wykonania nasadzeń zastępczych drzew na działce przy ul. K. [...] w M. lub wskazanie miejsc nasadzenia zastępczego na terenie gminy M..

Organy prawidłowo wskazały, że obowiązek nasadzeń zastępczych został nałożony stosownie do art. 75 ust. 3 i art. 3 pkt. 8 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (dz. U. 2018 poz. 799) w ramach działań mających na celu naprawienie wyrządzonych szkód, w szczególności przez kompensację przyrodniczą, albowiem w związku z budową domu na działce nr ew. [...] zaszła konieczność, usunięcia 6 drzew – 5 gat. dębu i 1 brzozy. W ramach wyrównania strat w środowisku nałożono na Skarżącą obowiązek dokonania zastępczego nasadzenia dziesięciu drzew z gatunków: jarząb, buk, klon do dnia 30.05.2017. Jak prawidłowo wskazały organy, dwukrotnie na wniosek Strony przedłużano termin wykonania tego obowiązku, ostatecznie do końca maja 2019 r. z uwagi na trwające prace budowlane. Ustalenia organów w zakresie nałożonego na Stronę obowiązku są prawidłowe. Bezspornym jest również, że Strona nie odwoływała się od decyzji z [...] marca 2016 r., a tym samym zgodziła się z nałożonym na nią obowiązkiem. Natomiast w ocenie Sądu organy nie ustaliły w sposób prawidłowy stanu faktycznego w sprawie, a wyrażona ocena odnośnie sprzeczności wniosku Strony z interesem społecznym, oraz zaspakajaniem tylko partykularnego interesu właściciela działki objętej wnioskiem, była przedwczesna.

W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 7, 15, 77 § 1, 80, 107 § 3 k.p.a. do obowiązków organu odwoławczego należało podjęcie wszelkich niezbędnych czynności do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, tak aby interes strony nie został naruszony. Organ zobowiązany był do dołożenia wszelkich starań w celu zebrania wyczerpującego materiału dowodowego oraz wnikliwego przeanalizowania sprawy we wszelkich jej aspektach oraz odniesienia się do zarzutów podniesionych w odwołaniu. Odzwierciedlenie tej analizy winno znaleźć swój wyraz w uzasadnieniu decyzji, a ocena organu winna zostać oparta na przekonujących podstawach, przedstawionych w treści decyzji. Stosownie do zasady prawdy obiektywnej, organy w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Zgodnie zaś z art. 8 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem ww. przepisów.

Mianowicie z wniosku Strony z dnia 8 maja 2019 r. wynika, że wystąpiła o zamianę ostatecznej decyzji poprzez odstąpienie od obowiązku zasadzenia drzew na jej nieruchomości albo wskazanie dogodnego miejsca do zasadzenia na terenie gminy. W toku postępowania Strona wskazywała, że w związku z zakończeniem budowy domu i zagospodarowaniem terenu wokół niego (w tym położeniem chodników oraz instalacji związanych z obsługą urządzeń zlokalizowanych w domu), na działce nie ma obecnie miejsca umożliwiającego dokonanie nasadzeń 10 drzew z gatunków wskazanych w decyzji. Strona powołała również okoliczności związane z planami nasadzeń 100 tuj, urządzeniem ogrodu, placu zabaw, wysokich kosztów nasadzeń zastępczych, jak również istnienia drzew na nieruchomości sąsiedniej. Organy rozpoznające sprawę dokonały ustaleń tylko i wyłącznie w zakresie nałożonego na Skarżącą obowiązku dokonania nasadzeń zastępczych oraz przedłużenia terminu wykonania tego obowiązku. Jednocześnie z decyzji organu I instancji wynika, że na terenie gminy Miasta M. nie ma terenów, na których Strona mogłaby dokonać nasadzeń zastępczych, a Kolegium uznało, że nasadzenia 100 tuj szmaragdnowych nie zrekompensuje wyciętych drzew, podając uzasadnienie przyrodnicze w tym zakresie. Natomiast organy w ogóle nie przeanalizowały wniosku Strony i nie dokonały żadnych ustaleń stanu faktycznego, czy rzeczywiście z uwagi na wybudowanie domu, zagospodarowanie terenu wokół niego na komunikację i w związku z umieszczeniem różnych instalacji, pozostały teren na działce Skarżącej umożliwia dokonanie nasadzeń 10 drzew z gatunków wymienionych w decyzji z 2016 r. Zgodzić się należy, że stanowiskiem organu, że Strona winna wykonanie obowiązku nasadzenia drzew uwzględnić przy zagospodarowywaniu terenu, ale też nie można wykluczyć zaistnienia okoliczności podawanych przez Skarżącą. Mianowicie oczywistym jest, że Strona mogła zgadzać się treścią decyzji z 2016 r., albowiem decyzja zezwalająca jej na usunięcie 6 drzew umożliwiała de facto rozpoczęcie procesu budowalnego. Faktem powszechnie znanym jest okoliczność, że budowa domu może się przeciągnąć w czasie, i w zależności od terminu zakończenia budowy, oraz posiadanych środków, inwestorzy przystępują do zagospodarowania terenu. W skardze skierowanej do WSA Strona podniosła, że dopiero na etapie przystąpienia do zagospodarowania terenu okazało się, że problematyczne będzie nasadzenie tylu drzew. Mianowicie wskazała, że brak miejsca wynika z umiejscowienia budynku, istnienia chodników, ciągów komunikacyjnych, drenaży pod instalację deszczową, odwiertów wraz z systemem przewodów pod instalację gruntowej pompy ciepła do ogrzewania domu oraz instalacji oczyszczalni biologicznej. Podała, że działka została również zabudowana placem zabaw i drewutnią. O ile dwa ostanie urządzenia nie są instalacjami koniecznym do funkcjonowania i użytkowania domu, to wszystkie inne urządzeni i instalacje usytuowane na działce faktycznie mogą utrudniać, a nawet uniemożliwiać dokonanie nasadzeń 10 drzew. Z akt sprawy wynika, że na działce Strony znajdują się również inne drzewa. Organy prowadzące postępowanie nie zebrały żadnych dowodów celem dokonania ustaleń, czy możliwe jest dokonanie nasadzeń 10 drzew na działce Skarżącej, przy uwzględnieniu zachowania niezbędnej odległości od budynku, istniejących instalacji, ciągów komunikacyjnych, oraz granic nieruchomości sąsiednich. Przedwcześnie organy przyjęły, że wniosek Strony ma służyć wyłącznie jej partykularnym interesom, albowiem okoliczności podane przez skarżącą mogą faktycznie uzasadniać zmianę decyzji. Z akt sprawy nie wynika nawet jaka jest powierzchnia działki Strony, jaka powierzchnia została zagospodarowana pod budynek, pod chodniki i ciągi komunikacyjne, a jaka zajęta pod instalacje. Organy nie zebrały żadnego dowodu celem ustalenia powyższych okoliczności. Zwrócić również należy uwagę, że Strona we wniosku zadeklarowała chęć dokonania nasadzeń zastępczych w innym miejscu wskazanym przez organ. W ocenie Sądu zupełnie nieprzekonywująca jest informacja organu I instancji, że na terenie Miasta M. nie ma żadnych terenów, na których można byłoby zasadzić 10 drzew. Ponadto Strona w złożonym odwołaniu wskazała, że oprócz tuj chciałaby posadzić 5 drzew owocowych, a w złożonej skardze wniosła o zmniejszenie liczby drzew, które muszą być nasadzone do 6 sztuk. Powyższe okoliczności wskazują, że wbrew stanowisku organów, Skarżąca ma wolę dokonania kompensacji przyrodniczej. Również sama okoliczność dwukrotnego składania wniosku o przedłużenie terminów do wykonania zastępczych nasadzeń nie może być interpretowania tylko i wyłącznie na niekorzyść strony, albowiem nie można wykluczyć, że z przyczyn niezależnych od strony, roboty budowalne nie zostały zakończone w terminie przewidywanym. Jak zasadnie wskazał organ odwoławczy, decyzja wydawana na podstawie art. 155 k.p.a. ma charakter uznaniowy, a więc organ powinien ocenić na kanwie konkretnych okoliczności, czy interes społeczny i słuszny interes strony przemawia za zmianą tej decyzji.

W świetle powyższego Sąd uznał, że organy orzekające nie wyjaśniły istotnych dla wyniku sprawy okoliczności podnoszonych przez Skarżącą, czym dopuściły się naruszenia przepisów postępowania – art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. Zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej obowiązkiem organów administracji publicznej jest podejmowanie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względnie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Emanacją tej zasady w postępowaniu wyjaśniającym jest przepis art. 77 § 1 k.p.a, który nakazuje organom w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Co istotne, uzasadnienie faktyczne decyzji administracyjnej powinno zaś zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. W sprawie niewątpliwie doszło do naruszenia również art. 80 k.p.a., albowiem wobec niezebrania pełnego materiału dowodowego, ocena wyrażona w zaskarżonej decyzji była przedwczesna. Ponadto, doszło do naruszenia art. 8 k.p.a. jak W zakresie zarzutów dotyczących naruszenia prawa materialnego to Sąd uznał, że wypowiadanie się w tym zakresie wobec stwierdzenia szeregu naruszeń prawa procesowego, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, byłoby przedwczesne. Niemniej jednak zauważyć należy, że organ odwoławczy w sposób szczegółowy wypowiedział się braku możliwości zmiany nasadzeń z 10 drzew liściastych gatunków rodzimych na 100 thui szmaragdowych, podając szczegółowo uzasadnienie swej decyzji w tym przedmiocie. Stwierdzić również należy, że we wniesionej skardze, Strona nie przedstawiła żadnych merytorycznych argumentów podważających ocenę wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Niezależnie jednak od powyższego, z uwagi na stwierdzone uchybienia w zakresie prowadzenia postępowania dowodowego Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżoną decyzję. Z uwagi na fakt, że stwierdzone uchybienia dotyczyły również decyzji organu I instancji, uzasadnione było jej uchylenie na zasadzie art. 135 p.p.s.a.

Ponownie rozpoznając sprawę obowiązkiem organów będzie dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy zgodnie z art. 7, 77 § 1 k.p.a. Organy winne przeprowadzić postępowanie dowodowe, w szczególności w kwestii ustalenia, czy sposób zagospodarowania działki Skarżącej, w urządzenia i instalacje służące do prawidłowego użytkowania budynku, umożliwiają dokonanie nasadzenia 10 drzew, czy też uzasadniona jest zmiana decyzji i ustalenie mniejszej ilości drzew do nasadzenia na działce, ze wskazaniem innego miejsca do nasadzenia pozostałych drzew. W tym celu należy rozważyć przeprowadzenie oględzin, zgromadzenie dokumentacji obrazującej sposób zagospodarowania terenu i rozmieszczenia poszczególnych urządzeń i instalacji. Dopiero po zgromadzeniu dowodów w sprawie, organ winien dokonać oceny sprawy, a ocena ta winna być szczegółowo umotywowana w uzasadnieniu decyzji zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a, przy uwzględnieniu zasady przekonywania wyrażonej w art. 11 k.p.a.

-----------------------

10