Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 1250/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 92a, art. 93 ust. 2
journal: Dz.U. 2013 poz 1414
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym -  tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Jan Bała po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 31 sierpnia 2016 r., sygn. akt III SA/Lu 913/16 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy transporcie drogowym postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie; 2. umorzyć postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 31 sierpnia 2016 r., sygn. akt III SA/Lu 913/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił A. J. wstrzymania wykonania decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] maja 2016 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym, nałożonej na podstawie art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U z 2013 r., poz. 1414 ze zm.; dalej u.t.d.).

Sąd I instancji uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności przemawiających za spełnieniem przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.).

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie i orzeczenie co do istoty sprawy, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Zarzucił naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji gdy okoliczności sprawy uzasadniały zastosowanie przez Sąd tego przepisu, a co za tym idzie wstrzymanie wykonania decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, jednak z powodów innych niż w nim wskazane.

Przedmiotem postępowania jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] maja 2016 r. w przedmiocie kary pieniężnej wymierzonej na podstawie art. 92a u.t.d.

Wobec tego należy stwierdzić, że zgodnie z art. 93 ust. 2 u.t.d. decyzja ostateczna, nałożona na zasadzie art. 92a u.t.d., staje się wykonalna po upływie 30 dni od jej doręczenia, jeżeli strona nie wniosła skargi na tę decyzję do właściwego sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi decyzja staje się wykonalna z chwilą:

1) odrzucenia skargi,

2) cofnięcia skargi lub

3) wydania przez sąd prawomocnego orzeczenia o oddaleniu skargi.

Wobec treści powyższego przepisu stwierdzić należy, że zaskarżona do sądu I instancji decyzja o nałożeniu kary pieniężnej wydana stosownie do art. 92a u.t.d. jest niewykonalna z mocy samego prawa do momentu odrzucenia skargi, jej cofnięcia bądź prawomocnego oddalenia.

Skoro więc A. J. złożył skargę na decyzję z [...] maja 2016 r., i skarga ta nie została ani odrzucona ani cofnięta ani też nie został w sprawie wydany wyrok, to NSA stwierdza, że jest ona niewykonalna, zgodnie z art. 93 ust. 2 p.p.s.a.

Zdaniem NSA na skutek powyższego, stwierdzić należy nie ma przedmiotu postępowanie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, więc postanowienie Sądu I instancji, w którym badano przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. jest błędne.

W konsekwencji NSA uchylił zaskarżone postanowienie jako wydane w sposób niezgodny z art. 93 ust. 2 u.t.d. Skoro zaś decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego jest niewykonalna z mocy samego prawa i nie istniał przedmiot postępowania o udzielenie ochrony tymczasowej, NSA postanowił umorzyć postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na mocy art. 188 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. i art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 p.p.s.a.