Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1617/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-04-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6193 Funkcjonariusze Straży Granicznej
Hasła tematyczne: Służba więzienna
Skarżony organ: Komendant Straży Granicznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 108 ust. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 171 poz 1399
law: Ustawa z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej - t.j.
article: par. 11 ust. 1 i ust. 3, par. 4 ust. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2008 nr 24 poz 148
law: Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 8 lutego 2008 r. w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do  uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Piotr Borowiecki Sędzia WSA – Stanisław Marek Pietras (spraw.) Sędzia WSA – Andrzej Wieczorek Protokolant Referent stażysta – Joanna Mazur po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie wysokości dodatku lotniczego – oddala skargę –


UZASADNIENIE

[...] Zarządu Granicznego Komendy Głównej Straży Granicznej wystąpił w dniu [...] kwietnia 2018 r. z wnioskiem o przyznanie skarżącemu J.K. dodatku lotniczego w wysokości wynoszącej miesięcznie 0,60 kwoty bazowej za służbę pełnioną w składzie personelu technicznego związanego z bezpośrednią obsługą statków powietrznych Straży Granicznej, na okres wykonywania tych czynności i aktualnie skarżący wykonuje zadania na statkach powietrznych Straży Granicznej w składzie personelu technicznego, związane z bezpośrednią obsługą statków powietrznych Straży Granicznej.

Komendant Główny Straży Granicznej rozkazem personalnym z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...], działając na podstawie art. 108 ust. 1 pkt 5 oraz art. 110 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r.( poz. 2365 ze zm.) oraz § 11 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 8 lutego 2008 roku w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r.), przyznał od dnia [...] stycznia 2018 r. skarżącemu J. K. z Zarządu Granicznego Komendy Głównej Straży Granicznej dodatek lotniczy w wysokości wynoszącej miesięcznie 0,60 kwoty bazowej za służbę pełnioną w składzie personelu technicznego związanego z bezpośrednią obsługą statków powietrznych Straży Granicznej na okres wykonywania tych czynności. Na podstawie art. 108 § 1 k.p.a., nadano rozkazowi rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu - powołując się na opisany powyżej stan faktyczny - podał, że z uwagi na fakt, iż z dniem 27 stycznia 2018 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 25 stycznia 2018 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej wprowadzając nowe wysokości mnożników kwoty bazowej dodatków lotniczych, nadanie przedmiotowemu rozkazowi rygoru natychmiastową wykonalności jest uzasadnione wyjątkowo ważnym interesem strony, jaki przejawia się koniecznością stworzenia warunków do natychmiastowej wypłaty funkcjonariuszowi dodatku lotniczego we wskazanej wysokości.

We wniosku z dnia [...] czerwca 2016 r. do Komendanta Głównego Straży Granicznej o ponowne rozpatrzenie sprawy, skarżący zakwestionował zasadność użycia w wymienionym rozkazie personalnym zwrotu "na okres wykonywania tych czynności" podnosząc, że w przepisie brak jest wskazanej "wzmianki. Dalej stwierdził, że w myśl § 11 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 pkt 3 cytowanego już wyżej rozporządzenia, dodatek lotniczy otrzymują funkcjonariusze wykonywujący zadania na statkach powietrznych Straży Granicznej w składzie personelu technicznego związane z bezpośrednią obsługą statków powietrznych, a nie czynności, co zostało ujęte w kwestionowanym rozkazie personalnym. Następnie wskazał, że w zaskarżonym rozkazie personalnym nie przyznano mu dodatku lotniczego za wykonywanie zadań w składzie personelu latającego związanych z realizacją lotów, zaś on pełni służbę jako [...] - [...] SP w [...] Wydziału Lotniczego w C. i wykonuje loty na dwóch typach statków powietrznych oraz posiada łączny nalot w wysokości 497 godzin i 47 minut. Spełnia zatem kryteria do przyznania dodatku lotniczego dla funkcjonariuszy wykonujących zadania na statkach powietrznych w składzie personelu latającego. Ponadto posiada uprawnienia i wykonuje obowiązki mechanika lotniczego, co wynika z jego zakresu obowiązków, jak również z wcześniej wydawanych rozkazów personalnych przyznających mu dodatek lotniczy z dwóch wymienionych wyżej tytułów. Jego zdaniem z § 11 ust. 1 rozporządzenia wynika, że dodatek lotniczy otrzymują funkcjonariusze zarówno za wykonywanie czynności lotniczych związanych z realizacja lotów, jak również związanych z obsługa statków powietrznych i powyższy przepis nie zawiera zakazu łączenia "tych dwóch dodatków" w przypadku, kiedy jeden funkcjonariusz wykonuje funkcje pozostałego personelu latającego oraz personelu technicznego. Reasumując, został bezprawnie pozbawiony dodatku lotniczego dla funkcjonariuszy wykonujących zadania na statkach powietrznych w składzie personelu łatającego związanego z realizacją lotów oraz wystąpił o uzupełnienie zaskarżonego rozkazu o sformułowanie "(...) przyznaję od dnia [...] stycznia 2018 roku dodatek lotniczy w wysokości 0,40 kwoty bazowej dla funkcjonariuszy wykonujących zadania na statkach powietrznych Straży Granicznej w składzie personelu latającego związanego z realizacją lotów oraz 0,60 kwoty bazowej za służbę pełnioną w składzie personelu technicznego związanego z bezpośrednią obsługą statków powietrznych Straży Granicznej" bez sformułowania "na okres wykonywania tych czynności".

Komendant Główny Straży Granicznej decyzją z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...], mając za podstawę art. 127 § 3 w z w. z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz personalny. W uzasadnieniu - powołując się na opisany powyżej stan faktyczny - podał, że rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 8 lutego 2008 roku w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. U. z 2017 r. poz. 897 ze zm.), w wersji obowiązującej od dnia 27 stycznia 2018 r., reguluje w § 11 kwestię przyznawania funkcjonariuszom Straży Granicznej dodatku lotniczego. W myśl cytowanego przepisu funkcjonariusze wykonujący zadania na statkach powietrznych Straży Granicznej w składzie personelu latającego związane z realizacją lotów oraz w składzie personelu technicznego związane z bezpośrednią obsługą statków powietrznych Straży Granicznej - otrzymują dodatek lotniczy (ust. 1). Funkcjonariusze wchodzący w skład personelu latającego zawieszeni w lotach ze względów zdrowotnych mogą otrzymywać dodatek lotniczy przez okres do 12 miesięcy za zgodą Komendanta Głównego Straży Granicznej (ust. 2). Dodatek lotniczy, na wniosek właściwego przełożonego, przyznaje się w wysokości wynoszącej miesięcznie do:

1) 1,10 kwoty bazowej - dla pilotów - instruktorów albo

2) 0,90 kwoty bazowej - dla pilotów, albo

3) 0,60 kwoty bazowej - dla pozostałego personelu latającego oraz dla personelu technicznego.

Jak wynika z cytowanego przepisu, przyznanie funkcjonariuszowi Straży Granicznej dodatku lotniczego jest związane z wykonywaniem zadań na statkach powietrznych. Jest to warunek konieczny, niezbędny do uzyskania wskazanego uprawnienia. Powyższe odzwierciedla zarówno podstawa prawna zaskarżonego rozkazu personalnego, jak również jego uzasadnienie, w którym organ potwierdził, że skarżący wykonuje zadania na statkach powietrznych Straży Granicznej, w składzie personelu technicznego. Wskazano również, że użyte w sprawie przez organ określenie "czynność", jest powszechnie używanym synonimem określenia "zadanie". Z tego pojęcia nie wynikają inne, dodatkowe zadania, z wykonaniem których, organ miałby wiązać przyznanie dodatku lotniczego. Z uwagi na powyższe ujęcie w sentencji zaskarżonego rozkazu personalnego zwrotu: "na okres wykonywania tych czynności", nie jest błędne i w żaden sposób nie ogranicza uprawnień funkcjonariusza, a potwierdza jedynie, że dodatek został przyznany na okres wykonywania czynności (zadań) na statkach powietrznych. Natomiast w przypadku zaprzestania wykonywania przez funkcjonariusza zadań (czynności) na statkach powietrznych Straży Granicznej w składzie personelu latającego związanych z realizacją lotów czy też w składzie personelu technicznego, związanych z bezpośrednią obsługą statków powietrznych Straży Granicznej, ustanie przesłanka do otrzymywania dodatku. Powyższe wynika z woli prawodawcy wskazanej wyraźnie w zdaniu pierwszym wymienionego przepisu. Ponadto wspomniany dodatek przysługuje przez okres zajmowania stanowiska oraz posiadania uprawnień do wykonywania czynności w składzie personelu technicznego czy też personelu latającego. Brak uprawnień do wykonywania wymienionych czynności spowoduje ustanie przesłanek do otrzymywania dodatku. Potwierdzenie prawidłowości ww. stanowiska wynika również z § 11 ust. 2 cyt. rozporządzenia odnoszącego się do pilotów, który stanowi, że zawieszenie w lotach ze względów zdrowotnych, będzie skutkowało uzależnieniem otrzymywania przez funkcjonariusza dodatku lotniczego od zgody Komendanta Głównego Straży Granicznej. Niezależnie od powyższego podkreślono, że brzmienie ust. 1 zdanie 1 wskazanego wyżej przepisu, określające adresata wymienionych w nim uprawnień "funkcjonariusze wykonujący zadania na statkach powietrznych Straży Granicznej" zostało wprowadzone rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 10 września 2014 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. U. poz. 1233) i pozostaje niezmienione od 1 października 2014 r.. Ponadto rozkazem Personalnym z dnia [...] marca 2015 r. nr [...], Komendant Główny Straży Granicznej przyznał skarżącemu od dnia [...] kwietnia 2015 r., miesięczny dodatek lotniczy w wysokości 0,15 kwoty bazowej za służbę pełnioną w składzie personelu latającego oraz 0,30 kwoty bazowej za służbę pełnioną w składzie personelu technicznego i zawarł w jego sentencji, identyczne z kwestionowanym przez stronę określenie: "na okres wykonywania tych czynności" i wówczas nie był negowany powyższy zwrot. Odnosząc się natomiast do kwestii posiadanych przez skarżącego uprawnień i wykonywanych obowiązków (wykonywanie zadań w składzie personelu technicznego i personelu latającego jako operator SP) oraz do zarzutu nieuwzględnienia w zaskarżonym rozstrzygnięciu dodatku lotniczego dla personelu latającego związanego z realizacją lotów (w charakterze operatora SP), jako odrębnego uprawnienia stwierdzono, że nie zasługuje on na uwzględnienie, a kwestia nieujęcia w treści zaskarżonego rozkazu personalnego wykonywania zadań w składzie personelu latającego związanego z realizacją lotów ma drugorzędne znaczenie w przedmiotowej sprawie. Podkreślono, że § 11 cytowanego rozporządzenia stanowi o przyznaniu funkcjonariuszom wykonującym zadania na statkach powietrznych Straży Granicznej w składzie personelu latającego związane z realizacją lotów oraz w składzie personelu technicznego związane z bezpośrednią obsługą statków powietrznych Straży Granicznej dodatku lotniczego wyłącznie z jednego tytułu. Świadczy o tym bezspornie ust. 3 wspomnianego przepisu określający maksymalne wysokości tego dodatku w odniesieniu do posiadanych uprawnień i wykonywanych zadań: piloci-instruktorzy - do 1,10 kwoty bazowej, piloci - do 0,90 kwoty bazowej, pozostały personel latający oraz personel techniczny - do 0,60 kwoty bazowej. Ujęcie w treści przepisu alternatywy rozłącznej "albo" wskazuje jednoznacznie, że wykonywanie przez funkcjonariusza poszczególnych zadań (zarówno w składzie personelu technicznego oraz jako pozostały personel latający) skutkuje uprawnieniem do przyznania dodatku lotniczego tylko z jednego tytułu, tj. wykonywania zadań w składzie personelu latającego związanego z realizacja lotów bądź w składzie personelu technicznego. Powyższy przepis w brzmieniu obowiązującym od dnia 27 stycznia 2018 r., nie pozwala na przyznawanie dodatku lotniczego odrębnie za każdy rodzaj wykonywanych zadań (w składzie personelu latającego związane z realizacją lotów i w składzie personelu technicznego związane z bezpośrednia obsługą statków powietrznych), tak ja to miało miejsce przed jego zmianą. Zatem nieujęcie w treści zaskarżonego rozkazu informacji o wykonywaniu zadań w charakterze personelu latającego jako operator SP nie miało wpływu na wysokość przyznanego funkcjonariuszowi dodatku lotniczego, który nawet w przypadku wykonywania takich zadań, mógł być przyznany tytko z jednego tytułu. Kwestionowanym rozkazem personalnym skarżącemu przyznano dodatek lotniczy w wysokości 0,60 kwoty bazowej, tj. w wysokości maksymalnej przewidzianej przepisami dla pozostałego personelu latającego oraz dla personelu technicznego. Świadczy to o tym, że [...] Zarządu Granicznego Komendy Głównej Straży Granicznej we wniosku z dnia [...] kwietnia 2018 r., stanowiącym podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia, uwzględnił wszystkie posiadane przez funkcjonariusza kwalifikacje i uprawnienia, co skutkowało przyznaniem powyższego uprawnienia w maksymalnej wysokości, wyższej o 0,15 kwoty bazowej niż otrzymywana dotychczas. Dla poparcia przedstawionego powyżej stanowiska wskazano, że konstruując powyższy przepis i używając wspomnianej wyżej alternatywy rozłącznej "albo", prawodawca także nie przewidział możliwości przyznania pilotom czy też pilotom - instruktorom, którzy posiadają uprawnienia i mogą, w przypadku zaistnienia takiej potrzeby, wykonywać zadania również w składzie personelu technicznego, przyznania dodatku lotniczego z tego tytułu. Niezależnie od podniesionych okoliczności, nieujęcie w zaskarżonym rozkazie personalnym informacji o wykonywaniu przez funkcjonariusza zadań jako operator po odpowiednim szkoleniu nie świadczy, że funkcjonariusz takich uprawnień nie posiada czy takich zadań nie realizuje. Powyższe znajduje odzwierciedlenie w teczce akt osobowych funkcjonariusza.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący J. K. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego zarzucając:

1. naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i utrzymanie w mocy rozkazu personalnego z dnia [...] kwietnia 2018 r. w sytuacji, gdy jest on oparty na błędnej wykładni § 11 ust. 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 25 stycznia 2018 r. poprzez nieuprawnione uznanie, że nie można łączyć dodatku lotniczego z tytułu pełnienia służby w ramach pozostałego personelu latającego oraz personelu technicznego podczas, gdy nie ma podstawy prawnej dla zakazu łączenia dodatków funkcyjnych dla funkcjonariuszy Lotnictwa Służby Granicznej.

2. naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię § 11 ust. 3 powyższego rozporządzenia w zw. z § 11 ust. 1 poprzez nieuprawnione uznanie, że nie można łączyć dodatku lotniczego z tytułu pełnienia służby w ramach pozostałego personelu latającego oraz personelu technicznego, pomimo braku odpowiedniej podstawy prawnej oraz poprzez nieprawidłowe przyjęcie, iż przyznanie maksymalnej wysokości dodatku funkcyjnego z jednego tytułu świadczy o wzięciu pod uwagę posiadanych kwalifikacji z obu zakresów zadań, podczas gdy już jedynie z tytułu pełnienia zadań mechanika posiada uprawnienia do uzyskania dodatku funkcyjnego w pełnej wysokości.

W uzasadnieniu - powołując się na opisany powyżej stan faktyczny - podał, że brak jest podstawy prawnej do odmowy przyznania więcej niż jednego dodatku funkcyjnego. W zaskarżonej decyzji organ dokonał interpretacji przepisu stanowiącego o wysokości przyznawanych dodatków dla poszczególnych grup funkcjonariuszy wykonujących zadania na statkach powietrznych, w sposób nieuprawniony, bezpodstawnie ograniczający prawo funkcjonariuszy do bycia nagrodzonym stosownie do ich umiejętności i rodzaju pracy. § 11 ust. 3 rozporządzenia, wbrew stanowisku wyrażonemu w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, odnosi się do wysokości dodatków lotniczych dla poszczególnych funkcjonariuszy, w zależności od wykonywanych zadań. Wysokość dodatków oblicza się w sposób odmienny dla pilotów - instruktorów, pilotów i dla pozostałego personelu latającego oraz personelu technicznego. Przepis ten wskazuje podstawę do obliczenia wysokości dodatku funkcyjnego dla poszczególnych funkcjonariuszy, nie odnosi się zaś w żadnej mierze do tego, czy i komu ten dodatek przysługuje, jak również nie przewiduje zakazu łączenia dodatków funkcyjnych przez osoby uprawnione. Użyty w tym ustępie spójnik "albo" rozdzielający poszczególne grupy zawodowe, dla których przewidziane są dodatki o różnych wysokościach nie stanowi alternatywy rozłącznej. Według Słownika Języka Polskiego spójnik "albo" może wyrażać nie tylko wzajemne wyłączanie się zdań lub części zdań, ale może oznaczać także wzajemną wymienność. Oznacza to, że wobec funkcjonariuszy realizujących poszczególne zadania możliwe jest przyznanie dodatku funkcyjnego w oparciu o zastosowanie odmiennych maksymalnych wysokości kwoty bazowej. Z tego przepisu nie wynika w żadnej mierze zasada ogólna przyznawania dodatków, co uregulowane zostało w odniesieniu do funkcjonariuszy, o których owa w § 11 ust. 3 pkt 3, w § 11 ust. 1 pkt 1 i 2, gdzie nie użyto spójnika "albo". Brak jest wyraźnego wyłączenia możliwości przyznawania dodatków funkcyjnych przy spełnianiu uprawnień do ich otrzymania i według zasad naliczania wskazanych zgodnie z ust. 3. Ponadto organ nieprawidłowo ustalił, że uwzględniono mu zakres posiadanych uprawnień z dwóch tytułów, co ma odzwierciedlenie w maksymalnej wysokości przyznanego dodatku. Wskazanie jednak, że według kryteriów przyznawania wysokości dodatków, posiada on jedynie z tytułu wykonywania zadań z w składzie personelu technicznego, jest uprawniony do otrzymania dodatku w jego pełnej wysokości, a więc 0,60 kwoty bazowej. W dacie składania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, z drugiego tytułu, tj. pełnienia służby operatora, w związku z wylataniem ponad 497 godzin, spełniał kryteria do naliczenia mu 0,40 kwoty bazowej. Jego sytuacja byłaby niewątpliwie lepsza, gdyby przyznane mu zostały dwa dodatki, bowiem jest funkcjonariuszem wysłużonym, zarówno ze względu na liczbę lat, zakres uprawnień, jak też nabyte doświadczenie. Przyznanie mu jednego dodatku nie uwzględnia zakresu jego obowiązków, jak i odpowiedzialności, którą z tytułu wykonywania zadań z obydwu zakresów ponosi. Stanowisko organu, że uwzględnione zostały kwalifikacje skarżącego w pełnym zakresie, miałoby rację bytu tylko wówczas, gdyby po zsumowaniu wysokości wynikających z poszczególnych zakresów obowiązków, maksymalnie uzyskał 0,60. Tymczasem taką wysokość uzyskał jedynie tytułu wykonywania zadań personelu technicznego. § 11 ust. 3 pkt normuje maksymalną wysokość dodatku funkcyjnego dla pozostałego personelu latającego oraz dla personelu technicznego, co należy rozumieć, że dla każdej z tych grup dodatek funkcyjny wynosi maksymalnie do 0,60 kwoty bazowej, nie zaś łącznie 0,60 dla obu grup razem. O zasadności wykładni przepisu § 11 rozporządzenia w aktualnym brzmieniu w ten sposób, że dodatki można sumować świadczy również to, że gdyby prawodawca chciał użyć alternatywy rozłącznej, to pkt 3 zostałby rozdzielony na dwa odrębne punkty, przenosząc nacisk z wysokości kwot bazowych na oddzielenie każdej z grup. Tymczasem w odniesieniu do personelu latającego i personelu technicznego użyty został spójnik "oraz", gruntując tym samym, że w ustępie tym chodzi tylko i wyłącznie o wysokość dodatków funkcyjnych, nie zaś zasady ich przyznawania. Ponadto w pierwotnej wersji projektu rozporządzenia z dnia 5 grudnia 2017 r. widniał zapis o zakazie łączenia dodatków funkcyjnych, od którego odstąpiono, co ostatecznie ugruntowuje pogląd, że interpretacja przepisu winna prowadzić w kierunku możliwości przyznawania więcej niż jednego dodatku funkcyjnego. Celem jednak wprowadzonych zmian było polepszenie sytuacji funkcjonariuszy w sferze wynagrodzeń. W uzasadnieniu projektu wskazano, że "zmiana przepisów ma na celu zagwarantowanie wysokiej jakościowo obsługi lotniczej poprzez stosowną gratyfikację finansową odpowiednią do zajmowanego stanowiska, a przede wszystkim zakresu posiadanych uprawnień i faktycznie realizowanych zadań". W sprawozdaniu z prac zespołu do spraw opracowania kryteriów służących ustaleniu wysokości dodatku lotniczego z dnia [...] marca b.r. wynika wprost, że odnotowuje się brak zainteresowania wstąpieniem nowych kadr do Lotnictwa Służby Granicznej. Według statystyk w ciągu minionych 9 lat, ze służby odeszło 23 mechaników lotniczych, a ostatni licencjonowani specjaliści lotniczy zostali przyjęci do służby w 2012 roku. Zmiany miały zatem służyć zwiększeniu konkurencyjności wynagrodzeń, zwłaszcza dla pilotów i mechaników lotniczych i to tym bardziej, że do Straży Granicznej przyjmuje się wykwalifikowany zewnętrznie personel, a nie prowadzi się szkoleń. W uzasadnieniu projektu wskazuje się, że proces szkoleń jest długotrwały i kosztowny, zaś pełne wyszkolenie to proces wieloletni, kosztujący miliony złotych. W obliczu takich statystyk i celu polegającego na dążeniu do utrzymania kadry lotniczej Straży Granicznej, trudno wyobrazić sobie, że intencją prawodawcy było takie skonstruowanie przepisu, aby pozbawić funkcjonariusza możliwości finansowej gratyfikacji, z której de facto do czasu wprowadzenia zmian korzystał, z tytułu posiadania bogatych uprawnień, pożądanych i niezbędnych w Lotnictwie Służby Granicznej. Tym bardziej, że funkcjonariuszy, którzy posiadają zakres uprawnień i jego doświadczenie, jest w Polsce zaledwie kilku.

W odpowiedzi na skargę, Komendant Główny Straży Granicznej wniósł o jej oddalenie, wskazując na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Innymi słowy, wojewódzki sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.

Skarga analizowana pod tym kątem podlega oddaleniu, bowiem zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem. Stosownie do treści art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 2365 ze zm.), funkcjonariusze otrzymują następujące dodatki do uposażenia:

1) dodatek za wysługę lat w wysokości uzależnionej od okresów służby, o których mowa w art. 106;

2) dodatek za stopień w wysokości uzależnionej od posiadanego stopnia Straży Granicznej;

3) dodatek funkcyjny na stanowisku kierowniczym lub samodzielnym;

4) dodatek służbowy na stanowiskach innych niż wymienione w pkt 3;

5) dodatki uzasadnione szczególnymi właściwościami, kwalifikacjami, warunkami lub miejscem pełnienia służby.

Z kolei w myśl § 4 ust. 1 pkt 6) rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 8 lutego 2008 r. w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 897 ze zm.), funkcjonariusze otrzymują lotniczy dodatek do uposażenia. Natomiast w myśl § 11 ust. 1 rozporządzenia, funkcjonariusze wykonujący zadania na statkach powietrznych Straży Granicznej:

1) w składzie personelu latającego związane z realizacją lotów,

2) w składzie personelu technicznego związane z bezpośrednią obsługą statków powietrznych Straży Granicznej.

- otrzymują dodatek lotniczy.

Według zaś ust. 3 tegoż przepisu, dodatek lotniczy, na wniosek właściwego przełożonego, przyznaje się w wysokości wynoszącej miesięcznie do:

1) 1,10 kwoty bazowej - dla pilotów - instruktorów albo

2) 0,90 kwoty bazowej - dla pilotów, albo

3) 0,60 kwoty bazowej - dla pozostałego personelu latającego oraz dla personelu technicznego.

Użycie w tym przepisie spójnika "albo" wyraża alternatywę o charakterze rozłącznym i oznacza jedno wybrane znaczenia. Innymi słowy, alternatywa rozłączna to takie zdanie złożone i zbudowane z dwóch, lub więcej zdań składowych, które wyklucza jednoczesną prawdziwość i jednoczesną fałszywość zdań składowych.

Zatem przepis § 11 ust. 3 wyznacza przyznanie tylko jednego dodatku lotniczego, tzn. dla pilotów - instruktorów albo dla pilotów, albo też dla pozostałego personelu latającego oraz dla personelu technicznego.

Bezspornym w sprawie jest, że skarżący J. K. pełni służbę jako [...] w Sekcji [...] Wydziału Lotniczego w C. i wykonuje obowiązki [...]. Jednakże nie oznacza to, że z tego tytułu ma otrzymywać dwa dodatki lotnicze, bowiem wyklucza to spójnik koniunkcji "oraz" użyty w opisanym już wyżej pkt 3) ust. 3 § 11 rozporządzenia, gdzie przewiduje się w takich sytuacjach jeden dodatek w wysokości 0,60 kwoty bazowej miesięcznie.

Stąd też - w ocenie Sądu - nie doszło tu do naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., ani też § 11 ust. 3 i 1 rozporządzenia.

Rację natomiast przyznać należy skarżącemu, że dodatek lotniczy otrzymują funkcjonariusze wykonujący zadania na statkach powietrznych Straży Granicznej, a nie - jak błędnie wskazał organ - za okres wykonywania tych czynności. Jednakże – w ocenie Sądu - powyższe naruszenie prawa nie ma żadnego wpływu na wynik sprawy.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 i art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018, poz. 1302), należało orzec jak w sentencji wyroku.