Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2177/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-02-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Stwierdzono, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia
Powołane przepisy: article: art. 61 ust. 8 pkt 1a
journal: Dz.U. 2014 poz 1146
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 lutego 2018 r. sprawy ze skargi M. P. w K. na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego – Departament Funduszy i Spraw Europejskich z dnia ... grudnia 2017 r. nr ... w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego – Departament Funduszy i Spraw Europejskich; 2. zasądza od Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego – Departament Funduszy i Spraw Europejskich na rzecz M. P. w K. kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez Muzeum [...], jest rozstrzygnięcie Komisji Oceny Projektów w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego, zawarte w piśmie z dnia [...] grudnia 2017r. nr [...] o negatywnej ponownej ocenie merytorycznej I stopnia wniosku – zgodnie z art. 58 ust.4 pkt. 2) ustawy wdrożeniowej.

Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Muzeum [...] w [...] (Wnioskodawca, Skarżący, Strona) złożyło projekt pn. ,, [...]’’ (Projekt, Wniosek).

Był to udział w naborze wniosków w ramach działania 8.1. Ochrona dziedzictwa kulturowego i rozwój zasobów kultury Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014-2020.

W piśmie z dnia [...] września 2017r. zawarto informację, że w wyniku oceny merytorycznej I stopnia Projekt został umieszczony na rezerwowej liście rankingowej.

Uzyskał – w wyniku oceny - 41 na 54 możliwych punktów, tj. powyżej minimalnego progu 38 punktów dla projektów wpisanych do Kontraktu Terytorialnego, jednak kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na wybranie go do dofinansowania. Zgodnie z art. 53 ust. 2 pkt. 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. 2017 poz. 1460 z póżn. zm), dalej: ustawa wdrożeniowa, projekty rezerwowe uzyskują ocenę negatywną.

Powyższe rozstrzygnięcie przesłano do Strony, załączając informację o wyniku oceny w poszczególnych kryteriach oceny merytorycznej I stopnia wraz z uzasadnieniem.

Strona wniosła Protest do Instytucji Zarządzającej (IZ) .

Zakwestionowała sposób dokonania oceny Wniosku w kryteriach nr 15 i 16, za które nie przyznano punktów w ogóle.

Kryt. 15 ,, Stan zachowania zabytku" Skarżący podniósł, że spełnił to kryterium załączając do Wniosku (zał. nr 24) opinie Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków (WKZ) o stanie zachowania zabytku – wydane w dniu [...] kwietnia 2017r. Dotyczą one kamienicy przy ul. [...] ([...]) i dawnego [...] (główna siedziba Muzeum [...]).

[...] znajduje się na obszarze wpisanym do rejestru zabytków historycznego układu urbanistycznego Starego Miasta i jest wpisany do gminnej ewidencji zabytków miasta [...], a dawny [...], znajdujący się również na wspomnianym obszarze, dodatkowo jest ,,indywidualnie’’ wpisany do rejestru zabytków decyzją WKZ w [...] z dnia [...].11.1952r.

Strona wskazała , że w wydanej opinii (poprzedzonej wizją lokalną obu budynków pod kątem stanu zachowania substancji zabytkowej i struktury budowlanej) stwierdzono m.in. zły stan pokrycia dachowego, drewnianej więźby dachowej, deskowego poszycia pod blachą, elewacji (uszkodzenia o charakterze konstrukcyjnym). Podniosła, iż w opinii znajduje się stwierdzenie, że ,, zakresy planowanych prac przy budynku d. [...] oraz przy budynku d. [...] oraz przy budynku przy ul. [...] są niezbędne dla zapewnienia należytej ochrony substancji zabytkowej i struktury budowlanej obu obiektów, zapewnienia należytej ochrony zbiorów i ekspozycji oraz zapewnienia właściwych warunków użytkowych i eksploatacyjnych,,. Skarżący podkreślił, że do Protestu dołączył pismo [...] WKZ z dnia [...].09. 2017r. w którym potwierdzone jest, iż w opiniach dołączonych do Wniosku wskazano zły stan obu obiektów. W tym piśmie wskazano, że niepodjęcie w obu budynkach natychmiastowej interwencji budowlano-konserwatorskiej do prowadzi do ich szybkiej degradacji i że tak należy rozumieć treść opinii Konserwatora z dnia [...] kwietnia 2017r.

Ponadto Skarżący wskazał, że w dołączonym do Wniosku Studium wykonalności, w pkt 4.3. i pkt. 6.1.1. wyraźnie wskazano, że ,,stan taki doprowadzić może do katastrofy budowlanej’’.

Powołano się także opinie wydane jako efekt rocznych i pięcioletnich przeglądów technicznych budynku, stwierdzających konieczność podjęcia niezwłocznie działań zmierzających do zabezpieczenia dachu i elewacji, podkreślając fakt wydania tychże opinii przez uprawnionego projektanta o specjalności konstrukcyjno-budowlanej.

Z tych powodów, zdaniem Muzeum, w tym kryterium powinno nastąpić przyznanie punktacji 1, co przy wadze kryterium ,,2’’ daje 2 punkty.

Zakwestionowano także ocenę kryterium 16 ,,Zgodność projektu ze wskazanymi w ,,Szczegółowym opisie osi priorytetowych POIi Ś kluczowymi typami projektów’’. Tu nie przyznano punktów.

Zgodnie z opisem kryterium 1 punkt otrzymują projekty dotyczące co najmniej jednego z wskazanych w opisie kryterium obszarów. W uzasadnieniu do oceny merytorycznej I stopnia stwierdzono, że priorytetowo traktowane będą projekty, których główny zakres rzeczowy dotyczy:

- ruchomych i nieruchomych zabytków drewnianych

- rozwoju czytelnictwa w miastach wojewódzkich

- rozwoju sztuki współczesnej i/lub nowoczesnej w miastach wojewódzkich

- ruchomych i nieruchomych zabytków techniki.

Protestujący podkreślił, iż Projekt zakłada zintegrowane ze sobą działania: prace konserwatorskie i budowlane przy zabytkach nieruchomych, zabezpieczenie budynków i zbiorów, modernizację wystaw, uruchomienie magazynów studyjnych, uruchomienie sali edukacyjnej. Wszystkie te działania, zdaniem Strony, przyczynią się do ochrony zabytków techniki i zabytków drewnianych – licznie reprezentowanych w zbiorach i na ekspozycjach Muzeum [...] w [...].

Strona wskazała, że zabytki Muzeum to zabytki związane z historią przemysłu naftowego i historią oświetlenia (lampy, latarnie, zapalniczki, krzesiwa, podgrzewacze itp.), zabytki związane z historią przemysłu szklarskiego i historią szkła, zabytki związane z dziejami inżynierii miejskiej (np. wodociągi), zabytki związane z dziejami rzemiosła i handlu (bednarskie, szewskie, stragany itp.).

Te obiekty mieszczą się w definicji zabytków techniki.

Zabytki drewniane to, m. innymi zbiory sztuki sakralnej, zabytki rzemiosła i życia codziennego, instrumenty muzyczne, zbiory artystyczne i z zakresu wystroju wnętrz.

Tak więc, w wyniku realizacji Projektu zabezpieczone zostaną magazyny muzealne i sale wystawiennicze, w których przechowywane są i udostępniane ruchome zabytki techniki i zabytki drewniane.

Dlatego Strona wniosła o dokonanie zmiany oceny kryterium oceny merytorycznej nr 16 poprzez przyznanie punktacji 1, co przy wadze kryterium,,2’’ daje w wyniku 2 punkty.

Czyli Strona uważa, że powinna, w wyniku oceny, otrzymać 4 punkty więcej, a więc łącznie 45 punktów. Tym samym znalazłaby się na liście obiektów do dofinansowania.

Minister Rozwoju i Finansów, pełniący funkcję IZ PO, uwzględnił Protest – zgodnie z art. 58 ust. 2 pkt. 2 ustawy wdrożeniowej i przekazał sprawę instytucji organizującej konkurs w celu przeprowadzenia ponownej oceny projektu.

IZ nie odniosła się do zarzutów co do oceny kryterium 15 i 16, skupiając się wyłącznie na naruszeniu procedury obowiązującej w zakresie wyboru projektów do dofinansowania. Instytucja stwierdziła, że w uzasadnieniu rozstrzygnięcia z dnia [...] września 2017r. przytoczono tylko przesłankę negatywną z przepisu a brak okoliczności faktycznych, które przesądzałyby o stwierdzeniu jej wystąpienia w tej konkretnej sprawie. Nie wskazano bowiem żadnego progu punktowego lub kwotowego określającego wartość graniczną dostępności środków finansowych przeznaczonych na dofinansowanie projektów w konkursie, a zatem pozwalającego na stwierdzenie, które projekty spełniły warunek i mogły uzyskać dofinansowanie, a jednocześnie wskazującego przyczyny uznania, że konkretny Projekt warunków nie spełnia. Nie opisano również sposobu ustalenia tego progu.

W wyniku ponownej oceny merytorycznej I stopnia Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego – Departament Funduszy i Spraw Europejskich pismem z dnia [...] grudnia 2017r. poinformowało Stronę o negatywnej ponownej ocenie merytorycznej I stopnia wniosku – zgodnie z art. 58 ust. 4 pkt. 2) ustawy wdrożeniowej.

W uzasadnieniu KOP – co do kryt. 15 – stwierdziła, że dokumentem, który jest podstawą do oceny jest aktualna opinia Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, która musi jednoznacznie wskazywać, na bardzo zdegradowany charakter obiektu lub na stan, który bez interwencji grozi całkowitą degradacja obiektu objętego projektem. Wskazała, że z opinii WKZ z dnia [...].04. 2017r. wynika zły stan niektórych elementów obu budynków, ale nie stan katastrofalny zagrożony bezpowrotną, całkowitą degradacją. Również z opinii z dnia [...].04. 2017r. dot. budynku dawnego [...] oraz kamienicy przy ul. [...] brak jednoznacznego potwierdzenia zdegradowanego charakteru obiektów.

W ocenie KOP opinie konserwatorskie, złożone wraz z Wnioskiem o dofinansowanie, nie stwierdzają jednoznacznie degradacji obiektów, będących przedmiotem Projektu, a jedynie zły stan techniczny wybranych elementów, które mogą ulec postępującemu niszczeniu w wyniku nie podjęcia stosownych działań. Wskazano, że Projekt dotyczy zabytków, które wymagają prac związanych z bieżącym utrzymaniem obiektów, jednak budynki te nie znajdują się w stanie technicznym, który wymagałby podjęcia natychmiastowych prac ratujących te obiekty przed całkowitym zniszczeniem. Podkreślono, że wszystkie zabytki będące przedmiotem wniosków, są w złym stanie, ale celem tego kryterium było dodatkowe wsparcie wyłącznie tych projektów, które dotyczą obiektów znajdujących się w stanie katastrofalnym.

Jednocześnie KOP wskazała, że przy ponownej ocenie nie uwzględniono pisma z [...]. 09. 2017r, gdyż procedura odwoławcza nie służy uzupełnieniom czy modyfikacjom dokumentacji aplikacyjnej.

W związku z tym, ponownie dokonując oceny tego kryterium – nie przyznano żadnego punktu.

Odnośnie kryt. 16, także KOP nie przyznała punktu, gdyż, jej zdaniem, główny zakres rzeczowy inwestycji obejmuje rozbudowę i modernizację części ekspozycyjno-edukacyjnej w [...] oraz adaptację kamienicy [...] na magazyny muzealne o charakterze studyjnym, co ma umożliwić nową ekspozycję zbiorów w Pałacu oraz poszerzenie oferty kulturalnej i edukacyjnej Muzeum. Stwierdziła, że zakres prac w [...] i prac w budynku przy ul. [...] (str. 170 i następne Studium wykonalności) nie powoduje, że w zakres rzeczowy Projektu wchodzą prace dotyczące zabytków drewnianych i zabytków techniki (zarówno ruchomych jak i nieruchomych). Dowodem na to stwierdzenie jest, według KOP, załącznik nr 2 do Wniosku, wskazujący typy działań, które będą realizowane w ramach Projektu. Komisja podniosła, iż fakt, że w wyremontowanych obiektach będą prezentowane lub przechowywane zabytki techniki i zabytki drewniane nie oznacza, że główny zakres Projektu dotyczy ruchomych zabytków drewnianych i zabytków techniki.

W skardze, złożonej do WSA, Muzeum [...] zarzuciło rozstrzygnięciu:

1. Naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 58 ust. 3 ustawy wdrożeniowej w zw. z tj. art. 43 ustawy wdrożeniowej oraz punktu 66,68 i 70 Regulaminu konkursu, poprzez błędną wykładnię prowadzącą do przyjęcia jakoby przedstawienie opinii w zakresie stanu technicznego zabytków było niedopuszczalne, podczas gdy czynność ta nie wpływała na podstawowe założenia merytoryczne i zdolność do osiągnięcia celów Projektu, a Regulamin Konkursu wprost dopuszcza możliwość uzupełnienia dokumentacji na każdym etapie, zarówno oceny formalnej jak i merytorycznej nie różnicując, czy jest to ocena przeprowadzona po raz pierwszy czy [ponownie, a ponadto złożenie opinii do sprawy pozwoliłoby organom wydać rozstrzygnięcie w oparciu o stan faktyczny;

2. Naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, poprzez przeprowadzenie oceny wniosku w sposób nierzetelny, dokonując dowolnej oceny zebranego materiału dowodowego oraz z pominięciem stanu faktycznego ujawnionego w trakcie ponownej oceny merytorycznej, co przyczyniło się do błędu w ustaleniach faktycznych;

3. Błąd w ustaleniach faktycznych, w zakresie stanu zachowania budynku, poprzez błędną interpretację wyjaśnienia stanu zabytku, pomimo ujawnienia w toku postępowania materiału zmieniającego, przez co Organ dokonał nieprawidłowej oceny faktycznego stanu zachowania budynku;

4. Niewłaściwą wykładnię zapisów dotyczących zakresu rzeczowego projektu.

Rozwijając powyższe zarzuty w motywach skargi, Strona podkreśliła, że brak jest norm ograniczających proceduralnie ponowną ocenę Wniosku. Dla jego uzupełnienia, konieczne było przeprowadzenie takiej samej procedury jak uprzednio, uwzględniając przy tym zarówno prawa i obowiązki obu stron postępowania, tak jakby ocena prowadzona była po raz pierwszy.

Skarżący wskazał również na nieuprawnione zawężenie pojęcia ,,zakres rzeczowy’’ wyłącznie do ,,prac’’, czyli działań natury konserwatorskiej. Zakres rzeczowy projektu, zdaniem Skarżącego, obejmuje różnorodne działania dotyczące zabytków drewnianych i zabytków techniki, m. innymi takie jak: zabezpieczenie budynków i zbiorów, modernizacja wystaw, uruchomienie magazynów studyjnych, uruchomienie sali edukacyjnej. Ma to kluczowy wpływ na bezpieczeństwo zbiorów – muzealiów z obszaru techniki i zabytków ruchomych drewnianych.

Ponadto, w części, powielono zarzuty zawarte w Proteście podkreślając, że - jak wynika z dokumentacji aplikacyjnej – oba budynki są w stanie bliskim katastrofy.

W związku z zarzutami, Skarżący wniósł o stwierdzenie, że ocena Projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 w zw. z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 1146 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.").

W myśl art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Z drugiej strony może budzić wątpliwości kwestia dopuszczalnej sądowej oceny procesu weryfikacji wniosków o dofinansowanie zamierzonych przedsięwzięć. Praktyka sądów administracyjnych wypracowana na podstawie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2014 r., poz. 1649 ze zm.) wskazywała, że przy interpretacji przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie – postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. W ocenie sądu tę wypracowaną praktykę należy stosować także w odniesieniu do rozpoznawania spraw na podstawie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020, z uwzględnieniem zmian wskazanych w tej ustawie.

Uznać zatem należy, że prawo jako wzorzec kontroli sądowej, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy prawa wspólnotowego, i ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Są to, m. inn. SzOOP POIiŚ 2014-2020, Regulamin konkursu wraz z załącznikami.

Kontrolując w takim zakresie legalność oceny projektu dokonanej przez organ, jak również legalność jego działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, stwierdzić wypada, iż nie odpowiadają one prawu.

Zgodnie z przepisem art. 54 ust. 2 pkt 4 Wnioskodawca, składając Protest miał obowiązek zawrzeć w nim ,,wskazanie kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem’’. Wskazał więc, iż nie zgadza się z oceną kryt. 15 i kryt. 16. Właściwa instytucja rozpatruje protest weryfikując prawidłowość oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 4 pkt 4 i 5 (art. 57 ustawy wdrożeniowej).

W niniejszej sprawie IZ rozpatrując Protest, nie ustosunkowała się do zarzutów w nim podniesionych uważając, iż skoro z urzędu dostrzegła naruszenie procedury, to nie musi zajmować się zarzutami zgłoszonymi przez Wnioskodawcę odnośnie oceny kryt. 15 i kryt. 16. Zdaniem Sądu, nie jest to właściwy sposób rozpoznania Protestu. Uznając pierwszeństwo względów formalnych przed merytorycznymi, pozbawiono tym samym Skarżącego możliwości polemiki z ustaleniami IŻ, gdyż etapem na formułowanie zarzutów odnośnie I oceny jest tylko Protest.

Przy ponownej ocenie kryt. 15 KOP stwierdziła, że ,,dokumentem, , który jest

podstawą do oceny przedmiotowego kryterium jest aktualna opinia Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków , która musi jednoznacznie wskazywać na bardzo zdegradowany charakter obiektu lub stan, który bez interwencji grozi całkowitą degradacją obiektu objętego projektem’’.

Jednocześnie z Zał. Nr 3 do SzOOP nie wynika, że są dokumenty, które są ważniejsze niż inne przy ocenie tego kryterium. Jest tam mowa, że ,,projekt dotyczy zabytków bardzo zdegradowanych, zagrożonych całkowitą degradacją bez interwencji. Fakt ten został potwierdzony w aktualnej opinii właściwego WKZ’’. Jednocześnie – zdaniem Sądu – należy uznać, że wniosek i Załączniki do niego – stanowią integralną część i dopiero ocena wszystkich dokumentów powinna być podstawą wydanego rozstrzygnięcia.

W Projekcie aplikującym o dofinansowanie były wymienione 2 obiekty:

- dawny [...] (główna siedziba [...])

- [...]

Wnioskujący złożył 2 opinie Woj. Konserwatora Zabytków dotyczące obu obiektów. (Zał. nr 24). Wynika z nich bardzo zły stan obu budynków, szczegółowo opisany przez Konserwatora. W żadnej z opinii nie ma określenia wymaganego w tym konkursie, pozwalającego na uzyskanie punktów w niniejszym kryterium, a mianowicie: że zabytek jest bardzo zdegradowany, zagrożony całkowitą degradacją bez interwencji.

Jednocześnie należy wskazać, iż w złożonym do organu łącznie z wnioskiem Studium Wykonalności w pkt. 6.1. opisano aktualny stan przedmiotu Projektu i zawarto opis potrzeb inwestycyjnych. Jest tam zawarte stwierdzenie: ,,Stan taki doprowadzić może do katastrofy budowlanej’’.

Zdaniem WSA, organ powinien tu skorzystać z pkt 66,67,68 Regulaminu Kon kursu (RK).

Organ nie mógł przyjąć, iż – w tej sytuacji – nie ma wątpliwości co do stanu zabytków i możliwa jest jednoznaczna ocena spełnienia lub nie danego kryterium.

Gdyby Skarżący –na wezwanie organu – mógł zwrócić się do WKZ aby ten, na podstawie wydanych wcześniej 2 swoich opinii, bez ich uzupełniania czy modyfikacji, podsumowując zawarte tam informacje - określił, czy obiekty są bardzo zdegradowane, zagrożone całkowitą degradacją bez interwencji czy też nie – wówczas sprawa byłaby jednoznacznie wyjaśniona.

Nie stanowiłoby to modyfikacji czy zmiany wniosku, co jest niedopuszczalne i dlatego organ zasadnie nie uwzględnił – przy ponownej ocenie – opinii WKZ z dnia 29 .IX.2017r., wydanej po dacie złożenia Wniosku i załączonej dopiero na etapie Protestu. Należało tu, zdaniem Sądu, zastosować możliwość przewidzianą w p.66 Regulaminu konkursu.

Jednocześnie należy mieć na względzie to, iż WKZ jest organem zewnętrznym, nie mającym nic wspólnego z przedmiotowym konkursem, dlatego trudno było od niego oczekiwać użycia w opiniach sformułowań, które obowiązują w Konkursie przy ocenie spełnienia danego kryterium.

Co do Kryt. 16 zdaniem WSA, przewidziane w Projekcie działania mają na celu ochronę zabytków techniki i zabytków drewnianych, które są eksponowane w wymienionych w Projekcie obiektach. Stan obiektów ma bezpośredni wpływ na stan przechowywanych w nich eksponatów. Działania mają na celu zarówno uratowanie cennej struktury materialnej budynków, jak też zabezpieczenie przechowywanych w nim zabytków techniki i zabytków drewnianych. Tak więc Projekt jest realizowany w obszarze zabytków techniki i w obszarze zabytków drewnianych.

Z tych wszystkich względów, na podstawie przepisu art. 61 ust.8 pkt 1)a ustawy wdrożeniowej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku.

O kosztach rozstrzygnięto na zasadzie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 64 ustawy wdrożeniowej.