Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 105/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2006-04-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6335 Zwrot nienależnego świadczenia
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Dnia 20 kwietnia 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Sędziowie Sędzia NSA Janusz Furmanek, Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.), Protokolant asystent sędziego Agata Brolik-Appel, po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2006 roku na rozprawie sprawy ze skargi D. L. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie utraty stypendium uchyla zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 105/06

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Wojewoda [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [....] Nr [...] w sprawie utraty stypendium od dnia 4 sierpnia 2005r.

W uzasadnieniu organ orzekający stwierdził, że w aktach sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji z dnia [...] Nr [...] dokumentujące odbiór tej decyzji przez syna skarżącej w dniu 25 października 2005r. W dniu 14 listopada 2005r. D. L. złożyła w Powiatowym Urzędzie Pracy nr [...] w Ł. odwołanie od powyższej decyzji. Zgodnie z treścią art. 129 § 1 i 2 kpa odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Z uwagi na konieczność ustalenia okoliczności odbioru ww decyzji oraz okoliczności złożenia odwołania wezwano D. L. do złożenia stosownych wyjaśnień. W świetle oświadczenia skarżącej z dnia 27 grudnia 2005r. odwołanie zostało złożone przez nią osobiście w sekretariacie PUP nr [...] w Ł-. D. L. wyjaśniła również, że mieszka z synem urodzonym 13 stycznia 1980r., który odebrał zaskarżoną decyzję.

W ocenie organu orzekającego zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwalał na przyjęcie ustalenia, że zaskarżona decyzja została doręczona prawidłowo, stosownie do przepisów art. 43 kpa. – dorosłemu domownikowi. Dodatkowo Wojewoda [..] wyjaśnił, że doręczona decyzja zawierała jasne pouczenie o terminie i trybie wniesienia odwołania. W tej sytuacji wniesienie odwołania od decyzji odebranej 25 października 2005r. dopiero w dniu 14 listopada 2005r. nastąpiło z przekroczeniem terminu, który upłynął 8 listopada 2005r.

Organ orzekający podniósł również okoliczność, że skarżąca nie złożyła wraz z odwołaniem prośby o przywrócenie terminu.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego D. L. wniosła o przywrócenie uchybionego terminu w związku ze złożonym odwołaniem. Wyjaśniła, że przyczyną opóźnienia był fakt utrzymującej się od maja 2005 roku choroby, w trakcie której w lipcu 2005r. wystąpił u skarżącej udar, po którym przebywała w szpitalu. Skarżąca stwierdziła, że ma kłopoty w załatwianiu swoich spraw bowiem cierpi na zaburzenia pamięci i koncentracji. Podniosła, że była przekonana, że odwołania składa się w ciągu miesiąca co również było przyczyną opóźnienia. Do skargi załączyła opinię biegłego chirurga.

Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) obowiązującej od 1 stycznia 2004r. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl zaś art. 1 § 2 wymienionej ustawy kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Kognicja Sądu ograniczona jest do oceny legalności kwestionowanego skargą aktu lub czynności organów administracji publicznej i obejmuje ocenę prawidłowości zastosowania przepisów prawa i ich wykładni przez organy administracji. Jednocześnie stosownie do treści art. 134 § 1 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270), Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1/ uchyla decyzje lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

W przedmiotowej sprawie Sąd stwierdził, iż doszło do naruszenia przez organ odwoławczy przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Bezspornym jest fakt, iż odwołanie od decyzji organu I instancji wpłynęło z uchybieniem terminu. Jednak w ocenie Sądu podnoszone w odwołaniu przez skarżącą okoliczności (...)"Jestem od dnia 04. 05.05 na zwolnieniu lekarskim do chwili obecnej(...). Choroba moja pogłębia się i nawet nie mam możliwości wyjścia z domu"., ( potwierdzone załączonym do odwołania zwolnieniem lekarskim, którego brak w aktach sprawy), a więc wskazanie, że przyczyną późniejszego złożenia odwołania był zły stan zdrowia skarżącej – miało istotny wpływ na sposób rozpatrzenia odwołania. Zobowiązywało bowiem organ odwoławczy do wezwania skarżącej do sprecyzowania treści złożonego oświadczenia, w kontekście, czy powyższe wyjaśnienia mają charakter wniosku o przywrócenie terminu. Do takich działań zobowiązuje organ odwoławczy w szczególności art. 9 kpa. Organ tego jednak nie uczynił, pomijając milczeniem tę cześć odwołania skarżącej, mimo, że wzywał skarżącą do złożenia wyjaśnień na okoliczność faktu odebrania zaskarżonej decyzji i złożenia od niej odwołania. Zgodnie z art. 7 kpa w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Prowadzone zgodnie z tą zasadą postępowanie powinno przyczynić się do wyjaśnienia całokształtu okoliczności faktycznych istotnych w sprawie, a nie tylko tych, które potwierdzają wersję organu.

Fakt udokumentowanych okoliczności wskazujący na zły stan zdrowia skarżącej dawało w opinii Sądu podstawy do ewentualnego przeprowadzenia postępowania zgodnie z art. 58 i 59 § 2 Kpa celem precyzyjnego ustalenia czy skarżąca uprawdopodobniła przyczyny uchybienia terminu do wniesienia odwołania oraz okoliczność, że uchybienie nastąpiło bez jej winy. Jak bowiem stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny "Nie można podzielić stanowiska, aby długotrwała choroba niepozwalająca na opuszczanie domu – jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zaświadczenia lekarskiego – uzasadniała przekonanie o zawinionym przez skarżącą uchybieniu terminu tylko dlatego, że mogła korzystać z telefonu oraz pomocy męża. Choroba bowiem ogranicza zdolność do prawidłowej oceny sytuacji i od osoby chorej nie można oczekiwać takiej staranności w prowadzeniu swoich spraw życiowych, jak od osoby w pełni zdolnej do działania."( postanowienie z dnia 7 września 2005r. sygn. akt I OZ 878/05 (nie publikowane). W przypadku zaś uznania przez organ, że skarżąca uchybiła terminowi z własnej winy, organ winien wydać postanowienie o odmowie przywrócenia terminu i dopiero wtedy rozpoznać odwołanie stwierdzając , że zostało wniesione z uchybieniem terminu.

Dodatkowo należy wskazać, że z akt administracyjnych przekazanych Sądowi wynika, że w trakcie postępowania organ ustalił, na podstawie pisma z dnia 12 października 2005r., że adresem stałego pobytu D. L. od dnia 4 sierpnia 2005r., jest mieszkanie nr [...] przy ul. A 10 w Ł. Wątpliwości Sądu budzi więc fakt wysłania w dniu 19 listopada 2005r. spornej decyzji na adres B 18/23. Okoliczności tej nie wyjaśnia również oświadczenie skarżącej z dnia 27 grudnia 2005r., w którym wskazując adres zamieszkania przy ul. A 10/47 podała, że syn M. L. mieszka razem z nią. W tej sytuacji nie wiadomo na jakiej podstawie uznano, że syn skarżącej odbierając sporną decyzję w lokalu przy ul. B 18/23 jest dorosłym domownikiem skarżącej zamieszkałej przy ul. A 10 m. 47.

Powyższe uchybienia wskazują na naruszenie art. 7, 8, 9, 77 § 1 kpa., mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) orzekł jak w sentencji. Mając na uwadze treść art. 152 cytowanej ustawy, Sąd stwierdza, że wobec braku przymiotu wykonalności zaskarżonego postanowienia orzekanie w tej kwestii jest bezprzedmiotowe.