Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SAB/Rz 213/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2022-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Dnia 24 października 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 24 października 2022 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. i W. S. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie warunków zabudowy postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącym K. S. i W. S. solidarnie uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 100,00 zł (sto złotych).


UZASADNIENIE

W dniu 10 października 2022 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga K. S. i W. S. (skarżący) reprezentowanych przez adw. P. O. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działkach ew. nr [...] i [...] w miejscowości G.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy [...] (organ) wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na to, że nie została ona poprzedzona ponagleniem wniesionym na podstawie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (k.p.a.).

Odpis odpowiedzi na skargę został doręczony pełnomocnikowi skarżących w dniu 12 października 2022 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.

Zgodnie natomiast z art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

Przepis art. 37 § 3 k.p.a. stanowi, że ponaglenie wnosi się:

1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie;

2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.

Powyższe oznacza, że uprzednie wystąpienie z ponagleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem, który, w ocenie strony skarżącej, pozostaje w bezczynności, lub do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia, jest warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej. Niezachowanie omawianego wymogu formalnego czyni skargę na bezczynność organu niedopuszczalną.

Sąd stwierdza, że skarżący nie zachowali wymogu formalnego skargi na bezczynność. Wraz ze skargą nie nadesłali bowiem dowodu wniesienia ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie skierowanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu, które jest organem wyższego stopnia nad organem prowadzącym postępowanie w sprawie o ustalenie warunków zabudowy. Również z nadesłanych akt administracyjnych nie wynika, aby skarżący z takim ponagleniem wystąpili. Sąd zauważa również, że organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie z uwagi właśnie na nie poprzedzenie skargi stosownym ponagleniem. Odpis odpowiedzi na skargę został doręczony pełnomocnikowi skarżących, który nie ustosunkował się do wniosku organu. Brak jest więc podstaw do uznania, że skarżący wnieśli ponaglenie przed złożeniem skargi na bezczynność, co jak wskazano wyżej, jest warunkiem uznania takiej skargi za dopuszczalną.

W konsekwencji Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a.

O zwrocie wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.