Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 551/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-04-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Jóźków (spr.) Sędzia WSA Dorota Mydłowska Asesor WSA Michał Sowiński Protokolant Monika Włochińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi A. W. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...]lutego 2004 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. Uchyla zaskarżone postanowienie. 2. Zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz A. W. kwotę 100 zł. (sto) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia[...]marca 2003 r. nr [...]Naczelnik Urzędu Celnego w P. uznał zgłoszenie celne według dokumentu SAD nr [...]dokonane przez A. W. dnia [...] kwietnia 2000 r. za nieprawidłowe. Decyzja została wysłana na wskazany przez Stronę adres i odebrana dnia 29 marca 2003 r. przez R.S. opisanego w zwrotnym poświadczeniu odbioru pisma jako pełnomocnik. Odwołanie od decyzji zostało nadane w urzędzie pocztowym 25 czerwca 2003 r.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lutego 2003 r. Dyrektor Izby Celnej w W. stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P.z dnia [...] marca 2003 r. W uzasadnieniu postanowienia Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w P. została stronie doręczona w dniu 29 marca 2003 r. Odwołanie zostało nadane w urzędzie pocztowym 25 czerwca 2003 r., a więc z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Decyzja została doręczona pod adres do doręczeń wskazany przez Stronę. Skoro w piśmie zawiadamiającym o adresie dla korespondencji nie wskazała osoby, która w jej imieniu jest uprawniona do odbioru kierowanej do niej korespondencji, w tej sytuacji pismo odebrane przez osobę, która zwyczajowo odbiera korespondencję w tym miejscu należy traktować jako prawidłowo doręczone.

A. W. wniósł skargę na w/w postanowienie Dyrektora Izby Celnej, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W skardze zarzucił naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności art. 253§2 pkt 1 i art. 254§2 Kodeksu celnego oraz art. 120, 121§1, 122, 124, 144, 145§2, 148§2 pkt 2, 152, 210§4, 212, 223§2 pkt 1, 228§ pkt 2, Ordynacji podatkowej.

Rozwijając zarzuty zawarte w skardze podniósł, że pismem z dnia 17 marca 2003 r., które wpłynęło do Urzędu Celnego w P. dnia 19 marca 2003 r. poinformował o zmianie adresu do doręczeń. Kolejnym pismem z dnia 27 marca 2003 r. poinformował urząd o ustanowieniu pełnomocnika do doręczeń i wnosił o kierowanie pod wskazany adres całej korespondencji. Powyższe pismo zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu 27 marca 2003 r. i z tą datą, w jego ocenie, organ celny został skutecznie powiadomiony o ustanowieniu pełnomocnika dla doręczeń. Przesyłka polecona zawierająca zaskarżoną decyzję została nadana na poczcie 28 marca 2003 r., a więc już po powiadomieniu organu celnego o pełnomocniku, a pomimo tego organ celny uznał za prawidłowe doręczenie dokonane pod poprzednio wskazanym przez Skarżącego adresem, zresztą także do rąk osoby nieuprawnionej do odbioru kierowanej do niego korespondencji. Zarzucił organowi celnemu, że ten błędnie nie zaznaczył na przesyłce , iż sprawa dotyczy jego działalności gospodarczej.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i dodatkowo wyjaśnił, że za bezpodstawny należy uznać zarzut Strony, że prowadzona przez A.W. firma stanowi jednostkę organizacyjną nie posiadającą osobowości prawnej. W świetle obowiązujących przepisów A. W. jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą. W związku z tym należało dokonać doręczenia na adres wskazany przez Skarżącego. Pismo informujące organ celny o ustanowieniu pełnomocnika dla doręczeń wpłynęło do urzędu w dniu 31 marca 2003 r. a więc już po nadaniu przesyłki zawierającej decyzję, nie mogło zatem wywołać skutku w odniesieniu do tej przesyłki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W oparciu o treść art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oceniając pod tym kątem zaskarżone postanowienie Sąd uznał zarzuty skargi za uzasadnione.

Decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] marca 2003 r. nie została prawidłowo doręczona, w związku z czym brak jest podstawy do przyjęcia, że odwołanie wniesiono z uchybieniem terminu.

Rację ma organ celny, iż A. W. prowadzący działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej jest osobą fizyczną, a nie jednostką organizacyjną nie posiadającą osobowości prawnej. Zgodnie z art. 148 §1 Ordynacji podatkowej pisma doręcza się osobom fizycznym - co do zasady - w ich w ich miejscu zamieszkania lub miejscu pracy. Zgodnie natomiast z art. 146 §1 Ordynacji podatkowej strona oraz jej pełnomocnik mają obowiązek zawiadamiania organu o każdej zmianie adresu.

Dnia 19 marca 2003 roku do Urzędu Celnego w P. wpłynęło pismo A. W. informujące o okresowym wyjeździe i wskazujące zgodnie z art.146 §1 Ordynacji podatkowej nowy adres. Od daty otrzymania tego pisma organ celny - jako powiadomiony przez Stronę o zmianie adresu - miał obowiązek doręczania wszelkiej korespondencji Stronie na nowy wskazany adres. Pomimo, że organ celny wysłał przesyłkę pod wskazany przez stronę adres, nie można uznać jej za prawidłowo doręczoną. Pod wskazanym przez skarżącego adresem mieścił się Szpital "D.". Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru pisma, odbiór pisma potwierdził w dniu 29 marca 2003 r. R.S.. Na odwrocie potwierdzenia doręczyciel wypełnił pole nr 1 zgodnie z którym pismo doręczono adresatowi z dopiskiem "S. R. Nr [...] (pełnomocnik)" Nie ulega wątpliwości, że S.R. nie był adresatem pisma, brak jest także dokumentu upoważniającego go do odbioru przesyłek kierowanych do A.W.. Z informacji zawartych na zwrotnym poświadczeniu nie wynika, kim była osoba, która potwierdziła odbiór pisma: pracownikiem sanatorium czy też inną osobą, np. kuracjuszem. Nie wiadomo zatem dlaczego organ celny przyjął, że jest to osoba, która zwyczajowo odbiera korespondencję w tym miejscu. Z żadnego zapisu na zwrotnym poświadczeniu nie wynika też, że osoba, która odebrała przesyłkę, zobowiązała się dostarczyć ją adresatowi, wręcz przeciwnie, z adnotacji wynika, że przesyłkę odebrał adresat (jego pełnomocnik). Z pewnością osoby, która odbiera korespondencję dla kuracjuszy nie można traktować jako ich pełnomocnika.

Nie ma natomiast racji skarżący, iż organ powinien doręczyć kierowaną do niego przesyłkę na adres pełnomocnika do spraw doręczeń, ustanowionego przez skarżącego w trybie art. 147 § 1 Ordynacji podatkowej. Pismo o ustanowieniu pełnomocnika wpłynęło do Urzędu w dniu 31 marca 2003 r. i od tego dnia wywierało skutek w postaci obowiązku wysyłania przez organ korespondencji kierowanej do skarżącego na adres pełnomocnika. Decyzja wydana została w dniu [...] marca i w tym samym dniu wysłana została przesyłka zawierająca decyzję na adres skarżącego, aktualny na ten dzień. Nie ma racji skarżący, że pismo informujące o ustanowieniu pełnomocnika do doręczeń wywoływało skutki od dnia jego nadania w urzędzie pocztowym, tj od dnia 27 marca 2003 r. Sąd podziela stanowisko organu, że takie pismo wywiera skutki z dniem doręczenia pisma organowi, przed którym toczy się postępowanie.

Z powyższych względów zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 ww. ustawy .