Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 693/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2020-07-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 181 ust. 1; art. 186 ust. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 2183
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym - tekst jedn.
article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak Sędziowie Sędzia WSA Robert Hałabis (sprawozdawca) Sędzia WSA Ewa Ibrom Protokolant Starszy asystent sędziego Małgorzata Olejowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lipca 2020 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej [...] z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie stypendium dla najlepszych studentów I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Odwoławczej Komisji Stypendialnej [...] na rzecz A. S. kwotę [...]zł ([...] złotych) z tytułu zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2019 r. (Nr [...]) Odwoławcza Komisja Stypendialna [...], po ponownym rozpatrzeniu sprawy, utrzymała w mocy decyzję Prorektora ds. studentów i kontaktów międzynarodowych [...] z dnia [...] listopada 2018 r. (Nr [...]), którą odmówiono skarżącej A. S. przyznania stypendium Rektora dla najlepszych studentów w roku akademickim 2018/2019 na kierunku psychologia (stacjonarne jednolite studia magisterskie).

Do wydania powyższych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

W dniu [...] września 2018 r. skarżąca A. S. złożyła wniosek o przyznanie jej stypendium rektora dla najlepszych studentów [...], mając na względzie jej średnią ocen oraz osiągnięcia naukowe. Po rozpoznaniu wniosku, decyzją z dnia [...] listopada 2018 r. Prorektor ds. studentów i kontaktów międzynarodowych odmówił skarżącej przyznania stypendium rektora dla najlepszych studentów w roku akademickim 2018/2019 na kierunku psychologia (stacjonarne jednolite studia magisterskie).

W uzasadnieniu swojej decyzji organ pierwszej instancji wyjaśnił, że podczas weryfikacji wniosku o przyznanie stypendium rektora dla najlepszych studentów na kierunku psychologia (stacjonarne jednolite magisterskie), Komisja Kwalifikacyjna przyznała skarżącej 45 punktów za jeden artykuł w czasopiśmie recenzowanym i 10 punktów za wygłoszenie jednego referatu. Komisja nie przyznała natomiast punktów za udział w zespołowym projekcie badawczym pn.: [...] ponieważ w jej ocenie udział skarżącej w tym projekcie ograniczał się jedynie do czynności technicznych wynikających z narzędzi badawczych lub organizacyjnych, co zgodnie z § 6 pkt 3 lit. c załącznika nr [...] do Zarządzenia [...] Prorektora ds. studentów i kontaktów międzynarodowych [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. w sprawie określenia wzorów wniosków o przyznanie pomocy materialnej, sposobu dokumentowania sytuacji materialnej studenta i doktoranta, szczegółowych kryteriów przyznawania stypendium Rektora dla najlepszych studentów oraz zasad naliczania punktów kwalifikacyjnych do wniosku o stypendium dla najlepszych doktorantów, nie podlega ocenie.

Od powyższej decyzji skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Po rozpatrzeniu tego wniosku Odwoławcza Komisja Stypendialna [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2018 r. utrzymała w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] listopada 2018 r. w całości.

W wyniku skargi wniesionej przez skarżącą, wyrokiem z dnia [...] czerwca 2019 r., sygn. akt [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił zaskarżoną decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej z dnia [...] grudnia 2018 r.

W uzasadnieniu tego wyroku Sąd zwrócił uwagę, że analiza treści zaświadczeń z dnia [...] stycznia 2018 r. oraz z dnia [...] października 2018 r. osób kierujących programem badawczym, sporządzonym przez kierownika projektu z Katedry Psychologii Klinicznej budzi uzasadnione wątpliwości dotyczące prawidłowości dokonanej przez organ oceny kwestii braku elementu naukowości w czynnościach realizowanych przez skarżącą w ramach spornego projektu badawczego. Wątpliwości tych nie usunęła lakoniczna argumentacja organu odwoławczego, która sprowadziła się do stwierdzenia, że walor naukowości jest decydującym kryterium przy rozstrzyganiu o tym, co jest osiągnięciem naukowym. W ocenie Sądu, nieprawidłowo przeprowadzono postępowanie wyjaśniające i w celu określenia oraz oceny całokształtu działalności skarżącej w projekcie należało przeprowadzić dodatkowe postępowanie dowodowe na temat szczegółowego zakresu czynności dokonywanych przez skarżącą w ramach projektu badawczego, a także ewentualnie naukowego charakteru tych czynności.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy na skutek powołanego wyżej wyroku, Odwoławcza Komisja Stypendialna [...] decyzją z dnia [...] października 2019 r. (nr [...]) po raz kolejny utrzymała w mocy negatywną dla skarżącej decyzję organu pierwszej instancji o odmowie przyznania stypendium.

W uzasadnieniu tego stanowiska Odwoławcza Komisja Stypendialna wskazała, że dokonała samodzielnych ustaleń faktycznych i prawnych, które były tożsame z ustaleniami organu pierwszej instancji. Stwierdziła, że nie dostrzegła błędów w decyzji organu pierwszej instancji. Odnosząc się zaś do zarzutów skarżącej organ odwoławczy uznał, że żądanie strony, aby jej aktywność o charakterze "organizacyjnym" jaką był udział w projekcie badawczym została uznana za przejaw aktywności naukowej – jest nieuzasadniony. Powołując się na treść zaświadczeń z dnia [...] stycznia 2018 r. i z dnia [...] października 2018 r., organ stwierdził, że udział skarżącej w projekcie badawczym polegał na znalezieniu i zbadaniu 20 osób, z populacji nieklinicznej baterią kwestionariuszy psychologicznych oraz zakodowaniu zebranych danych w arkuszu kalkulacyjnym "Excel". Udział ten polegał również na zaangażowaniu w przygotowanie zestawów badawczych oraz pomoc przy koordynacji całego zespołu. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżąca podkreśliła, że jej "udział w projekcie badawczym odnosił się do czynności organizacyjnych, jako że zarządzanie uczestnikami projektu ma charakter ludzki, a nie techniczny", pomijając element naukowości. Dlatego organ podniósł, że w żadnym z zaświadczeń nie wskazano, jakie czynności o charakterze naukowym wykonywała skarżąca w czasie realizacji projektu, a stwierdzono jedynie, że pomoc ta polegała na "organizacji i nadzorowaniu pracy grupy podczas trwania projektu, co nie było czynnością techniczną". W ocenie zaś Odwoławczej Komisji Stypendialnej wskazana wyżej czynność nie miała charakteru naukowego.

Ponadto organ odwoławczy wyjaśnił, że procedura przyznawania stypendium rektora dla najlepszych studentów przewiduje tryb weryfikacji przyznanych punktów, z czego skorzystała skarżąca składając wniosek z dnia [...] października 2018 r. o ponowną weryfikację, do którego dołączyła nowe zaświadczenie z [...] października 2018 r. o udziale i zakresie wykonywanych czynności w projekcie naukowym. Jednakże skarżąca nie odniosła się do charakteru naukowego wykonywanych czynności, a jedynie stwierdziła, że organ "w sposób nieuprawniony rozszerzył czynności techniczne także na czynności organizacyjne". W ten sposób – w ocenie organu odwoławczego – skarżąca potwierdziła, że czynności miały charakter tylko organizacyjny. Odwołując się do treści załącznika nr [...] do zarządzenia Prorektora ds. studentów i kontaktów międzynarodowych z dnia [...] czerwca 2018 r. organ wskazał również, że program badawczy powinien być realizowany poza zajęciami dydaktycznymi, pod kierunkiem samodzielnego pracownika naukowego, jakim jest osoba posiadająca co najmniej stopień naukowy doktora habilitowanego albo tytuł naukowy profesora. Osoby, które wystawiły zaświadczenia dotyczące udziału skarżącej w projekcie posiadają stopień doktora psychologii, a tym samym nie są samodzielnymi pracownikami naukowymi. Zwrócono też uwagę, że zgodnie z Regulaminem przyznawania pomocy materialnej studentom i doktorantom [...], punktacji podlega udział w programie badawczym, jednak ocena tego udziału nie odbywa się jedynie przez pryzmat czynności technicznej, która wyklucza przyznanie punktów, ale przede wszystkim przez walor naukowości, a dokonanie oceny osiągnięcia naukowego leży w gestii organu przyznającego stypendium poprzedzone merytoryczną oceną. Liczba uzyskanych przez skarżącą punktów nie pozwoliła zaś na przyznanie stypendium rektora dla najlepszych studentów w roku akademickim 2018/2019.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarżąca A. S. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Odwoławczej Komisji Stypendialnej [...] z dnia [...] października 2019 r. w całości i zasądzenie kosztów postępowania. Decyzji tej zarzuciła naruszenie:

1) § 1 i § 6 ust. 1 pkt 3 lit. c załącznika nr [...] do Zarządzenia [...] Prorektora ds. studentów i kontaktów międzynarodowych [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. w sprawie określenia wzorów wniosków o przyznanie pomocy materialnej, sposobu dokumentowania sytuacji materialnej studenta i doktoranta, szczegółowych kryteriów przyznawania stypendium Rektora dla najlepszych studentów oraz zasad naliczania punktów kwalifikacyjnych do wniosku o stypendium dla najlepszych doktorantów, określającego zasady przyznawania stypendium Rektora [...] dla najlepszych studentów, poprzez:

. bezpodstawne przyjęcie, że udział skarżącej w projekcie badawczym o nazwie "[...] miał charakter jedynie techniczny,

. przyjęcie wbrew brzmieniu postanowień wskazanego załącznika, że czynności określone jako organizacyjne, wykluczają przyznanie skarżącej punktów za dodatkowe osiągnięcia;

2) art. 153 p.p.s.a., poprzez niezastosowanie się do prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, sygn. akt [...], który uznał skargę skarżącej za zasadną oraz brak przeprowadzenia dodatkowego postępowania dowodowego na temat naukowego charakteru czynności podejmowanych przez skarżącą w ramach projektu badawczego; Komisja stypendialna dokonała bezprawnie ponownej oceny wniosku dokonując jedynie kolejnej formalnej oceny treści zaświadczeń, a nie próbując ocenić merytorycznie udziału skarżącej w projekcie badawczym;

3) stosowanie do oceny wniosku stypendialnego Regulaminu, który został wprowadzony pod koniec roku akademickiego 2017/18 (w lipcu 2018 r.), a więc już w trakcie wielomiesięcznego zaangażowania studentów w projekty badawcze; Regulamin wprowadził zapisy utrudniające zdobycie punktów za udział w projekcie badawczym i tym samym dyskryminował studentów, którzy już od początku roku akademickiego (od października 2017 r.) podejmowali aktywności i zadania ukierunkowane na zdobycie punktów niezbędnych do uzyskania stypendium naukowego zgodnie z obowiązującym do lipca Regulaminem;

4) art. 7 i art. 77 k.p.a., poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a w szczególności nie skontaktowanie się ze skarżącą, jak również z kierownikiem projektu – dr M. Ł., w celu ustalenia, na czym polegała udział skarżącej w projekcie badawczym, niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, czyli pominięcie dotychczasowych wyjaśnień skarżącej;

5) art. 80 k.p.a., poprzez niedokonanie na podstawie całokształtu materiału dowodowego oceny, czy udowodniono okoliczności wskazujące na udział skarżącej w projekcie o charakterze naukowym;

6) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga zasługiwała na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Materialnoprawną podstawę przyznawania stypendium Rektora dla najlepszych studentów w okresie którego dotyczy zaskarżona decyzja stanowił m.in. przepis art. 181 ust. 1 nieobowiązującej już ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2017 r. poz. 2183, z późn. zm.), zgodnie z którym, stypendium rektora dla najlepszych studentów może otrzymywać student, który uzyskał za rok studiów wysoką średnią ocen lub posiada osiągnięcia naukowe, artystyczne lub wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym. Regulacje ustawowe rozwinięte zostały przez regulaminy wydawane przez rektora w porozumieniu z uczelnianym organem samorządu studenckiego na podstawie upoważnienia ustawowego zawartego w art. 186 ust. 1 powołanej ustawy.

Zgodnie z przepisami art. 270 ust. 1 i art. 273 ust. 1 ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r. poz. 1669, z późn. zm.), w roku akademickim 2018/2019 studenci ubiegają się o pomoc materialną na zasadach dotychczasowych. Odesłanie do zasad dotychczasowych oznaczało odesłanie do przepisów uchylonej już ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym. Tym samym, w sprawie miał zastosowanie także Regulamin przyznawania pomocy materialnej studentom i doktorantom, stanowiący załącznik do zarządzenia Rektora [...] z dnia [...] czerwca 2018 r., nr [...], który w § 4 stanowił, że w załączniku nr 10 określone zostały zasady przyznawania stypendium dla najlepszych studentów.

Według § 1 ust. 1 załącznika nr 10 do Regulaminu przyznawania pomocy materialnej studentom i doktorantom, stypendium Rektora dla najlepszych studentów może otrzymać student, który uzyskał za rok studiów wysoką średnią ocen ze wszystkich przedmiotów objętych planem studiów i programem kształcenia na danym kierunku studiów lub posiada osiągnięcia naukowe lub osiągnięcia artystyczne lub wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym. Ocenie podlegają wyłącznie osiągnięcia uzyskane (zrealizowane) podczas ostatniego zaliczonego roku studiów. Przy ocenie wniosków brane są pod uwagę odpowiednio średnia ocen, osiągnięcia naukowe, osiągnięcia artystyczne lub wysokie wyniki sportowe uzyskane w poprzednim roku akademickim (§ 1 ust. 2 załącznika nr 10 do Regulaminu). W ramach każdej z czterech kategorii, tzn. za wysoką średnią ocen, za osiągnięcia naukowe, artystyczne i za wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym, można uzyskać nie więcej niż 100 punktów (§ 4 ust. 1 załącznika nr 10 do Regulaminu). Punkty za wysoką średnią ocen wyznaczane są od średniej ocen 4,501 do 5,000. Za średnią ocen 5,000 przysługuje 100 punktów i odpowiednio za średnią ocen 4,501 – 50,1 punktu (§ 4 ust. 2 załącznika nr 10 do Regulaminu).

Zgodnie z treścią § 6 ust. 1 pkt 1 załącznika nr 10 do Regulaminu, osiągnięciami naukowymi są opublikowane prace naukowe lub popularnonaukowe w wersji tradycyjnej albo internetowej. Są to osiągnięcia, niewynikające ze stosunku pracy lub umów cywilnoprawnych. Z dalszej treści powyższego unormowania (lit. a-f) wynika, że:

. publikacja w formie elektronicznej podlega punktacji, jeśli spełnia te same wymogi co publikacja w formie papierowej (recenzja, numer ISBN, ISSN, ISAN);

. publikacja wydana w kilku językach, może być punktowana tylko jeden raz w trakcie studiów za wydanie w jednym języku, wybranym przez wnioskodawcę;

. w przypadku prac naukowych przygotowanych przez więcej niż jednego autora liczbę punktów dzieli się przez liczbę współautorów/współredaktorów;

. do wniosku należy dołączyć kserokopię strony zawierającej informację o autorze, tytule i rodzaju publikacji, dacie i miejscu wydania (kserokopia potwierdzona za zgodność z oryginałem przez wnioskodawcę), jak również stosownie do wykazywanych rodzajów publikacji należy złożyć odpowiednio oświadczenie o liczbie znaków (arkuszy wydawniczych) lub oświadczenie o numerze pozycji z obowiązującego wykazu czasopism naukowych Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w roku wydania publikacji;

. wnioskujący o przyznanie stypendium na podstawie opublikowanych prac naukowych zobowiązany jest do ponumerowania złożonych wraz z wnioskiem załączników zgodnie z symbolem danej kategorii (załączniki nie zakwalifikowane do żadnej kategorii lub z brakiem symbolu nie podlegają punktacji).

W tabeli wymienionej w § 6 ust. 1 pkt 1 lit. g załącznika nr 10 do Regulaminu, zawarto rodzaj publikacji i liczbę punktów, które można przyznać za publikację (w skali od 5 do 100 punktów). Stosowanie do § 6 ust. 1 pkt 2, czynny udział w sesjach jest traktowany jako osiągnięcie naukowe.

Zgodnie zaś z § 6 ust. 1 pkt 3 załącznika nr 10 do Regulaminu, osiągnięciem naukowym jest także udział w programie badawczym. Programem badawczym natomiast jest program realizowany poza zajęciami dydaktycznymi pod kierunkiem samodzielnego pracownika naukowego, z tytułu którego wnioskodawca nie otrzymuje wynagrodzenia (§ 6 ust. 1 pkt 3 lit. b). Udział w programie badawczym nie podlega ocenie jeśli ogranicza się wyłącznie do czynności technicznych wynikających z narzędzi badawczych (§ 6 ust. 1 pkt 3 lit. c). To te właśnie uregulowania mają kluczowe znaczenie dla oceny legalności zaskarżonej decyzji.

Wymaga zwrócenia uwagi, że sprawa rozstrzygnięcia wniosku skarżącej o przyznanie stypendium rektora dla najlepszych studentów w roku akademickim 2018/2019 była dwukrotnie rozpatrywana przez Odwoławczą Komisję Stypendialną [...]. Pierwsze rozstrzygnięcie (decyzja z dnia [...] grudnia 2018 r.) zostało uchylone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia [...] czerwca 2019 r., w sprawie sygn. [...] Jest to o tyle istotne, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w tym wyroku sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie (art. 153 p.p.s.a.). Dlatego rolą Sądu badającego legalność zaskarżonej w tej sprawie decyzji (z dnia [...] października 2019 r.) było m.in. ustalenie, czy Odwoławcza Komisja Stypendialna wydając nowe rozstrzygnięcie, uwzględniła ocenę prawną i wskazania co do dalszego postępowania zawarte w powołanym wyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia [...] czerwca 2019 r.

Istota sporu dotyczyła mianowicie tego, czy zasadnie organ nie uznał udziału skarżącej w projekcie badawczym pn.: "[...]" za osiągnięcie naukowe skutkujące przyznaniem stosownych punktów w rankingu dla najlepszych studentów, i w konsekwencji, czy trafnie w okolicznościach faktycznych tej sprawy nie przyznano skarżącej odpowiednich punktów z tego względu, co skutkowało odmową przyznania jej stypendium.

Odnosząc się do tej kwestii należało zauważyć, że powołując się na treść zaświadczeń osób kierujących programem badawczym, w którym skarżąca bezspornie uczestniczyła (zaświadczenia z dnia [...] stycznia 2018 r. i [...] października 2018 r.), organ stwierdził, że żaden z przedłożonych przez stronę dokumentów nie wskazywał, jakie czynności o charakterze naukowym ona wykonywała. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z dnia [...] października 2019 r. organ odwoławczy podniósł również, że skarżąca we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie odniosła się do charakteru naukowego wykonywanych czynności, a jedynie stwierdziła, że organ w sposób nieuprawniony rozszerzył czynności techniczne także na czynności organizacyjne. W ocenie organu w ten sposób skarżąca potwierdziła, że jej czynności miały charakter organizacyjny, dlatego też nie było podstaw do żądania kolejnego zaświadczenia.

Sąd nie podziela argumentacji organu w tym zakresie.

Zaakcentować bowiem należy, że z zaświadczenia z dnia [...] stycznia 2018 r. sporządzonego przez osoby kierujące projektem badawczym dr D. M. oraz dr M. Ł. wynika jasno, że do obowiązków skarżącej należało znalezienie i zbadanie 20 osób z populacji nieklinicznej baterią kwestionariuszy psychologicznych oraz zakodowanie zebranych danych w arkuszu kalkulacyjnym "Excel". W zaświadczeniu zostało podkreślone również zaangażowanie skarżącej w przygotowanie zestawów badawczych oraz pomoc przy koordynacji całego zespołu uczestniczącego w projekcie. W kolejnym zaś zaświadczeniu, z dnia [...] października 2018 r., kierownik projektu dr M. Ł. wyjaśniła, że udział skarżącej w projekcie badawczym nie odnosił się wyłącznie do czynności technicznych wynikających ze stosowanych narzędzi badawczych, gdyż udział ten polegał na znalezieniu 20 osób badanych w określonym wieku, z zachowaniem podziału na płeć oraz przebadaniu tych osób pakietem badawczym. Skarżąca pomagała w koordynacji całego zespołu, a polegało to na organizacji i nadzorowaniu pracy grupy podczas trwania projektu, co nie było czynnością techniczną, bowiem odnosiło się do zarządzania uczestnikami projektu w odniesieniu do zrealizowania celu badań prowadzonych w projekcie.

Wątpliwości organu odnośnie tych zaświadczeń nie zostały w żaden sposób wyjaśnione przy ponownym rozpoznaniu sprawy. Wynika to ze sposobu procedowania, bowiem organ odwoławczy przy ponownym rozpoznaniu sprawy nie przeprowadził żadnego dodatkowego postępowania dowodowego, pomimo wskazań w tym zakresie zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia [...] czerwca 2019 r., w sprawie sygn. [...], które pozwoliłoby na jednoznaczne usunięcie tych wątpliwości i wiążące przesądzenie, czy skarżącej za udział w projekcie badawczym przysługiwały w istocie punkty za osiągnięcia naukowe, czy też nie. Stanowi to o naruszeniu przez organ przepisu art. 153 p.p.s.a. oraz przepisów art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., a więc reguł proceduralnych, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). Doprowadziło to w konsekwencji – na podstawie takich samych dowodów, jakie zebrane zostały przed wydaniem decyzji już uchylonej – do powielenia negatywnego dla skarżącej rozstrzygnięcia, które budziło wątpliwości w zakresie jego legalności już przy pierwszej kontroli sądowoadministracyjnej.

Tymczasem wymaga zwrócenia uwagi również na to, że wewnątrzuczelniane uregulowania w omawianym zakresie (załącznik nr 10 do Regulaminu), w § 6 ust. 1 pkt 3 stanowi, że – co do zasady – już sam udział w programie badawczym stanowi osiągniecie naukowe. Dopiero istniejący jeden wyjątek od tej zasady mówi, że udział w programie badawczym nie podlega ocenie [w zakresie osiągnięć naukowych] jeśli ogranicza się wyłącznie do czynności technicznych wynikających z narzędzi badawczych (§ 6 ust. 1 pkt 3 lit c załącznika nr 10 do Regulaminu). Nie ma natomiast w omawianym uregulowaniu w ogóle mowy o obowiązku wykazania naukowego charakteru czynności studenta w projekcie badawczym. Zmienia to tym samym ciężar dowodu w zakresie wykazania, że udział skarżącej w projekcie badawczym nie podlega ocenie w kategorii osiągnięć naukowych. Wykazanie tej okoliczności obciążało tym samym organ rozstrzygający sprawę, który dowodów w tej materii w ogóle nie zgromadził, lecz arbitralnie po raz kolejny stwierdził, wbrew treści przedłożonych mu przez skarżącą zaświadczeń, że jej udział w projekcie badawczym ograniczał się wyłącznie do czynności technicznych, co wykluczało przyznanie jej punktów za tego rodzaju osiągnięcie naukowe.

Raz jeszcze wymaga podkreślenia, że udział studenta w programie badawczym nie podlega ocenie w toku procedury przyznania stypendium dla najlepszych studentów tylko w sytuacji, gdy wykonywane przez niego czynności w ramach projektu ograniczały się jedynie do czynności technicznych. Wykazać musi to jednak organ, a w tej sprawie organ w ogóle tego nie zrobił. Dowody w postaci przedłożonych przez skarżącą zaświadczeń wskazują zaś na stanowisko odmienne.

Organ stwierdził również w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że program badawczy powinien być realizowany poza zajęciami dydaktycznymi, pod kierunkiem samodzielnego pracownika naukowego, jakim jest osoba posiadająca co najmniej stopień naukowy doktora habilitowanego albo tytuł naukowy profesora. Osoby zaś, które wystawiły zaświadczenia dotyczące udziału skarżącej w projekcie posiadają tylko stopień doktora psychologii, a tym samym nie są samodzielnymi pracownikami naukowymi. Tymczasem w tym zakresie, organ w ogóle nie odwołał się Regulaminu i nie wyjaśnił, które jego postanowienia wykluczają w ogóle możliwość oceny programu badawczego, w którym skarżąca wzięła udział, jako osiągnięcia naukowego, biorąc pod uwagę status pracowników naukowych kierujących tym programem badawczym. Dlatego dokonanie oceny prawidłowości tego stanowiska nie jest możliwe.

Tym samym, w ocenie Sądu, organ odwoławczy nieprawidłowo dokonał oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Z zaświadczeń sporządzonych przez osoby kierujące projektem, znajdujących się w aktach administracyjnych (k. [...] oraz k. [...]) nie wynika bowiem, by udział skarżącej w projekcie badawczym "[...]", ograniczał się wyłącznie do czynności technicznych. Obie osoby kierujące projektem (dr D. M. i dr M. Ł.) klarownie wyjaśniły bowiem, na czym polegał udział skarżącej w projekcie. Ponadto w zaświadczeniu z dnia [...] października 2018 r. zawarta została informacja, że udział skarżącej w projekcie badawczym "nie odnosił się wyłącznie do czynności technicznych wynikających z narzędzi badawczych". Nie jest w każdym razie trafne stanowisko organu, że walor naukowości stanowi kryterium decydujące przy ocenie udziału studenta w projekcie badawczym. Zwrócono już bowiem uwagę, że z powołanych wyżej uregulowań Regulaminu wynika, że już sam udział w projekcie badawczym stanowi osiągnięcie naukowe, z zastrzeżeniem istniejącego i wskazanego wyżej wyjątku.

Wskazano już, że zgodnie z art. 153 p.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Tymczasem w analizowanej sprawie organ zupełnie pominął wskazania zawarte w cytowanym wcześniej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia [...] czerwca 2019 r., sygn. akt [...], co doprowadziło do wadliwości w procedowaniu przed wydaniem zaskarżonej decyzji. Wskazania co do dalszego postępowania wynikają wprost z przedstawionych rozważań Sądu, dlatego ponowne rozpoznanie sprawy winno nastąpić z uwzględnieniem tych uwag.

Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie obowiązany był – na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. – uchylić zaskarżoną decyzję, która wydana została z naruszeniem przepisów prawa procesowego, co mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania, o czym rozstrzygnięto w pkt I sentencji wyroku.

Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zawarte w pkt II sentencji wyroku uzasadnione jest przepisami art. 200 p.p.s.a. w związku z art. 205 § 1 p.p.s.a.