Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 1474/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-12-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wrocław, 29 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Malinowska – Grakowicz po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2016 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi M. N., na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W., z dnia [...] października 2016 r. nr [...], w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] listopada 2016 r. skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej we W.

Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że przymusowa realizacja mogłaby spowodować szkodę o nieodwracalnych skutkach. Wykonanie utrzymanej w mocy decyzji organu I instancji, dotkniętej poważnymi wadami, oznaczałoby - zdaniem skarżącego – konieczność zapłaty olbrzymiej kwoty pieniężnej, którą skarżący w tej chwili nie dysponuje. Skutkowałoby to wszczęciem postępowania egzekucyjnego i naraziłoby skarżącego na niepotrzebne koszty i niedogodności. Dalej skarżący wskazał, że na poparcie tych twierdzeń przedkłada załączone do skargi dokumenty, obrazujące, w jego ocenie, jego sytuację finansową. W ocenie skarżącego osiągane przez niego dochody nie dają możliwości uiszczenia wymaganej zaskarżoną decyzją kwoty, bez jednoczesnego spowodowania poważnych trudności, jak też istotnego uszczerbku w stanie majątkowym, a tym samym w codziennym funkcjonowaniu.

Dla uprawdopodobnienia argumentacji zawartej we wniosku do akt sprawy skarżący dołączył min. zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym za lata 2015 i 2014 i 2012 (PIT-36L), deklaracje dla podatku od towarów i usług (VAT-7) za 2015 rok, faktury za wynajem powierzchni handlowych oraz lokali użytkowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie zaś z art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Z powyższych przepisów wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej, w którym uprawdopodobni ona istnienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a.. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo: wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Inicjatywa zaś przy wykazaniu okoliczności potwierdzających istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji należy do strony skarżącej.

Podkreślenia zatem wymaga, że wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny. W przypadku uchylenia zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji uiszczona należność podlega zwrotowi. Z tej też przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest bezwzględnie wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku, co w niniejszej sprawie – w cenie Sądu – nie miało miejsca. Analiza oświadczeń złożonych w imieniu strony oraz treść dokumentów załączonych do akt sprawy wskazuje bowiem, że ewentualne wykonanie zaskarżonej decyzji nie grozi wystąpieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu – wbrew jego twierdzeniom - znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków.

Skarżący jest osobą prowadzącą działalność gospodarczą, a przy ocenie sytuacji płatniczej przedsiębiorców miarodajna jest kategoria przychodu, a nie dochodu, bowiem istnieją legalne instrumenty podatkowe pozwalające na równoważenie kosztów i przychodów tak, aby w końcowym rozliczeniu minimalizować lub w ogóle eliminować obciążenia podatkowe (zob. L. Błystak, M. Kazek, Koszty postępowania sądowoadministracyjnego, Warszawa 2015 r., s. 208).

Nawet sama strata (w 2012 r.) nie może świadczyć i nie świadczy o złej sytuacji finansowej, bowiem strata powstaje na skutek wystąpienia nadwyżki kosztów nad przychodem i nie stanowi automatycznie o braku środków finansowych. Zatem powstanie w jedynym roku rozliczeniowym straty nie może oznaczać i nie oznacza jeszcze utraty płynności finansowej. Zresztą skarżący strata dotyczyła okresu sprzed czterech lat, podczas gdy sytuacja finansowa skarżącego na przestrzeni 2012-2015 uległa przecież widocznej zmianie. Jak wynika bowiem ze znajdujących się w aktach kopii zeznań podatkowych PIT-36L skarżący już w 2014 r. osiągnął przychód 2579156,56 zł., a w 2015 r. osiągnął przychód w wysokości 3 089 162, 33 zł. (narastająco). Już tylko w tych okolicznościach trudno zatem przyjąć, aby ewentualne wykonanie wydanych w sprawie decyzji administracyjnych mogło rzeczywiście wyrządzić skarżącemu szkodę, którą można by określić jako znaczną (jak np. brak środków do życia), bądź mogłoby spowodować skutki, które byłyby trudne do odwrócenia (jak chociażby utrata płynności finansowej).

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.