Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SAB/Gd 59/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2022-05-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, par. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Justyna Dudek-Sienkiewicz po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.G. na bezczynność i przewlekłość postępowania Prezydenta Miasta w sprawie wniosku o przyznanie lokalu socjalnego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżąca A.G. reprezentowana przez pełnomocnika będącego adwokatem, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność i przewlekłość postępowania Prezydenta Miasta w sprawie wniosku o przyznanie lokalu socjalnego.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 marca 2022 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi przez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do występowania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi udzielonej w dniu 27 kwietnia 2022 r. pełnomocnik wskazał, że przedkłada "uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa (nota bene znajdujący się w aktach organu)". Do pisma załączono kserokopię pełnomocnictwa zaopatrzonego pieczątką o treści "(...) Kancelaria Adwokacko-Radcowska s.c. wpłynęło dnia 27.04.2022" oraz nieczytelnym podpisem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329, dalej jako "P.p.s.a."), skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 46 § 3 P.p.s.a.).

Z kolei w myśl art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a w przypadku skargi pod rygorem jej odrzucenia), chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

W przedmiotowej sprawie skarga została podpisana przez adwokata S.S., jednakże do skargi nie zostało załączone pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącej przed sądami administracyjnymi.

Wobec powyższego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 marca 2022 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi przez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do występowania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącej w zakreślonym terminie przedłożył kserokopię pełnomocnictwa, która jednak nie została uwierzytelniona jak tego wymagały przepisy art. 37 § 1 P.p.s.a. i art. 4 ust. 1b ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r. poz.1651). Zgodnie z art. 37 § 1 P.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Zgodnie natomiast z art. 4 ust. 1b ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze, adwokat ma prawo sporządzania poświadczeń odpisów dokumentów za zgodność z okazanym oryginałem w zakresie określonym odrębnymi przepisami. Poświadczenie powinno zawierać podpis adwokata, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia, na żądanie - również godzinę dokonania czynności. Jeżeli dokument zawiera cechy szczególne (dopiski, poprawki lub uszkodzenia) adwokat stwierdza to w poświadczeniu.

Przedłożona przez pełnomocnika kserokopia pełnomocnictwa nie została poświadczona w sposób przewidziany w powyższych przepisach. Widnieje na nim pieczątka zawierająca nazwę kancelarii oraz oświadczenie "wpłynęło dnia", stanowi ona zatem potwierdzenie wpływu tego dokumentu do kancelarii. Nie wiadomo też czyj podpis widnieje przy pieczątce, jest on bowiem nieczytelny i nie towarzyszy mu pieczątka imienna. Przede wszystkim jednak brak jest oświadczenia pełnomocnika o poświadczeniu za zgodność z oryginałem pełnomocnictwa. Brak takiego oświadczenia oznacza, że przedłożony dokument stanowi wyłącznie kopię pełnomocnictwa, która nie wykazuje umocowania pełnomocnika do występowania w imieniu skarżącej w niniejszej sprawie.

Sąd nie znalazł przy tym podstaw do ponownego wzywania pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych skargi ze wskazaniem na konieczność przedłożenia uwierzytelnionego pełnomocnictwa, pełnomocnik bowiem miał świadomość, że wykazanie umocowania do reprezentowania strony skarżącej może nastąpić nie tylko poprzez złożenie oryginału pełnomocnictwa, ale również przez złożenie jego uwierzytelnionego odpisu, co jasno wynika z pisma przewodniego z dnia 27 kwietnia 2022 r. Pełnomocnik wskazał w nim, że składa uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa. Wprawdzie uwierzytelnienie to nie było prawidłowe, jednak nie uzasadniało to ponowienia wezwania, bowiem od profesjonalnego pełnomocnika można wymagać wiedzy odnośnie prawidłowego uwierzytelniania udzielanych mu pełnomocnictw.

Odnosząc się natomiast do uwagi pełnomocnika, że odpis pełnomocnictwa znajduje się w aktach organu, wskazać należy, że okoliczność, że pełnomocnictwo znajduje się w aktach administracyjnych przedstawionych sądowi wraz ze skargą nie wyczerpuje dyspozycji art. 37 § 1 w zw. z art. 46 § 3 P.p.s.a. i nie zwalnia pełnomocnika z obowiązku dołączenia stosownego pełnomocnictwa na etapie postępowania sądowoadministracyjnego. Treść art. 37 § 1 oraz art. 46 § 3 P.p.s.a. jednoznacznie wskazuje, że pełnomocnik już przy dokonaniu pierwszej czynności procesowej w imieniu strony, organu lub przedstawiciela ustawowego ma obowiązek dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis. Obowiązek złożenia pełnomocnictwa jest powiązany z pierwszą czynnością procesową i nie można jej utożsamiać z czynnością dokonaną przed organami administracji publicznej, ponieważ są to dwa różne autonomiczne postępowania. Wspomniana w art. 37 § 1 P.p.s.a. regulacja dotyczy postępowania sądowego, tak samo jak zawarty w art. 46 § 3 P.p.s.a. obowiązek pełnomocnika dołączania pełnomocnictwa.

Podsumowując, na etapie postępowania sądowoadministracyjnego pełnomocnik wraz ze skargą nie przedstawił stosownego pełnomocnictwa, w związku z czym na podstawie art. 49 § 1 P.p.s.a. został wezwany do jego przedłożenia. Nadesłana jednak w odpowiedzi kserokopia pełnomocnictwa nie została w sposób zgodny z przepisami uwierzytelniona. Zatem stwierdzić należy, że w rozpoznawanej sprawie profesjonalny pełnomocnik nie uczynił zadość wezwaniu i nie uzupełnił braku formalnego skargi polegającego na złożeniu pełnomocnictwa procesowego wykazującego jego umocowanie do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym w tej sprawie.

Skoro w zakreślonym terminie pełnomocnik strony nie uzupełnił wskazanego braku formalnego skargi poprzez przedstawienie pełnomocnictwa ani jego wierzytelnego odpisu do reprezentowania skarżącej w postępowaniu przed sądem administracyjnym, skargę należało odrzucić. Brak bowiem wykazania właściwego umocowania jest brakiem formalnym skargi i nieuzupełnienie tego braku stanowi podstawę do jej odrzucenia.

Mając na uwadze przedstawione powyżej okoliczności, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.