Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 531/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2021-02-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Skarżony organ: Inne~Sejmik Województwa
Treść wyniku: *Stwierdzono, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Ciołek (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Anetta Chołuj, Sędzia WSA Kamila Paszowska-Wojnar, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 lutego 2021 r. sprawy ze skargi J. K.-C. na rozstrzygnięcie D. Instytucji Pośredniczącej w W. z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia protestu bez rozpoznania I. stwierdza, że pozostawienie protestu bez rozpoznania było nieuzasadnione; II. przekazuje sprawę do rozpatrzenia D. Instytucji Pośredniczącej w W.; III zasadza od D. Instytucji Pośredniczącej w W. na rzecz strony skarżącej kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 20 lipca 2020 r. J. K. (dalej: skarżąca, strona, wnioskodawca) złożyła wniosek o dofinansowanie projektu nr [...], pn. "Wsparcie dla MŚP dotkniętych skutkami epidemii COVID-19".

Pismem z 13 sierpnia 2020 r. (nr [...]) D. Instytucja Pośrednicząca (dalej: DIP) poinformowała skarżącą, że złożony przez nią wniosek o dofinansowanie realizacji projektu został odrzucony przez Komisję Oceny Projektów z powodu niespełnienia kryterium oceny formalnej, zawartego w "Kryteriach wyboru operacji finansowanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa D. 2014-2020", zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący RPO WD.

Pismem z 24 sierpnia 2020 r. skarżąca wniosła protest od opisanego wyżej rozstrzygnięcia.

Pismem z 15 września 2020 r. (nr [...]) DIP poinformowała skarżącą o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia. Wskazała, że protest złożony osobiście w dniu 1 września 2020 r. został wniesiony z uchybieniem czternastodniowego terminu.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca wskazała, że złożyła protest z zachowaniem czternastodniowego terminu, bowiem w dniu 31 sierpnia 2020 r. wysłała za pośrednictwem A przesyłkę zawierającą protest. Z otrzymanego zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka ta została doręczona organowi w dniu 1 września 2020 r. Do skargi skarżąca dołączyła potwierdzenie nadania przesyłki zawierającej protest, zwrotkę – potwierdzenie odbioru przesyłki przez DIP oraz wydruk ze strony internetowej A [...] dotyczący przedmiotowej przesyłki. Wskazała, że z przedłożonych dokumentów wynika, że przesyłka skierowana do DIP została nadana w dniu 31 sierpnia 2020 r. i doręczona organowi w dniu 1 września 2020 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, nie odnosząc się do kwestii dotyczącej terminu wniesienia protestu.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu, organ przedłożył m.in. ksero zwrotnego potwierdzenia odbioru przez skarżącą pisma z 13 sierpnia 2020 r., z którego wynika, że zostało ono doręczone 17 sierpnia 2020 r. oraz ksero protestu wraz z oznaczeniem daty jego wpływu do DIP - 1 września 2020 r. Organ wyjaśnił, że DIP nie ma możliwości zweryfikowania stanowiska dotyczącego daty wniesienia protestu. W aktach sprawy nie ma koperty, natomiast w dniu 1 września 2020 r. do DIP wpłynęło około 150 przesyłek, przy czym w ten sam sposób oznaczano wpływ korespondencji doręczonej za pośrednictwem operatora pocztowego jak i złożonej osobiście w siedzibie DIP.

Na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny dopuścił jako dowód w sprawie dołączone do skargi: potwierdzenie nadania przesyłki zaadresowanej do DIP, zwrotne potwierdzenia odbioru przesyłki przez DIP oraz wydruk ze strony internetowej A [...] dotyczący przedmiotowej przesyłki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137 ze. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem jej zgodności z obowiązującym prawem. Na podstawie art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze. zm. dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Takimi przepisami szczególnymi są m.in. przepisy ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r. poz. 818 z późn. zm. - dalej: ustawa wdrożeniowa), które określają m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Jedynie w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy p.p.s.a., o czym mowa w art. 64 ustawy wdrożeniowej.

Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. W wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może stosownie do art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej: uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1 lit. a); orzec, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1 lit. b); oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2); umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (pkt 3).

Istota sporu w sprawie sprowadzała się do oceny stanowiska DIP, która uznała, że protest złożony przez skarżącą nie podlega rozpatrzeniu z powodu wniesienia go z uchybieniem terminu. Zdaniem organu protest został złożony w dniu 1 września 2020 r., podczas gdy termin upłynął 31 sierpnia 2020 r. W ocenie natomiast skarżącej protest został przez nią wniesiony w terminie, o czym świadczy załączone do skargi potwierdzenie nadania przesyłki w [...] placówce pocztowej, datowane na dzień 31 sierpnia 2020 r., zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki przez DIP w dniu 1 września 2020 r. oraz wydruk ze strony internetowej A [...] dotyczący przedmiotowej przesyłki, z którego wynika, że przesyłka została nadana 31 sierpnia 2020 r.

Bezsporna przy tym w sprawie była data doręczenia skarżącej informacji

z 13 sierpnia 2020 r. o odrzuceniu wniosku o dofinansowanie, od której przysługiwał protest. Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, informacja ta została doręczona stronie 17 sierpnia 2018 r.

W konsekwencji w sprawie należało ustalić, czy protest od pisma informującego o odrzuceniu wniosku o dofinansowanie został wniesiony w terminie.

Zgodnie z art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów. W myśl art. 54 ust. 1 ustawy wdrożeniowej wnioskodawca może wnieść protest w terminie 14 dni od dnia doręczenia informacji, o której mowa w art. 45 ust. 4.

Stosownie do art. 67 ustawy wdrożeniowej do procedury odwoławczej nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: k.p.a.), z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. W konsekwencji w sprawie należało zastosować przepisy k.p.a. dotyczące sposobu obliczania terminów. Zgodnie z art. 57 § 1 k.p.a., jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Informacja z 13 sierpnia 2020 r. o odrzuceniu protestu została doręczona skarżącej 17 sierpnia 2020 r., co potwierdza ksero zwrotnego potwierdzenie odbioru przedmiotowego rozstrzygnięcia (okoliczność ta zresztą nie była kwestionowana przez żadną ze stron). W konsekwencji czternastodniowy termin, przewidziany na wniesienie protestu rozpoczął swój bieg 18 sierpnia 2020 r. i upłynął 31 sierpnia 2020 r. (poniedziałek). Wskazać przy tym należy, że zgodnie z art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w [...] placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r.- Prawo pocztowe.

W sprawie organ pozostawił protest bez rozpatrzenia twierdząc w zaskarżonym rozstrzygnięciu, że został on złożony osobiście w siedzibie DIP w dniu 1 września 2020 r. W odpowiedzi na wezwanie Sądu o ustosunkowanie się do zarzutów skargi dotyczących daty wniesienia protestu organ wskazał, że nie ma aktualnie możliwości zweryfikowania stanowiska dotyczącego daty wniesienia protestu. Podniósł, że w aktach sprawy nie ma koperty, natomiast w dniu 1 września 2020 r. do DIP wpłynęło około 150 przesyłek, przy czym w ten sam sposób oznaczano wpływ korespondencji doręczanej za pośrednictwem operatora pocztowego jak i złożonej osobiście w siedzibie organu. Do swoich wyjaśnień organ dołączył także ksero protestu z pieczęcią o treści "D. Instytucja Pośrednicząca. Sekretariat. Wpłynęło 01-09-2020. L.dz. [...]" wraz z podpisem osoby przyjmującej pismo.

Wobec powyższego należy wskazać, że pieczątka wpływu do określonej komórki organu, stanowi potwierdzenie, że pismo wpłynęło w dacie wskazanej na potwierdzeniu do tej komórki, ale nie może mieć decydującego znaczenia dla ustalenia daty złożenia pisma w organie, skoro nie zawiera stosownej adnotacji, że pismo (protest) w tej dacie zostało złożone osobiście we wskazanym oddziale. Ma to szczególne znaczenie w sytuacji załączenia przez skarżącą potwierdzenia nadania w dniu 31 sierpnia 2020 r., w [...], przesyłki adresowanej do "D. Instytucja Pośrednicząca, ul. [...], [...]" (nr przesyłki: [...], zwrotnego potwierdzenia odbioru tej przesyłki przez DIP w dniu 1 września 2020 r. oraz wydruku ze strony internetowej Poczty [...], z którego wynika, że przesyłka o numerze: [...] została nadana w dniu 31 sierpnia 2020 r. Istotne jest równie to, że organ nie ma koperty, która opatrzona pieczęcią z datą nadania w placówce pocztowej przesyłki zawierającej protest, mogłaby stanowić dowód w sprawie i podstawę do zweryfikowania stanowiska strony i organu. Co więcej organ wyjaśnił, że w dniu, w którym protest wpłynął do siedziby DIP, w ten sam sposób oznaczano wpływ korespondencji doręczanej za pośrednictwem operatora pocztowego jak i złożonej osobiście w siedzibie organu.

Reasumując – w ocenie Sądu - przyjęcie przez organ daty 1 września 2020 r. jako dnia złożenia protestu wyłącznie na podstawie pieczątki potwierdzającej wpływ do DIP przy braku adnotacji, że pismo zostało złożone osobiście przez wnioskodawcę, wobec braku koperty i w świetle oświadczenia przez organ, że w ten sam sposób oznaczano wpływ korespondencji doręczanej za pośrednictwem operatora pocztowego jak i złożonej osobiście w siedzibie organu oraz w sytuacji nie podważenia złożonego przez skarżącą dowodu nadania przesyłki w [...] placówce pocztowej w dniu 31 sierpnia 2020 r., czyni niezasadnym stanowisko, że przewidziany w art. 54 ust. 1 ustawy wdrożeniowej termin nie został zachowany. Pozostawienie protestu bez rozpatrzenia stosownie do unormowania art. 59 ust. 1 pkt 1 ustawy wdrożeniowej uzasadniają wyłącznie jednoznaczne, nie budzące wątpliwości ustalenia w przedmiocie uchybienia terminu przez wnioskodawcę.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. b ustawy wdrożeniowej orzekł jak w pkt I i II sentencji wyroku. Zwrot kosztów uzasadnia przepis art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. (pkt III sentencji wyroku). Na koszty złożyły się: wpis sądowy od skargi w kwocie 200 zł, wynagrodzenie pełnomocnika ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.) w kwocie 480 zł i opłata skarbowa od dokumentu pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.