Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 364/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2015-04-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono podjęcia zawieszonego postępowania
Powołane przepisy: article: art. 128 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Stefan Kowalczyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi W.K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za luty, marzec, kwiecień, maj, wrzesień i październik 2011 r. postanawia: odmówić podjęcia zawieszonego postępowania.


UZASADNIENIE

W.K., reprezentowany przez adwokata M.J., wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] określającą skarżącemu wysokość zobowiązania w podatku akcyzowym za luty, marzec, kwiecień, maj, wrzesień i październik 2011 r.

Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – powoływanej dalej jako "P.p.s.a.") zawiesił postępowanie w sprawie. Przyczyną zawieszenia postępowania było wystąpienie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu do Trybunału sprawiedliwości UE z pytaniami prejudycjalnymi:

- czy art. 5 w zw. z art. 2 ust. 3 i w zw. z art. 21 ust. 4 dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE z dnia 31 października 2003 r. nr L 283, s. 51 i nast. należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on regulacji krajowej przewidzianej w treści art. 89 ust. 16 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U z 2009 r. nr 3 poz. 11 ze zm. dalej u.p.a.), która nakazuje zastosowanie stawki podatku akcyzowego przewidzianej dla paliw silnikowych do oleju opałowego na skutek braku spełnienia przez podatnika wymogu formalnego przewidzianego w art. 89 ust. 14 – 15 u.p.a.?

- czy zasada proporcjonalności nie sprzeciwia się wymogowi formalnemu przewidzianemu w art. 89 ust. 14-15 u.p.a. uzależniającemu zastosowanie obniżonej stawki akcyzy przewidzianej dla olejów opałowych od konieczności sporządzenia i złożenia zestawienia oświadczeń nabywców w ustawowym terminie, abstrahując od zaistnienia warunku materialnego w postaci sprzedaży paliwa na cele opałowe?

- czy zgodna z zasadą proporcjonalności jest sankcja przewidziana w treści art. 89 ust. 16 u.p.a. polegająca na obciążeniu sprzedawcy podatkiem akcyzowym,, wyliczonym według stawki przewidzianej dla paliw silnikowych (art. 89 ust. 4 pkt 1 u.p.a.) w odniesieniu do oleju opałowego na skutek niespełnienia warunku formalnego przewidzianego w treści art. 89 ust. 14-15 u.p.a.?

W dniu 14 kwietnia 2015 r. do tutejszego Sądu wpłynął wniosek skarżącego o podjęcie zawieszonego postępowania oraz uwzględnienie skargi.

W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku skarżący wskazał, że w dniu 27.11.2014 r. opublikowana została w Dzienniku Ustaw - ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej (Dz. U. 2014.1662), która wprowadza zmiany w art. 89 ust.8a, oraz ust. 15 i 16 u.p.a. Skarżący stwierdził, że zmiana krajowego stanu prawnego wprowadziła do krajowego porządku prawnego regulację w pełni potwierdzającą wykładnię wskazaną przez skarżącego w skardze.

Podniósł, że zgodnie z art. 41 tej ustawy - ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2015 r., z wyjątkiem art. 1, art. 32 i art. 33, które wchodzą wżycie z dniem 1 kwietnia 2015 r. Zauważył również, że stosownie do art. 40 ww. ustawy przepis art. 89 ust. 16 u.p.a. w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, znajdzie zastosowanie także do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. W ocenie skarżącego powyższe zmiany mają pierwszorzędne znaczenie dla niniejszej sprawy. Skarżący stwierdził bowiem, że powyższe przepisy przejściowe w powiązaniu z nową treścią art. 89 ust. 16 pozwalają na uznanie, że zachodzi naruszenie prawa materialnego tj. art. 89 ust. 16 u.p.a. w zw. z art. 40 i 41 ustawy o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej, co zgodnie z art. 145 § 1 pkt. 1 lit.a) P.p.s.a, skutkować powinno uchyleniem decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z regulacją art. 128 § 1 P.p.s.a. Sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia.

Zaznaczyć należy, że stosownie do treści art.1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Dokonując zatem kontroli zaskarżonej decyzji w zakreślonym wyżej zakresie Sąd obowiązany jest ocenić czy organ dokonał prawidłowych ustaleń, co do obowiązywania zaskarżonej normy prawnej, czy dokonał właściwej jej interpretacji oraz czy ustalił prawidłowo stan faktyczny sprawy.

Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] określającą skarżącemu wysokość zobowiązania w podatku akcyzowym za luty, marzec, kwiecień, maj, wrzesień i październik 2011 r. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił m.in. przepis art. 89 ust. 14,15 i 16 u.p.a.

Postępowanie w niniejszej sprawie zostało zawieszone z uwagi na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 czerwca 2014 r. sygn. akt I SA/Wr 562/14, którym Sąd ten wystąpił do Trybunału Sprawiedliwości z pytaniami prejudycjalnymi dotyczącymi interpretacji art. 89 ust. 14, 15 i 16 u.p.a. w zgodzie z przepisami UE.

Zawieszając postępowanie Sąd uznał, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy jest zależne od wyniku postępowania zainicjowanego ww. pytaniem do Trybunału Sprawiedliwości UE bowiem przedmiotem pytania jest kwestia odpowiedzi czy przepis art. 5 w zw. z art. 2 ust. 3 w zw. z art. 21 ust. 4 dyrektywy Rady 2003/96/WE, dozwala na taką interpretację art. 89 ust. 14,15,16 u.p.a. według której zastosowanie stawki podatku akcyzowego przewidzianej dla paliw silnikowych, do oleju opałowego, następuje w przypadku nie spełnienia wymogu formalnego przewidzianego w art. 89 ust. 14-15 u.p.a.

Wbrew twierdzeniom skarżącego wejście w życie ustawy z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej, która wprowadza zmiany w art. 89 ust.8a, oraz ust. 15 i 16 u.p.a. pozostaje bez znaczenia dla niniejszej sprawy, a tym samym nie stanowi przesłanki do podjęcia zawieszonego postępowania. Zauważyć bowiem należy, że art. 89 u.p.a. w brzmieniu nadanym ww. ustawą zaczął obowiązywać z dniem 1 stycznia 2015 r. zaś zaskarżona decyzja została wydana w dniu [...] kwietnia 2014 r. zatem organ wydając zaskarżone rozstrzygnięcie obowiązany był stosować przepisy istniejące w dniu wydania decyzji.

Jak zauważył skarżący art. 40 ustawy o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej wskazuje, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepis art. 89 ust. 16 ustawy zmienianej w art.26, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Podkreślić jednak należy, że na obecnym etapie postępowania przepis ten pozostaje bez znaczenia dla niniejszej sprawy bowiem decyzja Dyrektora Izby Celnej zakończyła postępowanie podatkowe, jest decyzją ostateczną.

Postępowanie przed sądem administracyjnymi ma na celu jedynie zbadanie legalności przedmiotowej decyzji, a nie ponowne rozpatrzenie sprawy. Dopiero ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji przez Sąd z uwagi na naruszenie przepisów prawa materialnego lub procesowego istniejących w dniu jej wydania, umożliwiłoby organowi zastosowanie w niniejszej sprawie art. 89 u.p.a. w brzmieniu nadanym ustawą o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej.

W ocenie Sądu nie ustała przyczyna zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie gdyż postępowanie przed Trybunałem Sprawiedliwości UE nadal się toczy (sprawa została zarejestrowana pod sygn. C-418/14).

Mając na uwadze ww. okoliczności Sąd na podstawie art. 128 § 1 P.p.s.a postanowił jak w sentencji.