Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 458/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2017-10-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Odrzucono skargę w części
Powołane przepisy: article: art. 50,  art. 49 par. 1,  art. 58  par. 1  pkt 3,  art. 73,  art. 247
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 23 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B., S.M., M.S., A.Z., A.Z., M.Z., W.Z., A.M. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia nieprawidłowości stwierdzonych na budynku postanawia I. odrzucić skargę A.M.; II. odmówić przyznania A.M. prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarga do sądu administracyjnego może być skutecznie wniesiona, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; zwanej dalej "P.p.s.a."). Zgodnie z art. 50 P.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym (§ 1), oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2). Usunięcie braków formalnych skargi w powyższym zakresie następuje w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a., który stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa stronę do jej uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

W rozpoznawanej sprawie zarządzeniem z dnia 9 sierpnia 2017 r. wezwano A.M. do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez określenie interesu prawnego w zaskarżeniu decyzji, która nie została doręczona skarżącemu i dotyczy nakazu usunięcia nieprawidłowości stwierdzonych na budynku, nałożonych na pozostałych skarżących (nie na A.M.). Odpis powyższego wezwania dwukrotnie awizowano w dniach 17 i 25 sierpnia 2017 r., pod wskazany w skardze adres, lecz przesyłka nie została skutecznie podjęta przez stronę. Zakreślony termin siedmiodniowy do usunięcia braków formalnych skargi upłynął w dniu 7 września 2017 r. Zgodnie bowiem z art. 73 § 1 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4).

Zgodnie z powyższymi przepisami należało przyjąć, że wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 31 sierpnia 2017 r. Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania skarżący nie usunął braków formalnych skargi. Stąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. należało skargę odrzucić jako niedopuszczalną.

Podstawę orzeczenia w punkcie drugim stanowi art. 247 P.p.s.a., zgodnie z którym prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Jak podkreśla się w orzecznictwie, art. 247 P.p.s.a. wprowadza samodzielną, negatywną przesłankę przyznania stronie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Prawo to nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi, co oznacza, że ocena w tym przedmiocie dokonywana jest w oderwaniu od sytuacji materialnej strony. Stwierdzenie przez sąd, że w sprawie zachodzi sytuacja oczywistej bezzasadności skargi, skutkuje odmową przyznania prawa pomocy (postanowienie NSA z dnia 30 września 2014 r. sygn. akt II OZ 998/14, publ. LEX nr 1530922). Oczywista bezzasadność skargi zachodzi, gdy przepisy prawa jasno i jednoznacznie, bez konieczności dokonywania głębszej analizy prawnej, wykluczają możliwość uznania żądania skarżącego.

W ocenie Sądu skarga jest oczywiście bezzasadna, ponieważ nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi. Stąd na podstawie art. 247 P.p.s.a. orzeczono jak w punkcie drugim sentencji.

k.g.