Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 126/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 1 i par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. J. na bezczynność Prezydenta W. w rozpatrzeniu wniosku o dostosowanie godzin przewozu niepełnosprawnego dziecka do szkoły postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

B. J. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie bezczynność Prezydenta W. w rozpatrzeniu wniosku skarżącej o dostosowanie godzin przewozu jej niepełnosprawnego syna do szkoły specjalnej. Strona, powołując się na art. 241 K.p.a., wskazała, że złożyła wniosek w dniu 5 grudnia 2013 r. W związku z tym, że Prezydent W. nie wydał stosownego aktu administracyjnego, w dniu 28 kwietnia 2014 r. złożyła zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Uznając za zasadne złożenie skargi na bezczynność organu administracji, B. J. wniosła o: 1) zobowiązanie Prezydenta W. do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w terminie czternastu dni; 2) zobowiązanie Prezydenta W. do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie; 3) orzeczenie, w przypadku uwzględnienia skargi, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 4) zasądzenie kosztów postępowania.

Organ administracji wniósł o odrzucenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności.

Stosownie natomiast do treści art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jajko ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne,

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

4a.pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,

5. oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w wyżej wymienionych przypadkach.

Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności nie podejmuje jej w przewidzianym prawem terminie. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w zakresie postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem: decyzji administracyjnych, postanowień w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty oraz postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, jak również pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach, bądź też wydaniem innych aktów lub podjęciem czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

B. J. w skardze z dnia 5 maja 2014 r. zarzuca Prezydentowi W. bezczynność w rozpatrzeniu wniosku złożonego w trybie art. 241 K.p.a. Skarga B. J. dotyczy więc czynności podejmowanych przez organ administracji w trybie przepisów działu VIII K.p.a.

W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest tymczasem prawidłowy pogląd, że czynności - niezależnie od formy - podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie przepisów działu VIII K.p.a. odnoszące się do skarg i wniosków nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym objętym art. 3 ppsa i stąd nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Konsekwencją tego jest, że w tym postępowaniu nie przysługuje również skarga na bezczynność (por. wydane w odniesieniu do art. 16 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm. - zachowujące aktualność w aktualnym stanie prawnym: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2000 r. sygn. akt III SAB 108/99. LEX nr 48017, a także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2004 r. sygn. akt OSK 642/04. LEX nr 160611).

Należy jeszcze raz podkreślić, że bezczynność organu administracji może być przedmiotem kontroli sądu administracyjnego, tylko w przypadkach, gdy postępowanie przed tym organem, powinno zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnej (art. 3 § 2 pkt 1 ppsa), wydaniem postanowienia (art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ppsa), wydaniem innego aktu lub podjęciem czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 ppsa) albo wydaniem indywidulnej interpretacji podatkowej (art. 3 § 2 pkt 4a ppsa). Żadna z wymienionych prawnych form działania administracji publicznej nie jest przewidziana w zakresie określenia godzin przewozu niepełnosprawnego dziecka do szkoły specjalnej. Wykonywanie dowozu odbywa się na wniosek rodziców, na podstawie umowy cywilnoprawnej zawartej przez W. z wybranym w drodze przetargu podmiotem świadczącym usługi transportu zbiorowego. W aktach sprawy znajduje się odpis takiej umowy z dnia [...] grudnia 2013 r., obowiązującej w okresie od 2 stycznia do 30 grudnia bieżącego roku. W § 4 tej umowy określono zasady ustalania harmonogramu dowozu, w tym szczegółowych godzin kursów ustalanych z rodzicami.

Konkludując, należy stwierdzić, że wniosek B. J. nie wszczął postępowania, które powinno zostać zakończone wydaniem któregokolwiek z aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a ppsa. W tej sytuacji skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji w rozpatrzeniu tego wniosku podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.