Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1095/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-09-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art 134, 141, 144, 149
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich Sędziowie: WSA Dariusz Chaciński (spr.) WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 5 września 2018 r. sprawy ze skargi M.R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z [...] kwietnia 2018 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło niedopuszczalność zażalenia M.R. na postanowienie Zarządu Dzielnicy [...] z [...] marca 2018 r. nr [...] o wznowieniu postępowania administracyjnego.

W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny:

Zarząd Dzielnicy [...] postanowieniem z [...] marca 2018 r. nr [...] w punkcie 1 wznowił postępowanie zakończone własną ostateczną decyzją z [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości gruntowej zabudowanej położonej w [...] przy ul. [...], oznaczonej jako działka ew. nr [...] w obrębie [...] o pow. [...] ha, uregulowanej w księdze wieczystej nr [...] oraz w punkcie 2 orzekł o wstrzymaniu z urzędu wykonania ww. decyzji.

M.R. wniósł zażalenie (zatytułowane "odwołanie") na postanowienie z [...] marca 2018 r. kwestionując rozstrzygnięcie odnośnie wznowienia postępowania zakończonego decyzją z [...] września 2016 r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z [...] kwietnia 2018 r. nr [...] stwierdziło niedopuszczalność zażalenia M.R. na postanowienie Zarządu Dzielnicy [...] z [...] marca 2018 r. o wznowieniu postępowania. W uzasadnieniu postanowienia Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 149 § 1 i 2 k.p.a. wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia. Postanowienie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Powołany przepis nie przewiduje możliwość złożenia zażalenia na postanowienie o wznowieniu postępowania. Zażalenie jest zatem niedopuszczalne. Kolegium zaznaczyło, że w zażaleniu skarżący kwestionował wyłącznie wznowienie postępowania, a zatem nie zaskarżył postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji z [...] września 2016 r., o co zwracał się do Kolegium w sprawie [...], dotyczącej wniosku o stwierdzenie nieważności części tej decyzji.

M.R. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] kwietnia 2018 r., w którym zwrócił się o stwierdzenie nieważności zaskarżonego rozstrzygnięcia i umorzenie wznowionego postępowania, powołując się na treść księgi wieczystej nr [...].

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżone orzeczenie nie narusza przepisów prawa.

Zgodnie z art. 119 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302), powoływanej dalej jako "p.p.s.a." sprawa mogła zostać rozpoznana w trybie uproszczonym.

Przedmiotem kontroli sądowej było postanowienie w przedmiocie niedopuszczalność zażalenia na postanowienie o wznowieniu postępowania administracyjnego. Postanowieniem z [...] marca 2018 r. organ pierwszej instancji wznowił postępowanie zakończone decyzją ostateczną z [...] września 2016 r. oraz wstrzymał z urzędu wykonanie tej decyzji, a skarżący w złożonym zażaleniu kwestionował jedynie okoliczność wznowienia postępowania.

Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia wydanego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stanowił art. 134 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.) – powoływanej dalej jako "k.p.a." w zw. z art. 144 k.p.a. Wskazany przepis art. 134 k.p.a. stanowi, iż organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Regulacja ta w myśl art. 144 k.p.a. ma odpowiednie zastosowanie do zażaleń. Podkreślić przy tym należy, że przywołany art. 134 obliguje organ drugiej instancji w pierwszej kolejności do badania dopuszczalności zażalenia. Organ odwoławczy nie jest zatem uprawniony do badania merytorycznej treści odwołania (zażalenia) dopóki nie stwierdzi, że w sprawie nie zachodzą przesłanki jego niedopuszczalności. Przy czym cytowany przepis nie określa jakie warunki decydują o dopuszczalności bądź niedopuszczalności zażalenia, wynikają one jednak z innych przepisów procesowych stanowiących o przedmiocie zaskarżenia i toku postępowania. Niedopuszczalność zażalenia może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak i podmiotowym. Przesłanki podmiotowe to złożenie odwołania przez legitymowany podmiot, natomiast przesłanki przedmiotowe obejmują brak przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawa możliwości zaskarżenia decyzji czy postanowienia w toku instancji.

W myśl art. 141 § 1 k.p.a., na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Oznacza to, że zażalenie przysługuje tylko w sytuacji kiedy z przepisu wprost wynika, że zażalenie jest dopuszczalne. Postanowienie wydane w niniejszej sprawie nie może być przedmiotem zażalenia, ponieważ żaden z przepisów k.p.a. nie przewiduje możliwości zaskarżenia postanowienia o wznowieniu postępowania. Przepis art. 149 § 1 k.p.a. stanowi wyłącznie o formie prawnej rozstrzygnięcia kwestii wznowienia postępowania, nie regulując przy tym możliwości zaskarżenia wydanego w tym przedmiocie rozstrzygnięcia. Odmienna sytuacja ma miejsce w przypadku postanowienia o odmowie wznowienia postępowania, gdzie ustawodawca wyraźnie przewidział możliwość zaskarżenia takiego postanowienia w drodze zażalenia (art. 149 § 4 k.p.a.). W konsekwencji, w sytuacji wniesienia przez stronę zażalenia na postanowienie, na które zażalenie nie przysługuje, organ odwoławczy zobowiązany jest stwierdzić niedopuszczalność tego zażalenia na podstawie art. 134 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a., co też w niniejszym przypadku uczynił. Rolą postanowienia wznawiającego postępowanie administracyjne jest inicjacja postępowania w sprawie wznowienia postępowania. Po wszczęciu postępowania w sprawie wznowienia badane są przesłanki wznowienia i w oparciu o dokonane ustalenia organ wydaje nowe rozstrzygnięcie w formie decyzji (art. 151 k.p.a.). Wadliwość postanowienia o wznowieniu postępowania można wykazać dopiero w odwołaniu od decyzji. Zaznaczyć wymaga, że okoliczności związane z meritum sprawy, podnoszone przez skarżącego, nie mogą być przedmiotem badania w tej sprawie. Skarga wniesiona do Sądu dotyczy bowiem wyłącznie postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o wznowieniu postępowania, a zatem zagadnienia o charakterze proceduralnym.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 w zw. z art. 120 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.