Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 26/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-02-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 194 pkt 1 - 10, art. 258 par. 2 pkt 6 - 8, art. 260
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Lidia Ciechomska - Florek po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 października 2018 r., sygn. akt III SA/Wr 708/17 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi E. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 2 października 2018 r., sygn. akt III SA/Wr 708/17 na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) odrzucił zażalenie E. S. na postanowienie tego Sądu z dnia 25 czerwca 2018 r. utrzymujące w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego WSA we Wrocławiu z dnia 7 maja 2018 r. o odmowie przyznania prawa pomocy.

Sąd I instancji wskazał, że skarżąca po otrzymaniu odpisu postanowienia z dnia 25 czerwca 2018 r. (zawierającego pouczenie, że nie podlega zaskarżeniu) złożyła 26 lipca 2018 r. do Sądu wniosek o ponowne zbadanie postanowienia z dnia 25 czerwca 2018 r., które zarządzeniem z dnia 4 września 2018 r. potraktowane zostało jako zażalenie.

Odrzucając zażalenie Sąd I instancji wyjaśnił, że aktualne brzmienie art. 260 p.p.s.a. wskazuje, iż obecnie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane w przedmiocie utrzymania w mocy bądź zmiany orzeczenia referendarskiego dotyczącego przyznania prawa pomocy nie przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

E. S. w zażaleniu stwierdziła, że w zaskarżonym postanowieniu Sąd I instancji nie odniósł się do wniosków skarżącej zawartych w piśmie z dnia 23 lipca 2018 r. Zdaniem skarżącej zaskarżone postanowienie z dnia 2 października 2018 r. jest jakby uchyleniem się Sądu I instancji od zbadania zasadności wydania postanowienia z dnia 25 czerwca 2018 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie nowela z dnia 9 kwietnia 2015 r. do ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na podstawie której został zmieniony m.in. art. 260 p.p.s.a.

W konsekwencji tych zmian, modyfikacji uległy też zasady rozpoznawania w postępowaniu sądowoadministracyjnym wniosków o przyznanie prawa pomocy. Na mocy art. 2 ustawy zmieniającej, w sprawach wszczętych po 15 sierpnia 2015 r., a taką bez wątpienia jest rozpoznawana sprawa, sąd rozpoznając sprzeciw od zarządzeń lub postanowień referendarza, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu, a więc wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza zmienia albo utrzymuje w mocy, zgodnie z treścią art. 260 § 1 i 2 p.p.s.a., w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą.

Z kolei, zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz na postanowienia, których przedmiotem są kwestie wymienione w art. 194 pkt 1-10 p.p.s.a. Postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy nie zostały ujęte w tym katalogu.

Skoro zatem ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia zażalenia na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie prawa pomocy, wydane na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a., Sąd I instancji prawidłowo odrzucił zażalenie skarżącej jako niedopuszczalne.

Należy zauważyć, że Sąd I instancji prawidłowo potraktował pismo skarżącej z dnia 26 lipca 2018 r. jako zażalenie na postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 25 czerwca 2018 r. Skarżąca w piśmie tym wskazała, że wnosi o ponowne zbadanie zasadności postanowienia z dnia 25 czerwca 2018 r.

Jak wynika z powyższych przepisów złożenie zażalenia na postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 25 czerwca 2018 r. o utrzymaniu w mocy postanowienia referendarza sądowego z dnia 7 maja 2018 r. o odmowie przyznania skarżącej prawa pomocy jest niedopuszczalne. Ponadto skarżąca została prawidłowo pouczona przez Sąd I instancji (przy doręczeniu odpisu postanowienia z dnia 25 czerwca 2018 r.), że od wskazanego orzeczenia nie przysługuje środek zaskarżenia.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.