Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 477/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2020-10-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6062 Ruch i likwidacja zakładu górniczego
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Urząd Górniczy
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 138 § 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), Protokolant Specjalista Beata Kujawska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2020 r. sprawy ze sprzeciwu W. K. na decyzję Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ruchu zakładu górniczego 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) zasądza od Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego w Katowicach na rzecz strony skarżącej kwotę 597 złotych (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem niniejszego postępowania jest sprzeciw ,,A’’ W. K. (dalej też: "skarżący", "inwestor"), reprezentowanego przez pełnomocnika radcę prawnego na decyzję Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego (dalej też: Prezesa" lub organu odwoławczego) z dnia [...] r. nr [...] uchylającą decyzję Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w K. z dnia [...]r., znak: [...], zatwierdzającą plan ruchu zakładu wykonującego roboty geologiczne, polegające na wykonaniu otworów poszukiwawczo-rozpoznawczych ,,B’’, ,,C’’., w celu ujęcia wód podziemnych zwykłych z utworów trzeciorzędowych w miejscowości M. na działce o nr [...] i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Wyżej wymieniona decyzji zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Pismem z dnia 11 czerwca 2019 r. inwestor zwrócił się do Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w K. o zatwierdzenie planu ruchu zakładu wykonującego roboty geologiczne, które miałyby polegać na wykonaniu trzech otworów poszukiwawczo-rozpoznawczych ,,B’’, ,,C’’, w celu ujęcia wód podziemnych zwykłych z utworów trzeciorzędowych w miejscowości M. na działce o nr [...], stanowiącej własność inwestora i jego małżonki, gdzie wykonawcą wspomnianych robót geologicznych miałby być ,,D’’ S.C. z siedzibą w Z.

Miejsce lokalizacji trzech przedmiotowych otworów znajduje się w granicach obszaru i terenu górniczego "M. , utworzonego dla złóż wód leczniczych w miejscowościach A., M. i M. (gmina M.) oraz P. i K. (gmina K.), gdzie decyzją Marszałka Województwa [...] koncesję udzielono "M." z siedzibą w K.(obecnie "M." Sp. z o.o.).

Złożenie wniosku o zatwierdzenie planu ruchu zostało poprzedzone uzyskaniem przez inwestora decyzji zatwierdzającej projekt robót geologicznych na wykonanie trzech przedmiotowych otworów albowiem decyzją z dnia [...], znak: [...], Starosta N. zatwierdził projekt robót geologicznych na wykonanie otworów poszukiwawczo-rozpoznawczych ,,B’’, ,,C’’ w celu ujęcia wód podziemnych zwykłych z utworów trzeciorzędowych w miejscowości M.

Do wniosku o zatwierdzenie planu ruchu dołączono m. in. postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy [...] M., którym pozytywnie zaopiniowano plan ruchu na wykonanie w/w otworów, gdzie w myśl art. 108 ust. 6b zd. 2 ustawy z dnia 2020.06.19 Prawa górniczego i geologicznego – dalej p.g.g.- kryterium uzgodnienia było nienaruszanie zamierzoną działalnością przeznaczenia nieruchomości określonego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego "[...]" w M.

Do wniosku załączono pismo "M. Sp. z o.o." z dnia 29 maja 2019 r., w którym przedsiębiorca ten wyraził negatywną opinię o planie ruchu z uwagi na to, iż wykonanie ww. odwiertów do głębokości 100 m wiąże się z dużym prawdopodobieństwem nawiercenia w nich wody leczniczej, gdzie wykonanie i późniejsza eksploatacja wody podziemnej zwykłej (z której tworzą się wody lecznicze) w projektowanych odwiertach zlokalizowanych w obszarze zasilania ww. ujęć może skutkować zaburzeniem równowagi hydrochemicznej, negatywnym oddziaływaniem na ujęcia wody leczniczej, utratą właściwości leczniczych tych ujęć, a w konsekwencji brakiem możliwości prowadzenia przez spółkę racjonalnej działalności gospodarczej objętej koncesją.

W toku postępowania przed organem nadzoru górniczego pierwszej instancji spółka wniosła podanie o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Starosty N. z dnia [...] r., zatwierdzającą projekt robót geologicznych na wykonanie w/w otworów poszukiwawczo rozpoznawczych, twierdząc, iż jako strona tego postępowania z własnej winy nie brała w nim udziału, gdzie postanowieniem z dnia [...] Starosta N. odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją zatwierdzającą projekt robót geologicznych, co w wyniku zażalenia zostało utrzymane w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N., postanowieniem z dnia [...] r., a skarga do WSA w Krakowie do dnia dzisiejszego nie została rozpatrzona przez sąd administracyjny.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Dyrektor OUG w K. zatwierdził plan ruchu zakładu wykonującego roboty geologiczne, polegające na wykonaniu otworów poszukiwawczo-rozpoznawczych ,,B’’, ,,C’’.

W uzasadnieniu organ pierwszej instancji stwierdził, że plan ruchu na wykonanie w/w otworów został sporządzony zgodnie z zatwierdzonym przez Starostę N. projektem robót geologicznych oraz zgodnie z załącznikiem nr [...] do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia [...] r. w sprawie planów ruchu zakładów górniczych.

Odwołanie od decyzji Dyrektora OUG w K. z dnia [...] r. z wniosła spółka domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości wskazując iż na mocy umowy zawartej ze Skarbem Państwa w dniu 19 grudnia 2016 r. legitymuje się użytkowaniem górniczym, obejmującym m.in. przestrzeń działki nr [...] w miejscowości M., ograniczonym od góry powierzchnią nieruchomości gruntowej, a od dołu spągiem utworów trzeciorzędowych na okres do dnia 31 grudnia 2032 r.

Strona odwołująca wskazała, że wykonanie i późniejsza eksploatacja wody zwykłej w tym obszarze może skutkować zaburzeniem równowagi hydrochemicznej i utratą właściwości leczniczych wskazanego obszaru zasobowego, a w konsekwencji brakiem możliwości prowadzenia racjonalnej działalności gospodarczej objętej koncesją.

Prezes WUG uwzględnił odwołanie i działając na podstawie art. 138 § 2 ustawy dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. z 2018 poz. 2096 ) – dalej kpa uchylił decyzję organu pierwszej instancji.

Zaznaczył, iż w toku postępowania o zatwierdzenie planu ruchu, organ nadzoru górniczego powinien kompleksowo ocenić, czy ruch zakładu górniczego (zakładu wykonującego roboty geologiczne) zaprojektowany w przedstawionym do zatwierdzenia planie ruchu nie narusza obowiązujących przepisów prawa, w tym art. 16 ust. 1 zd. 1 p.g.g. a zatem, czy wykonanie trzech ww. otworów nie naruszy uprawnień użytkownika górniczego tj. spółki do wyłącznego korzystania z przestrzeni objętej użytkowaniem w celu wykonywania działalności regulowanej p.g.g.

Ponadto Dyrektor OUG w K. w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] r. nie wskazał, czy wykonanie w/w otworów wymaga bądź nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia.

Poza tym, organ pierwszej instancji nie wziął pod uwagę, iż gmina M. posiada status uzdrowiska w rozumieniu ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1056, ze zm.) a na terenie uzdrowiska-obowiązuje statut uzdrowiska, gdzie po jego myśli w strefie tej zabrania się prowadzenia działalności powodujących niekorzystne zmiany stosunków wodnych .

Nadto, Dyrektor OUG w K. nie ocenił zgodności planowanej inwestycji z przepisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego które zawierają również ustalenia dotyczące ochrony środowiska, co ma miejsce w zakresie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. "[...]" w M., przyjętego uchwałą Rady Miasta i Gminy Uzdrowiskowej M. z dnia [...] r.

W konsekwencji powyższych uchybień, gdy Dyrektor OUG w K. nie rozpoznał w pełni merytorycznie oceny rozpatrywanej sprawy wydanie przez Prezesa WUG decyzji utrzymującej w mocy zaskarżoną decyzją albo uchylającą zaskarżoną decyzję i odmawiającą zatwierdzenia planu ruchu naruszałoby zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego z art. 15 k.p.a. Szczegółowe odniesienie się do argumentów podnoszonych przez obie strony postępowania przez organ odwoławczy byłoby natomiast przedwczesne, ponieważ najpierw powinien ustosunkować się do nich organ pierwszej instancji.

Z rozstrzygnięciem tym nie zgodził się skarżący działający przez pełnomocnika, i we wniesionym sprzeciwie zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów procedury administracyjnej tj. art. 138 § 2 k.p.a. poprzez bezpodstawne uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia temu organowi, pomimo braku przesłanek do zastosowania powołanego przepisu. Skarżący wniósł o uchylenie w całości rozstrzygnięcia i o zasądzenie kosztów według norm przepisanych.

Wskazał, iż błędne jest stanowisko Organu II instancji, że w postępowaniu należało zbadać, czy wykonanie otworów poszukiwawczo- rozpoznawczych nie naruszy uprawnień użytkownika górniczego w wyżej opisanym zakresie. Zaznaczył, iż postępowanie w sprawie zatwierdzenia planu ruchu zakładu górniczego (lub zakładu prowadzącego roboty geologiczne) nie dotyczy kwestii dopuszczalności prowadzenia robót geologicznych co do zasady. Ocena w tym zakresie wyrażana jest bowiem już na gruncie decyzji zatwierdzającej projekt robót geologicznych (lub udzielenia koncesji - tam, gdzie jest to wymagane). Przedmiotem niniejszego zaś postępowania powinna być natomiast ocena, czy plan ruchu podlegający zatwierdzeniu zapewnia prowadzenie działalności zakładu w sposób zgodny z zatwierdzonym projektem geologicznym, jak również przewiduje środki gwarantujące jego bezpieczne i zorganizowane funkcjonowanie, w tym z uwzględnieniem ewentualnych współzależności pomiędzy zakładem prowadzącym roboty geologiczne, a współistniejącym zakładem górniczym. Organ II instancji błędnie określił zatem zakres postępowania wyjaśniającego, i w konsekwencji doszedł do błędnego przekonania o nieprzeprowadzeniu przez Organ I instancji postępowania wyjaśniającego. Organ I instancji w jego ocenie przeprowadził wyczerpujące postępowanie wyjaśniające i w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego podjął czynności zmierzające do zagwarantowania, że w Planie Ruchu zostaną przewidziane niezbędne środki gwarantujące bezpieczne i zorganizowane jego funkcjonowanie.

Natomiast kwestie, na które wskazuje Organ II instancji, były przedmiotem oceny Starosty N. na etapie wydawania decyzji Starosty zatwierdzającej projekt robót geologicznych, których dotyczy Plan Ruchu. Starosta N. zweryfikował wpływ planowanego przez Skarżącego przedsięwzięcia na złoże wód leczniczych i wykluczył negatywne oddziaływanie w tym zakresie, a decyzja ta pozostaje w obrocie prawnym i wywołuje skutki prawne - w tym stanowiąc podstawę wykonania przez skarżącego w/w otworów poszukiwawczo-rozpoznawczych.

Wskazał, iż w art. 72 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (Dz.U z 2020 poz. 283) - dalej u.u.i.ś. wymienione zostały decyzje administracyjne, których wydanie wymaga uprzedniego wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Wyliczenie tam dokonane ma charakter enumeratywny i w katalogu z art. 72 ust. 1 u.u.i.ś. nie została wymieniona decyzja o zatwierdzeniu planu ruchu dla zakładu wykonującego roboty geologiczne.

Powyższe okoliczności, na które wskazuje Prezes Wyższego Urzędu Górniczego, zdaniem skarżącego nie powinny były podlegać badaniu w ramach postępowania rozstrzygniętego decyzją Organu I instancji, a zatem również te okoliczności nie uzasadniały wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a.

Zakwestionował pogląd organu II instancji, iż organ I instancji nie dokonał oceny zgodności planowanych odwiertów poszukiwawczo-rozpoznawczych z aktami prawa miejscowego - tj. Statutem Uzdrowiska M. z dnia [...] r. stanowiącym załącznik do uchwały Nr [...] Rady Miasta i Gminy Uzdrowiskowej M. z dnia [...] r. (dalej "Statut Uzdrowiska M.") oraz z przepisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...]" w M., przyjętego uchwałą Rady Miasta i Gminy Uzdrowiskowej M. z dnia [...] r.

Wskazał iż po pierwsze, w toku niniejszego postępowania ocenie podlega nie wykonanie odwiertów, a plan ruchu zakładu wykonującego roboty geologiczne. Natomiast zgodność wykonania odwiertów z wymienionymi aktami prawa miejscowego była przedmiotem postępowania ws. zatwierdzenia projektu robót geologicznych zakończonych Decyzją Starosty. W toku postępowania organ I instancji prawidłowo zbadał powyższe kwestie, gdyż stwierdził fakt pozyskania przez Skarżącego i przedłożenia wraz z Planem Ruchu postanowienia Burmistrza Miasta i Gminy Uzdrowiskowej M. z dnia [...] r. opiniującego pozytywnie Plan Ruchu, wydanego na podstawie art. 108 ust. 6b Prawa geologicznego i górniczego. Powyższe potwierdza, że w toku postępowania doszło do zbadania w wystarczającym zakresie kwestii nienaruszania przez Plan Ruchu ustaleń wyżej powołanych aktów prawa miejscowego.

Nadto w Planie Ruchu w pkt. 15, 16 i 17 zostały określone zasady dotyczące w szczególności ochrony gospodarki wodno-ściekowej, ochrony wód podziemnych i powierzchniowych (w tym wód leczniczych). Powyższe wskazuje, że orzeczenie Prezesa WUG jest wynikiem kwestionowania oceny prawnej wyrażonej przez Organ I instancji wyrażającej aprobatę dla sporządzonego Planu Ruchu.

Skarżący zwrócił również uwagę, że w sprawie nie dostrzeżono przez Prezesa WUG, że należało zastosować art. 134 k.p.a. i stwierdzić niedopuszczalność odwołania, względnie umorzyć postępowanie odwoławcze na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a., a to z uwagi na brak przysługiwania odwołującej się statusu strony w postępowaniu o zatwierdzenie Planu Ruchu.

Materialnoprawny interes w rozstrzygnięciu sprawy zatwierdzenia planu ruchu zakładu posiada jedynie podmiot wnioskujący o zatwierdzenie planu ruchu czyli skarżący. W tym zakresie powołano się na orzeczenia sądów administracyjnych, gdzie wskazywano, że w postępowaniach dotyczących zatwierdzenia planu ruchu górniczego przymiotu strony nie posiadają podmioty inne niż wnioskodawca (por. m.in. wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2018 r., II GSK 4645/16, Lex nr 2624896; wyrok WSA w Gliwicach z dnia 7 listopada 2014 r., III SA/Gl 591/14, Lex nr 1601507; wyrok WSA w Gliwicach z dnia 30 maja 2017 r., III SA/GI 303/17, Lex nr 2325348; wyrok WSA w Gliwicach z dnia 9 czerwca 2016 r., III SA/Gl 2261/15, Lex nr 2078363).

W odpowiedzi na sprzeciw Prezes WUG podtrzymał swojej argumentację zawartą w decyzji.

Podkreślił przy tym, iż utrwalony jest w orzecznictwie, pogląd, zgodnie z którym w postępowaniu o zatwierdzenie planu ruchu zakładu górniczego przymiot strony przysługuje wyłącznie przedsiębiorcy, który występuje z wnioskiem o zatwierdzenie tego dokumentu. Jednak na mocy art. 86 p.g.g. przepisy dotyczące ruchu zakładu górniczego, w tym dotyczące planów ruchu, stosuje się odpowiednio, a nie wprost, do robót geologicznych określonych w tym przepisie. W konsekwencji, zdaniem Prezesa WUG w przypadku zakładów wykonujących roboty geologiczne nie można już kategorycznie twierdzić, że status strony przysługuje tylko wnioskodawcy. W ocenie Prezesa WUG, w konkretnych sprawach może się zdarzyć, że ze względu na określony interes prawny wynikający z przepisów prawa materialnego, przymiot strony w postępowaniu o zatwierdzenie planu ruchu zakładu wykonującego roboty geologiczne będzie przysługiwał również innemu podmiotowi.

W jego ocenie interes prawny spółki wynika z okoliczności, iż realizację trzech przedmiotowych odwiertów zaplanowano w przestrzeni objętej użytkowaniem górniczym ustanowionym na rzecz tego podmiotu. Wykonanie w/w otworów może mieć negatywny wpływ na możliwość korzystania przez użytkownika górniczego ze złóż wód leczniczych. Interes prawny spółka w postępowaniu w sprawie zatwierdzenia planu ruchu na wykonanie trzech ww. otworów wynika więc z art. 16 ust. 1 p.g.g., wedle którego w granicach określonych przez ustawy oraz przez umowę o ustanowienie użytkowania górniczego użytkownik górniczy, w celu wykonywania działalności regulowanej ustawą, może, z wyłączeniem innych osób, korzystać z przestrzeni objętej tym użytkowaniem. W szczególności, może on odpowiednio wykonywać roboty geologiczne, wydobywać kopalinę ze złoża, wykonywać działalność w zakresie podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji, podziemnego składowania odpadów lub podziemnego składowania dwutlenku węgla, a także wykonywać działalność określoną w art. 2 ust. 1 p.g.g. Również judykatura dopuszcza możliwość uznania za stronę w postępowaniu o zatwierdzenie planu ruchu zakładu wykonującego takie roboty geologiczne przedsiębiorcę posiadającego koncesję na wydobywanie kopaliny i w tym zakresie powołał wyrok z dnia 22 sierpnia 2018 r., sygn. akt III SA/Gl 276/18.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

Sprzeciw jest zasadny, bo rozstrzygnięcie organu odwoławczego nie odpowiada prawu.

Na podstawie art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2167) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. 2019 r. poz. 2325 ze zm.) dalej w skrócie: P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg między innymi na decyzje administracyjne.

W sprawie zastosowano procedurę zaskarżania jaką jest wnoszenie sprzeciwu od decyzji wydanej przez organ odwoławczy w trybie art.138 § 2 k.p.a. Regulacja dotycząca sprzeciwu od decyzji zawarta została w Dziale III "Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym", w Rozdziale 3a p.p.s.a. (art. 64a-64e). W myśl art. 64a p.p.s.a. sprzeciw przysługuje od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a., tj. od decyzji organu odwoławczego uchylającej w całości decyzję organu I instancji i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Przedmiotem kontroli przez sąd administracyjny w razie wniesienia sprzeciwu jest jedynie wystąpienie przesłanki, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. (por. art. 64e p.p.s.a.). Tym samym ustawa wyłącza możliwość kontroli prawidłowego zastosowania przez organy przepisów prawa materialnego, z zastrzeżeniem szczególnego uregulowania § 2a art. 138 k.p.a. i przyjęciem przez ustawę że w przypadku uwzględnienia skargi przez sąd jego wyrok nie jest zaskarżalny (art. 151a § 3 p.p.s.a.).

Zgodnie z treścią art. 64e P.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od decyzji sąd ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji kasacyjnej, nie zaś, jak w przypadku skarg, rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.). Uwzględniając sprzeciw od decyzji, sąd uchyla decyzję w całości, jeżeli stwierdzi naruszenie art. 138 § 2 k.p.a. (art. 151a § 1 zd. 1. P.p.s.a.). W przypadku nieuwzględnienia sprzeciwu od decyzji sąd oddala sprzeciw (art. 151a § 2 P.p.s.a.).

Kontrola zgodności z prawem decyzji objętej sprzeciwem oznacza konieczność dokonania przez sąd oceny, czy w realiach konkretnej sprawy organ drugiej instancji w uzasadniony sposób skorzystał z możliwości wydania decyzji kasacyjnej.

Warunkiem jednak możliwości zastosowania art. 138 § 2 k.p.a. przez organ odwoławczy i uchylenia objętej odwołaniem decyzji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, jest konieczność uprzedniej oceny przez organ odwoławczy, czy odwołujący posiada legitymację prawną do skutecznego wniesienia środka zaskarżenia w postaci odwołania, a zatem czy jest stroną tego postepowania w rozumieniu art. 28 k.p.a., który to przepis stanowi iż stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Ugruntowanym w orzecznictwie sadowoadministracyjnym jak i literaturze prawniczej jest pogląd, że podstawą interesu prawnego mogą być wyłącznie przepisy materialnego prawa administracyjnego mającego zastosowanie w danej sprawie. Należy podkreślić przy tym, że interes prawny nie jest tożsamy z interesem faktycznym a zatem nie jest interesem prawnym, o którym mowa w art. 28 k.p.a..

Przenosząc powyższe uwagi na stan sprawy zauważyć należy, iż Prezes WUG błędnie przyjął, iż spółka posiada przymiot strony w postępowaniu zainicjowanym przez inwestora ,,A’’ W. K., który zwrócił się do Dyrektora OUG w K. o zatwierdzenie planu ruchu zakładu wykonującego roboty geologiczne, które miałyby polegać na wykonaniu otworów poszukiwawczo-rozpoznawczych, w celu ujęcia wód podziemnych zwykłych z utworów trzeciorzędowych w miejscowości M. na działce o nr [...] i do którego to skierowana została decyzja Dyrektora OUG w K. z dnia [...]r nr [...].

Spółka jako użytkownik górniczy na podstawie umowy z 19 grudnia 2016r zawartej z Marszałkiem Województwa [...] obejmującej przestrzeń działki [...] w miejscowości M. w niniejszym postępowaniu zainicjowanym wnioskiem inwestora nie posiada statusu strony w rozumieniu art. 28 k.p.a, i nie ma materialnoprawnego interesu w rozstrzygnięciu sprawy.

Jak bowiem stanowi art. 80 ust. 1 p.g.g. projekt robót geologicznych, których wykonywanie nie wymaga uzyskania koncesji, zatwierdza organ administracji geologicznej, w drodze decyzji. Stronami postępowania o zatwierdzenie projektu robót geologicznych są właściciele (użytkownicy wieczyści) nieruchomości gruntowych, w granicach których mają być wykonywane roboty geologiczne. Przepisy art. 41 stosuje się odpowiednio. (ust. 3). W myśl natomiast art. 41 p.g.g. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, stronami postępowań prowadzonych na podstawie niniejszego działu w odniesieniu do działalności wykonywanej w granicach nieruchomości gruntowych są ich właściciele (użytkownicy wieczyści). Stronami postępowań prowadzonych na podstawie niniejszego działu nie są właściciele (użytkownicy wieczyści) nieruchomości znajdujących się poza granicami projektowanego albo istniejącego obszaru górniczego lub miejscami wykonywania robót geologicznych. (ust. 2.).

,,M’’ sp. z o.o. w niniejszej sprawie dot. zatwierdzenia planu ruchu zakładu wykonującego roboty geologiczne które miałyby polegać na wykonaniu otworów poszukiwawczo-rozpoznawczych, w celu ujęcia wód podziemnych zwykłych z utworów trzeciorzędowych w miejscowości M. na działce o nr [...] nie jest ani właścicielem ani użytkownikiem wieczystym nieruchomości gruntowej w granicach której mają być wykonywane roboty geologiczne objęte wnioskiem inwestora ,,A’’ W. K. W konsekwencji czego procedowanie w sprawie przez Prezesa WUG zainicjowane odwołaniem tegoż podmiotu i podjęcie zaskarżonej decyzji w jego wyniku w trybie art. 138 § 2 k.p.a. o uchyleniu decyzji Dyrektora OUG z dnia [...]r nr [...] było nieprawidłowe. Skoro jedynie skuteczne wniesienie odwołania, czyli przez podmiot posiadający legitymację procesową do wniesienia odwołania od decyzji w przedmiocie zatwierdzenia projektu robót geologicznych, którym jest strona takiego postępowania daje organowi odwoławczemu kompetencję do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy indywidualnej, podjęcie decyzji w postępowaniu odwoławczym na podstawie art. 138 § 2 kpa i uchylenie decyzji Dyrektora OUG z dnia [...]r na skutek odwołania nie pochodzącego od strony oznacza iż doszło do naruszenia tego przepisu. Prawidłową bowiem reakcją procesową Prezesa WUG powinno być wydanie postanowienia o niedopuszczalności odwołania wniesionego przez ,,M’’ sp. z o.o. od w/w decyzji Dyrektora OUG z dnia [...]r. w przedmiocie zatwierdzenia planu zakładu wykonującego roboty geologiczne. W konsekwencji, gdy w sprawie doszło do naruszenia art. 138 § 2 k.p.a., a zatem uchybienia przepisów postępowania zaistniała podstawa do uchylenia zaskarżonej decyzji na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a.

O kosztach postępowania sądowego orzeczono w oparciu o art. 200, art. 205 P.p.s.a. Koszty postępowania w tej sprawie stanowiły: wpis od skargi w wysokości 100 zł i koszty zastępstwa prawnego 480 zł i opłata od pełnomocnictwa 17 zł.