Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 139/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2021-01-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 46 par. 1 pkt 4, par. 2a-2b; art. 58 par. 1 pkt 3; art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. N. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącej H. N. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi, którą wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.


UZASADNIENIE

Sygn. akt II SAB/Lu [...]

U Z A S A D N I E N I E

Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), każde pismo strony (a więc i skarga) powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Obowiązek taki dotyczy również pism wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Wynika to

z art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., który przewiduje, że pismo i załączniki wnoszone w formie dokumentu elektronicznego powinny zostać podpisane przez stronę (...) kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W świetle natomiast art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Z akt sprawy wynika, że skarżąca H. N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, poprzez ePUAP, za pośrednictwem Wójta Gminy, plik dokumentów dotyczących bezczynności ww. organu polegającej na niezałatwieniu wniosku skarżącej z dnia 2 listopada 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej. Dokumenty zawierały pismo przewodnie z dnia 21 listopada 2020 r., oznaczone jako "Zawiadomienie o wniesieniu pozwu do WSA" (k. 8, ), a także 3 załączniki: wniosek skarżącej o udostępnienie informacji publicznej (k. 4-6), odpowiedź organu na ww. wniosek (k. 7), oraz "(...) pozew do WSA w Lublinie, dnia 21.11.2020r."" (k. 3), w którym skarżąca domagała się m.in. "ukarania UG grzywną w wysokości według decyzji Sądu uznając, iż nieudzielenie pełniej informacji publicznej nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa" oraz "wydania wyroku o udostępnienie informacji publicznej". P. przewodnie zostało podpisane przez skarżącą podpisem zaufanym, natomiast dokumenty załączone do tego pisma nie zawierały podpisu.

Analizując wskazane powyżej dokumenty Sąd uznał, że skarżąca w istocie domaga się stwierdzenia bezczynności Wójta Gminy w sprawie jej wniosku o udostępnienie informacji publicznej, zarzucając, że odpowiedź na przedmiotowy wniosek udzielona jej przez organ nie jest wystarczająca. Skarżąca sformułowała bowiem szczegółowe zarzuty dotyczące tej bezczynności w piśmie z dnia 21 listopada 2020 r. (nieopatrzonym nagłówkiem), określonym przez nią w spisie załączników do pisma przewodniego jako "UG [...], POZEW DO WSA W LUBLINIE, DNIA 21.11.2020r.". Sąd uznał, że właśnie to pismo stanowi skargę na bezczynność organu. Za skargę nie można bowiem uznać pisma z dnia 21 listopada 2020 r. wygenerowanego w systemie ePUAP (oznaczonego jako "Zawiadomienie o wniesieniu pozwu do WSA"), gdyż ma ono charakter wyłącznie przewodni, informacyjny i nie zawiera żadnych zarzutów dotyczących działalności/bezczynności Wójta Gminy, ani wniosków procesowych.

Jak wyżej wskazano, pismo to (skarga) nie zostało jednak przez skarżącą podpisane, albowiem skarżąca podpisała wyłącznie wspomniane pismo przewodnie.

Wyjaśnić w tym miejscu należy, że w orzecznictwie sadów administracyjnych, po wejściu w życie przepisów umożliwiających stosowanie w postępowaniu przed sądem administracyjnym środków komunikacji elektronicznej, początkowo różnie oceniana była kwestia tego, czy opatrzenie zaufanym podpisem elektronicznym pisma przewodniego do dokumentów składanych za pośrednictwem ePUAP, skutkuje podpisaniem wszystkich tych dokumentów. Obecnie w orzecznictwie wyraźnie jednak dominuje pogląd, który Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela, iż opatrzenie podpisem elektronicznym wyłącznie pisma przewodniego, nie skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego, w tym skargi stanowiącej załącznik do dokumentu (por. m.in. postanowienia NSA: z dnia 29 października 2020 r. sygn. akt I OZ 814/20, z dnia 13 listopada 2020 r. sygn. akt I OZ 884/20 oraz z dnia 26 listopada 2020 r. sygn. akt: I OZ 937/20, I OZ 939/20, I OZ 940/20 i I OZ 987/20 – dostępne w CBOSA). Jak słusznie wskazano w przywołanych orzeczeniach, za takim stanowiskiem przemawia kategoryczne brzmienie art. 46 § 2a i § 2b p.p.s.a.,

w świetle których strona obowiązana jest podpisać kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym nie tylko pismo kierowane do sądu w formie dokumentu elektronicznego, lecz również załączniki takiego pisma do pisma. Brak technicznej możliwości podpisania załącznika

z poziomu ePUAP (na co powołano się w postanowieniach wyrażających odmienny pogląd w powyższej kwestii, np. w postanowieniach NSA: z dnia 16 czerwca 2020 r. sygn. akt II OZ 275/20, z dnia 11 sierpnia 2020 r. sygn. akt I FZ 76/20 oraz z dnia 7 października 2020 r. sygn. akt II OZ 747/20 – dostępne w CBOSA), nie wyklucza natomiast w ogóle możliwości podpisania takiego dokumentu w innym miejscu,

a następnie dołączenie do korespondencji, przy czym zwrócono też uwagę, że strona, składając skargę, nie jest zmuszona załączać jej treści w postaci pliku (doc, pdf itp.) do formularza pisma ogólnego, lecz równie dobrze treść skargi może zawrzeć w samym formularzu pisma ogólnego, którego możliwość podpisania w ePUAP nie budzi wątpliwości.

Uwzględniając powyższe rozważania w niniejszej sprawie, a w konsekwencji uznając, że skarżąca nie podpisała skargi załączonej do pisma przewodniego z dnia 21 listopada 2020 r., Sąd w piśmie z dnia 11 stycznia 2021 r. wezwał skarżącą do podpisania skargi (tj. załącznika oznaczonego jako "UG [...], POZEW DO WSA W LUBLINIE, DNIA 21.11.2020r.") kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone skarżącej za pośrednictwem ePUAP w dniu 12 stycznia 2021 r. (UPD – k. 49). Wraz z wezwaniem do podpisania skargi skarżąca została pouczona o treści art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a.

Pomimo tego skarżąca dotychczas nie opatrzyła skargi stosownym podpisem. Wprawdzie w dniu 12 stycznia 2021 r. skarżąca ponownie dwukrotnie nadesłała do Sądu, za pośrednictwem ePUAP, stanowiące skargę pismo o oznaczeniu "UG [...], POZEW DO WSA, DNIA 21.11.2020r.", załączając je każdorazowo do pisma przewodniego zatytułowanego jako: "ZAWIADOMIENIE Sygn. akt II SAB/Lu 139/20", jednak i tym razem każdorazowo elektronicznym podpisem zaufanym opatrzyła wyłącznie ww. pismo przewodnie (k. 51-57 oraz k. 58-64).

W związku z powyższym, skoro skarżąca nadal - pomimo wezwania - nie podpisała skargi w sposób prawidłowy, zaś siedmiodniowy termin do dokonania tej czynności upłynął w dniu 19 stycznia 2021 r., to zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jej skarga nie może zostać merytorycznie rozpoznana, lecz podlega odrzuceniu, zaś

z mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uiszczony przez skarżącą w niniejszej sprawie wpis od skargi w kwocie 100 złotych, podlega zwrotowi.

Ubocznie należy wyjaśnić, że niniejsze postanowienie nie stanowi przeszkody do złożenia skutecznie kolejnej skargi na bezczynność organu, o ile będzie ona spełniać wszystkie wymagania formalne, w tym zostanie prawidłowo podpisana.

Z tych względów orzeczono, jak w sentencji postanowienia.