Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt SA/Rz 241/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2004-12-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 616  Rolnictwo i leśnictwo, w tym gospodarowanie nieruchomościami rolnymi i leśnymi,  ochrona gruntów rolnych i leśnych, gosp
Hasła tematyczne: Lasy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 par 1 pkt 1b
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Józefczyk /spr./ Sędziowie NSA Ryszard Bryk AWSA Joanna Zdrzałka Protokolant: sekr. sądowy Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wylesienia działki I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego J. B. kwotę 10 zł /słownie: dziesięć złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

SA/Rz 241/03

U z a s a d n i e n i e

Decyzją z dnia [...].XII.2002 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania J. B. od decyzji Wójta Gminy [...] z [...].XI.2002 r. umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie wylesienia działki stanowiącej własność S. D. utrzymało w mocy orzeczenie organu I instancji.

Jak wynika z akt administracyjnych J. B. zwrócił się do Wójta Gminy z wnioskiem o zobowiązanie S. D. do usunięcia drzewostanu z działki nr 112/2, J. B. uznał za bezprawne posadzenie przez sąsiada sadzonek sosny. Kierował w tej sprawie skargi żądając zobowiązania sąsiada do wylesienia działki przyległej do jego nieruchomości. Twierdził, że zasadzenie drzew na sąsiedniej nieruchomości czyni jego działkę bezużyteczną a teren objęty nasadzeniem drzew nie został ujęty w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako przewidziany pod zalesienie.

Wójt Gminy umorzył postępowania, albowiem uznał, iż brak jest podstaw prawnych do wydania decyzji nakazującej S. D. przywrócenia gruntu do stanu poprzedniego.

W odwołaniu od tej decyzji J. B. podniósł, że nie zgadza się z jej treścią. Jego zdaniem postępowanie toczyło się z urzędu, nie zgadza się również z zapisem protokołu o zalesieniu 3 letnią sadzonką sosny.

Po rozpoznaniu odwołania organ II instancji utrzymał w mocy orzeczenie go poprzedzające.

Bezprzedmiotowość postępowania zachodzi wówczas gdy po przeprowadzeniu postępowania organ uzna, że nie istnieje przepis prawa stanowiący o legitymacji organu do wydania decyzji. Fakt, że dokonano nasadzenia drzewek na działce 112/2 nie pozostaje w sprzeczności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Działka 112/2 położona jest w terenie oznaczonym symbolem B1P i stanowi teren strefy sanitarnej a sąsiaduje z terenem użytków rolnych oraz zabudowy zagrodowej /patrz wyrok 18.IV.95 SA/Łd 2424/94 ONSA 1996/2/80/. Należy uznać, że mamy do czynienia z bezprzedmiotowością gdy organ stwierdzi, że nie ma przepisu prawa materialnego uprawniającego do wydania decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Z mocy art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające – Prawo o ustroju sądów administracyjnych – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1271 ze zm./ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Skarga zasługuje na uwzględnienie chociaż z innych względów niż podnosi skarżący.

Wobec pisma skarżącego datowanego 11 listopada 2002 r., z którego wynika, że J. B. aktem notarialnym przekazał swoją nieruchomość sąsiadującą z działką S. D. nr ew. 112/2 synowi i synowej J. i E. B. Przyjąć należy, że winni brać również udział w sprawie. Decyzja Wójta Gminy z [...].XI.2002 r. Nr [...] doręczona została również następcom prawnym J. B tj. J. i E. B.

Natomiast po rozpoznaniu odwołania decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...].XII.2002 r. doręczona została tylko J. B. który złożył odwołanie od decyzji wójta, zaznaczając "pełnomocnik J. B." Sąd uchyla decyzję lub postanowienie jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego – art. 145 § 1 pkt 1b cyt. ustawy.

Zaś jedną z przesłanek wznowienia postępowania jest "strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu" – art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Zatem jeżeli organ decyzję organu pierwszej instancji doręczył J. i E. B., a następnie nie umorzył wobec nich postępowania, decyzję organu II instancji należało doręczyć im również. Uchybienie będące jedną z przesłanek wznowienia postępowania Sąd musi uwzględnić bez względu na jego wpływ na wynik postępowania.

Zatem organ prowadząc ponownie postępowanie wyjaśni czy J. i E. B. mają przymiot strony następnie ustali przez kogo zostało złożone odwołanie po tych ustaleniach wyda decyzję prawidłowo ją doręczając. W przypadku braku przymiotu strony dla J. i E. B. umorzy wobec nich postępowanie.

Z tych względów na zasadzie przepisów art. 145 § 1 pkt 1b ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ sąd uwzględnił skargę J. B.

O kosztach orzeczono na zasadzie przepisów art. 200 cyt. ustawy.