Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 118/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2007-05-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wieczorek, , , po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.B. na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] marca 2007 r. Nr [...] w przedmiocie : uznania skargi M.B. na funkcjonowanie Urzędu Miasta za bezzasadną p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Rada Miasta uchwałą nr [...] z dnia [...] marca 2007 r. na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.) w związku z art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) uznała skargę M.B. na funkcjonowanie Urzędu Miasta za bezzasadną. Uchwała weszła w życie w dniu podjęcia.

Pismem z dnia 4 kwietnia 2007 r. M.B. zaskarżyła uchwałę Rady Gminy nr [...] z dnia [...] marca 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, zarzucając organowi nieudzielenie odpowiedzi na zapytanie skierowane do Urzędu Miejskiego Wydziału Zasobów Mieszkaniowych i Użyteczności Publicznej [...].

W odpowiedzi na skargę Rada Miasta wniosła o odrzucenie skargi M.B. z uwagi na to, że skarżąca nie dokonała uprzedniego wezwania organu gminy do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

W piśmie procesowym z dnia 30 kwietnia 2007 r. M.B. wskazała, że na prośbę z dnia 20 lipca 2006 r. skierowaną do Wydziału Zasobów Mieszkaniowych i Użyteczności Publicznej Urzędu Miejskiego nie otrzymała merytorycznej odpowiedzi. W związku z tym złożyła skargę z dnia 4 stycznia 2007 r. do Rady Miasta. Zaskarżoną uchwałą Rady Miasta o uznaniu jej skargi za bezzasadną została pozbawiona możliwości otrzymania odpowiedzi na prośbę z 20 lipca 2006 r. Zdaniem skarżącej jej prośby zawarte w skargach stały się bezskuteczne, dlatego spełnione zostały przesłanki trybu określonego wart. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarga M.B. na uchwałę Rady Miasta nr [...] z dnia [...] marca 2007 r. - jest w świetle przepisów obowiązującego prawa niedopuszczalna.

W myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sprawą sądowoadministracyjną czyli sprawą podlegającą kognicji sądu administracyjnego jest sprawa z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz inna sprawa, d której przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stosuje s' / z mocy ustaw szczególnych. Zgodnie z art. 3 § 2 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kontrola działalności administracyjnej publicznej prze sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne;

2. postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygają sprawę co do istoty;

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

5. akty prawa miejscowego ( ... ),

6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego ( ... ),

7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Analizując skargę M.B. wniesioną do sądu na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w sprawie skargi M.B. funkcjonowanie Urzędu Miasta, potraktować ją należy jako odnoszącą się skargi wniesionej w trybie art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego (ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.; Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), zgodnie z który przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.

Rozważając również charakter korespondencji toczącej się między organem a skarżącą, w następstwie której wniesiono skargę do sądu, uznać trzeba, że pismo skarżącej - z dnia 20 lipca 2006 r. do Urzędu Miejskiego Wydziału Zasobów Mieszkaniowych i Użyteczności Publicznej oraz z dnia 7 listopada 2006 r. do Burmistrza Miasta - zostały wniesione w trybie postępowania wnioskowego i skargowe uregulowanego w dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej dalej k.p.a.).

Stwierdzić należy, że ocena prawidłowości prowadzenia postępowa skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Sąd administracyjny bowiem kontroluje działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie, a ta część aktywności administracji (postepowanie skargowe w trybie uregulowanym w dziale VIII k.p.a.) nie zostawała wymieniona w art. 1 i art. 3 p.p.s.a. W związku z powyższym ocena prawidłowości działalności organów państwowych i samorządowych regulowanej przepisami Działu VIII k.p.a.. dotyczącej skarg i wniosków obywateli nie podlega właściwości sądu administracyjnego. Rozpatrzenie skargi wniesionej w trybie art. 227 k.p.a. nie jest objęte zakresem przedmiotowym art. 3 § 2 p.p.s.a. Stanowisko to potwierdzają orzecznictwo administracyjne wydane zarówno pod rządami ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, jak i p.p.s.a., a także przedstawiciele doktryny (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 1999 r., sygn. akt III SAB 7/99, publ. ONSA 2001/1, poz. 27; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lipca 2001 r., sygn. akt II SAB 213/00, publ. LEX nr 54555; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 września 2001 r., sygn. akt. I SA 2347/01, publ. LEX nr 55766; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lutego 2004 r., sygn. akt I SA 2226/03, publ. Legalis; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lipca 2004 r., sygn. akt 650/04, niepubl.; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 61). Zatem uchwała organu gminy w zakresie rozpatrzenia skargi wniesionej w trybie działu VIII k.p.a. nie może być zaskarżona do sądu administracyjnego i skarga M.B. jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

Z tych względów działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w sentencji.