Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 56/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2005-08-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Hasła tematyczne: Gospodarka gruntami
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. i I. K. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości w prawo własności postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Z treści skargi z dnia [...] r. oraz pisma uzupełniającego z dnia [...] r. kierowanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] wynika, że J. S. i I. K. złożyli skargę na bezczynność Prezydenta Miasta [...], polegającą na "przewlekłości trybu załatwiania sprawy przekształcenia użytkowania wieczystego działki gruntu położonej przy ulicy [...] w [...] w prawo własności". Wniosek w tej sprawie skarżący kierowali do Prezydenta Miasta [...] w dniu [...]r. Nadto do skargi zostało dołączone postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r. Nr [...] zawiadamiające, iż nie może zostać zakończone w ustawowym terminie postępowanie w sprawie nabycia prawa własności zabudowanej nieruchomości oznaczonej geodezyjnie działkami ewidencyjnymi Nr [...], położonej w [...] przy ulicy [...], dla której urządzona jest księga wieczysta Nr [...], stanowiącej własność Miasta [...]. Jednocześnie organ wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy do dnia [...]r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie.

Z treści skargi oraz załączonych dokumentów wynika, że została ona wniesiona na bezczynność organu, w tym przypadku Prezydenta Miasta [...] w sprawie wniosku w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości gruntowej.

Stosownie więc do art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego w rozpoznawanej sprawie dla wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do Sądu skarżący zobowiązani byli do wniesienia zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie, w tym przypadku do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...].

W związku z powyższym, Sąd pismem z dnia [...]r. zobowiązał skarżących do wykazania - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi - między innymi, czy kierowali zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie.

W odpowiedzi z dnia [...]r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżący stwierdzili, że składali "odwołanie i zażalenie" do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] i powołali się na "załączone odpowiedzi" z dnia [...]r. oraz z dnia [...] r.

Zdaniem Sądu, przedłożone kserokopie postanowień Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r. - jak wynika to z powołanych w nich podstaw prawnych i z treści ich uzasadnień - nie zostały wydane w trybie przewidzianym w art. 37 § 1 Kpa dla zwalczania bezczynności organu. Pierwsze z nich dotyczyło podjęcia przez organ zawieszonego z urzędu postępowania odwoławczego w sprawie zakończonej decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r., zaś drugie (z dnia [...] r.) wydane zostało po rozpatrzeniu zażalenia na postanowienie organu I instancji o zawieszeniu postępowania.

W tym stanie sprawy, Sąd stwierdził, że skarżący nie wykazali, iż wyczerpali tryb przewidziany w art. 37 § 1 Kpa.

Dlatego skargę J.S. i I.K. należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm).