Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 592/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-10-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 w związku z art. 258 par. 1 i 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 21 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi D. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia: przyznać D. W. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie z urzędu adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w W.


UZASADNIENIE

W związku ze złożoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargą, D. W. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wniosku skarżący wyjaśnił, że pozostaje sam w gospodarstwie domowym, jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Kwota zasiłku z MOPS, którą dostał ostatnio z miesięcznym opóźnieniem wyniosła [...] zł, ponadto wypłacono mu kwotę [...] zł z tytułu wykonywania prac społecznych, ww. środki są jednak niewystarczające do opłacenia adwokata. Wnioskodawca zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni [...] m2. Nadmienić należy, że wnioskodawca nie wykazał jakichkolwiek oszczędności i praw majątkowych przynoszących pożytki. Z oświadczenia wynika również, iż D. W. nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem bądź radcą prawnym.

Z nadesłanych do Sądu akt administracyjnych wynika, że wnioskodawca korzysta z rożnych form wsparcia oferowanego przez pomoc społeczną.

Na wstępie stwierdzić należy, że zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Stosownie do art. 239 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie organu w sprawie z zakresu pomocy społecznej. Skoro więc D. W. korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, ta cześć jego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie była przedmiotem rozpoznania.

Prawo pomocy zgodnie z art. 243 § 1 powołanej ustawy może być przyznane osobie fizycznej na jej wniosek. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym – wówczas obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, lub częściowym – wówczas obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych i wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1, § 2 i § 3 ustawy).

Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 powołanej ustawy).

Mając na uwadze przedstawione przez skarżącego we wniosku okoliczności uznać należało, że sytuacja materialna D. W. jest na tyle trudna, że uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Przy dochodach, które uzyskuje z pomocy społecznej nie jest w stanie opłacić kosztów profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku koniecznego dla utrzymania siebie.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 powołanej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.