Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 785/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2017-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Ochrona zdrowia
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 12 ust. 1
journal: Dz.U. 2015 poz 1412
law: Ustawa z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej - tekst jednolity
article: art. 65 par. 1, art. 145a, art. 149-151
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Jacek Czaja, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Asystent sędziego Bartłomiej Pastucha, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi H.G. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej I. oddala skargę; II. przyznaje [...] E.K. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) należnego podatku od towarów i usług.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny – po rozpatrzeniu odwołania H. G. od decyzji nr [...] Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] marca 2016 r. znak: [...], orzekającej o braku podstaw do stwierdzenia u odwołującej choroby zawodowej "przewlekłej choroby obwodowego układu nerwowego wywołanej sposobem wykonywania pracy - zespół cieśni w obrębie nadgarstka". wymienionej pod poz. 20 pkt 1 wykazu chorób zawodowych stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 1367) – dalej jako "rozporządzenie" – uchylił decyzję organu pierwszej instancji w całości i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy przedstawił następująco okoliczności faktyczne i prawne sprawy:

W dniu [...] stycznia 2015 r. do Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Ł. wpłynął wniosek H. G. ( datowany na dzień [...] stycznia 2015 r.) o ponowne wydanie decyzji na podstawie orzeczenia lekarskiego z dnia [...] maja 2005 r. nr [...]/05 o rozpoznaniu choroby zawodowej w związku z pojawieniem się nowych dowodów w sprawie, tj. dwóch historii choroby z dnia [...] października 2001 r. i z dnia [...] lipca 2003 r. oraz zaświadczenie Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Placówki Terenowej w Ł. z dnia [...] października 2014 r. potwierdzającego ubezpieczenie i wydłużony okres pracy do dnia [...] listopada 2003 r.

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Ł. w piśmie z dnia [...] lutego 2015 r. wystąpił do KRUS Placówki Terenowej w Ł. o wskazanie terminu odbioru ww. zaświadczenia z dnia [...] października 2014 r.

W odpowiedzi KRUS poinformował organ pierwszej instancji, że H. G. przedmiotowe zaświadczenie odebrała w dniu [...] października 2014 r. Z kolei w piśmie z dnia [...] marca 2015 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Ł. wezwał wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku z dnia [...] stycznia 2015 r. (ponowionego w dniu [...] lutego 2015 r.) o wznowienie postępowania z 2005 r. w sprawie choroby zawodowej.

W odpowiedzi na to wezwanie H. G. poinformowała organ, że o przedłożonych dowodach dowiedziała się po zakończeniu poprzedniego postępowania, po wyroku WSA w Lublinie z dnia 17 stycznia 2006 r. (sygn. akt III SA/Lu 558/05), tj. pod koniec 2014 r. Ponadto strona określiła podstawę prawną jej wniosku o wznowienie postępowania, wskazując na art. 145a k.p.a., którą to podstawę wywiodła z faktu, iż Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 19 czerwca 2008 r. sygn. akt P23/07 uznał za niezgodne z Konstytucją RP rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115). Jednocześnie strona wystąpiła w wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.

W dniu [...] marca 2015 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Ł. wydał postanowienie o przywróceniu terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie podejrzenia choroby zawodowej: "zespół cieśni w obrębie nadgarstka", a w dniu [...] kwietnia 2015 r. wydał postanowienie o wznowieniu postępowania w przedmiotowej sprawie.

Następnie decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. organ ten uchylił własną decyzję nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. znak [...] o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej u H. G..

Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego i zawiadomieniu stron o

możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym (z którego to prawa strona w zakreślonym terminie nie skorzystała) Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Ł. w dniu [...] marca 2016 r. wydał decyzję nr [...] o braku podstaw do stwierdzenia u H. G. choroby zawodowej pn. "przewlekła choroba obwodowego układu nerwowego wywołana sposobem wykonywania pracy - zespół cieśni w obrębie nadgarstka".

Rozpatrując odwołanie od powyższej decyzji organu pierwszej instancji złożone przez H. G. L. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny stwierdził, że w przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia przepisów o właściwości rzeczowej, instancyjnej oraz miejscowej.

Uzasadniając powyższe stanowisko organ odwoławczy wskazał, że postępowanie w niniejszej sprawie zostało zainicjowane pismem H. G. z dnia [...] stycznia 2015 r., uznanym przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ł. za wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją tego organu z dnia [...] września 2005 r. znak: DNS-HP- [...]/05. Wskazać w tym miejscu należy, że przepis art. 150 § 1 k.p.a. wprowadził zasadę, że organem administracji publicznej właściwym w sprawach wymienionych w art. 149, a więc w sprawach o wznowienie postępowania i przeprowadzenie przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy bądź odmowy wznowienia postępowania, jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji. W okolicznościach niniejszej sprawy właściwym organem do rozpatrzenia pisma strony z dnia [...] stycznia 2015 r. jest zatem L. Wojewódzki Inspektor Sanitarny w L., bowiem to on jest organem, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji.

Ponadto organ odwoławczy zwrócił uwagę, że w związku z art. 12 ust. 1a pkt 1 ustawy z dnia [...] marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 1412) Wojewódzki Inspektor Sanitarny od dnia [...] stycznia 2010 r. jest organem właściwym w stosunku do podmiotów, dla których powiat jest organem założycielskim lub organem prowadzącym, lub w których powiat jest podmiotem dominującym. Tym samym jest organem pierwszej instancji w sprawach chorób zawodowych, dotyczących pracowników wykonujących pracę w narażeniu zawodowym na terenie zakładów pracy, dla których powiat jest organem założycielskim lub organem prowadzącym, lub w których powiat jest podmiotem dominującym. H. G. w latach 1977 - 2001 pracowała w S. Ł.. Organem właściwym w stosunku do ww. zakładu jest Wojewódzki Inspektor Sanitarny.

Ubocznie organ odwoławczy zwrócił uwagę, że w okolicznościach niniejszej sprawy nie może budzić wątpliwości, iż skarżąca podanie o wznowienie postępowania złożyła z uchybieniem 1-miesięcznego terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a. Jednocześnie strona nie wyjaśniła, z jakiego powodu uchybiła temu terminowi. Jej wyjaśnienia w tym zakresie były bowiem lakoniczne i – zdaniem organu drugiej instancji – nie dawały żadnych podstaw prawnych do przywrócenia przedmiotowego terminu.

Ponadto L. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny stwierdził, że organ pierwszej instancji rozpatrując (błędnie) wniosek o wznowienie postępowania naruszył również art. 151 k.p.a., bowiem w myśl tego przepisu właściwy organ, uchylając – w wyniku wznowienia postępowania – decyzję organu administracji publicznej, nie wydaje dwóch odrębnych decyzji, lecz w jednej decyzji (kończącej postępowanie w sprawie wznowienia) podejmuje dwa rozstrzygnięcia, z których jedno uchyla dotychczasową decyzję, drugie zaś ponownie rozstrzyga sprawę administracyjną co do jej istoty. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Ł. dokonał natomiast błędnej interpretacji tego artykułu i wydał wadliwą decyzję z dnia [...] kwietnia 2015 r., którą na podstawie art. 155 k.p.a. uchylił własną decyzję z dnia [...] czerwca 2015 r. o braku podstaw do stwierdzenia u H. G. choroby zawodowej, a następnie w dniu [...] marca 2016 r. wydał (ponowną) decyzję o braku podstaw do stwierdzenia u H. G. choroby zawodowej.

Podsumowując organ odwoławczy stwierdził, że wobec opisanego wyżej stanu faktycznego i prawnego sprawy Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Ł. powinien był przekazać wniosek H. G. z dnia [...] stycznia 2015 r. do organu właściwego zgodnie z art. 65 § 1 k.p.a.

W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skardze z dnia [...] lipca 2016 r. na powyższą decyzję ostateczną H. G. nie sformułowała żadnych zarzutów, a jedynie wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu (co następnie sprecyzowała w wypełnionym formularzu "PPF" wskazując, że domaga się ustanowienia radcy prawnego) oraz zwolnienie od kosztów sądowych.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

W piśmie z dnia [...] stycznia 2017 r. radca prawny E. K., ustanowiona pełnomocnikiem skarżącej z urzędu na mocy postanowienia referendarza sądowego z dnia [...] września 2016 r., uzupełniając skargę wskazała, że jej przedmiotem jest część decyzji Wojewódzki Inspektor Sanitarny z dnia [...] czerwca 2016 r. obejmująca rozstrzygnięcie w przedmiocie umorzenia postępowania organu pierwszej instancji. Wskazanemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie:

- art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 37 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, poprzez umorzenie postępowania przed organem pierwszej instancji, przy czym organ nie orzekł, czy postępowanie to umarza w całości czy w części, i nieorzeczenie co do istoty sprawy,

- art. 58 § 1 i 2 k.p.a. poprzez przyjęcie, że skarżąca winna udowodnić brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, oraz że skarżąca nie spełniła żadnej z przesłanek do przywrócenia terminu (str. 5 zaskarżonej decyzji),

- art. 5 ust. 4a ustawy z dnia [...] marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej poprzez jego niezastosowanie, tj. niewydanie decyzji o stwierdzeniu choroby zawodowej.

Wskazując na powyższe pełnomocnik skarżącej wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w określonej wyżej części oraz zobowiązanie organu do wydania decyzji, ze wskazaniem sposobu załatwienia sprawy, tj. poprzez stwierdzenie choroby zawodowej skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Podkreślić należy, że postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją zostało zainicjowane wnioskiem skarżącej H. G. z dnia [...] stycznia 2015 r. (data wpływu do organu: [...] stycznia 2015 r.), ponowionym następnie w piśmie z dnia [...] lutego 2016 r. (ta sama data wpływu). Wniosek ten – wobec jednoznacznego uzupełnienia jego osnowy przez skarżącą na wezwanie organu w piśmie z dnia [...] marca 2015 r. (data wpływu do organu: [...] marca 2015 r.) – został prawidłowo zakwalifikowany przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ł. jako żądanie wznowienia postepowania administracyjnego w sprawie dotyczącej stwierdzenia u skarżącej choroby zawodowej w postaci obustronnego zespołu cieśni w obrębie nadgarstka, na podstawie przesłanki przewidzianej w art. 145a Kodeksu postępowania administracyjnego, dotyczącej sytuacji, w której Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego, na podstawie którego została wydana decyzja, z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą.

Podnieść należy, że przepisy k.p.a. wyraźnie regulują formę wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia. Wszczęcie to następuje w drodze postanowienia, a odmowa w drodze postanowienia, na które służy zażalenie (art. 149 § 1 i 3). Art. 150 k.p.a. określa natomiast właściwość organów w sprawach o wznowienie postepowania administracyjnego. W świetle § 1 tego unormowania zasadą jest, że wydanie postanowienia w przedmiocie wznowienia postępowania pozostaje we właściwości organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji. Ten sam organ jest właściwy do wydania następnie merytorycznej decyzji kończącej postępowanie wznowieniowe (art. 151 § 1 k.p.a.).

Analiza przekazanych Sądowi akt administracyjnych nie pozostawia wątpliwości, że decyzją podjętą w ostatniej instancji w kwestionowanym przez H. G. postępowaniu administracyjnym z 2005 r. w sprawie stwierdzenia u skarżącej choroby zawodowej, była decyzja L. Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia [...] września 2005 r. nr [...] (k. 27-27a akt adm.). Wskazana decyzja ostateczna utrzymywała w mocy poprzedzającą ją decyzję nr [...] Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] czerwca 2005 r. znak: [...], orzekającą o braku podstaw do stwierdzenia u skarżącej spornej choroby zawodowej (k. 20 akt adm.). Podkreślić trzeba, że rozstrzygnięcie to funkcjonuje w obrocie prawnym, bowiem złożoną na nie przez H. G. skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił prawomocnym wyrokiem z dnia 17 stycznia 17 stycznia 2006 r. sygn. akt III SA/Lu 558/05 (k. 38-38b akt adm.).

Skoro więc w postępowaniu administracyjnym, którego wznowienia na podstawie art. 145a k.p.a. domagała się obecnie skarżąca, organem, który orzekał w ostatniej instancji był L. Wojewódzki Inspektor Sanitarny w L., to w świetle dyspozycji art. 150 § 1 k.p.a. nie może budzić wątpliwości, że to ten organ, a nie Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Ł., był właściwy do rozpatrzenia wniosku skarżącej z dnia [...] stycznia 2015 r. o wznowienie postepowania, a następnie do wydania we wznowionym postepowaniu stosownej decyzji. Właściwość ta dotyczy również rozpatrzenia wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia przedmiotowego wniosku o wznowienie postępowania, zawartego w piśmie z dnia [...] marca 2015 r.

Zasadnie zatem wskazano w zaskarżonej decyzji, że obowiązkiem Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ł. było przekazanie ww. wniosków, zgodnie z właściwością L. Wojewódzkiemu Inspektorowi Sanitarnemu w L. w trybie art. 65 § 1 k.p.a. W sytuacji zaś, gdy organ pierwszej instancji z naruszeniem powołanych wyżej przepisów określających właściwość organów w sprawach o wznowienie postepowania, rozpatrzył złożony przez skarżącą wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania, a następnie wznowił kwestionowane postępowanie i podjął w nim decyzję merytoryczną z dnia [...] marca 2016 r. o odmowie stwierdzenia u skarżącej choroby zawodowej, to organ odwoławczy – rozpatrując odwołanie od tej decyzji – zobowiązany był ją uchylić, jako obarczoną wadą nieważnościową z art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. i umorzyć postępowanie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ł., co też uczynił. Brak właściwości tego organu do orzekania w przedmiotowym postępowaniu wznowieniowym czynił bowiem przeprowadzone przez ten organ postępowanie bezprzedmiotowym w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a.

Dla wskazania organu właściwego w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną L. Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia [...] września 2005 r. nr [...] bez znaczenia – wbrew twierdzeniu zawartemu w zaskarżonej decyzji – pozostawała natomiast nowelizacja art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 1412 ze zm.), dokonana z dniem 1 stycznia 2010 r. na mocy ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w organizacji i podziale zadań administracji publicznej w województwie (Dz. U. Nr 92, poz. 753 ze zm.), polegająca na przeniesieniu na państwowych wojewódzkich inspektorów sanitarnych właściwości do orzekania (w pierwszej instancji) w sprawach dotyczących podmiotów, dla których powiat jest organem założycielskim lub organem prowadzącym, lub w których powiat jest podmiotem dominującym. Przepis ten zmienił wprawdzie właściwość organów Inspekcji Sanitarnej w określonej kategorii spraw, lecz odnosi się do postepowań zwykłych, a nie nadzwyczajnych (do których należy postępowanie wznowieniowe). Oczywistym jest, że w sprawach, w których miał on już zastosowanie, przeniesienie właściwości do orzekania w pierwszej instancji na wojewódzkich inspektorów sanitarnych, a co za tym idzie - w drugiej instancji na Głównego Inspektora Sanitarnego, w świetle art. 150 § 1 k.p.a. będzie się przekładało na określenie organów właściwych w zakresie ewentualnego wznowienia postępowania w takich sprawach. Nowelizacja ta pozostaje jednak bez wpływu dla określenia właściwości organu w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego, które toczyło się na zasadach obowiązujących przed jej wejściem w życie. Innymi słowy, gdyby w postępowaniu takim w ostatniej instancji orzekał państwowy powiatowy inspektor sanitarny, to niezależnie od powołanej nowelizacji organ ten pozostawałby właściwym w sprawie wznowienia takiego postępowania.

Odnosząc się do zarzutu pełnomocnika skarżącej dotyczącego sentencji zaskarżonej decyzji, tj. kwestionującego brak sprecyzowania w owej sentencji, iż organ odwoławczy umarza postępowanie organu pierwszej instancji w całości, a nie jedynie w części, stwierdzić należy, że jakkolwiek brak owego sprecyzowania zakresu umorzenia postępowania pierwszoinstancyjnego stanowił naruszenie dyspozycji art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., to jednak naruszenia tego nie sposób uznać za istotne, skoro pierwsza części sentencji zaskarżonej decyzji, bezpośrednio związana z częścią drugą, wyraźnie wskazuje, że organ drugiej instancji uchyla decyzję pierwszoinstancyjną w całości. Całościowe odczytanie sentencji zaskarżonej decyzji nie pozostawia więc wątpliwości, że tak jak i w całości uchyla ona decyzję organu pierwszej instancji, tak i w całości umarza postepowanie tego organu.

Odnośnie natomiast zarzutów dotyczących przedstawionej w zaskarżonej decyzji oceny L. Państwowego Inspektora Sanitarnego w kwestii spełnienia przez skarżącą warunków przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, należy podkreślić, że argumenty te miały wyłącznie charakter poboczny i wobec stwierdzenia bezprzedmiotowości postępowania Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ł. wynikającej z braku właściwości tego organu do orzekania w przedmiotowym postępowaniu wznowieniowym, nie miały wpływu na treść rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji. Niemniej jednak wskazać wypada, że stanowisko organu odwoławczego, iż przywrócenie terminu procesowego uzależnione jest od wykazania przez wnioskodawcę, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, jest prawidłowe i wynika wprost z dyspozycji art. 58 § 1 k.p.a. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że skarżąca składając w dniu [...] stycznia 2015 r. (data wpływu) wniosek o wznowienie postepowania na zasadzie art. 145a k.p.a., powołując się przy tym na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 19 czerwca 2008 r. sygn. akt P 23/07, opublikowany w Dzienniku Ustaw z dnia 2 lipca 2008 r., Nr 116 pod poz. 740, uchybiła 1-miesięcznemu terminowi określonemu w § 2 tego artykułu. Zatem po przekazaniu przedmiotowego wniosku zgodnie z właściwością Wojewódzki Inspektor Sanitarny, organ ten w pierwszej kolejności zobowiązany będzie rozpoznać wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie, uzależniając jego uwzględnienie od uprawdopodobnienia przez wnioskodawczynię, iż uchybienie przez nią terminu było niezawinione. Dopiero ewentualne (uzależnione od spełnienia przez skarżącą łącznie warunków określonych w art. 58 k.p.a.) przywrócenie przedmiotowego terminu otworzy drogę do wznowienia postępowania.

Zasadnie ponadto organ odwoławczy wytknął nieprawidłowości w przeprowadzonym przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ł. postępowaniu wznowieniowym, polegające na podjęciu w ramach tego postępowania dwóch odrębnych decyzji merytorycznych, tj. pierwszej z dnia [...] kwietnia 2015 r. – o uchyleniu decyzji z dnia [...] czerwca 2005 r. na podstawie art. 155 k.p.a. (który to przepis określa odrębny rodzaj postępowania nadzwyczajnego i nie ma zastosowania w postępowaniu wznowieniowym), oraz drugiej – z dnia [...] marca 2016 r., mającej charakter decyzji merytorycznej. Podkreślić trzeba za organem odwoławczym, że w wyniku wznowienia postępowania administracyjnego podejmowana jest jedna decyzja, której alternatywne formy rozstrzygnięcia określa enumeratywnie art. 151 k.p.a.

Reasumując powyższe wskazać należy, że w toku dokonanej kontroli zaskarżonej decyzji Sąd nie stwierdził naruszenia prawa materialnego i procesowego, które dawałoby podstawę do uwzględnienia skargi.

Z tego względu Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji wyroku.

Orzeczenie o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, zawarte w pkt II sentencji, znajduje natomiast uzasadnienie w art. 200 i art. 205 § 2 w zw. z 250 p.p.s.a. oraz § 21 ust. 1 pkt 1 lit. "c" w związku z § 4 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1805) w związku z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1715).