Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 344/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-04-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 60 art. 178a art. 183 art. 184 art. 193 art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. R.-N.i K.N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 grudnia 2017 r. sygn. akt II SA/Gd 182/17 umarzające postępowanie kasacyjne w sprawie ze skarg A. U. i Z. U., J. R. i K. N. oraz Wspólnoty Mieszkaniowej W. ul. N. [...], [...], [...], [...], [...], [...], ul. W. [...], [...][...], [...] w G. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 14 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Gd 182/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku umorzył postępowanie kasacyjne i zwrócił Wojewodzie Pomorskiemu oraz Z. sp. z o.o. sp. komandytowo-akcyjnej z siedzibą w G. uiszczone wpisy od ich skarg kasacyjnych.

Z uzasadnienia powyższego postanowienia wynika, że wyrokiem z dnia 22 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SA/Gd 182/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] i orzekł o kosztach postępowania, uwzględniając tym samym skargi wniesione przez: A. U. i Z.U., K. N. i J. R. - N. oraz Wspólnotę Mieszkaniową W. ul. N. [...], [...], [...] [...], [...] [...] ul. W. [...], [...], [...] w G. Skargami kasacyjnymi Wojewoda Pomorski oraz Z. sp. z o.o. sp. komandytowo - akcyjna z siedzibą w G. zaskarżyli powyższe orzeczenie. Następnie Wojewoda Pomorski pismem z dnia 30 listopada 2017 r. cofnął swoją skargę kasacyjną, natomiast Z. sp. z o.o. sp. komandytowo - akcyjna z siedzibą w G. cofnęła skargę kasacyjną pismem z dnia 4 grudnia 2017 r.

Uzasadniając umorzenie postępowania kasacyjnego Sąd uznał, że cofnięcie skarg kasacyjnych przez organ i uczestnika postępowania było dopuszczane i skuteczne. Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 178a w zw. z art. 60 i art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami adminstracyjnymi umorzył postępowanie kasacyjne. O zwrocie uiszczonych wpisów Sąd orzekł natomiast na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.

Zażaleniem J.R.-N. i K.N. zaskarżyli powyższe postanowienie w całości, wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na nieuznaniu cofnięcia skarg kasacyjnych w niniejszej sprawie za niedopuszczalne.

W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że wyrokiem z dnia 22 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił decyzję Wojewody Pomorskiego, którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta G. z dnia [...] września 2016 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę inwestycji przy ul. S. [...] w G. Łączne wycofanie skarg kasacyjnych przez Wojewodę oraz inwestora rodzi zdaniem skarżących przypuszczenia, że celem takich działań procesowych jest umożliwienie Wojewodzie wydania jak najszybciej kolejnej przychylnej dla inwestora decyzji utrzymującej w mocy decyzję pierwszoinstancyjną, a tym samym intensywnie kontynuowanie prac budowlanych opartych o wadliwą prawnie decyzję Prezydenta Miasta G. Tym samym cofnięcie tych skarg jest czynnością zmierzającą do obejścia prawa, tj. art. 15 i art. 127 § 1 k.p.a. oraz art. 28 i nast. ustawy Prawo budowlane. W tej sytuacji Sąd, w świetle art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, powinien był uznać cofnięcie skarg kasacyjnych za niedopuszczalne i odmówić umorzenia postępowania kasacyjnego.

Pismem z dnia 15 lutego 2018 r. Z. sp. z o.o. sp. komandytowo-akcyjna z siedzibą w G. wniosła o oddalenie zażalenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 60 (zdanie pierwsze i drugie) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże Sąd. Przepis ten z mocy art. 193 p.p.s.a. ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny związany jest granicami skargi kasacyjnej. A zatem, cofnięcie skargi kasacyjnej ("brak" skargi kasacyjnej) wiąże Naczelny Sąd Administracyjny. Jest to wynikiem zasady dyspozycyjności. Z tych względów następstwem procesowym cofnięcia skargi kasacyjnej jest umorzenie przez Sąd postępowania kasacyjnego.

Jak wynika z art. 178a p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny umorzy na posiedzeniu niejawnym postępowanie kasacyjne, jeżeli strona skutecznie cofnęła skargę kasacyjną przed jej przedstawieniem wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Na postanowienie wydane w tym przedmiocie przysługuje zażalenie (art. 178a zd. 2 p.p.s.a.), przy czym zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie każdy z uczestników postępowania może wystąpić z tym środkiem zaskarżenia. Należy bowiem podzielić stanowisko wyrażone zarówno w orzecznictwie jak i doktrynie odnoszące się do cofnięcia skargi, zgodnie z którym oświadczenie o jej cofnięciu wszczyna odrębne postępowanie, mające charakter wpadkowy w stosunku do postępowania głównego, a jedynymi uprawnionymi do zaskarżenia orzeczenia wydanego w tym postępowaniu są osoba, która wniosła cofany środek zaskarżenia oraz organ. Pozostali uczestnicy postępowania, którzy nie wnieśli skargi, nie mają uprawnienia do zaskarżenia orzeczenia wydanego na skutek oświadczenia o cofnięciu tej skargi, nawet jeśli mają interes prawny w postępowaniu. W postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje bowiem bezwzględnie zasada dyspozycyjności. Wynika z niej, że tylko skarżący może cofnąć skargę – a więc uczestnicy postępowania, który nie wnieśli skargi, nie mają takiego uprawnienia. W konsekwencji, nie mogą oni zaskarżyć postanowienia wydanego w wyniku cofnięcia skargi (zob. postanowienie NSA z dnia 30 stycznia 2015 r., sygn. akt II OSK 141/15; postanowienie NSA z dnia 13 stycznia 2015 r., sygn. akt II OSK 3306/14; postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2013 r., sygn. akt I OSK 94/13; B. Dauter, Komentarz do art. 60 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka–Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. VI, LEX 2016, teza 5; M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. 3, Warszawa 2015, s. 369).

Powyższy pogląd można odnieść również do skargi kasacyjnej. Tym samym przyjąć należy, że J. R.-N. i K. N. nie mieli legitymacji do zaskarżenia postanowienia umarzającego postępowanie kasacyjne w sprawie ze skarg kasacyjnych Wojewody Pomorskiego oraz Z. sp. z o.o. sp. komandytowo - akcyjna z siedzibą w G. i w związku z tym wniesione przez nich zażalenie podlega oddaleniu.

Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.