Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 463/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-09-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 239e
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska Sędziowie Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont (spr.) Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz Protokolant: st. sekr. sąd. Ewa Szydłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2012 r. sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. w P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutu w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych oddala skargę


UZASADNIENIE

Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w [...] decyzją z dnia [...] września 2010 r., nr [...], określił "X" sp. z o. o. z siedzibą w [...], wielkość zobowiązania w zakresie podatku od towarów i usług.

Od powyższej decyzji zobowiązana spółka wniosła odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej w [...], który decyzją z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej podatku od towarów i usług za miesiąc marzec 2006 r. i określił za ten miesiąc nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w kwocie [...] zł. a w pozostałej części tj. za miesiące od kwietnia do sierpnia 2006 r. utrzymał decyzję w mocy.

Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, który wyrokiem z dnia 29 czerwca 2011 r., sygn. akt I SA/Po 320/11 skargę oddalił.

Na powyższy wyrok spółka złożyła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie (sygn. akt. I FSK 47/12).

Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w [...], działając na podstawie własnych tytułów wykonawczych z dnia [...] czerwca 2011r., nr [...],[...], wystawionych w oparciu o powyższą decyzję określającą organu I instancji, wszczął wobec spółki postępowanie egzekucyjne. Zawiadomieniem z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...], dokonał zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego zobowiązanego prowadzonego przez PKO S.A., które wraz z odpisami tytułów wykonawczych doręczono spółce w dniu [...] lipca 2011 r. Natomiast do banku zawiadomienie o zajęciu doręczono [...] lipca 2011 r. Spółka natomiast w dniu [...] lipca 2011 r. dokonała wpłaty na poczet zaległości objętych tytułami wykonawczymi. W związku z powyższym należności główne wykazane w tytułach wykonawczych wraz z odsetkami i kosztami egzekucyjnymi, zostały uregulowane w całości. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w [...], w związku z powyższym, zawiadomieniem z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...], dokonał uchylenia zajęcia z dnia [...] lipca 2011 r. rachunku bankowego.

Spółka zgłosiła zarzuty w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego z wnioskiem o umorzenie postępowania egzekucyjnego stwierdzając, że organ egzekucyjny naruszył art. 33 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2005 r., nr 229, poz. 1954 ze zm. – dalej: "u.p.e.a.") poprzez, wszczęcie postępowania egzekucyjnego pomimo obowiązku odroczenia wykonania decyzji, z uwagi na treść art. 239f ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.- dalej: "O.p"). Jednocześnie podała, że na nieruchomości spółki ustanowiona jest hipoteka przymusowa zabezpieczająca wierzytelność z tytułu podatku od towarów i usług.

Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w [...], postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...], uznał wniesione zarzuty za nieuzasadnione. Wskazał przy tym, że decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2011 r. jest decyzją ostateczną i na podstawie informacji w niej zawartych, w dniu [...] czerwca 2011 r. zostały wystawione tytuły wykonawcze. Podkreślił, że decyzja organu odwoławczego dotyczy zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od marca do sierpnia 2006 r. zaś hipoteka przymusowa została ustanowiona na rzecz Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] i jest zabezpieczeniem zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 2006 r. Oznacza to, że nie zabezpiecza ona wykonania zobowiązania podatkowego z decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] września 2010 r., nr [...]. W związku z powyższym nie znajduje zastosowania art. 239f § 1 pkt 2 O.p.

Spółka wniosła zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia i umorzenia postępowania egzekucyjnego. Postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 34 § 4 w zw. z art. 33 pkt 2 u.p.e.a., oraz art. 239f O.p., poprzez nieuwzględnienie zarzutu wskazanego w art. 33 pkt 2 u.p.e.a. z uwagi na treść art. 239f O.p. Ponadto stwierdziła w zażaleniu, iż wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] lutego 2011 r., a postępowanie sądowe nie zostało zakończone prawomocnym wyrokiem, wskutek czego decyzja określająca Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego z dnia [...] września 2010 r. może być egzekwowana w drodze egzekucji administracyjnej dopiero w momencie uprawomocnienia się orzeczenia sądu administracyjnego.

Dyrektor Izby Skarbowej w [...], postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm. - dalej: "k.p.a.") oraz art. 18, art. 33 pkt 2 i art. 34 § 5 u.p.e.a., po rozpatrzeniu zażalenia utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Uzasadniając postanowienie organ odwoławczy przedstawił następującą argumentację: Nieuzasadniony jest zarzut braku wymagalności egzekwowanego obowiązku. Kwestię wykonalności decyzji podatkowych regulują przepisy art. 239a oraz 239e O.p. Zgodnie zatem z przepisem art. 239a O.p., decyzja nieostateczna nakładająca na stronę obowiązek podlegający wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie podlega wykonaniu, chyba, że decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Stosownie natomiast do treści art. 239e O.p., decyzja ostateczna podlega wykonaniu, chyba że wstrzymano jej wykonanie. Wprawdzie decyzja Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w [...], określająca ciążące na spółce zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług, w dniu jej wydania była decyzją nieostateczną, jednakże w postępowaniu odwoławczym została skorygowana i utrzymana została w mocy decyzją organu odwoławczego, która z mocy prawa jest decyzją ostateczną w administracyjnym toku instancji, i jako taka, zgodnie z art. 239e O.p., podlega wykonaniu o ile nie wstrzymano jej wykonalności. Skoro zatem tytuły wykonawcze zostały wystawione w dniu [...] czerwca 2011 r., a więc po uzyskaniu ostateczności decyzji, przeto objęty tymi tytułami wykonawczymi obowiązek był wymagalny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, do dnia wydania rozstrzygnięcia, nie wstrzymał wykonania powyższej decyzji.

Dalej organ odwoławczy wywodził, że należności objęte tytułami wykonawczymi określone zostały decyzją organu I instancji, którą organ odwoławczy, w części dotyczącej podatku od towaru i usług za miesiąc marzec 2006 r. uchylił i określił w miesiącu nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w kwocie [...] zł, a w pozostałej części tj. od kwietnia do sierpnia 2006 r. - utrzymał w mocy decyzję określającą organu I instancji. Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...]. za miesiąc marzec 2006 r., dokonał zwrotu podatku od towarów i usług na rachunek spółki w wysokości [...] zł. W związku z powyższym na karcie kontowej spółki, powstała zaległość w wysokości [...] zł. Na poczet zaległości z nadwyżki spółki w podatku dochodowym od osób prawnych CIT - 8 za 2010 r. przeksięgowano kwotę w wysokości [...] zł należności głównej plus [...] zł wpłatę z dnia [...] września 2010 r. w wysokości [...] zł. należności głównej, odsetki [...] zł. Na pozostałą kwotę tj. [...] zł. wystawiony został tytuł wykonawczy za miesiąc marzec 2006 r. oraz na pozostałe zaległości z tytułu zaległości w podatku od towaru i usług, określone decyzją organu I instancji za miesiące od kwietnia do sierpnia 2006 r. utrzymaną w mocy przez organ odwoławczy. Dlatego zgodnie z przepisem art. 239e O.p. decyzja ta podlega wykonaniu. Wobec tego również brak jest podstaw do uwzględnienia żądania umorzenia postępowania egzekucyjnego.

Zdaniem organu odwoławczego zarzut, że hipoteka przymusowa nr [...] z uwagi na swoją wysokość ([...] zł.) zabezpiecza wykonanie zobowiązania jest bezzasadny. Z odpisu księgi wieczystej wynika, że hipoteka przymusowa ustanowiona została w celu zabezpieczenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za grudzień 2006 r., a tym samym nie zabezpiecza ona wykonania zobowiązania podatkowego określonego decyzją organu I instancji z dnia [...] września 2010 r. w podatku od towarów i usług za miesiące od marca do sierpnia 2006 r.

Spółka w skardze domagała się uchylenia powyższego postanowienia w całości wraz z poprzedzającym je postanowieniem Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w [...], a także zasądzenia na swoją rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 233 w zw. z art. 239 oraz art. 239f O.p., poprzez przyjęcie, iż w stanie faktycznym sprawy nie ma podstaw do uchylenia postanowienia Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w [...] odmawiającego uwzględnienia zarzutu w sprawie postępowania egzekucyjnego oraz poprzez utrzymanie tego postanowienia w mocy, w sytuacji, w której winno ono zostać uchylone, z uwagi na wszczęcie egzekucji pomimo obowiązku wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej zgodnie z dyspozycją art. 239f O.p.

Uzasadniając skargę spółka stwierdziła, co następuje: Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] w styczniu 2008 r. wszczął w spółce kontrolę prawidłowości rozliczenia w zakresie podatku od towarów i usług w okresie od dnia [...] grudnia 2006 r. do dnia [...] grudnia 2006 r. W toku kontroli ustalił, że spółka w dniu [...] grudnia 2006 r. objęła [...] udziały w "Y" sp. z o.o., które to udziały zostały pokryte przez skarżącą spółkę częściowo wkładem pieniężnym, a w części wkładem niepieniężnym (aportem) w postaci prawa użytkowania wieczystego nieruchomości, prawa własności budynków oraz majątkowymi prawami autorskimi do projektu budowlanego. W okresie od marca do sierpnia 2006 r., skarżąca spółka dokonała odliczenia podatku od towarów i usług w związku z nabyciem wskazanych powyżej przedmiotów aportu. Naczelnik uznał, że spółka zobowiązana jest dokonać korekty podatku naliczonego zgodnie z art. 91 ust. 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2004 nr 54, poz. 535 ze zm. - dalej: "ustawa o VAT") w deklaracji VAT-7 za miesiąc grudzień 2006 r., z uwagi na fakt, iż nieruchomości oraz autorskie prawa majątkowe zostały przez nią wykorzystane do czynności zwolnionej jaką na podstawie ówczesnych przepisów był aport (regulacja pozostawała w sprzeczności z prawem unijnym).

Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] decyzją z dnia [...] lutego 2008 r. w związku z toczącym się postępowaniem podatkowym, wszczętym w następstwie powyżej opisanego postępowania kontrolnego, ustanowił hipotekę przymusową na nieruchomościach spółki, w celu zabezpieczenia przyszłej wierzytelności z tytułu podatku od towarów i usług, na kwotę [...] zł, która to kwota – jak wprost stwierdzała to decyzja o zabezpieczeniu z dnia [...] lutego 2008 r. - została określona w taki sposób, by zabezpieczała wierzytelności z tytułu podatku od towarów i usług związanych z transakcją wniesienia przez skarżącą spółkę aportu do "Y" sp. z o.o. wraz z odsetkami. Decyzja ta wskazywała, że kwota przyszłego zobowiązania podatkowego o jaką skarżąca spółka winna skorygować deklarację za grudzień 2006 r. wynosi [...] zł (wartość netto aportu [...] zł), dodatkowo uwzględniała kwotę odsetek na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu tj. kwotę [...] zł oraz dodatkowe zobowiązania podatkowe w kwocie [...] zł.

W rezultacie ujawnionych nieprawidłowości Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...], wystąpił do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w [...] (w związku ze zmianą, w dniu [...] sierpnia 2008 r. właściwości organu podatkowego, z uwagi na zmianę siedziby przez skarżącą spółkę), z wnioskiem o wszczęcie postępowania podatkowego w zakresie rozliczenia VAT za miesiące od marca do sierpnia 2006 r. tj. za miesiące, w których spółka dokonywała rozliczenia podatku od towarów i usług związanego z poszczególnymi przedmiotami aportu.

Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w dniu [...] września 2010 r. wydał decyzję określającą spółce wielkość zobowiązania w zakresie podatku od towarów i usług. Dyrektor Izby Skarbowej w [...], w dniu [...] lutego 2011 r. uchylił decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w zakresie zobowiązania podatkowego za marzec 2006 r., a w pozostałym zakresie utrzymał ją w mocy. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu oddalający skargę spółki na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...], nie uprawomocnił się do dnia wszczęcia postępowania egzekucyjnego.

W dniu [...] lipca 2011 r. spółka otrzymała tytuły wykonawcze nr [...] oraz [...] wydane przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego. Zarzut spółki w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego dotyczący braku wymagalności obowiązku objętego tytułami wykonawczym nie został przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego uwzględniony. Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu zażalenia spółki wydał postanowienie, w którym utrzymał w mocy kwestionowane postanowienie z uzasadnieniem, że brak jest przesłanek do zastosowania art. 239f O.p.

W opinii spółki przedstawiony przebieg postępowania wskazuje, że w niniejszej sprawie naruszony został art. 239f O.p. Decyzja Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego z dnia [...] września 2010 r. stała się ostateczna w momencie wydania przez Dyrektora Izby Skarbowej w [...] decyzji z dnia [...] lutego 2011r. Jednakże w dniu [...] marca 2011r., spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na powyżej wskazaną decyzję ostateczną, a postępowanie sądowe nie zostało do dnia wszczęcia postępowania egzekucyjnego zakończone prawomocnym wyrokiem. Ponadto w momencie wnoszenia skargi na nieruchomości spółki ustanowiona była hipoteka przymusowa zabezpieczająca wierzytelność z tytułu podatku od towarów i usług należnego w związku z transakcją wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki "Y" sp. z o.o. Hipoteka wykreślona została dopiero w dniu [...] sierpnia 2011 r. na podstawie oświadczenia z dnia [...] sierpnia 2011 r. Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...]. Szczególnie istotnym jest fakt, iż w dniu [...] lipca 2011 r. całość należności objętych tytułem wykonawczym została wyegzekwowana.

Zdaniem spółki Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego, zobowiązany był w momencie wniesienia przez spółkę skargi wydać z urzędu postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji (art. 239f § 4 O.p.). Ponadto winien uwzględnić zarzut spółki z [...] lipca 2011 r. oraz umorzyć postępowanie egzekucyjne (art. 34 § 4 u.p.e.a.), natomiast organ odwoławczy winien uchylić postanowienie wydane z naruszeniem wskazanych powyżej przepisów. Bez znaczenia pozostaje fakt, iż organem ustanawiającym hipotekę był Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] (jako właściwy dla siedziby spółki w momencie ustanawiania hipoteki).

Bez znaczenia jest także fakt, że zobowiązanie zabezpieczone wspomnianą powyżej hipoteką przymusową nie jest zobowiązaniem wynikającym z decyzji z dnia [...] września 2010 r., nr [...] bowiem hipoteka z uwagi na swoją wysokość ([...] zł) oraz wolę Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] zabezpiecza wykonanie zobowiązania wynikającego z decyzji z dnia [...] września 2010 r. wydanej w postępowaniu prowadzonym przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w [...]. Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] stwierdził w decyzji z dnia [...] lutego 2008 r. o dokonaniu zabezpieczenia, iż należność, która podlega zabezpieczeniu wspomnianą hipoteką obejmuje podatek od towarów i usług należny w wyniku dokonania aportu prawa własności, prawa użytkowania nieruchomości oraz autorskich praw majątkowych w zamian za udziały w spółce "Y" sp. z o.o. wraz z odsetkami. Natomiast postępowanie podatkowe w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień 2006 r. zostało wszczęte przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w [...] w związku z pismem z dnia [...] listopada 2008 r. Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] dotyczącym rozliczenia podatku od towarów i usług za grudzień 2006 r. Zobowiązanie z tytułu podatku od towarów i usług zabezpieczone hipoteką przymusową obejmującą należność z tytułu podatku od towarów i usług związaną z transakcją aportu (grudzień 2006 r.), jest tożsame z należnością dotyczącą rozliczenia podatku od towarów i usług w miesiącach marzec - sierpień 2006 r. z uwagi na tę samą podstawę powstania obowiązku podatkowego: nabycie wspomnianych środków trwałych wniesionych następnie przez spółkę aportem do spółki "Y". Kwota zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za grudzień 2006 r. określona decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w Zielonej Górze z dnia [...] października 2011 r., nr [...] wyniosła [...] zł. Kwota zabezpieczenia ([...] zł) byłaby zatem niewspółmiernie wysoka w stosunku do rzeczywistego zobowiązania, co wprost naruszałoby art. 33 ust. 4 O.p. Kolejny dowód powiązania powyższych postępowań stanowi fakt, że Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego (w postępowaniu podatkowym w zakresie podatku od towarów i usług za marzec - sierpień 2006 r.) dopuścił dowód z materiału dowodowego zgromadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] (w postępowaniu podatkowym odnośnie podatku od towarów i usług za grudzień 2006 r.).

Reasumując spółka stwierdziła, że pomimo faktu toczenia się dwóch odrębnych postępowań podatkowych tj. postępowania podatkowego w sprawie zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług za okres marzec - sierpień 2006 r. zakończonego decyzją Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego, oraz postępowania podatkowego w sprawie zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług za grudzień 2006 r. zakończonego decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] - obydwa postępowania dotyczą należności z tytułu rozliczeń podatku od towarów i usług związanych z nabyciem przez spółkę środków trwałych oraz odliczeniem podatku od towarów i usług (w okresie od marca do sierpnia 2006 r.), a następnie wniesienia tych środków trwałych aportem do spółki "Y" (w grudniu 2006 r.).

Dyrektor Izby Skarbowej w [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie stwierdzając, że podtrzymuje swoje stanowisko wyrażone w postanowieniu. Odnosząc się do treści skargi stwierdził, że brak jest podstaw do uznania zasadności podniesionych w niej argumentów. W stanie faktycznym i prawnym sprawy zarzuty spółki w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, powtórzone w treści skargi, są bezpodstawne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Zdaniem Sądu postępowanie organu egzekucyjnego było prawidłowe.

Bezzasadny jest zarzut braku wymagalności obowiązku dochodzonego w postępowaniu egzekucyjnym obowiązku. Należności objęte tytułami wykonawczymi z dnia [...] czerwca 2011r., nr [...] i [...], określone zostały decyzją Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w [...] nr [...], którą Dyrektor Izby Skarbowej w [...], jako organ odwoławczy, w części dotyczącej podatku od towaru i usług za miesiąc marzec 2006r. zreformował o tyle, że określił w tym miesiącu nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w kwocie [...] zł. Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] za miesiąc marzec 2006r., dokonał zwrotu podatku od tworu i usług na rachunek "X" sp. z o.o. w wysokości [...] zł. W związku z powyższym powstała po stronie spółki zaległość w wysokości [...] zł. Po zaksięgowaniu nadwyżki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2010r. i kwoty wpłaty wpłatę z dnia [...] września 2010r. w wysokości , na pozostałą kwotę tj. [...] zł został wystawiony tytuł wykonawczy za miesiąc marzec 2006r. oraz na pozostałe zaległości z tytułu zaległości w podatku od towaru i usług, określone decyzją [...] z dnia [...] września 2010r. Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego za miesiące od kwietnia do sierpnia 2006r. Mimo, że Decyzja Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w [...], określająca ciążące na "X" zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług, na podstawie której wystawiano tytuły wykonawcze, w dniu jej wydania była decyzją nieostateczną, to po skorygowaniu utrzymana została w mocy decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] lutego 2011r., a ta z mocy prawa jest decyzją ostateczną w administracyjnym toku instancji. Taka decyzja zgodnie art. 239e O.p., podlega wykonaniu o ile nie wstrzymano jej wykonalności. Ponieważ Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w [...] wystawił tytuły po uzyskaniu waloru ostateczności przez decyzję określającą ciążące na spółce zobowiązanie podatkowe, więc objęty tymi tytułami wykonawczymi obowiązek był wymagalny.

Sąd podkreśla, że nie ma racji spółka twierdząc, że wniesienie skargi na ostateczną decyzję podatkową Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] lutego 2011r., ma wpływ na wykonalność tej decyzji, a więc także na postępowanie egzekucyjne. Istnieje wprawdzie możliwość wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej, ale w sprawie nie zapadło postanowienie wstrzymaniu wykonania zaskarżonej przez zobowiązanego decyzji ostatecznej. Zgodnie z art. 239e O.p organ podatkowy pierwszej instancji wstrzymuje wykonanie decyzji ostatecznej w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego do momentu uprawomocnienia się orzeczenia sądu administracyjnego: na wniosek - po przyjęciu zabezpieczenia wykonania zobowiązania wynikającego z decyzji wraz z odsetkami za zwłokę, o którym mowa w art. 33d § 2 - do wysokości zabezpieczenia i na czas jego trwania lub z urzędu - po prawomocnym wpisie hipoteki przymusowej lub wpisie zastawu skarbowego korzystających z pierwszeństwa zaspokojenia, które zabezpieczają wykonanie zobowiązania wynikającego z decyzji wraz z odsetkami za zwłokę - do wysokości odpowiadającej wartości przedmiotu hipoteki przymusowej lub zastawu skarbowego. Sąd dodaje, że zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej: "p.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W postępowaniu sądowym wszczętym w następstwie skargi spółki na decyzję ostateczną ,Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, nie wstrzymał wykonania tejże decyzji.

W opinii Sądu spółka nie może skutecznie powoływać się na fakt, że hipoteka przymusowa w kwocie [...] zł ze względu na jej wysokość zabezpiecza wykonanie zobowiązania wynikającego z decyzji 29 września 2010r. wydanej w postępowaniu prowadzonym przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w [...]. Nie budzi bowiem wątpliwości, że ustanowiona została w celu zabezpieczenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za grudzień 2006r. Nie zabezpiecza ona wykonania zobowiązania podatkowego określonego opisaną powyżej decyzją w podatku od towarów i usług za miesiące od marca do sierpnia 2006r.

W opinii Sądu materiał dowodowy niezbędny do wydania rozstrzygnięcia został zgromadzony prawidłowo, oceniony wszechstronnie i wyczerpująco. W rezultacie i Sąd uznał za miarodajny dla osądzanej sprawy stan faktyczny ustalony przez organy podatkowe.

Dlatego Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.