Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA 1831/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-08-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Sędzia WSA Protokolant: Joanna Narloch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 sierpnia 2004 r. sprawy ze skargi J. W. na w C. z dnia [...] marca 2004 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o wyłączenie gruntów z produkcji rolnej oddala skargę


UZASADNIENIE

W złożonej do Naczelnego Sądu Administracyjnego skardze na decyzję z dnia [...] marca 2003r. nr [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. utrzymującą w mocy decyzję tego organu odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy O. z dnia [...] marca 1993r. zezwalającej na wyłączenie z produkcji rolnej gruntów ornych położonych we wsi K., J. W., zwany dalej skarżącym, domagał się jej uchylenia jako niezgodnej z prawem.

Wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2002r. ponowionym dnia [...] lipca tegoż roku, skarżący zażądał unieważnienia decyzji Wójta Gminy O. Nr [...] z dnia [...] stycznia 1993r. zezwalającej skarżącemu na wyłączenie z produkcji rolnej gruntów ornych w kl. V o pow. [...] ha położonych we wsi K., gmina O.. Decyzja ustalała ponadto jednorazową należność za wyłączenie z produkcji rolnej, opłaty roczne i terminy wpłaty należności. Skarżący twierdzi, że decyzję odczytał jako warunkową tzn. że dopiero uregulowanie przez niego opłat decyzją określonych i sporządzenie dokumentacji otworzyć drogę do przekwalifikowania gruntu. Zdaniem skarżącego decyzja wójta jest decyzją o warunkach przekwalifikowania gruntu rolnego na przemysłowy, a nie przekwalifikowaniem w formie dokonanej. Dalej wywodzi, że jego plan związany z przemysłowym wykorzystaniem gruntu upadł, budynki pobudowane na przedmiotowym gruncie zostały zniszczone w wyniku pożaru, a ich pozostałości wykorzystywane są do celów rolniczych. Podnosi, że nie wykonano podziału działki i dlatego nie jest wiadomo, który grunt miałby być przemysłowym, a który w dalszym ciągu rolnym i dlaczego decyzja, zezwalając na wyłączenie, przyjęła wielkość powierzchni wyłączonej działki [...], a nie np. [...] ha. Termin użyty w decyzji "zezwalam" skarżący nie odczytał jako "nakazuję" i dlatego jako naruszająca prawo własności i sprzeczna z zamiarami skarżącego jest wadliwa.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. decyzją z dnia [...] lutego 2003r. odmówiło stwierdzenia nieważności wskazanej decyzji Wójta Gminy O.. Uznało, że brak jest podstaw do przyjęcia, że skarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 156 § 1 pkt 2 Kpa. tj. z rażącym naruszeniem prawa, bowiem wydana została na wniosek zainteresowanego na podstawie obowiązujących w dacie podjęcia decyzji przepisów.

W złożonym wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy J. W. ponownie podniósł warunkowy charakter decyzji Wójta Gminy O. z [...] marca 1993r., której stwierdzenia nieważności domaga się oraz zarzucił, że nie prosił o przekwalifikowanie gruntów, ponieważ nie wiedział czy będzie go na to stać. Decyzja z dnia [...] marca 1993r. jest tylko zgodą na przekwalifikowanie pod określonymi warunkami. Wydana bez przygotowania odpowiedniej dokumentacji geodezyjnej, rażąco narusza, zdaniem skarżącego, przepisy prawa geodezyjnego i kartograficznego.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. rozpatrując ponownie sprawę nie znalazło podstaw do zmiany wyrażonego wcześniejszą decyzją stanowiska i znalazło podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji Wójta gminy O. z dnia [...] marca 1993r. Argumentacja skarżącego przedstawiona we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy jest, zdaniem Kolegium, powtórzeniem argumentacji przedstawionej we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, a zarzut niezgodności decyzji z dnia [...] marca 1993r. z prawem geodezyjnym i kartograficznym nie może znaleźć uznania, bowiem przepisy ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne nie stanowiły podstawy prawnej wydania decyzji, której stwierdzenia nieważności domaga się skarżący.

W złożonej do Naczelnego Sądu Administracyjnego skardze J. W. wniósł o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. jako niezgodnej z prawem. Powtarzając swoją argumentację ze złożonego wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Wójta Gminy O. z 1993r. podniósł, że Kolegium rozpatrując sprawę ponownie nie odniosło się do podniesionych przez skarżącego zarzutów.

SKO w C. wniosło o oddalenie skargi, podtrzymują wyrażone w zaskarżonej decyzji stanowisko, że w przedmiotowej sprawie nie zaistniała przesłanka stwierdzenia nieważności decyzji określona w art. 156 § 1 pkt 2 Kpa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

W świetle art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów powszechnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 )sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a. ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ). Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie i dlatego postępowanie toczy się na podstawie przepisów tej ustawy.

Zgodnie z art. 1 v 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy stwierdzić, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem oceny Sądu jest decyzja Samorządowego kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] marca 2003r. nie znajdująca, w wyniku ponownego, rozpatrzenia sprawy, podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji Wójta gminy O. z dnia [...] marca 1993r. zezwalająca na wyłączenie z produkcji rolnej gruntów. Decyzji SKO nie można zarzucić naruszenia prawa, zresztą skarżący w formułowanej przez siebie skardze, również takiego naruszenia nie wskazuje. Kolegium prawidłowo uznało, że decyzja, której stwierdzenia nieważności domaga się skarżący, wydana została na jego wniosek i że decyzja ta przywoływała obowiązujące w dacie wydania decyzji przepisy.

Nie może znaleźć uznania twierdzenie skarżącego, że nie występował on o przekwalifikowanie gruntów, tylko informacyjnie o warunki tego przekwalifikowania i że decyzję Wójta traktował jako warunkową – wykonalną po uregulowaniu należności określonych tą decyzją. Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 26 marca 1982r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych ( Dz. U. Nr 11, poz. 79 ze zmianami ) w treści z dnia wydania decyzji, wyłączenie z produkcji gruntów przeznaczonych na cele nierolnicze lub nieleśne może nastąpić tylko na podstawie decyzji terenowego organu administracji państwowej o właściwości ogólnej stopnia podstawowego, określającej warunki tego wyłączenia, zaś zgodnie z § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 czerwca 1982r. w sprawie wykonania przepisów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych ( Dz. U. Nr 20, poz. 149 i Dz. U. Nr 55 z 1992r., poz. 267 ) decyzję taką można wydać po uzyskaniu przez osobę wnioskującą o wyłączenie decyzji o ustaleniu miejsca i warunków realizacji inwestycji lub decyzji o zmianie sposobu wykorzystania terenu. Wszystkie warunki wymagane powołanymi przepisami zostały w rozpatrywanej sprawie spełnione. Skarżący złożył jednoznacznie sformułowany wniosek o wydanie decyzji o warunkach wyłączenia ( str, 4 akt adm. ).Grunt uzyskał zgodę na przeznaczenie na cele nierolnicze mocą decyzji Wojewody c. o numerze przywołanym w decyzji Wójta z dnia [...] marca 1993r. Wydana przez niego decyzja zawierała wszystkie niezbędne elementy wymagane przepisami postępowania i przepisami powołanej ustawy oraz rozporządzenia - w szczególności § 5 ust. 2. Ustalenie w decyzji opłat: jednorazowej należności za wyłączenie z produkcji rolnej i opłat rocznych było obowiązkiem organu wynikającym wprost z powołanego przepisu ustawy, a adresat decyzji obowiązany był opłaty te uregulować i nie mógł tego obowiązku rozumieć jako aktu dobrej woli uzależnionej od dalszej własnej na strategii i planów dotyczących rozwoju działalności, dla której wnosił o wyłączenie gruntów z produkcji rolnej ( wyrok NSA 1995.09.22, II SA 661/94 – pkt 2 tezy ).

Nie zasługują na uwzględnienie podnoszone przez skarżącego argumenty, że uważał, że wydana przez Wójta Gminy O. decyzja z 1993r. ma charakter niejako informacyjny, wstępny czy warunkowy. Z akt administracyjnych wynika jednoznacznie, że skarżący miał świadomość charakteru prawnego i skutków wydanej, a kwestionowanej jako rażąco naruszającej prawo decyzji, bowiem złożył dnia [...] maja 1993r. pismo z prośbą "o odroczenie terminu płatności należności za wyłączenie gruntów rolnych na cele nierolnicze" ( str. 10 akt adm.) i mocą decyzji z dnia [...] maja 1993r. uzyskał rozłożenie należności na raty. Decyzja wyraźnie przywołuje podstawę rozłożonej na raty należności jako należności za wyłączenie gruntów z produkcji rolnej. Decyzję tę skarżący odebrał dnia [...] czerwca 1993r. i nie kwestionował jej. Nie zgłaszał również żadnych wątpliwości co do treści wydanych decyzji.

W tym stanie rzeczy, prawidłowo uznał organ administracji, że decyzja Wójta Gminy O. z dnia [...] marca 1993r. jako wydana na wniosek skarżącego, po spełnieniu warunku wymaganego cyt. rozporządzeniem uzyskania decyzji o zmianie sposobu wykorzystania terenu i przywołująca prawidłowo przepisy obowiązujące w dacie wydania nie może zostać uznana za rażąco naruszającą prawo.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.