Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 87/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2020-12-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 4 grudnia 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2020 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. U. na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. dc


UZASADNIENIE

II SAB/Łd 87/20

UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga M. U. na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej.

Stronę skarżącą wezwano – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, a ponadto do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie skargi podpisanej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym oraz wskazanie numeru PESEL.

Wezwania powyższe doręczono skarżącej 9 listopada 2020 r. (poniedziałek). W terminie zakreślonym do dokonania czynności strona skarżąca nie wykonała powyższych wezwań.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Przepisy obowiązującego prawa stanowią, jakie wymagania formalne winna spełniać skarga wnoszona do sądu administracyjnego (art. 47 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tj. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 - dalej ustawa p.p.s.a.). W szczególności warunkiem dopuszczalności skargi jest uiszczenie przez stronę stosownego wpisu, bowiem sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie uiszczono należnej opłaty (art. 220 § 1 ustawy p.p.s.a.).

Skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie czyniła zadość powyższym wymaganiom, a zatem skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia.

Stosownie z kolei do treści art. 57 § 1 ustawy p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie - przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 ustawy p.p.s.a.). Określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a (art. 12b § 1 ustawy p.p.s.a.). W myśl art. 46 § 2a ustawy p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Ponadto zgodnie z art. 46 § 2b ustawy p.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego.

W niniejszej sprawie skarżąca wniosła skargę drogą elektroniczną, przy czym skarga nie została przez skarżącą podpisana. W związku z tym Sąd wezwał skarżącą do podpisania skargi kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

W myśl art. 49 § 1 ustawy p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Wezwania w powyższym zakresie doręczono prawidłowo stronie skarżącej 9 listopada 2020 r. (poniedziałek), a zatem termin do wykonania czynności upłynął bezskutecznie 16 listopada 2020 r., bowiem skarżąca w tym czasie nie wykonała wezwania.

W przypadku stwierdzenia braków formalnych skargi ustawodawca w art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a. przewidział rygor odrzucenia skargi.

Należało zatem uznać, że skarga powyższa nie została skutecznie wniesiona i podlega odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ustawy – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi.

a.bł.