Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 994/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-02-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka Sędzia NSA Stanisław Małek Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska (spr.) Protokolant sekr.sąd. Katarzyna Bela po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 03 lutego 2006r. sprawy ze skargi J.D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2006r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego; oddala skargę /-/ St.Małek /-/ J.Szaniecka /-/ A.Łaskarzewska


UZASADNIENIE

Na podstawie art. 48 ust. 2 i ust. 3, art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. prawo budowlane (Dz.U. z 2003r. Nr 207 oz. 2016 ze zm.), art. 2 ust. 1 ustawy z 16 kwietnia 2004r. prawo budowlane ( Dz.U. z 2004r. Nr 93 poz. 885) dnia 05 lipca 2004r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu k. postanowieniem, znak [...], wstrzymał roboty budowlane prowadzone bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę przy budowie wiaty w miejscowości B., realizowanej przez J. i S. D.

Ustalono jednocześnie wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń obiektu.

Nałożono na inwestorów obowiązek przedłożenia w terminie 30 dni od doręczenia określonych dokumentów, w tym:

- projektu budowlanego

- zaświadczenia o zgodności obiektu z ustaleniami planu

- oświadczenia o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

W uzasadnieniu wywiedziono, że powiatowy inspektor przeprowadził kontrolę na posesji J. D. W jej wyniku ustalono, że J. i S. D. dokonali samowolnej budowy wiaty przy budynku mieszkalnym. Obiekt posiada wymiary 5,70 x 12,34 m. W trakcie prowadzonego postępowania ustalono, że dnia [...] marca 2004r. J. D. złożyła w Starostwie Powiatowym wniosek-zgłoszenie na wykonywanie prac przy budowie wiaty dla składowania materiałów budowlanych na działce nr [...] w B. Decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2004r. Starosta K. odmówił przyjęcia w/w zgłoszenia.

Wojewoda decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2004r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Brak decyzji pozwolenia na budowę skutkuje zastosowaniem art. 48 prawa budowlanego.

Dnia [...] sierpnia 2004r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu k., na podstawie art. 48 ust. 1 i ust. 4, art. 52 ustawy prawo budowlane (Dz.U. z 2003r. Nr 207 poz. 2016 ze zm.) decyzją z dnia [...] sierpnia 2004r. nakazał inwestorom J. i S. D. rozbiórkę samowolnie wybudowanej wiaty zlokalizowanej na w/w posesji.

W uzasadnieniu powtórzono wywody, co do samowolnego wzniesienia wiaty, przytoczono treść postanowienia z dnia [...] lipca 2004r.

Zaznaczono, że J. i S. D. nie przedłożyli nakazanych w/w postanowieniem dokumentów, mimo upływu terminu.

Zgodnie z art. 48 ust. 4 w/w ustawy niespełnienie w wyznaczonym terminie nakazanych obowiązków skutkuje koniecznością dokonania rozbiórki samowolnie wybudowanej wiaty.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła J. D. Zażądała uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania. Zdaniem skarżącej, organ nie wziął pod uwagę, że sporna wiata jest obiektem przeznaczonym do czasowego użytkowania podczas realizacji robót budowlanych położonych na terenie budowy. W rozumieniu przepisów prawa budowlanego wiata nie jest budynkiem.

W ocenie odwołującej organ winien był, a nie ustosunkował się do zastrzeżeń, jakie inwestorka złożyła w protokole z dnia [...] czerwca 2004r.

Decyzją nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania J. D., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

Zdaniem organu II instancji, wywody organu I instancji, tak w zakresie ustaleń faktycznych, jak i prawnych były prawidłowe.

Skargę na decyzję organu II instancji złożyła J. D.

Zarzuciła organowi naruszenie przepisów art. 48 ustawy prawo budowlane, czym spowodowano wady z art. 156 § 1 pkt 1 kpa. W jej ocenie w niniejszej sprawie doszło do naruszenia przepisów wyrażonych w art. 7, 77, 80, 81 kpa.

Skarżąca nie zgadza się ze stanowiskiem organów, że wybudowany obiekt wymaga dokumentów budowlanych i zalegalizowania w postaci opłaty legalizacyjnej. W istocie bowiem, skoro obiekt postawiono na czas budowy, to gdyby przyjąć argumentację organów, obiekt zalegalizowałoby, gdy przestałby istnieć.

W toku postępowania nie wyjaśniono okoliczności związanych ze sprawą toczącą się w przedmiocie zgłoszenia zamiaru budowy tej wiaty.

Podniesiono też zarzut nieustosunkowanie się organu do zastrzeżeń skarżącej do protokołu z dnia [...] czerwca 2004r.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi. Powtórzył do tej pory prezentowaną argumentację. W ocenie organu wiata w istocie nie służy do gromadzenia materiałów podczas budowy, a wymienione w skardze decyzje dotyczą innych działek.

Na rozprawie dnia 03 lutego 2006r. skarżąca wniosła i wywiodła jak w skardze. Dodała, że przedmiotowa wiata oparta jest na słupach stalowych, przykręconych do podłoża, umieszczonych w betonowej stopie fundamentowej.

W trakcie postępowania przeprowadzonego przed sądem dopuszczono dowód z akt tut. Sądu o sygn. II SA/Po 541/04.

Wymieniona sprawa zakończyła się dnia [...] grudnia 2005r. wyrokiem, mocą którego oddalono skargę J. D. na decyzję Wojewody W. z dnia [...] maja 2004r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia zgłoszenia wykonania robót budowlanych.

Podstawą rozstrzygnięcia Sądu były następujące ustalenia:

Dnia [...] marca 2004r. J. D. złożyła w Starostwie Powiatowym w K. pisemne oświadczenie, w którym poinformowała, że chce postawić zadaszenie o pow. ok. [...] m2 dla składowani materiałów budowlanych na działce nr [...] przy ulicy [...] na czas trwania budowy toczącej się na działkach nr [...],[...].

Oświadczyła nadto, że budowa pawilonu handlowo-usługowego toczy się na działkach [...],[...] na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...] sierpnia 2003r.

Plac budowy jest zbyt mały i dlatego wiatę na przechowywanie materiałów budowlanych chce postawić na działce nr [...].

Dnia [...] kwietnia 2004r. Starosta Powiatowy w K. decyzja wydaną w oparciu o art. 30 ust. 1 pkt 6.1 i 2 oraz art. 35 ust. 5 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. prawo budowlane (Dz.U. z 2000r. Nr 106 poz. 1126 ze zm.) oraz art. 104 kpa odmówił przyjęcia zgłoszenia wykonywania prac budowlanych polegających na budowie wiaty dla składowania materiałów budowlanych, zlokalizowanej na działce nr [...] położonej w miejscowości B. przy ul. [...] – znak [...].

W uzasadnieniu przytoczono treść art. 29 pkt 24 ustawy prawo budowlane, zgodnie z którym budowa obiektów przeznaczonych do czasowego użytkowania może być wykonana na terenie objętym decyzją pozwolenia.

Dla wnioskowanego terenu są wydane prawomocne decyzje na rozbiórkę i toczy się postępowanie egzekucyjne, co jest niezgodne z art. 35 ust. 5 prawa budowlanego.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła J. D.

Zażądała uchylenia decyzji I instancji i umorzenia postępowania z powodu jego bezprzedmiotowości.

W uzasadnieniu nadmieniła, że do urzędu złożyła pismo zawierające informację o konieczności budowy zadaszenia o pow. około [...] m2 do użytkowania na czas realizacji trwających tam robót budowlanych – działki [...],[...],[...] w B. przy ul. [...]. Roboty budowlane wykonywane są w ramach decyzji – pozwolenia na budowę z dnia [...] sierpnia 2003r. nr [...] i z dnia [...] sierpnia 1996r. nr [...].

Pismo – informację, które organ wziął za zgłoszenie złożyła z ostrożności procesowej, mając na uwadze postępowania administracyjne znane organowi z urzędu, których wymieniać nie potrzeba.

Budowa obiektu przeznaczonego do czasowego użytkowania w trakcie realizacji robót budowlanych, położonego na terenie budowy nie wymaga pozwolenia na budowę, zgłoszenia. A zatem, skoro pismem – zgłoszeniem objęte jest wznoszenie wiaty na działce nr [...] na czas realizacji robót na działkach [...],[...],[...] brak było podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia.

Ponadto organ I instancji nie przeprowadził żadnego postępowania wyjaśniającego i powołuje się na decyzję o rozbiórce obiektów, których nie ma, a których organ w decyzji nawet nie określił.

Wojewoda W., decyzją z dnia [...] maja 2004r. Nr [...],utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

W ocenie Wojewody W. w istocie rację ma Starosta K. stając na stanowisku, że w sprawie wymagane jest uzyskanie pozwolenia na budowę wiaty o zabudowie przekraczającej 10 m2, jak stanowi art. 29 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego.

Zgłoszona we wniosku skarżącej działka numer [...] do zabudowy, nie jest objęta wcześniejszą decyzją o pozwoleniu na budowę lub wykonanie robót budowlanych. Stąd nie jest możliwe, aby inwestor mógł skorzystać ze zwolnienia od uzyskania pozwolenia na budowę zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 24 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. – prawo budowlane.

Przytoczone w odwołaniu decyzje nr [...] i [...] o pozwoleniu na budowę obejmują zainwestowania na działkach numer [...], [...] przy ul. [...] w B. Tylko na ostatnio wymienionych działkach można bez zgłoszenia postawić obiekt tymczasowy, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 24 prawa budowlanego.

Zdaniem organu II instancji prawidłowym było wniesienie sprzeciwu w oparciu o art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. prawo budowlane.

Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, poprzednio rozpatrującego sprawę, skarga J. D. nie była zasadna.

W przedmiotowej sprawie skarżąca, pismem z dnia [...] marca 2004r. dokonała zgłoszenia na działce nr [...] budowy wiaty o pow. ok. [...] m2 dla składowania materiałów budowlanych na cza trwania budowy na działkach numer [...], [...].

Za pozostającą w zgodzie z zacytowanymi wyżej przepisami uznać należy zatem decyzję, mocą której zgłoszono sprzeciw, co do zgłoszenia.

W istocie bowiem zgłoszenie dokonane przez skarżącą dotyczy wzniesienia obiektu objętego obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę. Jego przedmiotem jest bowiem wzniesienie wiaty o powierzchni zabudowy przekraczającej 10 m2. Zgodnie zaś z art. 29 ust. 1 pkt 2, art. 30 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 28 ust. 1 cytowanego prawa budowlanego, w takim wypadku niezbędne jest uzyskanie pozwolenia na budowę.

Wprawdzie wiata ma służyć celom przechowywania materiałów budowlanych, jednak teren budowy, w rozumieniu przepis art. 29 ust. 1 pkt 24 znajduje się poza terenem posadowienia wiaty (terenem inwestycji).

A zatem nie sposób było przyjąć, by wiata postawiona poza terenem budowy, któremu ma służyć korzystała ze zwolnienia z art. 29 ust. 1 pkt 24.

Organ I instancji, wydając decyzję o sprzeciwie, dochował zastrzeżonego w ustawie prawo budowlane 30-dniowego terminu do jego zgłoszenia. Decyzja o sprzeciwie zapadła dnia [...] kwietnia 2004r., skarżąca otrzymała ją w dniu [...] kwietnia 2004r. Tym samym skarżąca decyzję o sprzeciwie otrzymała nawet przed upływem 30-dniowego terminu.

Nie sposób zatem zgodzić się z zarzutami skargi, co do opóźnień w tym względzie. Badając zasadność sprzeciwu Sąd dokonuje w pierwszej kolejności analizy zgłoszenia, co do zakresu planowanych prac, ich miejsca. Takim też materiałem dysponował organ I instancji.

W ocenie Sądu nie zasługuje za uwzględnienie zarzut skarżącej, co do objęcia zgłoszeniem faktu wykorzystywania wiaty na terenie budowy prowadzonej na działce nr [...]. W istocie treść zgłoszenia takich informacji nie zawiera.

Wyraźnie wyartykułowano w nim, że wiata wykorzystywana będzie na potrzeby budowy prowadzonej na działkach o numerach [...], [...].

Odnosząc się zaś do podnoszonych tak w skardze, jak i w odwołaniu faktów nie sposób za skarżącą przyjąć, by na działce nr [...] prowadzona była budowa w oparciu o pozwolenie na budowę nr [...] z dnia [...] sierpnia 1996r. skoro postanowieniem z dnia [...] listopada 2000r. nr [...] wstrzymano dalsze prowadzenie inwestycji objętej pozwoleniem.

Nadto zaś dnia [...] marca 2001r. decyzją nr [...] nakazano J. D. rozbiórkę części realizowanego budynku gospodarczego w oparciu o pozwolenie z dnia [...] sierpnia 1996r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się niezasadna. W istocie bowiem rację miały organy obu instancji przyjmując, że inwestorzy S. i J. D., wybudowali na działce nr [...] w B. wiatę o wymiarach 5,70 x 12,34 m w warunkach samowoli.

Wiata ta została bowiem wzniesiona mimo, że nie wydano nań decyzji o pozwoleniu na budowę. Konieczność posiadania takowej nie budzi, zdaniem Sądu, wątpliwości. Skarżąca wzniosła bowiem wiatę o powierzchni zabudowy przekraczającej 10 m2. O obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę stanowi art. 29 ust. 1 pkt, art. 30 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. prawo budowlane (Dz.U. z 2003r. Nr 80 poz. 718 z późn.zm.).

Za nie znajdujące żadnych podstaw prawnych uznać należy zarzuty skarżącej co do tego, iż wybudowanie niniejszej wiaty korzystało ze zwolnienia z art. 29 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego.

W świetle zgromadzonego materiału dowodowego nie sposób przyjąć, aby wiata posadowiona była na terenie budowy. Skarżąca nie udokumentowała tego w żaden sposób. Nie wynika to, wbrew twierdzeniom skarżącej, z decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] sierpnia 2003r. nr [...]; obejmuje ono działki nr [...], [...]. Nie sposób wyinterpretować tego jedynie z decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] sierpnia 1996r. nr [...].

Dotyczy ono wprawdzie działki nr [...], jednak badanie akt sprawy II SA/Po 541/04 wykazało, że postanowieniem z dnia [...] listopada 2000r. nr [...] wstrzymano dalsze prowadzenie inwestycji objętej pozwoleniem z dnia [...] sierpnia 1996r..

Decyzją zaś z dnia [...] marca 2001r. nr [...] nakazano J. D. rozbiórkę części realizowanego budynku gospodarczego w oparciu o pozwolenie z 1996r.

Nadto zauważyć należy, że skarżąca dokonując zgłoszenia planowanej budowy wiaty na działce nr [...] wskazała, że wykorzystywana ona będzie wprawdzie do składowania materiałów budowlanych, jednak na czas trwania budowy na działkach nr [...] i [...].

Nie sposób zatem w świetle przytoczonych wyżej okoliczności uznać, że wiata wykorzystywana ma być na potrzeby legalnie prowadzonej budowy na działce nr [...].

Decyzje organów tak I, jak i II instancji zapadły po ostatecznym rozstrzygnięciu sprawy w przedmiocie odmowy przyjęcia zgłoszenia wykonania robót budowlanych.

Poprzedzało je postanowienie wydane w trybie art. 48 ust. 2 i ust. 3 cyt. prawa budowlanego, którego nakazów inwestorzy nie wykonali.

W tym stanie rzeczy przyjąć należało za organami obydwu instancji, iż w sprawie spełnione zostały przesłanki z art. 48 ust. 1 i ust. 4 ustawy prawo budowlane w cytowanym wyżej brzmieniu.

Stąd orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.)

/-/ St.Małek /-/ J.Szaniecka /-/ A.Łaskarzewska

MarK