Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2152/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-07-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6045 Ochrona osób i mienia
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: 220 par. 3, art. 219 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. W. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych (obecnie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji) z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia koncesji na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia realizowanych w formie bezpośredniej ochrony fizycznej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W dniu 21 lipca 2015 r. G. W. (dalej także: "skarżący") działając za pośrednictwem Ministra Spraw Wewnętrznych wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję tego organu z dnia [...] czerwca 2015 r. w przedmiocie cofnięcia koncesji na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia realizowanych w formie bezpośredniej ochrony fizycznej.

Sąd pismem z 11 września 2015 r. (k. 21 akt) przesłał skarżącemu odpis zarządzenia z 25 sierpnia 2015 r., którym wezwano go do uzupełnienia braku fiskalnego ww. skargi, poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 5000 złotych, w terminie 7 dni od daty otrzymania ww. odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Pismem z 19 września 2015 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Postanowieniem referendarza sądowego z 22 grudnia 2015 r., a następnie Sądu z 2 lutego 2016 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 kwietnia 2016 r., sygn. akt II GZ 316/16 zakończyło prawomocnie postępowanie

w przedmiocie prawa pomocy, poprzez oddalenie zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu z 2 lutego 2016 r.

Wobec powyższego, skarżący pismem z 10 czerwca 2016 r. został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z 25 sierpnia 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni, pod rygorem odrzuceniem skargi.

Rzeczone wezwanie skarżący odebrał w dniu 20 czerwca 2016 r. (k. 144 akt).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), cytowana dalej jako p.p.s.a., Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3 cytowanego przepisu).

Nadto zgodnie z treścią art. 219 § 2 p.p.s.a. należny wpis winien zostać uiszczony gotówką w kasie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie lub na rachunek bankowy tegoż Sądu, o czym skarżący został prawidłowo pouczony.

W rozpoznawanym przypadku, rzeczone pismo z 16 czerwca 2016 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 20 czerwca 2016 r., zatem był on obowiązany uiścić ww. wpis w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, którego pierwszym dniem był 21 czerwca 2016 r., a ostatnim 27 czerwca 2016 r.

Z notatki służbowej (verte k. 145 akt) sporządzonej przez pracownika tutejszego Sądu w dniu 29 lipca 2016 r., po sprawdzeniu w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych wynika, że do 29 lipca 2016 r. nie został uzupełniony powyższy brak fiskalny skargi, w postaci uiszczenia wpisu, wobec czego skarga podlega odrzuceniu.

Sąd mając na względzie powyższe ustalenia oraz na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.