Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 422/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2022-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Czystość i porządek
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 6o ust. 1, art. 6i, art. 6m
journal: Dz.U. 2021 poz 888
law: Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Kasprzak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Cezary Koziński, Sędzia WSA Paweł Kowalski, Protokolant St. asystent sędziego Paweł Pijewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2022 r. sprawy ze skargi A. L., K. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 7 kwietnia 2022 r. nr SKO.4141.76-77.2021 w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za niektóre okresy 2018 i 2019 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 7 kwietnia 2022 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi, na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.), dalej: O.p. w związku z art. 6o ust. 1 w zw. z art. 6i i art. 6q ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 roku o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2021 roku poz. 888 ze zm.), dalej: u.c.p.g., w związku z uchwałą Nr XX/454/15 Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 18 listopada 2015 roku w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, ustalenia stawki tej opłaty dla nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy oraz ustalenia stawki opłaty za pojemnik z odpadami komunalnymi dla nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne (Dz. Urz. Woj. Łódzkiego poz. 4530 zmienionej uchwałą Nr 1/29/18 Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 28 listopada 2018 roku, Dz. Urz. Woj. Łódzkiego poz. 6718) oraz na podstawie art. 1 ust. 1 i art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 roku o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jednolity Dz. U. z 2018 roku, poz. 570) utrzymało w mocy wydaną wobec A. L. i K. L. decyzję Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 24 września 2021 roku w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres lipiec 2018 r. – październik 2019 r.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ przedstawił ustalony w sprawie stan faktyczny, z którego wynika, że K. L. złożył w dniu 17 stycznia 2014 roku deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla nieruchomości położonej przy ul. [...], w działki [...], [...]. [...] i [...] w obrębie G-55 obowiązującą od stycznia 2014 roku, w której wskazał, że jest to nieruchomość zamieszkiwana przez pięć osób, a jednocześnie w toku prowadzenia na niej działalności gospodarczej powstają odpady komunalne, gromadzone i odbierane z pojemników o pojemności 1100 litrów, przy czym jeden pojemnik jest przeznaczony na odpady pozostałe po segregacji, zaś dwa - na surowce.

Ponieważ właściciel nieruchomości położonej przy ul. [...] nie złożył deklaracji uwzględniającej obowiązek zbierania odpadów komunalnych z podziałem na pięć frakcji, pismem z dnia 24 września 2019 roku, doręczonym 1 października 2019 roku, Prezydent Miasta Łodzi wezwał K. L. do złożenia korekty deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od lipca 2018 roku.

W dniach: 17 i 23 października 2019 roku do organu wpłynęły deklaracje dotyczące nieruchomości położonej przy ul. [...], obowiązujące odpowiednio: w październiku 2019 roku i w listopadzie 2019 roku, w których wskazano, że odpady komunalne zarówno z części mieszkalnej, jak i z części niemieszkalnej są gromadzone i odbierane w sposób selektywny z podziałem na pięć frakcji.

Postanowieniem z dnia 10 lutego 2021 roku, doręczonym 22 lutego 2021 roku, Prezydent Miasta Łodzi wszczął wobec A. L. i K. L. postępowanie w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, w wyniku którego decyzją z dnia 24 września 2021 roku, doręczoną 29 września 2021 roku:

- określił A. L. i K. L. wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od lipca do grudnia 2018 roku na 1140,00 zł miesięcznie,

- określił A. L. i K. L. wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od stycznia do września 2019 roku na 2114,00 zł miesięcznie,

- umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za październik 2019 roku.

Utrzymując w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi w decyzji z 7 kwietnia 2022 r. wskazało, że w przypadku gdy właściciel nieruchomości nie złożył deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, mimo że był do tego obowiązany, albo zachodzą uzasadnione wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji, wójt, burmistrz albo prezydent miasta określa wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w drodze decyzji (art. 6o ust. 1 u.c.p.g.). Przepis ten jest odpowiednikiem art. 21 § 3 o.p.

Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 29 grudnia 2016 roku w sprawie szczegółowego sposobu selektywnego zbierania wybranych frakcji odpadów (Dz. U. z 2017 roku poz. 19) w związku z uchwałą Nr LXIX/1770/18 Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 29 marca 2018 roku w sprawie wprowadzenia Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Miasta Łodzi (Dz. Urz. Woj. Łódzkiego z 2018 roku poz. 2308) od 1 lipca 2018 roku selektywna zbiórka odpadów komunalnych mogła być prowadzona wyłącznie według zasad określonych w tych przepisach, tj. z podziałem na pięć frakcji: a) papier, b) szkło, c) metale i tworzywa sztuczne, d) bioodpady, e) odpady pozostałe (resztkowe), przy wykorzystaniu worków lub pojemników o określonym kolorze.

Organ zauważył, że w kolejnych składanych do organu podatkowego deklaracjach K. L. konsekwentnie wskazywał, że dotyczą one nieruchomości położonej przy ul. [...]. W pierwszej deklaracji, jeszcze dotyczącej okresu od lipca do grudnia 2013 roku, podał numer działki [...] w obrębie [...] i numer księgi wieczystej [...]. Deklaracje te jednocześnie określały nieruchomość jako w części zamieszkałą, a w części niezamieszkałą, na której powstają odpady komunalne. Dla zweryfikowania prawidłowości podanych danych organ oparł się na danych Ewidencji Gruntów, Budynków i Lokali prowadzonej przez Łódzki Ośrodek Geodezji, księdze wieczystej nr [...], a także dostępnych w internecie mapach i zdjęciach satelitarnych. Z danych tych wynika, że nieruchomość będąca przedmiotem postępowania w istocie składa się z kilku zabudowanych działek geodezyjnych: [...],[...], [...] i [...] w obrębie [...], posiadających jednakże różną numerację porządkową - działka [...] oznaczona jest adresem [...], działki [...] i [...] adresem [...], zaś działka [...] numerem [...]. Ponadto wskazana wcześniej księga wieczysta obejmuje liczne jeszcze działki niezabudowane. Z punktu widzenia celu ustawy - zapewnienia utrzymania czystości i porządku, w tym zapewnienia odbioru odpadów - organ ocenił, że wszystkie te działki należy potraktować jako jedną nieruchomość w znaczeniu funkcjonalnym. W konsekwencji organ uznał, że przedmiotem postępowania była nieruchomość położona przy ul. [...]w Łodzi.

W dalszej części uzasadnienia organ dokonał analizy, czy występują w sprawie oprócz K. L. jako właściciela cywilnoprawnego także inne podmioty mogące być uznane za właściciela nieruchomości w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 u.c.p.g., w szczególności wymienione w powołanym przepisie "inne podmioty władające nieruchomością". Dla ustalenia stanu faktycznego w tym zakresie organ posłużył się Centralną Ewidencją i Informacją o Działalności Gospodarczej (CEIDG). Z danych CEIDG wynika, że adres nieruchomości Łódź, [...] jest miejscem prowadzenia działalności gospodarczej przez dwoje przedsiębiorców: A.L. "F.".;, NIP [...] oraz K. L. "M".; NIP [...], którzy współdziałają w ramach spółki cywilnej (NIP [...]). Ponadto A. L. i K. L. pozostają w związku małżeńskim. Wobec powyższego organ uznał, że zarówno A. L., jak i K. L. spełniają kryterium "faktycznego władania nieruchomością", wobec czego oboje występują w sprawie w charakterze strony.

Ustalając liczbę osób zamieszkujących nieruchomość położoną przy ul. [...] organ oparł się w pierwszej kolejności na składanych przez stronę deklaracjach. Organ nie znalazł podstaw, aby podane przez stronę informacje w tym zakresie poddać w wątpliwość. W konsekwencji przyjął, że co najmniej w okresie od lipca 2013 roku liczba osób zamieszkujących wynosiła pięć, zaś od października 2019 roku do grudnia 2020 roku - cztery. Zgodnie z zapisami Ewidencji Ludności liczba osób zameldowanych pod tym adresem wynosi pięć i są to strony, ich dwoje dzieci oraz matka jednej ze stron. Fakt, że w okresie od października 2019 roku liczba osób zamieszkujących wskazana w deklaracji była niższa niż liczba osób zameldowanych nie wystarczy dla zakwestionowania prawdziwości danych podanych przez stronę w deklaracji i zapewne wynika wyłącznie z niedopełnienia przez nią wbrew przepisom o ewidencji ludności obowiązku meldunkowego.

Organ zauważył, że zgodnie ze złożoną w dniu 17 stycznia 2014 roku deklaracją, obowiązującą do końca września 2019 r., odpady komunalne z części niezamieszkałej przedmiotowej nieruchomości gromadzone były i odbierane w sposób selektywny przy użyciu trzech pojemników o pojemności 1100 litrów: dwóch na odpady surowcowe i jednego na odpady pozostałe po segregacji. Z uwagi na wejście w życie na terenie Miasta Łodzi od 1 lipca 2018 roku powoływanego już wcześniej rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 29 grudnia 2016 roku w sprawie szczegółowego sposobu selektywnego zbierania wybranych frakcji odpadów, a przede wszystkim uchwały Nr LXIX/1770/18 Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 29 marca 2018 roku w sprawie wprowadzenia Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Miasta Łodzi (Dz. Urz. Woj. Łódzkiego z 2018 roku poz. 2308) taki sposób prowadzenia selektywnej zbiórki odpadów komunalnych od lipca 2018 roku uznać należało za nieprawidłowy, wobec czego organ pierwszej instancji najpierw wezwał do złożenia korekty deklaracji (pismo z dnia 24 września 2019 roku), a następnie wszczął postępowanie wymiarowe na podstawie art. 6o ust. 1 u.c.p.g. (postanowienie z dnia 10 lutego 2021 roku).

W celu sprawdzenia zgodności danych zawartych w złożonej przez stronę deklaracji ze stanem faktycznym organ zwrócił się do przedsiębiorcy odbierającego odpady komunalne w sektorze Górna o udzielenie informacji na temat wyposażenia nieruchomości w pojemniki, sposobu zbierania odpadów komunalnych w okresie od lipca 2018 r. do października 2019 roku oraz częstotliwości odbierania odpadów komunalnych we wskazanym okresie. W dniu 15 listopada 2019 roku wpłynęło pismo z Miejskiego Przedsiębiorstwa Oczyszczania Spółka z o.o. (w odpowiedzi na zapytanie przesłane 24 października 2019 roku), w którym stwierdzono, że od lipca 2018 roku do października 2019 roku nieruchomość wyposażona była w jeden pojemnik o pojemności 1100 litrów na odpady pozostałe po segregacji i dwa pojemniki o pojemności 1100 litrów na surowce. Od listopada 2019 roku występują na nieruchomości pojemniki o pojemności: 1100 litrów na odpady resztkowe, 1100 litrów na tworzywa sztuczne i metale, 240 litrów na papier, 240 litrów na szkło i 120 litrów na bioodpady - w kolorach przewidzianych dla poszczególnych frakcji. Jednocześnie w dniu 23 października 2019 roku przeprowadzona została przez pracowników organu pierwszej instancji kontrola nieruchomości przy ul. [...], w czasie której ujawniono, że na terenie nieruchomości znajdują się: dla mieszkańców - jeden pojemnik o pojemności 120 litrów, trzy worki na surowce i kompostownik, zaś dla części niemieszkalnej - dwa pojemniki o pojemności 1100 litrów i trzy pojemniki o pojemności 240 litrów.

Wobec rozbieżności pomiędzy ustaleniami kontroli z dnia 23 października 2019 r., a informacjami uzyskanymi od M. - Spółka z o.o. dotyczącymi stanu faktycznego występującego w październiku 2019 r. organ uznał, że nie jest możliwe ich jednoznaczne rozstrzygnięcie i wobec tego postanowił w myśl art. 2a O.p. przyjąć na korzyść zobowiązanych, że w październiku 2019 roku nieruchomość była już wyposażona w pięć pojemników na odpady komunalne tak jak to stwierdzili kontrolujący ją pracownicy organu pierwszej instancji.

Wobec niewyposażenia nieruchomości w wymaganą przepisami rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 29 grudnia 2016 roku w sprawie szczegółowego sposobu zbierania wybranych frakcji odpadów liczbę pojemników na odpady komunalne gromadzone w sposób selektywny i uchwały Nr LXIX/1770/18 Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 29 marca 2018 roku w sprawie wprowadzenia Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Miasta Łodzi (Dz. Urz. Woj. Łódzkiego z 2018 roku poz. 2308) organ uznał, że w okresie od lipca 2018 roku do września 2019 roku na terenie nieruchomości położonej przy ul. [...] nie była w ogóle prowadzona prawidłowa selektywna zbiórka odpadów, a co za tym idzie należało przyjąć, że odpady komunalne były gromadzone w sposób nieselektywny.

W dalszej części uzasadnienia organ przedstawił wyliczenia, które doprowadziły do określenia kwot opłat wskazanych w decyzji. Jednocześnie organ pierwszej instancji umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla nieruchomości położonej w Łodzi, przy ul. [...], za październik 2019 r. W ocenie organu wobec rozbieżności pomiędzy danymi pozyskanymi od M. Sp. z o.o., a wynikami kontroli nieruchomości przeprowadzonej przez Wydział Gospodarki Komunalnej Urzędu Miasta Łodzi w dniu 23 października 2019 r, nie da się jednoznacznie stwierdzić, że na terenie przedmiotowej nieruchomości nie prowadzono prawidłowo selektywnej zbiórki odpadów komunalnych z podziałem na pięć frakcji, a zatem brak jest podstaw do wydania decyzji określającej za ten miesiąc.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi podkreśliło, że na podstawie art. 4a ust. 2 u.c.p.g. regulaminy obowiązujące przed dniem wejścia w życie przepisów wydanych na podstawie ust. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych regulaminów. Zgodnie z art. 4a ust. 3 u.c.p.g. rada gminy jest obowiązana dostosować regulamin do przepisów wydanych na podstawie ust. 1 w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie tych przepisów. Rada Miejska w Łodzi uchwałą LXIX/1770/18 z dnia 29 marca 2018 roku w sprawie wprowadzenia Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Miasta Łodzi (Dz. Urz. Woj. Łódzkiego z dnia 19 kwietnia 2018 roku, poz. 2308) wprowadziła Regulamin utrzymania czystości i porządku na terenie Miasta Łodzi (§ 1). Uchwała weszła w życie z dniem 1 lipca 2018 roku (§ 3), z vacatio legis od publikacji w dniu 19 kwietnia 2018 roku. W regulaminie ustalono m.in. selektywne zbieranie odpadów komunalnych (§ 1) i minimalne wielkości poszczególnych pojemników (§ 6). Regulamin jest przepisem prawa miejscowego (art. 4 ust. 1 u.c.p.g.). Na podstawie art. 6m ust. 1 u.c.p.g., właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania w danej nieruchomości pierwszego mieszkańca lub powstania w danej nieruchomości odpadów komunalnych. Zgodnie z art. 6m ust. 2 u.c.p.g. w przypadku zmiany danych będących podstawą ustalenia wysokości należnej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi lub określonej w deklaracji ilości odpadów komunalnych powstających na danej nieruchomości właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć nową deklarację w terminie 14 dni od dnia nastąpienia zmiany. Opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi w zmienionej wysokości uiszcza się za miesiąc, w którym nastąpiła zmiana.

Powyższe doprowadziło SKO w Łodzi do konkluzji, że na właścicielach nieruchomości w przedmiotowym okresie ciążył obowiązek selektywnego zbierania odpadów z podziałem na 5 frakcji. Obowiązek selektywnego zbierania odpadów ciąży z mocy przepisów powszechnie obowiązującego prawa oraz prawa miejscowego na właścicielach nieruchomości, którzy nie mogą uchylać się od tego obowiązku, przerzucając winę na organ, że nie zawiadomił ich o ich obowiązkach i nie zareagował wcześniej na nieprawidłowe zbieranie odpadów. Jeśli właściciel nieruchomości deklarował, że będzie segregował odpady komunalne, to musiał to robić w sposób prawidłowy, czyli od lipca 2018 roku z podziałem na pięć frakcji. W przeciwnym przypadku należało stwierdzić, że nie prowadził selektywnej zbiórki odpadów. Nie ma bowiem możliwości segregowania odpadów w sposób częściowy. Wymierzone opłaty nie stanowią kar za przestępstwa czy wykroczenia i odpowiedzialność nie odbywa się na zasadach winy.

Organ stwierdził przy tym, że wymierzając opłatę, w kwestii ilości osób zamieszkujących w spornym okresie na terenie nieruchomości, zasadnie oparto się przede wszystkim na oświadczeniach wiedzy, złożonych przez K. L. w kolejnych deklaracjach (z 2013 i 2014 roku), z których wynikało, że nieruchomość przy ul. [...] zamieszkuje pięć osób. Skarżący przez cały czas nie zgłaszali zmniejszenia liczby osób zamieszkujących. Nie uczynili tego również po otrzymaniu w styczniu 2019 roku zawiadomienia o zmianie wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi (doręczonego bezpośrednio adresatowi), w którym opłatę również wyliczono w oparciu o pięć osób zamieszkujących. Jednocześnie opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi uiszczali przez cały czas w wysokości wyliczonej w deklaracji z 2014 roku, a od stycznia 2019 roku w wysokości określonej w zawiadomieniu z dnia 15 stycznia 2019 roku, w których wskazano na pięć osób zamieszkujących nieruchomość. Dopiero w październiku 2019 roku K. L. złożył nową deklarację, gdzie wskazał na zmniejszoną liczbę osób zamieszkujących. Brak jest zatem podstaw do kwestionowania danych zawarte w deklaracji, skoro właściciel nieruchomości wbrew obowiązkowi z art. 6m ust. 2 u.c.p.g. nie dokonał ich korekty, zwłaszcza że liczba osób zamieszkujących ujawniona przez stronę w deklaracji odpowiadała liczbie osób zameldowanych na pobyt pod tym adresem.

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem A. L. i K. L. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Zakwestionowanej decyzji zarzucili naruszenie:

1) przepisów postępowania, a mianowicie:

a) art. 121,122,123, 124, 125, 187 i 191 O.p. oraz art. 9 kpa wskutek:

- przyjęcia, że ciężaru udowodnienia okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia spoczywa na stronie wobec obowiązywania w postępowaniu administracyjnym zasady z art. 6 k.c.

- prowadzenia postępowania w sposób nie budzący zaufania do organu,

- nieudzielenia skarżącym wymaganych informacji i wyjaśnień o przepisach znajdujących zastosowanie w sprawie,

- niepodjęciu starań mających na celu wyjaśnienie stanu faktycznego w sprawie, zaniechanie zebrania wyczerpującego materiału dowodowego w szczególności odebrania wyjaśnień od skarżących oraz przesłuchania pozwanych i osób z mmi zamieszkujących,, tj. ich córki - M. L. i matki skarżącego J. L.,

- niezapewnienie skarżącym czynnego udziału w postępowaniu i zaniechanie odebrania od nich stosownych wyjaśnień,

- prowadzenia postępowania z naruszeniem zasady szybkości i prostoty,

- uznaniu za udowodnione okoliczności nie wynikających z zebranego materiału dowodowego;

b) art. 210 § 4 O.p. wskutek nieustosunkowania się do części zarzutów zawartych w odwołaniu w szczególności w zakresie zawartym w piśmie z dnia 2 listopada 2021 r.;

2) przepisów prawa materialnego, a mianowicie:

a) art. 3 ust. 1 i 2 pkt 3 - 5 i 8, 6 c, 6o, 6q i 6 m u.c.p.g. wskutek nieuwzględnienia okoliczności, że utrzymanie czystości i porządku w gminach w szczególności zorganizowanie prawidłowej selektywnej zbiórki odpadów jest zadaniem gminy, wobec czego nie można przyjmować, że skarżący nie wywiązali się z obowiązku zmiany sposobu selektywnej zbiórki odpadów oraz konieczności złożenia deklaracji w tym przedmiocie w sytuacji, gdy nie zostali powiadomieni o powstaniu takiego obowiązku, a co więcej postępowanie organów i służb oczyszczania miasta potwierdzało, że dotychczasowy sposób prowadzenia selekcji odpadów oraz potwierdzająca go deklaracja są prawidłowe.

b) 6 m ust. 2 u.c.p.g. wskutek przyjęcia, że z wejściem w życie uchwały rady gminy w przedmiocie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Miasta Łódź jest równoznaczne ze zmianą danych będących podstawą ustalania wysokości należnej opłaty za gospodarowanie odpadami oraz rodzi obowiązek złożenia korekty deklaracji w przedmiocie gospodarowania odpadami.

Mając na uwadze powyższe skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w zaskarżonej decyzji.

W piśmie procesowym z dnia 30 sierpnia 2022 r. pełnomocnik skarżących podtrzymał stanowisko przedstawione w skardze. Ponadto, zwrócił uwagę na przepis art. 9n ust. 1 u.c.p.g., zgodnie z którym podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest obowiązany do sporządzania półrocznych sprawozdań, które zwierają informacje o masie poszczególnych rodzajów odebranych odpadów komunalnych, a także wykaz właścicieli nieruchomości. Sprawozdania te podlegają weryfikacji przez wójta, burmistrza łub prezydenta miasta, co wiązać się może z żądaniem okazania dokumentów sporządzonych na potrzeby ewidencji odpadów (art. 9p u.c.p.g.). W niniejszej sprawie organ nie zainteresował się kwestią zmniejszonej ilości wytwarzanych odpadów, zwrócił natomiast uwagę na selekcję dwu-pojemnikową zamiast pięcio-pojemnikowej. Swoim działaniem organ naruszył zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity - Dz. U. z 2019 r. poz. 2167) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi przepisami prawa, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że w wypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas – w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja może ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a.

Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uznał, że kontrolowana decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 7 kwietnia 2022 r., utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 24 września 2021 r., określająca A. L. i K. L. wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od lipca do grudnia 2018 r. oraz od stycznia do września 2019 r. a także umarzająca jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie określenia wysokości tej opłaty za październik 2019 r. - nie narusza prawa w sposób opisany powyżej, a skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że materialnoprawną podstawą wydanej w sprawie decyzji jest ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, dalej "u.p.c.g.", w brzmieniu obowiązującym w okresie styczeń 2018 – październik 2019 r.

W myśl art. 6c i art. 6h u.c.p.g. właściciele nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy, są obowiązani ponosić na rzecz gminy, na terenie której są położone ich nieruchomości, opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Zgodnie z art. 6i ust. 1 pkt 1 i pkt 2 u.c.p.g., obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi powstaje w przypadku nieruchomości, na której zamieszkują mieszkańcy - za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości zamieszkuje mieszkaniec, a w przypadku nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy - za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości powstały odpady komunalne. Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 4 u.c.p.g. pod pojęciem właściciela nieruchomości rozumie się nie tylko właściciela w rozumieniu przepisów kodeksu cywilnego, ale również współwłaścicieli, użytkowników wieczystych, jednostki organizacyjne i osoby posiadające nieruchomość w zarządzie lub użytkowaniu oraz inne podmioty władające nieruchomością. W przypadku nieruchomości tzw. łączonych, które w części stanowią nieruchomość, na której zamieszkują mieszkańcy, a w części nieruchomość, na której nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne, objęcie części niemieszkalnej gminnym systemem odbioru odpadów komunalnych następuje na podstawie stanowiącej akt prawa miejscowego uchwały rady gminy (art. 6c ust. 2 u.c.p.g.). Realizując to uprawnienie Rada Miejska w Łodzi przyjęła w dniu 4 lipca 2012 roku stosowną uchwałę (Nr XLV/845/12; Dz. Urz. Woj. Łódzkiego z 2012 r. poz. 2334). Uchwała ta obowiązywała do dnia 21 listopada 2019 r. W efekcie na podstawie ww. przepisów obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dotyczył zarówno mieszkańców, jak i niemieszkalnej części nieruchomości (jeśli powstawały na niej odpady komunalne). Jak wskazano powyżej w myśl art. 6i ust. 1 u.c.p.g. obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi powstaje za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości zamieszkuje co najmniej jeden mieszkaniec lub za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości powstały odpady komunalne. W przypadku nieruchomości zamieszkałych opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowiła iloczyn liczby mieszkańców oraz stawki opłaty za jednego mieszkańca ustalonej przez właściwą radę gminy. W przypadku nieruchomości niezamieszkałych opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowiła iloczyn zadeklarowanej liczby pojemników lub worków z odpadami komunalnymi powstającymi na danej nieruchomości oraz stawki opłaty za pojemnik lub worek ustalonej przez właściwą radę gminy. Dla nieruchomości łączonych, jak to ma miejsce w rozpatrywanej sprawie opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowiła sumę opłat obliczonych dla części mieszkalnej i dla części niemieszkalnej nieruchomości.

Zgodnie z art. 6m u.c.p.g. właściciel nieruchomości był obowiązany złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania na danej nieruchomości pierwszego mieszkańca lub powstania na danej nieruchomości odpadów komunalnych, a w przypadku zmiany danych będących podstawą ustalenia wysokości należnej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi lub określonej w deklaracji ilości odpadów komunalnych powstających na danej nieruchomości, właściciel nieruchomości był obowiązany złożyć nową deklarację w terminie 14 dni od dnia nastąpienia zmiany. Opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi w zmienionej wysokości uiszcza się za miesiąc, w którym nastąpiła zmiana. Od 6 września 2019 roku obowiązek złożenia nowej deklaracji został określony na 10. dzień miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła zmiana. Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 i 3 u.c.p.g. właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku przez wyposażenie nieruchomości w worki lub pojemniki, przeznaczone do zbierania odpadów komunalnych (...); zbieranie w sposób selektywny powstałych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych zgodnie z wymaganiami określonymi w regulaminie utrzymania czystości i porządku obowiązującym w danej gminie (uchwała Nr LXIX/1770/18 Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 29 marca 2018 roku (Dz. Urz. Woj. Łódzkiego z 2018 roku poz. 2308) oraz sposobem określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 4a ust. 1 u.c.p.g. Należy wskazać, że przepisami wydanymi na podstawie art. 4a ust. 1 u.c.p.g. jest rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 29 grudnia 2016 roku w sprawie szczegółowego sposobu selektywnego zbierania wybranych frakcji odpadów. W przypadku, gdy właściciel nieruchomości nie złożył deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, mimo że był do tego obowiązany, albo zachodzą uzasadnione wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji, wójt, burmistrz albo prezydent miasta określa wysokość opłaty za odpadami komunalnymi w drodze decyzji (art. 60 ust. 1 u.c.p.g.). Przepis ten jest odpowiednikiem art. 21 § 3 o.p., w myśl którego jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 29 grudnia 2016 roku w sprawie szczegółowego sposobu selektywnego zbierania wybranych frakcji odpadów (Dz. U. z 2017 roku poz. 19) w związku z uchwałą Nr LXIX/1770/18 Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 29 marca 2018 roku w sprawie wprowadzenia Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Miasta Łodzi (Dz. Urz. Woj. Łódzkiego z 2018 roku poz. 2308) od 1 lipca 2018 roku selektywna zbiórka odpadów komunalnych mogła być prowadzona wyłącznie według zasad określonych w tych przepisach, tj. z podziałem na pięć frakcji: a) papier, b) szkło, c) metale i tworzywa sztuczne, d) bioodpady, e) odpady pozostałe (resztkowe), przy wykorzystaniu worków lub pojemników o określonym kolorze.

Na uwagę zasługuje mechanizm ponoszenia opłat za odbiór i zagospodarowanie odpadów opisany w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Powołana ustawa wprowadza zasadę, że to do właściciela nieruchomości należy inicjatywa w zakresie poinformowania organu gminy (którego zadaniem własnym - art. 3 ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - jest zagospodarowanie i odbiór odpadów komunalnych) o obowiązku oraz zmianach wpływających na wysokość opłaty. Zgodnie bowiem z art. 6m ust. 1 tej ustawy, właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania na danej nieruchomości pierwszego mieszkańca lub powstania na danej nieruchomości odpadów komunalnych.

Ustawa w dalszych przepisach przewiduje, że zmiana okoliczności, w szczególności decyzja zainteresowanego o tym, że jego odpady będą segregowane (selektywna zbiórka odpadów) skutkuje zmianą wysokości opłaty, ale wymaga to zakomunikowania podmiotowi obowiązanemu do organizowania zbiórki odbioru odpadów. Decyzja o zmianie sposobu oddawania odpadów, a w konsekwencji - o zmienionej wysokości opłaty z tego tytułu, wymaga złożenia odpowiedniej deklaracji. Zatem to z inicjatywy właściciela nieruchomości następuje zmiana wysokości opłaty, jeśli jest ona następstwem zmiany okoliczności. Do właściciela nieruchomości należy zatem zakomunikowanie organowi o zmianie danych stanowiących podstawę naliczenia opłaty, przy czym następuje to poprzez złożenie deklaracji zawierającej zmienione dane. Przepis akcentuje, że opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi w zmienionej wysokości uiszcza się za miesiąc, w którym nastąpiła zmiana. Powyższe przepisy wyrażają przyjętą w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach zasadę, że dokonana z inicjatywy zainteresowanego podmiotu zmiana, wpływająca na wysokość ponoszonej opłaty jest skuteczna na przyszłość, nie wcześniej niż w miesiącu, kiedy złożono deklarację komunikującą taką zmianę. Istotą deklaracji jest, że stanowi ona oświadczenie kierowane do adresata i dopiero od jego wyartykułowania biegną skutki wynikające z informacji w niej zawartej.

Tymczasem w rozpoznawanej sprawie skarżący złożył deklarację w dniu 17 stycznia 2014 roku i zgodnie z tą deklaracją, obowiązującą do końca września 2019 r., odpady komunalne z części niezamieszkałej przedmiotowej nieruchomości gromadzone były i odbierane w sposób selektywny przy użyciu trzech pojemników o pojemności 1100 litrów: dwóch na odpady surowcowe i jednego na odpady pozostałe po segregacji. Z uwagi na wejście w życie na terenie Miasta Łodzi od 1 lipca 2018 roku rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 29 grudnia 2016 roku w sprawie szczegółowego sposobu selektywnego zbierania wybranych frakcji odpadów, a przede wszystkim uchwały Nr LXIX/1770/18 Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 29 marca 2018 roku w sprawie wprowadzenia Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Miasta Łodzi (Dz. Urz. Woj. Łódzkiego z 2018 roku poz. 2308) taki sposób prowadzenia selektywnej zbiórki odpadów komunalnych od lipca 2018 roku, SKO słusznie uznało za nieprawidłowy.

Przede wszystkim podnieść należy, że skarżący został poinformowany zawiadomieniem z dnia 15 stycznia 2019 r. o tym, że selektywna zbiórka odpadów od dnia 1 lipca 2018 r. prowadzona jest z podziałem na pięć frakcji : papier, metale i tworzywa sztuczne, szkło, bioodpady i resztkowe oraz o obowiązku selektywnej zbiórki odpadów od 1 stycznia 2019 r. przez wszystkich właścicieli nieruchomości. Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca odebrała zawiadomienie 15 lutego 2019 r.

W tej sytuacji wymierzając opłatę organ zasadnie oparł się w tym zakresie przede wszystkim na oświadczeniach wiedzy, złożonych przez K. L. w pierwotnych deklaracjach z 2013 i 2014 roku, z których wynikało, że nieruchomość przy ul. [...] zamieszkuje pięć osób oraz że odpady są gromadzone w trzech pojemnikach 1100 l. Skarżący przez cały czas nie zgłaszali zmniejszenia liczby osób zamieszkujących, ani zwiększenia liczby pojemników i wskazania innej ich pojemności w stosunku do tych, które zostały określone w deklaracjach z 2013-2014 r. Nie uczynili tego również po otrzymaniu zawiadomienia o zmianie wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, doręczonego bezpośrednio adresatowi 15 lutego 2019 r., w którym opłatę również wyliczono w oparciu o pięć osób zamieszkujących i bez uwzględnienia selektywnego podziału odpadów na pięć frakcji i pięć pojemników. Jednocześnie opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi uiszczali przez cały czas w wysokości wyliczonej w deklaracji z 2014 roku, a od stycznia 2019 roku w wysokości określonej w zawiadomieniu z dnia 15 stycznia 2019 roku, w którym wskazano na pięć osób zamieszkujących nieruchomość i zbiórkę odpadów nadal w tym samym układzie podziału na trzy pojemniki po 1100 l. Dopiero w październiku 2019 roku K. L. złożył nową deklarację, gdzie wskazał na zmniejszoną liczbę osób zamieszkujących oraz wskazał inną ilość i pojemność pojemników i worków na odpady. Brak jest zatem podstaw do kwestionowania danych zawartych w deklaracji, skoro właściciel nieruchomości wbrew obowiązkowi z art. 6m ust. 2 u.c.p.g. nie dokonał ich korekty, zwłaszcza że liczba osób zamieszkujących ujawniona przez stronę w deklaracji odpowiadała liczbie osób zameldowanych na pobyt pod tym adresem, podobnie jak ilość i pojemność pojemników na odpady nie zmieniła się od 2014 r. do października 2019 r., jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.

W tym stanie rzeczy zasadnie organ najpierw wezwał stronę skarżącą do złożenia korekty deklaracji pismem z dnia 24 września 2019 roku, a następnie wszczął postępowanie wymiarowe na podstawie art. 6o ust. 1 u.c.p.g. postanowieniem z dnia 10 lutego 2021 roku. Wskazać przy tym trzeba, że w piśmie z dnia 24 września 2019 r., doręczonym w dniu 1 października 2019 r., wezwano stronę do korekty deklaracji DO o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za sporny okres od 1 lipca 2018 r. do 31 grudnia 2018 r. i od 1 stycznia 2019 r. Ponownie poinformowano stronę o wprowadzeniu od lipca 2018 r. obowiązku selektywnej zbiórki odpadów wg zasad wynikających z przepisów ww. przepisów rozporządzenia z dnia 29 grudnia 2016 r. i uchwały Nr LXIX/1770/18 Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 29 marca 2018 roku, a więc z podziałem odpadów na 5 frakcji i określeniem rodzaju pojemników na te frakcje odpadów. Wskazano też na obowiązek złożenia deklaracji i skutki jej nie złożenia.

W celu sprawdzenia zgodności danych zawartych w złożonej przez stronę deklaracji ze stanem faktycznym organ zwrócił się zaś do przedsiębiorcy odbierającego odpady komunalne w sektorze [...] o udzielenie informacji na temat wyposażenia nieruchomości w pojemniki, sposobu zbierania odpadów komunalnych w okresie od lipca 2018 r. do października 2019 roku oraz częstotliwości odbierania odpadów komunalnych we wskazanym okresie. W dniu 15 listopada 2019 roku wpłynęło pismo z M. Spółka z o.o. (w odpowiedzi na zapytanie przesłane 24 października 2019 roku), w którym stwierdzono, że od lipca 2018 roku do października 2019 roku nieruchomość wyposażona była w jeden pojemnik o pojemności 1100 litrów na odpady pozostałe po segregacji i dwa pojemniki o pojemności 1100 litrów na surowce, natomiast od listopada 2019 roku występują na nieruchomości pojemniki o pojemności: 1100 litrów na odpady resztkowe, 1100 litrów na tworzywa sztuczne i metale, 240 litrów na papier, 240 litrów na szkło i 120 litrów na bioodpady - w kolorach przewidzianych dla poszczególnych frakcji. Jednocześnie w dniu 23 października 2019 roku przeprowadzona została przez pracowników organu pierwszej instancji kontrola nieruchomości przy ul. [...], w czasie której ujawniono, że na terenie nieruchomości znajdują się: dla mieszkańców - jeden pojemnik o pojemności 120 litrów, trzy worki na surowce i kompostownik, zaś dla części niemieszkalnej - dwa pojemniki o pojemności 1100 litrów i trzy pojemniki o pojemności 240 litrów.

Wobec rozbieżności pomiędzy ustaleniami kontroli z dnia 23 października 2019 r., a informacjami uzyskanymi od M. - Spółka z o.o., dotyczącymi stanu faktycznego występującego w październiku 2019 r. organ uznał, że nie jest możliwe ich jednoznaczne rozstrzygnięcie i wobec tego postanowił w myśl art. 2a o.p. przyjąć na korzyść zobowiązanych, że w październiku 2019 roku nieruchomość była już wyposażona w pięć pojemników na odpady komunalne, tak jak to stwierdzili kontrolujący ją pracownicy organu pierwszej instancji. Wobec niewyposażenia nieruchomości w wymaganą przepisami rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 29 grudnia 2016 roku w sprawie szczegółowego sposobu zbierania wybranych frakcji odpadów liczbę pojemników na odpady komunalne gromadzone w sposób selektywny i uchwały Nr LXIX/1770/18 Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 29 marca 2018 roku w sprawie wprowadzenia Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Miasta Łodzi (Dz. Urz. Woj. Łódzkiego z 2018 roku poz. 2308) w okresie poprzedzającym październik 2019 r., prawidłowo organ uznał, że w okresie od lipca 2018 roku do września 2019 roku na terenie nieruchomości położonej przy ul. [...] nie była w ogóle prowadzona prawidłowa selektywna zbiórka odpadów, a co za tym idzie należało przyjąć, że odpady komunalne były gromadzone w sposób nieselektywny.

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że z uwagi na wejście w życie na terenie Miasta Łodzi od 1 lipca 2018 roku rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 29 grudnia 2016 roku w sprawie szczegółowego sposobu selektywnego zbierania wybranych frakcji odpadów, a przede wszystkim uchwały Nr LXIX/1770/18 Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 29 marca 2018 roku w sprawie wprowadzenia Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Miasta Łodzi (Dz. Urz. Woj. Łódzkiego z 2018 roku poz. 2308) sposób prowadzenia przez stronę skarżącą zbiórki odpadów komunalnych od lipca 2018 roku należało uznać za nieprawidłowy i przyjąć, że w okresie od lipca 2018 roku do września 2019 roku na terenie nieruchomości położonej przy ul. [...] nie była w ogóle prowadzona prawidłowa selektywna zbiórka odpadów, a co za tym idzie należało przyjąć, że odpady komunalne były gromadzone w sposób nieselektywny. W wydanej na podstawie art. 6k ust. 1 pkt 1 u.c.p.g. uchwale Nr XXZ454/15 z dnia 18 listopada 2015 r. (Dz. Urz. Woj. Łódzkiego z 2015 roku poz. 4530) Rada Miejska w Łodzi dokonała, dla nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy, wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowiącej iloczyn liczby mieszkańców zamieszkujących daną nieruchomość oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Jednocześnie ustaliła stawkę opiaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na 7 zł za jednego mieszkańca, gdy odpady komunalne były gromadzone i odbierane w sposób selektywny i 12 zł, gdy selektywna zbiórka nie była prowadzona. Stawka ta była zmieniona uchwałą Nr 1/29/18 Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 28 listopada 2018 roku (Dz. Urz. Woj. Łódzkiego z 2018 roku poz. 6718), która weszła w życie od 1 stycznia 2019 roku i obowiązywała do 30 listopada 2019 roku. Zgodnie z tą uchwałą stawka opłaty za gospodarowanie odpadami  komunalnymi za jednego mieszkańca wynosiła 13 zł, gdy odpady komunalne były gromadzone i odbierane w sposób selektywny, i 22 zł, gdy selektywna zbiórka nie była prowadzona. W obu uchwałach dokonano jednocześnie ustalenia stawki opłaty za pojemnik z odpadami komunalnymi, przy czym dla pojemnika o pojemności 1100 litrów stawka ta w okresie od stycznia 2014 roku do grudnia 2018 roku wynosiła 38 zł, gdy odpady komunalne były gromadzone i odbierane w sposób selektywny, a 90 zł, jeśli selektywna zbiórka nie była prowadzona. W okresie od stycznia do listopada 2019 r. stawki te wynosiły odpowiednio 67,30 zł i 167 zł. Zgodnie z uchwałami: Nr XX/456/15 Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 18 listopada 2015 roku (Dz. Urz. Woj. Łódzkiego z 2015 roku poz. 5496) i Nr LXIX/1769/18 Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 29 marca 2018 roku (Dz. Urz. Woj. Łódzkiego z 2018 roku poz. 2307) w sprawie szczegółowego sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów, w przypadku nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne (a więc również w przypadku części niemieszkalnej nieruchomości łączonej, jak to ma miejsce w rozpatrywanej sprawie) minimalna częstotliwość odbierania odpadów gromadzonych w sposób nieselektywny wynosiła raz na tydzień. Opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od lipca do grudnia 2018 roku została określona na 1140 zł, co stanowi sumę - opłaty za zamieszkałą część nieruchomości - iloczyn liczby osób zamieszkujących nieruchomość w tym okresie (pięć osób) i stawki opłaty za jednego mieszkańca zbierającego odpady w sposób nieselektywny (12 zł), łącznie 60 zł, oraz opłaty za część niemieszkalną - iloczyn liczby pojemników na odpady komunalne znajdujących się na terenie nieruchomości (trzy pojemniki o pojemności 11001), częstotliwości ich odbierania (4 razy w miesiącu) oraz stawki opłaty za pojemnik o określonej pojemności z odpadami zbieranymi w sposób nieselektywny (90 zł), łącznie 1080 zł. Opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od stycznia do września 2019 roku została określona na 2114 zł, co stanowi sumę: opłaty za zamieszkałą część nieruchomości - iloczyn liczby osób zamieszkujących nieruchomość w tym okresie (pięć osób) i stawki opłaty za jednego mieszkańca zbierającego odpady w sposób nieselektywny (22 zł), łącznie 110 zł, oraz opłaty za część niemieszkalną - iloczyn liczby pojemników na odpady komunalne znajdujących się na terenie nieruchomości (trzy pojemniki o pojemności 11001), częstotliwości ich odbierania (4 razy w miesiącu) oraz stawki opłaty za pojemnik o określonej pojemności z odpadami zbieranymi w sposób nieselektywny (167 zł), łącznie 2004 zł. Jednocześnie uznać należy, zdaniem Sądu, że zasadnie organ pierwszej instancji umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla nieruchomości położonej w Łodzi, przy ul. [...], za październik 2019 r. Wobec rozbieżności pomiędzy danymi pozyskanymi od M. Sp. z o.o., a wynikami kontroli nieruchomości przeprowadzonej przez Wydział Gospodarki Komunalnej Urzędu Miasta Łodzi w dniu 23 października 2019 r. i uznając, iż nie da się jednoznacznie stwierdzić, że na terenie przedmiotowej nieruchomości nie prowadzono prawidłowo selektywnej zbiórki odpadów komunalnych z podziałem na pięć frakcji, brak było podstaw do wydania decyzji określającej za ten miesiąc. Tym samym zasadnie postępowanie w tym zakresie zostało uznane za bezprzedmiotowe i na podstawie art. 208 § 1 o.p. umorzone.

Zaznaczyć też należy, że podstawą określenia wysokości opłaty za sporny okres, wbrew sugestii skarżących, nie był przepis art. 6ka u.c.p.g., który nie obowiązywał w spornym okresie. Stawka za odbiór odpadów została określona jak dla zbiórki nieselektywnej, jak wskazano powyżej. Wbrew zarzutom skargi na właścicielach nieruchomości w przedmiotowym okresie ciążył obowiązek selektywnego zbierania odpadów z podziałem na 5 frakcji. Obowiązek selektywnego zbierania odpadów ciąży z mocy przepisów powszechnie obowiązującego prawa oraz prawa miejscowego na właścicielach nieruchomości, którzy nie mogą uchylać się od tego obowiązku, przerzucając winę na organ, że nie zawiadomił ich o ich obowiązkach i nie zareagował wcześniej na nieprawidłowe zbieranie odpadów. Jeśli właściciel nieruchomości deklarował, że będzie segregował odpady komunalne, to musiał to robić w sposób prawidłowy, czyli od lipca 2018 roku z podziałem na pięć frakcji. W przeciwnym przypadku należało stwierdzić, że nie prowadził selektywnej zbiórki odpadów. Nie ma bowiem możliwości segregowania odpadów w sposób częściowy. Należy przy tym podkreślić, że opłata za nieselektywne zbieranie odpadów, określana w oparciu o przepisy Ordynacji podatkowej nie stanowi administracyjnej kary pieniężnej w rozumieniu przepisów k.p.a., chociażby z tego względu, że w sprawach uregulowanych w ordynacji podatkowej nie mają zastosowanie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego.

W świetle powyższego, za niezasadne uznać należy zarzuty dotyczące naruszenia przepisów prawa materialnego. Sąd nie znalazł też uzasadnienia dla zarzutów naruszenia przepisów prawa procesowego wskazanych w skardze. W przedmiotowej sprawie zapewniono bowiem stronie czynny udział w postępowaniu (art. 123 § 1 o.p.), doręczając stronie zawiadomienie o wszczęciu postępowania (art. 165 § 2 i § 4 o.p.), dając możliwość wypowiedzenia się co do zebranych materiałów dowodowych, przed wydaniem decyzji organy obydwu instancji wyznaczyły stronom siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie materiału dowodowego (art. 200 § 1 o.p.). Uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawiera wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, uzasadnienie prawne zaś zawiera wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa (art. 210 § 4 o.p.), a zatem organ wyjaśnił stronom zasadność przesłanek, którymi kierował się przy załatwianiu sprawy, aby w miarę możliwości doprowadzić do wykonania przez strony decyzji bez stosowania środków przymusu (art. 124 o.p.). Trudno podzielić zarzut, iż organy nie prowadziły postępowania w sposób budzący do organów podatkowych, nie podjęły wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, nie działały wnikliwie, nie zgromadziły w całości materiału dowodowego, w sytuacji gdy wszystkie ustalenia i wywiedzione na ich podstawie oceny, mają potwierdzenie w zebranych w sprawie dowodach. Naruszenie wskazanych przepisów mogłoby mieć znaczenie wyłącznie w sytuacji kiedy skutkowałoby istotnym wpływem na wynik sprawy, przy czym podkreślić należy, że ciężar prowadzenia postępowania i wykazania określonych faktów, co do zasady spoczywa na organach podatkowych. Zdaniem Sądu organy podatkowe, w zakresie niezbędnym dla prawidłowego rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, zebrały materiał dowodowy, a następnie, bez przekroczenia ustawowych granic, poddały go szczególnie drobiazgowej oraz wnikliwej analizie i ocenie, wyciągając logicznie poprawne i merytorycznie uzasadnione wnioski. Ustalenia te znalazły odzwierciedlenie w całościowym i kompletnym uzasadnieniu faktycznym zaskarżonej decyzji.

Reasumując, dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji oraz postępowania poprzedzającego jej wydanie, Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organy podatkowe przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ani prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Wszystkie zarzuty skargi, tak procesowe i materialnoprawne, okazały się chybione. Działając z urzędu, zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., Sąd nie stwierdził także wystąpienia przesłanek powodujących konieczność wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji.

Mając na uwadze powyższe i nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a należało orzec jak w sentencji.

mko