Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 240/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2008-06-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Podatki inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.8
journal: Dz.U. 2006 nr 121 poz 844
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.), Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Monika Orska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 19 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi I. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Sygn. akt [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych za lata 2003-2004 oddala skargę.


UZASADNIENIE

UZSADNIENIE

Wójt Gminy decyzją z dnia [...] r. ustalił I. S. wysokość zobowiązania z tytułu podatku od środków transportowych za pojazd marki Scania o nr rej. [...] za lata 2003 – 2004 w łącznej kwocie [...] zł.

I. S. wniosła odwołanie od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Odwołująca zarzuciła naruszenia przepisów prawa materialnego jak i przepisów postępowania. Jej zdaniem, zarówno przy ciągniku jak też naczepie określa się niezależnie dopuszczalną masę całkowitą zestawu. Motywując zarzut naruszenia przepisów postępowania strona podniosła, że uzasadnienie decyzji organu pierwszej instancji ma charakter pouczenia, nie zawiera zaś wyjaśnienia motywów podjęcia decyzji. Strona zauważyła także, organ podatkowy powinien wydać decyzję określającą wysokość zaległości podatkowej a nie decyzję ustalającą wysokość zobowiązania podatkowego.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że ciągnik siodłowy został zarejestrowany przez podatniczkę w styczniu 2003 r. Podatniczka w deklaracjach za lata 2003 – 2004 jako dopuszczalną masę całkowitą zespołu pojazdów zadeklarowała 32 t. i kwotę podatku [...] zł za każdy rok. Organ odwoławczy wyjaśniając przyczyny, dla których zakwestionował deklarowaną przez podatniczkę dopuszczalną masę całkowitą zespołu pojazdów powołał się na analizę dokumentów zgromadzonych w toku niniejszego postępowania. Z dokumentu identyfikacyjnego pojazdu, stanowiącego załącznik do zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym wynikało, że dopuszczalna masa całkowita zespołu wynosiła 42 t. Skoro zatem dopuszczalna masa całkowita zespołu była większa niż 36 t., to stosownie do § 1 pkt 4 lit. b Uchwały Nr III/45/2002 Rady Miasta z dnia 11 grudnia 2002 r. w sprawie ustalenia stawek podatku od środków transportowych (Dz.Urz. Woj. Pomorskiego z 2002 r., Nr 89, poz. 2181) zastosowanie miała wyższa stawka podatku w kwocie [...] zł.

Podatniczka złożyła skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Skarżąca zarzuciła kwestionowanej decyzji naruszenie przepisów art. 11 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia, uchwały Rady Miasta w sprawie ustalenia stawek podatku od środków transportowych. Uzasadniając skargę strona skarżąca stwierdziła, że przedmiotem opodatkowania był ciągnik siodłowy i naczepa tworzące zestaw opodatkowany wspólnie. Jest konstrukcyjnie i fizycznie niemożliwe, aby masa kierowcy, jednego pasażera i paliwa mogła powodować przekroczenie o kilkaset kilogramów dopuszczalnej masy ciągnika siodłowego od jego masy własnej. Określenie dopuszczalnej masy całkowitej ciągnika siodłowego w granicach przewyższających o 20 ton jego masę własną może wynikać bądź z pomyłki urzędniczej, bądź z zapisania w ten sposób dopuszczalnej masy całkowitej zestawu. Skarżąca podniosła, że określając dopuszczalną masę całkowitą zespołu pojazdów nie można sumować dopuszczalnych mas całkowitych poszczególnych elementów zestawu. Zdaniem skarżącej decydująca jest wartość niższa. Ograniczenia wynikające z wydajności poszczególnych układów odpowiedzialnych za bezpieczeństwo jazdy powodują, że dopuszczalna masa całkowita zestawu pojazdów jest mniejsza niż wytrzymałość konstrukcji naczepy. Skarżąca zarzuciła, że twierdzenie, iż dopuszczalna masa całkowita zestawu wynosi powyżej 32 t. prowadzi do wniosków sprzecznych z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia. Na mocy wskazanego przepisu dopuszczalna masa całkowita pojazdu nie może przekraczać, w wypadku pojazdu członowego lub zespołu złożonego z pojazdu silnikowego i przyczepy o liczbie osi nie większej niż cztery – 32 t. Żaden z zestawów przedstawionych do opodatkowania nie miał więcej niż cztery osie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga jest bezzasadna.

Przedmiot sporu dotyczył określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od środka transportowego Scania nr rej. [...] za 2003 i 2004 r.

W ocenie Sądu stan faktyczny w rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości. Z dokumentu identyfikacyjnego pojazdu o nr [...], stanowiącego załącznik do zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym wynika, że przedmiotowy pojazd posiada dopuszczalną masę 19000 kg, a dopuszczalna masa całkowita zespołu wynosi 42000 kg. Także z raportu sporządzonego przez Urząd Miasta Wydział Spraw Obywatelskich Referat Praw Jazdy i Rejestracji wynika, że dopuszczalna masa całkowita zespołu wynosi 42000 kg. Strona w toku postępowania nie przedłożyła dokumentów sporządzonych przez uprawnione podmioty, które podważałyby powyższe ustalenie. Posiada to o tyle istotne znaczenie dla sprawy, że przedmiot opodatkowania w podatku od środków transportowych określa się na podstawie stosownych dokumentów. Organ podatkowy nie jest uprawniony do samodzielnych ustaleń odnoszących się do cech przedmiotu opodatkowania, albowiem nie dysponuje z urzędu niezbędną w tym zakresie wiedzą.

Zgodnie z art. 8 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych opodatkowaniu podatkiem od środków transportowych podlegają m.in.: pkt 4) ciągniki siodłowe i balastowe przystosowane do używania łącznie z naczepą lub przyczepą o dopuszczalnej masie całkowitej zespołu pojazdów równej lub wyższej niż 12 ton, pkt 6) przyczepy i naczepy, które łącznie z pojazdem silnikowym posiadają dopuszczalną masę całkowitą równą lub wyższą niż 12 ton, z wyjątkiem związanych wyłącznie z działalnością rolniczą prowadzoną przez podatnika podatku rolnego.

Z powyższego wynika, że każdy z wymienionych środków transportowych podlega opodatkowaniu niezależnie od tego, czy wchodzi w skład zespołu pojazdów (pojazd plus przyczepa(y) lub naczepa), czy też jest wykorzystywany samodzielnie. Opodatkowaniu nie podlega zespół pojazdów, lecz każdy ze środków transportowych, który może składać się na ten zespół. Niedopuszczalne jest traktowanie ciągnika siodłowego i przyczepy jako jednego pojazdu podlegającego opodatkowaniu. Przedmiotem podatku jest zarówno ciągnik, jak i przyczepa. Oba te pojazdy mają odrębne stawki, których wysokość jest zależna między innymi od dopuszczalnej masy całkowitej zespołu pojazdów. Zespół pojazdów nie jest zatem przedmiotem podatku, a jedynie wielkością, od której ustawodawca uzależnił wysokość płaconego podatku od niektórych środków transportowych podlegających opodatkowaniu. Wyżej przedstawiony pogląd akceptowany jest w literaturze przedmiotu - L. Etel, S. Presnarowicz, Podatki i opłaty samorządowe. Komentarz, Dom Wydawniczy ABC, 2003.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że organy podatkowe prawidłowo przyjęły, iż ciągnik siodłowy Scania nr rej. [...] jest przystosowany do używania w zespole pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej 42000 kg., skoro wniosek taki daje się wyprowadzić ze zgromadzonych w sprawie dokumentów. W konsekwencji prawidłowo przyjęto, że przy określeniu wysokości zobowiązania podatkowego za lata 2003 i 2004 powinna zostać zastosowana stawka podatku wynikającą z §1 pkt 4 lit. b uchwały Rad Miasta z dnia 11 listopada 2002 r. w sprawie ustalenia stawek podatku od środków transportowych.

Sąd rozpoznając niniejszą sprawę, będąc związany dyspozycją art. 134 § 1 P.p.s.a., nie stwierdził naruszeń prawa materialnego bądź procesowego, które powodowałoby konieczność wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego.

Mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), oddalił skargę.