Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2685/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-01-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 247, art. 254 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu w dniu 2 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie konkursu na stanowisko [...] postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

A. S. w skardze na decyzję Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] grudnia 2003 r., nr [...] w przedmiocie konkursu na stanowisko [...], zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270) zwanej dalej: "p.p.s.a.", prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Bezzasadność skargi zachodzi zaś wówczas, gdy obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie, bez konieczności dokonywania głębszej analizy prawnej, wyklucza możliwość uznania żądania skarżącego. W razie ustalenia, że zachodzi oczywista bezzasadność skargi, Sąd nie dokonuje oceny sytuacji materialnej skarżącego.

Sąd uznał, że tego typu sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie.

Przedmiotem skargi jest decyzja Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie konkursu na stanowisko [...]. Od tej decyzji skarżącemu - jako stronie postępowania - przysługiwał środek zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jak wynika z akt sprawy, skarżący wystąpił z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz wniósł o przywrócenie terminu do złożenia tego środka zaskarżenia. Postanowieniem z dnia [...] września 2005 r. nr [...] Szef Służby Cywilnej rozpoznał te wnioski, następnie Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 grudnia 2010 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1175/08) oddalił skargę na postanowienie Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] września 2013 r. (wyrok jest prawomocny). W obecnie rozpatrywanej sprawie skarżący wniósł skargę – ponownie – na rozstrzygniecie wydane w pierwszej instancji (decyzję Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] grudnia 20103 r.).

W tej sytuacji należy stwierdzić, że skoro skarżący wniósł skargę na decyzję, która została wydana przez organ w pierwszej instancji, to jego skarga jest oczywiście bezzasadna.

Powyższe okoliczności przesądziły o celowości zastosowania w rozpatrywanej sprawie powołanego wyżej przepisu art. 247 p.p.s.a.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 254 § 1 i art. 247 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji postanowienia.