Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 48/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2022-09-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Zasądzono zwrot kosztów postępowania
Powołane przepisy: article: art. 200, art. 205 § 2
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: § 2 pkt 4, § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) i pkt 2 lit. d)
journal: Dz.U. 2018 poz 265
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości  z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Asesor WSA Karina Gniewek - Berezowska po rozpoznaniu w dniu 8 września 2022 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Ł. na decyzję Podkarpackiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Rzeszowie z dnia 1 grudnia 2021 r. nr SE.906.2.45.2021.BT w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej - p o s t a n a w i a - zasądzić od Podkarpackiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Rzeszowie na rzecz skarżącej A. Ł. kwotę 2457 zł /słownie: dwa tysiące czterysta pięćdziesiąt siedem złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2022 r., sygn. akt II SA/Rz 48/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uwzględniając skargę A. Ł. (dalej: "skarżąca") na opisaną w sentencji postanowienia decyzję Podkarpackiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Rzeszowie (dalej: "organ") w przedmiocie wymierzenia skarżącej kary pieniężnej w kwocie 10 000 zł za niezastosowanie się do obowiązku czasowego ograniczenia prowadzenia działalności gospodarczej, w pkt I uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...], w punkcie II umorzył postępowanie administracyjne oraz w pkt III zasądził od organu na rzecz skarżącej kwotę 897 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadniając rozstrzygnięcie dotyczące zwrotu kosztów postępowania Sąd powołał art. 200, art. 205 § 2 i 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. – dalej: p.p.s.a.).

W ustawowym terminie skarżąca reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika – radcę prawnego, wniosła zażalenie na postanowienie o kosztach postępowania sądowego zawarte w pkt III ww. wyroku, zarzucając naruszenie art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 265) poprzez ich niezastosowanie i w konsekwencji błędne ustalenie wysokości należnych skarżącej kosztów postępowania w zakresie wynagrodzenia radcy prawnego. W związku z powyższym skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i zasądzenie na jej rzecz od organu kosztów postępowania sądowego w kwocie 2217 zł, a także zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, tj. wynagrodzenia radcy prawnego.

Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2022 r. sygn. akt II GZ 272/22, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie zawarte w pkt III ww. wyroku z dnia 21 kwietnia 2022 r., sygn. akt II SA/Rz 48/22 i w tym zakresie przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie do ponownego rozpoznania. Odnosząc się do wniosku o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego Sąd II instancji wskazał, że kwestia zwrotu tych kosztów będzie rozstrzygana przy orzekaniu przez Sąd I instancji o kosztach postępowania sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Wniosek o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. W myśl art. 205 § 2 powołanej ustawy, do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.

Zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 2, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 1200 zł, c) w innej sprawie - 480 zł. Natomiast po myśli § 2 rozporządzenia stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy:

1) do 500 zł - 90 zł;

2) powyżej 500 zł do 1500 zł - 270 zł;

3) powyżej 1500 zł do 5000 zł - 900 zł;

4) powyżej 5000 zł do 10 000 zł - 1800 zł;

5) powyżej 10 000 zł do 50 000 zł - 3600 zł;

6) powyżej 50 000 zł do 200 000 zł - 5400 zł;

7) powyżej 200 000 zł do 2 000 000 zł - 10 800 zł;

8) powyżej 2 000 000 zł do 5 000 000 zł - 15 000 zł;

9) powyżej 5 000 000 zł - 25 000 zł.

W pkt III wyroku z dnia 21 kwietnia 2022 r., sygn. akt II SA/Rz 48/22 Sąd zasądził na rzecz skarżącej, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, kwotę 897 zł, obejmującą wpis sądowy w wysokości 400 zł, kwotę 17 zł stanowiącej opłatę skarbową od pełnomocnictwa oraz wynagrodzenie radcy prawnego w wysokości 480 zł. Wynagrodzenie pełnomocnika zasądzono w wysokości określonej w § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych, który określa stawkę minimalną w innych sprawach niż wskazane w § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) i b) rozporządzenia, podczas gdy w rozpatrywanej sprawie przedmiotem zaskarżenia była należność pieniężna, tj. kara pieniężna kara za niezastosowanie się do obowiązku czasowego ograniczenia prowadzenia działalności gospodarczej w kwocie 10 000 zł, a zatem wynagrodzenie radcy prawnego należało ustalić na podstawie § 2 pkt 4 w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia (wartość przedmiotu sprawy powyżej 5 000 zł do 10 000 zł) w wysokości 1800 zł.

W związku z uchyleniem przez Naczelny Sąd Administracyjny pkt III ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, Sąd na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 2 pkt 4 w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. d) rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych zasądził na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania w prawidłowej wysokości wraz z kosztami postępowania zażaleniowego. Stosownie do powołanego § 14 ust. 1 pkt 2 lit. d) ww. rozporządzenia, stawka minimalna opłat za czynności radców prawnych w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji w postępowaniu zażaleniowym wynosi 240 zł. Na zasądzoną kwotę złożyły się więc: uiszczony wpis od skargi w kwocie – 400 zł, opłata skarbowa od złożonego pełnomocnictwa w kwocie – 17 zł, wynagrodzenie fachowego pełnomocnika, radcy prawnego, w wysokości – 2040 zł, przy uwzględnieniu poniesionych kosztów postępowania zażaleniowego.