Postanowienie NSA, sygn. akt I GSK 841/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-10-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Myślińska po rozpoznaniu w dniu 11 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 lutego 2016 r. sygn. akt III SA/Łd 26/16 w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić wniosek


UZASADNIENIE

Po wniesieniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 lutego 2016 r., sygn. akt III SA/Łd 26/16 oddalającego skargę, [...] złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. w przedmiocie podatku akcyzowego.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, że za uwzględnieniem wniosku przemawia ciążąca na nim łączna kwota zobowiązania podatkowego z tytułu podatku akcyzowego w wysokości 1 334 159 zł, przy czym do zapłaty pozostaje kwota 411 484 zł, bez uwzględnienia odsetek.

W ocenie skarżącego zmiana sytuacji gospodarczej na rynku produktów alkoholowych prowadzi do znacznego utrudnienia podatnikowi możliwości generowania przychodów na takim poziomie aby było możliwe zaspokojenie roszczeń podatkowych organów celnych bez powstania ryzyka niewypłacalności, dlatego też nie ulega wątpliwości, że w przypadku wykonania przedmiotowej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w majątku, co w okolicznościach niniejszej sprawy byłoby równoznaczne z koniecznością zaprzestania prowadzenia przez niego dotychczasowej działalności gospodarczej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Postanowienie w tym zakresie może zostać wydane także przez NSA po wydaniu przez sąd I instancji wyroku (por. uchwała NSA z 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07). Przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na wnioskodawcy (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04 oraz z 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 267/04). Obowiązkiem sądu jest zatem ocena argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie zaś prowadzenie postępowania dowodowego co do przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (zob. postanowienia NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, niepubl. oraz z dnia 9 lipca 2004 r., sygn. akt FZ 163/04, niepubl.).

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący nie wykazał, że istotnie zaistniały okoliczności świadczące o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Poza sformułowaniem żądania oraz ogólnym wskazaniem, że wykonanie decyzji spowoduje szkodę i skutki, których nie będzie można odwrócić w postaci wyłączenia przedsiębiorstwa z rynku oraz utraty kontrahentów, skarżący nie podał żadnych szczegółowych informacji, które mogłyby przemawiać za uwzględnieniem jego wniosku. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla skarżącego, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi się odbywać z uwzględnieniem dokładnych informacji o jego sytuacji majątkowej, rodzinnej, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych oszczędnościach, czy ponoszonych wydatkach (por. postanowienie NSA z dnia 8 września 2016 r., sygn. akt I GSK 1021/16). Takich danych wnioskodawca wraz z wnioskiem nie przedłożył.

Nie znajdując zatem podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego, należało stosownie do art. 61 § 3 i § 5 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzec jak w sentencji.