Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 434/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-06-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6211 Przydział i opróżnienie lokalu mieszkalnego oraz kwatery tymczasowej w służbach mundurowych
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 275
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Leszczyński po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 874/11 stwierdzające swoją niewłaściwość i przekazujące sprawę Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu zgodnie z właściwością rzeczową w sprawie ze skargi K. C. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lipca 2010 r. sygn. akt I OSK 270/10 postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 874/11 stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu zgodnie z właściwością rzeczową w sprawie ze skargi K.C. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lipca 2010 r. sygn. akt I OSK 270/10.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że wyrokiem z dnia 24 listopada 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1032/09 WSA w Warszawie oddalił skargę K. C. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia żądania sprostowania omyłki w decyzji nr [...] z dnia [...] kwietnia 1998 r.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 270/10 oddalił skargę kasacyjną K. C. od powyższego orzeczenia.

W dniu 11 października 2010 r. K. C. wniósł skargę na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] września 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie przydziału kwatery stałej. W skardze tej K. C. zawarł jednocześnie wniosek o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 270/10. Jako podstawę wznowienia postępowania skarżący wskazał art. 273 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Na rozprawie przed Wojewódzkim Sadem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1838/10 w dniu 11 kwietnia 2011 r. K. C. sprecyzował, iż wnosi o wznowienie postępowania w sprawie sygn. akt I OSK 270/10 w oparciu o art. 273 § 2 powołanej ustawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał dalej, że w niniejszej sprawie K. C. jako podstawę wznowienia postępowania wskazał art. 273 § 2 cytowanej ustawy p.p.s.a. tj. późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których nie mógł skorzystać w poprzednim postępowaniu. W tej sytuacji, stosownie do treści art. 275 powołanej ustawy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, który ostatnio orzekał w sprawie.

W zażaleniu na powyższe postanowienie K. C. podał, że z jego skargi wynika, iż domagał się wznowienia postępowania nie w sprawie o sygn. akt I OSK 270/10, a w sprawie o sygn. akt I OSK 1664/06. Skarżący podał dalej, że również zawarte w protokole rozprawy przed WSA w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2011 r. twierdzenie, że skarżący ,,podtrzymuje także zawarty w skardze wniosek o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie o sygn. akt I OSK 270/10" jest niezasadne. Wniesiono o zmianę zaskarżonego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z art. 275 p.p.s.a. do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów obu instancji, właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie. Sądem właściwym do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności jest zatem sąd, przed którym zachodziła nieważność postępowania, a więc sąd który wydał zaskarżone orzeczenie.

K.C. wnosząc o wznowienie postępowania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie domagał się wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem sądu kasacyjnego. Jako podstawę wznowienia postępowania K.C. we wniosku wskazał okoliczność późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których nie mógł skorzystać w poprzednim postępowaniu.

Należy w takim razie zgodzić się ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji, który stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Podstawą wznowienia postępowania w niniejszej sprawie jest bowiem nieważność postępowania, gdyż powoływana przez stronę okoliczność jest przesłanką uzasadniającą wznowienie postępowania na podstawie art. 273 § 2 p.p.s.a.

Odnośnie twierdzeń skarżącego dotyczących błędnego przyjęcia przez Sąd I instancji, że jego wniosek dotyczy wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt I OSK 270/10 wskazać należy, że weryfikacja przyjętej przez sąd okoliczności mogłaby nastąpić poprzez złożenie wniosku o sprostowanie protokołu rozprawy przed WSA w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2011 r. Jak wynika jednak z akt sprawy skarżący, mimo obecności na wskazanej rozprawie, złożenia na rozprawie oświadczenia określonej treści, a w związku z tym świadomości co do zapisów protokołu rozprawy, takiego wniosku nie złożył.

Na obecnym etapie postępowania badana jest natomiast zgodność z prawem zaskarżonego postanowienia o stwierdzeniu przez WSA w Warszawie swojej niewłaściwości i przekazaniu sprawy przez tenże Sąd Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a..