Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 292/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2009-08-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 2 pkt 12, art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust. 1, art. 29 ust. 5 i ust. 9, art. 32, art. 43 ust. 1 pkt 10
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
article: art. 4 ust. 2
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
article: art. 291 par 1 i par. 2
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c), art. 200, art. 205 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Klimowicz Sędziowie Sędzia WSA Joanna Tarno (spr.) Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda Protokolant Asystent sędziego Paweł Pijewski po rozpoznaniu w Łodzi na rozprawie w dniu 4 sierpnia 2009 r. przy udziale --- sprawy ze skargi PK na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 14 stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za kwiecień 2007 r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. na rzecz strony skarżącej kwotę 5.240,- (pięć tysięcy dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

I SA/Łd 292/09

UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł. z [...] , nr [...] , w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za kwiecień 2007 r., nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w wysokości 199.522,00 zł.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że 31 maja 2007 r. do Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł. wpłynęła korekta deklaracji VAT-7 za kwiecień 2007 r., w której podatnik wykazał nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w terminie 180 dni, w wysokości 280.670 zł.

W wyniku kontroli organ pierwszej instancji ustalił, że w dniu 5 kwietnia 2007 r. podatnik dokonał sprzedaży nieruchomości położonych w Ł. przy ul. [...] na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego rep. A nr [...] Nieruchomość ta objęta jest jedną księgą wieczystą i składa się z dwóch działek: nr [...] o pow. 1 ha 25 a, położonej przy ul. [...] i nr [...] o pow. 8 arów 67 m2, położonej przy ul. [...]. Sprzedaż nieruchomości dokumentują faktury nr [...] i nr [...]z dnia 5[...]. wystawione dla J. R. i M. A. R. oraz Z. D. i I. K. D., każda na wartość ogółem 975.000 zł, w tym:

- poz. 1 - nieruchomość przy ul. [...] (zwolnienie od podatku na podst. art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm. – dalej "ustawa o VAT") na wartość 750.000 zł.,

- poz. 2 - nieruchomości przy ul. [...] (zwolnienie od podatku na podst. art. 43 ust. 1 pkt 2) na wartość 275.000 zł.,

- poz. 3 zaliczka na nieruchomość przy ul. [...]- 50.000 zł.

Zapłaty za faktury dokonano przelewem w dniu 6 kwietnia 2007 r.

Jak wynika z treści aktu notarialnego, małżonkowie P. i G. K. sprzedali Z. i I. małżonkom D. w połowie oraz J. i A. małżonkom R. w połowie:

- niezabudowaną działkę nr 550/2 przy ul. [...]- za 1.500.000 zł

- zabudowaną działkę nr 550/3 ul. [...]- za 550.000 zł.

Z ustaleń kontroli wynika natomiast, że działka przy ul. [...] była niezabudowana, zaś dom mieszkalny, znajduje się na działce przy ul. [...]. Potwierdza to lustracja terenu dokonana przez organ l instancji (protokół oględzin z dnia 29 sierpnia 2007 r.), mapa ewidencyjna załączona do aktu notarialnego, a także pismo Miejskiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Ł. z dnia 21 września 2007 r.

W dniu 26 października 2007 r. strony nabywające nieruchomość przyjęły oświadczenie małżonków G. i P. K. , zgodnie z którym budynek mieszkalny, o którym mowa w umowie z dnia [...] faktycznie znajduje się na działce nr [...]a nie jak omyłkowo wskazano na działce nr [...].

Małżonkowie P. i G. K. nabyli przedmiotową nieruchomość do majątku objętego wspólnością ustawową, od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego rep. A nr [...] z dnia [...]. W umowie tej znajduje się oświadczenie P. K. , że działa jako osoba prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą Firma Produkcyjno Handlowa "A" w Ł.. Z treści aktu wynika ponadto, że na terenie przedmiotowej nieruchomości "zlokalizowany jest budynek mieszkalny, murowany, powojenny, w bardzo złym stanie technicznym, nadający się do wyburzenia."

Ponieważ sprzedaż działki przy ul. [...] dotyczyła niezabudowanego gruntu, organ l instancji stwierdził nie miał do niej zastosowania art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, na który powołano się w wystawionych fakturach.

Pismem z dnia 12 maja 2008 r. pełnomocnik strony złożył odwołanie, wnosząc o uchylenie decyzji organu I instancji i umorzenie postępowania, zarzucając nieprawidłową ocenę stanu faktycznego i dokonanie sztucznego podziału przedmiotowej nieruchomości, a także naruszenie art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej, ponieważ w uzasadnieniu decyzji organ I instancji nie odniósł się do wyjaśnień strony z dnia 6 listopada 2007 r. i oświadczenia stron z dnia 26 października 2007 r. W ocenie pełnomocnika organ powinien określić podstawę opodatkowania w oparciu o wartość rynkową przedmiotowej nieruchomości.

Utrzymując w mocy decyzję Naczelnika, Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wskazał na art. 5 ust. 1 pkt, 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 tej ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W myśl art. 2 pkt 6 - towarami są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub, ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Ze wskazanych aktów notarialnych wynika, że przedmiotowe działki zostały zakupione, a następnie zbyte w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez P. K. , co dodatkowo znajduje potwierdzenie w wystawionych przez niego fakturach.

Zgodnie z treścią art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2008 r.) zwalnia się z podatku dostawę obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyjątkiem obiektów i ich części, które mają być zasiedlone lub zamieszkane po raz pierwszy.

W myśl art. 2 pkt 12 ustawy o VAT przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne rodzinne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych: 111 - Budynki mieszkalne jednorodzinne, 112 - Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe, ex 113 - Budynki zbiorowego zamieszkania - wyłącznie: budynki kościołów i innych związków wyznaniowych, klasztory, domy zakonne, plebanie, kurie, rezydencje biskupie oraz rezydencje Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

Ponieważ budynek położony przy ul. [...]jest budynkiem mieszkalnym, to jego dostawa podlega zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, co skutkuje zastosowaniem zwolnienia również do dostawy gruntu objętego tą działką, bowiem stosownie do art. 29 ust. 5 ustawy o VAT, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Dyrektor uznał, że wadliwe powołanie przez Naczelnika przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT pozostaje w tym przypadku bez wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, bowiem nie zmienia ustaleń dotyczących zastosowania zwolnienia.

Organ odwoławczy podkreślił, że zwolnienie to nie może być rozszerzone na całą nieruchomość objętą jedną księgą wieczystą, która stanowi przedmiot transakcji, lecz powinno być przyporządkowane jedynie do konkretnej działki, na której posadowiony jest budynek mieszkalny, który w chwili sprzedaży podlega zwolnieniu. W przypadku dostawy dwóch wyodrębnionych geodezyjnie działek objętych jedną księgą wieczystą, dostawę tę należy rozpatrywać oddzielnie w odniesieniu do każdej z działek.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Ustawodawca nie sprecyzował, jakimi kryteriami należy się kierować, aby ustalić przedmiotowy rodzaj gruntu

Jak wynika z treści aktu notarialnego repertorium A nr [...] działka nr [...] należy do obrębu W-9, stanowi jednostkę rejestrową nr [...] , a jako rodzaj użytków obejmuje tereny oznaczone symbolem Bp.

Zgodnie z § 68 ust. 3 pkt 4 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r. Nr 38, poz. 454) symbolem Bp oznaczone są zurbanizowane tereny niezabudowane.

Z materiałów zgromadzonych w sprawie wynika, że na mocy decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] , dla nieruchomości tej zostały ustalone warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie m.in. zespołu budynków mieszkalnych, jednorodzinnych w zabudowie szeregowej. Z treści decyzji wynika ponadto, że dla powyższego terenu brak jest planu zagospodarowania przestrzennego.

Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80 poz. 717 z późn. zm.) w przypadku braku planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy. Skoro zatem przedmiotem transakcji w przypadku działki nr 550/3 był grunt niezabudowany przeznaczony pod zabudowę, to czynność taka podlegała opodatkowaniu wg stawki 22% w oparciu o art. 41 ust. 1 ustawy o VAT.

W przypadku dostawy gruntu niezabudowanego obowiązek podatkowy powstaje na zasadach ogólnych, zgodnie z art. 19 ust. 1 i ust. 4, tj. z chwilą wydania towaru. Zatem kwota 450.000 zł podlega rozliczeniu za kwiecień 2007 r.

W wyniku postępowania kontrolnego za marzec 2007 r. organ ustalił, że P. K. tytułem sprzedaży działki przy ul. [...] pobrał zaliczkę w wysokości 100.000 zł., co zostało udokumentowane fakturami, w których podatnik zastosował zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. W decyzji z dnia [...] nr [...] organ podatkowy uznał, że dostawa niezabudowanej działki gruntu nr [...]podlega opodatkowaniu wg stawki 22% i określił zobowiązanie podatkowe za marzec 2007 r. w wysokości 37.200 zł. Strona nie wniosła odwołania. Kwoty pobranych zaliczek zostały uwzględnione przy wystawieniu faktur nr [...]i nr [...].

Organ podkreślił, że zarówno w umowie przedwstępnej z dnia 8 marca 2007 r. jak i umowie przeniesienia własności nieruchomości i umowie sprzedaży z dnia [...] a także w wystawionych fakturach, każda z działek była wymieniona odrębnie, jak i dla każdej z nich określone zostały odrębne ceny, zatem z punktu widzenia prawa podatkowego działki stanowiły przedmiot odrębnego obrotu. Organ nie kwestionował wartości nieruchomości.

Dyrektor Izby Skarbowej powołał się na wyrok ETS z dnia 6 lipca 2006 r. w sprawie C-251/05, w którym Trybunał wskazał na możliwość oddzielnego opodatkowania określonych składników dostawy, jeżeli z przepisów wyraźnie wynika taka ewentualność i taka konieczność.

Decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. przez pełnomocnika P. K. , który zarzucił jej naruszenie:

- art. 43 ust 1 pkt 9 i 10, art. 29 ust. 9 oraz art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT

- art. 120,122 i 210 § 4 Ordynacji podatkowej.

W tej sytuacji wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją organu pierwszej instancji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu wskazano, że podstawowym zarzutem jest naruszenie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT przez sztuczny podział jednej transakcji na dwie odrębne i ich odrębne opodatkowanie. W ocenie strony skarżącej, takie okoliczności jak: jedna księga wieczysta, jeden akt notarialny (jedna czynność rozporządzająca), zgodne oświadczenia stron transakcji co do zamiaru zbycia całej nieruchomości - potwierdzają, że w sprawie mamy do czynienia z jedną czynnością. Natomiast przyczyna, dla której w akcie notarialnym występują dwie odrębne ceny dla każdej działki (problematyka prawa pierwokupu Skarbu Państwa), została wyjaśniona przez stronę.

Zdaniem strony skarżącej, organ powinien był z urzędu przeprowadzić głębsze postępowanie dowodowe, np. dowód z przesłuchania stron transakcji na okoliczność faktycznego zamiaru i charakteru czynności. Nie dokonując tego, organy naruszyły zasadę prawdy obiektywnej (art. 120 i 122 Ordynacji podatkowe), co miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Organy obu instancji, nie odniosły się do dowodu z oświadczenia strony z dnia 26 października 2007 r., złożonego przed wydaniem decyzji, co stanowi naruszenie art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej.

Gdyby Sąd nie podzielił tych zarzutów, strona skarżąca dodatkowo podniosła zawyżenie podstawy opodatkowania, gdyż do obliczenia podatku należnego organy przyjęły cenę działki nr [...] z aktu notarialnego, a powinny określić podstawę opodatkowania na podstawie art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, albo art. 29 ust. 9 tej ustawy.

Nie może być bowiem tak, aby ten sam grunt, bez żadnego uzasadnienia, żadnych faktycznych lub prawnych podstaw, sprzedawany w tym samym czasie, pomiędzy tymi samymi stronami, miał różną cenę i to aż prawie pięciokrotnie. Cena 1 m2 (choć zgodnie z aktem notarialnym) dla działki [...] wynosiła bowiem ok. 120 zł., a dla działki [...] - aż 634 zł.

Zatem organy były zobowiązane dokonać oszacowania podstawy opodatkowania. Transakcja sprzedaży obu działek była transakcją "wiązaną" - bez działki [...] nie zostałaby sprzedana działka [...] i odwrotnie. Strony uważają, że była to jedna transakcja, a jeżeli organ uznaje inaczej, to wypadłoby chociaż przyjąć jednolitą wartość przedmiotu dostawy.

Zdaniem strony skarżącej organ mógł również zastosować przepis art. art. 29 ust. 9 ustawy o VAT, gdyż tzw. cenę z sufitu (634 zł za 1 m2) mógł uznać za fikcyjną, nierealną, nieistniejącą, co oznacza nieokreślenie ceny. W takim przypadku zobowiązany był zastosować cenę średnią.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1296) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły prawa, i to przynajmniej w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt, 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Na podstawie art. 7 ust. 1 tej ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W myśl art. 2 pkt 6 - towarami są m. in. budynki i grunty. Natomiast za grunty (nieruchomości gruntowe) należy uznać wydzielone (wyodrębnione) części powierzchni ziemskiej.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2008 r., zwalnia się z podatku dostawę obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyjątkiem obiektów i ich części, które mają być zasiedlone lub zamieszkane po raz pierwszy; zwolnienie nie dotyczy części budynków przeznaczonych na cele inne niż mieszkaniowe.

Na podstawie art. 2 pkt 12 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2007, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne rodzinne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych: 111 - Budynki mieszkalne jednorodzinne, 112 - Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe, ex 113 - Budynki zbiorowego zamieszkania - wyłącznie: budynki kościołów i innych związków wyznaniowych, klasztory, domy zakonne, plebanie, kurie, rezydencje biskupie oraz rezydencje Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

Stosownie do art. 29 ust. 5 ustawy o VAT w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Powyższa regulacja powoduje, że grunt - z którym trwale złączone są budynki lub budowle również będące przedmiotem dostawy - opodatkowany jest według tej samej stawki co budynki, budowle. Jeżeli zatem budynki korzystają ze zwolnienia dla towarów używanych, także grunt - z którym budynki te są trwale związane - będzie objęty zwolnieniem podatkowym.

Przede wszystkim należy stwierdzić, że przedmiotem sprzedaży objętej aktem notarialnym z dnia [...] rep. A nr [...], były dwie działki, wyodrębnione ewidencyjnie: nr [...] przy ul. [...] i nr [...] ul. [...], co wyraźnie wynika zarówno z treści tego aktu, jak i kserokopii wypisu z ewidencji gruntów z 13 czerwca 2000 r. (s. 226 akt podatkowych). Stąd też objęcie ich jedną księgą wieczystą pozostaje bez wpływu na wynik sprawy. Zatem zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 43 ust 1 pkt 10 ustawy o VAT należy uznać za bezzasadny.

Ponieważ budynek położony przy ul. [...] jest budynkiem mieszkalnym, to jego dostawa podlega zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, co skutkuje zastosowaniem zwolnienia również do dostawy gruntu objętego tą działką.

Opodatkowaniu natomiast podlega dostawa dotycząca działki przy ul. [...].

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

W aktach sprawy znajduje się decyzja Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] (k. 219-220 akt podatkowych), dotycząca m. in. nieruchomości przy ul. [...] (działka nr [...]), ustalająca warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie m.in. zespołu budynków mieszkalnych, jednorodzinnych w zabudowie szeregowej. Fakt ten potwierdza również akt notarialny z dnia [...] (k. 334 akt podatkowych).

Z treści wskazanej decyzji wynika, że dla wymienionego w niej terenu brak jest planu zagospodarowania przestrzennego.

Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w przypadku braku planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

Słuszne jest zatem stanowisko organów, dotyczące opodatkowania dostawy działki nr [...] na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, jako gruntu niezabudowanego, przeznaczonego pod zabudowę, co oznacza również, że w sprawie nie doszło do naruszenia art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Za wadliwe natomiast należy uznać nieustosunkowanie się organu pierwszej instancji do pisma strony z dnia 6 listopada 2007 r., stanowiącego zastrzeżenia do protokołu kontroli (k. 375-376 akt podatkowych), w zakresie ceny sprzedaży nieruchomości i podstawy opodatkowania.

Zgodnie z art. 291 § 1 Ordynacji podatkowej kontrolowany, który nie zgadza się z ustaleniami protokołu, może w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia przedstawić zastrzeżenia lub wyjaśnienia, wskazując równocześnie stosowne wnioski dowodowe. Z akt podatkowych wynika, że skarżący dotrzymał tego terminu. Protokół kontroli został bowiem doręczony stronie w dniu 24 października 2007 r. (k. 358), zaś zastrzeżenia do niego nadano w placówce pocztowej w dniu 7 listopada 2007 r. (k. 376 akt podatkowych).

W myśl art. 291 § 2 Ordynacji podatkowej w wersji wówczas obowiązującej, kontrolujący jest obowiązany rozpatrzyć zastrzeżenia, o których mowa w § 1, i w terminie 14 dni od dnia ich otrzymania zawiadomić kontrolowanego o sposobie ich załatwienia.

Tymczasem w piśmie z dnia 19 listopada 2007 r. (k. 377 akt podatkowych), Naczelnik odpowiadając na zastrzeżenia do protokołu kontroli, stwierdził jedynie, że wyjaśnienia strony są jednym z dowodów podlegających ocenie w ramach prowadzonego postępowania.

W ocenie Sądu pismo to nie spełnia wymogów z art. 291 § 2 Ordynacji podatkowej, nie świadczy bowiem ani o rozpatrzeniu zastrzeżeń, ani o zawiadomieniu kontrolowanego o sposobie ich załatwienia. Podkreślić należy także, że nie wyjaśniono tej kwestii również w uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji, gdyż trudno uznać za wyjaśnienie stwierdzenie organu zawarte na 6 stronie uzasadnienia decyzji, że "zawierając umowę sprzedaży w sposób stanowczy i jednoznaczny Strony uzgodniły za każdą z działek odrębną cenę, zgodnie z zasadą swobody umów określoną w art., 3531 k.c.".

Zarzut w tym zakresie został sformułowany również w odwołaniu, do czego także nie ustosunkował się Dyrektor Izby Skarbowej, ograniczając się wyłącznie do stwierdzenia zawartego na 5 stronie uzasadnienia zaskarżonej decyzji, że organ nie kwestionował wartości nieruchomości.

Ustalenie podstawy opodatkowania ma niewątpliwie istotny wpływ na wynik sprawy, zaś nieodniesienie się organów do zarzutu tak ważnego dla strony, stanowi naruszenie art. 121 - czyli zasady zaufania do organów podatkowych, 124 - czyli zasady przekonywania stron oraz 210 § 4 Ordynacji podatkowej, stanowiącego o wymogach uzasadnienia decyzji.

Zaprezentowane stanowisko Sądu nie oznacza oczywiście, że organ bezwzględnie zobligowany był do dokonania określenia innej podstawy opodatkowania poprzez oszacowanie na podstawie art. 32 ustawy o VAT, czy zastosowanie wartości rynkowej na podstawie art. 29 ust. 9 ustawy o VAT. Powinien jednak wyjaśnić stronie czy w tym przypadku odmienne określenie wysokości obrotu jest możliwe.

W tej sytuacji ustosunkowanie się Sądu do zarzutów dotyczących naruszenia tych przepisów (art. 29 ust. 9 i 32 ustawy o VAT) należy uznać za przedwczesne.

Rozpoznając ponownie sprawę organ przeanalizuje czy w odniesieniu do dostawy działki podlegającej opodatkowaniu, istnieje możliwość uwzględnienia wniosku strony dotyczącego określenia podstawy opodatkowania odmiennie niż wynika to z aktu notarialnego z dnia 5 kwietnia 2007 r.

Z powyższych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) oraz art. 200 w zw. z art. 205 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Sąd orzekł jak w sentencji.

TF