Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 29/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-03-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6463 Wzory przemysłowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 89 ust. 1 w zw. z art. 117, art. 255, art. 102 ust. 1 i 2, art. 104
journal: Dz.U. 2017 poz 776
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędziowie: Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Sędzia WSA Grzegorz Nowecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 marca 2021 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi G. sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] września 2020 r., nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] września 202 r. nr [...] którą organ po rozpoznaniu sprawy z wniosku L. sp. z o.o. z siedzibą K. o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "[...]" [...] udzielonego na rzecz G. sp. z o.o. z siedzibą w G. - na podstawie art. 117 ust. 1 w zw. z art. 89 ust. 1 pkt 1 oraz art. 104 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (t. j. Dz. U. 2017, poz. 776) oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p.:

1. unieważnił prawo z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "[...]" [...];

2. przyznał L. sp. z o.o. z siedzibą K. od G. sp. z o.o. z siedzibą w G., kwotę w wysokości 2.697 zł. (słownie: dwa tysiące sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Decyzję wydano w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.

W dniu 23 marca 2020 r. L. sp. z o.o. z siedzibą K. złożyła wniosek o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "[...]" [...] udzielonego na rzecz G. sp. z o.o. z siedzibą w G..

Uzasadniając swoje stanowisko wnioskodawca wskazał, że sporny wzór narusza art. 103, 104 i 117 ust. 2 p.w.p. gdyż nie jest nowy, nie posiada indywidualnego charakteru, a korzystanie z niego jest sprzeczne z dobrymi obyczajami. Wskazał także, iż korzystanie z tego wzoru narusza prawa majątkowe wnioskodawcy.

We wniosku podniesiono, że sporny wzór jest podobny do wzoru wspólnotowego zarejestrowanego pod numerem [...], co zdają się potwierdzać postanowienia Sądu Okręgowego w [...] w przedmiocie zabezpieczenia roszczeń wydane w procesie cywilnym.

Uprawniony pismem z dnia 15 czerwca 2020 r. wniósł o oddalenie wniosku gdyż w jego ocenie wzór sporny nie jest tożsamy z wzorem przeciwstawionym. Ponadto swoboda twórcza i specyfika zorientowanego użytkownika determinuje, że wzór sporny posiada indywidualny charakter. W dalszej części swojego stanowiska uprawniony zwrócił uwagę na okoliczność, że naruszenie dobrych obyczajów miałoby miejsce gdyby sam wzór je naruszał, przepis art. 106 p.w.p. nie odnosi się bowiem do elementów zachowania zgłaszającego. Z kolei w zakresie naruszenia praw majątkowych podniósł, że Urząd Patentowy nie posiada kognicji do oceny samego naruszenia praw majątkowych, a wnioskodawca nie przedłożył żadnego dokumentu sądowego na tę okoliczność.

Na rozprawie przed Urzędem Patentowym w dniu [...] września 2020 r. strony podtrzymały swoje dotychczasowe stanowiska w sprawie.

Wnioskodawca wycofał wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu wzornictwa przemysłowego. Wskazał ponadto że w jego ocenie wzór sporny oraz przeciwstawiony różnią się, niemniej jednak w jego ocenie różnice te dotyczą elementów niewidocznych podczas normalnego użytkowania. Wskazał że różnice te dotyczą ponadto elementów ściśle technicznych, które w związku z tym nie podlegają ocenie.

Uprawniony wskazał, że porównania pomiędzy wzorami i produktami nie dotyczą stricte unieważnianego wzoru, lecz dotyczą wyrobu w postaci profilu aluminiowego [...]. Podkreślił, że w jego ocenie sporny wzór przemysłowy posiada indywidualny charakter również na tle wcześniejszych ujawnień zawartych i przedstawionych w piśmie procesowym ze sprawy o sygn. akt [...]. Żaden z ujawnionych tam wzorów nie posiada cechy istotnej wzoru, a mianowicie znajdujących się w dolnej powierzchni sześciu ukształtowanych rowków wzdłużnych o kształcie półkola każdy. Cecha ta jest już sama w sobie wystarczająca dla zorientowanego użytkownika by sporny wzór wywierał na nim odrębne wrażenie.

W uzasadnieniu swojej decyzji z dnia [...] września 2020 r. o unieważnieniu prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "[...]" Urząd Patentowy wskazał, że w świetle art. 89 ust. 1 w związku z art. 117 ust. 1 p.w.p. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego może być unieważnione w całości lub w części, na wniosek każdego kto wykaże, że nie zostały spełnione warunki wymagane do uzyskania tego prawa. Zgodnie z art. 255 ust. 4 ustawy Prawo własności przemysłowej, Urząd Patentowy rozpatruje sprawę w granicach wniosku i jest związany podstawą prawną wskazaną przez wnioskodawcę.

W przedmiotowej sprawie wnioskodawca podniósł m.in. zarzut braku cechy indywidualnego charakteru, a więc przesłanki stypizowanej w art. 104 p.w.p. Kolegium Orzekające było zatem zobowiązane do analizy materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy w kontekście tego zarzutu w pierwszej kolejności.

W świetle art. 102 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej w brzmieniu obowiązującym w dniu zgłoszenia spornego wzoru - tj. w dniu [...] listopada 2018 r. - wzorem przemysłowym jest nowa i posiadająca indywidualny charakter postać wytworu lub jego części, nadana mu, w szczególności, przez cechy linii, konturów, kształtów, kolorystykę, fakturę lub materiał wytworu oraz przez jego ornamentację.

Przepis art. 102 ust. 2 p.w.p. precyzuje, że wytworem jest każdy przedmiot wytworzony w sposób przemysłowy lub rzemieślniczy, obejmujący w szczególności opakowanie, symbole graficzne oraz kroje pisma typograficznego, z wyłączeniem programów komputerowych.

Systematyzując powyższą definicję organ patentowy podkreślił, iż aby postać wytworu można było uznać za wzór przemysłowy, podlegający ochronie muszą zostać spełnione kumulatywnie dwie przesłanki: nowości (art. 103 ust. 1 p.w.p.) oraz indywidualnego charakteru (art. 104 p.w.p.). Kolegium Orzekające podzieliło stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w wyroku z dnia 15 stycznia 2014 r. (sygn. akt II GSK 1625/12) wskazał bezpośrednio, iż "wytwór, który nie spełnia którejkolwiek z przesłanek wymienionych w art. 102 p.w.p. nie może być chroniony prawem z rejestracji wzoru przemysłowego. W doktrynie przyjęto, iż wystąpienie jednej z cech przy braku drugiej wyłącza możliwość ochrony wzoru (A. Tishner - System Prawa Prywatnego)". W świetle powyższego wzór przemysłowy nie może być zarejestrowany jeśli nie spełnia choćby jednej z przesłanek stypizowanych w art. 102 p.w.p., a dookreślonych w art. 103 p.w.p. oraz w art. 104 p.w.p.

Organ podkreślił, że według przepisu art. 104 p.w.p. (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 1410 z późn. zm.) wzór przemysłowy odznacza się indywidualnym charakterem, jeżeli ogólne wrażenie, jakie wywołuje na zorientowanym użytkowniku, różni się od ogólnego wrażenia wywołanego na nim przez wzór publicznie udostępniony przed datą, według której oznacza się jego pierwszeństwo. Należy zatem zauważyć, iż warunkiem sine qua non dla zastosowania art. 104 p.w.p. jest wcześniejsze publiczne udostępnienie wzoru przeciwstawionego przed datą zgłoszenia. Kolegium Orzekające dokonało zatem analizy wcześniejszego publicznego udostępnienia wzoru przeciwstawionego przed datą zgłoszenia (tj. przed [...] listopada 2018 r.).

Przedmiotem wzoru przemysłowego jest Profil oświetleniowy.

Organ podał, że według opisu przedmiotem spornego wzoru przemysłowego jest "[...]". Cechami istotnymi spornego wzoru jest to, że posiada postać "przypominająca rynnę o kształcie konturu zbliżonego do trójkąta, który ma w dolnej powierzchni sześć ukształtowanych rowków wzdłużnych o kształcie półkola każdy a boczne krawędzie pod kątem rozwartym nad dolną powierzchnią, zagięte pod kątem zbliżonym do prostego do wewnątrz i zakończone elementem w postaci uformowanej stopki a poniżej podstawy zagięte do wewnątrz równolegle do dolnej powierzchni".

Dokonując analizy przedmiotowego wzoru Kolegium Orzekające uznało, iż sporny wzór przemysłowy nie posiada cechy indywidualnego charakteru, gdyż wywiera takie samo ogólne wrażenie jak wcześniej ujawniony wzór wspólnotowy zarejestrowany pod numerem [...].

W przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości, iż przeciwstawiony wór wspólnotowy numer [...] został ujawniony przed datą zgłoszenia spornego wzoru, gdyż został opublikowany już w 2012 r.

W ocenie organu nie ulega wątpliwości, iż powyższy wzór wspólnotowy może stanowić temporalnie skuteczne przeciwstawienie z uwagi na jego wcześniejsze upublicznienie - przed dniem zgłoszenia spornego wzoru (tj. przed [...] listopada 2018 r.). Zdaniem organu oceny posiadania indywidualnego charakteru lub jego braku, należy dokonać przez pryzmat zorientowanego użytkownika, czyli osoby, która w sposób stały używa danego produktu, nie jest to więc ani przeciętny konsument, ani przeciętny fachowiec, wystarczy, aby była to osoba, która ma wystarczający zasób wiedzy ogólnej, by ocenić wzór. Zorientowany użytkownik musi mieć wiadomości, wystarczające do oceny zakresu swobody twórczej i umieć zauważyć nawet stosunkowo małe różnice, istotne w przypadku wzorów o niewielkiej swobodzie twórczej (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2007 r" II CSK 302/07).

Oceniając możliwości projektowania nowych i oryginalnych rozwiązań profili oświetleniowych Kolegium miało na uwadze, że w przypadku wzorów, których ukształtowanie jest jedynie efektem założeń funkcjonalnych, swoboda twórcza jest mniejsza, niż w przypadku wzorów, które realizują również wymogi natury estetycznej. W następstwie powyższego Kolegium Orzekające uznało, że zakres swobody twórczej przy projektowaniu profili oświetlenia LED nie jest całkowicie ograniczony. Organ podkreślił, że wygląd profilu oświetleniowego jest z pewnością w jakimś zakresie determinowany funkcją techniczną, jednak nie ogranicza to całkowicie swobody projektowania tego rodzaju wzorów. Jakkolwiek więc zakres swobody twórczej jest w pewnym stopniu ograniczony, to funkcjonalność profilu nie wymusza na nim przyjęcia tożsamego ze wzorem wspólnotowym układu linii i ich proporcji. W przedmiotowej sprawie Kolegium uznało, iż zakres swobody twórcy przy projektowaniu profili oświetleniowych jest zatem na tyle szeroki, że projektant nowych profili oświetleniowych nie musi imitować postaci znanych już profili oświetleniowych.

Kolegium Orzekające związane zarzutami wniosku, dokonało oceny cechy indywidualnego charakteru spornego wzoru przemysłowego stypizowanego w art. 104 p.w.p. poprzez szczegółowe porównanie spornego wzoru z wzorem wspólnotowym o numerze [...]. Oceny indywidualnego charakteru organ dokonał przy uwzględnieniu swobody twórczej przez pryzmat zorientowanego użytkownika. Dokonując zestawienia spornego wzoru z ujawnionym wcześniej profilem oświetleniowym zarejestrowanym jako wzór wspólnotowy [...], przed datą zgłoszenia spornego wzoru, Kolegium doszło do wniosku, iż są one postaciowo bardzo zbliżone.

Kolegium stwierdziło, że sporny wzór przemysłowy z punktu widzenia zorientowanego użytkownika jest podobny do wzoru wspólnotowego zarejestrowanego na rzecz wnioskodawcy. Ogólne wrażenie użytkownika determinuje w obu przypadkach kształt zbliżony do sześciokąta, widoczna charakterystyczna łezka (półokrągłe wgłębienie) a także proporcje ścianek. Sporny wzór jak i przeciwstawiony posiadają bardzo podobne cechy istotne, co znamienne zostały one wskazane przez uprawnionego w opisie wzoru spornego. Postać porównywanych profili przypomina bowiem rynnę o kształcie konturu zbliżonego do trójkąta, który ma w dolnej powierzchni ukształtowane rowki wzdłużne oraz posiadające boczne krawędzie pod kątem rozwartym nad dolną powierzchnią, są one zagięte pod kątem do wewnątrz i zakończone elementem w postaci uformowanej stopki, zaś poniżej podstawy zagięte do wewnątrz równolegle do dolnej powierzchni. W konsekwencji powyższego profile oświetleniowe spornego wzoru przemysłowego oraz wzoru wspólnotowego, są do siebie podobne przez co wywołują takie samo ogólne wrażenie na zorientowanym użytkowniku.

W ocenie Urzędu Patentowego, ustalenia takowego nie zmieniają nawet drobne różnice pomiędzy tymi wzorami, które uwidoczniają się w przekrojach i dotyczą w głównej mierze elementów o funkcjonalnym charakterze (żłobienia w spodniej części profilu służące do odprowadzania ciepła) nie są one jednak na tyle istotne, aby mogły zdominować ogólne wrażenie wywierane na zorientowanym użytkowniku. Innymi słowy, różnice pomiędzy wzorami porównywanymi są niewystarczające by uznać, że wzory te są odmienne w świetle art. 104 p.w.p.

W związku z tym, że stypizowana w art. 104 p.w.p. cecha braku indywidualnego charakteru jest samodzielną przesłanką wystarczającą do unieważnienia prawa z rejestracji spornego wzoru, Kolegium Orzekające odstąpiło od rozpatrywania zasadności pozostałych zarzutów w świetle przedłożonego materiału. Mając powyższe na uwadze Urząd Patentowy uznał, że należało unieważnić prawo z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "[...]" [...] .

Powyższa decyzja Urzędu Patentowego z dnia [...] września 2020 r. stała się w całości przedmiotem skargi G. Sp. z o.o., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Strona skarżąca zarzuciła decyzji:

1. naruszenie prawa materialnego z art. 102 pkt 1 i 104 pkt 1 poprzez przyjęcie, iż wzór przemysłowy nie odznacza się indywidualnym charakterem;

2. naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7 i 77 § 1 kpa, polegające na pominięciu szeregu istotnych okoliczności sprawy oraz art. 107 § 3 kpa polegającego na braku wyczerpującego uzasadnienia decyzji, co miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.

3. naruszenie przepisów postępowania tj. art. 80 kpa, poprzez wnioskowanie i stwierdzenia faktów niepoparte materiałem dowodowym, oraz wnioskowanie z nim sprzeczne.

W oparciu o tak przedstawione zarzuty, strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca rozwinęła przedstawione zarzuty.

W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy Rzeczpospolitej Polskiej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ w zaskarżonej decyzji nie można dopatrzyć się naruszenia prawa, które zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a lub c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), obligowałyby Sąd do uchylenia tego aktu. Nie zachodzą także w kontrolowanym postępowaniu wady kwalifikowane, uzasadniające stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji ani podstawy do wznowienia postępowania administracyjnego.

Na wstępie podkreślić należy, że w świetle art. 89 ust. 1 w związku z art. 117 ust. 1 p.w.p. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego może być unieważnione w całości lub w części, na wniosek każdego kto wykaże, że nie zostały spełnione warunki wymagane do uzyskania tego prawa. Zgodnie z art. 255 ust. 4 ustawy Prawo własności przemysłowej, Urząd Patentowy rozpatruje sprawę w granicach wniosku i jest związany podstawą prawną wskazaną przez wnioskodawcę.

Trzeba zauważyć, że w badanej sprawie wnioskodawca podniósł m.in. zarzut braku cechy indywidualnego charakteru, a więc przesłanki stypizowanej w art. 104 p.w.p. Organ patentowy był więc zobowiązane do analizy materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy w kontekście tego zarzutu w pierwszej kolejności.

Zgodnie z art. 102 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej w brzmieniu obowiązującym w dniu zgłoszenia spornego wzoru - tj. w dniu [...] listopada 2018 r. - wzorem przemysłowym jest nowa i posiadająca indywidualny charakter postać wytworu lub jego części, nadana mu, w szczególności, przez cechy linii, konturów, kształtów, kolorystykę, fakturę lub materiał wytworu oraz przez jego ornamentację. Przepis art. 102 ust. 2 p.w.p. precyzuje, że wytworem jest każdy przedmiot wytworzony w sposób przemysłowy lub rzemieślniczy, obejmujący w szczególności opakowanie, symbole graficzne oraz kroje pisma typograficznego, z wyłączeniem programów komputerowych.

Biorąc pod uwagę takie brzmienie przepisu, należy uznać, iż aby postać wytworu można było uznać za wzór przemysłowy, podlegający ochronie muszą zostać spełnione kumulatywnie dwie przesłanki: nowości (art. 103 ust. 1 p.w.p.) oraz indywidualnego charakteru (art. 104 p.w.p.).

Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę także podziela przywołane przez organ stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w wyroku z dnia 15 stycznia 2014 r. (sygn. akt II GSK 1625/12) wskazał bezpośrednio, iż "wytwór, który nie spełnia którejkolwiek z przesłanek wymienionych w art. 102 p.w.p. nie może być chroniony prawem z rejestracji wzoru przemysłowego. W doktrynie przyjęto, iż wystąpienie jednej z cech przy braku drugiej wyłącza możliwość ochrony wzoru (A. Tishner - System Prawa Prywatnego)". W świetle powyższego wzór przemysłowy nie może być zarejestrowany jeśli nie spełnia choćby jednej z przesłanek stypizowanych w art. 102 p.w.p., a dookreślonych w art. 103 p.w.p. oraz w art. 104 p.w.p.

Według przepisu art. 104 p.w.p. (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 1410 z późn. zm.) wzór przemysłowy odznacza się indywidualnym charakterem, jeżeli ogólne wrażenie, jakie wywołuje na zorientowanym użytkowniku, różni się od ogólnego wrażenia wywołanego na nim przez wzór publicznie udostępniony przed datą, według której oznacza się jego pierwszeństwo. Sąd stwierdza, że warunkiem sine qua non dla zastosowania art. 104 p.w.p. jest wcześniejsze publiczne udostępnienie wzoru przeciwstawionego przed datą zgłoszenia. W niniejszej sprawie organ prawidłowo dokonał analizy wcześniejszego publicznego udostępnienia wzoru przeciwstawionego przed datą zgłoszenia (tj. przed [...] listopada 2018 r.).

W sprawie niniejszej przedmiotem wzoru przemysłowego jest "[...]".

Sąd zauważa, że organ patentowy prawidłowo wskazał, że według opisu przedmiotem spornego wzoru przemysłowego jest "[...]". Cechami istotnymi spornego wzoru jest to, że posiada postać "przypominająca rynnę o kształcie konturu zbliżonego do trójkąta, który ma w dolnej powierzchni sześć ukształtowanych rowków wzdłużnych o kształcie półkola każdy a boczne krawędzie pod kątem rozwartym nad dolną powierzchnią, zagięte pod kątem zbliżonym do prostego do wewnątrz i zakończone elementem w postaci uformowanej stopki a poniżej podstawy zagięte do wewnątrz równolegle do dolnej powierzchni".

Dokonując analizy przedmiotowego wzoru organ zasadnie uznał, iż sporny wzór przemysłowy nie posiada cechy indywidualnego charakteru, gdyż wywiera takie samo ogólne wrażenie jak wcześniej ujawniony wzór wspólnotowy zarejestrowany pod numerem [...].

W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, iż przeciwstawiony wór wspólnotowy numer [...] został ujawniony przed datą zgłoszenia spornego wzoru, gdyż został opublikowany już w 2012 r. Zdaniem Sądu jest oczywieste, iż powyższy wzór wspólnotowy może stanowić temporalnie skuteczne przeciwstawienie z uwagi na jego wcześniejsze upublicznienie - przed dniem zgłoszenia spornego wzoru (tj. przed [...] listopada 2018 r.). Oceny posiadania indywidualnego charakteru lub jego braku, należało dokonać przez pryzmat zorientowanego użytkownika, czyli osoby, która w sposób stały używa danego produktu, nie jest to więc ani przeciętny konsument, ani przeciętny fachowiec, wystarczy, aby była to osoba, która ma wystarczający zasób wiedzy ogólnej, by ocenić wzór. Zorientowany użytkownik musi mieć wiadomości, wystarczające do oceny zakresu swobody twórczej i umieć zauważyć nawet stosunkowo małe różnice, istotne w przypadku wzorów o niewielkiej swobodzie twórczej (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2007 r" II CSK 302/07).

Zdaniem Sądu, oceniając możliwości projektowania nowych i oryginalnych rozwiązań profili oświetleniowych, UP prawidłowo uznał, że w przypadku wzorów, których ukształtowanie jest jedynie efektem założeń funkcjonalnych, swoboda twórcza jest mniejsza, niż w przypadku wzorów, które realizują również wymogi natury estetycznej. W następstwie powyższego organ prawidłowo przyjął, że zakres swobody twórczej przy projektowaniu profili oświetlenia LED nie jest całkowicie ograniczony. Wypada podkreślić, że wygląd profilu oświetleniowego jest z pewnością w jakimś zakresie determinowany funkcją techniczną, jednak nie ogranicza to całkowicie swobody projektowania tego rodzaju wzorów. Jakkolwiek więc zakres swobody twórczej jest w pewnym stopniu ograniczony, to funkcjonalność profilu nie wymusza na nim przyjęcia tożsamego ze wzorem wspólnotowym układu linii i ich proporcji. W przedmiotowej sprawie organ patentowy zasadnie przyjął, iż zakres swobody twórcy przy projektowaniu profili oświetleniowych jest zatem na tyle szeroki, że projektant nowych profili oświetleniowych nie musi imitować postaci znanych już profili oświetleniowych.

Organ związany zarzutami wniosku, dokonał oceny cechy indywidualnego charakteru spornego wzoru przemysłowego stypizowanego w art. 104 p.w.p. poprzez szczegółowe porównanie spornego wzoru z wzorem wspólnotowym o numerze [...]. Oceny indywidualnego charakteru organ dokonał przy uwzględnieniu swobody twórczej przez pryzmat zorientowanego użytkownika. Dokonując zestawienia spornego wzoru z ujawnionym wcześniej profilem oświetleniowym zarejestrowanym jako wzór wspólnotowy [...], przed datą zgłoszenia spornego wzoru, słusznie Urząd Patentowy doszedł do wniosku, iż są one postaciowo bardzo zbliżone.

Sąd podziela stanowisko organu, że sporny wzór przemysłowy z punktu widzenia zorientowanego użytkownika jest podobny do wzoru wspólnotowego zarejestrowanego na rzecz wnioskodawcy. Ogólne wrażenie użytkownika determinuje w obu przypadkach kształt zbliżony do sześciokąta, widoczna charakterystyczna łezka (półokrągłe wgłębienie) a także proporcje ścianek. Sporny wzór jak i przeciwstawiony posiadają bardzo podobne cechy istotne, co znamienne zostały one wskazane przez uprawnionego w opisie wzoru spornego. Postać porównywanych profili przypomina bowiem rynnę o kształcie konturu zbliżonego do trójkąta, który ma w dolnej powierzchni ukształtowane rowki wzdłużne oraz posiadające boczne krawędzie pod kątem rozwartym nad dolną powierzchnią, są one zagięte pod kątem do wewnątrz i zakończone elementem w postaci uformowanej stopki, zaś poniżej podstawy zagięte do wewnątrz równolegle do dolnej powierzchni. W konsekwencji powyższego profile oświetleniowe spornego wzoru przemysłowego oraz wzoru wspólnotowego, są do siebie podobne przez co wywołują takie samo ogólne wrażenie na zorientowanym użytkowniku.

Należy zgodzić się ze stanowiskiem organy że, ustalenia takowego nie zmieniają nawet drobne różnice pomiędzy tymi wzorami, które uwidoczniają się w przekrojach i dotyczą w głównej mierze elementów o funkcjonalnym charakterze (żłobienia w spodniej części profilu służące do odprowadzania ciepła) nie są one jednak na tyle istotne, aby mogły zdominować ogólne wrażenie wywierane na zorientowanym użytkowniku. Innymi słowy, różnice pomiędzy wzorami porównywanymi są niewystarczające by uznać, że wzory te są odmienne w świetle art. 104 p.w.p.

W związku z tym, że stypizowana w art. 104 p.w.p. cecha braku indywidualnego charakteru jest samodzielną przesłanką wystarczającą do unieważnienia prawa z rejestracji spornego wzoru, organ mógł odstąpić od rozpatrywania zasadności pozostałych zarzutów w świetle przedłożonego materiału dowodowego. Mając powyższe na uwadze, zdaniem Sądu, Urząd Patentowy miał podstawy do tego by unieważnić prawo z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "[...]" [...] .

W takiej sytuacji nie można skutecznie postawić organowi zarzutu naruszenia prawa materialnego. Sąd nie stwierdził w niniejszej sprawie także uchybień procesowych.

Urząd Patentowy RP w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, dokładnie wyjaśnił podstawę faktyczną i prawną swojego rozstrzygnięcia stosownie do art. 107 § 3 k.p.a. Zdaniem Sądu nie można także organowi przypisać zarzuconego w skardze naruszenia art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.