Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 612/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2020-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Zasądzono zwrot kosztów postępowania
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 41 ust. 2 pkt 5
journal: Dz.U. 2020 poz 360
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tj.

SENTENCJA

Dnia 1 grudnia 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska – Tylewicz (spr.) Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 grudnia 2020 roku sprawy ze skargi M. M. na decyzję Komendanta Policji z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie ekwiwalentu pieniężnego I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Komendanta Miejskiego Policji w [...] z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...], II. zasądza od Komendanta Policji na rzecz skarżącego kwotę [...]zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] maja 2020 r., nr [...] Komendant Policji (zwany dalej: Komendant Wojewódzki), po rozpatrzeniu odwołania asp. (w stanie spoczynku) A. M. (zwanego dalej: skarżący), utrzymał w mocy decyzję Komendanta Miejskiego Policji w [...] (zwanego dalej: Komendant Miejski) z dnia [...] lutego 2020 r., [...] dotyczącą przyznania odwołującemu się ekwiwalentu pieniężnego z tytułu niewykorzystanego czasu wolnego od służby.

Powyższe rozstrzygnięcia zapadły w następujących okolicznościach faktycznych sprawy.

Z akt sprawy, w szczególności ze stanowiska Komendanta Miejskiego (zob. k. 14 i n. akt administracyjnych), a zarazem faktem bezspornym jest, że A. M. został zwolniony ze służby w Policji z dniem [...] lutego 2020 r. na mocy rozkazu personalnego Komendanta Wojewódzkiego z dnia [...] stycznia 2020 r., [...]. Nastąpiło do na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2020 r., poz. 360 z późn. zm., zwanej dalej: Upol). W tym miejscu można dodać za organem, że wobec faktu zaprzestania pełnienia służby z powodu choroby skarżący nie mógł wypracować nadgodzin w okresach [...] maja 2019, [...] października 2019, [...] listopada 2019, [...] listopada 2019, [...] grudnia 2019 [...] lutego 2020 – [...] lutego 2020 r. To wszystko spowodowało, że na datę zwolnienia ze służby aktualna pozostała potrzeba uregulowania kwestii ekwiwalentu pieniężnego za czas wolny od służby, którego funkcjonariusz w zaistniałych warunkach nie mógł wykorzystać w ramach wcześniej pełnionej (do rozpoczęcia zwolnienia lekarskiego) czynnej służby.

Pismem z dnia [...] lutego 2020 r. A. M. zwrócił się o wypłatę "zaległych nadgodzin" (k. 26 akt administracyjnych). Wniosek ten przekazano do Wydziału Kadr i Szkolenia Komendy Miejskiej.

Pismem z dnia [...] lutego 2020 r., [...] Zastępca Naczelnika Wydziału Kadr i Szkolenia Komendy Miejskiej zwrócił się do Komendanta Komisariatu Policji [...] (A. M. był wcześniej w tym Komisariacie zastępcą dyżurnego Zespołu Dyżurnych Wydziału Prewencji) o wyjaśnienie jaką ilość nadgodzin funkcjonariusz wypracował do dnia zwolnienia ze służby w Policji (k. 3 akt administracyjnych).

Pismem z dnia [...] lutego 2020 r., [...] Zastępca Komendanta Komisariatu Policji poinformował, że A. M. pracując w Komisariacie Policji [...] wypracował 80,5 nadgodzin, z czego 53,5 godzin zostało wypracowanych do [...] czerwca 2019 r., natomiast 27 godzin od [...] lipca 2019 r. (k. 5 akt administracyjnych).

Decyzją z dnia [...] lutego 2020 r., [...], Komendant Miejski, działając na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2020 r., poz. 256 z późn. zm., zwanej dalej: Kpa) oraz art. 33 ust. 1-3a i art. 107 ust. 1 Upol przyznał A. M. ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany czas wolny od służby w wymiarze 80,5 godzin, z czego 53,5 godzin zostało wypracowanych do [...] czerwca 2019 r., natomiast 27 godzin od [...] lipca 2019 r. w zamian za czas służby przekraczający normę określoną w art. 33 ust. 2 Upol (k. 6 i n. akt administracyjnych).

W odwołaniu od powyższej decyzji A. M. wskazał, że nie zgadza się z ustaleniem dotyczącym ilości wypracowanych nadgodzin. Wyjaśnił, że zgodnie z § 11 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 października 2001 r. w sprawie rozkładu czasu służby policjantów (Dz. U. Nr 131, poz. 1471 z późn. zm., zwanego dalej: Rozporządzenie), według brzmienia nadanego mu rozporządzeniem zmieniającym z dnia 22 września 2014 r. (Dz. U. poz. 1286), stanowi, że czas na bezpośrednie przygotowanie do służby i jej zdanie, a w szczególności na przyjęcie lub zdanie dokumentacji z przebiegu służby, uzbrojenia i wyposażenia, wlicza się do czasu służby. Czas ten nie powinien być dłuższy niż 30 minut.

Funkcjonariusz wskazał dalej, że w trakcie jego służby jako dyżurny czynności przygotowawcze na zajmowanym stanowisku trwały niejednokrotnie nawet godzinę, przedłużając czas służby do 13 godzin. Dodatkowo [...] czerwca 2018 r. Komendant Komisariatu wydał polecenie uczestniczenia policjantów w odprawach przed rozpoczęciem służby, co miało mieć miejsce o godzinie 7.45 oraz o 19.45. Obowiązek ten wydłużył dodatkowo czas pełnienia służby. Wskazując na te fakty A. M. zwrócił się o zweryfikowanie i przeliczenie wypracowanych przez niego ponadnormatywnych godzin służby za okres od wejścia w życie nowelizacji § 11 Rozporządzenia, to jest od 9 października 2014 r. (k. 12-13 akt administracyjnych).

Pismem z dnia [...] maja 2020 r., [...] Komendant Komisariatu Policji [...], wyjaśnił, że ilość nadgodzin w wymiarze 80,5 wypracowana przez A. M. wynika bezpośrednio z Systemu Wspomagania Obsługi Policji. W ilości wskazanych godzin został uwzględniony czas, w którym funkcjonariusz stawiał się do służby 15 minut przed jej rozpoczęciem oraz pozostawał 15 minut po jej zakończeniu (ogółem 30 minut) (k. 23 akt administracyjnych).

Do akt sprawy dołączono także wydruk (tzw. screen ekranu) z Systemu Wspomagania Obsługi Policji, w którym widnieje w rubryce godzin nadliczbowych wartość "80,5" (k. 10 akt administracyjnych).

Opisaną na wstępie decyzją z dnia [...] maja 2020 r., [...] Komendant Wojewódzki utrzymał decyzję Komendanta Miejskiego w mocy na podstawie art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 Kpa (k. 29 i n. akt administracyjnych)

Organ odwoławczy wyjaśnił, że postępowanie dotyczy nadgodzin wypracowanych do dnia [...] września 2019 r., co oznacza, że nastąpiło to przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia [...] lipca 2019 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r., poz. 1635), wobec czego zgodnie z art. 11 tej ustawy nowelizującej policjantowi zwalnianemu ze służby przysługuje ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany czas wolny udzielony na podstawie art. 33 ust. 3 Upol w dotychczasowym brzmieniu. W związku ze wskazywanym przez skarżącego § 11 Rozporządzenia, zgodnie z którym czas na bezpośrednie przygotowanie do służby i jej zdanie, a w szczególności na przyjęcie lub zdanie dokumentacji z przebiegu służby, uzbrojenia i wyposażenia, wlicza się do czasu służby; czas ten nie powinien być dłuższy niż 30 minut, organ wskazał, że na § 9 ust. 1 i 2 Rozporządzenia, wedle których za przedłużony czas służby przekraczający normę określoną w art. 33 ust. 2 Upol policjantowi udziela się w tym samym wymiarze czasu wolnego, z zastrzeżeniem § 10. W okresie rozliczeniowym każde 8 godzin przekraczające normę określoną w art. 33 ust. 2 Upol jest równoważne jednemu dniowi wolnemu.

Komendant Wojewódzki wyjaśnił wreszcie, że w myśl art. 114 ust. 1 pkt 2 Upol policjant zwalniany ze służby otrzymuje ekwiwalent pieniężny za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe lub dodatkowe oraz za niewykorzystany czas wolny od służby udzielany na podstawie art. 33 ust. 3 Upol.

Przenosząc powyższe na realia sprawy organ odwoławczy wskazał, że dokonywanie weryfikacji materiału dowodowego, czego domaga się A. M. w odwołaniu, jest bezcelowe. Jest tak dlatego, że w toku postępowania nie zanegowano faktu wypracowania przez funkcjonariusza nadgodzin wynikających z § 11 Rozporządzenia. Potwierdził to w swoim piśmie z dnia [...] lutego 2020 r., Komendant Komisariatu Policji [...] w [...]. Końcowo Komendant Wojewódzki dodał, że rozstrzygając sprawę w oparciu o zebrany materiał miał na uwadze zasadę szybkości postępowania wynikającą z art. 12 § 1 Kpa.

Od decyzji Komendanta [...] A. M. wywiódł bardzo obszerną skargę, w której domagając się uchylenia decyzji obu instancji oraz zasądzenia na jego rzecz kosztów postępowania, zarzucił naruszenie:

– art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 Kpa poprzez ograniczenie postępowania dowodowego tylko do informacji wygenerowanej z systemu elektronicznego, pomimo, że dane tam zawarte są nieprecyzyjne i nie pozwalają na szczegółowe określenie rzeczywistego czasu pracy;

– art. 78 Kpa poprzez nie uwzględnienie wniosków dowodowych skarżącego (wobec nieprecyzyjnych danych z Systemu Wspomagania Obsługi Policji);

– art. 80 Kpa poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego i nie uwzględnienie, że czas przygotowania do służby funkcjonariusza na stanowisku dyżurnego komisariatu niejednokrotnie przekraczał nawet 30 minut;

– art. 8 w zw. z art. 107 § 3 Kpa poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji, zwłaszcza nie wskazanie daty, od którego momentu zliczone zostały godziny nadliczbowe (to jest czy nastąpiło to tylko od [...] lutego 2019 r., czy od dnia [...] maja 2019 r., czy przed lub po [...] czerwca 2019 r., czy też od momentu wejścia w życie nowelizacji § 11 Rozporządzenia). W tym kontekście A. M. przypominał, że powyższe ma znaczenie w kontekście takich faktów, jak to, że gdy doszło do zmiany na stanowisku Komendanta Komisariatu Policji [...], nowy Komendant oświadczył, że będzie zaliczał do służby godziny nadliczbowe, natomiast odmawiał ich rozliczenia za wcześniejszy okres (przed objęciem przez niego stanowiska).

Spośród motywów skargi warto wymienić argument skarżącego, który wskazał, że gdyby zliczyć wszystkie dni jego służby przypadające od dnia wejścia w życie nowelizacji § 11 Rozporządzenia pozwalającej na wliczanie czasu przygotowania i zdania służby (559 dni przepracowanych), to daje to łącznie sumę 280 godzin nadliczbowych, których rozliczenia się domaga. Wykazując zakres służby A. M. dołączył do skargi grafiki służby dyżurnej począwszy od października 2014 r.

W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Odniósł się szeroko do zarzutów skargi, akcentując, że System Wspomagania Obsługi Policji zawiera kompletne dane i na jego podstawie ustalono ilość nadgodzin skarżącego. O fakcie doliczenia czasu przygotowania służby (30 min.) zapewnił Komendant Komisariatu Policji [...]. Komendant Wojewódzki zaznaczył także, że nawet jeżeli wcześniej nie było to kompleksowo ewidencjonowane elektronicznie, to jednak z czasem godziny nadliczbowe były wpisywane do Systemu Wspomagania Obsługi Policji. Gdy chodzi natomiast o grafiki służby organ odwoławczy zaznaczył, że "same grafiki służb pełnionych przez skarżącego dołączone do skargi, a także listy obecności, na które wskazuje pełnomocnik, nie mogą stanowić podstawy do doliczenia do każdej z tych służb dodatkowych 30 minut, niezbędnych do przygotowania się do niej lub jej zakończenia. Ich analiza potwierdza jedynie daty i godzinę rozpoczęcia służby". Dalej Komendant Wojewódzki wywodził, że czas na przygotowanie się do służby funkcjonariusza oraz na jej zdanie następnej zmianie po jej zakończeniu nie zawsze jest równy i wynosi 30 minut. Jest on uzależniony do specyfiki służby w danym dniu, ilości zdarzeń, ich charakteru i złożoności. Czas służby, o którym mowa w § 11 Rozporządzenia musi być faktycznie wypracowany i odpowiednio udokumentowany oraz nie przysługuje z urzędu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

W ocenie Sądu sprawa nie została przez organy wyjaśniona w stopniu wystarczającym w kontekście wymagań z art. 7 i art. 77 § 1 Kpa.

Skład orzekający na wstępie zaznacza, że nie podważa co do zasady logiki rozumowania organów. Ujmując to syntetycznie przyjęły one, że skoro z Systemu Wspomagania Obsługi Policji wynika, jaką ilość nadgodzin A. M. wypracował, a Komendant Komisariatu Policji [...] potwierdził, że obliczając te godziny uwzględniono czas, o którym mowa w § 11 Rozporządzenia, to oznacza, że pozyskana z Systemu wartość – 80,5 nadgodzin – jest prawidłowym wynikiem. Komendant Wojewódzki (zwłaszcza w odpowiedzi na skargę) akcentował też, że godziny przygotowania do i zdania przez skarżącego służby zostały pobrane Systemu za okres całej służby skarżącego na stanowisku w Komisariacie.

W ocenie Sądu powyższy zakres postępowania wyjaśniającego można byłoby uznać za wystarczający, gdyby nie to, że dane o godzinach nadliczbowych zostały w sposób zdecydowany zakwestionowane przez A. M.. To z kolei zaktualizowało po stronie organów obowiązek bardziej wnikliwego sprawdzenia, jak i czy na pewno wszystkie wymagane dane o godzinach nadliczbowych uwzględniono w Systemie Wspomagania Obsługi Policji.

Zdaniem Sądu wyjaśnienia organu o tym, jak ów System funkcjonuje oraz o tym, że ewidencjonuje się tam czas służby rzeczywiście wypracowany (przez co nie muszą one odpowiadać ilości dni służby według grafików), nie są wystarczające, aby odeprzeć zarzuty stawiane przez skarżącego.

Najdalej idące wątpliwości składu orzekającego wiążą się z pewną niespójnością materiału dowodowego i wniosków Komendanta Wojewódzkiego.

Otóż organ odwoławczy najwyższą wagę przypisuje ustaleniom jakie płyną z pisma Zastępcy Komendanta Komisariatu Policji [...] z dnia [...] lutego 2020 r. (k. 5 akt administracyjnych) oraz pisma Komendanta Komisariatu Policji [...] z dnia [...] maja 2020 r., (k. 23 akt administracyjnych), w których wskazuje się, że System Wspomagania Obsługi Policji generuje wartość 80,5 nadgodzin w odniesieniu do A. M. i że jest to wartość uwzględniająca § 11 Rozporządzenia.

Sąd zwraca uwagę, że z pisma z dnia [...] maja 2020 r. jednoznacznie wynika, że System doliczał skarżącemu funkcjonariuszowi czas 15 minut przed rozpoczęciem służby i 15 minut po jej zakończeniu. Nie sposób rozstrzygnąć, czy takie wyjaśnienie było zamierzone, czy nie, niemniej trudno słowa Komendanta Komisariatu Policji [...] odczytać inaczej, niż tak, że wskazuje on na istnienie w Systemie Wspomagania Obsługi Policji automatycznego mechanizmu wliczania 2 razy po 15 minut czasu ponadnormatywnego przy przystąpieniu do i przy zdaniu służby (przynajmniej w odniesieniu do A. M.). Jeżeli natomiast w taki sposób System miałby działać, to w takich okolicznościach rzeczywiście otrzymany wynik 80,5 nadgodzin nie zgadza się z danymi z grafików służby skarżącego. Sąd nie mógł zweryfikować rzeczywistej ilości dni służby w sposób pewny z uwagi na formę grafików jako dokumentów wewnętrznych-roboczych (np. znajdujące się tam dopiski), niemniej nawet gdyby uznać za wiarygodną ilość godzin wypracowanych przez A. M. podaną w skardze, to rzeczywiście ilość nadgodzin wygenerowanych na podstawie samego tylko § 11 Rozporządzenia mogłaby oscylować nawet w granicach 280.

Powyższe wiedzie do konkluzji, że w Systemie Wspomagania Obsługi Policji:

– albo nie zaliczono A. M. nadgodzin za żądany przez niego okres (gdyby zakładać, że 2 razy 15 minut automatycznie doliczane było do każdego dnia służby)

– albo godziny te nie były doliczane automatycznie, ale wyłącznie jako godziny rzeczywiście wypracowane (tak sugeruje Komendant Wojewódzki w odpowiedzi na skargę).

Na pierwszą ze wskazanych wyżej hipotez wskazuje dokument zatytułowany "Analiza wykorzystania godzin nadliczbowych" i dołączony do akt administracyjnych po wydaniu decyzji drugiej instancji. Z zawartej w nim tabeli wynika, że System Wspomagania Obsługi Policji co prawda otrzymał zapytanie o zakres własnych danych za okres od [...] grudnia 1998 r. do [...] lutego 2020 r., jednak w rzeczywistości uwzględnił na potrzeby obliczeń tylko dane za miesiące od [...] grudnia 2018 r. do [...] lutego 2020 r.

Jeżeli natomiast wyliczenie nadgodzin w ilości 80,5 nastąpiło właśnie dlatego, że są to godziny rzeczywiście wypracowane, to oznaczać będzie, że materiał dowodowy sprawy jest niepełny. Nie zweryfikowano bowiem czy na pewno i jak rzeczywisty czas służby był w Systemie Wspomagania Obsługi Policji rejestrowany, zważywszy, że prawidłowość i kompletność ewidencjonowania czasu służby policjantów podważa konsekwentnie skarżący. Także Komendant Wojewódzki w odpowiedzi na skargę pośrednio przyznaje, że System nie był od początku funkcjonowania kompletny i niektóre dane, w tym dane o nadgodzinach, do niego dopisywano później z innych rejestrów.

Nie bez znaczenia dla sprawy są też takie okoliczności, jak to, że w czerwcu 2018 r. w Komisariacie Policji [...] wydane zostało polecenie uczestnictwa w odprawach właśnie 15 minut przed służbą (podnosi to skarżący w skardze, a organ przyznaje w odpowiedzi na skargę– zob. k. 79 akt sądowych). Temu z kolei – wedle wiedzy A. M. – miało towarzyszyć oświadczenie nowego Komendanta Komisariatu, który zadeklarował wliczanie odpraw do czasu pracy na przyszłość, natomiast wykluczył rozliczenie służby w tym zakresie za poprzednie okresy. Zdarzenia te aktualizują pytania o to, czy na pewno w Komisariacie Policji [...] od 2014 r. doliczano do czasu służby policjantów czas przygotowania i czas zdania służby w myśl § 11 Rozporządzenia, czy rejestrowano nadgodziny dopiero od czerwca 2018 r., wreszcie, czy były to może nadgodziny obejmujące tylko przygotowanie do służby czy też zdanie służby.

Mając to wszystko na uwadze, w ocenie Sądu, organy powinny rozpoznać sprawę ponownie, a w toku powtórzonego postępowania pozyskać wyjaśnienia ze strony osoby/komórki organizacyjnej mającej dostęp do danych o przebiegu służby A. M. i wykwalifikowanej w odczycie danych z Systemu Wspomagania Obsługi Policji. Wyjaśnienia te powinny pozwolić na ustalenie w sposób pewny:

– czy i za jaki okres nadgodziny skarżącego wynikające z § 11 Rozporządzenia (te konkretnie, a nie inne) rzeczywiście zostały do Systemu Wspomagania Obsługi Policji wpisane?

– dlaczego w tabeli pt.: "Analiza wykorzystania godzin nadliczbowych" wynik 80,5 godzin przypisano tylko do miesięcy od grudnia 2018 r. do [...] lutego 2019 r., a nie ma tam mowy o jakichkolwiek godzinach nadliczbowych za okres sprzed grudnia 2018 r.? Czy oznacza to, że za ten okres (przed grudniem 2018 r.) w ogóle nie brano pod uwagę nadgodzin generowanych na zasadzie § 11 Rozporządzenia?

– czy nadliczbowe godziny z § 11 Rozporządzenia były ewidencjonowane automatycznie (w maksymalnym zakresie 2 razy 15 minut na dzień służby)?

– czy były ewidencjonowane jako czas rzeczywiście wypracowany, a jeżeli tak, to w jaki sposób, według jakich danych źródłowych?

W razie wątpliwości co do powyższego wskazanym może być zasięgnięcie także opinii jednostek administrujących/obsługujących System Wspomagania Obsługi Policji odnośnie sposobu jego działania.

Poczynienie ustaleń dotyczących wyżej wskazanych kwestii pozwoli dopiero – w ocenie Sądu – odnieść się do zarzutów podnoszonych przez A. M..

Zdaniem składu orzekającego organy nie mogą zasłaniać się samymi wynikami wyliczeń z systemu informatycznego, jeżeli te są wprost kwestionowane przez zainteresowanego, który zresztą na tym przede wszystkim koncentruje swoje zarzuty. Zaznaczyć można w tym miejscu, że o ile dane o nadgodzinach z Systemu Wspomagania Obsługi Policji są zapewne matematycznie wyliczone prawidłowo, to jednak nie można wykluczyć błędów ludzkich, gdy chodzi o wprowadzanie do niego danych źródłowych o ewidencjonowanym czasie służby policjanta.

Podsumowując więc Sąd zaznacza, że w jego ocenie zaistniała konieczna potrzeba, aby dokonać dokładnego sprawdzenia danych z Systemu Wspomagania Obsługi Policji, gdyż tylko w ten sposób można odnieść się do zarzutów i zastrzeżeń zgłaszanych przez A. M..

Z uwagi na brak danych o zakresie i źródłach wpisów do wspomnianego wyżej Systemu Sąd tylko w ograniczonym zakresie mógł odnieść się do zarzutów skargi.

Jak już wynika po części z przedstawionego wyżej wywodu, zasadne okazały się zarzuty naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 Kpa. Zdaniem Sądu skarżący ma rację, że rozstrzygnięcie sprawy w oparciu o tylko o dane o jego nadgodzinach otrzymane z systemu informatycznego, było niewystarczające.

Sąd nie podziela zarzutów naruszenia art. 78 i 80 Kpa w sposób w jaki naruszenie tych przepisów zdefiniował A. M..

W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 78 Kpa i żądania skarżącego prowadzenia dowodów z nagrań monitoringu i z kart wejściowych do Komisariatu Policji skład orzekający wskazuje, że System Wspomagania Obsługi Policji jest wystarczającą ewidencją czasu służby pod warunkiem, że organy policji sprawdzą, czy dane tam wpisane są kompletne i były oparte były – w dacie ich rejestrowania – na właściwych źródłach. Zastrzec jednak trzeba, że jeżeli dane Systemu okażą się niekompletne, może zaistnieć potrzeba prowadzenia dodatkowych czynności wyjaśniających.

Organy nie popełniły też błędu odstępując od rozważań o rzeczywistym czasie przygotowania do służby i czasie zdania służby na stanowisku dyżurnego (art. 80 Kpa). A. M. wywodzi, że czas ten niekiedy przekraczał 30 minut. Sam skarżący ma jednak świadomość, że z samych przepisów prawa (§ 11 Rozporządzenia) wynika maksymalny rozmiar zaliczanych nadgodzin (maksymalnie 30 minut).

Zastrzeżenia można mieć natomiast do Komendanta Wojewódzkiego, gdy chodzi o uzasadnienie zaskarżonej decyzji. Organ rzeczywiście – jak zaznacza to skarżący w skardze – nie odniósł się do wszystkich uwag odwołania, zwłaszcza podniesionej w nim kwestii wpływu na rozliczenie nadgodzin faktu wydania przez Komendanta Komisariatu Policji [...] polecenia odpraw o godzinach 7.45 i 19.45.

Z opisanych wyżej przyczyn Sąd uznał, że zachodzą podstawy do uwzględnienia skargi ze względu na stwierdzone uchybienie art. 7 i art. 77 § 1 Kpa, które zaktualizowało potrzebę uchylenia decyzji obu instancji. Wyrok wydano na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm., zwanej dalej: Ppsa).

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 2 Ppsa w zw. z w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.). Na wysokość zasądzonej od organu odwoławczego kwoty złożyły się wynagrodzenie adwokata (w wysokości [...] złotych.) oraz opłata skarbowa od dokumentu pełnomocnictwa ([...] zł – k. 17 akt sądowych) (pkt II. sentencji wyroku).

Niniejsza sprawa została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z [...] października 2020 r., wydanym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 z późn. zm.).