Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1012/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2007-05-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 12 ust. 4, art. 13
journal: Dz.U. 2004 nr 10 poz 76
law: Ustawa z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o  przyznanie płatności
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Ryszard Bryk /spr./ Sędziowie WSA Joanna Zdrzałka AWSA Jolanta Ewa Wojtyna Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 31 maja 2007 r. sprawy ze skargi R. M. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wpisu do ewidencji producentów -skargę oddala-


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi R. M. jest decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...].09.2006 r., Nr [...] utrzymująca w mocy zaskarżoną odwołaniem przez w/w decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...].07.2006 r., Nr [...] odmawiającą wpisu R. M. do ewidencji producentów.

W podstawie prawnej decyzji powołano art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 18.12.2003 r. o krajowym systemie producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności /Dz. U. z 2004r., Nr 10, poz. 76/ oraz art. 5a ust. 4 ustawy z dnia 29.12.1993 r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa /Dz. U. z 1994 r., Nr 1, poz. 2, z późn. zm./.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przytoczył, że R. M. w dniu 17.05.2005 r. złożył wniosek o nadanie numeru identyfikacyjnego w ewidencji producentów bez pisemnej zgody małżonki i w sytuacji gdy w dniu 23.03.2004 r., dla współmałżonki K. M. został nadany numer identyfikacyjny 042974213 za zgodą R. M..

Organ I instancji wyznaczył rozprawę administracyjną w celu ustalenia prawidłowości nadania numeru identyfikacyjnego R. M. w dniu 17.05.2005 r. Na rozprawie administracyjnej K. M. oświadczyła, iż razem z mężem, tj. R. M. nie posiadają rozdzielności majątkowej, a działki ewidencyjne zadeklarowane w obu wnioskach o przyznanie płatności bezpośrednich stanowią ich wspólną własność. Rzeczone oświadczenie potwierdził R. M. i dodał, iż nadanie drugiego numeru identyfikacyjnego jest błędem pracownika ARIMR. W dniu 8.06.2006 r. do organu I instancji wpłynęło pismo K. i R. M. zatytułowane wyjaśnienia do protokołu z przesłuchania świadka. Z jego treści wynika, iż R. M. ma zastrzeżenia co do prawidłowości kontroli przeprowadzonej na miejscu w jego gospodarstwie. Złożenie wniosku o wpisanie go do ewidencji producentów uzasadniał potrzebą "ratowania sytuacji gospodarstwa" w momencie, gdy jego żona wycofała wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich lub przyznanie płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2005 r.

Decyzją z dnia [...].07.2006 r. organ I instancji odmówił wpisania R. M. do ewidencji producentów z powodu posiadania przez jego małżonkę nadanego w terminie wcześniejszym i zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa numeru identyfikacyjnego.

W odwołaniu R. M. zakwestionował odmowę wpisania go do ewidencji producentów, ale przyznał, że zakupione grunty stanowią wspólną własność jego i żony, bo nie pozostają w rozdzielności majątkowej.

Zarzucił, że prowadzone postępowanie dowodowe nie ustaliło "strony ekonomicznej małżonków".

W kwestii posiadania wspólnych rachunków bankowych z żoną oświadczył, iż jest tylko pełnomocnikiem podanym we wniosku o wpis żony do ewidencji producentów. Dodatkowo oświadczył, iż uczestniczył samodzielnie w przeprowadzanych kontrolach na miejscu mając pisemne upoważnienie żony, dokładał wszelkich starań, aby gospodarstwo prowadzić samodzielnie bez współpracy ze strony żony.

Rozpatrując sprawę ponownie, organ II instancji powołał się na art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 18.12.2003 r. o krajowym systemie producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, który stanowi, że w przypadku małżeństw, producent powinien być wpisany jednokrotnie, na podstawie jednego wniosku, składanego przez któregokolwiek z małżonków za pisemną zgodą drugiego współmałżonka. Wiarygodność uprawnień podmiotowych w postępowaniu o wpis do ewidencji producentów jest oparta na oświadczeniu producenta rolnego.

R. M. wiedział, że jego żona posiada już nadany numer identyfikacyjny, bowiem złożył podpis na wniosku żony o zgodzie na jej wpis do ewidencji producentów, a mimo tego w późniejszym okresie czasu ubiegał się o nadanie kolejnego numeru identyfikacyjnego. Stosownie do art. 13 ust. 2 przywołanej już ustawy z dnia 18.12.2003 r., Kierownik Biura Powiatowego Agencji wydaje podmiotom wpisanym do ewidencji producentów zaświadczenie o nadanym numerze identyfikacyjnym. Zaświadczenie nie jest decyzją lecz oświadczeniem wiedzy organu administracji, który stwierdza w nim, co mu jest wiadome ale sprawy nie rozstrzyga (J. Borkowski: Glosa do postanowienia NSA z dnia 3.03.1993 r., SA/Ka 1818/92, Monitor Prawniczy Nr 3/1993 r., str. 80/. Wniosek o wpis do ewidencji producentów był jednocześnie oświadczeniem wnioskodawcy, które pozwalało na uznanie, iż w swej treści było podstawą do wydania zaświadczenia o nadaniu numeru identyfikacyjnego.

Zgodnie z art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 18.12.2003 r., dla małżonków nadaje się jeden numer identyfikacyjny. Numer zostaje nadany temu z małżonków, co do którego drugi współmałżonek wyraził zgodę.

Gospodarstwo rolne to pewna wyodrębniona, zorganizowana całość wykorzystywana do prowadzenia działalności rolniczej i w tym zakresie bez znaczenia pozostaje fakt, czy poszczególne składniki tego gospodarstwa stanowią przedmiot własności jednego, czy obojga małżonków, jeżeli faktycznie oboje prowadzą działalność w tym gospodarstwie. Według opinii Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, to nawet w sytuacji, kiedy nadano małżonkom dwa numery identyfikacyjne, co jest sprzeczne z art. 12 ust. 4 ustawy z 18.12.2003 r., to nie mogą składać dwu różnych wniosków o płatność w odniesieniu do tego samego gospodarstwa.

W przedmiotowej sprawie administracyjnej, Kierownik Biura Powiatowego ARIMR informację o nadaniu dwóch numerów identyfikacyjnych współmałżonkom uzyskał w trakcie kontroli zobowiązań wieloletnich podjętych przez K. M. oraz wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich lub przyznanie płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2005 złożonego przez R. M..

Wymieniony organ przeprowadził postępowanie wyjaśniające w celu ustalenia, który z nadanych numerów identyfikacyjnych nadany został prawidłowo. Przy ocenie uprawnień podmiotowych w przypadku małżonków istotny jest fakt istnienia gospodarstwa, jako samodzielnej technicznie i ekonomicznie jednostki wspólnie prowadzonej /wspólnie wykorzystują tę samą siłę roboczą i wspólne środki produkcji dla której ustalona jest płatność/. Taka interpretacja wynika z przepisów unijnych.

Dokładne wyjaśnienie tej kwestii zawarte jest w załączniku I do Rozporządzenia Komisji /WE/ Nr 1444/2002 z dnia 24.07.2002 r. zmieniającego decyzję Komisji 2000/115/WE odnoszącą się do definicji charakterystyk, wyjątków od definicji oraz regionów i okręgów dotyczących przeglądów struktury gospodarstw rolnych /Dz. U. L nr 216 z 12.08.2002 r., str. 1 i kolejne/.

Z zebranych w sprawie dowodów wynika, że R. M. nie przedstawił żadnych dowodów na istnienie rozdzielności majątkowej, ani na istnienie dwóch gospodarstw prowadzonych jako samodzielne technicznie i ekonomicznie jednostki. Natomiast dowodem na okoliczność, że małżonkowie M. nie prowadzą dwóch oddzielnych gospodarstw rolnych pod względem ekonomicznym i technicznym jest wniosek R. M. o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych lub przyznanie płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2005 r., w którym zadeklarowane zostały te same działki ewidencyjne co we wniosku żony, tyle że na 2004 r. W piśmie z dnia 28.08.2006 r. R. M. napisał, iż "gospodarstwo, którego są właścicielem wraz z żoną zostało podzielone między małżonkami co do obowiązku prowadzenia tego gospodarstwa na danym areale". Jest to jednakże sprzeczne z oświadczeniem jego żony, złożonym w dniu 2.06.2006 r. na rozprawie administracyjnej o treści: "posiadamy wspólność majątkową, nie zawarto żadnej umowy ustanawiającej rozdzielność majątkową pomiędzy mną a mężem R. M.. Nie posiadam umowy cywilnoprawnej negującej decyzji męża do prowadzenia gospodarstwa jak i mąż nie posiada takiej decyzji w stosunku do mnie ze względu na wspólnotę majątkową". R. M. zeznał, iż odnośnie stosunków majątkowych małżonków oraz okoliczności dotyczących posiadania i prowadzenia gospodarstwa potwierdza co zeznała żona.

Podział między małżonkami obowiązków w zakresie prowadzenia gospodarstwa rolnego nie oznacza zatem że istnieją dwa odrębne gospodarstwa prowadzone przez każdego z małżonków oddzielnie w sytuacji gdy małżonkowie posiadają wspólność majątkową.

Załączona faktura VAT nie stanowi dowodu na prowadzenie odrębnej działalności rolniczej, a jedynie potwierdza zakup w 2006 r. przez R. M. maszyny rolniczej. Z treści faktury wynika, że maszyna została zakupiona za gotówkę.

R. M. nie posiada z żoną rozdzielności majątkowej, zatem należy przyjąć, iż maszyna rolnicza zakupiona została za środki będące własnością małżonków. Z przeprowadzonych dowodów wynika też, że małżonkowie M. zamieszkują wspólny wspólne gospodarstwo domowe oraz posiadają wspólny numer rachunku bankowego, którym posługują się w kontaktach z ARiMR.

Przedstawione dowody prowadzą do wniosku, że małżonkowie M. nie prowadzą oddzielnych gospodarstw rolnych.

Zasada nadawania jednego numeru identyfikacyjnego małżonków ma przeciwdziałać ubieganiu się przez małżonków o płatność z kilku systemów pomocowych na podstawie oddzielnie składanych wniosków.

W przedmiotowej sprawie zamiar uzyskania numeru identyfikacyjnego przez R. M. wynikać mógł nie tylko - jak to sam odwołujący oświadcza - z chęci ratowania sytuacji gospodarstwa, ale także z możliwości uzyskania płatności na rok 2005 i lata następne dla R. M., a w konsekwencji dla gospodarstwa K. M. i R. M. z pominięciem sankcji nałożonych na K.M. decyzją nr [...], gdyż w tej sprawie żona R. M. otrzymała w dniu 8.11.2005 r. decyzję odmawiającą przyznania płatności bezpośrednich z sankcjami w okresie 3 lat kalendarzowych oraz przyznającą płatność w pomniejszonej wysokości w zakresie płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skarżący R. M. na wstępie wyjaśnił, że jego gospodarstwo rolne ma blisko 220 ha. Zarzucił, że organ odwoławczy "nie rozpatrzył i nie ustalił z nim, którą dokładnie działkę przejęła żona, a którą Ja zadeklarowałem we wniosku. Brak jest dowodu w/w Decyzji abym deklarował te same działki co moja żona. Jest to sprzeczne stwierdzenie i nie potwierdzają tego wnioski złożone w Agencji".

Dodał, że jego wniosek był 4-krotnie kontrolowany przez Agencję z dużymi rozbieżnościami kontroli jednej do drugiej bez możliwości ustalenia przez Agencję przez długi czas stanu faktycznego.

Decyzja ostateczna dla jego żony zapadła [...].11.2005 r., a żona złożyła rezygnację z wniosku w maju 2005 r.

Gospodarstwo zostało podzielone między nim, a żoną ekonomicznie.

W konkluzji stwierdził, że działania Agencji Restrukturyzacji Rolnictwa prowadzą do utrudnienia prowadzenia tegoż gospodarstwa.

Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi i w odpowiedzi na skargę powtórzył argumentację przytoczoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Skarga R. M. nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy wyjaśnić, że stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm./, wojewódzki sąd administracyjny kontroluje zaskarżoną decyzję pod względem zgodności z prawem procesowym i materialnym.

Z tego względu przy tej kontroli bierze pod uwagę stan faktyczny sprawy administracyjnej i stan prawny istniejący w dacie wydania zaskarżonej decyzji.

Zgodnie z art. 133 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm./, nazwanej dalej skrótem p.p.s.a., stan faktyczny sprawy Sąd ustala na podstawie akt sprawy administracyjnej.

Stan faktyczny sprawy jest następujący:

W dniu 12.03.2004 r. K. M. /żona skarżącego/ złożyła w Biurze Powiatowym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa /skrót: ARiMR/ wniosek o wpisanie jej do ewidencji producentów. Zgodę na wpis wyraził jej mąż R. M.. Na tej podstawie wydano K. M. zaświadczenie z dnia 23.03.2004 r., stwierdzające że została wpisana do ewidencji producentów i nadano jej numer identyfikacyjny 042974213. W dacie wydania zaświadczenia małżonkowie K. i R. M. byli współwłaścicielami łącznymi jednego gospodarstwa rolnego.

W dniu 17.05.2005 r. do Biura Powiatowego ARiMR wpłynął wniosek R. M. o wpisanie go do ewidencji producentów. We wniosku tym wskazał ten sam numer konta bankowego co we wniosku K. M.z 2004 r.

Nie ma w nim oświadczenia K. M. o wyrażeniu zgody na wpisanie jej męża do ewidencji producentów.

Skarżący na podstawie rzeczonego wniosku został wpisany do ewidencji producentów i wydano mu zaświadczenie z dnia 17.05.2005 r., w którym nadano mu numer identyfikacyjny 059151925.

Istnienie dwóch numerów identyfikacyjnych organ I instancji wykrył w maju 2006 r.

W dniu 2.06.2006 r. organ ten przesłuchał w charakterze świadka K. M. oraz R. M..

K. M. zeznała, że gospodarstwo rolne stanowi wspólnotę majątkową, nie zawierała z mężem żadnej umowy wyłączającej wspólność majątkową. Dodała, że działki gruntowe zgłaszane do wniosku o przyznanie płatności obszarowych na rok 2004 i 2005 stanowią wspólną własność, jak i również są to działki dzierżawione. Dalej zeznała: "Nie posiadam umowy cywilnoprawnej negującej decyzji męża do prowadzenia gospodarstwa, jak i mąż nie posiada takiej decyzji w stosunku do mnie ze względu na wspólność majątkową".

Małżeństwo z R. M. zawarła w 1986 roku. Gospodarstwo rolne posiada od daty zakupu pierwszego gruntu. Wyjaśniła, że wniosek obszarowy na 2005 r. wycofała, bo nie była w stanie sama uczestniczyć we wszystkich kontrolach, które były bardzo uciążliwe.

Natomiast R. M. wyjaśnił:

"Uważam, że nadanie drugiego numeru identyfikacyjnego jest ewidentnym błędem pracownika agencji i od samego początku prowadzenia gospodarstwa rolnego mamy same utrudnienia ze strony agencji. Dowodem na to są przeprowadzone trzy kontrole w terenie, które wykazują duże rozbieżności między sobą.

Z powodów utrudniających kontroli, żona zdecydowała się wycofać wniosek, dlatego ja złożyłem wniosek o wpis do ewidencji producentów i wniosek o przyznanie płatności obszarowych podając swoje imię i nazwisko. Odnośnie stosunków majątkowych małżeńskich oraz okoliczności dotyczących posiadania i prowadzenia gospodarstwa potwierdzam to wszystko co zeznała żona. Nic nie chciałbym do tego dodać".

W odwołaniu od decyzji organu I instancji z dnia 3.07.2006 r., nie negował istnienia wspólności majątkowej z żoną, ale zarzucił:

"Dokonywałem wszelkich starań, aby to gospodarstwo utrzymać bez współpracy żony, która to wycofała się oficjalnie informując o tym Biuro Powiatowe. Żona nie posiada umowy prawnej, ani innej która to by mi zabroniła prowadzenia gospodarstwa, dlatego też Biuro Powiatowe jak i Kierownik Biura Powiatowego znając stanowisko mojej żony nadało mi numer identyfikacyjny, abym mógł je rozwijać i prowadzić".

W piśmie z dnia 28.08.2006 r. podał, że wspólne gospodarstwo jest wielkoobszarowe i zostało ono podzielone co do obowiązków prowadzenia tego gospodarstwa na danym areale. Skarżący przejął część tego gospodarstwa z dokładnym określeniem numerów działek, natomiast jego żona przejęła pozostałą część tego gospodarstwa wraz ze stawem hodowlanym i stajnią do hodowli koni. Nadmienił, iż w lipcu 2006 r. zakupił maszynę rolniczą - rozdrabniacz za cenę 12500,- zł i na tą okoliczność dołączył fakturę.

Decyzją z dnia [...].11.2005 r., Nr [...], Kierownik Biura Powiatowego ARiMR odmówił przyznania K. M. płatności bezpośrednich do gruntów rolnych za rok 2004 i równocześnie nałożył na wymienioną karę pieniężną w wysokości 5797,04 zł, która miała być potracona z płatności pomocy, do której producent rolny jest uprawniony z tytułu wniosków składanych w ciągu trzech lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym, w którym stwierdzono niezgodności. Powodem wydania takiej decyzji było zawyżenie deklarowanej powierzchni upraw do powierzchni stwierdzonej.

Kolejną decyzją z tej samej daty o numerze [...] wskazany organ przyznał K. M. kwotę 4211,87 zł za 2004 r. z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania.

K. M. w dniu 16.05.2005 r. złożyła w Biurze Powiatowym ARiMR wnioski o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych i z tytułu wsparcia działalności na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania za 2005 r. W dniu 17.05.2005 r. wnioski wycofała i z tej racji postępowania administracyjne w tych sprawach zostały umorzone przez organ I instancji.

Przed wydaniem decyzji, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR pismem z dnia 13.06.2006 r. nazwanym oświadczeniem anulował nadany R. M. nr identyfikacyjny 059151925.

Przedstawiony stan faktyczny wynikający z akt administracyjnych sprawy jest zbieżny z ustaleniami organu odwoławczego zawartymi w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wystarczający do dokonania subsumcji z przepisami prawa materialnego.

Z art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 18.12.2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności /Dz. U. z 2004 r., Nr 10, poz. 76/, zwanej dalej ustawą z 18.12.2003 r., wynika że w przypadku małżonków oraz podmiotów będących współposiadaczami gospodarstwa rolnego nadaje się jeden numer identyfikacyjny; numer identyfikacyjny nadaje się temu z małżonków lub współposiadaczy, co do którego współmałżonek lub współposiadacz wyrazili pisemną zgodę. Powołana ustawa od reguły określonej w powyższym przepisie nie przewiduje wyjątków. Nie oznacza to jednak, iż takich wyjątków nie ma, ale są one związane z pojęciem gospodarstwa rolnego. Pojęcie gospodarstwa rolnego definiuje Załącznik I do Rozporządzenia Komisji /WE/Nr 1444/2002 z dnia 24.07.2002 r. zmieniające decyzję Komisji 2000/115/WE odnoszącą się do definicji charakterystyk, wyjątków od definicji oraz regionów i okręgów, dotyczących przeglądów struktury gospodarstw rolnych /Dz. Urz. UE L.2002.216.1/.

Wedle wskazanego Załącznika I pojęcie gospodarstwa rolnego określają następujące kryteria: produkcja produktów rolnych, samodzielne zarządzanie, samodzielność techniczna i ekonomiczna.

Samodzielne zarządzanie istnieje także i wtedy, gdy gospodarstwo jest prowadzone przez działające wspólnie dwie osoby lub więcej. Natomiast przejawem samodzielności technicznej i ekonomicznej jest wspólne użytkowanie siły roboczej i środków produkcji /maszyn, budynków lub ziemi itd./. Za jedno samodzielne gospodarstwo uważane jest gospodarstwo nawet podzielone między dwie lub więcej osób ze względów podatkowych lub innych, ale ciągle posiadające jeden zarząd i które z tego względu można uważać za jedną jednostkę ekonomiczną. Za jedno samodzielne gospodarstwo uważa się również dwa lub więcej oddzielnych i uprzednio niezależnych gospodarstw, zintegrowanych w rękach jednego posiadacza, jeśli mają wspólnego zarządcę lub też wykorzystują tę samą siłę roboczą i urządzenia.

W omawianym Załączniku I wyjaśniono też, że małżonków lub bliskich członków rodziny wspólnie posiadających lub dzierżawiących gospodarstwo należy normalnie uważać za posiadaczy jednego niezależnego gospodarstwa zarządzanego przez jednego posiadacza.

Z podanych przepisów objaśniających można wyprowadzić konkluzję, że małżonkom można nadać osobne numery identyfikacyjne, jeżeli:

- istnieje między nimi rozdzielność majątkowa w rozumieniu przepisów Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego i w ramach tej rozdzielności małżonkowie prowadzą dwa odrębne gospodarstwa rolne i każde z nich jest samodzielne pod względem technicznym i ekonomicznym,

- wskazany casus będzie się również odnosił do odrębnych gospodarstw rolnych, stanowiących majątek odrębny z każdego z małżonków.

W przedmiotowej sprawie nie zaistniały tego rodzaju okoliczności, przeto nie było podstaw prawnych do wpisania skarżącego do ewidencji producentów i nadania mu osobnego numeru identyfikacyjnego.

Niesporna jest okoliczność, iż gospodarstwo rolne małżonków M. stanowi wspólnotę majątkową /tzw. współwłasność łączną/.

Stosownie do art. 36 § 1 k.r.o. oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, a istniejąca wspólnota majątkowa w czasie trwania małżeństwa jest niepodzielna.

Okoliczność podniesiona przez skarżącego w piśmie z dnia 28.08.2006 r., iż gospodarstwo zostało "podzielone co do obowiązków prowadzenia tego gospodarstwa na danym areale", może świadczyć jedynie o tym, że obowiązki małżonków w zakresie prowadzenia wspólnego gospodarstwa rolnego zostały podzielone, ale nie jest to okoliczność wyłączająca jedność tego gospodarstwa pod względem technicznym i ekonomicznym. Zakup przez skarżącego w 2006 r. maszyny rolniczej /rozdrabniacza/ nie ma w tej sprawie istotnego znaczenia, bo zgodnie z art. 32 k.r.o. maszyna ta stała się majątkiem dorobkowym małżonków, czyli weszła w skład wspólnego gospodarstwa rolnego.

Trzeba też nadmienić, iż małżonka skarżącego nie składała wniosku o wykreślenie jej z ewidencji producentów a jedynie w dniu 17.05.2005 r. wycofała swoje wnioski o przyznanie płatności z tytułu wsparcia działalności na obszarze o niekorzystnych warunkach zagospodarowania i o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych za 2005 r.

Skoro nie było podstaw prawnych do nadania skarżącemu odrębnego numeru identyfikacyjnego, zatem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 18.12.2003 r. odmowa nadania numeru identyfikacyjnego następuje w formie decyzji administracyjnej.

Zarzuty podniesione w skardze nie mają istotnego znaczenia w sprawie.

Zarzut, iż orzekające organy nie ustaliły z nim jakie działki przejął do prowadzenia jest bez znaczenia w sytuacji istnienia wspólności majątkowej.

Drugi zarzut, iż czterokrotnie kontrole przeprowadzone przez Agencję w zakresie powierzchni upraw były rozbieżne, nie ma związku w sprawie nadania numeru identyfikacyjnego. Trzeci zarzut, iż gospodarstwo rolne zostało podzielone w sensie ekonomicznym został wyjaśniony wcześniej. Uzupełniająco należy wyjaśnić, że podział nieformalny nie wyłącza wspólności majątkowej i tym samym nie zmienia jedności istniejącego gospodarstwa rolnego.

Z przedstawionych względów i na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd skargę oddalił.