Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SAB/Gl 30/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-08-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3, art. 58  1 pkt 1, art. 232§ 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. O. na bezczynność Burmistrza B. w przedmiocie niewykonania uchwały w sprawie dzierżawy lokalu postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 26 kwietnia 2017 r. M. O. wezwała Burmistrza Miasta B. do usunięcia naruszenia prawa poprzez wykonanie uchwały nr [...] Rady Miejskiej w B. z dnia [...] r. w zakresie zawarcia ze skarżącą umowy dzierżawy na 20 lat w trybie bezprzetargowym lokalu w L. przy ul. [...].

Pismem z dnia 11 maja 2017 r. Burmistrz Miasta B. w odpowiedzi na powyższe wezwanie wskazała, że nie ma obowiązku zawarcia takiej umowy ze skarżącą ponieważ nie wynika to z przepisów prawa oraz ze wskazanej przez skarżącą uchwały Rady Miejskiej w B. W piśmie wskazano, że uchwałą z dnia [...] r. Rada Miejska w B. wyraziła zgodę na zawarcie umowy najmu ww. lokalu na okres 5 lat.

Dnia 12 czerwca 2017 r. M. O. złożyła do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Burmistrza Miasta B. w przedmiocie niewykonania uchwały w sprawie dzierżawy lokalu. W skardze skarżąca opisała dotychczasowy spór toczący się pomiędzy nią a gminą w przedmiotowej sprawie. Skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do wykonania ww. uchwały, orzeczenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej odrzucenie, względnie oddalenie oraz zasadzenie kosztów postępowania. Wskazał, że wykonanie uchwały, której domaga się skarżąca nie jest czynnością z zakresu administracji publicznej lecz z zakresu prawa cywilnego zatem sprawa ta nie należy do kognicji sądów administracyjnych. Ponadto, organ obszernie opisał stan faktyczny sprawy. Gdyby Sąd nie uznał powyższej argumentacji organ wniósł o oddalenie skargi ponieważ brak jest podstaw prawnych do uwzględnienia żądania skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Przedmiotem niniejszej sprawy jest zarzucana przez skarżącą bezczynność organu w przedmiocie wykonania uchwały Rady Miejskiej w B. w sprawie zawarcia umowy dzierżawy lokalu z pominięciem trybu przetargowego na okres 20 lat. Należy podkreślić, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd jest zobowiązany zbadać dopuszczalność skargi.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne (w zakresie bezczynności lub przewlekłości postępowania) obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

- bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

- bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Mając na uwadze powyższe, Sąd stwierdza, że skarga na bezczynność w zakresie wykonania uchwały, o której mowa w art. 37 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie mieści się w katalogu spraw wskazanych w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Przepis ten dotyczy bowiem bezczynności lub przewlekłości dotyczących wydania:

1) decyzji administracyjnych,

2) postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także na postanowień rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu,

4) innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa [...],

5) pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Uchwały w przedmiocie zarządu mieniem komunalnym do żadnego aktu (czynności) z wyżej wymienionego katalogu zaliczyć nie można. Ma ona charakter fakultatywny i jej podjęcie jest uzależnione jedynie od uznania organu administracji.

Tym bardziej powyższej uchwały nie można zaliczyć do innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a.). Uchwała, o której w art. 37 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie jest bowiem podejmowana w postępowaniu administracyjnym.

Tym samym skarga na bezczynność organu w zakresie niewykonania przedmiotowej uchwały jest niedopuszczalna.

Biorąc pod uwagę powyższe działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.