Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 1069/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2017-10-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Włoch po rozpoznaniu w dniu 2 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za III kwartał 2010 r. - postanawia - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M. P. (określany dalej jako skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za III kwartał 2010 r.

Zarządzeniem z dnia 29 grudnia 2016 r. skarżący zostały wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 400 złotych, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu został doręczony skarżącemu w dniu 17 stycznia 2017 r.

W otwartym terminie do uiszczenia wpisu sądowego skarżący złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie z kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 22 lutego 2017 r. sygn. akt I SA/Rz 1069/16 referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy.

Od powyższego postanowienia skarżący wniósł sprzeciw.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 27 marca 2017 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Następnie, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 marca 2017 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 29 grudnia 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 400 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Zarządzenie zostało doręczone skarżącemu 13 kwietnia 2017 r.

W dniu 20 kwietnia 2017 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 5 lipca 2017 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania praw pomocy we wnioskowanym zakresie.

Skarżący złożył sprzeciw od powyższego rozstrzygnięcia.

Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2017 r. tutejszy Sąd utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Mając na uwadze powyższe, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 sierpnia 2017 r., Sąd ponownie wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 29 grudnia 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 400 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wpis nie został uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, tj. od skarg, skarg kasacyjnych, zażaleń oraz skarg o wznowienie postępowania, pobiera się opłatę sądową w postaci wpisu stosunkowego lub stałego.

Stosownie zaś do art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczona należna opłata.

W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż termin wyznaczony wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi upłynął bezskutecznie.

Zwrócić w tym miejscu należy uwagę, że stosownie do art. 73 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65–72 cytowanej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy.

Mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację, należy stwierdzić, że skoro przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi została awizowana po raz pierwszy w dniu 14 sierpnia 2017 r., a następnie po raz drugi w dniu 22 sierpnia 2017 r., to doręczenie – zgodnie z art. 73 p.p.s.a .– nastąpiło z dniem 28 sierpnia 2017 r., a co za tym idzie, że siedmiodniowy termin na wykonanie tego wezwania upłynął z dniem 4 września 2017 r.

Zatem, skoro wpis sądowy od skargi nie został uiszczony w zakreślonym terminie, skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.