Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 514/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-06-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Przyznano pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat D. P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi M. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [---] nr [---] w przedmiocie zryczałtowanego podatku od osób fizycznych postanawia: przyznać pełnomocnikowi adw. D. P. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy, w kwocie 549 (słownie: pięćset czterdzieści dziewięć) złotych.


UZASADNIENIE

Po wydaniu wyroku z dnia 27 sierpnia 2008 r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, oddalającego skargę M. C., postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 17 listopada 2008 r., przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W., na jego pełnomocnika została wyznaczona adwokat D. P., której skarżący udzielił odpowiedniego pełnomocnictwa. Pełnomocnik, po zapoznaniu się z aktami sprawy, sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i wniosła o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz zwrot opłaty skarbowej od dokumentu pełnomocnictwa w wysokości 17 zł jako niezbędnego udokumentowanego wydatku adwokata.

Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, ze zgodnie z art. 250 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, adwokatowi, który nie prowadził sprawy w pierwszej instancji, przysługuje wynagrodzenie w wysokości 75 % stawki minimalnej, określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 powyższego rozporządzenia, jednak nie mniej niż 120 zł.

Stawka minimalna w przedmiotowej sprawie, w której wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 4.937 zł, została określona w § 6 pkt 3 powołanego rozporządzenia na kwotę 600 zł.

W związku z powyższym wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi należy przyznać wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości 450 zł, podwyższone o kwotę podatku od towarów i usług – 99 zł, na podstawie § 2 ust. 3 powoływanego rozporządzenia.

Co do opłaty skarbowej w kwocie 17 zł, to należy zwrócić uwagę, że pełnomocnik załączył do dokumentu pełnomocnictwa potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię kwitu (potwierdzającego jedynie uiszczenie tej opłaty w Gminie Wrocław), a nie jego oryginał. W związku z tym, zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 21 maja 2009 r. powyższa opłata nie została uwzględniona, gdyż nie można było jednoznacznie stwierdzić, że dotyczyła przedłożonego dokumentu pełnomocnictwa. W rezultacie nie było podstaw do zasądzenia jej zwrotu jako niezbędnego udokumentowanego wydatku na podstawie § 19 pkt 2 powołanego wyżej rozporządzenia.

Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej, postanowiono jak w sentencji.