Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 141/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-10-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono sprzeciw
Powołane przepisy: article: art. 259 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Miliczek – Ciszewska, , , po rozpoznaniu w dniu 27 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2007 r. w kwestii sprzeciwu strony skarżącej od postanowienia referendarza sądowego z dnia 13 sierpnia 2014 r. o odmowie przyznania prawa pomocy p o s t a n a w i a odrzucić sprzeciw. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach odmówił skarżącej Spółce przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym.

Przesyłka zawierająca odpis wyżej wymienionego postanowienia wraz

z uzasadnieniem adresowana do pełnomocnika skarżącej, będącego radcą prawnym, awizowana była po raz pierwszy w dniu 25 sierpnia 2014 r. a następnie po raz drugi w dniu 2 września 2014 r. Zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej umieszczono w obu przypadkach w skrzynce oddawczej adresata. W dniu 10 września 2014 r. przesyłka wydana została adresatowi.

W piśmie z dnia 16 września 2014 r. (data nadania 17 września 2014 r.) skarżąca Spółka wniosła sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 ustawy, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia.

Z kolei, w myśl art. 259 § 2 P.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym sprzeciw, wniesiony po terminie.

W rozpatrywanej sprawie wskazany wyżej siedmiodniowy termin dla złożenia sprzeciwu nie został zachowany. Pełnomocnik skarżącej odebrał wprawdzie przesyłkę, zawierającą postanowienie referendarza w dniu 10 września 2014 r., jednak jej skuteczne doręczenie nastąpiło w dniu 8 września 2014 r., a zatem termin do wniesienia sprzeciwu upłynął bezskutecznie z dniem 15 września 2014 r. Jest tak z uwagi na treść art. 73 P.p.s.a. Zgodnie bowiem z uregulowaniami, zawartymi w tym artykule, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 P.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (art. 73 § 1 P.p.s.a.). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 P.p.s.a.).

W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w art. 73 § 2 P.p.s.a., pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 P.p.s.a.).

Dodatkowo podkreślić należy, iż w powyższym przypadku, zgodnie z art. 73 § 4 P.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia 14 – dniowego okresu o którym mowa w art. 73 § 1 P.p.s.a.

Regulacja powyższa przyjmuje zatem konstrukcję prawną domniemania doręczenia - od daty pierwszego zawiadomienia o awizacji należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia domniemania doręczenia pisma.

Sprzeciw skarżącej Spółki nadany w placówce pocztowej dopiero w dniu 17 września 2014 r. jest zatem spóźniony i to pomimo faktu wydania pełnomocnikowi przesyłki zawierającej postanowienie będące przedmiotem zaskarżenia w dniu 10 września 2014 r. W przypadku bowiem tzw. fikcji doręczenia (domniemanie doręczenia), przewidzianej w art. 73 § 4 P.p.s.a., późniejsze wydanie przesyłki pocztowej aniżeli data doręczenia, wynikająca z fikcji doręczenia, pozbawione jest znaczenia prawnego. Odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się domniemanie doręczenia, nie zmienia bowiem skutków procesowych zaistniałego domniemania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 września 2012 r., sygn. akt II FZ 762/12, opubl. w zbiorze orzeczeń LEX pod nr 1221338 oraz w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Ponieważ w rozpatrywanej sprawie sprzeciw został przez skarżącą Spółkę wniesiony dopiero w dniu 17 września 2014 r. (data nadania), termin przewidziany do jego wniesienia nie został dochowany.

Z uwagi na powyższe - na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.