Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3533/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-03-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, asesor WSA Maciej Kurasz (spr.),, asesor WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Protokolant Konrad Aromiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2006 r. sprawy ze skargi N. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2005 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie podatku dochodowego od osób prawnych za 1998 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że pismem z dnia 16 czerwca 2005 r. Spółka z o.o. "N. " z siedzibą w W. reprezentowana przez pełnomocnika wystąpiła do Dyrektora Izby Skarbowej w L. z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. z dnia [...] czerwca 2004 r. Nr [...] w sprawie podatku dochodowego od osób prawnych za rok 1998. Spółka wniosła także o doręczenie ww. decyzji. Wraz ze wnioskiem o przywrócenie terminu pełnomocnik spółki złożył odwołanie od przedmiotowej decyzji.

W przedmiotowym wniosku pełnomocnik strony skarżącej wskazał, że spółka z o.o. "N. " powzięła wiadomość o wydanych w jej sprawie decyzjach podatkowych dopiero w dniu 20 maja 2005 r. Pełnomocnik skarżącej podniósł ponadto, że doręczenie decyzji w trybie zastępczym kuratorowi ustanowionemu w sprawie było niedopuszczalne. W ocenie pełnomocnika ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) – powoływana dalej jako ustawa Ordynacja podatkowa, nie przewiduje takiej możliwości.

Dyrektor Izby Skarbowej w W. po rozpatrzeniu wniosku strony postępowania postanowieniem z dnia [...] października 2005 r. nr [...] odmówił uwzględnienia wniosku o doręczenie decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej wydanej w sprawie podatku dochodowego od osób prawnych spółki za rok 1998 i odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od wskazanej decyzji.

W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej została skutecznie doręczona w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej przez spółkę N. w dniu 19 lipca 2004 r. Zgodnie z terminem określonym w art. 233 § 2 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 2 sierpnia 2004 r.

Uznano zatem, że odwołanie strony skarżącej wniesione w dniu 17 czerwca 2005 r. zostało złożone z uchybieniem terminu.

W związku z powyższym Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniem z dnia [...] października 2005 r. nr [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Na powyższe postanowienie spółka "N. " złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której na podstawie przepisów art.3 § 2 pkt l, art. 13 § 2, art. 52, art. 53 § l i art. 54 § l, art. 145 § l pkt l lit. a i lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – powoływanej dalej jako p.p.s.a, wniosła o uchylenie przedmiotowego postanowienia lub ewentualne zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia sprawy odmowy przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie określenia zobowiązania z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 1998 r.

W ocenie pełnomocnika skarżącej wydane w tej sprawie postanowienie jest bezpodstawne. Spółka nigdy w sposób przewidziany prawem nie otrzymała przedmiotowej decyzji w sprawie podatku dochodowego od osób prawnych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje;

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem.

W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Sąd zwraca również uwagę na dyspozycję art. 134 § 1 p.p.s.a., który stanowi, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Cytowany przepis daje podstawę do uwzględnienia skargi także wtedy, gdy strona skarżąca nie podnosi w trakcie toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego zarzutów będących podstawą wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji lub postanowienia organu podatkowego. Ocena zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia dokonywana jest według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu administracyjnego.

Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa materialnego, w stopniu dającym podstawę do jej uchylenia, jak również przepisów proceduralnych w stopniu mającym istotny wpływ na wynik przedmiotowej sprawy.

Z akt sprawy wynika, że w związku z niemożnością nawiązania kontaktu z organami statutowymi spółki z o.o. "N. " w celu przeprowadzenia postępowania kontrolnego z udziałem upoważnionego przedstawiciela przedmiotowej spółki, organ kontroli skarbowej wystąpił do właściwego Sądu Rejonowego dla miasta W. o ustanowienie kuratora dla spółki "N. ". Sąd Rejonowy dla miasta W. [...] Wydział Rodzinny i nieletnich postanowieniem z dnia [...] września 2001 r. Sygn. akt [...] ustanowił kuratora w osobie radcy prawnego A.M. prowadzącego Kancelarię Radcy Prawnego w W. przy ul. [...] celem reprezentowania spółki w postępowaniu kontrolnym.

Pismem z dnia 9 lipca 2004 r. (data wpływu do organu podatkowego - 19 lipca 2004 r. Sąd Gospodarczy poinformował organ, że postanowieniem z dnia [...] maja 2004 r. Sąd Opiekuńczy [...] Wydział Rodzinny i nieletnich zwolnił p. A.M. z funkcji kuratora spółki z o.o. "N. ".

Należy zatem przyjąć, że doręczenie kuratorowi spółki decyzji wydanych przez organ kontroli po dacie 20 maja 2004 r. było nieskuteczne. Mając powyższe na względzie należy zauważyć, że organy podatkowe przesyłały korespondencję również na adres siedziby spółki z o.o. "N. ", oraz wskazany przez spółkę adres do korespondencji w L. ul. [...]

Z uwagi, iż adres siedziby spółki wynikający z aktualnego na dzień doręczenia decyzji organów podatkowych odpisu z Rejestru Przedsiębiorców tj. adres w W. ul. [...] jest adresem fikcyjnym, organy podatkowe przyjęły, iż doręczenie zastępcze dokonane na adres miejsca prowadzenia działalności gospodarczej przez spółkę z o.o. "N. " w L. , ul. [...] było prawidłowe. Organ kontroli uznał, że doręczenie decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. w trybie określonym w art. 150 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa nastąpiło z dniem 19 lipca 2004 r.

Należy wskazać, że zgodnie z dyspozycją art. 150 § 1 pkt 1 w związku z art. 151a ustawy Ordynacja podatkowa w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej – w przypadku doręczania pisma przez pocztę. O pozostawieniu pisma w placówce pocztowej adresata zawiadamia się dwukrotnie. Powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w terminie 7 dni. W myśl art. 150 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1 umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia 14 - dniowego okresu, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.

W myśl przepisu art. 151 ustawy Ordynacja podatkowa osobom prawnym oraz jednostkom organizacyjnym niemającym osobowości prawnej pisma doręcza się w lokalu ich siedziby lub w miejscu prowadzenia działalności - osobie upoważnionej do odbioru korespondencji. Przepisy art. 146, art. 148 § 2 pkt 1 i art. 150 ww. ustawy stosuje się odpowiednio.

Sąd biorąc pod uwagę wskazane powyżej przepisy ustawy Ordynacja podatkowa podzielił ustalenia organów podatkowych co do skuteczności dokonania doręczenia zastępczego na adres prowadzenia działalności gospodarczej przez spółkę.

Sąd nadto zauważa, iż zgodnie z art. 223 § 2 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia stronie decyzji. W niniejszej sprawie termin do wniesienia odwołania upłynął zatem w dniu 2 sierpnia 2004 r. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika natomiast, że odwołanie zostało wniesione przez pełnomocnika skarżącej w dniu 17 czerwca 2005 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że pismo odwoławcze zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu do wniesienia odwołania.

Zważywszy powyższe w ocenie Sądu zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. stwierdzające na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa uchybienie terminowi do wniesienia odwołania jest zgodne z prawem.

Mając na względzie powyższe, Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.