Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 154/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-02-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Skarżony organ: Prezes Agencji Rynku Rolnego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Szymańska, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Miron, asesor WSA Aneta Opyrchał (spr.), Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2007 r. sprawy ze skargi I. I. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia (...) grudnia 2006 r. nr (...) w przedmiocie odmowy przyznanej indywidualnej ilości referencyjnej - skargę oddala -


UZASADNIENIE

Prezes Agencji Rynku Rolnego zaskarżoną decyzją z (...) grudnia 2005r. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w G. z (...) listopada 2005r. o odmowie przyznania I. I. indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy krajowej ilości referencyjnej dla dostawcy hurtowego.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, iż warunkiem przydziału w przypadku producenta rozwijającego produkcję indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy krajowej ilości referencyjnej w danym roku kwotowym - zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych - zwanej dalej: ustawą o o.r.m.p.m. (Dz.U. nr 93, poz. 897, ze zm.) - jest zwiększenie sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych w stosunku do indywidualnej ilości referencyjnej stanowiącej własność producenta w dniu 31 marca poprzedzającego rok kwotowy, w którym złożono wniosek. Zwiększenie sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych producent dokumentuje fakturami lub innymi dokumentami potwierdzającymi sprzedaż mleka lub przetworów mlecznych za okres co najmniej trzech kolejnych miesięcy danego roku kwotowego poprzedzających miesiąc, w którym złożono wniosek. Natomiast wielkość zwiększenia sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych przez dostawców hurtowych i dostawców bezpośrednich - stosownie do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 1 czerwca 2005r. w sprawie wielkości zwiększenia sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych (Dz.U. nr 106, poz. 900) - ustalono na 5 000 kg. Przy tym organ zaznaczył, iż wymagane zwiększenie sprzedaży oznacza przekroczenie indywidualnej ilości referencyjnej o 5 000 rzeczywistych kilogramów mleka a nie kilogramów mleka po korekcie tłuszczu, tj. po przeliczeniu rzeczywistych dostaw na dostawy o referencyjnej zawartości tłuszczu.

Przekładając powyższe regulacje prawne na stan faktyczny sprawy Prezes Agencji Rynku Rolnego wskazał, iż 28 kwietnia 2004r. I. I. nabyła od M.S. gospodarstwo rolne wraz z indywidualną ilością referencyjną w wysokości 47 306 kg. Z kolei 16 marca 2005r. uzyskała z krajowej rezerwy

krajowej ilości referencyjnej dla dostawcy hurtowego indywidualną ilość referencyjną w wysokości 40 814 kg. Zatem na dzień 31 marca 2005r. odwołująca się była właścicielką 88 120 kg indywidualnej ilości referencyjnej dostaw. Do podmiotu skupującego mleko - w okresie od 1 kwietnia do 31 października 2005r. - sprzedała 89 784 kg mleka. Tak więc różnica między wielkością 89 784 kg, będącą ilością mleka sprzedanego do podmiotu skupującego w okresie od 1 kwietnia do 31 października 2005r., a wielkością 88 120 kg, czyli indywidualną ilością referencyjną stanowiącą własność strony w dniu 31 marca 2005r., wyniosła 1 664 kg. Wykazana wielkość oznacza, iż skarżąca nie zwiększyła sprzedaży mleka o 5 000 kg w stosunku do indywidualnej ilości referencyjnej stanowiącej jej własność w dniu 31 marca 2005r.

I. I. w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie podniosła, iż organ błędnie interpretuje pojęcie "zwiększenia sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych w stosunku do indywidualnej ilości referencyjnej w danym roku kwotowym", jako że w jej ocenie oznacza ono przekroczenie indywidualnej ilości referencyjnej nie o 5 000 rzeczywistych kilogramów mleka, ale kilogramów mleka po korekcie tłuszczu. Na skutek przyjętej interpretacji organu, pomimo spełnienia wszystkich warunków wymienionych w ustawie, nie otrzymała z krajowej rezerwy krajowej ilości referencyjnej. Uważa więc, iż zaskarżona decyzja jest dla niej krzywdząca.

Prezes Agencji Rynku Rolnego - w odpowiedzi na skargę - wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji.

Wyrokiem z 25 maja 2006r., sygn. akt IV SA/Wa 200/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z (...) grudnia 2005r. utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego z (...) listopada 2005r. o odmowie przyznania skarżącej I. I. indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy krajowej ilości referencyjnej dla dostawcy hurtowego.

Sąd nie podzielił stanowiska organu, iż "zwiększenie sprzedaży" oznacza przekroczenie indywidualnej ilości referencyjnej co najmniej o 5 000 rzeczywistych kilogramów mleka, a nie kilogramów po przeliczeniu rzeczywistych dostaw na dostawy o referencyjnej zawartości tłuszczu, w konsekwencji uznał, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy.

W ocenie Sądu z art. 16 ustawy o o.r.m.p.m nie wynikało, aby zwiększenie sprzedaży, obliczane według zasady zapisanej w ust, 6 tego przepisu, a więc stanowiące różnicę pomiędzy wielkością szacowanej średniorocznej sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych a wielkością indywidualnej ilości referencyjnej, stanowiącej już własność producenta miało nie uwzględnić - przy określaniu wielkości szacowanej średniorocznej sprzedaży - przeliczenia dostarczonych podmiotowi skupującemu kilogramów fizycznych mleka lub przetworów mlecznych na mleko o referencyjnej zawartości tłuszczu. Wykazano więc, iż skarżąca w okresie od 1 kwietnia do 31 października 2005r. dostarczyła do podmiotu skupującego 89 784 kg fizycznych mleka, zaś po uwzględnieniu korekty tłuszczu 94 311 kg, powodując przekroczenie ilości referencyjnej o 6 191 kg. Od tej sumy naliczono też skarżącej - na podstawie art. 33 ust. 2 ustawy o or.m.p.m. - zaliczkę na poczet opłaty wyrównawczej za przekroczenie przyznanej indywidualnej ilości referencyjnej i - zdaniem Sądu - kwota ta winna stanowić wielkość określającą zwiększenie sprzedaży jakiego dokonała I. I. w rozumieniu art. 16 ustawy o o.r.m.p.m.

Prezes Agencji Rynku Rolnego - w skardze kasacyjnej wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 maja 2006r. - wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznanie sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię:

1) art. 4 ust. 3 i ust. 3a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o regulacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz.U. nr 129, poz. 1446, ze zm.) w zw. z art. 59 ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz.U. nr 244, poz. 2081, ze zm.) oraz art. 9 rozporządzenia Rady (WE) nr 1788/2003 i art. 7 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 595/2004, przez nieuznanie, iż względem "indywidualnej ilości referencyjnej" stosuje się zasadę wyliczenia tożsamej "indywidualnej kwoty mlecznej", przy której przyjmuje się przelicznik 0,971, aby uzyskać wartość w kilogramach, bez jakiegokolwiek dodatkowego przeliczenia na referencyjną zawartość tłuszczu;

§ 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12

sierpnia 2005r. w sprawie wysokości rezerwy krajowej (Dz.U, nr 160, poz.

1353) i § 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 1 czerwca

2005r. w sprawie zwiększenia sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych (Dz.U. nr 106,

poz. 900) w zw. z art. 14 ust. 3 rozporządzenia Rady nr 1788/2003 przez

nieuznanie, iż wskazane w tych przepisach wielkości oznaczają ilości mleka

wyrażone w kilogramach fizycznych i nie podlegają dalszym przeliczeniom;

art. 16 ust. 5 i 6 w zw. z art. 16 ust. 2 ustawy o o.r.m.p.m. przez

uznanie, iż szacowana przez organ średnioroczna sprzedaż mleka powinna zostać

przeliczona na mleko o referencyjnej zawartości tłuszczu, zgodnie z zasadą

wyrażoną w art. 33 ust. 2 ustawy, w sytuacji, gdy art. 16 ust. 2 tej ustawy oraz art.

8 rozporządzenia Komisji nr 595/2004 względem krajowej rezerwy takiego

przeliczenia nie wprowadza;

art. 10 ust. 1 pkt 5 ustawy o o.r.m.p.m. przez nieuwzględnienie

wyraźnego rozróżnienia prawnego pojęć "mleka przeliczonego na mleko

o referencyjnej zawartości tłuszczu" od "ilości mleka dostarczonego do

dostawców".

I. I. - w odpowiedzi na skargę kasacyjną - wniosła o jej oddalenie. Podniosła, iż w jej ocenie niespójne i nielogiczne są przepisy art. 33 i 16 ustawy o o.r.m.p.m., na podstawie których, w jej przypadku, dla potrzeb pobrania zaliczki na poczet opłaty wyrównawczej stwierdzono w roku kwotowym 2005/2006 przekroczenie indywidualnej ilości referencyjnej o 6 191 kg, zaś odmówiono zwiększenia posiadanej indywidualnej ilości referencyjnej, stwierdzając że takie przekroczenie nie nastąpiło.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 29 listopada 2006r. uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 maja 2006r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu podał, iż skarga kasacyjna ma usprawiedliwione podstawy, istota sporu prawnego w niniejszej sprawie sprowadzała się do określenia, czy przy ustaleniu wielkości zwiększenia sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych przez dostawców hurtowych i dostawców bezpośrednich, na podstawie której są przyznawane indywidualne ilości referencyjne z krajowej rezerwy należy przyjmować ilość dostarczonego przez nich mleka wyrażoną w kilogramach fizycznych, czy też wielkość dostaw po przeliczeniu na mleko o referencyjnej zawartości tłuszczu.

Dokonana w tym zakresie przez Sąd pierwszej instancji wykładnia art. 16 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz. U. nr 244, poz. 2081, ze zm.) nie może być uznana za prawidłową.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1788/2003 zawiera upoważnienie dla państw członkowskich do przyjęcia zasad dopuszczających przydzielenie producentom wszystkich lub części ilości z rezerwy krajowej, określonej w art. 14, na podstawie obiektywnych kryteriów. Zasady te w polskim ustawodawstwie zostały ustalone w art. 16 ust. 1 i ust. 2 ustawy o o.r.m.p.m. Minimalną ilość mleka lub przetworów mlecznych, którą producent musi wprowadzić do obrotu, aby ubiegać się o przyznanie indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy określa — z kolei w oparciu o upoważnienie zawarte w art. 18 ustawy o o.r.m.p.m. - minister właściwy do spraw rynków rolnych i wielkość ta zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 1 czerwca 2005r. w sprawie wielkości zwiększenia sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych od dnia 1 lipca 2005r. wynosi 5 000 kg.

Sposób, w jaki obliczać należy wielkość zwiększenia sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych przez producenta wynika z treści art. 16 ust. 1 ustawy o o.r.m.p.m. Wielkość ta stanowi różnicę pomiędzy indywidualną ilością referencyjną będącą własnością producenta w dniu 31 marca roku kwotowego poprzedzającego rok kwotowy, w którym złożył on wniosek oraz ilością mleka lub jego przetworów, którą wprowadził do obrotu w nowym roku kwotowym do dnia złożenia wniosku i którą udokumentował wymaganymi dokumentami. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazany przez Sąd pierwszej instancji sposób obliczenia wielkości tego zwiększenia w oparciu o art. 16 ust. 6 ustawy o o.r.m.p.m. nie znajduje uzasadnienia w treści tego przepisu. Określa on bowiem sposób ustalenia przez organ wysokości indywidualnej ilości referencyjnej, która po spełnieniu wszystkich wymaganych przez ustawę warunków zostanie przyznana producentowi z krajowej rezerwy. Należy wówczas ustalić różnicę pomiędzy wysokością, obliczonej w oparciu o art. 16 ust. 5 ustawy szacowanej średniorocznej sprzedaży a wielkością indywidualnej ilości referencyjnej stanowiącej własność producenta w dniu wydania decyzji przyznającej mu to prawo.

Sąd drugiej instancji podzielił stanowisko organu przedstawione w skardze kasacyjnej, iż przy ustalaniu ilości, o jaką zwiększona została przez producenta

sprzedaż mleka lub przetworów mlecznych, decydująca o możliwości otrzymania

dodatkowej indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy, 10

przyjmować się ilość wprowadzonych przez niego do obrotu kilogramów mleka i przetworów mlecznych bez dokonywania jakichkolwiek przeliczeń o wskaźnik zawartości tłuszczu. Za takim rozumieniem pojęcia "zwiększenie sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych", o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o o.r.m.p.m. przemawia przede wszystkim wykładnia literalna przepisów, mianowicie § 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 sierpnia 2005r. w sprawie wysokości rezerwy krajowej (Dz.U. nr 160, poz. 1353) i § 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 1 czerwca 2005r. w sprawie wielkości zwiększenia sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych (Dz.U. nr 106, poz. 900). Z pierwszego z tych przepisów wynika, iż rezerwa krajowa w roku kwotowym 2005/2006 wynosiła 455.693.716 kg, w tym rezerwa przeznaczona dla dostawców hurtowych - 310.581.764 kg, a rezerwa przeznaczona dla dostawców bezpośrednich - 145.111.952 kg. Każda z tych wielkości określona została w kilogramach fizycznych, gdyż zgodnie z art. 14 ust. 3 rozporządzenia Rady nr 1788/2003 ilościom umieszczonym w rezerwie krajowej nie jest przypisana referencyjna zawartość tłuszczu. Również jednoznacznie w kilogramach fizycznych określona została w § 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 1 czerwca 2005r. wielkość zwiększenia sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych, na podstawie której są przyznawane indywidualne ilości referencyjne z krajowej rezerwy. Dokonana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wykładnia celowościowa art. 16 ustawy o o.r.m.p.m., prowadząca do przyjęcia, iż sposób obliczania wielkości zwiększenia sprzedaży mleka i przetworów mlecznych w rozumieniu tego przepisu nie może odbiegać od uregulowania zasad naliczania opłat wyrównawczych określonych w art. 33 ustawy, prowadząca do wykazanej wyżej interpretacji, jest nie prawidłowa w świetle przepisów określających podstawowe zasady systemu kwotowania produkcji mleka w Unii Europejskiej.

W ocenie Sądu drugiej instancji przeliczenie ilości mleka i jego produktów na kilogramy o referencyjnej zawartości tłuszczu następuje i wywołuje skutki dopiero przy obliczaniu opłaty wyrównawczej, którą ponosi państwo członkowskie i producenci i to tylko wtedy, gdy zostanie przekroczona krajowa ilość referencyjna dla dostawców hurtowych. Jeżeli więc krajowa ilość referencyjna dla dostaw

pomniejszona o rezerwę krajową zostanie przekroczona, państwa członkowskie muszą zapłacić opłatę wyrównawczą za każdy kilogram nadprodukcji mleka. Opłata ta zostaje przeniesiona na wszystkich producentów, którzy przyczynili się do tego przekroczenia. W celu obliczenia, czy dany producent przekroczył przyznaną mu indywidualną ilość referencyjną dostaw, dokonuje się porównania średniej zawartości tłuszczu w dostarczonym przez niego mleku z przyznaną mu referencyjną zawartością tłuszczu. Podstawę do dokonania tych obliczeń stanowi art. 10 ust. 1 rozporządzenia Rady nr 1788/2003, z którego wynika, iż w celu opracowania ostatecznego zestawienia opłat wyrównawczych ilości dostarczone przez każdego producenta zostają zwiększone lub obniżone, tak aby odzwierciedlały wszelkie różnice między rzeczywistą zawartością tłuszczu a referencyjną zawartością tłuszczu. Szczegółowe zasady porównywania średniej zawartości tłuszczu w mleku dostarczanym przez producenta z referencyjną zawartością tłuszczu producenta określa art. 10 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 595/2004 z dnia 30 marca 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1788/2003 ustanawiającego opłatę wyrównawczą w sektorze mleka i przetworów mlecznych (Dz.U. WE L 94 z 31.03.2003r., ze zm.). Oznacza to, że system przeliczania indywidualnej ilości referencyjnej z uwzględnieniem zawartości tłuszczu został wprowadzony wyłącznie przy obliczaniu opłaty wyrównawczej dla dostawców mleka, gdyż art. 10 ust. 1 rozporządzenia Rady nr 1788/2003 wyraźnie wskazuje, kiedy ma nastąpić to przeliczenie. Ponadto przelicznik związany z zawartością tłuszczu stosuje się tylko w przypadku, gdy na poziomie krajowym suma dostaw dostosowanych zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia jest większa niż ilość dostaw wykonanych w rzeczywistości. Wtedy opłata wyrównawcza jest obliczana na podstawie wielkości dostaw po przeliczeniu na mleko o referencyjnej zawartości tłuszczu. Natomiast w przypadku, gdy na poziomie krajowym suma dostaw dostosowanych zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia jest mniejsza niż dostawy wykonane w rzeczywistości, opłata wyrównawcza jest określona na podstawie dostaw rzeczywistych (art. 10 ust. 2 rozporządzenia Rady nr 1788/2003).

Należy także podkreślić, iż zgodnie z art. 12 ust. 3 rozporządzenia Rady nr 1788/2003 do celów opracowania ostatecznego zestawienia opłat wyrównawczych w przypadku przekroczenia w sumie przez wszystkich producentów krajowej ilości referencyjnej dla sprzedaży bezpośredniej nie uwzględnia się żadnych poprawek

wniesionych w związku z zawartością tłuszczu. Zasada ta wyrażona została także w pkt 11 preambuły do tego rozporządzenia, w którym wskazano, iż niezbędne jest ustalenie sposobu, w jaki należy uwzględniać zawartość tłuszczu w mleku przy opracowywaniu ostatecznego zestawienia dostarczonych ilości. Ponieważ odnośne ilości są nieznaczne, nie ma potrzeby uwzględniania zawartości tłuszczu przy sprzedaży bezpośredniej.

Konsekwencją z kolei uregulowań wspólnotowych dotyczących opłaty wyrównawczej jest przyjęcie w art. 33 ust. 2 ustawy o o.r.m.p.m. obowiązku uiszczania przez producentów zaliczek na poczet tej opłaty w wysokości 20 groszy za każdy kilogram mleka przeliczonego na mleko o referencyjnej zawartości tłuszczu, wprowadzony do obrotu w ilości przekraczającej indywidualną ilość referencyjną przysługującą danemu producentowi na dany dzień roku, zadeklarowaną w celu dostarczenia podmiotowi skupującemu.

Ostatecznie Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż dokonana przez Sąd pierwszej instancji wykładnia prawa materialnego, tj. przepisu art. 16 ustawy o o.r.m.p.m., prowadząca do przyjęcia, iż sposób obliczania wielkości zwiększenia sprzedaży mleka i przetworów mlecznych w rozumieniu tego przepisu nie może odbiegać od uregulowania zasad naliczania opłat wyrównawczych, określonych w art. 33 tej ustawy jest błędna. Wskazał, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji - przy ponownym rozpoznawaniu sprawy - winien dokonać ustaleń faktycznych co do rzeczywistej wielkości zwiększenia sprzedaży mleka przez I. I. w roku kwotowym 2005/2006 w stosunku do przysługującej jej indywidualnej ilości referencyjnej na dzień 31 marca 2005r., w świetle twierdzeń organu, który ustalił, iż rzeczywiste zwiększenie wielkości sprzedaży mleka nastąpiło o 1 664 kg, jak i skarżącej (zawartych w odpowiedzi na skargę kasacyjną), podnoszącej że zwiększenie to wyniosło 5 052 kg fizyczne. Ponadto Sąd powinien przeanalizować ustalony w sprawie stan faktyczny w świetle przedstawionej wykładni art. 16 ust. 1 ustawy o o.r.m.p.m. w zw. z § 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 1 czerwca 2005 r. w sprawie wielkości zwiększenia sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny - po ponownym rozpoznaniu sprawy -zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami

m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej: P.p.s.a. (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Sąd, któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy - zgodnie z art. 190 P.p.s.a. - związany jest wykładnią prawną dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 29 listopada 2006r.

Stosownie do art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o organizacji rynku rolnego i przetworów mlecznych (tekst jednolity: Dz.U. z 2005r., nr 244, poz. 2081), w przypadku producenta rozwijającego produkcję mleka warunkiem przydziału indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy w danym roku kwotowym jest zwiększenie sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych w stosunku do indywidualnej ilości referencyjnej, stanowiącej własność producenta w dniu 31 marca roku kwotowego poprzedzającego rok kwotowy, w którym złożono wniosek o przyznanie indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy.

Jak wynika z opisanego stanu sprawy, zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję odmawiającą skarżącej przyznania indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy krajowej ilości referencyjnej dla dostawcy hurtowego. Podjęte stanowisko uzasadniono faktem niespełnienia przez skarżącą warunku - jaki nakłada na producenta rozwijającego się wyżej cytowany art. 16 ust. 1 ustawy o o.r.m.p.m. - w postaci zwiększenia sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych o wielkość 5 000 kg wymaganą od dnia 1 lipca 2005r. na mocy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 1 czerwca 2005r. w sprawie wielkości zwiększenia sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych (Dz.U. nr 106, poz. 900), w stosunku do indywidualnej ilości referencyjnej posiadanej na dzień 31 marca roku kwotowego poprzedzającego rok kwotowy, w którym złożono wniosek o przydział indywidualnej ilości referencyjnej w rezerwy krajowej.

W ocenie Sądu, ustalenia stanu faktycznego dokonane przez organ odwoławczy w tej materii są prawidłowe i znajdują oparcie w całokształcie

materiału dowodowego sprawy. Również sposób, w jaki organ obliczył wielkość zwiększenia sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych przez skarżącą jest zgodny z wykładnią dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w ww wyroku, wiążącą Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, tym samym wykluczającą ocenę odmienną, w tym taką jakiej dokonał Sąd przy poprzednim rozpoznawaniu sprawy i za którą opowiada się skarżąca. Otóż skarżąca na dzień 31 marca 2005r. (czyli ostatniego dnia roku kwotowego 2004/2005) była właścicielką 88 120 kg indywidualnej ilości referencyjnej dostaw. Wniosek o przyznanie indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy krajowej ilości referencyjnej dla dostawcy hurtowego złożyła w listopadzie 2006r. (czyli w roku kwotowym 2005/2006) i w okresie od 1 kwietnia do 31 października 2005r. (czyli w okresie co najmniej 3 kolejnych miesięcy danego roku kwotowego poprzedzających miesiąc, w którym złożono wniosek do podmiotu skupującego) sprzedała 89 784 kg mleka. Taką wielkość sprzedaży dostarczoną do podmiotu skupującego w okresie maj - październik 2005r. potwierdza wystawione przez Okręgową Spółdzielnię Mleczarską "M." w N. zaświadczenie dla dostawcy hurtowego o dostawach mleka z 2 listopada 2005r. oraz jednostkowe faktury VAT wystawiane przez ww nabywcę mleka, zawierające rozliczenie kwoty mlecznej. W tym stanie rzeczy różnica między ilością mleka sprzedanego do podmiotu skupującego w okresie od 1 kwietnia do 31 października 2005r. (89 784 kg), a indywidualną ilością referencyjną stanowiącą własność strony w dniu 31 marca 2005r. (88 120 kg), wyniosła 1 664 kg. Zatem zwiększenie sprzedaży nastąpiło o wielkość 1 664 kg a nie o wielkość co najmniej 5 000 kg, jakiej wymaga rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 1 czerwca 2005r. w sprawie wielkości zwiększenia sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych.

Organ stanął na stanowisku, iż wymagane zwiększenie sprzedaży stanowi przekroczenie indywidualnej ilości referencyjnej o 5 000 rzeczywistych kilogramów mleka, a nie - jak twierdzi skarżąca - kilogramów mleka po korekcie tłuszczu, tj. po przeliczeniu rzeczywistych dostaw na dostawy o referencyjnej zawartości tłuszczu.

W świetle powyższego istota sporu między stronami - jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny i ostatecznie spór ten rozstrzygnął - sprowadzała się do określenia, czy przy ustaleniu wielkości zwiększenia sprzedaży mleka lub

przetworów mlecznych przez dostawców hurtowych i dostawców bezpośrednich (na podstawie której są przyznawane indywidualne ilości referencyjne z krajowej rezerwy) należy przyjmować ilość dostarczonego przez nich mleka wyrażoną w kilogramach fizycznych, czy też wielkość dostaw po przeliczeniu na mleko o referencyjnej zawartości tłuszczu. Sąd drugiej instancji przesądził, iż przy ustalaniu ilości, o jaką zwiększona została przez producenta sprzedaż mleka lub przetworów mlecznych, decydującej o możliwości otrzymania dodatkowej indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy, powinno przyjmować się ilość wprowadzonych przez niego do obrotu rzeczywistych kilogramów mleka i przetworów mlecznych bez dokonywania jakichkolwiek przeliczeń o wskaźnik zawartości tłuszczu. Tym samym wykluczył sposób obliczania wielkości zwiększenia sprzedaży mleka i przetworów mlecznych według zasad naliczania opłat wyrównawczych, o których stanowi art, 33 ustawy o o.r.m.p.m. (przeliczania na mleko o referencyjnej zawartości tłuszczu).

W świetle powyższego Sąd stanął na stanowisku, iż Prezes Agencji Rynku Rolnego w postępowaniu odwoławczym podjął wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej wyrażoną w art. 7 K.p.a., wyczerpująco zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy zgodnie z art. 77 § 1 K.p.a., na podstawie którego dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych i podjęte rozstrzygnięcie uzasadnił stosownie do wymogów art. 107 § 3 K.p.a.

Odnosząc się zaś do twierdzeń skarżącej, iż indywidualna ilość referencyjna została przekroczona o 5 052 kg fizycznych, co oznaczałoby iż spełniła warunki do przyznania indywidualnej ilości referencyjnej z rezerwy krajowej, w tym i oświadczenia pełnomocnika skarżącej złożonego do protokołu rozprawy, iż "ich obliczenia o przekroczeniu indywidualnej ilości referencyjnej o 5 052 kg wynikają z uwzględnienia faktu, że oddają mleko o wyższej zawartości tłuszczu niż przewiduje ich indywidualna ilość referencyjna", podkreślenia wymaga fakt, iż postawą do obliczenia wielkości zwiększenia sprzedaży jakiego dokonał organ stanowiła rzeczywista ilości mleka jaką sprzedała skarżąca, czyli nie była to ilość po korekcie tłuszczu, a więc obejmowała też mleko o wyższej zawartości tłuszczu niż referencyjna zawartość tłuszczu (38 g/kg) w indywidualnej ilości referencyjnej jakiej właścicielką była skarżąca. Zawartość tłuszczu w sprzedawanym mleku nie

miała żadnego znaczenia, albowiem wielkością, która liczyła się w sprawie była rzeczywista ilość sprzedanego mleka, czyli w kilogramach fizycznych (a więc z każdą zawartością tłuszczu, w tym i większą od referencyjnej zawartość tłuszczu określonej w indywidualnej ilości referencyjnej przyznanej skarżącej). Przekroczenie, jakie wyliczyła skarżąca, twierdząc iż jest to 5 052 kilogramów fizycznych, jest wyliczeniem błędnym, jako że pozostałą do wykorzystania ilość referencyjną w każdym następnym miesiącu, poprzedzającym miesiąc, w którym mleko sprzedano, obliczano - jak wynika z miesięcznych faktur -odejmując przyznaną ilość referencyjną od ilości powstałej po korekcie tłuszczu, co oznacza iż nie była to ilość rzeczywiście sprzedanych kilogramów mleka. Zatem tak wyliczona ilość indywidualnej ilość referencyjnej - 9 657 kg -pozostała do wykorzystania w miesiącu październiku 2005r,, przy sprzedaży w tymże miesiącu mleka w ilości 14 709 kg, nie mogła stanowić podstawy do wyliczenia, jakiego dokonała skarżąca. Zatem wyliczenie 5 052 kg nie jest wynikiem rzeczywistej sprzedaży mleka.

W tym stanie rzeczy - wobec niestwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, jak również innego naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy - na mocy art. 151 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.