Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 385/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-06-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak (spr.), Protokolant st. specjalista - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie określenia należności celnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez A. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej "skarżąca", "strona", "spółka") jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej: "Dyrektor IAS", "organ odwoławczy") z [...] stycznia 2019 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika M. Urzędu Celno-Skarbowego w W,.(dalej: "Naczelnik Urzędu", "organ I instancji") z [...] września 2018 r. nr [...] w

przedmiocie określenia należności celnych.

Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym:

1 czerwca 2016 r. przedstawiciel bezpośredni strony - Agencja Celna "[...] "

dokonał zgłoszenia celnego, wg dokumentu SAD nr [...] , do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu towaru określonego jako: "tłoczone elementy systemu wentylacji w stanie rozmontowanym z metalu - elementy nakładki siodłowej i tłumika" (poz. 3), klasyfikując go do kodu TARIC 7326 19 90 00 z konwencyjną stawką celną 2,7% i stawką podatku VAT w wysokości 23%. Do zgłoszenia celnego załączono m.in fakturę nr [...] z [...] kwietnia 2016 r.,

wystawioną przez H. z siedzibą w C.

oraz packing list.

W wyniku przeprowadzonej kontroli celno-skarbowej zgłoszeń celnych

dokonanych przez stronę w okresie od 1 września 2014 r. do 20 kwietnia 2017 r.

ustalono, że przedmiotem importu były towary w postaci wytłoczek z blachy

ocynkowanej stanowiące połówkę łuku wentylacyjnego o symbolach BENDS, BENDS

HALVES, ELBOWS, L, BPT, ELD, ELBOWS 45, ELBOWS 90, BPK, ELBOWS SS;

towary w postaci wytłoczek z blachy ocynkowanej o symbolach: CP, CS, LID, LTD, FLXILS, ILPR/RPLI, ILS,

RPC,RC, SP, PS, S, SPP, BSL oraz krzyżak do wzmocnień

prostokątnych kanałów wentylacyjnych o symbolu PC - taryfikowane do poz. 7307 WTC

(protokół kontroli nr 441000-CKR.5022.1.2017 z 27 czerwca 2017 r.).

Pismami z 19 lipca 2017 r. oraz z 1 września 2017 r. strona wniosła zastrzeżenia

do protokołu kontroli, do których załączyła "Test szczelności systemu SPIRO" oraz

tabele z operacjami, jakimi są poddawane importowane detale w celu otrzymania

wyrobów gotowych.

Organ odniósł się do tych zastrzeżeń oraz poinformował stronę o sposobie ich

załatwienia pismami z 27 lipca 2017 r. oraz z 14 września 2017 r.

Pismem z 12 września 2017 r. Naczelnik Urzędu powiadomił skarżącą o

możliwości wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego w sprawie.

W nawiązaniu do powiadomienia z 12 września 2017 r. spółka złożyła

wyjaśnienia i wnioski dowodowe (pisma z 13 i 18 października 2017 r.), do których

załączyła: zlecenia produkcyjne, wyciągi z "Zapisów księgowych" spółki, "Ekspertyzę

dotyczącą połączeń kanałów i kształtek w systemie SPIRAL" sporządzoną przez dr hab.

inż. K. G. z Wydziału Budownictwa i Inżynierii

Środowiska Politechniki [...], "Ekspertyzę Techniczną KonstrukcyjnoTechnologiczną" autorstwa dr hab. inż. P.

Ż. i dr inż. J. M.

Strona wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z ww. ekspertyz oraz

dowodów z dokumentów wewnętrznych spółki, a także o przesłuchanie prezesa

zarządu spółki B. Ł. na okoliczność ustalenia cech i własności

technicznych wyrobów, ich otrzymywania i montażu.

Przy piśmie z 7 grudnia 2017 r. strona nadesłała wyjaśnienia dotyczące rodzaju

surowca użytego do produkcji wyrobów, zdjęcia z opisem poszczególnych elementów,

rysunki techniczne wyrobów, opisy procesów tłoczenia artykułów CP, CS,

ILPR/ILS/FLX-ILS, RPC/RC/LID/LTD, SP/PS/SPP, BENDS/ELBOWS/PBK/Bend Halves,

tłumaczenie faktury handlowej oraz 11 próbek importowanych detali z naniesionymi

symbolami w celu ich identyfikacji.

Naczelnik Urzędu postanowieniami z [...] stycznia 2018 r. oraz [...] kwietnia 2018 r.

odpowiednio odmówił zawieszenia postępowania oraz odmówił przeprowadzenia

dowodów z opinii biegłego, przesłuchania prezesa zarządu spółki oraz badania ksiąg

rachunkowych importera na okoliczność ustalenia stanu towaru, uznając je za

niezasadne.

Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, mając na uwadze zebrany w

sprawie materiał dowodowy, Naczelnik Urzędu decyzją z [...] września 2018 r.:

- orzekł, że kwota długu celnego określona w przedmiotowym zgłoszeniu celnym

w wysokości 4.593 zł została zaksięgowana w kwocie niższej niż kwota wymagana,

- określił niezaksięgowaną kwotę cła (A00) w wysokości 607 zł,

- określił niezaksięgowaną kwotę cła antydumpingowego (A30) w wysokości

35.570 zł,

- wezwał importera do wpłaty należności celnych w wysokości 36.177 zł.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia stwierdzono, że przedmiotem importu w

niniejszej sprawie były m.in. wytłoczki z blachy ocynkowanej o symbolach: RPC-100-80-

C, RPC-125-80-C, RPC-150-100-C, RPC-150-125-C, RPC-315-250-C, ILPR-150-C,

CS-100-C, CS-125-C, C-160-C (poz. 3 SAD) taryfikowane do kodu Taric 7307 99 80 98

obejmującego artykuły ze stali (inne niż ze stali nierdzewnej), niegwintowane, o

największej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, nie pochodzące z

[...], inne niż kołnierze gwintowane kolanka, łuki,

tuleje i łączniki spawane doczołowo, ze stawką celną 3,7%. Jednocześnie organ uznał,

że stosownie do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) Nr 2015/1934 z dnia 27

października 2015 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz

niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali pochodzących z

C. w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11

ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 (Dz.Urz. L nr 282, s. 14 z 28 października

2015 r., dalej: rozporządzenie 2015/1934), towar objęty kodem Taric 7307 99 80 98,

pochodzący z Chin, podlega ostatecznemu cłu antydumpingowemu w wysokości

58,6%.

Pismem z 19 października 2018 r. strona odwołała się od decyzji organu I

instancji, wnosząc o jej uchylenie.

Po ponownym przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, na skutek

złożonego odwołania, Dyrektor IAS działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z

dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2018 r. poz. 800 ze zm.,

dalej jako: op), art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (tj. Dz. U. z

2018 r. poz. 167 ze zm., dalej: "prawo celne"), art. 56 ust. 1 i ust. 2 lit. c), art. 57 ust. 1,

art. 77 ust. 1 lit. a, ust. 2 i ust. 3 oraz art. 101 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu

Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego

unijny kodeks celny (Dz. Urz. WE L 269, s. 1 z 30 października 2015 r. ze zm., dalej

jako: "ukc"), rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) Nr 2015/1754 z dnia 6

października 2015 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr

2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej

Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L Nr 285 z 30 października 2015 r.), rozporządzenia

2015/1934 decyzją z 4 stycznia 2019 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że w sprawie

przedmiotem importu wg ww. dokumentu SAD były m.in. elementy systemu

wentylacyjnego oznaczone symbolami RPC (100-80-C, 125-80-C, 150-100-C, 150-125-

C, 315-250-C), ILPR-150-C, CS (100-C, 125-C, 160-C) produkcji c. firmy

H. Towary te zostały opisane na fakturze

oraz packing list jako rozmontowane elementy systemu wentylacyjnego. Oświadczenia

chińskich producentów oraz oświadczenie importera zawarte w piśmie z 7 grudnia 2017

r., do którego załączono opisy procesów tłoczenia surowców, wskazują na rodzaj

użytego surowca i metodę wytwarzania artykułów. Wynika z nich, że półprodukty (typu

BENDS, ELBOWS, L, BPD, BPK) i gotowe elementy montowane w systemie wentylacji

(takie jak m.in. kolanka BP i BPL, zaślepki CS i CP, zwężki RPC/RC, odgałęzienia

siodłowe SP/PS i SPP, odgałęzienia płaskie proste ILS, odgałęzienia płaskie

promieniowe ILPR, zwężki tłoczone płaskie LID i LTD, odgałęzienia wytłaczane płaskie

proste FLX-ILS) zostały wykonane przez głębokie tłoczenie ocynkowanej ogniowo stali,

gatunek DX53D DX54D, powłoka cynku Z275, powierzchnia MAC, norma EN 10346.

Rodzaj użytego materiału i sposób obróbki potwierdzają także "Analizy techniczne

towaru" przygotowane na zlecenie zarządu spółki przez M. W. wskazująca, że

elementy typu RPC (RC), CS i SP/PS uzyskano w "procesie obróbki plastycznej

głębokiego tłoczenia blachy stalowej zimnowalcowanej ocynkowanej ogniowo".

Analogiczne wnioski zawiera "Opinia o technologii wytwarzania elementów systemów

wentylacyjnych" przygotowana przez dr inż. A. K. z Instytutu Technik

Wytwarzania Wydziału Inżynierii Produkcji Politechniki [...] oraz opinia dr

hab. inż. K. G. pt. "Ekspertyza dotycząca połączeń

kanałów i kształtek w systemie SPIRAL", jak również "Ekspertyza Techniczna

Konstrukcyjno-Technologiczna" autorstwa dr hab. inż. P. Ż. i dr inż. J.

M. z Politechniki [...] , zgodnie z którą "półprodukty wykorzystane

przez firmę A. do produkcji systemów wentylacji wykonywane są z blach

stalowych ocynkowanych DX53D o grubości od 0,45 mm do 0,60 mm z powłoką Z275,

wytwarzane zgodnie z normą PN-EN ISO 2944-2:2001 (Wyroby płaskie stalowe

powlekane ogniowo w sposób ciągły), o klasie korozyjności C3 zgodnej z normą PN-EN

10346:2011 (Farby i lakiery - ochrona przed korozją konstrukcji stalowych za pomocą

ochronnych systemów malarskich).

Organ odwoławczy podkreślił, że skład surowcowy spornych towarów oraz

sposób ich otrzymywania są jednoznaczne i nie są kwestionowane. Wyjaśnienia

wymagała natomiast kwestia, czy importowane towary są wyrobami gotowymi,

półproduktami, czy częściami systemu wentylacji w stanie rozmontowanym (jak zostały

zadeklarowane w zgłoszeniu celnym).

Dyrektor IAS zauważył, że porównując wygląd zewnętrzny, właściwości

użytkowe i przeznaczenie będących przedmiotem importu w niniejszej sprawie

elementów RPC, ILPR i CS z otrzymanymi w wyniku ich obróbki wyrobami finalnymi –

zwężkami, odgałęzieniami płaskimi promieniowymi i zaślepkami kanałów należy

stwierdzić, iż wyroby te posiadają zasadniczy charakter wyrobów gotowych, tj.

rozpoznawalnych części systemu wentylacyjnego. Obiektywne cechy i właściwości

elementów RPC, ILPR i CS jako półproduktów wymagających dalszej obróbki

wykończeniowej potwierdzają pośrednio załączone przez stronę ekspertyzy.

Opis towarów na fakturze i liście przywozowym wyraźnie wskazuje na import

towarów wykorzystywanych do produkcji systemów wentylacyjnych, o ściśle

określonych wymiarach – np.: odgałęzienie lLPR-150-C oznacza odgałęzienie płaskie

promieniowe o średnicy 150 mm, RPC-150-100-C - zwężkę łączącą dwa kanały o

średnicy 150 mm i 100 mm, a CS-160-C - zaślepkę o średnicy 160 mm. Maksymalna

średnica zewnętrzna odgałęzienia ILPR wynosi 150 mm (dla ILPR-150-C), redukcji

RPC - 315 mm (dla RPC-315-250-C), a zaślepki CS – 160 mm (dla CS-160-C).

Zdjęcia, próbki przedmiotowych towarów, opisy procesów wytwarzania gotowych

elementów montowanych w systemach wentylacji dowodzą, że towar ten (RPC, ILPR i

CS) posiadał cechy (zasadniczy charakter) wyrobu gotowego – tzn. był rozpoznawalny

jako konkretny element (konkretna część) systemu wentylacyjnego, tj. odgałęzienie

płaskie promieniowe bez uszczelki ILPR, zwężka RPC bez uszczelki i zaślepka

wsuwana CS bez uszczelki, o ściśle określonych parametrach, takich jak wielkość

średnicy. Kształt, forma, wymiar, sposób otrzymywania, surowiec i przeznaczenie

importowanych towarów w pełni odpowiadają parametrom gotowych odgałęzień,

zwężek i zaślepek montowanych w systemach wentylacji. Sporne artykuły posiadają

zatem zasadniczy charakter wyrobów gotowych, wymagają jedynie obróbki

wykończeniowej, co potwierdzają informacje zawarte w dokumentach opisujących

"tłoczone elementy z blachy". Z dokumentów tych wynika, że proces tłoczenia

elementów typu RPC, ILPR i CS, podobnie jak PS, SPP, LID, ILS i CS, wykonywany

jest w operacjach odcinania, a następnie tłoczenia i usuwania wypływek za pomocą

narzędzi wielotaktowych. W ten sposób otrzymywany jest wyrób "nie wymagający

żadnej obróbki" (vide: "Tłoczone elementy z blachy"). Schematy procesu tłoczenia

wytłoczek i zdjęcia otrzymanych w tych procesach towarów odzwierciedlają towary

będące przedmiotem importu w niniejszej sprawie. Konieczność zastosowania bardziej

złożonych operacji technologicznych nie towarzyszy otrzymywaniu zwężek, odgałęzień

i zaślepek – bez uszczelek, tylko otrzymywaniu "innych gotowych artykułów stalowych",

co potwierdzają informacje zawarte w Katalogu handlowym A. i w ekspertyzach.

Ponadto wskazano, że analiza materiału dowodowego sprawy nie potwierdziła

stanowiska spółki, że przedmiotowe artykuły zostały uszkodzone w trakcie transportu i

przechowywania, że doznały deformacji plastycznych, które uniemożliwiły ustalenie

wymiaru średnicy i określenie czy jest ona większa, czy mniejsza od 609,6 mm, co

miało niewątpliwy wpływ na ustalenie prawidłowej taryfikacji towaru. Z dowodów wynika

bowiem niezbicie, że średnica odgałęzienia ILPR wynosiła maksymalnie 150 mm,

zwężki RPC - 350 mm, a zaślepki CS- 160 mm (liczby przy symbolach wyrobów

oznaczają średnicę wyrażoną w mm). Powyższe oznacza, iż we wszystkich

przypadkach średnica wyrobów nie przekraczała 609,6 mm.

Organ odwoławczy wskazał także, że nie kwestionuje technologii otrzymywania

importowanych wyrobów, ani tego, iż w wyniku głębokiego tłoczenia może dojść do

uszkodzeń struktury powierzchniowej materiału i mikro-deformacji wymagających

kalibracji parametrów (np. średnicy) w taki sposób, żeby artykuł spełniał normy

jakościowe zawarte w powołanych przez importera normach branżowych. Nie

kwestionuje także, że importowane artykuły mogły wymagać poddania ich określonym

procesom wykończeniowym zmierzającym do usunięcia odkształceń plastycznych, np.

poprzez wyoblanie ogranicznika średnicy, wywijanie i zaciskanie krawędzi średnicy,

likwidację zadziorów. Co więcej, nie kwestionuje także możliwości wykorzystania

przedmiotowych artykułów jako półproduktów do otrzymywania bardziej złożonych

wyrobów, z zastosowaniem procesów opisanych w załączonych ekspertyzach. Niemniej

jednak organ uważa, że importowane artykuły są rozpoznawalne jako gotowe,

pojedyncze (odrębne) elementy systemów wentylacyjnych wymagające tylko

wykończenia, lub jako rozpoznawalne elementy składowe (półwyroby) bardziej

złożonych części montowanych w systemach wentylacji. Wykorzystanie spornych

artykułów do wytwarzania bardziej złożonych wyrobów, co jest niesporne, nie ma

wpływu na określenie jego stanu w dacie zgłoszenia celnego. Obowiązek ustalenia

stanu towaru na datę zgłoszenia celnego z przepisów celnych. Importowane towary w

ww. dacie spełniały wymogi wyrobów gotowych w rozumieniu przepisów celnych

(Wspólnej Taryfy Celnej).

Biorąc zatem pod uwagę stan importowanego towaru i dokonane ustalenia

dotyczące:

1. rodzaju towaru - niewykończone, odrębne elementy stanowiące części

systemu wentylacji posiadające zasadniczy charakter wyrobów gotowych, wchodzące w

skład orurowania wentylacyjnego, stosowane także jako półprodukty (półwyroby) do

wytworzenia bardziej złożonych elementów montowanych w systemach wentylacji,

2. surowca i metody otrzymywania - uzyskane w procesie obróbki

plastycznej głębokiego tłoczenia blachy stalowej niskowęglowej ocynkowanej ogniowo,

gdzie surowcem nie jest stal nierdzewna,

3. formy, kształtu, wyglądu zewnętrznego i wymiarów importowanych

elementów - które odpowiadają gotowym artykułom; towary są rozpoznawalne jako

konkretne części montowane w systemach wentylacji, klimatyzacji; nie są gwintowane;

maksymalna średnica zewnętrzna nie przekracza 609,6 mm,

4. przeznaczenia: Redukcja RPC - zwężka do wsuwania w przewód rurowy

instalacji wentylacyjnych w celu wykonania połączenia z przewodem rurowym o

mniejszej średnicy; ogólnie - element montowany w systemie wentylacyjnym do

łączenia rur (kanałów wentylacyjnych); Zaślepka CS — element wsuwany do okrągłego

kanału wentylacyjnego w celu zamknięcia jego końca (zaślepiania otworu rury);

Odgałęzienie płaskie promieniowe ILPR – do podłączenia kanałów okrągłych - spiralnie

zwijanych lub przewodów elastycznych do prostokątnego kanału wentylacyjnego;

konstruowania przyłączeń wentylacyjnych central rekuperacyjnych dla budownictwa

jedno i wielorodzinnego;

5. sposobu łączenia (montażu) w systemie wentylacyjnym - metoda

wsuwania elementu w element - połączenie na styk; połączenia stykowe dodatkowo

zabezpieczone przed przypadkowym rozłączeniem taśmami uszczelniającymi,

ewentualnie nitami zrywalnymi lub blachowkrętami samo wiercącymi

- Dyrektor IAS stwierdził, że właściwa do zaklasyfikowania przedmiotowego towaru jest

pozycja 7307 WTC, kod Taric 7307 99 80 98, zastosowany przez organ I instancji.

Kod ten obejmuje pozostałe artykuły ze stali (inne niż ze stali nierdzewnej),

niegwintowane, o największej zewnętrznej średnicy nieprzekraczającej 609,6 mm, nie

przeznaczone do stosowania w statkach powietrznych, nie pochodzące z [...] , inne niż kołnierze,

gwintowane kolanka, łuki, tuleje,

łączniki spawane doczołowo lub "inne łączniki gwintowane". Obejmuje zatem nie

wymienione wyżej łączniki rur i przewodów (w tym także zaślepki), niegwintowane,

pochodzące z C. Zakres przedmiotowy ww. kodu Taric w pełni odzwierciedla stan

przedmiotowego towaru.

Organ odwoławczy wyjaśnił przy tym, że taryfikacja przedmiotowego towaru

została ustalona w oparciu o postanowienia reguł 1, 2a) i 6 ORINS. Wskazał, że fakt

otrzymania spornych elementów ze stali, metodą głębokiego tłoczenia i bez stosowania

dodatkowych procesów technologicznych, co jest niesporne, nie przesądza, wbrew

sugestiom strony, o uznaniu ich za artykuły stalowe, tłoczone, nie obrobione więcej,

oraz o ich taryfikacji do poz. 7326 WTC. O taryfikacji przedmiotowych elementów do

pozycji 7307, a zarazem wykluczeniu z pozycji 7326 przesądza natomiast sposób

łączenia importowanych elementów z przewodami rurowymi. Przedmiotowe wyroby

RPC, ILPR i CS tworzą połączenia stykowe na zasadzie "wsuwania elementu w

element", co jest niesporne w sprawie. Dzięki takiemu połączeniu stają się integralną

częścią systemu wentylacyjnego (zwężkami, odgałęzieniami, zaślepkami). Nie stanowią

zatem wyłącznie elementów nośnych podtrzymujących rury, co definitywnie wyklucza z

poz. 7326 WTC.

W ocenie organu importowane elementy RPC, ILPR i CS chociaż posiadają

zasadniczy charakter wyrobów gotowych to mogą wymagać wykończenia w celu

usunięcia ewentualnych deformacji plastycznych (usuwanie zadziorów, kalibracja

średnicy) - można je uznać za "niegotowe" do montażu w systemie wentylacji.

Natomiast w sytuacji, kiedy te same wyroby są wykorzystane do otrzymywania innych

gotowych części wentylacyjnych, jak np. odgałęzień z uszczelkami (RPCL, ILPRL, CSL)

- wtedy towar ten można uznać za półprodukt (półwyrób) do produkcji innych wyrobów.

W obu przypadkach zastosowanie będzie miała reguła 2a) ORINS.

Organ odwoławczy ustosunkował się ponadto do twierdzeń strony dotyczących

braku możliwości zastosowania w jej przypadku rozporządzenia wykonawczego Komisji

(UE) 2015/1934 z dnia 27 października 2015 r. nakładającego ostateczne cło

antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa

lub stali pochodzących z C. w następstwie przeglądu

wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009. Organ II

instancji wyjaśnił, że w dacie przedmiotowego zgłoszenia celnego (1 czerwca 2016 r.)

obowiązywało rozporządzenie 2015/1934 zbieżne w przedmiotowym zakresie do treści

rozporządzenia wcześniejszego nr 803/2009. Wyjaśnił, że w rozporządzeniu z 2009 r.

"produkt objęty postępowaniem", tj. cłem antydumpingowym został opisany jako

"niektóre łączniki rur i przewodów rurowych (inne niż łączniki odlewane, kołnierze i

łączniki gwintowane), z żeliwa lub stali (z wyłączeniem stali nierdzewnej) o największej

średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, rodzaju stosowanego do spawania

doczołowego lub do innych celów...". "Łączniki rur i przewodów rurowych są

wytwarzane przede wszystkim przez cięcie i kształtowanie rur i przewodów rurowych.

Stosowane są one do łączenia rur i przewodów rurowych i produkowane są w różnych

kształtach, takich jak: kolanka, reduktory, trójniki i pokrywy, oraz różnych wielkościach i

z różnych gatunków materiału. Używane są one głównie w przemyśle

petrochemicznym, budownictwie, energetyce, przemyśle stoczniowym i instalacjach

przemysłowych...". Z kolei zgodnie z brzmieniem art. 1 ust. 1 rozporządzenia z 2015 r.

cło antydumpingowe zostało nałożone na towar "rodzaju stosowanego do spawania

doczołowego lub do innych celów", objęty m.in. kodem CN ex 7307 99 80, w tym kodem

Taric 7307 99 80 98, pochodzący z C. Wskazał następnie, że

charakterystyka towaru objętego cłem antydumpingowym na podstawie omawianego

rozporządzenia w pełni odpowiada towarowi będącemu przedmiotem importu w

niniejszej sprawie, tj. odgałęzieniom ILPR, zwężkom RPC oraz zaślepkom CS, które

zostały wykonane ze stali (innej niż stal nierdzewna), w procesie tłoczenia (nie

odlewane i nie gwintowane), o przekroju kołowym i największej średnicy

nieprzekraczającej 609,6 mm, stosowane jako "łączniki rur i przewodów rurowych" do

budowy systemów wentylacyjnych (tj. "do innych celów"). Dodał, że z treści

omawianego aktu wynika wprost, że cłem antydumpingowym są objęte wszystkie

towary klasyfikowane do kodu Taric 7307 99 80 98, wykonane z różnych gatunków stali

(stal twarda i miękka), różnej grubości (poniżej 1 mm i ok. 20 mm), stosowane do

różnych celów (katalog zastosowań otwarty). Nie wynika z niego natomiast, wbrew

twierdzeniom pełnomocnika strony, że odnosi się wyłącznie do "armatury"

wysokociśnieniowej przesyłającej media ciężkie (np. ropę naftową gaz, piasek, żwir)

wykorzystywanej jedynie w takich branżach jak przemysł wydobywczy, petrochemiczny,

energetyka, czy przemysł ciężki.

Odnosząc się do zarzutów natury procesowej Dyrektor IAS wskazał, iż

zaskarżona decyzja została wydana na podstawie zgromadzonego w prawidłowy

sposób materiału dowodowego, zgodnie z wymogami określonymi w art. 187 op.

Podkreślił, że obowiązek zebrania i rozpatrzenia przez organ całokształtu materiału

dowodowego w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy nie może

oznaczać obciążenia organu nieograniczonym obowiązkiem poszukiwania faktów

mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia. Organ nie jest związany w jego

gromadzeniu wnioskami strony, lecz sam określa granice postępowania

wyjaśniającego, kierując się własnym rozeznaniem i przekonaniem co do konieczności

udowodnienia pewnych faktów. Decyzja w przedmiocie klasyfikacji importowanych

towarów została wydana po ustaleniu stanu faktycznego (stanu towarów), na podstawie

całokształtu materiału dowodowego, po rozpatrzeniu wszystkich dowodów w ich

wzajemnej łączności.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca

wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika

Urzędu oraz umorzenie postępowania celnego. Zarzuciła naruszenie:

I. art. 22 ust. 6 ukc w związku z art. 145 § 2 op w zw. z art. 73 ust. 1 prawa

celnego, a także zasad unijnego prawa celnego opisanych w preambule do unijnego

kodeksu celnego, m.in. w pkt. 20, 21, 22, 24-27, 32 i 58 oraz art. 2 Konstytucji RP,

poprzez dokonanie przez Naczelnika Urzędu szeregu uchybień procesowych w celu

niedopuszczenia do upływu terminu na poinformowanie spółki o powstaniu długu

celnego, co stanowiło naruszenie zasady zaufania do organów państwa, a w

konsekwencji powinno prowadzić do uznania, że w sprawie upłynął termin na

powiadomienie spółki o powstaniu długu celnego;

II. dokonanie przez organy celne nieprawidłowej klasyfikacji importowanych

towarów do pozycji HS 7307 oraz kodu Taric 7307 99 80 98 (dla którego przewidziana

jest stawka celna 3,7%), podczas gdy zgodnie z notami wyjaśniającymi do pozycji HS

7307 i 7326, a także samo brzmienie pozycji, jak również kolejne po pierwszej ogólne

reguły nomenklatury scalonej wskazują, że towary te powinny zostać zakwalifikowane

do pozycji HS 7326 oraz kodu Taric 7326 19 90 00 (dla którego przewidziana jest

stawka celna 2,7%);

III. art. 188 w zw. z art. 197 op w zw. z art. 73 ust. 1 prawa celnego, poprzez

oddalenie wniosku dowodowego spółki o powołanie w sprawie biegłego, podczas gdy

dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności weryfikacji prawidłowości

dokonanej przez organy celne kwalifikacji zakupionych przez spółkę towarów do pozycji

HS 7307, wymagane były wiadomości specjalne, dotyczące m.in. kwestii:

a) możliwości wielokrotnego montażu przedmiotowych towarów, połączonych

przez styk, ale za pomocą nitów i skrętów, a także

b) prawidłowości rozumienia pojęć "armatura", "rury i przewody rurowe", które nie

zostały zdefiniowane w nocie do pozycji HS 7307, ani żadnym innym dokumencie.

IV. art. 191 op w zw. z art. 73 ust. 1 prawa celnego, poprzez uznanie, że decyzja

Naczelnika Urzędu była prawidłowa, pomimo, że nie uwzględniała ona w całości

zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dokumentów,

takich jak: zlecenia produkcyjne, wyciągi z zapisów księgowych spółki oraz ekspertyzę

dr hab. inż. K. G.;

V. art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 op w zw. z art. 73 ust. 1 prawa celnego, poprzez brak

ustosunkowania się przez organ celny do podniesionych przez skarżącą zarzutów, a w

szczególności naruszenia:

a) art. 103 ust. 1 ukc poprzez powiadomienie spółki o długu celnym, podczas gdy

w sprawie upłynął trzyletni termin na dokonanie takiego zawiadomienia,

b) zasad unijnego prawa celnego opisanych w preambule do unijnego kodeksu

celnego, m.in. w pkt 20, 21, 22, 24-27, 32 i 58, a odnoszących się do zasady legalizmu,

zapewnienia czynnego udziału strony w postępowaniu, czy zaufania do organów

celnych, poprzez brak podjęcia jakichkolwiek działań i czynności dowodowych w celu

dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a w szczególności braku

przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego w celu określenia materiału i sposobu

wytworzenia importowanych towarów, a także braku możliwości ponownego

wykorzystania elementów importowanych w przypadku wcześniejszego ich połączenia,

co skutkowało brakiem możliwości dokonania kontroli instancyjnej zaskarżonej decyzji

w ww. zakresie.

W motywach skargi skarżąca rozwinęła powyższe zarzuty, obszernie je

argumentując.

Zdaniem skarżącej w trakcie postępowania prowadzonego na etapie pierwszej

instancji Naczelnik Urzędu dopuścił się szeregu naruszeń procedury. Naruszenia te

miały charakter świadomy, a ich jedynym celem było wydanie decyzji z zachowaniem

trzyletniego terminu na poinformowanie spółki o długu celnym.

Ponadto podniesiono, iż pisma Naczelnika Urzędu, wystosowane na podstawie

art. 22 ust. 6 ukc, informujące o zmianie kwalifikacji taryfowej towarów zostały

wystosowane i doręczone spółce przed ustosunkowaniem się przez ten organ do

złożonych przez skarżącą zastrzeżeń do Protokołu. Oznacza to zdaniem skarżącej, że

Naczelnik Urzędu ustosunkował się do zastrzeżeń zgłaszanych przez podatnika już po

podjęciu decyzji o zmianie taryfy celnej towarów, co per se czyniło je

bezprzedmiotowymi, albowiem organ celny obrał już kierunek rozstrzygnięcia sprawy.

Odnośnie dokonanej przez organ klasyfikacji taryfowej importowanych towarów

skarżąca podniosła, że produkty objęte cłem antydumpingowym nie mają nic wspólnego

z towarami importowanymi przez spółkę.

Zdaniem skarżącej zastosowana przez spółkę przy imporcie towarów klasyfikacja

celna do kodu TARIC 7326 19 90 00, była prawidłowa albowiem:

- z rozporządzenia Komisji prowadzającego cło antydumpingowe wynika, że nie dotyczy

ono produktów, ani branży, w której działalność prowadzi spółka,

- importowane towary są artykułami ze stali otrzymanymi w procesie kucia lub tłoczenia,

nieobrobionymi więcej, które nie są klasyfikowane w innej pozycji działu, ani też nie są

klasyfikowane i innych pozycjach Taryfy Celnej,

- klasyfikację tych wyrobów do pozycji HS 7307 wyklucza okoliczność, iż nie jest to

armatura, o której mowa w nocie do pozycji oraz fakt, że towary nie są łączone w

sposób tam wskazany.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w

całości swoje stanowisko i argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie, która odbyła się 11 czerwca 2019 r. skarżąca złożyła załącznik do

protokołu rozprawy, w którym podsumowano argumentację odnoszącą się do pojęcia

tzw. "przemysłu unijnego" objętego postępowaniem antydumpingowym i w efekcie cłami

antydumpingowymi nałożonymi na łączniki rur i przewodów rurowych z żeliwa i stali,

pochodzące z C.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami

m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów

administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia

2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r.

poz. 1302 ze zm., dalej: "ppsa"), sprowadzają się do kontroli działalności administracji

publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy

zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego

wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie tego

rozstrzygnięcia z obrotu prawnego. Zgodnie z art. 134 § 1 ppsa, sąd rozstrzyga w

granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz

powołaną w niej podstawą prawną.

Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia sąd

doszedł do przekonania, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Istotą sporu w rozpoznawanej sprawie jest klasyfikacja taryfowa zgłoszonego do

procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu wg dokumentu SAD nr

[...] , towaru określonego jako: "tłoczone elementy systemu

wentylacji w stanie rozmontowanym z metalu - tłoczone elementy nakładki siodłowej i

tłumika" (poz. 3 SAD). Ww. pozycja zgłoszenia celnego obejmowała elementy systemu

wentylacyjnego oznaczone symbolami RPC, ILPR, CS.

Skarżąca zaklasyfikowała towar do kodu TARIC 7326 19 90 00 ze stawką celną

2,7% i stawką podatku VAT w wysokości 23%. Natomiast organy celno-skarbowe

stwierdziły, że właściwa do zaklasyfikowania przedmiotowego towaru jest pozycja 7307

99 80 98.

Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy

obowiązujące w dacie dokonania zgłoszenia celnego, m.in. rozporządzenia

wykonawczego Komisji (WE) Nr 2015/1754 z dnia 6 października 2015 r. zmieniającego

załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury

taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej oraz rozporządzenia

wykonawczego Komisji (UE) 2015/1934 z dnia 27 października 2015 r. nakładającego

ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i przewodów

rurowych z żeliwa lub stali pochodzących z C. w następstwie

przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009.

Rozpatrując przedmiotową sprawę w pierwszej kolejności należy odnieść się do

zawartego w skardze zarzutu dotyczącego naruszenia art. 103 ukc poprzez

powiadomienie spółki o długu celnym, podczas gdy w sprawie upłynął trzyletni termin

na dokonanie takiego zawiadomienia (zarzut V a). W myśl art. 103 ust. 1 ukc o długu

celnym nie powiadamia się dłużnika po upływie okresu trzech lat od dnia powstania

długu celnego.

Powyższy zarzut jest niezasadny. Zgodnie bowiem z art. 77 ust. 1 lit a ukc dług

celny w przywozie powstaje w wyniku objęcia towarów nieunijnych podlegających

należnościom celnym przywozowym procedurą dopuszczenia do obrotu. Objęcie

towaru procedurą dopuszczenia do obrotu wymaga pobrania wszelkich należności

celnych przywozowych (art. 201 ust. 2 lit a ukc). Dług celny powstaje w chwili przyjęcia

zgłoszenia celnego (art. 77 ust. 2 ukc). W przypadku, gdy należna kwota należności

celnych przywozowych lub wywozowych jest równa kwocie wpisanej do zgłoszenia

celnego, zwolnienie towarów przez organy celne jest równoznaczne z powiadomieniem

dłużnika o długu celnym (art. 102 ust. 2 UKC). Jeżeli ust. 2 art. 102 ukc nie ma

zastosowania, dłużnik zostaje powiadomiony o długu celnym przez organy celne, gdy

są one w stanie określić należną kwotę należności celnych przywozowych lub

wywozowych i wydać decyzję w tej sprawie (art. 102 ust. 3 ukc).

W sprawie, co jest niesporne datą powstania długu celnego jest dzień przyjęcia

zgłoszenia celnego (tj. 1 czerwca 2016 r.), a datą powiadomienia o długu celnym jest

data doręczenia decyzji organu I instancji (tj. 9 października 2018 r.). A więc porównując

powyższe daty należy jednoznacznie wskazać, że trzyletni termin na powiadomienie

dłużnika jeszcze nie upłynął. Tym samym zarzut ten pozbawiony jest jakiejkolwiek

zasadności. W tym miejscu i już tylko na marginesie należy zauważyć, że nawet organ

odwoławczy wydał swoją decyzję w okresie trzyletnim na powiadomienie dłużnika

(decyzja z [...] stycznia 2019 r., doręczona stronie w dniu 11 stycznia 2019 r.). Sąd w

rozważaniach swoich pominął kwestię zawieszenia terminu trzyletniego na

powiadomienie dłużnika (art. 103 ust. 3 ukc) - o którym to zawieszeniu zasadnie

wspomina organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę i prawidłowo wskazuje konkretne

daty – gdyż już tylko z prostego porównania daty przyjęcia zgłoszenia celnego i daty

wydania decyzji organu I instancji wynika, że termin trzyletni nie został przekroczony.

Nie znajdują również uzasadnienia zarzuty dotyczące postępowania kontrolnego.

Postępowanie kontrolne jest postępowaniem odrębnym od postępowania celnego, a

jego wyniki stanowią jeden z dowodów w sprawie. Wbrew zarzutom skargi, organy

celno-skarbowe dochowały wymogów określonych w art. 22 ust. 6 ukc. Protokół kontroli

z [...] czerwca 2017 r. nr [...] został wysłany do pełnomocnika

strony 30 czerwca 2017 r. i doręczony adresatowi 5 lipca 2017 r. (wydruk internetowego

śledzenia przesyłki). Do złożonych przez pełnomocnika strony zastrzeżeń z 19 lipca

2017 r. organ odniósł się natomiast pismem z 27 lipca 2017 r.

Mając jednakże na uwadze brak zwrotnego potwierdzenia odbioru przedmiotowej

przesyłki i brak odpowiedzi na reklamację złożoną 19 lipca 2017 r. w placówce poczty

polskiej, organ kontrolny 21 sierpnia 2017 r. doręczył pełnomocnikowi dodatkowo

kserokopię przedmiotowego Protokołu kontroli.

Niemniej jednak złożenie przez pełnomocnika strony zastrzeżeń 19 lipca 2017 r.

dowodzi tego, że pomimo braku posiadania przez organy dowodu doręczenia

pełnomocnikowi spółki protokołu kontroli, zapoznał się on z protokołem już 5 lipca 2017

r., tj. w dniu wynikającym z wydruku śledzenia przedmiotowej przesyłki.

Następnie 1 września 2017 r. pełnomocnik ponownie wniósł zastrzeżenia, a

organ odniósł się do nich 14 września 2017 r.

Naczelnik Urzędu pismem z 12 września 2017 r. (doręczonym 18 września 2017

r.) poinformował stronę o prawie do bycia wysłuchanym. Termin na przedstawienie

stanowiska Podatnika upływał z dniem 18 października 2017 r.

Pismem z 13 października 2017 r., uzupełnionym pismem z 18 października

2017 r. pełnomocnik strony złożył wyjaśnienia, do których załączył ekspertyzy i

dokumenty wewnętrzne spółki. Kolejne wyjaśnienia i dowody zostały przesłane przy

piśmie z 7 grudnia 2017 r. Pismem z 12 lutego 2018 r. organ I instancji wezwał stronę

do uzupełnienia materiału dowodowego o dodatkowe informacje dotyczące

przedmiotowego towaru oraz tłumaczenie faktury. Stosowne dokumenty zostały

przesłane przy piśmie z 1 marca 2018 r. Postanowieniem z [...] kwietnia 2018 r. organ I

instancji odmówił przeprowadzenia wniosków dowodowych spółki zawartych w pismach

z 13 i 18 października 2017 r. W wyniku rozpatrzenia całokształtu materiału

dowodowego, w tym wyjaśnień strony, załączonych ekspertyz i wniosków dowodowych

organ I instancji wydał decyzję w dniu [...] września 2018 r., która została wydana po

upływie 30 dniowego terminu wynikającego z art. 22 ust. 6 ukc w związku z art. 8 ust. 1

rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r.

uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w

odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego

kodeksu celnego (Dz.Urz. UE L nr 343, s. 1 z 29 grudnia 2015 r. ze zm.), tj. po 18

października 2017 r. A więc wydał decyzję po zgromadzeniu i ocenie całego materiału

dowodowego oraz po odniesieniu się do zastrzeżeń do Protokołu kontroli. W tym

miejscu należy wskazać, że sama skarżąca w skardze w odniesieniu do powyższej

kwestii podaje nieprawidłowe daty związane z jej powiadomieniem (wskazuje na pismo

organu z 4 września, zamiast z 12 września 2017 r.) i wydanie decyzji przez organ I

instancji (wskazuje na datę 10 października 2017 r., zamiast [...] września 2018 r. -

najprawdopodobniej, ten fragment uzasadnienia skargi dotyczy innej sprawy spółki, w

tym samym zakresie). W związku z powyższym, zarzut naruszenia art. 22 ust. 6 ukc

poprzez powiadomienie o zamiarze wydania decyzji przez organ I instancji przed

prawidłowo doręczonym zawiadomieniem o sposobie załatwienia zastrzeżeń do

protokołu kontroli uznać należało za chybiony.

W ocenie sądu nie znajdują również uzasadnienia zarzuty dotyczące naruszenia

zasad unijnego prawa celnego. W kontrolowanym przez sąd postępowaniu organy

wyjaśniły wszystkie istotne okoliczności faktyczne. Podjęto wszelkie działania w celu

wyjaśnienia sprawy, zapewniając stronie udział w postępowaniu. Stan faktyczny sprawy

został ustalony w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu, z zachowaniem reguł

ogólnych wynikających z art. 120 op oraz zasad dotyczących przeprowadzania

dowodów i uprawnień stron w postępowaniu podatkowym, zgodnie z art. 180 op.

Zebrany w sprawie materiał dowodowy został wnikliwie rozpatrzony i oceniony, a

dokonana ocena nie wykracza poza granice swobodnej oceny dowodów określonej w

art. 191 op.

Wbrew zarzutom skargi Dyrektor IAS w zaskarżonej decyzji ustosunkował się w

sposób wyczerpujący do zarzutów odwołania dotyczących naruszenia zasad unijnego

prawa celnego opisanych w preambule do unijnego kodeksu celnego jak i zarzutu

naruszenia art. 103 ust. 1 ukc (str. 42-47 decyzji), co oznacza, iż zarzut skargi

dotyczący naruszenia art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 op w zw. z art. 73 ust. 1 prawa celnego jest

bezzasadny.

Zarzutu braku ustosunkowania się przez organ II instancji do kwestii doręczenia

decyzji bezpośrednio spółce, a nie ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi pomimo,

że Naczelnik Urzędu otrzymał stosowne pełnomocnictwo przed dniem wydania decyzji,

również nie znajduje uzasadnienia (patrz uzasadnienie skargi strona 26). Przypomnieć

bowiem w tym miejscu trzeba, że decyzja organu I instancji z [...] września 2018 r.

została doręczona 9 października 2018 r. adwokatowi J. Z. , tj.

pełnomocnikowi spółki, a nie spółce. Ponadto kwestia ta nie była podnoszona w

odwołaniu od decyzji z [...] września 2018 r., zatem organ II instancji nie mógł w takim

wypadku dopuścić się naruszenia art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 op w zw. z art. 73 ust. 1 prawa

celnego.

Odnosząc się do zarzutów dotyczących nieprawidłowej, zdaniem skarżącej,

klasyfikacji taryfowej sąd stwierdził, że organ odwoławczy dokonał prawidłowej

klasyfikacji importowanych towarów wskazanych w zgłoszeniu celnym SAD nr

[...] , do pozycji 7307 WTC, kod TARIC 7307 99 80 98.

Przypomnieć należy, że zgodnie z cytowanym powyżej art. 77 ust. 1 lit. a ukc

dług celny w przywozie powstaje w wyniku objęcia towarów nieunijnych podlegających

należnościom celnym przywozowym procedurą dopuszczenia do obrotu. Objęcie

towaru procedurą dopuszczenia do obrotu wymaga pobrania wszelkich należności

celnych przywozowych (art. 201 ust. 2 lit. a ukc). Kwota należności celnych

przywozowych lub wywozowych jest określana zgodnie z takimi zasadami obliczania

należności celnych, jakie miały zastosowanie do danych towarów w chwili powstania w

stosunku do nich długu celnego (art. 85 ust. 1 ukc). Dług celny, o którym mowa w art.

77, 78 i 81 powstaje w miejscu, w którym składa się zgłoszenie celne lub zgłoszenie do

powrotnego wywozu (art. 87 ust. 1 ukc). Dług celny powstaje w chwili przyjęcia

zgłoszenia celnego (art. 77 ust. 2 ukc). Dłużnikiem jest zgłaszający (art. 77 ust. 3 ukc).

Zgodnie z art. 56 ust. 1 ukc podstawą należności celnych przywozowych i wywozowych

jest Wspólna Taryfa Celna.

Przypomnieć przy tym należy, że zgłoszenie celne w niniejszej sprawie miało

miejsce 1 czerwca 2016 r., a zatem za podstawę rozstrzygnięcia przyjęto

rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) Nr 2015/1754 z dnia 6 października 2015 r.

zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie

nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej.

Wspólna Taryfa Celna (dalej jako: "WTC") ma charakter wyczerpujący. Ze

względu na brak możliwości wymienienia i opisania wszystkich towarów, które mogą

różnić się między sobą oraz zmieniać, w pozycjach taryfowych często stosuje się

sformułowania otwarte. Nie zmienia to jednak faktu, iż do każdego importowanego

towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy, z przyporządkowaną do niego stawką

celną, co oznacza, że sprowadzony towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej

samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być

brane pod uwagę.

WTC oparta jest o nazewnictwo i zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury,

będącej rozszerzeniem 6-znakowego międzynarodowego systemu klasyfikacji towarów

o nazwie Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów, opracowanego

przez Radę Współpracy Celnej w Brukseli (obecnie Światowa Organizacja Celna).

Klasyfikacji taryfowej dokonuje się na podstawie określonych w taryfie ogólnych

reguł interpretacji nomenklatury scalonej (dalej jako: "ORINS"), uwag do sekcji i działów

taryfy celnej, które uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy i są

stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnych definicji pojęć zawartych w

przepisach prawa oraz ustaleń dotyczących praktyki klasyfikacyjnej tego typu urządzeń

w krajach Unii Europejskiej. Natomiast stawki celne stosuje się zgodnie z Ogólnymi

regułami dotyczącymi ceł, zawartymi w Sekcji I lit. B części pierwszej WTC,

zawierającej przepisy wstępne. Wyjaśnić przy tym trzeba, iż ORINS zostały ułożone

sekwencyjnie i ze względu na to, zastosowanie kolejnej z nich uzależnione jest od

uprzedniego wyeliminowania możliwości zastosowania uprzedniej reguły. Gdy pierwsza

reguła ORINS nie jest możliwa do zastosowania w sprawie, należy korzystać z reguł od

2 do 6 z uwzględnieniem Not Wyjaśniających. Tak ukształtowane zasady stosowania

ORINS wynikają z ich treści oraz znajdują potwierdzenie w utrwalonym orzecznictwie

sądów administracyjnych.

Dodatkową pomoc przy klasyfikacji taryfowej stanowi opracowanie "Explanatory

Notes" (Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania

Towarów), dalej jako: "Noty wyjaśniające do HS"), wydane i uaktualniane przez

Światową Organizację Celną w Brukseli. Polska wersja językowa Not wyjaśniających do

HS (wersja z 2002 r.) została opublikowana w formie załącznika do obwieszczenia

Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M.P.

Nr 86, poz. 880). Do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji taryfowych w istotny

sposób przyczyniają się również Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot

Europejskich (dalej jako: "Noty wyjaśniające do CN"), które są wydawane przez Komisję

Europejską na mocy art. 9 § 1(a) oraz art. 10 rozporządzenia nr 2658/87.

Ponadto, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości,

decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy upatrywać zasadniczo

w ich obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w pozycjach CN

oraz uwagach do sekcji i działów (wyrok z 18 lipca 2007 r. w sprawie C-142/06 Olicom).

Przeznaczenie towaru może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, jeżeli jest ono

właściwe temu towarowi, co należy oceniać według jego obiektywnych cech i

właściwości (wyrok z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie C-403/07 Metherma).

Dział 73 WTC, zgodnie z rozporządzeniem nr 1101/2014, obejmuje "artykuły z

żeliwa i stali", a pozycja 7307 - "Łączniki rur lub przewodów rurowych (na przykład

złączki nakrętne, kolanka, tuleje) z żeliwa lub stali". Z Not Wyjaśniających do pozycji

7307 wynika, iż pozycja ta obejmuje armaturę z żelaza lub stali, stosowaną głównie do

łączenia dwóch rur lub przyłączania rur do jakiegokolwiek urządzenia lub do zaślepiania

otworu rury. Niniejsza pozycja jednak nie obejmuje wyrobów używanych do montażu rur

i przewodów rurowych, które nie stanowią ich integralnej części (np. wieszaki, wsporniki

itp. elementy nośne, które tylko mocują lub podtrzymują rury i przewody na ścianach,

opaski zaciskowe do mocowania elastycznych przewodów rurowych lub węży do

sztywnych rur, kranów, złączek itp.) (pozycja 7325 lub 7326). Połączenie uzyskuje się:

- przez skręcanie, jeżeli stosuje się złączki gwintowane żeliwne łub stalowe;

- przez spawanie, jeżeli stosowane są złączki stalowe do połączeń spawanych

czołowych lub kielichowych. W przypadku spawania czołowego końce złączek i rur są

cięte prostopadle do osi lub fazowane;

- lub przez styk, jeżeli stosuje się złączki do wielokrotnego montażu.

Powyższe oznacza, iż w świetle taryfy celnej "armaturą" obejmującą "łączniki rur

lub przewodów rurowych" są także przedmiotowe odgałęzienia płaskie promieniowe

(ILPR), zwężki (RPC) i zaślepki (CS). W grupie towarowej "łączników" zostały

wyszczególnione także kołnierze płaskie, kolanka, łuki i łuki rurowe, korki, zatyczki,

złączki do konstrukcji rurowych, śruby regulacyjne, łączniki z wieloma rozgałęzieniami,

tuleje, syfony, złączki dwuwkrętne, dwuzłączki, zaciski i opaski - czyli bogaty asortyment

wyrobów uznanych za "łączniki rur lub przewodów rurowych" z żeliwa lub stali

określanych mianem "armatury". Zgodzić się przy tym należy z oceną organu

odwoławczego, że zawężająca definicja literalna łączników, tj. do elementów łączących

kanały wentylacyjne, nie ma tu zastosowania. W świetle przepisów taryfy celnej

elementy stalowe zmieniające kierunek przepływu gazu (element SP i SPP), pole

przekroju kanałów (zwężka RPC), czy rozdzielające kanały instalacji lub je zamykające

(zaślepka CS, CP), a także kolanka (BP, BPL) i wszelkiego rodzaju przyłącza

(odgałęzienie ILS, LTD, ILPR) są uznawane za łączniki rurowych przewodów

wentylacyjnych. Należy także zauważyć, iż wszystkie ww. elementy pełnią swoje

zadania w wyniku obustronnego połączenia ich z kanałami wentylacyjnymi, co oznacza,

iż ewidentnie pełnią rolę łącznika tych kanałów. Ponadto trzeba wyjaśnić, że Taryfa

celna nie nakłada na towar klasyfikowany w pozycji 7307 dodatkowych warunków

związanych z rodzajem przesyłu, co oznacza, że w pozycji tej klasyfikowane są

zarówno elementy przeznaczone do łączenia rur ciśnieniowych przesyłających wodę,

ropę, gaz, czy inne ciężkie media, jak również przewody wentylacyjne do przesyłu

powietrza. Wskazać również należy, że Noty do poz. 7307 zawierają definicję "rur i

przewodów rurowych" oraz "kształtowników drążonych", które różnią się od

"potocznych" lub "branżowych" i obowiązują przy ustalaniu taryfikacji towarów z Działu

73. W świetle tych definicji, przewody wentylacyjne okrągłe, owalne, czy prostokątne

uznawane są za przewody rurowe, a elementy typu zaślepki, redukcje, trójniki za

elementy orurowania wentylacyjnego. Stosowanie innych technicznych definicji rur

byłoby sprzeczne z postanowieniami taryfy celnej. Tym samym terminologia stosowana

przez ekspertów i przywołane przez nich normy branżowe są nieprzydatne dla potrzeb

klasyfikacji taryfowej importowanych towarów.

Sąd podziela również stanowisko organów, że importowany towar wykonany ze

stali (innej niż stal nierdzewna), otrzymany w procesie tłoczenia (nie odlewane i

niegwintowane), o przekroju kołowym i największej średnicy nieprzekraczającej 609,6

mm, stosowany jako "łączniki rur i przewodów rurowych" do budowy systemów

wentylacyjnych (tj. "do innych celów"), w pełni odpowiada charakterystyce towaru

objętego cłem antydumpingowym na podstawie rozporządzenia nr 2015/1934. W

rozporządzeniu tym "produkt objęty postępowaniem", tj. cłem antydumpingowym został

opisany jako produkt objęty przeglądem, którym jest ten sam produkt, który był objęty

przeglądem wygaśnięcia zakończonym w sierpniu 2009 r. (rozporządzenie nr

803/2009), tj. łączniki rur i przewodów rurowych (inne niż łączniki odlewane, kołnierze i

łączniki gwintowane), z żeliwa lub stali (z wyłączeniem stali nierdzewnej), o największej

średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, rodzaju stosowanego do spawania

doczołowego lub do innych celów, pochodzące z C. W rozporządzeniu nr 803/2009

wskazano dodatkowo, że "Łączniki rur i przewodów rurowych są wytwarzane przede

wszystkim przez cięcie i kształtowanie rur i przewodów rurowych. Stosowane są one do

łączenia rur i przewodów rurowych i produkowane są w różnych kształtach, takich jak:

kolanka, reduktory, trójniki i pokrywy, oraz różnych wielkościach i z różnych gatunków

materiału. Używane są one głównie w przemyśle petrochemicznym, budownictwie,

energetyce, przemyśle stoczniowym i instalacjach przemysłowych...". Natomiast

zgodnie z brzmieniem art. 1 ust. 1 rozporządzenia 2015/1934 cło antydumpingowe

zostało nałożone na towar "rodzaju stosowanego do spawania doczołowego lub do

innych celów", objęty m.in. kodem 7307 99 80 98.

Charakterystyka towaru objętego cłem antydumpingowym na podstawie

omawianego rozporządzenia w pełni odpowiada zatem towarowi będącemu

przedmiotem importu w niniejszej sprawie, tj. odgałęzieniom ILPR, zwężkom RPC oraz

zaślepkom CS, które zostały wykonane ze stali (innej niż stal nierdzewna), w procesie

tłoczenia (nie odlewane i nie gwintowane), o przekroju kołowym i największej średnicy

nieprzekraczającej 609,6mm, stosowane jako "łączniki rur i przewodów rurowych" do

budowy systemów wentylacyjnych (tj. "do innych celów"). Z treści omawianego aktu

wynika wprost, że cłem antydumpingowym są objęte wszystkie towary klasyfikowane do

kodu Taric 7307 99 80 98, wykonane z różnych gatunków stali (stal twarda i miękka),

różnej grubości (poniżej 1 mm i ok. 20 mm), stosowane do różnych celów (katalog

zastosowań otwarty). Nie wynika z niego natomiast, wbrew twierdzeniom spółki, że

odnosi się wyłącznie do "armatury" wysokociśnieniowej przesyłającej media ciężkie (np.

ropę naftową gaz, piasek, żwir) wykorzystywanej jedynie w takich branżach jak

przemysł wydobywczy, petrochemiczny, energetyka, czy przemysł ciężki. Co więcej,

opisane przez stronę łączniki do rur wysokociśnieniowych są wykorzystywane do

"spawania doczołowego" i objęte podpozycjami 7307 23 (wykonane ze stali

nierdzewnej) i 7307 93 (wykonane ze stali innej niż nierdzewna). Nie są zatem

taryfikowane do wskazanego przez organ kodu Taric 7307 99 80 98. Mając powyższe

na uwadze wnioski skarżącej wynikające z analizy treści rozporządzenia w sprawie

nałożenia cła antydumpingowego, mające dowodzić, że importowane łączniki nie są

klasyfikowane do ww. kodu Taric i nie są objęte cłem antydumpingowym, są nietrafne.

Bez znaczenia przy tym są ponadto twierdzenia strony zawarte w skardze jakoby

produkty oferowane przez przemysł unijny, w imieniu którego nałożone zostało cło

antydumpingowe na łączniki rur i przewodów rurowych, to produkty o zupełnie innej

charakterystyce oraz przeznaczeniu niż produkty do systemów wentylacyjnych. Jak to

wskazano wyżej będące przedmiotem niniejszego postępowania towary podlegają

klasyfikacji do kodu Taric 7307 99 80 98, a argumentacja podniesiona w skardze nie

podważa prawidłowości tej klasyfikacji. Należy ponadto podkreślić, że postanowienia

rozporządzenia nr 2015/1934, w którym enumeratywnie wskazano kody Taric

produktów objętych cłem antydumpingowym, nie stanowią podstawy klasyfikacji

taryfowej. W oparciu o postanowienia ww. rozporządzenia organy orzekają natomiast o

nałożeniu ostatecznego cła antydumpingowego na importowany towar, któremu

wcześniej przyporządkowano właściwy kod.

Należy dalej zauważyć, że zdaniem organów przedmiotowe wyroby posiadają

zasadniczy charakter wyrobów gotowych, tj. rozpoznawalnych części systemu

wentylacyjnego montowanych bezpośrednio w systemach wentylacji. W stanie

"niegotowym" wyroby te mogą wymagać kalibracji średnicy lub zawijania krawędzi,

mogą także wykorzystane być jako "półprodukty" do otrzymywania innych artykułów, a

mianowicie mogą służyć np. do produkcji odgałęzień, redukcji i zaślepek z uszczelką,

co potwierdzają informacje zawarte w ekspertyzach. Proces tłoczenia tych elementów

wykonywany jest w operacjach odcinania, a następnie tłoczenia i usuwania wypływek

za pomocą narzędzi wielotaktowych. Towary te, jak zasadnie zauważyły organy, w

świetle przepisów taryfy celnej są "łącznikami" przewodów rurowych, a zarazem

armaturą ze stali taryfikowaną do pozycji 7307 WTC.

Niesporne jest, że przedmiotowe łączniki nie są gwintowane, zostały wykonane z

blachy stalowej ocynkowanej (gdzie surowcem nie była stal nierdzewna), stanowią

elementy orurowania wentylacyjnego o przekroju nie przekraczającym we wszystkich

przypadkach 609,6 mm (maksymalna średnica zewnętrzna odgałęzienia ILPR wynosiła

150 mm, zwężki RPC - 315 mm, a zaślepki CS 160 mm).

Kod 7307 99 80 98 obejmuje artykuły wykonane ze stali (inne niż ze stali

nierdzewnej), niegwintowane, o największej zewnętrznej średnicy nieprzekraczającej

609,6 mm, nie przeznaczone do stosowania w statkach powietrznych, nie pochodzące z

[...], inne niż kołnierze, gwintowane kolanka, łuki,

tuleje, łączniki spawane doczołowo lub "inne łączniki gwintowane". Obejmuje zatem nie

wymienione wyżej łączniki rur i przewodów (w tym zaślepki), nie gwintowane,

pochodzące z C.

Sąd podziela stanowisko organów, iż zakres przedmiotowy kodu 7307 99 80 98

w pełni odzwierciedla stan przedmiotowego towaru.

Skarżąca stwierdziła, że pozycja 7326 19 90 00 jest właściwa dla

przedmiotowych wyrobów, ponieważ obejmuje "wszystkie artykuły z żeliwa lub stali"

otrzymane w procesach kucia lub tłoczenia, ale nie obrobione więcej.

Sąd przyznał rację organom celno-skarbowym, iż pozycja 7326 obejmuje tylko

takie artykuły z żeliwa lub stali otrzymane m.in. w procesie kucia czy tłoczenia, które nie

zostały objęte poprzednimi pozycjami działu 73 (np. pozycją 7307), ani "bardziej

szczegółowo objęte gdzie indziej w nomenklaturze", oraz które stanowią jedynie

elementy nośne, tj. mocujące lub podtrzymujące rury i przewody rurowe ale nie

stanowiące ich integralnych części (Noty wyjaśniające do poz. 7307 i 7326). Ponadto

zakres przedmiotowy pozycji 7326 nie odpowiada charakterowi przedmiotowego

towaru. Importowane elementy (odgałęzienia, zwężki, zaślepki) stanowią integralne

części systemu wentylacji. Znajduje to potwierdzenie w dokumentach zgromadzonych w

sprawie, w tym również w powołanych przez skarżącą ekspertyzach: "Ekspertyza

dotycząca połączeń kanałów i kształtek w systemie SPIRAL" dr hab. inż. K. G. oraz "Ekspertyzę Techniczną

Konstrukcyjno-Technologiczną"

dr hab. inż. P. Ż. i dr inż. J. M. .

Natomiast wskazana przez skarżącą poz. 7326 ujmuje obejmy lub opaski

zaciskowe do mocowania elastycznych przewodów rurowych, lub węży do sztywnych

rur, kranów i złączek; kołnierze (opaski zaciskowe węży) stosowane do mocowania

giętkich przewodów rurowych lub węży do sztywnych rur kranów złączek itp., a także

wieszaki, wsporniki i podobne podpory do mocowania rur i przewodów rurowych na

ścianach, jak również "haki i podobne artykuły stosowane w przemyśle budowlanym" do

mocowania rur i przewodów na ścianach.

Zasadnie organ stwierdził, że skarżąca klasyfikując przedmiotowe towary do poz.

7326 WTC pominęła fakt, że importowane towary nie są elementami nośnymi kanałów

wentylacyjnych tylko elementami wentylacji.

Zdaniem skarżącej brak jest możliwości zakwalifikowania elementów będących

przedmiotem niniejszego importu do kodu TARIC 7307 99 80 98 również z uwagi na

sposób łączenia towarów z pozostałymi elementami systemu wentylacji. Spółka

wskazała, że łączenie następuje poprzez styk, ale nie jest możliwe wykonanie

wielokrotnego montażu, bo tego typu połączenie nie jest do tego celu przeznaczone.

Posiłkując się przedłożonymi ekspertyzami spółka uznała, że użyte w poz. 7307 WTC

pojęcia "armatura" oraz "rury" odnoszą się do elementów systemów hydraulicznych,

kanalizacyjnych i innych wysokociśnieniowych, które nie odpowiadają charakterystyce

spornych elementów systemu wentylacji, co uniemożliwia zastosowanie wskazanej

przez organ taryfikacji towaru.

Należy stwierdzić, że pozycja 7307 różnicuje łączniki pod względem sposobu

otrzymywania (odlewane z żeliwa lub innych surowców), pod względem materiału

(żeliwo, stal nierdzewna i pozostała), sposobu obróbki (gwintowane, spawane

doczołowo i pozostałe), rodzaju (kołnierze, kolanka, łuki, tuleje i pozostałe), wymiarów

średnicy zewnętrznej (poniżej lub powyżej 609,6 mm) oraz kraju przywozu (Tajwan,

Indonezja, Sri Lanka, Filipiny i pozostałe kraje). Nie różnicuje natomiast pod względem

sposobu łączenia. Pozycja ta dopuszcza różnego rodzaju połączenia: przez skręcanie,

spawanie lub przez styk. W przypadku przedmiotowych wyrobów skręcanie jest

niemożliwe z powodu braku gwintów, spawanie niszczy ochronną powłokę galwaniczną,

łączenie elementów systemów wentylacyjnych w całość następuje poprzez styk

łączonych elementów (wsuwanie jednego elementu w drugi - styk powierzchni

łączonych), co jest niesporne. Zastosowanie tej metody łączenia niezależnie od tego,

czy wymaga użycia dodatkowych zabezpieczeń chroniących przed przypadkowym

rozłączeniem - taśm uszczelniających, nitów lub wkrętów (jak twierdzi skarżąca), czy

też nie, mieści się w kategoriach ww. pozycji, co zostało obszernie wyjaśnione w

zaskarżonej decyzji. Należy wskazać, że przy taryfikacji towarów pierwszeństwo mają -

brzmienie pozycji i kodów Taric oraz brzmienie uwag do sekcji i działów. Noty do pozycji

(tu: 7307 i 7326) nie mogą zawężać zakresu przedmiotowego tych pozycji wynikającego

z ich brzmienia. W świetle powyższych wyjaśnień, to czy sporne elementy tworzą

połączenia wielokrotnego montażu, czy też powtórny montaż jest utrudniony ze względu

na zastosowanie taśm, nitów, czy wkrętów, jest nieistotne z punktu widzenia taryfikacji

importowanych towarów, i to zarówno do poz. 7307, jak i pozycji 7326 WTC. Istotnym

jest natomiast to, czy montowany element stanowi integralną część systemu wentylacji,

czy stanowi jedynie element nośny, tj. przymocowujący przewody wentylacyjne np. do

ściany. W pierwszym przypadku towar jest taryfikowany do poz. 7307 WTC, w drugim

do poz. 7326 WTC.

Pozycja 7307 WTC, w pełni odzwierciedla właściwości importowanych towarów

(materiał, sposób wytworzenia i obróbki, parametry techniczne, funkcjonalność,

przeznaczenie, zastosowanie). Wskazywane zatem przez stronę argumenty, że

przedmiotowe elementy nie są częściami armatury hydraulicznej, kanalizacyjnej czy

innej wysokociśnieniowej i nie tworzą połączeń wielokrotnego użytku, nie ma znaczenia,

bowiem rodzaj przesyłu i parametry wytrzymałościowe, a także rodzaj urządzenia w

którym są montowane (tu: wentylacja, klimatyzacja) nie stanowią kryterium

taryfikacyjnego, podobnie jak, podnoszona przez skarżącą możliwość wielokrotnego

montażu tych samych elementów.

Należy również zauważyć, że importowane produkty posiadają zasadniczy

charakter wyrobów gotowych, takich jak wymienione z brzmienia w Notach

Wyjaśniających do poz. 7307 – trójniki, złączki, zaślepki i reduktory do konstrukcji

rurowych. Pozycja ta obejmuje ww. towary niezależnie od metody jaką zostały

wytworzone, co oznacza, iż obejmuje także wyroby stalowe wykonane metodą

głębokiego tłoczenia.

Podkreślenia ponadto wymaga, że wyroby te zostały zgłoszone jako elementy z

metalu ocynkowane, co w świetle brzmienia uwagi 3 do Sekcji XV jest właściwe,

albowiem zgodnie z jej brzmieniem: "W całej nomenklaturze wyrażenie "metale

nieszlachetne" oznacza: żeliwo i stal, miedź, nikiel, aluminium, ołów, cynk, cynę,

wolfram, molibden, tantal, magnez, kobalt, bizmut, kadm, tytan, cyrkon, antymon,

mangan, beryl, chrom, german, wanad, gal, hafn, ind, niob, ren i tal". Zgodnie natomiast

z brzmieniem uwagi 2a do Sekcji XV - artykuły objęte pozycją 7307 są "częściami

ogólnego użytku", co oznacza, iż nie są częściami konkretnego urządzenia lub maszyny

i mają szersze zastosowanie. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika,

że przedmiotowe wyroby mogą być montowane w różnych systemach klimatyzacji,

wentylacji, itp., co oznacza, że spełniają wymogi również ww. uwagi.

Należy podkreślić, że Reguła 1 ORINS stanowi, że dla celów prawnych

klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub

działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z

dalszymi regułami. W myśl reguły 2a ORINS wszelkie informacje o wyrobie zawarte w

treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego i niegotowego, pod warunkiem, że

posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Reguła ta stanowi

także, że wymienione wyżej informacje dotyczą również wyrobu kompletnego lub

gotowego (oraz wyrobu uważanego za taki w myśl postanowień niniejszej reguły),

znajdującego się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym. Oznacza to, że

według omawianej reguły, wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji Taryfy

celnej należy odnosić nie tylko do wyrobu kompletnego lub gotowego, ale także do

wyrobu niekompletnego lub niegotowego i to bez względu na to, czy ów niekompletny

lub niegotowy wyrób jest w stanie zmontowanym czy też nie zmontowanym, albo

rozmontowanym. W tych wszystkich przypadkach, gdy chodzi o klasyfikację taryfową

wyrobów niekompletnych lub niegotowych (w stanie zmontowanym, niezmontowanym

lub rozmontowanym), zaliczenie takiego wyrobu do pozycji przeznaczonej dla wyrobu

kompletnego (gotowego) może jednak nastąpić jedynie wówczas, gdy ów niekompletny

(niegotowy) wyrób posiadał będzie zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub

gotowego. Reguła 6 ORINS stanowi dodatkowo, że klasyfikacja towarów do podpozycji

tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich,

z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując

zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane.

Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli

treść tych uwag nie stanowi inaczej.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, za prawidłowe sąd uznał

ustalenia organu II instancji, że importowane elementy systemu wentylacyjnego same w

sobie są niegotowymi, pojedynczymi częściami tego systemu, posiadającymi jednakże

zasadniczy charakter wyrobów gotowych.

Co istotne importowane przez stronę produkty, po ich "wykończeniu" i

zmontowaniu (połączeniu), nie stanowią kompletnego systemu wentylacyjnego. Nie są

zatem częściami tego systemu w stanie rozmontowanym, czy półproduktami do

produkcji systemu wentylacyjnego w stanie rozmontowanym. Importowane artykuły,

zgodnie z wyjaśnieniami importera, wymagają obróbek wykończeniowych, co oznacza,

iż są niegotowe. Organ odwoławczy nie kwestionował zatem, że importowane artykuły

mogły wymagać poddania ich określonym procesom wykończeniowym zmierzającym

do usunięcia odkształceń plastycznych, np. poprzez wyoblanie ogranicznika średnicy,

wywijanie i zaciskanie krawędzi średnicy, czy likwidację zadziorów.

Organ prawidłowo przyjął, że importowane artykuły są rozpoznawalne jako

gotowe, pojedyncze (odrębne) elementy systemów wentylacyjnych wymagające tylko

wykończenia, lub jako rozpoznawalne elementy składowe (półwyroby) bardziej

złożonych części montowanych w systemach wentylacji.

Co więcej, nie kwestionował także możliwości uznania przedmiotowych wyrobów

za półwyroby do otrzymania bardziej złożonych części montowanych w systemach

wentylacji. W każdym z takich przypadków można bowiem dokonać taryfikacji

importowanych części w oparciu o postanowienia reguły 2a) ORINS, tzn. do pozycji i

kodu Taric (zgodnie z regułą 6 ORINS) właściwych dla wyrobów gotowych. Organy

zatem prawidłowo przyjęły, że importowane artykuły są rozpoznawalne jako gotowe,

pojedyncze (odrębne) elementy systemów wentylacyjnych wymagające tylko

wykończenia, lub jako rozpoznawalne elementy składowe (półwyroby) bardziej

złożonych części montowanych w systemach wentylacji.

Wykorzystanie spornych artykułów do wytwarzania bardziej złożonych wyrobów,

co jest niesporne, nie ma wpływu na określenie jego stanu w dacie zgłoszenia celnego.

Obowiązek ustalenia stanu towaru na datę zgłoszenia celnego wynika bowiem z

przepisów celnych (art. 85 ust. 1 ukc). Importowane towary w ww. dacie spełniały zaś

wymogi wyrobów gotowych w rozumieniu przepisów celnych (WTC).

Dyrektor IAS nie negował również faktu, że połączenie elementów za pomocą

wkrętów lub nitów (innych niż bezotworowe) pozostawia otwory montażowe, które w

wyniku powtórnego (wielokrotnego) montażu mają wpływ na szczelność połączenia.

Uznał jednakże, że z opisu łączenia elementów systemu wentylacyjnego i jego

demontażu zawartych w "Zaleceniach montażowych systemu wentylacji" wynika, iż

opisany rodzaj połączenia nie wyklucza możliwości ponownego montażu spornych

elementów w systemie wentylacji. Powyższe stanowisko sąd uznał w niniejszej sprawie

za prawidłowe. Istotnym z punktu widzenia prawidłowej klasyfikacji spornych towarów

do pozycji 7307 było bowiem ustalenie, że rodzaj zastosowanego połączenia umożliwia

ponowny montaż importowanych elementów. Okoliczność możliwej utraty norm

szczelności ponownie zamontowanych elementów nie ma natomiast wpływu na

przyporządkowanie produktów do ww. pozycji WTC.

Odnosząc się do przywołanej w skardze sprawy rozpatrywanej w G. (s. 22

skargi), wskazać należy, że w decyzji Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni z

[...] grudnia 2017 r., organ celny wskazał jako właściwy dla importowanego towaru kod

TARIC 7307 99 80 99 obejmujący artykuły ze stali, niegwintowane, o największej

zewnętrznej średnicy przekraczającej 609,6 mm. Powyższy kod uznać należy za

nieprawidłowy dla towaru będącego przedmiotem importu w niniejszej sprawie z

przyczyn wskazanych we wcześniejszej części uzasadnienia.

Dyrektor IAS prawidłowo wykluczył możliwość klasyfikacji spornych towarów do

pozycji 7326 WTC, czemu dał wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wyjaśniając,

że obejmuje ona elementy nośne, które tylko mocują lub podtrzymują rury i przewody

rurowe, nie stanowią natomiast ich integralnych części, co pozostaje w sprzeczności ze

stanem importowanych wyrobów. Organ podniósł, iż wskazany przez spółkę kod Taric

7326 19 90 00 obejmuje –"pozostałe" artykuły z żeliwa lub stali, tłoczone, ale nie

obrobione więcej, nie objęte wcześniejszymi pozycjami działu 73 WTC. Jest on

właściwy dla takich artykułów, jak obejmy lub opaski zaciskowe służące do mocowania

elastycznych przewodów rurowych, a także mocowania węży do sztywnych rur, kranów

i złączek.

Nie znajduje uznania zarzut wskazany w skardze dotyczący oddalenia wniosku

dowodowego strony o powołanie biegłego.

Należy przypomnieć, że wniosek o powołanie biegłego na okoliczność określenia

właściwości importowanych towarów oraz możliwości ponownego wykorzystania

elementów importowanych towarów, z uwagi na ich wcześniejsze połącznie

(zastosowanie nitów) został oddalony postanowieniem Naczelnika Urzędu z [...] kwietnia

2018 r., gdzie organ I instancji obszernie uzasadnił swoje stanowisko w tej materii.

Kolejny wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego celem określenia

właściwości importowanych towarów oraz na okoliczność braku możliwości ponownego

wykorzystania elementów importowanych towarów, z uwagi na ich wcześniejsze

połączenie (zastosowanie nitów) strona zawarła natomiast w treści odwołania od decyzji

organu I instancji.

Dyrektor IAS odniósł się do powyższego wniosku w treści zaskarżonej decyzji

wskazując, że wszystkie okoliczności sprawy dotyczące ustalenia stanu towaru takie jak

materiał (blacha stalowa ocynkowana), technika wytworzenia (głębokie tłoczenie),

charakter (towar posiadający cechy gotowego łącznika), kształt (przekrój poprzeczny

zamknięty, możliwość określenia średnicy), przeznaczenie (trójniki, odgałęzienia

kanałów, zwężki, zaślepki), sposób łączenia gotowych elementów (metoda na styk -

wsuwanie elementu w element), zostały wyjaśnione w sposób jednoznaczny i są

niesporne, a zatem wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na

okoliczność ustalenia właściwości technicznych importowanych towarów, sposobu

tłoczenia i połączenia elementów jest niezasadny.

Sąd podziela stanowisko organów, że stan importowanego towaru jest znany i

niesporny, a tym samym powołanie biegłego byłoby bezcelowe. Informacje o rodzaju

towarów, materiale z którego zostały wytworzone, technice wytwarzania,

przeznaczeniu, sposobie łączenia z innymi elementami, walorach użytkowych

(zastosowaniu), w posiadaniu których były organy orzekające w sprawie, umożliwiły w

sposób jednoznaczny ustalenie tożsamości towaru oraz dokonanie taryfikacji do

właściwego kodu Taric, zgodnie z ORINS.

Podsumowując wskazać należy, że organ odwoławczy nie dopuścił się w

niniejszej sprawie naruszenia wskazywanych przez skarżącą przepisów prawa. Sąd nie

stwierdził ponadto żadnego innego naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu

mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym

mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do

wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności.

Odnosząc się do treści pisma procesowego z 11 czerwca 2019 r. (załącznik do

protokołu), w którym skarżąca ponownie podniosła, że produkty oferowane przez

przemysł unijny, w imieniu którego nałożone zostało cło antydumpingowe na łączniki rur

i przewodów rurowych, to produkty o zupełnie innej charakterystyce oraz przeznaczeniu

niż produkty do systemów wentylacyjnych, wskazać należy, że nie miało ono wpływu na

rozstrzygnięcie sprawy. Jak to wskazano wyżej będące przedmiotem niniejszego

postępowania towary podlegają klasyfikacji do kodu Taric 7307 99 80 98, a

argumentacja podniesiona w ww. piśmie procesowym nie podważa prawidłowości tej

klasyfikacji. Należy ponadto podkreślić, że postanowienia rozporządzenia nr 2015/1934,

w którym enumeratywnie wskazano kody Taric produktów objętych cłem

antydumpingowym, nie stanowią podstawy klasyfikacji taryfowej. W oparciu o

postanowienia ww. rozporządzenia organy orzekają natomiast o nałożeniu

ostatecznego cła antydumpingowego na importowany towar, któremu wcześniej

przyporządkowano właściwy kod.

Z tych względów, w oparciu o art. 151 ppsa Wojewódzki Sąd Administracyjny w

Warszawie oddalił skargę.