Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 252/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2017-10-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6324 Rodzina   zastępcza,  pomoc na usamodzielnienie dla wychowanka rodziny zastępczej
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 83 ust. 2 i ust. 3 a
journal: Dz.U. 2016 poz 575
law: Ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg Sędziowie Sędzia NSA Julia Szczygielska Sędzia WSA Wanda Wiatkowska – Ilków (spr.) Protokolant starszy inspektor sądowy Jolanta Pociejowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 5 października 2017 r. sprawy ze skargi G. B. i E. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania środków finansowych na utrzymanie lokalu mieszkalnego oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] Nr [...] po rozpatrzeniu odwołania G. i E. B. od decyzji wydanej przez Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w W. Nr [...] w dniu [...] w sprawie odmowy przyznania środków finansowych na utrzymania lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym - na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 83 ust. 2 i 3 a ustawy z dnia 9 czerwca 2011r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (jedn. tekst Dz. U. z 2016r. poz. 575 ) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu podano, że decyzją wymienioną na wstępie, organ I instancji odmówił małżonkom G. E. B. przyznania środków finansowych na utrzymanie lokalu mieszkalnego w domu jednorodzinnym za okres od grudnia 2015r. do września 2016r. jak i przyznania odsetek za zwłokę.

W uzasadnieniu decyzji organ powołał się na przepis art. 83 ust. 2 i 3a ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, a w szczególności na opinię koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej, jak i to, że w roku 2016 Powiat W. miał do dyspozycji ograniczone środki finansowe określone w powiatowym programie dotyczącym organizacji pieczy zastępczej, co w związku z sytuacją materialno -bytową rodziny dało podstawę do odmowy przyznania wnioskowanej pomocy. W 2016r. Zarząd Powiatu W. przyznał Powiatowemu Centrum Pomocy Rodzinie w W. środki finansowe na świadczenia związane z organizowaniem pieczy zastępczej w ogólnej wysokości 2 min zł, z czego wydatkowano na koszty utrzymania dzieci w rodzinie zastępczej kwotę 1.717.551,49 zł, na pomoc pieniężną na kontynuowanie nauki dla usamodzielnianych wychowanków rodzin zastępczych kwotę 146.541,54 zł, na pomoc dla pokrycie kosztów związanych z przyjęciem dziecka do rodziny zastępczej kwotę 58.274,11 zł i na pomoc na usamodzielnienie wychowanków rodzin zastępczych kwotę 34.332,90 zł, na pomoc rzeczową dla usamodzielnianych wychowanków rodzin zastępczych kwotę 22.323,90 zł oraz na pomoc jednorazową na koszty związane z wystąpieniem zdarzeń losowych kwotę 5.700,00 zł. W związku z zarządzeniem Starosty W. nr 120/16 z dnia 14 października 2016r. w sprawie określenia zasad i wysokości przyznawania świadczeń rodzinom zastępczym, w budżecie Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w W. zostały wygospodarowane środki finansowe w kwocie 15.272,96 zł z przeznaczeniem na realizację dofinansowania do kosztów utrzymania lokalu mieszkalnego dla zawodowych rodzin zastępczych, w których umieszczono powyżej 3 dzieci oraz dla rodzinnych domów dziecka. Jednak środki te mogą być przyznawane dopiero od miesiąca października 2016r. Organ I instancji podkreślił, iż od października 2016r. poczynając, rodzina Państwa B. otrzymuje co miesiąc dofinansowanie na utrzymanie lokalu w mieszkalnego w budynku jednorodzinnym. Wcześniejszy brak środków finansowych spowodował, że rodzina nie otrzymała tegoż dofinansowania za wnioskowany okres od grudnia 2015r. do września 2016r.

Od wymienionej decyzji, odwołali się państwo G. E. B., zarzucając decyzji niezgodność z ustawą o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej. Zdaniem stron, opinia koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej jest pobieżna, wydana w sposób dowolny i nie opiera się na obiektywnej sytuacji finansowej rodziny. Ponadto niesłusznie dodatek wychowawczy na dzieci jest wliczany do dochodu rodziny.

Samorządowe Kolegium rozpoznając odwołanie zważyło co następuje:

W dniu 10 lutego 2016r. skarżący złożyli do Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w W. wniosek o dofinansowanie opłat za gaz, oraz partycypację w stałych kosztach utrzymania lokalu, w którym zamieszkują wraz z własnym synem i czworgiem dzieci, dla których stanowią rodzinę zastępczą. Jak wynika z opinii pracownika socjalnego wnioskodawcy pełnią funkcję zawodowej rodziny zastępczej dla czworga dzieci. Wraz z rodziną mieszka dorosły syn wnioskodawców. Rodzina zajmuje mieszkanie własnościowe o powierzchni 140 m2 ogrzewane gazem. W miesiącu styczniu 2016r. koszty ogrzewania wyniosły 2.019,18 zł. Na dochód rodziny składa się świadczenie na pokrycie kosztów utrzymania dzieci w łącznej kwocie 5.197,90 zł, dochód z działalności gospodarczej w kwocie około 4000 zł miesięcznie oraz dochód z gospodarstwa rolnego w kwocie 166,66 zł miesięcznie. Razem dochód rodziny to kwota 9.364,56 zł. W związku z powyższymi dochodami organ uznał za zasadne przyznanie zwrotu częściowego kosztów gazowego ogrzewania w kwocie 1600 zł decyzją z dnia 10 marca 2016r. nr [...]. Decyzja została utrzymana w mocy decyzją nr [...] z dnia 7 kwietnia 2016r. przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. i stała się ostateczna. Pismem z dnia 10 marca 2016r. organ powiadomił stronę, że dalsza część wniosku o partycypację w stałych kosztach utrzymania zostanie rozpatrzona w terminie późniejszym po podpisaniu przez Starostę W. zarządzenia dotyczącego przyznania dodatkowych świadczeń wynikających z ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej.

Strony działając na wezwanie organu I instancji z dnia 23 czerwca 2016r., w każdym następnym miesiącu składały wnioski o pokrycie kosztów utrzymania lokalu, podając ich szczegółowe wyliczenie wraz z rachunkami.

W dniu 8 września 2016r. organ I instancji zawiadomił strony o wszczęciu z urzędu postępowania dotyczącego dofinansowania utrzymania lokalu oraz o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym. Materiał zgromadzony w sprawie wskazuje, że Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w W. wyraził zgodę na partycypację w kosztach utrzymania dzieci z terenu Miasta W. przebywających w pieczy zastępczej poczynając od miesiąca października 2016r., to jest od daty podpisania zarządzenia przez Zarząd Powiatu W. w sprawie określenia zasad i wysokości przyznawania świadczeń rodzinom zastępczym. I tak rodzinom, w których przebywa powyżej 3 dzieci przysługuje dofinansowanie utrzymania lokalu mieszkalnego w kwocie do 1000 zł miesięcznie.

Z karty wynagrodzenia za 2016r. wynika, że miesięczne wynagrodzenie z tytułu pełnienia funkcji zawodowej rodziny zastępczej wynosi 1497,07 zł netto. Ponadto miesięcznie strony otrzymują pomoc pieniężną w kwocie po 1000 zł na każde dziecko umieszczone w ich pieczy, razem 4000 zł miesięcznie, nie licząc dodatków wychowawczych po 500 zł, które nie są wliczane do dochodu rodziny.

W aktach sprawy znajduje się opinia wydana w dniu 27 października 2016r. przez koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej, z której wynika, że "rodzina zastępcza jest w stanie pokryć miesięczne koszty utrzymania lokalu mieszkalnego z własnych środków".

Przy tak ustalonym stanie faktycznym, w dniu 27 października 2016r. została wydana decyzja nr [...] odmawiająca przyznania środków finansowych na utrzymanie lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym. W wyniku odwołania złożonego przez strony, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją nr [...] z dnia 25 listopada 2016r. uchyliło w.w. decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji z zaleceniem uzupełnienia postępowania dowodowego o ustalenie sytuacji materialnej, dochodowej i finansowej rodziny oraz umożliwienie stronom zapoznania się z ponowna opinią koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej przed wydaniem decyzji i wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego.

W ponownym postępowaniu skarżąca w dniu 30 grudnia 2016r. złożyła oświadczenie o sytuacji dochodowej rodziny w okresie styczeń - sierpień 2016r. Z oświadczenia wynika, że na dochody rodziny w tym okresie składały się:

1/ dochód z działalności gospodarczej przeciętnie 1.070,40 zł miesięcznie (był różny w poszczególnych miesiącach),

2/ dopłaty rolnicze w kwocie 74,32 zł ( 891,84 zł rocznie),

3/ wynagrodzenie w kwocie 1497,07 zł miesięcznie, wynikające z umowy z PCPR w W.,

4/ świadczenia na utrzymanie dzieci w rodzinie zastępczej w kwocie 4.000 zł miesięcznie,

5/ świadczenie na utrzymanie lokalu mieszkalnego za październik w kwocie 987,48 zł.

Razem przeciętny miesięczny dochód rodziny wyniósł 7629,27 zł. Jednocześnie z oświadczenia strony wynika, że oprócz wydatków na bieżące utrzymanie rodziny, strony co miesiąc są obciążone spłatą kredytu hipotecznego na remont mieszkania w kwocie 1300 zł, opłata na fundusz remontowy w kwocie 209,18 zł, spłatą kredytu ratalnego na zakup rowerów dla dzieci w kwocie 374,20 zł.

Koordynator rodzinnej pieczy zastępczej, kilkakrotnie wydawała opinie dotyczące zasadności przyznania środków na utrzymanie lokalu, w których wypowiedziała się negatywnie co do zasadności przedmiotowych roszczeń, biorąc pod uwagę sytuację dochodową, finansowa i materialną rodziny. Zdaniem Koordynatora "rodzina zastępcza jest w stanie pokryć miesięczne koszty utrzymania lokalu z własnych środków". Jednakże uznała za celowe przyznanie takich środków poczynając od października 2016r. powołując się na ww. zarządzenie Starosty Powiatu W. nr 120/16 z dnia 14 października 2016r. Opinia z dnia 2 stycznia 2017r. zawiera szczegółowe uwzględnienie dochodów rodziny stron jak i wydatków, przy czym niesłusznie bierze pod uwagę świadczenie w kwocie 2000 zł z tytułu dodatku wychowawczego na czworo dzieci. Wiadomym jest, iż nie podlega on wliczeniu do dochodu. Brak jednakże w opinii wniosku o potrzebie przyznania wnioskowanych środków finansowych na utrzymanie lokalu w okresie grudzień 2015r. - wrzesień 2016r.

Organ II instancji przytoczył w całości treść art. 83 ust. 1, ust. 2 i ust. 3a ustawy z dnia 9 czerwca 2011r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (jedn. tekst Dz.U. z 2016r. poz. 575 z późniejszymi zmianami).

Dodał, że jak wynika z powyższego przepisu, aby mogły być przyznane rodzinie zastępczej środki finansowe wymienione w art. 83 ust. 2 ustawy, niezbędne jest potwierdzenie potrzeby przyznania tych środków przez organizatora rodzinnej pieczy zastępczej. Organizatorem jest w przedmiotowej sprawie Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w W. a opinię winien wydać koordynator rodzinnej pieczy zastępczej. W aktach sprawy nadesłanych do kolegium wraz z odwołaniem znajdują się opinie Koordynatora Rodzinnej Pieczy Zastępczej PCPR w W. odnoszące się do okresu grudzień 2015r. - wrzesień 2016r. Jest to opinia z dnia 27 października 2016r. i opinia z dnia 2 stycznia 2017r. Z żadnej z tych opinii nie wynika czy istnieje potrzeba przyznania rodzinie Państwa B. zwrotu kosztów utrzymania lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym za wnioskowany okres grudzień 2015r. — wrzesień 2016r. Wręcz przeciwnie - koordynator w oparciu o analizę dochodów i wydatków rodziny uważa, że rodzina jest w stanie pokryć z posiadanych środków koszty utrzymania lokalu mieszkalnego.

Decyzja w przedmiotowej sprawie ma charakter obligatoryjny jeżeli są spełnione warunki jej przyznania, określone w art. 83 ust. 3a - to jest jeśli ubiega się o nie rodzina zastępcza zawodowa, w której umieszczono co najmniej 3 dzieci oraz potrzebę przyznania tych środków potwierdził organizator rodzinnej pieczy zastępczej. Pozytywna opinia koordynatora jest niezbędną przesłanką obligatoryjnego przyznania środków finansowych na utrzymanie lokalu mieszkalnego. W przypadku braku pozytywnej opinii ewentualne przyznanie takich środków ma charakter fakultatywny. Organ I instancji w sposób przekonywujący wyjaśnił dlaczego nie może przyznać takich środków za okres grudzień 2015r. - wrzesień 2016r. Powodem był po prostu brak takich środków w budżecie powiatu na rok 2016. Strony zostały zapoznane z opinią koordynatora przed wydaniem decyzji poprzez dostarczenie im kserokopii wszystkich opinii w dniu 13 stycznia 2017r. i nie złożyły żadnych wniosków ani zastrzeżeń. Również z treści odwołania nie wynika żaden konkretny zarzut, poza określeniem opinii koordynatora jako "pobieżnej" i enigmatycznym powołaniem się na art. 83 ust. a ustawy z 9 czerwca 2011r.

Skargę na powyższą decyzję złożyli wnioskodawcy. Podali, że składają skargę z powodu naruszenia prawa i interesu prawnego w związku z niezastosowaniem się przez PCPR do ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemów pieczy zastępczej, a szczególnie art. 83 ust. 2 i 3a.

Podali, że w decyzji powołano się na opinię koordynatora która w ich ocenie nie była adekwatna i obiektywna do ich sytuacji materialno-bytowej, "a raczej do braku środków przez PCPR na ten cel i z tego powodu, była odmowna".

Stwierdzili też, że w roku 2016 otrzymali zgodę "na partycypacje części kosztów (...) po otrzymaniu pozytywnej opinii, koordynatora".

Podali, że złożyli skargę do Sądu, gdyż chcą mieć pewność, "że zostaliśmy ocenieni sprawiedliwie i obiektywnie, a odmowa nam świadczenia na utrzymanie lokalu mieszkalnego, w którym prowadzona jest zawodowa rodzina zastępcza jest zasadna i bez naruszenia prawa".

Na rozprawie skarżąca dodatkowo wskazała, że w tym dniu, w którym złożyła wniosek o wypłatę odsetek w Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie przedstawiono jej projekt decyzji przyznającej im wypłatę świadczenia na pokrycie kosztów utrzymania lokalu w kwocie ponad 10.000 zł. Podpisała ten projekt, oświadczając, że zapoznała się z propozycją.

Ponadto podała, że często się zdarza, iż z własnych środków przeznaczają kwoty na utrzymanie dzieci, gdyż wypłacone środki nie wystarczają na pokrycie kosztów ich utrzymania. Z własnych środków pokrywają koszty wypoczynku dzieci oraz na pomoc w wyjątkowych sytuacjach. Wyjaśniła, że jej biologiczny syn podjął pracę w lipcu 2017 r. a do tej pory pracował w gospodarstwie. Podała także, że jeśli chodzi o wynagrodzenie z prowadzonej działalności gospodarczej, to kwoty były wyższe niż przyjęto w opinii koordynatora w 2016 r. i wynosiły około 1500 zł.

Stwierdziła też, że od koordynatora wiedzą, iż opinia miała być inna, pozytywna, jednak opinia na piśmie już taka nie była. Koordynatorka poinformowała ich, że musiała ją zmienić po wpływem nacisku kierownictwa PCPR.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi a uzasadniając ten wniosek przywołał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę aktów administracji publicznej. Kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne badają zgodność aktów prawnych z prawem materialnym i przepisami postępowania. Nie mogą się kierować zasadami słuszności, czy zasadami współżycia społecznego. Kontrola sądowa nie ogranicza się do badania zasadności zarzutów skargi. W oparciu o art. 134 ustawy z dnia 30 lipca 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) sąd dokonuje oceny prawidłowości aktu administracyjnego w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną.

Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 2 marca 2017 r. oraz Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w W. odmawiająca przyznania środków finansowych na utrzymanie lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonych decyzji stanowił przepisy art. 83 ust. 2 i 3a ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 575 ze zm.). Stanowi on, że rodzina zastępcza niezawodowa i zawodowa może otrzymywać środki finansowe na utrzymanie lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym lub domu jednorodzinnego w wysokości odpowiadającej kosztom ponoszonym przez rodzinę zastępczą niezawodową albo zawodową na czynsz, opłaty z tytułu najmu (opłaty za energię elektryczną i cieplną, opał, wodę, gaz, odbiór nieczystości stałych i płynnych (...) obliczonym przez podzielenie łącznej kwoty tych kosztów przez liczbę osób zamieszkujących w tym lokalu lub domu jednorodzinnym i pomnożeniu przez liczbę dzieci i osób, które osiągnęły pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej, o których mowa w art. 37 ust. 2, umieszczonych w rodzinie zastępczej oraz z osobami tworzącymi tę rodzinę zastępczą (art. 2). Środki finansowe, o których mowa w ust. 2, starosta jest zobowiązany przyznać rodzinie zastępczej zawodowej, w której umieszczono powyżej 3 dzieci i osób, które osiągnęły pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej, o których mowa w art. 37 ust. 2, oraz jeżeli przyznanie tych środków zostanie potwierdzona w opinii organizatora rodzinnej pieczy zastępczej (ust. 3a).

Okolicznością niesporną w sprawie jest, że skarżący, są rodziną zastępczą zawodową oraz, że przebywa u nich czworo dzieci.

Tym samym wniosek skarżących o zwrot kosztów utrzymania mieszkania winien być rozpoznany na podstawie art. 83 ust. 3a ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej.

Jak wynika z art. 83 ust. 2 wymienionej ustawy celem przyznania świadczenia wskazanego w tym przepisie jest poprawa sytuacji finansowej rodziny zastępczej. W związku z tym starosta jest zobowiązany do uczestniczenia w ponoszeniu kosztów utrzymania mieszkania, co ma na celu wsparcie wypełnieniu prawidłowemu funkcji pieczy zastępczej.

Z powołanego przepisu wynika, że prawo to nie jest uznane za bezwarunkowe. Muszą być spełnione dwie przesłanki: sprawowanie opieki nad co najmniej czworgiem dzieci lub osób dorosłych oraz opinia organizatora rodzinnej pieczy zastępczej potwierdzająca zasadność przyznania tych środków. Opinia ta sprowadza się do oceny zasadności wydatkowania środków finansowych na utrzymanie lokalu mieszkalnego. Stanowi ona podstawę do wydania decyzji.

W niniejszej sprawie okolicznością niesporną jest, co wskazano wyżej, że skarżący są rodziną zastępczą dla czwórki dzieci. Natomiast w aktach sprawy administracyjnej brak jest pozytywnej opinii koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej w sprawie przyznania środków na utrzymanie mieszkania.

Przedmiotem zaskarżonych decyzji były wnioski skarżących z dnia 10 lutego 2016 r., wniosek z 30 marca 2016 r. o pokrycie kosztów utrzymania mieszkania od 22 grudnia 2015 r. do końca marca 2016 r., wniosek z dnia 19 września 2016 r. o wypłatę należności z odsetkami i kolejne wnioski składane w tej sprawie od IV do VIII 2016 r.

Pierwsza decyzja wydana w tej sprawie przez organ I instancji z dnia 27 października 2016 r. opierała się na opinii koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej z dnia 27 października 2016 r. W uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 25 listopada 2016 r., którą to uchylono decyzję organu I instancji – stwierdzono między innymi, że jest ona pobieżna co do stanu majątkowego. W wyżej wymienionej opinii koordynator stwierdził, że rodzina jest w stanie pokryć koszty miesięczne utrzymania lokalu.

Organ I instancji ponownie rozpoznając sprawę w dniu 30 grudnia 2016 r. przesłuchał skarżącego, ustalając stan rodzinny i majątkowy.

W oparciu o powyższe ustalenia została wydana następna opinia odnosząca się do ocenianego okresu.

Jest to opinia, koordynatora pieczy zastępczej z dnia 2 stycznia 2017 r.

Opinia ta, nie stanowi wprost o negatywnej ocenie – ale tak należy zinterpretować jej ostateczne podsumowanie. Dochód rodzinny koordynator obliczył na kwotę 9.629,27 zł miesięcznie – w tym wypłaconych środków z PCPR na konto skarżących 8.484,55 zł miesięcznie. Ostatecznie uznał, że na członka rodziny dochód wynosi 1375,61 zł i przekracza o 250% kryterium dochodowe ustalone na podstawie ustawy o pomocy społecznej z dnia 12 marca 2004 r. (Dz.U. z 2016 r. poz. 930). Wskazał też, że dochód własny rodziny skarżących wynosi 880,60 zł na osobę "co świadczyć może, że głównym dochodem rodziny jest świadczenie z Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie.

Z opinią powyższą zapoznano skarżących w dniu 10 stycznia 2017 r. Na oryginale opinii znajduje się adnotacja skarżącego że zapoznał się z opinią i do wniosków wnoszą sprzeciw.

Zarzuty zawarte w odwołaniu od decyzji I instancji dotyczyły wliczenia do dochodu dodatku "500+", nie ujęcia kredytu hipotecznego, i twierdzenia, "że oświadczenie majątkowe było wypełnione według wskazówek pracowników socjalnych".

W ocenie Sądu opinia koordynatora podlega ocenie organów i Sądu. Jednakże opinia koordynatora z dnia 2 stycznia 2017 r. jest oparta na wyjaśnieniach skarżącej z dnia 30 grudnia 2016 r. dotyczących sytuacji majątkowej i rodzinnej skarżącej.

Jak wynika z zeznań skarżącej na rozprawie dochód z prowadzonej działalności w roku 2016 r. okazał się wyższy niż wskazała w wyjaśnieniu (1076 zł) i wynosił około 1500 zł miesięcznie.

Według Sądu brak jest jakichkolwiek istotnych okoliczności które powinny, być brane pod uwagę i które w sposób zasadniczy mogłyby zmienić ocenę sytuacji rodzinnej i majątkowej dokonaną przez koordynatora. Skarga nie zawiera żadnych merytorycznych zarzutów w tej sprawie.

Odnośnie zaś zarzutów wyartykułowanych na rozprawie, a dotyczących przygotowania projektu decyzji pozytywnej dla skarżących, Sąd nie jest w stanie w jakikolwiek sposób – wobec braku wskazanych przez skarżących materiałów, odnieść się do powyższych kwestii.

Należy również podkreślić, na co wskazywał organ I instancji, że nie posiadał środków na wypłatę wnioskowanych świadczeń i takie uzyskał dopiero w październiku 2016 r. Jak również zauważyć na marginesie, iż z akt administracyjnych sprawy wynika, że organ podjął starania aby uzyskać środki na wypłatę świadczeń w Gminie W.

Reasumując uznać należy, że nie została spełniona przesłanka z art. 83 ust. 3a warunkująca przyznanie świadczenia – brak jest pozytywnej opinii kuratora w sprawie przyznania wnioskowanych środków.

Mając zatem powyższe na uwadze na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak wyżej.