Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SAB/Ol 69/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2012-10-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 220 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak- Sikora po rozpoznaniu w dniu 29 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.B. na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 15 marca 2012 r. postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 30 stycznia 2012 r. J.B. zwrócił się do Burmistrza Miasta G. o udostępnienie: 8 umów o telefonię komórkową zawartych w 2011 r., umowy na obsługę prawną w 2011 r. i 2012 r., wniosku na "[...]" (dotacja 250.000 zł), wniosku dotyczącego realizacji programu naprawczego Środowiskowego Domu Samopomocy (dotacja 174. 000 zł) oraz sprawozdania za wszystkie kwartały 2011 r. ŚDS "[...]".

Następnie, pismem z dnia 7 lutego 2012 r., zwrócił się do Burmistrza Miasta G. o udostępnienie informacji, kto w Urzędzie Miasta posiada służbowe telefony komórkowe i jakie są ich numery.

Pismem z dnia 5 marca 2012 r. Burmistrz G. udzielił wnioskodawcy odpowiedzi, podając imiona i nazwiska, stanowiska służbowe lub funkcje osób, które posiadają służbowe telefony komórkowe oraz numery tych telefonów, zaś w piśmie z dnia 6 marca 2012 r. wyjaśnił, że umowy z telefonią komórkową są standardowymi umowami o świadczenie usług telekomunikacyjnych. Umowy te, podobnie jak umowa o obsługę prawną, stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa i nie mogą być udostępnione osobom trzecim. Strony tych umów stwierdziły bowiem, że umowy są objęte tajemnicą przedsiębiorstwa. Ponadto Burmistrz zwrócił się do wnioskodawcy o sprecyzowanie czy podanie dotyczy wniosku o zwiększenie dotacji dla ŚDS, jeśli tak, to wskazał, że dokumenty są dostępne do wglądu u imiennie wskazanego pracownika Urzędu Miejskiego. Poinformował, że nie zaplanowano programu naprawczego Domu Samopomocy i zaznaczył, że Gmina Miejska G. otrzymała od Wojewody W. dodatkową dotację na doprowadzenie ŚDS do wymaganych standardów. Podał też, że dokumenty dotyczące zwiększonej dotacji i części ogólne sprawozdań są dostępne do wglądu u imiennie wskazanego pracownika UM

Pismem dnia 20 lutego 2012 r. wnioskodawca skierował do organu ponaglenie dotyczące załatwienia wniosków z dnia 30 stycznia 2012 r. i 7 lutego 2012 r. w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Organ administracji wyjaśnił w piśmie z dnia 20 marca 2012 r., że wnioskodawca otrzymał odpowiedź w pismach z dnia 5 marca 2012 r. i 6 marca 2012 r.

Pismem z dnia 16 marca 2012 r. wnioskodawca zwrócił się o udostępnienie informacji zwartych w punktach 1, 2, i 5 wniosku z dnia 30 stycznia 2012 r. Zarzucił, że udzielając odpowiedzi organ rażąco naruszył przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Odmowa dostępu do informacji publicznej winna bowiem nastąpić w drodze decyzji administracyjnej, w ustawowym terminie.

Pismami z dnia 16 kwietnia 2012 r., znak: "[...]", organ wyjaśnił, odnosząc się do wniosku o wydanie kopii dokumentów, że korespondencja ma charakter wewnętrzny, a informacje dotyczące dotacji zawarte są w innych ogólnodostępnych dokumentach, takich jak np. sprawozdaniu budżetu gminy (BIP); odnośnie do pkt. 1 i 2 wniosku z dnia 30 stycznia 2012 r. powtórzono natomiast argumentację, że umowy stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa i nie mogą być udostępnione osobom trzecim; odnośnie do pkt 5 tego wniosku poinformowano, że w odpowiedzi na ten wniosek wskazano na możliwość zapoznania się z wnioskowaną dokumentacją, z której to możliwości wnioskodawca skorzystał przeglądając ją osobiście.

Wnioskodawca wystosował do organu ponaglenie z dnia 26 kwietnia 2012 r.

o udostępnienie dokumentów, o których mowa w piśmie z dnia 16 marca 2012 r.

Organ, w udzielnej pismem z dnia 8 maja 2012 r. odpowiedzi powołał się na odpowiedź udzieloną 16 kwietnia 2012 r., która zdaniem organu, wyczerpała zakres podania.

W złożonej do tut. Sądu skardze z dnia 25 czerwca 2012 r. J.B., że wnioskami z dni: 20 lutego 2012 r., 15 i 16 marca 2012 r. i 26 kwietnia 2012 r. zwrócił się do Burmistrza Miasta G. o udostępnienie informacji publicznych, lecz nie otrzymał odpowiedzi. Burmistrz naruszył więc art. 13 i art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że skarżący złożył w 2011 r. 26 wniosków, zaś do 2 lipca 2012 r. 35 wniosków, z których większość kwalifikowano jako skargi i wnioski załatwiane bezpośrednio. Odpowiadając na wnioski o udzielnie informacji publicznej organ umożliwiał skarżącemu zapoznanie się

z żądanymi informacjami, uwzględniając jednocześnie, że niektóre informacje podlegały ochronie z uwagi na tajemnicę przedsiębiorstwa. Ponadto skarżący wnosząc

o udostępnienie informacji przetworzonych nie wykazał, że były one szczególnie istotne dla interesu publicznego. Organ stwierdził, że skarżący wykorzystuje prowadzoną z organem korespondencję wyłącznie w prywatnym interesie.

Zarządzeniem z dnia 23 lipca 2012 r. rozdzielono skargi zawarte w piśmie z dnia

25 czerwca 2012 r. w ten sposób, że sprawę ze skargi na bezczynność w rozpoznaniu wniosków z dnia 30 stycznia 2012 r., 7 lutego 2012 r. 15 marca 2012 r., wpisano pod kolejnymi numerami w Rep. SAB. Jednocześnie, wezwano skarżącego do nadesłania informacji, w terminie 3 dni, której ze spraw dotyczy wpis sądowy uiszczony w kwocie

100 zł w dniu 25 czerwca 2012 r.

Skarżący stwierdził w piśmie z dnia 30 lipca 2012 r., że wpis dotyczy wniosków złożonych w dniu 16 marca 2012 r.

Zarządzeniem z dnia 31 lipca 2012 r. pouczono skarżącego, że przed tut. Sądem toczą się trzy postępowania w przedmiocie bezczynności Burmistrza Miasta G., zainicjowane skargą z dnia 25 czerwca 2012 r., dotyczące wniosków skarżącego z dnia 30 stycznia 2012 r. (sygn. akt II SAB/Ol 67/12), 7 lutego 2012 r. (sygn. akt II SAB/Ol 68/12) i 15 marca 2012 r. (sygn. akt II SAB/Ol 69/12), wobec powyższego każda ze skarg podlega odrębnej opłacie. Ponownie więc wezwano skarżącego do nadesłania informacji, w terminie 7 dni, której ze spraw dotyczy uiszczony wpis sądowy.

Skarżący wyjaśnił, że wpis dotyczy wniosku zarejestrowanego pod sygn. II SAB/Ol 67/12.

Zarządzeniem z dnia 8 sierpnia 2012 r., skarżący został wezwany do usunięcia

braków formalnych wniesionej skargi, przez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe zarządzenie doręczono skarżącym dnia 13 sierpnia 2012 r. Termin do usunięcia braków formalnych upłynął zatem z dniem 20 sierpnia 2012 r.

W zakreślonym terminie skarżący nadesłał wniosek o przyznanie prawa pomocy

w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 4 września 2012 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie odmówił przyznania skarżącemu wnioskowanego prawa pomocy.

Zarządzeniem z dnia 27 września 2012 r. wezwano skarżącego do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 sierpnia 2012 r., w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe zarządzenie doręczono skarżącemu dnia 13 października 2012 r.

Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął więc z dniem 20 października 2012 r.

Stosownie zaś do art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. Nr 270) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku skargi przewodniczący wzywa wnoszącego do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia

W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił przedmiotowego braku formalnego wniesionej skargi mimo pouczenia, iż spowoduje to odrzucenie skargi.

Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 1 i § 3 ustawy

- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec, jak w sentencji.