Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt SA/Rz 2617/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2004-11-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 603  Utrzymanie i ochrona dróg publicznych i innych dróg ogólnodostępnych, ruch na tych drogach, koleje, lotnictwo cywilne, p
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 3
journal: Dz.U. 2001 nr 129 poz 1444
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym.
article: art. 90 ust. 2 pkt 3
journal: Dz.U. 1997 nr 98 poz 602
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.
article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, art. 201 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Zarębska-Kobak /spr./ Sędziowie NSA Ryszard Bryk AWSA Joanna Zdrzałka Protokolant: sekr. sądowy Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2002 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania prawa jazdy I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] października 2002 r. Nr [...]; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego A. K. kwotę 20 zł /słownie: dwadzieścia złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...].11.2002 r Nr [...] po rozpoznaniu odwołania A. K. od decyzji Starosty [...] z dnia [...].10.2002 r Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania prawa jazdy kategorii B – utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

W podstawie prawnej wskazało przepis art. 17 pkt 1, 138 § 1 pkt 1 k.p.a oraz art. 90 ust.1 i ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r Prawo o ruchu drogowym / DZ.U Nr 98 poz. 602 ze zm/ i art. 4 ust.3 ustawy z dnia 6 września 2001 r o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym / DZ.U Nr 129 poz. 144 ze zm./

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wyjaśniono, że Starosta odmowę wydania prawa jazdy kategorii B uzasadnił brakiem spełnienia przez A. K. warunku osiągnięcia 18 roku życia .

Ponieważ takiego warunku wnioskodawca nie spełniał organ l instancji odmówił w/w wydania prawa jazdy kategorii B. Wprawdzie art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 129, póz. 1444 ze zm / wprowadza wyjątek w stosowaniu przepisu art. 90 ust. 2 pkt 3 prawa o ruchu drogowym niemniej jednak wnioskodawca także i tych przesłanek nie spełnia , bowiem w dniu składania wniosku o wydanie prawa jazdy nie miał ukończonych lat 17

Od tej decyzji A. K. wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zarzucając organowi błędną wykładnię prawa, w szczególności art. 4 ust. 3 powołanej ustawy z dnia 6 września 2001 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 129, póz. 1444 ze zm /

Zdaniem odwołującego się, do uzyskania prawa jazdy kategorii B wystarczy jeśli spełnione są wymagania z art. art. 4 ust. 3 powołanej ustawy z dnia 6 września 2001 r , które on spełnia natomiast wykładnia prawa w/w przepisu dokonana przez organ l instancji jest nieprawidłowa.

Organ odwoławczy nie uwzględnił odwołania podtrzymując w pełni argumentację organu I instancji z zastrzeżeniem co do treści sentencji orzeczenia w przedmiocie określenia czasokresu , które to uchybienie nie ma wpływu na wynik rozstrzygnięcia.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego pełnomocnik skarżącego / matka / – Z. K. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji powtarzając argumentację jak w odwołaniu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

skarga jest uzasadniona.

W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o posterowaniu przed sądami administracyjnymi / art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1271/

Kontrola natomiast tegoż Sądu sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej./ art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1269/, przy czym Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U Nr 153 poz. 1270/ nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, przy czym Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach sprawy, której dotyczy skarga jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia / art. 135 ustawy/.

Przedmiotem skargi jest decyzja odmawiająca wydania skarżącemu prawa jazdy kategorii B wydana w oparciu o przepis art. 90 ust.1 i ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r Prawo o ruchu drogowym / DZ.U Nr 98 poz. 602 ze zm/ i art. 4 ust.3 ustawy z dnia 6 września 2001 r o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym / DZ.U Nr 129 poz. 144 ze zm/

Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego tj. art. 4 ust.3 powołanej ustawy z dnia 6 września 2001 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 129, póz. 1444 ze zm / , które to naruszenia obliguje Sąd do wyeliminowania ich z obrotu prawnego.

Przepis art. 4 ust.3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 129, póz. 1444 ze zm / , który wszedł w życie od 1 stycznia 2002 r roku wprowadza wyjątek co do wymaganego wieku 18 lat, przy czym wyraźnie określa krąg osób do których ma zastosowanie.

Stanowi on , że osobę w wieku od 17 do 18 lat, ubiegająca się o prawo jazdy kategorii A lu B , która przed dniem 1 czerwca 2002 r ukończyła wymagane szkolenie lub w dniu 1 czerwca 2002 r w nim uczestniczy, uważa się za spełniająca określone wymagania w art. 90 ust.2 pkt 3 prawa o ruchu drogowym.

Skarżący niewątpliwie spełnia warunek dotyczący uczestnictwa w szkoleniu na prawo jazdy kategorii B w dniu 1 czerwca 2002 r. Szkolenie to odbył w okresie od 21 maja 2002 r do 20 lipca 2002 /zaświadczenie prywatnej szkoły prawa jazdy "M." w J. z dnia 20 lipca 2002 roku w aktach administracyjnych sprawy/.

Natomiast spór sprowadza się do wyjaśnienia zasadniczej kwestii, czy określone w przepisie art. 4 ust. 3 powołanej ustawy z dnia 6 września 2001 r , kryterium wieku od 17 do 18 lat osoby ubiegającej się o prawo jazdy kategorii B powinno być spełnione w dniu wejścia w życie znowelizowanego przepisu ustawy art. 90 ust2 pkt 3 o ruchu drogowym, tj. dzień 1 czerwca 2002 r , czy też w każdym czasie przypadającym na moment ubiegania się o prawo jazdy.

Zdaniem Sądu kryterium wieku od 17 do 18 lat winno być spełnione w dniu ubiegania się o prawo jazdy, natomiast wskazana w/w przepisie data 1 czerwca 2002 r odnosi się wyłącznie do ukończenia wymaganego szkolenia przed tym dniem lub uczestniczenia w tym dniu. /vide; Uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2.12.2002 r sygn. OPK 29/02, ONSA 2003/3/88/

Przy ponownym rozpoznani sprawy organ orzekający w sprawie rozpozna wniosek w oparciu o dokonaną wyżej interpretację przepisu art. art. 4 ust.3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 129, póz. 1444 ze zm./.

Z tych względów uznając, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji została wydana z naruszeniem prawa i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit a - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1270/ orzekł jak w sentencji wyroku.

Zwrot kosztów postępowania w przypadku uwzględniania skargi w oparciu o art. 201 § 1 w/w ustawy przysługuje stronom postępowania / skarżący lub organ/

Orzeczenie o kosztach postępowanie obejmuje zwrot wpisu od uiszczonej skargi w oparciu o art.97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1271/ w zw. z art. 55 ust.1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r o Naczelnym Sądzie Administracyjnym / Dz.U Nr 74 poz. 368 ze zm/.