Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 106/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Zobowiązano organ do załatwienia wniosku
Powołane przepisy: article: art. 149 par 1 par 1a
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 16 ust 1, art. 13, art. 4 ust 1,
journal: Dz.U. 2015 poz 2058
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka -Kleczaj (spr.),, Sędzia NSA Danuta Strzelecka -Kuligowska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 października 2016 r. sprawy ze skargi Z. F. na bezczynność Rektora Uniwersytetu Technologicznego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Rektora Uniwersytetu Technologicznego do załatwienia wniosku Z. F. z dnia 21 lipca 2016r. w terminie 14 dni od daty otrzymania prawomocnego wyroku, II. stwierdza, że bezczynność Rektora Uniwersytetu Technologicznego nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. zasądza od Rektora Uniwersytetu Technologicznego na rzecz skarżącego Z. F. kwotę 100 ( sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia[...] . Z. F. zwrócił się do Rektora Uniwersytetu Technologicznego o udostępnienie informacji publicznej poprzez przesłanie drogą elektroniczną wykazu aktualnego wynagrodzenia miesięcznego nauczycieli akademickich wszystkich Wydziałów i pozostałych jednostek Uniwersytetu Technologicznego według tabeli: 1) lp., 2) tytuł, 3) stopień naukowy, 4) imię i nazwisko, 5) stanowisko służbowe, 6) funkcje, 7) wynagrodzenie zasadnicze, 8) dodatek funkcyjny 9) dodatki inne.

W odpowiedzi na powyższe, organ pismem z dnia 21 czerwca 2016 r. poinformował skarżącego, że żądane przez niego informacje mają charakter informacji przetworzonej, bowiem wymagają sporządzenia wykazu tabelarycznego obejmującego składniki wskazane przez skarżącego we wniosku. Organ zaznaczył, że nie posiada informacji we wskazanym przez wnioskodawcę układzie, a wytworzenie przedmiotowej informacji wymaga przeprowadzenia czynności organizacyjnych i analitycznych przy użyciu dodatkowych sił i środków. Uznając wnioskowane informacje za informacje przetworzone, w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, organ zobowiązał wnioskodawcę do wykazania, że uzyskanie informacji publicznej przetworzonej we wnoszonym zakresie, jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

W piśmie z dnia [...] r. skierowanym do organu Z. F. oświadczył, że wszystkie informacje o które się zwrócił, są w dyspozycji ZUT i zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej mogą być udostępnione bez konieczności przewarzania czy dokonywania analiz. Jeżeli organ nie dysponuje żądaną informacją w formie wskazanej we wniosku z dnia 7 czerwca 2016 r., wnioskodawca poprosił o udzielenie informacji w takiej formie i postaci jaką organ dysponuje.

Wraz z pismem przewodnim z dnia 18 lipca 2016 r. Rektor Uniwersytetu Technologicznego przekazał wnioskodawcy informacje o wynagrodzeniach miesięcznych nauczycieli akademickich wszystkich Wydziałów i pozostałych jednostek ZUT. W przesłanych wydrukach komputerowych organ dokonał anonimizacji danych osobowych, polegającej na wykreśleniu imion i nazwisk nauczycieli akademickich ZUT.

W dniu 21 lipca 2016 r. Z. F. złożył wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy i zwrócił się do organu o udostępnienie informacji wskazanej w jego poprzednich pismach. Wnioskodawca podniósł, że informacje jakie otrzymał nie są zgodne z tymi, o które wnioskował, gdyż brak w nich imion i nazwisk poszczególnych nauczycieli.

Odpowiadając na wniosek Z. F. organ w piśmie z dnia 4 sierpnia 2016 r. wyjaśnił, że udostępnieniu w oparciu o ustawę o dostępie do informacji publicznej, podlega wysokość wynagrodzenia wypłacanego na określonym stanowisku, bez wskazywania danych osobowych konkretnej osoby. Wyjątek stanowią wynagrodzenia osób o których mowa w art. 151 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, których wynagrodzenia nie podlegają ochronie danych osobowych tj. wynagrodzenia rektorów, prorektorów, kanclerzy i kwestorów.

Z. F. w dniu 9 sierpnia 2016 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Rektora Uniwersytetu Technologicznego w związku z nieudostępnieniem informacji publicznej o wynagrodzeniach nauczycieli akademickich Uniwersytetu Technologicznego we wskazanej postaci i niewydaniem decyzji o odmowie udostępnienia tej informacji.

Z. F. wniósł o: stwierdzenie bezczynności Rektora ZUT w sprawie udostępnienia informacji publicznej o wynagrodzeniach nauczycieli akademickich ZUT zobowiązanie Rektora ZUT do udostępnienia wnioskodawcy informacji publicznej zgodnej z wnioskiem; orzeczenie, że nieudostępnienie wynagrodzeń nauczycieli ZUT było świadomym, rażącym naruszeniem prawa przez rektora ZUT, zwrot kosztów postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym.

W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu Technologicznego, wniósł o jej oddalenie.

Organ wskazał, że jego zdaniem żądane przez skarżącego informacje mają charakter informacji przetworzonej, bowiem wymagają analizy dokumentacji płacowej nauczycieli akademickich wszystkich wydziałów oraz pozostałych jednostek ZUT oraz stworzenia odrębnego dokumentu zawierającego zestawienia według wskazanych przez skarżącego kryteriów. Wnioskodawcy zostały udostępnione wraz z pismem z dnia 18 lipca 2016 r. informacje w zakresie w jakim organ nimi dysponował, bez konieczności generowania nowej informacji o charakterze przetworzonym, przy czym ze względu na ochronę prywatności osób których dane dotyczą, dokonano anonimizacji danych osób niewymienionych w art. 151 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), kontrola sądowa zaskarżonych aktów administracyjnych, czynności oraz bezczynności organów sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w skardze podstawą prawną.

W rozpatrywanej sprawie skarżący zarzucił Rektorowi Uniwersytetu bezczynność w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia 21 lipca 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej. Wniosek ten dotyczył informacji o wysokości wynagrodzeń miesięcznych nauczycieli akademickich wszystkich wydziałów i pozostałych jednostek ZUT z wyszczególnieniem ich imion i nazwisk, tytułów, stopni naukowych, stanowisk służbowych, funkcji a także z wyszczególnieniem wynagrodzeń zasadniczych, dodatków funkcyjnych i innych dodatków. Zaznaczenia wymaga, że na wcześniejszy wniosek skarżącego informacja w omawianym zakresie została mu częściowo udzielona, jednak obejmowała wynagrodzenia bez wskazania nazwisk i imion poszczególnych nauczycieli.

Sądowa kontrola w tym zakresie ma swoje oparcie w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2015, poz. 2058 ze zm.).

W myśl art. 1 ust. 1 cytowanej ustawy, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie.

Podmiot, do którego został złożony wniosek o udostępnienie informacji publicznej, powinien udostępnić tę informację w formie czynności materialnotechnicznej (art. 10 ustawy), albo odmówić jej udostępnienia decyzją (art. 16 ust. 1 ustawy). Możliwe jest również umorzenie postępowania poprzez wydanie decyzji w myśl art. 16 ust. 1 w związku z art. 14 ust. 2 ustawy. Pozostawanie w bezczynności przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, oznacza niepodjęcie przez ten podmiot, we wskazanym w art. 13 ww. ustawy terminie, stosownych czynności, tj. nieudostępnienie informacji, ani niewydanie decyzji o odmowie jej udzielenia (por. wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05, LEX nr 236545).

Zgodnie z treścią art. 13 cytowanej ustawy, udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 tej ustawy.

Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 ustawy).

Z bezczynnością mamy zatem do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ (podmiot zobowiązany) nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu bądź nie podjął stosownej czynności. Bez znaczenia pozostaje przy tym z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, w tym czy bezczynność była spowodowana zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu, czy też wiąże się z przeświadczeniem organu, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana.

W myśl art. 4 ust. 1 ustawy, podmiotami zobowiązanymi do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych i zawodowych, podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

W świetle powyższego przepisu Rektor Uniwersytetu Technologicznego bez wątpienia należy do podmiotów zobowiązanych do udzielenia informacji publicznej, co zresztą nie było przez niego w sprawie kwestionowane.

Co więcej Rektor wcześniejszym pismem z dnia 18 lipca 2016 r. (do którego dołączono stosowne wydruki) takiej informacji udzielił, jednakże nie w pełnym zakresie. Natomiast w odpowiedzi na wniosek skarżącego z dnia 21 lipca 2016 r. Rektor wystosował do niego pismo z dnia 4 sierpnia 2016 r., w którym wskazał, że w jego ocenie, informacją publiczną są jedynie przychody ze stosunku pracy w zestawieniu imiennym osób wymienionych w art. 151 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym (tj. rektorów, prorektorów, kanclerzy i kwestorów), natomiast informacja w omawianym zakresie odnośnie pozostałych nauczycieli akademickich objęta jest ochroną danych osobowych.

Mając na uwadze powyższe, nie ulega wątpliwości, że organ odmówił w tym zakresie informacji, jednak zachowanie to nie przybrało formy przewidzianej ustawą. W tej sytuacji należy uznać, że doszło do bezczynności organu. Tylko bowiem w sytuacji, gdy organ dojdzie do przekonania, że żądana informacja nie ma cech informacji publicznej, może udzielić odpowiedzi w formie pisma informującego o takim zakwalifikowaniu wniosku. W tym miejscu należy zaznaczyć, że z pisma Rektora nie wynika by uważał, że informacja dotycząca wynagrodzeń nauczycieli nie jest informacją publiczną a jedynie, że ujawnienie ich nazwisk nie jest możliwe ze względu na ochronę ich danych osobowych. W istocie zatem przyczyną odmowy była okoliczność o jakiej mowa w art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej (prywatność osób objętych wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej). Należy podzielić stanowisko wyrażone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w wyroku z dnia 20 czerwca 2016 roku w sprawie I SAB/Op 36 /16, zgodnie z którym w sprawach o udostępnienie informacji publicznej skarga na bezczynność przysługuje nie tylko w przypadku faktycznego "milczenia" podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji, ale również w sytuacji, gdy podmiot ten stwierdza, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej lub nie podlega udostępnieniu. W przypadku wniesienia skargi na bezczynność, przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie (podobnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wypowiedział się w wyroku z dnia 29 września 2016 r., w sprawie o sygn. akt II SAB/Łd 192/16).

W rozpoznawanej sprawie organ zaniechał zachowania właściwego trybu, bowiem odmówił udzielenia informacji w pewnym zakresie, dokonując tego czynnością materialno–techniczną, czyli informując pismem, które nie ma waloru decyzji.

Takie zaś działanie stanowi naruszenie art. 16 ust. 1 i art. 5 cytowanej ustawy, a tym samym uznać należy, że Rektor Uniwersytetu Technologicznego pozostaje w bezczynności co do rozpatrzenia wniosku skarżącego w omawianym zakresie.

Zgodnie bowiem z art. 5 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych.

Z kolei stosownie do art. 16 ust. 1 tej ustawy odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji.

Jak już wskazano wcześniej, wniesienie skargi na bezczynność jest uzasadnione także w razie odmowy podjęcia określonego działania, mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby podmiot mylnie sądził, że zachodzą okoliczności, które uwalniają go od obowiązku prowadzenia postępowania w konkretnej sprawie i zakończenia go wydaniem decyzji administracyjnej lub innego aktu czy czynności (por. wyrok NSA z dnia 10 grudnia 2015 r., sygn. akt I OSK 675/15).

Z uwagi na powyższe, za zasadny należało uznać zarzut bezczynności w zakresie nierozstrzygnięcia w formie przewidzianej prawem wniosku, obejmującego żądanie udostępnienia informacji o wysokości wynagrodzeń nauczycieli akademickich ZUT z wyszczególnieniem ich imion i nazwisk. Z tych względów Sąd zobowiązał organ do załatwienia wniosku w powyższym zakresie w trybie art. 149 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z uwagi na to, że bezczynność organu wynikała z błędnej wykładni prawa, a przy tym w reakcji na wcześniejszy wniosek skarżącego Rektor udostępnił część żądanych informacji, Sąd na podstawie art. 149 § 1a cytowanej wyżej ustawy stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.