Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 167/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-05-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, , po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji sprawy ze skargi H. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2010 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości odsetek za zwłokę od niezapłaconej zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych za lipiec 2007 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 14 grudnia 2010 r. Skarżąca H. T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2010 r. w przedmiocie określenia wysokości odsetek za zwłokę od niezapłaconej zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych za lipiec 2007 r.

W skardze Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu wskazała, że aktualnie uzyskuje przychód z tytułu otrzymywanej emerytury oraz najmu. Aby uiścić wszystkie należności, Skarżąca będzie zmuszona do sprzedaży składników majątkowych o znacznej wartości, tej. sprzedaży jednej lub kilku posiadanych nieruchomości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późń. zm.) – dalej: "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten Sąd.

Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd ocenia, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia Sądowi ocenę czy przesłanki te w sprawie zachodzą.

W postanowieniu z 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09 (LEX nr 564208) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji

Sygn. akt III SA/Wa 167/11

występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Pogląd wymieniony w ww. postanowieniu Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela.

Rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia.

Skarżąca wskazała, że brak wstrzymania wykonania decyzji będzie skutkować - po stronie Skarżącej - wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody

i spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Wyjaśniła, że pismem z dnia 24 listopada 2010 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wezwał do uregulowania należności w wysokości 11 008,00 zł, w terminie 7 dni pod rygorem wszczęcia postępowania egzekucyjnego i obciążenia dodatkowymi kosztami egzekucji. Wszczęcie postępowania egzekucyjnego spowoduje, że wszelkie należności i koszty przekroczą kwotę 10 000 zł, a zatem, działanie organów podatkowych rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia Skarżącej znacznej szkody. Ponadto na skutek wydania ww. decyzji oraz innych decyzji przez Dyrektora izby Skarbowej w W., Naczelnik Urzędu Skarbowego wniósł

o zapłatę kwoty w wysokości 292 298,20 zł wraz z należnymi odsetkami. Następnie Skarżąca wskazała, że aktualnie uzyskuje przychód z tytułu otrzymywanej emerytury oraz najmu, więc aby uiścić wszystkie należności, będzie zmuszona do sprzedaży składników majątkowych o znacznej wartości, w tym jednej lub kilku nieruchomości.

W konsekwencji – w celu uregulowania niezasadnych zdaniem Skarżącej należności publicznoprawnych – spowoduje to nieodwracalne skutki w ich majątku. Postępowanie administracyjne wywołane wniesieniem niniejszej skargi zakończy się nie wcześniej niż za kilka miesięcy, a do tego czasu organ podatkowy może doprowadzić do niekorzystnego dla niej rozporządzenia mieniem. Spowoduje to nieodwracalną utratę składnika majątku. Odzyskanie sprzedanych nieruchomości niewątpliwie nie będzie możliwe, nawet jeśli Sąd administracyjny uchyli zaskarżoną decyzję.

Skarżąca nie podała jednak żadnych konkretnych, popartych stosownymi dokumentami informacji, dotyczących jej sytuacji majątkowej, które pozwoliłyby Sądowi ocenić zasadność twierdzeń zawartych we wniosku. Z treści wniosku nie wynika nawet, jakie dochody osiąga Skarżąca. Skarżąca nie powołała również żadnych okoliczności, które wskazywałyby, że potencjalna egzekucja należności podatkowych doprowadzi w jej sytuacji do następstw trudnych do odwrócenia czy też będzie skutkować powstaniem znacznej szkody (za takie nie można uznać twierdzenia skarżącej, że "Wszczęcie postępowania egzekucyjnego spowoduje, że wszelkie należności i koszty przekroczą

Sygn. akt III SA/Wa 167/11

kwotę 10 000 zł, a zatem, działanie organów podatkowych rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia Skarżącej znacznej szkody."). O spełnieniu przesłanek warunkujących uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności można natomiast mówić dopiero wówczas, gdy zostanie wykazane, że wykonanie tego aktu lub czynności spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. w, GZ 138/04, niepubl.).

W ocenie Sądu Skarżąca nie wykazała istnienia tych przesłanek.

Bez okoliczności uzasadniających wystąpienie przesłanki "znacznej szkody" lub "trudnych do odwrócenia skutków", o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., oraz bez przedstawienia stosownych dokumentów, potwierdzających ich istnienie, nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Skoro zatem Skarżąca nie wykazała w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to brak było podstaw do udzielenia stronie ochrony tymczasowej i wydania orzeczenia zgodnego z jej oczekiwaniami.

Należy również wyjaśnić, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepubl.). Dlatego też Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi oraz przekonania Skarżącej o wydaniu decyzji z naruszeniem przepisów prawa.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji