Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 171/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2008-11-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6149 Inne o symbolu podstawowym 614
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano wynagrodzenie pełnomocnikowi
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
article: art. 250, art. 258 § 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: § 2 ust. 3, § 14 ust. 2 pkt 1 c, § 15
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego I. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi R. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2007 r. Nr [...] w przedmiocie przyznania stypendium socjalnego postanawia przyznać pełnomocnikowi skarżącej r. pr. I. S. kwotę 353,72 zł. (trzysta pięćdziesiąt trzy złote 72/100) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, na którą składa się należna tytułem wynagrodzenia opłata w wysokości 276 zł., naliczone od niej 22 % podatku od towarów i usług, tj. 60,72 zł. oraz zwrot poniesionych wydatków w wysokości 17 zł.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 171/08

U z a s a d n i e n i e

Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2006 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie ustanowił dla skarżącej R. B. w ramach prawa pomocy radcę prawnego, którego w osobie I. S. wyznaczyła Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w R.

Wyrokiem z dnia 8 października 2008 r. tenże Sąd oddalił skargę R. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2007 r. Nr [...].

Wniosek o przyznanie pełnomocnikowi wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną został złożony do protokołu rozprawy poprzedzającej wydanie wyroku przez zastępującego wyznaczonego radcę prawnego i umocowanego przez niego substytuta - adwokata B. K. Jednocześnie wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej według norm przepisanych wraz z oświadczeniem, iż koszty pomocy prawnej nie zostały w żaden sposób opłacone przez skarżącą został zamieszczony w przedłożonym piśmie procesowym opatrzonym datą 6 października 2008 r. i podpisanym przez r. pr. I. S. Wnioskiem z dnia 14 października zwróciła się ona następnie o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wydanego w sprawie wyroku, zaś kolejnym z dnia 24 października (data złożenia w Sądzie)

o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w wysokości 600 zł. wraz

z należnym podatkiem VAT i opłatą skarbową od udzielonego jej pełnomocnictwa

w kwocie 17 zł. (wniosek ten zawierał w swej treści także oświadczenie, iż opłaty te nie zostały zapłacone w całości, ani w części).

Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach

o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

W przypadku radców prawnych reguluje je rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości

z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1349 ze zm.), które w § 15 stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia który obejmuje wszystkie sprawy z wyjątkiem tych,

w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna a także decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji wynosi 240 zł. (przedmiotem sprawy objętej skargą jest przyznanie skarżącej pomocy materialnej o charakterze socjalnym – stypendium szkolnego, a nie jego wysokość).

Uwzględniając charakter sprawy i nakład pracy pełnomocnika (oraz jego substytuta) obejmujący zapoznanie się z aktami sprawy, sporządzenie pisma procesowego oraz udział w rozprawie przyznano tytułem opłaty za nieopłaconą pomoc prawną kwotę 276 zł. (115 % stawki minimalnej), która wg dokonanej oceny jest adekwatna do dokonanych czynności. Kwota ta ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach

o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia); zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r.

o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) wynosi ona 22 %, co od w/w kwoty daje 60,72 zł.

Ponieważ ponoszone przez Skarb Państwa koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu oprócz opłaty obejmują również niezbędne, udokumentowane wydatki, za taki należy uznać poniesioną przez r. pr. I. S. opłatę skarbową w kwocie 17 zł. od udzielonego jej pełnomocnictwa, co zostało wykazane załączonym dowodem wpłaty. Z uwagi na brak dodatkowych informacji i wynikającą z tego niemożność weryfikacji, jako niezbędny wydatek nie została równocześnie uznana opłata od udzielonego przez nią pełnomocnictwa substytucyjnego obecnemu na rozprawie adwokatowi.

W związku z powyższym na podstawie powołanych przepisów rozporządzenia

w sprawie opłat za czynności radców prawnych (...) w związku z art. 250 i 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak

w sentencji postanowienia.