Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 390/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-08-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Przyznano prawo pomocy co do całości wniosku
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 2 i  art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Kremis po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi E. R. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie samowolnej rozbiórki włazów żeliwnych stanowiących wejście komory ciepłowniczej postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na wezwanie o uzupełnienie braku skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 100 zł, skarżąca złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie jej prawa pomocy (nie określając w nim jednak zakresu żądania) wskazując w uzasadnieniu, że gospodarstwo domowe prowadzi z mężem, pełnoletnią córką i małoletnim synem, skarżąca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłki a jej mąż podjął dopiero w dniu 14.06. br. pracę. Utrzymują się z przyznanego przez Pomoc Społeczną zasiłku w wysokości 200 zł oraz z dochodu (200 zł) uzyskiwanej: przez jej córkę z tytułu umowy zlecenia. Dodała, że posiadają zadłużenie w opłatach za mieszkanie (ok. 5000 zł). Skarżąca podała, że posiada nieruchomości o łączne pow. 0, 3624 ha.

We wniosku złożonym w dniu 28 czerwca 2013 r. skarżąca wystąpiła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata podnosząc, że nie zbywa posiadanej nieruchomości, bowiem na niej posadowiona jest sieć ciepłownicza, która zaniża wartość gruntu, a chwila wypłaty odszkodowania jakie miała otrzymać od operatora sieci w związku z jego apelacją została odroczona. Dodała, że jej córka z tytułu prac dorywczych uzyskała dochód w wysokości 500 zł, na wpis sądowy w niniejszej sprawie skarżąca zapożyczyła się u znajomych, a wydatki związane w utrzymaniem siebie i domu wynoszą 1.700 zł. Poinformowała, że czasem gdy brakuje jej produktów żywnościowych, to te kupuje r matka, a nadto- jej syn A. w 1.05.2012 r. opuścił dom i nie utrzymuje z nią kontaktu. Swoje wydatki skarżąca określiła następująco: czynsz za mieszkanie- 570 zł; za energię elektryczną - 215 zł; za gaz- 56 zł; za wodę - 58 zł.

Postanowieniem z dnia 5 lipca 2013 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Postanowienie zostało doręczone wnioskodawczyni w dniu 12 lipca 2013 r.

Dnia 22 lipca 2013 r. skarżąca wniosła sprzeciw do postanowienia z dnia 5 lipca 2013 r. W sprzeciwie od tego postanowienia wskazała, że złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym co do zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia adwokata wskazując w uzasadnieniu, że gospodarstwo domowe prowadzi z mężem, pełnoletnią córką i małoletnim synem. Wskazała, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku nie posiada żadnych dochodów i nie jest w stanie ponosić kosztów sądowych bez uszczerbku dla siebie i rodziny. Wyjaśniła, że dochody uzyskiwane przez jej męża, który rozpoczął pracę na umowę-zlecenie od dnia 14.06.2013 r. oraz dochód córki w kwocie 500 zł nie wystarcza na wyżywienie a co dopiero na koszty związane z płatami mieszkaniowymi. Wskazała także, że w maju 2013 r. rodzina otrzymała jednorazową pomoc z opieki społecznej w wysokości 200 zł, która to kwota została przeznaczona na pokrycie rachunku za prąd. Skarżąca zwróciła uwagę na wysokość opłat za energię elektryczną, które są wysokie z uwagi na to, że w mieszkaniu komunalnym znajduje się elektryczny podgrzewacz ciepłej wody do użytku codziennego oraz nie ma podłączenia gazowego. W mieszkaniu znajduje się kuchenka czteropalnikowa, w której dwa palniki to elektryczne. Wnioskodawczym zaznaczyła, że na wpis sądowy w niniejszym sprawie zapożyczyła się u znajomych. Według niej Sądowi umknął fakt, że przedstawione rachunki nie dotyczą wszystkich ponoszonych przez nią na bieżąco opłat. Skarżąca przedstawiła zadłużenia związane z opłatami, gdzie obecnie zalega za czynsz mieszkaniowy, wodę i nie jest w stanie ponosić kosztów nawet związanych z opłatami. Wyjaśniła również, że nie zbywa posiadanej nieruchomości o pow. 0,3624 ha, bowiem na niej posadowiona jest sieć ciepłownicza, która zaniża wartość gruntu, a chwila wypłaty odszkodowania jakie miała otrzymać od operatora sieci w związku z jego apelacją została odroczona. Kupna gruntów odmówiła gmina w Brzegu Dolnym.

Na wezwanie Sądu z dnia 26 lipca 2013 r. wnioskodawczyni przedłożyła do akt dokumenty potwierdzające okoliczności przestawione we wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej: "p.p.s.a.", w razie wniesienia sprzeciwu na zarządzenie lub postanowienie referendarza w przedmiocie prawa pomocy, orzeczenie przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 199 ustawy p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy jako odstępstwo od tej zasady, będące przerzuceniem kosztów na ogół społeczeństwa, może być zastosowane jedynie w przypadkach wyjątkowych, kiedy zostanie wykazane w sposób jednoznaczny spełnienie przesłanek określonych w art. 246 ustawy p.p.s.a.

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Zważywszy na przedstawioną przez skarżącą sytuację rodzinną i materialną uprawnione jest przyjęcie, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść kosztów udziału w postępowaniu przez sądem administracyjnym, w szczególności ustanowienia pełnomocnika z wyboru, a zatem wniosek należało uznać za zasadny. Strona wykazała bowiem w sposób dostatecznie wiarygodny, że uiszczenie jakichkolwiek kosztów związanych z niniejszym postępowaniem przekracza jej możliwości płatnicze.

Wobec powyższego na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.