Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 1383/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2016-05-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1a ust. 1 pkt 1, art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b
journal: Dz.U. 2014 poz 849
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini, Sędziowie sędzia SO del. do WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz, sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 11 maja 2016 r. sprawy ze skargi A. C., B. C., K. C. i M. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na 2015 rok oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...], Wójt Gminy T. ustalił Państwu A. i B. C., Panu K. C. oraz Panu M. C. (dalej powoływani jako Skarżący) - współwłaścicielom działki położonej na terenie jednostki ewidencyjnej T., obręb: [...] C.- wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego na 2015 r. w kwocie [...] zł.

Po rozpoznaniu odwołania Pana A. C., decyzją z dnia

[...] marca 2015 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze

w B. uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, wskazując m.in. na konieczność poczynienia ustaleń odnośnie stanu faktycznego nabytej nieruchomości, np. poprzez dokonanie jej oględzin.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z dnia [...] lipca 2015 r.,

nr [...], Wójt Gminy T. ustalił wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego na 2015 r. na kwotę [...] zł. W uzasadnieniu przedmiotowego rozstrzygnięcia wskazał, że pracownicy organu podatkowego dokonali oględzin działki nr [...] położonej w obrębie C., na której znajdują się dwa budynki: budynek gospodarczy murowany kryty blachą oraz budynek po byłej szkole. W zakresie drugiego z tych budynków stwierdzono, iż jest on trwale związany z gruntem, posiada fundament, jest murowany, ocieplony, posiada elewację, okna plastikowe i drzwi, kryty jest blachą. W pomieszczeniach na parterze budynku, które są przedzielone ścianami, wykonywano prace remontowe, polegające na usunięciu z ok. 2/3 kondygnacji podłogi, brak drzwi wewnętrznych, położona pianka izolacyjna stanowi podbudowę posadzki. Poddasze, według A. C. - współwłaściciela nieruchomości, jest ocieplone, nie jest użytkowane, posiada wysokość ok. 70 cm. Ponadto Pan A. C. oświadczył, iż z uwagi na zły stan techniczny instalacja elektryczna kwalifikuje się do wymiany. Prace remontowe rozpoczęły się pod koniec listopada 2013 r. i nie istnieje dokumentacja techniczna określająca zakres, przebieg i termin ukończenia remontu. Odwołując się do przedmiotowych ustaleń oraz brzmienia art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 1a ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 849 ze zm., dalej powoływana jako u.p.o.l.), organ podatkowy pierwszej instancji przyjął, iż dawny budynek szkoły ma wszelkie cechy budynku,

a co za tym idzie podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Bezspornym jest również, kto jest współwłaścicielem działki o nr [...], na której jest

on posadowiony, oraz, iż grunty te zostały opisane w ewidencji gruntów i budynków jako grunty rolne zabudowane. Wskazano także, iż w dniu [...] lipca 2015 r. Pan A. C. złożył informację w sprawie podatku od nieruchomości, rolnego, leśnego na 2015 r., w której poinformował o trwającym remoncie w budynku po byłej szkole w C., którego zakończenie planowane jest na 2017 r.

Z decyzją organu I instancji nie zgodził się A. C. i w złożonym odwołaniu podkreślił, że grunty o pow. 1,33 ha podlegają opodatkowaniu podatkiem rolnym. W zakresie podatku od nieruchomości odwołujący się stwierdził,

że na podstawie obowiązujących przepisów prawa na gruntach rolnych należałoby wyodrębnić teren po byłej Szkole Podstawowej w C., aby móc opodatkować pustostan lub miejsce do prowadzenia działalności gospodarczej pozarolniczej.

Decyzją z dnia [...] października 2015 r. nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają budynki lub ich części. Z kolei w myśl art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l., budynkiem jest obiekt budowlany

w rozumieniu prawa budowlanego, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz ma fundamenty i dach.

W świetle ustaleń poczynionych w toku oględzin, przeprowadzonych w dniu [...] maja 2015 r., w których uczestniczył Pan A. C., a o których powiadomieni zostali wszyscy współwłaściciele nieruchomości położonej w C., budynek po byłej szkole posiada fundamenty, dach i jest wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych. Zasadnie zatem Wójt Gminy T. opodatkował go podatkiem od nieruchomości. Wskazywanie przez Skarżącego, że sporny budynek jest pustostanem, wymagającym z uwagi na stan techniczny remontu, celem dostosowania go na dom spokojnej starości, nie miały wpływu na zasadność jego opodatkowania. Kolegium powołało się na wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 3 kwietnia 2015 r., I SA/Go 89/14, z którego wynika, że zasadniczą okolicznością decydującą o powstaniu obowiązku podatkowego jest nabycie prawa własności budynku oraz istnienie takiego budynku. Nie ulega wątpliwości, że Skarżący są współwłaścicielami działki zabudowanej budynkiem po byłej szkole, który odpowiada definicji budynku. Zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji prawidłowo zatem opodatkował budynki oraz grunty stanowiące własność Skarżących.

Na powyższą decyzję, pełnomocnik Skarżących wywiódł skargę

do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, zarzucając naruszenie art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b u.p.o.l., poprzez zaniechanie zastosowania zwolnienia

od podatku od nieruchomości dla budynku gospodarczego położonego na gruncie gospodarstwa rolnego i służącego działalności rolniczej. W ocenie autora skargi, wobec tego, że budynek będący przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie posadowiony jest na gruntach rolnych stanowiących własność podatników prowadzących gospodarstwo rolne winien zostać uznany za służący funkcjonalnie działalności rolniczej, a w konsekwencji korzystać ze zwolnienia, o którym mowa

w art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b u.p.o.l.

Pełnomocnik Skarżących wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz "zobowiązanie organu do wydania w określonym terminie decyzji

ze wskazaniem sposobu załatwienia sprawy poprzez zastosowanie zwolnienia

od podatku od nieruchomości dla budynku gospodarczego położonego na gruncie gospodarstwa rolnego i służącego działalności rolniczej".

W odpowiedzi na skargę, Kolegium podtrzymując stanowisko w sprawie, wniosło o jej oddalenie. Podkreśliło, że wbrew twierdzeniom pełnomocnika Skarżących, w niniejszej sprawie brak było podstaw do zastosowania zwolnienia

z art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b u.p.o.l., bowiem budynek będący przedmiotem opodatkowania to budynek po byłej szkole, obecnie adaptowany przez podatników na dom spokojnej starości. Jego przeznaczenie, w toku całego postępowania podatkowego, nie budziło żadnych wątpliwości, Skarżący w trakcie postępowania nie podnosili tej kwestii. Kolegium zaznaczyło, że w aktach sprawy brak jakichkolwiek dowodów świadczących o wykorzystaniu budynku po byłej szkole w C. do prowadzenia wyłącznie działalności rolniczej. Co więcej, sam autor skargi nie przytacza żadnych dowodów mających na to wskazywać, ogranicza się jedynie do stwierdzenia, iż grunty na których jest posadowiony budynek zostały sklasyfikowane jako grunty rolne zabudowane, a podatnicy prowadzą gospodarstwo rolne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga jest niezasadna.

Kwestią sporną w sprawie jest opodatkowanie podatkiem od nieruchomości obiektu po byłej szkole jako budynku w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. oraz możliwość zastosowania zwolnienia z art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b u.p.o.l.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. opodatkowaniu podatkiem

od nieruchomości podlegają budynki lub ich części. W myśl art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. budynkiem jest obiekt budowlany w rozumieniu prawa budowlanego, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz ma fundamenty i dach.

Ze zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności ustaleń poczynionych w toku oględzin przeprowadzonych w dniu [...] maja 2015 r., w których uczestniczył Skarżący, nieruchomości położonej w C., budynek po byłej szkole posiada fundamenty, dach i jest wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych. Obiekt ten spełnia zatem niewątpliwie definicję budynku

z art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. W konsekwencji zasadnie Wójt Gminy T. opodatkował go podatkiem od nieruchomości. Trzeba zauważyć, że także pełnomocnik Skarżącego na etapie skargi nie stawia w tym zakresie żadnych zarzutów.

Natomiast nowym zagadnieniem, które pojawiło się dopiero na etapie skargi, jest kwestia zastosowania w sprawie zwolnienia z art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b u.p.o.l. Zgodnie z tym przepisem zwalnia się od podatku od nieruchomości budynki gospodarcze lub ich części położone na gruntach rolnych, służące wyłącznie działalności rolniczej.

W świetle przywołanego przepisu zwolnieniu podlegają budynki gospodarcze lub ich części położone na gruntach gospodarstw rolnych, służące wyłącznie działalności rolniczej. "Służenie" budynku gospodarczego działalności rolniczej oznacza, że jest on faktycznie stale zajęty na prowadzenie tej działalności. Okazjonalne wykorzystywanie budynku do działalności rolniczej nie skutkuje tym,

że budynek można uznać za zwolniony od podatku. Jednocześnie budynek ten

ma służyć wyłącznie działalności rolniczej. Musi być więc faktycznie stale zajęty

na prowadzenie wyłącznie tej działalności. Jeżeli budynek jest wykorzystywany

do działalności rolniczej, ale również do jakiejkolwiek innej działalności nie może korzystać z omawianego zwolnienia. Trzeba tez zauważyć, że zwolnienie przewidziane w przepisie art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b u.p.o.l. ma charakter przedmiotowy. Obejmuje budynki gospodarcze związane z działalnością rolniczą, bez względu

na to, czyją one stanowią własność lub w czyim posiadaniu się znajdują.

Budynek będący przedmiotem opodatkowania podatkiem od nieruchomości

to budynek to byłej szkole, obecnie adaptowany przez podatników na dom spokojnej starości (zgodnie z oświadczeniem Skarżącego złożonym do protokołu oględzin). Jego przeznaczenie, w trakcie całego postępowania podatkowego, nie budziło żadnych wątpliwości. Na żadnym jego etapie Skarżący nie podnosił, że budynek ten jest wykorzystywany do działalności rolniczej. W aktach sprawy brak jakichkolwiek dowodów świadczących o takim właśnie wykorzystaniu budynku po byłej szkole

w C. Autor skargi nie wyjaśnia, na jakiej podstawie przywołany przepis miałby znaleźć zastosowanie. Ogranicza się jedynie do stwierdzenia, iż grunty, na których jest posadowiony budynek, zostały sklasyfikowane jako grunty rolne zabudowane, a podatnicy prowadzą gospodarstwo rolne. Nie można zatem uznać, że budynek ten jest faktycznie stale zajęty na prowadzenie wyłącznie działalności rolniczej.

W ocenie Sąd brak było jakichkolwiek podstaw, aby zastosować do spornego budynku zwolnienie z art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b u.p.o.l. Nie ma też uzasadnionych podstaw do zarzucania organom, że w wydanych decyzjach nie rozważały możliwości zastosowania tego zwolnienia, bowiem nie było ku temu jakichkolwiek przesłanek.

Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270

ze zm.) orzekł, jak w sentencji.