Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 972/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-09-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek (spr.), , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, , Protokolant Anna Mężyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 września 2006 r. sprawy ze skargi M. F. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia objęcia obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego skargę oddala


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w [...], na podstawie art. 109 ustawy o świadczeniach zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych, stwierdził, iż M. F. jest objęta obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej od dnia [...] kwietnia 2000 r. i nadal.

W odwołaniu od powyższej decyzji M. F. zarzuciła, iż decyzja wydana została bez podstawy prawnej, bowiem skarżąca nigdy nie złożyła wniosku o którym mowa w art. 109 ust. 3 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia decyzja nr [...] z dnia [...] marca 2006 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji organ ten powołał się na przepis art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz art. 9 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia, na mocy których obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu podlegały osoby prowadzące działalność gospodarczą pozarolniczą. Obowiązek ten rozpoczyna się od dnia wykonywania działalności, aż do dnia jej zaprzestania.

M. F., jak wynikało z dokumentów o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej, od dnia [...] kwietnia 2000 r. prowadziła działalność gospodarczą. Decyzja o objęciu jej tym obowiązkiem wynika z wystąpienia samej skarżącej z dnia

[...] listopada 2005 r.

W skardze na tę decyzję skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. F. podniosła jedynie tę samą okoliczność, która była wyszczególniona w odwołaniu od decyzji organu I instancji – braku jej wniosku o objęcie jej ubezpieczeniem zdrowotnym. Uznała ona, iż za wymagany wniosek nie może być uznane jej pismo z dnia [...] listopada 2005 r.

W odpowiedzi na skargę Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Sygn. akt VII SA/Wa 972/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni.

Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, mającym istotny wpływ na rozstrzygniecie (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. nr 210 poz. 2135) w art. 109 daje uprawnienia dyrektorowi wojewódzkiego funduszu do rozpatrywania indywidualnych spraw z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego, do których zalicza się sprawy dotyczące objęcia ubezpieczeniem i ustalenia prawa do świadczeń.

Wniosek o rozpatrzenie takiej sprawy zgłasza ubezpieczony (art. 109 ust. 3 ustawy).

Wbrew twierdzeniom skargi pismo skarżącej z dnia [...] listopada 2005 r. stanowi wniosek wymagany art. 109 ust. 3 cytowanej wyżej ustawy. Z treści bowiem pisma wynika, iż skarżąca "prosi o wyrażenie zgody na opłacenie przez nią obowiązującego ubezpieczenia zdrowotnego".

Jednoznacznie więc trzeba stwierdzić, iż wystąpieniem swoim chodzi skarżącej o objęcie jej obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym. A wiec tak zarzut skargi, jak i odwołania uznający, iż dyrektor oddziału wojewódzkiego funduszu działał z urzędu, bez wymaganego wniosku, jest całkowicie chybiony.

Sąd administracyjny z urzędu zastanawiał się natomiast, czy obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym można było objąć okresy czasu poprzedzające wniosek ubezpieczonego. W niniejszej sprawie okres ten wynosił 5 lat.

Sygn. akt VII SA/Wa 972/06

Uznał, iż obie wydane decyzji w niniejszej sprawie nie naruszają prawa, z następujących przyczyn.

Wniosek, o którym mowa w art. 109 ust. 3 w/w ustawy, powoduje możliwość rozpatrzenia indywidualnej sprawy przez organ w jej całokształcie. Nie stanowi żadnego ograniczenia co do zakresu rozpatrzenia sprawy danego ubezpieczonego. Zresztą sam wniosek skarżącej z dnia [...] listopada 2005 r. – żadnego warunku nie precyzuje.

Skoro zaś jest niewątpliwe, iż skarżąca rozpoczęła działalność gospodarczą (miejsce krótkotrwałego zakwaterowania, restauracja, działalność związana z poprawą kondycji fizycznej) z dniem [...] kwietnia 2000 r. – to zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt c w związku z art. 69 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych – winna być ona przez cały ten czas objęta obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym.

Art. 69 ust. 1 w/w ustawy określa, iż obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego osób wymienionych w art. 66 ust. 1 pkt c powstaje i wygasa w terminach określonych w przepisach o ubezpieczeniach społecznych.

Ustawa z dnia 13 października 1989 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. nr 137, poz.887 ze zm.) w art. 13 pkt 4 określa, iż obowiązkowym ubezpieczeniom emerytalnym, chorobowym i wypadkowym podlegają osoby fizyczne prowadzące działalność pozarolniczą od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia jej zaprzestania. Za osoby prowadzące działalność pozarolniczą uważa się osoby prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą na podstawie przepisów o działalności gospodarczej lub innych przepisów szczególnych (art. 8 ust. 6 pkt 1 – ustawy o ubezpieczeniu społecznym).

Słusznie tu organy administracyjne powołały się na stanowisko Sądu Najwyższego zawarte w postanowieniu z dnia 17] lipca 2003 r. ( II UK 111/03), iż nawet faktyczne niewykorzystanie działalności gospodarczej w czasie oczekiwania na kolejne zamówienia lub ich poszukiwania nie oznacza zaprzestania prowadzenia takiej działalności i nie powoduje uchylenia obowiązku ubezpieczenia społecznego.

Oznacza to, iż skarżąca nawet w przypadku niewykonywania działalności gospodarczej jeżeli pozostaje w rejestrach działalności gospodarczej winna być objęta obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym.

Obowiązująca uprzednio (do dnia 31.03.2003 r.) ustawa z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (Dz. U. nr 28, poz. 153 ze zm.) w art. 8 pkt 1

Sygn. akt VII SA/Wa 972/06

lit. c obejmowała również obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym osoby prowadzące pozarolniczą działalność.

Ma to znaczenie z uwagi na objęcie skarżącej obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym również w czasie obowiązywania tej ustawy.

W tym stanie rzeczy należało uznać, iż prawidłowo po złożeniu stosownego wniosku przez skarżącą, organy Narodowego Funduszu Zdrowia stwierdziły, iż skarżąca jest objęta obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego przez cały okres prowadzenia działalności gospodarczej.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), skargę jako niezasadną – oddalił.