Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 258/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2012-09-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dniu 17 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. H. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego . z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania dotyczącego stwierdzenia nieważności postanowienia z dnia [...] lutego 2005 r. w zakresie zażalenia z dnia [...] września 2012 r. postanawia: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

W dniu [...] sierpnia 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo J. H. skierowane do Okręgowej Rady Adwokackiej w Lublinie, zawierające oświadczenie skarżącego o wypowiedzeniu pełnomocnictwa adwokatowi A. D. i wszczęcie w stosunku do niego postępowania dyscyplinarnego oraz wniosek o ustanowienie nowego pełnomocnika.

W odpowiedzi na ww. pismo zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] sierpnia 2012 r. skarżący został poinformowany, że w przypadku niezadowolenia z działań ustanowionego z urzędu pełnomocnika skarżący uprawniony jest do złożenia wniosku o zmianę pełnomocnika lub oświadczenie o rezygnacji z przyznanego prawa pomocy bezpośrednio do Okręgowej Rady Adwokackiej w Lublinie.

W dniu [...] września 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo zatytułowane "Zażalenie na zarządzenie z dnia [...].08.2012 r.", w którym skarżący wnosi o: doręczenie ww. zarządzenia oraz jednoznaczne wskazanie podstawy procesowej do złożenia wniosku "o zmianę pełnomocnika". W uzasadnieniu wskazał, że każde rozstrzygnięcie powinno posiadać uzasadnienie formalnoprawne i zostać doręczone stronie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 poz. 270) zwanej dalej ppsa, przepisy o środkach zaskarżenia stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienia zażalenia. Natomiast stosownie do treści art. 194 § 1 ppsa, zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest:

1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;

2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;

3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania;

4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;

5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;

6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;

7) odrzucenie skargi kasacyjnej,

8) odrzucenie zażalenia;

9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej,

10) ukaranie grzywną.

Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału informujące o obowiązku złożenia wniosku o zmianę pełnomocnika ewentualnie oświadczenia o rezygnacji z przyznanego prawa pomocy bezpośrednio do Okręgowej Rady Adwokackiej, gdyż skierowanie tego rodzaju pisma do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie nie wywiera skutku prawnego, nie mieści się w katalogu rozstrzygnięć przewidzianych w art.194 § 1 ppsa, od których przysługuje zażalenie. Możliwości wniesienia zażalenia na takie rozstrzygnięcie nie przewiduje również żaden inny przepis ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z tej przyczyny, zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 sierpnia 2012 r. należy uznać za niedopuszczalne i na podstawie przepisu art.197 § 2 w związku z art. 178 ppsa odrzucić.