Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 282/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-09-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Arkadiusz Cudak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 6 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku S. Sp. z o.o. z siedzibą w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej S. Sp. z o.o. z siedzibą w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 sierpnia 2017 r., sygn. akt I SA/Kr 540/17 w sprawie ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 30 marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za II kwartał 2012 r. - III kwartał 2013 r., poszczególne miesiące od kwietnia 2012 r. do września 2013 r. oraz listopad i grudzień 2013 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 9 sierpnia 2017 r., sygn. akt I SA/Kr 540/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę S. Sp. z o.o. (dalej: spółka lub skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. (dalej: organ) z 30 marca 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2012 r. i 2013 r.

Od powyższego wyroku spółka wniosła skargę kasacyjną, w której zawarła również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, powołując się na art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.), dalej: p.p.s.a. Powyższy wniosek skarżąca uzasadniła faktem wydania decyzji z rażącym naruszeniem przepisów powszechnie obowiązującego prawa, które wytknięto w skardze. Zdaniem spółki, wykonanie decyzji w okolicznościach uwzględnienia skargi skutkować będzie szkodą w jej majątku i pogłębieniem trudnej sytuacji majątkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., mającym na podstawie art. 193 powołanej ustawy odpowiednie zastosowanie także w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z dyspozycji powołanego przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia przesłanek tam zawartych. Oznacza to, że skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu winien wskazać okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają wniosek, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenie skutki. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej. Materiał, do którego odnosi się sąd administracyjny oceniając zasadność wniosku o wstrzymanie, może być materiałem, który po części został dołączony do wniosku o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 września 2010 r., II FZ 417/10). Ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, jak wynika to z jego konstrukcji, spoczywa na skarżącym.

Odnosząc powyższe uwagi do stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w zawartym w skardze kasacyjnej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca nie uprawdopodobniła, że w stosunku do niej zachodzą określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanki uzasadniające udzielenie wnioskowanej ochrony tymczasowej. Argumentacja przedstawiona w tym zakresie ma charakter bardzo lakoniczny. Poza sformułowanym w petitum skargi kasacyjnej żądaniem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji sprowadza się ona w istocie do dwóch zdań, z których pierwsze odnosi się do wad zaskarżonej decyzji, w drugim zaś skarżąca wskazuje, że: "(...) Wykonanie decyzji w okolicznościach uwzględnienia przedmiotowej skargi skutkować będzie szkodą w majątku Skarżącego i pogłębieniem trudnej sytuacji majątkowej Skarżącego (...)".

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że kwestie dotyczące prawidłowości zaskarżonej decyzji dopiero będą przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej, a niezależnie od tego pozostają bez wpływu na możliwość udzielenia skarżącej ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Warunkiem udzielenia takiej ochrony są bowiem wyłącznie okoliczności wymienione w tym przepisie (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków), istnienia których skarżąca w złożonym wniosku nie tylko nie wykazała, ale nawet nie podjęła minimalnej próby ich wykazania. W rezultacie stwierdzenie, że wykonanie decyzji skutkować będzie szkodą w majątku skarżącej i pogłębieniem jej trudnej sytuacji majątkowej, należy uznać za gołosłowne.

Oceny tej nie może zmienić fakt, że w rozpoznawanej sprawie skarżącej zostało przyznane prawo pomocy w postaci zwolnienia z opłaty od skargi oraz od skargi kasacyjnej (postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie odpowiednio z 6 lipca 2017 r. oraz z 12 grudnia 2017 r.). Podkreślić bowiem należy, że przy możliwości wykorzystania - przy ocenie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - materiału dowodowego złożonego na potrzeby postępowania w sprawie prawa pomocy, kryteria zastosowania obu wymienionych instytucji procesowych pozostają całkowicie odmienne. Dlatego też okoliczności i dokumentacja przedstawiona przez spółkę przy ubieganiu się o prawo pomocy są, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, niewystarczające dla udzielenia skarżącej ochrony tymczasowej z art. 61 § 3 p.p.s.a.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

-----------------------

3