Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 172/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2005-08-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6305 Zwrot należności celnych
6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Janusz Ruszyński Sędziowie: sędzia WSA Dariusz Skupień sędzia WSA Jacek Niedzielski (spr.) Protokolant: Aleksandra Kosiecka po rozpoznaniu w dniu 09 sierpnia 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Handlu [...] Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego oraz podatku od towarów i usług 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej Spółki kwotę 798 zł (siedemset dziewięćdziesiąt osiem złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Urząd Celny decyzją z dnia 28 listopada 2003r. wydana na podstawie art. 13 § 1, art. 21 § 1, art. 207§ 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. nr 137, poz.926 ze zm.) art. 13 § 1, art. 23 § 1, art. 65 § 4 pkt 2 bc, art. 70 § 1 i 2, art. 76 § 1, art.85 § 1, art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. Kodeks celny (tj. Dz. U. z 2001r, nr 75, poz. 802 ze zm.), art. 6 ust.7, art. 11 ust.1, 2, 3, 5, 6, art.15 ust. 4 i 4c, art. 18 ust.1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 11, poz.50 ze zm.), § 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 31 grudnia 2002r. w sprawie wykazu towarów dla celów poboru podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego w imporcie (Dz.U. nr 241, poz. 2082) oraz § 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2002r. w sprawie ustanowienia taryfy celnej (Dz. U. nr 226, poz. 1885 ze zm.) uznał zgłoszenie celne nr [...] z dnia [...] października 2003r. za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej, zastosowanej stawki celnej, podstawy opodatkowania oraz wymiaru kwoty cła i podatku VAT.

Urząd Celny określił wartość należności celnych i podatkowych na kwotę – 26.588,70 zł, na którą składało się: cło – 10.862,50 zł, podatek VAT – 15.666,20 zł, opłata manipulacyjna – 60,00 zł.

Organ celny I instancji wydając przedmiotową decyzję określił następujący stan faktyczny.

W dniu 23 października 2003r. działająca z upoważnienia strony, Agencja Celna [...] zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu na podstawie Jednolitego Dokumentu Administracyjnego SAD nr [...] tkaniną dwuwarstwową pikowaną 100% poliester o szerokości 150 cm, deklarując w polu 33 Kod PCN 540752000 ze stawką celną konwencyjną 9% i stawką podatku VAT w imporcie w wysokości 22%.

Do zgłoszenia dołączono m.in. DWC, fakturę nr [...] z dnia [...] września 2003r., certyfikat jakości, świadectwo pochodzenia nr [...] z dnia [...] września 2003r., kontrakt nr [...] z dnia [...] września 2003r., oświadczenie o kosztach transportu, CMR, karnet TIR nr [...], specyfikacje.

Funkcjonariusz celny, działający z upoważnienia Dyrektora Urzędu Celnego , przyjął zgłoszenie celne jako odpowiadające wymogom określonym w art. 64 § 1 i 2 Kodeksu celnego, a następnie przystąpił do jego weryfikacji przewidzianej w art. 70 Kodeksu celnego.

W wyniku rewizji celnej, dokonanej w obecności agenta celnego, stwierdzono "tkaninę pikowaną (przeszytą wzorem) w różnych kolorach, dwuwarstwową – warstwa tkaniny + włóknina koloru białego, pikowaną we wzory". Tkanina w belach foliowanych, zapakowanych w worki. W toku rewizji w obecności zgłaszającego pobrano próbę towaru w celu ustalenia klasyfikacji i stawki celnej. Z czynności tych sporządzono protokół pobrania próby, podpisany przez osoby uczestniczące.

Funkcjonariusz celny, po analizie przedstawionych do odprawy celnej dokumentów i wyników rewizji, stwierdził, że deklarowany przez zgłaszającego Kod PCN/540752000/ jest nieprawidłowy.

Tego samego dnia strona zgłosiła wniosek o zwolnienie towaru poddanego weryfikacji w trybie art. 75 § 1 w związku z art.195 § 1 ustawy Kodeks celny, przedkładając potwierdzenie złożenia zabezpieczenia generalnego z terminem ważności do dnia 7 października 2004r.

Przychylając się do wniosku towar zwolniono.

Postanowieniem z dnia 15 listopada 2003r. organ celny wszczął postępowanie podatkowe a postanowieniem z dnia 15 listopada 2003r. wyznaczył stronie 7-dniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego.

Strona pismem z dnia 18 listopada 2003r. nadesłała kserokopię opinii towaroznawczej z dnia 13 października 2003r. Opinia dotyczyła innej próby towarowej, towaru wcześniej importowanego przez stronę, który składał się z trzech warstw:

1) tkaniny z włókna poliestrowego i poliamidowego z lekką preparacją, uodporniającą na przemoczenia;

2) włókniny ocieplającej wykonanej z włókien chemicznych ciętych z przeważającym udziałem włókna poliestrowego i nieznacznym udziałem innych włókien chemicznych;

3) cienkiej warstwy typu flizelin, stanowiącej pewne zabezpieczenie warstwy ocieplającej przed przeciąganiem włókien (tzw.migracją), zarówno w procesie pikowania jak i użytkowania.

Oceniana przez rzeczoznawcę tkanina była tkaniną o dobrym i wzorzystym spikowaniu.

W oparciu o tak ustalony stan faktyczny Naczelnik Urzędu Celnego wydał decyzję uznając zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie stawki celnej, podstawy opodatkowania oraz wymiaru kwoty cła i podatku VAT.

Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie do Dyrektora Izby Celnej wnosząc o jej uchylenie w całości oraz o uznanie zgłoszenia celnego towaru za prawidłowe. Zaskarżonej decyzji strona zarzuca naruszenie przepisów proceduralnych mających wpływ na wynik postępowania, tj. art. 121 § 1, 122, 124, 191 Ordynacji podatkowej oraz naruszenie przepisów prawa materialnego w szczególności art. 65 § 4 pkt. 2, art. 85 § 1 ustawy Kodeks celny.

W uzasadnieniu odwołania strona podkreśliła, że poza wszelką wątpliwością w sprawie pozostaje przedmiot importu – tkanina pikowana oraz postać w jakiej została ona przez stronę zaimportowana. W ocenie odwołującej się strony żadnych wątpliwości nie budzi fakt, że importowana tkanina nie jest wyrobem włókienniczym w sztukach, ani też wyrobem gotowym. Dlatego zdaniem strony przyporządkowanie przedmiotu importu do pikowanych wyrobów włókienniczych, jak również utożsamianie go jako wyrób w sztukach, jest niezgodna ze stanem faktycznym. Strona wskazuje również w odwołaniu, że brak posiadania przez organ celny fachowej opinii na temat spornego towaru oraz brak podjęcia przez organ cechy działań zmierzających do uzyskania takiej opinii stanowi naruszenie art. 122 Ordynacji podatkowej.

Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia 12 lutego 2004r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Organ II instancji wskazał w uzasadnieniu, że niesporne jest, iż przedmiotem importu w niniejszej sprawie była tkanina 100% poliestru pikowana dwustronnie (faktura, certyfikat pochodzenia, certyfikat jakości, umowa sprzedaży, rewizja celna).

Strona zgłaszająca towar do odprawy celnej zadeklarowała Kod PCN 540752000 taryfy celnej, natomiast organ celny po weryfikacji celnej zgłoszenia celnego, uznał, iż kodem prawidłowym PCN do zakwalifikowania importowanego towaru jest Kod PCN 581100000.

Sporny jest w ocenie organu stan towaru i jego klasyfikacja towarowa.

W ocenie organu II instancji z akt sprawy i załączonej próby taryfowej wynika, że przedmiotem importu jest wyrób włókienniczy trójwarstwowy pikowany złożony z warstw tkaniny z włókna poliestrowego, warstwy włókniny ocieplającej i warstwy cienkiej włókniny typu flizelin, połączonych ze sobą poprzez tworzące dekoracyjny powtarzalny wzór, przepikowanie. . Powyższe potwierdza również strona.

Strona nie zgadza się z interpretacją organu, wskazując na zapis, iż w pozycji 5811 klasyfikuje się pikowane wyroby włókiennicze w sztukach.

W ocenie organu II instancji zwrot "wyrób w sztukach" oznacza w tym wypadku tkaniny sprzedawane jako całość, zwój, bela. Jest to więc pikowany wyrób włókienniczy w sztukach – czyli belach. Nadto wyjaśnienia dotyczące pozycji 5811 wskazują, iż pozycja ta dotyczy materiałów stosowanych do wyrobów pikowanych ubrań, kołder itp. Tym samym nie klasyfikuje się do wyrobów gotowych, skończonych.

W ocenie organu II instancji taryfa celna przewiduje tylko jeden Kod PCN dla pikowanych wyrobów włókienniczych w metrażu (belach) – zastosowany przez organ I instancji Kod 581100000, bez względu na rodzaj pikowania materiału włókienniczego (tkanina, włóknina) i bez względu na ilość przepikowanych warstw (jednowarstwowa, dwuwarstwowa itp.). Dyrektor Izby Celnej nie stwierdził również, aby organ I instancji naruszył przepisy Ordynacji podatkowej przy wydawaniu decyzji.

W zakresie potrzeby przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego organ II instancji wskazał, iż dysponował wystarczającym materiałem dowodowym do wydania rozstrzygnięcia w sprawie.

Strona nie zgodziła się z powyższym rozstrzygnięciem i wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji I instancji.

W uzasadnieniu skarżąca spółka podnosi, iż organy celne obu instancji błędnie ustaliły stan faktyczny w sprawie, co doprowadziło do zastosowania przez nie niewłaściwej klasyfikacji celnej towaru.

W ocenie strony skarżącej organy celne naruszyły w toku postępowania art. 122 i 191 Ordynacji podatkowej w szczególności przez nie przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność stanu towaru (analizy składu surowcowego towaru).

Dyrektor Izby Celnej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd ma zatem obowiązek rozpatrzyć sprawę rozstrzygniętą zaskarżoną decyzją z punktu widzenia zgodności z prawem całego postępowania administracyjnego.

Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd stwierdził, że organ celny II instancji naruszył przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 210 § 1 pkt.4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U.nr 137, poz. 926 ze zm.) decyzja winna zawierać m.in. powołanie podstawy prawnej.

Natomiast zgodnie z art. 210 § 4 wskazanej ustawy uzasadnienie prawne powinno zawierać wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem podstawy prawnej.

Zachowanie wszelkich elementów – wymagań formalnych decyzji w tym wskazanie podstawy prawnej, jest obowiązkiem wszystkich organów orzekających zarówno w pierwszej i drugiej instancji.

W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania przez Sąd, organ II instancji utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, która nakładała na stronę skarżącą obowiązek zapłaty opłaty manipulacyjnej w wysokości 60,00 zł.

Należy stwierdzić, ze decyzja organu I instancji nie zawiera w podstawie prawnej ani w uzasadnieniu prawnym wskazania przepisu prawa w oparciu, o który organ celny nałożył na stronę obowiązek zapłaty przedmiotowej opłaty manipulacyjnej.

Również decyzja organu II instancji nie odnosi się do powyższego zagadnienia.

Wydane przez organ II instancji rozstrzygnięcie w zakresie opłaty manipulacyjnej narusza zatem przepisy postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Art. 210 Ordynacji podatkowej wylicza bowiem obligatoryjne elementy każdej decyzji podatkowej. Decyzja podatkowa musi miedzy innymi zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne, w którym określa się podstawę prawną decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Nie podanie w decyzji norm prawnych określających wysokość opłaty manipulacyjnej oraz nie wskazanie sposobu jej wyliczenia stanowi istotne naruszenie prawa, pozbawia bowiem stronę możliwości skontrolowania poprawności jej naliczenia i obrony swoich praw w postępowaniu.

Z tych względów oraz na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. C ustawy z dni a 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji.

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 wskazanej ustawy.