Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 153/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-03-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Zarząd Miasta
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par.1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Aneta Żak po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.F. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J.F. na pismo Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] października 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia bonifikaty od opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego postanawia odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 sierpnia 2012 r. oddalające wniosek J.F. o wyłączenie sędziego, skarżący wystąpił z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W uzasadnieniu wniosku (k. 150-151) podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z pozostającą na jego utrzymaniu żoną, a jedyne źródło dochodów małżonków stanowi emerytura skarżącego w wysokości [...] zł. Wnioskodawca oświadczył ponadto, że posiada mieszkanie o pow. [...] m2 oraz [...]-letni samochód osobowy oraz wskazał, że jest osobą niepełnosprawną, poważnie chorą. Skarżący podkreślił, że dochód na osobę w jego rodzinie wynosi [...] zł, a otrzymywane środki finansowe w całości przeznaczane są na zapłatę czynszu, rachunków za energię elektryczną i gaz, podatku od nieruchomości oraz za dzierżawę wieczystą, a także na zakup leków. Brak uzyskiwania w roku 2010 przez jego żonę dochodów wnioskodawca wykazał za pomocą załączonego do wniosku zaświadczenia z właściwego urzędu skargowego.

Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Z akt sprawy wynika, że rozpoznawany wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika procesowego jest kolejnym, tj. drugim, wnioskiem skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Po rozpoznaniu pierwszego wniosku skarżącego w tym przedmiocie, postanowieniem z 25 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zażalenie na to postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31 października 2012 r., sygn. akt I OZ 819/12. Z tego względu zasadność uwzględnienia rozpoznawanego kolejnego wniosku o prawo pomocy nastąpiła w odniesieniu do treści art. 165 p.p.s.a., z którego wynika, że postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.

Analiza informacji i oświadczeń podanych w rozpoznawanym wniosku o prawo pomocy wskazuje, że są one tożsame z danymi zawartymi w poprzednio złożonym wniosku o prawo pomocy, na podstawie których w uprzednio prowadzonym postępowaniu z zakresu prawa pomocy odmówiono skarżącemu przyznania tego prawa w takim samym zakresie (tj. całkowitym). Należy zauważyć, że poprzednie rozstrzygnięcie w sprawie przyznania skarżącemu prawa pomocy opierało się na przyjęciu przez Sądu braku możliwości dokonania prawidłowej oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego z uwagi na uchylenie się przez wnioskodawcę od przedłożenia – w trybie art. 255 p.p.s.a. – żądanych przez Sąd dokumentów poświadczających trudną sytuację finansową strony. Okoliczność ta nie sprzeciwia się jednak oddaleniu kolejnego wniosku o prawo pomocy, gdyż skarżący nie wykazał w nim w żaden sposób, iż jego sytuacja materialna uległa jakiejkolwiek zmianie w sposób, który uzasadniałby uchylenie i zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 września 2012 r. Tożsamość okoliczności faktycznych stanowiących podstawę rozpoznawanego wniosku z okolicznościami wskazanymi w poprzednio rozpoznawanym wniosku, których skarżący, pomimo otrzymanego wezwania sądowego, nie uprawdopodobnił stosowną dokumentacją finansową, uzasadniała ponadto odstąpienie od powtórnego wezwania wnioskodawcy do przedstawienia dokumentacji potwierdzającej zasadność wystąpienia z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Należało bowiem przyjąć, że z uwagi na treść wezwania do uzupełnienia dokumentacji dotyczącej pierwszego wniosku o prawo pomocy (k. 75), jak i uzasadnienia postanowienia WSA w Warszawie z 25 września 2012 r. oraz postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31 października 2012 r., I OZ 819/12, skarżący posiada świadomość, że uwzględnienie wniosku o prawo pomocy jest możliwe wyłącznie w przypadku rzetelnego przedstawienia i wyjaśnienia podstaw zgłoszonego żądania. W sytuacji, gdy skarżący był już bezskutecznie wzywany do przedłożenia dokumentów potwierdzających deklarowaną przez niego kondycję finansową, nieuprawnione byłoby oczekiwanie, że kolejno złożony wniosek, oparty na tych samych podstawach, co wniosek którego dotyczyło wezwanie, zostanie pozytywnie rozpoznany pomimo braku wyjaśnienia przez stronę ujawnionych jej wątpliwości Sądu.

Mając zatem na uwadze brak skutecznego powołania się przez skarżącego na zmianę okoliczności dotyczących jego sytuacji finansowej, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 165 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.