Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 1124/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2022-01-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 36 ust. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1312
law: Ustawa z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska (spr.) Sędzia WSA Marek Sachajko Asesor WSA Robert Talaga po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2020 oddala skargę


UZASADNIENIE

III SA/Po 1124/21

Uzasadnienie

Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2021 r. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, którą przyznano K. K. w pomniejszonej kwocie.

Wskazane wyżej decyzje zapadły w następującym stanie faktycznym:

W dniu [...] czerwca 2020 r. K. K. złożyła wniosek o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2020. W złożonym wniosku skarżący wskazał, iż ubiega się o przyznanie: jednolitej płatności obszarowej, płatności na zazielenienie, płatności dodatkowej, płatności do powierzchni upraw buraków cukrowych oraz płatności ONW. Wniosek wytypowany został do kontroli na miejscu w zakresie wymogów wzajemnej zgodności. Wyniki kontroli udokumentowano w raporcie nr [...], , w którym stwierdzono naruszenie wymogu:

1. W.10.1.2 – stwierdzono stosowanie środków ochrony roślin niezgodnie z etykietą lub w sposób zagrażający zdrowiu ludzi, zwierząt lub środowisku. Oceniono wagi stwierdzonych niezgodności: zasięg – 3 punkty, dotkliwość – 5 punktów, trwałość – 5 punktów

2. W.4.5.3 – stwierdzono stosowanie środków ochrony roślin niezgodnie z oznakowaniem lub etykietą. Oceniono wagi stwierdzonych niezgodności: zasięg – 3 punkty, dotkliwość – 5 punktów, trwałość – 5 punktów.

Kontrola, jak wskazano w uwagach ze względu na panująca sytuacje epidemiologiczna została przeprowadzona po otrzymaniu droga elektroniczna wszystkich potrzebnych dokumentów i informacji.

W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] ww. decyzja z dnia [...] lutego 2021 r. przyznał wnioskodawczyni wnioskowane płatności w pomniejszonej wysokości.

K. K. wniosła odwołanie od wskazanej wyżej decyzji, zarzucając naruszenie prawa materialnego tj. art. 99 rozporządzenia UE nr 1306/2013 poprzez:

- nie wykazanie powtarzalności niezgodności,

- nie wykazanie stwierdzonego w tym zakresie wcześniej uchybienia

- oraz , jeśli tak, to w jakim procencie ustalono sankcję,

- a nadto z czego organ wywodzi zastosowanie w 2020 r. sankcji w wysokości 15%

- nie wskazano żadnego uzasadnienia sposobu obliczenia wysokości sankcji,

Ponadto, naruszenie art. 97 rozporządzenia UE nr 1306/2013 w zw. z art. 55 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ( WE) nr 1107/2009 z dnia 21.10.2009 w zw. z art. 14 Dyrektywy 2009/128/WE oraz pkt 1 i 6 załącznika II do tej Dyrektywy, w zw. z art. 7a k.p.a. poprzez błędną wykładnię lub niezastosowanie wyżej wskazanych przepisów.

Naruszenie art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. poprzez brak podstawy faktycznej i prawnej merytorycznego rozstrzygnięcia dla zastosowania dyspozycji art. 97 i art. 99 rozporządzenia nr 1306/2013 a przez to uniemożliwienie stronie sformułowania zarzutu, co do prawidłowości ustalonego stanu faktycznego lub prawnego.

Naruszenie art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. w zw. z art. 99 ww. rozporządzenia poprzez niewskazanie podstaw do zastosowania zwiększonej wartości sankcji w związku z tzw. cecha powtarzalności naruszenia.

W uzasadnieniu odwołująca wyjaśniła, m.in., że "rolnik stosował dawkę podzielną środków, przy czym w wyniku użycia środków ochrony roślin nie przekroczył maksymalnej łącznej dawki przewidzianej na jeden hektar, wręcz przeciwnie, starał się stosować w ramach dawki podzielnej mniejsze stężenie substancji czynnej niż przewidziane celem ochrony środowiska naturalnego w którym prowadzi gospodarstwo.

Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...], utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję wyjaśnił, że przeprowadzona przez [...] Inspekcję Ochrony Roślin i Nasiennictwa w [...] kontrola wykazała nieprawidłowości w zakresie stosowania środków ochrony roślin - stosowanie środków ochrony roślin niezgodnie z etykietą lub w sposób zagrażający zdrowiu ludzi, zwierząt lub środowisku - W.10.1.2 oraz stosowanie środków ochrony roślin niezgodnie z oznakowaniem lub etykietą - W.4.5.3.

Niezgodność stwierdzono na podstawie ewidencji środków ochrony roślin, która jest prowadzona przez rolnika. Zgodnie z zapisami w niej zawartymi środek [...] został użyty dwukrotnie w sezonie wegetacyjnym. Natomiast zgodnie z etykietą, środek ten w sezonie wegetacyjnym może zostać wykorzystany maksymalnie podczas jednego zabiegu. Wysokość dawki jest uzależniona od szkodników, które zagrażają uprawie rzepaku, jednakże każdorazowo dopuszczono jedynie jeden zabieg. Jak dalej wskazano, zgodnie ze wskazaniami zawartymi w etykiecie, dopuszczono stosowanie [...] więcej niż jednokrotnie, jednakże nie w przypadku stosowania tego środka na rzepak ozimy. Nie wskazano możliwości stosowania dawki dzielonej. Profesjonalny użytkownik może obniżyć dawkę danego środka podczas wykonywanych oprysków , aby zminimalizować ilość wprowadzania go do gleby, jednak maksymalna liczba zabiegów wprost wynika z zezwolenia dopuszczenia środków ochrony roślin do sprzedaży i ich liczba nie może być większa, niż wynika to z maksymalnej liczby zabiegów wskazanej w etykiecie.

Ponadto, organ wyjaśnił, ze w sprawie K. K. w roku 2020 stwierdzono po raz drugi, w ciągu trzech lat, w obszarze zdrowie publiczne , zdrowie roślin, naruszenie w ramach spełniania wymogów podstawowych w zakresie zarządzania, W 2019 r. stwierdzono niezgodność W.4.5. oraz W.10.1, czego dowodem są, włączone jako dowód w przedmiotowej sprawie, raport potwierdzający stwierdzone niezgodności w 2019 r. oraz decyzja o przyznaniu płatności na 2019 r. w pomniejszonej wysokości w której poinformowano producenta rolnego o stwierdzonych niezgodnościach.

K. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, w której domagając się uchylenia obu wskazanych wyżej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego w zakresie:

- wadliwej subsumcji i wykładni przepisu art. 55 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ( WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. w zw. z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia Komisji ( UE) nr 547/2011 z dnia 98 czerwca 2011 r. , w zw. z art. 1 pkt 198 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ( WE) nr 1107/2009 w zw. z Dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/128/WE z dnia 21 października 2009 r. – poprzez uznanie , iż jakiekolwiek odstępstwa od stosowania środków ochrony roślin niezgodnie z zatwierdzoną przez kraj członkowski etykietą dla danego ŚOR stanowi naruszenie wyżej przywołanych przepisów, a w szczególności art. 55 w zw. z art. 31 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1107/2009

-naruszenia w związku z powyższym art. 39 ust 4 rozporządzenia Komisji ( UE) nr 640/2014 poprzez zastosowanie sankcji wynikających z tego przepisu oraz zastosowanie przepisu art. 97 i art. 98 ust 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady UE nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. – tj. w zakresie określenia zasad nakładania sankcji oraz jej wysokości.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie , podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej jako p.p.s.a, stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.). Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika zaś, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dokonując kontroli zaskarżonych w przedmiotowej sprawie decyzji, w tak zakreślonej kognicji, Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania ich z obrotu prawnego.

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] czerwca 2021 r. utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] lutego 2021 r. wydaną w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, którą przyznano K. K. w pomniejszonej kwocie.

Jak wynika z ustaleń dokonanych przez organy w przedmiotowej sprawie, w wyniku kontroli wniosku, w zakresie wymogów wzajemnej zgodności , złożonego przez skarżącą K. K. w dniu [...] czerwca 2020 r., o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2020, udokumentowanej raportem nr [...], stwierdzono naruszenie wymogu:

1. W.10.1.2 – stwierdzono stosowanie środków ochrony roślin niezgodnie z etykietą lub w sposób zagrażający zdrowiu ludzi, zwierząt lub środowisku. Oceniono wagi stwierdzonych niezgodności: zasięg – 3 punkty, dotkliwość – 5 punktów, trwałość – 5 punktów

2. W.4.5.3 – stwierdzono stosowanie środków ochrony roślin niezgodnie z oznakowaniem lub etykietą. Oceniono wagi stwierdzonych niezgodności: zasięg – 3 punkty, dotkliwość – 5 punktów, trwałość – 5 punktów.

Z uwagi na stwierdzone naruszenia w zakresie wzajemnej zgodności, przyznano skarżącej płatności w pomniejszonej wysokości.

W ocenie skarżącej stwierdzona przez organ niezgodność w istocie ma tylko formalny wymiar, natomiast w żaden sposób nie narusza zasad zgodności i właściwego zastosowania środka. Jak zarzuciła skarżąca, [...] nie został zastosowany dowolnie, niezgodnie z etykietą, został zastosowany stosownie do wskazań na etykiecie, tylko z zastosowaniem dawki podzielnej, co do której możliwość zastosowania wynika z dyspozycji ust 1 pkt 6 załącznika nr III do dyrektywy 2009/128/WE.W tych okolicznościach kwalifikacja zachowania beneficjenta nie powinna być oceniana w charakterze niezgodności i obarczona sankcją.

Jak ustalił i ocenił organ, przekroczono maksymalną dopuszczalną liczbę zabiegów, która jest dozwolona w przypadku stosowania ww. środka [...] na uprawę rzepaku ozimego. Jak wskazał organ, zgodnie z etykietą nie dopuszczono możliwości zastosowania ww. środka w dawce podzielnej ani tym bardziej nie dopuszczono możliwości zastosowania środka więcej niż jeden raz. W ramach przedmiotowej sprawy stwierdzono zwiększenie liczby zastosowanych zabiegów. Mimo , że nie przekroczono dopuszczalnej dawki, przekroczono dopuszczalna maksymalna liczbę zabiegów.

Jak wynika z powyższego istota sporu sprowadza się do tego, czy w sposób prawidłowy organ przyjął, że skarżąca zastosowała ww. środek ochrony roślin z naruszeniem obowiązujących w tym zakresie przepisów, co uzasadniało pomniejszenie wypłaconej płatności.

Warunki przyznawania płatności do gruntów rolnych reguluje ustawa z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2018 r., poz. 1312 ze zm., dalej: ustawa o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego).

Zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, Agencja przeprowadza kontrole administracyjne i na miejscu w zakresie płatności bezpośrednich, określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, w tym kontrole w ramach wzajemnej zgodności wymogów lub norm, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Stosownie do art. 58 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz.U.UE.L.2013.347.549 z dnia 2013.12.20, dalej: rozporządzenie nr 1306/2013) państwa członkowskie przyjmują, w ramach WPR, wszystkie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne, a także podejmują wszelkie inne środki niezbędne do zapewnienia skutecznej ochrony interesów finansowych Unii, w szczególności w celu: a) kontroli zgodności z prawem i prawidłowości operacji finansowanych przez fundusze; b) zapewnienia skutecznego zapobiegania nadużyciom finansowym, w szczególności w obszarach o zwiększonym poziomie ryzyka, które będzie miało charakter odstraszający, z uwzględnieniem kosztów i korzyści, jak również proporcjonalności takich środków; c) zapobiegania nieprawidłowościom i nadużyciom finansowym, ich wykrywania i usuwania; d) nakładania skutecznych, odstraszających oraz proporcjonalnych kar zgodnie z prawem unijnym, a w przypadku braku stosownych przepisów - zgodnie z prawem krajowym oraz, w razie konieczności, wszczynania w tym celu postępowań sądowych; e) odzyskiwania nienależnych płatności wraz z odsetkami oraz, w razie konieczności, wszczynania w tym celu postępowań sądowych. Państwa członkowskie ustanawiają skuteczne systemy zarządzania i kontroli w celu zapewnienia zgodności z prawodawstwem regulującym unijne systemy wsparcia, zmierzające do zminimalizowania ryzyka strat finansowych dla Unii (art. 58 ust. 2 rozporządzenia nr 1306/2013). W myśl art. 74 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 1306/2013 zgodnie z art. 59, państwa członkowskie, za pomocą agencji płatniczych lub podmiotów przez nie upoważnionych do działania w ich imieniu, przeprowadzają kontrole administracyjne dotyczące wniosków o przyznanie pomocy w celu weryfikacji kryteriów kwalifikowalności do otrzymania pomocy. Te kontrole uzupełniane są przez kontrole na miejscu. Do celów kontroli na miejscu państwa członkowskie sporządzają próbę kontrolną zawierającą listę gospodarstw rolnych lub beneficjentów.

Zgodnie z art. 91 ust. 1 rozporządzenia nr 1306/2013 w przypadku, gdy beneficjent, o którym mowa w art. 92, nie przestrzega przepisów dotyczących zasady wzajemnej zgodności, ustanowionych w art. 93, nakłada się na niego karę administracyjną. W myśl art. 99 ust.1 tego rozporządzenia karę administracyjną przewidzianą w art. 91 stosuje się w drodze zmniejszenia całkowitej kwoty płatności lub wykluczenia z płatności wymienionych w art. 92, które zostały lub mają zostać przyznane danemu beneficjentowi w odniesieniu do wniosków o przyznanie pomocy, które złożył lub złoży w roku kalendarzowym, w którym stwierdzono nieprawidłowość.

W celu obliczenia zmniejszeń i wykluczeń uwzględnia się dotkliwość, zasięg, trwałość i powtarzalność stwierdzonej niezgodności, jak również kryteria określone w ust. 2, 3 i 4. Stosownie do ust. 2 w przypadku niezgodności wynikającej z zaniedbania wielkość procentowa zmniejszenia nie może przekraczać 5 %, a w przypadku powtarzalności - 15 %.

Państwa członkowskie mogą stworzyć system wczesnego ostrzegania stosowany w przypadkach niezgodności, które z uwagi na swoją nieznaczną dotkliwość, zasięg i trwałość w należycie uzasadnionych przypadkach nie prowadzą do zmniejszenia lub wykluczenia. W przypadku gdy państwo członkowskie zadecyduje o skorzystaniu z tej możliwości, właściwy organ przesyła beneficjentowi wczesne ostrzeżenie, w którym powiadamia go o stwierdzeniu niezgodności i o obowiązku podjęcia działania naprawczego. W przypadku gdy kolejna kontrola wykaże, że niezgodności nie naprawiono, zmniejszenie zgodne z akapitem pierwszym stosuje się z mocą wsteczną. Jednakże przypadki niezgodności stanowiące bezpośrednie ryzyko dla zdrowia publicznego lub zdrowia zwierząt zawsze prowadzą do zmniejszenia lub wykluczenia.

Zgodnie z ust. 3 w przypadku umyślnej niezgodności wielkość procentowa zmniejszenia co do zasady wynosi nie mniej niż 20 %, a nawet może prowadzić do całkowitego wykluczenia z jednego lub kilku systemów pomocy i może być stosowana przez jeden rok kalendarzowy lub przez większą liczbę lat kalendarzowych. W myśl ust. 4 w każdym przypadku całkowita kwota zmniejszeń i wykluczeń w odniesieniu do jednego roku kalendarzowego nie może być wyższa niż całkowita kwota, o której mowa w ust. 1 akapit pierwszy.

Stosownie natomiast do art. 39 ust. 1 zdanie 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności Dz.U.UE.L.2014.181.48 z dnia 20.06.2014) jeżeli stwierdzona niezgodność wynika z zaniedbania ze strony beneficjenta, stosuje się zmniejszenie.

Zmniejszenie to, co do zasady, wynosi 3 % łącznej kwoty wynikającej z płatności i rocznych premii wymienionych w art. 92 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013.

Zgodnie z art. 72 ust. 1 lit. c) rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.U.UE.L.2014.227.69 z dnia 31.07.2014 r.) każda kontrola na miejscu przeprowadzana na podstawie niniejszego tytułu jest przedmiotem sprawozdania z kontroli, które sporządzane jest przez właściwy organ kontrolny lub na jego odpowiedzialność. Sprawozdanie składa się z m.in. z części zawierającej ocenę wagi wykrytych niezgodności w odniesieniu do każdego aktu prawnego lub normy na podstawie kryteriów "dotkliwości", "zasięgu", "trwałości" i "powtarzalności" zgodnie z art. 99 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 wraz ze wskazaniem wszelkich czynników, które powinny prowadzić do wzrostu lub spadku wartości zmniejszenia, które należy zastosować.

Zgodnie z art. 42 ust. 1 i 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oceny wagi stwierdzonej niezgodności, o której mowa w art. 72 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 809/2014, dokonuje się w raporcie, przypisując tej niezgodności odpowiednią liczbę punktów, a w przypadku stwierdzenia celowej niezgodności, o której mowa w art. 40 rozporządzenia nr 640/2014 i art. 75 rozporządzenia nr 809/2014, oceny wagi tej niezgodności dokonuje się w tym raporcie odrębnie, przypisując jej odpowiednią liczbę punktów. Liczba punktów przypisana stwierdzonym niezgodnościom w raporcie jest uwzględniana przy dokonywaniu zmniejszeń lub wykluczeń, o których mowa w art. 73 ust. 2-5, art. 74 ust. 1 i art. 75 rozporządzenia nr 809/2014 oraz w art. 39 ust. 1, 3 i 4 i art. 40 rozporządzenia nr 640/2014.

W ocenie Sądu, organy prawidłowo uznały, że w sprawie doszło do naruszenia polegającego na zastosowaniu środka ochrony roślin [...] w sposób niezgodny z etykietą.

Jak ustalił organ, z etykiety tej wynika, że środek [...] w uprawie rzepaku ozimego może być użyty tylko raz w sezonie wegetacyjnym. Skarżąca, czemu nie zaprzecza wykonała dwa zabiegi ( [...].04 2020r. i [...].04.2020r.) .Jak dalej wskazał organ, każdy dopuszczony do obrotu środek ochrony roślin w etykiecie zawiera informacje nie tylko o maksymalnej możliwej do wykorzystania dawce, ale też o maksymalnej dopuszczonej liczbie zabiegów. Zmniejszenie dawki w ramach zabiegu środkiem ochrony roślin, nie upoważnia do dowolnego zwiększenia liczby zabiegów, bowiem nie tylko dawka jest wyznacznikiem właściwego stosowania środków ochrony roślin. Ale też przestrzeganie maksymalnej liczby dopuszczonych zabiegów danym środkiem.

Ponadto, jak wskazał organ, w przypadku skarżącej stwierdzono po raz drugi w ciągu trzech lat w obszarze zdrowie publiczne, zdrowie roślin, naruszenie w ramach spełnienia wymogów podstawowych w zakresie zarządzania. W roku 2019 stwierdzono bowiem niezgodność W.4.5 oraz W 10.1 oraz po raz drugi w 2000 r. stwierdzono takie samo naruszenie., czego dowodem jest raport potwierdzający stwierdzone niezgodności w roku 2019 oraz decyzja o przyznaniu płatności na rok 2019, w której poinformowano producenta rolnego o stwierdzonych niezgodnościach. Postanowieniem nr [...] organ włączył jako dowód w przedmiotowej sprawie ww. dokumenty. Z uwagi na fakt stwierdzenia po raz drugi naruszenia w zakresie wymogów wzajemnej zgodności, w przedmiotowej sprawie organ zwiększył sankcje do wysokości 15% w ramach przyznanych płatności.

W świetle powyższego, nie budzi wątpliwości Sądu, że na podstawie przeprowadzonej kontroli organy prawidłowo uznały, że strona skarżąca zastosowała środek ochrony roślin w sposób sprzeczny z etykietą i słusznie na podstawie wskazanych wyżej przepisów zastosowały zmniejszenie płatności.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.