Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2915/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-12-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odmówiono dopuszczenia do udziału w sprawie
Powołane przepisy: article: art. 33
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Sędziowie sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak (spr.), sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Protokolant ref. staż. Paweł Smulski, po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2014 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. D. na uchwałę Rady Gminy S. z dnia [...] sierpnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika postępowania p o s t a n a w i a odmówić dopuszczenia T. B. do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika postępowania.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 15 listopada 2013 r. S. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na Uchwałę Rady Gminy S. z [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia zmiany Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy S.

W toku postępowania sądowoadministracyjnego w dniu 1 września 2014 r. z wnioskiem o dopuszczenie do udziału w charakterze uczestnika postępowania wystąpił T. B.

Wnioskujący wyjaśnił, należąca do niego nieruchomość położona we wsi G. nr [...] jest przedmiotem dzierżawy przez spółkę [...], która zamierza wybudować na przedmiotowej nieruchomości elektrownię wiatrową. Wnioskujący wskazał, że jeżeli spółka nie wybuduje na jego działce wiatraków, jemu nie będzie należał się czynsz dzierżawny i stąd wywodzi swój interes prawny do udziału w postępowaniu sądowym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 33 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Zgodnie natomiast z § 2 tego artykułu udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 24 § 5, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności.

Z powyższych przepisów wynika, że są uczestnicy postępowania sądowego z mocy prawa (§ 1) oraz uczestnicy postępowania dopuszczeni do udziału w postępowaniu przez sąd (§ 2).

Wnioskujący o dopuszczenie do udziału w sprawie nie jest uczestnikiem niniejszego postępowania z mocy prawa. Brak jest także podstaw do dopuszczenia wnioskującej do udziału w sprawie na podstawie art. 33 § 2 ustawy.

Przede wszystkim wskazać należy, że przedmiotem niniejszego postępowania jest zbadanie zgodności z prawem uchwały w przedmiocie zmiany Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy S.

Procedura w przedmiocie uchwalenia zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego została określona przepisami ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647). Do postępowania w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie mają zastosowania przepisy kpa.

Zdaniem Sądu art. 33 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczy spraw rozstrzyganych w toku administracyjnego postępowania, toczącego się na podstawie przepisów kpa. Przepis ten nie ma natomiast zastosowania w sytuacjach, gdy przedmiotem zaskarżenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest akt bądź czynność podjęta poza postępowaniem administracyjnym, a przede wszystkim przepis prawa miejscowego lub uchwała organu jednostki samorządu terytorialnego (Naczelny Sądu Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 28 marca 2012 r., II OZ 216/12, postanowieniu z dnia 26 sierpnia 2011r., II OZ 695/11, postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2011r., II OZ 362/11 i postanowieniu z dnia 18 stycznia 2011 r., II OZ 1354/10 opubl. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl oraz postanowieniu z dnia 19 lutego 2008r., II OSK 17/08, LEX 459415).

W niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez S. D. w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2001r., nr 142, poz. 1591 ze zm.), który stanowi, że skargę do sądu administracyjnego na uchwałę może wnieść każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone tą uchwałą.

Z uwagi właśnie na ten specyficzny charakter skargi na uchwałę w przedmiocie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, która przysługuje wyłącznie osobie, której interes prawny został naruszony, w ocenie Sądu nie jest w ogóle możliwe dopuszczenie do udziału w takiej sprawie w charakterze uczestnika postępowania jakiejkolwiek innej osoby (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lutego 2009r., II OZ 134/09, LEX 535053).

Nie oznacza to jednak, że wnioskodawca jest pozbawiony możliwości zakwestionowania uchwały będącej przedmiotem niniejszej skargi. Przepis art. 101 u.s.g. stanowi, że uprawnionym do wniesienia skargi może być podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone i który przed wniesieniem skargi wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Oznacza to, że po spełnieniu warunków określonych w cytowanym przepisie, strona może wnieść skargę na uchwałę w przedmiocie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego (postanowienie NSA z dnia 16 października 2012, II OZ 902/12).

Z powyższych względów Sąd oddalił powyższy wniosek jako bezzasadny.