Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1401/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-10-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6193 Funkcjonariusze Straży Granicznej
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Straży Granicznej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 7 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L. K. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. w przedmiocie zwolnienia ze służby p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji -


UZASADNIENIE

L. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. w przedmiocie zwolnienia ze służby wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że w wyniku zwolnienia go ze służby poniesie on wielką szkodę, poprzez utratę źródła utrzymania. Wyjaśnił, że uzyskiwany dochód stanowi główne źródło utrzymania jego rodziny, w tym trojga małoletnich dzieci. Dodatkowo podniósł, iż pomimo uchylenia wcześniejszej decyzji o zwolnieniu ze służby nie otrzymał on do dnia dzisiejszego uposażenia z tego tytułu tj. za okres od [...] maja 2014 r. do [...] kwietnia 2015 r. Zaś posiadanych kompetencji – w jego ocenie, nie sposób wykorzystać przy wykonywaniu innej pracy. Skarżący zauważył też, że zwolnienie go ze służby przed zakończeniem postępowania stygmatyzowałoby go, zwłaszcza na tle pozostałych funkcjonariuszy, wobec których toczy się postępowanie w tej samej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Sąd, rozpoznając powyższy wniosek, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie argumentów wskazanych przez skarżącego, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Jednakże uprawdopodobnienie przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2005 r. FZ 59/04, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2006 r. II FZ 452/06). Należy też mieć na uwadze, że samo postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności cechuje fakultatywność, co oznacza, iż nawet jeżeli strona przedstawi okoliczności, które w jej ocenie przemawiają za zastosowaniem ochrony tymczasowej, Sąd nie jest zobowiązany do wydania rozstrzygnięcia o żądanej treści.

W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, rozumianych jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego, czy też trudniejsze, niż zwykle w tego rodzaju przypadkach.

Należy bowiem wskazać, że niewątpliwie decyzja o zwolnieniu ze służby powoduje konsekwencje finansowe, jednak w ocenie Sądu nie uzasadnia to poglądu, że wykonanie zaskarżonej decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 2007 r. sygn. akt I OZ 22/07, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Tym bardziej, że skarżący przedstawił gołosłowne twierdzenia bez poparcia dokumentami świadczącymi o rzeczywistej sytuacji materialnej i bytowej. Zatem Sąd nie miał wystarczającego materiału do zbadania faktycznej sytuacji skarżącego.

Dodatkowo należy podkreślić, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania, w sytuacji gdy skutki, które wynikają z wykonania decyzji już wystąpiły, bowiem instytucja wstrzymania wykonania określonego aktu lub czynności jest postrzegana jako tymczasowa ochrona osoby, która wniosek taki składa, przed ewentualnymi skutkami kontrolowanego przez Sąd działania organu administracji publicznej. Objęcie skarżącego ochroną przewidzianą w art. 61 § 3 cytowanej ustawy może mieć miejsce tylko i wyłącznie w przypadku zaskarżenia decyzji, która nadaje się do wykonania i która ma być w przyszłości wykonana. Zatem w sytuacji, gdy decyzja została już wykonana, wniosek o wstrzymanie jej wykonania staje się bezprzedmiotowy. Skoro bowiem postanowienie Sądu ma uchronić stronę przed skutkami wykonania decyzji, to jej wykonanie niweczy cel zastosowania instytucji przewidzianej w art. 61 § 3 cytowanej ustawy (por. postanowienie NSA z dnia 9 czerwca 2010 r. sygn. akt I OZ 410/10, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 1453/14, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 24 września 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 1466/15, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl.). W rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja określiła datę zwolnienia skarżącego ze służby na dzień [...] lipca 2015 r., zatem w chwili orzekania tj. 7 października 2015 r. należy uznać, iż skutek wynikający z decyzji już nastąpił. Ponadto skarga wraz z aktami sprawy wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu w dniu 20 sierpnia 2015 r., czyli już po wykonaniu zaskarżonego rozkazu, w związku z tym termin rozpoznania samego wniosku nie ma znaczenia.

Dodatkowo należy wskazać, że nawet samo zwolnienie ze służby nie jest czynnością nieodwracalną, ponieważ stosownie do art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 1402) uchylenie lub stwierdzenie nieważności decyzji o zwolnieniu ze służby w Straży Granicznej z powodu jej niezgodności z prawem stanowi podstawę przywrócenia do służby na stanowisko równorzędne. W przypadku zaś zwolnienia ze służby na podstawie art. 45 ust 2 pkt 11 cytowanej ustawy, jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie, funkcjonariusza przywraca się do służby na jego wniosek złożony w terminie 7 dni od dnia prawomocnego zakończenia postępowania karnego lub postępowania karnego skarbowego, jeżeli prowadzone przeciwko niemu postępowanie zostało zakończone prawomocnym wyrokiem uniewinniającym albo orzeczeniem o umorzeniu postępowania ze względu na okoliczności określone w art. 17 § 1 pkt 1-3 i 6 Kodeksu postępowania karnego (art. 46a ust 1 cytowanej ustawy).

Dodatkowo w orzecznictwie panuje pogląd, iż utrata zatrudnienia, nie spełnia wymogu przesłanek warunkujących wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji zawartych w art. 61 § 3 cytowanej ustawy (por. postanowienia NSA z 16 kwietnia 2004 r. sygn. akt OZ 17/04, OZ 20/04).

Konkludując, instytucja ochrony tymczasowej została obwarowana określonymi przesłankami, które osoba ubiegająca się o nią powinna wykazać. Skoro więc przepis art. 61 § 3 cytowanej ustawy zobowiązuje wnioskodawcę do uprawdopodobnienia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to skarżący powinien w sposób logiczny i ciągły te okoliczności wskazać. Niewskazanie tych okoliczności nie może skutkować uwzględnieniem wniosku.

Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.