Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2158/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-01-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie sędzia WSA Marek Wroczyński, asesor WSA Tomasz Wykowski (spr.), Protokolant Dominik Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2007 roku sprawy ze skargi Parafii (...) w M. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia (...) września 2006 r. nr (...) w przedmiocie przekazania według właściwości pisma w sprawie nielegalnego powiększenia cmentarza 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. na rzecz Parafii (...) w M. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Nr (...) z dnia (...) września 2006 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W., zwany dalej "PWIS", utrzymał w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W., zwanego dalej "PPIS", z dnia (...) czerwca 2006 r. Nr (...), przekazujące Burmistrzowi Dzielnicy W. do rozpatrzenia według właściwości miejscowej i rzeczowej wystąpienie z dnia 12 września 2005 r., znak (...) Nadleśnictwa J. z siedzibą przy ulicy (...) w J. w sprawie bezprawnego powiększenia cmentarza na części działki nr (...) na terenie W. Dzielnicy (...) obręb (...) przez Parafię (...) w M.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia PWIS wskazał, co następuje.

PPIS przesłał PWIS zażalenie wniesione przez Kancelarię Adwokacko - Radcowską J. S., R. S. i Wspólnicy na postanowienie PPIS z dnia (...) czerwca 2006 r., przekazujące Burmistrzowi Dzielnicy W. do rozpatrzenia według właściwości miejscowej i rzeczowej wystąpienie z dnia 12 września 2005 r. w sprawie bezprawnego powiększenia cmentarza na części działki nr ew. (...) na terenie W. Dzielnicy (...) obręb (...) przez Parafię (...) w M.

W zażaleniu pełnomocnik Parafii podniósł, iż nie doręczono mu odpisu postanowienia pierwszoinstancyjnego, podniósł także brak legitymacji czynnej wnioskodawcy Nadleśnictwa J.

Po rozpatrzeniu zażalenia PWIS stwierdził, iż postanowienie organu I instancji jest prawidłowe a zarzuty zażalenia nietrafne.

Po pierwsze uznać należy, iż postanowienie z dnia (...) czerwca 2006 r. pełnomocnikowi Parafii doręczono. Odebrał je w siedzibie kancelarii pełnomocnika adwokat A. Z. Wprawdzie adwokat radca prawny J. S. zmienił siedzibę wykonywania zawodu, jednakże o fakcie tym powiadomił PPIS pismem z dnia 18 lipca 2006 r., a zatem już po wysłaniu przez ten organ postanowienia.

Po drugie, w odniesieniu do braku legitymacji wnioskodawcy wskazać należy, iż PWIS nie ma kompetencji do ustalania, kto ma interes prawny do występowania w sprawie.

PPIS zasadnie więc postąpił, przekazując sprawę zgodnie z art.65 k.p.a. do rozpatrzenia według właściwości miejscowej i rzeczowej Burmistrzowi Dzielnicy W.

Skargę na powyższe postanowienie wniosła Parafia (...) w M.

Skarżący kwestionuje skuteczność doręczenia postanowienia PPIS pełnomocnikowi

z uwagi na fakt, iż adwokat A. Z. nie posiadał wymaganego umocowania do odbioru korespondencji w sprawie. Prawidłowość doręczenia bezwzględnie musi czynić zadość art.40§2 k.p.a., stanowiącemu, że jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się temu pełnomocnikowi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Sąd rozpoznał skargę na postanowienie PWIS na tej podstawie, iż sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolowanie działalności administracji publicznej pod kątem jej zgodności z prawem (art. 1 § 1 i §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. z dnia 20 września 2002 r., Nr 153, poz.1269). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia (art.3§2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 - zwanej dalej "p.p.s.a.")-

Zaskarżone postanowienie należało wyeliminować z obrotu prawnego, albowiem wydano je z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Postanowienie PWIS z dnia (...) września 2006 r. zapadło w trybie odwoławczym (art.l38§l pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a.) w wyniku rozpatrzenia przez ten organ zażalenia na postanowienie PPIS z dnia (...) czerwca 2006 r.

Warunkiem merytorycznego- rozpoznania środka odwoławczego jest ustalenie przez organ odwoławczy, iż odwołujący się (zażalający się) spełnił wymogi formalne.

W toku kontroli formalnej wyjaśnia się w szczególności, czy zażalenie wniesiono

w terminie.

Zgodnie z art. 141 §2 k.p.a. żalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia go stronie.

Organ przyjął, iż skuteczne doręczenie postanowienia PPIS skarżącej Parafii nastąpiło z dniem odbioru tego postanowienia przez adwokata A. Z., dokonanego pod adresem Kancelaria Adwokacka ul. (...) W. (jest to

pierwotny adres kancelarii pełnomocnika Parafii adwokata radcy prawnego J. S.).

Z kopii zwrotnego poświadczenia odbioru przesyłki wynika, iż jej odebranie przez adwokata A. Z. nastąpiło w dniu 7 lipca 2006 r. (k.49).

O ile uznać to doręczenie za skuteczne wobec pełnomocnika Parafii, należałoby przyjąć, iż termin do wniesienia zażalenia na postanowienie PPIS upłynął z dniem 14 lipca 2006 r. (tj. z upływem siedmiu dni liczonych od dnia doręczenia).

Pismo zatytułowane "Zarzuty formalne w sprawie", sporządzone przez pełnomocnika Parafii adwokata - radcę prawnego J. S. zostało natomiast nadane na drogą pocztową dopiero

w dniu 21 lipca 2006 r. (7 dni po terminie).

Okoliczność ta uszła uwadze PWIS, który mógł rozpoznać spóźnione zażalenie dopiero po przeprowadzeniu procedury z art.58 i 59 k.p.a. (przywrócenie terminu).

W związku z powyższym należy przyjąć, iż organ odwoławczy winien ustalić, czy

w sprawie spełnione zostały warunki formalne do przywrócenie terminu, a w razie braku takich podstaw stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia zażalenia w trybie wskazanym w art. 134 k.p.a.

Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 145§ 1 pkt 1 lit.c p.p.s.a.