Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 542/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2020-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 46 par. 3, art. 57 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Krzykowski po rozpoznaniu w dniu 13 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

R. B., reprezentowany przez pełnomocnika – doradcę podatkowego, (dalej jako skarżący) wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego.

Pełnomocnik skarżącego na mocy zarządzeń z dnia 31 sierpnia 2020 r. wezwany został do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w kwocie 100 zł , w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie odebrane zostało w dniu 21 września 2020 r. przez pełnomocnika pocztowego (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 24).

W dniu 30 września 2020 r. do sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego o cofnięciu skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa.

W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.

W oparciu zaś o art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Zgodnie zaś § 3 art. 220 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Wskazać należy, że w niniejszej sprawie 7 dniowy termin na uzupełnienie braków formalnych i uiszczenie wpisu upływał w dniu 28 września 2020 r. Mimo prawidłowego wezwania ani pełnomocnictwo ani wpis od skargi nie wpłynęły do sądu.

Faktu tego nie zmienia złożone w dniu 28 września 2020 r. pismo zawierające cofnięcie skargi. Wskazać bowiem należy, że cofnięcie skargi może wywołać określony w art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skutek prawny w postaci umorzenia postępowania sądowego jedynie wówczas, gdy postępowanie to zostało prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza brak przeszkód formalnych do merytorycznego rozpoznania sprawy. Nieskuteczne wniesienie skargi oznacza, że postępowanie sądowe jeszcze się nie rozpoczęło, a zatem nie można umorzyć postępowania, które nie istnieje (vide: wyrok NSA z 16 września 2005 r., sygn. akt FSK 2174/04, opubl. CBOiS).

Tym, samym w niniejszym przypadku Sąd był zobligowany do odrzucenia skargi a nie do umorzenia postępowania.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie

art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.