Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 191/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-03-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie zasiłku pielęgnacyjnego postanawia: ustanowić adwokata


UZASADNIENIE

J. B. pismem z dnia [...] r. złożył do Sądu Okręgowego

skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego

z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie zasiłku pielęgnacyjnego. Jednocześnie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz przyznanie pełnomocnika z urzędu.

Do skargi załączył dwie karty informacyjne leczenia szpitalnego, które potwierdzały pobyt skarżącego w szpitalu w dniach [...] r. Ponadto J. B. załączył kserokopię legitymacji osoby niepełnosprawnej, potwierdzającej, że jest osobą z orzeczonym znacznym stopniem niepełnosprawności.

Postanowieniem z dnia [...]r. w sprawie o sygn. akt [...]Sąd Okręgowy [...] Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych przekazał niniejszą skargę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu

- według właściwości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zarządzeniem z dnia [...]r. wezwał J. B. do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez jego wypełnienie na urzędowym formularzu PPF.

W dniu [...]r. skarżący osobiście złożył, sporządzony na urzędowym formularzu PPF, wniosek o przyznanie prawa pomocy. Uzasadniając wniosek wskazał, że jest osobą przewlekle chorą oraz znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej.

Wnioskodawca oświadczył, że mieszka w [...] metrowym domu, a wspólne gospodarstwo domowe prowadzi wraz ze swoją żoną oraz córką. Źródło dochodu rodziny stanowi emerytura skarżącego w kwocie [...] zł, emerytura żony skarżącego

w wysokości [...] zł, a także wynagrodzenie córki skarżącego z tytułu pracy na pół etatu w kwocie [...] zł. Ponadto J. B. oświadczył, że nie posiada żadnych oszczędności ani przedmiotów wartościowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie należy wyjaśnić, że mimo nie wskazania przez J. B. na urzędowym formularzu PPF zakresu, w jakim wnosi o przyznanie prawa pomocy, Sąd przyjął, stosownie do oświadczenia zawartego w treści skargi, że wniosek dotyczy przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 3).

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ww. ustawy, prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskujący o taką pomoc wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny. Natomiast w zakresie całkowitym – gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1).

Przedmiotem sprawy, w której został złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy, jest decyzja w sprawie zasiłku pielęgnacyjnego, będącego świadczeniem stanowiącym formę szeroko pojętej pomocy społecznej. W tej sytuacji zastosowanie znajduje art. 239 pkt 1 lit. a powołanej wyżej ustawy, zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Wobec ustawowego zwolnienia skarżącej od ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie, brak jest możliwości przyznania prawa pomocy w tym zakresie na mocy orzeczenia sądu.

Zgodnie z art. 262 ustawy przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Po analizie informacji zwartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy należy stwierdzić, że obecna sytuacja materialna oraz osobista skarżącego, będącego osobą schorowaną, legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata.

W tych okolicznościach, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.