Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 964/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 119 i art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 58
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Mariusz Kotulski SWSA Agnieszka Nawara - Dubiel (spr.) SWSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi G.D. na postanowienie nr [....] [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 14 czerwca 2016 r., znak: [....] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala.


UZASADNIENIE

W dniu 17 lipca 2014 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. (dalej PINB) wydał decyzję nr [.....] , znak: [.....] którą nakazał G.D. rozbiórkę na własny koszt wybudowanego na działce ewidencyjnej numer [.....] , położonej w miejscowości J. gmina J. budynku gospodarczego o konstrukcji murowanej na fundamencie betonowym wymiarach rzutu poziomego 16,00 x 8.66 (pow. Zabudowy 138,56m2), w odległości ok. 23,40 m od granicy z działką ewidencyjną numer [.....] .

W dniu 3 czerwca 2015 r. (data nadania przesyłki poleconej) G.D. złożył odwołanie od tej decyzji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia.

[.....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia 14 czerwca 2016 r., znak: [.....] , nr [.....] na podstawie art.58, art.59 § 2, art.123 w związku z art.144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016r. poz. 23, dalej k.p.a.), oraz art.80 ust.2 pkt 2 i art.83 ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane (Dz. U. z2016r., poz. 290, dalej u.p.b.) odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu postanowienia MWINB wskazał, że zgodnie z art. 58 § 2 k.p.a. prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.

Z analizy akt sprawy wynika, iż wysłana przez PINB w L. , za pośrednictwem [.....] przesyłka, zawierająca decyzję tego organu z dnia 17 lipca 2014 r., nr [.....] , znak: [.....] została doręczona zgodnie z art. 44 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem w razie niemożności doręczenia przesyłki w sposób przewidziany w art. 42 i 43 k.p.a. poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce [.....] . Jednocześnie doręczyciel zobowiązany jest do zawiadomienia adresata o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia w placówce [.....] , umieszczając zawiadomienie w skrzynce oddawczej, drzwiach mieszkania lub innym widocznym miejscu. W przypadku niepodjęcia przesyłki w w/w terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia upływu czternastodniowego okresu przechowywania przesyłki przez placówkę [.....] .

Analiza koperty zawierającej skarżoną decyzję PINB i zwrotnego potwierdzenia odbioru wskazuje, że po raz pierwszy próbowano doręczyć przesyłkę G.D. 21 lipca 2014 r. Zatem doręczenie zaskarżonej decyzji G.D. , należy uznać za skuteczne wraz z upływem 4 sierpnia 2014 r. (poniedziałek). Termin dla G.D. do wniesienia odwołania od decyzji PINB kończył się wraz z upływem 18 sierpnia 2014 r. (poniedziałek).

Odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu wpłynęło do PINB w L. w dniu 3 czerwca 2015 r. Tym samym w ocenie MWINB bezspornym jest, iż wnioskodawca uchybił terminowi, o którym mowa w art. 129 § 2 k.p.a.

Z akt sprawy wynika, iż strona dowiedziała się o fakcie skierowania do niej przesyłki zawierającej decyzję I instancji w dniu 19 maja 2015r. Tego bowiem dnia PINB wydał G.D. na jego wniosek uwierzytelnioną kserokopię decyzji.

Odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania zostało złożone w urzędzie [.....] 3 czerwca 2015 r. We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania strona wskazała, że "(...) skarżący nie mógł zachować wskazanego terminu ponieważ w toku postępowania nie otrzymał nadanej przez PINB w L. korespondencji. Stało się tak na skutek nieprawidłowego działania operatora [.....] , który nie doręczył przesyłki z decyzją, jak również nie pozostawił zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki w placówce [.....] pod wskazanym adresem w oddawczej skrzynce pocztowej, czy też w widocznym miejscu przy wejściu na posesją adresata".

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, iż przedmiotowy wniosek G.D. o przywrócenie terminu do złożenia odwołania został złożony z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 58 § 2 k.p.a. Jak wyżej wskazano przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 19 maja 2015 r., zatem termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upływał z dniem 26 maja 2015 r., natomiast pełnomocnik wnioskodawcy złożył odwołanie wraz z wnioskiem 3 czerwca 2015 r.

Odnosząc się do uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu stwierdzić należy, iż założenie pełnomocnika G.D. , że termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu należy liczyć od dnia 27 maja, a to od dnia, w którym pełnomocnik wnioskodawcy zapoznał się z aktami sprawy, nie znajduje potwierdzenia w przepisach prawa. Art. 58 § 2 k.p.a. jednoznacznie określa początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu: jest nim dzień, w którym ustały przyczyny uchybienia terminu. W przedmiotowej sprawie przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 19 maja 2015 r. tj. w dniu. w którym G.D. zapoznał się z treścią decyzji PINB z 17 lipca 2014r., nr [.....] , znak: [.....].

Opisane wyżej postanowienie zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie G.D. , zarzucając mu:

← naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7 i art. 77 w zw. art. 80 k.p.a. poprzez dokonanie dowolnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego i w efekcie uznanie, iż wniosek o przywrócenie terminu oraz odwołanie od decyzji PINB zostały wniesione po upływie siedmiodniowego terminu,

← naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7 i art. 77 w zw. art. 80 k.p.a. poprzez dokonanie dowolnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego i w efekcie uznanie, iż termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji PINB z dnia 17 lipca 2014 roku nr [.....] należy liczyć od dnia 19 maja 2015 roku (dzień przeglądania akt w siedzibie organu przez skarżącego), a nie od dnia 27 maja 2015 roku (dzień przeglądania akt w siedzibie organu przez pełnomocnika skarżącego).

Na podstawie tych zarzutów skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu skargi zwrócono uwagę, że MWINB w zaskarżonym postanowieniu odmówił przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia odwołania uznając, że G.D. ustalił wszelkie informacje do wniesienia dowołania już 19 maja 2015 roku, czym wypełnił przewidziane w art. 58 § 2 k.p.a. przesłanki. Orzeczenie to jest niezgodne z obowiązującym prawem i powinno zostać uchylone, ponieważ MWINB bez dokonania pogłębionej oceny materiału dowodowego niejako szablonowo uznał, iż po wizycie skarżącego w siedzibie organu ustała przyczyna uchybienia terminu. Tymczasem biorąc pod uwagę stopień skomplikowania postępowania, luki w informacjach spowodowane w brakiem doręczeń pism organu w toku postępowania, wielość postępowań oraz obszerność zgromadzonych akt (kilkaset kart) skarżący nie mógł zorientować się jakie konsekwencje prawne rodzi odebranie w siedzibie organu kopii decyzji. Nie należy przy tym porównywać tej sytuacji do prawidłowego doręczenia decyzji za pomocą operatora [.....] w toku postępowania, kiedy strona ma możliwość czuwania nad jego przebiegiem oraz ma dłuższy czas na wniesienie odwołania - 14 dni, o czym jest wyczerpująco informowana w stosownym pouczeniu. Tymczasem o ile kopia decyzji odebrana w siedzibie organu takowe pouczenie również zawiera, to już informacji dotyczących przywrócenia terminu do wniesienia odwołania (np. siedmiodniowego a nie 14 terminu) jest już pozbawiona.

Zdaniem skarżącego należy mieć również na względzie okoliczność, iż cele postępowania już dawno zostały osiągnięte, opłata legalizacyjna została przez skarżącego uiszczona, a wszelkie potrzebne dokumenty dostarczone. Tylko rygorystyczne interpretowanie przepisów przez organy nadzoru budowlanego uniemożliwia zakończenie wieloletnich starań skarżącego w zakończeniu prowadzonego postępowania.

W odpowiedzi na skargę [.....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.)- dalej "p.p.s.a." - sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

Po dokonaniu kontroli zaskarżonego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie doszedł do wniosku, że jest ono prawidłowe, a zarzuty skargi nie mogą zostać uwzględnione.

Poza sporem w niniejszej sprawie pozostaje fakt, że G.D. wniósł odwołanie od decyzji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. z dnia 17 lipca 2014r. z uchybieniem terminu. Decyzja ta została doręczona w trybie art. 44 k.p.a. w dniu 4 sierpnia 2014 r., zaś termin do wniesienia odwołania upływał 18 sierpnia 2014 r.

Odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zostało wniesione w dniu 3 czerwca 2015 r. - czyli ponad 8 miesięcy później.

Stosownie do art. 58 § 1 i § 2 k.p.a. przesłankami przywrócenia uchybionego terminu w postępowaniu administracyjnym są:

a) złożenie wniosku o przywrócenie terminu

b) złożenie tego wniosku w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu

c) uprawdopodobnienie we wniosku, że uchybienie nastąpiło bez winy strony wnioskującej o przywrócenie terminu,

d) jednoczesne dopełnienie czynności, do której określony był termin.

Do wniesionego w niniejszej sprawie wniosku o przywrócenie terminu dołączone zostało odwołanie, a zatem pkt a) i d) powyżej zostały spełnione. [.....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. nie rozważał kwestii zawinienia strony, bowiem odmówił przywrócenia terminu w niniejszej sprawie z uwagi na niedotrzymanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu.

W ocenie Sądu taki tryb wnioskowania był prawidłowy i zgodny obowiązującymi przepisami kodeksu postępowania administracyjnego.

Jako przyczynę uchybienia terminu skarżący wskazał we wniosku fakt, że przesyłka zawierająca decyzję I instancji wbrew adnotacjom na kopercie nie była mu awizowana, a zatem nie wiedział o jej wydaniu. We wniosku o przywrócenie terminu profesjonalny pełnomocnik skarżącego wskazał, że siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu należy liczyć od dnia 27 maja 2015 r., kiedy to pełnomocnik ten zapoznał się z aktami sprawy administracyjnej. Wynika z tego, że zdaniem pełnomocnika G.D. właśnie w tym momencie ustała przyczyna uchybienia terminu.

Ustalenia faktyczne [.....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. są jednak odmienne.

Jak wynika z akt administracyjnych w dniu 19 maja 2015 r. G.D. otrzymał uwierzytelniony odpis decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 17 lipca 2014 r. (k. 222 akt administracyjnych).

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego prawidłowe są ustalenia MWINB, iż to właśnie z tą datą ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia odwołania. O ile bowiem przyczyną tą był brak wiedzy o wydaniu decyzji, to niewątpliwie po uzyskaniu uwierzytelnionego odpisu decyzji organu I instancji strona taką wiedzę uzyskała. Z tym też dniem rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, który upłynął bezskutecznie 26 maja 2015 r.

Okoliczność, że dopiero następnego dnia (27 maja 2015 r.) profesjonalny pełnomocnik strony zapoznał się z aktami sprawy nie może wpływać na bieg terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu.

W świetle powyższego za bezzasadne należy uznać zarzuty dokonania dowolnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, a przez to naruszenie art. 7 i art. 77 w zw. art. 80 k.p.a. Ocena dowodów, o której mowa w art. 80 k.p.a. ("Organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona") polega na tym, "by organ przy ustalaniu prawdy obiektywnej na podstawie materiału dowodowego nie był skrępowany żadnymi przepisami co do wartości poszczególnych rodzajów dowodów i mógł swobodnie, to jest zgodnie z własną oceną wyników postępowania dowodowego (wyjaśniającego) w danej sprawie ustalić stan faktyczny" (wyrok WSA w Warszawie z dnia 4 grudnia 2006 r., sygn. V SA/Wa 530/06, LEX nr 306505). Ocena dowodów to przede wszystkim ocena ich wiarygodności i przydatności dla dokonania ustaleń faktycznych w zakresie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Czym innym jest zaś subsumpcja stanu faktycznego, ustalonego na podstawie zebranego i ocenionego materiału dowodowego, do poszczególnych przepisów prawa i ich zastosowanie w danej sprawie.

Materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy nie pozostawia wątpliwości, że skarżący otrzymał odpis decyzji PINB w dniu 19 maja 2015 r. Skarżący zresztą okoliczności tej nie kwestionuje, zatem nie sposób mówić w tym przypadku o "dowolnej ocenie dowodów". Skarżący w istocie zarzuca nieprawidłowe zastosowanie przepisu art. 58 § 2 k.p.a. poprzez przyjęcie, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 19 maja 2015 r., a nie w dniu 27 maja 2015 r., kiedy to z aktami sprawy zapoznał się fachowy pełnomocnik. W ocenie Sądu przyjęty w zaskarżonym postanowieniu pogląd w tej kwestii jest prawidłowy.

W skardze zarzucono, że "skarżący nie mógł zorientować się jakie konsekwencje prawne rodzi odebranie w siedzibie organu kopii decyzji". Zwrócono również uwagę, że w decyzji organu I instancji znajdowało się pouczenie o trybie wniesienia odwołania, ale brak było informacji dotyczących przywrócenia terminu do wniesienia odwołania (np. siedmiodniowego a nie czternastodniowego terminu).

Okoliczności te nie mogą skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia. Warto w tym miejscu zacytować fragment uzasadnienia wyroku NSA z dnia 16 września 2016 r., sygn. II FSK 2216/14 (dostępny w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query): "W swoim orzecznictwie Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie podkreślał, że powoływanie się na nieznajomość prawa, w tym również w zakresie sposobu obliczania terminów, nie stanowi podstaw do uwzględnienia wniosków o przywrócenia terminu (zob. np. wyr. NSA z 12 marca 2014 r. I OSK 473/13, wyr. NSA z 24 października 2014 r. I OSK 2043/13)".

Ani skomplikowany charakter sprawy, ani fakt, że "cele postępowania już dawno zostały osiągnięte, opłata legalizacyjna została przez skarżącego uiszczona, a wszelkie potrzebne dokumenty dostarczone" nie wpływają na bieg terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Również zarzut, że organy administracji publicznej stosują obowiązujące przepisy prawa zbyt rygorystycznie nie może odnieść skutku.

[.....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. prawidłowo zatem uznał, że wskazywana jako przyczyna uchybienia terminu do wniesienia odwołania nieświadomość wydania decyzji rozbiórkowej przez organ I instancji ustała w dniu 19 maja 2015 r., a zatem termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia takiego odwołania upływał w dniu 26 maja 2015 r. Z powodu wniesienia wniosku po upływie tego terminu nie mógł on zostać uwzględniony.

Wobec powyższego skarga wniesiona w niniejszej sprawie jako bezzasadna podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.