Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 260/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2013-07-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 51 ust. 3 pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
article: par. 140, par. 142
journal: Dz.U. 2002 nr 75 poz 690
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędziowie Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca),, Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska, Protokolant Starszy referent Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 lipca 2013 r. sprawy ze skargi P. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z przepisami I. oddala skargę; II. przyznaje [...] M. N. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 295, 20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), należnego podatku od towarów i usług.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia ... Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia ...

Wskazaną decyzją organ I instancji na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane nakazał S. J. doprowadzenie zlokalizowanego na działce nr ... w miejscowości B. gmina D. K. budynku mieszkalnego jednorodzinnego z gankiem do stanu poprzedniego poprzez odłączenie kotła c.o., zlokalizowanego w pomieszczeniu kotłowni ganku od przewodu dymowego murowanego komina zlokalizowanego w tym pomieszczeniu oraz od instalacji centralnego ogrzewania w budynku mieszkalnym.

Organ wyjaśnił, że S. J. dokonał w latach 2008 - 2011 bez wymaganego pozwolenia przebudowy ganku (o wymiarach 425 cm x 310 cm) poprzez wydzielenie w nim pomieszczenia kotłowni (o wymiarach 2,86 m x 1, 21 m i wysokości 1,98 m – 2,41 m), w której zamontował kocioł grzewczy na paliwo stałe o mocy cieplnej 12 kW, a także wykonał komin z cegły pełnej o wymiarach 60 cm x 55 cm o jednym przewodzie dymowym oraz instalację centralnego ogrzewania i otwór okienny w ścianie północnej ganku o wymiarach 55 cm x 56 cm; ściana ta usytuowana jest w odległości 160 cm - 168 cm od ogrodzenia usytuowanego pomiędzy działkami nr 106 i nr 105.

W wykonaniu wezwania organu S. J. przedłożył ekspertyzę techniczną, z której wynikało, że kocioł grzewczy i instalacja c.o. zgodne są z normą PN-64/B-10400, są wykonane zgodnie z warunkami technicznymi wykonania i odbioru robót budowlano-montażowych, a instalacja nadaje się do eksploatacji, jednakże w pomieszczeniu kotłowni brak jest wentylacji wywiewnej, dlatego zalecono wykonanie otworu wywiewnego o wymiarach 14 cm x 14 cm pod sufitem pomieszczenia.

Badając sprawę organ stwierdził, że pomieszczenie z kotłem nie spełnia wymagań przepisów w zakresie wentylacji grawitacyjnej z uwagi na brak kanału wentylacji grawitacyjnej wywiewnej przewidzianego w polskiej normie PN-B-02411:1987 oraz PN-B-10425:1989. Z tego względu decyzją z dnia 11 kwietnia 2012r. organ na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 i ust. 7 ustawy – Prawo budowlane nakazał inwestorowi wykonanie określonych robót budowlanych m.in. zamontowanie w narożniku pomieszczenia kotłowni pionowego kanału wentylacyjnego z materiału niepalnego o określonych parametrach lub wykonanie w tym pomieszczeniu wentylacji w inny sposób zapewniając wykonanemu przewodowi wentylacyjnemu wymiary przekroju, sposób prowadzenia i wysokość stwarzające potrzebny ciąg, zapewniający wymaganą przepustowość oraz spełniający wymagania techniczne, a także nakazał przedłożyć opinię kominiarską z dokonania sprawdzenia prawidłowości ciągu wykonanego przewodu wentylacyjnego.

Podczas oględzin w dniu 8 października 2012r. stwierdzono, że nałożone obowiązki nie zostały należycie wykonane - inwestor wykonał bowiem w ścianie zachodniej ganku w pomieszczeniu kotłowni otwór okienny o wymiarach 50 cm x 56 cm, mający zapewnić wentylację kotłowni, jednak otwór ten nie spełnia wymogów określonych w § 140 ust. 1 i § 142 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz w Polskich Normach, a użytkowanie pomieszczenia z kotłem bez wymaganej przepisami wentylacji grawitacyjnej wywiewnej stanowi zagrożenie dla ludzi.

W sytuacji występującej w sprawie zasadne było zatem nakazanie inwestorowi przywrócenie stanu poprzedniego poprzez odłączenie kotła c.o. od przewodu dymowego murowanego komina oraz od instalacji centralnego ogrzewania w budynku mieszkalnym.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniósł P. S., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji.

Skarżący zarzucił, że inwestor "w złośliwy sposób ignoruje decyzje dotyczące tej sprawy i odgraża się, że nigdy tych budynków nie będzie rozbierać, a wszelkie odnośne decyzje będzie lekceważył", dlatego skarżący – jako właściciel nieruchomości sąsiedniej – wnosi o "przyspieszenie i wyznaczenie dokładnego terminu wykonania wymienionych rozbiórek danych budynków i kotłowni".

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem.

Zarzuty skargi i żądanie skarżącego wskazania przez organ w zaskarżonej decyzji dokładnego terminu wykonania nałożonych na inwestora obowiązków nie zasługują na uwzględnienie.

Przepis art. 51 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2010r., Nr 243, poz. 1623 ze zm.), zwanej dalej ustawą, będący podstawą wydania zaskarżonej decyzji, podobnie jak przepisy art. 48 ust. 1 i art. 51 ust.1 pkt 1, nie przewiduje bowiem określenia terminu do wykonania wskazanych robót budowlanych – wydanie przez organ orzeczenia w tym zakresie stanowiłoby przesłankę nieważności przewidzianą w art. 156 § 1 pkt 2 kpa (por. wyrok WSA z dnia 5 sierpnia 2010r., IV SA/Po 140/10, wyrok WSA z dnia 27 lutego 2009r., II SA/Gd 968/08).

Określenie przez organ terminu wykonania nałożonych obowiązków konieczne jest natomiast w decyzji poprzedzającej wydanie decyzji na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 2 ustawy, tj. gdy organ nakazuje wykonanie określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy. Niewykonanie w zakreślonym terminie tych obowiązków skutkuje następnie wydaniem decyzji na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 1 lub pkt 2 ustawy, co miało miejsce w niniejszej sprawie.

Organ decyzją z dnia 11 kwietnia 2012r. nałożył bowiem na inwestora S. J. szereg obowiązków, określając termin ich wykonania, a następnie stwierdzając, że nie zostały one należycie wykonane, wydał zaskarżoną decyzję. Obowiązki określone w tej decyzji powinny być wykonane niezwłocznie – w przeciwnym razie organ ma prawo wszcząć postępowanie egzekucyjne.

Skarga nie może być zatem uwzględniona z powodów w niej wskazanych.

Sąd nie stwierdził jednocześnie innych naruszeń prawa, które rozpoznając sprawę ma obowiązek uwzględniać z urzędu zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz.270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a, uzasadniających uchylenie zaskarżonej decyzji.

Decyzja została wydana na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 2 i ust. 7 ustawy, po ustaleniu, że inwestor samowolnie zrealizował roboty budowlane tj. zainstalował w pomieszczeniu kotłowni kocioł grzewczy nie spełniając warunków techniczno-budowlanych.

W świetle § 140 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002r., Nr 75, poz. 690 ze zm.) - przewody (kanały) kominowe w budynku: wentylacyjne, spalinowe i dymowe prowadzone w ścianach budynku, w obudowach, trwale połączonych z konstrukcją lub stanowiące konstrukcje samodzielne, powinny mieć wymiary przekroju, sposób prowadzenia i wysokość, stwarzające potrzebny ciąg, zapewniający wymaganą przepustowość oraz spełniające wymagania określone w Polskich Normach dotyczących wymagań technicznych dla przewodów kominowych oraz projektowania kominów. Polska Norma, od której odnosi się powołany przepis - nr PN-B-02411:1987 "Ogrzewnictwo – Kotłownie wbudowane na paliwo stałe - Wymagania", w pkt 2.1.6.2. określa, że "pomieszczenie kotła powinno mieć kanał wywiewny o przekroju nie mniejszym niż 14 cm x 14 cm z otworem wlotowym pod sufitem pomieszczenia, wprowadzony ponad dach i umieszczony obok komina. Otwór wlotowy do kanału wywiewnego powinien mieć wolny przekrój równy przekrojowi kanału. Kanał wywiewny i otwór wlotowy do niego nie mogą mieć urządzeń do zamykania. Stosowanie wentylacji wyciągowej mechanicznej jest niedopuszczalne. Przewód wentylacyjny powinien być wykonany z materiału niepalnego".

Ponadto, zgodnie z § 142 tego rozporządzenia przewody kominowe powinny być wyprowadzone ponad dach na wysokość zabezpieczającą przed niedopuszczalnym zakłóceniem ciągu. Wymaganie to uznaje się za spełnione, jeżeli wyloty przewodów kominowych zostaną wyprowadzone ponad dach w sposób określony Polską Normą dla kominów murowanych (aktualnie jest to norma PN-B 10425:1989).

W niniejszej sprawie inwestor – S. J., nie wykonał kanału wywiewnego w pomieszczeniu kotła, pomimo wezwania go przez organ w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy - wykonany otwór okienny nie spełnia zaś warunków technicznych wskazanych w § 140 i § 142 powołanego rozporządzenia oraz normach PN-B-02411:1987 i PN-B 10425:1989.

W sytuacji występującej w sprawie organ zasadnie zatem zobowiązał inwestora na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 2 ustawy do przywrócenia stanu poprzedniego tj. do odłączenia kotła c.o. od przewodu dymowego murowanego komina zlokalizowanego w pomieszczeniu kotłowni oraz od instalacji centralnego ogrzewania w budynku mieszkalnym.

Z powyższych względów stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza i skarga na nią podlega oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a.