Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 513/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2020-01-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: *Uchylono interpretację przepisów prawa podatkowego
Powołane przepisy: article: art. 28c ust. 1, 28f ust. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1221
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska, Sędziowie: sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska, sędzia WSA Piotr Kieres (sprawozdawca), Protokolant: starszy sekretarz sądowy Barbara Głowaczewska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 8 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi: "A" Sp. z o.o. Sp. komandytowa z/s w M. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług: I. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną w całości, II. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz Strony skarżącej kwotę: 697,00 zł ( sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi A Sp. z o.o. Sp. komandytowa (dalej jako Spółka, Wnioskodawca, Skarżąca) jest interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej jako DKIS, Organ) z [...] marca 2019 r. nr [...] dotycząca podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usługi związanej z obsługą jachtu komercyjnego.

We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej uzupełnionym na wezwanie organu pismem z 3 stycznia 2019 r. Spółka wskazała, że zgodnie ze zdarzeniem przyszłym będzie wynajmowała od B Sp. z o.o. jacht żaglowy, 14-osobowy (z 2 osobową załogą), zarejestrowany jako jacht komercyjny. Jacht jest jednostką pływającą używaną do żeglugi na pełnym morzu i przewożącą odpłatnie pasażerów lub używaną do celów handlowych, przemysłowych lub do połowów, w tym w szczególności stanowi pełnomorski statek wycieczkowy lub podobną jednostkę pływającą do przewozu osób mieszczącą się w klasyfikacji PKWiU ex 30.11.21.0. Wnioskodawca będzie podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz.U. z 2017, poz. 1221) – dalej jako uVAT i będzie wykonywał rejsy jachtem tylko i wyłącznie poza granicami Unii Europejskiej. Osoby uczestniczące w rejsach będą okrętowane jako członkowie załogi - osoby fizyczne, nie będące podatnikami podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 28a uVAT. Usługa związana z obsługą jachtu będzie polegała na tym, że Spółka odpowiada za organizowanie rejsu do portu i nie odpowiada za program turystyczny w postaci zwiedzania miast portowych – to, co uczestnicy rejsów będą robić w czasie wolnym nie leży w gestii Spółki. Wnioskodawca w ramach usługi związanej z obsługą jachtu, polegającej na organizowaniu rejsu morskiego, w zasadzie nie będzie świadczyć innych usług. Z każdym z uczestników rejsu będzie podpisywana umowa uczestnictwa w rejsie, a każdy rejs będzie rejsem stażowym lub szkoleniowo-stażowym w formie ekspedycji. Osoby uczestniczące w rejsie będą tworzyły załogę jachtu i wykonywały obowiązki załogi (np. wachty nawigacyjne, pomoc przy żaglach, praca przy cumowaniu, czy w kuchni), a także będą podporządkowane poleceniom kapitana. Każdy uczestnik na własny koszt będzie musiał dotrzeć do portu zaokrętowania jachtu oraz ponieść koszt powrotu z portu wyokrętowania. W skład rejsu wchodzić będzie zakwaterowanie na jachcie i żegluga po określonej trasie oraz usługi kapitana jachtu. Poza przemieszczaniem się jachtem pomiędzy różnymi miejscami, uczestnicy rejsu będą także na nim zakwaterowani (w kabinach). Będą mieszkać i nocować na jachcie przez kilkanaście lub kilkadziesiąt dni. Rejsy odbywać się będą wyłącznie pomiędzy portami krajów spoza Unii Europejskiej, a więc całość usług będzie wykonywana poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Bez względu na powyższe, Spółka będzie również ponosić koszty związane z ewentualnymi naprawami jachtu, w tym zakup niezbędnych części i wyposażenia do jachtu. Nadto, w ramach wykonywanych rejsów Spółka będzie ponosiła koszty związane z zakupem paliwa. W kwestii wyżywienia Wnioskodawca przewiduje, że z zakupionych poza granicami Unii Europejskiej – w miejscu cumowania jachtu, produktów wszyscy wspólnie będą sobie przygotowywali jedzenie. Spółka będzie przekazywała jedzenie załodze jachtu, celem przygotowania przez nią posiłków i zastosowania prawidłowej stawki podatku dla tej czynności.

Spółka będzie posiadała dokumenty potwierdzające świadczenie usługi związanej z obsługą jachtu komercyjnego polegającej na organizowaniu rejsu morskiego poza terytorium Unii Europejskiej, takie jak listy załogi, wyjścia z portów, wejścia do portów, odprawy graniczne w Chile, Argentynie i innych krajach Ameryki Południowej oraz w krajach, do których jacht będzie zawijał. Spółka w Polsce będzie miała swoją siedzibę, a cała Jej działalność polegająca na organizowaniu rejsów będzie miała swój początek i koniec poza terytorium Unii Europejskiej.

W kwestii zakupu części do jachtu, to w przypadku niższej ceny Spółka będzie nabywała części do jachtu w Polsce i dostarczała je za granice (przewoziła do miejsca położenia jachtu), nie jest wykluczone również nabywanie części bezpośrednio za granicą poza terytorium Unii Europejskiej w zależności od potrzeb i cen. Nabywane części i wyposażenie jachtu będą w niego wbudowane lub będą służyć jego eksploatacji. Prowadzona ma być niezbędna dokumentacja, z której jednoznacznie ma wynikać, że dostawa części i wyposażenia jachtu będzie wykonywane przy zachowaniu warunków określonych w art. 83 ust. 1 pkt 3 uVAT. Przez koszty napraw należy rozumieć koszty związane z utrzymywaniem jachtu w pełni sprawnego, a którego naprawa przeprowadzana jest w związku z normalną eksploatacją jachtu. Wnioskodawca z tytułu nabycia części, czy wyposażenia jachtu nie będzie podatnikiem na terytorium Polski w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 1 i 5 uVAT. Wnioskodawca nie będzie dokonywał importu usług, tj. z tytułu, których wykonania podatnikiem na terytorium Polski będzie Wnioskodawca zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 uVAT. Spółka będzie organizowała rejsy wyłącznie poza terytorium Unii Europejskiej, nie jest wiec możliwym, aby zakupu paliwa dokonywała na terytorium Polski, a zatem nie ma możliwości, żeby z tytułu nabycia paliwa Spółka była podatnikiem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w rozumieniu art. 17 ust 1 pkt 5 uVAT. Wnioskodawca sprecyzował, że nie zamierza importować części do statku.

W związku z przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym Wnioskodawca zadał 4 pytania, przy czym w sprawie zaskarżona interpretacja dotyczy tego, zgodnie z treścią którego Spółka pyta się:

Czy świadczone w przyszłości przez Spółkę z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej usługi związane z obsługą jachtu komercyjnego oddanego Jej w najem polegające na organizowaniu rejsu morskiego rozpoczynającego i kończącego się poza Polską i Unią Europejską, nie podlegają opodatkowaniu w Polsce albowiem ich miejsce świadczenia ma miejsce poza terytorium kraju? Spółka wniosła o ustalenie możliwości zastosowania stawki podatku w wysokości 0% oraz określenie miejsca świadczenia usługi związanej z obsługą jachtu komercyjnego.

Zdaniem Wnioskodawcy, świadczone przez Niego usługi, nie podlegają opodatkowaniu w Polsce, albowiem ich miejsce świadczenia znajduje się poza terytorium kraju. Spółka powołała się przy tym na art. 28f uVAT, zgodnie z którym miejscem świadczenia usług transportu pasażerów jest miejsce, gdzie odbywa się transport, z uwzględnieniem pokonanych odległości. Tym samym biorąc pod uwagę, że Spółka będzie w przyszłości świadczyć usługi transportu morskiego osób, jachtem komercyjnym dowodzonym przez kapitana/sternika, a rejsy odbywać się będą na trasach poza UE i Polską, pomiędzy dwoma lub kilkoma portami i Spółka będzie zawierała umowy z każdym z uczestników rejsu, to usługi te nie podlegają opodatkowaniu w Polsce, albowiem ich miejsce świadczenia jest poza terytorium kraju.

DKIS w wydanej [...] marca 2019 r. interpretacji indywidualnej nie podzielił stanowiska Wnioskodawcy. Powołał w treści wydanego aktu przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, w tym odnoszące się do kwestii miejsca świadczenia usług. Wskazał, że zgodnie z art. 28c ust. 1 uVAT miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami podatku od towarów i usług jest miejsce, w którym usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej. Organ interpretujący zwrócił również uwagę, że wspomniany art. 28c uVAT wskazuje na szczególne unormowania w odniesieniu do pewnych kategorii usług. Jedną z takich szczególnych kategorii są usługi transportu pasażerów. DKIS wskazał przy tym na art. 28f ust. 1 uVAT, zgodnie z którym to przepisem miejscem świadczenia usług transportu pasażerów jest miejsce, gdzie odbywa się transport, z uwzględnieniem pokonanych odległości. DKIS przytoczył też definicję ze Słownika Języka Polskiego PWN słowa transport, które oznacza 1) przewóz ludzi i ładunków różnymi środkami lokomocji, 2) środki lokomocji służące do transportu ludzi i ładunków i 3) ogół środków i działań związanych z przewozem ludzi i ładunków. Uznał dalej DKIS, że z opisanej we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej usługi wynika, że jej głównym celem nie będzie transport osób z jednego portu do drugiego. Zaprezentowana we wniosku o interpretację usługa nie jest więc tą, o której mowa w art. 28f ust. 1uVAT. Tym samym miejscem świadczenia przedmiotowej usługi na rzecz uczestników rejsu będzie zgodnie z przepisem art. 28c ust. 1 uVAT miejsce, w którym Spółka posiada siedzibę działalności gospodarczej, tj.: terytorium Polski i będzie ona podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski. Podał dalej Organ, że dla usługi związanej z obsługą jachtu polegającej na organizowaniu rejsu morskiego nie została przewidziana stawka preferencyjna podatku od towarów i usług lub też zwolnienie od podatku. Wyżej wymieniona usługa powinna być, więc opodatkowana podstawową stawką podatku od towarów i usług w wysokości 23%.

Organ równocześnie zastrzegł, że przedmiotem interpretacji nie była analiza świadczonej przez Spółkę usługi jako usługi turystyki, ponieważ jak wynika z opisu sprawy, celem świadczonej przez Spółkę usługi nie będzie organizacja wypoczynku dla uczestników rejsu. Spółka nie będzie odpowiedzialna za program turystyczny w postaci zwiedzania miast portowych, a organizowane przez Spółkę rejsy morskie będą miały charakter stażowy lub szkoleniowo-stażowy, podczas których uczestnicy rejsu będą członkami załogi.

Na wydaną interpretację Spółka wniosła do tut Sądu skargę, w której zarzuciła naruszenie art. 28f ust. 1 oraz art. 28c ust. 1 uVAT poprzez:

– niewłaściwą ocenę, co do ich zastosowania (zastosowanie art. 28c ust. 1 uVAT w sytuacji, w której prawidłowo zastosowany powinien zostać art. 28f ust. 1 uVAT) i przyjęcie przez DKIS, że miejscem świadczenia usługi polegającej na organizacji rejsów jachtem pełnomorskim pomiędzy portami leżącymi poza państwami członkowskimi Unii Europejskiej jest miejsce, w którym usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej (art. 28c ust. 1 uVAT), tj. terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podczas gdy przedmiotowa usługa polega w istocie na transporcie pasażerów, w związku z czym za miejsce jej świadczenia powinno być uznane miejsce, gdzie odbywa się transport, z uwzględnieniem pokonanych odległości (art. 28f ust. 1 uVAT);

– również przez niewłaściwą ocenę przedstawionego zdarzenia przyszłego, tj. błędną ocenę istoty opisanej przez Wnioskodawcę usługi polegającej na organizacji rejsów jachtem pełnomorskim pomiędzy portami leżącymi poza państwami członkowskimi Unii Europejskiej i przyjęcie, że nie jest to usługa transportu pasażerów, co doprowadziło do niewłaściwego zastosowania przepisów prawa materialnego w sposób już opisany.

W oparciu o podniesione zarzuty skargi Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej w całości i zasądzenie od DKIS na rzecz Skarżące zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu Skargi Spółka powołała się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt I FSK 751/13, który dotyczył Jej zdaniem sprawy o podobnym stanie faktycznym - świadczenia przez niemieckiego podatnika usług turystycznych, polegających na organizowaniu wycieczek autokarowych, których integralną częścią jest przewóz klientów, zapewnienie zakwaterowania w hotelu z wyżywieniem, przewodnika czy też pakietu zabiegów uzdrowiskowych. W orzeczeniu tym wskazano, że pomimo tego, iż przewóz turystów jest częścią usługi całościowej – usługi turystycznej, jednak niemiecki podatnik świadczący okazjonalnie usługi przewozu na terytorium Polski musi być zarejestrowany jako polski podatnik. Usługa wykonywana na polskim odcinku trasy podlega, zgodnie z regulacją art 28f ust. 1 uVAT opodatkowaniu w miejscu, w którym odbywa się przewóz osób, biorąc pod uwagę pokonane odległości.

Skarżący wywiódł, że nawet w przypadku, w którym usługa przewozu osób stanowi element kompleksowej usługi turystycznej, miejsce wykonania usługi przewozu powinno być ustalane w oparciu o art. 28f ust. 1 uVAT, nie zaś na zasadach ogólnych, właściwych dla usługi kompleksowej. Podobnie, w ocenie Skarżącej miejsce świadczenia usług powinno się ustalać w Jej sprawie, gdzie usługi polegającej na organizacji rejsu, a więc transportu osób nie są elementem szerszej usługi lecz elementem głównym, wręcz jedynym. Skarżąca wskazała, przy tym, że w ramach usługi organizacji rejsu zobowiązana będzie wobec jego uczestników do:

– zapewnienia sprawnego jachtu z pełnym wyposażeniem;

– zapewnienia usług wykwalifikowanego kapitana;

– zapewnienia szkolenia uczestników z zakresu bezpieczeństwa i sztuki żeglowania;

– zapewnienia produktów żywnościowych na potrzeby uczestników;

– ponoszenia kosztów związanych z rejsem (paliwo, opłaty portowe itp.),

a jedynym zobowiązaniem uczestników rejsu jest podporządkowania się poleceniom kapitana, co jest oczywiste w każdym przypadku przewozów morskich lub lotniczych. Uczestnicy rejsu nie będą zobowiązani do wykonywania konkretnych prac na łodzi. W ocenie Skarżącego istotą tak zaprojektowanej usługi jest przewóz osób pomiędzy ustalonymi portami. W szczególności armator nie świadczy na rzecz uczestników żadnych usług turystycznych, nie organizuje zwiedzania i podobnych atrakcji. Nie świadczy również usług gastronomicznych, gdyż uczestnicy mają we własnym zakresie przygotowywać posiłki ze znajdujących się na łodzi produktów. Również przewidziane szkolenie uczestników rejsu dotyczy jedynie podstawowych zasad zachowania na łodzi, niezbędnych dla każdej osoby po raz pierwszy uczestniczącej w podróży jednostką tego typu. Spółka podkreśliła, że istotą usługi, którą będzie świadczyć, jest zapewnienie środka transportu (jachtu), osoby wykwalifikowanej do jego obsługi (kapitana) i materiałów, które zostaną zużyte w trakcie podróży (np. paliwo). Skarżąca odpowiedzialna będzie przy tym, co do zasady za osiągnięcie celu, tj. dopłynięcie do określonego portu docelowego. Taka usługa w ocenie Skarżącej nie różni się od typowej usługi przewozu morskiego pasażerów. Jej istotą jest, bowiem zapewnienie, że osoby zaokrętowane na jachcie dotrą do portu docelowego (zapewnienie do tego środków transportu, zasobów osobowych i rzeczowych).

Spółka podniosła również, że DKIS błędnie ustalił, że głównym celem planowanych przez Skarżącą usług będzie nie przewóz osób, a zorganizowanie stażu/szkolenia. Organ nie wyjaśnił, na jakiej podstawie uznał, że cele szkoleniowe mają przeważać nad celami związanymi z transportem, a nie odwrotnie. Jakkolwiek nominalnie rejsy będą miały charakter szkoleniowo/stażowy, to kwestią kluczową jest ustalenie nie formalnej nazwy, lecz ich faktycznego charakteru. Ze stanowiska Skarżącej przedstawianego na wcześniejszych etapach postępowania wynika, że cele szkoleniowe mają charakter instrumentalny i poboczny wobec głównych celów transportowych. De facto przedmiotem sprawy podnosi Spółka jest eksport usług przewozu osób. Organ w tym zakresie miał błędnie zinterpretować opisany przez Wnioskodawcę przyszły stan faktyczny i w konsekwencji dokonał błędnej oceny co do zastosowania przepisów art. 28f ust. 1 oraz art. 28c ust. 1 uVAT.

Skarżąca stoi na stanowisku, że miejscem wykonywania świadczonej przez Nią, opisanej usługi (na potrzeby opodatkowania podatkiem od towarów i usług) nie jest miejsce siedziby Wnioskodawcy, znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, na co wskazywałaby treść art. 28c ust. 1 uVAT, lecz świadczona przez Skarżącą usługa ma charakter usługi transportu pasażerów w rozumieniu art. 28f ust. 1 uVAT. Za miejsce jej wykonania powinno być poczytane miejsce, w którym odbywa się transport, a w przedmiotowym przypadku miejsce to znajduje się poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej i innych państw członkowskich Unii Europejskiej, w związku z czym przedmiotowa usługa nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce (zastosowana zostanie stawka 0%).

W odpowiedzi na skargę DKIS wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację z zaskarżonej interpretacji. Pismem procesowym z 25 czerwca 2019 r. Skarżąca odniosła się do odpowiedzi na skargę akcentując, że głównym elementem planowanych usług jest transport pasażerów

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 146 § 1 i przy odpowiednim zastosowaniu art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.), Sąd uchyla zaskarżoną interpretację w razie stwierdzenia, że narusza ona przepisy prawa materialnego lub procesowego w sposób - odpowiednio - mający lub mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, lub w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa w sposób dający podstawę do wznowienia postępowania. W myśl art. 57a powołanej ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczenia się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny, co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest przy tym związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto z istoty postępowania dotyczącego udzielenia interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego (art. 14b i art. 14c o.p.) wynika, że organ interpretujący, a następnie także sąd administracyjny w ramach kontroli zaskarżonej interpretacji, są związani przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Specyfika postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej polega, bowiem przede wszystkim na tym, że organ wydający interpretację "porusza się" niejako tylko i wyłącznie w ramach stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz wyrażonej przez niego oceny prawnej.

Skarga została oceniona jako zasadna.

Zdaniem Sądu uzasadnione są podniesione przez Stronę skarżącą zarzuty odnośnie niewłaściwego podstawienia zdarzenia przyszłego, pod art. art. 28c ust. 1 uVAT, zgodnie z którym miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem m.in. art. 28f ust. 1 uVAT. DKIS błędnie ocenił istotę opisanej przez Wnioskodawcę usługi polegającej na organizacji rejsów jachtem pełnomorskim przez przyjęcie, że nie jest to usługa transportu pasażerów. Tym samym Organ wykluczył zastosowanie do przedstawionego we wniosku o interpretację indywidualną zdarzenia przyszłego art. 28f ust. 1 uVAT przewidującego dla usług transportu pasażerów miejsce ich świadczenia miejsce, gdzie odbywa się transport, z uwzględnieniem pokonanych odległości. Zdaniem Sądu mając na uwadze wspomnianą już wyżej zasadę związania Organu opisanym we wniosku o interpretację indywidualną stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym kategoryczne stanowisko z zaskarżonego aktu, iż:

"...rzeczywistym i głównym celem tej usługi nie będzie transport osób z jednego portu do drugiego. (...) Zatem nie można zgodzić się ze Spółką, że usługa związana z obsługą jachtu polegająca na organizowaniu rejsu morskiego stanowić będzie usługę transportu pasażerów, a miejsce świadczenia powinno być określone na podstawie art. 28f ust. 1 ustawy."

(str. 6 zaskarżonej interpretacji indywidualnej)

nie jest uzasadnione. Analiza treści wniosku o interpretację przemawia za uznaniem, że co najmniej elementem usługi świadczonej przez Skarżącą w przyszłości, organizowanej dla osób niebędących podatnikami podatku od towarów i usług" i nazwanej we wniosku jako: "obsługa jachtu", "rejs stażowy, szkoleniowo-stażowy w formie ekspedycji" jest właśnie transport osób. Niewątpliwie mowa, bowiem we wniosku o przemieszczaniu osób na pokładzie jachtu: z portu zaokrętowania do portu wyokrętowania, (rejsie) pomiędzy portami krajów spoza UE. Tym samym niewątpliwie zaokrętowani pasażerowie maja być transportowani na pokładzie jachtu – już sam wyraz rejs jest synonimem podróży, a więc przemieszczania się: rejs «podróż, którą odbywa statek wodny lub powietrzny» (https://sjp.pwn.pl/slowniki/rejs.html).

Inną kwestią z kolei jest to, czy rejs opisany we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej sprowadza się wyłącznie do przetransportowania pasażerów z miejsca na miejsce – tak to widzi Wnioskodawca w treści skargi. Sąd nie zgadza się z takim stanowiskiem Spółki mając na uwadze treść samego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Mowa w nim, bowiem o tym, że:

"... osoby uczestniczące w rejsach będą okrętowani jako członkowie załogi. (...) Osoby uczestniczące w rejsie będą tworzyły załogę jachtu i wykonywały obowiązki załogi (np. wachty nawigacyjne, pomoc przy żaglach, praca przy cumowaniu, czy w kuchni) ... . Poza przemieszczaniem się jachtem pomiędzy różnymi miejscami, uczestnicy rejsu będą także na nim zakwaterowani (w kabinach). Będą mieszkać i nocować na jachcie kilkanaście lub kilkadziesiąt dni."

(str. 3 formularza ORD-IN i str. 3-4 uzupełnienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej pismem z 3 stycznia 2019 r.)

Tym samym nie można przyjąć, by z wniosku o wydanie interpretację indywidualnej wynikało, że Spółka przedstawiła zdarzenie przyszłe w którym:

"Transport osób nie jest (...) w tym przypadku jedynie elementem szerszej usługi, a jej elementem głównym, wręcz jedynym. (...) Jedynym de facto zobowiązaniem uczestników rejsu jest zobowiązanie do podporządkowania się poleceniom kapitana, co jest oczywiste w każdym przypadku przewozów morskich lub lotniczych. Uczestnicy nie będą zobowiązania do wykonywania konkretnych prac na łodzi."

(str. 8 skargi)

Sąd uznaje, że cytowane twierdzenie o jedynym elemencie usługi w postaci transportu pasażerów nie tylko nie jest "oczywiste" lecz stoi w sprzeczności z treścią wniosku Skarżącej, w tym z zacytowanym wyżej fragmentem. Związanie treścią wniosku (stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego) ma znaczenie nie tylko dla DKIS w procesie wydawania interpretacji indywidualnej, ale również Wnioskodawca skarżąc niesatysfakcjonujące Go rozstrzygnięcie nie może dokonywać modyfikacji stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

Uznając zatem, że w zakresie zdarzenia przyszłego – usługi, przedstawionego przez Spółkę, transport pasażerów jest jej elementem, koniecznym jest ocena przez DKIS wzajemnych relacji tego elementu z pozostałymi elementami opisanymi we wniosku o wydanie interpretacji w kontekście miejsca świadczenia usług. DKIS w sposób arbitralny oderwany od treści wniosku dokonał, bowiem wyłączenia transportu pasażerów poza zakres opisanej we wniosku o interpretację usługi. W konsekwencji Organ niewłaściwie zastosował przepisy prawa materialnego tj. art. 28c ust. 1 i 28f ust. 1 uVAT uznając, że w przedstawionym przez Skarżącą we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej zdarzeniu przyszłym nie występuje usługa transportu pasażerów, co uzasadnia uchylenie zaskarżonej interpretacji w oparciu o art. 146 § 1, w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.

O kosztach Sąd orzekł w oparciu o art. 200, art. 205 § 2 uwzględniając wpis od skargi, opłatę od pełnomocnictwa oraz wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika.