Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 291/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-04-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3 i § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. B. na postanowienie Wojewody z dnia [...] lutego 2017 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia odrzucić skargę. /-/ T. Świstak


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] 2017 r., Nr [...] Wojewoda stwierdził niedopuszczalność odwołania R. B. od decyzji Starosty [...] nr [...], z dnia [...] 2016 r., znak: [...] zatwierdzającej projekt i udzielającej pozwolenia na budowę stacji GPO [...] kV W. .

Skarżący wniósł skargę na w/w postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.

Pismem z dnia 27 marca 2017 r. skarżący został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi przez złożenie 7 odpisów skargi.

Wezwanie o uzupełnienie braków formalnych skargi skarżący odebrał osobiście w dniu 3 kwietnia 2017 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków upływał dnia 10 lipca 2017 r. W terminie tym skarżący braków nie uzupełnił.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje:

Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2016.718, dalej powoływana jako p.p.s.a.) do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.

Jeżeli pismo zawiera braki formalne – jak w niniejszej sprawie – przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienie braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

Wskazać w tym miejscu należy, iż Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 uznał, iż niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów pisma i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a, uniemożliwiającym nadanie prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów przez sąd. W uzasadnieniu uchwały stwierdza się w szczególności, że "ustawodawca nie przewidział prawnych możliwości uzupełniania braków formalnych żadnych pism procesowych przez sąd, ani nie dokonał rozróżnienia na braki "istotne" i "nieistotne", a jedynie wskazał na braki, które uniemożliwiają nadanie pismu prawidłowego biegu, co przemawia za przyjęciem ścisłej wykładni omawianych przepisów, reprezentowanej tak w judykaturze, jak i orzecznictwie". Dalej skład siedmioosobowy NSA wskazał, że rolą sądu nie jest zastępowanie strony w dokonywaniu czynności procesowych, leżących w jej interesie i stanowiących jej ustawowy obowiązek. W rozpoznawanej sprawie był to obowiązek zastosowania się do wezwania do uzupełnienia braku formalnego poprzez złożenie siedmiu odpisów skargi, do którego skarżący nie zastosował się.

W niniejszej sprawie skarżący nie nadesłał wymaganych odpisów skargi dla stron postępowania. Wyjaśnić należy, że siedmiodniowy termin wskazany w przepisach do uzupełnienia braków formalnych skargi jest terminem ustawowym, nie może być przedłużony ani skrócony i Sąd nie ma możliwości rozpoznania skargi w sytuacji, gdy strona uchybiła terminowi do dokonania czynności i nie wniosła o jego przywrócenie.

W tym stanie faktycznym, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z § 3 tego przepisu ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.

/-/ T. Świstak