Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 334/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-07-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 67 par.5, art.184, art.220
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Kmieciak po rozpoznaniu w dniu 08 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia E. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 kwietnia 2011 r., sygn. akt I SA/Wr 1608/09 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi E. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. oddział zamiejscowy w L. z dnia 03 sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2011 r., sygn.akt I SA/Wr 1608/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną skarżącej w uzasadnieniu art. 220 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.)

Skarżąca w zażaleniu na powyższe postanowienie – działając przez pełnomocnika – zarzuciła zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie prawa procesowego i materialnego. Wskazując te uchybienia wniesiono jego o uchylenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie podlega oddaleniu.

Z wniesionego przez stronę zażalenia wynika, że strona nie uiściła wpisu od skargi z winy Sądu, który nie poinformował skarżącej "o sposobie uiszczenia wpisu natomiast wydał postanowienie o odrzuceniu wniesionej skargi jako nieopłaconej".

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zarzuty strony są nieuzasadnione. Z akt sprawy wynika, że strona złożyła wniosek o udzielenie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu postanowieniem z dnia 17 stycznia 2011 r., sygn.akt I SA/Wr 1608/09, odmówił stronie przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Po rozpoznaniu sprzeciwu nazwanego "zażaleniem" na powyższe rozstrzygnięcie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił przyznania prawa pomocy. Postanowienie to zostało Doręczone pełnomocnikowi skarżącej – doradcy podatkowemu – w dniu 09.03.2011 r. W piśmie z dnia 18.02.2011 r. (data nadania 18.03.2011) skierowanym do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego we Wrocławiu strona osobiście zwróciła się do Sądu z wnioskiem o podanie numeru konta bankowego w celu dokonania wpisu sądowego. Zarządzeniem z dnia 21 marca 2011 r. (data otrzymania przez pełnomocnika skarżącej 29.03.2011 r.) Przewodniczący Wydziału I wezwał pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego, podając sposób uiszczenia wpisu (kasa Sądu lub wskazany przez Sąd rachunek bankowy) w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.

W związku z nieuiszczeniem wpisu Sąd zaskarżonym postanowieniem odrzucił skargę kasacyjną.

Nie można więc zgodzić się z argumentacją przedstawioną w zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi, iż strona nie została poinformowana o sposobie uiszczenia wpisu. Zarządzenie zawierające wezwanie do uiszczenia wpisu zostało skierowane prawidłowo do pełnomocnika skarżącej zgodnie z art. 67 § 5 p.p.s.a. Jakkolwiek kwestie uiszczania opłat sądowych są indywidualnie ustalane między stroną a jej pełnomocnikiem, to zważywszy na treść zarządzenia z dnia 21 marca 2011 r. trudno przypisać mu braki, o których pisze pełnomocnik skarżącej. Strona była prawidłowo reprezentowana przez swojego pełnomocnika oraz prawidłowo poinformowana przez Sąd o sposobie uiszczenia wpisu. Brak uiszczenia stosownej opłaty w sposób wskazany w zarządzeniu z dnia 21 marca 2011 r. musiał skutkować – zgodnie z art. 220 p.p.s.a., odrzuceniem skargi kasacyjnej.

Z tych względów na podstawie art. 184 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.