Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1859/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Powołane przepisy: article: art. 246  par. 1  pkt 1  w zw.  z  art. 258  par. 2  pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi T.G. na Prezydenta [...] w przedmiocie : skargi na działanie organu postanawia : przyznać T.G. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

W dniu 7 października 2011 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez T.G. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych.

Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Wnioskodawca w rubryce 10. dochody nie podał jednak żadnej kwoty ani żadnego źródła dochodu z którego się utrzymuje. Wnioskodawca oświadczył jedynie, że został eksmitowany do lokalu socjalnego, za który czynsz opłaca pomoc społeczna, a on dopłaca około

40,00 złotych miesięcznie. Wyjaśnił, że utrzymuje się ze zbieractwa surowców wtórnych z czego uzyskuje dochód w wysokości kilku złotych dziennie. Dodał, że nikt mu nie pomaga.

Zarządzeniem z dnia 12 października 2011 r. wezwano wnioskodawcę do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez podanie wysokości miesięcznego dochodu jaki obecnie uzyskuje z tytułu zbieractwa surowców wtórnych oraz wyjaśnienia, czy oprócz dochodu uzyskiwanego z tytułu zbieractwa surowców wtórnych uzyskuje jakikolwiek inny dochód np. z tytułu podejmowanych prac dorywczych, sezonowych, umów zlecenia, o dzieło, itp. jeśli tak, należało wskazać wysokość uzyskiwanego dochodu oraz tytuł z którego jest on uzyskiwany. Zwrócono się do wnioskodawcy z

zapytaniem jaką kwotę miesięcznie przeznacza na bieżące potrzeby życia codziennego, tj. na zakup żywności, odzieży, środków chemicznych oraz jakie ponosi koszty związane z utrzymaniem lokalu socjalnego w którym zamieszkuje, (np. z tytułu opłat za czynsz, energię elektryczną, wodę, gaz, itp.) należało je wyszczególnić i podać ich wysokość.

W dniu 31 października 2011 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęły żądane wyjaśnienia nadesłane w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Z nadesłanych do sprawy dodatkowych wyjaśnień wynika, że jedynym

źródłem utrzymania wnioskodawcy jest dochód uzyskiwany ze zbieractwa surowców wtórnych wynoszący miesięcznie około 150,00 do 200,00 złotych. Wnioskodawca

wyjaśnił, że ponosi jedynie koszty związane z opłatą za energię elektryczną w wysokości około 30,00 złotych miesięcznie, gdyż czynsz w który wliczone są także koszty zużycia wody opłaca pomoc społeczna, a gazu nie posiada. Wnioskodawca oświadczył, iż nadal mieszka w lokalu socjalnym do którego został eksmitowany.

Z nadesłanych w dniu 7 listopada 2011 r. (data stempla biura podawczego) do spraw o sygn. akt VII SA/Wa 677/11 oraz o sygn. akt VII SA/Wa 678/11 dodatkowych wyjaśnień wynika, że na bieżące potrzeby życia codziennego pozostaje wnioskodawcy około 120,00 złotych miesięcznie i kwota ta jest w całości przeznaczana na zakup żywności. Wnioskodawca oświadczył, iż nie kupuje

artykułów chemicznych oraz odzieży, gdyż posiada ich zapas, jaki otrzymał od krewnych.

W niniejszej sprawie zważono, co następuje :

Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek.

Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. W niniejszej sprawie wnioskodawca wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy

osobie fizycznej w zakresie całkowitym dotyczącym w niniejszej sprawie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak

wynika z powołanych przepisów ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie.

Oceniając sytuację finansową wnioskodawcy uznano, że wykazał on, iż zachodzą przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Stwierdzono, że wnioskodawca utrzymujący się samodzielnie jedynie z niewielkich dochodów uzyskiwanych ze zbioru surowców wtórnych oraz przy pomocy opieki społecznej nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego jak również ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Uznano, że sytuacja materialna w jakiej obecnie znajduje się wnioskodawca, a w szczególności brak stałego źródła dochodu, jest na tyle trudna, iż uzasadnia przychylenie się do wniosku

i przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od koszów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.

Mając na uwadze powyższe, oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.