Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2750/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-04-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 48 ust. 1
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Ewa Machlejd, Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi I. K. i J. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, a także postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2011 r., Nr [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej I. K. kwotę 260 zł (dwieście sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego i na rzecz skarżącego J. G. kwotę 500 zł (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] września 2011 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania I.K. oraz J. G., utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2012 r., nr [...], w przedmiocie nakazania wykonania rozbiórki budynku gospodarczo – usługowego o wymiarach 14,07m x 8,43m i 7,04m x 11,77 (powierzchnia zabudowy 201,472), parterowego nie podpiwniczonego, budowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę na działce nr ew. [...] położonej w S. przy ulicy W..

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania z którego wynika, iż decyzją Starosty [...] z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] zatwierdzono projekt budowlany i udzielono I. K. oraz J. G. pozwolenia na wykonanie robót budowlanych polegających na wymianie stropu z drewnianego na żelbetowy i przebudowie dachu na budynku usługowym, na działce nr ew. [...] położonej w S. przy ulicy W..

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] w trakcie przeprowadzonych oględzin stwierdził, iż inwestorzy odstąpili w sposób istotny od warunków pozwolenia Starosty [...] z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] wykonując nowe ściany wewnętrzne i zewnętrzne jako murowane z cegły ceramicznej ułożone według wyjaśnień inwestorów na istniejących fundamentach muru pruskiego.

W wyniku powyższych ustaleń organ nadzoru budowlanego stopnia powiatowego postanowieniem z dnia [...] listopada 2010r, nr [...] wstrzymał prowadzenie robót budowlanych oraz nałożył na inwestorów obowiązek dostarczenia w zakreślonym terminie inwentaryzacji geodezyjnej i budowlanej wykonanych robót oraz ekspertyzy technicznej.

W wyniku rozpoznania zażalenia inwestorów [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...], uchylił w całości postanowienie PINB w [...] z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 czerwca 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 850/11, oddalił skargi I. K. J. G. na postanowienie organu II instancji z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...].

Ponownie rozpatrując sprawę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...].08.2011r, nr [...] umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie dotyczące prowadzenia robót w sposób istotnie odbiegający od warunków pozwolenia Starosty [...] z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] i wszczął z urzędu postępowanie w sprawie budowy budynku gospodarczo-usługowego bez wymaganego pozwolenia na budowę.

Postanowieniem z dnia [...] października 2011 r., nr [...] , PINB w [...] na podstawie art. 48 ust 2 i 3 Prawa budowlanego wstrzymał roboty budowlane prowadzone przy przedmiotowym budynku i nałożył na inwestorów obowiązek przedstawienia w zakreślonym terminie wskazanych dokumentów.

Wobec niewypełnienia przez zobowiązanych ww. obowiązków PINB w [...] decyzją z dnia [...] maja 2012 r., nr [...], nałożył na inwestorów obowiązek wykonania rozbiórki przedmiotowego budynku.

Rozpoznając odwołanie inwestorów od wskazanej wyżej decyzji rozbiórkowej organ odwoławczy stwierdził, iż materiał dowodowy zebrany w toku całego postępowania dowodowego jednoznacznie wskazuje, iż inwestor realizując sporną inwestycję znacznie przekroczył zakres robót, jakie przewiduje wydane przez Starostę [...] pozwolenie z dnia [...] maja 2010 r., nr [...], na wykonanie robót budowlanych. Na mocy tego pozwolenia inwestor miał wykonać roboty budowlane polegające na wymianie stropu z drewnianego na żelbetowy oraz dokonać przebudowy dachu przedmiotowego budynku. Tymczasem zakres zrealizowanych prac wskazuje, iż powstaje nowy budynek, na którego inwestorzy nie uzyskali stosownego pozwolenia na budowę.

Inwestorzy wybudowali nowe ściany obok istniejących ścian muru pruskiego, a projekt budowlany z wyjątkiem ściany wschodniej, nie przewidywał budowy innych nowych ścian.

Zdaniem organu odwoławczego takie roboty budowlane stanowią o realizacji nowego obiektu budowlanego. Z projektu budowlanego nie wynika jakie ściany istniały na etapie projektowania przebudowy. Jednak oświadczenia kierownika budowy, jak i autorów projektu budowlanego są zgodne co do tego, iż zanim przystąpiono do robót budowlanych w oparciu o pozwolenie na budowę istniały już fundamenty betonowe, częściowo żelbetowe. Nie stanowiły one fragmentów muru pruskiego – jak wskazała pełniąca przez określony czas kierownik budowy. Oświadczenia te wskazują także, iż zanim powstał projekt budowlany inwestor wykonał już od strony wewnętrznej muru pruskiego, murowane ściany z pustaka i ściany nośne z których część została wykonana z gazobetonu i cegły pełnej, natomiast od strony zachodniej budynku ściany te były częściowo otynkowane.

Zdaniem organu odwoławczego decyzja Starosty [...] z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] o pozwoleniu na budowę, nie może być uznana jako legitymacja uprawniająca inwestora do wykonywania robót budowlanych nie tylko w szerszym zakresie niż uzyskane pozwolenie na budowę, co przede wszystkim polegających na budowie od podstaw nowego obiektu budowlanego.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, iż "stanowisko organu odwoławczego dotyczące konieczności zastosowania w niniejszej sprawie procedury opisanej w art. 48 ustawy Prawo budowlane z 1994r, wyrażone uprzednio w postanowieniu z dnia [...].01.2011r, Nr [...] nie zostało podważone w zapadłym w niniejszej sprawie wyroku WSA w Warszawie z dnia 22 czerwca 2011r, sygn. akt VII SA/Wa 850/11, co stanowi o właściwym zastosowaniu trybu legalizacji omawianego obiektu".

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podkreślił, iż inwestorzy pomimo wielokrotnych wezwań ze strony PINB w [...] nie przedstawili stosownych dokumentów umożliwiających przeprowadzenie procedury legalizacyjnej dlatego uzasadnione jest nakazanie rozbiórki przedmiotowego obiektu.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wnieśli oddzielnie J. G. i I. K. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika.

J. G. wniósł o unieważnienie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji wraz z zasądzeniem zwrotu kosztów postępowania.

Skarżący podniósł, iż na działce nr ew. [...] położonej w S. przy ulicy W. nie istniał i nie istnieje budynek o wskazanych parametrach podlegający nakazowi rozbiórki.

Skarżący zarzucił niewykonalność decyzji rozbiórkowej z uwagi na brak obiektu określonego w decyzji.

I. K. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie:

1. art. 48 ust. 1 i 4 w zw. z art. 36a ust. 5 oraz w zw. z art. art. 3 pkt 7, 7a, 12 i 13 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.), poprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie, w sytuacji kiedy na podstawie całości zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz okoliczności tej sprawy w tym decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...].09.2009 r. ustalającej warunki zabudowy i decyzji Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] maja 2010 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na wykonywanie robót budowlanych, a także ze zgłoszeń robót budowlanych nie wymagających pozwolenia na budowę z dnia [...].04.2008 r., z dnia [...].09.2008 r. oraz z dnia [...].11.2008 r. - wynika, że norma art. 48 ust. 1 i 4 ustawy nie może w ogóle stanowić podstawy rozstrzygnięcia w sprawie będącej przedmiotem zaskarżanych w skardze decyzji;

2. art. 7, 76, 77 § 1, 80 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nie przeprowadzenie postępowania dowodowego w sposób bezstronny i rzetelny wskutek czego wydane decyzje nie dotyczą obiektu budowlanego istniejącego w rzeczywistości na działce nr ew. [...] i kierowany do Skarżącej nakaz rozbiórki tego obiektu (nie istniejącego na wskazanej w decyzji działce) jest niewykonalny, a ponadto poprzez niewyjaśnienie w uzasadnieniu decyzji powodów nieuwzględnienia wszystkich okoliczności istotnych dla sprawy, w tym zeznań autorów projektu, w sytuacji kiedy uwzględnienie tych wszystkich okoliczności doprowadziłoby do uchylenia decyzji organu pierwszej instancji;

3. art. 8, 9, 11 i 15 k.p.a. poprzez brak dwukrotnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy w całokształcie wszystkich jej okoliczności faktycznych i prawnych, i ograniczenie się przez organ II instancji do polemiki z zarzutami strony, a także poprzez rozpoznanie sprawy w sposób naruszający podstawowe ogólne zasady postępowania ogólnoadministracyjnego, którymi winny się kierować organy administracji w zakresie rostrzyganych przez siebie spraw;

4. art. 136 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie, polegające na niewyjaśnieniu przez organ II instancji zakresu przekazanych przez autorów projektu informacji w trakcie przesłuchania w dniu [...].10.2010 r.;

5. art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 15 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji kiedy na podstawie wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych sprawy organ II instancji winien decyzję organu I instancji uchylić.

W konkluzji skarżąca I. K. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej wraz z zasądzeniem zwrotu kosztów postępowania.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę, podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji wnosząc o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

Organy nadzoru budowlanego z naruszeniem art. 7 kpa, art. 77 kpa i art. 107 § 3 kpa, które miało istotny wpływ na wynik sprawy nie wyjaśniły dostatecznie czy w rozpoznawanej sprawie doszło do istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego w rozumieniu art. 36a Prawa budowlanego czy też do budowy od podstaw nowego obiektu budowlanego bez wymaganego pozwolenia na budowę, o którym mowa w art. 48 ustawy Prawo budowlane.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] początkowo prowadził postępowanie legalizacyjne w trybie art. 50 ustawy Prawo budowlane uznając, że część robót wykonywana była na podstawie pozwolenia udzielonego decyzją Starosty [...] z dnia [...] maja 2010 r., nr [...].

Postanowieniem z dnia [...] listopada 2010r, nr [...] wydanym na podstawie art. 50 ust 1 pkt 4 i ust 3 Prawa budowlanego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wstrzymał prowadzenie robót oraz nałożył na inwestorów obowiązek dostarczenia w zakreślonym terminie inwentaryzacji geodezyjnej i budowlanej wykonanych robót oraz ekspertyzy technicznej.

W wyniku rozpoznania zażalenia inwestorów [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...], uchylił w całości postanowienie PINB w [...] z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ odwoławczy nie podzielił stanowiska organu I instancji co do zastosowanego trybu legalizacyjnego wskazując, że jego zdaniem w przedmiotowej sprawie powinien znaleźć zastosowanie tryb postępowania przewidziany w art. 48 Prawa budowlanego.

Jednocześnie organ odwoławczy zarzucił organowi powiatowemu naruszenie przepisu art. 7 k.p.a. nakładającego obowiązek wnikliwego zbadania sprawy zarówno pod względem okoliczności faktycznych, istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, jak i zastosowania norm prawa materialnego.

Postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...], było przedmiotem kontroli sądu, który wyrokiem z dnia 22 czerwca 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 850/11 oddalił skargi I. K.i J. G..

Wyrok sądowy nie zawiera pisemnego uzasadnienia wobec czego brak jest wiążącej oceny prawnej, która wskazywałaby właściwy tryb legalizacyjny mający zastosowanie w niniejszej sprawie.

Wbrew twierdzeniom organu odwoławczego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalając skargi inwestorów nie przesądził, iż sprawa powinna toczyć się w trybie art. 48 ustawy Prawo budowlane,

Także sam organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia kasacyjnego z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] nie przesądził w jakim trybie legalizacyjnym należy prowadzić sprawę dotyczącą spornej inwestycji zarzucając organowi I instancji naruszenie przepisu art. 7 k.p.a. nakładającego obowiązek wnikliwego zbadania sprawy zarówno pod względem okoliczności faktycznych, istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, jak i zastosowania norm prawa materialnego.

Również w odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wyjaśnił, że ustalenia dokonane przez organ I instancji budziły wątpliwości organu odwoławczego. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, iż "organ I instancji w toku prowadzonego postępowania nie ustalił bezsprzecznie czy istnieją przesłanki do zastosowania art. 50 ust 1 pkt 4 i ust 3 Prawa budowlanego, a wydał rozstrzygnięcie w oparciu o ten przepis".

Ponownie rozpatrując sprawę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nie przeprowadził żadnego postępowania wyjaśniającego w sprawie robót budowlanych prowadzonych w sposób istotnie odbiegający od warunków określonych w pozwoleniu na budowę lecz decyzją z dnia [...].08.2011r, Nr [...] umorzył prowadzone postępowanie jako bezprzedmiotowe.

Następnie wszczął postępowanie w sprawie budowy budynku usługowo-gospodarczego bez wymaganego pozwolenia na budowę i wdrożył postępowanie naprawcze w oparciu o przepis art. 48 Prawa budowlanego.

Z uzasadnienia decyzji z dnia [...].08.2011r, Nr [...] o umorzeniu postępowania prowadzonego w trybie art. 50 Prawa budowlanego jako bezprzedmiotowego wynika, że organ I instancji zastosował się do wskazówek organu odwoławczego zawartych w postanowieniu kasacyjnym z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...], a ponadto był związany wyrokiem WSA co do dalszego prowadzenia postępowania.

W ocenie sądu przedstawione działanie organu I instancji należy uznać za wadliwe.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nie przeprowadził żadnego postępowania mającego na celu wyjaśnienie czy inwestorzy odstąpili w sposób istotny od warunków pozwolenia na budowę, czy też wybudowali od podstaw nowy obiekt.

Nie można także zgodzić się z organem, iż wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 850/11 w sposób wiążący dla organu przesądził tryb postępowania legalizacyjnego, które powinno toczyć się zgodnie z art. 48 ustawy Prawo budowlane.

Jak już wyżej wskazano, wyrok sądu nie zawierał wiążącej oceny prawnej natomiast organ odwoławczy uchylając postanowienie PINB w [...] z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] nakazał wnikliwie zbadać sprawę zarówno pod względem okoliczności faktycznych, istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, jak i zastosowania norm prawa materialnego.

Pomimo braku wyjaśnienia sprawy przez organ I instancji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaakceptował wdrożoną przez PINB w [...] procedurę legalizacyjną przewidzianą w art. 48 Prawa budowlanego.

Uzasadniając stanowisko dotyczące zastosowania procedury legalizacyjnej przewidzianej w art. 48 Prawa budowlanego organ odwoławczy stwierdził, iż takie stanowisko wyraził w postanowieniu z dnia [...] stycznia 2011r, Nr [...] i nie zostało ono podważone w zapadłym w niniejszej sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 850/11.

Ponownie należy wskazać, iż wyrok sądu nie zawierał wiążącej oceny prawnej, natomiast organ odwoławczy uchylając postanowienie PINB w [...] z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] wyraził swój pogląd dotyczący zastosowania w niniejszej sprawie trybu legalizacyjnego przewidzianego w art. 48 Prawa budowlanego nakazując jednocześnie wnikliwie zbadać sprawę zarówno pod względem okoliczności faktycznych, istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, jak i zastosowania norm prawa materialnego.

Uzasadnienie organu odwoławczego dotyczące prawidłowości zastosowania procedury legalizacyjnej przewidzianej w art. 48 Prawa budowlanego nie jest jednoznaczne (uzasadnienie zaskarżonej decyzji z dnia [...] września 2011 r., nr [...]).

Z jednej strony bowiem organ odwoławczy stwierdza, że "materiał dowodowy zebrany w toku całego postępowania dowodowego wskazuje jednoznacznie, iż inwestor realizując sporną inwestycję znacznie przekroczył zakres robót, jakie przewiduje pozwolenie na wykonanie robót budowlanych, udzielone inwestorowi przez Starostę [...] ( decyzja nr [...] z dnia [...]maja 2010r )".

Natomiast z drugiej strony organ odwoławczy stwierdza, że "zakres zrealizowanych prac wskazuje na fakt, iż powstaje nowy budynek, na którego budowę inwestorzy nie uzyskali stosownego pozwolenia na budowę".

Organ odwoławczy przyjmując, że inwestor wykonał od podstaw nowy obiekt nie wyjaśnił zakresu robót przewidzianych w pozwoleniu na budowę i określonych w dzienniku budowy jako roboty nie stanowiące istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego.

Projekt budowlany zatwierdzony decyzją Starosty [...] z dnia [...] maja 2010r, nr [...] pozwalał na wykonanie robót budowlanych polegających na wymianie stropu z drewnianego na żelbetowy i przebudowie dachu na budynku usługowym, konstrukcji szkieletowo drewnianej wypełnionej cegłą pełną tzw. mur pruski.

Z opisu technicznego do projektu przebudowy stropu i dachu wynika, że istniejące ściany konstrukcyjne w części zostały wymienione, a w części wzmocnione podczas poprzednich remontów. Zakres projektowanych robót przewidywał rozbiórkę dachu i części ścian muru pruskiego (ściana wschodnia) oraz części do poziomu wieńca stropowego.

Z zapisów dziennika budowy wynika, że w trakcie rozbiórki ściany wschodniej w celu zachowania stateczności budynku wymieniono część ścian do poziomu stropu i przedmiotowe roboty zostały zakwalifikowane przez projektanta jako nie stanowiące istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego.

W trakcie wykonywania robót kierownik budowy stwierdził, że drewniane konstrukcje poziome i pionowe rozebranej ściany wschodniej są nierozerwalnie połączone z konstrukcją ściany południowej o jeszcze większym zniszczeniu przez korniki, grzyby oraz liczne spękania wypełnień ceglanych tzw. muru pruskiego dlatego koniecznym jest rozebranie zewnętrznej ściany elewacyjnej dla bezpieczeństwa i stateczności budynku oraz zamiana na nowy materiał budowlany.

Projektant potwierdził uszkodzenie konstrukcji ściany południowej i zlecił z uwagi na projektowane obciążenie konieczność odbudowy ściany z pustaka ceramicznego na zaprawie cementowo-wapniowej.

Twierdząc, że inwestor wykonał od podstaw nowy obiekt organ odwoławczy nie przeanalizował zakresu projektowanych robót przewidzianych w pozwoleniu na budowę oraz okoliczności zachodzących w trakcie budowy.

Inwestor konsekwentnie twierdził, iż wykonane roboty budowlane odpowiadają zakresowi udzielonego pozwolenia na budowę oraz zgody projektanta na ich wykonanie.

W trakcie postępowania legalizacyjnego inwestor wykonał obowiązek nałożony postanowieniem PINB w [...] z dnia [...] października 2011 r., nr [...], wydanym na podstawie art. 48 ust 2 i 3 Prawa budowlanego.

Mianowicie inwestor przedstawił kserokopię projektu budowlanego stanowiącego załącznik do decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2010 r., nr [...], postanowienie Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. zawierające wyjaśnienie co do treści decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzję o warunkach zabudowy, oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Powyższych dokumentów organ nie uznał jako wypełniających obowiązek nałożony postanowieniem PINB w [...] z dnia [...] października 2011 r., nr [...].

W konsekwencji przyjmując, że inwestor nie wykonał nałożonego obowiązku wydał zaskarżoną decyzję rozbiórkową.

W rozpoznawanej sprawie organy przedwcześnie rozpoznały sprawę w świetle art. 48 Prawa budowlanego.

Trafne są zarzuty skargi dotyczące zastosowania przez organy nadzoru budowlanego wadliwego trybu legalizacyjnego.

Organy nadzoru budowlanego z naruszeniem zasad określonych w art. 7 k.p.a. art. 77 § 1 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. nie wyjaśniły czy inwestor dokonał istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego w rozumieniu art. 36a Prawa budowlanego, czy też dokonał budowy obiektu budowlanego bez wymaganego pozwolenia na budowę, o którym mowa w art. 48 ustawy Prawo budowlane.

Bez dokładnego przeanalizowania zakresu projektowanych robót przewidzianych w pozwoleniu na budowę oraz okoliczności zachodzących w trakcie budowy nie można było przyjąć trybu legalizacyjnego o którym mowa w art. 48 Prawa budowlanego.

Od powyższego ustalenia zależy prawidłowość zastosowania odpowiedniego trybu legalizacyjnego.

Trafny jest także zarzut błędnego określenia budynku podlegającego rozbiórce.

Z akt sprawy wynika, że na działce inwestycyjnej nr ew. [...] nie istnieje budynek o wskazanych przez organ parametrach natomiast jest posadowiony budynek usługowy o powierzchni zabudowy 336,6 m2, którego częścią jest budynek podlegający rozbiórce.

Z uwagi na brak dokładnego wyjaśnienia sprawy, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.

Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku na podstawie art. 152 w/w ustawy, orzeczenie o kosztach znajduje oparcie w art. 200 w/w ustawy.