Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 887/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-08-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Skarżony organ: Prezes Agencji Rynku Rolnego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Stopczyński (spr.), Sędziowie asesor WSA Danuta Szydłowska,, sędzia WSA Anna Szymańska, Protokolant Anna Mruk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 sierpnia 2006 sprawy ze skargi P. W. na postanowienie Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie zmniejszenia indywidualnej ilości referencyjnej dostaw oddala skargę


UZASADNIENIE

UZASADNIENIE POSTANOWIENIA O PRZYWRÓCENIU TERMINU DO WNIESIENIA SKARGI

W skardze na postanowienie Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] skarżący P. W. zawarł jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podnosząc, iż został błędnie pouczony o możliwości zaskarżenia w/w postanowienia.

Poinformowano go bowiem, iż od tegoż postanowienia przysługuje zażalenie do ministra właściwego do spraw rynków rolnych, które należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Agencji Rynku Rolnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia stronie. Zgodnie z zamieszczonym pouczeniem skarżący wniósł zażalenie jednakże okazało się, iż Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi stwierdził jego niedopuszczalność podnosząc, iż postanowienie z dnia [...] stycznia 2006 r. (nr [...]) mogło być kwestionowane jednakże w następstwie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie zaś zażalenia.

Zarówno w uzasadnieniu postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność podnosząc, iż postanowienie z dnia [...] stycznia 2006 r. (nr [...]) mogło być kwestionowane jednakże w następstwie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie zaś zażalenia. Zarówno w uzasadnieniu postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność zażalenia jak w odpowiedzi na skargę przyznano, iż P. W. został pouczony w sposób błędny o przysługującym mu środku odwoławczym.

Sąd zważył, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest uzasadniony jako, że skarżącemu udzielono błędnego pouczenia co do sposobu oraz terminu zaskarżenia postanowienia z dnia [...] stycznia 2006 r. (Nr 14/2006).

Jak wynika z okoliczności sprawy strona zastosowała się do tego pouczenia. Oznacza to, iż nie można przypisać jej winy w uchybieniu terminu do wniesienia właściwego środka odwoławczego. Strona nie może bowiem ponosić negatywnych konsekwencji, których źródłem jest niekompetencja organu i które nie wynikają z jej świadomego działania bądź zaniechania.

Podstawą rozstrzygnięcia Sądu jest przepis art. 86 ۧ§ 1 ppsa.

IV SA/WA 887/06

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] Prezes Agencji Rynku Rolnego odmówił P. W. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w W. z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr. [...] wydanej w sprawie zmniejszenia indywidualnej ilości referencyjnej dostaw.

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia wskazano, że stosownie do art. 58 § 1 i 2 kpa w razie uchybienia terminu należy go przywrócić na prośbę zainteresowanego jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy, przy czym prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny jego uchybienia. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności dla której określony był termin.

Samo wniesienie prośby przez zainteresowanego nie jest jednak wystarczającą przesłanką do przywrócenia terminu. Do dokonania czynności procesowej koniecznym jest bowiem także uprawdopodobnienie przez zainteresowanego, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu.

Kryterium braku winy jako przesłanka przywrócenia terminu wiąże się więc z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć.

W ocenie organu w niniejszej sprawie prośba o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji organu I – ej instancji nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem skarżący podnosi, iż nie był w stanie zachować terminu ponieważ oczekiwał na uzyskanie zaświadczenia lekarsko - weterynaryjnego. Zdaniem organu ta okoliczność nie stanowiła jednak przeszkody uniemożliwiającej wniesienie odwołania w terminie. Strona mogła bowiem je wnieść, a następnie w toku postępowania odwoławczego uzupełnić materiał dowodowy wspomnianym zaświadczeniem.

W skardze na powyższe postanowienie P. W. zarzucił organowi m.in. naruszenie art. 7, 9 oraz 10 § 1 kpa przez brak podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w szczególności przez zaniechanie wezwania strony do złożenia wyjaśnień co do przyczyn niezachowania terminu do wniesienia odwołania, oraz przez rażące naruszenie obowiązku zapewnienia stronie skarżącej możliwości czynnego udziału w sprawie co miało istotny wpływ na wynik postępowania.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

W uzasadnieniu skargi podkreślił, iż odwołanie od decyzji organu I – ej instancji nie zostało złożone przez niego z przyczyn losowych. Sprawami dotyczącymi indywidualnej ilości referencyjnej zajmowała się jedynie matka skarżącego. Pracownicy ARR poinformowali ją, że na okoliczność zmniejszenia pogłowia bydła z powodu upadku potrzebne jest stosowne zaświadczenie.

Zaświadczenie takie skarżący uzyskał w dniu 18 października 2005 r., zaś odwołanie od decyzji organu organ I – ej instancji złożył w dniu następnym tj. 19 października 2005 r.

Z treści zaświadczenia wynikało, iż istotnie z gospodarstwie skarżącego miały miejsce liczne upadki krów mlecznych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Sąd zaważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona.

Warunkiem niezbędnym pozwalającym na merytoryczne rozpatrzenie odwołania jest wniesienie go w terminie.

W przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości fakt, iż decyzję organu I – ej instancji skarżący otrzymał w dniu 26 sierpnia 2005 r. Z treści tej decyzji wynikało to jaki jest sposób oraz termin jej zaskarżenia. Faktu stosownego pouczenia w tym przedmiocie skarżący nie kwestionuje. Poza sporem pozostaje również fakt, iż stosowne odwołanie od tejże decyzji zostało złożone w dniu 19 października 2005 r., a więc po upływie ustawowego terminu pozwalającego na skuteczne zaskarżenie.

Złożenie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania powyższej czynności nie mogło być skuteczne, albowiem ów wniosek nie spełniał wymogów jakie stawia przepis art. 58 § 1 kpa.

Organ administracji publicznej jest obowiązany przywrócić termin gdy zostaną spełnione łączne przesłanki:

1. uchybienie terminowi nastąpiło bez winy zainteresowanego, a brak winy został przez niego uprawdopodobniony,

2. zainteresowany złożył wniosek o przywrócenie terminu w ciagu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu,

3. zainteresowany dopełnił czynności dla, której określony był termin jednocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu.

Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, iż przesłanki wymienione w punktach 1 i 2 nie zostały spełnione.

Jak słusznie podkreślił organ oczekiwanie na zaświadczenie lekarsko – weterynaryjne nie stanowiło przeszkody uniemożliwiającej wniesienie odwołania w terminie, wszak strona mogła wnieść odwołanie bez jakichkolwiek przeszkód, a w toku postępowania odwoławczego uzupełnić materiał dowodowy przez załączenie tegoż zaświadczenia.

Przy ocenie braku winy organ administracji powinien bowiem przyjąć tzw. obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przy zastosowaniu tego miernika przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W konsekwencji pojęcie braku winy w niedopełnieniu czynności procesowej w terminie obejmuje w zasadzie istnienie jedynie siły wyższej.

Jako przykłady niezawinionego niedopełnienia czynności procesowych w terminie doktryna prawa administracyjnego, oraz orzecznictwo wskazują m.in. obłożną chorobę strony, niedoręczenie stronie zapadłej decyzji, doręczenie decyzji bez pouczenia o przysługujących środkach odwoławczych, względnie z pouczeniem o charakterze błędnym.

"Przyczyna" wskazana przez skarżącego w żaden sposób nie może być uznana za uzasadniającą przywrócenie terminu. W realiach przedmiotowej sprawy jest ona de iure przyczyną nieistniejącą.

Powyższe uzasadnia konieczność oddalenia skargi na podstawie art. 151 ppsa.