Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 232/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2020-12-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: *Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw. z art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Z. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 lipca 2020 r., sygn. akt IV SA/Wr 232/20 odrzucające skargę kasacyjną Z. R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 czerwca 2020 r., sygn. akt IV SA/Wr 232/20 odrzucającego skargę Z. R. na decyzję Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 10 lipca 2020 r., sygn. akt IV SA/Wr 232/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną Z. R. (dalej: skarżący, strona) wniesioną na opisane w sentencji postanowienie odrzucające jego skargę w niniejszej sprawie.

Pismem z dnia 17 sierpnia 2020 r., zatytułowanym jako "skarga", strona podniosła, że wniesione przez niego podanie z dnia 6 lipca 2020 r., zakwalifikowane jako skarga kasacyjna, w istocie było zażaleniem. Zatem fakultatywna ocena Sądu zawarta

w postanowieniu z dnia 10 lipca 2020 r. mija się z faktami, w konsekwencji czego wniesione zażalenie pozostaje w dalszym ciągu nierozpoznane.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej u.p.p.s.a.), zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego.

Ponadto zgodnie z art. 175 § 2 – 3 w zw. z art. 194 § 4 u.p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia zażalenia w stosunku do postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej jest również sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Nadto w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, a także w sprawach własności przemysłowej zażalenie może być sporządzone również odpowiednio przez doradcę podatkowego bądź rzecznika patentowego.

Przymusu adwokacko-radcowskiego nie stosuje się poza tym wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej.

W niniejszej sprawie w piśmie z dnia 17 sierpnia 2020 r. skarżący zakwestionował sposób rozpatrzenia przez tutejszy Sąd jego podania z dnia 6 lipca 2020 r., potraktowanego jako skarga kasacyjna, a następnie odrzuconego postanowieniem

z dnia 10 lipca 2020 r., sygn. akt IV SA/Wr 232/20. Z puntu widzenia procesowego pisma tego – nawet wbrew oczekiwaniom skarżącego – nie można było zatem potraktować inaczej, jak zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Jest to bowiem jedyny dopuszczony aktualnie przez obowiązujące przepisy środek odwoławczy służący stronom postępowania sądowego do kwestionowania tego typu orzeczeń.

Zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną nie może być jednak wywiedzione przez każdą ze stron osobiście. Musi ono zostać sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika, którym z uwagi na przedmiot sprawy mógł być wyłącznie adwokat bądź radca prawny. O wymogu tym skarżący został prawidłowo pouczony w momencie doręczenia mu zakwestionowanego orzeczenia (punkt czwarty pouczenia zawartego w piśmie z dnia 21 lipca 2020 r.).

Skoro skarżący nie zastosował się do powyższego pouczenia i osobiście wywiódł zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, należało je uznać

za niedopuszczalne. Stosownie zaś do treści art. 178 w zw. z art. 197 § 2 u.p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, wniesione zażalenie należało odrzucić na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 u.p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia.