Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 633/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2010-07-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 2, art. 246 par. 1 pkt 1 i 2, art. 255
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Agnieszka Bińczyk po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia odmówić przyznania skarżącemu prawa pomocy.


UZASADNIENIE

We wniosku z dnia "[...]", złożonym na urzędowym formularzu, A. B. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]". W uzasadnieniu podniósł, iż po poniesieniu wszystkich opłat "na życie" pozostaje mu "[...]". Zarabia "[...]" netto, wydatki na szkołę wynoszą "[...]", stancję – ok. "[...]", telefon – "[...]" i bilet sieciowy – "[...]". Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący prowadzi 1-osobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych. Źródłem jego dochodu jest wynagrodzenie za pracę w kwocie "[...]" brutto.

Pismem z dnia "[...]", skarżący wezwany został do uzupełnienia braku formalnego wniosku poprzez wypełnienie lub skreślenie rubryki nr 7.1. (pozycji "nieruchomość rolna") oraz do złożenia w wyznaczonym terminie wymienionych w tym piśmie dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych, w tym dokumentu, z którego wynika wysokość netto jego dochodu oraz oświadczenia, wskazującego ponoszone przez niego miesięcznie wydatki i ich przeznaczenie (w uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł bowiem, iż ponosi wymienione w nim wydatki w łącznej kwocie "[...]", a "na życie" pozostaje mu "[...]". W sumie stanowi to kwotę "[...]" podczas, gdy wykazany dochód wynosi wyłącznie "[...]"). Skarżący wezwany został ponadto do przedłożenia dodatkowego oświadczenia, dotyczącego wydatków na szkołę oraz dokumentów, potwierdzających wysokość tych wydatków oraz wydatków na stancję, a także wyciągów z posiadanych przez niego rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych, z okresu ostatnich trzech miesięcy. Skarżący pouczony został jednocześnie, iż nieprzedłożenie w wyznaczonym terminie żądanych dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych może stanowić podstawę odmowy przyznania prawa pomocy.

W odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie skarżący przedłożył uzupełniony formularz wniosku, w którym rozszerzając zakres dotychczasowego żądania, wniósł dodatkowo o ustanowienie adwokata. Skarżący skreślił pozycję "nieruchomość rolna" w rubryce nr 7.1., a w rubryce nr 5 podniósł, iż po wszystkich opłatach zostaje mu "na życie" ponad "[...]". Do wniosku skarżący załączył oświadczenie z dnia "[...]", zgodnie z którym zarabia "[...]" netto i ponosi wydatki na wynajmowany pokój w kwocie "[...]", szkołę – "[...]", bilet sieciowy – "[...]" oraz telefon – "[...]". "Na życie" pozostaje mu "[...]". Dodał, iż nie posiada żadnych oszczędności, lokat bankowych i nieruchomości rolnych. Skarżący załączył ponadto kserokopie: umowy o pracę, umowy najmu lokalu mieszkalnego, umowy świadczenia kursu "[...]", umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych, biletu sieciowego i znaczków za cztery miesiące oraz wyciągu z rachunku bankowego za okres od "[...]" do "[...]".

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, następuje jeśli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje natomiast, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Z treści przytoczonych przepisów wynika, że w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy, to na stronie spoczywa ciężar wykazania, iż znajduje się w sytuacji uprawniającej ją do otrzymania prawa pomocy. To strona ma zatem przekonać Sąd, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek, czy też tylko niektórych kosztów postępowania. Składając formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, powinna tym samym skrupulatnie go wypełnić, a w sytuacji, gdy zawarte w nim oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach okaże się, w ocenie Sądu, niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości (art. 255 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), przedłożyć dodatkowe oświadczenia i dokumenty źródłowe pozwalające na zweryfikowanie złożonego przez nią oświadczenia i dokonanie oceny jej rzeczywistej sytuacji materialnej.

W niniejszej sprawie, w związku z koniecznością wyjaśnienia wątpliwości, jakie powstały na tle złożonego przez skarżącego we wniosku oświadczenia w zakresie wysokości dochodu i ponoszonych wydatków oraz uzupełnienia informacji na temat jego sytuacji finansowej, skierowane zostało do niego wezwanie z dnia "[...]". Dodatkowe oświadczenie oraz dokumenty źródłowe, złożone przez skarżącego w odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie, nie wyjaśniają jednak wszystkich wątpliwości co do jego sytuacji finansowej, a to uniemożliwia stwierdzenie, że spełnia on przesłankę uzasadniającą przyznanie prawa pomocy, czy to w zakresie całkowitym, czy też chociażby w zakresie częściowym.

Zauważyć należy, iż na wezwanie do przedłożenia dokumentu, z którego wynika wysokość netto dochodu skarżącego, złożył on kserokopię umowy o pracę, podpisanej między nim, a Spółką A, zgodnie z którą wynagrodzenie za pracę wynosi "[...]" brutto (podstawowe), a miejscem jej świadczenia jest "[...]", oraz własne oświadczenie, iż zarabia "[...]" netto. Z wyciągu z rachunku bankowego wynika jednak, iż w "[...]" na rachunek skarżącego wpłynęła kwota "[...]" tytułem wynagrodzenia za miesiąc "[...]" od Spółki B, co nie jest zgodne z jego oświadczeniem, a do czego skarżący w żaden sposób się nie ustosunkował. W tych okolicznościach, mimo wezwania, nie można zatem ustalić w sposób jednoznaczny wysokości dochodu, jakim dysponuje miesięcznie skarżący, a tym samym także jego rzeczywistych zdolności płatniczych, tym bardziej, że skarżący nie przedłożył wyciągu z rachunku bankowego z okresu ostatnich trzech miesięcy, a jedynie za okres od "[...]" do "[...]". Dodatkowo wskazać należy, iż z przedmiotowego wyciągu wynika, iż w "[...]" skarżący dokonał wpłaty kwoty "[...]" (zlecenie stałe) na "[...]" Fundusz Inwestycyjny "[...]", co świadczy o gromadzeniu przez niego środków pieniężnych w tym funduszu, których jednak nie wykazał w rubryce nr 7.2.1. formularza wniosku. W oświadczeniu z dnia "[...]" w żaden sposób nie odniósł się również do tej okoliczności. Zauważyć również należy, iż zgodnie z przedmiotowym wyciągiem saldo początkowe wynosi "[...]", natomiast końcowe "[...]". Powyższe oznacza, że skarżący nie wykorzystuje wszystkich, znajdujących się na rachunku środków pieniężnych, a wręcz powiększa ich wysokość. Pozwala to przyjąć, że środki te stanowią oszczędności skarżącego. Skarżący nie wskazał natomiast przyczyn, dla których nie jest możliwe ich przeznaczenie na pokrycie kosztów postępowania sądowego w niniejszej sprawie.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż w warunkach niniejszej sprawy nie można ustalić w sposób jednoznaczny wysokości dochodu skarżącego oraz zasobów pieniężnych jakimi dysponuje, a w konsekwencji także tego, że nie jest on w stanie ponieść pełnych, czy też tylko niektórych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego dla siebie utrzymania. Brak dokładnych informacji na ten temat uniemożliwia bowiem ocenę jego rzeczywistych możliwości płatniczych. Nieujawnienie przez skarżącego sytuacji finansowej w pełnym zakresie uniemożliwia tym samym podjęcie korzystnego dla niego rozstrzygnięcia. Prawo pomocy jest bowiem instytucją wyjątkową i jako taka powinno być stosowne tylko w stosunku do osób, które w sposób nie budzący wątpliwości wykazały, że nie posiadają żadnych lub wystarczających możliwości sfinansowania kosztów postępowania, a zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym było i jest dla nich obiektywnie niemożliwe.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić zatem należy, że w warunkach niniejszej sprawy skarżący nie wykazał, że istnieje podstawa przyznania prawa pomocy, czy to we wnioskowanym przez niego zakresie całkowitym, czy też nawet w zakresie częściowym. W konsekwencji, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.