Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 74/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-07-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6069 Inne o symbolu podstawowym 606
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 grudnia 2004 r. sygn. akt III SA/Wr 547/04 o stwierdzeniu niewłaściwości sądu i przekazania sprawy do NSA w sprawie ze skargi J. K. w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego postanowieniami NSA OZ we Wrocławiu sygn. akt III SA/Wr 1509/03 i NSA sygn. akt GSK 638/04 , GZ 17/04 postanawia: oddalić zażalenie. U Z A S A D N I E N I E Zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 grudnia 2004 r. sygn. akt III SA/Wr 547/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał się niewłaściwym i przekazał do rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny sprawę ze skargi J. K. o wznowienie postępowań zakończonych postanowieniami Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 15 października 2003 r. i z dnia 11 grudnia 2003 r. sygn. akt II SA/Wr 1509/03 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 maja 2004 r. sygn. akt GSK 638/04 i GZ 17/04, wydanymi w sprawie ze skargi w przedmiocie wykonania wyroku sądu cywilnego, wystawiania opinii bez certyfikatów, wyegzekwowania rzeczywistych danych o zarejestrowanych wstrząsach, ukarania pracowników KGHM, pracowników naukowych uczelni i wymiaru sprawiedliwości. W uzasadnieniu postanowienia stwierdzono, że po myśli art. 275 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej skrótem p.p.s.a., "Do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów obu instancji właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie. Z cytowanego przepisu wynika – uwzględniając okoliczności niniejszej sprawy, a w szczególności powołaną przez stronę podstawę wznowienia, oraz to, iż w sprawie orzekały sądy obu instancji, a ponadto fakt zaskarżenia wszystkich orzeczeń wydanych przez te sądy, że właściwym do rozpoznania skargi J. K. o wznowienie postępowania jest Naczelny Sąd Administracyjny". Ponieważ Sąd ten orzekał dopiero w dniu 17 maja 2004 r., wyklucza to w ocenie WSA możliwość zastosowania w sprawie przepisu art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie J. K. na postanowienie o stwierdzeniu niewłaściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu i przekazaniu sprawy ze skargi o wznowienie postępowań zakończonych postanowieniami NSA OZ we Wrocławiu i NSA wymienionymi przez skarżącego do rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu właściwie zastosował przepis art. 275 p.p.s.a. i art. 59 § 1 p.p.s.a. Niespornym jest, że w sprawie niniejszej orzekały już sądy obu instancji, a przedmiotem skargi o wznowienie są zarówno orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego wydane w drugiej instancji, jak i orzeczenia wydane wprawdzie przez Naczelny Sąd Administracyjny OZ we Wrocławiu w trybie obowiązującej do 31 grudnia 2003 r. ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, ale orzeczenia te były zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego już w czasie obowiązywania przepisu art. 101 cyt. wyżej ustawy – Przepisy wprowadzające ustawy o sądownictwie administracyjnym i na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i dlatego powinny być traktowane jako orzeczenia nie spełniające wymogów z art. 103 ustawy Przepisy wprowadzające ustawy o sądach administracyjnych, gdyż przepis ten dotyczy jedynie prawomocnych orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanych przed 1 stycznia 2004 r., które nie zostały zaskarżone w trybie art. 101 omawianej ustawy. Skoro bowiem ustawodawca przewidział dla określonej grupy spraw zakończonych prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. , a w których nie upłynął termin do wniesienia rewizji nadzwyczajnej do Sądu Najwyższego, możliwość wniesienia w terminie do dnia 31 marca 2004 r. skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to oznacza, że orzeczenia w tych sprawach w przypadku wniesienia od nich skargi kasacyjnej podlegają zaskarżeniu skargą o wznowienie postępowania w myśl art. 275 p.p.s.a. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Nie ma żadnej wątpliwości, że ostatnio w przedmiotowych sprawach orzekał Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargi kasacyjne i zażalenie, co czyni go właściwym do rozpoznania skargi o wznowienie postępowania zakończonego wskazanymi wyżej postanowieniami NSA OZ we Wrocławiu i Naczelnego Sądu Administracyjnego. W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny był zobowiązany do przekazania do rozpoznania niniejszej sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu według właściwości na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 275 p.ps.a. Dlatego też zażalenie z przytoczonych względów nie zasługuje na uwzględnienie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.


UZASADNIENIE

P O S T A N O W I E N I E

Dnia 19 lipca 2005 r.

Naczelny Sąd Administracyjny

w składzie:

Sędzia NSA Andrzej Kuba

po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2005 r.

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej

zażalenia J. K.

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu

z dnia 13 grudnia 2004 r. sygn. akt III SA/Wr 547/04

o stwierdzeniu niewłaściwości sądu i przekazania sprawy do NSA

w sprawie ze skargi J. K.

w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego postanowieniami NSA OZ we Wrocławiu sygn. akt III SA/Wr 1509/03 i NSA sygn. akt GSK 638/04 , GZ 17/04

postanawia: oddalić zażalenie.

U Z A S A D N I E N I E

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 grudnia 2004 r. sygn. akt III SA/Wr 547/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał się niewłaściwym i przekazał do rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny sprawę ze skargi J. K. o wznowienie postępowań zakończonych postanowieniami Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 15 października 2003 r. i z dnia 11 grudnia 2003 r. sygn. akt II SA/Wr 1509/03 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 maja 2004 r. sygn. akt GSK 638/04 i GZ 17/04, wydanymi w sprawie ze skargi w przedmiocie wykonania wyroku sądu cywilnego, wystawiania opinii bez certyfikatów, wyegzekwowania rzeczywistych danych o zarejestrowanych wstrząsach, ukarania pracowników KGHM, pracowników naukowych uczelni i wymiaru sprawiedliwości.

W uzasadnieniu postanowienia stwierdzono, że po myśli art. 275 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej skrótem p.p.s.a., "Do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów obu instancji właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie. Z cytowanego przepisu wynika – uwzględniając okoliczności niniejszej sprawy, a w szczególności powołaną przez stronę podstawę wznowienia, oraz to, iż w sprawie orzekały sądy obu instancji, a ponadto fakt zaskarżenia wszystkich orzeczeń wydanych przez te sądy, że właściwym do rozpoznania skargi J. K. o wznowienie postępowania jest Naczelny Sąd Administracyjny".

Ponieważ Sąd ten orzekał dopiero w dniu 17 maja 2004 r., wyklucza to w ocenie WSA możliwość zastosowania w sprawie przepisu art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie J. K. na postanowienie o stwierdzeniu niewłaściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu i przekazaniu sprawy ze skargi o wznowienie postępowań zakończonych postanowieniami NSA OZ we Wrocławiu i NSA wymienionymi przez skarżącego do rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu właściwie zastosował przepis art. 275 p.p.s.a. i art. 59 § 1 p.p.s.a.

Niespornym jest, że w sprawie niniejszej orzekały już sądy obu instancji, a przedmiotem skargi o wznowienie są zarówno orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego wydane w drugiej instancji, jak i orzeczenia wydane wprawdzie przez Naczelny Sąd Administracyjny OZ we Wrocławiu w trybie obowiązującej do 31 grudnia 2003 r. ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, ale orzeczenia te były zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego już w czasie obowiązywania przepisu art. 101 cyt. wyżej ustawy – Przepisy wprowadzające ustawy o sądownictwie administracyjnym i na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i dlatego powinny być traktowane jako orzeczenia nie spełniające wymogów z art. 103 ustawy Przepisy wprowadzające ustawy o sądach administracyjnych, gdyż przepis ten dotyczy jedynie prawomocnych orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanych przed 1 stycznia 2004 r., które nie zostały zaskarżone w trybie art. 101 omawianej ustawy.

Skoro bowiem ustawodawca przewidział dla określonej grupy spraw zakończonych prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. , a w których nie upłynął termin do wniesienia rewizji nadzwyczajnej do Sądu Najwyższego, możliwość wniesienia w terminie do dnia 31 marca 2004 r. skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to oznacza, że orzeczenia w tych sprawach w przypadku wniesienia od nich skargi kasacyjnej podlegają zaskarżeniu skargą o wznowienie postępowania w myśl art. 275 p.p.s.a. do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Nie ma żadnej wątpliwości, że ostatnio w przedmiotowych sprawach orzekał Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargi kasacyjne i zażalenie, co czyni go właściwym do rozpoznania skargi o wznowienie postępowania zakończonego wskazanymi wyżej postanowieniami NSA OZ we Wrocławiu i Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny był zobowiązany do przekazania do rozpoznania niniejszej sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu według właściwości na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 275 p.ps.a.

Dlatego też zażalenie z przytoczonych względów nie zasługuje na uwzględnienie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.