Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 15/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-04-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odmówiono przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu
Powołane przepisy: article: Art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Kraków, dnia 30 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu oraz uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 października 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia I. odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi oraz uzupełnienia braków formalnych skargi, II. zwrócić skarżącemu kwotę 100,00 (słownie: sto) zł tytułem opłaconego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

T. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie z dnia 29 października 2014 r. nr [...], którym Samorządowe Kolegium Odwoławcze umorzyło postępowanie odwoławcze, wszczęte odwołaniem B. G. –B. od decyzji Wójta Gminy z dnia [...] 2012 r. znak [...] orzekającej o zatwierdzeniu granic nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] z działką nr [...] (przed zmianą działka nr [...] i [...]) w K.

Po bezskutecznym wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł oraz uzupełnienia jej braków formalnych przez nadesłanie czterech egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, postanowieniem z dnia 27 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę.

Ww. postanowienie doręczono do rąk dorosłego domownika skarżącego (matce E. K.) w dniu 28 marca 2015 r.

Pismem z dnia 15 kwietnia 2015 r. (data stempla pocztowego) skarżący T. K. wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia opłaty i złożenia 4 egzemplarzy skargi.

W uzasadnieniu podał, że przesyłka wzywająca go do uzupełnienia braków skargi kierowana była na adres w Zakopanem, pod którym nie mieszka. Przesyłka ta w żaden sposób nie została mu przekazana, w wyniku czego bez swej winy nie mógł wypełnić poleceń Sądu. O problemach z tym związanych dowiedział się od B. G. - B.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do przepisu art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Zgodnie z art. 87 § 1 tej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.).

Z powyższych przepisów wynika, że aby wniosek o przywrócenie terminu można było uwzględnić, konieczne jest spełnienie jednocześnie trzech przesłanek: w sprawie zachodzi okoliczność braku winy strony w niedochowaniu terminu, wniosek o jego przywrócenie należy wnieść w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, równocześnie z wnioskiem należy dokonać czynności, której terminu uchybiono.

Mając na uwadze powyższe w kontekście zaistniałego stanu faktycznego, rozpatrując złożony przez skarżącego wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, Sąd uznał, że w przedmiotowej sprawie wymienione przez skarżącego okoliczności nie wyłączają jego winy w uchybieniu terminowi.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że sam skarżący podał w skardze, iż jego adresem jest Z, ul. K, nie wskazując jednocześnie na konieczność kierowania korespondencji sądowej na jakikolwiek inny adres. W takiej sytuacji zastosowanie znalazł art. 72 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma.

W okolicznościach niniejszej sprawy, na zwrotnych potwierdzeniach odbioru przesyłek zawierających wezwania do wykonania obowiązków uiszczenia wpisu od skargi oraz uzupełnienia braków formalnych skargi widnieje podpis E. K. oraz adnotacja doręczającego, że ww. osoba jest dorosłym domownikiem skarżącego (jego matką). Złożenie podpisu przez E. K. nie może być rozumiane inaczej jak potwierdzenie podjęcia się oddania pisma adresatowi, tj. skarżącemu T. K. (por. postanowienie NSA z dnia 15 listopada 2012 r., sygn. akt I GSK 1431/12). W związku z powyższym, skoro w niniejszej sprawie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi oraz nadesłania 4 egzemplarzy odpisów skargi odebrała pod adresem skarżącego w dniu 19 stycznia 2015 r. jego matka (k. 14 i 16 akt sądowych), to doręczenie to należy uznać za skuteczne. Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny, "niedochowanie natomiast należytej staranności przez osobę uprawnioną przez ustawodawcę do odbioru poczty i zobowiązującej się do przekazania adresatowi przesyłki nie stanowi okoliczności mającej wpływ na bieg terminów w postępowaniu" (postanowienie z dnia 21 maja 2014 r., sygn. akt II OSK 1138/14).

Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd uznał, że w sprawie nie zachodzi przesłanka braku winy skarżącego w niedochowaniu terminu do uzupełnienia braków skargi.

Oceniając wystąpienie tej przesłanki, Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Uchybiony termin nie może zostać przywrócony, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (postanowienie NSA z dnia 24 marca 2004 r., sygn. akt FZ 13/04). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/03, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r. sygn. akt I SAB/Wa 78/2005).

Ponadto, przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminu, należy wziąć pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez nią działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 października 1998 r.). Należy podzielić również pogląd, iż nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu (postanowienie NSA z 28 maja 2004 r., sygn. akt FZ 93/04).

W niniejszej sprawie nie wystąpiły żadne okoliczności uniemożliwiające skarżącemu wykonanie obowiązków nałożonych na niego przez Sąd, skoro doręczenie wezwań było prawidłowe i w zgodzie z podanym przez skarżącego w skardze adresem.

Wszystkie powyższe okoliczności prowadzą do konkluzji, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu oraz uzupełnienia braków formalnych skargi nie może zostać uwzględniony ze względu na naruszenie przepisów art. 87 § 1 i 87 § 2 P.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), postanowił jak w punkcie I sentencji.

Zwrot kosztów orzeczono na zasadzie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., który stanowi, że zwrot całości uiszczonego wpisu przysługuje skarżącemu od pisma odrzuconego lub cofniętego. Z uwagi na fakt, że skarżący uiścił wpis w kwocie 100 zł od skargi odrzuconej postanowieniem Sądu z dnia 27 lutego 2015 r., kwota ta podlega zwrotowi z urzędu.