Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 823/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-02-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej~Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogdan Lubiński po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia PPH L. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 września 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 1611/16 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi PPH L. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 19 września 2016 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 26 września 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 1611/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę PPH L. Sp. z o.o. z siedzibą w G. (zwanej dalej "Skarżącą") na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 19 września 2016 r. w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na ww. postanowienie. W odpowiedzi na zarządzanie wzywające do uiszczenia wpisu złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Zarządzeniem z dnia 24 kwietnia 2017 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Od przedmiotowego zarządzenia Spółka wniosła sprzeciw.

Postanowieniem z dnia 19 czerwca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.

Wobec powyższego, zarządzeniem z dnia 28 czerwca 2017 r. Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi. W odpowiedzi na wezwanie Spółka złożyła ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Sąd stwierdził, że Skarżąca została wezwana do uiszczenia należnego wpisu i pouczona o skutkach nie zastosowania się do tego wezwania. Przesyłka zawierająca zarządzenie z dnia 28 czerwca 2017 r. została doręczona stronie w dniu 18 lipca 2017 r. Tym samym termin do uiszczenia należnego w sprawie wpisu od skargi upływał w dniu 25 lipca 2017 r. Wpis taki nie został uiszczony, a zatem zakreślony termin upłynął bezskutecznie. Na bieg terminu do uiszczenia wpisu sądowego nie mógł mieć wpływu ponowny wniosek Skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych. Kwestia zwolnienia Skarżącej od kosztów sądowych była już rozstrzygnięta prawomocnym zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 24 kwietnia 2017 r.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżąca wskazała, że prawidłowo wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i przyznanie prawa pomocy. Podniosła, że Sąd pierwszej instancji nie wskazał podstawy prawnej, ponieważ brak jest przepisu zabraniającego stronie ponowne ubieganie się o przyznanie prawa pomocy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu.

Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 – zwanej dalej "p.p.s.a."), sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, prawidłowo przyjął Sąd pierwszej instancji, że w następstwie prawomocnego zakończenia postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy Sąd ten miał obowiązek - stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. wezwać stronę do uiszczenia wpisu, wyznaczając ustawowy termin do dokonania tej czynności oraz wskazując rygor jej niewykonania. Jeżeli natomiast strona po doręczeniu jej takiego wezwania, a przed upływem 7-dniowego terminu do uiszczenia wpisu od środka zaskarżenia, wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, bieg terminu do opłacenia środka zaskarżenia nie zostaje przerwany.

Odmienna ocena tego zagadnienia mogłaby doprowadzić do uniemożliwienia, z przyczyn dotyczących wyłącznie strony, kontynuowania postępowania sądowego wskutek rozpoznawania przez sąd kolejnych, obarczonych brakami formalnymi lub wniesionych po terminie wniosków o przyznanie prawa pomocy, skutkując nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania lub nawet niemożnością jego zakończenia.

Ponadto należy podkreślić, że złożenie ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy wywołuje skutek od chwili jego wniesienia, a więc nie obejmuje zwolnienia od kosztów sądowych, które strona miała obowiązek uiścić przed jego złożeniem. Złożenie kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego bezpośrednio wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia (por. postanowienie NSA z dnia 24 kwietnia 2017 r. sygn. akt II FZ 38/17).

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., zażalenie oddalił.

[pic]