Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 379/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2013-09-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Żadne z wyżej wymienionych
Powołane przepisy: article: art. 60 w zw. z art. 160
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 18 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 stycznia 2013 r., sygn. akt [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od środków transportowych za 2010 r. postanawia: uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne.


UZASADNIENIE

Po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 stycznia 2013 r., w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od środków transportowych za 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wydał wyrok, którym uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

W dniu 29 sierpnia 2013 r. do Sądu wpłynęło pismo strony skarżącej, reprezentowanej przez pełnomocnika, w którym oświadcza, że cofa skargę z dnia 25 lutego 2013 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym – 26 sierpnia 2013 r.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuję :

Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze. zm. dalej jako "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Przywołana regulacja prawna wskazuje zatem, iż to strona skarżąca jest uprawniona do rozporządzania swoim prawem w zakresie zaskarżenia danego aktu. Po wniesieniu skargi zasada ta doznaje jednak znacznego ograniczenia. Jakkolwiek bowiem cofnięcie skargi wiąże sąd, to jednak czynność ta podlega jego kontroli. Jak wskazano sąd musi uznać tę czynność za niedopuszczalną, jeśli stwierdzi, że zmierza ona do obejścia prawa lub spowodowałaby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Jednakże co najistotniejsze skarżący uprawniony jest do skorzystania z instytucji cofnięcia skargi od czasu jej złożenia do chwili ogłoszenia wyroku przez wojewódzki sąd administracyjny (podpisania sentencji wyroku, jeśli jest ona rozpatrywana na posiedzeniu niejawnym). Z tą chwilą bowiem sąd jest związany wydanym wyrokiem i nie może go zmienić ani uchylić (art. 144 p.p.s.a.). Procedura sądowoadministracyjna w przeciwieństwie do procedury cywilnej (art. 332 § 2 k.p.c.) nie przewiduje bowiem możliwości cofnięcia skargi po wydaniu wyroku, aż do jego uprawomocnienia się.

Ponieważ w niniejszej sprawie cofnięcie skargi przez stronę skarżącą nastąpiło już po ogłoszeniu przez Sąd wyroku, czynność taka jest niedopuszczalna i nie może wywierać skutków.

Na marginesie wskazania wymaga, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze pismem z dnia 22 lipca 2013 r. złożyło skargę kasacyjną na ww. wyrok Sądu. Zatem na etapie postępowania kasacyjnego ewentualne cofnięcie skargi leży w gestii strony, która złożyła skargę kasacyjną.

Za dopuszczalne należałoby natomiast uznać cofnięcie skargi przez stronę skarżącą akt administracyjny po uchyleniu wyroku sądu pierwszej instancji przez Naczelny Sąd Administracyjny i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania, w tej bowiem sytuacji sprawa sądowoadministracyjna powróciłaby do sądu wraz ze wszystkimi konsekwencjami, jakie są z tym związane, w zakresie dyspozytywnych czynności stron.

Zgodnie z treścią art. 160 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje wydania wyroku, sąd wydaje orzeczenie w formie postanowienia.

Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 60 w zw. z art. 160 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.