Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt SA/Rz 1966/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2005-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c)
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Wolska Sędziowie WSA Robert Sawuła AWSA Magdalena Józefczyk /spr./ Protokolant: st.sekr.sąd.B.Krztoń po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2003 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę obiektu budowlanego I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej A. J. kwotę 10 zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

SA/Rz 1966/03

UZASADNIENIE

Decyzją z [...] listopada 2003r. nr [...] Wojewoda [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 28, art. 33 ust.1, art. 34 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. nr 106, poz. 1126 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania A. J. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] września 2003r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą M. i W. P. pozwolenia na budowę inwestycji pn. kominek opalany drewnem w pokoju w lokalu mieszkalnym przy ul. J.

W odwołaniu A. J. stwierdziła, że stan techniczny budynku jest bardzo zły, bo budynek liczy ponad 80 lat, ma zagrzybione fundamenty, konstrukcja budynku odchyla się od pionu, na ścianach występują zarysowania i z tych względów strop mieszkania w lokalu, który bezpośrednio styka się z jej lokalem nie powinien być dodatkowo obciążony budową kominka, gdyż może to doprowadzić do zawalenia stropu. Strop został i tak już obciążony wykonanymi wylewkami oraz zawartością tego co jest w mieszkaniu, a inwestor zamierza obciążyć strop ważącym ponad półtorej tony kominkiem.

Organ II instancji wyjaśnił, że zgodnie z art. 39 Prawa budowlanego z 1994r. dla zamierzenia inwestycyjnego objętego wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę nie jest wymagana decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Inwestor jako prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane przedłożył wypis z rejestru gruntów sporządzony przez Grodzki Ośrodek Dokumentacji Geodezyjno-Kartograficznej [...], z którego wynika, że jest właścicielem lokalu nr [...] w budynku przy ul. J. oraz zgodę Wspólnoty Mieszkaniowej wyrażoną w uchwale nr [...] na wykorzystanie części wspólnej budynku celem wykonania nowego przewodu spalinowego. Złożony projekt został wykonany przez osobę o wymaganych uprawnieniach budowlanych i pozytywnie zaopiniowany przez rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych. Według projektu budowlanego kominek opalany drewnem z wkładem kominkowym zamkniętym o ciężarze 120 kg i mocy grzewczej 12 kV został zlokalizowany w pomieszczeniu składającym się aneksu kuchennego, pokoju dziennego, holu, które tworzą jedną całość o powierzchni 33,4 m2 i kubaturze 77,5m3, co wypełnia wymogi § 132 ust.1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75, poz. 690). Z opisu technicznego dołączonego do projektu wynika również, że ogólny ciężar konstrukcji kominka nie spowoduje przekroczenia nośności stropu. Organ stwierdził brak podstaw do podważenia ustaleń dokonanych przez projektanta odnośnie obciążenia stropu, gdyż to projektant ponosi pełną odpowiedzialność za prawidłowość rozwiązań zawartych w projekcie, a nadto wykazał pełne uprawnienia konstrukcyjne. Udzielone pozwolenie nie naruszyło również przepisów art. 5 ust. 1 pkt 6 Prawa budowlanego, gdyż o naruszeniu interesów osób trzecich można mówić wtedy, gdy naruszone zostały konkretne przepisy obowiązujące w budownictwie, a w rozpoznawanej sprawie taka sytuacja nie wystąpiła

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżąca A. J. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i powtórzyła argumentację zawartą w odwołaniu a nadto poinformowała, że udzielone pozwolenie na nadbudowę budynku wydane zostało z naruszeniem prawa. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. poinformował Prokuratura Rejonowego [...] o nieprawidłowościach związanych z wydaniem pozwolenia na nadbudowę budynku. Skarżąca dołączyła też do skargi zawiadomienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z 14.11.2003r. nr [...] o innym terminie załatwienia sprawy z odwołania W. K. i W. L. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta [...] o zamurowaniu wlotów do przewodów kominowych w pomieszczeniach w budynku przy ul. J. w R.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie wskazując na argumentację zawartą w odpowiedzi na skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona jednakże wyłącznie z przyczyn, które Sąd uwzględnił z urzędu.

Z mocy art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.), zwaną dalej w skrócie p.w.u.p., sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone (tak jak niniejsza sprawa) podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Art. 1 wspomnianej ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), zwanej dalej w skrócie u.s.a. stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej (§ 1).

Kontrola ta sprawowana jest co do zasady pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2).

Zakres kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), zwana dalej w skrócie P.p.s.a., stanowiący, że Sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (§ 1).

Postępowanie o wydanie pozwolenia na budowę jest postępowaniem, które wszczyna się na wniosek podmiotu, mającego na celu realizację zamierzenia inwestycyjnego, co wynika z art. 33 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000r. nr 106, poz. 1126 ze zm.), zwaną dalej Prawem budowlanym, innymi słowy jest postępowaniem wnioskowym.

Wniosek o pozwolenie na budowę winien spełniać wymagania określone w art. 33 Prawa budowlanego oraz sporządzony na formularzu według wzoru określonego w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 lipca 1998r. w sprawie określenia wzorów wniosku o pozwolenie na budowę (Dz. U. nr 98, poz. 625) oraz wymogi ogólne, które winny spełniać pisma (podania) kierowane do organów administracji publicznej, o których mowa w art. 63 i art. 64 k.p.a.

W niniejszej sprawie wniosek M. i W. P. wpłynął do organu 24 czerwca 2003r. i został złożony na właściwym normatywnie określonym wzorze formularzu, który w tej formie obowiązywał do 11 lipca 2003r. We wniosku tym, jako inwestorów wymieniono M. i W. P., jednakże wniosek jest podpisany przez jednego inwestora samym nazwiskiem "P.". Niepodpisanie wniosku przez dwa podmioty ubiegające się o wydanie pozwolenia na budowę stanowi brak formalny wniosku, który nie został usunięty przez organy obydwu instancji orzekające w sprawie. Stwierdzony brak nasuwa wątpliwości w zakresie precyzyjnego określenia adresata decyzji, na podstawie której płyną dla inwestorów określone prawa. Z tego też względu istotnym jest jednoznaczne określenie inwestora, jako adresata decyzji o pozwoleniu na budowę.

Postępowanie o wydanie pozwolenia na budowę jest postępowaniem administracyjnym i z tego względu do wniosku mają również zastosowanie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, w takim zakresie w jakim Prawo budowlane nie wprowadziło własnych uregulowań (np. w zakresie formy wniosku o wydanie pozwolenia na budowę).

Stosownie do art. 64 § 2 k.p.a. jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Strony nie zostały wezwane do usunięcia tego braku, a adresatami decyzji o pozwoleniu na budowę zostali M. i W. P.

Do wniosku o wydanie pozwolenia nie zostało również dołączone zaświadczenie potwierdzające uprawnienia S. M. (autora projektu) do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie aktualny na dzień opracowania projektu (art. 33ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 12 ust.7 Prawa budowlanego). Również ten brak wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę nie został uzupełniony przez organy orzekające w niniejszej sprawie. Dołączenie zaświadczenia ma istotne znaczenie odnośnie oceny, czy projekt zostały wykonany przez osobę mogącą wykonywać samodzielne funkcje techniczne w budownictwie, o których mowa w art. 12 ust. 1 Prawa budowlanego.

Odnosząc się do argumentów skargi, a przed wszystkim przenikania dymu przez instalację wentylacyjną, Sąd stwierdził, że nie zasługują one na akceptacje, gdyż jak wynika z projektu budowlanego, kominek został podłączony do indywidualnie zaprojektowanego komina dymowego i nie został podłączony do wspólnych części instalacji. Materiał dowodowy nie potwierdza również zarzutów skargi odnośnie ciężaru kominka, gdyż projekt inwestycji dotyczy kominka o wadze 120 kg. Wobec faktu, że do projektu nie zostało dołączone aktualne zaświadczenie o posiadanych przez projektanta uprawnieniach, Sąd nie wypowiedział się o rozwiązaniach konstrukcyjnych w zakresie obciążenia stropu.

W ponownie prowadzonym postępowaniu organ doprowadzi do uzupełnienia opisanych braków formalnych oraz ustali, czy inwestycja została już zrealizowana, co może mieć wpływ na treść przyszłego rozstrzygnięcia.

Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.

Orzeczenie o kosztach znajduje uzasadnienie w art. 200 p.p.s.a