Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 1333/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2015-11-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par.3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry - w zakresie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pełnomocnik spółki H. sp. z o.o. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.

W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jako uzasadnienie wniosku wskazano, że wykonanie tej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków, ponieważ na dzień [...]kwietnia 2015 r. skarżąca zapłaciła kary pieniężne w łącznej wysokości 5.079.683,76 zł. Skarżąca oświadczyła, że toczy się wobec niej szereg postępowań w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry, a w związku z zatrzymaniem urządzeń ponosi straty finansowe. W związku z niebagatelną kwotą już uiszczoną przez skarżącą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadniony groźbą utraty płynności finansowej przez Spółkę

i doprowadzeniem do jej upadłości. Spółka wskazała także na tożsame przedmiotowe jej sprawy, w których sądy administracyjne wstrzymywały wykonanie zaskarżonych decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności.

Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu do czasu wydania orzeczenia w sprawie przez sąd administracyjny stanowi formę tzw. ochrony tymczasowej, mającej na celu ochronę skarżącego przed potencjalnym zaistnieniem sytuacji, w której akt oceniony jako wadliwy przez sąd został już faktycznie wykonany, z czym wiążą się niekorzystne konsekwencje w postaci znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu.

Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty, zaś obowiązek ich uprawdopodobnienia spoczywa na wnioskodawcy. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem aktu, by sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Jak przyjęto w orzecznictwie, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia.

W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Twierdzenia powinny być poparte materiałem dowodowym. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego ocenę (postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04).

W ocenie Sądu, wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca podała, że do dnia [...]kwietnia 2015 r. zapłaciła kary pieniężne w łącznej wysokości 5.079.683,76 zł. Powyższe potwierdza oświadczenie prezesa zarządu Spółki z dnia [...]września 2015 r. Spółka zaznaczyła, że wobec niej toczy się szereg postępowań w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach i oświadczyła, że dalsze uiszczanie kar pieniężnych może w konsekwencji doprowadzić do ogłoszenia przez nią upadłości, a więc skutków, które będzie trudno odwrócić.

W niniejszej sprawie skarżącej została wymierzona kara pieniężna w wysokości 24.000 zł. Nałożony na Spółkę obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne.

W ostatnim czasie w Naczelnym Sądzie Administracyjny w podobnych do niniejszej sprawach, w tym licznych dotyczących tej samej skarżącej Spółki, ukształtowała się linia orzecznicza wskazująca, że strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku. Wykazanie tych okoliczności wymaga przedstawienia aktualnej sytuacji finansowej skarżącej oraz udokumentowania rzeczywistych obciążeń z tytułu kar pieniężnych. W analogicznych sprawach dotyczących tej samej Spółki, w której padała identyczna argumentacja Naczelny Sąd Administracyjny wskazywał na brak dokumentów obrazujących aktualną kondycję finansową Spółki. Ponadto Sąd podkreślał, że oświadczenie prezesa zarządu Spółki dotyczące kwoty zapłaconych kar pieniężnych nie zostało w żaden sposób uprawdopodobnione (por. postanowienie NSA z 8 września 2015 r., II GZ 451/15; postanowienie NSA z 18 września 2015 r., II GZ 481/15; postanowienia NSA z 2 października 2015 r., II GZ 498/15, II GZ 500/15, II GZ 499/15; postanowienia NSA z 6 października 2015 r., II GZ 519/15, II GZ 517/15, II GZ 518/15, II GZ 514/15; postanowienie NSA z 13 października 2015 r., II GZ 548/15; postanowienie NSA z 14 października 2015 r., II GZ 562/15; postanowienie NSA z 15 października 2015 r., II GZ 575/15; postanowienia NSA z 16 października 2015 r., II GZ 579/15, II GZ 588/15, II GZ 583/15; zob. też kilkadziesiąt podobnych orzeczeń, wydanych w okresie od 8 września do 16 października 2015 r. w sprawach wstrzymania wykonania decyzji nakładających kary za prowadzenie gier na automatach; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych – CBOSA; orzeczenia.nsa.gov.pl).

Sąd orzekający w badanej sprawie w pełni przychyla się do przytoczonych poglądów Naczelnego Sądu Administracyjnego, co wymusza rewizję dotychczasowego stanowiska zajmowanego w analogicznych sprawach.

W badanej sprawie nie można uznać, aby Spółka wykazała, że zachodzą szczególne okoliczności, które sprawiają, że zapłata kwoty pieniężnej, stanowiącej wszak świadczenie o skutkach zasadniczo odwracalnych, rzeczywiście rodzi niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Brak przedstawienia jakichkolwiek dokumentów obrazujących sytuacje finansową Spółki, brak też jakiegokolwiek udokumentowania podawanej kwoty kar, jakie miała zapłacić skarżąca, czyni jej argumenty całkowicie gołosłownymi.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że skarżąca nie uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Konkluzja taka musi skutkować odmową wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.