Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SAB/Wa 213/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-01-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S. na bezczynność Starosty L. w przedmiocie nieprzesłania zażalenia postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z 2 lipca 2020 r. T. S. (dalej: "skarżący"), wniósł skargę na bezczynność Starosty L. w przedmiocie nieprzesłania zażalenia.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 17 sierpnia 2020 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru PESEL, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Odpis powyższego wezwania został uznany za skutecznie doręczony skarżącemu w trybie art. 73 p.p.s.a. (doręczenia zastępczego) 30 września 2020 r. (k. 26). Zatem termin na wykonanie wezwania upływał w dniu 7 października 2020 r.

W piśmie z 15 października 2020 r. skarżący uzupełnił brak formalny skargi oraz wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia tego braku gdyby uchybił terminowi zakreślonemu w wezwaniu. Następnie pismem z 18 listopada 2020 r. sprostował omyłkę pisarską w powyższym piśmie poprzez wskazanie prawidłowego numeru PESEL.

Zarządzeniem z 27 listopada 2020 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków wniosku, w terminie 7 dni pod rygorem rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, poprzez wskazanie daty w której skarżący dowiedziała się o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi, ustania przyczyny uchybienia terminu do uzupełnienia tych braków oraz przedstawienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do ich uzupełnienia.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie w piśmie z 22 grudnia 2020 r. skarżący wskazał, że wezwania do uzupełnienia braków nie otrzymał. O wezwaniu dowiedział się bezpośrednio w Wydziale Informacji Sądowej, gdzie pojawił się w celu uzyskania informacji o sprawie. Wówczas poinformowano go o wysłanym wezwaniu do uzupełnienia braków dotyczących wskazania numeru PESEL. Tego samego dnia 15 października 2020 r. napisał odpowiedź i złożył na biurze podawczym sądu. Z ostrożności poprosił też o przywrócenie terminu do złożenia odpowiedzi, gdyż trudno mu było ustalić kiedy mógł minąć zakreślony termin gdyż WIS nie posiadał jeszcze informacji o zwrocie przesyłki przez operatora pocztowego. Skarżący wskazał, że jeśli uchybił terminowi zakreślonemu przez Sąd, to na pewno zrobił to bez swojej winy. Zaznaczył, że Poczta Polska nie doręczyła mu przedmiotowej przesyłki sądowej i nie była ona awizowana dlatego nie mógł mieć wiedzy o istnieniu przesyłki. Jako odbiorca przesyłek nie ma wpływu na ich prawidłowe doręczanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie zaś do art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych (art. 87 § 5 p.p.s.a.). Natomiast w myśl art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Wymóg zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu w powyższym siedmiodniowym terminie jest warunkiem formalnym rozpoznania wniosku, który sąd ma obowiązek badać w pierwszej kolejności, przed dokonaniem jego oceny merytorycznej, a więc przed rozpoznaniem, czy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Termin do wniesienia wniosku liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny złożonego wniosku, Sąd zbadał jego dopuszczalność i ustalił (przyjmując wyjaśnienia skarżącego), że skarżący zachował termin określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. oraz dokonał czynności, której uchybił. Dowiedział się o konieczności uzupełnienia skargi 15 października 2020 r. i wówczas brak skargi uzupełnił. Jednocześnie wniósł o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności.

Przechodząc do merytorycznej oceny wniosku należy podkreślić, że kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zatem o braku winy można mówić wyłącznie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 stycznia 2015 r., sygn. akt II GZ 921/14, LEX nr 1634813).

Regulacja art. 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne.

W ocenie Sądu, skarżący nie wskazał na okoliczność, która w wystarczającym stopniu uzasadniałaby przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wprawdzie niedoręczenie przesyłki może stanowić o braku winy w uchybieniu terminu, ale akta nie wskazują aby taka sytuacja wystąpiła. Znajdująca się w aktach sprawy niepodjęta przez skarżącego korespondencja (v. koperta k. 26) dotycząca wezwania do uzupełnienia braków formalnych zawiera wszystkie niezbędne elementy uprawniające do uznania jej jako skutecznie doręczonej skarżącemu w trybie art. 73 p.p.s.a. Sąd wziął pod uwagę adnotacje dokonane przez doręczyciela na dowodzie doręczenia przesyłki, zawierające datę, podpis doręczyciela, informację o awizowaniu (awizowano - 16 września 2020 r., awizowano powtórnie - 24 września 2020 r., zwrot nie podjęto w terminie 2 października 2020 r.) i pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej Warszawa 81 oraz umieszczeniu zawiadomienia w drzwiach adresata.

W świetle powyższych ustaleń należało uznać, że w niniejszej sprawie nie zachodzą wyjątkowe okoliczności warunkujące możliwość przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.