Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 652/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-01-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Jerzy Rypina po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P H P T. sp. z o.o. we W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 października 2007 r. sygn. akt I SA/Wr 262/07 w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P H P T. sp. z o.o. we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 15 listopada 2006 r. nr ... w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 1999 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (sygnatura akt I SA/Wr 262/07) odmówił PHP T. sp. z o.o. we W. wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 15 listopada 2006 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 1999 r. oraz odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych w należnych zaliczkach na ten podatek.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż strona skarżąca w motywach wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powtórzyła jedynie treść przepisu art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie zawierając przy tym żadnego uzasadnienia, dzięki któremu Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu mógłby ocenić zasadność wniosku.

W zażaleniu na przedmiotowe postanowienie strona stoi na stanowisku, iż według niej zachodzą wszelkie przesłanki do wstrzymania przez Sad wykonania zaskarżonej decyzji. Dodaje, iż obecnie nie jest w stanie uiścić zobowiązania podatkowego określonego zaskarżoną decyzją.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy podnieść, iż instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej

w art. 61 § 1 u.p.p.s.a, zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 powołanej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Należy zgodzić się ze stanowiskiem Spółki, że rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji przez Sąd zależy od spełnienia istnienia przesłanek niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ustawodawca nie sprecyzował co należy rozumieć pod tymi pojęciami, dlatego ocena wystąpienia tych przesłanek za każdym razem zależy od sądu. Ocena ta jest swobodna, ale nie dowolna. Dlatego Sąd rozpoznając wniosek o udzielenie tymczasowej ochrony ma obowiązek za każdym razem wskazać podstawę uwzględnienia bądź odmowy uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Natomiast obowiązek wykazania okoliczności stanowiących podstawę wstrzymania wykonania decyzji spoczywa na wnioskodawcy (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz., Zakamycze 2005, s. 168). Podkreślenia wymaga, iż przesłanki wstrzymania wykonania aktu lub czynności zostały określone przy użyciu zwrotów nieostrych. Uzasadnienie zaś wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia w tym zakresie powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej zmierzającymi do wykazania istnienia przesłanek. Wniosek nieuzasadniony w ten sposób uniemożliwia Sądowi dokonania jego merytorycznej oceny.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w sposób prawidłowy rozpoznał wniosek Spółki

o wstrzymanie wykonania decyzji i słusznie postanowił odmówić jej wstrzymania. Należy się zgodzić z Sądem pierwszej instancji, iż strona skarżąca stwierdzając, że wykonanie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej grozi Spółce powstaniem ogromnej szkody, nie wskazał ani nie uprawdopodobnił żadnych konkretnych okoliczności (zdarzeń) świadczących o tym, że w stosunku do strony skarżącej wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu taki stan rzeczy uniemożliwił ustalenie, jakie skutki może wobec strony skarżącej wywołać prowadzone przeciwko niej postępowanie administracyjne.

Również w zażaleniu na postanowienie wniesionym przez stronę brak jest przedstawienia okoliczności świadczących o niezgodności z prawem tego rozstrzygnięcia poprzez wskazanie, iż spełnione zostały przesłanki wstrzymania wynikające z art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Prezes zarządu Spółki przytoczył jedynie część treści art. 61 § 3 u.p.p.s.a., nie wskazując przy tym jakiego rodzaju niebezpieczeństwo może zachodzić w przypadku egzekucji administracyjnej. Dodał także, iż obecnie Spółka nie jest w stanie uiścić zobowiązania podatkowego określonego zaskarżoną decyzją.

Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz., Zakamycze 2005, s. 168).

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 u.p.p.s.a. z art. 197 § 2 tej ustawy, orzekł jak w sentencji.