Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 995/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-01-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Nawrot po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy z wniosku H. K. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi H. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] września 2016 r. znak [...] w przedmiocie nałożenia opłaty za usunięcie, przechowywanie i oszacowanie pojazdu postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Pismem z 28 października 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) H. K. (skarżący), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia 28 września 2016 r. znak [...] w przedmiocie nałożenia opłaty za usunięcie, przechowywanie i oszacowanie pojazdu.

Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że nałożona nań kwota ([...] zł) jest znaczna i kilkukrotnie przewyższa jego możliwości finansowe. Skarżący nie posiada żadnych oszczędności, z których mógłby dokonać zapłaty takiej kwoty. Jedyną możliwością uzyskania takich pieniędzy jest sprzedaż przez skarżącego należących do niego składników majątku, co może doprowadzić do znacznej szkody w majątku skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r., poz. 718, zwana dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego prawa złożenia wniosku do sądu.

Z konstrukcji przywołanej wyżej regulacji wynika, że to na stronie skarżącej spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Jak przyjęto w orzecznictwie, sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zawartości skargi, dlatego też wniosek powinien zawierać odrębne uzasadnienie. Twierdzenia strony powinny również być poparte dokumentami źródłowymi (por. postanowienie NSA z 30 listopada 2004 r., GZ 121/04, niepubl.).

Przesłanki uwzględnienia przez Sąd wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zostały wymienione alternatywnie i w sposób wyczerpujący (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków). W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przez pojęcie znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Można o niej mówić również, jeżeli rozmiary szkody wykonaniem zaskarżonej decyzji są większe niż zwykle wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju (por. postanowienie NSA z 29 listopada 2006 r., sygn. akt I OZ 1588/06 - niepubl., postanowienie NSA z 16 stycznia 2008 r., sygn. akt II OZ 1386/07, niepubl. i postanowienie NSA z 18 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 386/08). Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które powodują trwałą zmianę, przy czym powrót do stanu poprzedniego następuje tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, niepubl.).

Sąd ocenia, iż w okolicznościach niniejszej sprawy, skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wnioskując o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie wykazał, na jaką szkodę zostanie narażony w razie wykonania zaskarżonej decyzji oraz jakie mogą być jej rozmiary. Nie podał również okoliczności, które mogłyby spowodować trudne do odwrócenia skutki. Ogólne wskazanie, że nałożona na skarżącego zaskarżoną decyzją kwota, przekracza jego możliwości finansowe nie jest wystarczające. Skarżący winien wskazać i udokumentować jaka jest jego sytuacja dochodowa oraz możliwości płatnicze. Zaniechanie powyższego skutkuje negatywną oceną wniosku o zastosowanie ochrony tymczasowej przez Sąd.

Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.