Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 688/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-01-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6251 Warunki techniczne nadawania programów radiowych i telewizyjnych (częstotliwość)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 183-185, art. 188
journal: Dz.U. 2014 poz 243
law: Ustawa z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne - tekst jednolity
article: par. 2 ust. 1
journal: Dz.U. 2005 nr 24 poz 196
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 8 lutego 2005 r. w sprawie rocznych opłat za prawo do dysponowania częstotliwością.
article: art. 104, art. 107, art. 109, art. 9, art. 8, art. 79 w zw. z art. 63 par. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 72 par. 1, art. 73 par. 1 pkt 1, art. 79 par. 2, art. 70 par. 1, art. 74a, art. 75
journal: Dz.U. 2015 poz 613
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędzia WSA Piotr Borowiecki Pr, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 11 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi W. K. na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania oddala skargę


UZASADNIENIE

Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej "Prezes UKE") postanowieniem z [...] stycznia 2016 r., nr [...]), po rozpatrzeniu wniosku W. K. (dalej "skarżący"), prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą: Agencja Ochrony Osób i Mienia PHU "[...]" W. K., o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy postanowienie własne z [...] czerwca 2014 r., nr [...]) odmawiające wszczęcia postępowania administracyjnego. Wydając powyższe postanowienie organ działał na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23, dalej "k.p.a."), w związku z art. 127 § 3 k.p.a. oraz art. 144 k.p.a. w związku z art. 79 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm. dalej "o.p.") oraz w związku z art. 206 ust. 1 i art. 188 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2014 r., poz. 243 ze zm., dalej "p.t.").

Do wydania powyższego rozstrzygnięcia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

W dniu [...] października 2004 r. Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty wydał na rzecz skarżącego pozwolenie radiowe nr [...], ważne do dnia [...] września 2014 r.

Pismem z dnia 9 marca 2006 r. Urząd Komunikacji Elektronicznej poinformował skarżącego o wysokości opłat za II, III i IV kwartał 2006 r. za prawo do wykorzystywania częstotliwości na podstawie ww. pozwolenia radiowego. Z treści tego pisma wynika, że opłaty za II, III, IV kwartał 2006 r. wyniosły po [...] zł - z terminem zapłaty do dnia: 30 kwietnia 2006 r. (II kwartał), 31 lipca 2006 r. (III kwartał), 31 października 2006 r. (IV kwartał). Skarżący odpowiednio w dniu 28 kwietnia 2006 r., 2 sierpnia 2006 r. oraz 2 listopada 2006 r. dokonał wpłaty żądanej kwoty za II, III oraz IV kwartał 2006 r.

Pismem z dnia 4 stycznia 2007 r. Urząd Komunikacji Elektronicznej poinformował skarżącego o wysokości rocznej opłaty za 2007 r. za prawo do wykorzystywania częstotliwości na podstawie posiadanego pozwolenia radiowego. Z treści tego pisma wynika, że ww. roczna opłata wyniosła [...] zł, po [...] zł za każdy kwartał, z terminem do zapłaty do 31 stycznia 2007 r.(I kwartał), 30 kwietnia 2007 r. (II kwartał), 31 lipca 2007 r. (III kwartał), 31 października 2007 r. (IV kwartał).

W dniu 1 lutego 2007 r. skarżący dokonał wpłaty kwoty [...] zł tytułem rocznej opłaty za 2007 r.

Pismem z dnia 25 stycznia 2008 r. Urząd Komunikacji Elektronicznej poinformował skarżącego o wysokości rocznej opłaty za 2008 r. za prawo do wykorzystywania częstotliwości na podstawie pozwolenia radiowego. Opłata roczna wyniosła [...] zł, po [...] zł za każdy kwartał, z terminem zapłaty do 31 stycznia 2008 r.(I kwartał), 30 kwietnia 2008 r. (II kwartał), 31 lipca 2008 r. (III kwartał), 31 października 2008 r. (IV kwartał).

W dniu 30 stycznia 2008 r. skarżący dokonał wpłaty [...] zł tytułem rocznej opłaty za 2008 r.

Trzema kolejnymi pismami z dnia 11 sierpnia 2011 r.: znak: [...], znak: [...], znak: [...] Urząd Komunikacji Elektronicznej poinformował skarżącego o zmianie wysokości opłat za prawo do wykorzystywania częstotliwości na podstawie pozwolenia radiowego nr [...] z dnia [...] października 2004 r.

- opłaty za II, III i IV kwartał 2006 r. uległy zmniejszeniu o [...] zł każda;

- opłata roczna za 2007 r. uległa zmniejszeniu o kwotę [...] zł, przy czym każda z rat kwartalnych tej opłaty rocznej uległa zmniejszeniu o kwotę [...] zł;

- opłata roczna opłata za 2008 r. uległa zmniejszeniu o kwotę [...] zł, przy czym każda z rat kwartalnych tej opłaty rocznej uległa zmniejszeniu o kwotę [...] zł.

Kolejnymi pismami z dnia [...] lipca 2012 r. znak: [...] oraz znak: [...] Urząd Komunikacji Elektronicznej poinformował skarżącego o zmianie wysokości rocznej opłaty za 2007 r. i 2008 r. – opłata roczna za 2007 r. wzrosła o [...] zł, przy czym każda z rat kwartalnych o [...] zł, opłata roczna za 2008 r. wzrosła o [...] zł, przy czym każda z rat kwartalnych o [...] zł.

W dniu 15 kwietnia 2014 r. skarżący nadał pismo, którym zwrócił się do Prezesa UKE z wnioskiem o stwierdzenie nadpłat w kwocie [...] zł z tytułu opłat za prawo do wykorzystywania częstotliwości na podstawie pozwolenia radiowego nr [...] z dnia [...] października 2004 r. Do ww. pisma dołączył: "ostateczne przedsądowe wezwanie do zapłaty" z dnia 19 marca 2012 r. oraz "ostateczne przedsądowe wezwanie do zapłaty" z dnia 13 kwietnia 2012 r., w których Urząd Komunikacji Elektronicznej został wezwany do zapłaty kwoty [...] zł z ustawowymi odsetkami, w tym: 1) kwoty [...] zł z odsetkami od dnia 1 maja 2006 r. do dnia zapłaty, 2) kwoty [...] zł z odsetkami od dnia 1 sierpnia 2006 r. do dnia zapłaty, 3) kwoty [...] zł z odsetkami od dnia 1 listopada 2006 r. do dnia zapłaty, 4) kwoty [...] zł z odsetkami od dnia 1 lutego 2007 r. do dnia zapłaty, 5) kwoty [...] zł z odsetkami od dnia 1 maja 2007 r. do dnia zapłaty, 6) kwoty [...] zł z odsetkami od dnia 1 sierpnia 2007 r. do dnia zapłaty, 7) kwoty [...] zł z odsetkami od dnia 1 listopada 2007 r. do dnia zapłaty, 8) kwoty [...] zł z odsetkami od dnia 1 lutego 2008 r. do dnia zapłaty, 9) kwoty [...] zł z odsetkami od dnia 1 maja 2008 r. do dnia zapłaty, 10) kwoty [...] zł z odsetkami od dnia 1 sierpnia 2008 r. do dnia zapłaty, 11) kwoty [...] zł z odsetkami od dnia 1 listopada 2008 r. do dnia zapłaty, 12) kwoty [...] zł z odsetkami od dnia 1 lutego 2009 r. do dnia zapłaty, 13) kwoty [...] zł z odsetkami od dnia 1 maja 2009 r. do dnia zapłaty, 14) kwoty [...] zł z odsetkami od dnia 1 sierpnia 2009 r. do dnia zapłaty, 15) kwoty [...] zł z odsetkami od dnia 1 listopada 2009 r. do dnia zapłaty, 16) kwoty [...] zł z odsetkami od dnia 1 lutego 2010 r. do dnia zapłaty, 17) kwoty [...] zł z odsetkami od dnia 1 maja 2010 r. do dnia zapłaty, 18) kwoty [...] zł z odsetkami od dnia 1 sierpnia 2010 r. do dnia zapłaty, 19) kwoty [...] zł z odsetkami od dnia 1 listopada 2010 r. do dnia zapłaty, 20) kwoty [...] zł z odsetkami od dnia 1 lutego 2011 r. do dnia zapłaty, 21) kwoty [...] zł z odsetkami od dnia 1 maja 2011 r. do dnia zapłaty, 22) kwoty [...] zł z odsetkami od dnia 1 sierpnia 2011 r. do dnia zapłaty, 23) kwoty [...] zł z odsetkami od dnia 1 listopada 2011 r. do dnia zapłaty, 24) kwoty [...] zł z odsetkami od dnia 1 lutego 2012 r. do dnia zapłaty.

W dniu 16 czerwca 2014 r. Prezes UKE wydał na podstawie art. 61a § 1 k.p.a w zw. z art. 75 § 2 pkt 1 lit. c) oraz art. 79 § 2 o.p. oraz art. 188 i art. 206 ust. 1 p.t. postanowienie, w którym odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia:

1. nadpłaty z tytułu opłaty za II kwartał 2006 r. za prawo do wykorzystywania częstotliwości na podstawie pozwolenia radiowego nr [...] z dnia [...] października 2004 r., powstałej w dniu [...] kwietnia 2006 r.,

2. nadpłaty z tytułu opłaty za III kwartał 2006 r. za prawo do wykorzystywania częstotliwości na podstawie pozwolenia radiowego nr [...] z dnia [...] października 2004 r., powstałej w dniu 2 sierpnia 2006 r.,

3. nadpłaty z tytułu opłaty za IV kwartał 2006 r. za prawo do wykorzystywania częstotliwości na podstawie pozwolenia radiowego nr [...] z dnia [...] października 2004 r., powstałej w dniu 2 listopada 2006 r.,

4. nadpłaty z tytułu rocznej opłaty za 2007 r. za prawo do wykorzystywania częst6otliwości na podstawie pozwolenia radiowego nr [...] z dnia [...] października 2004 r., powstałej w dniu 1 lutego 2007 r.,

5. nadpłaty z tytułu rocznej opłaty za 2008 r. za prawo do wykorzystywania częstotliwości na podstawie pozwolenia radiowego nr [...] z dnia [...] października 2004 r., powstałej w dniu 30 stycznia 2008 r.

Prezes UKE wskazał, iż zgodnie z przepisem art. 79 § 2 o.p. prawo do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wygasa po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Termin przedawnienia zobowiązania podatkowego, o którym jest mowa w art. 79 § 2 o.p., określa przepis art. 70 § 1 o.p. Zgodnie z tym przepisem, zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Mając zatem na uwadze treść przepisu art. 70 § 1 o.p. stwierdzić należy, iż prawo do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wygasa po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstała nadpłata. Mając powyższe na względzie, Prezes UKE stwierdził w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, iż:

1. uprawnienie skarżącego do wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie nadpłat z tytułu:

a) opłaty za II kwartał 2006 r. za prawo do wykorzystywania częstotliwości na podstawie pozwolenia radiowego nr [...] z dnia [...] października 2004 r., powstałej w dniu 28 kwietnia 2006 r.,

b) opłaty za III kwartał 2006 r. za prawo do wykorzystywania częstotliwości na podstawie pozwolenia radiowego nr [...] z dnia [...] października 2004 r., powstałej w dniu 2 sierpnia 2006 r.,

c) opłaty za IV kwartał 2006 r. za prawo do wykorzystywania częstotliwości na podstawie pozwolenia radiowego nr [...] z [...] października 2004 r., powstałej w dniu 2 listopada 2006 r.,

wygasło z dniem 31 grudnia 2011 r.,

2. uprawnienie strony do wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty z tytułu rocznej opłaty za 2007 r. za prawo do wykorzystywania częstotliwości na podstawie pozwolenia radiowego nr [...] z dnia [...] października 2004 r., powstałej w dniu 1 lutego 2007 r., wygasło z dniem 31 grudnia 2012 r.,

3. uprawnienie W. K. do wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty z tytułu rocznej opłaty za 2008 r. za prawo do wykorzystywania częstotliwości na podstawie pozwolenia radiowego nr [...] z dnia [...] października 2004 r., powstałej w dniu 30 stycznia 2008 r., wygasło z dniem 31 grudnia 2013 r.

Prezes UKE uznał, że skarżący złożył wniosek o stwierdzenie ww. nadpłat po upływie terminu wynikającego z art. 79 § 2 o.p. i wydał postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego w części dotyczącej stwierdzenia ww. nadpłat.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, skarżący zarzucił Prezesowi UKE: 1. naruszenie art. 72 § 1 o.p. przez jego niezastosowanie, "co doprowadziło do konkluzji, iż w ustalonym stanie faktycznym strona nie miała prawa do żądania stwierdzenia nadpłaty; 2. naruszenie art. 21, art. 70, art. 77 oraz art. 79 o.p. przez błędną wykładnię i zastosowanie, co skutkowało niewłaściwym określeniem terminu do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty; 3. błędną subsumcję stanu prawnego pod istniejący stan faktyczny, co miało wpływ na określenie terminu do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty.

W dniu [...] sierpnia 2014 r. Prezes UKE wydał postanowienie nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie z dnia [...] czerwca 2014 r. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 11 maja 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 3275/14 uchylił ww. postanowienie z [...] sierpnia 2014 r. z uwagi na naruszenie art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a.

Wspomnianym na wstępie, postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r. Prezes UKE utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie z dnia [...] czerwca 2014 r. Organ wskazał, iż 1) roczna opłata za 2006 r. za prawo do wykorzystywania częstotliwości wyniosła [...] zł; 2) roczna opłata za 2007 r. wyniosła [...]zł; 3) roczna opłata za 2008 r. wyniosła [...] zł. Skarżący w dniu [...] kwietnia 2006 r. wpłacił kwotę [...] zł tytułem opłaty za II kwartał 2006 r., w dniu [...] sierpnia za III kwartał 2006 r., w dniu [...] listopada 2006 r. wpłacił kwotę [...] zł tytułem opłaty za IV kwartał 2006 r. Natomiast opłatę roczną w wysokości po [...] zł za rok 2007 r. oraz za 2008 r. skarżący uiścił odpowiednio 1 lutego 2007 r. oraz 30 stycznia 2008 r.

Powołując się na art. 73 § 1 pkt 1 o.p. organ wskazał, iż nadpłata powstaje z dniem zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej. Natomiast termin do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wygasa po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego (art. 79 o.p.), natomiast zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Wobec powyższego zdaniem organu, skoro uprawnienie strony do wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie nadpłat, o których jest mowa powyżej, wygasło: 1. w odniesieniu do nadpłat powstałych w 2006 r. - z dniem 31 grudnia 2011 r., 2. w odniesieniu do nadpłaty powstałej w 2007 r. - z dniem 31 grudnia 2012 r., 3. w odniesieniu do nadpłaty powstałej w 2008 r. - z dniem 31 grudnia 2013 r., to złożenie w dniu 15 kwietnia 2014 r. wniosku o stwierdzenie ww. nadpłat, obligowało Prezesa UKE do zastosowania przepisu art. 79 § 2 o.p. Powyższy wniosek został złożony po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym skarżący dokonał wpłat na poczet 1) opłat za II, III i IV kwartał 2006 r. za prawo do wykorzystywania częstotliwości na podstawie pozwolenia radiowego nr [...] z dnia [...] października 2004 r., 2) rocznej opłaty za 2007 r. za uprawnienie, o którym jest mowa powyżej oraz 3) rocznej opłaty za 2008 r. za uprawnienie, o którym jest mowa powyżej. Zdaniem organu przewidziane w art. 79 § 2 o.p. wygaśnięcie uprawnienia do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty oznacza, że skarżący nie może skutecznie domagać się przed Prezesem UKE wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia ww. nadpłat.

Skargę na powyższe postanowienie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący, zarzucając

1. naruszenie art. 72 § 1 oraz art. 75 o. p. w zw. z art. 188 p.t. poprzez ich niezastosowanie, a w konsekwencji niezwrócenie stronie przez organ administracji nadpłaty opłaty, o której mowa w art. 185 ust 1. p.t.;

2. naruszenie art. 104, 107, 109 k.p.a. poprzez uznanie, że pisma Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia 11 sierpnia 2011 r oraz 31 lipca 2012 r. nie są decyzjami w rozumieniu przepisów k.p.a. i nie stanowią rozstrzygnięcia o wysokości zobowiązania podatkowego, w konsekwencji czego, że termin przedawnienia zobowiązania podatkowego nie może być liczony od daty ich doręczenia stronie;

3. naruszenie, art. 79 § 2 o.p. w zw. z art. 63 § 2 k.p.a, poprzez jego błędne zastosowanie i uznanie, że pismo z dnia 13 kwietnia 2012 nie stanowiło wniosku o podjęcie czynności zmierzające do stwierdzenia nadpłaty oraz uzyskania jej zwrotu, a w konsekwencji uznania, że pismo to nie przerwało terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, podczas gdy z okoliczności sprawy wynikało, że w/w pismem wniosła o stwierdzenie nadpłaty i jej zwrot,

W razie uznania, że pisma określone w pkt. 2 petitum skargi nie miały charakteru decyzji administracyjnych, zarzucam:

4. naruszenie art. 74a o.p. poprzez jego niezastosowanie i nieokreślenie wysokości nadpłaty, pomimo że organ posiadając wiedzę na temat nieprawidłowości w naliczeniu opłaty, powinien był wszcząć z urzędu postępowanie w sprawie określenia wysokości nadpłaty i po jego przeprowadzeniu wydać decyzję określającą wysokość nadpłaty na podstawie art. 74a o.p.

Ponadto zarzucił:

5. naruszenie art. 8 i 9 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie i prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania jego uczestników do władzy publicznej, a także zaniechanie należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego, co miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Wobec tak sformułowanych zarzutów wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania na rzecz skarżącego, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną z zastrzeżeniem art. 57a (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; zwaną dalej p.p.s.a.).

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie.

Na wstępie wskazać należy, iż dnia [...] października 2004 r. Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty wydał na rzecz Agencji Ochrony Osób i Mienia "[...]" W. K. pozwolenie radiowe nr [...] na używanie radiowych urządzeń nadawczo-odbiorczych pracujących w sieci radiokomunikacji ruchomej lądowej typu dyspozytorskiego i stanowiących funkcjonalny zestaw. Warunki wykorzystywania częstotliwości (wykorzystywane kanały radiowe, dokładna lokalizacja urządzeń objętych pozwoleniem, ich podstawowe parametry techniczne) warunki używania oraz rodzaj i cechy identyfikacyjne są określone w załączniku do niniejszego pozwolenia, stanowiącym jego integralną część. W uzasadnieniu niniejszego pozwolenia wskazano, iż należne opłaty za używanie częstotliwości pobierane będą na zasadzie każdorazowego wezwania do zapłaty przez URTiP [...] Oddział Okręgowy w P. (z podaniem kwoty do uiszczenia) na wskazany w wezwaniu rachunek bankowy URTiP.

W myśl art. 185 ust. 1 p.t. podmiot, który uzyskał prawo do dysponowania częstotliwością w rezerwacji częstotliwości, uiszcza roczne opłaty za prawo do dysponowania częstotliwością. Zgodnie zaś z art. 185 ust. 3 p.t. podmiot nieposiadający rezerwacji częstotliwości, który uzyskał prawo do wykorzystywania częstotliwości w pozwoleniu, uiszcza roczną opłatę, o której mowa w ust. 1. Na podstawie art. 185 ust. 11 p.t. (w brzmieniu obowiązującym w dniu powstania obowiązku uiszczenia opłaty), Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat, o których mowa w ust. 1, oraz terminy i sposób ich uiszczania, mając na uwadze kwoty określone w ust. 5, warunki wykorzystywania częstotliwości, oraz koszty prowadzenia gospodarki częstotliwościami, a także potrzebę zagwarantowania optymalnego wykorzystania zasobów częstotliwości. Z § 2 ust. 1 wydanego na podstawie przytoczonego upoważnienia ustawowego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 lutego 2005 r. w sprawie rocznych opłat za prawo do dysponowania częstotliwością (Dz. U. z 2005 r. Nr 24, poz. 196 ze zm.), wynika, że do ustalenia wysokości opłaty w poszczególnych służbach radiokomunikacyjnych przyjmuje się warunki wykorzystywania częstotliwości oraz dane dotyczące lokalizacji stacji nadawczych lub nadawczo-odbiorczych lub dane dotyczące obszaru, na którym mogą być wykorzystywane częstotliwości, określone w decyzji przyznającej prawo do dysponowania częstotliwością lub jej wykorzystywania, przy czym wysokość opłat nie może przekroczyć limitów określonych w ustawie z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne.

Wobec powyższego nie ulega wątpliwości, że obowiązek uiszczania opłat za prawo do dysponowania częstotliwością (wykorzystywania częstotliwości) wynika wprost z ustawy. Warto w tym miejscu zwrócić uwagę na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2016 r. wydany w sprawie o sygn. akt II GSK 1039/15. W wyroku tym NSA wskazał, iż obowiązek uiszczania opłat rocznych powstaje z tytułu uzyskania prawa do dysponowania częstotliwością lub wykorzystywania częstotliwości (art. 185 ust. 1 i ust. 3 ustawy - Prawo telekomunikacyjne). Obowiązek uiszczenia tej opłaty następuje zatem z mocy prawa, wraz z zaistnieniem stanu faktycznego objętego hipotezą normy prawnej dekodowanej z przywołanych przepisów, tj. wraz z uzyskaniem prawa do dysponowania częstotliwością lub wykorzystywania częstotliwości. Do ustalenia tej opłaty w prawidłowej wysokości, na zasadzie samoobliczenia, zobowiązany jest podmiot uprawniony z decyzji przyznającej prawo do dysponowania częstotliwością (wykorzystywania częstotliwości) i nie wymaga to wydania rozstrzygnięcia w formie decyzji administracyjnej ustalającej wysokość należnej opłaty ani określenia w tej formie elementów kalkulacyjnych opłaty rocznej.

Tak więc, skoro obowiązek uiszczania opłat za prawo do dysponowania częstotliwością (wykorzystywania częstotliwości) wynika wprost z ustawy i nie wymaga to wydania rozstrzygnięcia w formie decyzji administracyjnej, to pism Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] marca 2006 r. nr [...], z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...],[...] stycznia 2008 r. nr [...] wskazujących wysokość opłaty za prawo do dysponowania częstotliwością oraz jak również pism z dnia 11 sierpnia 2011 r. nr [...], nr [...], nr [...] informujących o zmniejszeniu opłaty za prawo do dysponowania częstotliwością oraz pism z dnia 31 lipca 2012 r. nr [...], nr [...] informujących o zwiększeniu opłaty za prawo do dysponowania częstotliwością, nie można uznać, jak twierdzi skarżąca za decyzje administracyjne stanowiące o wysokości zobowiązania podatkowego. Wobec powyższego organ nie naruszył wskazanych w skardze art. 104, 107 i 109 k.p.a.

W niniejszej sprawie skarżący w dniu 15 kwietnia 2014 r. zwrócił się do Prezesa UKE z wnioskiem o stwierdzenie nadpłat w kwocie [...] zł z tytułu opłat za prawo do wykorzystywania częstotliwości na podstawie pozwolenia radiowego nr [...] z dnia [...] października 2004 r. Wniosek dotyczył stwierdzenia nadpłat z tytułu:

1. opłaty za II kwartał 2006 r. za prawo do wykorzystywania częstotliwości na podstawie pozwolenia radiowego nr [...] z dnia [...] października 2004 r,

2. opłaty za III kwartał 2006 r. za prawo do wykorzystywania częstotliwości na podstawie pozwolenia radiowego nr [...] z dnia [...] października 2004 r,

3. opłaty za IV kwartał 2006 r. za prawo do wykorzystywania częstotliwości na podstawie pozwolenia radiowego nr [...] z dnia [...] października 2004 r.,

4. rocznej opłaty za 2007 r. za prawo do wykorzystywania częstotliwości na podstawie pozwolenia radiowego nr [...] z dnia [...] października 2004 r.,

5. rocznej opłaty za 2008 r. za prawo do wykorzystywania częstotliwości na podstawie pozwolenia radiowego nr [...] z dnia [...] października 2004 r.

Skarżący odpowiednio w dniu [...] kwietnia 2006 r., [...] sierpnia 2006 r. oraz [...] listopada 2006 r. dokonał wpłaty po [...] zł za II, III oraz IV kwartał 2006 r., w dniu [...] lutego 2007 r. dokonał wpłaty kwoty [...] zł tytułem rocznej opłaty za 2007 r. oraz w dniu [...] stycznia 2008 r. dokonał wpłaty [...] zł tytułem rocznej opłaty za 2008 r.

W myśl art. 188 p.t., w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do opłat, o których jest mowa w art. 183 - 185 p.t., stosuje się odpowiednio przepisy rozdziałów 5-9 działu III Ordynacji podatkowej. Uprawnienia organów podatkowych określone w tych przepisach przysługują Prezesowi UKE. Przepisy działu III rozdziału 9 o.p. regulują instytucję nadpłaty. Zgodnie z przepisem art. 72 § 1 pkt 1 o.p., za nadpłatę uważa się kwotę nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku. Stosownie do przepisu art. 73 § 1 pkt 1 o.p., nadpłata powstaje z dniem zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej.

Tak więc, skoro opłata roczna za 2006 r. za prawo do wykorzystania częstotliwości na podstawie pozwolenia radiowego nr [...] z dnia [...] października 2004 r. wyniosła [...] zł, za 2007 r. wyniosła [...] zł, za 2008 r. wyniosła [...] zł a skarżący opłaty za prawo do wykorzystywania częstotliwości uiścił w wysokości większej od należnej to:

- w dniu [...] kwietnia 2006 r. powstała nadpłata z tytułu opłaty za II kwartał 2006 r. za prawo do wykorzystywania częstotliwości na podstawie pozwolenia radiowego nr [...] z dnia [...] października 2004 r.,

- w dniu [...] sierpnia 2006 r. powstała nadpłata z tytułu opłaty za III kwartał 2006 r. za prawo do wykorzystywania częstotliwości na podstawie pozwolenia radiowego nr [...] z dnia [...] października 2004,

- w dniu [...] listopada 2006 r. powstała nadpłata z tytułu opłaty za IV kwartał 2006 r. za prawo do wykorzystywania częstotliwości na podstawie pozwolenia radiowego nr [...] z dnia [...] października 2004 r.,

- w dniu [...] lutego 2007 r. powstała nadpłata z tytułu rocznej opłaty za 2007 r. za prawo do wykorzystywania częstotliwości na podstawie pozwolenia radiowego nr [...] z dnia [...] października 2004 r.,

- w dniu [...] stycznia 2008 r. powstała nadpłata z tytułu rocznej opłaty za 2008 r. za prawo do wykorzystywania częstotliwości na podstawie pozwolenia radiowego nr [...] z dnia [...] października 2004 r.

Termin przedawnienia zobowiązania podatkowego, o którym jest mowa w art. 79 § 2 o.p., określa przepis art. 70 § 1 o.p. Zgodnie z tym przepisem, zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Na mocy przepisu art. 188 p.t., przepisy rozdziałów 5-9 działu III o.p., w tym przepisy regulujące instytucję nadpłaty, stosuje się do opłat, o których jest mowa w art. 183 - 185 p.t., odpowiednio.

Odnosząc się do powyższego, wskazać należy, iż zgodnie z przepisem art. 79 § 2 o.p., prawo do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wygasa po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Natomiast za dzień powstania nadpłaty zgodnie z art. 73 § 1 pkt 1 o.p. uważa się dzień zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej. Tym samym w ocenie Sądu organ prawidłowo ustalił, iż uprawnienie skarżącego do wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie:

a) nadpłaty z tytułu opłaty za II kwartał 2006 r. za prawo do wykorzystywania częstotliwości na podstawie pozwolenia radiowego nr [...] z dnia [...] października 2004 r., która to nadpłata powstała w dniu [...] kwietnia 2006 r. - wygasło z dniem 31 grudnia 2011 r.,

b) nadpłaty z tytułu opłaty za III kwartał 2006 r. za prawo do wykorzystywania częstotliwości na podstawie pozwolenia radiowego nr [...] z dnia [...] października 2004 r., która to nadpłata powstała w dniu [...] sierpnia 2006 r. - wygasło z dniem 31 grudnia 2011 r.,

c) nadpłaty z tytułu opłaty za IV kwartał 2006 r. za prawo do wykorzystywania częstotliwości na podstawie pozwolenia radiowego nr [...] z dnia [...] października 2004 r., która to nadpłata powstała w dniu [...] listopada 2006 r. - wygasło z dniem 31 grudnia 2011 r,

d) nadpłaty z tytułu rocznej opłaty za 2007 r. za prawo do wykorzystywania częstotliwości na podstawie pozwolenia radiowego nr [...] z dnia [...] października 2004 r., która to nadpłata powstała w dniu [...] lutego 2007 r. - wygasło z dniem 31 grudnia 2012 r.,

e) nadpłaty z tytułu rocznej opłaty za 2008 r. za prawo do wykorzystywania częstotliwości na podstawie pozwolenia radiowego nr [...] z dnia [...] października 2004 r., która to nadpłata powstała w dniu [...] stycznia 2008 r. - wygasło z dniem 31 grudnia 2013 r.

Wobec powyższego organ zasadnie odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego.

Odnosząc się do charakteru pisma z dnia 13 kwietnia 2012 r. i zarzutu, iż nie stanowiło ono wniosku o podjęcie czynności zmierzające do stwierdzenia nadpłaty oraz uzyskania jej zwrotu wskazać należy, iż zostało ono zatytułowane "Ostateczne przedsądowe wezwanie do zapłaty". Z treści tego pisma wynika, iż skarżący wezwał Urząd Komunikacji Elektronicznej do zapłaty kwoty [...] zł z tytułu zwrotu nadpłat potwierdzonych wystawionymi fakturami VAT. Z treści tego pisma nie wynika zaś, aby skarżący domagał się ustalenia wysokości nadpłat czy też wnosił, aby organ stwierdził nadpłatę. Podkreślić należy, iż na powyższe pismo skarżący uzyskał informację, iż kwestia nadpłat może zostać rozstrzygnięta w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej albo z wniosku strony o stwierdzenie nadpłaty, albo z urzędu, poprzez wydanie decyzji określającej nadpłatę. Odbiór niniejszego pisma pokwitował pełnomocnik skarżącego 15 czerwca 2012 r., a więc w dniu, w którym uprawnienie skarżącego do wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty z tytułu opłaty za II, III, IV kwartał 2006 r., z tytułu opłaty rocznej za 2007 r, z tytułu opłaty rocznej za 2008 r. za prawo do wykorzystywania częstotliwości na podstawie pozwolenia radiowego nr [...] z dnia [...] października 2004 r. nie wygasło.

Ponadto zdaniem Sądu, niezrozumiałym byłoby składanie ponownego wniosku o stwierdzenie nadpłaty (wniosek z dnia 15 kwietnia 2014 r.) w sytuacji, gdyby strona "Ostateczne przedsądowe wezwanie do zapłaty z dnia 13 kwietnia 2012 r." uznała, jak twierdzi, za wniosek o stwierdzenie nadpłaty. Oczekiwanie przez niespełna dwa lata na podjęcie działań przez organ, bez podejmowania przez skarżącego żadnych czynności (bezczynność, przewlekłe prowadzenie postępowania) mogłoby zostać ocenione jako niezachowanie należytej staranności przy prowadzeniu własnych spraw.

W ocenie skarżącego, jeśli żądanie zawarte w piśmie z 13 kwietnia 2012 r. było niejasne, organ zobowiązany był wezwać do sprecyzowania pisma. Jak już wcześniej zostało to wskazane, na niniejsze pismo została udzielona skarżącemu odpowiedź, zdaniem Sądu odpowiedź ta jest wyczerpująca i nie wynika z niej aby zaistniały wątpliwości co do treści pisma. Dyrektor Delegatury w P. Urzędu Komunikacji Elektronicznej wyjaśnił kwestie związane z opłatami za wykorzystywanie częstotliwości, wskazał, iż strona może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty, jak również zasugerował, iż działania zmierzające do sądowego dochodzenia roszczeń są zbędne. Wobec powyższego nie można zarzucić organowi naruszenia art. 9 k.p.a., czy też art. 79 w zw. z art. 63 § 2 k.p.a.

Ponadto odnosząc się do naruszenia art. 72 § 1 oraz art. 75 o.p. w zw. z art. 188 p.t., jak również art. 74 a o.p. sprowadzającego się do niezastosowania ww. przepisów i braku wszczęcia postępowania z urzędu, Sąd stwierdza, iż przedmiotem niniejszego postępowania jest postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty z tytułu opłaty za prawo do wykorzystywania częstotliwości na podstawie pozwolenia radiowego zainicjowane wnioskiem skarżącego z dnia 15 kwietnia 2014 r.

Reasumując, w ocenie Sądu, organ administracji nie naruszył przepisów postępowania administracyjnego, w tym w szczególności art. 8, art. 9 w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem podjął niezbędne czynności w celu pełnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w oparciu o zebrany w sposób wyczerpujący materiał dowodowy. Poprzez uzasadnienia faktyczne i prawne organ nie naruszyły też normy postępowania administracyjnego wskazanej w przepisie art. 107 k.p.a. Uzasadnienie zawiera wskazane prawem elementy.

Ponadto oceniając zaskarżone postanowienie, Sąd nie stwierdził żadnych innych uchybień, których istnienie powinien uwzględnić z urzędu.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.