Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 299/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2020-08-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6052 Akty stanu cywilnego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 i § 3.
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia pracownika postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić M. S. kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] kwietnia 2020 r. M. S. (dalej jako "skarżący") wniósł skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia pracownika.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi.

Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", kontrola sądów administracyjnych polega na sprawdzaniu zgodności z prawem działalności administracji publicznej i polega na orzekaniu w sprawach skarg wniesionych przez uprawnione podmioty w sprawach podlegających właściwości sądów administracyjnych. Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na m.in. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.).

Przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia pracownika.

Kwestię wyłączenia pracownika reguluje art. 24 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 z późn. zm.), dalej jako "k.p.a.". W myśl art. 24 § 1 k.p.a., pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie:

1) w której jest stroną albo pozostaje z jedną ze stron w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy może mieć wpływ na jego prawa lub obowiązki;

2) swego małżonka oraz krewnych i powinowatych do drugiego stopnia;

3) osoby związanej z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;

4) w której był świadkiem lub biegłym albo był lub jest przedstawicielem jednej ze stron, albo w której przedstawicielem strony jest jedna z osób wymienionych w pkt 2 i 3;

5) w której brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji;

6) z powodu której wszczęto przeciw niemu dochodzenie służbowe, postępowanie dyscyplinarne lub karne;

7) w której jedną ze stron jest osoba pozostająca wobec niego w stosunku nadrzędności służbowej.

Stosownie do § 2 tego przepisu, powody wyłączenia pracownika od udziału w postępowaniu trwają także po ustaniu małżeństwa (§ 1 pkt 2), przysposobienia, opieki lub kurateli (§ 1 pkt 3). Bezpośredni przełożony pracownika jest obowiązany na jego żądanie lub na żądanie strony albo z urzędu wyłączyć go od udziału w postępowaniu, jeżeli zostanie uprawdopodobnione istnienie okoliczności niewymienionych w § 1, które mogą wywołać wątpliwość co do bezstronności pracownika (§ 3). Wyłączony pracownik powinien podejmować tylko czynności niecierpiące zwłoki ze względu na interes społeczny lub ważny interes stron (§ 4).

Powyższy przepis nie przewiduje możliwości zaskarżenia postanowienia o wyłączeniu pracownika. Stosownie natomiast do art. 141 k.p.a., na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi.

Na postanowienie w przedmiocie odmowy wyłączenia pracownika wydane na podstawie art. 24 k.p.a. nie przysługuje zatem zażalenie. Postanowienie o odmowie wyłączenia pracownika z chwilą jego wydania staje się ostateczne. Strona może je kwestionować wyłącznie w odwołaniu od decyzji kończącej postępowanie w sprawie (art. 142 k.p.a.), a następnie ewentualnie w skardze na tę decyzję do sądu administracyjnego.

Zaskarżone postanowienie nie stanowi również postanowienia kończącego postępowanie, a także nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Postanowienie to rozstrzyga wyłącznie kwestię wpadkową w prowadzonym postepowaniu.

Zaskarżone postanowienie Wojewody [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia pracownika nie należy zatem do żadnej z kategorii postanowień wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. i z tego względu nie podlega samodzielnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Z tej przyczyny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.

O zwrocie uiszczonego przez skarżącego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.