Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2136/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-06-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1, 3 ust. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 1507
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - teskt jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Przemysław Żmich, Sędziowie sędzia WSA Magdalena Durzyńska (spr.), sędzia WSA Joanna Skiba, , Protokolant specjalista Dorota Kwiatkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2020 r. sprawy ze skargi K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] września 2019 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej jako organ/kolegium) utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] z [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania K. G. (dalej jako skarżący) pomocy w postaci zasiłku celowego w lipcu 2019 r. na pokrycie kosztów usunięcia zęba w prywatnym gabinecie lekarskim, zwrotu kosztów za zakup płynu do jamy ustnej, wykupienia antybiotyku i wypisania recepty oraz w sierpniu 2019 r. na zakup węgla.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że w postępowaniu wyjaśniającym organ I instancji ustalił, że skarżący spełnia kryterium dochodowe do przyznania bezzwrotnej pomocy w formie zasiłku celowego, określone w ustawie z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tekst. jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 1507 ze zm., dalej jako ustawa). Jednakże oprócz spełnienia ogólnych przesłanek korzystania z pomocy społecznej, przyznając pomoc organ musi kierować się zasadami określonymi w art. 3 ustawy, tj. koniecznością dostosowania rodzaju, formy i rozmiaru świadczeń do okoliczności konkretnej sprawy oraz możliwości organu udzielającego pomocy. Mając powyższe na uwadze organ podniósł, że do wyznaczników przyznawania świadczeń należą z jednej strony potrzeby wykazane przez osobę ubiegającą się o zasiłek, a z drugiej strony możliwości finansowe ośrodka pomocy społecznej, z uwzględnieniem liczby osób ubiegających się o przyznanie świadczeń z pomocy społecznej w danym rejonie. Zważywszy, że budżet Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] na rok 2019 r. wynosił [...] zł, tj. ok. [...] zł miesięcznie, przy średnio 290 rodzinach ubiegających się miesięcznie o świadczenia z pomocy społecznej – daje to średnią wysokość zasiłku w kwocie ok. [...] zł. Z akt sprawy wynika, że K. G. w 2019 r. korzystał z różnych form wsparcia z pomocy społecznej, ponadto skarżący posiada prawo do korzystania z bezpłatnej opieki medycznej, w ramach której jest możliwość wykonywania zabiegów dentystycznych, nie można zatem uznać, że wykonanie odpłatnego zabiegu w prywatnym gabinecie należy do jego niezbędnych potrzeb życiowych.

Reasumując, w ocenie kolegium organ I instancji nie przekroczył granic uznania administracyjnego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego K. G. podniósł, że jest osobą niepełnosprawną, osiąga dochód miesięczny w kwocie [...] zł oraz nie miał możliwości skorzystać z zabiegu stomatologicznego finansowanego przez NFZ. Wniósł o zmianę decyzji na jego korzyść.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że rozstrzygnięcie o przyznaniu zasiłku celowego ma charakter fakultatywny, co oznacza, że organ może lecz nie musi go przyznać - nawet w przypadku ustalenia, że w sprawie występują przesłanki ustawowe. Tym samym trudna sytuacja materialna oraz niepełnosprawność skarżącego, które nie były w sprawie kwestionowane, nie musi skutkować przyznaniem świadczenia w formie zasiłku celowego a samo spełnienie przesłanek ustawowych przez osobę ubiegającą się o zasiłek celowy nie powoduje powstania po jej stronie roszczenia o przyznanie tego świadczenia.

Organy obu instancji trafnie wskazały, że organ pomocowy działa w granicach przyznanych środków finansowych, których wysokość jest ograniczona i w tak wyznaczonych granicach realizuje cele pomocy społecznej. Z uwagi na ograniczone środki organy pomocy społecznej nie są w stanie zaspokoić wszystkich, choćby najbardziej uzasadnionych potrzeb osób ubiegających się o pomoc, są zatem upoważnione do rozdzielania posiadanych funduszy pomiędzy osoby zwracające się o wsparcie, w ramach uznania administracyjnego. Należy przy tym zauważyć, że zgodnie z art. 2 ust. 1 i art. 3 ust. 1 ustawy, celem pomocy społecznej jest wspieranie osób i rodzin w zaspokajaniu niezbędnych potrzeb i umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnej sytuacji życiowej. Celem pomocy społecznej nie jest natomiast zaspokajanie wszelkich potrzeb zgłoszonych przez osobę ubiegającą się o przyznanie pomocy.

W ocenie Sądu organy nie przekroczyły w niniejszej sprawie granic uznania administracyjnego. Z akt sprawy wynika, że skarżący jest objęty pomocą społeczną i regularnie otrzymuje świadczenia, w tym zasiłek stały w kwocie [...] zł, tylko w lipcu 2019 r. otrzymał ponadto w formie zasiłków celowych łącznie kwotę [...] zł. Trafnie również wskazano, że skarżący jest uprawniony do korzystania z bezpłatnych świadczeń opieki zdrowotnej w ramach NFZ, w tym także stomatologicznych.

Tym samym należy uznać, że organy rozstrzygając w ramach uznania administracyjnego wystarczająco uzasadniły odmowę przyznania zasiłku celowego we wnioskowanej kwocie, po rozważeniu przedstawionych przez skarżącego potrzeb oraz możliwości finansowych organu, mając na uwadze kwoty świadczeń z pomocy społecznej, które skarżący dotychczas otrzymał i nadal otrzymuje oraz cele pomocy społecznej określone w ustawie. Rozstrzygnięcie to nie nosi cech dowolności. Decyzja nie narusza zatem prawa a jej uzasadnienie spełnia kryteria z art. 107 § 3 kpa.

Dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.