Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 174/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-07-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1, art. 54 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 2, art. 184, art. 197
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 148 par. 1, art. 149, art. 150 par. 4
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Roman Wiatrowski po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 kwietnia 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 354/16 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi K. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 10 grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące luty, marzec i kwiecień 2010 r. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

1. Postanowieniem z 18 kwietnia 2016 r., I SA/Gd 354/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę K. P. (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. (dalej: DIS) z 10 grudnia 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące luty, marzec i kwiecień 2010 r.

W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący, nadanym dnia 3 lutego 2016 r. pismem wniósł skargę na ww. decyzję DIS.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w G. wniósł m.in. o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminowi do wniesienia skargi.

Sąd pierwszej instancji przypomniał, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718, dalej -: "p.p.s.a.")., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. WSA uznał, że w rozpoznawanej sprawie skarga została złożona z przekroczeniem terminu określonego w art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 p.p.s.a.

Sąd pierwszej instancji wskazał, że z akt sprawy wynika, iż zaskarżona decyzja doręczona została skarżącemu w dniu 29 grudnia 2015 r. w sposób zastępczy przewidziany w art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.- Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm., dalej: "O.p."). Przesyłka zawierająca przedmiotową decyzję wraz z prawidłowym pouczeniem o trybie i terminie jej zaskarżenia, z powodu niemożności doręczenia podatnikowi w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 O.p., została awizowana dwukrotnie: po raz pierwszy w dniu 15 grudnia 2015 r. i po raz drugi w dniu 23 grudnia 2015 r. Czternastodniowy termin zastrzeżony dla podjęcia pisma upłynął bezskutecznie w dniu 29 grudnia 2015 r., a w konsekwencji trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, liczony od dnia 29 grudnia 2015 r., upływał z dniem 28 stycznia 2016 r. Skarga została wniesiona 3 lutego 2016 r., a zatem po upływie zastrzeżonego dla tej czynności terminu.

2. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie w całości, zarzucając naruszenie art. 53 § 1 p.p.s.a. W ocenie skarżącego fakt odebrania przesyłki przez żonę skarżącego 4 stycznia 2016 r. w placówce pocztowej oznacza, że od tego dnia (tj. dania doręczenia decyzji skarżącemu) należy liczyć termin na złożenie skargi. W konsekwencji skarga złożona w dniu 3 lutego 2016 r. została złożona w przewidzianym przez prawo terminie.

2.1. W odpowiedzi DIS wniósł o oddalenie zażalenia, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

3. Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu.

3.1. Zgodnie z art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 p.p.s.a. przed sądami administracyjnymi, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. W przypadku wniesienia skargi do organu właściwego po upływie tego terminu, podlega ona odrzuceniu, stosownie art. 58 § 1 pkt 2 tej ustawy.

Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest data prawidłowego doręczenia skarżącemu przesyłki, zawierającej decyzję organu II instancji, od której to daty liczony jest termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

3.2. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo ustalił powyższą datę w oparciu o zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji DIS z 10 grudnia 2015 r.

3.3. W niekwestionowanym w sprawie stanie faktycznym przesyłkę awizowano dwukrotnie (z powodu nieobecności adresata) w dniach 15 i 23 grudnia 2015 r. (por. zał. nr 889 akt administracyjnych sprawy). Stosownie natomiast do art. 150 § 1 pkt 1 O.p., w razie niemożności doręczenia przez pocztę pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 (tzw. doręczenia właściwego - do rąk adresata lub osoby upoważnionej), przechowuje ona to pismo w swojej placówce pocztowej przez okres 14 dni, o czym zawiadamia w stosowny sposób (tzw. awizo) adresata (§ 2 w/w przepisu). W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (14 dni), a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 150 § 4 O.p.). Skoro zawiadomienie pozostawiono w dniu 15 grudnia 2015 r., to ostatni dzień 14-dniowego terminu przypadał na dzień 29 grudnia 2015 r. W tym też dniu doręczono w tzw. trybie zastępczym, przesyłkę z zaskarżoną decyzją. To z kolei skutkuje przyjęciem, iż ostatni dzień określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. terminu do złożenia skargi (30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie) upływał w dniu 28 stycznia 2016 r. W tym zaś stanie rzeczy skargę złożoną w dniu 3 lutego 2016 r. (por. karta nr 9 akt sądowych o sygn. I SA/Gd 354/16) uznać należało za złożoną po terminie i odrzucić, zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

3.4. Wbrew twierdzeniu autora skargi kasacyjnej, okoliczność iż odebrał on przesyłkę z decyzją organu odwoławczego w dniu 4 stycznia 2016 r. (a więc 6 dni po jego zastępczym doręczeniu), nie ma w świetle analizowanych przepisów żadnego znaczenia, podobnie jak fakt niezwrócenia nadawcy w/w przesyłki przez placówkę pocztową bezpośrednio po upływie 14-dniowego terminu wynikającego z art. 150 O.p. W przypadku tzw. doręczenia zastępczego termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego liczy się od dnia następującego po dniu uznania decyzji za doręczoną zgodnie z art. 150 O.p., nie zaś od daty późniejszego (właściwego) odbioru takiej decyzji. Upływ terminu przechowywania przesyłki listowej poleconej przez pocztę rodzi w dniu tego upływu skutek doręczenia i nie może już tego zmienić nawet fakt późniejszego faktycznego doręczenia (wydania w placówce pocztowej) przesyłki stronie postępowania (zob. też postanowienie NSA z 15 listopada 2007 r., II FSK 1257/07, postanowienie NSA z 1 maja 2007 r., I FSK 167/07).

3.5. W tych okolicznościach, odrzucenie skargi wniesionej 3 lutego 2016 r. r., czyli po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. przez Sąd pierwszej instancji było prawidłowe.

4. W konsekwencji poczynionych ustaleń, uznając zarzuty zażalenia za nieuzasadnione, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 194 § 1 pkt 1 a) oraz art. 197 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.