Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 3016/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-09-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6053 Obywatelstwo
Hasła tematyczne: Obywatelstwo
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 2 i art. 4 pkt 2, art. 6
journal: Dz.U. 1920 nr 7 poz 44
law: Ustawa z dnia 20 stycznia 1920 r. o obywatelstwie Państwa Polskiego.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jacek Chlebny Sędziowie sędzia NSA Barbara Adamiak (spr.) sędzia del. WSA Mirosław Gdesz Protokolant starszy asystent sędziego Anna Pośpiech - Kłak po rozpoznaniu w dniu 5 września 2017 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej N. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 września 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 1120/15 w sprawie ze skargi N. S. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 16 września 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 1120/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę N. S. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji.

Powyższy wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Decyzją z 11 lutego 2011 r., Nr [...] Wojewoda M. odmówił potwierdzenia posiadania obywatelstwa polskiego przez S. S. Wskutek odwołania wniesionego przez pełnomocnika strony Minister Spraw Wewnętrznych decyzją z [...] marca 2011 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Następnie w dniu 7 lipca 2012 r. wpłynął wniosek pełnomocnika N. S. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] marca 2011 r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. Jako podstawę wznowienia strona wskazała pozyskane dokumenty z Urzędu Stanu Cywilnego m.st. Warszawy tj. odpis skrócony aktu urodzenia S. C. S., odpis skrócony aktu małżeństwa B. S. i C. K. G.

Minister Spraw Wewnętrznych postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r. wznowił postępowanie zakończone decyzją ostateczną Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2011 r. W toku postępowania została złożona także nieuwierzytelniona kopia dokumentu z wpisem: B. S., lat [...], żonaty, narodowość – polska, miejsce urodzenia – nieznane, zawód rolnik, przybył – 18 lipca 1927 r., statek – Alcantara, port – Cherburgo. Do wniosku o wznowienie postępowania załączono uwierzytelnioną kopię brazylijskiego aktu zgonu S. S.

Minister Spraw Wewnętrznych decyzją z [...] grudnia 2014 r. orzekł o odmowie uchylenia decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2011 r., utrzymującej w mocy decyzję Wojewody M. z dnia [...] lutego 2011 r. odmawiającej stwierdzenia posiadania obywatelstwa polskiego przez S. S., urodzonego [...] sierpnia 1919 r. w Porto Alegre, syna B. i A. z domu G.

Decyzją z [...] lutego 2015 r. Minister Spraw Wewnętrznych po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy złożonego przez N. S. orzekł o utrzymaniu w mocy własnej decyzji z [...] grudnia 2014 r. W uzasadnieniu omówiono specyfikę postępowania o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją administracyjną. Organ podniósł, że jako podstawę wznowienia strona wskazała dokumenty pozyskane z Urzędu Stanu Cywilnego m. st. Warszawy tj. odpis skrócony aktu urodzenia S. C. S., odpis skrócony aktu małżeństwa B. S. i C. K. G. Z odpisu skróconego aktu urodzenia wynika, iż S C. S. urodził się w dniu [...] sierpnia 1922 r. w m. U. jako syn B. i C. K. G., ponadto z przedłożonego skróconego aktu małżeństwa B. S. i C. K. G. wynika, że zawarcie związku małżeńskiego nastąpiło w dniu [...] grudnia 1922 r. w m. U. Przedmiotowe dokumenty i okoliczności w ocenie strony nie były znane organom administracji orzekającym w sprawie stwierdzenia posiadania obywatelstwa polskiego przez S. S. Do wniosku o wznowienie przedmiotowego postępowania załączono uwierzytelnioną kopię brazylijskiego aktu zgonu S. S., z którego wynika, że S. S., urodzony w dniu [...] sierpnia 1919 r. w Porto Alegre, jako syn B. S. i A. S., zmarł w dniu [...] czerwca 2013 r. w Porto Alegre. Z uwagi na rozbieżności dotyczące daty i miejsca urodzenia S. S. oraz daty i miejsca zawarcia związku małżeńskiego przez jego rodziców, Minister wezwał stronę do uzupełnienia akt sprawy o szczegółowy życiorys S. S. i jego rodziców. Pismem z dnia 30 września 2014 r. pełnomocnik strony wyjaśnił, że wytworzone brazylijskie dokumenty i załączone do wniosku o wznowienie postępowania dotyczą ojca wnioskodawcy i jego rodziców, a świadczy o tym tożsamość imion i nazwisk, zaś drobne różnice w pisowni imion i nazwisk pomiędzy dokumentami polskimi i brazylijskimi wynikają z różnic transliteracyjnych. Imię A. jest odpowiednikiem imienia C., a S. jest odpowiednikiem imienia S. Jak wskazał pełnomocnik, wnioskodawca podejrzewa, że rodzice jego ojca zamierzali ukryć jego polskie pochodzenie celem uzyskania dla niego z chwilą urodzenia obywatelstwa brazylijskiego (prawo ziemi), dlatego podali fikcyjną tożsamość w zakresie daty i miejsca urodzenia, którą do chwili śmierci się posługiwał. Zatem według twierdzeń pełnomocnika strony, ojciec wnioskodawcy urodził się na terytorium Państwa Polskiego, a jego rodzice przed urodzeniem zawarli związek małżeński - również zamieszkując na terytorium Państwa Polskiego. Emigrację statkiem miał potwierdzać załączony dokument. W trakcie postępowania jak wyjaśnił Minister, pełnomocnik strony złożył także nieuwierzytelnioną kopię ankiety informacyjnej dotyczącej nadania obywatelstwa brazylijskiego B. S., sporządzonej w dniu [...] kwietnia 1940 r., zgodnie z którą B. S. przybył z Argentyny do Brazylii w dniu [...] kwietnia 1929 r., żona C. S. zmarła, dzieci – dwóch synów o nadanym obywatelstwie brazylijskim. Minister podzielił stanowisko organów, że dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy należy zastosować przepisy ustawy z dnia 20 stycznia 1920 r. o obywatelstwie Państwa Polskiego (Dz. U. R.P. Nr 7, poz. 44 ze zm.), która to ustawa obowiązywała w chwili zaistnienia zdarzeń mających znaczenie dla stwierdzenia nabycia i posiadania lub utraty obywatelstwa polskiego przez S. S. Za okoliczność bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy Minister uznał status obywatelstwa polskiego rodziców S. S. zarówno w dacie jego narodzin jak i w dacie wejścia cyt. ustawy, gdyż S. S. nie mógł nabyć obywatelstwa polskiego z mocy prawa jako osiedlony na obszarze Państwa Polskiego (art. 2 pkt 1 lit.b)/ do małoletnich dzieci należało odnosić stan osiedlenia jego rodziców, bowiem przysługiwało mu wówczas obce obywatelstwo – brazylijskie. Ponadto Minister wskazał, iż zainteresowany nie nabył również obywatelstwa polskiego na podstawie art. 2 pkt 2 cyt. ustawy, bowiem nie urodził się na obszarze Państwa Polskiego jak również nie należał do kręgu osób, które mogły nabyć obywatelstwo polskie na podstawie art. 2 pkt 3 ustawy o obywatelstwie polskim. W konsekwencji Minister podtrzymał swoje stanowisko, wyrażone w skarżonej decyzji, że na podstawie złożonych dokumentów w żaden sposób nie można wyjaśnić rozbieżności dotyczących daty i miejsca urodzenia S. S. oraz historii emigracji rodziny S. Reasumując, w ocenie Ministra, dokumenty stanowiące podstawę wznowienia niniejszego postępowania, nie potwierdzają, że S. S. urodzony w dniu [...] sierpnia 1919 r. w Porto Alegre, zmarły w dniu [...] czerwca 2013 r. w Porto Alegre oraz S. C. S. urodzony w dniu [...] sierpnia 1922 r. w m. [...] to ta sama osoba. Zatem jak stwierdził organ brak jest dowodu, że S. S. urodzony w 1919 r. nabył obywatelstwo polskie. Tym samym Minister nie podzielił argumentów pełnomocnika strony, że zgromadzone polskie i brazylijskie dokumenty dotyczą tej samej osoby, a jedyna różnica dotyczy daty urodzenia, w szczególności nie dowodzą faktu, iż S. S. ur. [...] sierpnia 1919 r. w Porto Alegre oraz S. C. S., ur. [...] sierpnia 1922 r. w m. U. – to tożsame osoby.

Skargę na powyższą decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł N. S.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Rozpoznając sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że w sytuacji, gdy wniosek o wznowienie postępowania jest przedłożony w ustawowym terminie, zakres postępowania organu ogranicza się do wyjaśnienia wskazanych przez stronę w tym wniosku przesłanek wznowieniowych (art. 149 § 2 K.p.a.). W rozpatrywanej sprawie strona podniosła, że pojawiły się nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji i nieznane organom orzekającym. Takimi dowodami były przedłożone przez pełnomocnika dokumenty pozyskane z Urzędu Stanu Cywilnego m.st. Warszawy tj. odpis skrócony aktu urodzenia S. C. S., odpis skrócony aktu małżeństwa B. S. i C. K. G. Z odpisu skróconego aktu urodzenia wynika, iż S. C. S. urodził się w dniu [...] sierpnia 1922 r. w m. U. jako syn B. i C. K. G., ponadto z przedłożonego skróconego aktu małżeństwa B. S. i C. K. G. wynika, że zawarcie związku małżeńskiego nastąpiło w dniu [...] grudnia 1922 r. w m. U. Pełnomocnik załączył również do wniosku o wznowienie nieuwierzytelnioną kopię dokumentu z wpisem: B. S., lat [...], żonaty, narodowość – polska, miejsce urodzenia – nieznane, zawód rolnik, przybył 18 lipca 1927 r., statek –Alcantara, port –Cherburgo. Kolejnym dokumentem złożonym do wniosku była uwierzytelniona kopia brazylijskiego aktu zgonu S. S., który zmarł w dniu [...] czerwca 2013 r. w Porto Alegre jako syn B. S. i A. S. (ur. [...] sierpnia 1919 r. w Porto Alegre). W trakcie postępowania pełnomocnik przedłożył także nieuwierzytelnioną kopię ankiety informacyjnej dotyczącej nadania obywatelstwa brazylijskiego B. S., sporządzonej w dniu [...] kwietnia 1940 r., z której wynika, że B. S. przybył z Argentyny do Brazylii w dniu [...] kwietnia 1929 r., żona – C. S. zmarła, dzieci – dwóch synów o nadanym obywatelstwie brazylijskim.

W ocenie Sądu, należy uznać, że zgromadzone w sprawie dowody nie pozwalały na stwierdzenie, że dokumenty przedłożone organom w toku postępowania zwykłego dotyczące rodziny S. i odpisu aktów stanu cywilnego złożone w postępowaniu wznowieniowym dotyczyły tych samych osób. W postępowaniu o stwierdzenie posiadania obywatelstwa polskiego strona wnioskująca wskazywała, że S. S. urodził się w dniu [...] sierpnia 1919 r. w Porto Alegre w Brazylii, zaś jego ojciec B. S. ur. [...] stycznia 1984 r. w U. w Polsce, mieszkał w [...]. Akt urodzenia S. S. został spisany w Brazylii w dniu [...] lipca 1937 r. Z historii rodziny przedłożonej przez stronę wnioskującą wynika, iż B. S. (ojciec S.) zawarł związek małżeński w dniu [...] kwietnia 1918 r. w [...], przyjął naturalizację w dniu [...] listopada 1953 r. by wysłać dzieci do szkoły. Jego żona zmarła [...] lipca 1946 r. Mieli czworo dzieci (S. (ojciec), I., E. A. i M. E.). Natomiast w postępowaniu wznowieniowym z przedłożonych odpisów aktu stanu cywilnego wynika: 1) S. C. S. urodził się [...] sierpnia 1922 r.w U., 2) jego rodzice ojciec B. S. urodzony [...] czerwca 1894 r. i C. K. urodzona [...] grudnia 1894 r. zawarli związek małżeński w dniu [...] grudnia 1922 r. Zatem z porównania dat bezspornie wynika, iż w wersji postępowania wznowieniowego S. (S.) był dzieckiem urodzonym przed zawarciem związku małżeńskiego. Rozbieżności dotyczące ojca S. tj. B. S. wynikają również ze złożonej ankiety informacyjnej z dnia [...] kwietnia 1940 r., w świetle której B. S. ur. [...] stycznia 1894 r. w [...], jego współmałżonek zmarł, dzieci 2 synów o nadanym obywatelstwie brazylijskim. Niewątpliwie według historii rodziny żona B. S. zmarła [...] lipca 1946 r., zaś według ankiety informacyjnej wniosku dotyczącego nadania obywatelstwa, sporządzonej w dniu [...] kwietnia 1940 r. - w tej dacie żona B. S. już nie żyła. Ze złożonych do organów dokumentów wynikają różnice w zakresie daty urodzenia B.S., bowiem z odpisu aktu małżeństwa przedłożonego w postępowaniu wznowieniowym ww. urodził się [...] czerwca 1894 r., a z wcześniejszej dokumentacji aktu brazylijskiego podaną datą urodzenia była data [...] stycznia 1894 r. Także rozbieżne są daty zawarcia związku małżeńskiego B. S. : raz podano datę [...] kwietnia 1918 r. w [...], a w postępowaniu wznowieniowym [...] grudnia 1922 r. w U. według aktu stanu cywilnego.

W konsekwencji słuszne jest stwierdzenie organów nie podzielających zarzutów pełnomocnika strony wnioskującej, że dokumenty brazylijskie i dokumenty polskie (odpisy aktów stanu cywilnego) dotyczą tej samej osoby, a jedyna różnica dotyczy daty urodzenia. W przedmiotowej sprawie różnica nie dotyczy wyłącznie daty urodzenia S. S.( [...]sierpnia 1919 r. w Porto Alegre) i S. C. S. ([...]sierpnia 1922 r.), ale daty i miejsca urodzenia jego ojca B. ([...] stycznia 1894 r. [...] i [...]czerwca 1894 r. U.), daty zawarcia związku małżeńskiego rodziców S., daty zgonu jego matki ([...] lipiec 1946 r. w historii rodziny, zaś z ankiety dotyczącej nadania obywatelstwa wynika, iż w dacie jej sporządzania w dniu [...] kwietnia 1940 r. B. S. był wdowcem). Ponadto ze złożonej ankiety wyżej powołanej wynika, iż B. S. miał dzieci – dwóch synów, a inne dokumenty takie jak brazylijski akt zgonu wskazują, że ww. pozostawił czworo dzieci. Informację o czworgu dzieciach zawiera również historia emigracji rodziny S.

Mając na uwadze powyższe rozbieżności, nie do zaakceptowania jest stanowisko pełnomocnika strony wnioskującej, wyrażone w piśmie procesowym z dnia 30 września 2014 r.( złożonym w postepowaniu wznowieniowym na wezwanie organu celem podania szczegółowego życiorysu S. S. i jego rodziców), z którego wynika tożsamość imion w wytworzonych dokumentach brazylijskich i załączonych do wniosku o wznowienie aktów stanu cywilnego co ma dowodzić, że S. (S.) S. urodził się Polsce, a jego rodzice zamierzali ukryć jego polskie pochodzenie celem uzyskania dla niego z chwilą urodzenia obywatelstwa brazylijskiego (prawo ziemi). Okoliczności przyjazdu rodziny S. do Brazylii w 1929 r. (w złożonych kserokopiach pism) nie mogą przekreślać wartości dowodowych innych dokumentów: brazylijskich i polskich.

Z tych też względów zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. Skoro złożone dokumenty polskie i brazylijskie zawierają takie rozbieżności, których nie da się wyjaśnić nawet przy dogłębnej analizie historii emigracji rodziny S., to w tej sytuacji nie można podważyć zaskarżonej decyzji. W tym kontekście zarzut naruszenia art. 2, art. 4 pkt 2 w zw. z art. 6 ustawy z dnia 20 stycznia 1920 r. o obywatelstwie Państwa Polskiego nie zasługuje na uwzględnienie. Skoro bowiem S.S.ur. się w Porto Alegre w dniu [...] sierpnia 1919 r (prawo ziemi), to tym samym nie mógł nabyć obywatelstwa po swoim ojcu. W szczególności zaznaczyć wypada, iż Sąd nie podziela wywodów skargi, iż w zakresie oceny źródła dowodów w niniejszej sprawie, odnoszących się do daty urodzenia S. S. istotniejsze znaczenie miałby akt urodzenia sporządzony w Polsce z tego względu, że został sporządzony krótko po urodzeniu tj. w 1922 r., podczas gdy akt brazylijski sporządzono dopiero w 1937 r. Brazylijski akt urodzenia został sporządzony krótko przed uzyskaniem pełnoletności ojca skarżącego, nie mniej przy istniejących rozbieżnościach (data i miejsce urodzenia B. S., data zawarcia małżeństwa rodziców S., ilość dzieci B.S.) nie można mówić, że przesądza on o wiarygodności polskiego aktu urodzenia, a ponadto, że dotyczy on tożsamości tej samej osoby. Skoro S. S. urodził się [...] sierpnia 1919 r. w Porto Alegre w Brazylii, nabywając z dniem urodzenia obywatelstwo tego państwa, to bez znaczenia pozostaje status obywatelstwa polskiego jego rodziców, co jeszcze raz należy wyraźnie zaznaczyć.

W odniesieniu do Okólnika Nr [...] Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] lipca 1925 r. w sprawie osób urodzonych i naturalizowanych w Ameryce (Zb. Zarządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych str. 858), który nie źródłem prawa, lecz zawiera wykładnię art. 2 ustawy o obywatelstwie Państwa Polskiego, Sąd stwierdził, że S. S. nie nabył obywatelstwa polskiego na podstawie art. 2 pkt 2 ustawy o obywatelstwie Państwa Polskiego, bowiem nie urodził się na terenie Państwa Polskiego, nie należał także do kręgu osób, które mogły nabyć obywatelstwo polskie na podstawie art. 2 pkt 3 cytowanej ustawy.

Nie jest także zasadny, w ocenie Sądu, zarzut naruszenia art. 6 ustawy z dnia 8 stycznie 1951 r. o obywatelstwie polskim, bowiem przypomnieć należy, że wniosek o wznowienie postępowania dotyczył decyzji odmawiającej stwierdzenia posiadania przez S. S. obywatelstwa polskiego, zatem niewątpliwie nie dotyczył on ustalenia nabycia obywatelstwa polskiego przez N. S.

Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania podniesionych w skardze, bowiem Minister Spraw Wewnętrznych zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy w sposób wyczerpujący zgodnie z art. 77 § 1 K.p.a., przy uwzględnieniu zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7 K.p.a., przy czym strona powinna współdziałać w zebraniu całego materiału dowodowego. Strona może być zobowiązana do współudziału w obowiązku zebrania materiału dowodowego wtedy, gdy to konstrukcja przepisów materialnoprawnych wymusza udowodnienie przez nią określonych, najczęściej zgodnych z twierdzeniem tejże strony, faktów. Ponadto, gdy strona powołuje się na okoliczności, z których wynikają dla niej określone, pozytywne skutki prawne, dopuszczalne jest zobowiązanie jej do udowodnienia tych okoliczności, ale wyłącznie w sytuacji, gdy organ nie ma możliwości przeprowadzić niezbędnych czynności wyjaśniających we własnym zakresie. Dla merytorycznego rozpatrzenia wniosku nie wystarcza samo domaganie się potwierdzenia posiadania obywatelstwa przez wskazaną osobę, lecz wymagane jest także potwierdzenie deklarowanych przez osobę danych stosownymi, wiarygodnymi dokumentami. W sytuacji, gdy strona nie przedstawia dokumentów potwierdzających dane i informacji zawartych we wniosku, obowiązkiem organu jest zobligowanie jej do jego uzupełnienia w stosownym, wymaganym ustawą zakresie.

Postępowania dotyczące potwierdzenia statusu obywatelstwa mają charakter szczególny. Przyjęte w ustawie rozwiązanie, polegające na obciążeniu strony pierwotnym obowiązkiem dowodzenia posiadania obywatelstwa - jest zasadne w szczególności przy uwzględnieniu wieloletniego braku oficjalnego kontaktu wnioskodawcy z organami państwa. Podmiot, który przez dziesiątki lat nie wykazuje jakiejkolwiek więzi z państwem winien przynajmniej w podstawowym zakresie dołożyć należytej staranności w wykazaniu, że z danym państwem łączy go więź zasługująca na ochronę prawną. W aktach przedmiotowej sprawy brak jest dowodów na zaistnienie faktów skutkujących nabyciem przez S.S. obywatelstwa polskiego na podstawie przepisów ustawy z 20 stycznia 1920 r. o obywatelstwie Państwa Polskiego czy ustaw późniejszych.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł N.S. zarzucając mu:

1) niewłaściwe zastosowanie art. 2 ustawy z 20 stycznia 1920 r. o obywatelstwie Państwa Polskiego poprzez nieustalenie nabycia przez dziadka skarżącego B. S. obywatelstwa polskiego,

2) niewłaściwe zastosowanie art. 4 pkt 2 w zw. z art. 6 ustawy z 20 stycznia 1920 r. o obywatelstwie Państwa Polskiego poprzez nieustalenie nabycia przez ojca skarżącego S. C.S. (S. S.) obywatelstwa polskiego,

3) naruszenie art. 3 § 1 i 2, art. 141 § 4, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 151, a także art. 135 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, art. 7, 76 § 1, 77, 80, 107 § 3 oraz art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 151 § 1 pkt 1, art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. z powodu uznania, że wymieniony w dokumentach brazylijskich S.S. nie jest osobą tożsamą z wymienionym w polskich dokumentach S. C. S. - ojcem skarżącego.

Na tych podstawach wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku oraz uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych z [...] lutego 2015 r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm prawem przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Zarzut naruszenia art. 3 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd I instancji dokonał oceny legalności zaskarżonej decyzji w granicach kompetencji wyznaczonych przepisami ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zarzut naruszenia art. 141 § 4, 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 151, art. 135 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 7, 76 § 1, 77, 80, 107 § 3 oraz 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 151 § 1 pkt 1 oraz art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadne jest stanowisko Sądu I instancji, że zgromadzone w toku postępowania wznowieniowego dowody nie podważyły ustaleń faktycznych organów administracji dokonanych w toku postępowania zwykłego. Analiza dokumentów zebranych w postępowaniu ogólnym oraz nadzwyczajnym nie pozwala stwierdzić, że dotyczą one tych samych osób, w szczególności zaś nie potwierdza, że S.S.oraz S. C. S. to rzeczywiście ta sama osoba. Przeprowadzone przez organy administracji postępowanie nie wykazało, że urzędowe odnotowanie zdarzeń w aktach stanu cywilnego dotyczy stanu cywilnego osób, które powołuje skarżący. Akty stanu cywilnego, którymi dysponował organ w postępowaniu zwykłym, wskazują na rozbieżności co do daty i miejsca urodzenia S. S. oraz S. C. S., jak również B. S., co wynika z danych zawartych w odpisie aktu małżeństwa oraz nieuwierzytelnionej kopii ankiety informacyjnej dotyczącej nadania obywatelstwa brazylijskiego B. S.. Podobne wątpliwości wynikające z porównania historii rodziny S. oraz ankiety informacyjnej wniosku dotyczącego nadania obywatelstwa budzi data śmierci żony B. S.. Z zebranych dokumentów nie da się również bez wątpliwości ustalić daty zawarcia małżeństwa pomiędzy B. S. a C. G., gdyż dane pochodzące z materiałów zgromadzonych w postępowaniu zwykłym różnią się w tym zakresie od informacji zawartych w dokumentach złożonych w toku postępowania wznowieniowego. Nie chodzi zatem tylko o różnice transliteracyjne związane z odmienną pisownią imion i nazwisk, ale różnice dotyczące podstawowych dla ustalenia nabycia obywatelstwa polskiego zdarzeń, których potwierdzenie stanowi akt stanu cywilnego. Na istnienie tych różnic wskazuje z resztą sam skarżący kasacyjnie, błędnie wywodząc jednak, że należyta ocena materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania administracyjnego pozwalałaby te różnice usunąć. Akt stanu cywilnego, który nie został podważony w procedurze sądowej, odzwierciedla zdarzenie, które w sposób nie budzący żadnych wątpliwości miało miejsce odnośnie wskazanej w tym akcie osoby. Pewność zdarzeń, które opisuje akt stanu cywilnego, można jednak uzyskać jedynie po uprzednim stwierdzeniu, że akt ten rzeczywiście dotyczy osoby w nim wskazanej. Zamiar ukrycia polskiego pochodzenia przejawiający się w podaniu fikcyjnej tożsamości w zakresie daty i miejsca narodzin nie może stanowić podstawy dla przyjęcia przez sąd administracyjny odmiennych wniosków niż wynikające z analizy dokumentów stanu cywilnego. Nie miał decydującej mocy dowodowej akt urodzenia sporządzony w Polsce, bowiem nie ma podstaw prawnych w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego, aby takiemu dokumentowi przypisać walor przesądzający o jego wiarygodności i charakter nadrzędny wobec innych zgromadzonych dowodów. Z mocy dowodowej określonej w art. 3 ustawy z 28 listopada 2014 r. - Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 2064) korzystają wszystkie akty stanu cywilnego, polskie na równi z zagranicznymi. Uwzględniając konsekwencje ciążącego na stronie ubiegającej się o potwierdzenie posiadania obywatelstwa polskiego na podstawie przepisów ustawy o obywatelstwie Państwa Polskiego, która nie może wykazać związku z organami Państwa Polskiego, pierwotny obowiązek dowodzenia posiadania obywatelstwa polskiego oraz złożone przez tę stronę dowody w wykonaniu wezwania do uzupełnienia materiału dowodowego, nie można przyjąć, aby wnioskodawca wykazał, że zachodzi tożsamość podmiotowa niezbędna do potwierdzenia posiadania obywatelstwa polskiego na podstawie przepisów ustawy o obywatelstwie Państwa Polskiego oraz kolejnych ustaw. W uzasadnieniu wyroku, które zawiera wszystkie elementy prawem wymagane, Sąd I instancji przeprowadził w tym zakresie klarowną analizę uzasadniającą utrzymanie zaskarżonej decyzji w mocy.

Z tych samych powodów, wobec braku możliwości potwierdzenia, że zgromadzone akty stanu cywilnego dotyczą tych samych osób, za niezasadny należało uznać zarzut naruszenia art. 2 oraz art. 4 pkt 2 w zw. z art. 6 ustawy o obywatelstwie Państwa Polskiego.

Wskazując na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.