Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 215/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2010-07-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 175, art. 177 § 1, art. 178
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.D. na postanowienie Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 20 maja 2010 r. sygn. akt II SA/Go 215/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., odrzucił skargę A.D. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...].

Pismem z dnia [...] czerwca 2010 r. A.D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę kasacyjną od w/w postanowienia (data prezentaty – 7 czerwca 2010 r.), wnosząc o uchylenie przedmiotowego postanowienia i wszczęcie postępowania. Skarga ta została sporządzona (napisana i podpisana) przez skarżącą – A.D..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm. – dalej "p.p.s.a.") skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Stosowanie do § 2 w/w artykułu, przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W myśl art. 175 § 3 p.p.s.a. skarga kasacyjna może być sporządzona przez: doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych, oraz rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej.

Podmiotami uprawnionymi do sporządzenia skargi kasacyjnej są jedynie osoby wymienione we w/w przepisie. Przymus adwokacki, wprowadzony wskazanym przepisem, wyłącza możliwość sporządzenia skargi kasacyjnej samodzielnie przez stronę. Zatem przymus ten sprowadza się do obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez któryś z podmiotów wymienionych w art. 175 p.p.s.a. pod rygorem jej odrzucenia. Przy czym przez pojęcie sporządzenia skargi, należy rozumieć jej napisanie i podpisanie, z wymienieniem podmiotu, który skargę sporządził.

Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Przyczyny niedopuszczalności skargi kasacyjnej mogą mieć charakter podmiotowy i przedmiotowy. Wśród przyczyn podmiotowych wskazać można m. in. niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób wskazanych enumeratywnie w art. 175 p.p.s.a. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez osobę nie wymienioną w tym przepisie, nie jest brakiem formalnym, który można usunąć w drodze jego uzupełnienia na wezwanie sądu w trybie art. 49 p.p.s.a. W oparciu o przepis art. 49 p.p.s.a. sąd może jedynie wezwać do usunięcia braków formalnych, o których mowa w art. 46 i 47 p.p.s.a. W odniesieniu do braków formalnych skargi kasacyjnej, w zakresie określonym przez przepisy art. 175 i art. 176 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę, nie wzywając do ich usunięcia.

W orzecznictwie i doktrynie utrwalony jest również pogląd, iż sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem przewidzianego w art. 175 § 1 p.p.s.a. przymusu adwokacko-radcowskiego obarczone jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.ps.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, M.Prawn 2004/5/202, B. Gruszczyński, w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Zakamycze 2005, s. 421).

W niniejszej sprawie skarżąca, nie posiadając kwalifikacji, o których mowa we wskazanym przepisie, sporządziła skargę kasacyjną samodzielnie. Stwierdzić zatem należy, iż skarga kasacyjna w niniejszej sprawie sporządzona została z naruszeniem art. 175 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, zgodnie z przepisem art. 178 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. postanowił jak w sentencji.