Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 2676/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-10-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 60, art. 161 par. 1, art. 193
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA (del.) Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 1 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 sierpnia 2011 r. sygn. akt I SA/Gd 455/11 w sprawie ze skargi M. M. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 24 stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia 1. umorzyć postępowanie kasacyjne, 2. zwrócić Ministrowi Finansów z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 17 sierpnia 2011 r. sygn. akt I SA/Gd 455/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu skargi M. M. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 24 stycznia 2011 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych, uchylił zaskarżoną interpretację.

Skargę kasacyjną od ww. wyroku wywiódł Minister Finansów wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.

Pismem z dnia 19 września 2013 r. Minister Finansów cofnął skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej jako "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Z kolei art. 161 § 1 P.p.s.a. stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1) albo gdy postępowanie

z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3).

Jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym (art. 193 P.p.s.a.).

Stosowanie przepisu art. 193 P.p.s.a. w przypadku cofnięcia skargi kasacyjnej wymaga uwzględnienia specyfiki i odrębności postępowania kasacyjnego w stosunku do postępowania przed sądem pierwszej instancji.

Zarówno w doktrynie (tak: B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński,

A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wolters Kluwer, Warszawa 2009, s. 572–573), jak i w orzecznictwie

(por. postanowienia NSA: z dnia 10 maja 2013 r. sygn. akt II FSK 1207/11, LEX

nr 1318848, i z dnia 26 listopada 2012 r. sygn. akt I FSK 474/12, LEX nr 1239183) przyjmuje się, że podstawą do cofnięcia skargi kasacyjnej jest zdanie pierwsze art. 60

w zw. z art. 193 P.p.s.a. Również zdanie drugie art. 60 P.p.s.a. ma zastosowanie

w postępowaniu kasacyjnym. Natomiast zdanie trzecie tego przepisu, traktujące o uznaniu cofnięcia skargi za niedpopuszczalne, nie może być stosowane w odniesieniu do skargi kasacyjnej. Skoro bowiem Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 183 § 1 P.p.s.a. związany jest granicami skargi kasacyjnej, to tym bardziej wiąże go "brak" skargi kasacyjnej, czyli stan po jej cofnięciu. Wynikająca z art. 183 § 1 P.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej.

W konsekwencji należy przyjąć, że podstawą do umorzenia postępowania kasacyjnego jest art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a., a nie art. 161 § 1 pkt 1 w zw.

z art. 193 P.p.s.a. Punkt 1 dotyczy bowiem cofnięcia skargi, a nie cofnięcia skargi kasacyjnej. A zatem, cofnięcie skargi kasacyjnej spowoduje umorzenie tylko postępowania kasacyjnego, z powodu braku przedmiotu tego postępowania.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161

§ 1 pkt 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji niniejszego postanowienia.

O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.