Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1347/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-01-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6461 Wynalazki
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Dnia 12 stycznia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Nowecki (spr.) Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi B. GmbH z siedzibą w [...] (Niemcy) na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr Sp. [...] w przedmiocie oddalenia wniosku o wyłączenie jawności rozprawy oddala skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2019 r., Urząd Patentowy RP (dalej "organ"), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu [...] sierpnia 2019 r. wniosku B. z siedzibą w M. (dalej: "skarżący" lub "uprawniony") o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie oddalenia postanowieniem z dnia [...] stycznia 2019 r. wniosku o wyłączenie jawności rozprawy w sprawie o unieważnienie patentu na wynalazek pt.[...], wszczętej wnioskiem Z. S.A. z siedzibą w S., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art 127 § 3 kpa w zw. z art. 256 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 776 ze zm. dalej "pwp") - utrzymał ww. postanowienie w mocy.

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym oraz prawnym.

W dniu [...] lipca 2017 r. do Urzędu Patentowego RP wpłynął wniosek Z. S.A. z siedzibą w S. o unieważnienie w części patentu na wynalazek pt. [...] o numerze [...] udzielonego na rzecz B. z siedzibą w M., Niemcy.

W piśmie z dnia [...] lipca 2018 r. uprawniony wniósł o wyłączenie jawności rozprawy w całości ze względu na fakt, że okoliczności sprawy wymagają od niego powołania się na informacje prawnie chronione w postaci wyników prywatnych badań dotyczących aktywności enancjomerów ujętych spornym patentem, w szczególności na okoliczność potwierdzenia aktywności enancjomeru R.

Na rozprawie w dniu [...] września 2018 r. uprawniony sprecyzował, że wnosi o wyłączenie jawności rozprawy w zakresie wyników prywatnych badań dotyczących enancjomerów R i S, które złożył na rozprawie. Konieczność wyłączenia jawności rozprawy uprawniony uzasadnił ochroną metod, które posłużyły do wykonania badań.

W piśmie z dnia [...] października 2018 r. wnioskodawca podniósł, że nie zamierza w niniejszym postępowaniu rozważać metod analitycznych objętych wnioskiem o wyłączenie jawności rozprawy. Jego zdaniem, ani wyniki ani tym bardziej metody analityczne nie stanowią argumentów, które na obecnym etapie należałoby uwzględnić w aspekcie oceny zakresu ujawnienia wynalazku z dnia zgłoszenia wynalazku, czyli [...] grudnia 2000 r., a w konsekwencji w aspekcie braku przemysłowej stosowalności w całym zastrzeżonym zakresie.

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2019 r., Urząd Patentowy RP działający w trybie postępowania spornego na podstawie art. 123 k.p.a. w związku z art. 256 ust. 1 oraz art. 255 § ust 2 pwp oddalił wniosek uprawnionego o wyłączenie jawności rozprawy.

Organ uznał, że uprawniony w tej sprawie nie wykazał kumulatywnego istnienia przesłanek uzasadniających wyłączenie jawności rozprawy.

W dniu [...] maja 2019 r. do Urzędu Patentowego RP wpłynął wniosek uprawnionego o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie wyłączenia jawności rozprawy. Uprawniony stwierdził, że wskazany przez Urząd sposób rozumienia przesłanek tajemnicy przedsiębiorstwa uzależnia uwzględnienie jego wniosku od daleko idącej aktywności dowodowej, która nie jest wymagana w świetle obowiązujących przepisów prawa. Podniósł przy tym, że charakter składanych materiałów w pełni uzasadnia konieczność ich daleko idącej ochrony z uwagi na fakt, że stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.

Uprawniony argumentował, że uznanie informacji za niejawną na gruncie obowiązujących przepisów wymaga łącznego spełnienia trzech warunków. W pierwszej kolejności dotyczy to wymogu poufności informacji, która stanowi podstawowy element definicji tajemnicy przedsiębiorstwa. Jest on spełniony, jeżeli informacja nie należy do domeny publicznej - gdy nie jest znana ani dostępna dla każdego. Drugą przesłanką jest wartość gospodarcza informacji. Ostatnią zaś przesłanką jest wymóg podjęcia przez przedsiębiorcę działań w celu zachowania poufności informacji.

Uprawniony stwierdził, że porównując powyższe rozważania z okolicznościami niniejszej sprawy jednoznaczne jest, iż materiały i informacje, na które się powołuje, mają charakter tajemnicy przedsiębiorstwa i jako takie zasługują na szczególną ochronę przed ujawnieniem, przez wyłączenie jawności. Podniósł, że metoda przeprowadzenia badań aktywności enancjomerów R i S, w rezultacie których otrzymano przedłożone w postępowaniu wyniki, jest informacją o charakterze poufnym. Metoda ta nie jest częścią domeny publicznej, jak również nie jest łatwo dostępna. Jest przy tym informacją o charakterze technicznym, więc oczywista jest jej wartość gospodarcza. Wskazał, że metoda przeprowadzenia badań pozostaje poufna, jest znana wyłącznie w bardzo wąskim kręgu, przy czym uprawniony kontroluje liczbę i charakter osób, które mają dostęp do tej informacji (umowy dotyczące zachowania poufności z podmiotem przeprowadzającym badania, zobowiązanie pracowników do zachowania poufności). Ponadto dostęp do tej informacji jest szczególnie utrudniony przez zastosowanie specjalnej infrastruktury informatycznej.

Mając na uwadze powyższe uprawniony stwierdził, że wskazane informacje stanowią tajemnicę jego przedsiębiorstwa, przy czym stosowane przez niego środki są adekwatne z punktu widzenia koniecznej ochrony. Nie można bowiem wymagać od uprawnionego podejmowania dalszych czynności jedynie po to, by wykazał w niniejszym postępowaniu, że zagwarantowana przez niego ochrona jest daleko idąca.

Wnioskodawca, w piśmie z dnia [...] czerwca 2019 r., wniósł o utrzymanie przez organ w mocy zaskarżonego postanowienia.

Wnioskodawca podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w piśmie z dnia [...] października 2018 r. Stwierdził, że w niniejszym postępowaniu wskazane przez uprawnionego wyniki i metody analityczne są bez znaczenia w aspekcie oceny przesłanki przemysłowej stosowalności wynalazku chronionego zastrzeżeniem spornego patentu, ponieważ powinny być złożone w dacie zgłoszenia. Wskazał, że ze złożonych przez uprawnionego dokumentów prywatnych nie wynika, aby zawarte w nich opisy metod analitycznych i uzyskiwania precyzyjnych wyników miały charakter poufny oraz aby którakolwiek ze stron umowy chciała te informacje objąć klauzulą poufności.

Wnioskodawca podkreślił, że tylko ustne deklaracje uprawnionego o ich poufności oraz o zachowaniu środków mających przeciwdziałać ich ujawnieniu, bez oparcia w jakichkolwiek dowodach na tę okoliczność, niewątpliwie budzą wątpliwości. Sam fakt podjęcia współpracy z podmiotem zewnętrznym nie stanowi o konieczności objęcia wyników tej współpracy klauzulą poufności. Wnioskodawca wskazał przy tym, że nie ma powodu, aby wobec braku jakichkolwiek dowodów na konieczność objęcia metod analitycznych klauzulą poufności konieczne były tak szczególne środki ostrożności jak wyłączenie jawności rozprawy.

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2019 r., organ utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu podniósł, że w niniejszej sprawie nie występują okoliczności uzasadniające wyłączenie jawności rozprawy. Zdaniem organu, zarzuty zawarte w analizowanym wniosku są pozbawione podstaw, ponieważ uprawniony nie udowodnił, że przedstawione przez niego informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Wskazał, że uprawniony próbując wykazać, że podjął działania w celu utrzymania w poufności przedmiotowych informacji, powołał się na zawarte przez niego umowy dotyczące zachowania poufności z podmiotem przeprowadzającym badania oraz zobowiązanie pracowników do zachowania poufności. Ponadto uprawniony wskazał, że dostęp do tych informacji jest szczególnie utrudniony przez zastosowanie specjalnej infrastruktury informatycznej. Uprawniony nie przedłożył jednak żadnych dowodów potwierdzających powyższe okoliczności.

Mając na uwadze powyższe organ uznał, że w tej sprawie nie ma podstaw do stwierdzenia, że uprawniony, przy zachowaniu należytej staranności, podjął działania w celu utrzymania w poufności informacji, które są przedmiotem wniosku o wyłączenie jawności rozprawy.

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem uprawniony wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając:

naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1999 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (dalej jako: "u.z.n.k.") przez jego obrazę i niezastosowanie w sytuacji, w której informacje, na które powoływał się w toku postępowania Skarżący, tj. metody badań dotyczących enancjomerów R i S stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, jako informacje techniczne przedstawiające wartość gospodarczą, które nie są powszechnie znane ani łatwo dostępne, przy czym Skarżący podjął działania w celu zachowania ich poufności;

naruszenie przepisów postępowania, które to naruszenie miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, tj.:

(a) przepisu art. 255[5] § 2 p.w.p. przez jego niezastosowanie w sytuacji, w której zostały spełnione wszystkie przesłanki wyłączenia jawności rozprawy, w tym w szczególności Skarżący powołał się na materiały i informacje chronione na podstawie odrębnych przepisów, w tym zwłaszcza art. 11 u.z.n.k.;

(b) art. 244 i 256 ust. 1 p.w.p. wzw. z art. 7, art. 7a§ 1, art. 8 § 1, art. 77 §1, art.80,107§ 3 kpa. przez ich obrazę i niezastosowanie, a w rezultacie wydanie Postanowienia oddalającego wniosek strony, podczas gdy za jego uwzględnieniem przemawia zebrany w sprawie materiał dowodowy, właściwa wykładania przepisów prawa powszechnie obowiązującego oraz godny ochrony interes strony wnioskującej.

W oparciu o tak postawione zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i na podstawie art. 145a § 1 p.p.s.a. o zobowiązanie Organu do wydania postanowienia zgodnie z pierwotnym wnioskiem uprawnionego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoją dotychczasową argumentację w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (jt. Dz.U. z 2019 r., poz. 2167) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.").

Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a.

Rozpoznając sprawę w granicach wskazanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie Urzędu Patentowego RP z dnia [...] sierpnia 2019 r., utrzymujące w mocy postanowienie z dnia [...] stycznia 2019 r., w przedmiocie oddalenia wniosku B. z siedzibą w M. o wyłączenie jawności rozprawy w sprawie o unieważnienie patentu na wynalazek pt. [...] wszczętej wnioskiem Z. S.A. z siedzibą w S., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, w związku z art 127 § 3 kpa. i art. 256 ust. 1 pwp.

Istota sporu sprowadza się do oceny prawidłowości rozstrzygnięcia postępowania, w wyniku którego organ uznał, iż skarżący nie wykazał kumulatywnego istnienia przesłanek uzasadniających wyłączenie jawności rozprawy.

Wskazać należy, że podstawę materialnoprawną skarżonego rozstrzygnięcia organu stanowią przepisy ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.

W myśl hipotezy art. 11 ust. 2 ww. ustawy, przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności.

Powyższe w praktyce oznacza, że należy wykazać trzy warunki, których dopiero kumulatywne spełnienie pozwala uznać określoną informację za tajemnicę przedsiębiorstwa: − ma charakter techniczny, technologiczny, organizacyjny przedsiębiorstwa lub posiada wartość gospodarczą, − nie została ujawniona do wiadomości publicznej, − podjęto w stosunku do niej niezbędne działania w celu zachowania poufności.

W oparciu o przytoczoną formułę niezbędne staje się, z punktu widzenia odpowiedniej interpretacji, wyróżnienie elementów składowych (przesłanek) zawartych w definicji, takich jak: poufność, brak ujawnienia, zabezpieczenie informacji, wartość gospodarcza. Pierwszą z przesłanek jest poufność informacji, która zostanie spełniona poprzez nieujawnienie informacji do powszechnej wiadomości. Zrozumiałe jest zatem, że konkretna informacja nie może zostać uznana za tajemnicę przedsiębiorstwa, jeżeli jest powszechnie znana lub istnieje możliwość zapoznania się z nią. Kolejna z przesłanek, odnosząca się do zabezpieczenia informacji, jest realizowana przez przedsiębiorcę w drodze działania mającego na celu zachowanie jej poufności, które mogą mieć charakter zabezpieczeń prawnych i fizycznych. Niezależnie bowiem od rodzaju informacji niezbędne jest, aby przedsiębiorca podjął konkretne działania (vide: KIO z dnia 22 listopada 2013 r., KIO 2602/13.) Ostatnia z przesłanek dotyczy wartości gospodarczej informacji, która będzie podlegała ochronie wyłącznie w przypadku posiadania co najmniej minimalnej wartości gospodarczej.

Przyjęcie wartości gospodarczej informacji oraz charakteru technicznego, technologicznego lub organizacyjnego przedsiębiorstwa należy przy tym interpretować szeroko. Mogą to być informacje stanowiące know-how przedsiębiorstwa, w tym wiedza techniczna z danej dziedziny, umiejętność wykonania lub wyprodukowania danej rzeczy, patenty obejmujące wynalazki, metody działalności, jak również inne informacje, co do których przedsiębiorca podjął działania w celu zachowania ich poufności (Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Analiza definicji legalnej w ZNKU. Komentarz, red. J. Szwaja, Warszawa 2016).

Zapewnienie ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa wymaga zatem podjęcia przez przedsiębiorcę działań zmierzających bezpośrednio do wyeliminowania możliwości dostępu osób trzecich do informacji zastrzeżonej tajemnicą (vide, wyrok SN z dnia 5 września 2001 r., I CKN 1159/00). Uzasadnieniem podjęcia decyzji o utajnieniu poszczególnych informacji nie mogą być ponadto subiektywne względy wykonawcy co do istnienia podstawy zastrzeżenia. Wykazanie interesu przedsiębiorcy musi bowiem dotyczyć obiektywnych przesłanek związanych ze zwyczajami i praktyką danej branży lub zawodu (vide. wyrok SN z dnia 5 września 2001 r., I CKN 1159/00.). Ponadto objęcie informacji tajemnicą, w rozumieniu art. 11 ust. 4 u.z.n.k., wymaga spełnienia czynników o charakterze obiektywnym (vide. KIO z dnia 15 listopada 2012 r., KIO 2370/12.)

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy oraz biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, należy zgodzić się z organem, że uprawniony nie udowodnił, że przedstawione przez niego informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.

Uprawniony, aby wykazać, że podjął działania w celu utrzymania w poufności przedmiotowych informacji, powołał się na zawarte przez niego umowy dotyczące zachowania poufności z podmiotem przeprowadzającym badania oraz zobowiązanie pracowników do zachowania poufności. Ponadto uprawniony wskazał, że dostęp do tych informacji jest szczególnie utrudniony przez zastosowanie specjalnej infrastruktury informatycznej. Uprawniony nie przedłożył jednak żadnych dowodów potwierdzających powyższe okoliczności.

Tymczasem art. 11 ust. 2 u.z.n.k. stanowi, że dysponent tajemnicy przedsiębiorstwa powinien podjąć przy zachowaniu należytej staranności określone działania, w celu utrzymania ich w poufności. Jak słusznie wskazał organ, niezbędne jest zatem podjęcie przez uprawnionego takich działań, które w danych okolicznościach są niezbędne dla zachowania konkretnej informacji przedsiębiorstwa w tajemnicy. Znajdują tu zastosowanie zarówno instrumenty ochrony o naturze faktycznej (kontrola dostępu, blokady informatyczne itp.), jak i prawnej (np. zawarcie umowy o zachowanie poufności, ostrzeżenia słowne, ostrzeżenia umieszczone na dokumentach, w korespondencji itp.).

Wymóg podjęcia działań w celu zachowania poufności należy ponadto interpretować uwzględniając w szczególności takie okoliczności, jak charakter poufnej informacji, wielkość przedsiębiorstwa (załogi), potencjalny dostęp osób nieuprawnionych do informacji, krąg i charakter osób, które mają do niej dostęp, itp. O spełnieniu przesłanki podjęcia rozsądnych działań można zatem mówić, gdy przedsiębiorca faktycznie skutecznie kontroluje dostęp do danej informacji, podejmując stosowne rozwiązania organizacyjne i techniczne, w celu utrzymania informacji w tajemnicy.

Oceny spełnienia wymogu zabezpieczenia poufności należy przy tym dokonywać z uwzględnieniem sytuacji w konkretnym przedsiębiorstwie. Na pracodawcy bowiem spoczywa ciężar dowodu, że podjął on niezbędne kroki w celu określenia granic obowiązku zachowania tajemnicy przez pracowników. Pracodawca powinien zatem poinformować pracownika, jakie informacje należy traktować jako poufne, oraz podjąć odpowiednie działania organizacyjne w celu utrzymania ich w tajemnicy przed nieupoważnionymi osobami.

W przypadku rozpoznawanej sprawy skarżący powinien więc wykazać, że zostały podjęte przez niego właściwe działania mające na celu zachowanie określonych informacji przedsiębiorstwa w tajemnicy, w taki sposób, aby objęte nią informacje nie były dostępne osobom trzecim w normalnym toku zdarzeń, bez żadnych specjalnych starań z ich strony. W szczególności, skarżący powinien opisać środki, jakie zastosował celem zagwarantowania pozostawania tych informacji w tajemnicy, a w miarę potrzeby przedstawić również dowody potwierdzające wdrożenie systemu ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa. Przekazanie informacji na tą okoliczność należy rozumieć jako konieczność rzeczowego, a nie ogólnikowego ich powołania, gdyż oświadczenie takie może stanowić w danym stanie faktycznym środek dowodowy - o ile zawiera rzetelną, logiczną i rzeczową argumentację, z powołaniem się na obiektywne fakty podlegające weryfikacji.

Tymczasem skarżący nie przedstawił stosownych dowodów na potwierdzenie swoich twierdzeń, ani też nie wykazał takich obiektywnych okoliczności, które mogłyby zostać przez organ zweryfikowane w prowadzonym postępowaniu, pod względem ich wiarygodności i znaczenia dla zapewnienia zachowania tajemnicy przedsiębiorstwa skarżącego. Sam fakt podjęcia w przedmiotowym zakresie współpracy z innym (zewnętrznym) podmiotem nie przesądza w żadnym razie o konieczności objęcia wyników takiej współpracy klauzulą poufności. Podkreślić przy tym trzeba, że nie była w tym przypadku niezbędna jakaś szczególna aktywność dowodowa ze strony skarżącego lecz jedynie wykazanie należytej staranności, celem utrzymania w poufności informacji będących przedmiotem wniosku o wyłączenie jawności rozprawy przed Urzędem Patentowym. W konsekwencji należało uznać za prawidłowe stanowisko organu odnośnie braku wykazania przez skarżącego zachowania w tym zakresie tajemnicy przedsiębiorstwa.

Niezależnie od powyższego należy mieć na uwadze okoliczność, że co do meritum niniejsza sprawa dotyczy unieważnienia patentu, ze względu na brak przemysłowej stosowalności wynalazku, a nie innej przesłanki braku zdolności patentowej, przykładowo braku nowości czy poziomu wynalazczego. O ile w przypadku pozostałych przesłanek kwestia metod analitycznych badań i ich wyników, dla potwierdzenia określonego efektu technologicznego i zachowania tajemnicy przedsiębiorstwa, w istocie mogła pozostawać w określonym związku, to w przypadku przemysłowej stosowalność wynalazku dane i sposoby (metody) ich uzyskania nie mogą mieć istotnego znaczenia, jeżeli nie zostały objęte zastrzeżeniem patentowym i przedstawione wraz ze zgłoszeniem wynalazku do ochrony patentowej, zgodnie z dyspozycja art. 33 pwp. Nie stanowią zatem przedmiotu ochrony patentowej, w tej sprawie, wyniki badań dotyczących enancjomerów R i S wraz z metodologią, która posłużyła do wykonania tych badań, ze względu na brak ich ujawnienia w dacie zgłoszenia.

W konsekwencji powyższych konstatacji Sąd uznał, iż w rozpoznawanej sprawie nie zostały spełnione przesłanki wyłączenia jawności rozprawy przez Urzędem Patentowym.

W ocenie Sądu, organ nie dopuścił się także naruszenia norm postępowania administracyjnego, w tym przepisów art. 7 w związku z art. 8, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a., w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy, a zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwolił na jednoznaczne stwierdzenie, że zaistniały podstawy do oddalenia wniosku skarżącego.

Reasumując, Sąd nie dopatrzył się w działaniu organu naruszenia przepisów postępowania, jak również naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.