Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1407/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-09-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 17 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym skargi N. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej żądanej we wniosku z dnia [...] grudnia 2020 r. postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej – N. S.A. z siedzibą w W. z Kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 złotych (słownie: dwieście) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Radca prawny L. B. wniósł w imieniu N. S.A. w W., przy piśmie z 31 marca 2021 r. (karta 10 oraz 13 - 20 akt sprawy) poprzez platformę ePUAP, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej

żądanej we wniosku z dnia [...] grudnia 2020 r.

Pismo (karta 10 akt sprawy) będące skargą zostało prawidłowo podpisane w platformie ePUAP przez r.pr. L. B. Jednak uzasadnienie skargi (karta 13 - 20) oraz dołączone do niej pełnomocnictwo z dnia [...] marca 2019 r. (karta 22), nie zostało podpisane prawidłowo.

W związku ze wskazaną wyżej negatywną weryfikacją złożonego przez r.pr. L. B. podpisu elektronicznego pod uzasadnieniem skargi i pełnomocnictwem, pismami z 23 kwietnia 2021 r. (karta – 43 i 44 akt sprawy) wezwano za pomocą środków komunikacji elektronicznej do podpisania skargi i nadesłania prawidłowo podpisanego pełnomocnictwa, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwano ponadto (karta – 45 akt sprawy) do nadesłania dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Radca prawny L. B. odebrał wskazane trzy wezwania w dniu 29 kwietnia 2021 r. (urzędowe poświadczenie odbioru, karta - 58 akt sądowych). W zakreślonym terminie r.pr. L. B. nie podpisał uzasadnienia skargi, nie nadesłał prawidłowo podpisanego pełnomocnictwa, ani też odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego.

Wobec powyższego pismem z dnia 30 czerwca 2021 r. (karta 62 akt sądowych) wezwano N. S.A. w W. do podpisania w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi:

- skargi z dnia 31 marca 2021 r. (karta - 10),

- załącznika do skargi (karty 13-20) z dnia 29 marca 2021 r. zawierającego uzasadnienie zarzutów skargi,

- odpisu Krajowego Rejestru Sądowego, z którego wynika umocowanie do podpisania skargi.

W piśmie tym nadmieniono, że skargę i jej załącznik można wydrukować, podpisać osobiście i przesłać za pomocą Poczty Polskiej S.A. do WSA w Warszawie, lub też przesłać do WSA w Warszawie skargę podpisaną kwalifikowanym podpisem elektronicznym bądź podpisem zaufanym – za pomocą ePUAP.

N. S.A. w Warszawie odebrała wskazane wezwanie w dniu 5 lipca 2021 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, karta - 63 akt sądowych). Do dnia wydania niniejszego postanowienia braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest niedopuszczalna.

Stosownie do postanowień art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi te zostały sprecyzowane w art. 46 powołanej ustawy. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

Z kolei w myśl z art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Stosownie do art. 46 § 2b p.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego.

Z powyższych przepisów wynika, że skarga jako stanowiąca pismo w postępowaniu sądowym, winna być opatrzona podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W przypadku braku tego elementu, Sąd winien wezwać stronę składającą skargę do jej podpisania w prawem przewidziany sposób. Nieuzupełnienie w terminie braku formalnego skargi skutkuje zaś jej odrzuceniem. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

W przedmiotowej sprawie skarga została wniesiona za pomocą platformy ePUAP. Skargę stanowi pismo z dnia 31 marca 2021 r. (karta – 10 akt sprawy) podpisane prawidłowo przez r.pr. L. B., który jednak mimo doręczonego wezwania Sądu, nie nadesłał prawidłowo podpisanego pełnomocnictwa oraz odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, z którego wynika umocowanie do podpisania pełnomocnictwa.

Sąd wezwał zatem stronę skarżącą N. S.A. w W. do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono stronie skarżącej w dniu 5 lipca 2021 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, karta 63 akt sprawy). Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu 12 lipca 2021 r. Strona skarżąca – N. S.A. w W. nie wykonała wezwania, nie uzupełniła braków formalnych skargi.

Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 57 § 1 i art. 46 § 2a i 2b ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w pkt. 1 sentencji postanowienia, o kosztach Sąd orzekł w pkt. 2, w myśl art. 232 § 1 pkt 1 ustawy.