Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 20/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2010-05-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 12 maja 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Okręgowego w P. na decyzję Wojewody z dnia [...] kwietnia 2009 roku, nr [...] w przedmiocie zobowiązania cudzoziemca do opuszczenia terytorium RP - postanawia - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 roku, nr [...] Wojewoda uchylił w całości decyzję Komendanta B. Oddziału Straży Granicznej w P. z dnia [...] lutego 2009 roku, nr [...] zobowiązującą obywatelkę Ukrainy O. T. do opuszczenia terytorium Rzeczpospolitej Polskiej w terminie do dnia 25 lutego 2009 roku i umorzył postępowanie pierwszej instancji.

W dniu 14 grudnia 2009 roku (data nadania w Urzędzie Pocztowym) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga Prokuratora Okręgowego w P., którą zakwestionowano zgodność z prawem wyżej powołanej decyzji Wojewody Podkarpackiego. W skardze nie zawarto wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie względnie oddalenie, przy czym pierwszy kierunek rozstrzygnięcia uzasadnił wniesieniem jej

z uchybieniem terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie natomiast z treścią art. 53 § 3 P.p.s.a. Prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich mogą wnieść skargę w terminie sześciu miesięcy od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej, a w pozostałych przypadkach w terminie sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie aktu lub podjęcia innej czynności uzasadniającej wniesienie skargi. Termin ten nie ma zastosowania do wnoszenia skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Sześciomiesięczny termin do wniesienia skargi przez prokuratora dotyczy przy tym wyłazie tych przypadków, gdy nie występował on w postępowaniu administracyjnym na prawach strony; w przeciwnym wypadku związany jest on podstawowym, trzydziestodniowym terminem przewidzianym dla stron – szerzej zob. uchwała Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 kwietnia 2006 r., sygn. akt I OPS 6/2005, publ. ONSAiWSA 2006/3 poz. 68.

W niniejszej sprawie prokurator nie występował w postępowaniu administracyjnym, jako podmiot na prawach strony, stąd odnosi się do niego sześciomiesięczny termin przewidziany w art. 53 § 3 P.p.s.a. Jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru zaskarżonej decyzji Wojewody najpóźniejszym dniem jej doręczenia stronom postępowania administracyjnego był dzień 22 kwietnia 2009 roku. Oznacza to, że ostatnim dniem, w którym prokurator mógł skutecznie wnieść skargę od tej decyzji był 22 października 2009 roku. Oznaczać to musi zatem, że wniesienie skargi w dniu 14 grudnia 2009 roku było spóźnione.

Ogólnym skutkiem wniesienia skargi z uchybieniem terminu jest jej bezskuteczność – art. 85 P.p.s.a. Procesową tego konsekwencją jest natomiast odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Mając na uwadze całość powyższego Sąd w oparciu o powołany przepis orzekł jak w sentencji postanowienia.