Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 651/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-10-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono wniosek o sprostowanie postanowienia
Oddalono wniosek o uzupełnienie postanowienia Sądu
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1, art. 157 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

II OZ 651 / 09 POSTANOWIENIE Dnia 22 października 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 22 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku W. E. o sprostowanie i uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 sierpnia 2009 r. sygn. akt II OZ 651/ 09 oddalającego zażalenie W. E. w części dotyczącej oddalenia wniosku o wyłączenie sędziów oraz uchylającego zaskarżone postanowienie w części dotyczącej skazania W. E. na grzywnę na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 stycznia 2009 r. sygn. akt II SAB/Po 20/05 w zakresie oddalenia wniosku o wyłączenie sędziów w sprawie ze skargi M. E. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta Poznania w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych postanawia: 1. oddalić wniosek o sprostowanie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 sierpnia 2009 r. 2. oddalić wniosek o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 sierpnia 2009 r.


UZASADNIENIE

II OZ 651/ 09

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie W. E. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2009 r. w części dotyczącej oddalenia wniosku o wyłączenie sędziów oraz uchylił zaskarżone postanowienie w części dotyczącej skazania W. E. na grzywnę w kwocie 2.500 zł.

Wnioskiem z dnia 14 września 2009 r. W. E. wystąpiła o uzupełnienie i sprostowanie ww. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu swego wniosku wskazała na konieczność ustosunkowania się w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego do szeregu kwestii przedstawionych we wniesionym zażaleniu, a między innymi zwróciła się o "wykonanie obowiązku z art. 304 § 2 k.p.k.".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o sprostowanie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć więc charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgodka- Medek. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Zakamycze 2005, str. 359). Sprostowanie w żadnym wypadku nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia. Nie może też sprostowanie wprowadzać zmian merytorycznych w uzasadnieniu orzeczenia, a tego właśnie dotyczy wniosek skarżącej.

Na uwzględnienie nie zasługuje także wniosek o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 sierpnia 2009 r. Zgodnie, bowiem z art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

Na podstawie art. 166 p.p.s.a. reguły odnoszące się do wyroków, a określone we wskazanych wyżej przepisach, znajdują zastosowanie również w odniesieniu do postanowień.

Stwierdzić trzeba, iż przedmiotem postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym było zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w zakresie oddalenia wniosku o wyłączenie sędziów oraz skazania W. E. na grzywnę i w tym zakresie zostało ono rozpoznane. Sąd orzekł, więc o całości zażalenia. W niniejszej sprawie nie zachodził również przypadek konieczności zamieszczenia w postanowieniu dodatkowego orzeczenia.

Argumentacja zawarta we wniosku skarżącej jest faktycznie próbą zakwestionowania prawidłowości ww. orzeczenia, co jest niedopuszczalne, bowiem orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego ma przymiot prawomocności i nie podlega zaskarżeniu. W warunkach przedmiotowej sprawy brak jest podstaw do zmiany postanowienia z dnia 6 sierpnia 2009 r. poprzez jego uzupełnienie, tak w sentencji tegoż rozstrzygnięcia, jak i w zakresie jego uzasadnienia.

Mając na uwadze powyższe względy Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek o sprostowanie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 sierpnia 2009 r., jako nie spełniający wymogów, o jakich mowa w art. 156 § 1 w zw. z art. 166 i art. 193 p.p.s.a. oraz oddalił wniosek o uzupełnienie tegoż postanowienia, jako nie spełniający wymogów, o jakich mowa w art. 157 § 1 w zw. z art. 166 i art. 193 p.p.s.a.