Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 178/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-04-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6461 Wynalazki
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 134, art. 58 par. 2
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 244 ust. 4
journal: Dz.U. 2003 nr 119 poz 1117
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Protokolant st. sekr. sąd. Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi Z. G. na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od zawiadomienia w sprawie zgłoszenia wynalazku oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi Z. G. (dalej też jako skarżącego, zgłaszającego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest postanowienie Urzędu Patentowego RP z [...] listopada 2011r. nr [...] stwierdzające niedopuszczalność wniesienia wniosku z dnia [...] września 2011 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy złożonego od zawiadomienia z dnia [...] czerwca 2011 r. w sprawie zgłoszenia wynalazku [...], pt.: "[...]", zgłoszonego przez Z. G.

Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.)- dalej k.p.a. w związku art. 252 ustawy z dnia 30 czerwca 2000r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003r. Nr 119, poz. 1117 z późniejszymi zmianami) – dalej jako p.w.p.

Podstawę faktyczną stanowiły następujące ustalenia:

Z. G. dokonał w Urzędzie Patentowym zgłoszenia wynalazku pt.: [...] " [...] z którego to zgłoszenia macierzystego następnie zostały wydzielone dwa wynalazki pt.: "[...] " nr [...] oraz "[...] " nr [...], które są przedmiotem odrębnych postępowań.

W toku rozpatrywania sprawy dotyczącej zgłoszenia wynalazku pt.: "[...] " Urząd Patentowy wydał, na podstawie art. 49 ust. 2 p.w.p., zawiadomienie z dnia [...] czerwca 2011r. stwierdzające, że zebrane dowody i materiały dotyczące zgłoszenia mogą świadczyć o istnieniu przeszkód do uzyskania patentu.

Od tego zawiadomienia, w dniu [...] lipca 2011 r. zgłaszający złożył odwołanie oznaczone datą [...] lipca 2011 r. informując, że nie będzie niczego poprawiał, zmieniał i wyjaśniał, wnosząc o skierowanie jego sprawy do sądu administracyjnego. W wyniku korespondencji ze zgłaszającym, wyraził on wolę wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Organ uznał w/w pismo z skargę i przekazał ją do tutejszego Sądu. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wniósł o jej odrzucenie ze względu na niedopuszczalność jej wniesienia poprzez to, że skarga do WSA nie przysługuje od zawiadomienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 listopada 2011r. w sprawie o sygn. akt VISA/Wa 2004/11 odrzucił skargę Z. G. ze względu na jej niedopuszczalność.

Ponadto, w dniu [...] września 2011r. zgłaszający złożył także wniosek o ponowne rozpatrzenie w/w zawiadomienia z [...] czerwca 2011r. o istnieniu przeszkód do uzyskania patentu. Organ ustalił, że uprzednio w piśmie z [...] lipca 2011 r. zgłaszający został poinformowany, iż zawiadomienie jest czynnością materialno-prawną, a jego celem jest przekazanie informacji zgłaszającemu. Ponadto organ wyjaśniał zgłaszającemu, że zawiadomienie nie podlega zaskarżeniu, a złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od zawiadomienia skutkować będzie stwierdzeniem niedopuszczalności takiego wniosku.

Wobec powyższego, w dniu [...] listopada 2011r. Urząd Patentowy RP wydał – na podstawie art. 134 k.p.a. - zaskarżone obecnie postanowienie stwierdzające niedopuszczalność wniosku z [...] września 2011 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy od zawiadomienia z [...] czerwca 2011 r. o istnieniu przeszkód do uzyskania patentu.

Z. G. w terminie złożył na w/w postanowienie z dnia [...] listopada 2011r. skargę do tutejszego Sądu za pośrednictwem Urzędu Patentowego.

W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wniósł o jej oddalenie. Wskazał m.in., że zawiadomienie nie podlega zaskarżeniu, co oznacza, iż stronie na tym etapie postępowania nie przysługuje prawo do wniesienia żadnego środka zaskarżenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ), dalej jako p.p.s.a.

Analizując zaskarżone postanowienie z punktu widzenia powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż rozstrzygnięcie dokonane przez Urząd Patentowy jest prawidłowe i nie narusza obowiązującego w tym zakresie prawa.

Norma określona w art. 134 k.p.a. stanowiąca podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.

Oznacza to, że tak jak uchybienie terminu, niedopuszczalność odwołania (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu przewidzianego w art. 134 k.p.a.

Zastosowanie w tym przypadku procedury kodeksu postępowania administracyjnego wynika z art. 252 p.w.p. Przepis ten w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania przed Urzędem Patentowym odsyła do stosowania, z zastrzeżeniem art. 253, odpowiednio przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

Przesłanki uprawniające zgłaszającego do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy reguluje ustawa prawo własności przemysłowej. Art. 244 ust. 1 p.w.p. stanowi, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego służy stronie od decyzji Urzędu Patentowego.

Zgodnie z ust. 11 - do postępowania o ponowne rozpatrzenie sprawy stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 12-14, przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące rozpatrywania odwołania od decyzji.

Zgodnie natomiast z ust. 3 przepisy ust. 1 oraz ust. 11-14 stosuje się odpowiednio do postanowień.

Oznacza to, że środek zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przysługuje wyłącznie od decyzji i postanowień Urzędu Patentowego. Nie przysługuje natomiast od zawiadomień. Grzegorz Łaszczyca w Komentarzu do art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego (LEX 2012) wskazuje na negatywną przesłankę niedopuszczalności odwołania, która "obejmuje zróżnicowaną grupę przyczyn: zarówno o charakterze przedmiotowym, jak i podmiotowym. Podstawowe przyczyny niedopuszczalności odwołania natury przedmiotowej to: a) nieistnienie w sensie prawnym przedmiotu zaskarżenia (nieistnienie decyzji administracyjnej w znaczeniu prawnym, np. ze względu na jej niedoręczenie którejkolwiek ze stron postępowania, czynność organu nie jest decyzją, lecz czynnością materialno-techniczną); b) niezaskarżalność określonych rodzajów decyzji administracyjnych wydawanych w postępowaniu jednoinstancyjnym (samo pouczenie strony o możliwości wniesienia odwołania od decyzji w sytuacji, gdy przepis prawa wyłącza prawo odwołania, nie tworzy dla strony takiego uprawnienia - por. wyr. NSA z dnia 27 kwietnia 2001 r., I SA/Gd 170/00, niepubl.); c) ostateczny charakter decyzji organu odwoławczego (por. wyr. NSA z dnia 16 listopada 2000 r., V SA 235/00, niepubl.)."

Na gruncie niniejszej sprawy mamy do czynienia z przyczyną niedopuszczalności odwołania (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) natury przedmiotowej, bowiem jak wyżej wskazano, czynność organu nie jest decyzją, ani postanowieniem, lecz czynnością materialno-techniczną.

W zaskarżonym przez zgłaszającego zawiadomieniu z [...] czerwca 2011r. o istnieniu przeszkód do uzyskania patentu, Urząd Patentowy działał, co zostało jednoznacznie określone – na podstawie art. 49 ust. 2 p.w.p. Przepis ten stanowi, że" "Przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 1, Urząd Patentowy wyznacza zgłaszającemu termin do zajęcia stanowiska co do zebranych dowodów i materiałów mogących świadczyć o istnieniu przeszkód do uzyskania patentu. Dowody i materiały mogą wykraczać poza wykaz objęty sprawozdaniem o stanie techniki".

Sąd podziela zatem pogląd organu administracji co do materialno-technicznego charakteru zawiadomienia, które ma na celu przekazanie określonych informacji zgłaszającemu, umożliwienie mu ustosunkowania się do przyjętego w sprawie stanowiska organu. Zawiadomienie nie konkretyzuje zatem żadnego stosunku administracyjnego, czyli nie rozstrzyga o prawach ani obowiązkach strony i z tego względu nie można zakwalifikować go jako postanowienia, ani tym bardziej jako decyzji.

Tym samym prawidłowa jest ocena dokonana przez Urząd Patentowy RP, że zawiadomienie nic podlega zaskarżeniu. W konsekwencji oznacza to, że skoro stronie nie przysługiwał środek zaskarżenia od zawiadomienia, zatem wniosek o ponowne rozpatrzenie zawiadomienia o istnieniu przeszkód do uzyskania patentu był niedopuszczalny i podstawą jego rozpoznania był art. 134 k.p.a.

Biorąc wszystkie powyższe względy pod uwagę, Sąd stanął na stanowisku, że organ wydając zaskarżone postanowienie nie dopuścił się naruszeń prawa materialnego, które miałyby wpływ na wynik sprawy, ani uchybień formalnoprawnych w stopniu, w jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.