Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 328/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-06-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1
journal: Dz.U. 1945 nr 50 poz 279
law: Dekret z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy.
article: art. 107 par. 3, art. 162 par. 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 46 ust. 1
journal: Dz.U. 2010 nr 102 poz 651
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk Sędziowie: WSA Bożena Marciniak (spr.) WSA Przemysław Żmich Protokolant referent stażysta Małgorzata Sieczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2014 r. sprawy ze skarg [...] Sp. z o. o. - syndyka masy upadłości Spółdzielni [...] w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w W. oraz Składnicy [...] Spółdzielnia [...] z siedzibą w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji oddala skargi.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2012 r. [...] uzupełnioną postanowieniem Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2013r. Nr [...] odmawiającej stwierdzenia wygaśnięcia, jako bezprzedmiotowej, z dniem 31 grudnia 1967 r. oraz z dniem 31 grudnia 1975 r., decyzji Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] grudnia 1966r. nr [...] w części dotyczącej oddania w użytkowanie Przedsiębiorstwu Państwowemu "[...] " z siedzibą w W. fragmentu zabudowanej nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] tj. gruntu pod budynkiem magazynowym wraz z połową budynku magazynowego.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznymi prawnym sprawy:

Nieruchomość położona w W. przy ul. [...], oznaczona obecnie w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o powierzchni [...] m2 z obrębu [...], leży na terenie objętym działaniem dekretu z dnia 26.10.1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. Nr 50. poz. 279). Na podstawie art. 1 tego dekretu stała się z dniem 21 listopada 1045 r. własnością Gminy [...], a po likwidacji gmin w 1950 r. przeszłą na własność Skarbu Państwa.

Prezydium Rady Narodowej [...] uchwałą z dnia [...] maja 1965 r. nr [...] w sprawie powołania przedsiębiorstwa państwowego pod nazwą "[...]" utworzyło przedsiębiorstwo państwowe pod nazwą "[...]" z siedzibą w W. Przedsiębiorstwo to zostało wpisane do rejestru przedsiębiorstw państwowych w dniu [...] lipca 1965 r.

Decyzją z dnia [...] grudnia 1966 r. nr [...] Prezydium Rady Narodowej [...]wygasiło prawo użytkowania przysługujące Wojewódzkiemu Związkowi [...] "[...]" do nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] o pow. [...] ha i przekazało przedmiotowy teren w nieodpłatne użytkowanie na rzecz Przedsiębiorstwa Państwowego "[...]" z siedzibą w W.

Prezydium Rady Narodowej [...] uchwałą z dnia [...] listopada 1967 r., nr [...] przekształciło z dniem 1 stycznia 1968 r. przedsiębiorstwo państwowe pod nazwą "[...]" w przedsiębiorstwo państwowe "[...]" w W., połączyło z dniem 1 stycznia 1968 r. przedsiębiorstwa państwowe pod nazwą "[...] " i "[...]" w W. powołany zarządzeniem nr [...] Ministra Handlu Wewnętrznego z dnia [...] lutego 1952 r. W §1 uchwały stwierdzono, że połączone przedsiębiorstwa prowadzone będą pod nazwą "[...]". W § 2 tej uchwały stwierdzono, że połączenie przedsiębiorstw wymienionych w § 1 nastąpi w ten sposób, że przedsiębiorstwo państwowe pod nazwą "[...]" przejmie cały majątek przedsiębiorstwa państwowego pod nazwą "[...]" wg stanu ustalonego bilansem tego przedsiębiorstwa na dzień 31 grudnia 1967 r. oraz limity finansowania remontów kapitalnych i środki obrotowe.

Decyzją Ministerstwa Finansów nr [...] z dnia [...] kwietnia 1968 r. ujawniono fakt przekształcenia i połączenia ww. przedsiębiorstw w rejestrze przedsiębiorstw państwowych.

Zarządzeniem nr [...] Ministra Handlu Wewnętrznego i Usług z dnia [...] grudnia 1974 r. - z dniem [.[.] stycznia 1975 r. utworzone zostało wielozakładowe przedsiębiorstwo państwowe pod nazwą Przedsiębiorstwo [..] poprzez połączenie 19 przedsiębiorstw państwowych, w tym przedsiębiorstwa państwowego [...] w W.

Kierownik Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Dzielnicowego [...] decyzją z dnia [...] grudnia 1988 r. nr [...] oddał [....] Związkowi [...] w zarząd (użytkowanie) do dnia 31 grudnia 1990 r. grunt o powierzchni [...] m2 położony w W. przy ul. [...]. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Dyrektora Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu [...] z dnia [...] kwietnia 1989 r. nr [...], przy czym zmieniono okres użytkowania na czas nieoznaczony.

Uchwałą Nadzwyczajnego Zjazdu Delegatów z dnia [...] września 1989 r. Stołeczny Związek [...] w W. został przejęty przez [...] Spółdzielnię [...] w W. Przejęcie zostało wpisane do rejestru spółdzielni w dniu [...] października 1989 r., sygn. akt: [...].

W dniu 31 grudnia 1990 r. [...] Spółdzielnia "[...]" w W. w likwidacji zawarła umowę ze Składnicą [...] Spółdzielnią [...] w W., mocą której cały majątek trwały i obrotowy wraz z funduszami wydzielonymi, należnościami i zobowiązaniami należący dotychczas do [...] Spółdzielni "[...]" w W. w likwidacji został nieodpłatnie przekazany Składnicy Importowej. Przekazane zostało m. in. prawo do użytkowania gruntu o powierzchni [...] m2, stanowiącego własność Skarbu Państwa, położonego w W. przy ul. [...] z zastrzeżeniem, że nabywca udostępni nieruchomość Spółdzielni [...] w W. na prawie współgospodarza wraz z ponoszeniem kosztów z powyższego gruntu i jego ogrodzenia w częściach równych. Nabywca przejmował także na zasadzie współwłasności w części ze Spółdzielnią [...] (Spółdzielnią Pracy) w W. budynek administracyjny i magazyny znajdujące się na ww. gruncie.

Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa decyzją z dnia [...] sierpnia 1991 r., nr [...] stwierdził nieważność wyżej powołanej decyzji Urzędu Dzielnicowego [...] z dnia [...] grudnia 1988 r. oraz utrzymującej ją w mocy decyzji Dyrektora Wydziału [...] Urzędu [...] z dnia [...] kwietnia 1989 r.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 6 lipca 1992 r., sygn. akt I SA 435/92, oddalił skargi Spółdzielni [...] i Składnicy [...] na decyzję Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia [...] sierpnia 1991 r. Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 12 marca 1993 r., sygn. akt III ARN-1/93, po rozpatrzeniu rewizji nadzwyczajnej Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego uchylił wyrok NSA z dnia 6 lipca 1992. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 lutego 2004., sygn. akt I SA 928/02, uchylił decyzję Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia [...] sierpnia 1991 r., a Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 12 lipca 2005 r., sygn. akt OSK 1261/04, oddalił skargę kasacyjną [...] S.A.

Spółdzielnia [...] z siedzibą w W. oraz Składnica [...] z siedzibą w W. wnioskiem z dnia 29 kwietnia 2003 r. wystąpiły do Prezydenta [...] o stwierdzenie wygaśnięcia z dniem 31 grudnia 1975 r. decyzji Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] grudnia 1966 r. nr [...] w części dotyczącej oddania w użytkowanie Przedsiębiorstwu Państwowemu [...] z siedzibą w W. fragmentu zabudowanej nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], tj. gruntu pod budynkiem magazynowym wraz z połową budynku magazynowego, jako bezprzedmiotowej.

Prezydent [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] odmówił stwierdzenia wygaśnięcia z dniem 31 grudnia 1975 r. decyzji Prezydium [...] dnia [...] grudnia 1966 r. nr [...] w części dotyczącej oddania w użytkowanie Przedsiębiorstwu Państwowemu [...] fragmentu zabudowanej nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], tj. gruntu pod budynkiem magazynowym wraz z połową budynku magazynowego, jako bezprzedmiotowej. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 września 2006 r., sygn. akt: I SA/Wa 203/06, uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia

[...] grudnia 2005 r. oraz decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. wskazując na niezebranie przez organy pełnego materiału dowodowego oraz niezbadanie istnienia bądź nieistnienia przesłanek wygaśnięcia prawa użytkowania.

Minister Budownictwa decyzją z dnia [..] lipca 2006 r., nr [...] , stwierdził nieważność decyzji Dyrektora Wydziału [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 1989 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Kierownika Wydziału [...] z dnia [...] grudnia 1988 r. nr [...].

Postanowieniem z dnia [...] marca 2007 r., nr [...] , Minister Budownictwa zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie ponownego rozpatrzenia sprawy zakończonej decyzją Ministra Budownictwa z dnia [...] lipca 2006 r. do chwili zakończenia decyzją ostateczną postępowania w sprawie wygaśnięcia ww. decyzji Prezydium [...] z dnia [...] grudnia 1966 r., a postanowieniem z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...] utrzymał w mocy wcześniejsze rozstrzygnięcie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 44/08, oddalił skargę Składnicy [...] z siedzibą w W. na powyższe postanowienie z 5 listopada 2007r., a Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 22 lipca 2009r., sygn. akt I OSK 994/08, oddalił skargi kasacyjne Składnicy [....] z siedzibą w W. oraz [...] Syndyka Masy Upadłości [...] z siedzibą w W.

Prezydent [...] decyzją z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] odmówił stwierdzenia wygaśnięcia z dniem 31 grudnia 1975 r. decyzji Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] grudnia 1966 r. nr [...] w części dotyczącej oddania w użytkowanie Przedsiębiorstwu Państwowemu [...] fragmentu zabudowanej nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], tj. gruntu pod budynkiem magazynowym wraz z połową budynku magazynowego, jako bezprzedmiotowej, a Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2007 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpatrzeniu skarg [...] z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. - syndyka masy upadłości Spółdzielni [...] w likwidacji z siedzibą w W. oraz Składnicy [...] z siedzibą w W. wyrokiem z dnia 15 grudnia 2009 r., sygn. akt: I SA/Wa 934/09, uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2009 r. oraz decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2007 r.

W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że przy kolejnym rozpoznaniu sprawy organ powinien przede wszystkim zastosować się do oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w niniejszym orzeczeniu oraz w orzeczeniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 września 2006 r. przy uwzględnieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, w tym art. 107 § 3 k.p.a. W szczególności Sąd wskazał, iż rozpatrując po raz kolejny sprawę organ:

- dokona analizy i jednoznacznie wypowie się w sprawie skutków prawnych uchwały Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] listopada 1967 r. nr [...]. W tym celu rozstrzygnie czy przedsiębiorstwo państwowe "[...]" było przedsiębiorstwem eksploatacyjnym i czy w takiej sytuacji mogły mieć do niego zastosowanie przepisy § 8 załącznika nr [...] do zarządzenia Przewodniczącego Komisji Planowania przy Radzie Ministrów z dnia [...] lipca 1965 r. w sprawie organizacji i zadań służb inwestycyjnych w państwowych jednostkach organizacyjnych (M. P. Nr 41, poz. 234), a także czy spełnione były w tym wypadku warunki określone w § 2 ust. 2 pkt 2 załącznika do tego zarządzenia dotyczące zawarcia w akcie o utworzeniu przedsiębiorstwa w budowie warunków, po spełnieniu których nastąpi przekształcenie tego przedsiębiorstwa w budowie w czynne przedsiębiorstwo eksploatacyjne, czy też nie, czy na skutek uchwały Prezydium Rady Narodowej [...] z [...] listopada 1967 r. nastąpiła likwidacja "[...]", a co za tym idzie, wygaśnięcie prawa użytkowania przysługującego przedsiębiorstwu "[...]", czy też nastąpiło jedynie przekształcenie tego przedsiębiorstwa w nowe o zmienionej nazwie "[..]", które to przedsiębiorstwo sporne użytkowanie "przejęło" w niezmienionej formie. Czyniąc w ten sposób organ dokona oceny podstawowej w niniejszej sprawie kwestii dotyczącej ustalenia, czy skutek likwidacji przedsiębiorstwa w budowie nastąpiło wygaśnięcie spornego prawa użytkowania (jak twierdzi strona skarżąca), czy też w wyniku jedynie zmiany nazwy przedsiębiorstwa (jak twierdzi uczestnik postępowania) nastąpiło przeniesienie spornego użytkowania. Oznacza to również, iż w uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ rzetelnie przeanalizuje i wyczerpująco ustosunkuje się do konsekwentnie przedstawianych i argumentowanych w trakcie całego postępowania sądowoadministracyjnego dwóch przeciwstawnych stanowisk stron postępowania administracyjnego dotyczących oceny skutków prawnych tzw. przekształcenia.

- jeżeli w wyniku dokonanej analizy organ uzna, że na mocy powołanej uchwały z dnia [...] listopada 1967 r. nr [...] posiadane przez przedsiębiorstwo "[...]" użytkowanie na skutek przekształcenia, a nie likwidacji przedsiębiorstwa, nie wygasło, wówczas mając na względzie stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarte w zapadłych orzeczeniach, organ przystąpi do oceny istnienia bądź nieistnienia wszystkich warunków wynikających z treści art. 162 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 46 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Między innymi, organ ustosunkuje się do podnoszonej przez stronę skarżąca kwestii celu, na jaki zostało ustanowione użytkowanie (zarząd). Przy określaniu tego celu organ dokona analizy całego zebranego w sprawie materiału dowodowego, mając na względzie powołany wyżej art. 75 § 1 kpa;

- ponadto, mając na względzie art. 12 oraz art. 35 kpa, organ będzie miał na uwadze, że jak wynika z udzielonych przez strony Sądowi informacji, obecnie ze względu na sposób rozstrzygnięcia niniejszego postępowania, zostały zawieszone dwa inne postępowania administracyjne (w sprawie stwierdzenia nieważności oraz uwłaszczeniowe), zaś niniejsze postępowanie toczy się już od 2003 r., czyli ponad 6 lat;

- dodatkowo, organ rozważy konieczność wyjaśnienia, czy w stosunku do przedmiotowej działki nie toczy się żadne postępowanie administracyjne z wniosku jej byłych właścicieli. Jak bowiem wynika z treści dołączonego do akt sprawy odpisu z księgi wieczystej sporny grunt stał się własnością Skarbu Państwa na podstawie przepisów dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279, ze zm.).

W wyniku ponownego rozpoznania sprawy Prezydent [...] w dniu [...] listopada 2012 r. wydał decyzję Nr [...], którą odmówił stwierdzenia wygaśnięcia z dniem 31 grudnia 1967 r. decyzji Prezydium [...] z dnia [...] grudnia 1966r. nr [...] w części dotyczącej oddania w użytkowanie Przedsiębiorstwu Państwowemu "[...]" z siedzibą w W. fragmentu zabudowanej nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] tj. gruntu pod budynkiem magazynowym wraz z połową budynku magazynowego jako bezprzedmiotowej.

W uzasadnieniu tej decyzji wskazał, że przedsiębiorstwo państwowe "[...]" powstało na podstawie dekretu z dnia 26 października 1950r. o przedsiębiorstwach państwowych (t.j: Dz.U. z 1960r., nr 18, poz. 111) oraz zarządzenia nr [...] Prezesa Rady Ministrów z dnia 12 lipca 1958 r. w sprawie organizacji i uprawnień służby inwestycyjnej w państwowych jednostkach organizacyjnych (M.P. Nr 57 poz. 327 z zm.). Zgodnie z art. 4 ust. 2 dekretu o przedsiębiorstwach państwowych, w związku z uchwałą Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] maja 1965 r. nr [...] w sprawie powołania przedsiębiorstwa państwowego pod nazwą "[...]", przedsiębiorstwo to było przedsiębiorstwem terenowym. Natomiast wyżej wymienione zarządzenie nr [...] mówiło, że służbę inwestycyjną dla inwestycji produkcyjnych, których eksploatacja jest przewidziana w formie odrębnych przedsiębiorstw państwowych, wykonuje przedsiębiorstwo w budowie. Przedsiębiorstwo w budowie stanowiło przejściową strukturę organizacyjną i było powoływane na czas realizacji inwestycji przewidzianej w przyszłości. Zgodnie z § 11 ww. zarządzenia przedsiębiorstwo w budowie mogło zostać przekształcone w czynne przedsiębiorstwo eksploatacyjne z chwilą podjęcia działalności eksploatacyjnej. W ocenie Prezydenta [...] oznacza to, że powołane przepisy stanowią podstawę do uznania, że do przedsiębiorstwa państwowego "[...]" miały zastosowanie przepisy § 8 załącznika nr 2 do zarządzenia Przewodniczącego Komisji Planowania przy Radzie Ministrów z dnia 27 lipca 1965 r. w sprawie organizacji i zadań służb inwestycyjnych w państwowych jednostkach organizacyjnych (M.P. Nr 41 poz. 234). Zdaniem organu, potwierdza to również brzmienie § 3 ust. 1 uchwały nr [...] Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] maja 1965 r. oraz uchwała nr [...] Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów z dnia [...] czerwca 1966 r. w sprawie zakończenia zabudowy [...] Strony ulicy [...] na odcinku [...]. Organ zauważył, że pierwszy z trzech [...] został otwarty w dniu [...] lipca 1969 r., a następny - "[...]" pod koniec listopada tegoż roku.

Prezydent [...] wskazał również, że odmiennie do zapisów ww. zarządzenia z [...] lipca 1965r., zgodnie z wcześniej obowiązującym zarządzeniem nr [...] Prezesa Rady Ministrów z dnia 12 lipca 1958 r., na podstawie którego powstały "[...]", nie było wymagane, aby w akcie o utworzeniu przedsiębiorstwa w budowie określić warunki, po których spełnieniu nastąpi przekształcenie przedsiębiorstwa w budowie w czynne przedsiębiorstwo eksploatacyjne. W tym przypadku uznaje się jednak, że warunkiem takim było, stosownie do treści § 3 ust. 1 uchwały z 11 maja 1965 r., przygotowanie do eksploatacji i uruchomienie obiektu - domu towarowego. Inwestycję tę, w ocenie organu, zrealizowano, gdyż [...] oraz [...] zostały wzniesione i przekazane do eksploatacji. W ocenie organu oznacza to, że spełniono warunki określone w § 2 ust. 2 pkt 2 załącznika do zarządzenia z dnia 27 lipca 1965 r. Fakt, że przedsiębiorstwo "[...]" zostało przekształcone w czynne przedsiębiorstwo eksploatacyjne wcześniej niż została oddana do użytku ww. inwestycja, wynikał zaś z konieczności jego połączenia z działającym od 1951 r.[...].

Prezydent [...] wskazał ponadto, że zarządzenie nr [...] Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] lipca 1958 r. w sprawie organizacji i uprawnień służby inwestycyjnej w państwowych jednostkach organizacyjnych oraz zarządzenie Przewodniczącego Komisji Planowania przy Radzie Ministrów z dnia [...] lipca 1965 r. w sprawie organizacji i zadań służb inwestycyjnych w państwowych jednostkach organizacyjnych są aktami prawnymi Rady Ministrów lub jej organów, które były ogłoszone w Monitorze Polskim i należało traktować je jako przepisy powszechnie obowiązujące. Skoro więc w ich treści wskazywano na możliwość przekształcenia przedsiębiorstwa w budowie w czynne przedsiębiorstwo eksploatacyjne, przekształcenie takie było zgodne z prawem.

Organ pierwszej instancji zauważył również, że w obrocie prawnym istnieje decyzja Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 1968 r. nr [...] na mocy której ujawniło w rejestrze przedsiębiorstw państwowych fakt przekształcenia p.p. "[...]" w p.p. "[...]i połączenia ww. przedsiębiorstw z p.p. "[;...]". Decyzja ta wiąże organy administracji publicznej w niniejszej sprawie, w szczególności w kwestii prawidłowości dokonania ww. przekształcenia i połączenia.

Prezydent [...] podniósł również, że rozporządzenie Rady Ministrów z dnia [...] stycznia 1952 r. w sprawie urządzenia i prowadzenia rejestru przedsiębiorstw państwowych (Dz. U. nr 3, poz. 22), które wydano w oparciu o dekret z dnia 26 października 1950r. o przedsiębiorstwach państwowych uwzględniało w swoich przepisach możliwość przekształcenia przedsiębiorstwa. Zgodnie z § 17 pkt 2 ww. rozporządzenia, fakt ten należało zgłosić wpisem do rejestru. W rejestrze przedsiębiorstw państwowych p. p. "[...]" oraz p. p. "[...]" figurowały pod jednym numerem rejestrowym (dział [...] nr [...]). W ocenie organu, fakt ten wskazuje, że nie traktowano p. p. "[...]" jako nowo powstałego, odrębnego przedsiębiorstwa państwowego (zgodnie z § 6 ww. rozporządzenia - każde przedsiębiorstwo wpisane do rejestru otrzymuje kolejny numer rejestrowy), lecz jedynie jako przedsiębiorstwo państwowe przekształcone z już istniejącego p. p. "[...]".

Ponadto, z żadnych dokumentów nie wynika, aby wszczęta była kiedykolwiek procedura likwidacyjna w stosunku do p. p. "[...]" stosownie do rozporządzenia Rady Ministrów z 10 stycznia 1952r. w sprawie zasad i trybu likwidacji przedsiębiorstw państwowych (Dz. U. Nr 3, poz. 19).

Powyższe, w ocenie organu I instancji oznacza, że brak jest argumentów na poparcie tezy o likwidacji p. p. "[...]", gdyż podmiot ten nigdy nie przestał istnieć. Przekształcono go jedynie w działające dalej czynne przedsiębiorstwo eksploatacyjne. Zatem prawo użytkowania gruntu położonego przy ul. [...] nadal przysługiwało przedsiębiorstwu państwowemu, noszącemu od dnia 1 stycznia 1968 r. nazwę: "[...]".

Nie nastąpiło także żadne zdarzenie prawne, które skutkować mogłoby wygaśnięciem przedmiotowego prawa użytkowania. Na podstawie przepisów ustawy z dnia 13 lipca 1990r. o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych (Dz. U. Nr 51, poz. 298 oraz Dz. U. z 1991r., Nr 60, poz. 253 i Nr 111, poz. 480), aktem notarialnym Repertorium A nr [..] z dnia [...] lipca 1993 r. Przedsiębiorstwo [...] z siedzibą w W. przekształcone zostało w spółkę akcyjną pod nazwą [...] S.A., która wstąpiła we wszystkie prawa i obowiązki przekształconego przedsiębiorstwa.

Powołując się na treść przepisu art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. Prezydent [...] wskazał, że [...] S.A. z siedzibą w W. są następcą prawnym p. p.[...], wcześniej istniejącego jako p. p. "[...]" z siedzibą w W., i weszły we wszystkie prawa majątkowe tego przedsiębiorstwa, nie wyłączając prawa użytkowania przedmiotowej nieruchomości. Ponadto, organ wskazał, iż z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, że przedmiotowa nieruchomość nadal jest użytkowana przez [...] S.A. W ocenie organu, oznacza to, że brak jest podstaw do uznania, decyzja Prezydium [...] z dnia [...] grudnia 1966 r. stała się bezprzedmiotowa.

Organ zauważył również, że niezależnie od bezprzedmiotowości w sprawie nie zostały spełnione inne przesłanki wynikające z art. 162 § 1 pkt 1, tj. wygaśnięcie decyzji nie leży w interesie społecznym ani w interesie strony, na której rzecz ustanowiono prawo użytkowania przedmiotowej nieruchomości. Wskazane bowiem we wniosku Spółdzielni [...] i Składnicy [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. pisma z roku 1966 zawierające ustalenia "gremiów partyjno-państwowych" nie są decyzjami administracyjnymi ani innymi aktami prawnymi. Nie wynika też z nich, ani z innych dokumentów, jakiekolwiek czasowe ograniczenie użytkowania przez pp "[...]" nieruchomości przy ul. [...] i stąd ww. pisma nie mogą być podstawą do wygaszenia przedmiotowej decyzji.

Organ pierwszej instancji wskazał ponadto, że Wydział [...] Urzędu Dzielnicowego [...] w pismach z dnia 9 grudnia 1981 r. i 27 maja 1982 r. zajął jednoznaczne stanowisko odnośnie stanu prawnego przedmiotowego terenu, stwierdzając, iż prawo użytkowania terenu przysługuje p.p. "[...]z wyłączeniem części budynku przekazanego Wojewódzkiemu Związkowi [...]. Ponadto, Wydział [...] w piśmie z dnia [...] października 1982 r. kierowanym do [...] Związku [...] nie znalazł podstaw do uchylenia decyzji o przekazaniu termu w sporne użytkowanie i podobnie Prezydent [...] w obecnym stanie prawnym też takich podstaw nie znajduje.

Następnie powołując się na przepisy ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości, ustawy z dnia 25 września 1981 r. przedsiębiorstwach państwowych, ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości oraz przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami art. 210 i art. 46 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami wskazał, iż w jego ocenie art. 210 i art. 46 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. W związku jednak z zaleceniami sądu administracyjnego odnośnie istnienia lub nieistnienia przesłanek z art. 46 ust. 2 pkt 6 ww. ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. organ ustalił, iż nie zostały spełnione przesłanki stwierdzenia wygaśnięcia prawa użytkowania wskazane w art. 46 ust. 2 pkt 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami tj. nieruchomość przy ul. [...] nie stała się zbędna na cel określony w decyzji o ustanowieniu prawa użytkowania. Organ wskazał iż decyzji z [...] grudnia 1966 r. nie określała celu, na jaki obciążono ww. grunt prawem użytkowania. W uzasadnieniu tej decyzji powołano jednak § [...] uchwały nr [...] Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów z [...] czerwca 1966 r. gdzie wskazano, że Zarząd Główny Centrali [...] przekaże magazyn w dzielnicy przemysłowej "[...]" przeznaczony na zaplecze dla[...], zlokalizowanych na [...] Stronie ulicy [...]. W ocenie organu, z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, iż od daty przejęcia wskazanego w użytkowaniu terenu przy ul.[...], p.p. [...] a następnie jego następca prawny władało i nadal włada przedmiotową nieruchomością, na przedmiotowym terenie znajduje się wykorzystywana przez [...] baza magazynowa.

Organ wskazał ponadto, iż na tle zarówno art. 162 § 1kpa, jak i art. 46 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami organ może stwierdzić wygaśnięcie decyzji administracyjnej lub wygasić prawo użytkowania (zarządu) tylko w dacie orzekania ze skutkiem od dnia, w którym taka decyzja stanie się ostateczna, a nie z mocą wsteczną. Organ podniósł również, iż obecnie nie toczy się żadne postępowanie administracyjne w stosunku do przedmiotowej działki z wniosku jej byłych właścicieli.

Wniosek o uzupełnienie decyzji Prezydenta [...] złożyła Składnica [...] Spółdzielnia [...]. Po rozpoznaniu tego wniosku, w dniu 27 marca 2013 r. Prezydent [...] wydał postanowienie nr [...], którym orzekł o uzupełnieniu ww. decyzji poprzez dopisanie po słowie "odmawiam" "stwierdzenia wygaśnięcia decyzji z dniem 31 grudnia 1967 r. decyzji Prezydium [..] z dnia [...] grudnia 1966r. nr [...] w części dotyczącej oddania w użytkowanie Przedsiębiorstwu Państwowemu [...] z siedzibą w W. fragmentu zabudowanej nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] tj. gruntu pod budynkiem magazynowym wraz z połową budynku magazynowego.

Od decyzji Prezydenta [...], uzupełnionej postanowieniem, odwołania złożyły Składnica [...] Spółdzielnia [...] w W. oraz [...] sp. z o. o. Syndyk [...] w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w W.

Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego w dniu 12 grudnia 2013 r. Wojewoda [....] wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2012 r.

W uzasadnieniu Wojewoda przytoczył stan faktyczny sprawy wskazując, iż wniosek z dnia 29 kwietnia 2003 r. był już dwukrotnie przedmiotem odmownych rozstrzygnięć Prezydenta [...] utrzymanych dwukrotnie w mocy przez organ odwoławczy i dwukrotnie przedmiotem badania ich zgodności z prawem przez sąd administracyjny. Wskazał ponadto, iż prowadzone przez organ I instancji po raz trzeci postępowanie ma na celu doprowadzić do ustalenia i orzeczenia w sposób bezsporny czy decyzja z dnia [...] grudnia 1966 r. stała się bezprzedmiotowa w dacie 31 grudnia 1967 r. oraz w dacie 31 grudnia 1975 r. przy uwzględnieniu zaleceń zawartych w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 6 września 2006 r. oraz z dnia 15 grudnia 2009 r.

Następnie wskazał, iż bezprzedmiotowość, o której mowa w art. 162 § 1 pkt 1 kpa powstaje w sytuacji gdy niemożliwe stało się zrealizowanie celu, jaki organ miał na względzie przy wydaniu decyzji, a sytuację tę można rozważać w aspekcie podmiotowym i przedmiotowym. W ocenie Wojewody [...], organ I instancji wykonując zalecenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie szczegółowo wyjaśnił i dowiódł, że [...] S.A. z siedzibą w W. są następcą prawnym P.P. [...] wcześniej istniejącego jako P.P. [...] i weszły wszystkie prawa majątkowe tego przedsiębiorstwa, nie wyłączając prawa użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości. W ocenie Wojewody, doprowadziło to organ I instancji do prawidłowego stwierdzenia, iż zarówno w aspekcie przedmiotowym jak i podmiotowym brak jest podstaw do uznania, ze decyzja PRN z [...] grudnia 1966 r. stała się bezprzedmiotowa. Wojewoda [...] ocenił również, że organ I instancji prawidłowo uznał, że nie zostały spełnione inne przesłanki wynikające z art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. Wskazał, że wygaśnięcie decyzji PRN nie leży w interesie społecznym ani w interesie strony, na której rzecz ustanowiono prawo użytkowania przedmiotowej nieruchomości bowiem pisma z roku 1966 zawierające ustalenia "gremiów partyjno-państwowych" nie są decyzjami administracyjnymi ani innymi aktami prawnymi. Nie wynika też z nich, ani z innych dokumentów, jakiekolwiek czasowe ograniczenie użytkowania przez pp "[...]" nieruchomości przy ul. [...].

Organ odwoławczy wskazał ponadto, iż Prezydent, zgodnie z zaleceniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zbadał również istnienie bądź nieistnienie przesłanek z art. 46 ust. 2 pkt 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W ocenie Wojewody, organ I instancji prawidłowo uznał, że nieruchomość przy ul. [...] nie stała się zbędna na cel określony w decyzji o ustanowieniu prawa użytkowania. Na przedmiotowym terenie do tej pory znajduje się wykorzystywana przez [...] S.A. baza magazynowa.

Wojewoda podniósł też, iż organ I instancji zgodnie z zaleceniami WSA zbadał również i ustalił, że nie toczy się żadne postępowanie administracyjne w stosunku do przedmiotowej działki z wniosku jej byłych właścicieli o przyznanie im prawa użytkowania wieczystego gruntu.

Na powyższą decyzję [...] Sp. z o.o. - Syndyk [...] w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w W. oraz Składnica [...] w W. wniosły skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie domagając się jej uchylenia.

W skardze Syndyk [...] wniósł o stwierdzenie nieważności ww. decyzji w całości lub o jej uchylenie w całości oraz uchylenie w całości poprzedzającej ją decyzji Prezydenta [...]. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:

- art. 15 k.p.a. poprzez brak dwukrotnego (ponownego) merytorycznego rozstrzygnięcia tej samej sprawy;

- art. 153 ppsa poprzez niezastosowanie się do wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2009 roku, I SA/Wa 934/09, w szczególności:

nie wyjaśnienie dlaczego organy obu instancji uznały, że przedsiębiorstwo "[...]" zostało przekształcone w nowe przedsiębiorstwo "[...]", gdy obowiązujące w tym czasie przepisy, w szczególności dekret z dnia 26 października 1950 roku o przedsiębiorstwach państwowych, nie przewidywały możliwości przekształcania przedsiębiorstw państwowych;

brak oparcia się na materiale dowodowym oraz przepisach prawa przy dokonywaniu ustaleń odnośnie możliwości przypisania przedsiębiorstwu "[...]" statusu przedsiębiorstwa eksploatacyjnego;

brak ustalenia celu jaki przyświecał organowi przy wydawaniu decyzji Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] grudnia 1966 roku oraz brak wyjaśnienia czemu organy obu instancji w ogóle odmówiły mocy dowodowej uchwale Nr [...] Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów z dnia [...] czerwca 1966 roku oraz ustaleń z dnia [..] maja 1966 roku Komisji [...] do Spraw [...];

brak odniesienia się do istnienia bądź nieistnienia wszystkich warunków wynikających z treści art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 46 ust. 1 i ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami ("u.g.n.") oraz brak ich wszechstronnego oceniania;

oraz naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:

- § 8 w zw. z § 2 ust. 2 pkt 2 załącznika nr [...] do zarządzenia Przewodniczącego Komisji Planowania przy Radzie Ministrów z dnia [...] lipca 1965 roku w sprawie organizacji i zadań służb inwestycyjnych w państwowych jednostkach organizacyjnych poprzez jego zastosowanie, podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy nie dawał ku temu żadnych podstaw;

- art. 6 k.p.a. w zw. z art. 18 ust.1 dekretu z dnia 26 października 1950 roku o przedsiębiorstwach państwowych poprzez przyjęcie, że przepisy prawa dopuszczały przekształcenie przedsiębiorstw państwowych, podczas gdy dekret z dnia 26 października 1950 roku o przedsiębiorstwach państwowych takiej możliwości nie przewidywał;

- naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 i 8 k.p.a. poprzez nierozpoznanie sprawy przez Wojewodę [...] w sposób wszechstronny i wyczerpujący, w szczególności nieprzeanalizowanie jaki skutek ma wpisanie przedsiębiorstwa [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 1968 roku Nr [...] przez Ministra Finansów, podczas gdy według § 15 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 stycznia 1952 roku w sprawie ustalenia i prowadzenia rejestru przedsiębiorstw państwowych, organem rejestrowym właściwym do dokonywania wpisów w rejestrze, dla przedsiębiorców podlegających wpisowi do działu [...] rejestru są wydziały finansowe prezydiów wojewódzkich rad narodowych,

- naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, 77 § 1, 80, 107 § 3 k.p.a. poprzez:

nieustosunkowanie się do całości materiału dowodowego, tj. uchwały Nr [...] Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów z dnia 21 czerwca 1966 roku oraz ustaleń z dnia [...] maja 1966 roku Komisji Partyjno-Rządowej do Spraw [...] i niewykazanie dlaczego nie uwzględniono tych dokumentów przy wydawaniu decyzji;

niedostateczne wyjaśnienie podstaw i przesłanek utrzymania w mocy decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2012 roku nr [...], albowiem decyzja Wojewody [...] ograniczała się jedynie do zaaprobowania wniosków organu pierwszej instancji, a podniesione przez skarżącego zarzuty zostały pominięte i nierozpoznane;

dowolność w wydaniu decyzji poprzez niedostateczne i niepełne uzasadnienie decyzji;

- naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, tj. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie przez Wojewodę [...] decyzji organu pierwszej instancji w mocy, podczas gdy nie było ku temu podstaw.

W obszernym uzasadnieniu skargi skarżący rozwinął powołane zarzuty prawa materialnego i przepisów postępowania.

Składnica [..] Spółdzielnia [...] zaskarżyła w całości decyzję Wojewody oraz decyzję Prezydenta oraz "uzupełniające" ją postanowienie i wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej oraz utrzymanych nią w mocy decyzji Prezydenta [...] i mającego stanowić jej uzupełnienie postanowienia decyzji. Zaskarżonym rozstrzygnięciom zarzuciła naruszenie:

1) art. 153 i art. 170 p.p.s.a. wobec całkowitego uchylenia się od wykonania wytycznych zawartych w wyroku WSA w Warszawie z dnia 15 grudnia 2009 r., I SA/Wa 934/09, w których nakazano przede wszystkim wyjaśnienie:

a) czy nadal istnieje podmiot, na rzecz którego określone prawo do części nieruchomości zostało ustanowione, a w szczególności, czy miało miejsce przekształcenie określonego przedsiębiorstwa państwowego z dookreśleniem "w budowie" w tzw. czynne przedsiębiorstwo eksploatacyjne na zasadach określonych w obowiązujących w latach sześćdziesiątych XX wieku przepisach aktów podustawowych, mających walor prawa wewnętrznego administracji, a więc:

- czy w akcie o utworzeniu określonego przedsiębiorstwa w budowie (lub w ewentualnym w późniejszym uzupełnieniu takiego aktu) doszło do sformułowania warunków, od których spełnienia uzależniona była możliwość przekształcenia danego przedsiębiorstwa w budowie w czynne przedsiębiorstwo eksploatacyjne, a jeżeli tak,

- czy takie warunki zostały spełnione przed 1 stycznia 1967 r. przez określone przedsiębiorstwo w budowie, w sytuacji, gdy niesporne jest, że począwszy od tego dnia przestało funkcjonować w obrocie prawnym przedsiębiorstwo państwowe działające wcześniej pod firmą: "[...]" z/s w [...],oraz - o ile taki podmiot, by nadal istniał;

b) czy takiemu podmiotowi służy do określonej części nieruchomości prawo trwałego zarządu, a więc, czy ów podmiot dysponuje odpowiednimi dowodami w rozumieniu przepisów wykonawczych do ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami pozwalającymi na poczynienie ustalenia tego rodzaju, oraz - o ile istnieje podmiot dysponujący tak rozumianym prawem trwałego zarządu do określonej części nieruchomości

c) czy nie zachodzą przesłanki do stwierdzenia wygaśnięcia prawa trwałego zarządu (dawniej prawa użytkowania lub prawa zarządu) do określonej części nieruchomości na podstawie art. 46 ust. 1 i ust. 2 pkt 6 u.g.n. w związku z art. 210 ust. 1 zd. 2 tej ustawy ze względu na możliwość zrealizowania celu, dla którego daną część nieruchomości oddano w użytkowanie,

d) jakiego rodzaju celom, miało służyć ustanowienie na rzecz PP "[...]" z/s w W. określonego prawa do części danej nieruchomości.

Ponadto skarżąca zarzuciła zaskarżonym rozstrzygnięciom naruszenie:

2) art. 28 k.p.a., art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a., stosowanego samodzielnie lub w związku z art. 46 ust. 1 i ust. 2 pkt 6 u.g.n., w związku z art. 210 ust. 1 zd. 2 tej ustawy, w związku z art. 7, art. 11, art. 107 § 1 k.p.a., a także art. 2 i art.32 ust. 1 Konstytucji RP:

a) wobec uchylenia się od dokonania kompleksowej wykładni art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. w powiązaniu z treścią art. 28 k.p.a., a także w powiązaniu z treścią art. 46 ust. 1 i ust. 2 pkt 6 u. g. n., a zarazem wobec nie umotywowanego stwierdzenia, że określona we wniosku wszczynającym postępowanie część decyzji Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] grudnia 1966 r. nr [...]:

- nigdy nie stała się bezprzedmiotowa ani w całości, ani w części, a zarazem, że stwierdzenia jej wygaśnięcia nie nakazuje żaden przepis prawa, ani nie leży to w interesie społecznym, ani w interesie strony,

c) wobec braku podania jakichkolwiek danych mogących przemawiać za nie występowaniem co najmniej jednego z tych interesów, a w szczególności interesu prawnego po stronie obu Spółdzielni wnioskujących o stwierdzenie wygaśnięcia części danej decyzji, jako rzeczywistych następców prawnych [...] Spółdzielni "[...] " w W., będącej - w następstwie przejęcia - sukcesorem [...] Związku [...] adresata decyzji nr [...] Dyrektora Wydziału [...] Urzędu [...] z dnia [...] kwietnia 1989 r., zmieniającej określoną decyzję z dnia [...] grudnia 1988 r. ówczesnego organu I instancji, przez oddanie ostatnio wymienionemu Związkowi [...] w użytkowanie na czas nieoznaczony przedmiotowej części nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], a więc żywotnie zainteresowanych obroną bytu prawnego tych decyzji w świetle wyroku Sądu Najwyższego z dnia 12 marca 1993 r., III ARN 1/93, i późniejszych - wszystkich - orzeczeń sądów administracyjnych wydanych na tle tego samego stanu faktycznego, a jednocześnie,

d) wobec zaniechania zbadania istnienia interesu prawnego w rozumieniu art. 28 i art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. także tych stron, która uważają, że im, a ściślej ich poprzednikowi prawnemu, dana nieruchomość Skarbu Państwa została prawidłowo oddana w użytkowanie na czas nieoznaczony w 1989 r., a zarazem, wcześniej ustało użytkowanie danej nieruchomości, jakie zostało ustanowione 10 grudnia 1966 r. na rzecz określonego przedsiębiorstwa państwowego w budowie, a więc w założeniu na czas budowy,

e) wobec stwierdzenia, że zarówno w interesie społecznym, jak i w interesie [...] S.A. z/s w W. jest, żeby część określonej decyzji z 1966 r. objęta wnioskiem o stwierdzenie jej wygaśnięcia pozostawała w obrocie prawnym, bez bliższego wyjaśnienia, w czym miałby przejawiać się ów interes społeczny,

3) art. 35 k.c. oraz art. 7 i 77 § 1 k.p.a., jak również art. 80 tego ostatniego kodeksu w związku dowolnym, milczącym, ustaleniem, że § 1 uchwały nr [...] Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] listopada 1967 r. jest zgodny z prawem, a w szczególności, że ów przepis znajdował oparcie w przepisach praw« obowiązującego w dniu 21 listopada 1967 r., w sytuacji, gdy takimi przepisami nie mogły być wówczas:

a) ani przepisy rangi ustawowej, w ogóle nie znające instytucji przekształcania przedsiębiorstw państwowych (tu: dekret z 1950 r. o przedsiębiorstwach państwowych);

b) ani przepisy mające walor aktów samoistnych administracji (prawa wewnętrznego administracji, błędnie określane przez organ I instancji mianem przepisów prawa powszechnie obowiązującego) w postaci:

- zarządzenia nr [...] Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] lipca 1958 r. w sprawie organizacji i uprawnień służby inwestycyjnej w państwowych jednostkach organizacyjnych (M.P. Nr 57, poz. 327 ze zm.),

- zarządzenia z dnia [...] lipca 1965 r. Przewodniczącego Komisji [....] w sprawie organizacji i zadań służb inwestycyjnych w państwowych jednostkach organizacyjnych (M.P. Nr 41, poz. 234),

ze względu na jednoczesny:

- brak wskazania na ewentualne istnienie wydanego przed 11 sierpnia 1965 r. aktu zmieniającego ww. zarządzenie z dnia 11 maja 1965 r. o utworzeniu przedsiębiorstwa "[...]" z/s w W. oraz inne postanowienia dotyczące tego przedsiębiorstwa zawarte w jego statucie, regulaminie itp. jako świadczących o ewentualnym formalnym przekształceniu przedsiębiorstwa w budowie w czynne przedsiębiorstwo eksploatacyjne ze względu na zaistnienie wymienionych w tym przepisie okoliczności,

- potwierdzony brak określenia w akcie o utworzeniu przedsiębiorstwa państwowego "[...]" lub w niezbędnym jego uzupełnieniu przed [...] listopada 1967 r. przez określenie bezpośrednio w akcie o utworzeniu przesłanek, po spełnieniu których określone przedsiębiorstwo w budowie mogło zostać przekształcone w odrębnym zarządzeniu właściwego ministra lub prezydium rady narodowej w tzw. czynne przedsiębiorstwo eksploatacyjne,

a w konsekwencji, także naruszenie:

- albo § 11 ww. zarządzenia nr [...] Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] lipca 1068 r. w sprawie organizacji i uprawnień służby inwestycyjnej w państwowych jednostkach organizacyjnych,

- albo § 1 ust. 1, § 14 i § 15 ww. zarządzenia z dnia [...] lipca 1965 r. Przewodniczącego Komisji [...] w sprawie organizacji i zadań służb inwestycyjnych w państwowych jednostkach organizacyjnych oraz § 2 ust. 2 pkt 2 i § 8 załącznika nr 2 do tego zarządzenia, a także art. 153 i art. 170 p.p.s.a. w następstwie dowolnego, a zarazem sprzecznego z jednoznacznymi wytycznymi zawartymi w wyroku WSA w Warszawie z dnia 15 grudnia 2009 r. "SA/Wa 934/09. ustalenia, że obowiązek spełnienia przesłanki określonej w § 8 ww. załącznika nr 2 tego ostatniego zarządzenia PKP przy RM w postaci wypełnienia warunków określonych w akcie o utworzeniu przedsiębiorstwa państwowego w budowie dla jego przekształcenia w czynne przedsiębiorstwo eksploatacyjne dotyczył jedynie przedsiębiorstw w budowie utworzonych pod rządami tego zarządzenia, a nie również wcześniej utworzonych - przy jednoczesnym braku wskazania (istnienia) takiego przepisu przejściowego, który by pozwalał na ustalenie, że przepisy nowe nie miały zastosowania do przedsiębiorstw w budowie utworzonych pod rządami wcześniej obowiązujących uregulowań,

4) art. 46 ust. 1 i ust. 2 u. g. n. w związku z art. 11, art. 75 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a., wobec wykluczenia możliwości wystąpienia przed 31 grudnia 1975 r. którejkolwiek z przesłanek wymienionych w tych przepisach prawa materialnego, a więc mogących przemawiać za stwierdzeniem wygaśnięcia określonej decyzji jako bezprzedmiotowej między innymi w wypadku, gdy dana nieruchomość w całości lub w części stała się zbędna dla realizacji celu, dla którego określonemu podmiotowi została oddana w zarząd/użytkowanie przy jednoczesnym:

a) uznaniu, że jakkolwiek rzeczywiste cele wydania określonej decyzji z dnia [...]12.1966 r. nie zostały w niej samej określone, to jednak wynikają one z uchwały nr [...] Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów z dnia [...] czerwca 1966 r. bez jednoczesnej artykulacji celów owej uchwały,

b) braku przyjęcia założenia, że skoro rzeczywiste cele wydania danej decyzji nie zostały w niej wprost określone, to nimi mogą być jedynie te same cele, dla których realizacji zostało powołane PP "[...]", a tym samym, że dla właściwej oceny dopuszczalności zastosowania art. 46 ust. 2 pkt 6 ww, ustawy o gospodarce nieruchomościami w powiązaniu z ust. 1 tego artykułu niezbędne jest określenie celów i zadań tego przedsiębiorstwa państwowego,

c) niespornym ustaleniu, że mimo nadania rygoru natychmiastowej wykonalności przedmiotowej decyzji z dnia [...] 12.1966 r. formalnie oddana tą decyzją w użytkowanie PP "[...]" z/9 w W. część nieruchomości nigdy w całości nie stała się przedmiotem władania ani tego przedsiębiorstwa, ani działającego od 1 stycznia 1968 r. PP "[...]" z/s w W., ani funkcjonującej obecnie [...] S.A.,

5) art. 75 § 1 k.p.a. lub art. 77 § 1 i § 4 k.p.a. w związku z art. 80 k.p.a. oraz art. 123 § 1 k.p.a. w związku z art. 78 § 1 i § 2 k.p.a., a także art. 110 k.p.a. wobec:

A. dopuszczenia jako dowód w sprawie lub uznania za fakt powszechnie znany lub znany organowi z urzędu,

a) uchwały nr [...] Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów z dnia [...] czerwca 1966 r.,

b) materiałów prasowych z tygodnika "[...]" na okoliczność zakończenia w drugiej połowie roku 1969 budowy dwóch (o nazwach: [...]) z trzech domów towarowych na ww. [...] ul. [...] w W.,

a jednocześnie

B. wykluczenia możliwości dopuszczenia jako dowodów w sprawie "ustaleń gremiów partyjno- państwowych" z przełomu lat 60-tych i 70-tych XX w. wnioskowanych przez obie ww. Spółdzielnie bez jednoczesnego wyjaśnienia, czym, zdaniem organu

I instancji, w ówczesnej polskiej rzeczywistości różniły się ustalenia Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów od wnioskowanych przez obie Spółdzielnie "ustaleń gremiów partyjno-państwowych",

C. bez wyjaśnienia, kiedy doszło do zakończenia budowy ostatniego z trzech domów towarowych na ww. [...], a także wobec:

E. poczynienia wzajemnie wykluczających się ustaleń, że z dniem 1 stycznia 1968 r. mogło dojść do osiągnięcia prawdopodobnego celu utworzenia ww, PP "[...]" w postaci budowy trzech ww. domów towarowych na [...] ul. [...] na wysokości [...] w W., a zarazem, że dwa z tych trzech domów zostały oddane do eksploatacji dopiero w drugiej połowie 1969 r., co powinno być równoznaczne z ustaleniem, że z dniem 1 stycznia 1968 r. nie mogło dojść do zgodnego z ówczesnym prawem przekształcenia przedsiębiorstwa państwowego w budowie w tzw. czynne przedsiębiorstwo eksploatacyjne, ponieważ:

a) przed tym dniem nie została zakończona realizacja inwestycji, dla której dane przedsiębiorstwo w budowie zostało powołane 11 maja 1965 r.,

b) brak jest danych, aby owe przedsiębiorstwo w dniu 27 listopada 1967 r. już prowadziło działalność eksploatacyjną w takich ("odpowiednich") rozmiarach, że istniały przesłanki do wprowadzenia niezbędnych zmian w akcie o jego utworzeniu i w innych dokumentach regulujących jego działalność (typu: regulamin, statut) w sposób wymagany treścią § 11 ww. zarządzenia nr [...] Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] lipca 1958 r. w sprawie organizacji i uprawnień służby inwestycyjnej w państwowych jednostkach organizacyjnych,

c) brak jest danych, aby po 11 sierpnia 1965 r., a przed 27 listopada 1967 r. doszło do uzupełnienia aktu założycielskiego PP "[...]" o warunki, od spełnienia których uzależnione było jego przekształcenie w czynne przedsiębiorstwo eksploatacyjne w sposób określony w § 8 załącznika nr 2 do zarządzenia z dnia [...] lipca 1965 r., w związku z § 2 ust. 2 pkt 2 tego załącznika,

d) brak jest danych świadczących o wydaniu zarządzenia zgodnego z § 8 załącznika nr 2 do ostatnio wymienionego zarządzenia z [...] lipca 1965 r. potwierdzającego spełnienie warunków, od realizacji których uzależniona była możliwość przekształcenia przedsiębiorstwa państwowego w budowie w czynne przedsiębiorstwo eksploatacyjne, gdyby nawet takie warunki zostały określone w jego akcie założycielskim lub jego ewentualnym uzupełnieniu/zmianie, co w danym wypadku nie miało miejsca,

F. powołania się na określone pisma z dnia 9 grudnia 1981 r. oraz 27 maja 1982 r, Wydziału [...] Urzędu [...] na okoliczność ówczesnych przekonań tego Urzędu co do stanu prawnego danej nieruchomości, to jest wskazujących na istnienie po stronie PP "[...]" z/s w W. uprawnień do przedmiotowo] nieruchomości i części usytuowanego na niej budynku magazynowego, przy jednoczesnym zignorowaniu przytoczonego w części sprawozdawczej skarżonej decyzji faktu wydania w latach 1988 i 1989 r. dwóch decyzji przez właściwe organy [...], a tym samym i ustalenia przed ich wydaniem, że przedmiotowa część nieruchomości pozostawała wówczas "prawnie wolną", jak również przy zignorowaniu faktu, że po prawomocnym uchyleniu wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2004 r., I SA 928/02, decyzji ówczesnego Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa stwierdzających nieważność ostatnio wymienionych, korzystnych dla podmiotów spółdzielczych decyzji do dnia dzisiejszego toczy się, obecnie zawieszone, przed Ministrem Transportu i Budownictwa postępowanie,

G. braku przedstawienia jakiegokolwiek dokumentu wymaganego przepisami § 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 marca 1993 r, w sprawie przepisów wykonawczych dotyczących uwłaszczania osób prawnych nieruchomościami będącymi dotychczas w ich zarządzie lub użytkowaniu, a w szczególności w § 4 ust. 1 pkt 8 tego rozporządzenia, przy jednoczesnym formułowaniu przekonania, że z dniem 5 grudnia 1990 r. mogło dojść do uwłaszczenia ówczesnego PP "[...]" w W. na całej przedmiotowej nieruchomości,

H. uznania za mającą istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia tej sprawy decyzji Ministra Finansów z dnia [...] 04.1968 r. o wpisie w ówczesnym rejestrze przedsiębiorstw państwowych PP "[...]" w W. powstałego w wyniku (omówionego wyżej jako oczywiście wadliwe) przekształcenia,

I. wadliwości założenia, że skoro nigdy nie doszło do wszczęcia postępowania likwidacyjnego ww. PP "[...]" z/s w W., to takie przedsiębiorstwo pozostaje w obrocie prawnym lub że ma swojego następcę prawnego,

przy czym ww. "postanowieniu" Organu I instancji z dnia [...] .03.2013 r. oraz utrzymującej je w mocy decyzji Wojewody [...] także naruszenie:

6) art. 8 i art. 11 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 104 § 2 k.p.a., w związku z art. 3 ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a także

7) art. 104 § 1 i § 2 k.p.a. w części, w jakiej stanowi się w nich o możliwości/powinności załatwienia sprawy przez wydanie decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty nie tylko w całości, ale również w części,

8) art. 111 § 1 b k.p.a., obowiązującego od dnia 11 kwietnia 2011 r. z mocy art. 1 ustawy o nowelizacji z dnia 3 grudnia 2010 r. wobec braku przesłanek do zastosowania tego, dodanego przepisu k.p.a., w okolicznościach niniejszej sprawy ze względu na ograniczenia wynikające z art. 3 tej ostatniej ustawy oraz fakt wydania licznych decyzji w tej sprawie przed 11 kwietnia 2011 r., a także

9) art. 107 § 1 k.p.a. lub art. 124 § 1 k.p.a. ze względu na ogólnikowe nawiązanie do całego art. 111 k.p.a., a w szczególności bez bliższego wyjaśnienia, do której z wersji tego ostatniego przepisu organ nawiązuje w swym akcie,

10) art. 107 § 4 k.p.a., stosowanego samodzielnie, lub poprzez art. 126 k.p.a., ze względu - być może - na bezpodstawne założenie że sposób rozpoznania wniosku strony, a więc samo uzupełnienie rozstrzygnięcia zawartego w danej decyzji, "uwzględnia w całości żądanie wnioskodawcy (strony)", a zarazem nie rozstrzyga spornych interesów stron.

w następstwie braku zamieszczenia jakiegokolwiek

a) merytorycznego uzasadnienia dla zawartego w nim rozstrzygnięcia,

b) wyjaśnienia przyczyn, które sprawiły, że organ uznaje za zbędne lub niedopuszczalne formułowanie faktycznego i prawnego uzasadnienia dla tego nowego rozstrzygnięcia lub dla tej nowej części dotychczasowego rozstrzygnięcia,

c) uzasadnienia prawnego dla zawartego w nim nowego rozstrzygnięcia, w tym - ewentualnie - dla powinności zastosowania wskazanego formalnie w jego podstawie prawnej, a zarazem całościowo, art. 111 k.p.a. z odesłaniem do tekstu jednolitego opublikowanego w Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. w sytuacji, gdy po publikacji owego tekstu jednolitego miały miejsce istotne zmiany tego przepisu k.p.a.,

d) odniesienia, choćby w jednym zdaniu, do treści uzasadnienia stanowiącego przedmiot rozpoznania wniosku strony skarżącej z dnia 26 listopada 2012 r. o uzupełnienie rozstrzygnięcia zawartego we wskazanej w nim decyzji.

a samej ww. decyzji nr [...] Wojewody [...] także rażące naruszenie:

11) art. 15 k.p.a. oraz art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej wobec - w istocie - całkowitego uchylenia się przez Wojewodę [...] od wykonania obowiązków organu II instancji rozpoznającego zwykłe środki odwoławcze w ramach kpa, a w szczególności wobec:

a) braku przedstawienia wytycznych zawartych w wyroku WSA w Warszawie z dnia 15 grudnia 2009 r., I SA/Wa 934/09,

b) "gołosłownego" stwierdzenia, że organ I instancji zrealizował wytyczne zawarte w ww. wyroku WSA w Warszawie bez wyjaśnienia, w jakich działaniach tego organu należałoby upatrywać realizacji,

c) całkowitego braku zreferowania zarzutów stawianych rozstrzygnięciom organu I instancji przez strony wnoszące odwołania oraz

d) całkowitego braku odniesienia się do zarzutów.

W obszernym uzasadnieniu skargi skarżąca rozwinęła wszystkie wskazane powyżej zarzuty.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się do zbadania, czy organy wydając zaskarżone orzeczenie nie naruszyły przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania orzeczenia, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego.

Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów Sąd uznał, iż skarga jest niezasadna albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta [...] z [...] listopada 2012 r. uzupełnioną postanowieniem Prezydenta [...] z [...] marca 2013 r., o odmowie stwierdzenia wygaśnięcia, jako bezprzedmiotowej, z dniem 31 grudnia 1967 r. oraz z dniem 31 grudnia 1975 r., decyzji Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] grudnia 1966 r. w części dotyczącej oddania w użytkowanie Przedsiębiorstwu Państwowemu "[...]" z siedzibą w W. fragmentu zabudowanej nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] tj. gruntu pod budynkiem magazynowym wraz z połową budynku magazynowego.

Na wstępie wskazać trzeba, iż zaskarżona decyzja została wydana w wyniku rozpatrzenia wniosku z dnia 29 kwietnia 2003 r., który już dwukrotnie stał się przedmiotem rozstrzygnięć Prezydenta [...]. Rozstrzygnięcia te stały się przedmiotem dwukrotnej kontroli sądów administracyjnych i w wyniku tej kontroli zostały uchylone wyrokami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 września 2006 r., I SA/Wa 203/06 oraz z dnia 15 grudnia 2009 r., I SA/Wa 934/09. Powyższe oznacza, iż ponownie rozpoznając przedmiotową sprawę organ administracji był związany, na zasadzie art. 153 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - oceną prawną wyrażoną w wyżej powołanych wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji są przepisy art. 162 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 46 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Zgodnie z art. 162 § 1 pkt 1 kpa, organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony. Natomiast § 3 tego przepisu stanowi, iż organ stwierdza wygaśnięcie decyzji na podstawie § 1 art. 162 w drodze decyzji.

Stosownie zaś z art. 46 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, trwały zarząd wygasa z upływem okresu, na który został ustanowiony, albo na skutek wydania decyzji właściwego organu o jego wygaśnięciu. Ustęp drugi art. 46 powołanej ustawy stanowi, iż właściwy organ może z urzędu wydać decyzję o wygaśnięciu trwałego zarządu w odniesieniu do nieruchomości lub jej części w razie stwierdzenia, że (i) nieruchomość nie została zagospodarowana zgodnie z decyzją o ustanowieniu trwałego zarządu; (ii) jednostka organizacyjna nie zawiadomiła właściwego organu o oddaniu nieruchomości lub jej części w najem, dzierżawę albo o użyczeniu lub nie uzyskała zgody, o której mowa w art. 43 ust. 2 pkt 3;(iii) nieruchomość jest wykorzystywana niezgodnie z jej przeznaczeniem określonym w decyzji, o której mowa w art. 45; (iv) sposób korzystania z nieruchomości pogarsza stan środowiska w stopniu zagrażającym życiu, zdrowiu lub mieniu;(v) przeznaczenie nieruchomości w planie miejscowym uległo zmianie, która nie pozwala na dalsze wykorzystywanie nieruchomości lub jej części w dotychczasowy sposób, a jednostka organizacyjna nie ma możliwości zmiany sposobu wykorzystywania nieruchomości; (vi) nieruchomość stała się zbędna na cel określony w decyzji o ustanowieniu trwałego zarządu.

Kontrola Sądu sprowadza się zatem w niniejszej sprawie do zbadania czy organ administracji prawidłowo uznał, iż nie zaistniały przesłanki do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] grudnia 1966 r. w części dotyczącej oddania w użytkowanie pp "[...]" fragmentu zabudowanej nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] określone w ogólnym postępowaniu administracyjnym (art. 162 § 1 pkt 1 kpa) oraz że nie zaistniały przesłanki do stwierdzenia wygaśnięcia trwałego zarządu określone w ustawie o gospodarce nieruchomościami (art. 46 ust. 1 i 2). W ramach tej kontroli konieczne jest w szczególności zbadanie czy organ administracji dokonał właściwej subsumpcji ustalonego stanu faktycznego sprawy do norm stanowiących podstawę prawną zaskarżonej decyzji.

Odnosząc się w pierwszej kolejności do możliwości stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w ogólnym postępowaniu administracyjnym wskazać trzeba, że zastosowanie tej instytucji przez organ administracji jest możliwe jedynie wówczas gdy decyzja (i) stała się bezprzedmiotowa i jednocześnie (ii) stwierdzenie jej wygaśnięcia nakazuje przepis prawa albo leży to w interesie społecznym lub w interesie strony.

Zwrócić trzeba uwagę, iż art. 162 § 1 pkt 1 kpa posługuje się pojęciem "bezprzedmiotowości", które nie zostało zdefiniowane. Zarówno w piśmiennictwie, jak i w ślad za tym, w orzecznictwie sądowoadministracyjnym uznaje się, że bezprzedmiotowość w rozumieniu powołanej regulacji wynika z ustania prawnego bytu elementu stosunku materialnoprawnego nawiązanego na podstawie decyzji administracyjnej, a to z powodu wygaśnięcia podmiotu, zniszczenia lub przekształcenia rzeczy, rezygnacji z uprawnień przez stronę, czy też na skutek zmiany stanu faktycznego uniemożliwiającego wykonanie decyzji albo z powodu zmiany w stanie prawnym, ale tylko w przypadku, gdy powoduje ona taki skutek" (tak: B. Adamiak, J. Borkowski. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, 2005, s. 777).

Bezprzedmiotowość może mieć przy tym charakter podmiotowy lub przedmiotowy. Bezprzedmiotowość o charakterze podmiotowym polega na tym, że przestaje istnieć podmiot stosunku prawnego. Sytuacja taka ma miejsce wtedy, gdy następuje np. śmierć podmiotu uprawnionego, zmiana (przekształcenie) podmiotu uprawnionego lub likwidacja uprawnionej jednostki organizacyjnej. Do grupy tej należy zaliczyć także utratę przez stronę kwalifikacji niezbędnych do wykonywania określonej funkcji.

Bezprzedmiotowość o charakterze przedmiotowym oznacza z kolei, że przestaje istnieć przedmiot stosunku prawnego. Ta postać bezprzedmiotowości może zaistnieć np. w razie zniszczenia rzeczy, przekształcenia jej, rezygnacji uprawnionego z realizacji uprawnienia (Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Tom II. Komentarz do art. 104-269, G. Łaszczyca, A. Martysz, A. Matan, LEX, 2010, wyd. III).

Zatem, bezprzedmiotowość zachodzi wówczas, gdy nierealne okaże się osiągnięcie celu, ze względu na który decyzja została wydana, wskutek tego, że przestanie istnieć bądź przedmiot rozstrzygnięcia, bądź podmiot, którego to rozstrzygnięcie dotyczyło.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać trzeba, iż prawidłowo organy obu instancji uznały, w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, iż nie wystąpiły w realiach niniejszej sprawy okoliczności warunkujące zaistnienie bezprzedmiotowości o charakterze podmiotowym lub przedmiotowym.

Odnosząc się najpierw do aspektu bezprzedmiotowości o charakterze podmiotowym, to - jak już wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w powołanym wyroku z dnia 15 grudnia 2009 r. - kluczową kwestią w przedmiotowym postępowaniu było jednoznaczne ustalenie skutków prawnych uchwały Prezydium Rady Narodowej [..] z dnia [...] listopada 1967 r., nr [...] w sprawie przekształcenia przedsiębiorstwa państwowego p.n. "[...] " w p.p "[... ]" w W. i połączenia pp "[...] " z pp "[...]". Innymi słowy mówiąc, niezbędna stała się odpowiedź na pytanie czy na skutek powołanej wyżej uchwały nastąpiła likwidacja pp "[...]" czy też nastąpiło jedynie przekształcenie tego przedsiębiorstwa w nowe przedsiębiorstwo o zmienionej nazwie "[...]".

Jak wynika z akt administracyjnych, przedsiębiorstwo państwowe p.n. "[...]" zostało powołane uchwałą nr [...] Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] maja 1965 r.

Podstawą prawną tej uchwały były przepisy dekretu z dnia 26 października 1950 r. o przedsiębiorstwach państwowych (t. j. Dz. U. Nr 18, poz. 111 z 1960 r.) oraz § 4 Zarządzenia nr [...] Prezesa Rady Ministrów z dnia 12 lipca 1958 r. w sprawie organizacji i uprawnień służby inwestycyjnej w państwowych jednostkach organizacyjnych (M. P. Nr 57, poz. 327 z późn. zm.).

Jak wynika z § 3 pkt 1 Zarządzenia nr 141 przedsiębiorstwo w budowie wykonuje służbę inwestycyjną dla inwestycji produkcyjnych, których eksploatacja przewidziana jest w formie odrębnych przedsiębiorstw państwowych. Zgodnie zaś z § 11 Zarządzenia nr [...], właściwy minister lub prezydium właściwej rady narodowej, które powołało przedsiębiorstwo w budowie, przekształca je z chwilą podjęcia działalności eksploatacyjnej w odpowiednich rozmiarach w czynne przedsiębiorstwo eksploatacyjne. Przekształcenie następuje przez dokonanie odpowiednich zmian w zarządzeniu o utworzeniu przedsiębiorstwa i innych postanowieniach dotyczących przedsiębiorstwa (w statucie, regulaminie itp.).

Jak wskazano powyżej, w dniu [...] listopada 1967 r. została podjęta uchwała o przekształceniu nr [...]. Podstawą prawną tej uchwały były przepisy dekretu o przedsiębiorstwach państwowych (art. 18 ust. 2) oraz zarządzenia Przewodniczącego Komisji Planowania przy Radzie Ministrów z dnia [...] lipca 1965 r. w sprawie w sprawie organizacji i zadań służby inwestycyjnej w państwowych jednostkach organizacyjnych (§ 8).

Powołane zarządzenie weszło w życie w dniu 11 sierpnia 1965 r., a podstawą prawną jego wydania był art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. o zmianach w organizacji i zakresie działania naczelnych organów administracji państwowej w dziedzinie budownictwa i planowania przestrzennego (Dz. U. Nr 8, poz. 49, z późn. zm.).

Załącznik nr 2 powołanego zarządzenia zawierał rozdział I (§§1- 8) zatytułowany "Przedsiębiorstwo w budowie". Od dnia wejścia w życie zarządzenia tj. od dnia 11 sierpnia 1965 r. jego przepisy stanowiły podstawę prawną funkcjonowania "[...]". Zgodnie z § 1 ust. 1 Załącznika nr 2, przedsiębiorstwo w budowie może być utworzone dla inwestycji o charakterze produkcyjnym, której eksploatacja przewidziana jest w formie odrębnego przedsiębiorstwa. Do zakresu działania przedsiębiorstwa w budowie należy wykonywanie zadań związanych z planowaniem, realizacją rzeczową i finansową inwestycji, przygotowaniem powstałych w wyniku inwestycji obiektów do eksploatacji oraz ich uruchomieniem (§2 ust. 1). Zaś akt o utworzeniu przedsiębiorstwa w budowie powinien określać (1) zakres działania i zadania przedsiębiorstwa oraz (2) warunki, po których spełnieniu nastąpi przekształcenie przedsiębiorstwa w budowie w czynne przedsiębiorstwo eksploatacyjne. Zgodnie natomiast z § 8 Załącznika nr 2, właściwy minister (prezydium właściwej rady narodowej), który powołał przedsiębiorstwo w budowie, przekształca je - z chwilą spełnienia warunków, o których mowa w § 2 ust. 2 pkt 2 - w czynne przedsiębiorstwo eksploatacyjne.

W ocenie Sądu, z powyższych przepisów wynika, iż w rozumieniu regulacji prawnych obowiązujących w dacie wydania uchwały o przekształceniu z dnia [...] listopada 1967 r. przedsiębiorstwo w budowie stanowiło przejściową strukturę organizacyjną, która została powołana na czas realizacji konkretnej inwestycji przewidzianej w przyszłości do eksploatacji w formie odrębnego przedsiębiorstwa państwowego (eksploatacyjnego). Po wykonaniu zadań właściwych przedsiębiorstwu w budowie podlegało ono przekształceniu przez właściwy organ w przedsiębiorstwo eksploatacyjne. Przy czym, nie ulega wątpliwości, iż przekształcenie nie oznaczało likwidacji przedsiębiorstwa w budowie i następnie utworzenia nowego przedsiębiorstwa (eksploatacyjnego), lecz stanowiło kontynuację bytu prawnego przekształcanego przedsiębiorstwa (w budowie) przez przedsiębiorstwo (eksploatacyjne) pod zmienioną nazwą. Zatem, przedsiębiorstwo państwowe "[...]" powołane najpierw w celu wykonywania zadań związanych z planowaniem, realizacją rzeczową i finansową inwestycji "[...]", przygotowaniem obiektu do eksploatacji i jego uruchomieniem (§ 3 ust. 1 uchwały w sprawie powołania przedsiębiorstwa z 11 maja 1965 r.) zostało następnie przekształcone w czynne przedsiębiorstwo eksploatacyjne "[...]" (§ 1 uchwały o przekształceniu).

Przy czym, w ocenie Sądu, nie zasługuje na aprobatę zarzut skarżących, iż w przedmiotowej sprawie nie zostały spełnione przesłanki do zastosowania § 8 w zw. z § 2 ust. 2 pkt 2 Załącznika nr 2 do zarządzenia gdyż w akcie o powołaniu przedsiębiorstwa nie określono warunków wskazanego przekształcenia. W ocenie Sądu, okoliczność podjęcia przez Prezydium Rady Narodowej [...] w dniu [...] listopada 1967 r. uchwały o przekształceniu stanowi dowód na to, iż w przedmiotowej sprawie spełnione zostały - w stosunku do przedsiębiorstwa "[...]" - warunki określone w § 2 pkt 2 ust. 2 Załącznika Nr 2 umożliwiające jego przekształcenie w czynne przedsiębiorstwo eksploatacyjne. Podkreślić trzeba, iż powołana uchwała o przekształceniu do chwili obecnej funkcjonuje w obrocie prawnym i korzysta z domniemania legalności i prawidłowości. Wiąże ona zatem organy administracji a jej weryfikacja może nastąpić wyłącznie w postępowaniu nadzorczym dotyczącym tej uchwały. Przy tym, nie stanowi uchybienia okoliczność, iż w akcie o powołaniu przedsiębiorstwa "[...]" nie zostały określone warunki, po których spełnieniu możliwe jest jego przekształcenie w czynne przedsiębiorstwo eksploatacyjne. Warunki te nie zostały określone w uchwale Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] maja 1965 r. o powołaniu przedsiębiorstwa, gdyż takiego wymogu nie przewidywało Zarządzenie Nr [...] z dnia [...] lipca 1958 r., które obowiązywało w dacie wejścia w życie ww. uchwały.

W ocenie składu orzekającego, nie zasługuje również na aprobatę podnoszony przez skarżących zarzut sprzeczności przepisów zarządzenia Przewodniczącego Komisji Planowania przy Radzie Ministrów z dnia [...] lipca 1965 r. w sprawie organizacji i zadań służby inwestycyjnej w państwowych jednostkach organizacyjnych z przepisami dekretu z dnia 26 października 1950 r. o przedsiębiorstwach państwowych.

Bezsporne jest, iż powołany dekret nie zawierał instytucji przekształcenia przedsiębiorstwa państwowego. W ocenie Sądu, nie można jednak z tej okoliczności wywodzić, jak twierdzą skarżący, iż powołane zarządzenie Przewodniczącego Komisji Planowania przy Radzie Ministrów z dnia 27 lipca 1965 r. nie mogło stanowić legalnej podstawy dokonania uchwały o przekształceniu. Po pierwsze, jak wynika z treści ww. zarządzenia – jego podstawą prawną był przepis rangi ustawowej, tj. art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. o zmianach w organizacji i zakresie działania naczelnych organów administracji państwowej w dziedzinie budownictwa i planowania przestrzennego. Po drugie, nie ulega wątpliwości, iż powołane zarządzenie funkcjonowało w ówczesnym systemie źródeł prawa jako obowiązujący akt prawny, którego uregulowania były wiążące dla przedsiębiorstw państwowych. Dodać też trzeba, iż rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 stycznia 1952 r. w sprawie urządzenia i prowadzenia rejestru przedsiębiorstw państwowych - wydane w oparciu o dekret z dnia 26 października 1950r. o przedsiębiorstwach państwowych - uwzględniało w swoich przepisach możliwość przekształcenia przedsiębiorstwa. Zgodnie z § 17 pkt 2 ww. rozporządzenia, fakt ten należało zgłosić wpisem do rejestru. Trudno w tych okolicznościach uzasadnić twierdzenie, iż ww. zarządzenie pozostawało w sprzeczności z przepisami dekretu o przedsiębiorstwach państwowych.

Niezależnie od powyższego, jak już wskazano powyżej, akt prawny jakim jest uchwała Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] listopada 1967 r., w sprawie przekształcenia pp "[...]" w pp "[...]" w W. i połączenia pp "[...]" z pp "[...]" funkcjonuje nadal w obrocie prawnym, a w konsekwencji jest wiążący dla organów administracji.

Wskazać ponadto trzeba, iż w aktach sprawy znajduje się decyzja Biura Rejestru Przedsiębiorców Ministerstwa Finansów z dnia [...] lipca 1965 roku o wpisaniu do rejestru przedsiębiorstwa państwowego "[...]". Z jej treści wynika, iż przedsiębiorstwo "[...]" zostało wpisane do ww. rejestru w Dziale [...] pod tym samym numerem –[...]- pod którym wcześniej wpisano przedsiębiorstwo państwowe "[...]". Zachowanie tej samej pozycji rejestrowej stanowi, w ocenie składu orzekającego, dowód tego, iż przedsiębiorstwo "[...]" kontynuuje byt prawny przedsiębiorstwa "[...]".

Przy tym, Sąd nie podziela zarzutu skarżących dotyczącego dokonania wpisu do przedmiotowego rejestru w Dziale [...] przez podmiot nieuprawniony. Podkreślić trzeba, iż powołana decyzja z dnia [...] lipca 1965 roku o wpisie do rejestru przedsiębiorstw państwowych pozostaje w obrocie prawnym i korzysta z domniemania legalności i prawidłowości zgodnie z zasadą trwałości decyzji administracyjnych określoną w art. 16 kpa. Z tych względów, weryfikacja ewentualnych wad tej decyzji może nastąpić wyłącznie w postępowaniach nadzorczym jej dotyczących.

Ponadto, jak zasadnie wskazały organy, z żadnych dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy nie wynika, aby wszczęta była kiedykolwiek procedura likwidacyjna w stosunku do pp "[...] " stosownie do rozporządzenia Rady Ministrów z 10 stycznia 1952 r. w sprawie zasad i trybu likwidacji przedsiębiorstw państwowych (Dz. U. Nr 3, poz. 19) wydanego na podstawie dekretu z dnia 26 października 1950 r. o przedsiębiorstwach państwowych.

Dodać też trzeba, iż przepisy rangi ustawowej stanowiące podstawę ustanowienia spornego użytkowania, to jest przepisy ustawy z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy, w wersji obowiązującej na datę wydania decyzji o ustanowieniu użytkowania z dnia [...] grudnia 1966 r., nie zawierały jakiegokolwiek warunku, od którego spełnienia uzależnione byłoby potwierdzenie prawa użytkowania ustanowionego na rzecz podmiotu powstałego w wyniku przekształcenia przedsiębiorstwa w budowie w czynne przedsiębiorstwo eksploatacyjne.

Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Sądu, organy obu instancji dokonały prawidłowej oceny, iż wskutek uchwały o przekształceniu nie doszło do likwidacji "[...] w budowie", a jedynie do przekształcenia tego przedsiębiorstwa w nowe przedsiębiorstwo o zmienionej nazwie – "[...]". Przedsiębiorstwo to weszło we wszelkie prawa i obowiązki przekształconego przedsiębiorstwa w budowie, w tym przejęło sporne prawo użytkowania.

W ocenie Sądu, nie zasługują również na aprobatę zarzuty skarżących dotyczące tego, iż bezzasadnie organy uznały, iż w przedmiotowej sprawie nie zaistniała również bezprzedmiotowość zaskarżonej decyzji o charakterze przedmiotowym. Zarzuty powyższe koncentrują się na wykazaniu, iż przestał istnieć przedmiot decyzji, wskutek odpadnięcia celu, dla którego zostało ustanowione sporne użytkowanie.

Prawidłowa ocena wskazanych zarzutów wymaga w pierwszej kolejności identyfikacji celu, na jaki zostało ustanowione sporne użytkowanie. Celu tego należy poszukiwać w uzasadnieniu decyzji Prezydium Rady Narodowej z dnia [...] grudnia 1966 r., gdzie jednoznacznie wskazano, iż decyzja została wydana w wykonaniu § 6 uchwały nr [...] komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów z dnia 21 czerwca 1966 r. oraz ustaleń z dnia 13 maja 1966 r. Komisji Partyjno-Rządowej do Spraw [...] w [...]. Wskazano tam ponadto, iż nadanie decyzji o użytkowaniu rygoru natychmiastowej wykonalności znajduje uzasadnienie w powyższych postanowieniach Czynników Partyjno – Rządowych (str. 3 decyzji).

Jak wynika z treści powołanych w uzasadnieniu decyzji postanowień, celem oddania w użytkowanie pp "[...]" fragmentu zabudowanej nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] tj. gruntu pod budynkiem magazynowym wraz z połową budynku magazynowego było zapewnienie dla tego przedsiębiorstwa bazy magazynowej jako zaplecza dla domów towarowych zlokalizowanych na "[...]" ulicy [...].

Przypomnieć trzeba, iż jak wskazano powyżej, bezprzedmiotowość w znaczeniu przedmiotowym występuje wówczas, gdy nierealne okaże się osiągnięcie celu, ze względu na który decyzja została wydana, wskutek tego, że przestanie istnieć przedmiot jej rozstrzygnięcia.

W ocenie Sądu, taka sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie. Po pierwsze, z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, w tym z treści decyzji o użytkowaniu z dnia[...] grudnia 1966 r., nie wynika jakiekolwiek ograniczenie czasowe ustanowionego prawa użytkowania nieruchomości przez pp "[...]". Po drugie, nie zasługuje na aprobatę upatrywanie przez skarżących odpadnięcia celu ustanowienia użytkowania w fakcie podnoszonego w skargach uchylenia pisma Partyjno-Rządowej Komisji ds. [...] w [...] z dnia [...] maja 1966 przez pismo Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] sierpnia 1973 r. adresowane do Prezesa Zarządu Głównego Centrali Rolniczej Spółdzielni "[...]". Prawidłowo bowiem organy obu instancji uznały, iż wskazana powyżej uchwała nr [...] Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów, pismo Komisji Partyjno-Rządowej [...] w [...], jak również pismo Prezydium Rady Narodowej z dnia [...] sierpnia 1973 r nie posiadały przymiotu aktów prawnych. Nie rozstrzygały one bowiem sprawy indywidualnej co do istoty z zakresu administracji, a stanowiły jedynie formę wyrażenia stanowiska przez ówczesne organy administracji rządowej. Stanowiska te zostały wręcz określone w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] grudnia 1966 r. postanowieniami Czynników [...]. W konsekwencji, przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie mogły znaleźć zastosowania w odniesieniu do wskazanych powyżej stanowisk. Co za tym idzie, powyżej wskazane pisma nie mogły być weryfikowane w zwyczajnych lub nadzwyczajnych postępowaniach administracyjnych, w tym w postępowaniu o uchylenie decyzji.

Podsumowując, prawidłowo organy obu instancji stwierdziły, iż w niniejszej sprawie w datach wskazywanych we wnioskach skarżących tj. w dacie 31 grudnia 1975 r. oraz w dacie 31 grudnia 1967 r. nie zaistniała żadna z postaci bezprzedmiotowości decyzji tj. bezprzedmiotowość o charakterze podmiotowym bądź przedmiotowym.

Dokumenty znajdujące się w aktach administracyjnych w sposób nie budzący wątpliwości potwierdzają, iż istniały zarówno strony decyzji z [...] grudnia 1966 r. jak również przedmiot tej decyzji. Podkreślić trzeba, iż jak wynika z akt sprawy oddany w użytkowanie grunt pod budynkiem magazynowym wraz z połową budynku magazynowego nadal jest użytkowany przez [...]. W aktach sprawy brak jest również dowodów potwierdzających, że decyzja z dnia [...] grudnia 1966 r. stała się bezprzedmiotowa po dacie 31 grudnia 1967 roku oraz po dacie 31 grudnia 1975 roku.

Sąd w składzie orzekającym stoi na stanowisku, iż skoro w niniejszej sprawie nie zaistniała bezprzedmiotowość decyzji, to brak jest podstaw do przyjęcia aby organy musiały badać, czy za wygaśnięciem decyzji przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony. Miałoby to bowiem znaczenie jedynie w przypadku stwierdzenia, że decyzja o oddaniu w użytkowanie nieruchomości przy ul. [....] stała się bezprzedmiotowa (por. wyrok NSA z 25 września 2012 r., II OSK 1011/11, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W niniejszej sprawie nie doszło również do zaistnienia przesłanek warunkujących wygaśnięcie trwałego zarządu w rozumieniu ustawy z dnia 11 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

Zgodnie z art. 46 ust. 1 ww. ustawy, trwały zarząd wygasa z upływem okresu, na który został ustanowiony, albo na skutek wydania decyzji właściwego organu o jego wygaśnięciu. Jak stanowi ustęp drugi tego przepisu, właściwy organ może z urzędu wydać decyzję o wygaśnięciu trwałego zarządu w odniesieniu do nieruchomości lub jej części w razie stwierdzenia, że, że (i) nieruchomość nie została zagospodarowana zgodnie z decyzją o ustanowieniu trwałego zarządu; (ii) jednostka organizacyjna nie zawiadomiła właściwego organu o oddaniu nieruchomości lub jej części w najem, dzierżawę albo o użyczeniu lub nie uzyskała zgody, o której mowa w art. 43 ust. 2 pkt 3;(iii) nieruchomość jest wykorzystywana niezgodnie z jej przeznaczeniem określonym w decyzji, o której mowa w art. 45; (iv) sposób korzystania z nieruchomości pogarsza stan środowiska w stopniu zagrażającym życiu, zdrowiu lub mieniu;(v) przeznaczenie nieruchomości w planie miejscowym uległo zmianie, która nie pozwala na dalsze wykorzystywanie nieruchomości lub jej części w dotychczasowy sposób, a jednostka organizacyjna nie ma możliwości zmiany sposobu wykorzystywania nieruchomości; (vi) nieruchomość stała się zbędna na cel określony w decyzji o ustanowieniu trwałego zarządu.

W ocenie Sądu, w sprawie nie znajdą zastosowania przesłanki wygaśnięcia trwałego zarządu określone w pkt 1 – 5 art. 46 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Prawidłowo również organy obu instancji ustaliły, iż w sprawie nie znajdzie zastosowania przesłanka wskazana w pkt 6 art. 46 ust. 2 ww. ustawy tj. przedmiotowa nieruchomość nie stała się zbędna na cel określony w decyzji o ustanowieniu trwałego zarządu.

Wskazać trzeba, iż decyzja o użytkowaniu z dnia [...] grudnia 1966 r. nie określa celu ustanowienia prawa użytkowania na rzecz pp. "[...]". W uzasadnieniu decyzji wskazano jednak, iż decyzja ta została wydana w wykonaniu § 6 uchwały nr [...] Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów z dnia 21 czerwca 1966 r. oraz ustaleń z dnia 13 maja 1966 r. Komisji [...] do Spraw [...] w [...]. Jak wynika z tych dokumentów, celem ustanowienia użytkowania na rzecz pp "[...]" było zapewnienie dla tego przedsiębiorstwa bazy magazynowej jako zaplecza dla domów towarowych zlokalizowanych na "[...]" ulicy [...].

W aktach sprawy znajdują się dokumenty, z których wynika, iż od daty ustanowienia spornego użytkowania do dnia dzisiejszego "[...]" władają przedmiotową nieruchomością, a na jej terenie do tej pory znajduje się wykorzystywana przez Spółkę baza magazynowa. Potwierdzają to, między innymi, znajdujący się w aktach administracyjnych "Zatwierdzony bilans na dzień 31 grudnia 1969 r." dokumentujący poniesione przez Spółkę nakłady na roboty związane z adaptacją magazynu przy ul.[...], pisma Spółki z 1973 roku ustalające dla jej pracowników określone stanowiska w magazynach nr [...] przy ul.[...], decyzja z dnia [....] lutego 1983 stanowiąca dokumentację projektu bufetu pracowniczego bazy magazynowej [...] przy ul. [...] opracowanego w czerwcu i lipcu 1983 r. czy też korespondencja z 1998 roku pomiędzy[...] " a [...] S.A. dotycząca warunków wspólnego użytkowania terenu bazy magazynowej przy ul. [...].

Z powyższego wynika, iż organy obu instancji doszły do prawidłowego wniosku, iż przedmiotowa nieruchomość nie stała się zbędna na cel określony w decyzji Prezydium Rady Narodowej z dnia [...] grudnia 1966 r.

Jak już powyżej szczegółowo wyjaśniono, nie zasługuje ponadto na aprobatę upatrywanie przez skarżących odpadnięcia celu ustanowienia użytkowania w uchyleniu pisma Partyjno-Rządowej Komisji [...] w [...] z dnia [...] maja 1966 przez pismo Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] sierpnia 1973 r. adresowane do Prezesa Zarządu [...] Spółdzielni "[...]".

Nie zasługuje również na aprobatę podnoszony przez obu skarżących zarzut naruszenia art. 153 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez niezastosowanie się do wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 15 grudnia 2009 r.

Zgodnie z tym przepisem, ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania, wyrażone w orzeczeniu sądu, wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Oznacza to, że orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, a jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w sprawie. W orzecznictwie przyjmuje się, że ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Sądu wiąże w sprawie tak długo, jak długo wyrok Sądu nie zostanie uchylony w prawem określonym trybie, bądź też nie ulegnie zmianie stan prawny, będący podstawą orzekania (zob. wyrok NSA z dnia 6 września 2001 r., III SA 3377/00; wyrok NSA z dnia 1 października 2001 r., SA/Rz 434/00, Palestra 2002, nr 9-10, s. 199).

Na gruncie niniejszej sprawy takiego zarzutu postawić organom nie można. Podkreślić trzeba, iż ponownie rozpatrując sprawę organy zastosowały się całkowicie do wytycznych określonych w ww. wyroku WSA z dnia 15 grudnia 2009 r. W szczególności, organy wypowiedziały się szczegółowo, w oparciu o przepisy prawa i zebrany materiał dowodowy, co do skutków prawnych uchwały Prezydium Rady Narodowej z dnia [...] maja 1967 r. o przekształceniu pp. "[...]" w pp. "[...]" i połączenia pp. "[...]" z pp. "[...]". Ponadto, zgodnie z wytycznymi Sądu, dokonały oceny istnienia bądź nieistnienia wszystkich warunków wynikających z art. 162 par. 1 pkt 1 kpa oraz art. 46 ust. 1 i 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, a w szczególności wypowiedziały się, w oparciu o analizę całego zebranego materiału dowodowego, co do celu, na jaki zostało ustanowione sporne użytkowanie. Organy wypowiedziały się również co do tego czy w stosunku do przedmiotowej działki toczy się ewentualne postępowanie z wniosku dawnych właścicieli.

Sąd stoi na stanowisku, iż dokonana w zaskarżonej decyzji ocena organów nie nosi cech dowolności. Organy zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy zgodnie z wiążącymi zaleceniami Sądu oraz dokonały oceny, czy dane okoliczności zostały udowodnione na podstawie całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego.

Sąd nie podzielił również podnoszonego przez Składnicę [...] zarzutu naruszenia art. 3 ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – Prawo o postępowaniu administracyjnym.

Wskazać trzeba, iż zaskarżony przepis reguluje kwestię intertemporalną związaną z zastosowaniem prawnej formy działania administracji w sprawie uzupełnienia decyzji administracyjnej. Zgodnie z art. 3 ww. ustawy z dnia 3 grudnia 2010 roku - w sprawach, w których do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy została wydana decyzja, a zgodnie z przepisami ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, powinno być wydane postanowienie - właściwą formą załatwienia sprawy jest decyzja. W ocenie Sądu, wbrew twierdzeniu skarżącego, powołany przepis nie znajdzie zastosowania do uzupełnienia decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2012 r. Przepis ten dotyczy bowiem wyłącznie sytuacji, w której następuje uzupełnienie decyzji wydanych przed datą wejścia w życie ustawy z dnia 3 grudnia 2010 roku (tj. przed datą 11 kwietnia 2011 r.). Przy czym, chodzi w tym przypadku o decyzję wydaną w pierwszej instancji w sprawie administracyjnej. W niniejszej sprawie decyzją rozstrzygającą sprawę w pierwszej instancji jest decyzja Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2012 r. Została ona wydana pod dniu 11 kwietnia 2011 r., a zatem nie jest objęta hipotezą ww. art. 3 ustawy z dnia 3 grudnia 2010 roku. Z tego powodu, rozpatrując wniosek o uzupełnienie decyzji organ prawidłowo zastosował art. 111 kpa w brzmieniu obowiązującym po nowelizacji i dokonał uzupełnienia decyzji pierwszoinstancyjnej w drodze postanowienia.

Składnica [....] zarzuciła ponadto organowi odwoławczemu nieodniesienie się do podniesionego w odwołaniu zarzutu naruszenia przepisów kpa poprzez uzupełnienie przez organ pierwszej instancji decyzji w formie postanowienia. Sąd dostrzegł to uchybienie, ale w realiach niniejszej sprawy, nie może ono mieć wpływu na prawidłowość jej merytorycznego rozstrzygnięcia. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazano, iż aby zarzut naruszenia przepisów postępowania był skuteczny skarżący musi wykazać, iż naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2014 r., II FSK 1296/12), zaś w ocenie Sądu, takiego wpływu skarżący nie wykazał.

W obu skargach podniesiono również zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania tj. art. 15, 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 kpa. Zarzuty te koncentrują się przede wszystkim na niedopełnieniu wynikających z przepisów postępowania administracyjnego obowiązków organów dotyczących braku dwukrotnego merytorycznego rozpoznania sprawy, dokonaniu przez organy wadliwych ustaleń faktycznych, nieustosunkowania się do całości materiału dowodowego, niedostatecznego wyjaśnienia przesłanek utrzymania w mocy decyzji pierwszej instancji oraz wad uzasadnienia decyzji wydanych w obu instancjach.

W ocenie Sądu, wskazane powyżej zarzuty nie zasługują na aprobatę. Jak szczegółowo zostało przedstawione powyżej, w toku przedmiotowego postępowania organy podjęły zgodnie z art. 7 i 77 § 1 kpa wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, stan faktyczny ustaliły prawidłowo oraz zebrały i należycie rozpatrzyły cały zebrany materiał dowodowy. Oceny dokonały organy na podstawie całokształtu zebranego materiału dowodowego, jak wymaga tego przepis art. 80 kpa, a uzasadnienia decyzji wydanych przez organy obu instancji zostały sporządzone z zachowaniem wymogów ustawowych określonych w art. 107 § 1 kpa. W szczególności, uzasadnienia faktyczne tych decyzji zawierają fakty, które organy uznały za udowodnione, dowody na których się oparły oraz przyczyny, z powodu którym innym dowodom organy odmówiły wiarygodności i mocy dowodowej, zaś ich uzasadnienia prawne wyjaśniają podstawę prawną decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.

Odnosząc się do zarzutu braku dwukrotnego merytorycznego rozpoznania przedmiotowej sprawy wskazać trzeba, iż wyrażona w art. 15 kpa istota zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu przez dwa różne organy tej samej sprawy wyznaczonej treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. Z treści decyzji Wojewody [...] wynika, iż organ odwoławczy przedstawił w zaskarżonej decyzji stan faktyczny sprawy, dokonał oceny zgromadzonych w sprawie dowodów oraz zawarł argumentację, która doprowadziła go do wydania rozstrzygnięcia. Okoliczność, iż ocena organu odwoławczego okazała się zbieżna z oceną dokonaną przez organ I instancji nie może stanowić o naruszeniu wskazanej wyżej zasady dwuinstancyjności..

Mając na uwadze wszystkie wyżej wskazane okoliczności, Sąd orzekł jak

w sentencji wyroku z mocy art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).