Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 997/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2017-11-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Umorzono postępowanie w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 249a, art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. R. na decyzję Wojewódzki Inspektor Sanitarny w przedmiocie choroby zawodowej p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych; II. odmówić przyznania prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

Skarżący, w zakreślonym terminie (data na prezentacie), na druku PPF wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadniła tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną, z którą zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 o wartości [...] złotych i utrzymuje się ze swojej emerytury w kwocie [...]złotych netto oraz emerytury żony w kwocie [...]złotych netto. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego skarżącego wynosi [...] złotych netto. Na stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego skarżącego składają się wydatki na podatek od nieruchomości – [...] złotych rocznie, gaz – [...] złotych miesięcznie, energię elektryczną – [...] złotych miesięcznie, wodę – [...] złotych miesięcznie, leki – [...] złotych miesięcznie, ubezpieczeni roczne samochodu – [...] złotych, ubezpieczenie nieruchomości – [...] złotych, ubezpieczenie na życie [...] złotych miesięcznie oraz rehabilitacja – [...] złotych miesięcznie. Skarżący jest właścicielem samochodu osobowego o wartości [...] złotych.

Starszy referendarz sądowy stwierdził, że:

Stosownie do art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W sprawie niniejszej skarżący kwestionuje legalność decyzji dotyczącej ustalenia choroby zawodowej. Artykuł 239 §1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. stanowi zaś, że nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących chorób zawodowych. Zatem skarżący w sprawie niniejszej jest zwolniony z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. W takiej sytuacji zbędne jest rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Dlatego postępowanie o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w tym zakresie podlega umorzeniu na podstanie art. 249a p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., jak orzeczono w punkcie pierwszym postanowienia.

Wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien być więc rozpoznany jak wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym przyznawane jest, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustalenie wystąpienia przesłanki warunkującej przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym wymaga porównania realnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy do wysokości kosztów postępowania, o zwolnienie od których wnosi strona oraz ocenę wpływu ponoszenia tych kosztów na możliwość ponoszenia przez stronę kosztów utrzymania koniecznego. Minimalny koszt ustanowienia adwokata z wyboru dla prowadzenia niniejszej sprawy wynosi 480 złotych. Dochód gospodarstwa domowego skarżącego wynosi miesięcznie [...] złotych netto zaś wykazane miesięczne wydatki wynoszą łącznie [...] złotych. Zatem na poczet nie uwzględnionych przez skarżącego wydatków związanych z kosztami utrzymania koniecznego (jak miesięczne koszty wyżywienia dwuosobowej rodziny) pozostaje kwota [...]złotych netto. Uszczuplenie tej kwoty o minimalne wynagrodzenie adwokata spowoduje, że na poczet miesięcznych kosztów wyżywienia dwuosobowej rodziny pozostanie kwota [...]złotych netto. W ocenie referendarza sądowego kwota ta jest w stanie pokryć miesięczne wydatki związane z wyżywienie dwuosobowej rodziny. Poniesienie więc minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego z wyboru nie spowoduje uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla skarżącego i jego żony. Z tego powodu referendarz sądowy działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie drugim postanowienia.