Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1337/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-12-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono postanowienie Sądu
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: Art. 195 par. 2 i art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 października 2015 r., sygn. akt: III SA/Kr 1337/15 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A sp. z o.o. w P na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 10 sierpnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: 1. uchylić postanowienie z dnia 23 października 2015 r., sygn. akt: III SA/Kr 1337/15, 2. wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Powodem takiej decyzji Sądu był fakt niewykazania przez stronę przesłanek z art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd wskazał, że uzasadnienie rozpoznawanego wniosku powinno precyzyjnie opisywać aktualną sytuację finansową i majątkową strony skarżącej, tak by Sąd rozpoznający ten wniosek doszedł do przekonania, że uiszczenie spornej kwoty przed rozpoznaniem sprawy rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tego jednak nie sposób było doszukać się w rozpatrywanym wniosku. Jego autor nie podał bowiem żadnych rzeczowych informacji wskazujących na aktualne możliwości płatnicze skarżącej spółki czy posiadany przez nią majątek. Nie dał zatem Sądowi możliwości oceny, czy uiszczenie kwoty 12.000 zł przed rozstrzygnięciem niniejszej sprawy zagrozi płynności finansowej skarżącej spółki, a tym bardziej czy doprowadzi do jej upadłości.

W piśmie z dnia 14 grudnia 2015 r. A sp. z o.o. w P wniosła zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie sądu. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez jego błędną interpretację i tym samym niewłaściwe zastosowanie, wyrażające się w bezpodstawnej odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia 10 sierpnia 2015 r. (nr [...]), nakładającej na Spółkę karę pieniężną w wysokości 12.000 zł (słownie: dwanaście tysięcy złotych) jak również przyjęcie, że w realiach przedmiotowej sprawy wykonanie zaskarżonej decyzji nie spowoduje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a co najmniej skarżąca nie przedłożyła dowodów na poparcie swojego stanowiska, podczas gdy skarżąca w dostateczny sposób wykazała (przedkładając stosowną dokumentację), że zarówno ta jednostkowa kara pieniężna, jak również zbiorcza ich liczba (wobec Spółki prowadzonych jest bowiem szereg postępowań w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej) stanowi kwotę, której zapłata wykraczałaby poza możliwości płatnicze strony w realiach gospodarczej kondycji wyznaczanej przedmiotem jej działalności, w związku z czym wniosek spółki zasługiwał w całości na uwzględnienie.

Niezależnie od powyższego, na podstawie art. 106 § 3 Prawa o postępowaniu przed sadami administracyjnymi w zw. z art. 193 tej ustawy skarżąca spółka wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów, w postaci: oświadczenia o posiadanym majątku trwałym z dnia 1.12.2015 r. wraz z ewidencją środków trwałych oraz wykazem automatów znajdujących się w depozycie organów celnych, oświadczenia o posiadanych środkach z dnia 1.12.2015 r. wraz z listą rachunków.

Mając na uwadze powyższy zarzut, spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz orzeczenie przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie o wstrzymaniu wykonalności zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo.

A sp. z o.o. w P wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 października 2015 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Po zapoznaniu się z jego treścią oraz z podniesionymi w nim zarzutami Sąd uznał, iż zażalenie jest oczywiście uzasadnione, a w związku z tym uchylił zaskarżone postanowienie i rozpatrzył wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia.

Uzasadniając punkt drugi postanowienia wskazać należy co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy w sprawie występują przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sadami administracyjnymi sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych wymienionych we wskazanym przepisie.

Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym między innymi w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji – zgodnie z art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego surogat w postaci sumy pieniężnej nie przedstawiałby znaczenia dla skarżącego, albo gdyby zachodziło zagrożenie życia lub zdrowia.

Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt IISA/Bk 352/06, opub. w LEX nr 192964).

Stosownie do powyższych uregulowań zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzasadnia wstrzymanie danego aktu.

Przede wszystkim zaznaczyć należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinien zawierać uzasadnienie, z którego wynika bezspornie, że spółka znajduje się w sytuacji, w której uiszczenie przez nią 12.000 zł spowoduje przesłanki z art. 61 § 3 cyt. ustawy. Spółka dopiero po wydaniu zaskarżonego obecnie postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania decyzji w piśmie z dnia 7 grudnia 2015 r. uzupełniła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji przedstawiając dokładne dane o sytuacji finansowej spółki. Te same okoliczności i dokumenty na ich udowodnienie powołała spółka również w zażaleniu. Dopiero taki materiał pozwala zbadać Sądowi faktyczną sytuację spółki w kontekście przesłanek z art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Uzasadniając złożony wniosek spółka, akcentując fakt nieosiągania zysków z zatrzymanych urządzeń oraz obciążenie licznymi karami egzekwowanymi nałożonymi w innych postepowaniach, wskazała na niebezpieczeństwo utraty płynności finansowej oraz wyrządzenia znacznej i nieodwracalnej szkody na skutek ewentualnego wykonania zaskarżonej decyzji. Jednocześnie przedłożone przez spółkę dokumenty, odnoszące się do jej stanu finansowego i majątkowego wskazują, że strata na koniec 2014 r. wyniosła 435 167,66 zł. Podobnie wyglądała sytuacja gospodarcza Spółki w roku obrotowym 2015, w którym to tylko w I półroczu 2015 strata z działalności wyniosła 425.526,79 zł. Ponadto bilans spółki na dzień 30 czerwca 2015 r. wskazuje, że aktywa spółki w kwocie 1 072 662, 09 zł pokrywają się z kwotą pasywów. Nadto spółka ze środków trwałych posiada jedynie 29 automatów do gier o wartości 49 476, 30 zł (oświadczenie o posiadaniu majątku trwałego z dnia 1.12.2015 r.). Z oświadczenia o środkach pieniężnych na koncie spółki wynika, że na dzień 30 listopada 2015 r. stan konta wynosił 185,29 zł, a stan gotówki w kasie 298,53 zł.

Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd uznał, że skarżąca spółka uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki, co świadczy o wystąpieniu przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Sąd wziął pod uwagę okoliczność, że jakkolwiek kara nałożona na spółkę w kontrolowanym postępowaniu opiewa na kwotę 12 000 zł, to jednak względem spółki toczą się liczne postępowania w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry, a łączna suma kar pieniężnych w tych sprawach opiewa na kwotę 2 076 000 zł.

Sąd uznał za uzasadnione stanowisko spółki, że wykonanie zaskarżonej decyzji, w połączeniu z pozostałymi karami, nałożonymi w innych postępowaniach, o których Sądowi wiadomym jest z urzędu, rzutować będzie w sposób istotny na sytuację ekonomiczną skarżącej, co w konsekwencji może doprowadzić do utraty przez nią płynności finansowej i spowodować niemożliwość kontynuowania prowadzonej działalności gospodarczej.

Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględnił wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.