Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 338/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2016-12-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Utrzymano w mocy postanowienie lub zarządzenie (art. 260 par. 1 ustawy - PoPPSA)
Powołane przepisy: article: art. 257, art. 260 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian, po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2016 r., na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu H. W. od zarządzenia starszego referendarza sądowego WSA w Kielcach z 10 listopada 2016 r., o pozostawieniu bez rozpoznania jego wniosku o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie z jego skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] znak: [...], w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów dotyczących transportu drogowego postanawia utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie z 10 listopada 2016 r.


UZASADNIENIE

Pismem z 9 września 2016 r. H. W. wniósł sporządzoną przez siebie osobiście skargę kasacyjną od wydanego w niniejszej sprawie wyroku. W skardze tej napisał, że nie stać go na poradę adwokata lub racy prawnego. Stwierdzenie to zostało potraktowane jako wniosek o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Ze względu na to, że wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony na urzędowym formularzu PPF, skarżący został wezwany do usunięcia tego braku poprzez wypełnienie oraz nadesłania stosownego formularza w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Ponieważ skarżący nie złożył wniosku na urzędowym formularza PPF, zarządzeniem z 10 listopada 2016 r. starszy referendarz sądowy WSA w Kielcach, na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu bez rozpoznania.

W dniu 5 grudnia 2016 r. wnioskodawca złożyła sprzeciw od powyższego zarządzenia. W uzasadnieniu podał, że 23 lipca 2015 r. był kontrolowany przez inspektorów drogowych, wówczas nie został poinformowany o żadnej administracyjnej karze pieniężnej, dopiero po trzech miesiącach od kontroli dostał zawiadomienie o ukaraniu. Dodał, że ponieważ nie stać go na adwokata sam napisał pismo do Sądu wyższej instancji oraz wniósł o przekazanie pisma temu Sądowi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 257 "p.p.s.a." wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona w rozpatrywanej sprawie nie uzupełniła w zakreślonym terminie pozostawia się bez rozpoznania.

Ponieważ w niniejszej sprawie skarżący do chwili obecnej nie złożył wypełnionego urzędowego formularza, słusznie referendarz sądowy pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu bez rozpoznania. Podkreślić należy, że postępowanie w przedmiocie prawa pomocy, jest postępowaniem sformalizowanym, a ustawodawca uzależnił możliwość rozpoznania wniosku od sporządzenia go we wskazanej przepisami formie tj. na urzędowym formularzu PPF. W konsekwencji brak złożenia wypełnionego formularza PPF uniemożliwia rozpoznanie złożonego - zawartego w osobiście sporządzonej przez skarżącego skardze kasacyjnej - wniosku o przyznanie adwokata. Natomiast kwestie podniesione w sprzeciwie nie mogą być brane pod uwagę w niniejszym postępowaniu wpadkowym.

Stosownie do art. 258 § 1 p.p.s.a. czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. Do czynności, o których mowa w § 1, należy m. in. wydawanie zarządzeń o pozostawieniu wniosków bez rozpoznania (§ 2 pkt 6). Z kolei art. 260 § 1 p.p.s.a. stanowi, że rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6 - 8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy.

Mając to wszystko na uwadze na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekła jak w sentencji postanowienia.