Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1124/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-03-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6193 Funkcjonariusze Straży Granicznej
Hasła tematyczne: Straż graniczna
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 32 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2019 poz 263
law: Ustawa z dnia 23 maja 1991 r., o związkach zawodowych - t.j.
journal: Dz.U.UE.L 2017 poz 2365 art. 36, art. 42 ust. 1 i 3
law: Ustawa z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.), Sędzia WSA Janusz Walawski, Sędzia WSA Łukasz Krzycki, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 marca 2021 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie przeniesienia na równorzędne stanowisko służbowe oddala skargę


UZASADNIENIE

K.K. złożył skargę na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] maja 2020r., nr [...] utrzymującą w mocy rozkaz personalny Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] marca 2020r. w sprawie przeniesienia na równorzędne stanowisko służbowe.

Zarządzeniem Komendanta Głównego Straży Granicznej nr [...] z dnia [...] lutego 2020 r. zmieniającym zarządzenie w sprawie organizacji i etatów jednostek organizacyjnych Straży Granicznej od dnia 1 kwietnia 2020 r. zmieniono m.in. strukturę organizacyjno-etatową Placówki kat. [...] w [...] Oddziału Straży Granicznej. Zgodnie z cytowanym zarządzeniem z dniem 1 kwietnia 2020 r. zlikwidowane zostało dotychczas zajmowane przez funkcjonariusza stanowisko służbowe w Placówce SG kat. [...] w [...].

W związku z powyższym Komendant Placówki SG kat. [...] w [...] wystąpił do Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z wnioskiem o mianowanie ww. funkcjonariusza na stanowisko [...] Zespołu do spraw [...] SG kat. [...] w [...] oraz przyznanie dodatku służbowego na czas nieokreślony w wysokości wynoszącej miesięcznie 594,10 zł.

Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej, po dokonaniu analizy przedmiotowego wniosku, wyraził zgodę na powyższe określone w rozstrzygnięciu niniejszego rozkazu. Organ wskazał, iż stanowisko [...] Zespołu do spraw [...]SG kat. [...] w [...] jest stanowiskiem równorzędnym w stosunku do obecnie zajmowanego przez funkcjonariusza.

W dniu [...] marca 2020 r. Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej wydał Rozkaz Personalny Nr [...], mocą którego z dniem [...] marca 2020r. zwolnił [...] SG K. K.o z dotychczas zajmowanego stanowiska [...] w Zespole do spraw [...] w Placówce Straży Granicznej kat. [...] w [...], etat [...]. w 7 (siódmej) grupie uposażenia zasadniczego I kategorii z mnożnikiem 2,182 kwoty bazowej oraz dodatkiem służbowym przyznanym na czas nieokreślony w wysokości wnoszącej miesięcznie 594,10 złotych i mianował z dniem 1 kwietnia 2020 r. na stanowisko [...] w Zespole do spraw [...] w Placówce Straży Granicznej kat. [...] w [...], etat [...] w 7 (siódmej) grupie uposażenia zasadniczego I kategorii z mnożnikiem 2,182 kwoty bazowej oraz dodatkiem służbowym przyznanym na czas nieokreślony w wysokości wnoszącej miesięcznie 594,10 złotych.

Rozstrzygnięcie zostało uzasadnione koniecznością wprowadzenia w życie zmian etatowych wynikających z zarządzenia nr [...] Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] lutego 2020 r. zmieniającego zarządzenie w sprawie organizacji etatów jednostek organizacyjnych Straży Granicznej, od dnia 1 kwietnia 2020 r. , w myśl którego zmianie uległa m. in. struktura etatowo - organizacyjna Zespołu do spraw [...] Placówki SG kat. [...] w [...] Oddziału Straży Granicznej. W jej wyniku likwidacji uległo zajmowane przez [...] SG K. K. stanowisko służbowe.

Dnia [...] kwietnia 2020 r., z zachowaniem ustawowego terminu, za pośrednictwem platformy epuap, [..,] SG K. K. złożył odwołanie od ww. rozkazu. W treści odwołania funkcjonariusz wniósł o uchylenie zaskarżonego rozkazu personalnego i umorzenie postępowania wobec jego bezprzedmiotowości. Zarzucił organowi pierwszej instancji rażące naruszenie prawa, pozbawienie uprawnień strony w postępowaniu administracyjnym, naruszenie zasad jego prowadzenia oraz instrumentalne wykorzystywanie uprawnień wynikających z pełnionej funkcji.

Organ wskazał, iż odwołanie skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie, a przywołane przez niego argumenty nie dają podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji. Funkcjonariusz Straży Granicznej pełniący służbę podlega szczególnym unormowaniom kształtującym przebieg i charakter Jego służby, zawartym w ustawie z dnia 12 października 1990 roku o Straży Granicznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 305). Stosunek służbowy funkcjonariusza ma charakter stosunku administracyjnoprawnego, który charakteryzuje się przede wszystkim tym, że to organ administracyjny Komendant Główny Straży Granicznej bądź Komendant Oddziału Straży Granicznej jednostronnie i władczo kształtuje sytuację prawną każdego funkcjonariusza. Istotą służby jest dyspozycyjność funkcjonariusza, który ma obowiązek podporządkowania się poleceniom przełożonego w kwestii kształtowania stosunku służbowego. Zgoda obu stron, a więc funkcjonariusza i organu jest wymagana tylko w przypadku nawiązania stosunku służbowego, który powstaje w drodze mianowania na podstawie dobrowolnego zgłoszenia do służby. Natomiast warunki służby, miejsce jej pełnienia i wykonywane obowiązki zostają funkcjonariuszowi narzucone przez przełożonego, w tym przypadku przez komendanta oddziału Straży Granicznej, jako przełożonego wszystkich funkcjonariuszy w oddziale. Ustawa o Straży Granicznej przewiduje możliwość przekształcenia stosunku służbowego funkcjonariusza Straży Granicznej w drodze mianowania na inne stanowisko służbowe. Przełożony funkcjonariusza może bez jego zgody przenieść go na inne równorzędne stanowisko, bądź mianować na wyższe stanowisko służbowe. Jedynymi ograniczeniami przewidzianymi w ustawie o Straży Granicznej, dotyczącymi kształtowania stosunku służbowego funkcjonariusza, są przypadki przenoszenia funkcjonariusza na niższe stanowisko służbowe, przewidziane w art. 42 tejże ustawy. Przeniesienie na równorzędne stanowisko bądź mianowanie na wyższe stanowisko jest czynnością wynikającą z podległości służbowej. Podstawę materialno-prawną zaskarżonego rozkazu stanowi art. 36 ust. 1 ustawy o Straży Granicznej. Treść powyższego przepisu wskazuje, że decyzja o mianowaniu funkcjonariusza wydawana jest przez właściwego przełożonego w oparciu o uznanie administracyjne, po dokonaniu oceny zebranego materiału dowodowego. Organ wskazał, że wbrew temu co sądzi skarżący został on mianowany na stanowisko równorzędne zarówno pod kątem składników uposażenia jak i stopnia etatowego. Nie zmieniło się również miejsce pełnienia służby. Owszem w związku ze zmianą stanowiska zmianie ulegnie zakres obowiązków wykonywanych przez funkcjonariusza jednakże Jak wskazuje orzecznictwo sądów administracyjnych za stanowisko równorzędne należy uznać takie stanowisko, które musi charakteryzować się przede wszystkim takimi samymi parametrami uposażenia zasadniczego, dodatku służbowego i stopnia etatowego oraz wykazywać zasadność i celowość mianowania, co zostanie szczególnie wyjaśnione w dalszej części uzasadnienia. Nie ulega wątpliwości, że na Komendancie [...] Oddziału Straży Granicznej spoczywa obowiązek zapewnienia prawidłowego działania jednostek realizujących zadania na odcinku służbowej odpowiedzialności oddziału. Zatem w ramach posiadanych sił i środków musi zapewnić prawidłowy tok służby w poszczególnych jednostkach organizacyjnych Oddziału. Takie działanie ma charakter priorytetowy i leży w interesie społecznym utożsamianym w przedmiotowej sprawie z interesem służby. Nie musi być ono jednak zawsze zgodne z planami funkcjonariuszy odnoszącymi się do ich kariery zawodowej, jak również z ich własną oceną posiadanych umiejętności. Służba ze swojej istoty wymaga bowiem podporządkowania oraz dyspozycyjności.

Organ wskazał, iż kolejny zarzut [...] SG K.K. dotyczący nieskonsultowania zmiany warunków jego służby z organizacją związkową, w której ma pełnić funkcję przewodniczącego Zarządu Terenowego należy również uznać za chybiony. Na podstawie art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U z 2019 r. poz. 263) pracodawca bez zgody zarządu zakładowej organizacji związkowej nie może:

1) wypowiedzieć ani rozwiązać stosunku prawnego ze wskazanym uchwałą zarządu jego członkiem lub z inną osobą wykonującą pracę zarobkową będącą członkiem danej zakładowej organizacji związkowej, upoważnioną do reprezentowania tej organizacji wobec pracodawcy albo organu lub osoby dokonującej za pracodawcę czynności w sprawach z zakresu prawa pracy,

2) zmienić jednostronnie warunków pracy lub wynagrodzenia na niekorzyść osoby wykonującej pracę zarobkową, o której mowa w pkt I, z wyjątkiem przypadku ogłoszenia upadłości lub likwidacji pracodawcy, a także jeżeli dopuszczają to przepisy odrębne.

Treść art. 32 ust. 1 pkt 2 wyżej cytowanej ustawy dotyczy ochrony trwałości stosunku pracy działaczy związkowych i odnosi się do wszelkich jednostronnych działań pracodawcy, zmieniających na niekorzyść status pracownika. Mechanizm ochrony przed niekorzystną zmianą stosunku zatrudnienia odnosi się też do funkcjonariuszy świadczących służbę w ramach stosunków administracyjnoprawnych. Analizując ww. regulacje prawną organ podkreślił, że ów przepis odnosi się do działań jednostronnych pracodawcy, dotyczących warunków pracy, wynagrodzenia, a także możliwość awansu hierarchicznego i płacowego. [...] SG K. K. zaskarżonym rozkazem personalnym został mianowany na stanowisko [...] Zespołu do spraw [...] Placówki SG kat. [...] w [...], które jest stanowiskiem równorzędnym w stosunku do poprzednio zajmowanego przez funkcjonariusza, co wcześniej uzasadniono. Ponadto, w związku z powyższym mianowaniem nie nastąpiła istotna zmiana warunków, miejsca pełnienia służby. Zatem nie można uznać, iż w sprawie doszło do jednostronnej zamiany warunków służby skarżącego na jego niekorzyść.

K. K. złożył skargę na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] maja 2020r., nr [...] utrzymującą w mocy rozkaz personalny Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] marca 2020r.

Skarżący podtrzymał zarzuty wskazane w odwołaniu od Rozkazu Personalnego Nr [...] oraz wskazał, iż chęć realizacji partykularnych interesów strony służbowej stoi za przedmiotowym rozstrzygnięciem. Wskazał, iż o ile nie ma żadnych przepisów wprost nakazujących przełożonym służbowym dyskusję z podwładnymi, to jednak zasady wyrażone w art. 7, 8, 9 i 11, k.p.a. wyraźnie wskazują, że uprawnienia kadrowe nie mają charakteru bezwzględnego. Przede wszystkim jednak, nawet w instytucji tak zhierarchizowanej jak Straż Graniczna, decyzja administracyjna jest wynikiem postępowania administracyjnego przeprowadzonego na podstawie i w granicach prawa, a nie jedynie wyrazem życzenia tęgo czy innego przełożonego,

Komendant Główny Straży Granicznej wnosił o oddalenie skargi w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny nie ocenia decyzji pod kątem jej słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania rozstrzygnięcia - decyzji w sprawie. Na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019r., poz. 2325, zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd przy rozstrzyganiu sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga oceniana według powyższych kryteriów nie zasługiwała na uwzględnienie.

Na wstępie należy zaznaczyć, że stosunek służbowy funkcjonariusza Straży Granicznej kształtowany jest w formach administracyjnoprawnych. Stosunek ten powstaje w drodze mianowania na podstawie dobrowolnego zgłoszenia się do służby (art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej). Kandydat do służby w Straży Granicznej, oprócz posiadania szeregu predyspozycji wymienionych w ustawie o Straży Granicznej winien więc mieć na uwadze, że służba w Straży Granicznej podlega szczególnej dyscyplinie, której gotów jest się podporządkować. Dyspozycyjność funkcjonariusza Straży Granicznej jest jednym z podstawowych elementów tej służby. Nie oznacza to oczywiście całkowitej swobody przełożonego w zakresie dokonywania jednostronnych zmian treści stosunku służbowego, lecz obowiązek funkcjonariusza poddania się prawnie umocowanym aktom administracyjnym, zmieniającym stanowisko i miejsce w ramach stosunku służbowego nawiązanego w drodze mianowania.

Zawarte w ustawie o Straży Granicznej uregulowanie w zakresie rozstrzygania o przeniesieniu funkcjonariusza na inne stanowisko służbowe co do zasady daje przełożonemu służbowemu władzę jednostronnego ustalenia treści stosunku służbowego, w tym przeniesienia funkcjonariusza do pełnienia służby w innej miejscowości. Zgodnie z art. 36 ust. 1 powołanej ustawy, do mianowania funkcjonariusza na stanowisko służbowe, przenoszenia oraz zwalniania z tych stanowisk właściwi są przełożeni: Komendant Główny Straży Granicznej, komendanci oddziałów Straży Granicznej oraz komendanci ośrodków szkolenia Straży Granicznej. Nie jest to regulacja o charakterze wyłącznie kompetencyjnym. Treść art. 36 ust. 1 w powiązaniu z art. 42 ust. 1-3 ustawy o Straży Granicznej wyraźnie wskazuje, że zwolnienie funkcjonariusza ze stanowiska służbowego i mianowanie na równorzędne stanowisko, jest rozstrzygnięciem uznaniowym właściwego przełożonego. Jedyne ograniczenia w zakresie przeniesienia funkcjonariusza bez jego zgody zawiera przepis art. 42 ust. 1 i 2 ustawy, który reguluje przeniesienie funkcjonariusza na niższe stanowisko służbowe i uzależnia podjęcie takiej decyzji od zaistnienia przesłanek ustawowych określonych w tym przepisie.

Stosując zatem zasady wykładni logicznej, systemowej i celowościowej przy interpretacji powołanych przepisów, należy dojść do wniosku, iż właściwy komendant Straży Granicznej jest uprawniony na podstawie art. 36 ust. 1 ustawy do zwolnienia funkcjonariusza z zajmowanego stanowiska służbowego i przeniesienia go do pełnienia służby na innym równorzędnym stanowisku służbowym w tej samej lub innej jednostce organizacyjnej Straży Granicznej bez jego zgody (z urzędu) i jest to decyzja uznaniowa, przy czym ramy tego uznania wyznacza przepis art. 7 k.p.a., a mianowicie interes społeczny (w tym przypadku interes służby) oraz słuszny interes funkcjonariusza.

Decyzje podejmowane w ramach uznania administracyjnego pozostają pod kontrolą sądu, jak każde inne, ale zakres tej kontroli jest ograniczony - Sąd bada bowiem zgodność z prawem podjętego rozstrzygnięcia, a nie wnika w jego celowość. Z tego względu kontrola sądowa takich decyzji zmierza do ustalenia, czy na podstawie przepisów prawa dopuszczalne było wydanie decyzji, czy organ przy jej wydaniu nie przekroczył granic uznania i czy uzasadnił rozstrzygnięcie dostatecznie zindywidualizowanymi przesłankami, tak że nie można mu postawić zarzutu dowolności. Sam wybór rozstrzygnięcia, dokonywany przez organ na podstawie kryteriów słuszności i celowości, pozostaje już jednak poza granicami kontroli sądowej.

W ocenie Sądu zakwestionowane przez skarżącego rozstrzygniecie organu odpowiada powyższym kryteriom. Organ wyjaśnił jego motywy, zaś przytoczona w uzasadnieniu argumentacja jest wyczerpująca. Sąd nie dopatrzył się w działaniu organu nieprawidłowości, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy i jego ocenę w świetle zastosowanych przepisów ustawy.

Zarządzeniem Komendanta Głównego Straży Granicznej nr [...] z dnia [...] lutego 2020 r. zmieniającym zarządzenie w sprawie organizacji i etatów jednostek organizacyjnych Straży Granicznej od dnia 1 kwietnia 2020 r. zmieniono m.in. strukturę organizacyjno-etatową Placówki kat. [...] w [...] Oddziału Straży Granicznej. Zgodnie z cytowanym zarządzeniem z dniem 1 kwietnia 2020 r. zlikwidowane zostało dotychczas zajmowane przez funkcjonariusza stanowisko służbowe w Placówce SG kat. [...] w [...]. W dniu [...] marca 2020 r. Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej wydał Rozkaz Personalny Nr [...], mocą którego z dniem [...] marca 2020r. zwolnił [...] SG K. K. z dotychczas zajmowanego stanowiska [...] w Zespole do spraw [...] w Placówce Straży Granicznej kat. III w Legnicy, etat [...] w 7 (siódmej) grupie uposażenia zasadniczego I kategorii z mnożnikiem 2,182 kwoty bazowej oraz dodatkiem służbowym przyznanym na czas nieokreślony w wysokości wnoszącej miesięcznie 594,10 złotych i mianował z dniem 1 kwietnia 2020 r. na stanowisko [...] w Zespole do [...] w Placówce Straży Granicznej kat. [...] w [...], etat [...] w 7 (siódmej) grupie uposażenia zasadniczego I kategorii z mnożnikiem 2,182 kwoty bazowej oraz dodatkiem służbowym przyznanym na czas nieokreślony w wysokości wnoszącej miesięcznie 594,10 złotych.

Funkcjonariusz Straży Granicznej został zatem przeniesiony na stanowisko równorzędne, bowiem kluczowe parametry związane z służbą zostały zachowana, nie zmieniło się też miejsce pełnienia służby. Przeniesienie na inne stanowisko służbowe, o którym mowa w art. 36 ust. 1 ustawy z 1990 r. o Straży zawsze wiąże się z powierzeniem obowiązków właściwych dla tego stanowiska, co oznacza że zawiera się w pojęciu "przenoszenia na inne stanowisko" w rozumieniu wymienionego art. 36 ust. 1 ustawy (tak NSA w wyroku z dnia z dnia 13 grudnia 2017r., sygn. akt I OSK 314/16). Treść art. 36 ust. 1 w powiązaniu z art. 42 ust. 1-3 ustawy z 1990 r. o Straży Granicznej wskazuje, że zwolnienie funkcjonariusza i mianowanie na równorzędne stanowisko, czy też przeniesienie na stanowisko równorzędne, jest rozstrzygnięciem uznaniowym właściwego przełożonego. Granice tego uznania wyznaczają kryteria określone w art. 7 k.p.a., tj. interes społeczny i słuszny interes obywateli (tak NSA w wyroku z dnia z dnia 1 lipca 2011 r., I OSK 199/11). Przeniesienie funkcjonariusza na stanowisko równorzędne jest czynnością wynikającą z podległości służbowej pomiędzy przełożonym a podwładnym. Przepisy ustawy pozwalają właściwym przełożonym zarówno na ocenę zasadności i celowości przeniesienia funkcjonariusza. Sprawy te związane są bowiem z realizacją obowiązków i uprawnień objętych podporządkowaniem służbowym w ramach pełnienia służby przez funkcjonariusza i wynikają z art. 5a ust. 1 ustawy o Straży Granicznej.

Przełożony właściwy w sprawach osobowych może bez zgody funkcjonariusza przenieść go na równorzędne stanowisko służbowe lub na wyższe stanowisko służbowe. Należy zaznaczyć, że mianowanie funkcjonariusza na równorzędne stanowisko służbowe, pod względem hierarchii i uprawnień, w tej samej jednostce organizacyjnej Straży Granicznej, nie stanowi pogorszenia warunków służby (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 4 lutego 2005 r., sygn. akt II SA/Wa 1645/04). W przedmiotowej sprawie taki stan faktyczny zaistniał, bowiem stanowisko na które skarżący został powołany, pod względem hierarchii i uprawnień, stanowiło stanowisko równorzędne z poprzednio zajmowanym. Organ prawidłowo również uzasadnił wydanie Rozkazu Personalnego z dnia [...] marca 2020r., wskazując na konieczność wprowadzenia w życie zmian etatowych wynikających z zarządzenia nr [...] Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] lutego 2020 r. zmieniającego zarządzenie w sprawie organizacji etatów jednostek organizacyjnych Straży Granicznej, od dnia 1 kwietnia 2020 r. , w myśl którego zmianie uległa m. in. struktura etatowo - organizacyjna Zespołu do spraw [...] Placówki SG kat. [...] w [...] Oddziału Straży Granicznej. W jej wyniku likwidacji uległo zajmowane przez [...] SG K. K. stanowisko służbowe.

Niezasadnym zatem okazał się zarzuty naruszenia przez organ art. 6, 7, 9, 9, 11 10 § 1, 61 § 4 oraz 107 § 3 k.p.a. Organ działał bowiem w granicach prawa i przysługujących mu uprawnień w zakresie podejmowania decyzji o charakterze uznaniowym.

Podobnie niezasadnym okazał się zarzut naruszenia przez organ art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U z 2019 r. poz. 263). W przedmiotowej sprawie nie nastąpiła bowiem jednostronna zmiana warunków pracy lub płacy na niekorzyść funkcjonariusza.

Komendant Główny Straży Granicznej rozkazowi personalnemu z [...] marca 2020r. nadał rygor natychmiastowej wykonalności. Stosownie do art. 108 § 1 k.p.a. decyzji, od której służy odwołanie, może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego albo dla zabezpieczenia gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami bądź też ze względu na inny interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony. W rozpoznawanej sprawie takie rozwiązanie zostało uzasadnione interesem służby wyrażającym się koniecznością zapewnienia prawidłowego funkcjonowania wymienionej w Rozkazie placówki Straży Granicznej oraz realizacje ustawowych zadań Straży Granicznej. Organ miał prawo kierując się interesem służby sprawić, aby w związku z likwidacją dotychczasowego stanowiska skarżącego zmiana dokonała się najszybciej. Argumentacja taka przemawia za zasadnością i celowością rozstrzygnięcia. Nadanie rozkazowi personalnemu rygoru natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 108 § 1 k.p.a., Sąd uznał za zasadne, gdyż w sprawie zaistniały przesłanki w nim określone. Organ nie naruszył również określonych w skardze przepisów postępowania.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.