Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 397/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-05-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

z dnia 6 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2015 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosków H. sp. z o.o. z/s w [.]oraz UD o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. sp. z o.o. z/s w [.]oraz UD na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [.] z dnia [.]stycznia 2015 r. nr [.] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Przedmiotem wspólnej skargi H. sp. z o.o. z/s w [.] (dalej: Spółka) oraz UD jest opisana w sentencji postanowienia decyzja, którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [.]z dnia [.]października 2014 r. nr [.] o nałożeniu na Spółkę i U. D. kary pieniężnej w kwocie 12.000 zł z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry.

W skardze tej zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argumentując, że jej wykonanie może sprowadzić niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącym znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak oświadczono, na dzień 11 grudnia 2014 r. Spółka zapłaciła łącznie kary pieniężne w wysokości 2.336.414,90 zł, a ponadto toczą się przeciwko niej kolejne postępowania w sprawie wymierzenia kar za urządzanie gier na automatach poza kasynem gier. Zatem zapłata kwoty 12.000 zł grozi utratą płynności finansowej, co z kolei może pociągną za sobą stan jej niewypłacalności i upadłości. Spółka nie osiąga również zaplanowanych zysków z powodu zatrzymania części automatów przez organy celne. Za zasadnością wniosku mają przemawiać również powołane orzeczenia innych sądów administracyjnych, które wnioski takie uwzględniały.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w [.]poinformował, że postanowieniem z dnia [.]marca 2015 r. odmówił uwzględnienia powyższego żądania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednak stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej zwana: "Ppsa", po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podkreślić przy tym należy, że nie chodzi tutaj o zwykłe konsekwencje wykonania decyzji, lecz dodatkowe skutki, jakie mogą z niej wyniknąć, jeżeli mogą one wywołać zdarzenia określone w powołanym przepisie. Ponadto, Sąd rozpoznaje wniosek nie badając zasadności skargi w kontekście wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności.

Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej może być decyzja administracyjna wydana w sprawie indywidualnej, jeżeli podlega ona wykonaniu, co ma miejsce w niniejszej sprawie. Na skarżących nałożono bowiem karę pieniężną podlegającą egzekucji, a wymienione na wstępie decyzje są ostateczne. Niemniej, na podstawie przedstawionej przez skarżących argumentacji, jak i dokumentów złożonych w aktach sprawy, nie było możliwe ustalenie, jakie negatywne skutki mogą dla nich wyniknąć z wykonania decyzji o nałożeniu kary. W ogóle we wniosku nie zawarto jakiegokolwiek uzasadnienia co do sytuacji majątkowej i rodzinnej UD i dlatego Sąd nie miał możliwości dokonania w stosunku do niej ustaleń przez pryzmat przesłanek określonych w art. 61 § 3 Ppsa. Jeżeli natomiast chodzi o Spółkę to także nie uprawdopodobniono, aby wykonanie zaskarżonej decyzji mogło w jej przypadku spowodować skutki określone w art. 61 § 3 Ppsa. Nie przedstawiono na uzasadnienie wniosku żadnych konkretnych danych odnoszących się do stanu majątkowego Spółki oraz wysokości uzyskiwanego dochodu z prowadzonej działalności np. w postaci deklaracji podatkowych czy bilansów księgowych bądź wyciągów z rachunków bankowych. Nie przedłożono również, poza złożeniem oświadczenia przez członka zarządu Spółki, dowodów o uiszczonych dotychczas karach, przez co nie jest możliwe ustalenie relacji takiej kwoty to dochodów Spółki, choć sugeruje, że Spółka posiada jednak znaczne zasoby finansowe, z których pokrywa koszty swojej działalności w postaci nakładanych na nią sankcji. Nie można było zatem przyjąć, że uiszczenie kwoty 12.000 zł może zagrozić Spółce utratą płynności finansowej czy jej wypłacalności i doprowadzić do upadłości. Strona skarżąca nie podaje także, w jakiej wysokości utraciła dochód wskutek zatrzymania części automatów przez organy celne i ile takich urządzeń zostało zarekwirowanych.

Wobec powyższego nie było możliwe zweryfikowanie argumentów skarżących przez pryzmat przesłanek określonych w art. 61 § 3 Ppsa i z tego powodu wniosek nie został uwzględniony