Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1282/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-11-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: zwolniono od kosztów i ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: art. 245, art. 246, art. 257
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. C. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. C. i H. S. na decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 30 grudnia 2008 r. Nr: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a I) zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; II) ustanowić dla skarżącej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K. Sygn. akt II SA/Kr 1282/09 Z A R Z Ą D Z E N I E Dnia 25 listopada 2009 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. C. i H. S. na decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 30 grudnia 2008 r., Nr: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy z a r z ą d z a pozostawić wniosek bez rozpoznania


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek J. C. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. C. i H. S. na decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] grudnia 2008 r. Nr: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy.

Z danych zawartych we wniosku wynika, że skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Źródłem jej dochodów jest zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153 zł. W skład majątku skarżącej wchodzi 100 letni dom parterowy o powierzchni 120 m², mieszkanie o powierzchni 32 m², zdewastowana działka o powierzchni 5 arów stanowiąca nieużytek oraz budynek gospodarczy. Skarżąca nie posiada zasobów pieniężnych, jak również przedmiotów wartościowych.

Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżąca podniosła, iż oprócz zasiłku pielęgnacyjnego nie uzyskuje żadnych świadczeń (emerytalnych, czy rentowych). W utrzymaniu pomaga jej rodzina. Skarżąca jest osobą w podeszłym wieku (liczy 8.. lat), schorowaną. Opłaca podatek od nieruchomości, gaz, prąd, wodę, telefon i lekarstwa.

Wykonując wezwanie Referendarza sądowego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca oświadczyła, iż środki na konieczne utrzymanie w wysokości 500 zł uzyskuje od swojej siostry i jej córki za pomoc w prowadzeniu ich gospodarstwa, gotowanie i sprzątanie. Skarżąca nie korzysta z pomocy społecznej. Nie uzyskuje żadnych dochodów z tytułu posiadania domu (siostra skarżącej jest współwłaścicielką tego domu w 1/3). Skarżąca zajmuje w tym budynku jedynie jeden pokój z kuchnią. Odnośnie wysokości ponoszonych wydatków skarżąca oświadczyła, że za lekarstwa płaci 50 zł miesięcznie, za gaz 48 zł (jedna butla) na 6 miesięcy, zaś za opał około 400 zł za rok. Do pisma J. C. załączyła rachunki za wodę, energię elektryczną i telefon.

Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:

Instytucja przyznania prawa pomocy, zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym), lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). W niniejszej sprawie skarżąca domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.

Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Użyte w art. 246 ustawy sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

W ocenie orzekającego skarżąca J. C. w wystarczającym stopniu wykazała, iż znajduje się w sytuacji kwalifikującej ją do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Jej sytuacja materialna jest bowiem bardzo trudna. Źródłem utrzymania skarżącej jest zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153 zł oraz środki pieniężne w wysokości 500 zł uzyskiwane za pracę urodziny (sprzątanie, gotowanie). Skarżąca jest osobą w podeszłym wieku, schorowaną, na konieczne leczenie wydaje kwotę 50 zł miesięcznie. Uzyskiwane w miesiącu środki finansowe z trudem wystarczają na pokrycie podstawowych kosztów koniecznego utrzymania skarżącej. Nie posiada ona przy tym żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, które mogłyby zostać spieniężone. Biorąc powyższe pod uwagę uznano, że w przedmiotowej sprawie skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów zainicjowanego postępowania sądowego.

W tym miejscu orzekający pragnie podkreślić, iż rozpoznając kwestię przyznania stronie kwalifikowanego pełnomocnika w ramach prawa pomocy kierowano się jedynie przesłankami ekonomicznymi (tj. badano czy stronę stać na poniesienie określonego wydatku), nie zaś charakterem sprawy. Jedynym kryterium, od którego przepis art. 246 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzależnia przyznanie prawa pomocy jest bowiem brak możliwości poniesienia przez stronę jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).

Sygn. akt II SA/Kr 1282/09

U Z A S A D N I E N I E

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek H. S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. C. i H. S. na decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] grudnia 2008 r. Nr: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy.

Oświadczenie skarżącej zawarte we wniosku było niewystarczające do oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych, dlatego na podstawie art. 255 powołanej wyżej ustawy została ona wezwana do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez przedłożenie odpowiednich dokumentów i złożenie oświadczeń na okoliczność wykazania stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych wnioskodawczyni. Przedmiotowe braki winny być uzupełnione w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Wezwanie, jak wynika z nadesłanego przez właściwy urząd pocztowy potwierdzenia odbioru, zostało doręczone H. S. w dniu 19 października 2009 roku. Tym samym siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków upłynął z dniem 26 października 2009 roku.

Mimo upływu zakreślonego terminu skarżąca nie uzupełniła braków wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.

Wniosek o przyznanie prawa pomocy ma charakter sformalizowany. Po pierwsze, ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w art. 252 wprowadza wymaganie złożenia go na urzędowym formularzu, którego wzór określa Rada Ministrów w rozporządzeniu z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). Po drugie zaś, wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym.

Jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona, na wezwanie sądu, jest zobowiązana złożyć w zakreślonym terminie dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (art. 255 powołanej ustawy).

W myśl art. 257 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek o przyznanie prawa pomocy, którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie pozostawia się bez rozpoznania.

W niniejszej sprawie skarżąca nie wykonała wezwania do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy. W tym stanie rzeczy należało zarządzić o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 257 w zw. z art. 258 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).