Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 118/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2020-02-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6194 Funkcjonariusze Służby Więziennej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Aresztu Śledczego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1, art. 58 par. 3,
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Funkcjonariuszy i Pracowników Więziennictwa Organizacja Terenowa w Areszcie Śledczym w K. na bezczynność i przewlekłość Dyrektora Aresztu Śledczego w przedmiocie udzielenia informacji od pracodawcy postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismami z dnia 28 marca 2019 r. oraz z dnia 25 lipca 2019 r. N. S. Z. Z. F. i P. W. O. T. w A. Ś. w K., działając w trybie art. 28 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. z 2019 r., poz. 263), zwanej dalej "u.z.z.", zwrócił się do Dyrektora Aresztu Śledczego

o udzielenie informacji dotyczących wysokości środków finansowych uruchomionych na awanse na stanowiskach i dodatek służbowy od 1 stycznia 2019 r. oraz dotyczących podziału środków finansowych na nagrody funkcjonariuszy w miesiącu czerwcu 2019 r.

Kolejnym pismem, z dnia 27 września 2019 r., strona skarżąca wniosła ponaglenie do Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w K., w którym zarzuciła Dyrektorowi Aresztu Śledczego bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania.

W dniu 8 listopada 2019 r., N. S. Z. Z. F. i P. W. O. T. w A. Ś. w K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na bezczynność i przewlekłość Dyrektora Aresztu Śledczego w sprawie udzielenia informacji od pracodawcy. Zarzut bezczynności strona skarżąca wiąże z brakiem odpowiedzi organu na pismo z dnia 25 lipca 2019 r., z kolei zarzut przewlekłości odnosi do udzielenia dopiero w dniu 9 maja 2019 r., odpowiedzi na pismo z dnia 28 marca 2019 r., zatem z uchybieniem trzydziestodniowego terminu.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Aresztu Śledczego wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje :

Na wstępie wyjaśnić należy, że po złożeniu skargi Sąd z urzędu bada

w pierwszej kolejności jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna

z przesłanek do odrzucenia skargi, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.".

Stosownie do art. 3 § 1 "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Ramy tej kontroli zakreśla przepis art. 3 § 2 p.p.s.a. stanowiąc, że kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w K.p.a., postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r., poz. 208 ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Ponadto, na podstawie art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych, a stosownie do art. 4 p.p.s.a. rozstrzygają również spory kompetencyjne między wymienionymi w tym przepisie organami.

W świetle powyższego przepisu, skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego, w przypadkach określonych w pkt 8 i 9 powołanego artykułu

i dotyczy sytuacji, w których organy administracji nie podejmują nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. Nie każdy zatem przejaw braku działalności organów samorządowych podlega jurysdykcji sądu administracyjnego.

Przedmiotem rozpoznania skargi jest bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Aresztu Śledczego w przedmiocie udzielenia informacji od pracodawcy, która faktycznie dotyczy udzielenia odpowiedzi na pisma zgłoszone przez organizację związkową w trybie ustawy o związkach zawodowych.

W tym miejscu wyjaśnić należy, że stosownie do art. 28 ust. 1 u.z.z. pracodawca jest obowiązany udzielić na wniosek zakładowej organizacji związkowej informacji niezbędnych do prowadzenia działalności związkowej, w szczególności informacji dotyczących:

1) warunków pracy i zasad wynagradzania;

2) działalności i sytuacji ekonomicznej pracodawcy związanych z zatrudnieniem oraz przewidywanych w tym zakresie zmian;

3) stanu, struktury i przewidywanych zmian zatrudnienia oraz działań mających na celu utrzymanie poziomu zatrudnienia;

4) działań, które mogą powodować istotne zmiany w organizacji pracy lub podstawach zatrudnienia.

Pracodawca udziela zakładowej organizacji związkowej informacji, o których mowa w ust. 1, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku (art. 28 ust. 2).

Jak wynika z treści powołanego przepisu dotyczy on obowiązku udostępnienia informacji związkom zawodowym, podmiotem zobowiązanym do udostępnienia takiej informacji jest wyłącznie pracodawca, zaś koniecznym warunkiem jej udostępnienia jest niezbędność do prowadzenia działalności związkowej.

Podkreślenia wymaga, że żaden przepis powołanej ustawy nie wskazuje aby udzielenie takiej informacji miało następować w ramach postępowania administracyjnego.

Prowadzi to do uznania, że sprawa dotycząca udzielenia informacji od pracodawcy, o którą wnioskowała strona skarżąca, nie jest sprawą administracyjną podlegającą kognicji sądownictwa administracyjnego. W takiej sytuacji również bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ w tym przedmiocie nie może być poddane kontroli sądowoadministracyjnej.

Niezależnie od powyższego zauważyć należy, że kwestia naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 28 u.z.z. mogłaby co najwyżej być przedmiotem rozważań w kontekście odpowiedzialności z art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy

o związkach zawodowych, do których sąd administracyjny nie jest uprawniony.

W tym stanie rzeczy, Sąd odrzucił skargę jako nienależącą do właściwości sądu administracyjnego na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a.