Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 457/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2014-07-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w sprawie prowadzenia egzekucji postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

Wnioskiem uzupełnionym na urzędowym formularzu PPF w dniu 30 maja 2014 r. (data stempla pocztowego), skarżący A. B. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Zgodnie z brzmieniem 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.).

W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Referendarz sądowy na podstawie przedmiotowego oświadczenia wnioskodawcy o jego stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów przedłożonych na zarządzenie z dnia 4 czerwca 2014 r. (dodatkowego oświadczenia z dnia 11 czerwca 2014 r., odpisów decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] i [...] przyznających wnioskodawcy świadczenia z pomocy społecznej oraz uprawnienie do korzystania ze świadczeń opieki zdrowotnej, kopii powiadomienia o zmianie opłat związanych z eksploatacją lokalu, faktur za gaz, energię elektryczną oraz dostawę wody i odprowadzanie ścieków), ustalił, że wnioskodawca prowadzi sam gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego majątku, utrzymuje się ze świadczeń z pomocy społecznej – zasiłków celowych przyznawanych mu na zakup posiłku, żywności w kwotach po 100 zł oraz zasiłków okresowych w związku ze sprawowaniem bezpośredniej opieki na chorą matką w wysokości od 229,58 zł do 247,32 zł, miesięczne koszty, jakie zobowiązany jest on ponosić w związku z eksploatacją zajmowanego lokalu wynoszą średnio miesięcznie około 477 zł.

W tak ustalonym stanie faktycznym referendarz sądowy stwierdził, że wnioskodawca obecnie nie ma realnych możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego z wyboru. Dokonane ustalenia potwierdzają, że sytuacja finansowa, w jakiej znajduje się wnioskodawca jest bardzo trudna. Wnioskodawca ze względu na konieczność stałej opieki nad chorą matką nie może podjąć pracy zarobkowej, przyznany mu z tego tytułu zasiłek nie wystarcza nawet na zaspokojenie podstawowych potrzeb, w związku z czy korzysta on ze świadczeń celowych z pomocy społecznej.

Z tych względów uznano, że wnioskodawca wykazał, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.