Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 192/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-06-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. G. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a -odrzucić skargę-


UZASADNIENIE

W dniu 30 kwietnia 2012 r. P. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – za pośrednictwem organu – skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Pismem z dnia 22 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał P. G. do usunięcia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie i zwrot do Sądu.

Z załączonego do akt zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania wynika, iż doręczone zostało skarżącemu na adres wskazany w skardze i pod tym adresem doręczone w dniu 25 maja 2012 r. dorosłemu domownikowi, tj. żonie P. G., o czym świadczy stosowna adnotacja i podpis na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki.

W związku z powyższym, termin do uzupełnienia braków skargi poprzez jej podpisanie upłynął w dniu 1 czerwca 2012 r. i do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie uzupełnił braków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze – dalej p.p.s.a.), każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela lub pełnomocnika.

Niezachowanie wymogów formalnych pisma (skargi) skutkuje, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., wezwaniem skarżącego przez Sąd, do usunięcia jej braków w wyznaczonym terminie. W razie natomiast ich nieuzupełnienia, bądź uzupełnienia po upływie wyznaczonego terminu, Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie, skarga P. G. została przesłana za pośrednictwem poczty elektronicznej i nie zawierała jego podpisu. Wyjaśnić należy, że dla skuteczności pisma sądowego, wnoszonego przez stronę drogą elektroniczną, konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem, bowiem tylko taki podpis spełnia wymagania wynikające z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. w związku z powyższym uznać należało, że skarga nie spełnia wymogów określonych w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Stosownie zatem do art. 49 § 1 p.p.s.a., Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez jej podpisanie.

Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało skarżącemu skutecznie doręczone w drodze doręczenia zastępczego, dokonanego w dniu 25 maja 2012 r., w trybie art. 72 p.p.s.a., do rąk dorosłego domownika – żony skarżącego, co potwierdziła własnoręcznym podpisem. Należy zatem przyjąć, że doręczenie wezwania żonie skarżącego, odpowiadało wymogom przewidzianym w art. 72 p.p.s.a. Zgodnie z jego treścią jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi. Doręczenie dokonane w trybie art. 72 p.p.s.a. do rąk dorosłego domownika jest traktowane jako równoznaczne z doręczeniem stronie.

Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Skoro doręczenie było skuteczne, to zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, rozpoczął bieg w dniu 26 maja 2012 r. i upłynął z dniem 1 czerwca 2012 r.

Pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia o skutkach niewykonania wezwania, skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi.

Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.