Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 1018/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-02-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. N. na Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 sierpnia 2021 r., sygn. akt III SAB/Wr 550/21, postanawia: I odrzucić skargę; II zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 200 (dwieście) złotych.


UZASADNIENIE

Pismem z 6 listopada 2021 r., które wpłynęło do Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) 10 listopada 2021 r., skarżący D. N. wniósł przez pełnomocnika skargę na organ w przedmiocie niewykonania opisanego w sentencji postanowienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Pełnomocnik strony skarżącej przedłożył wezwanie do wykonania wyroku z 8 października 2021 r. (data wpływu do organu).

W odpowiedzi organ wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. dalej p.p.s.a.), a w przypadku, gdyby ten wniosek nie został uwzględniony - o oddalenie skargi jako niezasadnej.

Z akt sprawy administracyjnej wynika, że odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 26 sierpnia 2021 r. ze stwierdzeniem daty jego prawomocności, sygn. akt III SAB/Wr 550/21, wpłynął do organu 3 listopada 2021 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Warunkiem prawidłowego wezwania organu do wykonania wyroku jest zatem jego złożenie nie wcześniej niż po otrzymaniu przez organ orzeczenia sądowego wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności. Jednocześnie wezwanie nie może nastąpić później niż data złożenia skargi (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lutego 2008 r., sygn. akt I OSK 1529/07, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Wezwanie skierowane w innym czasie jest albo przedwczesne (gdy nastąpi przed doręczeniem organowi prawomocnego wyroku), albo spóźnione (gdy nastąpi po wniesieniu skargi) i nie wywiera skutku, o którym mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. Natomiast nie ma znaczenia, czy wezwanie zostało doręczone organowi przed upływem terminu, jaki ma on na załatwienie sprawy zgodnie z art. 35 k.p.a., czy też dopiero po upływie tego terminu.

Wyrok z dnia 26 sierpnia 2021 r. stał się prawomocny z dniem 12 października 2021 r. i został doręczony organowi wraz ze stwierdzeniem daty jego prawomocności w dniu 3 listopada 2021 r. (data wpływu do organu). Jak wynika natomiast z akt sprawy administracyjnej, wezwanie do wykonania wyroku – datowane na dzień 8 października 2021 r. - zostało doręczone organowi administracji w dniu 8 października 2021 r. Tak więc wezwanie zostało wniesione przed otrzymaniem przez organ orzeczenia sądowego wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności, a tym samym skarżący nie dopełnił obowiązku prawidłowego wezwania organu do wykonania wyroku. Wezwanie jako przedwczesne nie wywiera - co wyżej wskazano - skutku. Nie został zatem dochowany warunek formalny do wniesienia skargi.

W konsekwencji należało uznać, że skarga nie spełnia warunków jej dopuszczalności, a zatem podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego w kwocie 200 złotych Sąd postanowił, jak w pkt II sentencji, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.