Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 980/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-07-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Edukacji i Nauki
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie nadania stopnia nauczyciela mianowanego postanawia: 1. odrzucić skargę.  2. zwrócić A. L. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Minister Edukacji Narodowej decyzją z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] stwierdzającą nieważność decyzji Wójta Gminy D. z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w sprawie nadania A. L. stopnia nauczyciela mianowanego. Decyzja z dnia [...] kwietnia 2017 r. została wysłana za pośrednictwem Poczty Polskiej S.A. na adres A. L. Przesyłka została "awizowana" w dniu 21 kwietnia 2017 r. (na kopercie widnieje data i podpis). Zawiadomienie o przesyłce umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłkę zwrócono do nadawcy w dniu 10 maja 2017 r.

A. L., reprezentowana przez męża, pismem z dnia 4 czerwca 2017 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...]. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącej podał, że otrzymał kserokopię decyzji Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] kwietnia 2017 r. w Kuratorium Oświaty w B. w dniu 12 maja 2017 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej "P.p.s.a." skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Zgodnie z art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.) – dalej "K.p.a." w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43: 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego; 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ (§ 1). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2). W przypadku niepodjęcia przesyłki

w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie

o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4).

Doręczenie unormowane w przepisie art. 44 K.p.a. zakłada możliwość przyjęcia fikcji prawnej doręczenia pisma stronie. Jednakże, aby doręczenie pisma adresatowi w omawianym trybie mogło zostać uznane za skuteczne, muszą być bezwzględnie spełnione przesłanki określone w tym przepisie. Przede wszystkim nie może budzić wątpliwości, że doręczyciel dochował wymogu dotyczącego sposobu zawiadomienia adresata o złożeniu przesyłki na określony czas w placówce pocztowej. O fakcie tym musi być dokonana stosowna adnotacja doręczyciela na dowodzie doręczenia przesyłki.

Instytucja doręczenia zastępczego stwarza domniemanie doręczenia. Dlatego też zasady stosowania tej instytucji winny być przestrzegane ściśle. Uchybienie któremukolwiek z elementów procedury doręczenia zastępczego powoduje, że strona zeń korzystająca nie będzie mogła skutecznie powołać się na domniemanie doręczenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 stycznia 2007 r., sygn. akt I OSK 23/07, Lex 360227).

Z akt niniejszej sprawy wynika, że brak jest podstaw do przyjęcia, że przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została doręczona w trybie art. 44 K.p.a. Z adnotacji dokonanych na przesyłce wynika, iż była ona "awizowana" poprzez pozostawienie zawiadomienia o możliwości odbioru w skrzynce pocztowej tylko jeden raz. W związku z brakiem powtórnego zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki, brak jest podstaw do uznania jej za skutecznie doręczoną.

Skoro zaskarżona decyzja nie została doręczona skarżącej, to nie rozpoczął biegu termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Decyzja nie weszła do obrotu prawnego. Skarga zatem jest przedwczesna. Ustalenia tego nie zmienia zawarta w skardze informacja o "uzyskaniu" przez męża skarżącej kserokopii zaskarżonej decyzji w dniu [...] maja 2017 r. w Kuratorium Oświaty w B.. Zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym doręczeniu podlega oryginał decyzji. Z przepisu art. 109 § 1 K.p.a. wynika wprost, że stronom doręcza się decyzję, a nie jej odpis czy kopię (por. wyrok NSA z dnia 12 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 782/10, LEX nr 952060). Stanowisko takie jest również konsekwentnie prezentowane

w piśmiennictwie. Komentatorzy jednoznacznie przyjmują, że ww. przepis zobowiązuje organ administracji do doręczenia stronie decyzji na piśmie, co należy rozumieć jako obowiązek doręczenia stronie oryginału pisemnej decyzji, a nie jej kopii. Strona jest uprawniona do otrzymania w oryginale, z własnoręcznym podpisem osoby reprezentującej organ, dokumentu, jakim jest decyzja sporządzona na piśmie (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz 11 wydanie Wyd. C.H. Beck 2011, s. 443; M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz LEX, 4 wydanie Wyd. Wolters Kluwer Polska 2011, s. 860).

Organ powinien doręczyć skarżącej zaskarżoną decyzję, co otworzy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.