Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 930/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2020-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na decyzję Starosty postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] września 2019 r. K. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę, którą określił jako wniosek o wyjaśnienie w sprawie dotyczącą wniosku z dnia [...] września 2019 r. złożonego w Starostwie Powiatowym w G. D..

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 października 2019r. wezwano skarżącego do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez sprecyzowanie, czy wniesione pismo stanowi:

- skargę na decyzję, postanowienie lub inny akt organu,

- skargę na czynność, bezczynność lub przewlekłe działanie organu,

- inne pismo procesowe, jeśli tak należy wskazać o co strona skarżąca wnosi lub czego domaga się od Sądu.

Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu osobiście w dniu 6 listopada 2019 r.

W zakreślonym siedmiodniowym terminie braki formalne nie zostały uzupełnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Na wstępie należy podkreślić, iż skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, jak i dla pisma kwalifikowanego jakim jest skarga oraz wówczas, gdy uiszczony został od niej przez skarżącego należny wpis.

Stosownie natomiast do postanowień art. 57 § 1 p.p.s.a. – skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Jak wynika z postanowień cytowanego przepisu skarga jako pismo inicjujące postępowanie sądowoadministracyjne musi spełniać wymogi stawiane pismom procesowym. Wymogi stawiane pismom procesowym sprecyzowano z kolei w art. 46 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym to – każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników.

Mając na uwadze powyższe uregulowania na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 października 2019r. wezwano skarżącego do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez sprecyzowanie, czy wniesione pismo stanowi:

- skargę na decyzję, postanowienie lub inny akt organu,

- skargę na czynność, bezczynność lub przewlekłe działanie organu,

- inne pismo procesowe, jeśli tak należy wskazać o co strona skarżąca wnosi lub czego domaga się od Sądu.

Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu osobiście w dniu 6 listopada 2019 r.

Skarżący w terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych skargi nie uzupełnił ich. W takiej sytuacji zastosowanie musi znaleźć art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym to – sąd odrzuca skargę: gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.