Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 145/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-10-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6189 Inne o symbolu podstawowym 618
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 124
journal: Dz.U. 2020 poz 1990
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.), sędzia WSA Jolanta Dargas, sędzia WSA Joanna Skiba, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 października 2021 r. sprawy ze skargi A. K. i R. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] listopada 2020 r., nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z [...] września 2020 r. nr [...] o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej jako działki nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha i nr [...] o pow. [...] ha, położonej w obrębie i gminie [...] poprzez udzielenie zezwolenia na założenie i przeprowadzenie przewodów i urządzeń do przesyłu energii elektrycznej.

Decyzja Wojewody [...] wydana została przy następujących ustaleniach stanu faktycznego i ocenie prawnej.

Wnioskiem z [...] czerwca 2020 r. [...] S.A. w [...] wystąpiła o ograniczenie sposobu korzystania z położonych w gminie [...] obręb [...] nieruchomości oznaczonych jako działki nr [...] o pow. [...] ha, uregulowanej w księdze wieczystej nr [...]; nr [...] o pow. [...]ha, uregulowanej w księdze wieczystej nr [...]; nr [...] o pow. [...] ha, uregulowanej w księdze wieczystej nr [...] i nr [...] o pow. [...] ha, uregulowanej w księdze wieczystej nr [...]; w celu budowy kablowej sieci elektroenergetycznej SN 15 kV (ułożenie podziemnej linii kablowej SN 15 kV na głębokości 1,1 m na obszarze przeznaczonym wg miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego pod drogę publiczną - w liniach rozgraniczających określonych jako 1KDD - tereny ulic dojazdowych). Nieruchomości, na których nastąpić miało ograniczenie, stanowią własność A. i R. małż. K. – na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej.

Przedmiotowa inwestycja znajduje się na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego ustalonego Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z [...] maja 2017 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] (Dz.Urz.Woj.Mazow. z 2017 r., poz. 5245). Linia przeprowadzona jest w obszarze przeznaczonym według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na drogę publiczną, w liniach rozgraniczających określanych jako 1KDD - tereny ulic dojazdowych. W § 7 pkt 2 Uchwały ustala się, że w zakresie rozmieszczenia inwestycji celu publicznego granicami terenów rozmieszczenia inwestycji celu publicznego o znaczeniu lokalnym są linie rozgraniczające terenów ulic lokalnych 1KDL-12KDL i terenów ulic dojazdowych 1KDD-60KDD. Następnie § 18 Uchwały w zakresie zasad modernizacji, rozbudowy i budowy systemów infrastruktury technicznej informuje: ustala się lokalizację urządzeń infrastruktury technicznej w liniach rozgraniczających dróg publicznych z zachowaniem wymogów przepisów odrębnych, dotyczących dróg publicznych oraz w liniach rozgraniczających dróg wewnętrznych.

Wnioskując o wyrażenie zgody na ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości inwestor powołał się na nieskuteczność prowadzonych z jej właścicielami negocjacji w sprawie dobrowolnego udostępnienia nieruchomości.

W następstwie rozpoznania powyższego wniosku Starosta [...] decyzją z [...] września 2020 r., utrzymaną w mocy decyzją Wojewody [...] z [...] listopada 2020 r., działając na podstawie art. 124 w zw. z art. 6 pkt 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2020 r., poz. 65 ze zm.) dalej jako: "u.g.n.", orzekł o ograniczeniu korzystania z nieruchomości oznaczonej jako działki nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha i nr [...] o pow. [...] ha, położonej w obrębie i gminie [...] poprzez udzielenie zezwolenia na założenie i przeprowadzenie przewodów i urządzeń do przesyłu energii elektrycznej (w celu budowy kablowej sieci elektroenergetycznej SN 15kV ułożenie podziemnej linii kablowej SN 15kV na głębokości min. 1,1 m na obszarze przeznaczonym wg miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego pod drogę publiczną - w liniach rozgraniczających określonych jako 1KDD- tereny dróg publicznych: tereny ulic dojazdowych). Obszar czasowego zajęcia nieruchomości na czas wykonywania robót wynosi [...] m2 ([...]). Obszar trwałego zajęcia nieruchomości wynosi [...] m2 ([...]). Szczegółową lokalizację przedmiotowej inwestycji określa załącznik graficzny nr 1, który stanowi integralną część decyzji. W decyzji tej zobowiązano także, każdoczesnego właściciela nieruchomości, jej posiadacza lub władającego do powstrzymania się od jakichkolwiek działań utrudniających lub uniemożliwiających wykonanie przebudowy istniejących urządzeń służących do przesyłu energii elektrycznej w postaci podziemnej linii kablowej SN 15 kV. Zaznaczono także, że na inwestorze otrzymującym ograniczenie korzystania z nieruchomości ciąży obowiązek przywrócenia jej do stanu poprzedniego, niezwłocznie po zakończeniu prac związanych z zadaniem inwestycyjnym.

W motywach rozstrzygnięcia wywodzono, że spełnione zostały warunki określone w art. 124 ust. 1 u.g.n. umożliwiające ograniczenie właścicielowi sposób korzystania z nieruchomości. Planowana inwestycja ma na celu zapewnienie poprawy warunków zasilania na obszarze gminy [...], co stanowi realizację celu publicznego w rozumieniu art. 6 pkt 2 u.g.n., a owo ograniczenie pozostaje w zgodzie z obowiązującym dla nieruchomości miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W tym kontekście organy odwołały się do ww. miejscowego panu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego Uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w [...] z [...] maja 2017 r. Linia przeprowadzona jest w obszarze przeznaczonym według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na drogę publiczną, w liniach rozgraniczających określanych jako 1KDD - tereny ulic dojazdowych. W § 7 pkt 2 Uchwały ustala się, że w zakresie rozmieszczenia inwestycji celu publicznego granicami terenów rozmieszczenia inwestycji celu publicznego o znaczeniu lokalnym są linie rozgraniczające terenów ulic lokalnych 1KDL-12KDL i terenów ulic dojazdowych 1KDD-60KDD. Następnie § 18 Uchwały w zakresie zasad modernizacji, rozbudowy i budowy systemów infrastruktury technicznej informuje: ustala się lokalizację urządzeń infrastruktury technicznej w liniach rozgraniczających dróg publicznych z zachowaniem wymogów przepisów odrębnych, dotyczących dróg publicznych oraz w liniach rozgraniczających dróg wewnętrznych. Wskazywały także na dopełnienie ustanowionego w art. 124 ust. 3 u.g.n. warunku uprzedniego przeprowadzenia z właścicielem rokowań o wyrażenia zgody na wykonanie prac, które zakończyły się wynikiem negatywnym, co potwierdzają dokumenty załączone do wniosku. W oparciu o przedstawioną przez inwestora dokumentację, jak też wynik rozprawy administracyjnej przeprowadzonej [...] lipca 2020 r., organy doszły do przekonania, że w sprawie spełniony został również warunek uprzedniego przeprowadzenia z właścicielami nieruchomości bezskutecznych negocjacji o jej dobrowolne udostępnienie. Wobec podnoszonego na etapie postępowania odwoławczego zarzutu dotyczącego rokowań przeprowadzonych w sprawie, Wojewoda wyjaśnił, że rokowania nie oznaczają konieczności wypracowania zgodnego stanowiska. Wystarczy wzajemne poinformowanie się przez strony o swoich stanowiskach oraz o możliwym zakresie wzajemnych ustępstw. Ustawodawca nie sformalizował także momentu zakończenia rokowań. Rokowania mogą być zakończone w dowolnym czasie – także w przypadku, gdy w ocenie którejkolwiek ze stron nie ma szans na zawarcie porozumienia. Wskazał, że pełnomocnik inwestora pismem z [...] maja 2020 r. poinformował, że warunek postawiony w e-mailu z [...] kwietnia 2020 r. jest niemożliwy do spełnienia przez przedsiębiorstwo energetyczne i uznał rokowania za zakończone. Zdaniem organu do jego kompetencji nie należy ocena, czy podczas rokowań zaproponowano właścicielowi nieruchomości takie warunki, które były dla niego korzystne. Jednocześnie podkreślił, że proces rokowań nie może przebiegać w nieskończoność, ponieważ rozbieżności co do warunków udostępnienia nieruchomości mogą być na tyle duże, że nawet znaczny upływ czasu nie doprowadziłby do uzyskania konsensusu. Rokowania może przerwać każdy z uczestników negocjacji, jeżeli nie dostrzeże realnych szans na zawarcie porozumienia. Zaznaczył także, że przedmiotowa inwestycja ma charakter inwestycji celu publicznego z uwagi na swój charakter związany budową linii 15 kV. Realizowanie sieci energetycznej jako inwestycji liniowej jest realizacją celu publicznego. Ma ona za zadanie poprawić bezpieczeństwo energetyczne, a także jest niezbędna dla rozwoju ekonomicznego regionu i ma służyć zaspokojeniu potrzeb społecznych, bowiem sieci elektroenergetyczne służą zapewnieniu dopływu energii elektrycznej do licznych gospodarstw i przedsiębiorstw na większym obszarze. Inwestycja omawianego typu ma znaczenie nadrzędne w odniesieniu do słusznego interesu właściciela nieruchomości, któremu ograniczono sposób korzystania z niej, a który to interes sprowadza się do możliwości niezakłóconego korzystania z nieruchomości.

Na decyzję Wojewody [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli A. K. i R. K. zarzucając jej naruszenie:

1. art. 7 k.p.a. poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy;

2. art. 8 § 1 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania do władzy publicznej, w szczególności z uwagi na okoliczności przywołane w uzasadnieniu niniejszej decyzji;

3. art. 11 k.p.a. poprzez brak wyjaśnienia przesłanek stojących za wydaniem decyzji;

4. art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego;

5. art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej oraz wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa;

6. naruszenie normy art. 124b ust. 1 u.g.n. poprzez wydanie decyzji pomimo braku wykazania przez wnioskodawcę przeprowadzenia rokowań.

W oparciu o tak sformułowane zarzuty, rozwinięte w motywach skargi, wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Starosty [...] oraz o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości, albowiem wskutek jej wykonania przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd może dojść do nieodwracalnych skutków polegających na faktycznym wykonaniu prac objętych decyzją pomimo braku spełnienia prawnych (związanych z koniecznością uprzedniego przeprowadzenia rokowań) przesłanek do ich podjęcia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Jednocześnie wskazał, że postanowieniem z [...] stycznia 2021 r. nr [...] wstrzymał wykonanie przedmiotowej decyzji do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd administracyjny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

skarga jest niezasadna.

Materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji jest art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Przepis ten w ust. 1 stanowi, że Starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. W myśl ust. 1a art. 124, w przypadkach określonych w art. 108 Kodeksu postępowania administracyjnego lub uzasadnionych ważnym interesem gospodarczym starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, na wniosek podmiotu, który będzie realizował cel publiczny, udziela, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości po wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1. Decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. Natomiast ust. 2 art. 124 stanowi, że udzielenie zezwolenia następuje z urzędu albo na wniosek organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego, innej osoby lub jednostki organizacyjnej. Zgodnie zaś z ust. 3 tego artykułu, udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa w ust. 1. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku należy natomiast dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań.

Wydanie decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości przez jej właścicieli, w myśl przywołanej regulacji jest zatem uwarunkowane spełnieniem dwóch przesłanek: 1) nieruchomość ma być przeznaczona do realizacji określonej inwestycji celu publicznego, której przeprowadzenie przez nią jest zgodne z planem zagospodarowania przestrzennego lub decyzją o lokalizacji inwestycji celu publicznego, 2) brak jest zgody właściciela na przeprowadzenie na niej prac związanych z realizacją owej inwestycji, co z kolei wymaga udokumentowania prowadzonych przez inwestora rokowań o zgodę na jej wykonanie, które to rokowania okazały się bezskuteczne.

W okolicznościach rozpoznawanej sprawy poza sporem jest, że inwestycja (tj. budowa kablowej sieci elektroenergetycznej SN 15 kV) w związku z którą doszło do ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości należącej do skarżących (tj. położonej w gminie [...] działki nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...]) jest inwestycją celu publicznego, w rozumieniu art. 6 pkt 2 u.g.n. W przepisie tym wprost bowiem wskazano, że celem publicznym jest budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Zezwolenie, o którym mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n. obejmuje zaś swoim zakresem ułożenie podziemnej linii kablowej 15kV na głębokości min. 1,1 m na obszarze, w którym wg postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego tego rodzaju przedsięwzięcie zostało przewidziane.

Zatem zaplanowane prace polegające na ułożeniu podziemnej linii kablowej SN 15 kV w obrębie działek nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...] jako inwestycji celu publicznego, nie budzą także wątpliwości Sądu. Szczegółową lokalizację przedmiotowej inwestycji określa załącznik graficzny nr 1, stanowiący integralną część decyzji Starosty. Inwestycja ta, jak już wspomniano, zgodna jest z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego ustalonego Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z [...]maja 2017 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...]. Linia energetyczna przeprowadzona ma być bowiem w obszarze przeznaczonym w planie w liniach rozgraniczających teren oznaczony symbolem 1KDD - tereny ulic dojazdowych. W § 7 pkt 2 części tekstowej planu ustalono natomiast, że w zakresie rozmieszczenia inwestycji celu publicznego granicami terenów rozmieszczenia inwestycji celu publicznego o znaczeniu lokalnym są linie rozgraniczające terenów ulic lokalnych 1KDL-12KDL i terenów ulic dojazdowych 1KDD-60KDD. W § 18 planu przewidziano natomiast, że w zakresie zasad modernizacji, rozbudowy i budowy systemów infrastruktury technicznej informuje: ustala się lokalizację urządzeń infrastruktury technicznej w liniach rozgraniczających dróg publicznych z zachowaniem wymogów przepisów odrębnych, dotyczących dróg publicznych oraz w liniach rozgraniczających dróg wewnętrznych. To z kolei oznacza, że spełniona została określona w art. 124 ust. 1 u.g.n. przesłanka zgodności z planem zamierzenia inwestycyjnego, na potrzeby którego dokonano ograniczenia prawa własności.

Istotą sporu jest natomiast to, czy przed wszczęciem postępowania administracyjnego przeprowadzono i zakończono (z wynikiem negatywnym) rokowania z właścicielami o dobrowolne udostępnienie nieruchomości. Skarżący bowiem kwestionują spełnienie tego warunku, bez którego wydanie decyzji ingerującej w przynależną im własność w ogóle było niedopuszczalne. Aczkolwiek w sposób błędny odwołuje się w tym kontekście do art. 124 b ust. 1 u.g.n., który to przepis – jako regulujący zagadnienie nakładania na właściciela obowiązku czasowego udostępnienia nieruchomości, w celu wykonania na niej czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii m.in. przewodów i urządzeń służących do przesyłania energii elektrycznej, tudzież usuwania owych przewodów i urządzeń z gruntów – w tym przypadku nie miał zastosowania.

Negatywny wynik rokowań w przedmiocie udostępnienia nieruchomości w celu przeprowadzenia na niej prac określonych w ust. 1 art. 124 u.g.n., jako warunek wydania decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości (a taką jest zaskarżona decyzja) ustanowiony został ust. 3 art. 124 powołanej ustawy. Dopełnienie zaś owego warunku – jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych - oznacza zaistnienie sytuacji, w której inwestor określił i zaproponował właścicielowi określone warunki uzyskania zgody na wykonanie wspomnianych prac, a ten ich nie zaakceptował, lub też nie odpowiedział na zgłoszoną mu propozycję. Oczywistym jest bowiem, że proces negocjacji nie może przebiegać w nieskończoność, tj. dopóki jedna ze stron nie zmieni swojego stanowiska i nie przyjmie proponowanych warunków. W przeciwnym wypadku nigdy nie można byłoby wszcząć procedury co do wydania decyzji z art. 124 ust. 1 u.g.n. (por. wyroki NSA: z 6 lipca 2016 r. sygn. akt I OSK 298/15, z 24 listopada 2017 r. sygn. akt I OSK 970/17 i z 14 grudnia 2017 r. sygn. akt I OSK 1375/17).

Ze zgromadzonych w aktach dokumentów wynika, że ten warunek w sprawie został spełniony. Pismem z [...] listopada 2019 r. pełnomocnik inwestora podjął bowiem próbę nawiązania kontaktu z właścicielami przedstawiając im propozycję finansową za udostępnienie nieruchomości, która jednak nie uzyskała akceptacji. W odpowiedzi na nią, pełnomocnik właścicieli (pismem z [...] grudnia 2019 r.) poinformował bowiem, że widzą oni możliwość zawarcia porozumienia, mocą którego zostanie ustanowiona na nieruchomości służebność, o ile tytułem wynagrodzenia zostaną im zagwarantowane stałe ceny energii do końca roku 2035. W kolejnym zaproszeniu do rokowań zwartym w piśmie z [...] lutego 2020 r. inwestor poinformował, że wynagrodzenie za ustanowienie służebności przesyłu wypłacane jest wyłącznie w formie pieniężnej. W tej sytuacji właściciele uznali, że zaproponowane im warunki są dla nich nie do przyjęcia, jako rażąco nieadekwatne zarówno do wartości gruntu jak i stosunków miejscowych. W kolejnym piśmie (z [...] marca 2020 r.) inwestor ponowił zaproszenie do rokowań informując jednocześnie właścicieli, że ułożona instalacja podziemna 15 kV jest bezobsługowa i nie spowoduje ograniczenia możliwości przeprowadzenia jakichkolwiek prac po jej ułożeniu. Na zaproponowane wówczas warunki właściciele również nie przystali – o czym poinformowali inwestora pismem z [...] kwietnia 2020 r., wskazując przy tym, że są gotowi udostępnić nieruchomość, po zagwarantowaniu ce stałych energii do końca roku 2023 r. i wpłatę na ich rzecz kwoty 15.000 zł za ustanowienie służebności przesyłu. Ta propozycja nie spotkała się z kolei z akceptacja inwestora, o czym poinformował on strony w piśmie z [...] maja 2020 r.

Z powyższego wynika, że wbrew twierdzeniom skarżących, przed wydaniem decyzji zostały przeprowadzone wymagane art. 124 ust. 3 u.g.n. rokowania, które jednak nie zakończyły się uzyskaniem zgody skarżących na inwestycję w kształcie zaproponowanym przez inwestora.

Podjęta zatem w tych uwarunkowaniach faktyczno-prawnych decyzja Starosty [...] z [...] września 2020 r., jak też utrzymująca ją w mocy decyzja Wojewody [...] o ograniczeniu sposobu korzystania z położonej w gminie [...] nieruchomości oznaczonej jako działki nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...], pozostają w zgodzie z mającymi zastosowanie w sprawie przepisami prawa materialnego, w tym art.124 ust. 1 i 3 u.g.n.

W sprawie nie doszło również do naruszenia zarzucanych w skardze przepisów postępowania. Analiza akt sprawy potwierdza bowiem, że wydanie kwestionowanej decyzji poprzedziło dokładne wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności mających znaczenie dla podjętego rozstrzygnięcia (art. 7 i 77 k.p.a.) dotyczących stanu prawnego nieruchomości, zgodności zaprojektowanej na niej inwestycji z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jej charakteru oraz prowadzonych z właścicielami negocjacji. Ocena zaś zebranego w sprawie materiału dowodowego i wyprowadzone z niej konkluzje nie noszą cech dowolności. Nie doszło zatem do naruszeniu przy podejmowaniu skarżonej decyzji art. 80 k.p.a. Decyzja zawiera wszystkie elementy, o których mowa w art. 107 § 1 k.p.a., zaś treści prawnego i faktycznego jej uzasadnienia przedstawiono w sposób przekonujący argumentację przemawiającą za kierunkiem podjętego rozstrzygnięcia, co czyni chybionym także zarzut naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. Nie sposób również dopatrzyć się w działaniach organu tego rodzaju uchybień, które uzasadniałby twierdzenie, że prowadził on postępowania w sposób podważający zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, bądź dopuszczał się w jego toku naruszenia zasady proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania, przez co można byłoby mu skutecznie postawić zarzut naruszenia w sposób istotny unormowania z art. 8 k.p.a.

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), orzekł jak w sentencji. Rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym nastąpiło na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.).