Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 246/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-05-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Powszechnej Spółdzielni [...] "[...]" w P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2007 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania postanawia zawiesić postępowanie sądowe


UZASADNIENIE

Powszechna Spółdzielnia [...] "[...]" w P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2007 r. Nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...] z dnia [...] maja 2007 r. Nr [...] nakładające, na podstawie art. 57 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane /Dz.U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118/, na stronę skarżącą, karę w wysokości 75.000 zł z tytułu nielegalnego użytkowania I piętra budynku.

Przepis art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a./ przewiduje możliwość zawieszenia postępowania z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Postanowieniem z dnia 18 września 2007 r., sygn. akt II OSK 568/06 Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym /Dz.U. Nr 102, poz. 643 ze zm./ przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawne:

1/ czy art. 59f ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane /Dz.U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm./ ustalający podstawę naliczania wymiaru kary, o której mowa w tym przepisie, jest zgodny z art. 2 w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej;

2/ czy art. 57 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, w zakresie, w jakim przewiduje stawkę kary za przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z naruszeniem art. 54 i 55 stanowiącą dziesięciokrotność kary, o której mowa w art. 59f ust. 1 Prawa budowlanego, jest zgodny z art. 2 w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej.

Ocena zgodności z Konstytucją RP ustawowej podstawy do wydania zaskarżonego postanowienia dokonana przez Trybunał Konstytucyjny niewątpliwe będzie miała wpływ na wyrok sądu administracyjnego w niniejszej sprawie.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w postanowieniu.