Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 383/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-03-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2006 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne bez uiszczenia opłaty za przejazd po drogach krajowych postanowił: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 27 grudnia 2006 r. skarżąca R. J. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę, na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2006 r. Nr [...]w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne bez uiszczenia opłaty za przejazd po drogach krajowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 9 lutego 2007 r. stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie ( § 2 omawianego artykułu ).

W niniejszej sprawie strona skarżąca pismem z dnia 2 sierpnia 2006 r. wystąpiła do Głównego Inspektora Transportu Drogowego o stwierdzenie nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...]listopada 2005 r. Nr [...]

Decyzją z dnia [...] listopada 2006 r., w wyniku przeprowadzonego postępowania, organ odmówił stwierdzenia nieważności ww. decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2005 r. Od decyzji stronie skarżącej przysługiwał zgodnie z treścią art. 127 § 3 k.p.a. środek odwoławczy w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. O uprawnieniu tym skarżący został poinformowany w stosownym pouczeniu zawartym w treści przedmiotowej decyzji.

Powyższą decyzję strona skarżąca otrzymała w dniu 27 listopada 2006 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach). W zakreślonym terminie (14 dni od otrzymania omawianej decyzji) nie wystąpiła do organu z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy, lecz pomimo tego wniosła skargę na przedmiotową decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Stwierdzić zatem należy, iż wniesienie skargi nastąpiło bez wyczerpania przewidzianych prawem środków zaskarżenia w niniejszej sprawie, a więc z naruszeniem trybu przewidzianego w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., co stanowi o jej niedopuszczalności.

Mając powyższe na uwadze, w związku z tym, iż skarga została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego bez wyczerpania przewidzianych prawem środków zaskarżenia, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 i § 3 w związku z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji orzeczenia.