Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 298/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-09-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Policja
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 41 ust. 2 pkt 7;  art. 41 ust. 3; art. 42 ust. 1 i 2;
journal: Dz.U. 2007 nr 43 poz 277
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal,, Sędzia NSA Maria Wieczorek - Zalewska, Protokolant Asystent sędziego Adam Traczyk, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 21 września 2010 r. sprawy ze skargi P. Ś. w przedmiocie wymierzenia Komendantowi Wojewódzkiemu Policji grzywny za niewykonanie orzeczenia sądu oddala skargę.


UZASADNIENIE

P. S. w dniu 28 czerwca 2010 r. (data wpływu do organu administracji) złożył skargę sądową, żądając wymierzenia grzywny Komendantowi Wojewódzkiemu Policji, w związku z bezczynnością organu po uprawomocnieniu się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2008 r., sygn. akt III SA/Lu 8/08.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że w/w wyrokiem sąd wyeliminował z obrotu prawnego rozkazy personalne wydane w obu instancjach, na mocy których zwolniono skarżącego ze służby w Policji w oparciu o art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. z 2007 r. Nr 43, pozy 277 ze zm.). Jednocześnie sąd w wyroku tym określił, że uchylone akty nie podlegają wykonaniu w całości.

W dniu 6 czerwca 2008 r. tenże wyrok uzyskał atrybut prawomocności, w związku z czym skarżący stał się ponownie funkcjonariuszem Policji z mocy prawa.

Z art. 168 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że wyrok wchodzi do obrotu prawnego z chwilą jego prawomocności, a zatem z upływem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej lub z dnia ogłoszenia przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku oddalającego skargę kasacyjną.

Przedmiotowy wyrok stwarzał warunki do podjęcia przez organ działania sprowadzającego się do mianowania na stanowisko zajmowane ostatnio lub na stanowisko równorzędne. Tymczasem skarżący nigdy nie został przywrócony (rozkazem personalnym) do służby w Policji, w związku z czym stał się przywróconym do służby funkcjonariuszem Policji bez przydziału służbowego (art. 121 ustawy o Policji).

W dniu 9 czerwca 2008 r. skarżący zgłosił gotowość podjęcia służby w Policji, z zastrzeżeniem art. 42 ust. 3 ustawy o Policji, zaś w odpowiedzi otrzymał pismo z dnia 13 czerwca 2008 r. od Komendanta Miejskiego Policji.

W dniu 4 lipca 2008 r. akta administracyjne dołączone do sprawy, sygn. akt III SA/Lu 8/08 zostały zwrócone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny .

W dniu 18 lipca 2008 r. skarżący wezwał organ, tj. Komendanta Miejskiego Policji do wykonania prawomocnego wyroku z dnia 13 marca 2008 r., sygn. akt III SA/Lu 8/08.

W dniach 13 stycznia 2010 r. i 10 maja 2010 r. skarżący ponownie wezwał do wykonania w/w wyroku Komendanta Miejskiego Policji i Komendanta Wojewódzkiego Policji .

Organy Policji nie zadośćuczyniły żądaniu skarżącego i nie załatwiły sprawy w terminach przewidzianych przepisami art. 35 i 36 k.p.a.

Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie przez organ w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego, mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem.

Komendant Miejski Policji, w dniu [...] maja 2008 r. wydał rozkaz personalny nr [...] (zwalniający skarżącego z Policji na podstawie art. 41 ust. 3 w zw. z art. 42 ust. 2 i art. 45 ust. 3 ustawy o Policji).

Organ II instancji nie naprawił błędu popełnionego przez organ I instancji.

Zdaniem skarżącego "Organ pozostaje w bezczynności od dnia 04 lipca 2004 roku do dnia złożenia w/w skargi na bezczynność tj. do 24 czerwca 2010 roku (...)".

Ustosunkowując się do skargi Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie. Uzasadniając powyższe stanowisko organ przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego.

Rozkazem personalnym z dnia [...] października 2007 r., nr [...] Komendant Miejski Policji , działając na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 7 w związku z art. 45 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.), zwolnił nadkom. P. S. ze służby w Policji z dniem 24 października 2007 r.

Komendant Wojewódzki Policji po rozpoznaniu odwołania P. S., rozkazem personalnym Nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r. uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie w części dotyczącej terminu zwolnienia ze służby oraz określenia wysokości nagrody rocznej, ustalając nowy termin zwolnienia ze służby na dzień 13 listopada 2007 r. oraz określił wysokość nagrody rocznej na rok 2007. W pozostałym zakresie utrzymał rozkaz w mocy.

Na skutek skargi sądowej złożonej przez P. S., wyrokiem z dnia 13 marca 2008 r., sygn. akt III SA/Lu 8/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił rozkaz personalny z dnia [...] listopada 2007 r. oraz poprzedzający go rozkaz Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] października 2007 r. i określił, że wymienione rozkazy nie podlegają wykonaniu w całości.

Uwzględniając wywołany wyrokiem sądu skutek prawny - powrót do sytuacji sprzed wydania zaskarżonych decyzji administracyjnych i reaktywację stosunku służbowego P. S., a także zmiany zaistniałe w uposażeniu policjantów z dniem 1 stycznia 2008 r., Komendant Miejski Policji rozkazem personalnym z dnia [...] maja 2008 r. przyznał skarżącemu przywróconemu na stanowisko specjalisty Referatu I Sekcji Dochodzeniowo-Śledczej: 6 grupę zaszeregowania i ustalił stawkę uposażenia zasadniczego. Następnie rozkazem personalnym z dnia [...] maja 2008 r., nr [...] uznając, że P. S. nie zgłosił gotowości podjęcia służby, zwolnił go ze służby w Policji z dniem 31 maja 2008 r. na podstawie art. 41 ust. 3 w związku z art. 42 ust. 2 i art. 45 ust. 3 ustawy o Policji.

Powyższy rozkaz personalny został utrzymany w mocy decyzją Komendanta Wojewódzkiego Policji nr [...] z dnia [...] lipca 2008 r.

Wyrokiem z dnia 25 listopada 2008 r., wydanym w sprawie o sygn. akt III SA/Lu 328/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę P. S. wniesioną na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] lipca 2008 r. w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji.

Powyższy wyrok został uchylony wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2010 r., sygn. akt I OSK 235/09, zaś sprawę przekazano do ponownego rozpoznania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 6 maja 2010 r., sygn. akt III SA/Lu 72/10 uchylił decyzję nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] lipca 2008 r. oraz rozkaz personalny nr [...] Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] maja 2008 r., określając, że nie podlegają one wykonaniu.

Komendant Wojewódzki Policji podniósł, że z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że organy nie pozostały w bezczynności. Postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie nie zostało zakończone, natomiast akta sprawy przekazane ze skargą P. S. do sądu w dniu 8 września 2008 r., pozostają w nim nadal. Dopiero po ich zwrocie do organu administracji wraz z odpisem orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ze stwierdzeniem prawomocności, zacznie biec termin do załatwienia sprawy określony w przepisach k.p.a.

Sąd zważył, co następuje:Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. [pic]

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, strona po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Przepis ten określa przesłanki, które muszą być łącznie spełnione, aby uwzględnić żądanie strony o ukaranie organu administracji publicznej grzywną.

Po pierwsze – musi istnieć prawomocny wyrok uwzględniający skargę na bezczynność albo wyrok uchylający lub stwierdzający nieważność aktu lub czynności.

Po drugie - mimo istnienia jednego z wyroków, o których mowa wyżej, organ nie wykonuje go, przez co należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania l administracyjnego mającego na celu załatwienie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie prawem przewidzianej (por. wyrok NSA z dnia 30 maja 2001 r., sygn. II SA-2015/00 - LEX nr 57180).

Po trzecie - warunkiem skutecznego wniesienia skargi-o wymierzenie organowi grzywny, jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. :Ustawodawca określając do kogo ma być adresowane owo wezwanie, miał na myśli nie każdy ;organ ale jedynie organ właściwy, to jest taki, którego bezpośrednio dotyczy prawomocny wyrok sądu i który pozostaje w bezczynności w jego realizacji.

'Jeżeli zatem sąd prawomocnym wyrokiem uwzględnił skargę na bezczynność danego organu, to adresatem stosownego wezwania musi być konkretny organ pozostający w bezczynności. Jeżeli sąd prawomocnym wyrokiem uchylił lub stwierdził nieważność aktu lub czynność organu II instancji, to :adresatem wezwania musi być organ II Instancji. Jeśli natomiast sąd prawomocnym wyrokiem wyeliminował z obrotu prawnego akty lub czynności organów obu instancji, to właściwym organem, do którego należy skierować wezwanie, jest organ I instancji (por. np. wyrok WSA w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2008 r., sygn. II SA/Wa 2136/07 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy przypomnieć należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 13 marca 2008 r., sygn. akt III SA/Lu 8/08 uchylił rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] listopada 2007 r., nr 3978 oraz poprzedzający go rozkaz personalny z dnia [...] października 2007 r., Nr 895/2007 Komendanta Miejskiego Policji .

Z uzasadnienia tego wyroku wynika, że sąd jako podstawę uchylenia rozkazów personalnych wydanych w obu instancjach wskazał naruszenie prawa materialnego, tj. niewłaściwe zastosowanie art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy o Policji, prowadzące w rezultacie do niesłusznego zwolnienia P. S. ze służby. Z oczywistych względów uzasadnienie nie zawiera wskazań co do dalszego postępowania, ponieważ nie istniała konieczność ponownego rozpatrzenia sprawy (por. art. 141 § 4 zdanie 2 p.p.s.a).

Nie można zatem zgodzić się ze skarżącym, że organy Policji nie wykonały przedmiotowego wyroku.

Komendant Miejski Policji trafnie uznając, że ów wyrok oznacza restytucję stosunku służbowego, a tym samym przywrócenie P. S. do służby – rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] maja 2008 r. przyznał skarżącemu z dniem 1 stycznia 2008 r. odpowiednią grupę zaszeregowania i ustalił stawkę uposażnienia zasadniczego. Z akt administracyjnych wynika, że od owego aktu skarżący nie odwoływał się, a zatem ma on znamiona decyzji ostatecznej.

W uzasadnieniu wyroku z dnia 13 marca 2008 r., sygn. akt III SA/Lu 8/08 sąd nie dokonywał wykładni art. 42 ust. 1 i 2 ustawy o Policji. W szczególności nie rozważał, czy samo ogłoszenie wyroku stanowi przywrócenie do służby z mocy prawa oraz czy termin zgłoszenia gotowości podjęcia służby biegnie od daty ogłoszenia wyroku, czy też od dnia uprawomocnienia się wyroku.

Komendant Miejski Policji uznał, że reaktywacja stosunku służbowego (przywrócenie do służby) nastąpiła w dacie wydania wyroku, tj. w dniu 13 marca 2008 r., a skoro skarżący w ciągu 7 dni od tej daty nie zgłosił gotowości niezwłocznego jej podjęcia – rozkazem personalnym z dnia 30 maja 2008 r., nr 777/2008 zwolnił go ze służby z dniem 31 maja 2008 r. na podstawie art. 41 ust. 3 w związku z art. 42 ust. 2 ustawy o Policji.

Stanowisko powyższe podzielił nie tylko organ II instancji, tj. Komendant Wojewódzki Policji , który decyzją nr [...] dnia 17 lipca 2008 r. utrzymał zaskarżony rozkaz personalny w mocy, ale również Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalając skargę P. S. wniesioną na ową decyzję (wyrok z dnia 25 listopada 2008 r., sygn. akt III SA/Lu 329/08).

Dopiero Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 11 stycznia 2010 r., sygn. akt I OSK 235/09 (uchylającego w/w wyrok) uznał przytoczone wyżej stanowisko za nieprawidłowe i stwierdził, że termin zakreślony w art. 42 ust. 2 ustawy o Policji rozpoczyna bieg od daty uprawomocnienia się wyroku reaktywującego stosunek służbowy.

Nie ulega wątpliwości, że organ I instancji powinien powstrzymać się z wydaniem jakichkolwiek aktów wobec P. S. do czasu uprawomocnienia się wyroku z dnia 13 marca 2008 r. , sygn. akt III SA/Lu 8/08 i zwrotu przez sąd akt administracyjnych (art. 286 p.p.s.a.). Niesporne jest, że ów wyrok uprawomocnił się 6 czerwca 2008 r., zaś zwrot akt administracyjnych organowi nastąpił w dniu 10 lipca 2008 r. Można jednak przyjąć domniemanie graniczące z pewnością, że nawet w sytuacji, o której mowa wyżej Komendant Miejski Policji wydałby akty identycznej treści, jak rozkazy personalne z dnia [...] maja 2008 r., nr [...] i z dnia [...] maja 2008 r., nr [...]. Świadczą o tym okoliczności przytoczone wcześniej (brak w uzasadnieniu wyroku z dnia 13 marca 2008 r. sygn. akt III SA/Lu 8/08 wskazań co do dalszego postępowania oraz milczenie w kwestii wykładni art. 42 ust. 1 i 2 ustawy o Policji, a nadto stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawarte w uzasadnieniu wyroku z dnia 25 listopada 2008 r. , sygn. akt III SA/Lu 328/08).

W tych okolicznościach uznać trzeba, że organy Policji nie były bezczynne w wykonaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2008 r. , sygn. akt III SA/Lu 8/08.

Ponadto wskazać należy, że Wojewódzki Komendant Policji nie jest właściwym organem, ewentualnie zobowiązanym do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy w rozumieniu art. 154 § 1 p.p.s.a.

Z tych względów skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.