Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 370/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2022-02-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 33 par. 1 pkt 1,6,7,10
journal: Dz.U. 2019 poz 1438
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Kandut (spr.), Asesor WSA Monika Krywow, Sędzia WSA Anna Rotter, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 lutego 2022 r. sprawy ze skargi A s.c. B. B., B. B. w G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm. - dalej zwana: k.p.a.) oraz art. 17 § 1, art. 18, art. 23 § 1, § 2, § 4 pkt 1, art. 34 § 5 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2019 r. poz. 1438 ze zm. – dalej zwana: u.p.e.a.), po rozpatrzeniu zażalenia: A s.c. B. B, B. B (dalej zwana: strona, skarżąca, zobowiązana, spółka), utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Z. z [...] r. nr [...] w sprawie uznania za nieuzasadnione zarzutów:

- przedawnienia należności,

- niedopuszczalności egzekucji administracyjnej,

- braku doręczenia zobowiązanej upomnienia o którym mowa w art. 15 § 1 u.p.e.a.,

- niespełnienia w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27 u.p.e.a.

dotyczących postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych z [...] r. nr [...], [...], [...] obejmujących zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne za okresy od listopada 2015 r. do lutego 2016 r. oraz ubezpieczenie zdrowotne za okresy od września 2015 r. do stycznia 2016 r. oraz kwiecień 2016 r.

Postanowienia zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym:

W dniu [...] r. wierzyciel, Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z., wystawił Tytuły Wykonawcze nr [...], [...], [...] obejmujące zaległości spółki z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne za okresy od listopada 2015 r. do lutego 2016 r. oraz ubezpieczenie zdrowotne za okresy od września 2015 r. do stycznia 2016 r. oraz kwiecień 2016 r. i skierował te Tytuły, nadając im stosowną klauzulę, do postępowania egzekucyjnego. W treści tychże Tytułów Wykonawczych wierzyciel wskazał, że stosowne upomnienie doręczył uprzednio zobowiązanej ([...] r.), na potwierdzenie czego załączył kopię zwrotnego potwierdzenia odbioru.

W dniu 18 lutego 2020 r. organ egzekucyjny skierował do [...] Urzędu Skarbowego w G. dwa Zawiadomienia o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej (nadpłat i zwrotu podatków), o czym zawiadomił zobowiązaną w dniu [...] r., doręczając jednocześnie odpisy w/w Tytułów Wykonawczych.

Pismami z 10 marca 2020 r. spółka wniosła zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie powyższych Tytułów Wykonawczych. Powołując art. 33 § 1 u.p.e.a. zarzuciła:

- brak uprzedniego doręczenia upomnienia zobowiązanej, o którym mowa w art. 15 § 1 u.p.e.a.,

- niedopuszczalność egzekucji administracyjnej,

- przedawnienie zobowiązania,

- niespełnienie w tytule wykonawczym wymogów określonych w ustawie, tj. niewskazanie środków egzekucyjnych stosowanych w egzekucji należności pieniężnych.

W efekcie powyższych zarzutów wniosła o uchylenie Tytułów Wykonawczych, umorzenie postępowania egzekucyjnego, a także zawieszenie postępowania egzekucyjnego do czasu rozpatrzenia zarzutów.

Dyrektor ZUS pismem z [...] r. wezwał stronę o doprecyzowanie złożonych zarzutów w zakresie wskazanym w tym wezwaniu. W ślad za tym postanowieniem z [...] r. organ egzekucyjny zawiesił postępowanie egzekucyjne.

Czyniąc zadość w/w wezwaniu strona podała, że podnosi zarzuty: przedawnienia obowiązku, niedopuszczalności egzekucji administracyjnej, braku uprzedniego doręczenia zobowiązanej upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 u.p.e.a., niespełnienie w Tytułach wymogów określonych w art. 27 u.p.e.a. Dodała też, że podtrzymuje swoje dotychczasowe stanowisko i wnosi o uchylenie Tytułu Wykonawczego, umorzenie postępowania egzekucyjnego i zawieszenie postępowania egzekucyjnego.

Dyrektor Oddziału ZUS, będący organem egzekucyjnym i jednocześnie reprezentantem wierzyciela, postanowieniem z [...] r. nie uznał zgłoszonych zarzutów za uzasadnione. W szczególności wskazał, że egzekucja jest dopuszczalna, co organ zbadał realizując dyspozycję art. 29 u.p.e.a. Tytuły Wykonawcze spełniają wszystkie prawem przewidziane wymogi, w tym wyszczególnione w art. 27 § 1 u.p.e.a. Przed skierowaniem Tytułów Wykonawczych do egzekucji wierzyciel [...] r. doręczył spółce upomnienie. Co do przedawnienia zobowiązań, to – jak argumentował organ – przedawnią się najwcześniej [...] r. (kolejne: [...]r. oraz [...] r.), o ile nie dojdzie do zwieszenia lub przerwania biegu terminu przedawnienia.

W zażaleniu spółka zarzuciła brak podstawy prawnej i faktycznej do wydania postanowienia, a także błędną interpretację przepisów o egzekucji administracyjnej. W efekcie wniosła o uchylenie postanowienia organu I instancji i umorzenie postępowania egzekucyjnego, ewentualnie o uchylenie tego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

W uzasadnieniu strona podniosła, że organ nie wykazał wysokości zobowiązania, a nadto nie doręczył zobowiązanej upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 u.p.e.a., gdyż dokonane doręczenie, na które powołuje się organ, było wadliwe. Skutkiem tego wadliwy jest też Tytuł Wykonawczy.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej nie podzielił zarzutów zażalenia i zaskarżonym postanowieniem z [...] r. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu wskazał, że zarzuty przeciwegzekucyjne są instytucją sformalizowaną. Zgłoszenie zarzutów wszczyna postępowanie zmierzające do ich rozpoznania, a podniesione w nich okoliczności zakreślają granice sprawy rozpoznawanej przez organ egzekucyjny, właściwy do rozpoznania tego środka prawnego. Dalej organ nadzoru wyjaśnił, że w tej sprawie wierzyciel i organ egzekucyjny to ten sam podmiot.

W kwestii zarzutu niedoręczenia upomnienia wzywającego do uiszczenia należności organ wskazał, że wbrew argumentom strony, stosowne upomnienie zostało do spółki skierowane i prawidłowo doręczone zobowiązanej [...]r., co powyższy zarzut czyni nietrafnym.

Również za niezasadny uznał organ nadzoru zarzut niedopuszczalności egzekucji administracyjnej. W tej sprawie nie wystąpiły żadne okoliczności wykluczające możliwość prowadzenia egzekucji ze względów formalnych - podmiotowych lub przedmiotowych. Na podstawie tytułów wykonawczych dochodzone są składki na ubezpieczenie społeczne oraz zdrowotne, zaś podstawę prawną obowiązku wskazanego w tych dokumentach stanowią deklaracje złożone przez płatnika składek. W tym zakresie organ powołał art. 3a § 1 pkt 3 u.p.e.a. dodając, że w zakresie składek na ubezpieczenie społeczne przeprowadza się egzekucję administracyjną, jeżeli składki te wynikają z deklaracji rozliczeniowej złożonej przez płatnika składek na ubezpieczenie społeczne. Oznacza to, że w/w deklaracja stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego i to bez uprzedniego wydania decyzji ustalającej czy określającej wysokość należności. Organ nadzoru dodał przy tym, przytaczając treść art. 29 § 1 u.p.e.a., że badanie dopuszczalności egzekucji administracyjnej jest obowiązkiem organu egzekucyjnego, którego ten prawidłowo dopełnił. Egzekucja administracyjna jest niedopuszczalna, gdy jej przedmiotem jest świadczenie niepodlegające egzekucji administracyjnej (inne niż określone wart. 2, 3, 3a i 4 ustawy egzekucyjnej), np. podlegające egzekucji sądowej. Innymi słowy, niedopuszczalność musi wynikać z przepisów prawa, wyłączających w ogóle możliwość przymusowej realizacji takiego obowiązku w drodze egzekucji administracyjnej. Taka sytuacja w tej sprawie jednak nie wystąpiła. Nie wystąpiły też negatywne przesłanki podmiotowe, o których mowa w art. 14 u.p.e.a.

Organ II instancji nie dopatrzył się także słuszności zarzutu niespełnienia przez Tytuły Wykonawcze wymogów określonych w art. 27 u.p.e.a., bowiem dokumenty te zawierają wszystkie wymogi określone w art. 27 § 1 ustawy. Organ zaznaczył, że spółka nie wskazała w jakim konkretnie zakresie dopatrzyła się nieprawidłowości w wystawionym dokumencie, poza zarzutem niewskazania środków egzekucyjnych stosowanych w egzekucji. Zarzut ten uznał jednak organ za całkowicie chybiony argumentując, że każdy tytuł wykonawczy w pouczeniu zawiera katalog środków egzekucyjnych stosowanych w egzekucji zobowiązań pieniężnych.

W kwestii zarzutu przedawnienia zobowiązań organ wyjaśnił, że zaległości objęte postępowaniem dotyczą składek na ubezpieczenie społeczne oraz zdrowotne, a te zgodnie z art. 24 ust. 4 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 266 ze zm. – dalej zwana: u.s.u.s.) ulegają przedawnieniu po upływie 5 lat, licząc od dnia, w którym stały się wymagalne, z zastrzeżeniem ust. 5-6. W myśl art. 24 ust. 5b u.s.u.s., bieg terminu przedawnienia zostaje zawieszony od dnia podjęcia pierwszej czynności zmierzającej do wyegzekwowania należności z tytułu składek, o której dłużnik został zawiadomiony, do dnia zakończenia postępowania egzekucyjnego. W odniesieniu do należności, o których mowa na wstępie, w dniu [...] r. wierzyciel wystawił upomnienie, które zostało doręczone zobowiązanej [...] r. To oznacza, że nastąpiło zawieszenie biegu terminu przedawnienia przedmiotowych w sprawie zobowiązań i będzie trwało do zakończenia postępowania egzekucyjnego. Do przedawnienia więc nie doszło.

W skardze zobowiązana wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i umorzenie postępowania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Wniosła również o zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu podniosła, że czynność egzekucyjna, jak i nieuznanie za uzasadnione zarzutów przedawnienia należności, niedopuszczalności egzekucji administracyjnej, braku uprzedniego doręczenia upomnienia - zostały zatem dokonane z naruszeniem przepisów prawa. Organ podatkowy dokonał tej czynności w sposób bezprawny, albowiem nie istnieją podstawy do zastosowania środka egzekucyjnego w postaci egzekucji innej wierzytelności pieniężnej z tytułu zwrotów i nadpłat podatków w [...] Urzędzie Skarbowym w G..

Niezależnie od tego strona wniosła o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

W dniu 18 października 2021 r. został ustanowiony pełnomocnik z urzędu, adwokat, który pismem z 25 października 2021 r. uzupełnił skargę w zakresie wskazania podstaw prawnych wniosków skargi, a mianowicie wniósł o: 1) uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu I instancji i umorzenie postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) w zw. z art. 145 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej zwana: p.p.s.a.), ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego je postanowienia organu I instancji (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga okazała się niezasadna.

Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie jest zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Ocena działań organu sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy prawidłowo uznał on za niezasadne podniesione przez skarżącą zarzuty, o których mowa w art. 33 § 1 pkt 1, 6, 7 i 10 u.p.e.a.

Określając ramy prawne sprawy wskazać trzeba, że na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy z 11 września 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r. poz. 2070), do postępowań egzekucyjnych wszczętych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1 i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Ustawa nowelizująca weszła w życie 30 lipca 2020 r., zaś postępowanie egzekucyjne w tej sprawie zostało wszczęte w lutym 2020 r. To oznacza, że zastosowanie w sprawie znajduje ustawa w brzmieniu sprzed nowelizacji, na co trafnie wskazały organy obu instancji.

Na podstawie art. 33 § 1 pkt 1, 6, 7 i 10 u.p.e.a., podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być:

- wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku;

- niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego;

- brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 u.p.e.a.,

- niespełnienie w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27.

Zgodnie z art. 34 § 1 u.p.e.a. zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 § 1 pkt 1-7, 9 i 10, a przy egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym - także na podstawie art. 33 § 1 pkt 8, organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, z tym, że w zakresie zarzutów, o których mowa wart. 33 pkt 1 - 5 i 7 stanowisko wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążące. Jednakże w wypadku, gdy wierzyciel i organ egzekucyjny to jeden i ten sam podmiot, przeprowadzenie postępowania z udziałem wierzyciela, przewidzianego w art. 34 § 1 u.p.e.a., jest oczywiście bezprzedmiotowe, gdyż nie tylko nie chroni uprawnień zobowiązanego, ale narusza interesy wierzyciela, prowadząc do oczywistego przedłużenia czasu trwania postępowania egzekucyjnego (zob. wyroki NSA z 27 maja 2009 r. sygn. II GSK 980/08; z 7 czerwca 2006 r. sygn. II FSK 775/05).

W rozpoznawanej sprawie organ egzekucyjny był jednocześnie wierzycielem, dlatego nie był obowiązany uzyskać stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów zgłoszonych przez zobowiązaną.

Dalej podnieść trzeba, że organ egzekucyjny, stosownie do art. 29 § 1 u.p.e.a., zbadał z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej. Prowadzone przez organ egzekucyjny badanie dopuszczalności egzekucji obejmuje przede wszystkim ustalenie, czy dopuszczalna jest egzekucja oznaczonego obowiązku, a ponadto czy tytuł wykonawczy jest prawidłowo wystawiony i czy doręczone zostało upomnienie, bądź poinformowano o braku obowiązku jego doręczenia. Z niedopuszczalnością egzekucji administracyjnej mamy więc do czynienia wówczas, gdy w sprawie wystąpiła okoliczność wykluczająca możliwość prowadzenia postępowania egzekucyjnego ze względów formalnych podmiotowych lub przedmiotowych. Niedopuszczalność musi wynikać z przepisów prawa wyłączających w ogóle możliwość przymusowej realizacji takiego obowiązku w drodze egzekucji administracyjnej.

W tej sprawie tego rodzaju okoliczności nie wystąpiły. Przede wszystkim spółka, jako płatnik składek na rzecz ZUS (na ubezpieczenie społeczne oraz zdrowotne), składała stosowne deklaracje, a wobec niezapłacenia tychże składek wierzyciel, na podstawie deklaracji spółki dot. składek na ubezpieczenie społeczne za okresy od listopada 2015 r. do lutego 2016 r. oraz ubezpieczenie zdrowotne za okresy od września 2015 r. do stycznia 2016 r. oraz kwiecień 2016 r., wystawił w dniu [...] r. Tytuły Wykonawcze nr [...], [...], [...] obejmujące w/w zaległości i skierował te Tytuły (na podstawie klauzuli z tej samej daty) do postępowania egzekucyjnego.

Zgodnie z art. 3a § 1 pkt 3 u.p.e.a. w zakresie składek na ubezpieczenie społeczne (zdrowotne) przeprowadza się egzekucję administracyjną, jeżeli składki te wynikają z deklaracji rozliczeniowej złożonej przez płatnika składek na ubezpieczenie. Oznacza to, że deklaracja rozliczeniowa sporządzona zgodnie z przepisami stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego. Deklaracja rozliczeniowa stanowi szczególny dokument, którego realizacja w postępowaniu egzekucyjnym jest możliwa bez uprzedniego wydania decyzji ustalającej i określającej wysokość należności.

Wierzyciel w Tytułach Wykonawczych podał kwoty dochodzonych zaległości wskazując, że wynikają one z deklaracji. Podał także kwoty należnych odsetek wyliczone na dzień wystawienia tytułu wykonawczego. Zobowiązanej doręczone zostały [...] r. w/w Tytuły Wykonawcze zawierające zawiadomienie, w części E w polu 9, o dacie doręczenia upomnienia. W tym stanie rzeczy trafnie ocenił organ, że egzekucja jest dopuszczalna. Brak jest przy tym jakiegokolwiek przepisu prawa, który wyłączałby dopuszczalność prowadzenia względem skarżącej postępowania egzekucyjnego. Na przepis taki nie wskazała również skarżąca.

Odnosząc się jednocześnie do zarzutu braku doręczenia zobowiązanej upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 u.p.e.a., organy słusznie uznały ten zarzut za niezasadny.

Stosownie do art. 15 § 1 u.p.e.a. egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, chyba że przepisy szczególne inaczej stanowią.

W rozpoznawanej sprawie wierzyciel skierował do zobowiązanej upomnienie z [...] r., które zostało doręczone spółce, do rąk B. B., w dniu [...] r., co potwierdza dołączone do akt sprawy potwierdzenie odbioru (kopia potwierdzona za zgodność z oryginałem) z podpisem wyżej wymienionej oraz pieczęcią spółki. W tym stanie rzeczy Sąd podzielił stanowisko organu nadzoru co do niezasadności w/w zarzutu.

Nietrafny okazał się także zarzut przedawnienia obowiązku.

Zgodnie z art. 24 ust. 4 u.s.u.s., należności z tytułu składek ulegają przedawnieniu po upływie 5 lat, licząc od dnia, w którym stały się wymagalne, z zastrzeżeniem ust. 5-6.

Stosownie do art. 24 ust.5b u.s.u.s., bieg terminu przedawnienia zostaje zawieszony od dnia podjęcia pierwszej czynności zmierzającej do wyegzekwowania należności z tytułu składek, o której dłużnik został zawiadomiony, do dnia zakończenia postępowania egzekucyjnego.

Jak wynika z akt sprawy, zobowiązania objęte przedmiotowymi Tytułami Wykonawczymi dotyczyły zaległości spółki z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne za okresy od listopada 2015 r. do lutego 2016 r. oraz ubezpieczenie zdrowotne za okresy od września 2015 r. do stycznia 2016 r. oraz kwiecień 2016 r. W tych okolicznościach, na dzień wydania zaskarżonego postanowienia żadna z tych należności nie uległa przedawnieniu (najwcześniejsza przedawniała się z dniem [...] r.). Uwzględniając jednak regulację art. 24 ust.5b u.s.u.s. oraz fakt podjęcia przez wierzyciela czynności zmierzających do wyegzekwowania należności z tytułu składek (dłużnik został o tym zawiadomiony upomnieniem doręczonym [...] r.) bieg terminu przedawnienia został zawieszony do dnia zakończenia postępowania egzekucyjnego. To oznacza, że zarzut przedawnienia okazał się niezasadny.

Nie doszło także do naruszenia art. 33 § 1 pkt 10 u.p.e.a. poprzez niespełnienie w tytułach wykonawczych wymogów określonych w art. 27 ustawy.

Zgodnie z art. 27 § 1 pkt 1-14 u.p.e.a. tytuł wykonawczy zawiera:

1) oznaczenie wierzyciela;

1a) oznaczenie organu albo organów, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług (Dz. U. z 2018 r. poz. 2206);

2) wskazanie imienia i nazwiska lub firmy zobowiązanego i jego adresu, a także NIP lub numeru PESEL, jeżeli zobowiązany taki numer posiada;

3) treść podlegającego egzekucji obowiązku, podstawę prawną tego obowiązku oraz stwierdzenie, że obowiązek jest wymagalny, a w przypadku egzekucji należności pieniężnej - także określenie jej wysokości, terminu, od którego nalicza się odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie, oraz rodzaju i stawki tych odsetek;

4) wskazanie zabezpieczenia należności pieniężnej hipoteką przymusową albo przez ustanowienie zastawu skarbowego lub rejestrowego lub zastawu nieujawnionego w żadnym rejestrze, ze wskazaniem terminów powstania tych zabezpieczeń;

5) wskazanie podstawy prawnej pierwszeństwa zaspokojenia należności pieniężnej, jeżeli należność korzysta z tego prawa i prawo to nie wynika z zabezpieczenia należności pieniężnej;

6) wskazanie podstawy prawnej prowadzenia egzekucji administracyjnej;

7) datę wystawienia tytułu, podpis, imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe osoby upoważnionej do działania w imieniu wierzyciela;

8) pouczenie zobowiązanego o skutkach niezawiadomienia organu egzekucyjnego o zmianie miejsca pobytu;

9) pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego;

10) klauzulę organu egzekucyjnego o skierowaniu tytułu do egzekucji administracyjnej;

11) wskazanie środków egzekucyjnych stosowanych w egzekucji należności pieniężnych;

12) datę doręczenia upomnienia, a jeżeli doręczenie upomnienia nie było wymagane, podstawę prawną braku tego obowiązku;

13) datę doręczenia zobowiązanemu powiadomienia o wniosku o egzekucję administracyjnej kary pieniężnej lub grzywny administracyjnej, o którym mowa w art. 18 ust. 1 ustawy, o której mowa w pkt 1a;

14) datę, do której można prowadzić egzekucję należności pieniężnej, o której mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g.

Tytuły Wykonawcze nr [...], [...], [...] z [...] r. zawierają wszystkie wskazane wyżej elementy, w tym w rubryce A dane zobowiązanego, w rubryce E dane dotyczące należności pieniężnych, w rubryce F oznaczenie i wniosek wierzyciela, w rubryce I oznaczenie i klauzulę organu egzekucyjnego. Czyni to zarzuty skargi w w/w zakresie nietrafnymi.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) skargę oddalił.