Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 913/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2022-08-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 7 ust. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2015 poz 541
law: Ustawa z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw.
article: art. 130, art. 136
journal: Dz.U. 2017 poz 1260
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jednoloty
article: art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędzia WSA Jolanta Sudoł, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 11 sierpnia 2022 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 6 sierpnia 2021 r., nr SKO.474.57.2021 w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 24 czerwca 2021 r. (nr KM.5430.7.1.11.2021-II) Starosta Słupski -działając na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r., poz. 53 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2021 r., poz. 735 - dalej jako: "k.p.a.") - orzekł o zatrzymaniu R. K. (zwanemu dalej także "stroną" lub "skarżącym") prawa jazdy kategorii "B", nr [...], druk nr: [...], wydanemu dnia 26 września 2001 r. przez Starostę Słupskiego.

W uzasadnieniu decyzji organ w pierwszej kolejności przedstawił przebieg postepowania, wskazując w tym zakresie, że w dniu 12 kwietnia 2019 r. do Starostwa Powiatowego w Słupsku wpłynął wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w G., datowany na dzień 8 kwietnia 2019 r. o skierowanie R. K. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami, w związku z przekroczeniem liczby 29 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego.

W związku z powyższym pismem z dnia 19 kwietnia 2019 r. organ powiadomił stronę o wszczętym postępowaniu administracyjnym w sprawie zatrzymania prawa jazdy, informując o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Strona nie wniosła uwag.

Decyzją z dnia 10 maja 2019 r. Starosta Słupski orzekł o zatrzymaniu stronie prawa jazdy kategorii "B".

W dniu 16 września 2020 r. R. K., reprezentowany przez pełnomocnika, złożył odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku, w którym wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Słupsku postanowieniem z dnia 20 listopada 2020 r. (nr SKO.474.57.2020) odmówiło przywrócenia terminu do złożenia odwołania i stwierdziło niedopuszczalność odwołania, jednakże z uwagi na nieprawidłowości w doręczeniu stronie ww. decyzji nakazało organowi I instancji podjąć prawidłowe czynności w sprawie i skutecznie doręczyć decyzję.

Zgodnie z postanowieniem Kolegium ponownie wysłano decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy kategorii "B" do pełnomocnika R. K.

W dniu 23 grudnia 2020 r. pełnomocnik strony wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku.

Decyzją z dnia 29 stycznia 2021 r. (nr SKO.474.1.2021) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Słupsku uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia, nakazując ustalenie miejsca zamieszkania strony (w konsekwencji właściwości miejscowej organu) oraz sprawdzenie prawidłowości podstawy naliczenia punktów karnych.

Pismem z dnia 11 lutego 2021 r. organ zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. o zajęcie stanowiska w powyższej sprawie. W odpowiedzi uzyskanej w dniu 1 czerwca 2021 r. Policja podrzymała prawidłowość naliczenia punktów karnych, uznając wniosek za aktualny i zasadny. Ponadto w dniu 2 marca 2021 r. wpłynęło pismo pełnomocnika o miejscu zamieszkania strony.

W dniu 9 czerwca 2021 r. organ powiadomił pełnomocnika strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz zgłoszenia ewentualnych uwag i wniosków, które nie zostały wniesione.

W tej sytuacji Starosta Słupski w dniu 24 czerwca 2021 r. orzekł o zatrzymaniu stronie prawa jazdy kategorii "B", wskazując że zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy o zmianie ustawy - Kodeks karny i niektórych innych ustaw, w przypadku przekroczenia przez kierowcę dopuszczalnej liczby punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego - a podstawa skierowania na egzamin sprawdzający kwalifikacje została podtrzymana - starosta zobowiązany jest do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy.

Strona złożyła odwołanie od powyższej decyzji Starosty Słupskiego, zarzucając organowi błędne ustalenie w sprawie liczby punktów karnych za wykroczenia drogowe jakie na dzień 24 czerwca 2021 r. zgromadził. Nadto wskazała, że rozporządzenie z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego aktualnie nie obowiązuje, nie obowiązywało również w dacie rzekomego popełnienia przez niego wykroczeń drogowych. Według przedmiotowego rozporządzenia organ prowadzący ewidencję miał obowiązek usunięcia z ewidencji wpisu w sytuacji, gdy nastąpiło zatarcie ukarania. Stanowi o tym § 5 ust. 2 ww. rozporządzenia. Przedawnienie wykroczeń jest opisane w art. 46 § 1 Kodeksu wykroczeń. Uregulowano w nim, że jest to okres 2-letni. Okres ten zakończył się w dniu 4 kwietnia 2021 r. Staroście przekazano więc nieaktualny na dzień 1 czerwca 2021 r. stan rejestru.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Słupsku, po rozpatrzeniu odwołania strony, decyzją z dnia 6 sierpnia 2021 r. (nr SKO.474.57.2021) – na podstawie art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j: Dz. U. z 2018 r., poz. 570 ze zm.), art. 127 § 2 w zw. z art. 17 pkt 1 oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks Karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 541) - utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że w rozpatrywanej sprawie - w oparciu o zebrany materiał dowodowy - bezspornym jest, że podstawę sformułowania wniosku właściwego organu, który inicjował postępowanie w niniejszej sprawie, stanowiło ustalenie, że skarżący w okresie roku do 10 maja 2019 r. przekroczył limit 24 punktów karnych za naruszenia przepisów ruchu drogowego.

Komendant Wojewódzki Policji w G. w piśmie z dnia 3 czerwca 2021 r. (nr [...]) podtrzymał zasadność ww. wniosku wyjaśniając, że nie ma podstaw do kwestionowania naliczenia punktów karnych stanowiących podstawę przeprowadzenia niniejszego postępowania. Z przywołanego pisma wynika, że naliczenie punktów karnych w większości wiązało się z wykroczeniami popełnionymi w tym samym czasie i miejscu, co skutkowało przekroczeniem dopuszczalnego limitu punktów karnych.

Zgłaszane zatem w odwołaniu zarzuty, co do prawidłowości ustaleń faktycznych i prawnych nie są zasadne. Odpowiadając na wątpliwości strony Kolegium wyjaśniło, że użyte w przepisie art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015r. o zmianie ustawy - Kodeks Karny, sformułowanie ".starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego" nie pozostawia wątpliwości, że rozstrzygnięcia wydane w oparciu o ten przepis stanowią decyzje związane, tj. zobowiązują właściwy organ do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Z woli ustawodawcy organ opiera swoje rozstrzygnięcie na przekazanej mu informacji, która ma charakter dokumentu urzędowego, stanowiącego dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone.

Powyższe stwierdzenie wynika też wprost z ww. wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. Tylko ten organ jest uprawniony do dokonywania wpisu przypisanych kierowcy punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, jak i do ich usuwania. Tym samym kwestie związane ze sposobem naliczania punktów i ich ilością, czy też podnoszonym zatarciem (usunięciem punktów karnych z ewidencji) nie podlegają badaniu przez starostę, a pozostawione są organowi prowadzącemu ewidencję, tj. komendantowi wojewódzkiemu Policji.

Odnosząc się zatem do pozostałych zarzutów odwołania, w tym dotyczącego niewłaściwego zastosowania ww. przepisów, Kolegium wskazało, że zatarcie ukarania za wykroczenie drogowe, które następuje po dacie wystąpienia przez komendanta wojewódzkiego Policji z wnioskiem o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, zatrzymanie prawa jazdy i skierowanie na badania psychologiczne, nie podważa skuteczności takiego wniosku (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 29 września 2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 1829/19).

W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku, R. K. wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania, zarzucając:

1/ naruszenie przepisów postępowania, mające istotne znaczenie dla sprawy, tj.:

a/ art. 6 i art. 7 k.p.a. poprzez naruszenie zasady praworządności i wskazanie w decyzji pierwotnej błędnego numeru dziennika ustaw, co nie pozwala ustalić na podstawie jakiego przepisu prawnego została wydana decyzja, a w szczególności jakie brzmienie tego przepisu zostało przyjęte przez organ przy wydawaniu decyzji;

b/ art. 6 i art. 7 k.p.a. poprzez naruszenie zasady praworządności i oparcie decyzji organu II instancji na przepisie art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks Karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 541), odsyłającym do uchylonego w dniu 4 czerwca 2018 r. - art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (t.j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm.), co nie pozwala ustalić na podstawie jakich dokumentów oraz wystawionych przez jaki organ, starosta powinien wydać ww. decyzję;

2/ naruszenie prawa materialnego poprzez oparcie decyzji na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks Karny oraz niektórych innych ustaw, odsyłającym do uchylonego w dniu 4 czerwca 2018 r. - art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, co nie pozwala ustalić na podstawie jakich dokumentów oraz wystawionych przez jaki organ, starosta powinien wydać ww. decyzję.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że pierwotna decyzja Starosty Słupskiego została oparta na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks Karny oraz niektórych innych ustaw. Tymczasem oznaczenie Dz. U. z 2021 r., poz. 53 ze zm. odnosi się do obwieszczenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 listopada 2020 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Kodeks karny wykonawczy. W tym akcie prawnym brak jest jednostki redakcyjnej oznaczonej - art. 7 ust. 1 pkt 5. W konsekwencji nie sposób ustalić na podstawie jakiego przepisu prawnego została wydana decyzja, a w szczególności jakie brzmienie tego przepisu zostało przyjęte przez organ przy wydawaniu decyzji.

Z kolei Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Słupsku w dniu 6 sierpnia 2021 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, wskazując - jako podstawę prawną - art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks Karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 541). Zgodnie z brzmieniem tego przepisu: "Starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustaw wymienionej w art. 4". Przepis art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks Karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 541), odsyła do art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.). Przepisy odsyłające zawierają zwrot odsyłający do innych aktualnie obowiązujących przepisów. Zgodnie z brzmieniem art. 130 ust. 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym: "Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji". Jednak co istotne art. 130 ustawy - Prawo o ruchu drogowym został uchylony przez art. 125 pkt 13 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. Nr 30, poz. 151) z dniem 4 czerwca 2018 r.

Podkreślić należy, że przedmiotowe postępowanie zostało zainicjowane na podstawie wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. z dnia 8 kwietnia 2019 r.

W związku z powyższym nie sposób zgodzić się z twierdzeniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego Słupsku, które wskazało że: "organ opiera swoje rozstrzygnięcie na przekazanej mu informacji, która ma charakter dokumentu urzędowego, stanowiącego dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone". Przepis art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks Karny oraz niektórych innych ustaw, odsyła do uchylonego art. 130 ust. 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym, co nie pozwala w pełni zrekonstruować normy prawnej. W konsekwencji nie sposób ustalić na podstawie jakich dokumentów oraz wystawionych przez jaki organ, starosta powinien przedmiotową decyzję wydać.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Słupsku wniosło o oddalenie skargi oraz rozpatrzenie jej w trybie uproszczonym, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Na mocy art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 329 - dalej w skrócie jako: "p.p.s.a.") uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa (pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że niniejsza skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Zgodnie bowiem z art. 119 pkt 2 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie spawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażądała przeprowadzenia rozprawy. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie spełnione zostały przesłanki, o których mowa w art. 119 pkt 2 p.p.s.a.

W wyniku przeprowadzonej kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd nie stwierdził naruszeń prawa, które uzasadniałyby wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Postępowanie w sprawie zostało przeprowadzone przez organy z zachowaniem przepisów prawa procesowego, a - wbrew twierdzeniom zawartym w skardze -rozstrzygnięciu podjętemu w zaskarżonej decyzji nie można skutecznie postawić zarzutu wydania go z naruszeniem przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, dlatego Sąd uznał, że złożona skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem skargi strona skarżąca uczyniła decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku utrzymującą w mocy decyzję Starosty Słupskiego orzekającą o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy kategorii "B" w związku z otrzymaniem przez skarżącego w okresie od dnia 30 grudnia 2018 r. do dnia 4 kwietnia 2019 r. łącznie 29 punktów na skutek popełnienia wykroczeń w ruchu drogowym.

Jako materialnoprawną podstawę wydania zaskarżanych decyzji wskazano przepis art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 541 ze zm. – dalej zwanej także "ustawą", "ustawą zmieniającą z dnia 20 marca 2015 r."). W tym miejscu, jakkolwiek należy przyznać rację stronie skarżącej, iż przywołany w podstawie prawnej pierwszoinstancyjnej decyzji publikator powołanej ustawy został nieprawidłowo wskazany, to jednak nie sposób przyjąć, że wskazana wadliwość miała wpływ na wynik sprawy, a w szczególności, że skarżący, reprezentowany w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym przez profesjonalnego pełnomocnika, nie mógł ustalić, na podstawie jakiego przepisu prawnego została wydana decyzja i jakie brzmienie tego przepisu zostało przyjęte przez organ przy wydawaniu decyzji. Zgodnie z treścią art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy, w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonych decyzji organów obu instancji, do dnia wskazanego w komunikacie, który minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej, określającego termin wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa rozdziale 15 ustawy zmienianej w art. 5 (tj. ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami – przyp. WSA) starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 4 (tj. ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym – przyp. WSA). W myśl wymienionego w cytowanym przepisie art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1260 ze zm. – dalej jako "p.r.d."), Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, a określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji. Przepis art. 130 p.r.d. został uchylony na mocy art. 125 pkt 13 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2011 r., poz. 151) z dniem 4 czerwca 2018 r. Jednocześnie jednak w tym samym dniu, tj. w dniu 4 czerwca 2018 r., wszedł w życie przepis art. 16 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 957), wyłączający uchylenie art. 130 p.r.d. przewidziane w art. 125 pkt 13 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami. Artykuł 16 ust. 1 ustawy zmieniającej stanowi bowiem, że przepis art. 130 ustawy zmienianej w art. 1 (ustawy p.r.d.), w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa w art. 130 ustawy zmienianej w art. 1 (ustawy p.r.d.). Przepis art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. stanowi, że Minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie.

Do dnia orzekania przez organy w niniejszej sprawie Minister Cyfryzacji nie określił terminu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach.

Nadto, zgodnie z art. 136 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 1212 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonych decyzji, w przypadku gdy naruszenia przepisów ruchu drogowego popełnione przed dniem określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 957), skutkowały przekroczeniem liczby 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego, a w przypadku kierowców, którzy dopuścili się tych naruszeń w okresie jednego roku od wydania po raz pierwszy prawa jazdy – liczby 20 punktów, stosuje się tryb postępowania oraz skutki według stanu prawnego na dzień popełnienia naruszenia powodującego przekroczenie dopuszczalnej liczby punktów. W tym celu Policja może przetwarzać dane zgromadzone w trybie art. 130 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.

Ostatnie wykroczenie skutkujące przekroczeniem 24 punktów karnych według informacji zawartych we wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 8 kwietnia 2019 r. (potwierdzonych w piśmie Komendanta Policji z dnia 1 czerwca 2021 r.) skarżący popełnił w dniu 4 kwietnia 2019 r., zatem na ten dzień należy stosować tryb postępowania oraz skutki prawne powodujące przekroczenie dopuszczalnej liczby punktów. Ponieważ komunikat o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw do chwili obecnej nie został wydany, zastosowanie znajduje tryb przewidziany w art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy zmieniającej z dnia 20 marca 2015 r., jak i unormowanie art. 130 p.r.d.

Reasumując Sąd pragnie wskazać, że dla oceny obwiązywania przepisu art. 130 p.r.d. niezbędna była znajomość więcej niż jednej normy. Ustawodawca uzależnił bowiem uchylenie mocy obowiązującej przepisu art. 130 p.r.d. od wprowadzenia nowego systemu ewidencji kierowców. Do tego czasu ustawodawca uznał jednak za niezbędne stosowanie dotychczasowej regulacji.

Oceniając legalność wydanych decyzji zaznaczenia wymaga także, że nie budzi wątpliwości stanowisko orzekających w sprawie organów, iż w postępowaniu o zatrzymanie prawa jazdy nie bada się, czy organy kontroli ruchu drogowego dokonały właściwej kwalifikacji zachowań kierowcy, ani też czy stwierdzonym naruszeniom przepisów ruchu drogowego przypisano w ewidencji kierowców naruszających przepisy właściwą liczbę punktów. Przypisywanie punktów karnych w ewidencji prowadzonej na podstawie art. 130 ust. 1 p.r.d. należy do organów Policji. Organy orzekające o zatrzymaniu prawa jazdy nie są uprawnione do weryfikacji prawidłowości ich naliczenia. Starosta ani samorządowe kolegium odwoławcze, prowadząc postępowanie w sprawie dotyczącej uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi, nie mają kompetencji do samodzielnego ustalania ilości punktów przypisanych kierowcy, ze względu na naruszenie przez niego przepisów ruchu drogowego. Starosta rozpatrujący wniosek organu Policji jest bowiem związany danymi zawartymi w ewidencji. W orzecznictwie ugruntował się już pogląd, że odrębność sprawy prowadzenia ewidencji od sprawy wszczętej wnioskiem organów Policji o skierowanie kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji powoduje, że kwestia zmiany w ewidencji ilości przypisanych punktów nie może być rozpatrywana ani w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez starostę, ani w postępowaniu odwoławczym przed samorządowym kolegium odwoławczym, ani też w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w toku którego kontroli podlega decyzja wydana na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b/ p.r.d. (por. wyrok NSA z dnia 21 marca 2017 r., sygn. akt I OSK 1335/15). Odnosi się to w pełni do postępowań prowadzonych w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy z powodu przekroczenia ilości 24 punktów przypisanych kierowcy, ze względu na naruszenie przez niego przepisów ruchu drogowego i wydawanych, kończących takie postępowania decyzji.

Podkreślenia w niniejszej sprawie raz jeszcze wymaga, że w związku z sygnalizowanymi organowi przez skarżącego wątpliwościami, w dniu 11 lutego 2019 r. Starosta Słupski wystąpił do Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. z wnioskiem o zajęcie stanowiska w sprawie naliczonych skarżącemu punktów karnych, a zatem organ dążył do wyjaśnienia zaistniałych na tym tle wątpliwości. Natomiast uzyskane w następstwie tego wystąpienia ostateczne stanowisko Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. z dnia 1 czerwca 2021 r., podtrzymujące otrzymanie przez skarżącego w ww. okresie 29 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, było dla organów wiążące.

Wyjaśnić należy także, że zawarty w art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy zmieniającej z dnia 20 marca 2015 r zwrot "wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy" wyraźnie wskazuje, że rozstrzygnięcie wydane na podstawie tego przepisu ma charakter związany. W sytuacji zatem, gdy kierowca przekroczy liczbę 24 punktów za naruszenie przepisów o ruchu drogowym organ administracji publicznej jest zobowiązany do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Tylko organy Policji, jako właściwe do prowadzenia ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego i przypisywania określonemu naruszeniu odpowiedniej liczby punktów – jak to zostało już powyżej podkreślone – są władne do korygowania tych punktów. Organy administracji wydające decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy nie mają kompetencji do korygowania liczby punktów. Działają one na wniosek Policji i są związane wpisem w ewidencji kierowców, zatem liczbą punktów podanych przez Komendanta Wojewódzkiego Policji, który z wnioskiem występuje.

Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu, w okolicznościach rozpoznawanej sprawy organy podjęły wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz zebrały niezbędny materiał dowodowy, a następnie prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego.

Uznawszy zatem zarzuty podniesione w skardze za niezasadne, jak i nie znajdując podstaw do stwierdzenia z urzędu, że wydane w sprawie decyzje naruszają prawo (zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku – na podstawie art. 151 p.p.s.a. – orzekł, jak w sentencji.

Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).