Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 205/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2010-06-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2010 r., w Wydziale I Finansowym na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi S. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) stycznia 2010 r., nr (...) w przedmiocie zawieszenia postępowania, w związku z wnioskiem skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym - postanawia - oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 4 maja 2010 r. skarżący S. Ł. wystąpił do Sądu o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego , w przedmiocie zawieszenia postępowania. We wniosku tym podał, że wspólnie z żoną prowadzi gospodarstwo domowe, zaś ich źródło utrzymania stanowią pobierane przez nich świadczenia emerytalne w wysokości: 1506 zł i 1285 zł miesięcznie. Odnośnie posiadanego majątku skarżący zadeklarował: dom o powierzchni 150 m2, mieszkanie o powierzchni 83 m2 oraz nieruchomość rolną o powierzchni 0,94 ha.

W uzasadnieniu złożonego wniosku przytoczono natomiast obszernie argumenty o charakterze merytorycznym, odnoszące się do zaskarżonego aktu oraz kwestii związanych z prowadzonym w tym przedmiocie postępowaniem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Z treści art. 246 § 1 pkt 1, w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.). wynika, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym – o co wnosi skarżący – następuje, gdy wykaże on, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obowiązek wykazania tych okoliczności obciąża stronę o wnioskującą o przyznanie prawa pomocy.

W okolicznościach przedmiotowej sprawy skarżący złożył, spełniające wymagania formalne, oświadczenie o swojej sytuacji rodzinnej i majątkowej, a także o wysokości uzyskiwanych dochodów, jednakże na podstawie przedstawionych przez niego informacji nie sposób stwierdzić, że spełnia on przesłanki przyznania mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Przyznanie bowiem tego prawa w zakresie całkowitym następuje jedynie w sytuacjach wyjątkowych, to znaczy takich, w których osoba ubiegająca się o nie żyje w ubóstwie. Nie można tego tymczasem powiedzieć o skarżącym, albowiem wysokość dochodów uzyskiwanych w jego gospodarstwie domowym, jak również zgromadzone przez osoby w nim pozostające zasoby majątkowe świadczą raczej o tym, że ich warunki bytowe, w tym również skarżącego, są dobre.

W ocenie Sądu skarżący nie spełnia również przesłanek przyznania mu prawa pomocy w zakresie częściowym, gdyż z przedstawionych we wniosku danych nie sposób wywnioskować, że nie ma on dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Mając więc na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia, o oddaleniu wniosku.