Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 845/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2020-01-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6324 Rodzina   zastępcza,  pomoc na usamodzielnienie dla wychowanka rodziny zastępczej
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 4 i 8, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 65 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. M. na czynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie przekazania według właściwości żądania uzupełnienia decyzji postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 31 maja 2019 r. nr [...], Dyrektor Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie ustalił od A. K. i I. M. solidarnie opłatę za pobyt syna K. w pieczy zastępczej za okres od dnia 1 grudnia 2018 r. do dnia 30 listopada 2019 r.

I. M. oraz A. K. pismem z dnia 1 sierpnia 2019 r. wnieśli o stwierdzenie nieważności ww. decyzji. Następnie w dniu 5 września 2019 r. złożyli odwołanie od tej decyzji wyjaśniając w nim, że pismo z dnia 1 sierpnia 2019 r. mylnie nazwali wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji, bowiem faktycznie domagali się uzupełnienia decyzji w trybie art. 111 k.p.a.

Pismem z dnia 14 listopada 2019 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, powołując art. 65 § 1 w zw. z art. 111 § 1 i 1 b k.p.a., przekazało według właściwości organowi pierwszej instancji sprawę żądania uzupełnienia opisanej na wstępie decyzji , błędnie nazwanego wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji.

I. M. wniósł skargę na powyższą czynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wskazując jako jej podstawę art. 3 § 2 pkt 4 i 8 p.p.s.a. i domagając się, na podstawie art. 146 p.p.s.a., stwierdzenia jej niezgodności z prawem i bezskuteczności, jako podjętej z naruszeniem art. 6 i art. 15 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), dalej jako "p.p.s.a.", sąd orzeka w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (§ 2a) i w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).

Będąca przedmiotem skargi czynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 listopada 2019 r. nie mieści się we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Brak też jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną.

Zgodnie z art. 65 § 1 k.p.a. jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie.

Należy zgodzić się ze stanowiskiem organu odwoławczego, wyrażonym w odpowiedzi na skargę, że przekazanie podania organowi właściwemu nie wymaga wydania decyzji administracyjnej, postanowienia czy też innego aktu z zakresu administracji publicznej. Przekazanie takie stanowi czynność materialno -techniczną, nie mieszczącą się w katalogu aktów i czynności, o których mowa w art. 3 p.p.s.a. W szczególności czynność taka nie ma cech czynności , o jakiej mowa w przywołanym w skardze art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., bowiem nie rozstrzyga o uprawnieniach bądź obowiązkach wynikających z przepisów prawa. Tym samym nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego ( por. postanowienie NSA z dnia 18 stycznia 2012 r. sygn. akt I OSK 38/12, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

W niniejszej sprawie nie ma również zastosowania przywołany w skardze art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., bowiem dotyczy on bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku , na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę odrzucił.