Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 776/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2012-10-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Oddalono wniosek o sprostowanie postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1 i par. 2 w zw. z art. 166 P.p.s.a., art.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 5 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. C. o sprostowanie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 3 września 2012 r. odrzucającego skargę kasacyjną w sprawie ze skargi J. C. na Radę Miejską w przedmiocie usunięcia naruszenia prawa p o s t a n a w i a oddalić wniosek o sprostowanie postanowienia z dnia 3 września 2012 r.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 3 września 2012 r., o sygn. akt II SA/Sz 776/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną J. C., wniesioną od postanowienia Sądu z dnia [...] o odrzuceniu skargi powszechnej na Radę Miejską przedmiocie usunięcia naruszenia prawa.

Odpis postanowienia Sądu z dnia wraz uzasadnieniem oraz pouczeniem o przysługującym zażaleniu, od tego orzeczenia, które powinno być dodatkowo sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika, doręczono skarżącemu w dniu [...] (k. 51 akt sądowych).

Pismem z dnia [...] J. C. zwrócił się do Sądu m.in. o "pilne sprostowanie postanowienia z dn. [...] - gdyż skarżący w tejże sprawie nie składał żadnej skargi kasacyjnej".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej w dalszej części "P.p.s.a.", Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 166 P.p.s.a.).

W świetle oświadczenia, sformułowanego przez J. C. w piśmie z dnia[...] "o sprostowanie postanowienia Sądu z dn. [...] przyjąć należy, że intencją strony było rozpatrzenie pisma, w sposób określony w art. 156 § 1 P.p.s.a.

Wyjaśnić należy, że zastosowanie instytucji sprostowania orzeczenia, związane jest z dostrzeżonymi przez stronę lub sąd z urzędu, oczywistymi niedokładnościami. Sprostowanie obejmuje właściwe oznaczenie stron, czy też dokładne wymienienie podmiotów. Błąd pisarski to widoczny, wbrew zamierzeniom, niewłaściwie użyty wyraz, widocznie mylna pisownia. Z kolei błąd rachunkowy, to błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych. Natomiast ,,inna oczywista pomyłka" jest swym charakterem zbliżona do niedokładności błędu pisarskiego i rachunkowego (por. postanowienie NSA z dnia 27 września 2011 r., sygn. akt I FSK 1208/10, opubl. w Lex nr 948811).

Nie może być zmienione w drodze sprostowania, orzeczenie co do istoty sprawy. Niedopuszczalność sprostowania prowadząca do zmiany rozstrzygnięcia odnosi się zarówno do zmiany pod względem podmiotowym, jak i pod względem przedmiotowym (por. postanowienie NSA z dnia 1 września 2011 r., sygn. akt I OZ 612/11, opubl. w LEX nr 965930).

Argumentacja J. C., nie wskazuje na wystąpienie sytuacji, uzasadniającej sprostowanie postanowienia Sądu, gdyż opiera się na kwestionowaniu kluczowych ustaleń, przyjętych w tym orzeczeniu, na podstawie których odrzucono skargę kasacyjną. Jak wynika z jednolitego stanowiska orzecznictwa i doktryny, sprostowanie oczywistych omyłek pisarskich nie może prowadzić to zakwestionowania ustalonego przez sąd w uzasadnieniu orzeczenia, stanu faktycznego (por. postanowienie NSA z dnia 22 lipca 2011 r., sygn. akt II OZ 637/11, opubl. w Lex nr 1083861).

Wywody J. C. mogły być skutecznie podniesione, ale jedynie poprzez wniesienie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej.

W konkluzji przyjąć należy, że analiza postanowienia Sądu z dnia [...] oraz brak powołania przez wnioskodawcę zgodnej z przepisem przesłanki sprostowania, określonej w art. 156 P.p.s.a. doprowadziła do stwierdzenia niezasadności żądania wnioskodawcy oraz do stwierdzenia braku błędów pisarskich lub rachunkowych, a także innych oczywistych omyłek, wymagających sprostowania.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w związku z art. 166 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec, jak na wstępie.