Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 157/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-04-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178, art. 218
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: par. 1 pkt 4.
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 11 lutego 2013 r., sygn. akt I SA/Op 226/12 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skarg J. Z. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 2 maja 2011 r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

1. Postanowieniem z dnia 11 lutego 2013 r., I SA/Op 226/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę kasacyjną J. Z. (powoływanego dalej jako "Skarżący") od wyroku WSA w Opolu z dnia 9 października 2012 r., I SA/Op 226/12, oddalającego skargę Skarżącego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 2 maja 2011 r., nr [...], w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 178 w związku z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: p.p.s.a.). Postanowienie jest dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/.

2. Przebieg postępowania przed Sądem pierwszej instancji:

2.1. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie WSA w Opolu podał, że ww. wyrokiem z dnia 9 października 2012 r., I SA/Op 226/12, tenże Sąd oddalił skargę Skarżącego na ww. decyzję Dyrektora IS. Od powyższego wyroku Skarżący (reprezentowany przez pełnomocnika – doradcę podatkowego - wniósł w ustawowym terminie skargę kasacyjną uiszczając przy tym wpis w wysokości 750 zł.

2.2. Zarządzeniem Przewodniczącego I Wydziału WSA w Opolu z dnia 15 stycznia 2013 r. Skarżący został wezwany do uzupełnienia wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 250 zł – zgodnie z treścią § 3 w zw. z § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.; dalej jako: rozporządzenie RM). Dla dokonania tej czynności wyznaczono siedmiodniowy termin, informując, że jego niedochowanie będzie skutkowało odrzuceniem skargi kasacyjnej.

2.3. Odpis ww. zarządzenia doręczono na adres pełnomocnika Skarżącego w dniu 21 stycznia 2013 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma. Termin do uzupełnienia wpisu od skargi kasacyjnej upływał zatem w dniu 28 stycznia 2013 r. W terminie ustawowym wpis nie został jednak uiszczony.

3. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu (Sądu pierwszej instancji):

3.1. Odrzucając skargę kasacyjną, WSA w Opolu stwierdził, że wniesienie skargi kasacyjnej wywołuje skutek w postaci wszczęcia sądowoadministracyjnego postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, jeśli dojdzie do łącznego spełnienia ustawowych warunków zawartych w p.p.s.a. mianowicie: (1) skarga musi być wniesiona w przepisanym terminie, (2) skargę wniósł uprawniony podmiot, (3) skargę sporządził adwokat, radca prawny, względnie inna uprawniona osoba, (4) zostały zachowane wskazane wymagania formalnoprawne i konstrukcyjne, (5) skarga została należycie opłacona (por. postanowienia NSA: z dnia 12 lipca 2006 r., II FSK 941/05 i z dnia 7 lipca 2009 r., II GSK 509/09, publik. na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Niespełnienie któregokolwiek z powyższych warunków czyni skargę kasacyjną niedopuszczalną, a w konsekwencji powoduje jej odrzucenie.

3.2. W rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna została sporządzona i wniesiona w imieniu Skarżącego przez jego pełnomocnika – doradcę podatkowego, który uiścił od niej wpis w wysokości 750 zł. Nadmienić przy tym należy, że wielkość wpisu od skargi w sprawie, na podstawie § 1 pkt 4 rozporządzenia RM została określona jako wpis stosunkowy w kwocie 2.000 zł. Z kolei w myśl § 3 wskazanego rozporządzenia RM wpis od skargi kasacyjnej oraz skargi o wznowienie postępowania wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł.

W związku z powyższym kwota wpisu należnego w sprawie od skargi kasacyjnej, jaką Skarżący zobowiązany był uiścić, wynosiła 1.000 zł. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia wpisu od skargi kasacyjnej został doręczony pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 21 stycznia 2013 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął zatem w dniu 28 stycznia 2013 r. W wyznaczonym terminie wpis od skargi kasacyjnej nie został uzupełniony. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Skoro zatem, pomimo wezwania, Skarżący nie uiścił wpisu należnego od skargi kasacyjnej, skarga ta podlegała odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a.

4. Stanowisko Skarżącego w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym:

Wnosząc do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na ww. postanowienie WSA w Opolu Skarżący (reprezentowany przez Pełnomocnika) zaskarżył je w całości i zażądał jego uchylenia. Uzasadniając zażalenie Skarżący stwierdził, że bezsporne w sprawie jest, że jako wysokość przedmiotu sporu wskazał kwotę 49.845 zł. Wysokość wpisu od skargi została wcześniej ustalona zgodnie z treścią § 1 pkt 3 rozporządzenia RM, tj.: 49.845 zł x 0,03 = 1.496 zł. Taki wpis Skarżący uiścił, a WSA w Opolu uznał go za właściwy i rozpoznał skargę. Tym samym taka wartość przedmiotu sporu stanowi część wyroku WSA w Opolu z dnia 9 października 2012 r., I SA/Op 226/12, oddalającego skargę w przedmiotowej sprawie. Taki sposób ustalenia wpisu od skargi jest zgodny z treścią uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2008 r., I FPS 7/07, gdyż w świetle przepisów art. 231 w związku z art. 215 i 216 p.p.s.a., wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi tylko ta część należności pieniężnej, która została zakwestionowana. W przedmiotowej sprawie Skarżący dokładnie wskazał wysokość wartości przedmiotu zaskarżenia, tj. w kwocie 49.845 zł. Dlatego wysokość wpisu stosunkowego powinna być obliczana i została obliczona od wartości podanej przez stronę skarżącą, która odzwierciedlała wartość faktycznego przedmiotu sporu. Tym samym stosownie do treści § 1 pkt 3 rozporządzenia RM wpis od skargi kasacyjnej powinien wynieść połowę uiszczonego wpisu od skargi, tj. 49.845 x 0,03 x 1/2 = 748 zł. Skarżący uiścił wpis w kwocie 750 zł, tj. o dwa zł większy. Natomiast WSA w Opolu zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I tegoż Sądu z dnia 15 stycznia 2013 r. w sposób błędny ustalił, że wpis ten wynosi połowę kwoty 2.000 zł, tj. 1.000 zł i wezwał Skarżącego do uiszczenia dodatkowo 250 zł tytułem brakującej części wpisu od skargi kasacyjnej, której Skarżący nie uiścił.

W analogicznych czterech sprawach o sygn. od II FZ 124 do II FZ 127/12 Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniami z dnia 18 kwietnia 2012 r. uchylił cztery zarządzenia WSA w Opolu o sygn. I SA/Op 101/11, I SA/Op 104/11, I SA/Op 105/11 i I SA/Op 107/11 z powodu wyliczenia przez WSA w Opolu wpisu od skargi kasacyjnej od całości kwoty podatku, zamiast tylko od zaskarżonej części kwoty podatku (spornej kwoty). We wszystkich tych sprawach pełnomocnikiem był pełnomocnik Skarżącego w tej sprawie.

Ponadto, Skarżący podał, że jednocześnie na podstawie art. 273 § 3 w zw. z art. 275 p.p.s.a. złożył do WSA w Opolu wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wydaniem przez tenże Sąd prawomocnego ww. zarządzenia o sygn. akt I SA/Op 226/12 zł z dnia 15 stycznia 2013 r. o wezwaniu do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej o kwotę 250 zł (tytułem brakującej części wpisu od skargi kasacyjnej), gdyż można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. A tak jest właśnie w rozpatrywanej sprawie. Tym prawomocnym orzeczeniem jest wcześniejsze zarządzenie WSA w Opolu o sygn. I SA/Op 226/12 w przedmiocie ustalenia wpisu od skargi. Dodatkowo Skarżący wskazał też, że częścią wyroku WSA w Opolu z dnia 9 października 2012 r., I SA/Op 226/12, oddalającego skargę w sprawie, jest ustalenie kwoty wpisu od skargi.

5. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5.1. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, a zaskarżone postanowienie WSA w Opolu odpowiada prawu, dlatego zażalenie Skarżącego podlega oddaleniu. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że argumentacja zawarta w zażaleniu całkowicie pomija podanie racji, dla których zasadna byłaby ocena, że zaskarżone postanowienie WSA w Opolu z dnia 11 lutego 2013 r., I SA/Op 226/12, odrzucające skargę kasacyjną Skarżącego jest niezgodne z prawem i jako takie zasługuje na uchylenie. Skarżący (reprezentowany przez pełnomocnika) w uzasadnieniu zażalenia ogranicza się do próby wykazania, że Przewodniczący I Wydziału WSA w Opolu w zarządzeniu z dnia 15 stycznia 2013 r., I SA/Op 226/12, błędnie określił Skarżącemu należny wpis od skargi kasacyjnej.

5.2. Niekwestionowaną przez Skarżącego w rozpoznawanym zażaleniu okolicznością stanu faktycznego jest nieuiszczenie w terminie ustawowym, wskazanym explicite przez WSA w Opolu w ww. zarządzeniu, kwoty 250 zł tytułem uzupełnienia wpisu od skargi kasacyjnej. Skarżący nie kwestionuje: (a) okoliczności wydania ww. zarządzenia Przewodniczącego I Wydziału WSA w Opolu z dnia 15 stycznia 2013 r., I SA/Op 226/12 (k. 227 akt WSA w Opolu), (b) okoliczności doręczenia ww. zarządzenia Pełnomocnikowi (k. 230 akt WSA w Opolu), (c) nieuiszczenia w terminie ustawowym kwoty 250 zł, wskazanej w ww. zarządzeniu jako należna. Tym samym, już na tym etapie oceny zasadności zażalenia Skarżącego możliwe jest stwierdzenie, że prawidłowo WSA w Opolu ocenił ww. elementy stanu faktycznego sprawy i zastosował normę zawartą w art. 178 p.p.s.a.

Zażalenie Skarżącego jest bezzasadne, co potwierdza treść jego uzasadnienia, w którym Skarżący próbuje podważyć merytoryczną prawidłowość ww. zarządzenia Przewodniczącego I Wydziału WSA w Opolu z dnia 15 stycznia 2013 r., I SA/Op 226/12. Jednakże w rozpoznawanej sprawie zażalenie zostało wniesione na postanowienie WSA w Opolu z dnia 11 lutego 2013 r., I SA/Op 226/12, a nie na ww. zarządzenie wzywającego do uzupełnienia wpisu. Pomimo stosownego pouczenia w wezwaniu do uiszczenia kwoty 250 zł o możliwości zaskarżenia do NSA ww. zarządzenia (por. k. 229 akt WSA w Opolu), Skarżący w ustawowym terminie tego nie uczynił. Rozpoznawane zażalenie nie może zatem służyć jako skuteczny środek do podważanie ww. zarządzenia, które jako niezakwestionowane przez Skarżącego w terminie 7 dni od doręczenia ww. wezwania uległo uprawomocnieniu. Uzasadnienie zażalenia Skarżącego jest więc nieadekwatne do jego wniosków, w których Skarżący domaga się uchylenia postanowienia WSA w Opolu z dnia 11 lutego 2013 r., I SA/Op 226/12. Podstawy do takiego uchylenia nie zostały wskazana, a z dokumentów zebranych w aktach sprawy i obrazujących procedowanie w sprawie wyłania się konkluzja, że prawidłowo zaskarżonym postanowieniem WSA w Opolu odrzucił skargę kasacyjną Skarżącego jako nieprawidłowo opłaconą.

5.3. Ponadto, rzetelność sądowego postępowania kontrolnego nakazuje zwrócić uwagę w rozpoznawanej sprawie, że okoliczności, na które powołuje się Skarżący w uzasadnieniu zażalenia nie są zgodne z faktami. W skardze wniesionej do WSA w Opolu Skarżący co prawda wskazał jako wartość przedmiotu zaskarżenia kwotę 49.845 zł, lecz jako przedmiot kontroli sądowej wskazał w całości decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 2 maja 2011 r., nr [...], i zażądał jej uchylenia także w całości. Przewodniczący Wydziału I WSA w Opolu dokonał więc korekty wartości przedmiotu zaskarżenia do kwoty 173.843 zł (do czego był uprawniony na mocy art. 218 p.p.s.a.), co znalazło swoje odzwierciedlenie w zarządzeniu z dnia 6 lipca 2011 r., I SA/Op 284/11, w którym wezwał Skarżącego do uiszczenia kwoty 2.000 zł tytułem wpisu do skargi (k. 65 akt WSA w Opolu). Wysokość wpisu została określona na podstawie § 1 pkt 4 rozporządzenia RM i obliczona od kwoty 173.843 zł. Skarżący zaaprobował powyższą korektę wartości przedmiotu zaskarżenia i sposób naliczenia wpisu od skargi, bowiem nie wniósł zażalenia na ww. zażalenie, a wpis od skargi uiścił w kwocie określonej przez Przewodniczącego Wydziału I WSA w Opolu, a nie jak podano w rozpoznawanym zażaleniu – w kwocie 1.496 zł (por. dowód księgowy – k. 70 akt WSA w Opolu). Okoliczności, na które powołuje się Skarżący w pierwszym akapicie uzasadnienia zażalenia (s. 2) całkowicie odbiegają od rzeczywistego przebiegu zdarzeń i są nieprawdziwe. Tym samym upada cała dalsza argumentacja zażalenia.

5.4. Powołanie się przez Skarżącego na postanowienia NSA z dnia 18 kwietnia 2012 r. o sygn. od II FZ 124/12 do II FZ 127/12 jest całkowicie chybione, bowiem w żadnej z powołanych spraw stroną nie był Skarżący. Nie istnieje więc związek przedmiotowy pomiędzy rozpoznawaną sprawą a wyżej wymienionymi postępowaniami sądowoadministracyjnym. Ponadto, ww. postanowienia NSA nie mogą służyć w sprawie jako subsydiarne, bowiem dotyczą merytorycznie odmiennej sytuacji: rozpoznano nimi zażalenie podatnika na zarządzenia przewodniczącego wydziału wojewódzkiego sądu administracyjnego określające należny wpis od skargi kasacyjnej. Sformułowany przez Skarżącego argument z orzecznictwa NSA potwierdza wyżej zaprezentowaną ocenę, że przy pomocy rozpoznawanego zażalenia Skarżący dąży do podważenia prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I WSA w Opolu z dnia 15 stycznia 2013 r., I SA/Op 226/12, co jest niedopuszczalne w zażaleniu wniesionym do NSA na inne orzeczenie w sprawie, tj. na postanowienie WSA w Opolu z dnia 11 lutego 2013 r., I SA/Op 226/12.

5.5. Konkludując, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Skarżący nie wykazał w rozpoznawanej sprawie, że zaskarżone postanowienie WSA w Opolu nie odpowiada prawu, a ponadto podał okoliczności niezgodne z udokumentowanym w aktach sprawy stanem faktycznym. Stąd Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie jako bezzasadne na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.