Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 267/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-04-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.Z. na niewykonanie wyroku w sprawie II SA/Kr 1763/11 postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 8 lutego 2012 r., sygn. akt II SA/Kr 1763/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargi M.G.-Z. i K.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] września 2011 r. nr [...]w przedmiocie naruszenia stosunków wodnych.

W dniu 23 stycznia 2013 r. K.Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę w której wskazał, że Prezydent Miasta K. nie zastosował się do wytycznych sądu zawartych w uzasadnieniu ww. wyroku.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta K. wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że przedmiotem skargi są uwagi oraz zastrzeżenia co do prowadzonego postępowania.

Zarządzeniem z 6 marca 2013 r. skarżący został wezwany, aby oświadczył w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, czy jego skarga stanowi skargę wniesioną w trybie art. 154 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. Nr 2012 r., poz. 270 ze zm.) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) pod rygorem uznania, że stanowi skargę wniesioną w trybie ww. przepisu.

W odpowiedzi, skarżący przedłożył pismo w którym ponownie zawarł szczegółowe zarzuty pod adresem prowadzonego przez Prezydenta Miasta K. postępowania, kwestionując zakres opinii zleconej biegłemu oraz kwalifikacje powołanego biegłego do jej wykonania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Literalne brzmienie tego przepisu jednoznacznie wskazuje, iż skarga, o której mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a., może być wniesiona tylko w jednym z dwu przypadków, a mianowicie w razie niewykonania przez organ wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność, albo bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. Taka konstrukcja omawianego przepisu wiąże się z pojęciem wykonalności orzeczenia sądu administracyjnego, które jest pojęciem prawnym. A zatem, aby można było mówić o "niewykonaniu wyroku" w rozumieniu art. 154 § 1 p.p.s.a. musi zaistnieć sytuacja, w której sąd zobowiązał organ administracji publicznej do podjęcia określonych działań z zakresu administracji publicznej. I tak, w przypadku niewykonania przez organ wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność zobowiązującym go do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia bądź obowiązku wynikających z przepisów prawa, będzie to sytuacja, w której organ nie wywiązuje się z tego obowiązku. Natomiast w drugim z wymienionych przypadków, będzie to sytuacja, w której organ nie wydał stosownego aktu lub nie dokonał stosownej czynności w powtórnym postępowaniu prowadzonym w wykonaniu wyroku sądu administracyjnego.

Z powyższego wynika, że skarga z art. 154 § 1 p.p.s.a nie może dotyczyć niewykonania wyroku oddalającego skargę, albowiem w takiej sytuacji nie występuje konieczność podjęcia przez organ działań z zakresu administracji publicznej zastrzeżonych prawem do jego właściwości. W tej sytuacji skargę K.Z. należało uznać za niedopuszczalną i jako taką odrzucić.

Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł - jak w sentencji.