Postanowienie NSA, sygn. akt IV SAB 62/93
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 1994-04-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 610  Sprawy komunalizacji mienia
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Prywatyzacja przedsiębiorstw państwowych
Powołane przepisy: article: art. 37 ust. 1-3, art. 38
journal: Dz.U. 1990 nr 51 poz. 298
law: Ustawa z dnia 13 lipca 1990 r. o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych.
article: art. 63
journal: Dz.U. 1991 nr 18 poz. 80
law: Obwieszczenie Ministra Przemysłu z dnia 22 lutego 1991 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 25 września 1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych.
article: art. 1, art. 196, art. 197
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 marca 1980 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
Teza: Zarządzenia i inne akty organu założycielskiego skierowane do przedsiębiorstwa państwowego nie mają charakteru decyzji administracyjnych i nie stosuje się do nich przepisów kodeksu postępowania administracyjnego.

TEZY

Zarządzenia i inne akty organu założycielskiego skierowane do przedsiębiorstwa państwowego nie mają charakteru decyzji administracyjnych i nie stosuje się do nich przepisów kodeksu postępowania administracyjnego.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił na podstawie art. 207 par. 6 w związku z art. 216 par. 5 Kpa skargę "A. -P." Spółki z o. o. w W. na bezczynność Ministra Przemysłu i Handlu w przedmiocie uchylenia zarządzenia w części dotyczącej przekazania składników majątkowych likwidowanego przedsiębiorstwa.


UZASADNIENIE

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego "A. -P." Spółka z o. o. w W. wniosła o zobowiązanie Ministra Przemysłu i Handlu do wydania decyzji w przedmiocie wniosku Spółki z dnia 12 maja 1992 r. o częściowe uchylenie zarządzenia tego organu nr 185/Org/92 z dnia 28 kwietnia 1992 r., zmieniającego zarządzenie nr 9 Ministra Rynku Wewnętrznego z dnia 30 marca 1991 r. w sprawie likwidacji Przedsiębiorstwa Techniczno-Handlowego Motoryzacji "P." w W. w celu jego prywatyzacji. Spółka w skardze podała, że we wniosku zakwestionowała zarządzenie nr 185/Org/92 w tej części, w której zmienia ono postanowienie zarządzenia nr 9 z dnia 30 marca 1991 r. o oddaniu łącznika przy budynku biurowym położonym przy ul. S. nr 23 w W. spółkom osób fizycznych z możliwością wykupu; kwestionowanym zarządzeniem dokonano przekazania tego łącznika podmiotowi nie objętemu procesem prywatyzacji, to jest Przedsiębiorstwu Obrotu Samochodami i Częściami Zamiennymi "P." w W., co naraża skarżącą Spółkę na szkodę.

Z uzasadnienia skargi wynika, że skarżąca skierowała swój wniosek do Ministra Przemysłu i Handlu w dniu 12 maja 1992 r. i do chwili wniesienia skargi, co nastąpiło w dniu 19 sierpnia 1993 r., nie została wydana decyzja w tej sprawie, co uzasadnia złożenie skargi w trybie art. 216 Kpa.

W odpowiedzi na skargę Minister Przemysłu i Handlu wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu swego stanowiska organ ten wyjaśnił, że kwestionowane zarządzenie nr 185/Org/92 z dnia 28 kwietnia 1992 r., zmieniające zarządzenie nr 9 w sprawie likwidacji Przedsiębiorstwa Techniczno-Handlowego Motoryzacji "P.", zostało wydane na podstawie art. 37 ust. 1 i 2 oraz art. 38 ustawy z dnia 13 lipca 1990 r. o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych /Dz.U. nr 51 poz. 298/. Zgodnie z art. 37 ust. 3 tej ustawy w stosunku do treści zarządzenia mógł być złożony sprzeciw w trybie określonym w art. 63 ustawy z dnia 25 września 1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych /Dz.U. 1991 nr 18 poz. 80 ze zm./, który przysługuje jedynie radzie pracowniczej i dyrektorowi przedsiębiorstwa. Właściwy do rozpoznania sprzeciwu jest sąd gospodarczy. Z treści powołanego przepisu wynika, że Spółka z o. o. "A. -P." nie ma legitymacji czynnej do składania wniosku o zmianę kwestionowanego zarządzenia. W związku z tym skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Strona może wnieść skargę do sądu administracyjnego na niewydanie przez właściwy organ decyzji w terminie /art. 216 par. 1 Kpa/ tylko w sprawach, w których decyzja administracyjna może być zaskarżona do tego sądu z powodu jej niezgodności z prawem /art. 196 par. 1 i 2 Kpa/.

Zgodnie z art. 197 Kpa w związku z art. 216 par. 5 Kpa legitymację do wniesienia skargi na bezczynność organu ma strona postępowania administracyjnego, czyli podmiot odpowiadający przesłankom art. 28 Kpa, a więc każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek.

W niniejszej sprawie Spółka z o. o. "A. -P." w W. nie miała legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność Ministra Przemysłu i Handlu jako organu założycielskiego, który w trybie art. 37 ust. 2 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 13 lipca 1990 r. o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych /Dz.U. nr 51 poz. 298 ze zm./ wydał zarządzenie nr 9 z dnia 30 czerwca 1991 r. w sprawie likwidacji Przedsiębiorstwa Techniczno-Handlowego Motoryzacji "P." w W. w celu jego prywatyzacji, a następnie w tym samym trybie wydał zarządzenie nr 185/Org/92 z dnia 28 kwietnia 1992 r. zmieniające częściowo pierwsze zarządzenie w przedmiocie przekazania części majątku innemu przedsiębiorstwu nie objętemu procesem prywatyzacji. Domaganie się przez skarżącą od organu założycielskiego uchylenia tego ostatniego zarządzenia, które w przyszłości mogłoby się okazać niekorzystne dla majątku Spółki, nie znajduje podstaw w obowiązujących przepisach materialnego prawa administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę Minister Przemysłu i Handlu jako organ założycielski likwidowanego przedsiębiorstwa słusznie podnosi, że skarżąca Spółka z o. o. "A. -P." nie była podmiotem postępowania likwidacyjnego. Natomiast od wydanych decyzji /zarządzeń/ dotyczących likwidacji przedsiębiorstwa w celu jego prywatyzacji - zgodnie z art. 37 ust. 3 cytowanej ustawy z dnia 13 lipca 1990 r. - tylko radzie pracowniczej oraz dyrektorowi przedsiębiorstwa przysługuje sprzeciw w trybie określonym w art. 63 ustawy z dnia 25 września 1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych /Dz.U. 1991 nr 18 poz. 80 ze zm./. Organem właściwym do rozpoznania takiego sprzeciwu, w razie jego nieuwzględnienia przez organ założycielski, jest sąd gospodarczy /art. 63 ust. 3 cytowanej ustawy/. W świetle powyższych unormowań brak było podstaw do uznania, że skarżąca Spółka ma legitymację czynną do wniesienia skargi na bezczynność Ministra Przemysłu i Handlu jako organu założycielskiego, od którego oczekuje decyzji w sprawie.

Wbrew stanowisku skarżącej, stosunki prawne łączące przedsiębiorstwo państwowe z organem założycielskim nie mają charakteru stosunków administracyjnoprawnych, ale są zaliczane do stosunków gospodarczoprawnych. Stosunki te są regulowane wyłącznie przez ustawę z dnia 25 września 1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych /Dz.U. 1991 nr 18 poz. 80 ze zm./, a także przez ustawę z dnia 13 lipca 1990 r. o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych /Dz.U. nr 51 poz. 298 ze zm../

Zarządzenia i inne akty skierowane do przedsiębiorstwa państwowego przez organ założycielski nie mają charakteru decyzji administracyjnych i w związku z tym nie stosuje się do nich przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. (...)

Z przytoczonych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 207 par. 6 Kpa w związku z art. 216 par. 5 Kpa orzekł jak w sentencji postanowienia.