Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1357/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-04-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1 i par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Madej po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. L., J. L. i J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę E. L.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 25 lutego 2010 r., sygn. akt II FZ 14/10 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 grudnia 2009 r. wzywające ją do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości [...] zł oraz odrzucił zażalenie, jakie wnieśli w tym zakresie J. L. i J. L., których skarga została już odrzucona postanowieniem z dnia 2 października 2006 r. (to ostatnie postanowienie znajduje się w tomie I akt, k. 25).

W związku z tym na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I

z dnia 19 marca 2010 r. pismem doręczonym w dniu 25 marca 2010 r. skarżącą wezwano do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 17 grudnia 2009 r. do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zawierało pouczenie, że środek zaskarżenia nie przysługuje.

Pomimo tego pouczenia pismem z dnia 28 marca 2010 r. skarżąca – ponownie występując wspólnie z J. L. i J. L. – wniosła kolejne zażalenie.

Wpis od skargi do chwili obecnej nie został uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.) Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata – w tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod odpowiednim rygorem uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż wyznaczony przez Sąd termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie z dniem 1 kwietnia 2010 r. (czwartek) i dlatego na podstawie ostatnio wskazanego przepisu orzeczono jak w sentencji.

Podkreślić przy tym wypada, że bez znaczenia w rozpatrywanym zakresie pozostaje fakt, iż skarżąca w terminie wyznaczonym w wezwaniu, wbrew zawartemu w nim pouczeniu, wniosła kolejne zażalenie. Skorzystała ona już bowiem

z możliwości zaskarżenia zarządzenia w przedmiocie wpisu od skargi, wnosząc zażalenie na zarządzenie z dnia 17 grudnia 2009 r., lecz zażalenie to zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lutego 2010 r., sygn. akt II FZ 14/10. Zarządzenie z dnia 17 grudnia 2009 r. stało się zatem prawomocne i jako takie podlega wykonaniu, co oznacza, iż prawidłowość wskazanego w nim obowiązku skarżącej nie może po raz drugi być badana

w toku kontroli instancyjnej sprawowanej przez Naczelny Sąd Administracyjny.

W konsekwencji istota zarządzenia z dnia 19 marca 2010 r., na podstawie którego skarżącą ponownie wezwano do uiszczenia wpisu od skargi, nie polegała już na określeniu wysokości tej opłaty, ale sprowadzała się jedynie do wykonania prawomocnego zarządzenia podjętego w tym przedmiocie w dniu 17 grudnia 2009 r. Innymi słowy, zarządzenie z dnia 19 marca 2010 r. – co zresztą wynika jednoznacznie z jego treści – miało na celu tylko wezwanie skarżącej do wykonania obowiązku w postaci uiszczenia wpisu określonego w sposób prawomocny, wobec czego nie może ono być uznane za zarządzenie w przedmiocie kosztów sądowych, na które – zgodnie z art. 227 § 1 P.p.s.a. – przysługiwałoby zażalenie (por. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 grudnia 2007 r., sygn. akt II OZ 1237/07 i z dnia 26 września 2008 r., sygn. akt II OZ 985/08). Tym samym złożenie takiego zażalenia przez skarżącą nie może wywrzeć jakiegokolwiek wpływu na bieg terminu wyznaczonego jej ponownie na uiszczenie wpisu od skargi.