Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 372/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-04-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] Sp. z o.o. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 4 lutego 2016 r. sygn. akt II SA/Ol 1429/15 odrzucające skargę [...] Sp. z o.o. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia 24 marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 24 marca 2015 r., Nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził niedopuszczalność zażalenia [...] Sp. z o.o. (Spółka) na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 23 lipca 2014 r. nakładające na Spółkę grzywnę w celu przymuszenia.

Pismem z dnia 12 listopada 2015 r. Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na powyższe postanowienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 4 lutego 2016 r., na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), - dalej p.p.s.a. odrzucił skargę.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 marca 2015 r. zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 25 marca 2015 r., a więc termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 24 kwietnia 2015 r. Tymczasem skarga została wniesiona przez stronę skarżącą w dniu 12 listopada 2015 r. (data sporządzenia pisma), zatem po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia, mimo prawidłowego pouczenia zawartego w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Pismem z dnia 22 lutego 2016 r. Spółka wniosła zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 4 lutego 2016 r. zarzucając naruszenie art. 53 § 2 i art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez nieuwzględnienie, że odrzucona skarga nie dotyczyła zaś naruszenia prawa przez PINB w K. w postanowieniu z dnia 23 lipca 2014 r. polegającego na zastosowaniu środków egzekucyjnych pomimo braku wszczęcia postępowania egzekucyjnego i została wniesiona w terminie 30 dni od daty doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd obowiązany jest odrzucić skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W art. 53 § 1 p.p.s.a. określono zaś, że termin do wniesienia skargi wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

W rozpoznawanej sprawie zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zostało doręczone skarżącej Spółce 25 marca 2015 r., a zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 24 kwietnia 2015 r. Jak trafnie przyjął Sąd I instancji, skarga została wniesiona po upływie terminu.

Odnosząc się natomiast do zażalenia wniesionego przez Spółkę wskazać należy, że w wykonaniu zarządzenia z dnia 8 grudnia 2015 r. skarżąca Spółka została wezwana pismem z dnia 15 grudnia w sprawie o sygn. akt II SA/Ol 1307/15 do sprecyzowania skargi poprzez wskazanie jednoznacznie jej przedmiotu. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Prezes Spółki pismem z dnia jednoznacznie wskazał, że przedmiotem skargi jest postanowienie PINB w K. z dnia 2 listopada 2015 r. (sprawa ta została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Ol 1307/15) jak i zaskarżone w przedmiotowej sprawie postanowienie z dnia 24 marca 2015 r. Oznacza to, iż prawidłowo WSA w Olsztynie uznał, że skarga dotyczy postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 marca 2015 r. a nie naruszenia prawa prze PINB w K. w psotowaniu egzekucyjnym.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.