Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 1995/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-07-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Hasła tematyczne: Wodne prawo
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184, art. 151, art. 145 §1 pkt 1 lit. a i c, art. 153, art. 141 §4, art. 133 §1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 29 ust. 3
journal: Dz.U. 2015 poz 460
law: Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska - Wawrzon Sędziowie Sędzia NSA Paweł Miładowski Sędzia del. WSA Izabela Bąk - Marciniak (spr.) Protokolant starszy asystent sędziego Łukasz Pilip po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2018 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Gminy P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 31 marca 2016 r. sygn. akt II SA/Gl 989/15 w sprawie ze skargi Gminy P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 31 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Gl 989/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę Gminy P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [..] w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom.

Powyższy wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym :

Decyzją z dnia [..] maja 2015 r. nr [...], działając na podstawie art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (tj. Dz. U. 2015, poz. 469), Burmistrz W. nakazał Gminie P. wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom, tj. wykonanie kanalizacji deszczowej w ciągu ulicy W. w K. na odcinku od skrzyżowania z ul. S. do wału rzeki S. oraz na odcinku ul. S. stanowiącej dojazd do posesji I.K., zgodnie z rozwiązaniem technicznym znajdującym się na str. 13-25 projektu budowlano - wykonawczego nr [...], stanowiącego załącznik do pozwolenia na budowę nr [..] z dnia [..] lutego 2015 r., wydanego na wniosek Gminy P. przez Starostę B.

W uzasadnieniu organ I instancji w pierwszej kolejności obszernie zrelacjonował dotychczasowy przebieg postępowania, które toczy się w sprawie zalewania posesji I. K. od 2011 r. Wskazał m.in., iż w dniu [..] lipca 2012 r. wydał decyzję, w której nakazał Gminie P. wykonanie ul. W. i dojazdu do posesji I. K. z nawierzchnią półprzepuszczalną lub przepuszczalną dla wód opadowych. Strony postępowania I.K. oraz M. K. wniosły odwołania, a decyzją z dnia [..] października 2012 r., nr [..] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. uchyliło zaskarżoną decyzję Burmistrza W. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W ocenie Kolegium przy ponownym rozpatrywaniu sprawy Burmistrz W. powinien rozważyć wariant, który kompleksowo rozwiąże problem odwodnienia drogi. Na powyższą decyzję Kolegium skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniósł Wójt Gminy P.

W wyroku z dnia 23 maja 2013 r., sygn. akt. II SA/GI 1473/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, oddalając skargę, zarzucił organowi I instancji, że ograniczył się do analizy rozwiązań zaproponowanych przez biegłych, nie wzięto zaś pod uwagę możliwości odwodnienia ul. W. i ul. S. w K. poprzez podłączenie ich do kanalizacji deszczowej usytuowanej w sąsiedztwie ww. ulic. Ponadto zdaniem Sądu nie ustalono czy wymienione drogi gminne zostały wybudowanie w oparciu o pozwolenie na budowę, a jeśli tak to jakiego rodzaju odwodnienie przewidywał zatwierdzony projekt budowlany. Również nie sprawdzono, czy odwodnienie tych dróg, jeśli było przewidziane w projekcie, to czy zostało zgodnie z nim wykonane. Ww. wyrok uzyskał przymiot prawomocności.

W dniu 20 czerwca 2014 r. do Urzędu Gminy w W. wpłynęło pismo Wójta Gminy P. informujące, że w celu umożliwienia rozwiązania problemu zmiany stanu wody na gruncie przystąpiono do opracowania dokumentacji projektowej przebudowy ul. W. wraz z jej odwodnieniem. W ramach tego projektu przewidziane jest wykonanie w ciągu ul. W. odcinka ok. 60-70 m kanalizacji deszczowej, podłączonego do kanalizacji deszczowej w ul. C. W dniu 11 czerwca 2014 została zawarta umowa z wykonawcą projektu, a wykonanie dokumentacji oraz uzyskanie niezbędnych zezwoleń przewidywane jest do dnia 15 grudnia 2014 r.

Pismem z dnia 1 sierpnia 2014 r. Burmistrz W. wystąpił do Wójta Gminy P. o przesłanie kserokopii umowy zawartej w dniu 11 czerwca 2014 r. przez Gminę P. z wykonawcą projektu, której przedmiotem jest przebudowa ul. W. wraz z jej odwodnieniem, wykonanie odwodnienia skrzyżowania ul. W. z ul. S.

W dniu 13 sierpnia 2014 r. Wójt Gminy P. przesłał Burmistrzowi W. kopię tejże umowy.

Na dalszym etapie postępowania Wójt Gminy P. poinformował, że projekt kanalizacji deszczowej w ul. C. w K. stanowi część składową Projektu Budowlano-Wykonawczego: "Budowy chodnika w ciągu drogi powiatowej [..] w K.". Gmina P. uzyskała dla zadania pozwolenie na budowę nr [..] z dnia [...] stycznia 2009 r., które decyzją nr [..] z dnia [..] marca 2012 r. w części dot. budowy kanalizacji deszczowej na odcinku ul. C., zostało przeniesione na Zarząd Dróg Powiatowych w B.

Pismem z dnia 3 września 2014 r. Starosta B.poinformował, że w latach 1999-2014 do Starostwa Powiatowego w B. nie wpłynął żaden wniosek dotyczący udzielenia Gminie P. pozwolenia na budowę dróg ul. W. i ul. S. w K.

Pismem z dnia 5 września 2014 r. B. M. projektant opracowujący projekt przebudowy ul. W. w K. poinformował, że zaproponowany grawitacyjny sposób odwodnienia pasa drogowego gwarantuje przyjęcie miarodajnych wód deszczowych z terenów "depresyjnych" przy zachowaniu systematycznej konserwacji urządzeń wodnych. Podkreślił również, że trzeba mieć świadomość, iż żadna kanalizacja deszczowa nie jest w stanie przejmować deszczy nawalnych, a zabudowania znajdujące się poniżej pasa drogowego powinny posiadać odpowiedni drenaż. Alternatywnym rozwiązaniem zastosowanego odwodnienia byłaby przepompownia wód deszczowych, która ze względu na oczywistą wadę jaką jest konieczność dostarczania energii elektrycznej również w dni bardzo burzowe została odrzucona.

Po otrzymaniu uwierzytelnionej kopii udzielonego Gminie P. pozwolenia nr [..] z dnia [...] lutego 2015 r. na przebudowę ul. W. w K. oraz informacji, że przekazany na płycie CD projekt budowlano - wykonawczy przebudowy ul. W. w K. jest wersją ostateczną zatwierdzoną pozwoleniem na budowę Burmistrz W. zawiadomił strony o zakończeniu postępowania dowodowego oraz o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym. W dniach 5 i 6 maja 2015 r. strony zapoznały się z aktami sprawy. Żadna ze stron nie wniosła uwag.

Po zrelacjonowaniu przebiegu postępowania, w dalszej części uzasadnienia decyzji organ I instancji wskazał, że przy ponownym rozpatrywaniu sprawy zmiany stanu wody na gruncie I. K. wziął pod uwagę wskazania zawarte w wyroku sygn. akt. II SA/GI 1473/12 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, tj. możliwość odwodnienia ul. Wczasowej i ul. Sportowej w Kobiernicach poprzez podłączenie ich do kanalizacji deszczowej usytuowanej w sąsiedztwie ww. ulic. W związku z wykonywaniem kanalizacji deszczowej przez Gminę P. oraz możliwościami technicznymi wykonania takiego rodzaju odwodnienia nakazał Gminie P. wykonanie tejże kanalizacji, zgodnie z rozwiązaniem technicznym znajdującym się w projekcie stanowiącym załącznik do pozwolenia na budowę nr [..] z dnia [..] lutego 2015 r., wydanego na wniosek Gminy P. przez Starostę B.

W toku przeprowadzonego postępowania ustalono również, że drogi gminne tj. ul. S. i ul. W. w K. zostały wybudowane bez pozwolenia na budowę.

Z uwagi na fakt, że do zmiany stosunków wodnych na posesji I. K. doszło wskutek wybudowania przez Gminę P. bez pozwolenia na budowę drogi nie posiadającej prawidłowego odwodnienia, a strony postępowania nie doszły do porozumienia i nie zawarto ugody, Burmistrz W. w oparciu o art. 29 ust. 3 przytoczonej ustawy Prawo wodne orzekł jak w sentencji decyzji.

Odwołanie od decyzji pierwszoinstancyjnej złożyła reprezentowana przez Wójta Gmina P. zarzucając naruszenie art. 7 k.p.a. poprzez błąd w ustaleniach faktycznych polegający na pominięciu faktu, iż do zalewania działki [..] przyczyniają się wody odchodzące z podjazdów do nieruchomości A. i M. K. oraz M. S., a także polegający na niezbadaniu wpływu budowy wału przeciwpowodziowego na rzece S. na odpływ wód opadowych z działki [..]. Wójt zarzucił nadto naruszenie art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez sporządzenie wadliwego uzasadnienia decyzji, a także naruszenie art. 29 ust. 3 ustawy Prawo wodne poprzez jego błędne zastosowanie przejawiające się w nakazaniu Gminie P. wykonania urządzeń zapobiegających szkodom, pomimo że w niniejszej sprawie właściwe byłoby nakazanie przywrócenia stanu poprzedniego.

Decyzją z dnia [..] sierpnia 2015 r. nr [..] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy zaskarżone doń rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne. W uzasadnieniu wskazało, iż zgromadzony materiał dowodowy pozwala na utrzymanie decyzji w obrocie prawnym ponieważ został uzupełniony zgodnie z wytycznymi zawartymi w poprzedniej decyzji kasacyjnej Kolegium, a także przy wydawaniu orzeczenia wzięto pod uwagę wyrok WSA w Gliwicach sygn. akt. II SA/G11473/12. Kolegium wskazało, że jak wynika z akt sprawy (dokumentacja fotograficzna, ustalenia z oględzin terenu, opinia biegłego sporządzona przez mgr inż. A. S. oraz mgr inż. M. K.) na przedmiotowym terenie nastąpiła zmiana stosunków wodnych na gruncie spowodowana między innymi budową bez pozwolenia na budowę i bez odwodnienia drogi asfaltowej przez gminę P. Choć z akt sprawy wynika, że jest to tylko jedna z przyczyn (obok niewłaściwego odwodnienia innych budynków), z powodu której posesja jest zalewana, to jednak jest to wystarczająca przesłanka do wydania decyzji w trybie art. 29 ust. 3 ustawy Prawo wodne. Ponadto brak należytego odwodnienia w okolicy nie usprawiedliwia zmieniania stosunków wodnych ze szkodą dla gruntów sąsiednich nawet gdy było to związane z budową drogi. Analogiczny pogląd wyrażony został w uzasadnieniu ww. wyroku WSA w Gliwicach. W niniejszej sprawie zmiana stanu wody na gruncie została spowodowana wybudowaniem dróg gminnych bez należytego odwodnienia, co powoduje zalewanie okolicznych posesji wodami opadowymi.

Pismem z dnia 18 września 2015 r. reprezentowana przez Wójta Gmina P.wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wydaną w sprawie decyzję wnosząc o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła, analogicznie jak w odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej naruszenie:

- art. 7 k.p.a. poprzez niekompletne ustalenia faktyczne przejawiające się w niezbadaniu przez organ wpływu budowy wału przeciwpowodziowego na rzece S. na odpływ wód opadowych z działki [..] oraz niezbadanie rzeczywistego wpływu niewłaściwego odwodnienia innych okolicznych nieruchomości na zalewanie działki [..];

- art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez jego błędne zastosowanie objawiające się sporządzeniem wadliwego uzasadnienia decyzji, które nie tłumaczy przede wszystkim dlaczego organ nakazał wykonanie urządzeń zamiast nakazania przywrócenia stanu poprzedniego,

- art. 29 ust. 3 ustawy Prawo wodne poprzez jego błędne zastosowanie przejawiające się w nakazaniu Gminie P. wykonania urządzeń zapobiegających szkodom, pomimo że w niniejszej sprawie właściwe byłoby nakazanie przywrócenia stanu poprzedniego.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w uzasadnieniu wyroku oddalającego skargę wskazał na treść art.29 ust.1 pkt 1 i ust.3 Prawa wodnego i podkreślił, że analiza przytoczonego przepisu prowadzi do niebudzącego wątpliwości wniosku, iż ewentualne wydanie przez właściwy organ decyzji nakazującej właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom bezwzględnie wymaga uprzedniego wykazania, iż właściciel gruntu istotnie zmienił stan wód na gruncie a nadto, że zmiana ta szkodliwie wpływa na grunty sąsiednie. Wymogi te, zdaniem Sądu I instancji, zostały w sprawie dochowane. Bezspornym jest, iż wskutek wybudowania drogi gminnej, notabene wybudowanej bez pozwolenia na budowę i bez należytego odwodnienia, nieruchomość I. K. zalewana jest wodami opadowymi. Świadczy o tym dokumentacja fotograficzna, ustalenia z oględzin terenu, opinia biegłego sporządzona przez mgr inż. A. S. oraz mgr inż. M. K.potwierdzająca, iż na przedmiotowym terenie nastąpiła zmiana stosunków wodnych na gruncie spowodowana między innymi budową drogi asfaltowej przez gminę P. Choć, jak to podkreślają orzekające w sprawie organy, jest to tylko jedna z przyczyn zalewania posesji I. K. to jednak stanowi ona wystarczającą przesłankę do wydania decyzji z art. 29 ust. 3 Prawa wodnego. Wbrew sformułowanemu w skardze zarzutowi, iż stopnia wpływu innych współprzyczyn organy nie zbadały i nie rozważyły Sąd I instancji wskazał, że kwestie te zostały jednoznacznie przesądzone prawomocnym wyrokiem Sądu z dnia 23 maja 2013 r. sygn. akt II SA/GI 1473/12. W konsekwencji związania prawomocnym wyrokiem Sąd I instancji nie może odmiennie oceniać kwestii w ww. wyroku przesądzonych i przyjmuje w ślad za ww. wyrokiem, iż do zmiany stosunków wodnych doszło wskutek wybudowania drogi nie posiadającej prawidłowego odwodnienia, bez znaczenia prawnego jest zaś możliwość przyczynienia się do zalewania posesji także innych okoliczności.

W konsekwencji zarzut naruszenia art. 7 k.p.a. zdaniem Sądu I instancji był nietrafny, jak również zarzut naruszenia art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie dlaczego organ I instancji nakazał wykonanie urządzeń zamiast przywrócenia stanu poprzedniego. Zarówno decyzja pierwszoinstancyjną, jak i decyzja Kolegium wyjaśniają bowiem, opierając się na zebranych w sprawie dowodach, iż jedynie wykonanie sformułowanego w decyzji nakazu pozwoli na kompleksowe rozwiązanie problemu odwodnienia drogi. Bez znaczenia prawnego jest zatem sformułowana w skardze teza, iż to że Gmina zleciła wykonanie dokumentacji projektowej w zakresie kanalizacji deszczowej na spornym terenie wcale nie świadczy o tym, że istotnie ma zamiar taką kanalizację wykonać. Do takiego rozwiązania kwestii zmiany stosunków wodnych na gruncie, jakie w oparciu o art. 29 ust. 3 Prawa wodnego nakazał Burmistrz W., została bowiem mocą decyzji pierwszoinstancyjnej zobligowana. Wbrew twierdzeniom skargi w ocenie Sądu I instancji na ocenę prawidłowości zaskarżonej decyzji, a także rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego decyzję tę poprzedzającego, nie może mieć wpływu wysoki koszt wykonania kanalizacji deszczowej na odcinku ul. W. i ul. S. Art. 29 Prawa wodnego nie wiąże bowiem obowiązków właściciela nieruchomości i skutków zmiany przezeń stosunków wodnych ze szkodą dla nieruchomościach sąsiednich z możliwościami finansowymi sprawcy. Przecież to w wyniku działań Gminy drogi zostały wybudowane bez pozwolenia na budowę i bez odwodnienia.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła Gmina P. zaskarżając go w całości i wnosząc o jego uchylenie i uchylenie orzeczeń organów administracji obu instancji oraz przyznanie skarżącej od organu administracji kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła :

- na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 133 § 1 p.p.s.a. przez niedostrzeżenie uchybień w zakresie ustalenia stanu faktycznego przez organ administracji w zakresie przyjęcia, że pozbawiona znaczenia w niniejszej sprawie jest kwestia spływu wód z sąsiednich nieruchomości oraz wpływ wału na rzece S.

- na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz.U.2015.469 j.t.) poprzez jego błędne zastosowanie przejawiające się w nakazaniu Gminie P. wykonania urządzeń zapobiegających szkodom, pomimo że w niniejszej sprawie właściwe jest nakazanie przywrócenia stanu poprzedniego.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca wskazała, że to, iż Gmina P. zleciła wykonanie dokumentacji projektowej w zakresie kanalizacji deszczowej na spornym terenie nie świadczy jeszcze o tym, że Gmina zamierza taką kanalizację wykonać, a to przede wszystkim z uwagi na przeszkody natury ekonomicznej i finansowej. Po wykonaniu projektu oraz oszacowaniu kosztów takiej inwestycji, stało się pewne, że Gminy P. po prostu nie stać na wykonanie tych prac. Nie może uchodzić uwadze, że wybudowanie kanalizacji deszczowej w przedmiotowym zakresie wiązałoby się z wykonaniem prac ziemnych, a zatem ze zniszczeniem obecnie istniejącej nawierzchni drogi. Konieczne zatem byłoby także ponowne wyłożenie asfaltu, co dodatkowo zwiększa koszty takiego rozwiązania. W opinii skarżącej kasacyjnie Sąd I instancji dopuścił się naruszenia przepisów postępowania które miało wpływ na wynik sprawy, a które przejawia się w całkowitym zignorowaniu oceny wpływu na stan wód na działce 2260/98, wód które spływają z podjazdu do nieruchomości Państwa A. i M. K., a także z nieruchomości Pani M. S. Jest to tym bardziej niedopuszczalne, że w toku dotychczasowych czynności dowodowych stwierdzono, że niewłaściwe odwodnienie okolicznych nieruchomości przyczynia się do zalewania działki [..], jednak do tej pory nie ustalono w jakim stopniu się ma to wpływ na zalewanie działki [..], zwłaszcza w porównaniu do wód, które spływają z drogi gminnej, a zatem czy skarżącego w ogóle można obarczać odpowiedzialnością za zalewanie działki [..]. Całkowicie niezrozumiałe jest obarczanie wyłącznie skarżącego odpowiedzialnością za spływ wód opadowych na działkę Państwa K. Niewątpliwie jest to uchybienie, które przesądza o niekompletności ustaleń poczynionych przez organy administracji, a których nie dostrzegł Sąd I instancji.

Podobne uwagi należy poczynić w odniesieniu do kwestii wpływu budowy wału przeciwpowodziowego na rzece S. na stan wód na działce [..]. Nie ulega wątpliwości, że w trakcie budowy wału nie zadbano o budowę odpowiednich urządzeń odprowadzających wody opadowe. Wał jako naturalna przeszkoda spowodował odcięcie odpływu wód opadowych, a jednocześnie nie stworzono żadnych urządzeń, które przeciwdziałałyby gromadzeniu się tych wód na spornym terenie, przy czym za wały przeciwpowodziowe na spornym terenie odpowiada [..] Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w K.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Stosownie do art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę wyłącznie nieważność postępowania, której przesłanki określone zostały w § 2 wymienionego przepisu. Wobec niestwierdzenia przyczyn nieważności, skargę kasacyjną należało rozpoznać w granicach przytoczonych w niej podstaw.

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Zarzut naruszenia art. 133 § 1 p.p.s.a. przez niedostrzeżenie uchybień w zakresie ustalenia stanu faktycznego przez organ administracji w zakresie przyjęcia, że pozbawiona znaczenia w niniejszej sprawie jest kwestia spływu wód z sąsiednich nieruchomości oraz wpływ wału na rzece Sole jest nietrafny. Uwzględnienie tego zarzutu mogłoby nastąpić, gdyby sąd wojewódzki orzekł opierając się na dowodach spoza akt sprawy, albo gdyby sąd ten przedstawił stan sprawy w oderwaniu od materiału dowodowego zebranego przez orzekające w sprawie organy. Taka sytuacja nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie. Jak słusznie zauważył Sąd I instancji ewentualny wpływ innych współprzyczyn powodujących zalewanie nieruchomości pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Kwestie te zostały bowiem jednoznacznie przesądzone prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 23 maja 2013 r. sygn. akt II SA/GI 1473/12. W uzasadnieniu tegoż wyroku, którego ocenami prawnymi i wskazaniami w myśl art. 153 p.p.s.a. związane były zarówno organy jak i Sąd I instancji orzekający w niniejszej sprawie stwierdzono, iż w sposób bezsporny ustalono, że do zmiany stosunków wodnych na nieruchomości położonej w K., oznaczonej jako działka nr [..]doszło w wyniku wybudowania przez Gminę P. drogi nie posiadającej prawidłowego odwodnienia. W związku z tym w czasie opadów atmosferycznych woda tą drogą spływa na teren przedmiotowej nieruchomości powodując jej zalewanie. W konsekwencji związania prawomocnym wyrokiem Sąd I instancji nie mógł odmiennie oceniać kwestii przesądzonych w prawomocnym wyroku z dnia 23 maja 2013 r.

Również niezasadny okazał się zarzut naruszenia prawa materialnego art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz.U.2015.469 j.t.) poprzez jego błędne zastosowanie przejawiające się w nakazaniu Gminie P. wykonania urządzeń zapobiegających szkodom, pomimo że w niniejszej sprawie właściwe jest nakazanie przywrócenia stanu poprzedniego.

Jak wynika z art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne organ wykonawczy gminy rozstrzygając sprawę o zmianę stanu wody na gruncie, która ma szkodliwy wpływ na grunt sąsiedni, do wyboru ma dwa typy rozwiązań, jeśli stwierdzi rzeczywiste zaistnienie takiej zmiany stanu wody. Może bowiem nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub może nakazać wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom. Trzeba jednak zauważyć, że wybór jednej z tych możliwości zawsze wymaga przeprowadzenia dogłębnej analizy poprzedzającej dokonanie wyboru.

Z uwagi jednak na fakt, iż wariant sugerowany przez skarżącą kasacyjnie, tj. przywrócenie stanu poprzedniego poprzez wykonanie jedynie ażurowej bądź tłuczniowej nawierzchni był już w przeszłości nakazany decyzją burmistrza z [..] lipca 2012 r. Jednakowoż decyzja ta została uchylona decyzją Kolegium, a skarga Gminy P. została oddalona przywołanym już powyżej wyrokiem sygn. akt II SA/GI 1473/12, ponownie rozpoznając sprawę organ słusznie nakazał wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom. Jak wynika z decyzji organu I instancji Burmistrz wziął pod uwagę wskazania zawarte w wyroku z dnia 23 maja 2013 r. i rozważył wspomnianą w wyroku możliwość odwodnienia ulic poprzez podłączenie ich do kanalizacji deszczowej w sąsiedztwie. Ocenił też możliwości techniczne wykonania takiego podłączenia, a jako sposób realizacji podłączenia wskazał rozwiązanie techniczne znajdujące się w projekcie stanowiącym załącznik do pozwolenia na budowę nr [..] z dnia [..] lutego 2015 r., wydanego na wniosek Gminy P. przez Starostę B. i pozostającego w obrocie prawnym. Dlatego też również i ten zarzut kasacyjny nie mógł zostać uwzględniony. Odnosząc się natomiast do argumentów zawartych w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, a dotyczących wysokich kosztów rozwiązania zawartego w decyzji organu I instancji, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że obie drogi gminne tj. ul. S. i ul. W. w K. zostały wybudowane bez pozwolenia na budowę, a więc nie zaprojektowano również żadnego odwodnienia stąd też trudno aby obecnie mieszkańcy tych ulic odpowiadali za takie zaniedbanie Gminy.

Z uwagi na powyższe okoliczności wobec bezzasadności zarzutów kasacyjnych, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. skargę kasacyjną oddalił.