Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1773/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-04-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6336 Pożyczki   na   sfinansowanie kosztów szkolenia, zorganizowanie   dodatkowych   miejsc  pracy oraz   podjęcie   działaln
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 76 ust. 7
journal: Dz.U. 2015 poz 149
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski, Sędziowie WSA Stanisław Marek Pietras, Eugeniusz Wasilewski (spr.), Protokolant specjalista Wiesława Jesiotr, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia środków na podjęcie działalności gospodarczej – oddala skargę –


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] września 2015 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity – Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) oraz art. 76 ust. 7 w związku z art. 10 ust. 2 pkt 4 i ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jednolity - Dz. U. z 2015 r., poz. 149), po rozpatrzeniu odwołania M.M. od decyzji Starosty O. z dnia [...] lipca 2015 r., znak: [...] orzekającej o odmowie umorzenia otrzymanych jednorazowo środków na podjęcie działalności gospodarczej w kwocie [...] zł wraz z odsetkami ustawowymi, zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy.

W uzasadnieniu decyzji podano, iż przychylając się do wniosku M.M. z dnia [...] września 2014 r. Starosta O. decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. orzekł o rozłożeniu jej na 21 rat spłatę należności z tytułu jednorazowo przyznanych środków na podjęcie działalności gospodarczej. Po otrzymaniu powyższej decyzji strona wniosła o umorzenie całej kwoty wypłaconych jej środków ze względu na trudną sytuację materialną i zdrowotną. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że z powodu choroby matki nie mogła prowadzić zamierzonej działalności gospodarczej, a otrzymane środki wydała na potrzeby chorej matki, koszty pogrzebu i utrzymanie.

Po przeprowadzeniu postępowania w sprawie umorzenia otrzymanego przez stronę dofinansowania i zasięgnięciu opinii Powiatowej Rady Zatrudnienia, Starosta O. w dniu [...].02.2015 r. wydał decyzję o odmowie umorzenia M.M. otrzymanych jednorazowo środków na podjęcie działalności gospodarczej w kwocie [...] zł wraz z odsetkami ustawowymi. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że w jego ocenie, w przypadku strony nie zachodzą przesłanki do umorzenia należności, wynikające z art. 76 ust. 7 ustawy.

Od decyzji tej M.M. odwołała się do Wojewody [...], podnosząc, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej i zdrowotnej, co nie zostało przez organ uwzględnione przy wydawaniu rozstrzygnięcia. Jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, choruje na zaburzenia depresyjne, co uniemożliwia jej znalezienie pracy i utrzymuje się z niskiego świadczenia emerytalno-rentowego ojca. Strona zakwestionowała też ustalenia organu I instancji dotyczące jej sytuacji materialnej informując, że nie posiada samochodu ani majątku. Ponadto uważa, że materiały dowodowe dotyczące jej sytuacji materialno-bytowej były nieprawidłowo przedstawione na posiedzeniu Powiatowej Rady Zatrudnienia i niezgodne z jej oświadczeniem. Do odwołania strona dołączyła zaświadczenie lekarskie wydane w dniu [...] lutego 2015 r.

Organ odwoławczy uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, wskazując, że decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy mógł mieć istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie.

Ponownie rozpatrując sprawę organ pierwszej instancji przeprowadził postępowanie wyjaśniające, w trakcie którego zbadał i ocenił sytuację majątkową i rodzinną strony. Badając zaś sytuację zdrowotną strony ustalił, że treść zaświadczenia lekarskiego, przedłożonego przez stronę wraz z odwołaniem, nie jest zgodna z treścią zaświadczenia wydanego przez lekarza. W związku z tym ustaleniem złożył do Prokuratury Rejonowej w O. zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa polegającego na sfałszowaniu dokumentu.

Następnie w oparciu o zebrany materiał dowodowy, po zasięgnięciu opinii Powiatowej Rady Zatrudnienia, działając w granicach uznania administracyjnego, podjął w dniu [...] lipca 2015 r. decyzję o odmowie umorzenia stronie otrzymanych jednorazowo środków na podjęcie działalności gospodarczej w kwocie [...] zł wraz z odsetkami ustawowymi.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że ze złożonych przez stronę oświadczeń o stanie rodzinnym i majątkowym oraz karty informacyjnej przekazanej przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w O. wynika, że M.M. jest współwłaścicielką ½ domu z działką o wartości [...] zł. i nie posiada innych nieruchomości i ruchomości. Jest osobą bezrobotną prowadzącą samodzielne gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego dochodu i nie korzysta z pomocy społecznej. Koszty utrzymania domu i pomocy finansowej stronie ponosi ojciec, który zamieszkuje w tym samym budynku. Zakupiony zaś w dniu [...] lipca 2014 r., po otrzymaniu jednorazowych środków na podjęcie działalności gospodarczej, samochód za kwotę [...] zł. przekazała siostrze darowizną w dniu [...] sierpnia 2014 r., określając wartość darowizny na kwotę [...] zł.

Na podstawie powyższych ustaleń organ pierwszej instancji uznał, że w przypadku M. M. nie wystąpiły uzasadnione przesłanki do umorzenia należności na podstawie art. 76 ust. 7 ustawy, bowiem strona pomimo, iż obecnie nie osiąga żadnych dochodów, to jest osobą w wieku produkcyjnym i w każdej chwili może podjąć aktywność zawodową, posiada majątek z którego można dochodzić należności i nie zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwoty jednorazowo przyznanych środków, przewyższającej wydatki egzekucyjne.

Od decyzji tej M.M. odwołała się do Wojewody [...] wnosząc o umorzenie nienależnie pobranych świadczeń.

W uzasadnieniu odwołania strona wskazała, że nadal jest w ciężkiej sytuacji materialnej i nie posiada żadnych środków finansowych na spłatę długu, ponadto zajmuje się chorym na nowotwór ojcem i w niedługim czasie ma zamiar ubiegać się o przyznanie jej zasiłku pielęgnacyjnego. Insynuacje PUP w O. dotyczące sfałszowania przez nią zaświadczenia lekarskiego jak i celowego wyzbycia się samochodu niesłuszne i mają na celu przedstawienia jej w złym świetle i negatywne rozpatrzenie jej wniosku. Do odwołania strona dołączyła kartę informacyjną leczenia szpitalnego ojca w okresie od [...] lipca 2015 r. do [...] lipca 2015 r.

Organ odwoławczy nie znalazł podstaw do zmiany decyzji Starosty O., uznając ją za zgodną ze stanem faktycznym i prawnym.

Wskazał, iż stosownie do treści art. 76 ust. 7 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy starosta może odroczyć termin płatności lub rozłożyć na raty nienależnie pobrane świadczenie, zwrot refundacji oraz jednorazowo przyznanych środków, albo po zasięgnięciu opinii powiatowej rady zatrudnienia umorzyć te należności w całości albo w części, jeżeli wystąpiła jedna z przesłanek w nim wymienionych.

Na M.M. ciąży obowiązek zwrotu jednorazowo przyznanych środków na podjęcie działalności gospodarczej w wysokości [...] zł wraz z odsetkami ustawowymi. Zobowiązanie to powstało na skutek wypowiedzenia stronie przez Starostę O. w dniu [...] września 2014 r. umowy o dofinansowanie podjęcia działalności gospodarczej zawartej w dniu [...] lipca 2014 r. Powodem rozwiązania umowy było niepodjęcie przez stronę działalności gospodarczej w określonym w umowie miesięcznym terminie i jej prowadzenie przez okres krótszy niż 12 miesięcy. Strona bowiem rozpoczęła działalność [...] sierpnia 2014 r. a zaprzestała jej prowadzenia w następnym w dniu. tj. [...] sierpnia 2014 r.

Składając wniosek o umorzenie należności strona wskazała, że sytuacja materialna, rodzinna i zdrowotna uniemożliwia jej dokonanie zwrotu należności.

Ze zgromadzonych w trakcie prowadzonego postępowania dowodowego dokumentów i oświadczeń strony wynika, że M.M. jest osobą bezrobotną, nieosiągającą dochodów. Jest współwłaścicielem w ½ części działki budowlanej o pow. [...] i zlokalizowanego na niej budynku mieszkalnego o pow. [...], w którym mieszka prowadząc samodzielne gospodarstwo domowe. W budynku tym zamieszkuje również ojciec strony, który prowadzi odrębne gospodarstwo domowe i ponosi koszty utrzymania domu oraz pomaga stronie finansowo.

Zainteresowana nie posiada obecnie innych ruchomości i nieruchomości. Jednakże po otrzymaniu w dniu [...] lipca 2014 r. dofinansowania w postaci jednorazowo przyznanych środków na podjęcie działalności gospodarczej w kwocie [...] zł. strona zakupiła w dniu [...] lipca 2015 r. samochód osobowy za kwotę [...] zł., który następnie w dniu [...] sierpnia 2014 r. przekazała siostrze na podstawie umowy darowizny, określając jej wartość na [...] zł. Zdaniem organu odwoławczego takie postępowanie strony dowodzi na celowe wyzbycie się majątku, z którego Starosta O. mógłby dochodzić należności. Również ze względu na ustaloną wartość darowizny organ odwoławczy nie dał wiary wskazanym przez stronę w odwołaniu powodom przekazania samochodu, tj. kosztom jego naprawy na ponad [...] zł.

Odnosząc się zaś do sytuacji zdrowotnej strony, wskazał że przeszkoda zdrowotna w postaci choroby, na którą się strona powołuje nie została dotychczas wiarygodnie udokumentowana. Treść zaświadczenia lekarskiego z dnia [...] lutego 2015 r., które strona przedstawiła, okazała się bowiem niezgodna z oryginałem zaświadczenia wydanego przez lekarza. Natomiast innego dowodu na to, że choroba ta uniemożliwia podjęcie zatrudnienia, strona dotychczas nie dołączyła.

Mając na uwadze powyższe organ odwoławczy uznał, że sytuacja materialna skarżącej umożliwia jej spłatę zadłużenia wobec Skarbu Państwa, jeżeli nie jednorazowo, to w dogodnych ratach, bowiem posiada ona majątek, z którego można dochodzić należności. Pod uwagę wziął organ również jej naganne postępowanie, które miało na celu wyzbycie się majątku, a nie zwrot choćby w części przyznanych środków w związku z niedotrzymaniem warunków umowy oraz to, że jest osobą w wieku produkcyjnym, a jej stan zdrowia umożliwia podjęcie zatrudnienia.

Organ odwoławczy uznał, że w przypadku M.M. nie wystąpiła żadna z przesłanek umorzenia, określonych w art. 76 ust. 7 ustawy. Nie zaistniała bowiem przesłanka określona w pkt 1 art. 76 ust. 7, bowiem strona posiada majątek, z którego można dochodzić zwrotu należności, ani przesłanka określona w pkt 4 tego artykułu, bowiem z majątku może być prowadzona egzekucja i brak jest podstaw do uznania, że zachodzi uzasadnione przypuszczenie, iż w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwoty nienależnie pobranego świadczenia, przewyższającej wydatki egzekucyjne. W ocenie Wojewody [...] nie wystąpiła również przesłanka wymieniona w pkt 2 art. 76 ust. 7 ustawy, bowiem dochodzenie należności, która wynosi ok. 10% wartości jej majątku nie pozbawi strony niezbędnych środków utrzymania.

W ocenie organu odwoławczego, okoliczności przedstawione przez stronę w odwołaniu od decyzji oraz ustalone przez organ w trakcie prowadzonego postępowania dowodowego nie dają podstaw do umorzenia stronie nienależnie pobranych świadczeń na podstawie art. 76 ust. 7 ustawy, a tym samym do podjęcia decyzji zgodnej z wnioskiem strony.

Organy administracji są zobligowane do podejmowania działań w celu odzyskania środków publicznych. W tej sytuacji umorzenie stronie kwoty nienależnie pobranego świadczenia naraziłoby interes społeczny na bezpodstawne uszczuplenie środków finansowych Funduszu Pracy, a ponadto akceptowałoby nieuczciwe, niezgodne z zasadami życia społecznego motywy działania.

Decyzja Wojewody [...] stała się przedmiotem skargi M.M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Skarżąca zarzuciła powyższej decyzji naruszenie przepisów art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. i podnosząc, iż decyzja jest wadliwa z uwagi na źle zebrany i rozpatrzony materiał dowodowy wniosła o jej uchylenie oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu skargi skarżąca wyjaśniła, że prowadziła działalność przez jeden dzień i zaprzestała dalszego jej prowadzenia z uwagi na chorobę i nagłą śmierć matki. Środki otrzymane na podjęcie działalności gospodarczej zostały wydane na pokrycie kosztów pogrzebu oraz utrzymania się z nich w czasie choroby matki.

Wskazała, iż nie dokonała żadnych zmian w treści zaświadczenia lekarskiego, jak też celowo nie wyzbyła się samochodu. Ponieważ samochód był uszkodzony i nie mogła go sprzedać, aktem darowizny oddała samochód swojej siostrze.

Podała, iż pozostaje w trudnej i pogarszającej się sytuacji materialnej, gdyż zajmuje się chorym ojcem i nie posiada żadnych środków finansowych aby zwrócić pieniądze Powiatowemu Urzędowi Pracy.

Tymczasem Starosta O. nie znalazł jej, osobie bezrobotnej, odpowiedniego zatrudnienia aby pomóc spłacić zadłużenie.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Przy piśmie z dnia [...] listopada 2015 r. skarżąca nadesłała do akt sprawy kopię wniosku o ustalenie prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego, kopię decyzji Starosty O. z dnia [...] października 2015 r. orzekającej o utracie przez M.M. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] października 2015 r., kopię orzeczenia o stopniu niepełnosprawności M.A.M. z dnia [...] października 2015 r. oraz kartę informacyjną z leczenia szpitalnego M. M.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2014 r., 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzją administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania rozstrzygnięcia – decyzji w sprawie. Sąd administracyjny nie ocenia natomiast decyzji pod kątem jej słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego.

W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dokonując kontroli decyzji wydanych w niniejszej sprawie Sąd uznał, iż skarga nie zasługiwała na uwzględnienie bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 76 ust. 7 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2015 r., poz. 149 ze zm.), który stanowi, że starosta może odroczyć termin płatności lub rozłożyć na raty nienależnie pobrane świadczenie, zwrot refundacji oraz jednorazowo przyznanych środków w przypadkach, o których mowa w art. 46 ust. 2 i 3, albo po zasięgnięciu opinii powiatowej rady zatrudnienia umorzyć te należności w całości albo w części, jeżeli wystąpiła jedna z przesłanek:

1) w postępowaniu egzekucyjnym lub na podstawie innych okoliczności lub dokumentów stwierdzono, że osoba lub inny podmiot, które pobrały nienależnie świadczenie, refundację lub otrzymały jednorazowo środki, o których mowa w art. 46 ust. 1, nie posiadają majątku, z którego można dochodzić należności;

2) dochodzenie należności mogłoby pozbawić osobę, która pobrała nienależnie świadczenie lub otrzymała jednorazowo środki, o których mowa w art. 46 ust. 1 pkt 2 albo osobę pozostającą na jej utrzymaniu, niezbędnych środków utrzymania;

3) osoba, która pobrała nienależne świadczenie lub otrzymała jednorazowo środki, o których mowa w art. 46 ust. 1 pkt 2, zmarła, nie pozostawiając majątku, z którego można dochodzić należności;

4) zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwoty nienależnie pobranego świadczenia, refundacji lub jednorazowo przyznanych środków, o których mowa w art. 46 ust 1, przewyższającej wydatki egzekucyjne.

Podkreślić należy, że decyzja starosty wydana w oparciu o powyższe przepisy ma charakter uznaniowy, co wynika z użytego przez ustawodawcę sformułowania "może umorzyć należności". Innymi słowy, decyzja w tym przedmiocie podejmowana jest w ramach uznania administracyjnego. Oznacza to, że organ administracyjny może podjąć w sprawie rozstrzygnięcie, nie ma jednak nakazu ustalenia określonej jego treści. Element uznaniowości nie świadczy jednak o tym, że decyzja polega na dowolności działania organu. Na organie administracyjnym, działającym w ramach uznania administracyjnego, ciąży obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego zgodnie z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. Sądowa kontrola legalności decyzji uznaniowych jest ograniczona. Nie obejmuje celowości wydanej decyzji. Rzeczą Sądu jest dokonanie oceny, czy wydanie decyzji poprzedzone zostało prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem, tzn. czy organ w sposób wyczerpujący zebrał materiał dowodowy i rozważył wszystkie okoliczności mogące mieć wpływ na wybór rozstrzygnięcia.

Zdaniem Sądu. zaskarżona decyzja Wojewody [...] z dnia [...] września 2015 r. oraz poprzedzająca ja decyzja Starosty O. z dnia [...] lipca 2015 r., spełniają powyższe wymagania. Zostały one wydane po ponownym rozpatrzeniu sprawy, w ramach którego ustalono wszystkie okoliczności faktyczne, istotne z punktu widzenia treści art. 76 ust. 7 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Ponadto przeprowadzone postępowanie spełniło wymogi formalne, przewidziane w ww. przepisie, bowiem przed wydaniem orzeczenia organ pierwszej instancji zasięgnął opinii Powiatowej Rady Zatrudnienia w O., która uchwałą nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. wyraziła negatywną opinię dotyczącą umorzenia zobowiązań, wynikających z umowy otrzymania dofinansowania na podjęcie działalności gospodarczej.

Wbrew zarzutom skargi postępowanie zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy oraz z poszanowaniem zasad wynikających z Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ rozpatrzył wyczerpująco wszystkie okoliczności faktyczne sprawy oraz dokonał obiektywnej ich oceny w świetle art. 76 ust. 7 ww. ustawy, zasadnie uznając, iż żadna z przesłanek umorzenia należności, wymienionych w pkt 1 – 4. nie zachodzi w niniejszej sprawie.

Jak wynika z akt administracyjnych, organ pierwszej instancji, będąc zobligowany do ponownego rozpatrzenia sprawy w następstwie, wydania decyzji kasacyjnej Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., pismem z dnia [...] maja 2015 r. wezwał skarżącą do złożenia wyjaśnień dotyczących posiadanego samochodu [...] o wartości szacunkowej [...] zł oraz udziału w domu. W odpowiedzi skarżąca wyjaśniła, że samochód oddała za darmo swojej siostrze oraz, że jest nadal współwłaścicielką ½ udziału domu.

Niezależnie od powyższego organ uzyskał ze Starostwa Powiatowego w O. kopie dokumentów nabycia i zbycia pojazdu marki [...] umową darowizny z dnia [...] sierpnia 2014 r., w której wartość pojazdu określono na kwotę [...] zł.

Powiatowy Urząd Pracy pismem z dnia [...] maja 2015 r. zwrócił się do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej o udzielenie informacji na temat sytuacji osobistej i rodzinnej, dochodowej i materialnej strony i takie informacje uzyskał.

Organ posiadał też informację Komendy Powiatowej Policji w O., iż w stosunku do skarżącej prowadzone jest dochodzenie w sprawie przerobienia zaświadczenia lekarskiego, wystawionego na nazwisko M.M., które to zaświadczenie zostało załączone do odwołania strony od decyzji Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w O..

W świetle powyższych okoliczności, nie może budzić wątpliwości, że organ podjął czynności mające na celu ustalenie sytuacji majątkowej skarżącej. Swoje stanowisko organ oparł na zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym.

Organy orzekające w sprawie trafnie uznały, że brak jest podstaw do stwierdzenia, iż zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwoty nienależnie pobranego świadczenia przewyższającej wydatki egzekucyjne, a także, że dochodzenie należności mogłoby pozbawić skarżącą niezbędnych środków utrzymania (art. 76 ust. 7 pkt 2 i 4 ww. ustawy).

Organ ustalił, iż skarżąca jest współwłaścicielem w ½ części działki budowlanej o pow. [...] i zlokalizowanego na niej domu mieszkalnego o pow. 180 m2, w którym mieszka prowadząc samodzielne gospodarstwo domowe. Zatem posiada ona majątek, z którego można dochodzić zwrotu należności i brak jest podstaw do uznania, że zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwoty nienależnie pobranego świadczenia.

Zaznaczenia wymaga, iż oceniając sytuację osoby wnioskującej o umorzenie należności z punktu widzenia przesłanki wymienionej w art. 76 ust. 7 pkt 2 ww. ustawy, należy mieć na względzie możliwość pozbawienia jej niezbędnych, a nie subiektywnie niewystarczających środków utrzymania.

Zasadnie organ zwraca uwagę, iż strona wyzbyła się majątku – samochodu, z którego Starosta O. mógłby dochodzić należności. Podnosi też, że obciążająca stronę należność wynosi 10 % wartości jej majątku i nie pozbawi strony niezbędnych środków utrzymania.

Zasadnie również organ wskazał, iż ciążące na skarżącej zobowiązanie ma charakter publicznoprawny i nie można w takiej sytuacji pomijać, co podniósł organ, interesu Skarbu Państwa, który korzysta ze szczególnej ochrony. Organy administracji publicznej zobowiązane są do podejmowania działań w celu odzyskania środków publicznych. W świetle okoliczności niniejszej sprawy jednorazowe umorzenie całej ww. kwoty naraziłoby interes społeczny na bezpodstawne uszczuplenie środków finansowych Funduszu Pracy oraz Europejskiego Funduszu Społecznego. Z tych względów nieuzasadniony jest zarzut skargi naruszenia art. 7 K.p.a. poprzez przyznanie prymatu interesowi publicznemu wobec indywidualnego interesu skarżącej.

Reasumując, stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie zostały podjęte przez organy czynności, zmierzające do wyjaśnienia aktualnej sytuacji materialno-finansowej, a ponadto, w wyniku przeprowadzonego postępowania, zostały poczynione przez organ ustalenia, które były wystarczające dla podjęcia prawidłowego rozstrzygnięcia. Organ nie przekroczył granic uznania administracyjnego.

Okoliczność, że skarżąca nie pracuje nie może przemawiać za zastosowaniem przedmiotowej ulgi. Ustalone w wyniku podjętych działań okoliczności pozwalały organowi na przyjęcie, iż brak jest podstaw do umorzenia należności w świetle przesłanek art. 76 ust. 7 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, w tym braku majątku czy pozbawienia – w wyniku dochodzenia należności - niezbędnych środków utrzymania skarżącej i jej rodziny.

W tym stanie rzeczy, mając na uwadze charakter decyzji podjętych w ramach uznania administracyjnego, Sąd nie ma możliwości podważenia dokonanej przez organy oceny, która uzasadnia odmowę umorzenia zobowiązania.

Końcowo Sąd zauważa, że skarżąca, składając wniosek o umorzenie należności w całości, nie podjęła nawet próby zwrotu przedmiotowych środków choćby w części. Choć złożyła wniosek o rozłożenie należności na raty i organ przychylił się do wniosku, nie przystąpiła do spłaty ustalonych rat.

Mając na względzie wszystko powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.