Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1371/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-01-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6170 Adwokaci i aplikanci adwokaccy
Hasła tematyczne: Aplikacje prawnicze
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 68 ust. 3 pkt 1, art. 75 ust. 2, ust. 3, ust. 5
journal: Dz.U. 2016 poz 1999
law: Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.) Sędziowie Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska Sędzia WSA Aneta Lemiesz Protokolant st. sekr. sąd. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec wpisu na listę aplikantów adwokackich oddala skargę


UZASADNIENIE

Uchwałą nr [...] z dnia [...] września 2015 r. Komisji Egzaminacyjnej Nr [...] ds. aplikacji adwokackiej przy Ministrze Sprawiedliwości z siedzibą w W. ustalony został pozytywny wynik egzaminu wstępnego na aplikację adwokacką K. E.K.. Odpis uchwały został doręczony K.E. K. w dniu [...] października 2015 r.

W dniu [...] grudnia 2016 r. K.E. K. złożyła do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. wniosek o wpis na listę aplikantów adwokackich.

Uchwałą z dnia [...] lutego 2017 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W.dokonała wpisu K.E. K. na listę aplikantów adwokackich tej Izby.

W uzasadnieniu wymienionej uchwały stwierdzono, że K.E. K. złożyła wniosek o wpis na listę aplikantów adwokackich Izby Adwokackiej w W.. Uzyskała pozytywną ocenę z egzaminu wstępnego na aplikację adwokacką, który odbył się w dniu [...] września 2015 r. Spełnia warunki wymienione w art. 65 pkt 1-3 ustawy - Prawo o adwokaturze.

Powyższa uchwała Okręgowej Rady Adwokackiej w W. z dnia [...] lutego 2017 r. wraz z aktami osobowymi K.E.K., po uzupełnieniu dokumentacji, wpłynęła do Ministra Sprawiedliwości w dniu [...] marca 2017 r.

W toku badania zgodności z prawem dokonanego wpisu ustalono,

że M.Oddział Żandarmerii Wojskowej pod nadzorem Wydziału do spraw Wojskowych Prokuratury Okręgowej w W. prowadzi postępowanie karne,

w trakcie którego w dniu [...] marca 2017 r. prokurator Prokuratury Okręgowej

w W. wydał postanowienie o przedstawieniu K.E. K. zarzutu wyłudzenia poświadczenia nieprawdy w uchwale nr [...] z [...] września 2015 r. wydanej przez Komisję Egzaminacyjną nr [...] do spraw aplikacji adwokackiej przy Ministrze Sprawiedliwości z siedzibą w W. w sprawie ustalenia wyniku egzaminu wstępnego na aplikację adwokacką, przez podstępne wprowadzenie w błąd osób upoważnionych do wydania opisanej uchwały, tj. o popełnienie przestępstwa określonego w art. 272 k.k.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2017r. nr [...] Minister Sprawiedliwości, działając na podstawie art. 104 i art. 107 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23,

z późn. zm.) w związku z art. 69a ust. 1 i z art. 65 pkt 1 w zw. z art. 75 ust. 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2016 r. poz. 1999, ze zm.) sprzeciwił się wpisowi K.E.K. na listę aplikantów adwokackich prowadzonej przez Okręgową Radę Adwokacką w W., dokonanemu uchwałą Okręgowej Rady Adwokackiej w W. z dnia [...] lutego 2017 r.

W uzasadnieniu organ wskazał, że K.E.K., w świetle obowiązujących przepisów ustawy - Prawo o adwokaturze, wskazać należy, że ukończyła wyższe studia prawnicze w Rzeczypospolitej Polskiej na Uniwersytecie Ł. i w dniu [...] kwietnia 2011 r. uzyskała tytuł magistra. Uzyskała pozytywną ocenę z egzaminu wstępnego na aplikację adwokacką, który odbył się w dniu [...] września 2015 r. Korzysta w pełni z praw publicznych oraz ma pełną zdolność do czynności prawnych.

Organ podkreślił, że K.E.K. spełnia przesłanki określone

w art. 65 pkt 2 i 3 ustawy - Prawo o adwokaturze, a kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia wniosku K.E.K. o wpis na listę aplikantów adwokackich miało ustalenie, czy wnioskodawczyni spełnia przesłankę wynikającą

z art. 65 pkt 1 ustawy - Prawo o adwokaturze, tj. czy jest nieskazitelnego charakteru

i swym dotychczasowym zachowaniem daje rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu adwokata (w tym przypadku obowiązków aplikanta adwokackiego).

W ocenie Ministra Sprawiedliwości, K.E.K. nie spełnia przesłanki, o jakiej mowa w art. 65 pkt 1 ustawy - Prawo o adwokaturze. Zgodnie

z art. 65 pkt 1 w zw. z art. 75 ust. 2 ustawy - Prawo o adwokaturze, na listę aplikantów adwokackich może być wpisany ten, kto jest nieskazitelnego charakteru

i swym dotychczasowym zachowaniem daje rękojmię prawidłowego wykonywania obowiązków aplikanta adwokackiego. Jest to zatem jedna z przesłanek koniecznych do spełnienia w celu uzyskania wpisu na listę aplikantów adwokackich.

Przepis ten zawiera zatem dwie przesłanki pozytywne, od których uzależnione jest wpisanie kandydata na listę aplikantów adwokackich. Pierwsza z nich to nieskazitelność charakteru. O nieskazitelności charakteru świadczą takie przymioty osobiste, jak: uczciwość w życiu prywatnym i zawodowym, uczynność, pracowitość, poczucie odpowiedzialności za własne słowa i czyny, stanowczość, odwaga cywilna, samokrytycyzm, umiejętność zgodnego współżycia z otoczeniem. Są to zatem cechy wartościujące konkretną osobę, nie w sferze intelektualnej i profesjonalnej, lecz wyłącznie etyczno-moralnej. Ocenie winno podlegać postępowanie i zachowanie danej osoby, zarówno w sferze zawodowej, jak i prywatnej - nieskazitelność charakteru oznacza bowiem pełną wiarygodność i odpowiedzialność, całkowite zaufanie i brak jakichkolwiek okoliczności negatywnych, podważających tę cechę nieskazitelnego charakteru.

Druga przesłanka zawarta w art. 65 pkt 1 ustawy - Prawo o adwokaturze, to rękojmia prawidłowego wykonywania zawodu adwokata (w tym przypadku obowiązków aplikanta adwokackiego). Pojęcie to nie zostało zdefiniowane w ustawie - Prawo o adwokaturze. Jego treść również ukształtowało orzecznictwo sądów administracyjnych. Na rękojmię składają się dwa elementy: cechy charakteru

i dotychczasowe zachowanie osoby ubiegającej się o wpis. Rękojmia to również taki zespół zachowań osoby starającej się o wpis, które świadczą o jej wiarygodności w sferze zawodowej.

Przez rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu adwokata należy także rozumieć taki zespół cech charakteru i dotychczasowych zachowań składających się na wizerunek osoby zaufania publicznego, na której nie ciążą żadne zarzuty podważające jej wiarygodność. Kryterium powyższe ma zatem służyć zagwarantowaniu odpowiedniego poziomu moralnego i zawodowego członka tego samorządu i odnosi się także do aplikanta adwokackiego.

W ocenie Ministra Sprawiedliwości, Okręgowa Rada Adwokacka

w W., podejmując decyzję o wpisie K.E.K. na listę aplikantów adwokackich - posiadając wiedzę o toczącym się postępowaniu - nie wzięła pod uwagę wszystkich przesłanek warunkujących możliwość wpisu na listę aplikantów. W toku przedmiotowego postępowania administracyjnego ustalono, że wobec K. E. K. prowadzone jest postępowanie karne, sygn. akt [...], w związku z tym, że w trakcie trwania egzaminu wstępnego na aplikację adwokacką przeprowadzonego w dniu [...] września 2015 r. w W., wykorzystywała urządzenie służące do przekazu i odbioru informacji w postaci miniaturowej kamery, mikrosłuchawki, pętli indukcyjnej i telefonu komórkowego i otrzymując przekazywane jej poprzez te urządzenia rozwiązania testu, prawidłowo wypełniła kartę odpowiedzi egzaminacyjnych, uzyskując wynik pozytywny, odzwierciedlony następnie w opisanej wyżej uchwale, tj. o popełnienie przestępstwa określonego w art. 272 k.k.

Wprawdzie postępowanie w tej sprawie nie zostało jeszcze prawomocnie zakończone, jednak w dniu [...] marca 2017 r. prokurator Prokuratury Okręgowej

w W. wydał postanowienie o przedstawieniu K.E. K. zarzutu wyłudzenia poświadczenia nieprawdy w uchwale nr [...] z [...] września 2015 r. wydanej przez Komisję Egzaminacyjną nr [...] do spraw aplikacji adwokackiej przy Ministrze Sprawiedliwości z siedzibą w W. w sprawie ustalenia wyniku egzaminu wstępnego na aplikację adwokacką, przez podstępne wprowadzenie w błąd osób upoważnionych do wydania opisanej uchwały, które zostało Jej ogłoszone w dniu [...] marca 2017 r. K.E.K. jest zatem w świetle prawa karnego procesowego podejrzanym o popełnienie przestępstwa, zgodnie bowiem z treścią przepisu art. 71 § 1 in principio k.p.k. za podejrzanego uważa się osobę, co do której wydano postanowienie o przedstawieniu zarzutów. Wydanie przez prokuratora wobec K.E.K. postanowienia o postawieniu zarzutów jest skutkiem i wynikiem zgromadzenia w sprawie materiału dowodowego uprawniającego do przyjęcia uzasadnionej tezy co do możliwości popełnienia przez Nią przestępstwa - w tym przypadku umyślnego przestępstwa publicznoskargowego ściganego z urzędu, w postaci wyłudzenia poświadczenia nieprawdy, zagrożonego karą pozbawienia wolności do lat 3.

Organ podkreślił, ze aplikant adwokacki powinien wykonywać swoje obowiązki ze starannością wynikającą z wiedzy prawniczej, przepisów prawa oraz stosując zasady etyki i wykonywania zawodu. Postawione K.E.K. zarzuty poddają w wątpliwość Jej nienaganny charakter i uprawdopodobniają odmienne postępowanie, niż to którym kierować winien się aplikant adwokacki. Nadużycie zaufania publicznego pokładanego w osobie aspirującej do zawodu adwokata, co zostało wykazane poprzez wydanie postanowienia o przedstawieniu zarzutów wobec K.E. K., ocenić należy jako przeszkodę dla należytego wykonywania obowiązków aplikanta adwokackiego.

Podstawą sprzeciwu od wpisu K.E.K. na listę aplikantów adwokackich jest zatem brak spełnienia przesłanki nieskazitelnego charakteru, co wynika z Jej dotychczasowej postawy. K. E.K. nie spełnia tym samym przesłanki umożliwiającej wpis, wynikającej z art. 65 pkt 1 ustawy - Prawo o adwokaturze.

Pismem z dnia [...] maja 2017r. E.K. reprezentowana przez pełnomocnika wniosła do Sądu skargę na powyższą decyzję, zarzucając naruszenie:

1. przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy tj.:

- art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. przez zaniechanie przeprowadzenia w należyty sposób postępowania dowodowego, niewyjaśnienie stanu faktycznego, brak poczynienia ustaleń dotyczących wszystkich aspektów rękojmi oraz dokonanie dowolnej i błędnej oceny stanu sprawy;

- art. 5 k.p.k. przez zaniechanie przyjęcia, iż skarżąca jest osobą niewinną do czasu prawomocnego skazania jej za zarzucane jej czyny, a w konsekwencji uznanie, iż fakt postawienia jej zarzutów świadczy o popełnieniu zarzucanego czynu;

2. prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy tj. art. 65 ust. 1 Prawa

o adwokaturze, poprzez przekroczenie granic uznania administracyjnego,

a polegającego na przyjęciu, że wnioskodawca nie spełnia warunku koniecznego do uwzględnienia wniosku - wpisania go na listę adwokatów - określonego w powołanym przepisie, bowiem wniosku takiego nie sposób wywieść już tylko z ustaleń poczynionych w toku postępowania poprzedzającego podjęcie zaskarżonej uchwały, kierując się zasadami logicznego rozumowania, obiektywizmu i doświadczenia życiowego, a przede wszystkim ugruntowanym stanowiskiem orzecznictwa sądów administracyjnych.

Wobec podniesionych zarzutów skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi

i uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.

W uzasadnienie skarżąca wskazała, że pojęcie "nieskazitelności" zastosowane w art. 65 pkt 1 ustawy prawo o adwokaturze nie może być pojmowane jako brak jakiejkolwiek skazy czy też brak negatywnych okoliczności w dotychczasowej postawie kandydata do zawodu adwokata. Takie podejście uznać trzeba za zbyt restrykcyjne (wyrok NSA z 5 lutego 2008 r., II GSK 325/07. LexPolonica nr 2322221). Ustalenie rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu adwokata powinno opierać się na rozważeniu całokształtu dotychczasowej postawy kandydata i nie może ograniczać się do pojedynczych zachowań z jego życia. Zachowania takie są istotne z punktu widzenia przepisu art. 65 ust. 1, jeśli dają ujemny wyraz łącznej oceny postępowania osoby ubiegającej się o wpis na listę adwokatów.

Nieskazitelność charakteru to nie tylko kwestia niekaralności czy niepopełnienia przestępstwa, to nie tylko ocena danej osoby w kategorii prawnej, lecz przede wszystkim jest to sfera etyczno-moralna. Chodzi tu więc nie o to, czy dana osoba popełniła przestępstwo, to jest czyn zagrożony karą w ustawie karnej, lecz o to, czy osoba ta w dotychczasowym postępowaniu podejmowała i wykonywała działania obiektywnie oceniane jako naganne pod względem etyczno-moralnym, że w określonej sytuacji osoba ta nie powinna ze względów uczciwości i rzetelności wzmożonych rodzajem posiadanego wykształcenia, charakteru wykonywanego zawodu, pełnionej służby i zajmowanego stanowiska postąpić tak, jak uczyniła.

W ocenie skarżącej sam fakt postawienia zarzutów nie powinien doprowadzić do negatywnej oceny właściwości osobistych K.K.. Organ nie przeprowadził szerszej analizy postawy skarżącego, jego cech charakteru

i dotychczasowego życia, co w okolicznościach sprawy mogło mieć istotny wpływ na jej wynik. Organ był zobligowany do wnikliwej analizy akt osobowych skarżącego i na ich podstawie do podjęcia działań mających na celu zgromadzenie szerszego materiału dowodowego pozwalającego na pełną ocenę przymiotu nieskazitelnego charakteru, jak i rękojmi należytego wykonywania obowiązków aplikanta adwokackiego. Ograniczając do oceny jednego zdarzenia i nie podejmując działań

w kierunku ustalenia dotychczasowej postawy skarżącego, Minister Sprawiedliwości uchybił ogólnym zasadom postępowania administracyjnego wyrażonym w art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na ocenę przymiotu nieskazitelnego charakteru skarżącego oraz gwarancji należytego wykonywania przez niego obowiązków aplikanta adwokackiego

Ponadto zgodnie z domniemaniem niewinności (art. 5 § 1 k.p.k.) oskarżonemu nie można przypisywać popełnienia zarzucanego czynu, zanim zapadnie prawomocny wyrok skazujący, należy go więc traktować jako osobę niewinną. Artykuł 5 § 1 k.p.k. określa jedną z naczelnych zasad procesowych - zasadę domniemania niewinności. Zawiera on zatem ogólną zasadę postępowania, nie nakazuje zaś ani nie zakazuje organom procesowym konkretnego sposobu procedowania. Domniemanie niewinności nie wymaga dowodzenia; to obalenie tego domniemania wymaga dowodów. Taki jest ciężar dowodzenia w procesie karnym.

Zachowanie skarżącej, jej dotychczasowy styl życia, zachowania i postawa wskazują, iż daje ona rękojmie prawidłowego wykonywania funkcji aplikanta adwokackiego co z resztą potwierdzone zostało przez Okręgową Radę Adwokacką

w W. bowiem to na tym organie spoczywał również obowiązek zbadania przesłanek z art. 65 ustawy prawo o adwokaturze. Podejmując uchwałę o wpisaniu skarżącej na listę aplikantów adwokackich z dnia [...] lutego 2017 roku Okręgowa Rada Adwokacka w W. uznała, iż w jej ocenie skarżąca jest nieskazitelnego charakteru oraz swym zachowaniem daje rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu adwokata.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, iż w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekające w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

Stosownie zaś do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpoznając skargę w świetle wyżej wskazanych kryteriów należy uznać, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem skargi jest decyzja Ministra Sprawiedliwości, który sprzeciwił się wpisowi K.E.K. na listę aplikantów adwokackich prowadzonej przez Okręgową Radę Adwokacką w W., dokonanemu uchwałą Okręgowej Rady Adwokackiej w W. z dnia [...] lutego 2017 r.

Zgodnie z art. 69a ust. 1 ustawy - Prawo o adwokaturze, wpis na listę adwokatów lub aplikantów adwokackich uważa się za dokonany, jeżeli Minister Sprawiedliwości nie podpisze sprzeciwu od wpisu w terminie 30 dni od dnia doręczenia uchwały wraz z aktami osobowymi kandydata. Podstawą złożenia sprzeciwu może być niespełnienie przez kandydata kryteriów wymienionych

w ustawie - Prawo o adwokaturze.

Stosownie do treści art. 75 ust. 2 ustawy - Prawo o adwokaturze, aplikantem adwokackim może być osoba, która spełnia warunki określone w art. 65 pkt 1-3 ustawy i uzyskała pozytywną ocenę z egzaminu wstępnego. Jak stanowi zaś art. 65 pkt 1-3 ustawy - Prawo o adwokaturze, na listę aplikantów adwokackich może być wpisany ten, kto:

1) jest nieskazitelnego charakteru i swym dotychczasowym zachowaniem daje rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu adwokata;

2) korzysta w pełni z praw publicznych oraz ma pełną zdolność do czynności prawnych;

3) ukończył wyższe studia prawnicze w Rzeczypospolitej Polskiej i uzyskał tytuł magistra lub zagraniczne studia prawnicze uznane w Rzeczypospolitej Polskiej. Ponadto, do wniosku o wpis na listę aplikantów adwokackich, zgodnie z art. 68 ust. 3

pkt 1 w zw. z art. 75 ust. 5 ustawy - Prawo o adwokaturze, osoba ubiegająca się o wpis jest obowiązana dołączyć informację o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego opatrzoną datą nie wcześniejszą niż miesiąc przed złożeniem wniosku.

Zdaniem Sądu orzekający w niniejszej sprawie Minister Sprawiedliwości zasadnie uznał, że K.E.K. nie spełnia przesłanki umożliwiającej wpisanie jej na listę aplikantów, wynikającej z art. 65 pkt 1 ustawy - Prawo

o adwokaturze. W przepisie tym mowa jest o nieskazitelnym charakterze i rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu, które to pojęcia nie zostały zdefiniowane

w ustawie. Pojęcia te zdefiniowane zostały natomiast w orzecznictwie Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego jako zespół cech osobistych charakteru i zachowań składających się na wizerunek osoby zaufania publicznego, na której nie ciążą żadne zarzuty podważające jej wiarygodność. Pojecie "rękojmi" to uroczyste poręczenie, zagwarantowanie, zapewnienie, że z racji posiadanych cech zawód zaufania publicznego, będzie wykonywany prawidłowo. Składają się na nią cechy charakteru i dotychczasowe zachowanie osoby pragnącej zostać radcą prawnym. O nieskazitelności charakteru z kolei świadczą takie przymioty osobiste jak: uczciwość w życiu prywatnym i zawodowym, uczynność, pracowitość, poczucie odpowiedzialności za własne słowa i czyny, stanowczość, odwaga cywilna, samokrytycyzm, umiejętność zgodnego współżycia z otoczeniem. Wyrażenie ustawowe "dotychczasowe zachowanie" oznacza zaś postępowanie osoby ubiegającej się o wpis na listę radców prawnych, do czasu wpisania na tę listę i to takie zachowanie, postępowanie, odpowiadające ocenom moralnym i etycznym, gwarantujące właściwe wykonywanie zawodu radcy prawnego. O posiadaniu wyżej wymienionych przymiotów może świadczyć postępowanie i zachowanie danej osoby zarówno w sferze zawodowej, jak i prywatnej również w dłuższym okresie czasu i do oceny tej są uprawnione organy właściwe w sprawie.

Jak wynika z akt sprawy Minister Sprawiedliwości przeprowadził analizę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i na podstawie prawidłowo ustalonego stanu faktycznego uznał, że skarżąca nie spełnia przesłanki z art. 65 pkt 1 ustawy - Prawo o adwokaturze.

Zdaniem Sądu, ocena ta nie jest dowolna. Przytoczona przez organ argumentacja jest logiczna i przekonywująca. Organ dokonał oceny znaczenia

i wartości dowodów dla toczącej się sprawy.

Bezsporne jest, że M. Oddział Żandarmerii Wojskowej pod nadzorem Wydziału do spraw Wojskowych Prokuratury Okręgowej w W. prowadzi postępowanie karne, w trakcie którego w dniu [...] marca 2017 r. prokurator Prokuratury Okręgowej w W. wydał postanowienie o przedstawieniu K. E.K. zarzutu wyłudzenia poświadczenia nieprawdy w uchwale nr [...] z [...] września 2015 r. wydanej przez Komisję Egzaminacyjną nr [...] do spraw aplikacji adwokackiej przy Ministrze Sprawiedliwości z siedzibą w W. w sprawie ustalenia wyniku egzaminu wstępnego na aplikację adwokacką, przez podstępne wprowadzenie w błąd osób upoważnionych do wydania opisanej uchwały, tj. o popełnienie przestępstwa określonego w art. 272 k.k.

Fakt, że skarżąca jest podejrzanym o popełnienie przestępstwa z art. 272 k.k. ma istotny wpływ na ocenę nieskazitelności jej charakteru pod kątem rękojmi prawidłowego wykonywania obowiązków aplikanta adwokackiego.

Ani orzekający w niniejszej sprawie Sąd, ani Minister Sprawiedliwości nie kwestionują funkcjonującej w polskim prawie karnym instytucji domniemania niewinności, jednakże spełnienie przesłanek dawania rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu adwokata (obowiązków aplikanta adwokackiego) stawia przed kandydatem do zawodu zdecydowanie wyższe wymagania i standardy zachowań niż tylko te, które wynikają z zapisów ustawy - Kodeks karny.

Jak słusznie zauważył organ aplikant adwokacki powinien wykonywać swoje obowiązki ze starannością wynikającą z wiedzy prawniczej, przepisów prawa oraz stosując zasady etyki i wykonywania zawodu. Postawione skarżącej zarzuty poddają w wątpliwość Jej nienaganny charakter i uprawdopodobniają odmienne postępowanie, niż to którym kierować winien się aplikant adwokacki. Nadużycie zaufania publicznego pokładanego w osobie aspirującej do zawodu adwokata, co zostało wykazane poprzez wydanie postanowienia o przedstawieniu zarzutów wobec K.E.K., ocenić należy jako przeszkodę dla należytego wykonywania obowiązków aplikanta adwokackiego.

Zdaniem Sądu podzielić należy stanowisko organu, ze już sam fakt uwikłania się K.E.K. w postępowanie karne w charakterze podejrzanego podważa Jej uczciwość i wiarygodność, a tym samym zaprzecza dawaniu przez nią rękojmi prawidłowego wykonywania obowiązków aplikanta adwokackiego.

Okoliczność ta nie może pozostawać bez wpływu na ocenę spełnienia przez skarżącą przesłanki określonej w art. 65 pkt 1 w zw. z art. 75 ust. 3 ustawy - Prawo

o adwokaturze. Uwikłanie się bowiem w postępowanie karne uznać należy za okoliczność przemawiającą za brakiem nieskazitelności charakteru i wiarygodności.

Mając na uwadze powyższe Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.