Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 685/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Środki unijne
Skarżony organ: Samorząd Województwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony akt
Powołane przepisy: article: art. 146
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Marek Krawczak (spr.), Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Protokolant spec. - Anna Szaruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi H. S. na rozstrzygnięcie Samorządu Województwa M. z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...]; [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej: uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie.


UZASADNIENIE

H. S. (dalej jako: "Skarżący" lub "Wnioskodawca") ubiegał się o przyznanie pomocy w ramach Poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

Wnioskodawca w piśmie z dnia [...] czerwca 2018 r., nr [...] został poinformowany przez Prezesa Lokalnej Grupy Działania "[...]" o przyznanej punktacji 27,4 punktów. Z uwagi na pozytywne rozpatrzenie wniosku Wnioskodawca nie wniósł protestu od przyznanej punktacji.

Pismem z dnia [...] stycznia 2019 r. Skarżący został powiadomiony przez Samorząd Województwa [...] o odmowie przyznania pomocy.

W uzasadnieniu ww. pisma wskazano, iż wniosek o przyznanie pomocy jest niezgodny z art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. 2018 poz. 140 z późn. zm., dalej: "ustawa o rozwoju lokalnym"), w związku z art. 17 ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy o rozwoju lokalnym. Podkreślono, że organ decyzyjny Lokalnej Grupy Działania "[...]" (dalej: "Rada LGD"), dokonuje oceny złożonych w ramach naborów wniosków o przyznanie pomocy, na podstawie lokalnych kryteriów wyboru, które stanowią załącznik nr 5 do umowy nr [...] z dnia [...] maja 2016 r. o warunkach i sposobie realizacji strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność (dalej: "umowa ramowa"), zawartej między Samorządem Województwa [...] a Lokalną Grupą Działania "[...]". Zgodnie z zawartymi w dokumencie zapisami w ramach kryterium nr 2 "Wpływ operacji na poprawę stanu środowiska naturalnego lub klimatu obszaru LSR" można uzyskać 0 lub 3 pkt., a w ramach kryterium nr 4 "Innowacyjność operacji" - 0, 3 lub 6 pkt. Tymczasem Rada LGD podczas oceny projektu złożonego przez Wnioskodawcę, w ramach kryterium nr 2 przyznała 0,6 pkt., a kryterium nr 4 - 1.8 pkt. Postępowanie Rady LGD było niezgodne z: art. 17 ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy o rozwoju lokalnym, treścią załącznika nr 5 do umowy ramowej oraz z § 13 ust. 7 Procedury wyboru i oceny operacji w ramach LSR stanowiącej załącznik nr 3 do umowy ramowej.

Samorząd Województwa [...] zaznaczył, że Wnioskodawca w ramach oceny przeprowadzonej przez Radę LGD otrzymał 27,4 pkt. W wyniku nieprawidłowo przyznanych punktów, łączna ocena została zawyżona o 2,4 pkt. Zgodnie z treścią ogłoszenia o naborze wniosku o pomoc nr [...], w ramach którego złożono przedmiotowy wniosek, aby móc uznać operację za wybraną do finansowania, operacja musi uzyskać minimalną liczbę punktów tj. 27. Oznacza to, że prawidłowo określona liczba punktów jest niewystarczająca, do przyznania pomocy na realizację operacji.

Skarżący złożył skargę na rozstrzygnięcie o odmowie przyznania pomocy z dnia [...] stycznia 2019 r. wydane przez Samorząd Województwa [...] zarzucając organowi, że w przypadku gdy Urząd Marszałkowski podważył ilość przyznanych punktów, powinien zwrócić się do Rady LGD o ponowne przeliczenie punktów i wnioskować o zmianę decyzji Rady LGD poprzez anulowanie decyzji LGD [...] nr [...] i wydanie ponownej ceny. W przypadku gdy byłaby ona negatywna i nie wystarczała na objęcie operacji wsparciem przewidzianym w konkursie Wnioskodawca, zgodnie z ogólną zasadą obowiązującą w prawie administracyjnym powinien mieć możliwość odwołania się, w przypadku wydania nieuzasadnionej niekorzystnej dla niego decyzji administracyjnej.

Skarżący podkreślił, iż w skarżonej decyzji, w przypadku możliwości wniesienia odwołania w zakresie błędnie naliczonej punktacji Wnioskodawca jest w stanie wykazać, iż nie naliczono mu należnych dodatkowych 10 punków, co powodowałby że wniosek na operację uzyskałby niezbędną minimalną liczbę punktów niezbędną do dofinansowania operacji.

Reasumując, zdaniem Skarżącego, decyzja podjęta przez Samorząd Województwa [...] została wydana z rażącym naruszeniem prawa, a tym samym zasadny jest wniosek o jej uchylenie jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa i skierowanie wniosku o dofinansowanie operacji do ponownej oceny merytorycznej przez Radę LGD [...].

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2017 r. poz. 2188), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1032 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ewentualnie ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 lit. a-c p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że Sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej jednak strony, granicą praw i obowiązków Sądu, wyznaczoną w art. 134 § 1 p.p.s.a. jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te zaś wyznaczone są dwoma aspektami, mianowicie: legalnością działań organu oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Rozpoznając sprawę według powyższych kryteriów należy uznać, że skarga jest zasadna.

Zauważyć przyjdzie, że Skarżący ubiegał się o przyznanie pomocy w ramach naboru przeprowadzonego przez Lokalną Grupę Działania "[...]", realizującą strategię rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność. Nabór wniosków dotyczył wsparcia, o którym mowa w ustawie z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r., poz. 562 z późn. zm., zwanej dalej: "ustawą"). Zgodnie z przepisami tej ustawy wspieranie rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, o którym mowa w części drugiej w tytule III w rozdziale II rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. odbywa się na zasadach określonych w przepisach o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności, a w zakresie nieuregulowanym w tych przepisach - na zasadach określonych w niniejszej ustawie. Do przyznania wsparcia finansowego, o które ubiegał się Skarżący zastosowanie zatem znajdowały przepisy wskazanej powyżej ustawy oraz ustawy o rozwoju lokalnym.

Zaskarżona czynność odmowy przyznania wsparcia na realizację operacji podjęta została na podstawie 35 ust. 1 ustawy oraz art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju lokalnym stanowiącego, że jeżeli nie są spełnione warunki udzielenia wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, zarząd województwa informuje podmiot ubiegający się o wsparcie o odmowie udzielenia tego wsparcia, zgodnie z przepisami regulującymi zasady wsparcia z udziałem poszczególnych EFSI. Art. 35 ust. 1 ustawy przewiduje natomiast, że w przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, 3 lit. b, pkt 4, 5, 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy.

Na podstawie wskazanych regulacji przyjąć należy, że odmowa przyznania pomocy jest uzasadniona w przypadku braku spełnienia warunków do udzielenia wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającym wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającym przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającym rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 320, z późn. zm.), zwanego dalej: "rozporządzeniem nr 1303/2013".

Przypomnieć należy, że strona skarżąca ubiegała się o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, tj. o wsparcie z właściwych funduszy rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność obejmujące wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność. Stosownie do art. 19 ustawy o rozwoju lokalnym, nabór wniosków o udzielenie tego wsparcia przeprowadzony został przez Stowarzyszenie działające jako LGD.

W wyniku tego naboru, stosownie do art. 21 ust. 1 ustawy o rozwoju lokalnym, Stowarzyszenie dokonało wyboru do wsparcia operacji planowanej do realizacji przez Skarżącego i ustalenia jego kwoty. Wybór ten nie przesądzał jednak ostatecznie o udzieleniu przedmiotowej pomocy. Zgodnie bowiem z art. 24 ustawy o rozwoju lokalnym organem właściwym miejscowo w sprawie udzielenia wsparcia na daną operację, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b-e rozporządzenia nr 1303/2013, jest zarząd województwa. Do zarządu województwa należy bowiem kompetencja do wydania ostatecznego rozstrzygnięcia o przyznaniu lub odmowie przyznania wnioskowanego wsparcia.

W niniejszej sprawie takie rozstrzygnięcie zostało podjęte przez Samorząd Województwa [...], tj. po dokonaniu przez LGD wyboru operacji i przekazaniu temu organowi wniosków o udzielenie wsparcia dotyczących wybranych operacji (w tym wniosku skarżącej) wraz z dokumentami potwierdzającymi dokonanie wyboru operacji (art. 23 ust. 1 ustawy o rozwoju lokalnym).

W niniejszej sprawie Samorząd Województwa [...] nie spełnił warunków wynikających z powołanych wyżej przepisów art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju lokalnym i art. 35 ust. 1 ustawy wystosowując do Skarżącego pismo z dnia [...] stycznia 2019 r. informujące o odmowie przyznania pomocy. Zdaniem Sądu, ww. pismo nie zawiera wystarczającego uzasadnienia co do przyczyn odmowy.

Sąd zauważa, iż co prawda zgodnie z art. 17 ust 2 pkt 1 lit. b ustawy o rozwoju lokalnym wsparcie, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, nie przysługuje, jeżeli podczas dokonywania wyboru operacji nie zastosowano określonych w LSR kryteriów wyboru operacji. Dostrzec również trzeba, że żaden przepis nie przewiduje trybu i możliwości usunięcia nieprawidłowości, w tym jak podnosi Skarżący, w drodze wezwania LGD do ponownego przeliczenia punktów i zmiany decyzji Rady LGD [...] poprzez anulowanie decyzji LGD [...] nr [...] i wydanie ponownej ceny. W szczególności zauważyć przyjdzie, że stosowany w niniejszej sprawie przez organ przepis art. 23 ust. 2 ustawy o rozwoju lokalnym stanowi wyłącznie o wezwaniu LGD przez Zarząd Województwa do uzupełnienia braków lub złożenia wyjaśnień w zakresie dokumentacji przekazanej na podstawie art. 23 ust. 1. Przepis ten nie może stanowić podstawy wezwania LGD do ponowienia czynności wybory operacji i dokonania ponownej oceny, w przypadku gdy przy wyborze operacji nie zachowano warunków udzielenia wsparcia.

Podkreślenia również wymaga, że ustawodawca nie przewidział wymogu przeprowadzenia ponownego wyboru ofert w sytuacji wystąpienia przesłanki z art. 17 ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy o rozwoju lokalnym.

Niemniej jednak przyjęty przez organ w przedmiotowej sprawie sposób procedowania nie jest zgodny z podstawowymi zasadami prawa administracyjnego, mającymi swoje źródło w konstytucyjnej zasadzie państwa prawnego i z zaczerpniętej z prawa wspólnotowego zasadzie dobrej administracji.

Karta Praw Podstawowych Unii Europejskiej przyjęta w grudniu 2000 r. w Nicei umieściła w katalogu zawartych w niej praw prawo do dobrej administracji (art. 41). Oznacza to, że prawem i to podstawowym obywatela Unii Europejskiej jest domaganie się od organów i instytucji Unii bezstronnego, zgodnego z prawem rozpatrzenia, bez zbędnej zwłoki, sprawy wniesionej do danego organu lub instytucji. Prawu temu towarzyszy Obowiązek organów i instytucji, a także wszystkich zatrudnionych w nich funkcjonariuszy, właściwego, zgodnego z prawem obywatela załatwienia sprawy. (Na temat prawa do dobrej administracji i zasady efektywnej dobrej administracji zob.: Prawo do dobrej administracji. Materiały ze Zjazdu Katedr Prawa i Postępowania Administracyjnego. Warszawa 23-25 września 2002, red. Z. Niewiadomski, Z. Cieślak, Warszawa 2003; S. Hambura, M. Muszyński, Karta Praw Podstawowych z komentarzem, Bielsko - Biała 2001, s. 174-179; Jerzy Świątkiewicz, Europejski Kodeks Dobrej Administracji (tekst i komentarz o zastosowaniu kodeksu w warunkach polskich procedur administracyjnych, Warszawa 2002).

Należy zauważyć, iż pomimo faktu, iż do zaskarżonego rozstrzygnięcia nie mają zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego co powoduje, że nie podlegają one kontroli sądu administracyjnego pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. To jednak rozstrzygnięcia te podlegają jednak badaniu przez Sąd pod kątem zasad dobrej administracji i konstytucyjnej zasady - wyrażonej w art. 2 Konstytucji RP - działania w granicach i na podstawie prawa.

Jak już wskazano powyżej Karta Praw Podstawowych Unii Europejskiej przyjęta w grudniu 2000 r. w Nicei, umieściła w katalogu zawartych w niej praw prawo do dobrej administracji (art. 41). Oznacza to, że prawem i to podstawowym obywatela Unii Europejskiej jest domaganie się od organów i instytucji Unii bezstronnego, zgodnego z prawem rozpatrzenia, bez zbędnej zwłoki, sprawy wniesionej do danego organu lub instytucji. Prawu temu towarzyszy obowiązek organów i instytucji, a także wszystkich zatrudnionych w nich funkcjonariuszy, właściwego, zgodnego z prawem obywatela, załatwienia sprawy. Nie ma przy tym żadnych powodów przemawiających przeciwko uznaniu standardów zawartych w Kodeksie za przydatne do wyznaczania obowiązków polskiej administracji oraz do interpretacji zarówno prawa materialnego, jak i procesowego, przy czym "dobra praktyka administracyjna", o której stanowi uchwalony w dniu 6 września 2001 r. przez Parlament Europejski "Europejski Kodeks Dobrej Administracji", jest pojęciem szerszym niż przestrzeganie przepisów prawa. Zgodnie z treścią jego art. 6 ust. 1, w toku podejmowania decyzji urzędnik zapewni, że przyjęte działania pozostaną współmierne do obranego celu. Urzędnik będzie w szczególności unikać ograniczania praw obywateli lub nakładania na nich obciążeń, jeżeli ograniczenia te lub obciążenia byłyby niewspółmierne do celu prowadzonych działań. Natomiast według ust. 2 tegoż przepisu, w toku podejmowania decyzji urzędnik zwróci uwagę na stosowne wyważenie spraw osób prywatnych i ogólnego interesu publicznego.

Informacja udzielana zaś Stronie ma spełniać wymóg należytej i wyczerpującej. Należy także podkreślić konieczność jej zrozumiałego charakteru (por. art. 22 ust. 1 Europejskiego Kodeksu Dobrej Administracji). "Należyta" to właściwa, stosowna, odpowiednia; "wyczerpująca" zaś to przedstawiająca jakieś zagadnienie wszechstronnie, dogłębnie, szczegółowo, gruntownie, dokładnie.

W tym miejscu zasadne jest ponowne przypomnienie, iż poszczególne elementy składowe prawa do dobrej administracji, ujęte w regulacjach unijnych, znajdują swoje odpowiedniki w przepisach Konstytucji oraz przepisach regulujących stosowne procedury administracyjne (D. Sześciło, Prawo do dobrej administracji w orzecznictwie sądów administracyjnych, Przegląd Prawa Publicznego 2013/10, s. 10.). Odpowiednio wskazać tu należy w szczególności na art. 2 (zasada demokratycznego państwa prawnego) oraz art. 7 Konstytucji (zasada praworządności.

Rozstrzygnie organu informuje Skarżącego jedynie o błędach popełnionych przez Lokalną Grupą Działania "[...]" przy ocenianiu wniosku o przyznanie pomocy oraz o tym, iż "Wnioskodawca w ramach oceny przeprowadzonej przez Radę LGD otrzymał 27,4 pkt. W wyniku nieprawidłowo przyznanych punktów, łączna ocena została zawyżona o 2,4 pkt. Zgodnie z treścią ogłoszenia o naborze WoPP nr [...], w ramach którego złożono przedmiotowy WoPP, aby móc uznać operację za wybraną do finansowania, operacja musi uzyskać minimalną liczbę punktów tj. 27. Oznacza to, że prawidłowo określona liczba punktów jest niewystarczająca, do przyznania pomocy na realizację operacji".

Odmowa przyznania pomocy nie zawiera jakichkolwiek informacji o tym w jaki sposób Samorząd Województwa [...] doszedł do przekonania, iż Skarżący powinien otrzymać 25 punktów w ramach oceny jego projektu. W zaskarżanym rozstrzygnięciu brak jakichkolwiek rozważań organu dotyczących prawidłowości przyznania przez Radę LGD punktów w poszczególnych kryteriów wyboru. Skoro organ uznał, iż ocena wniosku Skarżącego została zawyżona o 2,4 pkt, to powinien równocześnie sprawdzić czy Skarżącemu nie zaniżono punktacji tj. czy prawidłowo w pozostałych kryteriach otrzymał 25 punktów.

Rozpoznając ponownie sprawę organ winien wyjaśnić Skarżącemu dlaczego jego wniosek otrzymał taką a nie inną liczbę punktów. Samorząd Województwa [...] powinien odnieść się do poszczególnych kryteriów wyboru, w szczególności do podnoszonego w skardze zarzutu Wnioskodawcy, że Rada LGD oceniająca operację w pierwszym kryterium "Doradztwo LGD" przyznała wnioskowi 0 (zero) punktów, pomimo tego, że wniosek był konsultowany i zgodnie z regulaminem konkursu powinien otrzymać 10 (dziesięć) punktów. A fakt ten można potwierdzić, gdyż osoba upoważniona pisemnie, przez Wnioskodawcę do konsultacji projektu operacji wpisała się do rejestru prowadzonych konsultacji, który dostępny jest w biurze LGD [...]. Uwzględnienie podniesionych przez Wnioskodawcę zarzutów powinno prowadzić bądź do powtórzenia oceny wniosku w tym zakresie.

Sąd zauważa również, iż przepisy prawa regulujące kwestie przyznania pomocy nie mogą być swoistą pułapką dla obywatela. Należy zauważyć, iż na podstawie art. 21 ustawy o rozwoju lokalnym LGD dokonuje oceny zgodności operacji z Lokalną Strategią Rozwoju i wybiera operacje oraz ustala kwotę wsparcia w terminie 45 dni od dnia następującego po ostatnim dniu terminu składania wniosków o udzielenie wsparcia (ust. 1). Rada dokonuje wyboru operacji realizowanych przez podmioty inne niż LGD: 1) spośród operacji, które są zgodne z LSR 2) na podstawie kryteriów wyboru określonych w LSR ( ust. 4). W terminie 7 dni od zakończenia wyboru operacji LGD:

1) przekazuje podmiotowi ubiegającemu się o wsparcie, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, pisemną informację o wyniku oceny zgodności jego operacji z LSR lub wyniku wyboru, w tym oceny w zakresie spełniania przez jego operację kryteriów wyboru wraz z uzasadnieniem oceny i podaniem liczby punktów otrzymanych przez operację, a w przypadku pozytywnego wyniku wyboru - zawierającą dodatkowo wskazanie, czy w dniu przekazania wniosków o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, do zarządu województwa operacja mieści się w limicie środków wskazanym w ogłoszeniu o naborze tych wniosków;

2) zamieszcza na swojej stronie internetowej listę operacji zgodnych z LSR oraz listę operacji wybranych, ze wskazaniem, które z operacji mieszczą się w limicie środków wskazanym w ogłoszeniu o naborze wniosków o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013 (ust. 5 ). Wybór operacji, zgodnie z powołanym Regulaminem dokonywany jest na podstawie ocen wystawianych wnioskom przez członków Rady LGD, na podstawie których, w oparciu o wysokość punktacji uzyskanej przez poszczególne wnioski, sporządza się najpierw wstępną, a następnie ostateczną "listę rankingową" wniosków, która jest następnie – po rozpatrzeniu złożonych odwołań - zatwierdzona i publikowana na stronie internetowej LGD.

Środkiem odwoławczym od decyzji Rady LGD jest protest (art. 22 ust. 1 ustawy o rozwoju lokalnym), który podmiot ubiegający się o wsparcie może wnieść także od wyniku wyboru, który powoduje, że operacja nie mieści się w limicie środków wskazanym w ogłoszeniu o naborze wniosków o udzielenie wsparcia.

W zakresie samej procedury odwoławczej od decyzji Rady LGD ustawa o rozwoju lokalnym odsyła do regulacji zawartych w art. 54 ust. 2-6 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2017 r., poz. 1460 ze zm.), dalej "ustawa wdrożeniowa" (odnośnie terminu, formy i treści protestu), art. 53 ust. 2 i 3, art. 56 ust. 2 oraz art. 57-67 tej ustawy (co do wnoszenia protestu i postępowania wszczętego na skutek jego wniesienia).

Przekazanie protestu do zarządu województwa jest poprzedzone procedurą autokontroli ze strony Rady, na skutek odpowiedniego zastosowania regulacji art. 56 ust. 2 ustawy wdrożeniowej.

W rozpoznawanej sprawie Skarżący nie wniósł protestu, gdyż otrzymał korzystną decyzję Rady LGD w zakresie spełniania przez jego operację kryteriów wyboru wraz z uzasadnieniem oceny i podaniem liczby punktów otrzymanych przez operację. Po upływie prawie 6 miesięcy Skarżący otrzymuje odmowę przyznania pomocy, w której wskazuje się, że prawidłowo określona liczba punktów jest niewystarczająca, do przyznania pomocy na realizację operacji. Skarżący nie tylko nie może w tej sytuacji już wnieść protestu od decyzji LGD, ale również ponosi konsekwencje błędu popełnionego przez LGD.

Jak już wskazano powyżej Samorząd Województwa Mazowieckiego nie analizował spełniania przez operację Skarżącego kryteriów wyboru i uzasadnienia oceny. Nie uzasadnił dlaczego dokonana ocena wniosku i przyznane punkty w ramach kryteriów przez LGD są właściwe.

Nie można zatem zgodzić się z dokonaną przez organ wykładnią przepisów art. 17 ust. 1 w związku z art. 17 ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy o rozwoju lokalnym, na których oparł on swoje rozstrzygnięcie, ponieważ jak zostało wcześniej wywiedzione uchybia ono nie tylko zasadzie wykładni prawa w zgodzie z Konstytucją RP, ale także prawu wspólnotowemu. Ponownie rozpatrując sprawę organ uwzględni powyższe stanowisko Sądu.

W związku z powyższym, na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.