Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 104/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-03-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony akt
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 2 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2003 nr 188 poz 1840
law: Ustawa z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw
article: art. 17 ust. 1 pkt 34
journal: Dz.U. 2011 nr 74 poz 397
law: Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 23 marca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz Sędziowie: Sędzia WSA Paweł Kowalski (spr.) Sędzia WSA Bartosz Wojciechowski Protokolant: Szymon Chrostek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2012 roku sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. na interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zwolnienia od podatku dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej 1. uchyla zaskarżoną interpretację; 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego z upoważnienia Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu [...] r. do Izby Skarbowej w P. Biura Krajowej Informacji Podatkowej w L. wpłynął wniosek Spółki o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zwolnienia od podatku dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomiczne.

Pismem z dnia [...]r. Dyrektor Izby Skarbowej w P. przekazał wniosek Spółki zgodnie z właściwością do rozpatrzenia Dyrektorowi Izby Skarbom w Ł..

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Skarżąca Spółka otrzymała w dniu 18 września 2000 r. zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie [...] specjalnej strefy ekonomicznej (dalej w skrócie: [...]).

Zezwolenia zostało Spółce udzielone do dnia 28 maja 2017 r. tj. do ostatniego dnia istnienia ŁSSE, zgodnie z brzmieniem przepisów rozporządzenia o ŁSS! obowiązujących w dniu wydania Spółce zezwolenia.

Z uwagi na uzyskanie zezwolenia w dniu [...] r. Spółka zaliczana jest do tzw. starych przedsiębiorców strefowych, w stosunku do których znajdują zastosowanie przepisy ustawy z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw.

W celu ustalenia obowiązujących Skarżącą Spółkę zasad przyznawania pomocy publicznej, wynikających z art. 5 ustawy z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw, była Ona zobowiązana do określenia na dzień 1 maja 2004 r., tj. na dzień akcesji Polski do Unii Europejskiej, wielkości swego przedsiębiorstwa (jako małego, średniego lub dużego przedsiębiorcy).

Stosownie do wyjaśnień otrzymanych przez Skarżącą w piśmie od Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej: UOKiK), Departament Monitorowania Pomocy Publicznej z dnia 19 kwietnia 2011 r., określenie wielkości przedsiębiorstwa winno na dzień 1 maja 2004 r. nastąpić w oparciu o definicję małego i średniego przedsiębiorcy zawartą w Załączniku nr 1 do Rozporządzenie Komisji (WE) nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw.

W świetle powyższego, aby ustalić zasady (oraz wielkość) przysługującej obecnie Skarżącej pomocy publicznej, należy zgodnie z ww. definicją małego i średniego przedsiębiorcy, zbadać dane Spółki (dotyczące zatrudnienia pracowników, przychodów ze sprzedaży oraz sumy bilansowej, a także jej niezależności) na dzień 1 maja 2004 r., w oparciu o dane za rok referencyjny, którym jest w przypadku Spółki 2003 rok obrotowy, tj. ostatni rok obrotowy, za który zatwierdzone było jej sprawozdanie finansowe na dzień l maja 2004 r.

Spółka dokonała analizy stanu zatrudnienia, przychodów ze sprzedaży oraz kryterium niezależności i stwierdziła, że w dniu 1 maja 2004 r. była dużym przedsiębiorcą.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego, Wnioskodawcy, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, w związku z art. 5 ust. 2 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw, przysługuje prawo do korzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, do dnia 28 maja 2017 r., tj. do ostatniego dnia obowiązywania zezwolenia wydanego Spółce, pod warunkiem, iż Spółka nie wyczerpie wcześniej (przed dniem 28 maja 2017 r.) dopuszczalnej pomocy publicznej o charakterze regionalnym, przyznanej jej w związku z inwestycją w [...] specjalnej strefie ekonomicznej, stosownie do postanowień § 5 ust. 1 rozporządzenia z dnia 27 października 2006 r. w sprawie łódzkiej specjalnej strefy ekonomicznej (w brzmieniu ustalonym na dzień 31 grudnia 2006 r. ?

Własne stanowisko Spółki

Biorąc pod uwagę to, że skarżąca na dzień akcesji Polski od Unii Europejskie była "dużym" i "starym" przedsiębiorca strefowym znajdują wobec niej zastosowanie przepisy art. 5 ust. 2 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw, z których wynika, iż Spółce przysługuje pomoc publiczna w wysokości 50% wartości poniesionych do dnia 31 grudnia 2006 r. kosztów inwestycyjnych, kwalifikujących się do objęcia pomocą, po ich uprzednim zdyskontowaniu.

Pomoc publiczna wyżej wymienionej kwocie przysługuje Spółce, zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia z dnia 27 października 2006 r. w sprawie [...] specjalnej strefy ekonomicznej (w brzmieniu ustalonym na dzień 31 grudnia 2006 r.), od miesiąca, w którym poniosła wydatki inwestycyjne "aż do wyczerpania", tzn. do momentu, w którym Spółka otrzyma (wykorzysta) całą kwotę przysługującej Jej pomocy publicznej, przyznanej w związku z inwestycją na terenie ŁSSE.

Przepis art. 5 ust. 2 pkt l lit. c) ustawy z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw stanowi, iż: "Dochody uzyskane przez przedsiębiorcę innego niż przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy na podstawie zezwolenia wydanego przed dniem stycznia 2001 r., są zwolnione z podatku dochodowego w zakresie ustalonym w art. 12 ustawy, o której mowa w art. 1, z tym, że maksymalna dopuszczalna wielkość pomocy publicznej wynosi 50% kosztów inwestycji poniesionych do dnia 31 grudnia 2006 r. - dla przedsiębiorców prowadzących działalność inną niż określona w lit. a) na podstawie zezwolenia wydanego po dniu 31 grudnia 1999 r."

W przypadku Spółki wydatki, które można uznać za koszty inwestycji kwalifikujące się do objęcia pomocą określa § 6 i 7 rozporządzenia z dnia 27 października 2006 r. w sprawie [...] specjalnej strefy ekonomicznej (w brzmieniu ustalonym na dzień 31 grudnia 2006 r.).

Skarżąca Spółka wskazała, że nie dotyczą Jej zmiany wprowadzone do tego rozporządzenia rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 2 lutego 2007 r., zmieniającym rozporządzenie w sprawie [...] specjalnej strefy ekonomicznej, które weszło w życie w dniu [...] r., gdyż na podstawie § 2 rozporządzenia zmieniającego: "Do przedsiębiorcy, który posiada zezwolenie wydane przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, stosuje się dotychczasowe warunki udzielania pomocy regionalnej."

Pomoc publiczna przysługuje Spółce w kwocie 50% kosztów kwalifikowanych poniesionych od dnia wydania zezwolenia do dnia 31 grudnia 2006 r. na realizację inwestycji na terenie ŁSSE, po ich uprzednim zdyskontowaniu. Tak wyliczoną kwotę pomocy Skarżąca Spółka może otrzymać jako dopuszczalną pomoc publiczną zgodną z zasadami obowiązującymi w Unii Europejskiej.

Zgodnie z § 3 ust. 8 rozporządzenia z dnia 27 października 2006 r. w sprawie łódzkiej specjalnej strefy ekonomicznej (w brzmieniu ustalonym na dzień 31 grudnia 2006 r.): "Pomoc, o której mowa w ust. l może być udzielana łącznie z inną pomocą na nowe inwestycje lub tworzenie nowych miejsc pracy, bez względu na jej źródło i formę, pod warunkiem, że łącznie wartość pomocy nie przekroczy dopuszczalnej wielkości pomocy określonej w § 4." Z przytoczonego przepisu wynika, iż - w granicach dopuszczalnej dla Spółki pomocy publicznej - pomoc ta może być udzielana z różnych źródeł i w różnych formach, w tym m.in. w formie zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych.

Pomoc publiczną w formie zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych Wnioskodawca może, zgodnie z § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia, otrzymać: "/.../ począwszy od miesiąca, w którym poniósł wydatki inwestycyjne w okresie od dnia uzyskania zezwolenia aż do wyczerpania dopuszczalnej pomocy regionalnej, pod warunkiem że: /.../."

Z przywołanych przepisów wynika, iż co do zasady, podstawą do otrzymania przez Skarżącą Spółkę pomocy publicznej jest wydane jej dnia 18 września 2000 r. zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie [...] specjalnej strefy ekonomicznej oraz, że kwota wynikającej z tego zezwolenia pomocy publicznej może zostać "wybrana" w formie zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych. Same przepisy rozporządzenia nie określają terminu

zawitego, do którego Spółka może z tej pomocy korzystać. Skoro pomoc publiczna przyznana jest Spółce jako "kwota" pomocy, którą to kwotę należy wyliczyć, to pomoc przysługuje tak długo, dopóki nie dojdzie do "wyczerpania dopuszczalnej pomocy" a więc gdy "kwota dopuszczalnej pomocy nie zrówna się z kwotą pomocy faktycznie otrzymanej. .

Z uwagi na czasowo ograniczony charakter zachęt inwestycyjnych, przewidzianych dla inwestorów strefowych, czas istnienia specjalnych stref ekonomicznych (w tym i ŁSSE] został ograniczony początkowo do 20 lat, liczonych od momentu ustanowienia danej strefy a następnie (w grudniu 2008 r.) ich istnienie zostało przedłużone do dnia 31 grudnia 2020 r.

Reasumując powyższe rozważania Skarżąca Spółka uważa, iż w przypadku gdy przed wygaśnięciem wydanego Jej zezwolenia, co nastąpi w dniu 28 maja 2017 r. nie wyczerpie Ona (nie otrzyma) całej przyznanej Jej kwoty pomocy publicznej, to ma prawo do zwalniania swych dochodów, uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy na podstawie zezwolenia, zgodnie z art. 17 ust. l pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, do ostatniego dnia obowiązywania wydanego jej zezwolenia, tj. do dni 28 maja 2017 r.

Interpretacja indywidualna.

Po rozpatrzeniu przedmiotowego wniosku organ podatkowy wydał w dniu [...]r. indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego nr [...] uznającą stanowisko przedstawione przez Skarżącą Spółkę za nieprawidłowe.

Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. działając w imieniu Ministra Finansów, mając na uwadze przedstawiony we wniosku o wydanie interpretacji opis zdarzenia faktycznego oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego, l m iv tym art. 17 ust. l pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, póz. 397 ze zm.), stwierdził m.in., że "dochód uzyskany przez Spółkę z tytułu prowadzenia działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej określonej zezwoleniem podlega zwolnieniu do wyczerpania limitu określonego maksymalną dopuszczalną wielkością pomocy publicznej, nie dłużej jednak niż do dnia 28 maja 2017 r., f. do ostatniego dnia obowiązywania zezwolenia wydanego Spółce. Limit ten wynosi 50% kosztów inwestycji poniesionych do dnia 31 grudnia 2006 r., stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy zmieniającej z dnia 2 października 2003 roku. Brak jest uzasadnienia do twierdzenia, że Spółce przysługuje pomoc publiczna w wysokości 50% od wartości poniesionych do dnia 31 grudnia 2006 r. kosztów inwestycyjnych, kwalifikujących się do objęcia pomocą, stosownie do postanowień § 5 ust. l rozporządzenia z dnia 27 października 2006 r. w sprawie [...] specjalnej strefy ekonomicznej, w brzmieniu ustalonym na dzień 31 grudnia 2006 r.

Końcowo wskazane zostało, iż "stanowisko Spółki uznano za nieprawidłowe z uwagi na fakt, iż oparła je Ona na przepisach zawartych w rozporządzeniu wykonawczym z dnia [...]r. w sprawie [...] strefy ekonomicznej, w brzmieniu ustalonym nadzień 31 grudnia 2006 r., a nie na rozporządzeniu z dnia 15 kwietnia 1997 r. w sprawie ustanowienia [...] specjalnej strefy ekonomicznej.

W związku z powyższym rozstrzygnięciem Skarżąca wezwała organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. działając w imieniu Ministra Finansów orzekł, iż brak jest podstaw do zmiany indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, co stwierdzone zostało w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Skarga

Na powyższą interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego Skarżąca Spółka wniosła skargę, w której zarzuciła

1) naruszenie przepisów art. 5 ust. 2 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 2 października 2003 r. zmieniającej ustawę o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw w związku z art. 12 ust. 1 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnym przyjęciu przez organ administracyjny, iż dochody wnioskodawcy z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie łódzkiej specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia wydanego przed dniem 1 stycznia 2001 r. są zwolnione od podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. l pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych według postanowień rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 kwietnia 1997 r. w sprawi ustanowienia [...] specjalnej strefy ekonomicznej, podczas gdy prawidłowa interpretacja wyżej zacytowanych przepisów prowadzi do wniosku, iż Skarżącej Spółki przysługuje pomoc publiczna w formie zwolnienia z podatku dochodowego od prawnych w wysokości 50% od wartości poniesionych do dnia 31 grudnia 2006 rj kosztów inwestycyjnych, kwalifikujących się do objęcia pomocą, według rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 października 2006 r. w sprawie [...] specjalnej strefie ekonomicznej w brzmieniu ustalonym na dzień 31 grudnia 2006 r.; naruszenie praw (interesu prawnego) .Skarżącej polegało zatem na niewłaściwym przyjęciu przez organ administracji, iż zastosowanie do obliczenia przedmiotowych preferencji podatkowych winno mieć rozporządzenie z dnia 15 kwietnia 1997 r. podczas, gdy właściwe regulacje w omawianym zakresie zawiera rozporządzenie z dnia 27 października 2006 w sprawie [...] specjalnej strefy ekonomicznej;

2) naruszenie art. 10 ust. 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej z uwagi na brak podania przez organ administracyjny w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w dniu 2 grudnia 2011 r. wyczerpującego stanowiska oraz uzasadnienia prawnego określającego, dlaczego stanowisko skarżącego w zakresie zwolnienia od podatku dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej jest nieprawidłowe.

W związku z powyższym Skarżąca Spółka wnosi o uchylenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 21 października 2011 r. ewentualnie o uznanie, na podstawie art. 146 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uprawnienia Skarżącej do korzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, stosownie do postanowień § 5 ust. 1 rozporządzenia z dnia 27 października 2006 r. w sprawie [...] specjalnej strefy ekonomicznej, w brzmieniu ustalonym na dzień 31 grudnia 2006 r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko wnosząc o jej oddalenie, podnosząc nadto, że Spółka nie skorzystała z uprawnienia określonego w art. 6 ustawy z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw (Dz. U. Nr 188, póz. 1840). Regulacja art. 6 ust. 1 ustawy zmieniającej z dnia 2 października 2003 r. umożliwiła jednocześnie przedsiębiorcy, który uzyskał zezwolenie przed dniem 1 stycznia 2001 r., wystąpienie z wnioskiem do ministra właściwego do spraw gospodarki o jego zmianę polegającą zastosowaniu do tego przedsiębiorcy przepisów dotyczących zwolnień podatkowych określonych w art. 5 w miejsce przepisów art. 12 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu z dnia 31 grudnia 2000 r. Termin złożenia wniosku, o którym mowa w ust. l, upłynął z dniem 31 grudnia 2007 r. (art. 6 ust. 5 ustawy zmieniającej).

Tym samym, zasady korzystania z ulg strefowych przez podmioty, które uzyskały zezwolenia przed dniem 1 stycznia 2001 r. unormowano w art. 5 ustawy zmieniającej z dnia 2 października 2003 r. Zostały one przy tym zróżnicowane przez ustawodawcę w oparciu o kryterium "wielkości" przedsiębiorcy posiadającego zezwolenie. Odrębne regulacje dotyczą zatem podmiotów, które na dzień wejścia w życie omawianej ustawy zmieniającej były małymi, średnimi bądź dużymi przedsiębiorcami w rozumieniu załącznika nr l do rozporządzenia nr 70/2001/WE z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw.

Skarżąca Spółka nie występując o zmianę warunków zezwolenia zgodnie z art. 6 ustawy zachowała prawo do korzystania ze zwolnień od podatku dochodowego na "starych" zasadach, czyli na warunkach określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 15 kwietnia 1997 r. ustanawiającym łódzką specjalną strefę ekonomiczną, w którym zawarto szczegółowe zasady funkcjonowania strefy oraz korzystania ze zwolnień i preferencji podatkowych. Zachowała tym samym przez okres na jaki przyznano Jej zezwolenie prawo do zwolnienia podatkowego, tym, że ustawa zmieniająca z 2003 r. wprowadziła pewne ograniczenia co do jego wysokości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zaskarżona interpretacja podlega uchyleniu, chociaż z innych powodów niż wskazane w skardze. Rozstrzygnięcie takie jest dopuszczalne z mocy art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U 153 poz.1270 z późniejszymi zmianami, zwanej dalej p.p.s.a ). Zgodnie z tym przepisem sąd rozstrzyga w granicach dane sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi organ interpretujący naruszył treść art. 14 b § 3 w związku z art. 14h i art.169 § 1 i 2 oraz art.14 c § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja Podatkowa ( tekst jednolity Dz. U z 2005, nr.8, poz.60 z późniejszymi zmianami, zwana dalej OP ). Naruszenie tych przepisów mogło mieć wpływ na wynik spraw.

Zgodnie z art.14 b § 3 OP składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. W sytuacji, gdy zawarty we wniosku interpretacyjnym opis stanu faktycznego jest niepełny ( niewystarczający do udzielenia pisemnej interpretacji ) Minister Finansów winien wezwać składającego wniosek do usunięcia tego braku w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku interpretacyjnego bez rozpatrzenia ( art.14 h w związku z art.169 § 1 i 2 OP )

Z kolei zgodnie z art.14 c § 1 OP interpretacja indywidualna powinna zawierać ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny, a w razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna powinna zawierać wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym.

Przenosząc te regulacje na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że interpretacja indywidualna z dnia [...] roku w zakresie uzasadnienia prawnego nie odpowiada na zasadnicze pytanie – dlaczego stanowisko wnioskującego jest nieprawidłowe. Tego warunku, w tej sprawie nie spełnia bowiem li tylko przedstawienie obowiązujących obecnie i historycznie przepisów modyfikujących zakres zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust.1 pkt.34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych ( tj. Dz.U z 2007 roku. Nr.42, poz.274 z późniejszymi zmianami ) i na dobrą sprawę dopiero w odpowiedzi na skargę można odnaleźć uzasadnienie dla stwierdzenia, że stanowisko Spółki jest nieprawidłowe. Zdaniem autora odpowiedzi na skargę kluczowe znaczenie dla wykładni i stosowania art. 5 ust.2 ustawy z dnia 2 października 2003 roku o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych innych ustaw ( Dz.U 188 poz.1840 z późniejszymi zmianami ) ma treść art.6 ust.1 tej ustawy zgodnie z którym, przedsiębiorca który uzyskał zezwolenie przed dniem 1 stycznia 2001 roku może wystąpić z wnioskiem do ministra właściwego do spraw gospodarki o jego zmianę polegającą na zastosowaniu do tego przedsiębiorcy przepisów dotyczących zwolnień podatkowych określonych w art.5, w miejsce przepisów art.12 ustawy z dnia 20 października 1994 roku, w brzmieniu z dnia 31 grudnia 2000 roku. Dalej w odpowiedzi na skargę znajdujemy stwierdzenie, że skarżąca Spółka nie występowała o zmianę warunków zezwolenia na podstawie art.6 ust.1 ustawy z dnia 2 października 2003 roku ( odpowiedź na skargę k.24 odwrót – 25 akt sądowych ).

Otóż abstrahując od poprawności ( zgodności z prawem ) stanowiska wyrażonego w odpowiedzi na skargę, to dokument ten nie może zastąpić indywidualnej interpretacji, bo tylko indywidualna interpretacja pełni funkcje ochronne opisane w art.14 k a nie odpowiedź na skargę, która jest tylko stanowiskiem procesowym jakie zajmuje organ administracji w postępowaniu przed sądem administracyjnym wobec zarzutów sformułowanych w skardze. Oznacza to tyle, że próba naprawiania błędów tkwiących w treści aktu administracyjnego podlegającego kontroli sądu dodatkowymi argumentami zawartymi w odpowiedzi na skargę nie może być skuteczna. Niezależnie do tego wskazać należy, że stwierdzenie o tym, że Spółka nie wystąpiła do Ministra właściwego w trybie art.6 ust.1 ustawy z dnia 2 października 2003 roku o zastosowanie względem niej uregulowań zawartych w art.5 ustawy zmieniającej nie opiera się na opisie stanu faktycznego zawartego w obszernym wniosku interpretacyjnym. Jeśli w ocenie autora odpowiedzi na skargę to zagadnienie jest w ogóle kluczowe dla zdekodowania zakresu zwolnienia o którym mowa w art.17 ust.1 pkt.34 nieuzupełnienie tego braku w ogóle uniemożliwia ocenę stanowiska Spółki zawartego we wniosku interpretacyjnym.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ interpretujący zwróci się do skarżącej w trybie art.14 h w związku z art.169 § 1 i 2 OP o wyjaśnienie, czy Spółka wystąpiła z wnioskiem w trybie art.6 ust.1 ustawy z 2 października 2003 roku o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i innych ustaw, czy też nie i jakie było stanowisko ministra gospodarki w tym przedmiocie. Po uzupełnieniu tego braku udzieli interpretacji zgodnej z treścią art.14 c OP.

Mając na uwadze powyższe rozważania, na podstawie art.146 § 1 p.p.s.a należało uchylić zaskarżoną interpretację. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 tej ustawy w związku z § 14 ust.2 pkt.1 lit.c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat cz czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radców prawnych ustanowionych z urzędu ( Dz.U 163 poz.1349 z późniejszymi zmianami ).

P.Z-C.