Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 56/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-02-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2,  art. 255
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie


UZASADNIENIE

Skarżący J. K. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych, motywując to brakiem środków finansowych. Skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i matką. Nie posiada żadnego majątku, zaś do jego żony należy mieszkanie. Źródłem utrzymania Skarżącego jest działalność gospodarcza, z której dochód określił na kwotę 2.000 zł. Matka Skarżącego pobiera rentę w wysokości 1.400 zł. W wykonaniu wezwania referendarza sądowego Skarżący przesłał dwa przekazy pocztowe, rachunki za gaz, energię, czynsz, zestawienie transakcji na rachunku firmowym, zeznania podatkowe. Jednocześnie podkreślił, że w 2011 r. przeszedł [...] , co uniemożliwia mu pełną aktywność zawodową.

Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:

Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zwrot "gdy osoba ta wykaże" oznacza, że to na stronie spoczywa ciężar dowodu, iż znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Zgodnie z art. 255 p.p.s.a. jeżeli jej oświadczenie zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Powyższe prowadzi do wniosku, że niedopełnienie przez stronę w całości lub w części obowiązku złożenia dodatkowego oświadczenia lub przedłożenia wymaganych dokumentów, uzasadnia oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2010, s. 594).

W niniejszej sprawie Skarżący nie wypełnił z należytą starannością treści wezwania. Nie wyjaśnił mianowicie jakie jest źródło utrzymania jego żony. Nie udzielił informacji na temat wysokości dochodu osiągniętego w 2012 r. Nie nadesłał deklaracji VAT oraz zestawienia wysokości przychodów i kosztów ich uzyskania osiągniętych z działalności gospodarczej. Informację o wydatkach ograniczył do przesłania rachunków za czynsz, gaz i energię elektryczną, nie ujawnił natomiast wydatków związanych z zakupem żywności, leków, ubrań itp. Nie nadesłał wyciągów z rachunków bankowych żony (nie wskazał też jakoby ich nie posiadała).

W rezultacie Skarżący nie przedłożył dokumentów źródłowych, które pozwoliłyby zweryfikować jego możliwości finansowe. Skarżący pozbawił w ten sposób referendarza sądowego możliwości wnikliwej i szczegółowej oceny jego sytuacji materialnej. Tym samym miał on pełne podstawy ocenić wniosek Skarżącego jako niezasadny. Z tej przyczyny na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a., art. 245 p.p.s.a., art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.