Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 639/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2012-07-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Powołane przepisy: article: art 61 par 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Włoch po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Spółka z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] maja 2012r. [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2006r. postanawia: oddalić wniosek strony skarżącej w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Opisaną w sentencji postanowienia, decyzją z dnia [...]maja 2012r. Dyrektor Izby Skarbowej uchylił decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] lipca 2011r. w przedmiocie określenia A. Spółka z o.o. zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2006r. w kwocie 107 284 zł. i określił wysokość tego podatku na kwotę 105 338 zł.

W treści skargi na powyższą decyzję, spółka złożyła wniosek o wstrzymanie jej wykonania argumentując, że wykonanie decyzji w chwili obecnej spowoduje zachwianie płynności finansowej spółki i wpłynie na terminową realizację zobowiązań przez spółkę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270/ - powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi co do zasady nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Na zasadzie wyjątku, zgodnie z art. 61 § 3 ppsa., sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na to, że na skutek wykonania nieprawomocnej jeszcze decyzji, zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Co do zasady chodzi tutaj o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, względnie uprawdopodobnienie możliwości zaistnienia innych trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu sądu. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża natomiast wnioskodawcę.

W przedmiotowej sprawie należy zauważyć, że z treści samego wniosku, pozbawionego poszerzonego uzasadnienia, nie wynika aby opisane wyżej przesłanki ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji znajdywały odzwierciedlenie w sytuacji faktycznej podatnika. Poza bowiem ogólnikowym powołaniem potencjalnych zagrożeń mogących towarzyszyć egzekucji należności, takich jak utrata płynności finansowej czy nieterminowość w realizacji zobowiązań, spółka nie odniosła się do swojej obecnej sytuacji finansowej i majątkowej, w sposób który pozwoliłby Sądowi na obiektywną ocenę wpływu egzekucji należności wynikających z zaskarżonej decyzji na faktyczną sytuację finansową strony. Brak bliższych danych dotyczących sytuacji majątkowej strony nie pozwala na stwierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji powoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie niepowetowanej szkody, a tym samym że w przedmiotowej sprawie spełnione zostały ustawowe przesłanki pozwalające na uwzględnienie złożonego wniosku.

Nie bez znaczenia w sprawie jest także fakt, że ewentualnie egzekwowane świadczenie ma charakter pieniężny i w razie uzyskania korzystnego dla strony rozstrzygnięcia, będzie mogła ona domagać się zwrotu spełnionego świadczenia w trybie prawem przewidzianym a z treści wniosku nie wynika, aby w sprawie zachodziło niebezpieczeństwo wyprzedaży majątku trwałego, którego skutki mogłyby być trudne do odwrócenia.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.