Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1474/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-01-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 73 par. 1 i 4, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia N. S., K. S. i K. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 października 2016 r. sygn. akt II SA/Kr 443/16 odrzucające skargę N. S., K. S. i K. S. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę N. S., K. S. i K. S. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2016 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.

Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, zarządzeniem z dnia 2 sierpnia 2016 r. wezwano skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Wezwania do usunięcia braków fiskalnych skargi powróciły z adnotacjami poczty z dnia 24 sierpnia 2016 r. "zwrot nie podjęto w terminie", po prawidłowym awizowaniu korespondencji. Ponieważ termin ustawowy upłynął bezskutecznie, a skarżący nie uiścili wpisu Sąd postanowił jak na wstępie na zasadzie art. 220 § 3 P.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli N. S., K. S. i K. S., wnosząc o jego uchylenie i zobligowanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego do ponownego wezwania ich do uzupełnienia braków fiskalnych skargi. Ponadto skarżący wnieśli o zgłoszenie reklamacji u operatora pocztowego lub powołanie ich jako świadków na okoliczność braku zawiadomień dotyczących przesyłki sądowej w ich skrzynkach oraz o udostępnienie numeru przesyłki pocztowej. Jak podali skarżący nie otrzymali oni zarządzenia wzywającego do uregulowania wpisu sądowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 220 § 1 P.p.s.a.: "Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. § 3. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd".

W okolicznościach niniejszej sprawy, jak wynika z akt, stronom doręczono w trybie art. 73 § 4 P.p.s.a. odpisy zarządzeń o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego, a ponieważ pomimo upływu siedmiodniowego terminu strony nie uzupełniły braku fiskalnego skargi, Sąd pierwszej instancji prawidłowo orzekł o jej odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Podkreślić trzeba, że dla skuteczności doręczenia przesyłki w trybie art. 73 P.p.s.a. konieczne jest, aby przesyłka została skierowana na podany przez stronę adres, a następnie zwrócona przez operatora pocztowego z uwagi na niepodjęcie w terminie, mimo dwukrotnego pozostawienia zawiadomienia w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, o możliwości jego odebrania w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, w określonym terminie. Przy czym konieczne jest, by przesyłka nie mogła zostać uprzednio doręczona w sposób właściwy (np. adresatowi osobiście) lub zastępczy (np. dorosłemu domownikowi). Taki sposób doręczenia stwarza domniemanie doręczenia przesyłki adresatowi, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., które polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu i z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe. Ciężar obalenia tego domniemania ciąży na stronie skarżącej. Zatem kwestionując fakt pozostawienia stosownego zawiadomienia w swojej skrzynce odbiorczej przez pracownika poczty, winna ona wskazać takie okoliczności, które wzbudziłyby wątpliwości sądu w tym zakresie. Brak powyższego skutkuje przyjęciem, stosowanie do treści art. 73 § 4 P.p.s.a., że doręczenie przesyłki zostało dokonane skutecznie. Taka też sytuacja zaistniała w okolicznościach niniejszej sprawy. Podkreślić trzeba odnośnie argumentacji zażalenia, że skarżący nie mógł domagać się od Sądu, aby ten prowadził samodzielnie postępowanie dowodowe, przeciwko znajdującemu się w aktach sprawy zwrotnemu potwierdzeniu odbioru przedmiotowej przesyłki. Natomiast numer tejże przesyłki znajduje się w aktach sprawy i skarżący mogli się z nim zapoznać w siedzibie Sądu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił zażalenie.