Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 3631/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-01-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6239 Inne o symbolu podstawowym 623
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno  Spożywczych
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1, par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 25 ust. 1 pkt 5 lit. b), ust. 4 pkt 1
journal: Dz.U. 2009 nr 116 poz 975
law: Ustawa z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. S.A. z siedzibą w K. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi P. S.A. z siedzibą w K. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o rolnictwie ekologicznym postanowił: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

P. S.A. z siedzibą w K. (nazywana dalej: "skarżącą", "Spółką") pismem z [...] września 2014 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...], który na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 25 ust. 1 pkt 5 lit. b) w zw. z ust. 3 pkt 1 lit. b), z art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym (Dz.U. Nr 116, poz. 975) w zw. z art. 1 ust. 2 lit. b) oraz art. 2 lit. k) i art. 23 ust. 1 i 2 oraz art. 19 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 (Dz. Urz. UE L 189 z 20 lipca 2007 r., str. 1 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania skarżącej z [...] lutego 2014 r., utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów rolno-Spożywczych z [...] stycznia 2014 r. Nr [...], wymierzającą Spółce karę pieniężną w wysokości 1000 złotych za wprowadzenie do obrotu wyrobów oznakowanych w sposób sugerujący ekologiczną metodę produkcji, tj.:

1. B. środek spożywczy specjalnego przeznaczenia medycznego 30 kaps. – wielkość partii produkcyjnej [...] szt. Op., data produkcji: 30.09.2013 r. numer partii: [...]. Wartość partii produkcyjnej: [...] zł brutto,

2. B. środek spożywczy specjalnego przeznaczenia medycznego 30 kaps. - wielkość partii produkcyjnej [...] szt. op., data produkcji: 6.05.2013 r. numer partii: [...]. Wartość partii produkcyjnej: [...] zł brutto,

3. B. środek spożywczy specjalnego przeznaczenia medycznego30 kaps. wielkość partii produkcyjnej [...] szt. op., data produkcji: 6.08.2013 r. numer partii: 001083. Wartość partii produkcyjnej: [...] zł brutto,

4. B. środek spożywczy specjalnego przeznaczenia medycznego 30 kaps. - wielkość partii produkcyjnej [...] szt. op., data produkcji: 27.06.2013 r. numer partii: [...]. Wartość partii produkcyjnej: [...] zł brutto,

5. B. diety syrop 200 ml - wielkość partii produkcyjnej [...] szt. op., data produkcji - 26.09.2013 r. numer partii: [...]. Wartość partii produkcyjnej: [...] zł brutto.

W skardze Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., nazywanej dalej "p.p.s.a."). Skarżąca załączyła oświadczenie z [...] września 2014 r. wraz wyliczeniem ilości i wartości produktów pozostających w obrocie hurtowym na dzień [...] września 2014 r.

W uzasadnieniu wniosku Spółka podała, że utrzymanie w mocy decyzji Wojewódzkiego Inspektora pociąga dla skarżącej daleko idące konsekwencje, których dolegliwość może prowadzić do wyrządzenia stronie znacznej szkody. Zgodnie bowiem z art. 25 ust. 4 pkt 1 ustawy o rolnictwie ekologicznym, niezależnie od wymierzenia kary pieniężnej podmiot wprowadzający do obrotu: środek, produkt lub substancję, o których mowa w ust. 1 pkt 3, lub produkt, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, jest obowiązany do:

a) niezwłocznej zmiany oznakowania na oznakowanie, które nie wprowadza w błąd co do:

- spełniania przez ten środek, produkt lub substancję wymagań określonych w przepisach rozporządzenia nr 834/2007 lub rozporządzenia nr 889/2008, w tym niezawierające określenia "ekologiczny" lub pochodnej tego określenia lub określenia "eko" lub "bio" lub

- możliwości stosowania w rolnictwie ekologicznym tego środka, produktu lub substancji, lub

b) niezwłocznego wycofania tego środka, produktu lub substancji z obrotu na własny koszt.

Skarżąca wyjaśniła, że w realiach przedmiotowej sprawy, zmaterializowanie się wobec strony obowiązków, o których mowa w powyższym przepisie na skutek uzyskania przez wydane decyzje ostatecznego charakteru, pociąga za sobą dolegliwe konsekwencje finansowe i logistyczne dla Spółki. Abstrahując bowiem od konieczności uiszczenia kary pieniężnej w wysokości 1.000 złotych, uprawomocnienie się zaskarżonych decyzji oznacza w praktyce konieczność dokonania zmian w dotychczasowym oznakowaniu Produktów, włącznie z potencjalną koniecznością zastąpienia marki "B." inną, względnie wycofanie Produktów z obrotu na koszt skarżącej.

Skarżąca wyjaśniła, że marka "B." jest owocem ponad 20-letnich działań Spółki mających na celu zbudowanie i wzmocnienie jej rozpoznawalności na polskim rynku. Na przestrzeni tych lat doszło też do znaczącego rozszerzenia portfolio produktów, które są pod nią dystrybuowane (marka parasolowa), co również wpłynęło na wzrost jej wartości rynkowej.

Marka "B." i renoma z nią związana wchodzą w skład niematerialnych składników przedsiębiorstwa skarżącej w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego, co oznacza, że jej wartość finansowa, na którą składają się m.in. wieloletnie inwestycje marketingowe skarżącej stanowi wymierny element majątku przedsiębiorstwa Spółki.

Konieczność zmiany oznakowania Produktów, w tym potencjalne zrezygnowanie z posługiwania się marką "B." stanowiącą każdorazowo część nazwy handlowej Produktów w ramach wykonania zaskarżonej decyzji i obowiązków z nią sprzężonych, może skutkować poniesieniem istotnego, nieodwracalnego uszczerbku majątkowego po stronie skarżącej. W szczególności zmiana marki na inną w odniesieniu do Produktów szacowana jest - zgodnie z oświadczeniem skarżącej (załączonym do skargi) - na kwotę rzędu [...] ([...] milionów) złotych do [...] ([...] milionów) złotych w okresie trzech lat od wprowadzenia tej zmiany. Koszty te związane są, w szczególności, z kosztem wykreowania nowej marki, nakładami związanymi z jej startem i rozwinięciem (prowadzeniem akcji informacyjnych i kampanii marketingowych) oraz koniecznością dostosowania oznakowania Produktów do nowej marki.

Względnie koszt ewentualnego wycofania z obrotu Produktów będących przedmiotem zaskarżonej decyzji, zgodnie z art. 25 ust. 4 pkt 1 ustawy o rolnictwie ekologicznym, to wydatek rzędu ok. [...] ([...]) złotych - zważywszy na fakt, że w obrocie hurtowym w Polsce znajduje się obecnie ok. [...] ([...]) sztuk opakowań jednostkowych Produktów. Dodatkowo ich łączna wartość to ponad [...] ([...]) złotych. Skarżąca powołała się w skardze na oświadczenie z [...] września 2014 r.

Znaczący spadek wartości Produktów w związku z ewentualną zmianą marki, pod którą są sprzedawane, jak i inne wydatki z tytułu wykonania zaskarżonej decyzji i ustawowych obowiązków z nią sprzężonych spowodują poważny uszczerbek w majątku skarżącej. Wykonanie zaskarżonej decyzji pociągnie zatem za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody po stronie skarżącej - w razie zaniechania wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Zawarty w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Oznacza to, że ustawa w sposób wyczerpujący wskazuje przesłanki wstrzymania wykonania orzeczenia ostatecznego, uzależniając tę możliwość wyłącznie od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z powołanego przepisu wynika, że wstrzymanie przez Sąd wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy. Strona, dążąc do wstrzymania wykonania decyzji, składając stosowny wniosek, zobowiązana jest uprawdopodobnić, że istnieją przesłanki uzasadniające odstąpienie od zasady wykonalności orzeczeń ostatecznych i wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. Sąd nie bada z urzędu faktu czy szkoda lub trudne do usunięcia skutki rzeczywiście mogą zaistnieć. Uprawdopodobnienie tego faktu spoczywa na stronie wnioskującej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 16 marca 2005 r., sygn. akt I OZ 62/05, niepubl.; z dnia 6 kwietnia 2005 r., sygn. akt I OZ 190/05, niepubl.; oraz z dnia 18 lutego 2005 r. sygn. akt OZ 1506/04).

Pod pojęciem "wyrządzenia znacznej szkody" (na którą to przesłankę powołała się skarżąca w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie) należy rozumieć taką szkodę - majątkową lub niemajątkową - której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04).

W niniejszej sprawie podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 25 ust. 1 pkt 5 lit. b) ustawy o rolnictwie ekologicznym, zgodnie z którym osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, która wprowadza do obrotu produkt, który został oznakowany jako produkt rolnictwa ekologicznego, z naruszeniem art. 23-26 rozporządzenia nr 834/2007 - podlega karze pieniężnej w wysokości do 200 % korzyści majątkowej uzyskanej lub którą mógłby uzyskać za wprowadzone do obrotu produkty, nie niższej jednak niż 500 zł, na podstawie którego nałożono na Spółkę karę pieniężną w wysokości 1000 złotych.

Jednocześnie w myśl art. 25 ust. 4 pkt 1 ustawy o rolnictwie ekologicznym, niezależnie od wymierzenia kary pieniężnej podmiot wprowadzający do obrotu:

1) środek, produkt lub substancję, o których mowa w ust. 1 pkt 3, lub produkt, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, jest obowiązany do:

a) niezwłocznej zmiany oznakowania na oznakowanie, które nie wprowadza w błąd co do:

– spełniania przez ten środek, produkt lub substancję wymagań określonych w przepisach rozporządzenia nr 834/2007 lub rozporządzenia nr 889/2008, w tym niezawierające określenia "ekologiczny" lub pochodnej tego określenia lub określenia "eko" lub "bio" lub

– możliwości stosowania w rolnictwie ekologicznym tego środka, produktu lub substancji, lub

b) niezwłocznego wycofania tego środka, produktu lub substancji z obrotu na własny koszt.

Zważywszy na ostatni z cytowanych przepisów w powiązaniu z argumentacją przedstawioną przez Spółkę w uzasadnieniu wniosku z [...] września 2014 r., Sąd uznał, że w sprawie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Skarżąca wyjaśniła konsekwencje jakie może pociągnąć wykonanie zaskarżonej decyzji dla funkcjonowania Spółki, popierając swoje stanowisko stosownymi wyliczeniami, których wielkość uprawdopodabnia, zdaniem Sądu, wystąpienie w sprawie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody.

Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.