Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1128/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-01-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 51 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz, Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska, Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi H. T. i K.G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego solidarnie na rzecz skarżących H. T. i K. G. kwotę 997 (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Sygnatura akt VII SA/Wa 1128/18

UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją z dnia [...] października 2017 r., na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 51 ust. 7 i art. 83 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1332 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1257), nakazał inwestorom: H. T. oraz K.G. rozbiórkę ogrodzenia działki nr [...] z obrębu [...], przy ul. U. [...] w W., wybudowanego z naruszeniem ustaleń obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania terenu.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w dniu 28.06.2017r. przeprowadzono czynności kontrole na terenie działki nr [...], przy ul. U. [...] w W. W trakcie kontroli stwierdzono, że w miejscu rozebranego ogrodzenia (opisanego w protokole nr [...] z dnia 12.04.2017 r.) wzdłuż ulicy N. wybudowano nowe ogrodzenie o wysokości 1,50 m. Ogrodzenie wykonano ze stalowych słupków zakotwiczonych w gruncie oraz przęseł z paneli stalowych.

Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego osiedla P., zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Gminy W. z dnia [...] maja 1999 r., (Dz. Urz. Woj. [...] nr [...] z dnia [...].07.1999r., poz. [...]) ogrodzenie, znajduje się na terenie oznaczonym symbolem 24 KJP o funkcji: ciąg pieszo jezdny oraz na terenie oznaczonym symbolem 4 KUL o funkcji: ulicy lokalnej.

Na podstawie wyrysu z ww. planu oraz oględzin organ ustalił, że nowo wybudowane ogrodzenie wzdłuż ul. Niedzielnej wraz z bramą wjazdową od strony ul. U. znajduje się w liniach rozgraniczających ulic oznaczonych symbolami 24 KJP i 4 KUL.

Tym samym, zdaniem organu występuje niezgodność ogrodzenia z ustaleniami i warunkami określonymi w przepisach miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, co wypełnienia hipotezę art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego.

Ogrodzenie wybudowano na terenie przeznaczonym pod drogę, brak jest możliwości doprowadzenia go do stanu zgodnego z prawem. Budowa nawet niewymagająca pozwolenia lub zgłoszenia, wbrew postanowieniom planu miejscowego, jest innym przypadkiem samowoli budowlanej polegającym na realizacji obiektu niezgodnie z przepisami.

W związku z tym, zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane - organ nadzoru budowlanego nakazał rozbiórkę.

H. T. wniosła odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] października 2017r.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła:

1. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy tj.:

a) art. 10 k.p.a., poprzez uniemożliwienie stronie wypowiedzenia się w zakresie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego,

b) art. 7, 77 oraz 107 § 3 k.p.a. poprzez brak przeprowadzenia postępowania dowodowego mającego na celu ustalenie, czy obecne ogrodzenie, jest użytkowane w sposób dotychczasowy o jakim mowa w art. 14 ust. 1 uchwały nr [...] Rady Gminy W. z dnia [...] maja 1999 r., brak uzasadnienia nakazu rozbiórki całego ogrodzenia od strony ul. Uprawnej.

2. naruszenie przepisów prawa materialnego tj.

a) art. 14 ust. 1 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przez jego niezastosowanie,

b) art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 7 w zw. z art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane, poprzez niewłaściwe zastosowanie i uznanie, iż ogrodzenie wybudowano z naruszeniem miejscowego planu zagospodarowania terenu.

Domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i umorzenia postępowania, ewentualnie uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji.

W uzasadnieniu H.T. wskazała, że pozbawiona zastała udziału w postępowania, możliwości wypowiedzenia się, co do zebranego w sprawie materiału.

Organ, zawiadomił stronę pismem z 21 września 2017r., iż zamierza zakończyć postępowanie administracyjne oraz wskazał na możliwość wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów.

W odpowiedzi na to pismo pełnomocnik odwołującej, 5 października 2017r., wskazał, iż nadesłane przez organ zawiadomienie nie określa przepisów prawa materialnego, w oparciu o które organ zamierza rozstrzygnąć sprawę.

Pismem z 17 października 2017r., organ wskazał tryb w jakim postępowanie jest prowadzone, ale nie czekając na zajęcie stanowiska przez stronę, wydał kwestionowaną decyzję.

Organ I instancji powołując zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - uchwały nr [...] Rady Gminy W. z dnia [...] maja 1999 r., całkowicie pominął art. 14 ust. 1 tego planu, który stanowi, iż na terenach układu komunikacyjnego wyznaczonego na rysunku planu dopuszcza się dotychczasowy sposób użytkowania. Organ w żaden sposób nie dokonał ustaleń w zakresie dotychczasowego sposobu użytkowania nieruchomości, przy ul. U. [...] w W. Ogrodzenie, którego rozbiórkę nakazano było usytuowane w tym samym miejscu przed wejściem w życie miejscowego planu zagospodarowania. Ogrodzenie w tym miejscu istnieje od 1949 r.

Gdyby organ przeprowadził postępowanie dowodowe w tym zakresie: przesłuchał strony, sąsiadów oraz umożliwił stronie wypowiedzenie się, to okoliczności te zostałyby wykazane.

Załącznik do protokołu z dnia 28 czerwca 2017r., to mapka sporządzona przez T. P., która stanowiła załącznik do opinii wykonanej w toku postępowania zakończonego poprzednią decyzją rozbiórkową, która była przez stronę kwestionowana.

PINB nakazał dokonanie rozbiórki ogrodzenia działki nr [...] z obrębu [...] przy ul. U. [...] w W., czyli zarówno od ul. N., jak i od ul. U. Jednak organ I instancji, w żaden sposób nie wyjaśnił zasadności rozbiórki ogrodzenia od strony ul. U. ponad bramę wjazdową, która znajduje się od strony ul. U.

Gmina do tej pory nie podjęła działań zmierzających do realizacji planu zagospodarowania przestrzennego np. poprzez wszczęcie procedury wywłaszczeniowej. Nieruchomość, która przeznaczona jest w planie pod drogę, stanowi współwłasność H. T.

Działki sąsiadujące z nieruchomością nr [...] przy ul. U. tj. pod nr [...] i [...] posiadają również ogrodzenie w tej samej linii, a żadne postępowanie administracyjne w stosunku do nich nie toczy się.

Gdyby PINB w sposób prawidłowy przeprowadził postępowanie i wszechstronnie wyjaśnił stan faktyczny sprawy, to doszedłby do przekonania, iż zastosowanie ma art. 14 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ponieważ nieruchomość skarżącej, w zakresie ogrodzenia, użytkowana jest w sposób niezmienny od 1949 r.

Konsekwencją naruszenia art. 14 planu miejscowego, było naruszenie art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 7 w zw. z art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2018 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r., poz. 1257) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r., poz. 1332) po rozpatrzeniu odwołania H.T. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...].10.2017 r., nakazującej H. T. oraz K. G. rozbiórkę ogrodzenia działki nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. U. [...] w W., wybudowanego z naruszeniem ustaleń obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania terenu - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że w toku kontroli nieruchomości przy ul. U. [...] w W., stwierdzono, iż w miejscu poprzednio istniejącego ogrodzenia wykonano nowe ogrodzenie (poprzednie rozebrano na mocy decyzji PINB z dnia [...].01.2015 r. utrzymanej w mocy decyzją [...]WINB z dnia [...].04.2015 r. i wyroku WSA w Warszawie z dnia 17.03.2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 1249/15).

Ogrodzenie wykonane zostało ze słupków stalowych zakotwiczonych w gruncie oraz przęseł z paneli stalowych. Wysokość ogrodzenia wynosi ok. 1,50 m. Usytuowanie ogrodzenia jest zgodne z ekspertyzą techniczną z lutego 2014 r. sporządzoną przez mgr inż. T. P. i mgr inż. arch. T. P.

Decyzja organu I instancji została wydana na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego, zgodnie z którym "organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji: nakazuje (...) rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego ".

W sytuacji samowolnego wykonania robót budowlanych niewymagających dokonania zgłoszenia ani uzyskania pozwolenia na budowę, z naruszeniem ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, właściwy jest tryb postępowania z art. 50 i 51 Prawa budowlanego.

Zgodnie z dyspozycją art. 29 ust. 1 pkt 23 Prawa budowlanego budowa ogrodzeń zwolniona jest z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, a zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno - budowlanej wymaga budowa ogrodzeń o wysokości powyżej 2,20 m.

Inwestor nie był zobowiązany do uzyskania pozwolenia na budowę ani dokonania zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych, nie można zarzucić mu samowoli budowlanej. Jednak Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego był upoważniony do oceny wykonanych robót budowlanych w odniesieniu do ustaleń obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego także, gdy budowa nie musiała być poprzedzona uzyskaniem pozwolenia na budowę lub zgłoszeniem.

Usytuowanie ogrodzenia jest zgodne z mapą załączoną do ekspertyzy technicznej z lutego 2014 r. - ogrodzenie zlokalizowane jest wzdłuż granicy działki nr ew. [...] z obrębu [...] oraz jest usytuowane w miejscu wcześniej rozebranego ogrodzenia.

Zgodnie z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla P. zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy W. nr [...] z dnia [...].05.1999 r., ogrodzenie znajduje się częściowo na terenie oznaczonym symbolem 24 KJP o funkcji ciąg pieszo - jezdny ul. N. - szerokość w liniach rozgraniczających 5 m (art. 13 ust. 1 pkt 8), a częściowo na terenie oznaczonym symbolem 4 KUL o funkcji ulica lokalna, szerokość w liniach rozgraniczających 11,0 m - 12,0 m (na odcinku ul. N. - ul. E. szerokość w liniach rozgraniczających 8 m - 9 m) (art. 13 ust. 1 pkt 4).

Ogrodzenie zlokalizowane wzdłuż ul. N. wraz z bramą wjazdową od strony ul. U. znajduje się w liniach rozgraniczających ulic oznaczonych symbolami 24 KJP i 4 KUL.

Organ odwoławczy postanowieniem z dnia [...].01.2018 r. zlecił PINB dla [...] przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego, poprzez dokonanie oględzin z udziałem stron postępowania w celu dokładnego określenia stanu faktycznego.

Zgodnie z protokołem oględzin z dnia 13.02.2018 r. (podpisanym bez uwag m. in. przez H. T. i K. G.) "Ogrodzenie usytuowane jest w odległości 5,10 m od budynku przy ul. U. [...] oraz 4,60 m od budynku przy ul. U. [...]. Ogrodzenie usytuowane jest w odległości 3,90 m od linii rozgraniczającej od strony budynku przy ul. U. [...]", oraz "Ogrodzenie usytuowane jest w miejscu ogrodzenia wcześniej rozebranego i usytuowanie ogrodzenia jest zgodne z usytuowaniem wcześniejszego ogrodzenia w ekspertyzie technicznej z 2014 r. "

Zatem ogrodzenie działki nr ew. [...] przy ul. U. [...] w W. wybudowane od strony ul. N., usytuowane jest niezgodne z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Poprzednio istniejące ogrodzenie wykonane w tym samym miejscu, również było niezgodne z przepisami planistycznymi, co potwierdzała decyzja PINB z dnia [...].01.2015r. utrzymana w mocy decyzją z dnia [...].04.2015 r. i wyrok WSA w Warszawie z dnia 17.03.2016 r. oddalający skargę inwestora.

Skoro przedmiotowe ogrodzenie jest zlokalizowane w tym samym miejscu co poprzednie, to zachodzi analogiczna sytuacja, niezgodności z przepisami planistycznymi.

Odnosząc się do zarzutu niezastosowania art. 14 ust. 1 planu miejscowego ("na terenach układu komunikacyjnego wyznaczonego na rysunku planu dopuszcza się dotychczasowy sposób użytkowania") organ odwoławczy wskazał, iż sporne ogrodzenie stanowi nową inwestycję nie zaś obiekt istniejący w dacie wejścia w życie powoływanych przepisów. Poprzednio istniejące ogrodzenie stanowiło samowolę budowlaną, wobec której orzeczono nakaz rozbiórki.

Sąd administracyjny oddalając skargę nie zakwestionował ustaleń zawartych w ekspertyzie technicznej z lutego 2014 r. sporządzonej przez mgr inż. T. P. i mgr inż. T. P.

Ponadto strona nie wykazała, że naruszenie art. 10 k.p.a. ograniczyło jej możliwość przeprowadzenia istotnego dowodu mającego istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie organu wojewódzkiego naruszenie to nie miało istotnego wpływu na wydaną decyzję.

H. T. i K. G. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] marca 2018r.

Zaskarżonej decyzji zarzucili:

I. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy tj.:

1. art. 10 k.p.a. w zw. z art. 15 k.p.a. poprzez uniemożliwienie stronie wypowiedzenia się w zakresie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, naruszając zasadę dwuinstancyjności postępowania,

2. art. 10 k.p.a. poprzez uniemożliwienie stronie wypowiedzenia się w zakresie zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności protokołu oględzin z dnia 13 lutego 2018r.

3. art. 7 k.p.a. , 77 k.p.a. oraz 107 § 3 k.p.a. poprzez:

a) brak odniesienia się co do zakresu rozbiórki ogrodzenia zarówno od ul. N., jak i od ul. U. ponad bramę wjazdową,

b) ustalenie, iż ogrodzenie od strony ul. U. stanowiło przedmiot postępowania administracyjnego, zakończonego poprzednią decyzją nakazującą rozbiórkę,

c) wadliwe ustalenie, iż obecne ogrodzenie, nie jest użytkowane w sposób dotychczasowy o jakim mowa w art. 14 ust. 1 uchwały nr [...] Rady Gminy W. z dnia [...] maja 1999 r.,

d) brak uzasadnienia nakazu rozbiórki całego ogrodzenia od strony ul. U.,

II. naruszenie przepisów prawa materialnego, które mogło mieć wpływ na wynik postępowania t.j.

1. art. 14 ust. 1 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przez jego niezastosowanie,

2. art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 7 w zw. z art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane, poprzez niewłaściwe zastosowanie.

Skarżący domagali się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz umorzenia postępowania w całości, ewentualnie uchylenia zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

W uzasadnieniu skargi podnieśli, że organ II instancji zaniechał ustalenia przebiegu ogrodzenia, względem linii rozgraniczających. Na konieczność ustalenia przebiegu ogrodzenia, skarżąca H. T. wskazywała w odwołaniu. Organ II instancji nie uwzględniając zarzutu naruszenia art. 10 k.p.a., naruszył art. 15 k.p.a., pozbawiając stronę rozpoznania sprawy w trybie dwuinstancyjnym.

Skarżący pozbawieni zostali możliwości wypowiedzenia się co do protokołu oględzin z dnia 13 lutego 2018r. Natomiast z ekspertyzy technicznej z lutego 2014r., sporządzonej przez mgr. inż. T. P., wynika, że ogrodzenie jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (str. 20 ekspertyzy z lutego 2014r. T. P.).

Brak było uzasadnienia, co do rozbiórki ogrodzenia zarówno od ul. N., jak i od ul. U. ponad bramę wjazdową. Z uzasadnienia decyzji organu odwoławczego wynika jedynie, iż ogrodzenie zlokalizowane wzdłuż ul. N. wraz z bramą wjazdową od strony ul. U. znajduje się w liniach rozgraniczających ulic oznaczonych symbolami 24 KJP i 4 KUL (...). Natomiast decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] października 2017r. nakazuje inwestorom rozbiórkę ogrodzenia działki ewid. nr [...] z obrębu [...] przy ul. U. [...] w W., wybudowanego z naruszeniem ustaleń obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania terenu.

Uzasadnienie decyzji narusza art. 107 § 3 k.p.a., bowiem nie wykazano podstawy prawnej i faktycznej, nakazu rozbiórki ogrodzenia od strony ul. Uprawnej ponad bramę wjazdową.

Poprzednia decyzja PINB z dnia [...] stycznia 2015r., dotyczyła jedynie ogrodzenia działki [...] z obrębu [...], od strony ul. N.

Wadliwe było ustalenie, iż obecne ogrodzenie, nie jest użytkowane w sposób dotychczasowy o jakim mowa w art. 14 ust. 1 uchwały nr [...] Rady Gminy W. z dnia [...] maja 1999 r. Przepis ten odnosi się do "dotychczasowego sposobu użytkowania", a nie do "dotychczasowego ogrodzenia". Należy go interpretować w nawiązaniu do art. 35 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz.1302 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.").

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych kryteriów, Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

W ocenie Sądu, organ II instancji nie poczynił wystraczających ustaleń faktycznych i prawnych w odniesieniu do przedmiotowego ogrodzenia.

Wskazać należy, iż nie było wystarczające powoływanie się na poprzednio wydane rozstrzygnięcie w przedmiocie nakazu rozbiórki, dotyczące przecież samowoli budowlanej, która w tym postępowaniu nie ma miejsca. Ekspertyza techniczna z lutego 2014r., sporządzona przez mgr. inż. T. P., nie może być dowodem w aspekcie oceny prawnej i przesądzać, czy ogrodzenie narusza, czy też jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Ocena prawna jest zawsze wyłączną kompetencją organu administracji, stosującego w ramach zleconej mu przez ustawodawcę właściwości rzeczowej, przepisy prawa materialnego.

Słuszny był zarzut skargi, że organ II instancji nie odniósł się do zakresu nakazu rozbiórki ogrodzenia zarówno od ul. N., jak i od ul U. ponad bramę wjazdową. Nie uzasadniono jakie były podstawy faktyczne i prawne do nakazania rozbiórki całego ogrodzenia od ul. Uprawnej. Niewątpliwie nie można było w tym zakresie powołać się na materiał dowodowy zgromadzony w postępowaniu zakończonym decyzją PINB z dnia [...] stycznia 2015r., która dotyczyła jedynie ogrodzenia działki nr [...] z obrębu [...], od strony ul. N.

Zabrakło również wystarczających ustaleń i ocen co do tego, czy obecne ogrodzenie, nie jest użytkowane w sposób dotychczasowy o jakim mowa w art. 14 ust. 1 uchwały nr [...] Rady Gminy W. z dnia [...] maja 1999 r.

Choć sporne ogrodzenie stanowi nową inwestycję, a poprzednie ogrodzenie było samowolą budowlaną i zostało rozebrane, to w ocenie Sądu znaczenie ma fakt, iż art. 14 ust. 1 ww. planu miejscowego odnosi się do "dotychczasowego sposobu użytkowania". Wykładnia pojęcia "dotychczasowego sposobu użytkowania" może polegać bowiem na ustaleniu, że skoro przestrzeń zarezerwowana na potrzeby nowoprojektowanej drogi, była w dacie wejścia w życie planu, użytkowana w określony sposób, to analizowany przepis planu pozwala na kontynuowanie doczasowego sposobu użytkowania. Tereny których przeznaczenie plan miejscowy zmieniał mogły być wykorzystywane w sposób dotychczasowy, do czasu ich zagospodarowania zgodnie z tym planem.

Jak wywodzi się w skardze, wydzielenie przestrzenne przedmiotowej nieruchomości miało miejsce wiele lat temu (nie tylko ogrodzeniem, ale też poprzez nasadzenia) - istniało w dacie wejścia w życie ww. planu. Zatem dla możliwości zastosowania art. 14 ust. 1 planu miejscowego, nie miał decydującego znaczenia fakt, że poprzednio istniejące (w czasowej bliskości) ogrodzenie wybudowano w warunkach samowoli i jako takie musiało być rozebrane.

Zasadne wydaje się również dokonanie analizy tej sprawy, w kontekście ogrodzeń istniejących na nieruchomościach sąsiadujących - gdyby były objęte takimi samymi ustaleniami planu miejscowego. Naruszeniem zasady równego traktowania obywateli wobec prawa, byłaby bowiem sytuacja, gdy nakaz rozbiórki ogrodzenia orzekany jest jedynie wobec niektórych właścicieli, będących w tożsamej sytuacji faktyczno-prawnej.

W ocenie Sądu zaskarżona decyzja naruszała art. 7 k.p.a., 77 k.p.a. oraz 107 § 3 k.p.a. poprzez brak odniesienia się co do prawidłowości orzeczonego przez organ powiatowy zakresu rozbiórki ogrodzenia zarówno od ul. N., jak i od ul U. ponad bramę wjazdową. Brak dostatecznego wyjaśnienia czy możliwe jest zastosowanie art. 14 ust. 1 uchwały nr [...] Rady Gminy W. z dnia [...] maja 1999 r.

W konsekwencji doszło również do naruszenia przepisów art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 7 w zw. z art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane (zastosowanych, co najmniej przedwcześnie).

Ponownie rozpoznając sprawę, organ odwoławczy zobowiązany będzie uwzględnić dokonaną przez Sąd ocenę prawną oraz poczynić wyżej wskazane ustalenia, od których zależeć będzie dalsze postępowanie i stosowne rozstrzygnięcie.

Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i 205 ww. ustawy. Na koszty postępowania składały się: uiszczony wpis od skargi (500zł), koszty ustanowionego pełnomocnika (480zł) oraz uiszczona opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa (17zł).