Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 92/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-07-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 9, art. 10, art. 77 par. 4, art. 81
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 153
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 5 lipca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Furmanek, Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski (spr.), , , Protokolant Specjalista Dominika Janicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lipca 2017 roku sprawy ze skargi D. H. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego 1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz D. H. kwotę 2.200 ( dwa tysiące dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] nr [...], po rozpatrzeniu odwołania D. H. – prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą A w R. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 14.100 zł., uchylił zaskarżoną decyzję w całości i nałożył karę pieniężną w wysokości 11.600 zł.

Uzasadniając wydane orzeczenie organ odwoławczy wyjaśnił, co następuje:

Zaskarżoną decyzją nałożono na stronę karę pieniężną w wysokości 14.100,00 zł.

Podstawę faktyczną niniejszego rozstrzygnięcia stanowiły stwierdzone naruszenia opisane w załączniku nr 3 do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym: - lp. 5.1 przekroczenie maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu o czas powyżej 15 minut do jednej godziny,

lp.6.2.1 nierejestrowanie za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi,

lp.6.3.11 naruszenie obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy; za każdego kierowcę,

lp.6.3.12 naruszenie obowiązku wczytywania danych z urządzenia rejestrującego; za każdy pojazd,

Naruszenia ustalono podczas kontroli przedsiębiorstwa, przeprowadzonej w dniach 27.10.2014 r. - 29.12.2014 r., a, zostały one stwierdzone w protokole kontroli z dnia 29.12.2014 r. nr [...]

Kontroli podlegało spełnianie przez firmę obowiązków wynikających z uregulowań ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2013 r. poz. 1414 ze zm.); przestrzeganie przepisów ruchu drogowego (Prawo o ruchu drogowym Dz. U. 2014 r., poz. 1137 ze zm.); przestrzeganie przepisów dotyczących okresów prowadzenia pojazdów i obowiązkowych przerw oraz czasu odpoczynku kierowców- ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (Dz. U. z 2012 r. poz. 1155 ze zm.); rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 oraz rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L 370 z 31.12.1985 P.0008-0021. W chwili stwierdzenia naruszenia obowiązywało rozporządzenie EWG 3821/85 jednakże w dniu 02.03.2016 r. zostało ono uchylone przez Rozporządzenie Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego z dnia 4 lutego 2014 r. (Dz.Urz.UE.L Nr 60, str. 1). Poprzednia regulacja jest tożsama z nową. Po dniu 02.03.2016 r. stosownie do treści art. 47 rozporządzenia 165/2014, wszelkie odesłania do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 będzie uznawać się za odesłania do rozporządzenia 165/2014. Ponadto, w myśl art. 46 "W zakresie aktów wykonawczych wspomnianych w niniejszym rozporządzeniu, które nie zostały przyjęte i nie mogą być stosowane od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia, nadal obowiązują przejściowo- od daty wejścia w życie aktów wykonawczych wspomnianych w niniejszym rozporządzeniu- przepisy rozporządzenia (EWG) nr 3821/85, w tym przepisy załącznika IB do tego rozporządzenia. ", przestrzeganie przepisów określonych w Rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylające dyrektywę Rady 96/26/WE.

Strona w momencie kontroli posiadała licencję nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego rzeczy ważną od 29.05.2006 r. do 29.05.2036 r., oraz licencję nr [...] na wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego rzeczy. W okresie 6 miesięcy przed rozpoczęciem kontroli zatrudniała średnio 8 kierowców.

Kontrola obejmowała okres od 27.10.2013 r. do 26.10.2014 r. Po rozpoznaniu przedmiotowej sprawy organ I instancji nałożył na stronę decyzją z dnia 04.12.2015 r. nr [...] karę pieniężną w wysokości 14.100,00 zł z tytułu stwierdzonych podczas kontroli naruszeń.

Strona pismem z dnia 18.12.2015 r. odwołała się od tej decyzji.

Organ odwoławczy w dniu 19.04.2016 r. wydał decyzję, w której utrzymał w całości w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 14.100,00 zł.

Na powyższą decyzję strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Zaskarżonej decyzji strona zarzuciła obrazę art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i art. 78 § 1 K.p.a. poprzez nieuznanie wyjaśnień strony, za mało wnikliwe zbadanie dowodów, oraz poprzez nie wezwanie i nie przesłuchanie świadków strony. Strona zaskarżonej decyzji zarzuciła uznanie za wiarygodne informacji udzielonych przez pracownika firmy B S.A. w Ł., które zdaniem strony budzą wątpliwości. Strona wnosiła u uchylenie decyzji w części dotyczącej stwierdzonego naruszenia opisanego w załączniku nr 3 do ustawy o transporcie drogowym w lp. 6.2.1 jako nierejestrowanie za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub na karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, przebytej drogi i aktywności kierowcy i zmniejszenie nałożonej kary pieniężnej o 10.000,00 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 02.08.2016 r. sprawy o sygn. akt III SA/Łd 417/16 wydał wyrok w którym uchylił zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że organ II instancji w sposób oczywisty naruszył art. 9, art. 10, art. 77 § 4 i art. 88 K.p.a., ponieważ nie umożliwił stronie wypowiedzenia w sprawie pisma pracownika firmy B mającego istotne znaczenie dla oceny kwestionowanego przez stronę naruszenia opisanego w Załączniku nr 3 do ustawy o transporcie drogowym w lp. 6.2.1. Sąd zobowiązał organ do zapoznania strony z pismem firmy B i umożliwienie wypowiedzenia się w tej kwestii. Za niezasadne uznał Sąd zarzuty strony dotyczące naruszenia art. 35 i art. 36 K.p.a.. Bezpodstawny zdaniem Sądu był również, podnoszony przez stronę argument jakoby naruszenie opisane przez organy administracji jako lp. 6.2.1 Załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym należało zakwalifikować jako naruszenie opisane w Załączniku nr 1 do tejże ustawy, w lp. 13.3 jako nieprawidłowe operowanie przełącznikiem urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego umożliwiającym zmianę rodzaju aktywności kierowcy, sankcjonowane za każdy dzień.

Główny Inspektor Transportu Drogowego po ponownej analizie zgromadzonego materiału dowodowego przyjął:

Odnośnie naruszenia polegającego na przekroczeniu maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu lp.5.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym.

Zgodnie z art. 6 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 dzienny czas prowadzenia pojazdu nie może przekroczyć 9 godzin. Jednakże dzienny czas prowadzenia pojazdu może zostać przedłużony do nie więcej niż 10 godzin nie dłużej niż dwa razy w tygodniu a dzienny okres prowadzenia pojazdu to łączny czas prowadzenia pojazdu od zakończenia jednego dziennego okresu odpoczynku do rozpoczęcia następnego dziennego okresu odpoczynku lub pomiędzy dziennym okresem odpoczynku a tygodniowym okresem odpoczynku.

Stosownie do art. 1 Decyzji wykonawczej Komisji Europejskiej z dnia 07.06.2011 r. w sprawie obliczania dziennego czasu prowadzenia pojazdu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, nie naruszając przepisów art. 4 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 zalecane podejście wyłącznie dla potrzeb obliczenia dziennego okresu prowadzenia pojazdu, w sytuacji gdy kierowca nie wykorzystał w całości okresów dziennego odpoczynku wymaganych zgodnie z przepisami rozporządzenia nr (WE) 561/2006 jest następujące: obliczanie dziennego okresu prowadzenia pojazdu kończy się wraz z początkiem nieprzerwanego okresu odpoczynku trwającego co najmniej 7 godzin. Obliczanie kolejnego dziennego okresu prowadzenia pojazdu zaczyna się po upływie tego nieprzerwanego okresu odpoczynku trwającego co najmniej 7 godzin.

Konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść: lp.5.1 załącznika do ustawy o transporcie drogowym, który sankcjonuje przekroczenie maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu karą pieniężną w wysokości 100 zł o czas powyżej 15 minut do jednej godziny oraz karą pieniężną w wysokości 200 złotych za każdą następną rozpoczętą godzinę.

Organ odwoławczy po ponownym przeprowadzeniu postępowania, po przeprowadzeniu ponownej analizy danych cyfrowych, z uwzględnieniem błędów lub zdarzeń w postaci braku napięcia, stwierdził, że kierowca Pan D. H. w dniu 04.07.2014 r. prowadził pojazd od godziny 07:13 do godziny 20:52 w okresie tym kierowca prowadził pojazd przez 10 godzin i 21 minut. Oznacza to przekroczenie maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu o 21 minut ponieważ w tym przypadku dopuszczalnym było prowadzenia pojazdu przez 10 godzin.

Podczas kontroli w przedsiębiorstwie strona nie okazała dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu pracy, okresów prowadzenia pojazdu czy wymaganych odpoczynków.

Powyższy stan faktyczny organ odwoławczy ustalił na podstawie materiału dowodowego w postaci: karty pobrań zapisów z urządzeń rejestrujących z dnia 27.10.2014 r., danych cyfrowych z kart kierowców.

Biorąc powyższe pod uwagę organ odwoławczy, za powyższy stan faktyczny nałożył karę pieniężną w wysokości 100,00 zł (słownie: sto złotych).

Odnośnie naruszenia polegającego na nierejestrowaniu za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub na karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi - lp.6.2.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym.

Zgodnie z art. 34 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz.U.UE.L.2014.60.1), jak stanowi ustęp 1 kierowcy stosują wykresówki lub karty kierowcy w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od przejęcia pojazdu. Nie wyjmuje się wykresówki ani karty kierowcy z urządzenia rejestrującego przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów. Wykresówka lub karta kierowcy nie może być używana przez okres dłuższy niż ten, na który jest przeznaczona. Zgodnie z ustępem 2 kierowcy odpowiednio chronią wykresówki lub karty kierowcy i nie używają zabrudzonych lub uszkodzonych wykresówek lub kart kierowcy. Jeżeli zaś w wyniku oddalenia się od pojazdu kierowca nie jest w stanie używać tachografu zainstalowanego w pojeździe, to w myśl ustępu 3 okresy, o których mowa w ust. 5 lit. b) ppkt (ii), (iii) oraz (iv):

jeśli pojazd wyposażony jest w tachograf analogowy - wprowadza się na wykresówkę ręcznie, w drodze automatycznej rejestracji lub innym sposobem, czytelnie i nie brudząc wykresówki; lub

jeśli pojazd wyposażony jest w tachograf cyfrowy - wprowadza się na kartę kierowcy przy użyciu urządzenia do manualnego wprowadzania danych, w jakie wyposażony jest tachograf.

Państwa członkowskie nie nakładają na kierowców obowiązku przedkładania formularzy potwierdzających ich czynności w trakcie oddalenia się od pojazdu.

Zgodnie z ustępem 4 jeżeli w pojeździe wyposażonym w tachograf cyfrowy znajduje się więcej niż jeden kierowca, kierowcy ci zapewniają, aby ich karty kierowcy zostały włożone w odpowiednie czytniki tachografu. Jeżeli w pojeździe wyposażonym w tachograf analogowy znajduje się więcej niż jeden kierowca, kierowcy zmieniają odpowiednio wykresówki, aby właściwe informacje były zapisywane na wykresówce kierowcy prowadzącego pojazd.

Jak stanowi ustęp 5 kierowcy:

zapewniają zgodność czasu zapisywanego na wykresówce z czasem urzędowym/oficjalnym kraju rejestracji pojazdu;

obsługują przełączniki umożliwiające osobną i wyraźną rejestrację następujących okresów:

czas prowadzenia pojazdu;

"inna praca", która oznacza wszelkie czynności inne niż prowadzenie pojazdu, zgodnie z definicją zawartą w art. 3 lit. a) dyrektywy 2002/15/WE, a także wszelkie prace wykonywane dla tego samego lub innego pracodawcy w sektorze transportowym lub poza nim;

(iii) "okresy gotowości" zgodnie z definicją w art. 3 lit. b) dyrektywy 2002/15/WE;

(iv) przerwy lub odpoczynek.

Jak mówi ustęp 6 każdy kierowca pojazdu wyposażonego w analogowy tachograf nanosi na swoją wykresówkę następujące informacje:

na początku używania wykresówki - swoje nazwisko i imię;

datę i miejsce rozpoczęcia używania wykresówki oraz datę i miejsce zakończenia jej używania;

numer rejestracyjny każdego pojazdu, do którego został przydzielony kierowca, zarówno na początku pierwszej jazdy zapisanej na wykresówce, jak i następnych, w przypadku zmiany pojazdu, w czasie używania tej samej wykresówki;

wskazania licznika długości drogi:

przy rozpoczęciu pierwszej jazdy zarejestrowanej na wykresówce;

przy zakończeniu ostatniej jazdy zarejestrowanej na wykresówce;

(iii) w razie zmiany pojazdu w ciągu dnia pracy - wskazanie licznika w pierwszym pojeździe, do którego kierowca był przydzielony oraz wskazanie licznika w kolejnym pojeździe;

czas. kiedy miała miejsce zmiana pojazdu.

Zgodnie z ustępem 7 kierowca wprowadza w tachografie cyfrowym symbole państw, w których rozpoczyna i kończy dzienny okres pracy. Jednak państwo członkowskie może wymagać od kierowców pojazdów używanych w działalności transportowej prowadzonej na jego terytorium dodatkowych, bardziej szczegółowych niż symbol państwa, danych geograficznych, pod warunkiem że państwo członkowskie powiadomiło o tym Komisję przed dniem 1 kwietnia 1998 r. Kierowcy nie muszą wprowadzać informacji, o których mowa w pierwszym zdaniu akapitu pierwszego, jeśli tachograf rejestruje automatycznie dane dotyczące lokalizacji zgodnie z art. 8.

Zmiana stanu prawnego, która nastąpiła w dniu 02.03.2015 r. nie zniosła ani nie zmieniła obowiązku, który w poprzednim stanie prawnym regulowany był przepisem art. 15 ust. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) NR 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz. Urz. WE nr L 370 z 31.12.1985 r. ze zm.), kierowcy stosują wykresówki lub karty kierowcy w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od momentu, w którym go przejmują. Nie wyjmuje się wykresówki lub karty kierowcy z urządzenia przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów.

Konsekwencją tego rozwiązania jest treść lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do ww. ustawy, który karą pieniężną w wysokości 5.000,00 złotych (słownie: pięć tysięcy złotych) sankcjonuje nierejestrowanie za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub na karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi.

Organ odwoławczy po ponownym przeprowadzeniu postępowania, po dokonaniu analizy danych cyfrowych z tachografów zainstalowanych w pojazdach o numerach rejestracyjnych [...] oraz[...], po uwzględnieniu zdarzeń lub błędów w postaci brak napięcia, stwierdził, że:

- pojazdem o numerze rejestracyjnym [...].Wykonywano przejazdy bez rejestrowania na karcie kierowcy wskazań w zakresie przebytej drogi, prędkości pojazdu i przebytej drogi w następujących terminach:

1) Od godz. 05:14 dn. 02.06.2014 r. do godz. 05:22 dn. 02.06.2014 r.

2) Od godz. 05:20 dn. 03.06.2014 r. do godz. 05:27 dn. 03.06.2014 r.

3) Od godz. 07:52 dn. 03.06.2014 r. do godz. 07:56 dn. 03.06.2014 r.

4) Od godz. 05:16 dn. 04.06.2014 r. do godz. 05:23 dn. 04.06.2014 r.

5) Od godz. 05:17 dn. 05.06.2014 r. do godz. 05:24 dn. 05.06.2014 r.

6) Od godz. 07:46 dn. 05.06.2014 r. do godz. 07:50 dn. 05.06.2014 r.

7) Od godz. 05:16 dn. 06.06.2014 r. do godz. 05:23 dn. 06.06.2014 r.

8) Od godz. 05:14 dn. 09.06.2014 r. do godz. 05:22 dn. 09.06.2014 r.

9) Od godz. 05:13 dn. 10.06.2014 r. do godz. 05:21 dn. 10.06.2014 r.

10) Od godz. 05:10 dn. 11.06.2014 r. do godz. 05:18 dn. 11.06.2014 r.

11) Od godz. 05:04 dn. 12.06.2014 r. do godz. 05:14 dn. 12.06.2014 r.

12) Od godz. 04:57 dn. 13.06.2014 r. do godz. 05:04 dn. 13.06.2014 r.

13) Od godz. 05:05 dn. 16.06.2014 r. do godz. 05:14 dn. 16.06.2014 r.

14) Od godz. 05:12 dn. 17.06.2014 r. do godz. 05:19 dn. 17.06.2014 r.

15) Od godz. 05:04 dn. 18.06.2014 r. do godz. 05:12 dn. 18.06.2014 r.

16) Od godz. 05:15 dn. 20.06.2014 r. do godz. 05:24 dn. 20.06.2014 r.

17) Od godz. 05:13 dn. 23.06.2014 r. do godz. 05:22 dn. 23.06.2014 r.

18) Od godz. 05:13 dn. 24.06.2014 r. do godz. 05:20 dn. 24.06.2014 r.

19) Od godz. 06:16 dn. 25.06.2014 r. do godz. 06:23 dn. 25.06.2014 r.

20) Od godz. 06:52 dn. 25.06.2014 r. do godz. 06:56 dn. 25.06.2014 r.

21) Od godz. 07:30 dn. 25.06.2014 r. do godz. 07:34 dn. 25.06.2014 r.

22) Od godz. 05:13 dn. 26.06.2014 r. do godz. 05:19 dn. 26.06.2014 r.

23) Od godz. 05:14 dn. 27.06.2014 r. do godz. 05:22 dn. 27.06.2014 r.

24) Od godz. 06:35 dn. 27.06.2014 r. do godz. 06:39 dn. 27.06.2014 r.

25) Od godz. 05:18 dn. 30.06.2014 r. do godz. 05:27 dn. 30.06.2014 r.

26) Od godz. 08:25 dn. 30.06.2014 r. do godz. 08:29 dn. 30.06.2014 r.

27) Od godz. 05:16 dn. 01.07.2014 r. do godz. 05:24 dn. 01.07.2014 r.

28) Od godz. 05:07 dn. 02.07.2014 r. do godz. 05:15 dn. 02.07.2014 r.

29) Od godz. 04:54 dn. 03.07.2014 r. do godz. 05:01 dn. 03.07.2014 r.

30) Od godz. 06:55 dn. 03.07.2014 r. do godz. 06:59 dn. 03.07.2014 r.

31) Od godz. 04:56 dn. 04.07.2014 r. do godz. 05:01 dn. 04.07.2014 r.

32) Od godz. 06:35 dn. 04.07.2014 r. do godz. 06:39 dn. 04.07.2014 r.

33) Od godz. 07:22 dn. 04.07.2014 r. do godz. 07:27 dn. 04.07.2014 r.

34) Od godz. 07:49 dn. 04.07.2014 r. do godz. 07:53 dn. 04.07.2014 r.

35) Od godz. 05:01 dn. 07.07.2014 r. do godz. 05:07 dn. 07.07.2014 r.

36) Od godz. 05:03 dn. 08.07.2014 r. do godz. 05:09 dn.08.07.2014 r.

37) Od godz. 07:16 dn. 08.07.2014 r. do godz. 07:20 dn. 08.07.2014 r.

12) Od godz. 07:42 dn. 08.07.2014 r. do godz. 07:46 dn. 08.07.2014 r.

13) Od godz. 16:17 dn. 08.07.2014 r. do godz. 16:22 dn. 08.07.2014 r.

14) Od godz. 05:20 dn. 10.07.2014 r. do godz. 05:27 dn. 10.07.2014 r.

15) Od godz. 08:00 dn. 10.07.2014 r. do godz. 08:05 dn. 10.07.2014 r.

16) Od godz. 04:58 dn. 11.07.2014 r. do godz. 05:06 dn. 11.07.2014 r.

17) Od godz. 05:13 dn. 14.07.2014 r. do godz. 05:19 dn. 14.07.2014 r.

18) Od godz. 07:25 dn. 14.07.2014 r. do godz. 07:29 dn. 14.07.2014 r.

19) Od godz. 05:11 dn. 15.07.2014 r. do godz. 05:18 dn. 15.07.2014 r.

20) Od godz. 07:50 dn. 15.07.2014 r. do godz. 07:55 dn. 15.07.2014 r.

21) Od godz. 08:26 dn. 15.07.2014 r. do godz. 08:31 dn. 15.07.2014 r.

22) Od godz. 08:52 dn. 15.07.2014 r. do godz. 08:57 dn. 15.07.2014 r.

23) Od godz. 05:01 dn. 16.07.2014 r. do godz. 05:08 dn. 16.07.2014 r.

24) Od godz. 05:14 dn. 17.07.2014 r. do godz. 05:19 dn. 17.07.2014 r.

25) Od godz. 07:57 dn. 17.07.2014 r. do godz. 08:02 dn. 17.07.2014 r.

26) Od godz. 08:36 dn. 17.07.2014 r. do godz. 08:40 dn. 17.07.2014 r.

27) Od godz. 05:15 dn. 18.07.2014 r. do godz. 05:20 dn. 18.07.2014 r.

28) Od godz. 06:51 dn. 18.07.2014 r. do godz. 06:56 dn. 18.07.2014 r.

29) Od godz. 05:14 dn. 21.07.2014 r. do godz. 05:20 dn. 21.07.2014 r.

30) Od godz. 06:14 dn. 21.07.2014 r. do godz. 06:18 dn. 21.07.2014 r.

31) Od godz. 05:14 dn. 22.07.2014 r. do godz. 05:22 dn. 22.07.2014 r.

32) Od godz. 06:31 dn. 22.07.2014 r. do godz. 06:36 dn. 22.07.2014 r.

33) Od godz. 05:14 dn. 23.07.2014 r. do godz. 05:21 dn. 23.07.2014 r.

34) Od godz. 07:04 dn. 23.07.2014 r. do godz. 07:08 dn. 23.07.2014 r.

35) Od godz. 05:16 dn. 24.07.2014 r. do godz. 05:21 dn. 24.07.2014 r.

36) Od godz. 05:52 dn. 24.07.2014 r. do godz. 05:56 dn. 24.07.2014 r.

37) Od godz. 06:54 dn. 24.07.2014 r. do godz. 06:58 dn. 24.07.2014 r.

38) Od godz. 05:08 dn. 25.07.2014 r. do godz. 05:14 dn. 25.07.2014 r.

39) Od godz. 06:12 dn. 25.07.2014 r. do godz. 06:17 dn. 25.07.2014 r.

40) Od godz. 05:14 dn. 28.07.2014 r. do godz. 05:21 dn. 28.07.2014 r.

41) Od godz. 06:54 dn. 28.07.2014 r. do godz. 06:58 dn. 28.07.2014 r.

42) Od godz. 05:08 dn. 29.07.2014 r. do godz. 05:14 dn. 29.07.2014 r.

43) Od godz. 06:59 dn. 29:07.2014 r. do godz. 07:03 dn. 29.07.2014 r.

44) Od godz. 05:10 dn. 30.07.2014 r. do godz. 05:17 dn. 30.07.2014 r.

- pojazdem o numerze rejestracyjnym oraz[...]. Wykonywano przejazdy bez rejestrowania na karcie kierowcy wskazań w zakresie przebytej drogi, prędkości pojazdu i przebytej drogi w następujących terminach:

1) Od godz. 04:51 dn. 02.06.2014 r. do godz. 05:00 dn. 02.06.2014 r.

2) Od godz. 04:31 dn. 03.06.2014 r. do godz. 04:39 dn. 03.06.2014 r.

3) Od godz. 04:28 dn. 04.06.2014 r. do godz. 04:35 dn. 04.06.2014 r.

4) Od godz. 04:21 dn. 05.06.2014 r. do godz. 04:28 dn. 05.06.2014 r.

5) Od godz. 04:25 dn. 06.06.2014 r. do godz. 04:30 dn. 06.06.2014 r.

6) Od godz. 04:33 dn. 06.06.2014 r. do godz. 04:39 dn. 06.06.2014 r.

7) Od godz. 04:31 dn. 09.06.2014 r. do godz. 04:39 dn. 09.06.2014 r.

8) Od godz. 04:25 dn. 10.06.2014 r. do godz. 04:33 dn. 10.06.2014 r.

9) Od godz. 04:20 dn. 11.06.2014 r. do godz. 04:31 dn. 11.06.2014 r.

10) Od godz. 04:26 dn. 12.06.2014 r. do godz. 04:33 dn. 12.06.2014 r.

11) Od godz. 04:20 dn. 13.06.2014 r. do godz. 04:25 dn. 13.06.2014 r.

12) Od godz. 04:26 dn. 16.06.2014 r. do godz. 04:32 dn. 16.06.2014 r.

13) Od godz. 04:29 dn. 17.06.2014 r. do godz. 04:35 dn. 17.06.2014 r.

1) Od godz. 04:29 dn. 18.06.2014 r. do godz. 04:35 dn. 18.06.2014 r.

2) Od godz. 04:36 dn. 23.06.2014 r. do godz. 04:45 dn. 23.06.2014 r.

3) Od godz. 04:21 dn. 24.06.2014 r. do godz. 04:26 dn. 24.06.2014 r.

4) Od godz. 04:20 dn. 25.06.2014 r. do godz. 04:25 dn. 25.06.2014 r.

5) Od godz. 04:20 dn. 26.06.2014 r. do godz. 04:26 dn. 26.06.2014 r.

6) Od godz. 04:23 dn. 27.06.2014 r. do godz. 04:30 dn. 27.06.2014 r.

7) Od godz. 04:56 dn. 30.06.2014 r. do godz. 05:01 dn. 30.06.2014 r.

8) Od godz. 06:44 dn. 30.06.2014 r. do godz. 06:50 dn. 30.06.2014 r.

9) Od godz. 04:26 dn. 01.07.2014 r. do godz. 04:32 dn. 01.07.2014 r.

10) Od godz. 04:25 dn. 01.07.2014 r. do godz. 04:30 dn. 02.07.2014 r.

11) Od godz. 04:28 dn. 03.07.2014 r. do godz. 04:33 dn. 03.07.2014 r.

12) Od godz. 05:49 dn. 03.07.2014 r. do godz. 05:54 dn. 03.07.2014 r.

13) Od godz. 08:29 dn. 03.07.2014 r. do godz. 08:33 dn. 03.07.2014 r.

14) Od godz. 04:33 dn. 04.07.2014 r. do godz. 04:39 dn. 04.07.2014 r.

15) Od godz. 04:51 dn. 04.07.2014 r. do godz. 04:55 dn. 04.07.2014 r.

16) Od godz. 04:42 dn. 07.07.2014 r. do godz. 04:49 dn. 07.07.2014 r.

17) Od godz. 04:35 dn. 08.07.2014 r. do godz. 04:40 dn. 08.07.2014 r.

18) Od godz. 04:39 dn. 09.07.2014 r. do godz. 04:44 dn. 09.07.2014 r.

19) Od godz. 04:33 dn. 10.07.2014 r. do godz. 04:38 dn. 10.07.2014 r.

20) Od godz. 04:33 dn. 11.07.2014 r. do godz. 04:42 dn. 11.07.2014 r.

21) Od godz. 04:48 dn. 14.07.2014 r. do godz. 04:55 dn. 14.07.2014 r.

22) Od godz. 04:33 dn. 15.07.2014 r. do godz. 04:40 dn. 15.07.2014 r.

23) Od godz. 04:54 dn. 15.07.2014 r. do godz. 04:58 dn. 15.07.2014 r.

24) Od godz. 04:39 dn. 16.07.2014 r. do godz. 04:45 dn. 16.07.2014 r.

25) Od godz. 04:28 dn. 17.07.2014 r. do godz. 04:33 dn. 17.07.2014 r.

26) Od godz. 04:28 dn. 18.07.2014 r. do godz. 04:33 dn. 18.07.2014 r.

27) Od godz. 05:11 dn. 18.07.2014 r. do godz. 05:17 dn. 18.07.2014 r.

28) Od godz. 04:48 dn. 21.07.2014 r. do godz. 04:56 dn. 21.07.2014 r.

29) Od godz. 04:33 dn. 22.07.2014 r. do godz. 04:39 dn. 22.07.2014 r.

30) Od godz. 06:23 dn. 22.07.2014 r. do godz. 06:27 dn. 22.07.2014 r.

31) Od godz. 04:32 dn. 23.07.2014 r. do godz. 04:38 dn. 23.07.2014 r.

32) Od godz. 04:59 dn. 23.07.2014 r. do godz. 05:04 dn. 23.07.2014 r.

33) Od godz. 04:28 dn. 24.07.2014 r. do godz. 04:33 dn. 24.07.2014 r.

34) Od godz. 04:27 dn. 25.07.2014 r. do godz. 04:33 dn. 25.07.2014 r.

35) Od godz. 04:52 dn. 25.07.2014 r. do godz. 04:56 dn. 25.07.2014 r.

36) Od godz. 04:41 dn. 28.07.2014 r. do godz. 04:46 dn. 28.07.2014 r.

37) Od godz. 04:30 dn. 29.07.2014 r. do godz. 04:35 dn. 29.07.2014 r.

38) Od godz. 04:38 dn. 29.07.2014 r. do godz. 04:53 dn. 29.07.2014 r.

39) Od godz. 04:35 dn. 30.07.2014 r. do godz. 04:41 dn. 30.07.2014 r.

40) Od godz. 04:55 dn. 31.07.2014 r. do godz. 05:01 dn. 31.07.2014 r.

41) Od godz. 07:12 dn. 31.07.2014 r. do godz. 07:17 dn. 31.07.2014 r.

Strona złożyła wyjaśnienia z których wynika, że powyższe przewozy były wykonywane poza drogami publicznymi na terenie zamkniętym należącym do firmy B S.A ul. A 1, [...] B., oddział Ł. ul. B 7. Przedsiębiorca w wyjaśnieniach z dnia 22.03.2015 informuje, że "kierowcy naszej firmy nie zajmują się tym zadaniem. Jednocześnie w tym samym piśmie strona informuje, że przejazdy bez włożonej do tachografu karty kierowcy bądź wykresówki zostały wykonane przez D. H., P. H. i Z. W.

Przeprowadzając ponownie postępowanie organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji dwukrotnie zwrócił się do firmy B SA o udostępnienie informacji czy w danych dniach i godzinach na terenie Oddziału Ł. przy ul. B 7 przebywali kierowcy D. H, P. H., Z. W. oraz, jak wyglądają procedury załadunków oraz czy można ustalić czy osoby te uczestniczyły w załadunkach. Pisma zostały odebrane przez B S.A ul. A 1, [...] B., oddział Ł. ul. B 7 w dniu 22.06.2015 r. oraz 21.09.2015 r. Ponieważ B S.A. nie udzieliła odpowiedzi organ I instancji postanowił o ukaraniu ww. firmy karą grzywny w wysokości 50 zł. Organ odwoławczy przeprowadzając ponownie postępowanie stwierdził, że po wydaniu decyzji w dniu 25.01.2016 r. do organu I instancji wpłynęło pismo z firmy B S.A. wskazujące jako osobę do kontaktu w sprawie żądanych wyjaśnień dyrektora oddziału w Ł. M. D. Organ odwoławczy wystąpił do wskazanej osoby z zapytaniem o treści tożsamej z pismami organu I instancji kierowanymi do firmy B S.A. W dniu 07.04.2016 r. do organu odwoławczego wpłynęła odpowiedź, z której wynika, że kierowcy zawsze znajdują się na terenie oddziału podczas załadunku lub rozładunku swoich samochodów, ponieważ są odpowiedzialni za zgodność pobranych lub zdanych przesyłek pod względem jakościowym oraz ilościowym. Z pisma wynika również, że żaden z pracowników firmy B S.A. oddział Ł. nie ma i nie miał zgody na podstawianie czy też przestawianie samochodów przewoźników. Nie potwierdzono również faktu przebywania pojazdów o numerach rejestracyjnych [...] i [...] na terenie oddziału w Ł., ponieważ teren zewnętrzny nie posiadał w tym czasie monitoringu. Nie jest możliwie sprawdzenie w systemie informatycznym ponieważ w miesiącach 08/09.2014 r. dokonano zmiany systemu informatycznego. Nie potwierdzono również faktu obecności Panów D. i P. H. i Pana Z. W. na terenie oddziału Ł. i ich ewentualnego udziału w czynnościach załadunku i rozładunku, ponieważ ówcześnie działający monitoring nie przechowywał danych z tak długiego okresu wstecz.

Organ odwoławczy wskazał, że w każdym z okresów rozliczeniowych, w którym stwierdzono nierejestrowanie wskazań w zakresie przebytej drogi i prędkości pojazdu, następował przewóz drogowy i na tej podstawie stwierdził, że przejazdy na terenie bazy i czynności załadunkowe wykonywane były przez kierowców wykonujących w tych dniach przewozy po drogach publicznych. W związku z powyższym powinni oni rejestrować na swoich kartach kierowców lub wykresówkach aktywności od momentu ich rozpoczęcia, ponieważ był to ich czas pracy.

Organ odwoławczy nie uznał za wiarygodne wyjaśnień strony, ponieważ stwierdził, że w okazanym do kontroli wykazie kierowców figuruje zarówno D. H. jak i P. H. Ponadto, zarówno D. i P. H. jak i Z. W. wykonując podjazdy i czynności załadunku lub rozładunku powinni stosować kartę kierowcy lub wykresówkę, a w urządzeniu rejestrującym wybrać funkcję "OUT / poza zakresem". Zgodnie z powyższymi ustaleniami organ odwoławczy nie uznał wyjaśnień strony z dnia 22 marca 2015 r. za podstawę do stwierdzenia, że przedmiotowe przejazdy były wyłączone ze stosowania przepisów rozporządzenia (WE) nr 561/2006.

Powyższy stan faktyczny organ odwoławczy ustalił na podstawie materiału dowodowego w postaci: karty pobrań zapisów z urządzeń rejestrujących z dnia 27.10.2014 r., danych cyfrowych z tachografów zainstalowanych w pojazdach o numerach rejestracyjnych [...] oraz [...], pisma z dnia 13.03.2015 r. nr [...] zawiadamiającego stronę, że w wyniku analizy materiału dowodowego stwierdzono zaistnienie naruszeń opisanych w załączniku nr 3 do ustawy o transporcie drogowym w lp.5.1 i lp.6.2.1, a nie ujętych w protokole kontroli z dnia 29.12.2014 r., oraz pisma z dnia 04.04.2016 r. przesłanego do organu przez B S.A. Oddział w Ł.

Biorąc powyższe pod uwagę organ odwoławczy, za powyższe stany faktyczne nałożył karę pieniężną w wysokości 10.000,00 zł (słownie: dziesięć tysięcy złotych).

Odnośnie naruszenia obowiązku wczytywania danych z kary kierowcy - za każdego kierowcę lp. 6.3.11 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym Organ odwoławczy po ponownym przeprowadzeniu postępowania stwierdził, że podczas kontroli w przedsiębiorstwie strona okazała dane cyfrowe:

1. Z karty kierowcy nr [...] należącej do Pana D. H., dane sczytano w dniu 21.05.2014 r. , następnie po 24 dniach zarejestrowanej działalności w dniu 24.06.2014 r., następnie po upływie 6 dni zarejestrowanej działalności w dniu 03.07.2014 r., następnie po upływie 11 dni zarejestrowanej działalności w dniu 22.07.2014 r., następnie po upływie 13 dni zarejestrowanej działalności w dniu 12.08.2014 r.

2. Z karty kierowcy nr [...] należącej do Pana A. J. S., dane sczytano w dniu 14.05.2014 r., następnie po upływie 16 dni zarejestrowanej działalności w dniu 12.06.2014 r., następnie po upływie 18 dni zarejestrowanej działalności w dniu 10.07.2014 r. , następnie po upływie 13 dni zarejestrowanej działalności w dniu 29.07.2014 r., następnie po upływie 18 dni zarejestrowanej działalności w dniu 02.09.2014 r.

3. Z karty kierowcy nr [...] należącej do Pana M. W. dane sczytano w dniu 09.06.2014 r., następnie po upływie 3 dni zarejestrowanej działalności w dniu 26.10.2014 r.

Organ odwoławczy stwierdził, że dane wczytywano z zachowaniem terminu wynikającego z przywołanego rozporządzenia, zgodnie z którym dane z karty kierowcy podmiot pobiera co najmniej raz na 28 dni.

Powyższy stan faktyczny organ odwoławczy stwierdził na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w postaci: karty pobrań zapisów z urządzeń rejestrujących z dnia 27.10.2014 r., danych cyfrowych z kart kierowców, wykresów tygodniowych obrazujących dane z kart kierowców.

Biorąc pod uwagę powyższe, organ odwoławczy uchylił decyzję organu I instancji i stwierdził, że postępowanie dotyczące naruszenia obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy stało się bezprzedmiotowe i w tym zakresie umorzył postępowanie.

Odnośnie naruszenia obowiązku wczytywania danych z urządzenia rejestrującego - za każdy pojazd lp. 6.3.12 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym organ odwoławczy wskazał:

Zważywszy, że na podstawie rozporządzenia (WE) nr 561/2006 art. 10 ust. 5 lit. a) tiret pierwsze powyższego rozporządzenia przedsiębiorstwo transportowe używające pojazdów objętych zakresem niniejszego rozporządzenia i wyposażonych w urządzenie rejestrujące zgodne z załącznikiem IB do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 zapewnia wczytywanie danych z jednostki pojazdowej oraz karty kierowcy z częstotliwością określoną przez Państwo Członkowskie oraz wczytywanie odpowiednich danych częściej aby zapewnić wczytanie danych dotyczących wszystkich działań podejmowanych przez to przedsiębiorstwo lub dla niego. W myśl art. 10 ust. 5 lit. a) tiret drugie w/w rozporządzenia przedsiębiorstwa transportowe używające pojazdów objętych zakresem niniejszego rozporządzenia i wyposażonych w urządzenie rejestrujące zgodne z załącznikiem IB do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 zapewniają, aby wszystkie dane wczytane zarówno z jednostki pojazdowej jak i z karty kierowcy, były przechowywane przez co najmniej dwanaście miesięcy po ich zarejestrowaniu oraz na żądanie funkcjonariusza służb kontrolnych, były dostępne, bezpośrednio albo na odległość, na terenie tego przedsiębiorstwa. Stosownie do art. 23a ustawy o systemie tachografów cyfrowych minister właściwy do spraw transportu, kierując się koniecznością zagwarantowania okresowego i regularnego pobierania danych z tachografu cyfrowego i karty kierowcy oraz przechowywania tych danych przez podmiot wykonujący przewozy drogowe z zachowaniem wymagań, określonych w rozporządzeniu (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającym rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006, str. 1), określi, w drodze rozporządzenia, częstotliwość pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunki ich przechowywania przez podmioty wykonujące przewozy drogowe. Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 23 sierpnia 2007 r. w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych (Dz. U. z 2007 r. nr 159, poz. 1128) oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 5 listopada 2010 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych (Dz. U. z 16 listopada 2010 r.), który stanowi, że dane z karty kierowcy podmiot pobiera co najmniej raz na 28 dni(...). Zgodnie z § 5 ust. 1 przywołanego rozporządzenia pobrane dane, (...), podmiot przechowuje w oryginalnym formacie przez okres co najmniej dwunastu miesięcy licząc od daty ich zarejestrowania w tachografie cyfrowym lub na karcie kierowcy.

Organ odwoławczy zważył również, że w dniu 1 lipca 2010 r. uchwalono i ogłoszono w Dz. U. UE. L. z 2010 r. nr 168 poz. 16 Rozporządzenie Komisji (UE) nr 581/2010 w sprawie maksymalnych okresów na wczytanie odpowiednich danych z jednostek pojazdowych oraz kart kierowców, w którym w art. 1 ust. 1 postanowiono, że: niniejsze rozporządzenie ustanawia maksymalne okresy na wczytanie odpowiednich danych z jednostki pojazdowej i karty kierowcy do celów art. 10 ust. 5 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia (WE) nr 561/2006. Zgodnie z ust. 2 do celów niniejszego rozporządzenia "odpowiednie dane" oznaczają wszelkie dane zarejestrowane przez tachograf cyfrowy oprócz szczegółowych danych dotyczących prędkości. W myśl ust. 3 maksymalny okres na wczytanie odpowiednich danych nie przekracza:

a) 90 dni w przypadku danych z jednostki pojazdowej;

b) 28 dni w przypadku danych z karty kierowcy.

Zgodnie z ust. 4 odpowiednie dane należy wczytywać w sposób zapobiegający ich utracie. Komisja w punkcie 3 preambuły rozporządzenia nr 581/2010 wskazała, że: określając maksymalne okresy na wczytanie danych, należy uwzględnić wyłącznie dni zarejestrowanej działalności.

Organ odwoławczy stwierdził, że ustawodawca unijny ani ustawodawca krajowy nie określili w powyższych regulacjach jakie dni należy przyjąć przy obliczaniu terminu wczytania danych.

Interpretacji pojęcia dni zarejestrowanej działalności dokonał Naczelny Sąd Administracyjny w wydanym w innej sprawie z zakresu transportu drogowego wyroku z dnia 3 listopada 2015 r. sprawa o sygn. akt II GSK 2396/14, stwierdził, że: (...) organ administracji publicznej: winien uwzględniać w toku swych działań kontrolnych jedynie dni rejestrowane, czyli takie które powinny interesować organ z uwagi na cele regulacji nakładających ograniczenia w zakresie czasu pracy kierowcy. (...).

Konsekwencją powyższego jest treść: lp.6.3.12 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym który sankcjonuje naruszenie obowiązku wczytywania danych z urządzenia rejestrującego kara pieniężną w wysokości 500 zł (słownie: pięćset złotych) - za każdy pojazd.

Organ odwoławczy po ponownym przeprowadzeniu postępowania stwierdził, że podczas kontroli w przedsiębiorstwie strona okazała dane cyfrowe z tachografów cyfrowych zainstalowanych w pojazdach sczytane w następujących terminach:

1. Z tachografu firmy Siemens VDO Automotive AG numer seryjny [...] zainstalowanego w pojeździe o numerze rejestracyjnym[...] , okazano dane wczytane w dniu 01.07.2014 r., a następnie po upływie 85 dni zarejestrowanej działalności w dniu 24.10.2014 r.

2. Z tachografu Continental Automotive GmbH numer seryjny [...] zainstalowanego w pojeździe o numerze rejestracyjnym [...], okazano dane wczytane w dniu 28.03.2014 r., a następnie po upływie 82 dni zarejestrowanej działalności w dniu 19.10.2014 r.

Organ odwoławczy stwierdził, że dane wczytywano zgodnie z terminem wynikającym z przywołanego rozporządzenia, z którego wynika, że dane z jednostki zainstalowanej w pojeździe podmiot pobiera co najmniej raz na 90 dni.

Biorąc powyższe pod uwagę organ odwoławczy stwierdził, że w przypadku danych z pojazdów o numerach rejestracyjnych [...] i [...] stało się bezprzedmiotowe w związku z czym uchylił decyzję organu I instancji i w tym zakresie umorzył postępowanie.

Organ odwoławczy po ponownym przeprowadzeniu postępowania stwierdził, że podczas kontroli w przedsiębiorstwie strona okazała dane cyfrowe z tachografów cyfrowych zainstalowanych w pojazdach sczytane w następujących terminach:

1. Z tachografu firmy Siemens AG SV numer seryjny [...] zainstalowanego w pojeździe o numerze rejestracyjny[...], okazano dane wczytane w dniu 30.03.2014 r., a następnie po upływie 149 dni zarejestrowanej działalności w dniu w dniu 19.10.2014 r.

2. Z tachografu firmy Siemens AG SV numer seryjny [...] zainstalowanego w pojeździe o numerze rejestracyjnym [...] okazano dane cyfrowe wczytane w dniu 01.07.2014 r., następnie po upływie 91 dni zarejestrowanej działalności w dniu 21.10.2014 r.

3. Z tachografu firmy Siemens AG SV numer seryjny [...] zainstalowanego w pojeździe o numerze rejestracyjnym[...], okazano dane cyfrowe wczytane w dniu 28.03.2014 r., a następnie po upływie 114 dni zarejestrowanej działalności w dniu 19.10.2014 r.

Organ odwoławczy stwierdził, że dane wczytywano z naruszeniem terminu wynikającego z § 3 ust. 1 pkt. 1 przywołanego rozporządzenia, z którego wynika, że dane z jednostki zainstalowanej w pojeździe podmiot pobiera co najmniej raz na 90 dni, wczytywano z naruszeniem terminu.

Powyższy stan faktyczny organ odwoławczy ustalił na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w postaci: karty pobrań zapisów z urządzeń rejestrujących z dnia 27.10.2014 r., danych cyfrowych z kart kierowców, wykresów tygodniowych obrazujących dane z tachografów cyfrowych zainstalowanych w pojazdach.

Biorąc pod uwagę powyższy stan faktyczny, organ odwoławczy uchylił decyzję organu I instancji i za naruszenie obowiązku wczytywania danych z urządzeń rejestrujących zainstalowanych w pojazdach o numerach rejestracyjnych[...],[...] i [...] nałożył karę pieniężną w łącznej wysokości 1.500,00 złotych (słownie: jeden tysiąc pięćset złotych).

W odniesieniu do zarzutów podniesionych przez stronę w odwołaniu organ odwoławczy stwierdził, że:

Zarzut nieprawidłowego i niezgodnego z przepisami przeprowadzenia kontroli w przedsiębiorstwie strony.

Przeprowadzając ponownie postępowanie organ odwoławczy stwierdził, że strona została powiadomiona o zamiarze wszczęcia kontroli pismem z dnia 03.10.2014 r. Pismo to zawierało informację o zakresie przedmiotowym kontroli oraz o okresie który będzie poddany kontroli, a także wykaz dokumentów jakie należy przygotować na dzień rozpoczęcia kontroli i pouczenie o uprawnieniach i obowiązkach wynikających z ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 584 j.t. ze zm.). Zawiadomienie to zostało odebrane przez stronę w dniu 06.10.2014 r. Organ odwoławczy stwierdził, że przed przystąpieniem do czynności kontrolnych inspektorzy organu I instancji okazali pismo nr [...] z dnia 27.10.2014 r. zawierające imienne upoważnienie do przeprowadzenia kontroli oraz pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy wynikających z ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej oraz z ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2013 r. poz. 1414 j.t. ze zm.). Również w dniu 27.10.2014 r. stronie wręczono wezwanie o przedłożenie do kontroli dokumentów. Strona w toku kontroli złożyła oświadczenia, że jej przedsiębiorstwo nie jest kontrowane przez inny uprawniony organ, oraz złożyła wniosek w przedmiocie przeprowadzenia kontroli w siedzibie organu, oraz oświadczyła, że wyraża zgodę na przeprowadzenie kontroli w siedzibie organu. Ponadto strona złożyła oświadczenia dotyczące osoby zarządzającej transportem oraz okazała wymagane dokumenty. Biorąc powyższe pod uwagę organ odwoławczy stwierdził, że zarzut nieprawidłowego i niezgodnego z przepisami przeprowadzenia kontroli jest bezpodstawny i nie zasługuje na uwzględnienie.

Zarzut naruszenia przepisów postępowania w postaci art. 35 § 1 i § 5 oraz art. 36 § 1 K.p.a. poprzez bezpodstawne przedłużenie terminu rozpatrzenia sprawy.

Odnośnie zarzutów strony dotyczących naruszenia art. 35 § 1 i § 5 kodeksu postępowania administracyjnego, organ odwoławczy stwierdził, że aczkolwiek naruszenie to zaistniało, to nie ograniczyło prawa strony do czynnego udziału w postępowaniu i nie miało wpływu na treść rozstrzygnięcia w związku z czym nie uwzględnił zarzutu strony. Organ odwoławczy wyjaśnił, że przez załatwienie ewentualnie rozpatrzenie sprawy należy rozumieć rozstrzygnięcie sprawy decyzją administracyjną, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej. Ustanowiony w § 1 (ogólny) obowiązek organu załatwiania spraw przez organ administracji publicznej bez zbędnej zwłoki ma w istocie walor ogólnej zasady postępowania i w tym sensie jest powiązany z obowiązkiem niezwłocznego załatwienia sprawy wynikającym z art. 35 § 2 oraz obowiązkiem załatwienia sprawy w terminach określonych w art. 35 § 3 i 4. Oznacza to w szczególności, że organ administracji publicznej powinien załatwić sprawę bez zbędnej zwłoki, jeżeli w toku postępowania administracyjnego okaże się, że sprawa może być załatwiona przed upływem ustawowych terminów jej załatwienia. Z przepisu art. 35 § 5 wynika, że do terminów wynikających z art. 35 § 3 nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu.

Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że organ I instancji na skutek wyjaśnień strony z dnia 22.03.2015 r. wzywał B SA w B. do udzielenia informacji w sprawie przewozów wykonywanych bez włożonej do tachografu karty kierowcy, które wg informacji strony wykonywane były poza drogami publicznymi na terenie magazynów B SA Oddział Ł. znajdujących się przy ul. B 7. Pomimo dwukrotnego wezwania do dnia wydania decyzji przez organ I instancji firma B SA w B. nie udzieliła informacji, co skutkowało nałożeniem kary grzywny w wysokości 50,00 zł.

Organ odwoławczy pamiętając o konsekwencjach wynikających z art. 37 § 2 i art. 38 K.p.a., po ponownym przeprowadzeniu postępowania stwierdził, że bezsprzecznym jest, że organ przedłużył termin zakończenia postępowania, a zatem przekroczył terminy wynikające z art. 35 § 3, co jednak nie ograniczyło praw strony wynikających z art. 10 § 1 K.p.a. oraz nie miało wpływu na treść rozstrzygnięcia. Słuszność powyższego rozstrzygnięcia potwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w uzasadnieniu swojego wydanego w tej sprawie wyroku z dnia 02.08.2016 r. sygn. akt III SA/Łd 417/16.

Zarzut bezpodstawnego zastosowania przepisu sankcjonującego lp.6.2.1 z załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym w sytuacji gdy należało zastosować przepis lp.13.3 z załącznika nr 1 do ustawy o transporcie drogowym, ponieważ jak twierdzi strona zapewniła właściwą organizację i dyscyplinę pracy, umożliwiającą przestrzeganie przez kierowców przepisów.

Organ odwoławczy stwierdził, że powyższy zarzut jest bezpodstawny i nie zasługuje na uwzględnienie. Jak słusznie zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w uzasadnieniu wydanego w tej sprawie wyroku z dnia 02.08.2016 r. sygn. akt III Sa/Łd 417/16 Załącznik nr 1 do ustawy o transporcie drogowym odnosi się wyłącznie do kierujących wykonujących przewozy drogowe, a nie do podmiotu wykonującego przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem. Organ odwoławczy stwierdził, że powyższe rozstrzygnięcie dotyczące ponoszenia odpowiedzialności za działalność przedsiębiorstwa wykonującego transport drogowy jest zgodne z ugruntowaną linią orzeczniczą. Wielokrotnie, bowiem orzekały sądy administracyjne w tym Naczelny Sąd Administracyjny potwierdzając słuszność zasady ponoszenia odpowiedzialności za działalność przedsiębiorstwa wykonującego przewóz drogowy przez to przedsiębiorstwo. Zgodnie z ugruntowanym poglądem judykatury na przedsiębiorstwie spoczywa również ciężar odpowiedzialności za ewentualne skutki działań osób, którymi w wykonywaniu działalności gospodarczej się posługuje, niezależnie od charakteru stosunku prawnego łączącego przedsiębiorcę z taką osobą. Organ odwoławczy pragnie podkreślić, że odpowiedzialność przedsiębiorcy wykonującego przewóz drogowy nie jest odpowiedzialnością absolutną za cudze czyny, bowiem może zwolnić się z odpowiedzialności za działania osób, którymi się posługuje w wykonywaniu działalności, jeżeli wykaże, że zaistniały okoliczności egzoneracyjne z art. 92b i art. 92c ustawy o transporcie drogowym.

Organ odwoławczy po ponownym przeprowadzeniu postępowania stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały okoliczności wyłączające odpowiedzialność strony.

Organ odwoławczy przeprowadzając ponownie postępowanie w sprawie, przeanalizował materiał dowodowy pod kątem zaistnienia podstaw do zastosowania przepisów art. 92b i art. 92c ustawy o transporcie drogowym.

Zważywszy, że stosownie do art. 10 rozporządzenia 561/2006 przedsiębiorstwo transportowe organizuje pracę kierowców, o których mowa w ust. 1 w taki sposób, aby kierowcy ci mogli przestrzegać przepisów rozporządzenia nr 165/2014 oraz przepisów rozdziału II niniejszego rozporządzenia. Przedsiębiorstwo transportowe wydaje odpowiednie polecenia kierowcy i przeprowadza regularne kontrole przestrzegania przepisów rozporządzenia nr 165/2014 oraz przepisów rozdziału II niniejszego rozporządzenia. Zatem w powyższym zakresie strona ma władcze uprawnienia wobec kierowcy, może mu polecić wykonanie czynności, udzielić mu wiążących instrukcji i wskazówek. Wynikający z art. 10 rozporządzenia 561/2006 stosunek podporządkowania pozwala na bezpośredni wpływ na działania kierowcy, a przedsiębiorca posiada możliwość zapobieżenia nieprawidłowościom w pracy kierowcy, np. polegających na nierejestrowaniu wszystkich aktywności kierowcy na wykresówce, co miało miejsce na w tej sprawie ponieważ stwierdzono zaistnienie naruszenia opisanego w Załączniku nr 3 do ustawy o transporcie drogowym w lp.5.1.1 jako przekroczenie maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu o czas powyżej 15 minut do jednej godziny, jak również lp.6.2.1 jako nierejestrowanie za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi, a także 6.3.11 naruszenie obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy; za każdego kierowcę i 6.3.12 naruszenie obowiązku wczytywania danych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w pojeździe. Z tych względów nie może w rozpatrywanej sprawie znaleźć zastosowanie przepis art. 92 c ust. 1 pkt 1 utd, który stanowi, iż nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej (...) a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza się, jeżeli okoliczności sprawy i dowody wskazują, że podmiot wykonujący przewozy lub inne czynności związane z przewozem nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć. Przedsiębiorca ma wpływ na powstanie naruszeń związanych z regulacjami Rozporządzenia Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego z dnia 4 lutego 2014 r. (Dz.Urz.UE.L Nr 60, str. 1), oraz rozporządzenia 561/06 bowiem zakres tych regulacji został wskazany jako obowiązek nadzoru z jego strony, w szczególności poprzez wydawanie odpowiednich poleceń kierowcy i przeprowadzanie regularnych kontroli. Ponadto aby doszło do zastosowania art. 92 c ust. 1 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym, to przesłanka braku wpływu na powstałe naruszenie musi być następstwem zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć.

Biorąc pod uwagę fakt stwierdzenia naruszeń opisanych w Załączniku nr3w lp.5.1.1 jako przekroczenie maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu o czas powyżej 15 minut do jednej godziny, jak również lp.6.2.1 jako nierejestrowanie za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi, a także 6.3.11 naruszenie obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy; za każdego kierowcę i 6.3.12 naruszenie obowiązku wczytywania danych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w pojeździe, brak również w ocenie organu podstaw do zastosowania art. 92b ustawy o transporcie drogowym zgodnie z którym nie nakłada się kary pieniężnej za naruszenie przepisów o czasie prowadzenia pojazdów, wymaganych przerwach i okresach odpoczynku, jeżeli podmiot wykonujący przewóz zapewnił właściwą organizację i dyscyplinę pracy ogólnie wymaganą w stosunku do prowadzenia przewozów drogowych, umożliwiającą przestrzeganie przez kierowców m.in. przepisów rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006) (WE) nr 561/2006 Parlamentu oraz Rozporządzenia Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego z dnia 4 lutego 2014 r. (Dz.Urz.UE.L Nr 60, str. 1), a także w myśl pkt 2 zapewnił prawidłowe zasady wynagradzania, nie zawierające składników wynagrodzenia lub premii zachęcających do naruszania przepisów rozporządzenia o którym mowa w pkt. 1 lit. a, lub do działań zagrażających bezpieczeństwu drogowego.

D. H. wniósł do Sądu skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] o nałożeniu kary pieniężnej, żądając zmniejszenia jej o 10.000 zł. Zarzucił organowi odwoławczemu mało wyczerpujące zebranie dowodów i niezbadanie ich w sposób wnikliwy. Zdaniem skarżącego organ powinien wezwać firmę B S.A. w Ł. do okazania dokumentów transportowych i załadowczych z dni, w których pojazdy [...] oraz [...] były załadowywane i przebywały na terenie tej firmy, skoro nie była w stanie na podstawie monitoringu wskazać czy wspomniane pojazdy znajdowały się na jej terenie. Wyjaśnił, że wnosi o uchylenie decyzji w części dotyczącej naruszenia opisanego w załączniku nr 3 do ustawy o transporcie drogowym – lp. 6.2.1. nierejestrowanie za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi.

Uzasadniając skargę podniósł, że organ odwoławczy nie uznał za wiarygodne wyjaśnień strony i ustalił stan faktyczny na podstawie budzących wątpliwości wyjaśnień pracownika firmy B S.A. Organ ten wystąpił do dyrektora oddziału ww. firmy z pismem tożsamej treści z pismami organu I instancji. W dniu 7 kwietnia 2016 r. do organu odwoławczego wpłynęła odpowiedź, z której wynika, ze kierowcy zawsze znajdują się na terenie oddziału podczas załadunku lub rozładunku swoich samochodów. Z pisma wynika również, że żaden z pracowników firmy B S.A. Oddział w Ł. nie ma i nie miał zgody na podstawianie czy też przestawianie samochodów przewoźników. Nie potwierdzono także faktu przebywania pojazdów o numerach rejestracyjnych [...] oraz [...] na terenie oddziału w Ł., ponieważ teren zewnętrzny nie posiadał w tym czasie monitoringu. Nie jest możliwe sprawdzenie w systemie informatycznym, ponieważ w miesiącach 08/09. 2014 dokonano zmiany systemu informatycznego. Skarżący w toku postępowania wyjaśniał, że przejazdy ww. pojazdów odbywały się na terenie prywatnym należącym do B S.A. Organ odwoławczy po uchyleniu wcześniej wydanej decyzji przez Sąd wyrokiem wydanym w dniu 2 sierpnia 2016 r. ( sygn. akt III SA/Łd 417/16) nie zebrał możliwych do zebrania dowodów.

W ocenie skarżącego w przypadku poruszania się pojazdu po drodze niepublicznej, to jest na terenie prywatnym firmy B, nie można było zastosować naruszenia lp.6.2.1. załącznika nr 3 ustawy o transporcie drogowym.

Główny Inspektor Transportu Drogowego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia 4 maja 2017 r. przyznał, ze skarżący w dniu 28 października 20016 r. otrzymał pismo Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 28 października 2016 r., do którego dołączone było pismo informacyjne B SA. Oddział w Ł. z dnia 4 kwietnia 2016 r. Wyjaśnił ponadto, iż skarżący nie udzielił na nie odpowiedzi, albowiem w marcu 2015 r. złożył w toku postępowania administracyjnego obszerne wyjaśnienia, w których wskazany został adres, gdzie załadunek (podjazdy) był wykonywany. Ponadto w jego ocenie pismo B SA Oddział w Ł. w żadnym zakresie nie podważało wiarygodności jego twierdzeń.

Pełnomocnik zwrócił także uwagę na okoliczność, iż w decyzji o nałożeniu kary pieniężnej zaliczona została jazda tych samochodów bez karty, kiedy skarżący nie był jeszcze ich użytkownikiem, tzn. od 1 czerwca 2014 r. Skarżący użytkował rzeczone samochody od 1 lipca 2014 r. Dla samochodu [...] naliczono więcej o 26, a dla [...] naliczono więcej o 21 jazd bez karty kierowcy. Wymienione naruszenia były w podobnych godzinach rannych, właściciel tych pojazdów wykorzystywał je do rozwożenia towaru z magazynu B SA Oddział w Ł. po Ł., tak jak skarżący od dnia 1 lipca 2014 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyrokiem z dnia 2 sierpnia 2016 r., sygn. akt III SA/Łd 417/16, po rozpoznaniu skargi D. H. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenia przepisów transportu drogowego, uchylił zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu wyroku stwierdził, że w ocenie sądu powołanie się przez organ na znane mu pismo pracownika B, mające przy tym istotne znaczenie dla oceny kwestionowanego przez skarżącego ustalenia, że dopuścił się naruszenia opisanego w lp. 6.2.1 zał. nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, bez zawiadomienia o tym strony i bez umożliwienia jej wypowiedzenia się w tym zakresie przed wydaniem zaskarżonej decyzji, stanowi oczywiste naruszenie art. 9, art. 10, art. 77 § 4 i art. 81 K.p.a. Zachowanie wymagań określonych w powyższych przepisach jest bezwzględnym obowiązkiem organów administracji publicznej. Uchybienie tym przepisom, zwłaszcza jeżeli kwestionowane przez skarżącego okoliczności oparte były na dowodach, które nie zostały mu zakomunikowane, uznać należy za naruszenie przepisów postępowania administracyjnego mające istotny wpływ na rozstrzygnięcie tej sprawy. Zgromadzony bowiem w aktach administracyjnych materiał dowodowy, jak i wyjaśnienia organu zawarte w zaskarżonej decyzji, nie pozwalają na ustalenie kluczowej w sprawie kwestii, dla możliwości nałożenia na skarżącego kary pieniężnej, a mianowicie, czy faktycznie w opisie do naruszenia przez stronę lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, dokonanym przez organ w zaskarżonej decyzji, mamy do czynienia z przewozami drogowymi, które podlegają przepisom rozporządzenia (WE) nr 561/2006. Podniesione przez sąd wątpliwości mogą mieć istotny wpływ na wynik sprawy, dlatego też organ, rozpoznając ponownie sprawę, wezwie stronę do zajęcia stanowiska w sprawie informacji udzielonych przez B w piśmie z dnia 7 kwietnia 2016 r. W razie wątpliwości, uzupełni materiał dowodowy o kolejne dowody odnoszące się do spornych okoliczności dotyczących tego, którzy kierowcy obsługiwali auta na terenie firmy B i jakie wykonywali czynności. Wskazać trzeba, że skarżący w pisemnych wyjaśnieniach z dnia 22 marca 2015 r. podał nazwiska tych kierowców, jednak organ z niewiadomych powodów uznał wyjaśnienia strony za niewiarygodne i bez przesłuchania wskazanych kierowców przyjął, że nie można ustalić, kto i kiedy był obecny na terenie firmy B. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, iż w tym zakresie organ przyjął za podstawę rozstrzygnięcia pisemne wyjaśnienia udzielone przez pracownika B, który wskazał, że z uwagi na brak monitoringu nie można potwierdzić, czy D. H., P. H. i Z. W. we wskazanych przez organ okresach przebywali na terenie przy ul.B 7 w Ł. Jednak z wyjaśnieniami pracownika firmy B skarżący nie został zapoznany przed wydaniem zaskarżonej decyzji, co oznacza, że nie miał zatem możliwości odniesienia się do nich w toku instancji. Ponadto, okoliczność, iż pracownik firmy B, z uwagi na brak monitoringu i danych z systemu informatycznego, nie może potwierdzić, czy podani wyżej kierowcy byli obecni na terenie firmy w dniach i godzinach wymienionych przez organ w zaskarżonej decyzji, nie oznacza wcale jeszcze, że faktycznie ich tam nie było. Organ miał możliwość skorzystania również z innych środków dowodowych w celu potwierdzenia bądź zaprzeczenia okoliczności podnoszonej przez stronę, jak chociażby z przesłuchania kierowców, czego nie uczynił. Organ nie dokonał również żadnych własnych ustaleń na okoliczność, czy teren firmy B jest terenem wyłączonym spod regulacji rozporządzenia (WE) nr 561/2006. Po uzupełnieniu materiału dowodowego i przed ponownym wydaniem decyzji, organ odwoławczy winien pamiętać o respektowaniu prawa strony, które wynika z art. 10 k.p.a., co do możliwości wypowiedzenia się w zakresie zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718, dalej: p.p.s.a.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba, że przepisy prawa uległy zmianie.

W ocenie sądu należy uznać, że "sprawa", o której mowa w powyższym przepisie, to sprawa w znaczeniu materialnym, a nie formalnym, a pomimo użycia w art. 153 p.p.s.a. określenia "orzeczenie" chodzi w nim nie o sentencję, lecz o uzasadnienie. Ocena prawna rozstrzygnięcia wiąże się bowiem w pierwszym rzędzie z wykładnią prawa, a ta może mieścić się jedynie w uzasadnieniu wyroku. Ocena prawna, o której stanowi ww. przepis, może dotyczyć zarówno samej wykładni prawa materialnego i procesowego, jak i braku wyjaśnienia w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym istotnych okoliczności stanu faktycznego. Zarówno organ administracji, jak i sąd, rozpatrując sprawę ponownie, obowiązane są zastosować się do oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu wyroku, bez względu na poglądy prawne wyrażone w orzeczeniach sądowych w innych sprawach. Związanie samego sądu administracyjnego, w rozumieniu art. 153 P.p.s.a. oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, które są sprzeczne z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie. Natomiast naruszenie przez organy administracyjne postanowień art. 153 p. p. s. a. uzasadnia możliwość powtórnego zaskarżenia aktu lub czynności na tej podstawie i spowoduje uchylenie ich przez sąd administracyjny. Stanowi to gwarancję przestrzegania przez te organy związania orzeczeniem tego sądu (J. Tarno, Komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wydanie 3, Warszawa 2008, str. 376 i nast.). W orzecznictwie podkreśla się, że działania naruszające tę zasadę muszą być konsekwentnie eliminowane przez uchylanie wadliwych z tego powodu rozstrzygnięć administracyjnych, już chociażby z uwagi na związanie wcześniej przedstawioną oceną prawną także i samego sądu administracyjnego. Bez ścisłego stosowania powołanego przepisu trudno byłoby zapewnić spójność działania systemu władzy państwowej. Jego nieprzestrzeganie w istocie podważałoby bowiem obowiązującą w polskim prawie zasadę sądowej kontroli nad aktami i czynnościami organów administracji (por. wyroki NSA: z dnia 21 października 1999 r., sygn. akt IV SA 1681/97 i z dnia 1 września 2010 r., sygn. akt I OSK 920/10, LEX 745376).

Ustanie mocy wiążącej wspomnianej oceny, może spowodować zmiana – po wydaniu orzeczenia sądowego – istotnych okoliczności faktycznych oraz wzruszenie orzeczenia zawierającego ocenę prawną w przewidzianym do tego trybie (A. Kabat w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wydanie II, Wolters Kluwer, Warszawa 2006, s. 325-326 i B. Adamiak, Glosa do wyroku SN z dnia 25 lutego 1998 r., III RN 130/97, OSP 1999/5/101). Zatem ocena prawna traci moc wiążącą tylko w przypadku zmiany prawa, zmiany istotnych okoliczności faktycznych sprawy (ale tylko zaistniałych po wydaniu wyroku, a nie w wyniku odmiennej oceny znanych i już ocenionych faktów i dowodów) oraz w wypadku wzruszenia we właściwym trybie orzeczenia zawierającego ocenę prawną.

Orzekające ponownie w niniejszej sprawie organy administracji oraz sąd są zatem związane wykładnią wyrażoną w motywach wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 sierpnia 2016 r., sygn. akt III SA/Łd 417/16, albowiem w okolicznościach tej sprawy nie zaistniały wymienione wyżej przesłanki, umożliwiające odstąpienie od oceny prawnej wyrażonej w cytowanym wyroku .

Tym samym kontrola prawidłowości zaskarżonej decyzji wynika z oceny realizacji zaleceń zawartych w uzasadnieniu omawianego wyroku .

Dokonując pod takim kątem oceny prowadzonego w sprawie postępowania administracyjnego sąd stwierdził, że jest ono obarczone wadą wynikającą z braku wyjaśnienia w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym istotnych okoliczności stanu faktycznego.

Mimo wskazań sądu, zawartych w uzasadnieniu wyroku z dnia 2 sierpnia 2016 roku, Główny Inspektor Transportu Drogowego nadal nie dokonał żadnych własnych ustaleń na okoliczność, czy teren firmy B jest wyłączony spod regulacji rozporządzenia (WE) nr 561/2006.

Wobec powyższego materiał dowodowy, zgromadzony na dzień wydania obecnie skarżonej decyzji, nie pozwala na ustalenie kluczowej w sprawie kwestii dla nałożenia na skarżącego kary pieniężnej stosownie do treści lp. 6.2.1 załącznika nr 3 ustawy o transporcie drogowym. Nie wyjaśniono bowiem czy mamy do czynienia z przewozami drogowymi, które podlegają przepisom rozporządzenia (WE) nr 561/2006.

Organ odwoławczy wykonał wskazania sądu, dotyczące przesłania stronie pisma B z dnia 4 kwietnia 2016 r. i pouczenia w trybie art. 10 k.p.a. o możliwości składania wyjaśnień w sprawie i zgłaszania żądań.

Wobec niezłożenia przez stronę wyjaśnień oraz wniosków dowodowych organ uprawniony był przyjąć, iż pojazdy o numerach rejestracyjnych [...] i [...] prowadzili kierowcy D. H. (właściciel firmy), P. H. i Z. W. Okoliczność ta wynikała z treści pisma skarżącego z dnia 22 marca 2015 r.

Jednakże organ odwoławczy, mimo wskazań sądu zawartych w wyroku z dnia 2 sierpnia 2016 r., nie podjął działań zmierzających do wyjaśnienia, jakie kierowcy wykonywali czynności na terenie firmy B. Dokonanie takich ustaleń mogło nastąpić w sposób wyraźnie określony w uzasadnieniu powołanego wyroku, to jest po przesłuchaniu tych kierowców.

Organ ponownie rozpoznając sprawę uwzględni wskazania sądu, wyjaśniając czy teren firmy B był w kontrolowanym okresie wyłączony spod regulacji rozporządzenia (WE) nr 561/2006.

Jeśli czynności procesowe wykażą, że nie był wyłączony spod tej regulacji, to konieczne okaże się przeprowadzenie postępowania dowodowego ustalającego jakie czynności na terenie B wykonywali ww. kierowcy. Poczynienie ustaleń w tym zakresie pozwoli na wyjaśnienie, czy zaistniały podstawy do ewentualnego nałożenia na skarżącego kary pieniężnej, stosownie do treści załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym.

Ponadto Główny Inspektor Transportu Drogowego odniesie się do stanowiska strony przedstawionego w piśmie procesowym z dnia 4 maja 2017 r., iż przed dniem 1 lipca 2014 r. nie była ona użytkownikiem przedmiotowych pojazdów. Ustalenie zasadności tego stanowiska umożliwi analiza treści umowy dzierżawy samochodu, zawartej w dniu 17 czerwca 2014 r. przez A. W. z D. H. (k. 36-42 akt administracyjnych).

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. i § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a oraz § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.).

d.j.