Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 171/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-08-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Mleczko-Jabłońska, Sędzia WSA Joanna Zabłocka, Asesor WSA Danuta Dopierała (spr.), , Protokolant Krzysztof Muszakowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi F. Spółka Komandytowa w C. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych 1) Uchyla zaskarżoną decyzję; 2) Zasądza od Ministra Pracy i Polityki Społecznej na rzecz F. Spółka Komandytowa w C. kwotę [...] złotych [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi z 17 sierpnia 2006 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez pełnomocnika F. spółka komandytowa z siedzibą w C. jest decyzja Ministra Pracy i Polityki Społecznej z [...] lipca 2006 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych znak [...] z [...] lutego 2006 r. o odmowie wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za okres sprawozdawczy obejmujący miesiące marzec/kwiecień 2005 r.

Skarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym:

W dniu 9 maja 2005 r. F. spółka komandytowa z siedzibą w C. przekazała za pośrednictwem systemu obsługi dofinansowań (SOD) do Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych wniosek o wypłatę miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych (Wn-D) za okres marzec/kwiecień 2005 r. Wniosek ten został przekazany zgodnie z terminem określonym w art. 26c ust. 1 pkt 2 ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. nr 123, poz. 776 ze zm.).

Decyzją z [...] października 2005 r. znak: [...] Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych odmówił Spółce wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za okres sprawozdawczy obejmujący miesiące marzec i kwiecień 2005 r.

Podstawowym motywem rozstrzygnięcia była – w ocenie organu – okoliczność zaistnienia zaległości w wymagalnych zobowiązaniach wobec Funduszu, wynikających z tytułu obowiązkowych wpłat na Fundusz, o których mowa w art. 49 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Zaległość ta – w kwocie [...] zł, według stanu na koniec czerwca 2005 r. – nie została spłacona w terminie wynikającym z treści art. 26c ust. 4a ww. ustawy, tj. do końca miesiąca następującego po miesiącu złożenia wniosku o wypłatę dofinansowania. Zdaniem organu, nie spełnienie przez Spółkę warunków, o których mowa w art. 26a ust. 8 ww. ustawy uniemożliwiło przedstawienie pracodawcy przez Fundusz informacji o wysokości salda przysługującego dofinansowania wraz z informacją o jego uzgodnieniu zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z 30 grudnia 2003 r. w sprawie dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych (Dz. U. nr 232, poz. 2330 ze zm.)

Na skutek rozpatrzenia odwołania Strony, decyzją z [...] grudnia 2005 r., znak: [...] , powołując w podstawie prawnej m.in. art. 138 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000, nr 98, poz. 1071), Minister Pracy i Polityki Społecznej uchylił zaskarżoną decyzję Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z [...] października 2005 r. i przekazał sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia.

Organ odwoławczy zaznaczył, iż stosownie do przepisu § 4 ust. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z 30 grudnia 2003 r. w sprawie dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych, Fundusz informuje pracodawcę o dokonanym przez siebie ustaleniu, iż saldo dofinansowania nie wykazuje kwoty należnej (jest zerowe) wraz z dokładną informacją o sposobie ustalenia tej kwoty oraz wzywa pracodawcę do wyjaśnienia niezgodności w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania. Ponadto, na mocy art. 26c ust. 4a ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, procedura uzgadniania salda dofinansowania jest ograniczona czasowo. Zgodnie z powołanym przepisem nieuzgodnienie salda, w terminie do końca miesiąca następującego po miesiącu złożenia wniosku o wypłatę miesięcznego dofinansowania skutkuje wydaniem przez Fundusz decyzji o odmowie wypłaty tego dofinansowania. Jeżeli w ostatnim dniu miesiąca złożenia wniosku nadal nie doszło do uzgodnienia salda, a w dalszej kolejności nie doszło do wypłaty prawidłowej i należnej kwoty, Fundusz winien wydać decyzję o odmowie wypłaty dofinansowania.

W ocenie organu drugiej instancji, do nieuzgodnienia salda dojdzie w sytuacji, gdy pracodawca uznaje, że przysługuje mu dofinansowanie w wysokości wskazywanej przez niego we wniosku, a Fundusz ustali, że dofinansowanie nie przysługuje pracodawcy w ogóle. Żaden przepis ustawy ani rozporządzenia w sprawie dofinansowania do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych nie wyłącza z pojęcia "nieuzgodnienia salda" sytuacji, w której pracodawca żąda wypłaty dofinansowania we wnioskowanej wysokości, a Fundusz ustala, że dofinansowanie w ogóle nie przysługuje, z uwagi na zaistnienie przesłanki negatywnej.

Zdaniem organu, zważywszy, że Fundusz nie zastosował § 4 ust. 2 ww. rozporządzenia, tj. nie poinformował pracodawcy o dokonanym przez siebie ustaleniu, iż saldo dofinansowania nie wykazuje kwoty należnej (jest zerowe) wraz z dokładną informacją o sposobie ustalenia tej kwoty i wezwaniem pracodawcy do wyjaśnienia niezgodności w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, podjęte rozstrzygnięcie jest w pełni uzasadnione.

W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, decyzją z [...] lutego 2006 r., znak: [...] , Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, powołując w podstawie prawnej art. 104 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000, nr 98, poz. 1071) w związku z art. 45 ust. 3a i art. 26a ust. 8 oraz art. 26c ust. 4a ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. nr 123, poz. 776 ze zm.), odmówił wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za okres sprawozdawczy obejmujący miesiące marzec/kwiecień 2005 r.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ zaznaczył, iż 6 stycznia 2006 r., zgodnie z dyspozycją § 4 ust. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z 30 grudnia 2003 r. w sprawie dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych, do Strony zostało skierowane pismo znak: [...] z informacją, iż saldo przysługującego dofinansowania za okres marzec/kwiecień 2005 r. nie wykazuje kwoty należnej (jest zerowe). Jednocześnie zwrócono się do Strony o przedstawienie - w terminie 7 dni od daty otrzymania ww. pisma - informacji i dowodów mających rzutować na rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy oraz wypowiedzenie się co do ww. ustaleń dokonanych przez Fundusz. W odpowiedzi z 16 stycznia 2006 r. Strona wskazała, iż saldo za okres marzec/kwiecień 2005 r. wynosi [...] , zgodnie z wnioskiem dotyczącym ww. okresu, złożonym 9 maja 2005 r.

Powołując treść art. 26a ust. 8 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych organ zauważył, iż Strona nie spełniła warunku wynikającego z ww. przepisu i na dzień złożenia wniosku posiadała zaległości w zobowiązaniach wobec Funduszu w kwocie [...] zł. Przedmiotowa zaległość została spłacona przez Stronę 24 sierpnia 2005 r., a więc po terminie wynikającym z art. 26c ust. 4a ww. ustawy.

Na skutek odwołania Strony, decyzją z [...] lipca 2006 r. znak: [...] , Minister Pracy i Polityki Społecznej, działając na podstawie art. 138 § 1 w związku z art. 104 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000, nr 98, poz. 1071), w związku z art. 26a ust. 8 oraz art. 26c ust. 4a ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. nr 123, poz. 776 ze zm.), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Motywując rozstrzygnięcie organ zauważył, iż z materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania wynika, że Strona nie uregulowała zobowiązań wobec Funduszu w terminie umożliwiającym uzgodnienie salda, tj. do końca miesiąca następującego po miesiącu złożenia wniosku o wypłatę miesięcznego dofinansowania (art. 26c ust. 4a ww. ustawy).

Podzielając stanowisko organu pierwszej instancji odnośnie konieczności uregulowania zobowiązań wobec Funduszu w ww. terminie, powołał stanowisko Sekretarza Stanu – Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych z 14 kwietnia 2005 r. nr [...] , zgodnie z którym pracodawca nie może mieć zaległości w dniu faktycznego rozstrzygnięcia o wypłacie dofinansowania. Zgodnie z obowiązującą procedurą dniem faktycznego rozstrzygnięcia jest dzień przesłania pracodawcy przez Fundusz informacji o uzgodnieniu salda przysługującego dofinansowania. Ta bowiem czynność "uzgodnienia" jest podstawą przekazania uzgodnionej kwoty na rachunek bankowy pracodawcy, o czym przesądza § 5 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z 30 grudnia 2003 r. w sprawie dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych. Natomiast, jeżeli pracodawca ma zaległości w zobowiązaniach wobec Funduszu, zastosowanie ma § 4 ust. 2 ww. rozporządzenia. W przypadku nieuzgodnienia salda w terminie do końca miesiąca następującego po miesiącu złożenia wniosku o wypłatę miesięcznego dofinansowania, zgodnie z art. 26c ust. 4a ww. ustawy, Fundusz wydaje decyzję o odmowie wypłaty dofinansowania (także wtedy, gdy przyczyną nieuzgodnienia jest istnienie zaległości w zobowiązaniach wobec Funduszu). Ewentualne późniejsze uiszczenie zaległości przez pracodawcę nie wpłynie na prawidłowość wydanej decyzji. Może natomiast skutkować na prawo do uzyskania dofinansowania za dalsze okresy.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 sierpnia 2006 r. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z [...] lipca 2006 r., pełnomocnik F. spółka komandytowa z siedzibą w C. wniósł o jej uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 26a ust. 3 i ust. 8 oraz art. 26c ust. 1 pkt 2, ust. 3 i ust. 4a ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. nr 123, poz. 776 ze zm.).

Kwestionując stanowisko organu zaprezentowane w zaskarżonej decyzji, pełnomocnik Skarżącej Spółki podkreślił, iż w sprawie niniejszej nie uzgodniono salda w terminie określonym w art. 26a ust. 4a ww. ustawy, jednak nastąpiło to wyłącznie z winy Funduszu. Skarżąca wszczęła postępowanie zmierzające do ustalenia kwoty dofinansowania składając w terminie określonym w art. 26c ust. 1 pkt 2 ww. ustawy wniosek o jego wypłatę, czego nie kwestionują organy administracji. Fundusz natomiast nie wykonał obowiązku, o którym mowa w art. 26c ust. 3 ww. ustawy, bowiem nie przekazał Skarżącej informacji o saldzie przysługującego dofinansowania w terminie określonym w tym przepisie. Informacja ta, została przekazana przez Fundusz dopiero w piśmie z 6 stycznia 2006 r. Stąd, w ocenie Skarżącej, zważywszy na brak istnienia zaległości w zobowiązaniach wobec Funduszu w chwili powstania warunków do uzgodnienia salda przysługującego dofinansowania, wnioski skargi są w pełni uzasadnione.

W odpowiedzi na skargę Minister Pracy i Polityki Społecznej wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W piśmie procesowym z 20 lutego 2007 r. Skarżąca podtrzymała zarzuty podniesione w skardze wskazując dodatkowo, iż jeżeli do uzgodnienia salda w terminie określonym przez ustawę nie doszło wskutek niewykonania przez Fundusz obowiązków w zakresie trybu uzgadniania salda, to decyzja o odmowie wypłaty dofinansowania jest wadliwa, ponieważ Fundusz nie może skutkami własnych zaniedbań obciążać pracodawcy. Zaniedbanie wykonania przez Fundusz powyższych obowiązków, uniemożliwiło Skarżącej uregulowanie zaległości w terminie przewidzianym w ustawie na uzgodnienie salda.

W kolejnym piśmie procesowym z 14 marca 2007 r. Skarżąca poinformowała, iż [...] września 2006 r. Prezes Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych wydał postanowienie nr [...] w sprawie stwierdzenia nadpłaty w zobowiązaniach F. wobec Funduszu. Zdaniem Skarżącej nadpłata wynikła z wpłat dokonanych w kwietniu, sierpniu i grudniu 2005 r. i wyniosła [...] , co potwierdza raport kwot niewykorzystanych podmiotu [...] . Z powyższego wynika, iż na koniec czerwca 2005 r. pracodawca nie posiadał zaległości w zobowiązaniach wobec Funduszu. Okoliczność ta pozostaje – zdaniem Skarżącej – w oczywistej sprzeczności z ustalonym stanem faktycznym, będącym podstawą decyzji organu pierwszej i drugiej instancji. Do pisma załączono ww. postanowienie oraz raport kwot niewykorzystanych podmiotu [...] z 29 czerwca 2006 r.

Ustosunkowując się do ww. twierdzeń, w piśmie procesowym z 29 marca 2007 r. Minister Pracy i Polityki Społecznej potwierdził zaistnienie okoliczności wskazanych przez Skarżącą Spółkę, wyjaśniając jednocześnie, iż sprawami wpłat na PFRON zajmuje się w Funduszu kilka komórek organizacyjnych, które w odpowiednim czasie nie dokonały wymiany informacji dotyczących deklaracji korygujących, zwiększających zobowiązanie F. za rok 2000 i 2001 oraz wpłat dokonanych w kwietniu 2005 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071), dalej: k.p.a. lub w innych przepisach, np. w art. 247 § 1 Ordynacji podatkowej (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Sąd w składzie orzekającym, kierując się tymi przesłankami i badając zaskarżoną decyzję w granicach określonych przepisami powołanych wyżej ustaw, tj. badając zaskarżone orzeczenie pod względem jego zgodności tak z przepisami ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071), dalej: k.p.a., jak i z normami prawa materialnego zawartymi w ustawie z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. nr 123, poz. 776 ze zm.) oraz w rozporządzeniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z 30 grudnia 2003 r. w sprawie dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych (Dz. U. nr 232, poz. 2330 ze zm.) doszedł do przekonania, iż zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa materialnego oraz przepisy postępowania administracyjnego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

Jednocześnie Sąd zaznacza, iż o uprawnieniach i obowiązkach stron postępowania wynikających z przepisów prawa materialnego rozstrzyga właściwy organ administracyjny. Sąd administracyjny nie ma uprawnień do merytorycznego załatwienia sprawy administracyjnej. Natomiast będąc uprawnionym do zbadania skarżonej decyzji pod względem jej legalności, tj. zgodności z przepisami mającymi w sprawie zastosowanie, stwierdziwszy, iż decyzja wydana w sprawie niniejszej przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej jest wadliwa, orzekł o wyeliminowaniu jej z obrotu prawnego. Tym samym sprawa "wróci" do organu administracyjnego celem ponownego jej rozpatrzenia, zgodnie z zaleceniami Sądu, które przedstawione zostaną poniżej.

Sąd zważył, iż stosownie do treści art. 26a. ust. 1 ww. ustawy o rehabilitacji (...), pracodawcy zatrudniającemu osoby niepełnosprawne, które nie osiągnęły wieku emerytalnego i zostały ujęte w ewidencji prowadzonej przez Fundusz, o której mowa w art. 26b ust. 1, przysługuje ze środków Funduszu miesięczne dofinansowanie do wynagrodzeń tych pracowników niepełnosprawnych, wypłacane raz na dwa miesiące, w kwocie określonej w pkt 1 – 3 ust. 1. Zgodnie natomiast z dyspozycją ust. 8 art. 26a miesięczne dofinansowanie przysługuje pracodawcy, który nie posiada zaległości w zobowiązaniach wobec Funduszu.

Wniosek o wypłatę miesięcznego dofinansowania za dwa miesiące pracodawca składa Funduszowi - w terminie do 20-tego dnia miesiąca następującego po miesiącach, których wniosek dotyczy, przez transmisję danych w formie dokumentu elektronicznego oraz pobiera drogą elektroniczną potwierdzenie wysłanej informacji lub wniosku (art. 26c ust. 1 pkt 2). Fundusz natomiast - w terminie 7 dni od dnia przekazania przez pracodawcę ww. wniosku - przekazuje informację o saldzie przysługującego dofinansowania do wynagrodzenia (ust. 3 art. 26c). Uzgodnienie salda pomiędzy pracodawcą a Funduszem skutkuje przekazaniem przez Fundusz miesięcznego dofinansowania na rachunek bankowy pracodawcy w terminie 7 dni od dnia jego uzgodnienia. Natomiast w przypadku nieuzgodnienia salda w terminie do końca miesiąca następującego po miesiącu złożenia wniosku o wypłatę miesięcznego dofinansowania, Fundusz wydaje decyzję o odmowie wypłaty tego dofinansowania (ust. 4 i 4a art. 26c). Zgodnie z delegacją zawartą w art. 26c ust. 6 ustawy o rehabilitacji (...), szczegółowy tryb uzgodnienia salda został określony w § 4 powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z 30 grudnia 2003 r. w sprawie dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych. W myśl ust. 1 § 4 rozporządzenia, w przypadku, gdy ustalona przez Fundusz kwota dofinansowania jest równa kwocie dofinansowania wykazanej we wniosku pracodawcy, Fundusz przesyła pracodawcy informację o wysokości salda przysługującego dofinansowania wraz z informacją o uzgodnieniu salda. Natomiast w sytuacji, gdy ustalona przez Fundusz kwota dofinansowania jest inna niż kwota dofinansowania wykazana we wniosku pracodawcy, Fundusz przesyła pracodawcy informację o ustalonej przez siebie kwocie dofinansowania wraz z dokładną informacją o sposobie ustalenia tej kwoty oraz wzywa pracodawcę do wyjaśnienia niezgodności w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania (ust. 2 § 4). W terminie 3 dni od dnia uzyskania wyjaśnień pracodawcy, saldo przysługującego dofinansowania uznaje się za uzgodnione, jeżeli kwoty dofinansowania ustalone przez Fundusz i pracodawcę są takie same. Następnie, w terminie 3 dni od dnia uzgodnienia salda, Fundusz przesyła pracodawcy informację o uzgodnieniu salda przysługującego dofinansowania (ust. 4 i 5 § 4).

W sprawie niniejszej bezsporną jest okoliczność, iż 9 maja 2005 r. F. spółka komandytowa w C. przekazała do Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, w terminie określonym w art. 26c ust. 1 pkt 2 ustawy o rehabilitacji (...) wniosek o wypłatę miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za okres marzec/kwiecień 2005 r. Poza sporem pozostaje również fakt, iż wydając decyzję z [...] października 2005 r. o odmowie wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za ww. okres sprawozdawczy z powodu istnienia zaległości Skarżącej w zobowiązaniach wobec Funduszu, organ pierwszej instancji dopuścił się naruszenia przepisów regulujących tryb uzgadniania salda, określony we wskazanym wyżej rozporządzeniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z 30 grudnia 2003 r., poprzez zaniechanie zastosowania § 4 ust. 2 cyt. rozporządzenia tj. nie poinformowanie Skarżącej o dokonanym przez siebie ustaleniu, iż saldo dofinansowania nie wykazuje kwoty należnej (jest zerowe), nie przekazanie dokładnej informacji o sposobie ustalenia tej kwoty i – w konsekwencji – zaniechanie wezwania F. do wyjaśnienia niezgodności w przepisanym terminie. Wadliwość decyzji, spowodowana naruszeniem ww. regulacji, była podstawą uchylenia rozstrzygnięcia Funduszu decyzją organu odwoławczego z [...] grudnia 2005 r.

Mając na względzie powyższe oraz biorąc pod uwagę stanowisko organu odwoławczego zaprezentowane w zaskarżonej decyzji, zgodnie z którym do uzgodnienia salda może dojść najpóźniej w ostatnim dniu miesiąca następującego po miesiącu złożenia wniosku o wypłatę miesięcznego dofinansowania – zarówno w wyniku wykazania przez pracodawcę, że zaległość nie istnieje, jak i wobec jej uiszczenia, w ocenie Sądu przyznać należy rację Stronie Skarżącej, iż przyczyną nieuzgodnienia salda w ustawowym terminie było naruszenie przez Fundusz przepisów regulujących tryb jego uzgodnienia, szczegółowo określony w ww. rozporządzeniu wykonawczym. Na skutek zaniechania zastosowania § 4 ust. 2 cyt. rozporządzenia Skarżąca została bowiem pozbawiona możliwości nadesłania stosownych wyjaśnień dotyczących wnioskowanej kwoty dofinansowania, jak również ewentualnego uiszczenia zaległości w terminie do końca miesiąca następującego po miesiącu złożenia wniosku o wypłatę miesięcznego dofinansowania. Okoliczność ta, mająca w ocenie Sądu kluczowe znaczenie dla rozpatrywanej sprawy, została – jak wynika z uzasadnienia decyzji wydanej w pierwszej i drugiej instancji, całkowicie pominięta przez organy administracyjne. Fundusz bowiem, realizując procedurę uzgodnienia salda (pismo z 6 stycznia 2006 r.), zastosował § 4 ust. 2 cyt. rozporządzenia wskazując tę samą zaległość w zobowiązaniach Skarżącej, która stanowiła pierwotną przyczynę odmowy wypłaty dofinansowania. Nie uwzględnienie przez organ faktu uiszczenia zaległości przez Skarżącą w dniu 25 sierpnia 2005 r. skutkującego całkowitą zmianą okoliczności faktycznych przedmiotowej sprawy i powstaniem nowych warunków do uzgodnienia salda, stanowi – zdaniem Sądu – podstawę do zakwestionowania zasadności postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji.

W konkluzji stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja Ministra Pracy i Polityki Społecznej z [...] lipca 2006 r., utrzymująca w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji wydane z pominięciem nowych okoliczności sprawy i przyjmujące, jako podstawę rozstrzygnięcia stan faktyczny z czerwca 2005 r., będący – jak wskazano powyżej - wynikiem naruszenia przez Fundusz obowiązujących przepisów prawa, jest – w ocenie Sądu - wadliwa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy, dokonując oceny wniosku Skarżącej o wypłatę miesięcznego dofinansowania w procedurze uzgadniania salda na podstawie art. 26c ustawy o rehabilitacji (...) oraz przepisów ww. rozporządzenia w sprawie dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych, organ winien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy i w sposób rzetelny ustalić stan faktyczny w oparciu o zasady procedury administracyjnej, przy szczególnym uwzględnieniu słusznego interesu Strony Skarżącej (art. 7, 77 k.p.a.). Ocena całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego - w kontekście mających zastosowanie w sprawie przesłanek prawa materialnego - winna znaleźć swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji, stanowiącym - stosownie do treści art. 107 k.p.a. - jej integralną część, którego zadaniem jest wyjaśnienie podjętego przez organ rozstrzygnięcia. Z uzasadnienia ma wynikać ocena faktów, prawa i subsumpcji oraz celów i skutków rozstrzygnięcia (§ 3 art. 107 k.p.a.).

Niezależnie od powyższego, mając na względzie treść pisma procesowego Skarżącej z 14 marca 2007 r., informującego o wydaniu przez Prezesa Zarządu Funduszu postanowienia nr [...] z [...] września 2006 r. w sprawie stwierdzenia nadpłaty w zobowiązaniach F. wobec Funduszu oraz danych wynikających z raportu kwot niewykorzystanych podmiotu [...] , jak również biorąc pod uwagę stanowisko Ministra Pracy i Polityki Społecznej w przedmiotowej kwestii, zgodnie z którym "wymownym potwierdzeniem braku istnienia zaległości we wpłatach jest stwierdzenie zawarte w postanowieniu Prezesa Zarządu PFRON (...) dotyczące istnienia nadpłaty powstałej w kwietniu 2005 r., potwierdzone raportem kwot niewykorzystanych z 29 czerwca 2006 r.", pierwszorzędne znaczenie przy ponownym rozpatrywaniu sprawy winno mieć ustalenie stanu i zakresu zobowiązań Skarżącej wobec Funduszu w związku ze złożeniem wniosku o wypłatę miesięcznego dofinansowania z 9 maja 2005 r. Wyjaśnienie i uzupełnienie sprawy w tym zakresie jest niezbędne dla właściwego zastosowania przepisów ustawy o rehabilitacji (...) w zakresie wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych. Dopiero ustalenie powyższego pozwoli na prawidłowe zastosowanie ww. ustawy i zakreślenie granic postępowania dowodowego. Należy bowiem mieć na względzie, iż to norma prawa materialnego wyznacza granice postępowania dowodowego. Na jej podstawie organ ustala, jakie fakty mają istotne znaczenie dla sprawy, czy wymagają one udowodnienia i jakie dowody dla udowodnienia tych faktów są potrzebne. Przy czym organ ma obowiązek odnieść się do wszelkich okoliczności i dowodów występujących w sprawie w kontekście przepisów prawa materialnego znajdujących w tym postępowaniu zastosowanie.

Mając na względzie wskazane powyżej uchybienia decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.