Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 141/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-03-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 50, art. 58 par. 1 pkt 6, art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Starosty [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zmiany zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. Starosta [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., mocą którego uchylono rozstrzygnięcie Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...] orzekając jednocześnie o pozytywnym uzgodnieniu zmian dotyczących zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej podnosząc między innymi, że wnoszącym skargę jest organ administracji publicznej wydający rozstrzygniecie

w pierwszej instancji, który nie ma legitymacji procesowej do zaskarżenia aktu wydanego w toczącym się postępowaniu przez organ drugiej instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodzić należy się ze stanowiskiem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., że skarga Starosty [...] podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. W myśl bowiem art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r.,

poz. 270 z późn. zm. - zwana dalej p.p.s.a.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich,

a także organizacja społeczna - w przypadkach określonych w powołanym przepisie. Interes prawny należy rozumieć jako związek między sferą indywidualnych praw

i obowiązków skarżącego wynikających z konkretnej norm prawa materialnego

a kwestionowanym w skardze aktem lub czynnością organu administracji. Organ wydający akt w postępowaniu administracyjnym, nawet w przypadku, kiedy jego rozstrzygnięcie zostało uchylone, nie może być jednocześnie stroną tego postępowania, reprezentującą w nim własne interesy. W konsekwencji nie ma on również prawa do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na ostateczną decyzję podjętą w tym postępowaniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 2500/10; dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W przedmiotowej sprawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. złożył Starosta [...] ,co wynika wyraźnie

z oznaczenia strony skarżącej w nagłówku skargi z dnia [...] r. Podkreślić w tym miejscu należy, że Starosta [...] działając jako organ pierwszej instancji wydał w tym postępowaniu administracyjnym postanowienie z dnia [...] r., nr [...]. Tym samym Starosta [...] występował tutaj w charakterze organu wyposażonego w kompetencje do władczego rozstrzygnięcia sprawy indywidualnej, nie zaś jako podmiot, którego interesu prawnego lub obowiązku prawnego dotyczy postępowanie. Zatem nie ma on interesu prawnego w rozumieniu art. 50 p.p.s.a., a to wyłącza go z kręgu podmiotów upoważnionych do zaskarżania do sądu administracyjnego aktu wydanego w toku instancyjnym przez organ odwoławczy. Zauważyć bowiem należy, że dopuszczenie do złożenia skargi przez organ pierwszej instancji doprowadziłoby do sytuacji, w której stronami postępowania sądowego byłyby dwa organy administracji publicznej orzekające w sprawie, a mianowicie: skarżący (organ pierwszej instancji) i autor decyzji odwoławczej (organ drugiej instancji). Postępowanie sądowoadministracyjne może być natomiast uruchomione tylko z inicjatywy podmiotu pozostającego poza systemem organów, których działalność ma podlegać kontroli przez sąd administracyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 grudnia 2011 r., sygn. akt II GSK 2293/11, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając to na uwadze Sąd postanowił orzec jak w sentencji uznając skargę Starosty [...] o za niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 p.p.s.a. O zwrocie wpisu od skargi Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.