Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 839/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-10-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 3 w zw z  art. 49  par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 22 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] [...] w przedmiocie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości za 2011 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 sierpnia 2018 r., skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżania dla decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] [...], w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Jak wynika z akt sprawy, przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona stronie w dniu 21 września 2018 r., w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: p.p.s.a.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Skarga podlegała odrzuceniu.

Niezbędnym wymogiem formalnym skargi jest spełnienie przez nią wymogów pisma procesowego w rozumieniu art. 46 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię

i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Oprócz tego, zgodnie z art. 215 § 1 p.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Należy zauważyć, że braki formalne skargi podlegają sanowaniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Ich nieuzupełnienie, pomimo wezwania Sądu, skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a.

W rozpatrywanej sprawie wezwanie zostało skierowane do skarżącego na adres podany w skardze. Przesyłka zawierająca przedmiotowe wezwanie została jednak zwrócona do Sądu. Jak wynika z koperty, przesyłka była dwukrotnie awizowana przez operatora pocztowego (w dniach: 7 września i 18 września 2018 r.), mimo to nie została podjęta przez skarżącego. W efekcie Sąd uznał, że wezwanie zostało doręczone skutecznie stronie w dniu 21 września 2018 r., w trybie fikcji doręczeń.

Zgodnie z dyspozycją art. 73 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma

w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni

w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją

o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub

w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2).

W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4).

W niniejszej sprawie, pierwsze awizowanie przesyłki sądowej nastąpiło w dniu

7 września 2018 r. Z koperty zwróconej przesyłki niezbicie wynika, że operator awizował przesyłkę powtórnie w dniu 18 września 2018 r. W konsekwencji skutek doręczenia, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., należało przyjąć na dzień 21 września 2018 r. i od tej daty liczyć termin siedmiu dni na uzupełnienie braków formalnych skargi. Liczony w ten sposób bieg terminu do dokonania tej czynności procesowej upłynął bezskutecznie w dniu 28 września 2018 r. (piątek).

Z uwagi na nieusunięcie w zakreślonym terminie braków formalnych Sąd odrzucił skargę skarżącego, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a., o czym orzeczono jak na wstępie