Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 30/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-04-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 1, art. 6 ust. 1 i 4, art. 7 ust. 1, art. 14 ust. 2, art. 15 ust. 3 pkt 1, art. 92 ust. 1, zał. lp. 1.1.4
journal: Dz.U. 2004 nr 204 poz 2088
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Anna Stec (spr.) Sędziowie NSA Jan Bała Joanna Kabat – Rembelska Protokolant Jarosław Poturnicki po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2008 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Głównego Inspektora Transportu Drogowego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 23 października 2006 r. sygn. akt VI SA/Wa 1176/06 w sprawie ze skargi K. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz K. M. 300 (trzysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 23 października 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 1176/06 po rozpoznaniu skargi K. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2006 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji - uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2006 r. i stwierdził, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu.

Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy.

W dniu [...] października 2005 r. w W. przy ul. Ż. i W. inspektorzy transportu drogowego przeprowadzili kontrolę pojazdu taxi marki [...] o nr rej. [...], stanowiącego własność skarżącego K. M. K. M. okazał do kontroli prawo jazdy, świadectwo kwalifikacji, dowód rejestracyjny, licencję nr [...] na pojazd o numerze rejestracyjnym [...], świadectwo legalizacji taksometru oraz potwierdzenie zgłoszenia w dniu [...] lipca 2005 r. w Biurze Działalności Gospodarczej i Zezwoleń Urzędu m. st. W. wniosku o zmianę licencji na wykonywanie transportu drogowego z powodu zmiany pojazdu marki [...] o nr rej. [...] na pojazd marki [...] o nr rej. [...]. Z dokumentu tego wynikało, że wydanie zmienionej licencji miało nastąpić w dniu [...] września 2005 r. Na podstawie analizy ww. dokumentów inspektorzy ustalili, że skarżący nie odebrał nowej licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką w wyznaczonym przez organ terminie. Wobec powyższego stwierdzono brak licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką o numerach rejestracyjnych [...]. Skarżący podpisał protokół kontroli nie zgłaszając do niego żadnych uwag ani zastrzeżeń.

Pismem z dnia [...] października 2005 r. M. Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego zawiadomił skarżącego o wszczęciu postępowania administracyjnego w związku z przeprowadzoną kontrolą wzywając go do przedstawienia wskazanych w piśmie dokumentów. Jednocześnie organ zwrócił się do Biura Działalności Gospodarczej i Zezwoleń Urzędu m. st. W. z zapytaniem, czy skarżącemu udzielono licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką pojazdem marki [...] o nr rej. [...].

Skarżący w odpowiedzi na zawiadomienie organu przesłał M. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego, wraz z pismem przewodnim z dnia [...] października 2005 r., licencję nr [...] z dnia [...] września 2005 r. na wykonywanie transportu drogowego taksówką wydaną na pojazd o nr rej. [...], zaświadczenie o numerze identyfikacyjnym REGON oraz decyzję w sprawie nadania NIP.

Biuro Działalności Gospodarczej i Zezwoleń Urzędu m. st. W. w piśmie z dnia [...] listopada 2005 r. poinformowało natomiast M. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego, że skarżący od [...] grudnia 2002 r. posiadał licencję na wykonywanie transportu drogowego taksówką udzieloną na pojazd marki [...] o nr rej. [...]. W dniu [...] lipca 2005 r. złożył wniosek o zmianę licencji w związku ze zmianą pojazdu. Termin odbioru zmienionej licencji wyznaczono na dzień [...] września 2005 r. Skarżący odebrał licencję na wykonywanie transportu drogowego taksówką pojazdem marki [...] o nr rej. [...] w dniu [...] października 2005 r.

Pismem z dnia [...] grudnia 2006 r. M. Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego zwrócił się ponownie do Biura Działalności Gospodarczej i Zezwoleń Urzędu m. st. W. o udzielenie informacji dotyczącej procedury wymiany licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką w związku ze zmianą pojazdu, a w szczególności, czy koniecznym warunkiem odbioru nowej licencji jest oddanie starej licencji.

Biuro Działalności Gospodarczej i Zezwoleń Urzędu m. st. W. w odpowiedzi na to zapytanie w piśmie z dnia [...] grudnia 2005 r. poinformowało, że przedsiębiorca odbiera w Biurze nową licencję po zdaniu poprzedniej, która zostaje anulowana. W przypadku natomiast nieodebrania w wyznaczonym terminie licencji należy uznać, iż przedsiębiorca świadczy usługi innym pojazdem niż wskazany w licencji.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r. M. Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego, na podstawie art. 92 ust. 1 i art. 92 ust. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - o transporcie drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r., Nr 204, poz. 2088). oraz lp. 1.1.4. załącznika do tej ustawy nałożył na skarżącego karę pieniężna w wysokości 3.000 zł za wykonywanie transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji.

Główny Inspektor Transportu Drogowego po rozpoznaniu odwołania decyzją z dnia [...] marca 2006 r. utrzymał w mocy decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - o transporcie drogowym, podjęcie i zarobkowe wykonywanie transportu drogowego wymaga uzyskania odpowiedniej licencji na wykonywanie transportu drogowego. Licencji udziela się na czas oznaczony, nie krótszy niż 2 lata i nie dłuższy niż 50 lat, uwzględniając wniosek przedsiębiorcy.

Licencja na wykonywanie transportu drogowego taksówką, zgodnie z art. 6 ust. 4 ww. ustawy, udzielana jest natomiast na określony pojazd i obszar obejmujący: gminę, gminy sąsiadujące - po uprzednim zawarciu przez nie porozumienia, miasto st. W. - związek komunalny.

Organ stwierdził, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do uznania, iż w chwili kontroli doszło do naruszenia przepisów prawa w zakresie obowiązku posiadania licencji na wykonywanie taksówką transportu osób. Skarżący nie odebrał bowiem nowej licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką w wyznaczonym terminie, tj. do dnia [...] września 2005 r., a zatem nie okazał do kontroli licencji wystawionej na kontrolowany pojazd.

Skarżący przedstawił wprawdzie w toku postępowania administracyjnego licencję nr [...] na wykonywanie transportu drogowego taksówką wystawioną na pojazd o nr rej. [...], jednakże powyższa licencja została odebrana z Urzędu m. st. W. - Biura Działalności Gospodarczej i Zezwoleń dopiero po kontroli drogowej przeprowadzonej w dniu [...] października 2005 r. Zgodnie natomiast ze stanowiskiem wyrażonym przez NSA w wyroku z dnia 26 marca 2001 r., SA 90/00 decyzja administracyjna jest wydana dopiero z chwilą jej doręczenia stronie. Decyzja o udzieleniu licencji stała się więc wiążącą dopiero z chwilą jej odbioru przez skarżącego, co nastąpiło po kontroli drogowej. Organ wyjaśnił przy tym, że wysokość kar pieniężnych za poszczególne przewinienia jest określona w sposób sztywny, a decyzja ma charakter związany. Jeżeli natomiast strona znajduje się w sytuacji uniemożliwiającej uiszczenie kary w orzeczonej wysokości to może wystąpić ze stosownym wnioskiem do organu o umorzenie, odroczenie lub rozłożenie na raty tej należności pieniężnej.

Orzekając w sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wskazał, że w momencie kontroli skarżący nie dysponował licencją uwzględniającą w swojej treści posiadany przez niego aktualnie pojazd o nr rej. [...], którym świadczył usługi transportowe, używając go jako taksówki.

Nie oznacza to jednak, w ocenie Sądu, że skarżący skutkiem zmiany pojazdu pierwotnie wpisanego do licencji na inny, wykonywał tym innym pojazdem transport drogowy taksówką bez licencji skoro legitymował się licencją na wykonywanie tego transportu, która została mu udzielona [...] grudnia 2002 r. z terminem ważności do dnia [...] grudnia 2032 r. (czyli na 30 lat). Faktu nieodnotowania w okazanej do kontroli licencji zmiany numeru rejestracyjnego pojazdu aktualnie używanego do prowadzenia licencjonowanej działalności, nie można utożsamiać z wykonywaniem tej działalności bez licencji, gdyż brak ten nie wpływa na istnienie licencji, tylko dotyczy jej treści. Zaniechanie dopełnienia przez skarżącego obowiązku odebrania w wyznaczonym terminie zmienionej licencji i posługiwanie się przez niego dotychczasową licencją zawierającą nieaktualny numer rejestracyjny pojazdu należy rozważać - w świetle przepisów ustawy o transporcie drogowym - jako przesłankę ewentualnego cofnięcia licencji w trybie art. 15 tej ustawy, a nie jako podstawę wymierzenia kary pieniężnej za brak licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką.

Udzielona skarżącemu w dniu [...] grudnia 2002 r. licencja funkcjonuje bowiem w obrocie prawnym (z niczego nie wynika, żeby była w takich okolicznościach z niego wyeliminowana), tyle tylko, że na skutek zaniechania nie uwzględnia w swojej treści zmiany danych podlegających wpisowi do licencji, w sytuacji gdy przewoźnik posługuje się w prowadzonej działalności innym pojazdem niż pierwotnie wymieniony w licencji na tę działalność. Wówczas dochodzi do naruszenia istotnego warunku licencji, którym jest wykonywanie transportu wymienionym w licencji pojazdem. Jednak samo naruszenie warunków licencji nie oznacza, że jest to transport wykonywany bez licencji w rozumieniu zastosowanych w zaskarżonej decyzji przepisów ustawy. Z powodu naruszenia warunków licencji ustawa przewiduje inne konsekwencje prawne, niż zastrzeżone dla wykonywania transportu drogowego taksówką bez licencji.

Sąd stwierdził, że do powyższych wniosków prowadzi analiza przepisów ustawy o transporcie drogowym, na podstawie których sprawę niniejszą należy rozpatrywać. Stosownie do art. 6 ust. 1 ww. ustawy, licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką udziela się przedsiębiorcy, jeżeli m.in. spełnia wymagania określone w art. 5 ust. 3 pkt 1 i 5 oraz w art. 39a ust. 1 ustawy (m.in. przedsiębiorcy udziela się licencji, jeżeli posiada tytuł prawny do dysponowania pojazdem lub pojazdami samochodowymi spełniającymi wymagania techniczne określone przepisami prawa o ruchu drogowym, którymi transport drogowy ma być wykonywany). W art. 6 ust. 4 ustawy stwierdza się natomiast, że przedmiotowa licencja udzielana jest na określony pojazd i obszar, przy czym według art. 8 ust. 1 pkt 4 i ust. 3 pkt 8 ustawy licencji udziela się na pisemny wniosek przedsiębiorcy, który winien zawierać m.in. rodzaj i liczbę pojazdów samochodowych, którymi dysponuje przedsiębiorca; przedsiębiorca obowiązany jest dołączyć do wniosku m.in. wykaz pojazdów samochodowych wraz z kserokopiami krajowych dokumentów dopuszczających pojazd do ruchu, a w przypadku gdy nie jest właścicielem pojazdu - również dokument potwierdzający prawo do dysponowania nim. Zgodnie z art. 14 ust. 1 i 2 ustawy przewoźnik drogowy jest obowiązany zgłaszać na piśmie organowi, który udzielił licencji, wszelkie zmiany danych, o których mowa w art. 8, nie później niż w terminie 14 dni od ich powstania. Jeżeli zmiany te obejmują dane zawarte w licencji, przedsiębiorca jest obowiązany wystąpić z wnioskiem o zmianę treści licencji.

W świetle przytoczonych unormowań ustawy za uprawnione Sąd uznał stwierdzenie, że licencji udziela się przedsiębiorcy na określony (wskazany przez niego we wniosku) pojazd, z tym że wymienienie tego pojazdu, bez dopełnienia obowiązku zmiany treści licencji, samo w sobie nie przesądza o istnieniu licencji. Można w takiej sytuacji mówić o wadliwości licencji, która w swojej treści nie uwzględnia pojazdu faktycznie używanego przez przewoźnika do wykonywania transportu drogowego taksówką, czy też raczej o prowadzeniu działalności niezgodnie z warunkami licencji, ale nie o wykonywaniu transportu bez licencji.

Zdaniem Sądu, zaniechanie obowiązkowi wystąpienia o zmianę treści licencji, czy też obowiązkowi odebrania w wyznaczonym terminie zmienionej licencji, nie oznacza utraty licencji przed terminem jej ważności. Uprawnia natomiast organ administracji drogowej do rozważenia celowości inicjowania postępowania obliczonego na cofnięcie licencji.

W ocenie WSA dokonana przez organy administracji interpretacja przepisów ustawy o transporcie drogowym nie daje się natomiast pogodzić z treścią art. 15 ust. 3 pkt 1 tej ustawy. Przyjęcie tego stanowiska prowadziłoby bowiem do uznania, że przepis art. 15 ust. 3 pkt 1 ustawy przewiduje możliwość cofnięcia licencji, która nie istnieje, względnie ustawa stanowi o dwóch niezależnych od siebie sankcjach za to samo naruszenie - nałożenie kary pieniężnej za wykonywanie transportu bez licencji i cofnięcie tej licencji (co wydawałoby się sprzecznością samą w sobie).Tymczasem stosownie do tego przepisu istnieje możliwość cofnięcia licencji przewoźnikowi na skutek zaniechania przez niego działań sprowadzających się de facto do dostosowania treści posiadanej przez niego licencji do aktualnych uwarunkowań prowadzonej na jej podstawie działalności transportowej. Niedostosowanie tej treści nie oznacza jednak, że przedsiębiorca wykonuje transport drogowy taksówką bez licencji, tylko że prowadząc w takiej sytuacji tę działalność, narusza istotne warunki licencji (w tym wypadku używa innego pojazdu niż wymieniony w licencji), co w konsekwencji prowadzić może do jej cofnięcia. Nie daje natomiast podstaw prawnych do nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji w trybie art. 92 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym w zw. z lp. 1.1.4. załącznika do tej ustawy.

WSA wskazał też, że stosownie do art. 87 ust. 4 ustawy, podczas przejazdu wykonywanego w ramach transportu drogowego kierowca taksówki jest obowiązany mieć przy sobie i okazać na żądanie licencję. Skarżący, jak ustalono, licencję miał i okazał kontrolującym. To, że nie była ona zgodna z pojazdem, którego używał do prowadzonej działalności, mogło uzasadniać inicjowanie postępowania w przedmiocie naruszenia jej warunków, ale nie postępowania w płaszczyźnie nałożenia kary pieniężnej za brak licencji.

W stanie faktycznym niniejszej sprawy Sąd I instancji miał na względzie, iż na skutek złożonego przez skarżącego wniosku o zmianę licencji, Prezydent m. st. W. w dniu [...] września 2005 r. wydał licencję nr [...] na pojazd o nr rej. [...], a skarżący w dniu [...] października 2005 r., po kontroli, odebrał tę zmienioną licencję, a więc weszła ona w tym dniu do obrotu prawnego.

Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 5 ust. 1, art. 6 ust. 1 i 4, art. 7 ust. 1, art. 14 ust. 2, art. 15 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - o transporcie drogowym oraz nieuzasadnioną odmowę zastosowania wobec podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą bez wymaganej licencji transportowej art. 92 ust. 1 ww. ustawy oraz lp. 1.1.4. załącznika do tej ustawy.

W uzasadnieniu autor skargi kasacyjnej - argumentując jej zasadność - wskazał m.in., że jego zdaniem wykonywanie transportu drogowego pojazdem innym niż wymieniony w licencji jest prowadzeniem przez skarżącego działalności gospodarczej bez uprawnień - co stanowi naruszenia art. 5 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym. Twierdził, że istotne jest, iż licencja ma charakter przedmiotowo-podmiotowy, czego dowodzi treść art. 6 ust. 4 ustawy. Wywodził, że zmiana licencji następuje przez wydanie nowej konstytutywnej decyzji (art. 7 ust. 1 i art. 14 ust. 2). W opinii strony wnoszącej skargę kasacyjną dopatrywanie się w przepisach o cofnięciu licencji argumentów przeciw regulacji art. 6 ust. 4 jest nieprawidłowe.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej: p.p.s.a. - Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania.

W rozpatrywanym przypadku nie występują przesłanki nieważności określone w art. 183 § 2 powołanej wyżej ustawy, zatem Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej.

Rozpoznawana skarga kasacyjna zarzuca zaskarżonemu wyrokowi jedynie naruszenie prawa materialnego, co oznacza, że w braku zarzutów naruszenia przepisów postępowania Naczelny Sąd Administracyjny związany jest stanem faktycznym stanowiącym podstawę rozstrzygnięcia wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Zarzut dokonania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny błędnej wykładni art. 5 ust. 1, art. 6 ust. 1 i 4, art. 7 ust. 1, art. 14 ust. 2, art. 15 ust. 3 pkt 1 ustawy - o transporcie drogowym czyni koniecznym rozważenie czy właściwe odczytanie treści tych przepisów pozwala przyjąć, że nieodnotowanie w licencji, w drodze formalnej zmiany jej treści, numeru rejestracyjnego pojazdu aktualnie używanego do prowadzenia licencjonowanej działalności, można utożsamiać z wykonywaniem tej działalności bez licencji.

W ocenie składu orzekającego Naczelnego Sądu Administracyjnego wykładnia objętych skargą kasacyjną przepisów - zaprezentowana w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku - jest prawidłowa.

Przypomnieć należy, że stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką udziela się przedsiębiorcy, jeżeli m.in. spełnia wymagania określone w art. 5 ust. 3 pkt 1 i 5 oraz w art. 39a ust. 1 ustawy (m.in. przedsiębiorcy udziela się licencji, jeżeli posiada tytuł prawny do dysponowania pojazdem lub pojazdami samochodowymi spełniającymi wymagania techniczne określone przepisami prawa o ruchu drogowym, którymi transport drogowy ma być wykonywany). W art. 6 ust. 4 ustawy stwierdza się natomiast, że przedmiotowa licencja udzielana jest na określony pojazd i obszar. Zgodnie zaś z art. 8 ust. 1 pkt 4 i ust. 3 pkt 8 ustawy o transporcie drogowym, licencji udziela się na pisemny wniosek przedsiębiorcy, który winien zawierać m.in. rodzaj i liczbę pojazdów samochodowych, którymi dysponuje przedsiębiorca; przedsiębiorca obowiązany jest dołączyć do wniosku, m.in. wykaz pojazdów samochodowych wraz z kserokopiami krajowych dokumentów dopuszczających pojazd do ruchu, a w przypadku, gdy nie jest właścicielem pojazdu - również dokument potwierdzający prawo do dysponowania nim. Art. 14 ust. 1 i 2 cyt. ustawy stanowi, że przewoźnik drogowy jest obowiązany zgłaszać na piśmie organowi, który udzielił licencji, wszelkie zmiany danych, o których mowa w art. 8, nie później niż w terminie 14 dni od ich powstania. Jeżeli zmiany te obejmują dane zawarte w licencji, przedsiębiorca jest obowiązany wystąpić z wnioskiem o zmianę treści licencji. Z kolei stosownie do art. 87 ust. 4 ustawy, podczas przejazdu wykonywanego w ramach transportu drogowego kierowca taksówki jest obowiązany mieć przy sobie i okazać na żądanie licencję.

Analiza cytowanych powyżej przepisów prowadzi do wniosku, że skoro licencji udziela się przedsiębiorcy na określony pojazd znaczy to, że numer rejestracyjny pojazdu, wpisany w treść licencji, jest jej ważnym, wręcz niezbędnym elementem. Przemawia to wprawdzie za przedmiotowo – podmiotowym charakterem licencji, nie przesądza jednak automatycznie, jaki skutek wywoła posługiwanie się licencją z nieaktualnym numerem rejestracyjnym. W przytoczonych uregulowaniach brak podstaw do przyjęcia, że brak zaktualizowania danych zawartych w licencji udzielonej na wykonywanie transportu drogowego taksówką (nieaktualny numer rejestracyjny pojazdu) można utożsamiać z brakiem licencji w ogóle, z utratą jej ważności czy też z jej wygaśnięciem. Przypadki wygaśnięcia licencji enumeratywnie wymienia bowiem art. 16 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym. Takie stanowisko, zasługujące na pełna aprobatę, wyraził też NSA w swym wyroku z dnia 25 stycznia 2008 r. (sygn. akt II OSK 2010/06).

Poza sporem w sytuacji, gdy przewoźnik posługuje się w prowadzonej działalności innym pojazdem, niż wymieniony w licencji na tę działalność - jak miało to miejsce w rozpoznawanym przypadku - dochodzi do naruszenia istotnego warunku licencji, którym jest wykonywanie transportu wymienionym w licencji pojazdem.

Wbrew wywodom skargi kasacyjnej jednakże zaniechanie dopełnienia przez skarżącego obowiązku wystąpienia z wnioskiem o zmianę licencji i posługiwanie się przez niego dotychczasową licencją (zawierającą nieaktualny numer rejestracyjny pojazdu) należy rozważać - w świetle przepisów ustawy o transporcie drogowym – wyłącznie jako przesłankę ewentualnego cofnięcia licencji w trybie art. 15 tej ustawy. Skład orzekający podziela przy tym pogląd, że niecelowe byłoby regulowanie przez ustawodawcę podstaw cofnięcia licencji (m.in. z powodów określonych art. 15 ust.3 pkt 1 ustawy) gdyby te same przyczyny skutkowały wygaśnięciem licencji.

Samo naruszenie omawianego warunku licencji, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie oznacza zatem, że jest to transport wykonywany bez licencji w rozumieniu przepisów ustawy o transporcie drogowym, a tylko taki stan rzeczy zgodnie z art. 92 ust. 1 ustawy w zw. z lp. 1.1.4. załącznika do tej ustawy skutkuje wymierzeniem kary pieniężnej w wysokości 3.000 zł.

Podnieść nadto trzeba, że nie polega na prawdzie sformułowany w skardze kasacyjnej zarzut, że według Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego udzielenie jednej licencji "taksówkowej" pozwala przedsiębiorcy na wykonywanie przewozów dowolną liczbą pojazdów samochodowych bez zmiany treści tego uprawnienia. Sąd I instancji stwierdził jedynie - na co wskazuje uzasadnienie zaskarżonego wyroku - że brak wpisu w licencji aktualnego numeru rejestracyjnego pojazdu sam w sobie nie przesądza o istnieniu licencji. Skutkiem tego typu uchybienia nie może być zatem stwierdzenie wykonywania przewozu bez licencji. Z powodu naruszenia warunków licencji ustawa przewiduje zaś inne konsekwencje prawne, niż zastrzeżone dla wykonywania transportu drogowego taksówką bez licencji.

Konkludując: zarzut błędnej wykładni przepisów prawa materialnego, wskazanych w skardze kasacyjnej jest nieuzasadniony. Skarga nie znajduje zatem usprawiedliwionych podstaw, co uzasadnia jej oddalenie.

W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 oraz art. 204 pkt 2 powołanej na wstępie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.