Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 133/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-05-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 pkt 10 lit. a, art. 105 par. 3
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Lidia Błystak, Sędziowie: Sędzia WSA Anetta Chołuj, Sędzia WSA Ewa Kamieniecka – sprawozdawca, Protokolant: Anna Terlecka, po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2009 r. w Wydziale I na rozprawie sprawy ze skargi M. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia VAT -25, potwierdzającego brak obowiązku uiszczenia podatku od towarów i usług oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] M.G.złożyła w Urzędzie Skarbowym W. – F. na formularzu VAT – 24 wniosek o wydanie zaświadczenia potwierdzającego brak obowiązku uiszczenia podatku od towarów i usług z tytułu przywozu z innego państwa członkowskiego środka transportu. Wnioskodawczyni wskazała, że w dniu 1 października 2008 r. nabyła na terenie Niemiec samochód S. L. o przebiegu 23.858 km, dopuszczony do użytku w dniu 7 kwietnia 2008 r. Do wniosku strona dołączyła rachunek zakupu oraz dowód rejestracyjny pojazdu.

W dniu [...] strona złożyła korektę wniosku na formularzu VAT – 24, wskazując jako datę dopuszczenia do użytku pojazdu dzień 19 marca 2008 r.

Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego W. – F. odmówił wydania zaświadczenia na formularzu VAT – 25, potwierdzającego brak obowiązku uiszczenia podatku od towarów i usług z tytułu nabycia środka transportu, wskazując że od momentu dopuszczenia do użytku samochodu, tj. 7 kwietnia 2008 r. do dnia nabycia, tj. 1 października 2008 r. upłynęło nie więcej niż 6 miesięcy. Powyższa data dopuszczenia do użytku pojazdu wynika z rachunku zakupu, dowodu rejestracyjnego oraz karty pojazdu. W konsekwencji samochód wnioskodawczyni uważany jest za nowy środek transportu, od którego należy uiścić podatek od towarów i usług.

W zażaleniu na postanowienie strona zarzuciła, że w części II dowodu rejestracyjnego jako data wydania dowodu rejestracyjnego został wskazany dzień

19 marca 2008 r. i dzień ten wskazała we wniosku za datę dopuszczenia do użytku pojazdu. Dzień ten można też uznać za dzień, w którym po raz pierwszy samochód podlegał obowiązkowi rejestracji w celu dopuszczenia do ruchu drogowego. Ustawa przewiduje bowiem możliwość wyboru daty wcześniejszej z dwóch dat dotyczących procedury rejestracji, wykazanych w dowodzie rejestracyjnym samochodu. W treści dowodu rejestracyjnego dzień 7 kwietnia 2008 r. został określony jako data pierwszej rejestracji, zaś dzień 19 marca 2008 r. jako dzień, w którym samochód potencjalnie podlegał rejestracji. W postanowieniu organ nie odniósł się do faktycznego znaczenia daty 19 marca 2008 r., opisanej w dowodzie rejestracyjnym jako "data wydania dowodu rejestracyjnego". Strona zaznaczyła również, że transakcja podlegała opodatkowaniu VAT na terenie Niemiec. Podatek ten został zapłacony

i wyszczególniony w cenie brutto samochodu.

Po rozpatrzeniu zażalenia, Dyrektor Izby Skarbowej we W. postanowieniem z dnia [...] nr [...] utrzymał

w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy wyjaśnił, że wystarczający do uznania samochodu za nowy jest fakt, że użytkowany jest przez okres krótszy niż 6 miesięcy, choć przejechał powyżej 6.000 kilometrów. W opinii organu nie można zgodzić się z twierdzeniem strony, że data wydania dowodu rejestracyjnego, tj. 19 marca 2008 r. podana w części II dowodu rejestracyjnego winna zostać uznana jako data dopuszczenia do ruchu (użytku). Data pierwszej rejestracji, tj. 7 kwietnia 2008 r. została jednoznacznie wskazana przez sprzedawcę w wystawionym rachunku. Ponadto zapis ten widnieje w dowodzie rejestracyjnym, jak również w tłumaczeniu tych dokumentów.

W ocenie organu odwoławczego, analiza treści wniosku prowadzi do stwierdzenia, że nabyty w Niemczech w dniu 1 października 2008 r. samochód, dopuszczony do użytku 7 kwietnia 2008 r. spełnia przesłanki do zakwalifikowania go jako "nowy środek transportu". Zgodnie z obowiązującymi przepisami podatek związany z nowymi środkami transportu jest zawsze regulowany w tym państwie członkowskim, w którym nowy środek transportu podlega rejestracji. Brak jest przeszkód, aby strona obowiązana do uregulowania podatku od towarów i usług na terytorium kraju, zwróciła się do swojego kontrahenta o dokonanie stosownych korekt w zrealizowanej transakcji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarżąca wyjaśniła, że zakupiony samochód był pojazdem używanym o przebiegu ponad 23.000 kilometrów i uszkodzonym. Dowód rejestracyjny samochodu wydano 19 marca 2008 r., zaś data pierwszej rejestracji to dzień 7 kwietnia 2008 r. W dniu zakupu samochód miał zatem więcej niż sześć miesięcy, licząc od pierwszej wyszczególnionej daty i nieco mniej niż 6 miesięcy, licząc od drugiej daty.

W przekonaniu skarżącej data dopuszczenia do użytku nie ma istotnego znaczenia

w kwestii przypisania nabytego samochodu do kategorii pojazdu "nie nowego", jako że przebieg kilometrów w dniu nabycia przekraczał znacznie ustawowe 6.000 kilometrów. Ustawa słowem "lub" wprowadza alternatywność przebiegu i wieku samochodu dla pokreślenia kategorii pojazdu jako "nowego", a więc także i "nie nowego".

Według skarżącej, data wydania dowodu rejestracyjnego, tj. 19 marca 2008 r. jest datą, od której kupiony w dniu 1 października 2008 r. samochód podlegał obowiązkowi rejestracji w celu dopuszczenia do ruchu drogowego, bo wydano w tym dniu dowód rejestracyjny konieczny dla dokonania w dniu 7 kwietnia 2008 r. "pierwszej rejestracji". Ponadto data pierwszej rejestracji, uwidoczniona w dowodzie rejestracyjnym nabytego pojazdu (7 kwietnia 2008 r.), to data ustawowej "pierwszej rejestracji" w RFN i nie musi odpowiadać dacie dopuszczenia do użytku w myśl polskich przepisów.

Skarżąca zarzuciła również, że jako osoba fizyczna VAT uiściła w Niemczech przy zakupie samochodu. Ponadto, stosownie do informacji udzielonych w urzędzie skarbowym, w dniu 17 grudnia 2008 r. złożyła informację VAT – 23

o wewnątrzwspólnotowym nabycie środków transportu i deklarację VAT – 10 dla podatku od towarów i usług przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu nowych środków transportu. Łączna kwota zapłaconego w kraju podatku od ceny brutto samochodu to 9.288 zł plus 238 zł odsetek.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej we W. wniósł

o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej ( ... ). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2).

Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

W niniejszej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Sporna pomiędzy stronami jest kwestia uznania samochodu nabytego przez skarżącą w dniu 1 października 2008 r. za "nowy środek transportu" w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), dalej zwanej p.t.u. Według skarżącej samochód nie jest nowym środkiem transportu, ponieważ dowód rejestracyjny został wydany w dniu

19 marca 2008 r. i samochód podlegał wówczas po raz pierwszy obowiązkowi rejestracji. Natomiast w ocenie organów samochód należy uznać za nowy środek transportu, skoro został po raz pierwszy zarejestrowany w dniu 7 kwietnia 2008 r.

i datę tę należy uznać za moment dopuszczenia samochodu do użytku.

Według słowniczka pojęciowego, zamieszczonego w art. 2 p.t.u., przez nowe środki transportu należy rozumieć przeznaczone do transportu osób lub towarów pojazdy lądowe (...), jeżeli przejechały nie więcej niż 6.000 kilometrów lub od momentu dopuszczenia ich do użytku upłynęło nie więcej niż 6 miesięcy (art. 2 pkt 10 lit. a p.t.u.). Z nowym środkiem transportu mamy więc do czynienia wówczas, gdy wystąpi (m.in.) choćby jedna z dwóch sytuacji, a mianowicie gdy pojazd przejechał nie więcej niż 6.000 km lub od momentu dopuszczenia go do użytku upłynęło nie więcej niż 6 miesięcy.

W definicji wyrażenia "nowy środek transportu" istotne uwarunkowania zostały przedstawione w postaci alternatywy nierozłącznej, zwanej też zwykłą. Alternatywa nierozłączna jest prawdziwa wtedy i tylko wtedy, gdy przynajmniej jedno z jej zdań składowych jest prawdziwe. Alternatywa taka jest fałszywa tylko w jednym przypadku, a mianowicie wówczas, gdy wszystkie zdania składowe są fałszywe.

Wobec powyższego uregulowanie zawarte w art. 2 pkt 10 lit a p.t.u. będzie

w trzech przypadkach oznaczało, że mamy do czynienia z nowym środkiem transportowym, a mianowicie wówczas gdy:

- pojazd zarazem będzie posiadał przebieg poniżej 6.000 km i od momentu dopuszczenia do użytku upłynęło nie więcej niż 6 miesięcy;

- będzie miał jedynie przebieg poniżej 6.000 km, ale także gdy

- od momentu dopuszczenia do użytku upłynęło nie więcej niż 6 miesięcy.

Dopiero kiedy wystąpią łącznie inne sytuacje, a więc gdy pojazd będzie miał przebieg większy niż 6.000 km, a jednocześnie od momentu dopuszczenia do użytku upłynęło więcej 6 miesięcy - nie będzie mógł być uznany za nowy środek transportu.

Definicja powyższa zgodna jest z definicją nowego środka transportu, zawartą w art. 2 ust. 2 lit. b (i) Dyrektywy 2006/112/WE RADY z dnia 28 listopada 2006 r.

w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej Dz.U.UE.L.06.347.1, zgodnie z którym jeśli chodzi o lądowe pojazdy silnikowe, środki transportu są uważane za "nowe" w przypadku gdy dostawa odbywa się w terminie sześciu miesięcy od daty ich pierwszego oddania do użytku lub gdy pojazd przejechał nie więcej niż 6.000 km;

Środkiem transportu (pojazdem lądowym), o którym mowa w art. 2 pkt 10 lit. a p.t.u., jest również samochód osobowy uszkodzony na skutek kolizji drogowej. Natomiast o tym, czy może być uznany za "nowy" w świetle art. 2 pkt 10 lit. a p.t.u., decyduje wyłącznie fakt spełnienia warunków określonych w tym przepisie (por. wyrok NSA z dnia 18 października 2006 r., sygn. akt I FSK 9/06, POP 2007/4/60).

W rozpatrywanej sprawie niesporne pomiędzy stronami jest, że samochód nabyty przez skarżącą przejechał więcej niż 6.000 kilometrów (23.000 kilometrów). Sporne natomiast jest, czy od momentu dopuszczenia do użytku samochodu do momentu otrzymania towaru przez skarżącą upłynęło więcej niż 6 miesięcy.

Zgodnie z dalszą częścią definicji "nowego środka transportu" zawartej w art. 2 pkt 10 lit. a p.t.u. za moment dopuszczenia do użytku pojazdu lądowego uznaje się dzień, w którym został on pierwszy raz zarejestrowany w celu dopuszczenia do ruchu drogowego lub w którym po raz pierwszy podlegał on obowiązkowi rejestracji w celu dopuszczenia do ruchu drogowego w zależności od tego, która z tych dat jest wcześniejsza; jeżeli nie można ustalić dnia pierwszej rejestracji pojazdu lądowego lub dnia, w którym podlegał on pierwszej rejestracji, za moment dopuszczenia do użytku tego pojazdu uznaje się dzień, w którym został on wydany przez producenta pierwszemu nabywcy, lub dzień, w którym został po raz pierwszy użyty dla celów demonstracyjnych przez producenta.

W celu określenia momentu dopuszczenia do użytku istotne jest ustalenie dnia, w którym samochód nabyty przez skarżącą na terenie Niemiec został pierwszy raz zarejestrowany w celu dopuszczenia do ruchu drogowego lub w którym po raz pierwszy podlegał on obowiązkowi rejestracji w celu dopuszczenia do ruchu drogowego. Według skarżącej dowód rejestracyjny został wydany w dniu 19 marca 2008 r. i samochód podlegał wówczas po raz pierwszy obowiązkowi rejestracji. Organy natomiast wskazują, że został on po raz pierwszy zarejestrowany w dniu

7 kwietnia 2008 r.

Analizując dokumenty załączone przez skarżącą do wniosku o wydanie zaświadczenia należy zauważyć, że sprzedawca samochodu G. S. GmbH w rachunku z dnia 1 października 2008 r. wskazał jako datę pierwszej rejestracji (pierwszego dopuszczenia) dzień 7 kwietnia 2008 r. Również w dowodzie rejestracyjnym samochodu, w obu jego częściach data pierwszej rejestracji (pierwszego dopuszczenia) podana została jako 7 kwietnia 2008 r. (pola oznaczone literą B). Zauważyć należy też, że w dowodzie rejestracyjnym wydanym przez Starostę Powiatu E. w obu jego częściach jako data wydania dowodu rejestracyjnego (pola oznaczone literą I – data dopuszczenia) został podany dzień

7 kwietnia 2008 r.

W związku z powyższym organy zasadnie uznały, że pojazd nabyty przez skarżącą w dniu 1 października 2008 r. spełnia kryteria "nowego środka transportu", określone w art. 2 pkt 10 lit. a p.t.u., skoro pojazd ten został pierwszy raz zarejestrowany w celu dopuszczenia do ruchu drogowego przez właściwy niemiecki organ administracji w dniu 7 kwietnia 2008 r.

Natomiast data wskazywana przez skarżącą, tj. 19 marca 2008 r. jak wynika

z drugiej części dowodu rejestracyjnego – karty pojazdu oznacza właśnie datę wydania karty pojazdu, wydawanej przez producenta lub importera nowego pojazdu, wprowadzanego do obrotu handlowego, w niniejszym przypadku przez SEAT Deutschland GmbH z miejscowości M. – W.. Karta pojazdu zawiera dane identyfikacyjne właściciela pojazdu, dane identyfikacyjne oraz parametry techniczne nowego pojazdu Nie można się więc zgodzić ze skarżącą, że data wydania karty pojazdu przez producenta (importera) samochodu oznacza dzień zarejestrowania pojazdu w celu dopuszczenia do ruchu drogowego lub dzień

w którym po raz pierwszy pojazd podlegał obowiązkowi rejestracji w celu dopuszczenia do ruchu drogowego. Producent (importer) nie jest bowiem organem właściwym do rejestracji pojazdów.

Należy również zauważyć, że zgodnie z art. 105 ust. 3 p.t.u. do wniosku

o wydanie zaświadczenia potwierdzającego brak obowiązku uiszczenia podatku od towarów i usług z tytułu przywozu z innego państwa członkowskiego środka transportu załącza się umowę lub fakturę stwierdzającą nabycie pojazdu przez wnioskodawcę oraz inne dokumenty, z których jednoznacznie wynika, że nie zachodzi w tym przypadku wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów. Oznacza to, że to na podatnika spoczywa obowiązek jednoznacznego wykazania, iż nie zachodzi wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, czyli środek transportu nie jest nowy. Natomiast z dokumentów przedłożonych przez skarżącą nie wynika, że nabyty pojazd nie jest nowym środkiem transportu. Organ podatkowy nie miał obowiązku przeprowadzania postępowania wyjaśniającego co do treści zapisów, zawartych

w dokumentach przedłożonych przez skarżącą, ponieważ to podatnik powinien przedłożyć dokumenty zawierające stosowne dane w celu uzyskania zaświadczenia o żądanej treści.

Natomiast postępowanie w sprawie ewentualnego stwierdzenia nadpłaty

w podatku od towarów i usług stanowi odrębne postępowanie od postępowania dotyczącego wydawania zaświadczeń, w związku z czym Sąd w niniejszym postępowaniu nie może wypowiadać się co do kwestii wysokości należnego podatku od towarów i usług.

Z powyższych względów uznając zarzuty skargi za nieuzasadnione i nie stwierdzając naruszenia prawa, Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.