Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1146/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-07-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. B. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi D. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2014 r. znak [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: odmówić przyznania adwokatowi P. B. kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 17 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę D. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2014 r. Postanowieniem z dnia 13 marca 2015 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie pełnomocnikiem skarżącego wyznaczyła adwokata P. B..

Pismem z dnia 13 kwietnia 2015 r. adw. P. B. przedkładając odpis opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku wniósł o przywrócenie terminu do złożenia opinii, a także o przyznanie kosztów tytułem udzielonej pomocy prawnej. Pismem z dnia 9 czerwca 2015 r. adw. P. B. ponowił wniosek o przyznanie kosztów udzielonej pomocy prawnej.

W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje:

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady otrzymywania przez adwokatów wynagrodzenia, o którym mowa w powołanym przepisie, określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 461).

Stosownie do treści § 20 powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.

Wynika z tego, że aby Skarb Państwa mógł wypłacić wynagrodzenie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi, konieczne jest złożenie oświadczenia o wskazanej treści. Tylko takie oświadczenie pozwala bowiem określić zakres, w jakim wynagrodzenie musi zostać pokryte przez Skarb Państwa (por. postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2009 r. sygn. akt II GZ 133/09 LEX nr 563521).

Wymaga przy tym podkreślenia, że brak stosownego oświadczenia nie stanowi uchybienia formalnego, które podlegałoby uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a. Oświadczenie, że opłaty z tytułu udzielenia pomocy prawnej nie zostały zapłacone w całości lub w części jest bowiem nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 20 stycznia 2015 r. sygn. II OZ 17/15 LEX nr 1640576, z dnia 18 czerwca 2008 r. sygn. I OZ 390/08 LEX nr 493827, z dnia 28 sierpnia 2008 r. sygn. I OZ 615/08 LEX nr 527807).

Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy wskazać należy, że zawarty w piśmie z dnia 13 kwietnia 2015 r. wniosek adw. P. B. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zawiera oświadczenia, o którym mowa w powołanym przepisie. Takiego oświadczenia pełnomocnik nie zawarł również w piśmie z dnia 9 czerwca 2015 r. ponawiającym wniosek.

Z uwagi na powyższe, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270), orzeczono jak w sentencji.