Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 872/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2012-01-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Hasła tematyczne: Uprawnienia do wykonywania zawodu
Inne
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 9a ust. 3
journal: Dz.U. 2006 nr 97 poz 674
law: Ustawa  z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela - tekst jednolity
article: art. 134,  art. 151,  art. 153,  art. 190
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora Sędzia WSA Hanna Raszkowska Protokolant st. sekretarz sądowy Jakub Borowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2012r. sprawy ze skargi F. B. na decyzję Starosty z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela oddala skargę.


UZASADNIENIE

Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, iż decyzją Nr "[...]" z dnia "[...]" Dyrektor Zespołu Szkół Zawodowych i Ogólnokształcących w "[...]" orzekł o nadaniu F. B. stopnia nauczyciela kontraktowego "z dnia "[...]"" wskazując, iż posiada on wykształcenie wyższe bez przygotowania pedagogicznego. Decyzja ta wydana została w następstwie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 marca 2008 r., sygn. akt I OSK 472/07, który uchylił wyrok WSA w Olsztynie z dnia 29 grudnia 2006 r., sygn. akt II SA/Ol 101/06, oraz decyzje organów I i II instancji, odmawiające F. B. nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego. W uzasadnieniu wyroku NSA wyjaśniło, że stosownie do art. 9a ust. 3 ustawy Karta Nauczyciela nauczyciel legitymujący się co najmniej trzyletnim okresem pracy w szkole wyższej uzyskuje z mocy prawa z dniem nawiązania stosunku pracy w szkole stopień nauczyciela kontraktowego.

Powyższa decyzja o nadaniu stopnia awansu zawodowego doręczona została F. B. w dniu "[...]". W odwołaniu do Starosty "[...]" strona zarzuciła nieprawidłowe sformułowanie odnośnie daty nadania stopnia awansu zawodowego, które winno brzmieć "nadaję z dniem "[...]"" Nadto odwołujący zarzucił, iż w wydanym akcie nadania stopnia awansu nie wskazano jakiego przedmiotu dotyczy posiadane przez niego wykształcenie wyższe. Wskazał, iż zdecydowanej zmianie winno ulec uzasadnienie decyzji, z którego powinno wynikać, że jest wieloletnim nauczycielem oraz, że przez okres roku nauczał języka angielskiego

w szkole średniej w wymiarze 8 godzin tygodniowo.

W związku z przedmiotowym odwołaniem Starosta "[...]", pismem z dnia "[...]", zwrócił się do organu I instancji o dokonanie zmian w akcie poprzez zamianę wyrażenia "nadaję... stopień nauczyciela kontraktowego z dnia "[...]"" na wyrażenie "nadaję... stopień nauczyciela kontraktowego z dniem "[...]"".

W konsekwencji Dyrektor Zespołu Szkół Zawodowych i Ogólnokształcących

w "[...]" w dniu "[...]" doręczył stronie poprawiony akt nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego z dnia "[...]", Nr "[...]’, w którym podano prawidłowo: "z dniem "[...]"".

W odpowiedzi, pismem z dnia "[...]" F. B. wystąpił do Starosty "[...]" o rozpatrzenie jego odwołania z dnia "[...]" i stwierdzenie nieważności decyzji organu I instancji z dnia "[...]" jako niezgodnej z prawem i niewykonalnej.

Starosta "[...]" decyzją z dnia "[...]", działając na podstawie art. 157 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, odmówił wszczęcia postępowania

w sprawie nieważności decyzji Dyrektora Zespołu Szkół Zawodowych

i Ogólnokształcących w "[...]" z dnia "[...]" z uwagi na okoliczność, że kwestionowana decyzja nie została zmieniona, lecz poprawiona stylistycznie. Nadto wskazano, iż decyzja ta jest konsekwencją wydanego w dniu 18 marca 2008 r. wyroku NSA (sygn. akt I OSK 472/07). Kurator Oświaty decyzją z dnia "[...]", Nr "[...]", uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania, wskazując, że w sprawie zostały spełnione warunki formalne do wszczęcia postępowania i Starosta winien takie postępowanie wszcząć, a dopiero po jego przeprowadzeniu orzec co do stwierdzenia nieważności.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Starosta "[...]" decyzją z dnia "[...]" jeszcze raz odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Zespołu Szkół Zawodowych i Ogólnokształcących w "[...]" z dnia "[...]". Kurator Oświaty decyzją z dnia "[...]" utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty "[...]" z dnia "[...]". Wyrokiem z dnia 17 maja 2011 r., sygn. akt II SA/Ol 209/11, WSA w Olsztynie uchylił powyższe decyzje Starosty "[...]" i Kuratora Oświaty, wskazując, że organy nie mogły prowadzić postępowania nadzorczego, gdyż decyzja Dyrektora Zespołu Szkół Zawodowych

i Ogólnokształcących w "[...]" jest nieostateczna, wobec nierozpatrzenia wniesionego od niej odwołania.

Postanowieniem z dnia "[...]" Dyrektor wymienionego Zespołu Szkół, na podstawie art. 113 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, sprostował w powołanej decyzji - akcie nadania stopnia awansu zawodowego błąd pisarski, poprzez zmianę sformułowania: " z dnia "[...]"" na "z dniem "[...]"". W uzasadnieniu organ wskazał, że w akcie nadania użyto błędnej formy wyrazu "dzień" dla określenia daty nadania tegoż awansu. Wyjaśniono, że akt ten wydany został dnia "[...]", lecz na skutek orzeczenia NSA obowiązywał z mocą wsteczną od dnia "[...]". Stąd też należało zmienić sformułowanie "z dnia" na "z dniem" z powodu niezamierzonego, niewłaściwego użycia wyrazu w niepoprawnej formie.

Następnie, po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Nr "[...]" z dnia "[...]", Starosta "[...]" decyzją z dnia "[...]", Nr "[...]", działając na podstawie art. 9b ust. 7 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674 ze zm., dalej jako: KN) oraz art. 138 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (D. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej jako: k.p.a.), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazał, iż wyrokiem z dnia 17 maja 2011 r., sygn. akt II SA/Ol 209/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie nakazał rozpatrzenie odwołania F. B. od decyzji Nr "[...]" z dnia "[...]". Zaskarżając powyższą decyzję F. B. zarzucił błędne sformułowania w jej petitum oraz domagał się ich sprostowania, mianowicie: wyrażenie "nadaję stopień nauczyciela kontraktowego z dnia "[...]"" - zastąpić wyrażeniem "nadaję stopień nauczyciela kontraktowego z dniem "[...]""; zdanie o treści "Posiada Pan/Pani wykształcenie wyższe bez przygotowania pedagogicznego doktor inżynier" - zastąpić wyrażeniem "Posiada Pan wykształcenie wyższe - bez przygotowania pedagogicznego do nauczania języka angielskiego". Ponadto F. B. domagał się uzupełnienia uzasadnienia decyzji poprzez zamieszczenie w nim informacji, że był wieloletnim nauczycielem akademickim (25 lat) i przez rok uczył języka angielskiego w szkole średniej w wymiarze 8 godzin tygodniowo. Odnosząc się do zarzutów odwołania Starosta wskazał, że wyrażenie "nadaję stopień nauczyciela kontraktowego z dnia "[...]"" ma charakter błędu pisarskiego, który został naprawiony postanowieniem Dyrektora Zespołu Szkół Zawodowych i Ogólnokształcących w "[...]" z dnia "[...]" w sprawie sprostowania aktu nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela. Powoduje to konwalidację tegoż błędu i poprawność decyzji. Ponadto, niezasadny jest zarzut podania w decyzji informacji, że F. B. posiada wyższe wykształcenie bez przygotowania pedagogicznego z tytułem naukowym doktora, bowiem formę decyzji o akcie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela precyzyjnie określał ówczesny załącznik 3 do Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 14 listopada 2007 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli (Dz. U. z 2008 r. Nr 214, poz. 1580). Wynika z niego, że odnośnie kwestionowanego zdania należy podać poziom wykształcenia oraz informację o posiadanym przygotowaniu pedagogicznym. Także niewłaściwy jest zarzut, iż uzasadnienie aktu nadania stopnia awansu zawodowego wymaga uzupełnienia. Zawiera ono niezbędne stwierdzenia uzasadniające nadanie wymienionemu stopnia nauczyciela kontraktowego. Nie jest konieczne dopisanie, że był on wieloletnim nauczycielem akademickim, a tym bardziej faktu nauki przez jeden rok języka angielskiego w szkole średniej w wymiarze 8 godzin tygodniowo, ponieważ jest to poniżej połowy pensum nauczycielskiego i nie można wliczać go do uzyskiwania jakichkolwiek uprawnień.

Skargę na powyższą decyzję Starosty wniósł do Sądu F. B. zarzucając jej naruszenie art. 6-11, art. 15, art. 77 § 1 i art. 156 k.p.a. oraz art. 9b ust. 4 w zw. z art. 9a ust. 3 ustawy Karta Nauczyciela wynikające z błędnej interpretacji wyroku NSA z dnia 18 marca 2008 r., sygn. akt I OSK 472/07, i wyroku WSA w Olsztynie z dnia 17 maja 2011 r., sygn. akt II SA/Ol 209/11, oraz oczywistej niemożności obiektywnego rozpoznania całokształtu przedmiotowej sprawy przez Starostę "[...]", z którego polecenia wydano niezgodną z prawem decyzję Nr "[...]", aby zapobiec zasądzeniu na jego rzecz od Powiatu "[...]" odszkodowania z tytułu uszczerbku na wynagrodzeniu, jako nauczyciela, poniesionego w latach "[...]" na skutek niewydania w dniu "[...]" aktu nadania stopnia zawodowego nauczyciela w trybie art. 9a ust. 3 KN. Wniósł o:

1. uchylenie zaskarżonej decyzji Starosty z dnia "[...]" oraz stwierdzenie nieważności utrzymanej nią w mocy decyzji Dyrektora Zespołu Szkół Zawodowych i Ogólnokształcących w "[...]" z dnia "[...]" w sprawie aktu nadania stopnia awansu zawodowego z przyczyn merytorycznych oraz z uwagi na okoliczność, iż decyzja ta wyrokiem WSA w Olsztynie z dnia 17 maja 2011 r. została uznana za niewykonalną i pozbawiona mocy prawnej, czyli usunięta z obiegu prawnego;

2. stwierdzenie nieważności postanowienia Dyrektora Zespołu Szkół Zawodowych i Ogólnokształcących w "[...]" z dnia "[...]" w sprawie sprostowania aktu nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela Nr "[...]" z dnia "[...]", skoro tenże akt nadania został wyrokiem WSA w Olsztynie z dnia 17 maja 2011 r. uznany za niewykonalny i pozbawiony mocy prawnej, czyli usunięty z obiegu prawnego;

3. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z akt spraw II SAB/Ol 38/05 i II SA/Ol 101/06, które toczyły się przed WSA w Olsztynie oraz wyrokiem NSA z dnia 18 marca 2008 r., sygn. akt I OSK 472/07, na okoliczność, że ze znajdującej się tam dokumentacji co do zatrudnienia i stopnia awansu zawodowego skarżącego jako nauczyciela języka angielskiego w Zespole Szkół Zawodowych i Ogólnokształcących w "[...]" oraz z wyroku NSA z dnia 18 marca 2008 r. wynika niezbicie, iż dyrektor tego zespołu szkół nie dopełnił obowiązku nadania z urzędu, w trybie art. 9a ust. 3 KN, stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego z dniem "[...]";

4. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z akt sprawy II SA/Ol 209/11 na okoliczność, że wydanie decyzji z dnia "[...]", nastąpiło z rażącym naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, że miała ona dwie wersje, że niezgodnie z prawdą prezentowano ją w postępowaniach sądowych i administracyjnych jako "ostateczną i prawidłową", że Starosta "[...]" w "[...]" uporczywie i bezprawnie odmawiał rozpatrzenia oraz utrudniał rozpoznanie wniosku skarżącego o uznanie jej za nieważną i że WSA w Olsztynie wyrokiem z dnia 17 maja 2011 r. uznał tę decyzję za nieostateczną i niewykonalną oraz pozbawił ją mocy prawnej, nie nakazując jednakże Staroście "[...]" przywrócenia tejże decyzji do obiegu prawnego przez rozpatrzenie odwołania skarżącego od niej z dnia "[...]".

W uzasadnieniu skargi wskazał m.in., że postanowienie Dyrektora ZSZiO w "[...]" z dnia "[...]" nie było w istocie sprostowaniem z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji z dnia "[...]", lecz korektą treści tejże decyzji z przyczyn natury merytorycznej. Dodatkowo podniósł, że w powyższym postanowieniu brak jest wzmianki o tym, iż jego decyzja z dnia "[...]’ została uznana za niewykonalną i utraciła moc prawną w wyniku prawomocnego wyroku WSA w Olsztynie z dnia 17 maja 2011 r., czyli inaczej mówiąc została usunięta z obrotu prawnego. W tym stanie rzeczy przywracanie bytu prawnego tej decyzji przez prostowanie jej treści wydaje się zabiegiem absurdalnym i niezgodnym z prawem. Dodatkowo wskazał, że w uzasadnieniu wyroku wydanego w sprawie II SA/Ol 209/11 Sąd stwierdził, że decyzja z dnia "[...]" jest niezgodna z prawem, bo jest niewykonalna pod względem prawnym z tej oczywistej przyczyny, że nie można nauczycielowi w trybie art. 9a ust. 3 KN nadać stopnia zawodowego nauczyciela kontraktowego po wielu latach od momentu, kiedy należało mu ten z stopień przyznać z urzędu, bo z tekstu przywołanego przepisu wynika konieczność wydania takiej decyzji niezwłocznie, czyli z dniem nawiązania stosunku pracy w szkole z nauczycielem.

W odpowiedzi na skargę starosta wniósł o jej oddalenie. Podał, że decyzja z dnia "[...]" jest zgodna z prawem i została wydana w oparciu o treść wyroku NSA z dnia 18 marca 2008 r., sygn. I OSK 427/07, zgodnie z którym skarżącemu przysługiwał status nauczyciela kontraktowego w momencie zatrudnienia na podstawie art. 9a ust. 3 KN. Podniósł, iż nie jest prawdą, że WSA w Olsztynie pozbawił decyzję z dnia "[...]" mocy prawnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej dokonywaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny może wzruszyć zaskarżone rozstrzygnięcie jedynie wówczas, gdy narusza on przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy - art. 3 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.)

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 p.p.s.a. Rozstrzygnięcie "w granicach danej sprawy" oznacza, że sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. Przy czym przez pojęcie "sprawa" należy rozumieć przedmiot zaskarżenia, którym jest konkretny akt lub czynność, kwestionowana przez uprawniony podmiot (por. uchwała NSA z dnia 3 lutego 1997 r., sygn. akt OPS 12/96, publ. ONSA 1997, nr 3 poz. 104).

Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa administracyjnego i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia.

W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny, dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, w świetle powołanych wyżej kryteriów oraz w oparciu

o akta sprawy, zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., nie stwierdził naruszeń prawa dających podstawę do wyeliminowania jej z obrotu prawnego.

Merytoryczną ocenę zasadności skargi należy poprzedzić wskazaniem, że przedmiotem rozpoznania przez Sąd nie mogła być kwestia legalności postanowienia Dyrektora Zespołu Szkół Zawodowych i Ogólnokształcących w "[...]" z dnia "[...]" w sprawie sprostowania aktu nadania stopnia awansu zawodowego oraz utrzymującego go w mocy rozstrzygnięcia Starosty "[...]" z dnia "[...]", które to skarżący również zaskarżył do tutejszego Sądu. Wbrew przekonaniu skarżącego sprawy te nie podlegają łącznemu rozpatrzeniu, skoro przedmiotem skargi, jak już zasygnalizowano powyżej, może być konkretny akt lub czynność organu administracji publicznej. Wniesione skargi dotyczą zaś różnych aktów podlegających odrębnemu zaskarżeniu, choć powiązanych ze sobą i wydanych przez ten sam organ. W związku z obowiązkiem działania w granicach sprawy, której dotyczy skarga, Sąd nie może się wypowiadać na temat podnoszonej przez skarżącego kwestii prawidłowości postanowienia z dnia "[...]" w sprawie sprostowania aktu nadania stopnia awansu, a tym bardziej stwierdzenia jego nieważności. Ocena bowiem tego zagadnienia wykracza poza przedmiot niniejszego postępowania, którym jest legalność decyzji Starosty z dnia "[...]".

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji Nr "[...]" z dnia "[...]" o nadaniu skarżącemu stopnia nauczyciela kontraktowego.

Przede wszystkim wskazać trzeba, że nie ma racji skarżący, iż decyzja Nr "[...]" z dnia "[...]" utraciła byt prawny na skutek wyroku WSA w Olsztynie z dnia 17 maja 2011 r., który w ogóle nie oceniał legalności tej decyzji. Sąd ustalił jedynie, że decyzja ta nie była ostateczna, ponieważ Starosta "[...]" nie rozpatrzył wniesionego od niej odwołania strony. Sąd we wskazanym wyroku kontrolował jedynie prawidłowość prowadzonego przez Starostę "[...]" i Kuratora Oświaty postępowania nadzorczego o stwierdzenie nieważności przedmiotowego aktu nadania i wykazał bezpodstawność prowadzenia tego postępowania wobec potrzeby rozpatrzenia wniesionego odwołania. W świetle powyższego niezasadne (prawdopodobnie wynikające z niezrozumienia treści wyroku Sądu z dnia 17 maja 2011 r.) są wywody skarżącego, że decyzja z dnia "[...]" w sprawie aktu nadania stopnia awansu zawodowego z przyczyn merytorycznych została uznana za niewykonalną i pozbawiona mocy prawnej, czyli usunięta z obiegu prawnego. Z kolei, zupełnie pozbawione oparcia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym jest twierdzenie skarżącego, iż w uzasadnieniu wyroku wydanego w sprawie II SA/Ol 209/11 Sąd stwierdził, że "decyzja z dnia "[...]" jest niezgodna z prawem, bo jest niewykonalna pod względem prawnym z tej oczywistej przyczyny, że nie można nauczycielowi w trybie art. 9a ust. 3 KN nadać stopnia zawodowego nauczyciela kontraktowego po wielu latach od momentu, kiedy należało mu ten z stopień przyznać z urzędu, bo z tekstu przywołanego przepisu wynika konieczność wydania takiej decyzji niezwłocznie, czyli z dniem nawiązania stosunku pracy w szkole z nauczycielem". Już tylko pobieżna analiza treści powyższego uzasadnienia wskazuje, że Sąd nie zawarł w nim sformułowania tej treści, nawet nie wysnuł takiej tezy.

Przechodząc do meritum należy wskazać, iż stosownie do treści art. 9a ust. 3 KN nauczyciele akademiccy legitymujący się co najmniej trzyletnim okresem pracy w szkole wyższej lub osoby posiadające co najmniej pięcioletni okres pracy i znaczący dorobek zawodowy uzyskują z dniem nawiązania stosunku pracy w szkole stopień nauczyciela kontraktowego. Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że jeżeli nauczyciel akademicki spełnia warunki określone w tym przepisie to z dniem nawiązania stosunku pracy w szkole uzyskuje z mocy prawa stopień nauczyciela kontraktowego. Zatem decyzja o nadaniu mu stopnia nauczyciela kontraktowego ma jedynie charakter potwierdzający fakt uzyskania tego stopnia z mocy samej ustawy z dniem zatrudnienia w szkole (v. wyrok NSA wydany w sprawie I OSK 472/07). Oznacza to, iż niniejsza regulacja wyłącza konieczność realizacji awansu zawodowego w trybie przepisów ogólnych Karty Nauczyciela, zaś nauczyciel akademicki legitymujący się co najmniej trzyletnim okresem pracy w szkole wyższej (lub osoba posiadająca co najmniej pięcioletni okres pracy i znaczący dorobek zawodowy) uzyskuje z dniem nawiązania stosunku pracy w szkole stopień nauczyciela kontraktowego.

W uzasadnieniu wyroku z dnia 29 grudnia 2006 r., sygn. akt II SA/Ol 101/06, WSA w Olsztynie utrzymując w mocy decyzję odmawiającą F. B. nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela wskazał, podzielając w tym zakresie pogląd prawny wyrażony przez organy administracji obu instancji (Dyrektora Zespołu Szkół Zawodowych i Ogólnokształcących oraz Starosty), że nie posiadał on odpowiednich kwalifikacji do objęcia stanowiska nauczyciela zgodnie z art. 9 KN. Uchylając powyższy wyrok, NSA w wyroku z dnia 18 marca 2008 r. (sygn. akt I OSK 472/07) stwierdził, iż z akt administracyjnych wynikało, że skarżący był nauczycielem akademickim ponad 25 lat i legitymował się stopniem naukowym doktora. Brak było więc podstaw do uznania, iż był on osobą "niebędącą nauczycielem" i przepis art. 7 ust. 1a i 1b ustawy o systemie oświaty miał do niego zastosowanie. Jednocześnie NSA wskazał, iż dokonana przez Sąd pierwszej instancji wykładnia art. 9a ust. 3 Karty Nauczyciela warunkująca możliwość uzyskania przez nauczyciela akademickiego legitymującego się co najmniej trzyletnim okresem pracy w szkole wyższej stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego od spełnienia wymagań określonych w art. 9 ust. 1 pkt 1 w tym odpowiedniego przygotowania pedagogicznego była błędna. Zatem NSA w sposób jednoznaczny wskazał, że w stosunku do skarżącego winien mieć zastosowanie art. 9a ust. 3 KN.

Zgodnie z art. 190 p.p.s.a. Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Stosownie zaś do art. 153 cytowanej ustawy, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny może odstąpić od zawartej w orzeczeniu wykładni prawa, jeżeli stan faktyczny sprawy ustalony w wyniku ponownego jej rozpoznania uległ tak zasadniczej zmianie, że do nowo ustalonego stanu faktycznego nie mają zastosowania przepisy wyjaśnione przez Naczelny Sąd Administracyjny oraz wówczas, gdy po wydaniu orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego zmieni się stan prawny (zob. J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, wyd. Lexis Nexis 2004, str. 268). Ze zgromadzonego materiału dowodowego oraz analizy stanu prawnego wynika, że w sprawie niniejszej nie zaszły takie okoliczności. Przedstawione wyżej stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, zawarte w wyroku z dnia 18 marca 2008 r. jest zatem wiążące dla Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego orzekającego obecnie w tej sprawie. Uchylenie wyroku WSA w Olsztynie z dnia 29 grudnia 2006 r., sygn. akt II SA/Ol 101/06, oraz decyzji organów I i II instancji spowodowało konieczność ponownego rozpoznania sprawy. Uwzględniając pogląd prawny wyrażony w wyroku NSA organ I instancji w prawidłowy sposób orzekł w decyzji z dnia "[...]" o nadaniu F. B. stopnia nauczyciela kontraktowego. W świetle powyższego niezasadny jest zarzut skargi, że decyzja została podjęta z naruszeniem norm procesowych, jak tez jest nieważna z przyczyn "merytorycznych".

Nie zasługuje również na uwzględnienie, jako przesłanka nieważnościowa, zarzut niewykonalności decyzji z dnia "[...]". Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej na tej podstawie wymaga kumulatywnego spełnienia dwóch przesłanek tj. niewykonalność decyzji musi istnieć w czasie jej wydania oraz niewykonalność ta musi mieć charakter trwały. Niewykonalność decyzji obejmuje zarówno niewykonalność faktyczną jak i prawną, przy czym niewykonalność faktyczna polega na tym, że istnieje przeszkoda o charakterze faktycznym. Natomiast względy finansowe, czy też ekonomiczne, jak podnosi to skarżący, nie są przesłanką do stwierdzenia nieważności decyzji.

Reasumując, jedynym kryterium wykonywanej przez sąd administracyjny kontroli jest ocena zgodności rozstrzygnięcia ze stanem prawnym obowiązującym w dacie orzekania przez organy administracji publicznej. Skoro organy były związane wykładnią art. 9a ust. 3 KN dokonaną w wyroku NSA z dnia 18 marca 2008 r., sygn. I OSK 427/07, to nie mogło orzec o odmowie nadania skarżącemu stopnia nauczyciela kontraktowego.

W tym stanie rzeczy skarga, jako nieuzasadniona, podlegała oddaleniu

na podstawie art. 151 p.p.s.a.