Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 705/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2012-11-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Podatek od spadków i darowizn
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 85, art. 86 § 1, art. 87 §1, § 2, § 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia - odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braku skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

W dniu 4 października 2012r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi.

W uzasadnieniu podała, że w okresie, gdy awizowana była przesyłka z wezwaniem do dokonania wymienionych czynności, przebywała ze względów rodzinnych za granicą (jako okres nieobecności wskazane zostały dni 19 sierpnia - 17 września 2012r.), a po powrocie nie wiedziała, że była dla niej przesyłka polecona. Wyjaśniła, że mieszka sama, że myślała, iż opłatę wnosi się po wyznaczeniu terminu rozprawy oraz że o fakcie wzywania jej do usunięcia braku skargi i do uiszczenia opłaty dowiedziała się poprzedniego dnia ("wczoraj"), gdy przybyła do Sądu, aby dowiedzieć się o sprawie. Załączyła bilet lotniczy i kserokopię paszportu.

W dniu 4 października 2012r. skarżąca uzupełniła także brak skargi przez złożenie własnoręcznego podpisu oraz uiściła wpis od skargi.

Zgodnie z art.85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednocześnie jednak art.86 § 1 P.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z art.87 P.p.s.a. wynika przy tym, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1), w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2), równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).

Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje ważne interesy. Przywrócenie terminu może mieć zatem miejsce, gdy dopełnienie czynności było niemożliwe z powodu niemożliwej do usunięcia przeszkody, tj. przeszkody nagłej, której nie można było przezwyciężyć nawet przy użyciu największego wysiłku, jakiego w danych okolicznościach można racjonalnie oczekiwać. Uprawdopodobnienie zaistnienia takiej sytuacji należy do strony (art.87 § 2 P.p.s.a.).

Zdaniem sądu, okoliczności i argumenty podniesione przez skarżącą we wniosku o przywrócenie terminu nie dają podstaw do przyjęcia, że uchybienie terminu do uiszczenia wpisu od skargi nastąpiło bez jej winy.

Przede wszystkim zauważyć należy, że pobyt za granicą w dniach 19.08. – 17.09.2012r. był przez skarżącą planowany, skoro związane z nim bilety lotnicze zarezerwowała ona już w dniu 17.03.2012r. Wnosząc więc skargę w dniu 11.07.2012r. winna się ona liczyć z tym, że ta jej czynność spowoduje z kolei podjęcie czynności przez sąd, który zawiadamiać ją o nich będzie przez doręczanie stosownej korespondencji. Przewidywanie takiej sekwencji zdarzeń nie wymaga szczególnej znajomości prawa, gdyż wynika z dostępnego przeciętnemu obywatelowi doświadczenia życiowego, nie odbiega też co do zasady od trybu procedowania innych organów, np. podatkowych. Wobec tego skarżąca winna była przed wyjazdem zadbać o to, aby przesyłki do niej kierowane mogły być odbierane i aby mogła ona zapoznać się z treścią korespondencji, a przynajmniej powinna była wówczas ustalić, na jakim etapie jest postępowanie wszczęte wniesioną przez nią skargę. Takich aktów staranności skarżąca nie podjęła.

Ponadto, jako niewiarygodne ocenić należy twierdzenia skarżącej, że po powrocie nie wiedziała, że była do niej przesyłka polecona. Z adnotacji na przesyłce zawierającej wezwania do uzupełnienia braku skargi oraz do uiszczenia wpisu (k-31 akt sądowych) wynika, że przesyłka ta awizowana była dwukrotnie (24.08 i 3.09.2012r.), a awiza zostawione zostały w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Skoro więc, jak sugeruje skarżąca, nie miała ona osoby, która mogłaby ją zastąpić w odbiorze korespondencji, a z drugiej strony nawet nie twierdzi, że skrzynka nosiła znaki uszkodzenia, to dokumenty zawiadamiające o oczekującej do odebrania przesyłce winny się w tej skrzynce znajdować także w dniu 17.09.2012r.

Wobec powyższego, skoro skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu, należało odmówić przywrócenia terminu.