Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 3710/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2004-11-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 612  Sprawy geodezji i kartografii
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec Sędziowie NSA Krystyna Kutzner NSA Piotr Lechowski ( spr.) Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2004r sprawy ze skargi R. i T. D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 10 listopada 2001r , Nr: [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów I uchyla zaskarżoną decyzję wraz z poprzedzającą ją decyzją organu pierwszej instancji , II orzeka , że opisane decyzje w pkt I nie mogą być wykonane III zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na rzecz skarżących kwotę [...] ([...] ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, po rozpatrzeniu odwołania T. D. i R. D.i, decyzją z dnia [...] 2001r [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...] 2001r znak [...], orzekającą o wprowadzeniu zmian w operacie ewidencji gruntów wsi [...] przez ujawnienie zmiany konfiguracji działek ewidencyjnych [...] i [...]. Decyzję organu odwoławczego oparto na przepisach art. 138 §1 pkt 1 kpa oraz art. 7 "b" ust 2 pkt 2, art. art. 20,21,22,23 ustawy z dnia 17 maja 1989r - Prawo geodezyjne i kartograficzne ( tj. z 2000r Nr 100, poz. 1086 z późn. zm. ) i § 10, 46 ust 1 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz. U. Nr 38, poz. 454).

W uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego wskazano następujące okoliczności faktyczne i motywy prawne przyjęte za podstawę rozstrzygnięcia.

I.D., jako właściciel działki [...] obręb. [...], wniosła o sprostowanie w ewidencji gruntów przebiegu granicy pomiędzy jej działką, a działką sąsiednią oznaczoną numerem [...]Podstawę żądania stanowiło postanowienie Sądu Rejonowego z dnia [...] 1989r sygn [...], stwierdzające, że z dniem [...].1971r z mocy prawa stała się właścicielką nieruchomości rolnej stanowiącej działkę Nr [...] o pow. [...] m-, oraz plan sytuacyjny sporządzony w tej sprawie przez geodetę inż. M.S. sporządzony za L. p. ks. rob 286/83 z dnia [...]. 1982r i opinia tego mierniczego.

Burmistrz Miasta opisaną wyżej decyzją z dnia [...] 2001r z powołaniem m. in. na porozumienie kompetencyjne zawarte z Kierownikiem Urzędu Nr [...] z dnia [...].1990r., orzekł o wprowadzeniu zmiany w operacie ewidencji gruntów obrębu [...] gm [...], "przez ujawnienie zmiany konfiguracji przebiegu granic między działki Nr [...] obj [...] stanowiącej własność I. D. i działki Nr [...] obj. [...], stanowiącej własność R. i T. małż. D.- wg załączonej mapy sytuacyjnej".

Organ I instancji ustalił, że działki [...] i [...] powstały z podziału działki Nr [...]. Pierwotni właściciele działki [...] S. i Z. K., aktem notarialnym z dnia [...].1994r Rep. [...] sprzedali działkę [...] R. i T. małż. D. Jednakże z planu podziału działki Nr [...] opracowanego przez biegłego sądowego inż. M. S. dla postępowania sądowego w sprawie o uwłaszczenie I. D działką [...] zakończonego postanowieniem Sądu z [...] 1989r, wynikało, że działka [...] została podzielona na całej szerokości linią na kierunku wschód- zachód, natomiast na zachodnim skraju nowopowstałej działki [...], geodeta linią przerywaną wykreślił pas projektowanej dla działki [...] ewentualnej służebności drogi przejazdowej. Taka dokumentacja stanowiła podstawę do wydania orzeczenia w sprawie o uwłaszczenie I. D. Operat ten nie został wpisany do ewidencji.

Natomiast do dokonania w 1990r na podstawie tego orzeczenia zmiany Nr [...] w operacie ewidencji gruntów, przyjęto wyrys z mapy ewidencji gruntów sporządzony przez geodetę T. D., na którym linii przerywanej z mapy podziału biegłego M. S, odpowiadała linia ciągła jako stanowiąca zachodnią granicę działki [...]. W następstwie tego zabiegu po zachodniej stronie działki [...], powstał pas gruntu zaliczony do działki [...] i biegnący na południe do drogi publicznej oznaczonej jako działka [...]

Zdaniem organu I instancji, wprowadzenie do ewidencji gruntów, konfiguracji działki [...] według wyrysu wykonanego przez geodetę T. D., stanowiło "oczywistą omyłkę" którą następnie "wkreślono" na kartę mapy obrębu [...] Podkreślił organ I instancji, że ze zmianą konfiguracji i przebiegu granic, nie jest połączona zmiana powierzchni, gdyż powierzchnia działki [...] ( wraz z pasem projektowanym na służebności ) wykazana na mapie podziału z 1983r. nie uległa zmianie, co wykazała kontrola w 1988r.

Powyższe okoliczności uznał organ za uzasadniające przyjęcie mapy sytuacyjnej biegłego sądowego inż. M. S. jako dokumentu bazowego ewidencji, na podstawie którego ujawniono przebieg granicy na mapie ewidencji gruntów obrębu [...] W odwołaniu od tej decyzji R. i T. małż. D. zarzucali, iż przedmiotowa droga w ewidencji gruntów wchodziła w skład działki [...], którą w kształcie potwierdzonym wyrysem i wypisem z ewidencji gruntów z 1994r nabyli aktem notarialnym z [...] 1994r.

Utrzymując w mocy decyzję organu I instancji, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, wskazując na przepis art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, podkreślił, że zmiany w pozycjach rejestrowych 506 (dot. dz. 420/1) i 116 (dot. dz. 420/2) wprowadzone zostały w oparciu o prawomocne postanowienie Sądu stwierdzające, że I. D w drodze uwłaszczenia stała się właścicielem działki Nr [...] o pow[...] m- w granicach i powierzchni określonych na planie biegłego inż. M. S. sporządzonego do sprawy [...] (poprzednia [...]).

Zdaniem organu odwoławczego akt notarialny z 15.12.1994r sprzedaży działki Nr [...] małż. R. i T. D. sporządzony " w oparciu o błędne - niezaktualizowane dane ewidencyjne ( droga wyodrębniona zamiast jak powinno być służebna ) , nie może być argumentem do zmiany prawomocnego postanowienia sądowego z [...].1989r ([...])".

Na marginesie rozstrzygnięcia zaznaczył organ odwoławczy, że w interesie odwołujących się jest "ujawnienie służebności gruntowej" określonej na planie, w sądzie prowadzącym księgi wieczyste.

Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wnieśli R T. małż. D. Skargę oparto na zarzucie naruszenia prawa- przepisów powołanych jako podstawa wydanej decyzji. Skarżący zarzucili, że wydana decyzja narusza ich prawo własności, pozbawiając skarżących "faktycznie znacznej części ich gruntu". Skarżący podnieśli, że powołane przepisy nie zezwalają "na dowolną zmianę danych zawartych w ewidencji mocą decyzji organu administracyjnego", ani nie stanowi takiej podstawy Postanowienie Sądu z dnia [...] 1984r ( sygn. [...]). Powołując się na " utrwalone stanowisko orzecznictwa i doktryny" podnosi skarga, iż stwierdzenie nabycia własności działki [...] nie ma znaczenia dla kwestii powierzchni nabytej działki i tym bardziej nie rodzi w tym przedmiocie powagi rzeczy osądzonej. Z tych względów postanowienie to nie mogło stać się podstawą dokonania zmian co do konfiguracji i przebiegu granic działek , a decyzja wydana została wbrew treści wpisu w księdze wieczystej [...] Przyznając, że domniemanie prawa z ksiąg wieczystych nie rozciąga się na powierzchnię, czy obszar nieruchomości, zarzuca skarga, ze nie miał organ podstaw faktycznych do dokonania zmian w operacie gruntów, a właściwym trybem rozstrzygnięcia sporu co do przebiegu granicy działki Nr [...] ujawnionej w operacie ewidencyjnym i księdze wieczystej, jest tryb postępowania rozgraniczeniowego.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, podtrzymał ustalenia faktyczne, rozstrzygnięcie sprawy poddając uznaniu Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:

Skarga wniesiona została do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy przed dniem [...] 2004r i przed tą datą postępowanie nie zostało zakończone. Stosownie zatem do przepisu art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271), sprawa podlega rozpoznaniu przez właściwy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie przepisów ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zgodnie z przepisem art. 3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270)- sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawa nie stanowi inaczej ( art. 1 §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r Prawo o ustroju sądów administracyjnych- Dz. U. Nr 153, poz. 1269). W sprawowaniu tej kontroli pod względem zgodności z prawem, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, (art. 134 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Dokonana na tej płaszczyźnie kontrola zaskarżonej decyzji prowadzi do uznania skargi za uzasadnioną, choć z innych przyczyn, niż podniesione w skardze.

Ustawa z dnia 17 maja 1989r Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz. U 2000r Nr 100, poz. 1086 z późn. zm.)- zwana dalej ustawą - w przepisie art. 2 pkt 8 definiuje ewidencję gruntów i budynków (kataster nieruchomości) jako jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Podmiotowy i przedmiotowy zakres informacji objętych ewidencją gruntów i budynków określają przepisy art. 20 ustawy oraz ewentualnie wydane na podstawie jej art. 20 ust 4 rozporządzenia Rady ministrów. W świetle art. 20 ust 1 pkt 1 ustawy, do informacji przedmiotowych dotyczących gruntów należą m. in. informacje o ich położeniu, granicach, powierzchni oraz oznaczeniach ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą te grunty.

Nośnikiem informacji o gruntach , budynkach i lokalach, zgodnie z art. 24 ust 1 ustawy jest tzw. operat ewidencyjny, który składa się z map, rejestrów i dokumentów uzasadniających wpisy do tych rejestrów. Zarazem przepisy art. 23, 37 ust 2 ustawy wskazują właściwe organy, sądy i kancelarie notarialne jako podmioty obowiązane do przesyłania staroście ( jako organowi prowadzącemu ewidencję gruntów- art. 22 ust 1 ) odpisów prawomocnych decyzji i orzeczeń oraz odpisy aktów notarialnych, z których wynikają zmiany danych objętych ewidencją gruntów. Również na właścicielach oraz - w oznaczonym ustawą zakresie ( art. 20 ust 2 pkt 1 i art. 51) - na władających gruntami ciąży obowiązek zgłaszania wszelkich zmian danych objętych ewidencją gruntów i budynków , a na żądanie starosty osoby zgłaszające zmiany są obowiązane ( art. 22 ust 3) dostarczyć dokumenty geodezyjne, kartograficzne i inne niezbędne do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków.

W dacie wydania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, obowiązywało już ( od dnia 3 czerwca 2001r ) Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz. U. Nr 38, poz. 454). Rozporządzenie to nie zna już pojęcia "prostowania" danych ewidencyjnych, którym posługiwały się przepisy poprzednio obowiązującego Rozporządzenia Ministrów Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 17 grudnia 1996r w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz. U. Nr 158, poz. 813 z późn. zm. ), oraz przepisy - mającego zastosowanie w przypadkach określonych § 65 ust 2 w/w Rozporządzenia - zarządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 lutego 1969r w sprawie ewidencji gruntów ( Mon. Pol. Nr 11, poz. 48 z późn. zm.).

Przepisy powołanego Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r w sprawie ewidencji gruntów i budynków- dalej zwanego Rozporządzeniem- regulując zasady prowadzenia ewidencji gruntów i budynków oraz zasady wymiany danych ewidencyjnych, posługują się, kategorią aktualizacji operatu ewidencyjnego poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do danych ewidencyjnych. Przy czym aktualizacja nastąpić może z urzędu lub na wniosek ( §§ 45 ust 1, 46 ust 1). Zgodnie z postanowieniem § 46 ust. 2 pkt 2 podstawę wprowadzenia zmian stanowić może również zmiana wynikająca z opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian ewidencyjnych.

W świetle powyższych uregulowań istota prowadzenia ewidencji gruntów i budynków sprowadza się do ciągłej aktualizacji w operacie ewidencyjnym zbioru informacji podmiotowych i przedmiotowych, na podstawie dokumentów powstałych w zasadzie poza postępowaniem ewidencyjnym ( decyzji administracyjnych, orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, aktów normatywnych ), czy wytworzonych w toku postępowania ewidencyjnego w związku z obowiązkiem utrzymywania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności tj. zgodności z dostępnymi dla organu prowadzącego ewidencję dokumentami i materiałami źródłowymi ( § 44 pkt 2 ). W pojęciu " aktualizacji" ewidencji gruntów i budynków, mieści się zatem także, usuwanie ( prostowanie ) błędnych wpisów bazy danych ewidencyjnych . Z przepisu § 84 Rozporządzenia wynika, że określone nim zasady aktualizacji mają zastosowanie do operatów ewidencyjnych założonych i prowadzonych przed jego wejściem w życie w takim zakresie, w jakim umożliwia tę aktualizację, system informatyczny obsługujący bazę danych ewidencyjnych.

Zarazem przepis art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982r o księgach wieczystych i hipotece ( tj. Dz. U. z 2001r Nr 124, poz. 1361 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji stanowił, że podstawę oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej stanowią dane z ewidencji gruntów i budynków, obecnie zwanej katastrem nieruchomości . W dziale I - 0 księgi wieczystej zgodnie z art. 25 ust 1 pkt 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece, oraz przepisami § 28 , §31 ust 1 pkt 3 , 4 i 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 września 2001r w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych i zbiorów dokumentów ( Dz. U. Nr 102, poz. 1122), obowiązującego już w dacie wydania zaskarżonej decyzji ( od dnia [...].2001r) wpisuje się oznaczenie nieruchomości. Podstawę oznaczania nieruchomości w księdze wieczystej stanowi wyrys z mapy ewidencyjnej wraz z oznaczonymi na mapie numerami działek oraz wypis z rejestru gruntów lub innego dokumentu sporządzonego na podstawie przepisów w ewidencji gruntów i budynków, chyba, że odrębne przepisy stanowią inaczej.

Z powyższego wynika, że to dane z ewidencji gruntów są decydujące dla oznaczania nieruchomości w dziale I-0 księgi wieczystej. Źródłową zatem dla oznaczenia nieruchomości w dziale I-0 księgi wieczystej jest dokumentacja kartograficzna oparta na mapie ewidencyjnej. Treść mapy ewidencyjnej stosownie do przepisów powołanego Rozporządzenia z 29 marca 2001r w sprawie ewidencji gruntów i budynków stanowią m.in. zgodnie z przepisem § 28 ust 1 pkt 1 ,2 6 granice działki, oznaczenia punktów granicznych i numery działek ewidencyjnych.

Należy zatem skonstatować, że sprawa o zawarty na mapie ewidencyjnej opis wzajemnej konfiguracji i kształt granic działek powstałych z podziału nieruchomości, jest sprawą o dane z ewidencji gruntów mające stanowić podstawę do oznaczenia nieruchomości w dziale I-0 księgi wieczystej i ewentualny spór, co do prawidłowości opisu wzajemnej konfiguracji i kształtu granic takich działek na mapie ewidencyjnej, podlega rozstrzygnięciu w postępowaniu przed organem prowadzącym ewidencję gruntów i budynków w trybie aktualizacji tej ewidencji, jeżeli wzajemne granice powstałych z podziału działek nie były już uprzednio ustalone w postępowaniu rozgraniczeniowym.

Zgodnie bowiem z art. 29 ust 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, rozgraniczenie nieruchomości ma na celu ustalenie przebiegu ich granic przez określenie położenia punktów i linii granicznych , utrwalenie tych punktów znakami granicznymi na gruncie oraz sporządzenie odpowiednich dokumentów. Prawomocne orzeczenie i ostateczna decyzja o rozgraniczeniu podlega ujawnieniu w księgach wieczystych oraz w ewidencji gruntów i budynków ( art. 37 ust 2 ustawy )Prawomocne rozgraniczenie zatem, w następstwie którego następuje ustalenie zasięgu prawa własności stwarza nowy stan prawny, i ten stan jako "aktualny", decyduje o treści danych w ewidencji gruntów.

Wbrew natomiast zarzutom skargi, postępowanie rozgraniczeniowe nie służy do opisu nieruchomości w księdze wieczystej, brak takiego postępowania, właśnie dopuszczał możliwość aktualizacji ewidencji przez usunięcie błędów w opisie na mapie ewidencyjnej wzajemnej konfiguracji działek [...] i [...].

Należy też mieć na uwadze, że tak w orzecznictwie Sądu Najwyższego ( por. np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24.11.1997r II CKN 110/97, Prok i Pr 1998/5/28 ), jak i w piśmiennictwie ( por. S. R, Komentarz do ustawy o księgach wieczystych i hipotece, Wyd. III 2000r, str. 36 i n. wraz z powołanym tam orzecznictwem), powszechnie przyjęte jest stanowisko, że oznaczenie nieruchomości w tym jej obszar, nie jest objęte domniemaniem prawdziwości prawa ( art. 3 ) , ani nie jest chronione rękojmią wiary publicznej ksiąg wieczystych ( art. 5) , a zatem statuowanymi tą ustawą domniemaniami. Z tego względu zmiana w ewidencji gruntów we wzajemnej konfiguracji i ewent. powierzchni a więc w zakresie danych stanowiących podstawę dla oznaczania nieruchomości i ewentualnego sprostowania oznaczenia nieruchomości na podstawie danych z ewidencji gruntów i budynków ( katastru nieruchomości ) przez Sąd wieczysto księgowy w trybie art. 27 ustawy o księgach wieczystych i hipotece, nie przesądza jeszcze o zasięgu prawa własności i nie wyłącza dopuszczalności prowadzenia postępowania o rozgraniczenie działek stanowiących odrębne nieruchomości.

Z tego punktu widzenia wprowadzona zaskarżoną decyzją zmiana w części kartograficznej operatu ewidencji gruntów, w celu jej aktualizacji, przez wyeliminowanie błędu we wzajemnej konfiguracji i przebiegu granic działek [...] i [...] na mapie ewidencyjnej była dopuszczalna co do zasady i znajdowała oparcie w przepisach prawa.

Jednakże wprowadzając zmianę w części kartograficznej operatu ewidencji gruntów, nie wyjaśniły organy w uzasadnieniu decyzji w sposób jednoznaczny jakie jest przyjęte w ewidencji pole powierzchni działek ewidencyjnych ( §60 ust 1 pkt 3 w zw. z §23 ust 1 Rozporządzenia ), uwidocznionych na stanowiącej załącznik do decyzji organu I instancji mapie sporządzonej dnia [...].01r przez geodetę uprawnionego M. T. ( k. 25 akt adm.), a mających odpowiadać działkom z mapy inż. M. S. z 1983r. Stanowiący załącznik do decyzji organu I instancji dokument sporządzony przez geodetę M. T. nie zawiera klauzuli o przyjęciu go do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, oraz nie zawiera wykazu zmian danych ewidencyjnych ( § 46 ust 2 pkt 2 i ust 3 pkt 6 ) , przez wskazanie danych które uległy zmianie z wyszczególnieniem danych dotychczasowych oraz danych po aktualizacji. W każdym razie nie wykazały organy w uzasadnieniu decyzji , że przedmiotowy dokument spełnia wymagania opracowania geodezyjnego i kartograficznego stanowiącego podstawę do wprowadzenia zmiany na mapie ewidencji gruntów, jako dokumencie źródłowym. Powołanie się przez organ I instancji, na wyniki kontroli terenowej przeprowadzonej w 1988r, wedle której nie nastąpiła zmiana powierzchni działki [...] nie znajduje pokrycia w zebranym materiale.

Naruszony został więc przepis art. 7 i 77 kpa w takim zakresie w jakim nie poczyniono w uzasadnieniu decyzji znajdujących odbicie w zebranych dowodach ustaleń, że zmiana wzajemnej konfiguracji na mapie ewidencyjnej działki [...] i [...], nie wywołuje zmian co od przyjętych w ewidencji ( po jej aktualizacji) dla tych działek pól powierzchni.

Zbędne natomiast i niedopuszczalne było zajmowanie przez organ odwoławczy stanowiska, co do ewentualnego interesu skarżących w ujawnieniu służebności gruntowej, gdyż to prawo rzeczowe nie jest objęte ewidencją gruntów, a z żadnego z dowodów zebranych w sprawie nie wynika by nieruchomość stanowiąca działkę [...] była obciążona służebnością. Również rozważania na temat relacji aktu notarialnego z [...].1994r względem postanowienia Sądu z [...] .1989r są w tej sprawie bez doniosłości prawnej, gdyż przedmiotem spraw nie jest zmiana tych aktów, lecz zmiana danych źródłowych ewidencji gruntów.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji , na podstawie art. 145 §1 pkt 1 Lit "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270). Wobec treści decyzji organu I instancji, utrzymującej w mocy zaskarżoną decyzję, należało na podstawie art. 152 orzec, iż decyzje te nie mogą być wykonane. Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania sądowego na rzecz skarżących zastąpionych przez pełnomocnika - adwokata oparto na przepisach art. 200 i 209 powołanej ustawy.