Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt SA/Rz 1449/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2005-04-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6324 Rodzina   zastępcza,  pomoc na usamodzielnienie dla wychowanka rodziny zastępczej
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Czarnik /spr./ Sędziowie NSA Maria Zarębska-Kobak AWSA Joanna Zdrzałka Protokolant: st.sekr.sąd.Bernadetta Krztoń po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. i A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń pieniężnych -postanawia- skargę odrzucić


UZASADNIENIE

SA/Rz 1449/03

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2003 r. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] utrzymało w mocy decyzję Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie [...] z dnia [...] maja 2003 r., [...] nakazującą S. i A. P. zwrot kwoty 1843 złotych z tytułu nienależnie pobranych świadczeń w związku z umieszczeniem w ich rodzinie małoletniego Ł. B. i nie sprawowaniem nad nim faktycznej opieki w okresie od 1 grudnia 2002 r. do 30 kwietnia 2003 r. Z decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] nie zgodzili się S. i A. P. W skardze do NSA OZ w Rzeszowie skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji, gdyż ich zdaniem decyzja ta jest niezgodna z obowiązującym prawem. Przyznawali, że małoletni od 27 listopada 2002 r. nie przebywa pod ich opieką, gdyż wyjechał do Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej do rodziny /starszego brata/, jednak zdaniem skarżących zaistnienie takiej okoliczności nie może skutkować pozbawieniem ich prawa do pobierania świadczenia wypłacanego w związku z pobytem małoletniego w ich rodzinie. Jako dowód dla takiego stanowiska przywołali przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 września 2001 r. w sprawie rodzin zastępczych /Dz. U. Nr 120, poz. 1284/ zwłaszcza jego § 5 z treści którego wynika, że zaistnienie nadzwyczajnych okoliczności wymienionych w tym przepisie nie pozbawia uprawnionych do uzyskiwania świadczenia z pomocy społecznej w związku z umieszczeniem dziecka w rodzinie zastępczej. Zdaniem skarżących wyjazd ich podopiecznego do USA może być zaliczony do takich okoliczności, a to usprawiedliwia pobieranie przysługujących świadczeń z pomocy społecznej. Nadto skarżący uznają, że ich postępowanie nie może być traktowane jako sprzeczne z prawem, co najwyżej mogą zgodzić się z zarzutem naruszenia przepisu nakładającego na nich obowiązek informowania o zmianie stanu faktycznego związanego z opieką nad dzieckiem, ale to naruszenie nie może prowadzić do nałożenia obowiązku zwrotu nie słusznie pobranych świadczeń.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] wniosło o oddalenie skargi i powołało argumentację jak w uzasadnieniu własnej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ dalej: prawo o p.s.a., skarga na decyzję administracyjną do sądu może być wniesiona w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia. W sprawie rozpoznawanej przez Sąd poza sporem pozostaje dzień doręczenia skarżącym decyzji organu II instancji. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że decyzja ta odebrana została w dniu 25 sierpnia 2003 r., zatem 30-sto dniowy termin do złożenia skargi upłynął w dniu 24 września 2003 r. Zalegająca w aktach sprawy koperta, w której skierowano skargę do Sądu, ma przybity stempel wskazujący na datę 25 września 2003 r., zatem w tej dacie zostało pismo nadane. W przypadku przesyłania pisma pocztą wiążąca dla liczenia terminów jest data stempla pocztowego. Z tego powodu Sąd stwierdza, że skarżący nadali skargę w 31 dniu od jej doręczenia, a to oznacza, że uchybili terminowi do złożenia skargi stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 prawa o p.s.a. co stanowi podstawę do jej odrzucenia. Z tego powodu Sąd postanowił jak na wstępie.