Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 505/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2021-02-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowoadministracyjne
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 1 i par. 2 w zw. z art. 60
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 17 lutego 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2021 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego dla umieszczenia stoiska handlowego p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. e.g.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. po rozpoznaniu odwołania W. Z. od decyzji Prezydenta Miasta Ł. nr [...] z dnia [...] r. w sprawie odmowy zezwolenia na zajęcie pasa drogowego drogi publicznej ul. A (działka nr [...]) na umieszczenie stoiska handlowego, na podstawie art.138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2017r. poz. 1257 ze zm.), art. 40 ust. 1, ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 2222 ze zm.), dalej d.p., utrzymało w mocy powyższą decyzję.

W skardze W. Z. wniosła o uchylenie decyzji I i II instancji oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącej koszów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Na rozprawie w dniu 6 września 2018 r. skarżąca poparła skargę. Sąd zobowiązał SKO w Ł. do załączenia do akt sprawy odpowiedzi na pismo Zarządu Dróg i Transportu z dnia 27 grudnia 2017 r. dotyczące udzielenia informacji, czy stoisko handlowe skarżącej jest obiektem budowlanym, skierowane do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. oraz do wyjaśnienia jak zakończyła się sprawa w przedmiocie nakazania przywrócenia pasa drogowego do stanu poprzedniego – w terminie 5 dni.

W odpowiedzi, organ nadesłał pismo ZDiT z dnia 13 września 2018 r., w którym wskazano, że postanowieniem z dnia [...] r. ZDiT zawiesił postępowanie w sprawie przywrócenia do stanu poprzedniego pasa drogowego ulicy A do czasu uzyskania stanowiska Powiatowego Inspektora Budowlanego w Ł. (po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi sygn. III SA/Łd 703/17). ZDiT wyjaśnił ponadto, że organ nadzoru budowalnego z uwagi na niemożność ustalenia właściciela przedmiotowego obiektu zawiadomieniem z dnia [...] r. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego na terenie działki [...] w obrębie [...]. W związku z powyższym stanowiskiem organu nadzoru budowalnego ZDiT wniósł o umorzenie postępowania, przekazał informację o właścicielu obiektu i poinformował o braku zgody na pozostawienie obiektu w pasie drogowym (pismo ZDiT z dnia 14 czerwca 2018 r.).

Postanowieniem z 19 września 2018 r. Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne do czasu zakończenia postępowania w przedmiocie nakazania skarżącej przywrócenia pasa drogowego do stanu poprzedniego.

W dniu 13 stycznia 2021 r. do Sądu wpłynęła informacja z 21 grudnia 2020 r. Zarządu Dróg i Transportu w Ł., że skarżąca usunęła pawilon handlowy z pasa drogowego.

27 stycznia 2021 r. Sąd podjął zawieszone postępowanie.

15 lutego 2021 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącej z 4 lutego 2021 r., w którym oświadczyła, że w związku usunięciem stoiska handlowego cofa skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Postępowanie w sprawie należało umorzyć.

Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 t.j. ze zm.), dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Stosownie natomiast do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.).

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w rozpoznawanej sprawie należy uznać, że skarżąca skutecznie cofnęła skargę. Sąd nie stwierdził bowiem zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do stwierdzenia, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Cofnięcie niniejszej skargi nie spowoduje bowiem obejścia przepisów prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne.

e.g.