Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 647/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-06-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 72 par. 1 w zw. z art. 184 w zw. z art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 16 lutego 2016 r., sygn. akt II SA/Go 785/15 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia korytarza do stanu poprzedniego postanawia: I. oddalić zażalenie, II. sprostować oczywistą omyłkę w uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 16 lutego 2016 r., sygn. akt II SA/Go 785/15 w ten sposób, że na stronie drugiej uzasadnienia postanowienia, wers 15 od góry, w miejsce "Skargę kasacyjną należy odrzucić" wpisać "Zażalenie należy odrzucić".


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 16 lutego 2016 r., sygn. akt II SA/Go 785/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił zażalenie A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 22 stycznia 2016 r. w przedmiocie odrzucenia skargi A. S. na decyzję Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia korytarza do stanu poprzedniego.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 22 stycznia 2016 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w trybie art. 72 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - dalej p.p.s.a., w dniu 28 stycznia 2016 r. Pismem z dnia 5 lutego 2016 r. (data nadania 5 lutego 2016 r.) A. S. wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 22 stycznia 2016 r.

Odrzucając wniesione zażalenie, Sąd podniósł, iż jedną z przesłanek prawidłowego złożenia środka zaskarżenia, od której uzależnione jest jego merytoryczne rozpatrzenie, pozostaje dochowanie ustanowionych przez prawodawcę terminów wyznaczonych dla poszczególnych czynności procesowych. Sąd powołał regulację art. 194 § 2 oraz art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. i wskazał, że termin do wniesienia zażalenia wynosi siedem dni od daty doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Termin ten rozpoczyna bieg w dacie doręczenia legitymowanemu podmiotowi odpisu postanowienia z uzasadnieniem. Przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym nastąpiło doręczenie.

Sąd wskazał, że w analizowanej sprawie termin do wniesienia zażalenia rozpoczął bieg w dniu 28 stycznia 2016 r. - tj. w dacie doręczenia skarżącej odpisu postanowienia z uzasadnieniem i upłynął, uwzględniając to, że przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym nastąpiło doręczenie, w dniu 4 lutego 2016 r. Zażalenie skarżącej zostało natomiast nadane w urzędzie pocztowym z uchybieniem terminu wskazanego w art. 194 § 2 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 194 § 2 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu zażalenia.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła A. S., zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na rozpoznanie sprawy, tj.:

- art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 72 § 1 p.p.s.a. oraz błąd w ustaleniach faktycznych polegających na przyjęciu, że postanowienie z dnia 22 stycznia 2016 r. zostało skarżącej prawidłowo doręczone w dniu 4 lutego 2016 r., podczas gdy w dniu 28 stycznia 2016 r. postanowienie zostało doręczone do rąk córki skarżącej, która nie jest dorosłym domownikiem, a postanowienie zostało przekazane skarżącej w dniu 29 stycznia 2016 r., co sprawia, że dokonane doręczenie uznać należy za skuteczne dopiero z dniem 29 stycznia 2016 r.,

- art. 220 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez wydanie postanowienia o odrzuceniu skargi, podczas gdy prawidłowe doręczenie postanowienia o odrzuceniu skargi zostało dokonane w dniu 29 stycznia 2016 r., co sprawia, że zażalenie zostało wniesione w terminie.

Powołując powyższe zarzuty, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i nadanie sprawie dalszego biegu oraz przyznanie zwrotu kosztów postępowania. Ewentualnie wniosła o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi. Wniosła również o zwrócenie się do operatora pocztowego, celem ustalenia, komu doręczono przesyłkę z postanowieniem z dnia 22 stycznia 2016 r.

W odpowiedzi na zażalenie E. B. wniosła o odrzucenie zażalenia, ewentualnie o jego oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 194 § 2 p.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia stronie odpisu postanowienia z uzasadnieniem. Zgodnie zaś z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Zażalenie zmierza do wykazania, iż Sąd I instancji błędnie przyjął, iż postanowienie z dnia 22 stycznia 2016 r., odrzucające skargę, zostało doręczone skarżącej w trybie określonym przepisem art. 72 § 1 p.p.s.a. Stosownie do powołanego przepisu, jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - zarządcy domu lub dozorcy, jeżeli nie mają oni sprzecznych interesów w sprawie i podjęli się oddania mu pisma. Zdaniem skarżącej, osobą, która odebrała przesyłkę, była jej córka, która nie jest dorosłym domownikiem, co podważa skuteczność doręczenia przedmiotowego postanowienia.

Odnosząc się do tej argumentacji, Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje jednak, iż okoliczność ta nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy. Wbrew twierdzeniom skarżącej, w aktach znajduje się bowiem zwrotne poświadczenie odbioru przesyłki zawierającej postanowienie z dnia 22 stycznia 2016 r., z którego wynika, że osobą potwierdzającą odbiór przesyłki była K. S. Stosownie zaś do złożonego przez skarżącą na potrzeby postępowania w przedmiocie prawa pomocy wniosku o przyznanie prawa pomocy (k. 20 akt sądowych), wynika, iż K. S. jest córką skarżącej, pozostającą ze skarżącą we wspólnym gospodarstwie domowym, urodzoną [...] stycznia 1998 r. Oznacza to, że w dniu odbioru przesyłki sądowej zawierającej postanowienie o odrzuceniu skargi z dnia 22 stycznia 2016 r. ( 28 stycznia 2016 r.), córka skarżącej spełniała warunki uznania jej za dorosłego domownika w rozumieniu art. 72 § 1 p.p.s.a. Należy wskazać, iż skarżąca nie przedstawiła w zażaleniu żadnych dowodów, które mogłyby podważać skuteczność doręczenia postanowienia z dnia 22 stycznia 2016 r. w trybie art. 72 § 1 p.p.s.a.

Wobec powyższego, skoro postanowienie z dnia 22 stycznia 2016 r. odrzucające skargę zostało skutecznie doręczone skarżącej w trybie art. 72 § 1 p.p.s.a. w dniu 28 stycznia 2016 r., zaś zażalenie na to postanowienie skarżąca nadała w dniu 5 lutego 2016 r., zażalenie zostało wniesione do Sądu po terminie określonym w art. 194 § 2 p.p.s.a. Oznacza to, że postanowienie Sądu I instancji, odrzucające zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi, odpowiada prawu.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu zażalenia.

Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Zgodnie zaś z treścią art. 166 p.p.s.a., przepisy o wyrokach stosuje się odpowiednio do postanowień. W niniejszej sprawie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia w sposób omyłkowy określono wniesiony środek zaskarżenia, jako skargę kasacyjną, nie zaś zażalenie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł o sprostowaniu kontrolowanego postanowienia.