Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 513/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2022-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 233 § 1 pkt 2a; art. 210 § 1 pkt 6; art. 235; art. 187 § 1; art. 191; art. 229;
journal: Dz.U. 2020 poz 1325
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.
journal: Dz.U.UE.L 2013 nr 269 poz 1 art. 22 ust. 1; ust. 4-7; art. 29; art. 48; art. 56 ust. 1; art. 188 pkt. 6;
law: Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA Anna Strzelec Sędzia WSA Iwona Tchórzewska po rozpoznaniu w Wydziale III w dniu 28 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym sprawy ze skargi D. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej importowanego towaru oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] 2021 r. (nr [...]) Dyrektor Izby Administracji Skarbowej – po rozpatrzeniu odwołania skarżącej D. K., prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą M. D. K. – utrzymał w mocy decyzję Naczelnika L. Urzędu Celno-Skarbowego w B. P. z dnia [...] 2021 r. (nr [...]) w przedmiocie klasyfikacji taryfowej importowanego towaru.

Powyższa decyzja zapadła w następującym stanie sprawy:

W dniu [...] 2018 r. w Oddziale Celnym w Koroszczynie w imieniu skarżącej C. H. G. Spółka Akcyjna działająca na podstawie upoważnienia w formie przedstawicielstwa bezpośredniego zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu według zgłoszenia celnego nr [...], sprowadzone z [...] ziarno ostropestu plamistego do celów spożywczych. Towar zaklasyfikowano do kodu Taric 1207 99 96 90 z zastosowaniem stawki celnej "erga omnes" 0%.

W wyniku analizy zgłoszenia celnego i załączonych dokumentów stwierdzono, że klasyfikacja taryfowa importowanego ziarna ostropestu plamistego jest nieprawidłowa. W następstwie przeprowadzonego postępowania Naczelnik L. Urzędu Celno-Skarbowego w B. P., jako organ pierwszej instancji, decyzją z dnia [...] 2021 r. dokonał zmiany klasyfikacji taryfowej importowanego ziarna ostropestu plamistego zawartej w zgłoszeniu celnym w ten sposób, że w polu 33 zgłoszenia towar zaklasyfikowano do kodu Taric 1211 90 86 90 oraz zastosowano stawkę celną "erga omnes" 0%.

Po rozpoznaniu odwołania Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, jako organ odwoławczy, decyzją z dnia [...] 2021 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu tej decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że Wspólna Taryfa Celna stanowi załącznik nr I do rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L nr 256 z dnia 7 września 1987 r., str.1), w brzmieniu określonym przez rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 2018/1602 z dnia 11 października 2018 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L nr 273 z dnia 31 października 2018 r.). Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej zawarte są w części I – Sekcja I A – przepisy wstępne do Wspólnej Taryfy Celnej.

Organ wskazał, że Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej (dalej, jako "ORINS") należy stosować w kolejności, co oznacza, że klasyfikując towar należy sprawdzić, czy postanowienia reguły nr 1 pozwalają na jednoznaczne zaklasyfikowanie towaru w Taryfie celnej. Reguła nr 2 jest brana pod uwagę dopiero wtedy, jeśli reguła 1 nie rozstrzyga o klasyfikacji, a reguła nr 3 stosowana jest, jeśli reguły wcześniejsze nie pozwalają na ustalenie kodu Taryfy celnej, natomiast reguła nr 4 określa zasady klasyfikacji towarów, które nie mogą być zaklasyfikowane zgodnie z wcześniejszymi regułami. W myśl reguły nr 1 ORINS, tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne, dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią odpowiednich pozycji i uwag. Do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną. Klasyfikując towary do poszczególnych kodów taryfy celnej należy kierować się zasadami, o których mowa wyżej oraz faktycznym stanem importowanego towaru w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego. Określenia niektórych pojęć w taryfie celnej częściowo odbiegają od ogólnie przyjętych. O klasyfikacji taryfowej decyduje nie tylko brzmienie odpowiedniej pozycji, ale i uwagi do sekcji lub działów.

Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że w sprawie kwestią sporną była klasyfikacja taryfowa importowanego ostropestu plamistego. Skarżąca zadeklarowała w zgłoszeniu celnym kod Taric 1207 99 96 90 obejmujący: Pozostałe nasiona i owoce oleiste, nawet łamane, - Pozostałe, - - Pozostałe, - - - Pozostałe, - - - - Pozostałe, - - - - - Pozostałe. Zgodnie z Notami wyjaśniającymi do systemu zharmonizowanego (dalej jako HS) do pozycji 1207 Wspólnej Taryfy Celnej, pozycja ta obejmuje ziarno i owoce w rodzaju używanych do ekstrakcji olejów i tłuszczów jadalnych lub przemysłowych, inne niż wymienione w pozycjach od 1201 do 1206. Ostropest plamisty nie został wymieniony z nazwy w notach wyjaśniających do pozycji 1207. Dlatego organ II instancji powołując się na Noty wyjaśniające do HS do pozycji 1211 Wspólnej Taryfy Celnej, literaturę i prace naukowe oraz ogólnodostępne informacje opublikowane w Internecie na temat ostropestu plamistego, zaklasyfikował towar do kodu Taric 1211 90 86 90. Kod ten obejmuje: Rośliny i części roślin (włącznie z nasionami i owocami), w rodzaju stosowanych głównie w perfumerii, farmacji lub do celów owadobójczych, grzybobójczych lub podobnych, świeże, schłodzone, zamrożone lub suszone, nawet krojone, kruszone lub proszkowane, - Pozostałe, - - Pozostałe, - - - Pozostałe. Zgodnie z Notami wyjaśniającymi do HS do pozycji 1211 Wspólnej Taryfy Celnej, niniejsza pozycja obejmuje produkty roślinne w rodzaju stosowanych głównie w perfumerii, farmacji lub medycynie, lub do celów owadobójczych, grzybobójczych, pasożytobójczych lub podobnych. Mogą one występować w postaci całych roślin, mchów lub porostów, względnie ich części (takich jak drewno, kora, korzenie, łodygi, liście, kwiaty, pąki, owoce i nasiona (inne niż owoce i nasiona oleiste klasyfikowane do pozycji od 1201 do 1207), lub w postaci odpadów powstałych głównie w trakcie obróbki mechanicznej. Są one klasyfikowane do niniejszej pozycji jako świeże, schłodzone, zamrożone lub suszone, w całości, krojone, kruszone, mielone lub sproszkowane, lub (tam gdzie jest to uzasadnione) przetarte, lub łuskane.

W oparciu o dostępne publikacje organ odwoławczy ustalił, że ostropest należy do grupy roślin leczniczych, których działanie na organizm ludzki jest bardzo dobrze udokumentowane. Spośród leków roślinnych, największy udział w rynku mają leki zawierające sylimarynę, stosowane w schorzeniach wątroby. Preparat "Sylimarol" jest zarejestrowany jako produkt leczniczy, dlatego zawarta w nim dawka substancji czynnej i sposób dawkowania muszą być tak dobrane, aby zapewnić działanie farmakologiczne. Ostropest plamisty posiada więc właściwości lecznicze, z uwagi na zawartość sylimaryny, jak i substancje oleiste, ze względu na zawartość oleju (obie substancje występują w owocni). Na tej podstawie organ stwierdził, że określenie właściwości dominującej ostropestu jest istotne dla ustalenia klasyfikacji taryfowej importowanego towaru. Z literatury przedmiotu wynika, że ostropest znajduje najszersze zastosowanie w przemyśle farmaceutycznym, ze względu na zawartość sylimaryny. Specyficzne działanie sylimaryny, a w szczególności jej ochronny wpływ na funkcjonowanie wątroby sprawia, że ostropest jest składnikiem dodatków ziołowych i uzupełniających dla zwierząt starszych oraz rekonwalescentów, jednak nie jest to surowiec stanowiący zbilansowaną paszę. Jednocześnie organ nie zakwestionował możliwości pozyskania oleju z nasion ostropestu, uznał jednak, że nie jest to jego główne zastosowanie. Podsumowując zaś stwierdził, że szerokie zastosowanie nasion ostropestu plamistego nie pozwala na uznanie ich za nasiona oleiste, objęte pozycją 1207 Wspólnej Taryfy Celnej, co w konsekwencji uzasadniało dokonanie zmiany klasyfikacji taryfowej tego towaru.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na powyższą decyzję, skarżąca D. K. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika L. Urzędu Celno-Skarbowego w B. P. oraz o umorzenie postępowania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi drugiej instancji. Skarżąca wniosła również o zasądzenie odo organu na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

1) art. 233 § 1 pkt 2a Ordynacji podatkowej, poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji, podczas gdy przy wydawaniu tej decyzji doszło do naruszenia szeregu przepisów, a mianowicie:

a) niewłaściwego zastosowania art. 22 ust. 1 i ust. 4-7 UKC przez wydanie decyzji w sprawie zmiany zgłoszenia celnego, pomimo braku wniosku strony o wydanie takiej decyzji, które może być wydana jedynie na wniosek,

b) naruszenia art. 29 UKC przez wydanie decyzji z urzędu, w sytuacji gdy organ celny w tej sprawie nie działał jako organ sądowy, a brak było podstaw do urzędowej zmiany prawidłowego zgłoszenia celnego,

c) naruszenia art. 48 UKC przez zmianę prawidłowego zgłoszenia celnego bez przeprowadzenia kontroli towaru po jego zwolnieniu w zakresie rzeczywistego wykorzystania importowanego przez skarżącą ziarna ostropestu plamistego,

d) naruszenia art. 56 ust. 1 UKC w zw. z poz. 1207 99 96 90 i poz. 1211 19 08 690 załącznika nr I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia [...] 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej ("WTC"), przez błędne zakwalifikowanie ziarna ostropestu plamistego do poz. 1211 90 86 90 jako roślinę lub części rośliny (włącznie z nasionami i owocami) w rodzaju stosowanym głównie w perfumerii, farmacji lub do celów owadobójczych, grzybobójczych lub podobnych, świeże, schłodzone, zamrożone lub suszone, nawet kruszone lub proszkowane, zamiast prawidłowej poz. 1207 99 96 90: pozostałe nasiona i owoce oleiste, nawet łamane,

e) naruszenia przez niezastosowanie art. 188 pkt. 6 UKC, przez niezażądanie od zgłaszającego dodatkowych dokumentów potwierdzających przeznaczenie importowanego przez skarżącą ziarna ostropestu,

f) naruszenia przez niezastosowanie art. 3 ust. 1 i ust. 3 pkt. 39 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2020 r. poz. 2021, z późn. zm.) w zw. z art. 2 rozporządzenia (WE) Nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. UE L z 2002 r. nr 31, s. 1, z późn. zm. – dalej jako "Rozporządzenie 178/2002"), przez pominięcie, że suplementy diety zalicza się do żywności, a nie do wyrobów farmaceutycznych;

2) art. 210 § 1 pkt 6 w zw. z art. 235 Ordynacji podatkowej, poprzez brak rozważenia oraz ustosunkowania się do zarzutów odwołania, jak również brak wskazania w uzasadnieniu faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej oraz podstaw wydanego rozstrzygnięcia, w szczególności na jakiej podstawie organ uznał, iż głównym wykorzystaniem ostropestu plamistego jest jego zastosowanie w farmacji oraz na jakiej podstawie organ uznał, iż dany towar zawsze klasyfikuje się do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich, które mogłyby być brane pod uwagę;

3) art. 187 § 1 i art. 191 w zw. z art. 229 Ordynacji podatkowej, przez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w zakresie przeznaczenia i wykorzystania ziarna ostropestu plamistego importowanego przez skarżącą, pominięcia dowodów załączonych do odwołania, w szczególności niewywołania stosownej opinii biegłego, a przez to błędne przyjęcie z przekroczeniem zasady swobodnej oceny dowodów, że ziarno ostropestu plamistego zostało wykorzystane głownie do celów farmaceutycznych, kiedy ziarno to zostało sprzedane i wykorzystane do celów spożywczych i na takie cele jest wykorzystywane w znaczącej części.

Dodatkowo na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 – dalej jako "p.p.s.a."), skarżąca wniosła o przeprowadzenie następujących dowodów:

1) pisma A.-O. Sp. z o.o. z siedzibą w O. z dnia [...] 2021 r.,

2) pisma D. z siedzibą w [...] z dnia [...] 2021 r.,

3) pisma Z. P. F. B. s.c. z dnia [...] 2021 r.,

4) pisma N. E. J. O., J. G. s.c. z dnia [...] 2021 r.,

5) pisma P.P.H.U. "A.-A." M. O. z dnia [...] 2021 r.,

6) pisma I.-G. T. S. z dnia [...] 2021 r.,

7) pisma S. [...] K. J. z dnia [...] 2021 r.,

8) opinii I. B. P. [...] im. prof. W. D. z dnia [...] 2021 r.,

. na okoliczność, że ziarno ostropestu plamistego importowane przez skarżącą zostało sprzedane i wykorzystane na cele spożywcze, a nie na cele farmaceutyczne, oraz że ziarno ostropestu plamistego importowane przez skarżącą było i jest wykorzystywane głównie do otrzymywania olei spożywczych lub suplementów diety, tj. w przemyśle spożywczym.

Skarżąca załączyła te dokumenty do pisma z dnia [...] 2021 r.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podkreśliła, że wbrew twierdzeniom organu, towar nie zawsze musi być klasyfikowany do tej samej pozycji WTC, co wynika bezpośrednio z treści tego dokumentu i dokumentów pomocniczych. W jej ocenie, przeznaczenie towaru może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, jeżeli jest ono właściwe temu towarowi, co należy ocenić według jego obiektywnych cech i właściwości. Ziarno ostropestu jest niewątpliwie nasionem oleistym tej rośliny, stosowanym głównie w przemyśle spożywczym do produkcji oleju, a pozostały makuch jest wykorzystywany w celach spożywczych lub paszowych. Ziarno w całości lub rozdrobnione jest także wprowadzane do obrotu jako suplement diety. Ze względu na wzrost zainteresowania rynkowego ostropestem plamistym jest to jego główne wykorzystanie, które nie wyklucza używania nasion tej rośliny do produkcji leku sylimarol. Nie jest to jednak główne przeznaczenie ziarna rośliny.

Ponadto pozycja Nomenklatury Scalonej 1207, zatytułowana jest "Pozostałe nasiona i owoce oleiste, nawet łamane". Natomiast zgodnie z notami wyjaśniającymi dotyczącymi tej pozycji, obejmuje ona "ziarno i owoce używane do ekstrakcji olejów i tłuszczów jadalnych lub przemysłowych, innych niż wymienione w pozycjach od 1201 do 1206". Zdaniem skarżącej importowany ostropest plamisty należało zatem zaklasyfikować do kodu CN 1207. Przesądza o tym m.in. fakt, że skarżąca wykorzystała importowany ostropest jako suplement diety, który jest kwalifikowany jako środek spożywczy a nie farmaceutyczny.

W piśmie z dnia 25 listopada 2021 r. skarżąca wniosła dodatkowo o przeprowadzenie dowodów z:

1) decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] 2021 r. nr [...],

2) decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] 2021 r. nr [...],

3) decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] 2021 r. nr [...],

4) decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] 2021 r. nr [...],

5) decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] 2021 r. nr [...],

6) decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] 2021 r. nr [...]

. na okoliczność uchylenia w postępowaniu odwoławczym decyzji zmieniających taryfikację celną importowanego przez skarżącą ostropestu oraz zmieniających stawkę podatku od towarów i usług tego towaru.

Ponadto skarżąca wniosła także o rozważanie zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt. 1 p.p.s.a.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna, bowiem nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, gdyż zaskarżona decyzja została wydana bez naruszenia wskazanych w skardze przepisów postępowania oraz prawa materialnego.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie było dokonanie prawidłowej klasyfikacji taryfowej importowanego z [...] towaru w postaci ziaren ostropestu plamistego. Strona w swoim zgłoszeniu celnym zaklasyfikowała towar do kodu Taric 1207 99 96 90, a organy uznały, że prawidłowym kodem dla przedmiotowego towaru jest kod Taric 1211 90 86 90. Konsekwencją zaś odmiennej klasyfikacji taryfowej objętego zgłoszeniem celnym towaru nie była sama stawka celna, która w obu przypadkach była taka sama (0%), ale odmienna stawka podatku od towarów i usług (VAT).

Stosownie do art. 56 ust. 1 UKC, podstawą należności celnych przywozowych i wywozowych jest Wspólna Taryfa Celna (dalej jako: "WTC"). Inne środki, ustanowione w przepisach unijnych regulujących określone dziedziny wymiany towarowej, stosowane są w odpowiednich przypadkach zgodnie z klasyfikacją taryfową danych towarów. Natomiast klasyfikacja taryfowa towarów do celów stosowania WTC polega na określeniu jednej podpozycji lub dalszych podpodziałów w Nomenklaturze scalonej, do których towary te mają zostać zaklasyfikowane (art. 57 ust. 1 UKC).

Zgłoszenie celne w niniejszej sprawie nastąpiło w dniu [...] 2018 r., a zatem za podstawę rozstrzygnięcia przyjęto prawidłowo rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 2017/1925 z dnia 12 października 2017 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L z 2017 r. nr 282, str. 1).

Należy w pierwszej kolejności zwrócić uwagę, że WTC ma charakter wyczerpujący. Ze względu na brak możliwości wymienienia i opisania wszystkich towarów, które mogą różnić się między sobą oraz zmieniać, w pozycjach taryfowych często stosuje się sformułowania otwarte. Nie zmienia to jednak faktu, że do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy, z przyporządkowaną do niego stawką celną, co oznacza, że sprowadzony towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.

Jednocześnie WTC jest oparta o nazewnictwo i zasady interpretacji Nomenklatury Scalonej, będącej rozszerzeniem 6-znakowego międzynarodowego systemu klasyfikacji towarów o nazwie Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów, opracowanego przez Radę Współpracy Celnej w Brukseli (obecnie Światowa Organizacja Celna). Klasyfikację taryfową przeprowadza się, na podstawie ogólnych reguł interpretacji nomenklatury scalonej (dalej jako "ORINS"), uwag do sekcji i działów taryfy celnej, które uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy i są stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnych definicji pojęć zawartych w przepisach prawa oraz ustaleń dotyczących praktyki klasyfikacyjnej tego typu urządzeń w krajach Unii Europejskiej. Natomiast stawki celne stosuje się zgodnie z Ogólnymi regułami dotyczącymi ceł, zawartymi w Sekcji I lit. B części pierwszej WTC, zawierającej przepisy wstępne. ORINS zostały ułożone sekwencyjnie i z uwagi na to, zastosowanie kolejnej z nich uzależnione jest od uprzedniego wyeliminowania możliwości zastosowania uprzedniej reguły. Gdy pierwsza reguła ORINS nie jest możliwa do zastosowania w sprawie, należy korzystać z reguł od 2 do 6, z uwzględnieniem Not Wyjaśniających.

Zgodnie z regułą nr 1 ORINS, dla ustalenia prawidłowej taryfikacji towaru podstawowe znaczenie ma brzmienie pozycji (i kodów) taryfy celnej oraz uwag do sekcji i działów z nimi związanych (...). Oznacza to zatem, że dla ustalenia właściwej taryfikacji towaru podstawowe znaczenie ma brzmienie pozycji (i kodów) taryfy celnej oraz uwag do sekcji i działów z nimi związanych, jak prawidłowo przyjęły organy orzekające w sprawie.

W myśl reguły nr 6 ORINS, klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej.

Pomoc przy klasyfikacji taryfowej stanowią również Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (dalej, jako "Noty wyjaśniające do HS"), wydane i uaktualniane przez Światową Organizację Celną w Brukseli. Do interpretacji określonych pozycji taryfowych przyczyniają się także Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich (dalej, jako "Noty wyjaśniające do CN"), które są wydawane przez Komisję Europejską na mocy art. 9 § 1(a) oraz art. 10 rozporządzenia nr 2658/87.

W orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej utrwalony jest pogląd, że w interesie pewności prawa i ułatwienia kontroli, decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w obiektywnych cechach i właściwościach danego towaru, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji lub działów. W odniesieniu do tych obiektywnych cech i właściwości towarów musi istnieć możliwość ich sprawdzenia w momencie zgłoszenia celnego (zob. wyroki TSUE: z dnia 27 kwietnia 2006 r. w sprawie C-15/05 Kawasaki Motors Europe; z dnia 18 lipca 2007 r. w sprawie C-310/06 FTS International; z dnia 11 stycznia 2007 r. w sprawie C-400/05 B.A.S. Trucks; z dnia 15 lutego 2007 r. w sprawie C-183/06 RUMA i z dnia 18 lipca 2007 r. w sprawie C-142/06 Olicom). Stanowisko to aprobowane jest również w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 21 lipca 2020 r, sygn. akt I GSK 842/17; z dnia 12 lutego 2020 r., sygn. akt I GSK 1935/19; z dnia 11 lutego 2020 r., sygn. akt I GSK 1247/19; z dnia 24 stycznia 2020 r., sygn. akt I GSK 565/17; z dnia 24 stycznia 2020 r., sygn. akt I GSK 512/17; z dnia 18 listopada 2019 r., sygn. akt I GSK 398/17; z dnia 6 czerwca 2019 r., sygn. akt I GSK 604/19; z dnia 9 stycznia 2019 r., sygn. akt I GSK 829/16; z dnia 19 grudnia 2018 r., sygn. akt I GSK 1021/16; z dnia 21 listopada 2018 r., sygn. akt I GSK 1087/16; z dnia 23 października 2018 r., sygn. akt I GSK 801/16 i z dnia 10 października 2018 r., sygn. akt I GSK 776/16).

Przeznaczenie towaru może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, jeżeli jest ono właściwe temu towarowi, co należy oceniać według jego obiektywnych cech i właściwości (por. wyroki Trybunału Sprawiedliwości: z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie C-403/07 i z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie C-486/06).

Zaznaczyć należy, że Noty wyjaśniające nie mają wprawdzie charakteru prawnie wiążącego, ale w znaczący sposób przyczyniają się do interpretacji poszczególnych pozycji tych nomenklatur (zob. powołany wyżej wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie C-486/06 BVBA; Van Landeghem przeciwko Belgische Staat; wyrok z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie C-405/97 Mövenpick Deutschland). Dlatego ich stosowanie w procesie interpretacji nomenklatury towarowej należy traktować, jako zasadę. Powyższe stanowisko jest afirmowane również w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 12 lutego 2020 r., sygn. akt I GSK 1935/19; z dnia 11 lutego 2020 r., sygn. akt I GSK 1247/19; z dnia 6 czerwca 2019 r., sygn. akt I GSK 604/19; z dnia 9 stycznia 2019 r., sygn. akt I GSK 829/16; z dnia 4 kwietnia 2017 r., sygn. akt I GSK 1151/15; z dnia 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt I GSK 1737/14; z dnia 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt I GSK 1720/14; z dnia 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt I GSK 1721/14; z dnia 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt I GSK 1738/14; z dnia 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt I GSK 1749/14).

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 23 kwietnia 2015 r. w sprawie C-635/13, rozważając prawidłowość klasyfikacji nasion dyni stwierdził, że sąd odsyłający powinien ustalić, czy nasiona te są stosowane zwykle do uzyskania olejów lub tłuszczy jadalnych albo przemysłowych i nie są objęte pozycjami od 1201 do 1206 Nomenklatury Scalonej. Jeśli tak, to omawiane nasiona należy zaklasyfikować do pozycji 1207 Nomenklatury Scalonej z tego powodu, że są to nasiona o charakterze oleistym, niezależnie od ich rzeczywistego wykorzystania do uzyskania olejów lub tłuszczy jadalnych albo przemysłowych, do siewu lub do spożycia przez ludzi. W przeciwnym razie wspomniane nasiona będą objęte pozycją 1209 Nomenklatury Scalonej – jeśli miałyby jeszcze zdolność kiełkowania w chwili przywozu, niezależnie od ich rzeczywistego wykorzystania do siewu lub do spożycia przez ludzi, albo do pozycji 1212 Nomenklatury Scalonej – jeśli nie miałyby już zdolności kiełkowania.

Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności rozpoznawanej sprawy stwierdzić trzeba, że dział 12 WTC obejmuje: "Nasiona i owoce oleiste; ziarna, nasiona i owoce różne; rośliny przemysłowe lub lecznicze; słoma i pasza".

Do pozycji 1207 zalicza się: "pozostałe nasiona i owoce oleiste, nawet łamane". W świetle zaś not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej, pozycja 1207 "obejmuje ziarno i owoce w rodzaju używanych do ekstrakcji olejów i tłuszczów jadalnych lub przemysłowych inne niż wymienione w pozycjach od 1201 do 1206". Natomiast do pozycji 1211 zalicza się: "Rośliny i części roślin (włącznie z nasionami i owocami), w rodzaju stosowanych głównie w perfumerii, farmacji lub do celów owadobójczych, grzybobójczych lub podobnych, świeże, schłodzone, zamrożone lub suszone, nawet krojone, kruszone lub proszkowane". Według not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej, pozycja 1211 obejmuje "Rośliny i części (włącznie z nasionami i owocami) drzew, krzewów, krzaków i innych roślin" i są klasyfikowane do niniejszej pozycji, jeżeli są wykorzystywane bezpośrednio do celów wymienionych wyżej lub do produkcji ekstraktów, alkaloidów czy olejków eterycznych nadających się do stosowania w tych celach. Z drugiej strony, z pozycji tej wyłączono jednak nasiona i owoce wykorzystywane do ekstrakcji nielotnych olejów roślinnych; są one klasyfikowane do pozycji od 1201 do 1207, nawet jeśli są to oleje wykorzystywane do celów wymienionych w tej pozycji. W notach wyjaśniających do pozycji 1211, wśród szeregu roślin nie wymieniono ostropestu plamistego, jednak lista tych roślin nie jest wyczerpująca, gdyż stwierdzono wyraźnie, że "Wymienienie nazwy botanicznej określonego gatunku nie oznacza koniecznie, że inne rośliny z tej samej rodziny nie są objęte niniejszą pozycją".

Zatem klasyfikacja taryfowa importowanych nasion ostropestu plamistego zależy od tego, jakie jest ich zasadnicze (podstawowe) zastosowanie, to znaczy czy są one stosowane (wykorzystywane) do ekstrakcji olejów i tłuszczów jadalnych (pozycja 1207), czy też są stosowane głównie w (...) perfumerii, farmacji lub do celów owadobójczych, grzybobójczych lub podobnych (...) (pozycja 1211). W konsekwencji, nie jest uzasadnione twierdzenie skarżącej, że klasyfikacji towaru dokonuje się w oparciu o deklarowane w zgłoszeniu celnym jego przeznaczenie. Zdaniem Sądu brak jest do tego podstaw normatywnych. Gdyby bowiem przyjąć za decydujące kryterium klasyfikacji taryfowej nasion ostropestu plamistego – przeznaczenie tego towaru, to przede wszystkim nie można by tej okoliczności zweryfikować już w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego. Ponadto powstałby wówczas klasyfikacyjny chaos, gdyż w zależności od deklarowanego przeznaczenia, możliwe byłoby zaklasyfikowanie przedmiotowego towaru albo do kodu Taric 1207 99 96 90 albo do kodu 1211 90 86 90. Taka sytuacja jest natomiast niedopuszczalna.

Dlatego przedstawione przez stronę oświadczenia jej kontrahentów (załączone do pisma z dnia [...] 2021 r.) informujące, że ziarno ostropestu zakupione od skarżącej zostało przeznaczone do wytłoczenia oleju przeznaczonego do spożycia przez ludzi, nie mogły stanowić podstawy do klasyfikacji taryfowej importowanych nasion ostropestu plamistego w niniejszej sprawie zgodnie z żądaniem strony.

Według literatury przedmiotu, ostropest plamisty jest rośliną, która posiada zarówno właściwości lecznicze, z uwagi na zawartość sylimaryny jak i oleiste, ze względu na zawartość oleju. Obie te substancje występują w owocni. Jak trafnie wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, przy dokonywaniu klasyfikacji taryfowej ostropestu plamistego istotne było zatem ustalenie jego właściwości dominującej. W tym kontekście wymaga zwrócenia uwagi, że nasiona ostropestu są surowcem mającym szerokie zastosowanie, mogą być bowiem stosowane zarówno w medycynie i farmacji, jak też można z nich pozyskać olej. Tym niemniej, chociaż z nasion tych można wytworzyć olej (jako produkt uboczny przy produkcji sylimarolu), nie jest to jednak główne zastosowanie ostropestu plamistego.

Z artykułów naukowych znajdujących się w aktach sprawy, to jest: "Ostropest plamisty – Uwagi o nazewnictwie, substancjach czynnych i rozwoju rośliny" – Jadwiga Andrzejewska, Zbigniew Skinder, Agricultura 5 (1); "Ostropest plamisty (Sylibum marianum [L.] Gaertn.) – fitochemia i efekty terapeutyczne" – Renata Nurzyńska-Wierdak, Jan Dyduch, Agnieszka Sawicka, Helena Labuda, Halina Buczkowska; Annales UMCS sectio EEE Horticulturae, VOL. XXVIII (4) wynika, że obecnie ostropest plamisty jest uprawiany przede wszystkim na potrzeby przemysłu farmakologicznego. Owoce tej rośliny zawierają bowiem sylimarynę, która jest silnym przeciwutleniaczem. Wytwarza się z nich lek sylimarol, który ma zastosowanie zarówno profilaktyczne (np. podaje się go ludziom pracującym w oparach substancji chemicznych i napromieniowaniu), jak i lecznicze – przy marskości wątroby, alkoholowym stłuszczeniu wątroby, niealkoholowym stłuszczeniu wątroby, nieżytach dróg żółciowych, kamicy żółciowej, po żółtaczce, w trakcie leczenia nowotworów oraz jako lek przeciwcukrzycowy i nefroochronny. Ponadto sylimarol ma własności przeciwkrwotoczne i przeciwzakrzepowe, wzmacnia ściany naczyń krwionośnych, zwiększa wydzielanie soków trawiennych, poprawia trawienie, a u kobiet karmiących – laktację. Natomiast olej z nasion ostropestu nawilża skórę i przyspiesza jej regenerację. Jak wynika natomiast ze znajdującego się w aktach sprawy opracowania pn. "Utylizacja odpadu nasion ostropestu plamistego. Olej z ostropestu plamistego jako antyutleniacz" – autorstwa Aleksandry Szczucińskiej, Andrzeja W. Lipkowskiego, Bożeny Baranowskiej, Wiesławy Walisiewicz-Niedbalskiej i Krzysztofa Różyckiego, w czasie produkcji sylimarolu z nasion ostropestu jako produkt uboczny pozostaje bielmo bogate w olej. Z tego bielma ekstrahowany jest olej przy pomocy specjalnych rozpuszczalników.

Z przedstawionych względów uznać należało, że chybione okazały się zarzuty strony zmierzające do wykazania, że importowany przez skarżącą towar powinien zostać zakwalifikowany do kodu Taric 1207 99 96 90, gdyż organy orzekające w przedmiotowej sprawie dokonały prawidłowej klasyfikacji importowanego ostropestu plamistego, stosując regułę 1 i 6 ORINS oraz uwzględniając Noty wyjaśniające do HS do pozycji 1207 i 1211 WTC.

Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia prawa przez niezastosowanie art. 3 ust. 1 i ust. 3 pkt 39 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2020 r. poz. 2021, z późn. zm.) w zw. z art. 2 rozporządzenia (WE) Nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. UE L z 2002 r. nr 31, str.1, z późn. zm.), przez pominięcie, że suplementy diety zalicza się do żywności a nie do wyrobów farmaceutycznych, Sąd analizując treść zaskarżonej decyzji stwierdził, że zarzut ten jest całkowicie chybiony. Wypada zauważyć, że organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji w ogóle nie kwestionował tego, że suplementy diety zaliczane są do żywności, a nie do wyrobów farmaceutycznych, jak również nie przeczył temu, że z nasion ostropestu plamistego można wyprodukować suplementy diety. Jednakże jak wyjaśniono już powyżej, nie te kwestie miały decydujące znaczenie dla prawidłowości zakwalifikowania importowanego ziarna ostropestu do odpowiedniego kodu Taric, ale przywołane już reguły prawidłowej klasyfikacji celnej importowanego towaru.

Wbrew twierdzeniom skarżącej zaskarżona decyzja nie narusza także przepisów art. 22 ust. 1 i ust. 4-7 UKC, art. 29 UKC oraz art. 48 UKC.

Z przepisów UKC określających podstawy i zasady podejmowania i prowadzenia kontroli przez organy celne wynika, że weryfikacja prawidłowości i kompletności informacji podanych w zgłoszeniu celnym dokonywana po zwolnieniu towarów następuje w ramach kontroli, podejmowanej zasadniczo z urzędu, która może być dokonywana w terminie 3 lat od dokonania zgłoszenia celnego. Zgodnie z art. 48 UKC, do celów kontroli celnych organy celne mogą weryfikować prawidłowość i kompletność informacji podanych w zgłoszeniu celnym, deklaracji do czasowego składowania, przywozowej deklaracji skróconej, wywozowej deklaracji skróconej, zgłoszeniu do powrotnego wywozu lub powiadomieniu o powrotnym wywozie, a także weryfikować istnienie, autentyczność, prawidłowość i ważność wszelkich załączonych dokumentów oraz mogą kontrolować księgowość zgłaszającego i pozostałą dokumentację dotyczącą operacji odnoszących się do towarów lub uprzednich lub późniejszych operacji handlowych związanych z tymi towarami po ich zwolnieniu. Organy te mogą również przeprowadzić rewizję takich towarów lub pobrać próbki, jeżeli nadal istnieje taka możliwość. Kontrole takie mogą zostać przeprowadzone u posiadacza towarów lub jego przedstawiciela, u każdej innej osoby bezpośrednio lub pośrednio zaangażowanej w te operacje w charakterze handlowym lub każdej innej osoby dysponującej w celach handlowych tymi dokumentami i danymi.

Wymaga także zwrócenia uwagi, że w UKC dokonano podziału decyzji na decyzje wydawane na wniosek lub z urzędu, czyli bez uprzedniego wniosku oraz decyzje korzystne albo niekorzystne. Przyjmuje się założenie, że decyzją korzystną jest decyzja wydana na wniosek osoby, w pełni zgodna z tym wnioskiem. Z kolei decyzja wydana na wniosek, ale nie w pełni go uwzględniająca jest decyzją niekorzystną. Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 6 UKC, przed wydaniem decyzji, która byłaby niekorzystna dla wnioskodawcy, organy celne powiadamiają wnioskodawcę o podstawach, na których zamierzają oprzeć decyzję, dając wnioskodawcy możliwość przedstawienia swojego stanowiska w określonym terminie rozpoczynającym swój bieg z dniem doręczenia powiadomienia lub z dniem uznania go za doręczone. Po upływie tego terminu wnioskodawca jest powiadamiany w odpowiedniej formie o wydanej decyzji. Według natomiast art. 22 ust. 7 UKC, decyzja niekorzystna dla wnioskodawcy określa podstawy, na których ją oparto i zawiera pouczenie o prawie do wniesienia odwołania, o którym mowa w art. 44. Stosowanie zaś do art. 29 UKC, z wyjątkiem przypadków, gdy organ celny działa jako organ sądowy, art. 22 ust. 4, 5, 6 i 7, art. 23 ust. 3 oraz art. 26, 27 i 28 stosuje się również do decyzji wydawanych przez organy celne bez uprzedniego wniosku zainteresowanej osoby.

W prawie celnym, podobnie jak w prawie podatkowym, obowiązuje zasada samoobliczenia, wedle której importer towarów lub jego przedstawiciel są zobowiązani samoistnie złożyć zgłoszenie celne oraz obliczyć i wpłacić wynikające z tego zgłoszenia należności celno-podatkowe. Z tego względu do czasu zakwestionowania przez organ celny w tym zakresie zgłoszenia celnego domniemywa się, że dane zawarte w zgłoszeniu celnym są prawdziwe i rzetelne, a wynikające z nich należności celno-podatkowe należne. W razie stwierdzenia nieprawidłowości weryfikacja zgłoszenia celnego następuje w drodze decyzji, która jest wydawana przez organ celny z urzędu, bez uprzedniego wniosku zainteresowanej osoby (art. 5 ust. 39 UKC, art. 29 UKC; por. także wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 30 września 2021 r., sygn. akt III SA/Lu 234/21).

Z powyższych przepisów wynika zatem, że organy celne mają na podstawie art. 48 UKC uprawnienie do weryfikacji zgłoszenia celnego po zwolnieniu towaru i w zależności od wyników kontroli do wydania decyzji, np. w przedmiocie zmiany klasyfikacji taryfowej importowanego towaru. Decyzje to mogą być wydane zarówno na korzyść jak i na niekorzyść strony.

Nie były również zasadne podniesione w skardze zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania, odnoszące się zarówno do pozbawienia możliwości udziału skarżącej w postępowaniu i naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania, jak też prawidłowości zgromadzenia przez organy materiału dowodowego w sprawie, w szczególności odmowy przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego. Na etapie odwołania skarżąca wniosła bowiem o uzupełnienie materiału dowodowego, poprzez przeprowadzenie dowodu w postaci opinii biegłego na okoliczność sposobu gospodarczego wykorzystania ziaren ostropestu plamistego.

W ocenie Sądu stanowisko organu odwoławczego, zarówno co do zupełności zgromadzonego materiału dowodowego, jak też dokonana przez organy ocena tego materiału, nie budzi wątpliwości. Organy miały wystarczającą i uzasadnioną podstawę do ustalenia posiadanych przez ziarna ostropestu plamistego cech charakterystycznych, w oparciu nie tylko o zgromadzony przez organ, ale i w oparciu o posiadany i dostarczony przez skarżącą (a więc niesporny) materiał dowodowy i na podstawie tych środków dowodowych były w pełni uprawnione do określenia klasyfikacji taryfowej tego produktu. W takiej zaś sytuacji nie było potrzeby prowadzenia dalszego postępowania dowodowego, w szczególności powoływania biegłego, gdyż nie istniała konieczność pozyskania wiadomości specjalnych czy też dodatkowych informacji dotyczących importowanego towaru ponad te, które znajdowały się w aktach sprawy i nie budziły jakichkolwiek wątpliwości organów.

Zgodnie z art. 229 Ordynacji podatkowej, organ odwoławczy może przeprowadzić dodatkowe postępowanie wyjaśniające (na żądanie strony lub z urzędu), w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie. W tym zakresie może sam zgromadzić uzupełniający materiał dowodowy albo zlecić organowi, który wydał decyzję przeprowadzenie tego postępowania. Nie ulega przy tym wątpliwości, że powyższy przepis służy realizacji zasady prawdy obiektywnej. W rozpoznawanej sprawie, zgromadzony przez organ I instancji materiał dowodowy był wystarczający, aby organ odwoławczy mógł rozpoznać sprawę.

Ponadto przed wydaniem decyzji, strona została poinformowana o możliwości zapoznania się ze zgromadzonymi dowodami i wypowiedzenia się w tym zakresie. Z możliwości tej skarżąca zresztą skorzystała.

Wbrew zarzutom skargi, organ II instancji nie naruszył wskazanych w skardze przepisów postępowania, tj. art. 210 § 1, art. 235 art. 187 § 1 i art. 191 w zw. z art. 229 Ordynacji podatkowej. Organ ten podjął niezbędne działania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego, przeprowadził dowody uzupełniające służące realizacji zasady prawdy obiektywnej, w sposób wyczerpujący rozpatrzył i ocenił materiał dowodowy, przy czym ocena ta nie jest dowolna i nie sprzeniewierza się zasadzie swobodnej oceny dowodów. Zaskarżona decyzja zawiera wszystkie wymagane elementy i odnosiła się do poszczególnych wniosków i dowodów. Organ wskazał fakty, które uznał za udowodnione, dowody na których się oparł oraz prawidłowe podstawy wydanego w sprawie rozstrzygnięcia.

Sąd nie znalazł także podstaw do zawieszenia postępowania sądowego z urzędu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zaznaczyć należy, że przepis ten wskazuje fakultatywną podstawę zawieszenia postępowania toczącego się przed sądem administracyjnym. W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, zachodziła podstawa samodzielnego rozstrzygnięcia sprawy bez konieczności oczekiwania na rozstrzygnięcia organów administracji w innych sprawach dotyczących klasyfikacji celnej towaru importowanego przez skarżącą. Zawieszenie postępowania w tej sprawie stałoby także w sprzeczności z zasadą szybkości postępowania sądowoadministracyjnego i ekonomiką procesową.

Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wobec bezzasadności skargi – na podstawie art. 151 p.p.s.a. – obowiązany był ją oddalić, o czym orzekł w sentencji wyroku.

Skarga została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a. Według tego przepisu sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Stosowny wniosek został złożony przez organ w odpowiedzi na skargę, zaś skarżąca nie żądała przeprowadzenia rozprawy.