Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 483/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-06-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Siwek (spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak - Podsiadły, Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi O. S. i S. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako: "[...]WINB", "organ II instancji"), działając na 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 z późn. zm., dalej "k.p.a.") oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333, dalej: "p. b."), po rozpatrzeniu odwołania O. S. i S. S. (dalej jako "skarżący", "inwestorzy") od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] (dalej jako "PINB", "PINB [...]", "organ I instancji") z dnia [...] września 2020 r. nr [...], nakazującej O. S. i S. S. doprowadzenie wykonanego utwardzenia terenu na nieruchomości przy ul. [...] do stanu zgodnego z prawem, tj. zgodnego z decyzją Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. zmieniającą decyzję nr [...] z dnia [...] maja 2011 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę, tak, aby od granicy działki sąsiadującej z budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym przy ul. [...] powstał pas zieleni o wymiarach szerokość 3 m i długość 6,20 m, w terminie 2 miesięcy od dnia, kiedy decyzja stanie się ostateczna - uchylił w całości ww. decyzję i na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 p.b., i nakazał O. S. i S. S. doprowadzenie wykonanego utwardzenia terenu na nieruchomości przy ul. [...] do stanu zgodnego z prawem, tj. zgodnego z decyzją Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., zmieniającą decyzję nr [...] z dnia [...] maja 2011 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę tak, aby od granicy działki sąsiadującej z budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym przy ul. [...] powstał pas zieleni o wymiarach szerokość 3 m i długość 6,20 m.

Z akt postępowania administracyjnego wynika, że decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2011 r. nr [...], zatwierdzono projekt budowlany i udzielono dla [...] pozwolenia na budowę zespołu budynków mieszkalnych, jednorodzinnych z wbudowanymi garażami w zabudowie wolnostojącej i bliźniaczek, drogi wewnętrznej, naziemnych miejsc postojowych przy ul. Loteryjki w warszawie na działkach ewid. Nr [...] oraz części działek ewid. Nr [...] . Trzykrotnie Prezydent [...] zmieniał ww. decyzję. Ostatecznie decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] zmienił ww. decyzję z [...] maja 2011 r. i zatwierdził III projekt budowlany zamienny ww. zespołu budynków.

W dniu [...] marca 2019 r. do PINB [...] wpłynęło pismo H. J., zamieszkałej przy ul. [...], informujące o "samowoli, która polega na utwardzeniu terenów zielonych z przeznaczeniem na miejsce postojowe", jaka ma miejsce na nieruchomości przy ul. [...] (obydwie nieruchomości objęte ww. pozwoleniem na budowę).

Następnie, w dniu [...] maja 2019 r. upoważniony pracownik PINB [...] dokonał oględzin ww. nieruchomości, w trakcie których ustalono, że na nieruchomości przy ul. [...] znajduje się budynek mieszkalny jednorodzinny. Ustalono, iż zostało wykonane utwardzenie terenu o wymiarach: szerokość ok. 6,20 m, długość ok 6,20 m. Nad utwardzeniem znajdowała się wiata. W dniu oględzin pod wiatą na utwardzonym terenie znajdował się samochód osobowy. Utwardzenie było zlokalizowane bezpośrednio przy działce sąsiada. (nieruchomość przy ul. [...]). Odległość utwardzonego terenu do okna znajdującego się w elewacji budynku jednorodzinnego przy ul. [...] wynosiła ok. 6,20 m. Nie stwierdzono bezpośredniego zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia.

W następstwie przeprowadzonych oględzin, zawiadomieniem z dnia [...] czerwca 2019 r. poinformowano strony o prowadzonym postępowaniu administracyjnym w sprawie miejsc postojowych na przedmiotowej nieruchomości.

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] PINB, na podstawie art. 81c ust. 2 p.b., nałożył na inwestorów - O S i S S - obowiązek przedłożenia oceny technicznej określającej zgodność wykonanego utwardzenia terenu na nieruchomości przy ul. [...] z warunkami i zasadami zagospodarowania terenu opisanymi w decyzji o warunkach zabudowy nr [...] z dnia [...] września 2010 r. oraz decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...] maja 2011 r., w szczególności poprzez wyliczenie wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni terenu inwestycji oraz określenie czy ww. utwardzenie zmienia ukształtowanie terenu powodujące spływ wód opadowych na działki sąsiednie. Ww. ekspertyza została przedłożona w dniu [...] lipca 2020 r.

Pismem z dnia [...] marca 2020 r. H. J. S. wniosła o przeprowadzenie szeregu dowodów w niniejszym postępowaniu, dołączając obszerną dokumentację fotograficzną, która, w jej ocenie, wskazywała, że powierzchnia utwardzona przy ul. [...] stanowi miejsce postojowe w rozumieniu rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r., poz. 1065 ze zm., dalej jako "rozporządzenie techniczne").

Przy piśmie z dnia [...] lipca 2020 r. S. S. przedłożył sporządzoną przez [...] "[...]zgodności wykonanego utwardzenia terenu na nieruchomości przy ul. [...] w [...] z warunkami i zasadami zagospodarowania terenu opisanymi w decyzji o warunkach zabudowy nr [...] oraz decyzji pozwolenia na budowę nr [...]" (dalej jako "opinia techniczna").

PINB [...] decyzją z dnia [...] września 2020 r. nr [...], powołując się na art. 51 ust. 1 pkt 2 p.b., nakazał O. S. i S. S. doprowadzenie wykonanego utwardzenia terenu na nieruchomości przy ul. [...] do stanu zgodnego z prawem, tj. zgodnego z decyzją Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., zmieniającą decyzję nr [...] z dnia [...] maja 2011 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę tak, aby od granicy działki sąsiadującej z budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym przy ul. [...] powstał pas zieleni o wymiarach szerokość 3 m i długość 6,20 m.

Organ I instancji wskazał, że z opinii technicznej wynika, że "odległość utwardzonego terenu jest 6,2 m od okna sąsiada za wysokim płotem (...). Spadek powierzchni utwardzonej wykonano prawidłowo w kierunku drogi osiedlowej. Spadek wynosi 1% nie pozwala zrzucić wody opadowej na działkę sąsiada. Spadek wykonano zgodnie z pkt 1.1.7. decyzji nr [...] o warunkach zabudowy (...). Bilans powierzchni zielonej dla osiedla wynosi 5 000 m2 = 55% (...) Z projektu wynika, że zazieleniono 56% powierzchni działki czyli 50 m2 więcej (...). Zatem naruszenie jest nieistotne w całym bilansie biologicznie czynnej powierzchni (...)". Także podczas czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu [...] maja 2019 r. przez potwierdzono, że odległość utwardzonego terenu do okna znajdującego się w elewacji budynku jednorodzinnego przy ul. [...]w [...] wynosi ok. 6,20 m.

PINB po analizie przedłożonej oceny technicznej i przepisów rozporządzenia technicznego stwierdził, że utwardzenie terenu na nieruchomości przy ul. [...] nie spełnia warunków technicznych określonych w ww. rozporządzeniu. Nie zostały zachowane kryteria o których mowa w § 19 ust. 1 pkt 1 lit. a) i ust. 2 pkt 1 lit. a) rozporządzenia technicznego, bowiem odległość stanowiska postojowego od okien w budynku mieszkalnym jednorodzinnym przy ul. [...] wynosi 6,20 m (zamiast 7 m). Ponadto stanowisko postojowe od ogrodzenia działki sąsiada usytuowane jest bezpośrednio z tą działką, zatem nie zachowano odległości 3 m od granicy - w przypadku parkingu do 10 stanowisk postojowych włącznie. Zdaniem organu I instancji 2 omawianej sprawie nie ma zastosowania przepis § 19 ust. 1 pkt 1 lit. a) ww. rozporządzenia, znoszący wymóg zachowania odległości 7 m w odniesieniu do okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynku mieszkalnym w przypadku parkingów niezadaszonych bowiem jak wynika z załączonej do akt dokumentacji, ww. stanowisko postojowe jest zadaszone.

PINB podkreślił, że decyzją z dnia [...] września 2020 r. nr [...] nakazano inwestorom rozbiórkę zadaszonego miejsca postojowego o wymiarach zewnętrznych 6.11 m x 5,24 m usytuowanego na nieruchomości przy ul. [...] w [...].

Odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia wnieśli O. S. i S. S., stawiając zarzuty:

I. naruszenia przepisów postępowania, w stopniu mającym istotny wpływ na treść zaskarżonej Decyzji, mianowicie:

1. art. 6 k.p.a. poprzez wydanie decyzji w zakresie doprowadzenia wykonanego utwardzenia terenu na nieruchomości do stanu zgodnego z prawem, w sytuacji braku udowodnienia, że utwardzane podłoże stanowi miejsce postojowe do którego mają zastosowaniem przepisy § 19 rozporządzenia technicznego;

2. art. 7 k.p.a. poprzez brak podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, to jest jakie rzeczywiście ma przeznaczenie wiata pod którą został utwardzony teren i czy rzeczywiście w tym przypadku ma zastosowanie przepis § 19 rozporządzenia technicznego, w tym w szczególności poprzez przesłuchanie inwestorów oraz załatwienia sprawy przez pryzmat względnego interesu inwestorów;

3. art. 8 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania inwestorów do władzy publicznej, w szczególności wydanie decyzji bez ustalenia w sposób niebudzący wątpliwości, iż w tym konkretnym przypadku mamy do czynienia z utwardzeniem terenu pod zadaszone miejsce postojowe;

4. art. 12 § 1 k.p.a. poprzez brak wnikliwego rozpatrzenia spawy polegającego na zaniechaniu czynności mających na celu wyjaśnienie jakie przeznaczenie ma wiata pod którą został utwardzony teren, co doprowadziło organ l instancji do błędnego przekonania, że utwardzona powierzchnia stanowi miejsce postojowe;

5. art. 75 k.p.a. poprzez brak dopuszczenia, jako dowodu zeznań inwestorów w przedmiocie przeznaczenia i funkcji utwardzenia terenu;

6. art. 77 k.p.a. poprzez brak zebrania w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego w sprawie, a tym samym brak rozpoznania spawy co do istoty, w przedmiocie ustalenia jaką funkcje i przeznaczenie ma wiata pod którą znajdują się utwardzonego terenu ;

7. art. 80 k.p.a. wydanie decyzji pomimo, że w sprawie nie został zebrany i rozpatrzony cały materiał dowodowy mogący stanowić podstawę wydania decyzji;

8. art. 81 k.p.a. poprzez brak wykazania na jakiej podstawie uznano, że utwardzony teren na nieruchomości stanowi miejsce postojowe;

9. art. 107 §1 i § 2 k.p.a. poprzez brak wskazania w uzasadnieniu decyzji faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których oparł decyzję oraz przyczyn z powodu, których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, w tym brak jest podstawy faktycznej na podstawie której to organ I instancji przyjął, iż utwardzenie terenu na nieruchomości pełni funkcje miejsca postojowego;

10. art. 114-115 k.p.a. poprzez brak rozważenia zawarcia w przedmiotowej sprawie ugody przed organem administracji publicznej.

II. naruszenie przepisów prawa materialnego mających wpływ na treść zaskarżonej decyzji, mianowicie:

1. art. 51 ust. 1 pkt 2 p.b. poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy z opinii technicznej wynika, iż nie został naruszony obszar odległości od okna sąsiada;

2. § 19 ust. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia technicznego poprzez przyjęcie, że utwardzony teren jest wykorzystywany, jako miejsce postojowe, do którego ma zastosowanie ten przepis;

3. § 19 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia technicznego poprzez brak ustalenia, że utwardzanie terenu zostało dokonane z przeznaczeniem, jako miejsce postojowe.

W piśmie z dnia [...] października 2020 r. swoje stanowisko przedstawiła H. J. S. W piśmie tym wskazała m.in., że inwestorzy nadal publicznie twierdzą, że wiata wraz z utwardzonym nad nią gruntem stanowią miejsca postojowe, na przykład zamieszczając takie informacje w ogłoszeniach sprzedaży nieruchomości położonej przy ul. [...] (jako dowód załączono wydruki ogłoszeń sprzedaży nieruchomości).

Pismem z dnia [...] listopada 2020 r. skarżący zwrócili się do organów o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów i fotografii, m.in.:

- aneksu nr 1 z dnia [...] października do ww. opinii technicznej na fakt zastraszania sporządzającego opinię przez pełnomocnika skarżących,

- aneksu nr 2 z dnia [...] października do ww. opinii technicznej na fakt braku wykorzystania wiaty jako miejsca postojowego dwustanowiskowego poprzez likwidację jednego z miejsc postojowych,

- dokumentacji zdjęciowej przedstawiającej przeznaczenie ww. wiaty, a w szczególności likwidację możliwości parkowania jakichkolwiek samochodów pod tą wiatą w miejscu bezpośrednio sąsiadującym z granicą działek, czyli braku funkcji wiaty jako miejsca postojowego;

- dowodu z opinii biegłego specjalności konstrukcyjno-inżynierskiej w zakresie budownictwa celem wydania opinii, czy w aktualnym stanie faktycznym na skutek dokonania modyfikacji przeznaczenia wiaty i zlikwidowania możliwości parkowania pojazdów w miejscu bezpośrednio sąsiadującym z granicą działek ma zastosowanie § 19 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia,

- dokonanie oględzin ww. nieruchomości w celu ustalenia aktualnego stanu faktycznego.

Pismem z dnia [...] grudnia skarżący złożyli kolejny wniosek dowodowy.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] uchylił w całości decyzję PINB w [...] z dnia [...] września 2020 r. nr [...] i nakazał O. S. i S. S. na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 p.b. doprowadzenie wykonanego utwardzenia terenu na nieruchomości przy ul. [...] do stanu zgodnego z prawem, tj. zgodnego z decyzją Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. zmieniającą decyzję nr [...] z dnia [...] maja 2011 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę tak, aby od granicy działki sąsiadującej z budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym przy ul. [...] powstał pas zieleni o wymiarach szerokość 3 m i długość 6,20 m.

W opinii [...] WINB organ I instancji dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego sprawy, ustalając, że na nieruchomości przy ul. [...] w [...] znajduje się budynek mieszkalny jednorodzinny, a także, iż na terenie tym wykonane zostało utwardzenie terenu o wymiarach: szerokość ok. 6,20 m, długość ok 6,20 m. Stwierdzono ponadto, iż nad przedmiotowym utwardzeniem znajduje się wiata, pod którą w dniu oględzin znajdował się samochód osobowy. Ustalono, iż ww. utwardzenie graniczy bezpośrednio z ogrodzeniem działki sąsiada (tj. nieruchomością przy ul. [...]). Odległość zaś wskazywanego utwardzenia terenu do okna znajdującego się w elewacji budynku jednorodzinnego przy ul. [...] wynosi ok. 6,20 m. Ponadto do akt sprawy załączono opinię techniczną sporządzoną przez mgr inż. [...] . Autor dokonując oceny wykonanego utwardzenia jednoznacznie wskazał, iż właściciel terenu w celu parkowania drugiego samochodu teren zielony o wielkości 14,6 m2 utwardził kostką brukową na podsypce cementowo-piaskowej (pkt IV). Jednocześnie w aktach znajdował się materiał zdjęciowy załączony do pism z dnia [...] marca 2020 r. przedstawiający zaparkowane przed budynkiem skarżących dwa samochody osobowe, w tym jeden na spornym utwardzeniu. W związku z powyższym organ II instancji, wbrew stanowisku odwołania, uznał, że bezspornie miał do czynienia z miejscem postojowym, a nie zwykłym utwardzeniem terenu. Na ww. stanowisko nie miała wpływu treść aneksu nr 2 z dnia [...] października 2020 r. do opinii technicznej, bowiem organy nadzoru budowlanego wyprowadziły określone ustalenia w zakresie wykonanego miejsca postojowego nie tylko w oparciu o ww. opinię, ale również materiał zdjęciowy oraz ustalenia własne (protokół nr [...]).

Ponadto [...]WINB odpowiadając na zarzuty odwołania, podniósł, że jakkolwiek wykonane utwardzone miejsce postojowe nie narusza warunków pozwolenia na budowę w zakresie minimalnej powierzchni biologicznie czynnej, a także nie powoduje spływu wód opadowych na działkę sąsiednią, to dla zalegalizowania wskazanych robót jest również konieczna ich zgodność z przepisami techniczno- budowlanymi, w niniejszej sprawie nie zachodzi. Organ I instancji prawidłowo bowiem przywołał w skarżonej decyzji § 19 ust. 1 pkt 1a oraz ust. 2 pkt la rozporządzenia technicznego. Wykonane miejsce postojowe w postaci utwardzenia terenu powinno zarówno być zlokalizowane w odległości minimum 7 m od okien przeznaczonych na pobyt ludzi w budynku, jak i w odległości minimum 3 m od granicy z działką sąsiednią. Sporne miejsce postojowe narusza oba ww. przepisy wykonawcze. Odnosząc się do zarzutu, że organ nie rozważył rozbiórki tylko części utwardzenia, tak aby spełniało minimalną odległość od okien, [...]WINB podniósł, że nakazanie częściowej rozbiórki utwardzenia nie usunie stanu niezgodności z prawem, z uwagi na pozostającą niezgodność z § 19 ust. 2 pkt 1a, bowiem obecnie miejsce postojowe zlokalizowane jest w granicy z działką sąsiednią, a częściowa rozbiórka o 0,8 m nie spowoduje odsunięcia miejsca postojowego na wymaganą minimalną 3 m odległość od granicy działki.

Organ II instancji stwierdził ponadto, że jakkolwiek organ I instancji przeprowadził wyczerpujące postępowanie dowodowe i dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego oraz zastosował właściwy przepis, to jednak wydał decyzję w oparciu o błędną podstawę prawną. W przypadku bowiem, kiedy doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem polega na całkowitej rozbiórce, to powinien znaleźć zastosowanie art. 51 ust. 1 pkt 1, a nie pkt 2. W niniejszej sprawie, w ocenie [...]WINB taka sytuacja wystąpiła, gdyż nakaz doprowadzenia do stanu zgodnego z warunkami pozwolenia na budowę był równoznaczny z całkowitą rozbiórką miejsca postojowego w postaci utwardzenia terenu.

Z tą decyzją nie zgodzili się skarżący O. S. i S. S., , którzy pismem datowanym na [...] lutego 2021 r. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zaskarżając decyzję w całości, zarzucając jej:

I. naruszenie przepisów postępowania, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, mianowicie:

1. art. 6, art. 7 k.p.a. w związku z art. 15 k.p.a. w związku z art. 136 k.p.a., poprzez brak uwzględnienia przez organ II zmiany stanu faktycznego, który nastąpił po wydaniu decyzji przez organ I instancji w tym w szczególności zlikwidowania przez skarżących "miejsca postojowego" pod wiatą, zatem brak wykorzystania utwardzonego terenu, jako miejsca postojowego, to jest brak podjęcia przez organ II instancji wszelkich niezbędnych działań, niezebranie i nie rozpatrzenie materiału dowodowego i niewyjaśnienie, czy utwardzenie terenu bezpośrednio z działką sąsiada jest wykorzystywane na cele parkingowe;

2. art. 12 k.p.a. w związku z art. 84 § 1 k.p.a., w związku z art. 85 § 1 k.p.a. poprzez brak wnikliwego rozpatrzenia sprawy polegające na ustaleniu, jakie przeznaczenie ma utwardzony teren w dniu wydania decyzji, to jest czy pełni rolę miejsca postojowego bezpośrednio graniczącego z sąsiednią nieruchomością, czy możliwe jest parkowanie samochodu bezpośrednio przy sąsiedniej nieruchomości;

3. art. 15 k.p.a. brak zachowania zasady dwuinstancyjności postępowania przez organ II instancji;

4. art. 77 k.p.a. w związku z art. 80 k.p.a., poprzez brak zebrania w sposób wyczerpujący całego materiał dowodowego w sprawie, a tym samym brak rozpoznania spawy co do istoty, w przedmiocie ustalenia jaką funkcje i przeznaczenie ma przeznaczenie utwardzonego terenu, czy w dniu wydania decyzji możliwe jest parkowanie jakiekolwiek pojazdu na części utwardzonego terenu zielonego, w tym przeprowadzenia wybiórczej oceny materiału zgromadzonego w sprawie poprzez brak uwzględniania wniosku dowodowego w postaci ogłoszenia o sprzedaży nieruchomości (domu wraz z działką) będącej przedmiotem postępowania, to jest położonego w [...] znajdującego się na stronie internetowej [...] które to ogłoszenie zawiera informacje o jednym miejscu postojowy znajdującym się przy wjeździe do garażu z oświetleniem automatycznym i monitoringiem, a także brak rozpoznania wniosków skarżących o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego o specjalności konstrukcyjno-inżynierskich oraz przeprowadzenia oględzin nieruchomości przed wydaniem decyzji;

5. art. 78 k.p.a., w związku z art. 136 k.p.a. oraz art. 15 k.p.a., poprzez brak przeprowadzenia opinii biegłego o specjalności konstrukcyjno-inżynierskich w zakresie budownictwa bądź chociażby dokonania oględzin nieruchomości położonej w [...] przed wydaniem decyzji w celu ustalenia aktualnego stanu faktycznego poprzez ustalenie, jaką funkcje i przeznaczenie pełni utwardzenie terenu bezpośrednio z działką sąsiada w wyniku zmiany przeznaczenia wiaty poprzez jej zagrodzenie w sposób uniemożliwiający jakiekolwiek parkowanie samochodu, w tym braku ustalenia przez organ II instancji;

6. art. 80 k.p.a., w związku z art. 107 § 1 i § 3 k.p.a., w związku z art. 15 k.p.a. poprzez niedokonanie właściwej oceny zgromadzonego materiału dowodowego i brak właściwego wyjaśnienia w uzasadnieniu decyzji podjętego przez organ rozstrzygnięcia, a przede wszystkim brak wskazania na podstawie jakiego to dowodu organ II instancji uznał, że utwardzenie terenu w bezpośredniej odległości od działki sąsiada pełni funkcje miejsca postojowego, w tym w szczególności wskazania na jakiej podstawie organ II instancji uznał fakt, że w dniu wydania decyzji możliwe jest parkowanie samochodu przy granicy sąsiedniej nieruchomości na utwardzonym terenie;

7. art. 136 k.p.a., w związku z art. 15 k.p.a., poprzez jego niezastosowanie i nieuzupełnienie materiału dowodowego o dokonanie oględzin przed wydaniem decyzji oraz dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego o specjalności konstrukcyjno-inżynierskich w zakresie budownictwa na fakt wydania opinii, czy w aktualnym stanie faktycznym na skutek dokonania modyfikacji przeznaczenia wiaty zlikwidowania możliwości parkowania pojazdów w miejscu bezpośrednio sąsiadującym z granicą działek ma zastosowanie § 19 ust. 1 pkt 1 lit. a oraz § 19 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia;

II. naruszenie przepisów prawa materialnego mających wpływ na treść zaskarżonej decyzji, mianowicie:

1. art. 51 ust. 1 pkt 1 p.b. poprzez jego błędne zastosowanie w przypadku braku podstaw do wydania decyzji w zakresie doprowadzenia utwardzenia terenu na nieruchomości przy ul. [...] do stanu zgodne z prawem, tj. zgodnego z decyzją Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. zmieniającą decyzję nr [...] z dnia [...] maja 2011 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę tak aby od granic działki sąsiadującej z budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym przy ul. [...]powstał pas zieleni o wymiarach szerokość 3 m i długość 6.20 m w sytuacji błędnego ustalenia, przez organ II instancji, że na dzień wydania decyzji na nieruchomości przy ul. [...] utwardzony teren zieleni pełni funkcje miejsca postojowego;

2. art. 51 ust. 1 pkt 2 p.b., poprzez jego niezastosowanie, w wyniku braku wskazania w skarżonej decyzji formy legalizacji pomimo ujęcia przez organ II instancji, że "wykonanie utwardzonego miejsca postojowego nie narusza warunków pozwolenia na budowę w zakresie minimalnej powierzchni biologicznej czynnej, a także nie powoduje spływu wód opadowych na działkę sąsiednią";

3. § 19 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia technicznego poprzez błędne jego zastosowanie do utwardzonego terenu zielonego, podczas gdy teren ten nie pełni funkcji miejsca postojowego, w tym błędnego przyjęcia, że na dzień wydania decyzji na nieruchomości położonej przy ul. [...]na utwardzonym terenie zielonym znajduje się miejsce postojowe;

4. § 19 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. rozporządzenia poprzez błędne przyjęcie, że na dzień wydania decyzji na nieruchomości położonej przy [...] utwardzona część zieleni pełni funkcje miejsca postojowego, które jest położone w odległości mniejszej niż 3 m od granicy sąsiedniej nieruchomości oraz odległości 6,20 od okna sąsiada znajdującego się w elewacji budynku jednorodzinnego przy ul. [...].

Mając na uwadze powyższe zarzuty skarżący wnieśli :o uchylenie decyzji obu instancji, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Skarżący podkreślili, iż organ II instancji nie przeprowadził oględzin nieruchomości pomimo wiedzy, od początku listopada 2020 r., że nastąpiła zmiana stanu faktycznego, wydał orzeczenie w oparciu o oględziny nieruchomości z dnia [...] maja 2019 r., czyli na nieaktualnym stanie rzeczy. Ponadto organ II instancji pomimo złożenia przez skarżących wniosków dowodowych przy piśmie z dnia [...] listopada i [...] grudnia 2020 r. w uzasadnieniu skarżonej decyzji nie odnosił się do żadnej z przedłożonych przez skarżących dowodów, jak również milczał na temat z zawnioskowanego dowodu co do oględzin nieruchomości i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego.

Zdaniem skarżących [...]WINB pozostawał bierny w toku postępowania odwoławczego, to jest nie podejmował żadnych czynności mających na celu prawidłowe ustalenie stanu faktycznego, w tym w szczególności ustalenia, czy likwidacja przez skarżących możliwość postoju samochodu pod wiatą o wymiarach zewnętrznych 6,11 m x 5,24 m miała istotne znaczenie dla sprawy i winna powodować uwzględnienie odwołania, skoro jak sam organ II instancji w treści uzasadnienia skarżonej decyzji wskazał, nie naruszał warunków pozwolenia na budowę. Zatem skoro utwardzenie terenu nie naruszało tych warunków i nie pełniło miejsca postojowego bezpośrednio z działką sąsiada, to brak było podstaw do nakazania skarżącym doprowadzenie wykonanego utwardzenia terenu do stanu zgodne z prawem, tj. zgodnego z decyzją Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. zmieniającą decyzję nr [...] z dnia [...] maja 2011 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę, tak aby od granic działki sąsiadującej z budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym przy ul. [...] powstał pas zieleni o wymiarach szerokość 3 m i długość 6,20 m.

Skarżący podkreślali, że [...] października 2020 r. nastąpiła likwidacja możliwości parkowania pojazdu na spornym utwardzenia, zatem organ II instancji wydał decyzję na nie pełnym materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie, gdyż zauważyć należy, że postępowanie przed organem II instancji rozpoczęło się w październiku 2020 r., a w uzasadnieniu skarżonej decyzji brak jest w ogóle jakiekolwiek odniesienia się do materiału dowodowego zgromadzonego przed organem II instancji.

Zdaniem skarżących wobec zaniechań organu II instancji w zakresie ustalenia funkcji i przeznaczenia utwardzonego miejsca postojowego bezpośrednio z działką sąsiada na dzień wydania skarżonej decyzji wobec zawnioskowanych przez skarżących wniosków dowodowych nie sposób było uznać, że organ II instancji wydał przedmiotowe rozstrzygniecie poprzez prawidłowe ustalenie stanu faktycznego

W opinii skarżących organ II instancji nawet nie pochylił się na kwestią rozstrzygnięcia, jaki wpływ na wydaną decyzję miałaby likwidacja możliwości postoju pod wiatą w miejscu bezpośrednio sąsiadującym z granicą sąsiedniej nieruchomości. Organ II instancji pozostawał bierny w tym zakresie, a skarżoną decyzję wydał na podstawie własnych subiektywnych twierdzeń bez wskazania dowodów, które to rzekomo doprowadziły organ II instancji do przekonania, że utwardzenie te pełniło funkcję miejsca postojowego.

Umknęła, zdaniem skarżących, w przedmiotowej sprawie okoliczność, że organ II instancji nie przeprowadził żadnych oględzin miejsca postojowego przy ponownym rozpoznaniu sprawy, a bazował jedynie na oględzinach, które miały miejsce w dniu [...] maja 2019 r., w tym organ II instancji nie zbadał w jaki sposób dokonana przez skarżących likwidacja miejsca postojowego pod wiatą miała wpływ na funkcje utwardzenia terenu.

Ponadto organ II instancji w ogóle nie odniósł się do kwestii zlikwidowania przez skarżących możliwości parkowania jakichkolwiek samochodów pod wiatą w miejscu bezpośrednio sąsiadującym z nieruchomością sąsiednią, a skoro tego nie ustalił, a przynajmniej z uzasadnienia decyzji nie wynika dowód na podstawie, którego to organ II instancji doszedł do takiego przekonania, nie sposób zaaprobować wydaną decyzję.

Skarżący podnieśli, że wobec powyższych zaniechań organu II instancji nie sposób uznać, że na dzień wydania skarżonej Decyzji do utwardzenia terenu miały zastosowanie przepis § 19 ust. 1 pkt 1 lit. a oraz § 19 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia technicznego, albowiem wyeliminowano możliwość jakiegokolwiek postoju samochodów na utwardzonym terenie.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; zwana dalej p.p.s.a.).

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydając zaskarżoną decyzję nie naruszył przepisów prawa.

Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...], którą uchylono w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] września 2020 r. nr [...], nakazującą O. S. i S. S. doprowadzenie wykonanego utwardzenia terenu na nieruchomości przy ul. [...] do stanu zgodnego z prawem, tj. zgodnego z decyzją Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. zmieniającą decyzję nr [...] z dnia [...] maja 2011 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę, tak, aby od granicy działki sąsiadującej z budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym przy ul. [...] powstał pas zieleni o wymiarach szerokość 3 m i długość 6,20 m, i na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 p.b. nakazano O. S. i S. S. doprowadzenie wykonanego utwardzenia terenu na nieruchomości przy ul. [...]do stanu zgodnego z prawem, tj. zgodnego z decyzją Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., zmieniającą decyzję nr [...] z dnia [...] maja 2011 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę tak, aby od granicy działki sąsiadującej z budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym przy ul. [...] powstał pas zieleni o wymiarach szerokość 3 m i długość 6,20 m.

Podstawę materialno-prawną rozstrzygnięć zapadłych w niniejszej sprawie stanowi art. 51 ust. 1 pkt 1 p.b. Wskazać należy, że zgodnie z art. 50 ust. 1 p.b. w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych:

1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub

2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub

3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub

4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach.

Zgodnie zaś z art. 51 ust. 1 ww. ustawy przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji:

1) nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo

2) nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania, albo

3) w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu zagospodarowania działki lub terenu, projektu architektoniczno-budowlanego lub innych warunków decyzji o pozwoleniu na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu zagospodarowania działki lub terenu lub projektu architektoniczno-budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian..

Postępowanie naprawcze, o jakim mowa w art. 51 p.b. polega na wydaniu jednej z trzech decyzji określonych w ust. 1 przywołanego przepisu. W sytuacji, gdy zachodzi brak możliwości naprawy samowolnie wykonanych robót budowlanych (pkt 1), tj. powstała niedająca się usunąć niezgodność z przepisami prawa, organ obowiązany jest nakazać zaniechanie dalszych robót bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, albo też doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Decyzja taka kończy postępowanie naprawcze. Jeśli natomiast możliwe jest doprowadzenie wykonywanych robót do stanu zgodnego z przepisami i nie jest to przypadek odstąpienia od projektu budowlanego albo warunków pozwolenia na budowę (najczęściej naruszenie innych przepisów lub warunków bezpieczeństwa), organ orzeka o nałożeniu obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania (pkt 2). Z kolei w przypadku, gdy wystąpiło istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub warunków pozwolenia na budowę (pkt 3), właściwy organ nadzoru budowlanego nakłada na inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego.

Jak już podkreślono, podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji jest art. 51 ust. 1 pkt 1 p.b. który w przypadku robót budowlanych wykonanych w warunkach określonych w art. 50 ust. 1 (tj. bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia; mogących spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska; na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1; w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym bądź przepisach) obliguje organ nadzoru budowlanego do wydania decyzji nakazującej zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego, w sytuacji gdy organ wykaże, że nie ma możliwości doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem wykonanych lub wykonywanych robót budowlanych. Nakazy określone w art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego mogą być zastosowane, gdy nastąpiło naruszenie prawa, którego nie można usunąć, w związku z czym nie da się doprowadzić wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Decyzje wydawane na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego mają charakter związany, gdyż organ budowalny jest zobligowany do wydania nakazu rozbiórki w sytuacji, gdy brak jest przesłanek umożliwiających legalizację samowoli budowlanej.

Wskazać także należy, że zawarta w art. 50 ust. 1 pkt 4 p.b. regulacja dotyczy m.in. naruszenia przepisów techniczno - budowlanych, o których mowa w art. 7 p.b. Naruszenie tych przepisów musi być jednak istotne, co organ prowadzący postępowanie naprawcze powinien ustalić w sposób niebudzący wątpliwości. Do przepisów tych należy m.in. ww. rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

W niniejszej sprawie organy prawidłowo ustaliły, na podstawie oględzin przeprowadzonych w dniu [...] maja 2019 r. oraz sporządzonej przez mgr inż. [...] opinii technicznej, że na spornej nieruchomości przy ul. [...] znajduje się budynek mieszkalny jednorodzinny, a także, iż na terenie tym wykonane zostało utwardzenie terenu o wymiarach: szerokość ok. 6,20 m, długość ok 6,20 m. Nad przedmiotowym utwardzeniem znajduje się wiata, pod którą w dniu oględzin znajdował się samochód osobowy. Utwardzenie graniczy bezpośrednio z ogrodzeniem działki sąsiada (tj. nieruchomością przy ul. [...] Odległość zaś wskazywanego utwardzenia terenu do okna znajdującego się w elewacji budynku jednorodzinnego przy ul. [...] wynosi ok. 6,20 m.

Zarówno z ustaleń przeprowadzonych w trakcie oględzin, jak i treści ww. opinii technicznej (wskazano, iż właściciel terenu w celu parkowania drugiego samochodu teren zielony o wielkości 14.6 m2 utwardził kostką brukową na podsypce cementowo-piaskowej), jak też z materiału zdjęciowego załączonego do pisma uczestniczki postępowania z dnia 16 marca.2020 r. (przedstawiającego zaparkowane przed budynkiem skarżących dwa samochody osobowe, w tym jeden na spornym utwardzeniu) wynika, iż ww. utwardzenie terenu stanowi część zadaszonego stanowiska postojowego dla samochodów osobowych.

Wskazać należy, że w myśl § 19 ust. 1 pkt 1 lit. a) odległość stanowisk postojowych dla samochodów osobowych, w tym również zadaszonych, oraz otwartych garaży wielopoziomowych od: placu zabaw dla dzieci, boiska dla dzieci i młodzieży, okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynku opieki zdrowotnej, w budynku oświaty i wychowania, w budynku mieszkalnym, w budynku zamieszkania zbiorowego, z wyjątkiem: hotelu, motelu, pensjonatu, domu wypoczynkowego, domu wycieczkowego, schroniska młodzieżowego i schroniska, nie może być mniejsza niż 7 m - w przypadku parkingu do 10 stanowisk postojowych włącznie.

Natomiast w myśl § 19 ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. rozporządzenia stanowiska postojowe dla samochodów osobowych, w tym również zadaszone, oraz otwarte garaże wielopoziomowe należy sytuować na działce budowlanej w odległości od granicy tej działki nie mniejszej niż 3 m - w przypadku parkingu do 10 stanowisk postojowych włącznie.

Podkreślenia wymaga, że zasadniczym celem wprowadzenia omawianej regulacji było zapewnienie umiejscowienia parkingu w takim miejscu na nieruchomości , aby nie naruszać uprawnień właścicielskich podmiotów , które z nim sąsiadują.

W ocenie Sądu organ prawidłowo ustalił, że odległość utwardzonego terenu (pełniącego funkcję stanowiska postojowego) do okna znajdującego się w elewacji budynku jednorodzinnego przy ul. [...]wynosi ok. 6,20 m ( a powinno nie mniej niż 7 m), oraz że ww. stanowisko postojowe usytuowane jest bezpośrednio przy granicy z działką, zatem nie zachowano odległości 3 m od granicy tej działki. Tym samym powyższe usytuowanie utwardzenia terenu - stanowiska postojowego - jest niezgodne z § 19 ust. 1 pkt 1 lit. a) i ust. 2 pkt 1 lit. a) rozporządzenia technicznego. Słusznie zatem nakazano inwestorom w trybie art. 51 ust. 1 pkt 1 p.b. doprowadzenie wykonanego utwardzenia terenu na nieruchomości przy ul. [...] do stanu zgodnego z prawem, tj. zgodnego z decyzją Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., zmieniającą decyzję nr [...] z dnia [...] maja 2011 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę tak, aby od granicy działki sąsiadującej z budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym przy ul. [...] powstał pas zieleni o wymiarach szerokość 3 m i długość 6,20 m.

Odnosząc się do obszernych zarzutów skargi, podnieść należy, że pomimo swojej obszerności i szczegółowości, odnoszą się one zasadniczo do wskazania, że organ odwoławczy nie wziął pod uwagę zmiany stanu faktycznego pomiędzy złożeniem przez skarżących odwołania od decyzji I instancji a wydaniem przez organ odwoławczy zaskarżonej decyzji. Zdaniem skarżących w dniu [...] października 2020 r. nastąpiła likwidacja możliwości parkowania pojazdu na spornym utwardzeniu pod wiatą w wyniku zmiany przeznaczenia wiaty poprzez jej zagrodzenie na cele gospodarcze służące do przechowywania sprzętu ogrodowego oraz zabawek dla dziecka.

W ocenie Sądu z załączonej do pisma skarżących z dnia [...] listopada 2020 r. dokumentacji fotograficznej wynika, że część omawianej wiaty pełniącej funkcję zadaszonego miejsca postojowego została zabudowana drewnianą ażurową konstrukcją. Zdaniem Sądu przedmiotowa konstrukcja nie jest konstrukcją skomplikowaną i trwałą, a zatem bez problemu można ją w każdym czasie rozebrać. Tym samym zrealizowanie omawianej konstrukcji nie świadczy o tym, że omawiane utwardzenie terenu nie może służyć do postoju samochodów. Jednakże przede wszystkim wskazać należy, że znane jest Sądowi z urzędu (akta sprawy o sygn., akt VII SA/Wa 843/21), iż w toczącym się równolegle do niniejszego postępowaniu administracyjnym na mocy decyzji PINB [...]z dnia [...] września 2020 r. nr [...] oraz [...]WINB z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...]nakazano skarżącym rozbiórkę zadaszonego miejsca postojowego o wymiarach zewnętrznych 6,11 m x 5,24 m usytuowanego na nieruchomości przy ul. [...]. Tym samym w świetle tych decyzji rozbiórka dotyczy całości zadaszonego miejsca postojowego, także ww. drewnianej ażurowej konstrukcji, która w ocenie skarżących służący do przechowywania sprzętu ogrodowego oraz zabawek dla dziecka. W świetle powyższego bezzasadne są zarzuty skarżących dotyczące zmiany stanu faktycznego pomiędzy wydaniem decyzji I i II instancji.

Podkreślić należy, że mają rację skarżący, iż w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie odniesiono się w pełni do wniosków dowodowych zawartych w pismach skarżących z dnia [...] listopada i 21 grudnia 2020 r., w szczególności do wniosku o przeprowadzenie ponownych oględzin ww. obiektu oraz dowodu z opinii biegłego celem wydania opinii, czy na skutek dokonania modyfikacji przeznaczenia wiaty i zlikwidowania możliwości parkowania pojazdów w miejscu bezpośrednio sąsiadującym z granicą działek ma zastosowanie § 19 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia. Stwierdzić trzeba, że zgodnie z treścią u art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla je w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania inne niż dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego - art. 145 § 1 pkt 1 lit. b oraz stwierdzenia nieważności - art. 145 § 1 pkt 2 w takim stopniu, że mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przepis ten zatem normuje powinność wydania oraz treść rozstrzygnięcia sądu administracyjnego pierwszej instancji w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów postępowania. Naruszenie przepisów postępowania może polegać w szczególności na niedopełnieniu wynikających z tych przepisów obowiązków organu lub uniemożliwienia stronie skorzystania z przysługujących jej uprawnień procesowych albo błędnej wykładni tych przepisów. Warunkiem uwzględnienia skargi z tego powodu jest ustalenie, że stwierdzone naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przez możliwość istotnego wpływania na wynik sprawy należy rozumieć prawdopodobieństwo oddziaływania naruszeń prawa procesowego na treść decyzji lub postanowienia, a więc ukształtowanie w nich stosunku administracyjnego, materialnego lub procesowego. Sąd, uchylając z tych powodów decyzję lub postanowienie musi wykazać, że gdyby nie było stwierdzonego w postępowaniu sądowym naruszenia przepisów postępowania, to rozstrzygnięcie sprawy najprawdopodobniej mogłoby być inne (por. J. P. Tarno, T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 305). Jednakże w ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie doszło do istotnego naruszenia przepisów postępowania, albowiem w związku z zawartym w ww. decyzjach PINB [...] z dnia [...] września 2020 r. nr [...] oraz [...]WINB z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] rozstrzygnięciem nakazującym skarżącym rozbiórkę zadaszonego miejsca postojowego bezprzedmiotowe było przeprowadzanie wnioskowanych przez skarżących dowodów.

. Mając na uwadze powyższe skargę należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a. jako, że nie miała usprawiedliwionych podstaw.