Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 434/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-05-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 243 par. 1 art. 245 par. 1 i 3, art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par2 pkt 7.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 25 maja 2010 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. O. i G. O. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. O. i G. O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 rok. p o s t a n a w i a: przyznać skarżącym W. O. i G. O. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W dniu 23 kwietnia 2010 roku Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę W. i G. O. na swoje postanowienie z dnia [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 rok.

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi pełnomocnik skarżących wystąpił w ich imieniu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy z uwagi na trudną sytuację materialną w której się znaleźli.

Ze złożonych na urzędowych formularzach PPF oświadczeń o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz dodatkowych informacji udzielonych na wezwanie referendarza w sprawie sygn. akt I SA/Łd 1132/09 wynika, że G. O. przebywa od czerwca 2009 roku w Areszcie Śledczym w P. T. i nie osiąga żadnych dochodów nie prowadzi działalności gospodarczej. Skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z dorosłym synem z pierwszego małżeństwa, jej jedynym źródłem utrzymania są dochody z renty rodzinnej w wysokości 591 zł netto miesięcznie. Z nadesłanych zeznań podatkowych za lata 2007 i 2008 wynika, że w tym okresie skarżący uzyskiwali dodatkowe dochody z tytułu najmu w wysokości 24.000 zł w 2007 roku oraz 13.000 w roku 2008. Dodatkowo G. O. prowadził działalność gospodarczą pod nazwą A Eksport-Import w formie spółki cywilnej, która w 2008 roku przyniosła stratę w wysokości 157 zł. Z oświadczenia skarżącej wynika, iż jej syn z pierwszego małżeństwa w ubiegłym roku posiadał dodatkowy dochód w postaci renty rodzinnej i studiował zaocznie jednak z uwagi na odosobnienie jej męża zmuszony był zrezygnować ze studiów i utracił rentę, obecnie jest osobą bezrobotną. Jedyny majątek skarżących stanowi dom o powierzchni 80 m2 , w którym zamieszkują, nieczynna stacja paliw położona w G. oraz samochód marki Cadillac z 1997 roku. Cały majątek został zabezpieczony w postępowaniu podatkowym. Skarżąca oświadczyła także, iż z uwagi na trudną sytuację materialną w regulowaniu opłat za media pomaga jej w miarę posiadanych możliwości jej starszy syn z pierwszego małżeństwa, który mieszka w Ksawerowie.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpili o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Zgodnie z art. 245 § 3 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

We wniosku o przyznanie prawa pomocy W. i G. O. wskazali, iż skarżący od czerwca 2009 roku przebywa w Areszcie Śledczym, zaś skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe ze swoim dorosłym synem, który jest osoba bezrobotną. Jedynym źródłem utrzymania rodziny jest dochód z renty rodzinnej W. O. w wysokości 591 zł netto miesięcznie. Skarżący są właścicielami domu o powierzchni 80 m2 , w którym zamieszkują, nieczynnej stacji paliw oraz samochód marki Cadillac z 1997 roku, przy czym cały ich majątek został zabezpieczony na poczet zaległości podatkowych. W związku z trudną sytuacją materialną w regulowaniu należności za media pomaga skarżącej jej starszy syn zamieszkujący w K.. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazali, iż nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, dlatego zasadnym jest przyznanie im prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

mk