Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1564/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-03-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 245 ust. 1 i 2, art. 229 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2017 poz 776
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Sędzia WSA Tomasz Sałek Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2019 r. sprawy ze skargi Zarządcy masy sanacyjnej J. S.A. w restrukturyzacji z siedzibą w J. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie wpisu zmiany uprawnionego do prawa na znak towarowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. uchyla decyzje Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] stycznia 2018 r.: [...] oraz [...]; 3. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącej Zarządcy masy sanacyjnej J. S.A. w restrukturyzacji z siedzibą w J. 2 217 (dwa tysiące dwieście siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: Urząd, UP) decyzją z [...] maja 2018 r., znak: [...], na podstawie art. 245 ust. 1 i 2 oraz art. 229 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2017 poz. 776; dalej: p.w.p.) po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy J. w restrukturyzacji z siedzibą w [...] (dalej: J. S.A. zainteresowany, skarżący) od swojej decyzji z [...] stycznia 2018 r. o dokonaniu wpisu zmiany uprawnionego do prawa na znak towarowy [...]w rejestrze znaków towarowych – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Do wydania powyższej decyzji doszło w oparciu o następujące ustalenia:

W dniu [...] stycznia 2018 r. Urząd Patentowy wydał decyzję o dokonaniu w rejestrze znaków towarowych wpisu zmiany uprawnionego polegającego na wykreśleniu wpisu: J. Spółka Akcyjna, [...] oraz dokonaniu wpisu: J. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, [...]. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożył J. S.A. w restrukturyzacji.

W opinii zainteresowanego Urząd wydając zaskarżoną decyzję nie uwzględnił wyjaśnień J. S.A., zawartych w piśmie z [...] stycznia 2018 r. Ponadto twierdził, że decyzja została wydana przed upływem terminu do składania wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy od wydanego w dniu [...] grudnia 2018 r. przez UP postanowienia oraz, że została wydana w oparciu o błędne informacje dotyczące stanu prawnego przedmiotowego prawa ochronnego. Równocześnie według zainteresowanego brak jest w aktach dokumentu potwierdzającego prawo E. Sp. z o.o. Sp. kom. z siedzibą w [...] (dalej: wnioskodawca, E.) do występowania jako uprawnionego do dokonania zmiany polegającej na wykreśleniu z rejestru znaków towarowych w rubryce A wpisu: J. Spółka Akcyjna, [...]oraz dokonaniu wpisu: J. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, [...]. Zainteresowany zarzucił Urzędowi uchybienie polegające na zaakceptowaniu dokumentu w postaci Aneksu nr [...]z dnia [...] stycznia 2017 r. do Umowy przewłaszczenia, zawartej w dniu [...] grudnia 2016 r., bez jego uprzedniej weryfikacji. Podniósł, że dokument ten budzi zastrzeżenia co do jego autentyczności oraz nie jest znany J. S.A.

Jednocześnie zainteresowany poinformował, że w dniu [...] października 2017r. została zawarta Umowa zwrotnego przeniesienia własności ruchomości pomiędzy spółkami: J. S.A. w restrukturyzacji w [...] a J. Sp. z o.o. w [...] (dalej: spółka, strona).

Urząd utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję odwołał się do art. 229 ust. 2 p.w.p., według którego UP, rozpatrując wniosek bada, czy złożone dokumenty, mające uzasadnić wydanie decyzji o dokonaniu wpisu do rejestru, nie naruszają ustawy i odpowiadają co do formy obowiązującym przepisom. Organ zauważył, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczy jego decyzji z [...] stycznia 2018 r., stanowiącej podstawę wpisu do rejestru znaku towarowego [...]zmiany uprawnionego do przedmiotowego prawa poprzez wykreślenie w rubryce A wpisu: J. S.A. i dokonanie wpisu: J. Sp. z o.o.

Wpis ten został dokonany na podstawie wniosku z [...] października 2017 r. złożonego przez E. Sp. z o.o. z siedzibą w [...]. Do wniosku dołączono dokumenty: Umowę przewłaszczenia na zabezpieczenie restrukturyzacji, zawartej w dniu [...] grudnia 2016 r. pomiędzy J. S.A. w [...] a J. Sp. z o.o. w [...]. Po analizie załączonych dokumentów UP stwierdził, że przeszkodą dla pozytywnego rozpatrzenia wniosku jest brak w ww umowie wskazania numeru przenoszonego prawa ochronnego o nazwie J.. Umowa ta zdaniem Urzędu, nie precyzowała, jakich znaków towarowych dotyczy przewłaszczenie. W związku z powyższym postanowieniem z [...] grudnia 2017 r. Urząd wezwał do uzupełnienia braków. W dniu [...] stycznia 2018 r. pełnomocnik wnioskodawcy nadesłał Aneks nr [...]z dnia [...] stycznia 2017 r. do Umowy przewłaszczenia z dnia [...] grudnia 2016 r. Dokument ten został prawidłowo poświadczony za zgodność z oryginałem, zostały w nim doprecyzowane nazwy i numery przenoszonych praw do znaków towarowych. Aneks został podpisany zgodnie z zasadami reprezentacji obowiązującymi na dzień jego podpisania w obydwu spółkach (stronach umowy - J. S.A. w [...] i J. Sp. z o.o. w [...].). Wobec usunięcia przeszkód Urząd wydał w dniu [...] stycznia 2018 r. decyzję o dokonaniu zmiany uprawnionego do przedmiotowego prawa zgodnie z żądaniem.

Urząd, odnosząc się do zarzutów sformułowanych w pkt 4 str. 1 i pkt 7 str.2 wniosku, stwierdził, że zaskarżona decyzja została wydana prawidłowo w oparciu o dokumenty, które po uzupełnieniu braków nie budziły zastrzeżeń. Urząd wyjaśnił, że zgodnie z art. 229 ust 2 p.w.p. zbadał, czy umowa będąca podstawą decyzji o wpisie zmiany uprawnionego, została zawarta przez uprawnionego do prawa ochronnego zgodnie z zasadami reprezentacji obowiązującymi w spółce w dniu jej podpisania, czy treść umowy odpowiadała żądaniu zawartemu we wniosku o wpis w rejestrze, oraz czy została sporządzona co najmniej w formie pisemnej, wymaganej pod rygorem nieważności na podstawie art. 162 w zw. z art. 67 p.w.p. Wszystkie wymienione elementy umowa spełniała. Co do Aneksu z dnia [...] stycznia 2017 r. Urząd przeprowadził podobną analizę jak przy badaniu umowy i nie znalazł podstaw do podważenia tego dokumentu. Został zawarty w formie pisemnej. Forma ta spełniała wymogi nie tylko p.w.p., lecz także par. 8 pkt 3 umowy z dnia [...] grudnia 2016r., który strony ustaliły wspólnie i który przewidywał, że "wszystkie zmiany niniejszej umowy wymagają dla swej ważności zachowania formy pisemnej." Omawiany Aneks został podpisany przez osoby uprawnione do reprezentacji w dniu jego sporządzania. Urząd we wcześniejszej decyzji prawidłowo uznał, że wszystkie wymagania formalne wniosku zostały spełnione i dlatego stwierdził brak przeszkód do dokonania wpisu w rejestrze znaków towarowych zgodnie z żądaniem wnioskodawcy.

Odnosząc się do zarzutów zainteresowanego, że Aneks z dnia [...] stycznia 2017 r. nie jest mu znany, odbiega formą graficzną od podobnych dokumentów oraz został podpisany poza kancelarią notarialną bez zachowania procedury wewnętrznej i bez zachowania zwyczajów obowiązujących w spółce, zdaniem UP fakty te pozostawały bez wpływu na wynik rozpatrywanej sprawy. Urząd zauważył, że nie ma wiedzy i nie bada, czy dokument został podpisany zgodnie z procedurami obowiązującymi w spółce oraz czy zachowana została obowiązująca w firmie forma graficzna dokumentu. Urząd bada zgodność dokumentów będących podstawą wpisu w rejestrze z obowiązującymi przepisami prawa, co też uczynił.

Odnosząc się do zarzutu nieuwzględnienia pisma zainteresowanego Urząd wyjaśnił, że pismo to (z [...] stycznia 2017 r.) wpłynęło do UP w dniu [...] stycznia 2017 r. Decyzja, od której strona się odwołała, została wydana [...] stycznia 2017 r. Zatem Urząd nie miał możliwości zapoznania się, przed wydaniem decyzji z tymże pismem. Natomiast treść tego pisma, podobnie jak pozostałe dokumenty istotne dla sprawy, zostały uwzględnione przy rozpatrywaniu wniosku odwoławczego. W ocenie UP pismo zainteresowanego z [...] stycznia 2017 r. nie zawierało żadnych informacji, które byłyby przeszkodą dla wydania decyzji w dniu [...] stycznia 2017 r. Urząd zgodził się, że Umowa przewłaszczenia z [...] grudnia 2016 r., będąca podstawą wydanej decyzji nie precyzowała, które znaki towarowe są przenoszone na J. Sp. z o.o. Jednakże wnioskodawca uzupełnił ten brak nadsyłając Aneks z [...] stycznia 2017 r., w którym strony doprecyzowały przenoszone znaki, podając ich nazwy oraz numery rejestracji. Co do Umowy przewłaszczenia z [...] kwietnia 2017 r., UP stwierdził, że nie jest przedmiotem niniejszej sprawy. Odnosząc się do nowej umowy pomiędzy J. S.A. a J. Sp. z o.o., UP uznał, że również nie jest przedmiotem postępowania. Nawet jeśli umowa ta zmieniała stan prawny prawa do przedmiotowego znaku towarowego, zdaniem UP zainteresowany może nadal wnosić o odnotowanie tego faktu w rejestrze znaków towarowych nadsyłając do Urzędu wniosek. Urząd stwierdził, że wbrew zarzutom zainteresowanego nie odmówił mocy dowodowej wyjaśnieniom zawartym w piśmie z dnia [...] stycznia 2017 r.

W kwestii zarzutu rozpatrzenia sprawy przed upływem terminu, w którym strony mogły składać wnioski o ponowne rozpatrzenie sprawy, UP stanął na stanowisku, że decyzja z [...] stycznia 2017 r. została wprawdzie wydana przed upływem tego terminu, niemniej jednak podstawą wydania zaskarżonej decyzji były dokumenty, które zostały zgromadzone w sprawie i które zostały uzupełnione, zgodnie z postanowieniem Urzędu z [...] grudnia 2017 r. Wydanie decyzji nie powoduje, że strona nie może zaskarżyć w ustawowym terminie postanowienia. Organ zauważył, że żadna ze stron nie uczyniła tego.

Odnośnie uprawnień E. do składania wniosków w sprawie wpisu zmiany uprawnionego, zdaniem Urzędu prawo to przysługiwało wnioskodawcy, gdyż wykazał, że jest aktualnym uprawnionym do przedmiotowego prawa. Na tę okoliczność dostarczył odpowiednie dokumenty i w konsekwencji Urząd wydał w dniu [...] stycznia 2018 kolejną decyzję o zmianie uprawnionego.

Z powyższą decyzją nie zgodził się zarządca masy sanacyjnej J. S.A. z siedzibą w [...] i zaskarżył ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego i proceduralnego, w szczególności:

- art. 1291 ust. 1 pkt 6 p.w.p.;

- art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 80, art. 8 oraz art. 130 § 1 oraz 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 z późn. zm. dalej: k.p.a.);

- art. 304 ust 1, art. 294 oraz art. 248 w zw. z art.295 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. Prawo restrukturyzacyjne (Dz. U. z 2017 r., poz. 1508 z późn. zm., dalej: pr.restrukt.)

poprzez wydanie decyzji na podstawie dokumentów stworzonych na potrzeby niniejszego postępowania, z pominięciem ważnych dowodów, opierając się na błędnej podstawie faktycznej i prawnej oraz naruszając interes prawny J. SA. w restrukturyzacji z siedzibą w [...].

W uzasadnieniu skargi zainteresowany przedstawił uzasadnienie podniesionych zarzutów.

W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a także o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania od organu na rzecz skarżącego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Ponadto na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) wnosił o przeprowadzenie dowodu:

a) z opinii biegłego specjalisty grafologa z zakresu technicznych badań dokumentów w celu przeprowadzenia badań fizykochemicznych dokumentów w celu stwierdzenia czy treść oświadczeń i umieszczone podpisy zostały nakreślone w tym samym czasie (w dacie wskazanej na dokumencie) na okoliczność wykazania sporządzenia przez wnioskodawcę dokumentów na potrzeby niniejszego postępowania o rejestrację znaku towarowego dokumentów;

b) dokumentów wskazanych w uzasadnieniu niniejszej skargi na okoliczności tam podane;

c) z zeznań świadka: [...] (adres do doręczeń: [...]) na okoliczności wskazane w treści uzasadnienia niniejszej skargi:

d) przesłuchania strony skarżącej - Prezesa Zarządu [...] (adres do doręczeń: [...]) na okoliczności wskazane w treści uzasadnienia niniejszej skargi.

W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP podtrzymał swoje stanowisko i wnosił o oddalenie skargi.

E. Sp. z o.o. Sp. kom. z siedzibą w [...] w piśmie procesowym z dnia [...] grudnia 2018 r. wnosiła o oddalenie skargi i przedstawiła wnioski dowodowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zainteresowanego zasługuje na uwzględnienie, choć z przyczyn innych aniżeli wskazane w skardze.

Sąd kierował się bowiem wytycznymi z art. 134 § 1 p.p.s.a. (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.), że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (dotyczy skargi na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej).

Przede wszystkim należało ustalić, kto mógł występować w imieniu skarżącej J. Spółki Akcyjnej w restrukturyzacji z siedzibą w [...]. Z przedstawionej przez zarządcę [...]kopii prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w [...] z [...] maja 2018 r., sygn. akt [...] (k-62 akt sądowych) wynika, że zostało otwarte postępowanie sanacyjne J. S.A. z siedzibą w [...], spółce pozostawiono zarząd własny i wyznaczono zarządcę w osobie [...]. Taki też stan widniał w Krajowym Rejestrze Sądowym pod nr KRS: [...] (odpis pełny z rejestru przedsiębiorców z [...] października 2018 r., k.-63-68), z tym że nie było wpisu o ustanowieniu zarządcy. W myśl art. 51 ust. 1 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne (Dz. U. z 2019 r., poz. 243; dalej: pr.restr.) zarządca jest powoływany przez sąd w postanowieniu o otwarciu postępowania sanacyjnego, co też nastąpiło. Według art. 53 ust. 1 pr.restr. w sprawach dotyczących masy sanacyjnej zarządca dokonuje czynności w imieniu własnym na rachunek dłużnika. Z kolei zgodnie z art. 311 ust. 1 pr.restr. postępowania sądowe, administracyjne, sądowoadministracyjne i przed sądami polubownymi dotyczące masy sanacyjnej mogą być wszczęte i prowadzone wyłącznie przez zarządcę albo przeciwko niemu. Postępowania te zarządca prowadzi w imieniu własnym na rzecz dłużnika. Nie było wątpliwości, że prawo do znaku towarowego [...] wchodzi do masy sanancyjnej.

Zatem w niniejszym postępowaniu stroną pozostaje zarządca masy sanacyjnej J. S.A. w restrukturyzacji z siedzibą w [...].

Przede wszystkim należy wyjaśnić, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zainteresowanego skierowany był do decyzji UP z [...] stycznia 2018 r. o wykreśleniu w rejestrze znaków towarowych pod nr [...]jako uprawnionego J. Spółka Akcyjna, [...] i wpisanie w to miejsce: J. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, [...]. Natomiast w skardze mowa jest także o decyzji UP, również z [...] stycznia 2018 r., o wykreśleniu w ww rejestrze znaków towarowych pod nr [...]jako uprawnionego J. z ograniczoną odpowiedzialnością, [...]i wpisanie w to miejsce E. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa, [...].

Ponadto oba wpisy w rejestrze zostały dokonane w wyniku rozpatrzenia wniosku E. o dokonanie właśnie obu wpisów, złożonego [...] października 2017 r. w Urzędzie Patentowym.

Urząd postanowieniem z [...] grudnia 2017 r. w trybie art. 229 ust. 2 i 21 p.w.p. wezwał wnioskodawcę do wyjaśnienia w terminie miesiąca od dnia otrzymania postanowienia, których znaków towarowych dotyczyła umowa o przewłaszczenie zawarta [...] grudnia 2016 r. między J. S.A. a J. Sp. z o.o. Postanowienie to z pouczeniem o prawie do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie jednego miesiąca od daty jego doręczenia zostało przesłane także do J. S.A. Zainteresowany odebrał je [...] grudnia 2017 r. (dowód: zpo w aktach adm.). Zatem do [...] stycznia 2018 r. miał termin do ewentualnego zaskarżenia tego orzeczenia. Zainteresowany pismem [...] stycznia 2018r. (data wpływu do UP – [...] stycznia 2018 r., przy czym brak informacji w jaki sposób wpłynęło do UP) wystąpił z wnioskiem o umorzenie postępowania i przedstawił okoliczności, jego zdaniem uzasadniające to żądanie. Organ, przy wydawaniu decyzji z [...] stycznia 2018 r., nie wziął pod uwagę wspomnianego pisma, gdyż jak zaznaczył "nie miał możliwości zapoznania się przed, wydaniem decyzji, z pismem strony" (s. 4 zaskarżonej decyzji). Ponadto Urząd przyznał, że "decyzja z [...] stycznia 2018 r. została wprawdzie wydana przed upływem terminu do składania wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy przez wszystkie strony postępowania", to jednak decyzja została wydana na podstawie dokumentów uzupełnionych zgodnie z postanowieniem z [...] grudnia 2017 r. (tamże, akapit 3). Nadto Urząd stwierdził, że w zaskarżonej decyzji rozpoznał omawiane pismo zainteresowanego i uznał, że nie zawierało żadnych informacji, które mogłyby stanowić przeszkodę do wydania decyzji z [...] stycznia 2018 r. (tamże, akapit 2).

Ponadto w zaskarżonej decyzji Urząd zaakceptował swoje dwie decyzje z jednego dnia - [...] stycznia 2018 r., w rezultacie dwukrotnie zmieniające uprawnionego do prawa ochronnego na znak towarowy [...]. Przy tym każda z decyzji była tylko doręczana podmiotowi wykreślanemu i wpisywanemu tym rozstrzygnięciem. W konsekwencji pierwotnie uprawniony podmiot do wspomnianego prawa –J. S.A. został pozbawiony prawa do zaskarżenia rozstrzygnięcia wpisującego jako uprawnionego –E., co w zasadzie, nawet gdyby stwierdzono, że zaskarżony przez zainteresowanego wpis był nieprawidłowy, nie powodowałoby zmiany kolejnego wpisu uprawnionego (E.) w świetle art. 67 ust. 3 p.w.p. w zw. z art. 162 ust. 1 zd. drugie mówiącego, że przeniesienie patentu staje się skuteczne wobec osób trzecich z chwilą wpisu tego przeniesienia do rejestru patentowego (figuruje w rejestrze już inny uprawniony).

Ze stanowiskiem Urzędu zaprezentowanym w zaskarżonej decyzji nie można się zgodzić, gdyż przynajmniej było ono przedwczesne.

Podstawą materialną zaskarżonej decyzji oraz decyzji z [...] stycznia 2018 r. był art. 229 ust. 1 i 2 p.w.p. Mówi on, że w sprawach, w których wpis do rejestru jest uzależniony od złożenia wniosku, wpisu dokonuje się na podstawie decyzji (ust. 1). Natomiast podczas rozpatrywania wniosku, o którym mowa w ust. 1, Urząd Patentowy bada, czy złożone dokumenty, mające uzasadnić wydanie decyzji o dokonaniu wpisu do rejestru, nie naruszają ustawy i odpowiadają co do formy obowiązującym przepisom.

Szczegółowe uregulowania dotyczące sposobu prowadzenia rejestrów, warunków i trybu dokonywania w nich wpisów reguluje, wydane na podstawie delegacji zawartej w art. 230 p.w.p., rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 12 stycznia 2017 r. w sprawie rejestrów prowadzonych przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. poz. 115; dalej: rozporządzenie z 12 stycznia 2017r.). W § 3 tego aktu potwierdza się, że prowadzone przez Urząd Patentowy rejestry są przeznaczone do dokonywania wpisów o stanie prawnym udzielonych patentów, patentów europejskich, dodatkowych praw ochronnych, praw ochronnych i praw z rejestracji.

Co do zasad działania Urzędu, w myśl § 30 rozporządzenia z 12 stycznia 2017 r. UP, z urzędu lub na wniosek osoby zainteresowanej, dokonuje w rejestrze wpisów o zmianach stanu prawnego, a także, na wniosek osoby zainteresowanej, zmian aktualizujących dane zawarte w rejestrze.

Z przepisów powołanych wynika prawo i obowiązek działania Urzędu, aby wpisy w rejestrze były zgodne ze stanem prawnym. Zgodnie bowiem z art. 228 ust. 4 p.w.p. domniemywa się, że wpisy w rejestrach są prawdziwe i że każdemu jest znana ich treść.

Z drugiej strony kognicja Urzędu w sprawach wpisów w rejestrach jest ograniczona; UP w pewnych sytuacjach może działać dopiero po złożeniu wniosku (art. 229 ust. 2 w zw. z ust. 1 p.w.p.) oraz bada czy dokumenty nie naruszają ustawy i odpowiadają co do formy obowiązującym przepisom (art. 229 ust. 2 p.w.p.). Należy zauważyć, że w przepisie tym jest mowa o nienaruszaniu ustawy. Chodzi więc, zdaniem Sądu, nie tylko o przepisy Prawa własności przemysłowej, ale o przepisy powszechnie obowiązujące, w tym: innych ustaw, rozporządzeń.

Przy tak zakreślonym zakresie właściwości Urzędu, mimo to na organ został nałożony obowiązek aktywności przy rozpatrywaniu kwestii zmiany wpisów, a nie wyłącznie kontroli dołączonych do wniosku dokumentów. Według art. 229 ust. 21 p.w.p. Urząd wydaje decyzję o odmowie dokonania wpisu do rejestru, gdy złożone dokumenty oraz wyjaśnienia nie uzasadniają wydania decyzji o dokonaniu takiego wpisu, przy czym przed wydaniem decyzji UP wzywa wnioskodawcę postanowieniem do usunięcia braków bądź złożenia wyjaśnień, w zakreślonym terminie, pod rygorem umorzenia postępowania.

Przy tak zakreślonych ramach działania UP w kwestiach dotyczących wpisów w rejestrach przez ten organ prowadzonych, zdaniem WSA wydanie decyzji powinno być poprzedzone szczegółową analizą złożonego wniosku oraz dołączonych doń dokumentów, a nie tylko ograniczać się do ich formalnej kontroli.

W niniejszej sprawie Urząd nie przeprowadził pogłębionej analizy wniosku i dołączonych do niego dokumentów, mających być w konsekwencji podstawą wpisu E. jako uprawnionego do znaku towarowego "J." [...]

Przy tym popełnił istotny błąd procesowy, ponieważ w tym samym dniu -[...] stycznia 2018 r. wydał dwie decyzje, w zasadzie skutkujące, że pierwotny uprawniony do znaku - J. S.A. stracił wszelką więź prawną z prawem do omawianego znaku towarowego. Nawet gdyby zarzuty skarżącego okazały się zasadne, to nie miałyby wpływu na dalszy los prawa, które kolejną decyzją z tego samego dnia wpisano już na rzecz innego podmiotu. Zatem prawo do zaskarżenia decyzji wykreślającej skarżącego z rejestru byłoby tylko formalne. Domniemanie z art. 228 ust. 4 p.w.p. bowiem służyłoby kolejnemu wpisowi uprawnionego do tego prawa, którego to wpisu w ocenie Urzędu zainteresowany nie mógł już zaskarżyć, bo nie był już stroną, skoro nie doręczono mu decyzji dokonującej tej zmiany. Stanowiło takie działanie organu naruszenie art. 244 ust. 1 (Od decyzji Urzędu Patentowego stronie służy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego.) oraz ust. 5 (Przed upływem terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy decyzja nie podlega wykonaniu.) p.w.p. oraz powiązanego art. 127a § 1 k.p.a. (W trakcie biegu terminu do wniesienia odwołania strona może zrzec się prawa do wniesienia odwołania wobec organu administracji publicznej, który wydał decyzję.), gdyż nie zrzekła się tego prawa a została pozbawiona w ogóle prawa do zaskarżenia. Naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, zwłaszcza że zainteresowany przed upływem terminu z art. 229 ust. 21 p.w.p. (pouczony, że przysługuje mu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy) złożył w dniu [...] stycznia 2018 r. pismo, w którym podnosił argumenty, że brak jest podstaw do zmiany wpisu uprawnionych w rejestrze. Argumenty te należało ocenić właśnie przed wydaniem decyzji z dnia [...] stycznia 2018 r. czy mogły mieć wpływ na rozstrzygnięcie UP. Ocena ich w decyzji odwoławczej, dotyczącej w zasadzie wpisu wykreślonego, bo był już wpis na rzecz E. nie miała istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Opisane zachowanie Urzędu naruszyło też art. 7 k.p.a. (W toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli.) i art. 8 k.p.a. (Organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej.) w zw. z art. 252 (W sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania przed Urzędem Patentowym stosuje się, z zastrzeżeniem art. 253, odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.).

Przy tak przyjętym procedowaniu, Urząd Patentowy powinien był więc najpierw wydać decyzję o zmianie uprawnionego do prawa na znak towarowy [...]między J. Spółka Akcyjna i J. z ograniczoną odpowiedzialnością, a następną – dopiero wtedy, gdy wcześniejsza stałaby się ostateczna.

Organ wydając w dniu [...] stycznia 2018 r. dwie decyzje dotyczące wpisu uprawnionego do prawa na znak towarowy [...] w rejestrze znaków towarowych uznał, że decyzje te (także wpis w rejestrze znaków towarowych) mają charakter deklaratoryjny. Oznaczało to, że do zmiany uprawnionego nie jest konieczny wpis w rejestrze znaków towarowych, a wystarczające jest zachowanie co najmniej formy pisemnej umowy (art. 162 ust. 1 p.w.p. w zw. z art. 67 ust. 2 p.w.p.) i aby forma dokumentu odpowiadała obowiązującym przepisom (art. 229 ust. 2 in fine p.w.p.). To stanowisko UP szczegółowo wyjaśnił dopiero w odpowiedzi na skargę czyli piśmie, które nie podlega zaskarżeniu.

Niezależnie od powyższego, Sąd podziela stanowisko organu co do charakteru wpisu w rejestrze znaków towarowych, dotyczącego zmiany uprawnionego.

W tej sytuacji, skoro w dniu [...] stycznia 2018 r.- dniu wydania decyzji, J. Sp. z o.o. nie posiadała przymiotu uprawnionego, to powstały wątpliwości czy wpis tego podmiotu był zgodny z art. 228 ust. 4 w zw. z art. 229 ust. 2 p.w.p., zwłaszcza że jak wyżej podniesiono, aby wykreślić ten wpis, decyzja o tymże wpisie najpierw powinna była stać się ostateczna. Powstałby więc wpis niezgodny z rzeczywistym stanem prawnym, usankcjonowany przez organ. Należałoby rozważyć, czy nie powinien być dokonany wpis od razu wnioskodawcy – E., skoro umowy miały zdaniem Urzędu skutek zobowiązująco –rozporządzający (przynajmniej między stronami), a wpis miał charakter deklaratoryjny.

Przy takim założeniu, późniejsze umowy zawarte między J. S.A. w restrukturyzacji a J. Sp. z o.o. nie mogłyby odnieść skutku co do umowy z [...] kwietnia 2017 r. między J. Sp. z o.o. a E. dotyczącej spornych znaków towarowych.

Organ tymi kwestiami, istotnymi z punktu widzenia prawa materialnego, mającego zastosowanie w sprawie, w ogóle się nie zajął.

Urząd, w ocenie Sądu, oceniając umowy mające być podstawą wpisów w rejestrze naruszył przepis art. 229 ust. 2 p.w.p. Dokumentami, którymi jako podstawę wykreślenia J. S.A. i wpisu: J. Sp. z o.o. powołał UP, były: Umowa przewłaszczenia na zabezpieczenie restrukturyzacji z [...] grudnia 2016 r. oraz aneks z [...] stycznia 2017 r. zawarte między ww podmiotami.

Natomiast w decyzji o wykreśleniu z rejestru J. Sp. z o.o. i wpisie E. jako podstawę Urząd powołał umowę z [...] kwietnia 2017 r. dotyczącą przeniesienia prawa ochronnego na znak towarowy [...]. Należy przyjąć, że chodziło o dołączoną do wniosku Umowę przewłaszczenia na zabezpieczenie, w której § 2 jest mowa o przeniesieniu własności i posiadania opisywanego prawa ochronnego (w aktach adm.).

Jednakże wątpliwości Sąd wzbudziła ocena dokumentów mających być podstawą wykreślenia J. S.A. i wpisu: J. Sp. z o.o. Do wniosku została dołączona kopia Umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie restrukturyzacji z [...] grudnia 2016 r. i Aneksu nr [...]z dnia [...] stycznia 2017 r. Na wezwanie Urzędu, gdyż w umowie z [...] grudnia 2016 r i aneksie nie wskazano przenoszonego numeru prawa ochronnego, pod którym zarejestrowany został znak towarowy, E. przedłożył Aneks nr [...]z dnia [...] stycznia 2017 r. sporządzony między J. S.A. a J. Sp. z o.o. Należy zauważyć, że umowy (z [...] grudnia 2016 r, i Aneks nr [...]) zostały zawarte w formie pisemnej z podpisami poświadczonymi przez notariusza w dniu [...] stycznia 2017 r. Natomiast Aneks nr [...], mimo że został zawarty w dniu [...] stycznia 2017r., czyli przed notarialnym poświadczeniem podpisów na wyżej opisanych umowach, został sporządzony "tylko" w formie pisemnej. Organ tę kwestię wyjaśnił, że umowy te zostały zawarte w wymaganej dla tego rodzaju umów formie, tj. pisemnej. Wywiódł to także z § 8 ust. 3 umowy z 3 grudnia 2016 r., gdzie zapisano, że wszystkie zmiany niniejszej umowy dla swojej ważności wymagają zachowania formy pisemnej. Dlatego zdaniem UP forma tychże umów była prawidłowa, podobnie, jak treść.

Jednakże zdaniem Sądu treść umów wzbudziła wątpliwości. W § 2 ust. 1 lit. b umowy z 3 grudnia 2016 r. mowa jest o przeniesieniu własności "rzeczy ruchomych wymienionych w załączniku nr 2 do Umowy w postaci maszyn i urządzeń, budowli, znaku towarowego (wytłuszczenie WSA) oraz stanów magazynowych. W załączniku nie było mowy o prawie do znaku towarowego. Dopiero w załączniku do Aneksu nr [...], nie wymienionym w decyzji przez UP, w § 1 strony oświadczyły, że "zmianie ulega treść załącznika nr 2 do Umowy, którego treść zostaje rozszerzona o brzmienie określone w załączniku nr 1 do niniejszego Aneksu". W wykazie ujęto "Wykaz znaków towarowych J. S.A.", by w Lp. I Znaki towarowe wpisać "Znak towarowy o wartości 5.000.000 zł i taką też podano w tabeli łączna wartość. Nadal nie wskazano w tym wykazie numeru prawa ochronnego na znak "J.". Dopiero w aneksie nr [...] jednoznacznie określono przeniesione znaki towarowe "J.".

Sąd powziął wątpliwości, mając na uwadze treść przedstawionych dokumentów, ile i które z praw ochronnych "J." zostało przeniesionych. Kwestia ta umknęła organowi podczas analizy tychże umów. Jednakże, co do wykładni zamiaru stron umowy z [...] grudnia 2016 r. co do przeniesienia prawa do znaku towarowego/znaków towarowych przydatny mógłby być dokument nie znajdujący się w aktach adm., a przedłożony jako kopia przez skarżącego wraz ze skargą oraz przez wnioskodawcę wraz z pismem z [...] grudnia 2018 r. – "Porozumienie i wyrażenie zgody na zawarcie umowy", sporządzony między J. S.A. a E. w dniu [...] marca 2017 r., w którego § 1 mowa jest o znakach towarowych i dokumentach objętych umową z [...] grudnia 2016 r. Ponadto analizując treść umowy z [...] grudnia 2016 r. i Aneksu nr [...] do niej – wartość wynagrodzenia a wartość przenoszonych praw (§ 2 i § 3 umowy), w tym też załączników, można mieć wątpliwości czy nie była to umowa zbycia przedsiębiorstwa, która dla swej ważności wymaga formy pisemnej z podpisami notarialnie poświadczonymi, zgodnie z art. 751 § 1 k.c. Wtedy byłyby wątpliwości co do ważności Aneksu nr [...]. Natomiast prawidłowy byłby Aneks nr [...]. Tą kwestią Urząd się nie zajmował.

Ocena wyżej opisanych umów oraz umowy z [...] kwietnia 2017 r. zawartej między J. Sp. z o.o. a E. przy przyjęciu deklaratoryjnego charakteru wpisów zmiany uprawnionego w rejestrze znaków towarowych mogłoby skutkować uznaniem braku wpływu Umowy zwrotnego przeniesienia własności ruchomości z [...] października 2017 r. zawartej między J. S.A. a J. Sp. z o.o. na uprawnienia E. do omawianego znaku towarowego bądź w razie istotnych wątpliwości ustaleniem, że jest spór co do podmiotu uprawnionego i podjęciem w związku z tym odpowiednich kroków.

Sąd nie podziela argumentów skargi jakoby postępowania restrukturyzacyjne wobec J. S.A. miały wpływ na wynik sprawy. Postanowienie w przyspieszonym postępowaniu restrukturyzacyjnym zostało wydane przez Sąd Rejonowy w [...] Sekcja ds. upadłościowych i restrukturyzacyjnych w dniu [...] marca 2017 r., sygn. akt [...], a w postępowaniu sanacyjnym postanowienie Sąd Rejonowy w [...] wydał w dniu [...] maja 2018 r., sygn. akt [...]. Zatem w trakcie zawierania umowy z [...] grudnia 2016 r. i aneksów do niej zainteresowany działał w formie spółki akcyjnej. Późniejsze postępowania restrukturyzacyjne nie miały wpływu na umowy zawierane między wnioskodawcą a spółką.

Wobec powyższego w ocenie zaskarżone decyzje oraz druga decyzja z [...] stycznia 2018 r. dotycząca wpisu jako uprawnionego E. naruszyły w istotny sposób przepisy prawa materialnego oraz ich uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Organ, ponownie rozpoznając sprawę uwzględni wskazówki przedstawione przez Sąd i ponownie dokona oceny całego wniosku E. i dokumentów przedstawionych przez strony.

Sąd oddalił wnioski dowodowe skarżącego na mocy art. 106 § 3 p.p.s.a. (Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie.), gdyż w zasadniczej części dotyczyły dowodów niedopuszczalnych w postępowaniu sądowoadministracyjnym, a z kolei dowody z dokumentów były już przedłożone w postępowaniu administracyjnym.

Z kolei co do wniosków dowodowych wnioskodawcy, nie stanowiły one podstawy wpisu w rejestrze i jeżeli byłyby przydatne to na etapie sporu, a nie w tym postępowaniu.

Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku.

O kosztach postępowania sądowoadministracyjnego orzeczono na mocy art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 3 pkt 11 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.) i § 14 ust. 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018r., poz. 265).