Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 707/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-10-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Szymańska (spr.), sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 września 2013 r. sprawy ze skargi B. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [..] stycznia 2013r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu odwołania B.W. od decyzji Wójta Gminy [..] nr [..] z dnia [..] marca 2010r., którą stwierdzono brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na przebudowie ul. [..] na odcinku od ul. [..] do ul. [..]j oraz przebudowie obiektu mostowego w miejscowości M. gmina [..], utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a.

Stan sprawy przedstawia się następująco:

Decyzją nr [..] z dnia [..] marca 2010r. organ pierwszej instancji orzekł o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na przebudowie ul. [..] na odcinku od ul. [..] do ul. [..] oraz przebudowie obiektu mostowego w miejscowości M. gmina [..].

Odwołanie od tej decyzji wniosła B.W. Po rozpatrzeniu tego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [..] grudnia 2010r. utrzymało w mocy wydaną przez organ pierwszej instancji decyzję z dnia [..] marca 2010r. Wskutek wniesienia skargi do sądu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 września 2011r. (sygn. akt IV SA/Wa 588/11) uchylił zaskarżoną decyzję SKO w W. z dnia [..] grudnia 2010r. Sąd w uzasadnieniu rozstrzygnięcia stwierdził, że nie jest wiadome z jakich przyczyn i na jakiej podstawie organ uznał za zasadne rozstrzygnięcie wójta, że planowana inwestycja nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Bez zgromadzenia szczegółowych parametrów inwestycji nie jest możliwe dokonanie oceny rozmiaru inwestycji, a w szczególności potrzeby sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko. W wytycznych co do dalszego postępowania Sąd zlecił uzupełnienie karty informacyjnej przedsięwzięcia, z której będą wynikać parametry inwestycji, w szczególności jakie wymiary będzie miała droga i most po przebudowie. Sąd na zakończenie stwierdził, że jeżeli planowana inwestycja nie wpłynie na wymiary drogi i mostu tzn. nie zwiększy wymiarów drogi i mostu, ocena organów o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko będzie uzasadniona.

Ponownie rozpoznając odwołanie Kolegium decyzją z dnia [..] stycznia 2013r. ponownie na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy [..] nr [..] z dnia [..] marca 2010r., którą stwierdzono brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podkreślono, że Kolegium zwróciło się do Wójta o przeprowadzenie dodatkowego postępowania dowodowego poprzez zwrócenie się do inwestora o uzupełnienie karty informacyjnej o szczegółowe parametry inwestycji tj. szerokości i długości drogi po przebudowie i aktualnie oraz wymiarów mostu po przebudowie i przed przebudową. Wójt Gminy [..] nadesłał uzupełnienie karty informacyjnej. W piśmie z dnia [..] kwietnia 2012r. pełnomocnik B.W. zażądał uzupełnienia akt o mapę sytuacyjną z naniesionymi elementami inwestycji oraz stwierdził, że planowana inwestycja wychodzi poza obszar dotychczasowego przebiegu drogi.

Organ stwierdził, że Wójt prawidłowo zakwalifikował wnioskowane przedsięwzięcie jako takie, które może podlegać obowiązkowi przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko stosownie do kryteriów określonych w § 3 ust. 1 pkt 56 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.). Przytoczono następnie brzmienie art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199 poz. 1227 ze zm.). Wskazano, że zarówno organ I instancji, jak i organy opiniujące stwierdziły, że nie jest konieczne przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko.

Kolegium wskazało następnie, że zgodnie z wytycznymi zawartymi w wyroku WSA w Warszawie z dnia 21 września 2011r. (sygn. akt IV SA/Wa 588/11) przeprowadziło dodatkowe postępowanie wyjaśniające i z uzyskanej dodatkowej charakterystyki przedsięwzięcia wynika, że organ pierwszej instancji słusznie odstąpił od nałożenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania. Jak wynika z uzupełnionej charakterystyki parametry inwestycji nie ulegną zmianie.

W ocenie Kolegium nie wykazano także, że przedmiotowa inwestycja znajduje się w sąsiedztwie zbiornika retencyjnego na terenie obszaru ochronnego zbiornika wód śródlądowych. Przedłożone przez stronę decyzje administracyjne wykazują jedynie, że właścicielom gruntu zezwolono na wykonanie stawu rybnego, a nie zbiornika retencyjnego i pobór wód z rzeki [...] na potrzeby tego stawu.

Ponadto nie można twierdzić, że teren ten stanowi obszar ochronny zbiorników wód śródlądowych. W myśl art. 60 ustawy z dnia 18 lipca 2001r. Prawo wodne obszar ochronny ustanawia, w drodze rozporządzenia, dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej. Z informacji przedstawionej przez stronę oraz dostępnego na stronie internetowej Gminy [..] programu Ochrony Środowiska wynika, że wszystkie istniejące na terenie gminy zbiorniki wodne nie podlegają ochronie z tytułu ochrony zasobów wodnych.

W ocenie Kolegium wniosek odwołującej się o uzupełnienie akt o dodatkową mapę nie może być uwzględniony gdyż z załączonej do wniosku o wydanie decyzji środowiskowej mapy wynika przebieg inwestycji.

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła B.W. reprezentowana przez pełnomocnika. W obszernym piśmie skarga podnosi, co następuje:

• Uzupełniona karta informacyjna przedsięwzięcia złożona po wyroku WSA w Warszawie nie została podpisana,

• Do uzupełnionej karty nie dołączono mapy, na której zostałby naniesiony przebieg dotychczasowy drogi w terenie,

• Mapa wykonana w 2010r. przez geodetę K. nie została poprawiona poprzez wierne naniesienie istniejącej w terenie drogi wraz z opisem jej szerokości. Na mapie w wielu miejscach szerokość drogi dochodzi do 10m,

• Wykreślony przebieg drogi wchodzić może na przylegające do drogi nieruchomości stanowiące własność skarżącej,

• Ponadto prowadzone prace mogą spowodować uszkodzenie grobli czołowej chroniącej zbiornik wodny wykorzystywany przez skarżącą i niekontrolowany wypływ wody,

• Gmina jako inwestor chce przywłaszczyć sobie teren należący do skarżącej (pas gruntu ponad 6m),

• Sporny pas ziemi 6 m nie może zostać wywłaszczony pod inwestycję bez zgody skarżącej i uregulowania praw własności,

• Na mapie sytuacyjnej przedstawiony jest projekt przepustu mostowego o szerokości 10 m, który kończyć się ma na wysokości korony grobli czołowej,

• Brak dokładnego opisu drogi na mapie (3 m czy 4 m) daje możliwość Gminie przywłaszczenia 1 m pasa gruntu,

• Brak podanych wymiarów przepustu drogowego daje możliwość obejścia dokonania oceny oddziaływania na środowisko, przywłaszczenia ziemi przez Gminę oraz zniszczenia w czasie prac trzech ciągów przepustów będących własnością skarżącej,

Skarżąca wnosi o uszczegółowienie opracowań o dane dotyczące szerokości drogi i przeprawy mostowej i miejsca przebiegu inwestycji. W przypadku stwierdzenia, że inwestycja nie jest realizowana w miejscu dotychczasowego przebiegu drogi i mostu skarga wnosi o nakazanie wykonania oceny oddziaływania na środowisko.

Skarga wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji, wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej P.p.s.a.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c P.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).

Przedmiotem skargi jest decyzja wydana w oparciu o art. 84 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku (...). Mianowicie w przypadku gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Jak wskazuje się w doktrynie (komentarz do ustawy Krzysztof Gruszecki, Lex 2013) decyzja taka jest merytorycznym orzeczeniem dającym podstawę do ubiegania się o wydanie jednej z decyzji wymienionych w art. 72 ust. 2 ustawy i powinna spełniać warunki wynikające z art. 107 § 3 K.p.a. Decyzja wydana przez Wójta Gminy w dniu [..] marca 2010r. zapadła pod rządami poprzednio obowiązującego brzmienia art. 84 ust. 1 ustawy. Mianowicie do dnia 19 lipca 2010r. konieczne było dołączenie do decyzji środowiskowej poza charakterystyką przedsięwzięcia, również karty informacyjnej przedsięwzięcia. Stąd też, pomimo że obecnie wszystkie istotne informacje dotyczące przedsięwzięcia powinny znaleźć się w charakterystyce lub w samej decyzji środowiskowej wydanej bez przeprowadzenia oceny oddziaływania, to jednak w dacie wydania decyzji przez organ I instancji zgodne z przepisami wówczas obowiązującymi było załączenie do decyzji wydanej w trybie art. 84 ustawy - karty informacyjnej. Treść natomiast załącznika jest tak samo wiążąca jak i treść samej decyzji (vide wyrok WSA w Warszawie z dnia 12 września 2011r. sygn. akt IV SA/ Wa 1029/11). Stąd też z karty informacyjnej wynikają zasadniczo wszelkie dane opisowe planowanej inwestycji, przy czym wobec sporządzenia dokumentu uzupełniającego kartę informacyjną na etapie postępowania odwoławczego i inkorporowania tych danych do decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [..] stycznia 2013r. na treść kontrolowanego rozstrzygnięcia składają się zarówno karta informacyjna oraz charakterystyka - załączone do decyzji pierwszoinstancyjnej, jak i zaskarżona decyzja SKO wraz z uzasadnieniem.

Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja środowiskowa, nie mniej jednak istota sprawy sprowadza się do stwierdzenia, czy zasadne było odstąpienie od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko – co wynika z treści zapadłego w sprawie wyroku WSA. Sąd w tym wyroku bowiem zawarł jednoznaczne wskazówki poddając w wątpliwość czy oby na pewno zaistniały podstawy do odstąpienia od przeprowadzenia oceny oddziaływania. W ten sposób, choć nie wynika to literalnie z uzasadnienia wyroku – Sąd zastosował art. 135 P.p.s.a. i skontrolował nie podlegające odrębnemu zaskarżeniu zażaleniem postanowienie Wójta Gminy [..] z dnia [..] lutego 2010r. o odstąpieniu od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, wydane w oparciu o art. 63 ust. 2 ustawy. Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 19 stycznia 2012 r. (sygn. akt II OSK 2084/10) zgodnie z art. 65 ust. 2 ustawy z 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie możliwość wniesienia zażalenia została ograniczona przez ustawodawcę wyłącznie do postanowień, w których stwierdza się obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Natomiast już przy niestwierdzeniu przez organ administracyjny takiej potrzeby – wniesienie zażalenia jest niedopuszczalne. Oznacza to, że w tych sytuacjach, w których wydano postanowienie o braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, ocena prawidłowości jego wydania będzie mogła być dokonywana dopiero na etapie rozpoznawania odwołania od decyzji kończącej postępowanie, co w niniejszej sprawie nastąpiło.

Dalszą kwestią jest brzmienie art. 153 P.p.s.a. Ocena prawna wyrażona w prawomocnym orzeczeniu sądu administracyjnego wiąże w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. Związanie samego sądu administracyjnego, w rozumieniu art. 153 p.p.s.a. oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, które są sprzeczne z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się organu administracji publicznej do wskazań w zakresie dalszego postępowania. Zarówno organ administracji, jak i sąd administracyjny, rozpatrując sprawę ponownie, obowiązane są zastosować się do oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu wyroku. Dotyczy to również wskazówek co do dalszego postępowania. Oznacza to, że organ administracji był obowiązany najpierw wykonać wskazania zawarte w wyroku WSA w Warszawie z dnia 21 września 2011r. (sygn. akt IV SA/Wa 588/11), a następnie rozpatrzeć sprawę ponownie, stosując się do oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu tego wyroku. W niniejszej sprawie dyspozycja art. 153 P.p.s.a została wykonana przez Kolegium w pełni, a sąd obecnie rozpoznający sprawę nie ma możliwości kwestionowania tego prawomocnego orzeczenia.

Po uzupełnieniu karty informacyjnej przedsięwzięcia ustalono, że parametry inwestycji nie ulegną zmianie tj. nie zostaną powiększone w stosunku do istniejącego stanu w rzeczywistości. Parametry te zostały zamieszczone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, jako, że w aktualnym stanie prawnym (22 stycznia 2012r.) nie załącza się karty informacyjnej do decyzji środowiskowej. W takim wypadku, gdy parametry decyzji nie ulegną zwiększeniu – jak orzekł WSA w Warszawie w poprzednim wyroku – nie ma konieczności przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko, przy czym konsekwentnie obstaje skarżąca.

Tok rozumowania skarżącej – jak wynika z pism procesowych oraz stanowiska na rozprawie przed sądem administracyjnym – polega na tym, że wyraża obawy co do ewentualnych zniszczeń - wskutek realizacji inwestycji - grobli czołowej zbiornika retencyjnego oraz grobli bocznych, a tym samym zakłócenia istniejącego systemu urządzeń wodnych wykorzystywanych przez skarżącą. Jednocześnie podnosiła na rozprawie ustami pełnomocnika, że w zasadzie inwestycja może być przeprowadzona, ale na działce stanowiącej własność gminy zakupionej na ten cel, nie zaś działce stanowiącej jej własność. Obecnie droga nieutwardzona biegnie w rzeczywistości po działce stanowiącej własność skarżącej i na taki stan rzeczy nie ma zgody skarżącej. Ponadto – zdaniem skarżącej - przeprowadzenie drogi po działce skarżącej, a właściwie po grobli czołowej może spowodować uszkodzenia brzegu zbiornika wodnego (stawu rybnego), który pomimo starań strony przez długi czas nie był ujawniany na mapach. Z kolei ze skargi głównie wynika obawa, że wskutek realizacji inwestycji o parametrach większych niż obecnie, co zdaniem skarżącej wynika z załączonej mapy, zostanie wykorzystany pod przedsięwzięcie pas gruntu, który stanowi działkę skarżącej.

Przede wszystkim należy stwierdzić, że inną kwestią jest przebieg drogi nieutwardzonej w rzeczywistości (fotografie złożone na rozprawie), inną natomiast zlokalizowanie projektowanej przebudowy inwestycji drogowej według dokumentów, które stanowią podstawę przy wydawaniu decyzji środowiskowej. Jak wynika z karty informacyjnej oraz mapy złożonej wraz z wnioskiem o wydanie decyzji środowiskowej inwestycja będzie zlokalizowana na działce m. in. nr ew. [..],[..] oraz [..]. Kwestia ustalenia przebiegu granic między powyższymi działkami, a działkami sąsiednimi dla wydania decyzji środowiskowej nie ma żadnego znaczenia. Jak trafnie przyznał organ, warunki jakimi kieruje się organ przy tego rodzaju inwestycji dokonując oceny czy jest wymagane przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko, zostały określone w art. 63 ust. 1 ustawy. Analiza przywołanych przepisów pozwala na stwierdzenie, że kwestie własnościowe nie są brane pod uwagę w toku kwalifikowania przedsięwzięcia do oceny środowiskowej. Z tych względów obawy strony jakoby przebieg drogi miałby wkraczać w działkę skarżących nie mogą zostać uwzględnione w niniejszym postępowaniu. Ponadto sama decyzja środowiskowa nie rozstrzyga o kwestiach własności, a jedynie wskazuje teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie (art. 74 ust. 1 pkt 3 ustawy).

Na marginesie należy wskazać – tytułem odniesienia się do zarzutu skargi – że jak przyznała skarżąca działka nr [..] jest działką gminną, co oznacza, że przebudowa drogi spowoduje niejako wyprostowanie dotychczasowego jej przebiegu i zlokalizowania jej nie na gruncie skarżącej, lecz właśnie na działce gminnej, a ponadto w oddaleniu od stawu rybnego i chroniącej go grobli. W konsekwencji skarżona przez B.W. decyzja odpowiada oczekiwaniom strony, aby droga przebiegała po działce gminnej.

Jak słusznie wskazało Kolegium szczegółowe kryteria związane z kwalifikowaniem przedsięwzięć do przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko zawarte zostały w art. 63 ust. 1 ustawy. Obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając m.in. rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, z uwzględnieniem usytuowania przedsięwzięcia, w tym strefy ochronne ujęć wód i obszary ochronne zbiorników wód śródlądowych. Skarżąca wielokrotnie podkreślała bliskość stawu rybnego w stosunku do przebiegu drogi. Jednocześnie jednak przepisy ustawy szczególnego charakteru nadają nie zbiornikom wodnym jako takim, lecz obszarom ochronnym zbiorników śródlądowych. W tym zakresie Kolegium dokonało ustaleń, że na terenie gminy [..] żaden zbiornik wodny nie podlega ochronie z tytułu ochrony zasobów wodnych. Natomiast obszar ochronny wymaga odrębnego ustanowienia w drodze rozporządzenia wydanego przez dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej. Skarżąca nie przedłożyła na tę okoliczność żadnych dokumentów, aby przedmiotowy staw rybny wykorzystywany przez skarżącą został objęty tym reżimem i tym samym konieczne było uwzględnienie jego istnienia przy decydowaniu o odstąpieniu od przeprowadzenia oceny oddziaływania.

Jak już podniesiono wyżej zaskarżona decyzja organu I instancji nie w pełni realizuje wymagania, o których mowa w art. 107 § 3 K.p.a. Analiza uzasadnienia prowadzi do wniosku, że rozstrzygnięcie koncentruje się na realizacji wytycznych wynikających z art. 85 ust. 2 pkt 2 ustawy. Koncentruje się zatem na uwarunkowaniach związanych z brakiem potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Tych braków nie uzupełnił organ II instancji, nie mniej jednak uchybienia te w konsekwencji nie rzutują na wynik sprawy. Ewidentnie natomiast zabrakło rozważań odnośnie przesłanki wskazanej w art. 80 ust. 2 ustawy, który w ocenie Sądu należy stosować odpowiednio w przypadku gdy nie była przeprowadzona ocena oddziaływania. Mianowicie właściwy organ wydaje decyzję środowiskową po stwierdzeniu zgodności przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu, jeżeli plan ten został uchwalony. Dalej jednak przepis wskazuje, że nie dotyczy to decyzji wydawanej dla drogi publicznej. W niniejszej sprawie inwestycja polegała na przebudowie drogi gminnej oraz przebudowie obiektu mostowego. Jedyne wątpliwości mógł budzić fragment inwestycji polegający na przebudowie obiektu mostowego. Skoro jednak obiekt mostowy występuje w ciągu drogi publicznej i wyłącznie w związku z przebudową drogi publicznej, należało przyjąć, że ewentualne ustalenia planu miejscowego nie będą miały znaczenia w świetle przywołanego art. 80 ust. 2 ustawy.

W kwestii nie podpisania karty informacyjnej złożonej do akt administracyjnych w związku z wyrokiem WSA z dnia 21 września 2011r. należy podnieść, że przepisy nie zawierają w tym względzie żadnych wymogów. W poprzednim stanie prawnym karta stanowiła załącznik do decyzji, natomiast obecnie ustalenia karty zostały recypowane do decyzji i podpisane przez skład orzekający Kolegium.

Przepisy ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku nie wymagają aby do karty informacyjnej należało dołączyć mapę, natomiast kopię mapy ewidencyjnej załącza się do wniosku o wydanie decyzji środowiskowej (art. 74 ust. 1 pkt 3 ustawy).

Nie jest wiadome w oparciu o jakie dokumenty skarżąca stawia tezę, że projektowana droga będzie miała szerokość do 10m. Załączona mapa wskazuje jedynie działki, po których będzie przebiegała inwestycja natomiast nie przesądza jakie będzie miała parametry. Parametry wynikają natomiast z karty informacyjnej przedsięwzięcia, a konkretnie w tej sprawie z uzasadnienia zaskarżonej decyzji.

Z decyzji organu I instancji utrzymanej w mocy zaskarżoną decyzją wynika, że inwestycja będzie realizowana m. in. na działce nr ew. [..],[..]oraz [..]. Działki te nie stanowią własności skarżącej, stąd jej obawy wyrażane przez pełnomocnika na rozprawie przed sądem administracyjnym są bezzasadne.

Stwierdzone naruszenia art. 107 § 3 K.p.a. przy sporządzaniu uzasadnienia zaskarżonej decyzji poprzez brak uzupełnienia tych elementów, które nie znalazły się w decyzji organu pierwszej instancji nie wpływają na wynik sprawy, stąd też nie mogły skutkować uchyleniem zaskarżonego aktu.

Z tych wszystkich względów Sąd na zasadzie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.