Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 511/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-11-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 119 pkt 2, art. 134 par.. 1
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: art. 5 ust. 2
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
article: art. 11 ust. 2
journal: Dz.U. 2020 poz 1913
law: Ustawa z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Karolina Kisielewicz, Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 listopada 2022 r. sprawy ze skargi G. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...] w [...] na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasadza od Komendanta Głównego Policji na rzecz skarżącego G. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...] w [...] kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] listopada 2021 r. G.S. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą H. G.S. w K. (zwany dalej: wnioskodawcą lub skarżącym) w związku z realizacją umowy w sprawie zamówienia publicznego nr [...] zawartej w dniu [...] kwietnia 2021 r. pomiędzy Skarbem Państwa - Komendą Główną Policji, jako "Zamawiającym", a B.S. prowadzącym działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowe "P." B.S., jako "Wykonawcą", po przeprowadzeniu postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego nr sprawy [...], której przedmiotem jest produkcja i dostawa zestawów [...] (zwanej dalej: umową), na podstawie art. 2 ust. 1 i art. 10 ust. 1 u.d.i.p., zwrócił się do Komendanta Głównego Policji o udostępnienie informacji związanych z realizacją ww. umowy, w szczególności poprzez udzielenie odpowiedzi na podane niżej pytania, jak również udostępnienie wnioskowanych dokumentów związanych z realizacją tej umowy:

1. Czy Wykonawca w terminie do dnia [...] listopada 2021 r. wykonał w całości lub w części umowę tj. dostarczył przedmiot umowy zgodnie z § 3 ust. 1-3 umowy?

2. Jeśli odpowiedź na pytanie nr 1 jest twierdząca, wnioskodawca wniósł o udostępnienie podpisanych protokołów odbioru, odbioru jakościowego przedmiotu umowy.

3. Jeśli odpowiedź na pytanie nr 1 jest przecząca czy Wykonawca w dalszym ciągu realizuje umowę, czy może Zamawiający złożył oświadczenie o odstąpieniu od niej?

4. Jeśli odpowiedź na pytanie nr 1 jest przecząca, jakie są powody opóźnienia/zwłoki w realizacji umowy?

5. Czy strony po dniu [...] sierpnia 2021 r. dokonywały jakichkolwiek zmian w umowie, w tym w szczególności w zakresie terminu realizacji umowy?

6. Jeśli odpowiedź na pytanie nr 5 jest twierdząca, wnioskodawca wniósł o udostępnienie aneksu/porozumienia zmieniającego umowę oraz wniosków Wykonawcy i innej dokumentacji, na podstawie której dokonano zmian w umowie. W razie gdyby ta dokumentacja zawierała informacje objęte tajemnicą przedsiębiorstwa Wykonawcy (źródła dostaw, nazwy własne materiałów), wnioskodawca wniósł o ich zanonimizowanie, tak aby mogła zostać udostępniona dokumentacja w pozostałym zakresie, nie zawierającym tajemnicy przedsiębiorstwa Wykonawcy.

7. Czy strony po dniu [...] sierpnia 2021 r. dokonywały jakichkolwiek zmian w załącznikach do umowy, w tym w szczególności w zakresie wymogów zawartych w załączniku nr 1 - specyfikacji technicznej?

8. Jeśli odpowiedź na pytanie nr 7 jest twierdząca, wnioskodawca wniósł o udostępnienie samego aneksu/porozumienia zmieniającego specyfikację techniczną oraz wniosków Wykonawcy, na podstawie którego dokonano zmian w tej specyfikacji. W razie gdyby ta dokumentacja zawierała informacje objęte tajemnicą przedsiębiorstwa Wykonawcy (źródła dostaw, nazwy własne materiałów), wnioskodawca wniósł o ich zanonimizowanie, tak aby mogła zostać udostępniona dokumentacja w pozostałym zakresie, nie zawierającym tajemnicy przedsiębiorstwa Wykonawcy.

9. Czy Wykonawca sporządził już dokumentację techniczno-technologiczną przedmiotu umowy zgodną z załącznikiem nr 1 do umowy i przekazał ją Zamawiającemu, stosownie do wymogów wynikających z § 2 ust. 12 umowy? Jeśli tak, to wnioskodawca wniósł o informację w jakiej dacie to nastąpiło oraz o udostępnienie przedmiotowej dokumentacji.

10. Czy (w razie pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 9) dokumentacja techniczno-technologiczna Wykonawcy określona w § 2 ust. 12 umowy spełnia wymagania określone w punktach 3.1 każdej z części załącznika nr 1 do umowy?

11. Czy Wykonawca przedstawia Zamawiającemu cotygodniowo raporty ze stanu realizacji umowy w formie harmonogramu, stosownie do żądania Zamawiającego zgłoszonego w piśmie z dnia [...] czerwca 2021 r. znak: [...]? Jeśli tak, to wnioskodawca wniósł o udostępnienie przedmiotowej dokumentacji, złożonej po dniu [...] sierpnia 2021 r. Jednocześnie z ostrożności wskazał, że w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonej w wyroku z dnia z dnia 7 października 2015 r. sygn. I OSK 1883/14 dokumentem, który posiada przymiot informacji publicznej jest raport z realizacji zamówienia publicznego, a zatem odmowa udostępnienia ww. dokumentów będzie bezprawna.

12. Kiedy po raz ostatni Wykonawca przedstawił Zamawiającemu dane o aktualnej liczbie wyprodukowanych wyrobów oraz, czy podał planowane terminy przedstawienia poszczególnych partii wyrobów do odbioru jakościowego oraz dostaw do odbiorców? Wnioskodawca wniósł też o podanie informacji o ilości wyprodukowanych wyrobów w tej dacie oraz o podanych przez Wykonawcę planowanych terminach przedstawienia poszczególnych partii wyrobów do odbioru jakościowego oraz dostaw do odbiorców.

13. Czy podczas oceny przedstawionych do zatwierdzenia wzorów przedmiotu umowy (i finalnie zatwierdzonych) Zamawiający miał świadomość, że zostały one wykonane z materiałów innych, niż wymagane postanowieniami Specyfikacji Technicznej, czy może Wykonawca złożył oświadczenie, że poprawione wzory zostały wykonane z tkanin zgodnych z wymaganiami Specyfikacji Technicznej?

14. Dlaczego, wbrew postanowieniom umowy, oceny wzoru dokonywano w siedzibie Zamawiającego, a nie w przewidzianym w umowie (por. § 2 ust. 18) miejscu oględzin tj. siedzibie organu upoważnionego – I.?

15. Mając na uwadze pytanie zawarte w pkt 13 i jego uzasadnienie wnioskodawca zwrócił się o udostępnienie w siedzibie Zamawiającego wzoru Przedmiotu Umowy wyprodukowanego przez Wykonawcę i ostatecznie zaakceptowanego, jako zgodnego z wymaganiami Specyfikacji Technicznej w toku realizacji przedmiotowej Umowy.

16. Zwrócił się także w wnioskiem o udostępnienie w siedzibie Zamawiającego wzoru zestawu [...] wyprodukowanego przez Wnioskodawcę w ramach "[...]" w marcu 2020 roku (celem porównania oby tych wzorów).

Jednocześnie na podstawie art. 14 ust. 1 u.d.i.p. wnioskodawca wniósł o udostępnienie odpowiedzi na powyższe pytania oraz wnioskowanej dokumentacji poprzez przesłanie na wskazany we wniosku adres poczty elektronicznej.

W związku z wpływem powyższego wniosku, pismem z dnia [...] grudnia 2021 r. organ na podstawie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. poinformował wnioskodawcę, że informacje nie mogą zostać udostępnione w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku z uwagi na konieczność przeprowadzenia dodatkowych czynności oraz, że odpowiedź na wniosek zostanie przekazana nie później niż do dnia [...] lutego 2022 r.

Następnie, Komendant Główny Policji (zwany dalej: KGP lub organem) decyzją z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...], wydaną na art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 2176) – zwanej dalej u.d.i.p. oraz art. 104 i art. 107 K.p.a. odmówił udostępnienia G.S. prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą H. G.S. w K. informacji publicznej w zakresie wniosku z dnia [...] listopada 2021 r.

W uzasadnieniu decyzji organ przypomniał, że wniosek ten jest kolejnym dotyczącym tego samego przedmiotu sprawy, tj. realizacji umowy nr [...]. Wnioskodawca składał już bowiem wcześniej wnioski: z dnia [...] czerwca 2021 r., z dnia [...] lipca 2021 r. oraz z dnia [...] sierpnia 2021 r. wraz z pismem uzupełniającym z dnia [...] sierpnia 2021 r.

Organ podał nadto, że wnioskodawca wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia [...] października 2021 r. na bezczynność KGP w sprawie wniosku z dnia [...] sierpnia 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej wraz z jego uzupełnieniem z dnia [...] sierpnia 2021 r. oraz skargę z dnia [...] października 2021 r. na decyzję KGP z dnia [...] września 2021 r. nr [...] o odmowie udostępnienia informacji publicznej.

Organ podniósł, że wszystkie ww. wnioski o udostępnienie żądanych informacji są ze sobą zbieżne, a w niektórych częściach tożsame. Natomiast sprawy z ww. skarg skierowanych do Sądu dotychczas nie zakończyły się prawomocnie.

Dokonując oceny wniosku z dnia [...] listopada 2022 r. organ stwierdził, że żądana informacja nie może zostać udostępniona bowiem w sprawie mamy do czynienia z tzw. nadużyciem prawa do informacji publicznej oraz ograniczeniem ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy, o której mowa w art. 5 ust. 2 u.d.i.p.

Odnosząc się kwestii nadużycia prawa do informacji publicznej organ wyjaśnił, że wnioskodawca żąda udostępnienia informacji we własnej sprawie, w której brał udział jako uczestnik postępowania przetargowego: "[...]", w którym to postępowaniu jego oferta nie została wybrana. Celem zatem przedmiotowego wniosku nie jest dbałość o dobro publiczne, ale zaspokojenie indywidualnej potrzeby w ewentualnym postępowaniu sądowym (lub innym) w związku z nie wybraniem jego oferty. Takie twierdzenie uzasadnia fakt, że wnioskodawca, uprzednio już wniósł odwołanie do KIO w sprawie wyboru innego wykonawcy. Wyrokiem z dnia [...] marca 2021 r. sygn. akt [...], KIO w części uwzględniła to odwołanie, jednakże i w ponownym przetargu oferta wnioskodawcy nie została wybrana. W istocie zatem wnioskodawca jest podmiotem, który był zainteresowany współpracą z organem Policji, a która to współpraca nie została nawiązana, bowiem wnioskodawca przegrał przetarg.

Powołując treść art. 1 u.d.i.p. organ podkreślił, że jedynie informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną, a określenia istoty pojęcia "sprawa publiczna" powinno się dokonywać na podstawie kryterium interesu ogólnego, a nie jednostkowego. Sprawami publicznymi nie będą zatem konkretne i indywidualne sprawy określonej osoby lub podmiotu. Tymczasem przedmiotem wniosku z dnia [...] listopada 2021 r. (podobnie zresztą jak poprzednich wniosków) jest realizacja lub ochrona indywidualnych interesów wnioskodawcy, a który to wniosek nie dotyczy sprawy publicznej. Zatem żądane w nim informacje nie powinny być udostępniane w trybie ww. ustawy. Nie można bowiem przy pomocy tej ustawy starać się o uzyskanie informacji de facto w swojej własnej sprawie.

Organ zwrócił jednocześnie uwagę, że ilość i zakres objętych wnioskami informacji może utrudnić normalne funkcjonowanie i wypełnianie swoich ustawowych kompetencji przez organ Policji (biorąc pod uwagę ilość i zakres składanych wniosków, skarg do sądu administracyjnego, kolejnych wniosków przed prawomocnym zakończeniem postępowań sądowych). Te okoliczności również mogą świadczyć o nadużywaniu przez wnioskodawcę prawa do informacji publicznej.

Odnosząc się natomiast do kwestii tajemnicy przedsiębiorcy organ zaznaczył, że pismem z dnia [...] sierpnia 2021 r. Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowe "P." B.S. - Wykonawca, powołując się na zapis § 13 ust. 6 umowy nr [...], zastrzegł, że wszystkie dokumenty i informacje przekazane Zamawiającemu, dotyczące realizacji umowy, stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa i oświadczył, że nie wyraża zgody na ich udostępnienie innym podmiotom. Dodatkowo w piśmie z dnia [...] sierpnia 2021 r., podtrzymanym w piśmie z dnia [...] stycznia 2022 r., Wykonawca wskazał, które dokumenty stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa.

Organ wyjaśnił nadto, że zasada zachowania tajemnicy przedsiębiorstwa, a więc pojęcia zbliżonego znaczeniowo do tajemnicy przedsiębiorcy, znalazła uznanie ustawodawcy w przepisach regulujących problematykę zamówień publicznych (art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, Dz. U. z 2020 r. poz. 1913). Przy czym dla przypisania danej informacji walorów tajemnicy przedsiębiorcy wymagane jest spełnienie zarówno przesłanki materialnej, związanej z zawartością informacji, jak i przesłanki formalnej - podjęcie przez przedsiębiorcę stosownych działań. W niniejszej sprawie Wykonawca spełnił ten warunek, ponieważ przejawił rzeczywistą wolę zachowania tajemnicy przedsiębiorstwa jako nierozpoznawalnej dla osób trzecich oraz określił zakres tej tajemnicy.

Organ w konkluzji stwierdził, że przesłankami przesądzającymi o ograniczeniu udostępnienia informacji publicznej w zakresie przekazania kopii dokumentów wniosku w trybie u.d.i.p. są: 1) sprzeciw przedsiębiorcy przed ujawnieniem tych informacji, wynikający z pism z dnia 6 i 17 sierpnia 2021 r. oraz z dnia 10 stycznia 2022 r.; oraz 2) istnienie informacji podlegającej ochronie w postaci wymienionych dokumentów, których treść odnosi się do zastosowanych rozwiązań technicznych, technologicznych.

W ocenie organu uczynienie zadość żądaniu wnioskodawcy w pełnym zakresie wiązałoby się z nielegalną ingerencją w tajemnicę przedsiębiorcy będącego stroną umowy nr [...], co byłoby sprzeczne z regulacją wprowadzoną przez ustawodawcę do art. 5 ust. 2 u.d.i.p. oraz zasadami uczciwej konkurencji.

W skardze na powyższą decyzję Komendanta Głównego Policji skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie G.S. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą H. G.S. w K. zarzucił naruszenie:

1) art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. poprzez niewłaściwe zastosowanie ww. przepisu polegające na bezzasadnym przyjęciu, że zakres złożonego przez skarżącego wniosku z dnia [...] listopada 2021 r. służył do skorzystania z tej instytucji dla osiągnięcia innego celu, niż troska o dobro publiczne, jakim jest prawo do przejrzystego państwa i jego struktur, przestrzeganie prawa przez podmioty życia publicznego, gdyż stanowił realizację lub ochronę indywidualnych interesów skarżącego, a zatem stanowił nadużycie prawa do informacji publicznej,

2) art. 5 ust. 2 u.d.i.p., poprzez błędną wykładnię ww. przepisu polegającą na przyjęciu, że sam sprzeciw wyrażający się w zastrzeżeniu przez Wykonawcę dokumentów i informacji, jako informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa Wykonawcy, stanowi wystarczającą podstawę do odmowy ich udostępnienia skarżącemu, bez względu na to, czy Wykonawca ten wykazał, jaki rzeczywiście charakter mają przedmiotowe informacje i dokumenty i bez względu na to, czy wykazał on, że podjął niezbędne działania w celu utrzymania tych informacji w poufności,

3) art. 16 ust. 1 i 2 u.d.i.p., poprzez wydanie decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej bez jakiegokolwiek wyjaśnienia w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, które z pytań swoim zakresem obejmować miałyby tajemnicę przedsiębiorstwa Wykonawcy w taki sposób, że nie podlegałaby ona udostępnieniu w ramach złożonego wniosku, co uniemożliwiło skarżącemu ocenę, czy w tym przypadku istnienie tajemnicy przedsiębiorcy jest rzeczywiste i niewątpliwe, czy może ograniczenie skarżącemu dostępu do tych informacji podyktowane jest subiektywną wolą tego Wykonawcy i organu, a zatem jako takie stanowi działanie bezzasadne i nieuprawnione, naruszające ww. przepisy u.d.i.p,

4) art. 16 ust. 1 i 2 u.d.i.p., poprzez brak wskazania w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, w jaki sposób Wykonawca wykazał i jak uzasadnił to, że "wszystkie dokumenty i informacje przekazane Zamawiającemu, dotyczące realizacji umowy stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa Wykonawcy, co uniemożliwiło skarżącemu ocenę, czy w tym przypadku istnienie tajemnicy przedsiębiorcy jest rzeczywiste i niewątpliwe, czy może ograniczenie skarżącemu dostępu do tych informacji podyktowane jest subiektywną wolą tego wykonawcy i organu, a zatem jako takie stanowi działanie bezzasadne i nieuprawnione, naruszające ww. przepisy ustawy,

5) art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, poprzez błędną wykładnię tego przepisu polegającą na przyjęciu, że sama wola zachowania w tajemnicy informacji zawartych w dokumentach przedkładanych przez Wykonawcę (wyrażająca się w złożeniu przez niego pism datowanych na dzień [...] i [...] sierpnia 2021 r. oraz [...] stycznia 2022 r.) świadczy o tym, że dokumenty te traktowane winny być jako zawierające tajemnicę przedsiębiorstwa Wykonawcy, bez konieczności wykazania i uzasadnienia przez tego Wykonawcę, jaki charakter mają przedmiotowe informacje i bez wykazania przez niego, czy i jakie działania podjął on w celu utrzymania ich w poufności.

Wobec tak postawionych zarzutów skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i zobowiązanie Komendanta Głównego Policji do rozpatrzenia wniosku z dnia [...] listopada 2021 r. i udostępnienie mu przedmiotowej informacji publicznej oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi G.S. potwierdził, że wniosek z dnia [...] listopada 2021 r. był kolejnym jego wnioskiem dotyczącym realizacji umowy w sprawie zamówienia publicznego nr [...]. Wyjaśnił, że na pierwszy wniosek z dnia [...] czerwca 2021 r. organ odpowiedział w terminie, przedkładając odpowiednie dokumenty. Z uwagi jednak na stosunkowo wymijająco sformułowane odpowiedzi skarżący złożył drugi wniosek z dnia [...] lipca 2021 r., na który organ udzielił odpowiedzi na część z zadanych przez niego pytań, natomiast decyzją z dnia [...] września 2021 r. nr [...] odmówił udostępnienia informacji publicznej w postaci kopii dokumentacji wnioskowanej w punktach 9, 11 i 12 wniosku.

Odnosząc się do argumentacji organu, że jego wniosek z dnia [...] listopada 2021 stanowi nadużycie prawa do informacji publicznej skarżący podkreślił, że wszystkie pytania zawarte we wniosku dotyczyły wyłącznie umowy zawartej pomiędzy organem, a Wykonawcą, a zatem stosunku prawnego, którego stroną skarżący nie jest. Fakt, że był uczestnikiem postępowania przetargowego nie ma tu żadnego znaczenia w sprawie, tym bardziej, że poza odwołaniem w sprawie pierwszego wyboru oferty Wykonawcy z innych środków ochrony prawnej nie korzystał. W szczególności nie składał odwołania od kolejnej decyzji podjętej przez Zamawiającego.

Skarżący podniósł, że skoro zakres informacji objętej wnioskiem związany jest z realizacją umowy w sprawie zamówienia (a nie z przygotowaniem i przeprowadzeniem postępowania przetargowego), trudno uznać by celem złożenia wniosku było zaspokojenie indywidualnej potrzeby w ewentualnym postępowaniu sądowym (lub innym) w związku z niewybraniem jego oferty.

Skarżący wyjaśnił nadto, że jego ewentualne roszczenia związane - jak to organ określił - z niewybraniem oferty, dotyczyć mogłyby tylko zdarzeń i czynności mających miejsce w ramach przetargu, a więc poprzedzających zawarcie umowy, tymczasem wniosek o dostęp do informacji publicznej dotyczył realizacji umowy, a więc zdarzenia, które nie jest elementem postępowania przetargowego i w którym skarżący nie uczestniczył i którego stroną nie jest.

Skarżący podkreślił nadto, że kwestia realizacji umowy z zamówienia publicznego nr [...] była przedmiotem zainteresowania zarówno mediów, jednego z posłów, jak też środowiska branżowego, co przeczy tezie organu, by wniosek złożony został w indywidualnej sprawie skarżącego i dotyczył sprawy związanej z jej partykularnymi interesami. Skarżący zwrócił też uwagę na fakt, że zakres wniosku pokrywa się z informacjami przekazanymi mediom, czy też informacjami podlegającymi udostępnieniu w odpowiedzi na interpelację poselską, a zatem nie może być mowy o tym, by kwestie te miały znaczenie tylko dla skarżącego. W tym zakresie doszło zatem do jaskrawego i rażącego naruszenia prawa skarżącego do informacji publicznej (gwarantowanych w art. 61 Konstytucji RP). O powyższym świadczy również to, że wcześniejsze wnioski z czerwca i lipca 2021 r., o tożsamym przedmiotowo zakresie, nie podlegały ograniczeniom z uwagi na nadużycie prawa, czy ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy.

Skarżący nie zgodził się nadto ze stanowiskiem organu, by rzekoma ilość i zakres objętych wnioskami informacji mogła utrudnić normalne funkcjonowanie i wypełnianie swoich ustawowych kompetencji przez organ Policji, ponieważ nie znajduje to odzwierciedlenia w rzeczywistym stanie rzeczy (odpowiedzi organu na wcześniejsze wnioski skarżącego obejmowały zaledwie 2 do 3 stron).

Skarżący podkreślił też, że zakres pytań oraz jego działania pokazują, że celem złożenia przez niego wniosków o dostęp do informacji publicznej jest troska o dobro publiczne, jakim jest prawo do przejrzystego państwa i jego struktur, a przede wszystkim przestrzeganie prawa przez podmioty życia publicznego, jawność działania administracji i innych organów władzy publicznej.

Skarżący podniósł również, że powołane w decyzji organu wyroki sądów administracyjnych, mające wskazywać na nadużycie prawa do informacji publicznej, wydane zostały w odmiennych stanach faktycznych, zatem nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. Zaprzeczył nadto istnieniu jakiegokolwiek konfliktu z organem wynikającego z braku wybrania jego oferty.

Odnosząc się z kolei do kwestii ochrony tajemnicy przedsiębiorcy skarżący zarzucił, że z decyzji organu nie wynika, aby Wykonawca powołał się na wszystkie trzy ustawowe przesłanki tej klauzuli, ani też, co istotne, aby wykazał, że zostały one spełnione łącznie. Z uzasadnienia decyzji nie wynika bowiem, by Wykonawca wskazywał, jaki charakter mają te informacje (i czy w ogóle mają charakter informacji poufnych, czy też informacji o charakterze technicznym, technologicznym, organizacyjnym przedsiębiorstwa lub posiadają dla niego wartość gospodarczą), nie wskazał też, czy i jakie ewentualnie działania podjął w celu zachowania poufności takich informacji. W ocenie skarżącego, bez wykazania przez Wykonawcę tych okoliczności samo ogólnikowe stwierdzenie, że stanowią one tajemnicę przedsiębiorstwa Wykonawcy nie jest skuteczne, a tym samym organ nie mógł samodzielnie uznać, że zostały spełnione przesłanki tajemnicy przedsiębiorcy.

Skarżą podniósł nadto, że organ przekazał redakcji jednego z portali informacje, o które wnioskował w ramach pytań 1-6, zatem odmowa odpowiedzi na te pytania nie mogła nastąpić na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. (ograniczenie ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy), ani tym bardziej z uwagi na nadużycie prawa do informacji publicznej. W tym też zakresie nie istniały żadne ograniczenia w udostępnieniu zawnioskowanych dokumentów (w tym w szczególności aneksu do umowy).

Skarżący podniósł też, że pytania nr 7 i 8 wniosku w rzeczywistości zawierały żądanie udostępnienia kolejnego aneksu do umowy, który jest dokumentem jawnym i podlega udostepnieniu jako informacja publiczna. Zatem odmowa udostępnienia takiego dokumentu, na dodatek w kontekście tego, że aneks nr 1 do umowy został już stronie przez organ wcześniej udostępniony, jest bezpodstawna.

Skarżący zaznaczył też, że odpowiedź na pytania nr 9 i 10 wniosku powinna być albo twierdząca albo przecząca, zatem nie naruszałaby jakiejkolwiek informacji prawnie chronionej. Udostępnienie przedmiotowej dokumentacji faktycznie mogłoby natomiast podlegać ograniczeniom z uwagi na tajemnicę przedsiębiorstwa wykonawcy, ale na taką przesłankę i w odniesieniu tylko do tego fragmentu zapytania nr 9, organ nie powołał się bezpośrednio w treści swojej decyzji i nie wykazał, aby wykonawca przy zastrzeganiu tej informacji spełnił przesłankę materialną i formalną zastrzeżenia.

Skarżąca zaznaczył jednocześnie, że pytania nr 11 i 12 wniosku odnosiły się do tego, czy Wykonawca przedstawiał cotygodniowe raporty ze stanu realizacji umowy oraz udostępnienia takich raportów, przy czym organ udostępnił raporty w odpowiedzi na wcześniejszy wniosek skarżącego, a raporty te nie zawierają żadnych informacji, które mogłyby być informacjami poufnymi, których treść miałaby odnosić się do zastosowanych rozwiązań technicznych, czy technologicznych, a zatem, że ich udostępnienie naruszałoby przepis art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Powołując wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 października 2015 r. sygn. I OSK 1883/14 skarżący podkreślił, że raport (sprawozdanie) z realizacji zamówienia publicznego stanowi informację publiczna podlegającą udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Koresponduje to z zasadą jawności informacji przy zamówieniach publicznych.

Skarżący podkreślił również, że wniosek o dostęp do informacji publicznej pozostał jedynym narządzeniem służącym do kontroli prawidłowości oraz efektywności gospodarowania mieniem publicznym (za zwłokę w realizacji umowy organ powinien przecież naliczyć kary umowne, a zmiana terminu dostaw, przy braku istnienia ku temu obiektywnych podstaw, świadczyć może o tym, że gospodarowanie środkami publicznymi przez dany podmiot jest co najmniej wątpliwe). Zaznaczył przy tym, że wielokrotnie sygnalizował, jeszcze przed wyborem tego Wykonawcy i podpisaniem z nim umowy, że nie jest on wstanie wykonać umowy w roku kalendarzowym 2021, ponieważ nie zamówił podstawowych materiałów do produkcji przedmiotu umowy (a czas oczekiwania na te materiały jest bardzo długi).

W ocenie skarżącego odmowa udostępnienia zaktualizowanych raportów jest spowodowana, niezasługującą na aprobatę determinacją organu, by za wszelką cenę nie pokazać informacji, ponieważ prawdopodobnie są one kompromitujące nie tylko dla samego Wykonawcy, ale również dla organu. Dopóki nie są znane szerszemu kręgowi osób (poza samym organem Zamawiającym i Wykonawcą), ewentualna odpowiedzialność organu (np. za naruszenie dyscypliny finansów publicznych, czy za nadużycie udzielonych uprawnień, bądź niedopełnienie obowiązków) nie będzie wobec niego egzekwowana.

Skarżący zaznaczył też, że pisma Wykonawcy, w których wskazywał dokumenty stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa, noszą daty zbliżone do jego wniosków o udostępnienie informacji publicznej, a także pokrywają się treściowo z tymi wnioskami. Ocenił zatem, że Wykonawca był każdorazowo informowany przez organ o jego wniosku i oświadczenia o objęciu żądanych przez niego dokumentów tajemnicą przedsiębiorcy składał w celu ograniczenia mu dostępu do informacji publicznej

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Komendanta Głównego Policji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji.

W ocenie pełnomocnika organu, wbrew twierdzeniu skarżącego, organ dokonał stosownej oceny zastrzeżenia Wykonawcy umowy odnośnie tajemnicy przedsiębiorcy, powołał daty pism Wykonawcy oraz wskazał dokumenty objęte ww. klauzulą.

Odnosząc się do kwestii nadużycia prawa do informacji publicznej przez skarżącego pełnomocnik organu przypomniał daty wniosków o udostępnienie informacji publicznej złożonych przez G.S. wskazując, że są one ze sobą zbieżne, a w niektórych częściach tożsame. Nadto sprawy z dwóch skarg do sądu administracyjnego (na bezczynność organu w sprawie z wniosku z dnia [...] sierpnia 2021 r., wraz z jego uzupełnieniem z dnia [...] sierpnia 2021 r. oraz na decyzję organu z dnia [...] września 2021 r. nr [...]), dotychczas nie zakończyły się prawomocnie.

Pełnomocnik organu zwrócił też uwagę, że ilość i zakres objętych wnioskami informacji może utrudnić normalne funkcjonowanie i wypełnianie swoich ustawowych kompetencji przez organ Policji (biorąc pod uwagę ilość i zakres składanych wniosków, skarg do sądu administracyjnego, kolejnych wniosków przed prawomocnym zakończeniem postępowań sądowych). Zdaniem pełnomocnika organu, te okoliczności również mogą świadczyć o nadużywaniu przez skarżącego prawa do informacji publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329), dalej: "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.

W myśl zaś art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów zasługuje na uwzględnienie.

Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 P.p.s.a.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Komendanta Głównego Policji o odmowie udostępnienia G.S. prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą H.G.S. informacji publicznej żądanej we wniosku z dnia [...] listopada 2021 r. ze względu na ochronę tajemnicy przedsiębiorcy oraz nadużycie prawa do informacji publicznej.

Według art. 5 ust. 2 u.d.i.p., który był podstawą wydania zaskarżonej decyzji, prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa.

Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie definiuje pojęcia "tajemnicy przedsiębiorcy", niemniej jak słusznie zaznaczono w zaskarżonej decyzji przy analizie zastosowania ww. przepisu można posiłkować się odwołaniem do art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. W myśl tego przepisu przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności.

Jak podkreśla się w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, odmowa udostępnienia informacji publicznej z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy, aby była skuteczna i legalna, musi wystąpić po spełnieniu dwóch przesłanek: formalnej i materialnej. W zakresie przesłanki formalnej przedsiębiorca musi wyrazić w sposób zewnętrzny wolę zachowania określonej informacji w poufności. W zakresie zaś przesłanki materialnej, informacja objęta manifestacją przedsiębiorcy musi być tego rodzaju, że ma obiektywnie charakter informacji technicznej, technologicznej, organizacyjnej lub innej posiadającej realnie określoną wartość gospodarczą, wykluczającą możliwość udostępnienia informacji i przeważającą nad zasadą jawności (por. wyroki NSA: z dnia 22 czerwca 2017 r. sygn. akt I 2347/15; z dnia 28 czerwca 2016 r. sygn. akt I OSK 3260/14; publ. CBOSA).

Zaznaczyć przy tym należy, że "tajemnica przedsiębiorcy" jest pojęciem użytym przez ustawodawcę wyłącznie w unormowaniach ustawy o dostępie do informacji publicznej jako jedna z przesłanek ograniczenia prawa do informacji. Tego rodzaju zabieg legislacyjny determinuje - zawężającą w stosunku do prawa dostępu do informacji publicznej - wykładnię ustawowego zwrotu "tajemnica przedsiębiorcy" oraz obliguje podmiot odmawiający udostępnienia informacji ze względu na "tajemnicę przedsiębiorcy" do szczegółowego przedstawienia motywów odmowy w uzasadnieniu decyzji administracyjnej. Odmowa oparta na ww. podstawie wymaga więc skonkretyzowanego, zindywidualizowanego względem określonej informacji wykazania, że ma ona charakter informacji technicznej, technologicznej, organizacyjnej lub innej posiadającej wartość gospodarczą. Ocena tego rodzaju informacji powinna być dokonana w uzasadnieniu decyzji w sposób umożliwiający kontrolę stanowiska organu przez sąd administracyjny.

W okolicznościach niniejszej sprawy organ nie dokonał analizy żądanych przez skarżącego w 16 punktach wniosku informacji pod kontem spełnienia przesłanki ochrony tajemnicy przedsiębiorcy, lecz zbiorczo odmówił ich udostępnienia powołując się na fakt, że Wykonawca - Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowe "P." B.S. zastrzegł, że wszystkie dokumenty i informacje przekazane Zamawiającemu, dotyczące realizacji umowy nr [...], stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa i nie wyraził zgody na ich udostępnienie innym podmiotom.

Odnosząc się do powyższej argumentacji wyjaśnić należy, że w sytuacji, gdy przedsiębiorca zastrzegł, że wszystkie dokumenty i informacje przekazane Zamawiającemu, dotyczące realizacji umowy nr [...], stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, to organ winien to zastrzeżenie poddać ocenie i dopiero po dokonaniu analizy żądanych informacji pod kątem spełnienia przesłanki ochrony tajemnicy przedsiębiorcy, ewentualnie, odmówić ich udostępnienia.

W orzecznictwie wskazuje się bowiem, że interpretacja dopuszczająca możliwość objęcia tajemnicą przedsiębiorcy informacji publicznej na podstawie arbitralnej decyzji przedsiębiorcy musi być uznana za wadliwą. Dla pozbawienia dostępu do szerokiego kręgu informacji wystarczającym byłoby bowiem formalne i niepodlegające jakiejkolwiek kontroli zadeklarowane przez przedsiębiorcę zastrzeżenie, że określone informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Konsekwentnie zatem należy przyjąć, że złożone przez przedsiębiorcę zastrzeżenie może stać się skuteczne dopiero w sytuacji, gdy podmiot zobowiązany do ujawnienia, po przeprowadzeniu stosownego badania, zgodnie z obowiązującym prawem przesądzi, że zastrzeżone przez niego informacje mają charakter tajemnicy przedsiębiorcy. Jeżeli natomiast w wyniku dokonanej kontroli okaże się, że zastrzeżona informacja, nie stanowi tajemnicy przedsiębiorcy, to zadeklarowane zastrzeżenie staje się bezskuteczne (por. w szczególności wyrok WSA w Warszawie z dnia 12 października 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 1483/12, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 4 września 2013 r. sygn. akt II SA/Gd 321/13, wyrok WSA w Łodzi z dnia 9 czerwca 2014 r. sygn. akt II SAB/Łd 50/14 – publ. CBOSA).

Pokreślić w tym miejscu jeszcze należy, że aby określone informacje mogły zostać objęte tajemnicą przedsiębiorcy muszą ze swojej istoty dotyczyć kwestii, których ujawnienie obiektywnie mogłoby negatywnie wpłynąć na sytuację przedsiębiorcy (informacje o charakterze technicznym, technologicznym, organizacyjnym przedsiębiorstwa, informacje posiadające choćby minimalną wartość gospodarczą, np. szczegółowy opis stosowanych technologii, urządzeń) z wyłączeniem informacji, których upublicznienie wynika np. z przepisów prawa.

Stanowisko organu wyrażone w zaskarżonej decyzji sprowadza się natomiast do ogólnych rozważań na temat materialnej przesłanki "tajemnicy przedsiębiorcy" oraz powołania się na zastrzeżenie Wykonawcy, jednak nie wskazuje z jakich konkretnie powodów organ przyjął, że w odniesieniu do wszystkich żądanych we wniosku informacji przesłanka tajemnicy przedsiębiorcy została spełniona.

Należy przy tym zwrócić uwagę, że oprócz żądania ujawnienia szeregu dokumentów dotyczących realizacji umowy nr [...], skarżący we wniosku domagał się udostępnienia np. informacji o tym, czy umowa została wykonana do dnia [...] listopada 2021 r. w całości lub w części (pkt 1); czy nadal jest realizowana, czy może zamawiający złożył oświadczenie o odstąpieniu od umowy (pkt 3), czy strony po dniu [...] sierpnia 2021 r. dokonywały jakichkolwiek zmian w umowie, w tym w szczególności w zakresie terminu realizacji umowy (pkt 5). Trudno zatem uznać, aby takie ogólne informacje dotyczące realizacji umowy spełniały przesłankę tajemnicy przedsiębiorcy, zważywszy, że dotyczą one realizacji umowy zawartej w trybie zamówień publicznych, finansowanej ze środków publicznych.

Należy przy tym podkreślić, że tajemnica przedsiębiorcy nie wyłącza jawności gospodarowania środkami publicznymi, zatem w każdym indywidualnym przypadku konieczne jest rozważenie, czy odmowa udostępnienia informacji - formalnie zastrzeżonej jako tajemnica przedsiębiorcy - nie ograniczy w sposób nieuprawniony prawa obywatela do uzyskania informacji publicznej na temat wydatkowania środków publicznych, a poprzez to prawa do sprawowania kontroli społecznej nad gospodarowaniem majątkiem publicznym (art. 4 ust. 1 w związku z art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f u.d.i.p.).

W okolicznościach niniejszej sprawy, analiza wydanego w sprawie rozstrzygnięcia, nie daje możliwości dokonania przez Sąd oceny, czy zaistniały faktycznie przesłanki do wydania decyzji odmownej z uwagi na ochronę tajemnicy przedsiębiorcy. Wobec tego uznać należy, iż doszło do naruszenia prawa materialnego, tj. art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w zw. z art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie spełnia zaś wymogów określonych w art. 107 § 3 K.p.a. w zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.p.

Powyższe uchybienia obligowały Sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji.

Rozpoznając ponownie sprawę Komendant Główny Policji powinien dokonać ponownej oceny wnioskowanych informacji pod kątem wypełnienia kryteriów umożliwiających zaliczenie ich do tajemnicy przedsiębiorcy. Uznając istnienie takiej tajemnicy wobec żądanych informacji i dokumentów organ obowiązany jest wskazać, których informacji i dokumentów utajnienie dotyczy i z czego konkretnie utajnienie to wynika. W takich przypadkach organ musi szczegółowo określić, biorąc pod uwagę podstawy ochrony tajemnicy przedsiębiorcy, z czego wywodzi daną przesłankę odmowy i w czym znajduje ona uzasadnienie. Możliwa być musi bowiem sądowa weryfikacja prawidłowości stanowiska odnośnie do charakteru (statusu) żądanych informacji. Organ powinien wziąć przy tym pod uwagę, że zgodnie z art. 3 ust. 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do: uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji publicznej przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego; wglądu do dokumentów urzędowych; dostępu do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów. W świetle powyższego żądania sformułowane w punktach 15 i 16 wniosku informacyjnego skarżącego dotyczące udostępnienia wzoru przedmiotu umowy wyprodukowanego przez Wykonawcę i ostatecznie zaakceptowanego, jako zgodnego z wymaganiami Specyfikacji Technicznej oraz wzoru zestawu [...] wyprodukowanego przez Wykonawcę w ramach "[...]" w marcu 2020 roku (celem porównania oby tych wzorów), nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym dostępu do informacji publicznej.

W ocenie Sądu zupełnie nieuprawnione było natomiast powoływanie się przez organ w zaskarżonej decyzji na nadużycie prawa do informacji publicznej.

W tym miejscu należy zauważyć, że w doktrynie wskazuje się na nadużycia prawa do informacji publicznej. Nadużycie prawa dostępu do informacji publicznej będzie polegało na próbie korzystania z jego instytucji dla osiągnięcia celu innego aniżeli troska o dobro publiczne, jakim jest prawo do przejrzystego państwa, jego struktur, przestrzeganie prawa przez podmioty życia publicznego, jawność administracji i innych organów itp. Celem u.d.i.p. nie jest bowiem zaspokajanie indywidualnych (prywatnych) potrzeb w postaci pozyskiwania informacji wprawdzie publicznych, lecz przeznaczonych dla celów innych niż wyżej wymienione. Takie informacje mogą być uzyskiwane na zasadach przyjętych dla danego rodzaju stosunków (por. J. Drachal, Prawo do informacji publicznej w świetle wykładni funkcjonalnej, w: Sądownictwo administracyjne gwarantem wolności i praw obywatelskich 1980-2005, Naczelny Sąd Administracyjny, Warszawa 2005 pod redakcją J. Górala, R. Hausera i J. Trzcińskiego, s. 146, 147; zobacz również: W. Jakimowicz, Nadużycie publicznego prawa podmiotowego dostępu do informacji publicznej, w: Antywartości w prawie administracyjnym, red. A. Błaś, Warszawa 2016, s. 163 -170; M. Jaśkowska, Nadużycie publicznego prawa podmiotowego jako przesłanka ograniczenia dostępu do sądu w sprawach z zakresu informacji publicznej, Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego 2018, nr 1).

Występowanie tego typu zachowań dostrzeżono również w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. m.in. wyrok NSA z 30 sierpnia 2012 r., sygn. akt I OSK 799/12; wyrok NSA z 20 września 2018 r., sygn. akt I OSK 1359/18 – dostępne CBOSA).

Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyroku z 20 września 2018 r., sygn. akt I OSK 1359/18, wyraził pogląd, że "Określenia istoty pojęcia "sprawa publiczna" powinno się dokonywać na podstawie kryterium interesu ogólnego i jednostkowego. Sprawami publicznymi nie będą zatem konkretne i indywidualne sprawy określonej osoby lub podmiotu (.....). Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie może być nadużywana i wykorzystywana w czysto prywatnych sprawach. Z żądania udostępnienia informacji publicznej musi wynikać interes obiektywny, a nie subiektywny."

W ocenie Sądu, okoliczności niniejszej sprawy nie pozwalają na stwierdzenie, że skarżący zamierza wykorzystać prawo do informacji publicznej w sposób niezgodny z intencjami ustawodawcy

Skarżący uczestniczył wprawdzie w postępowaniu przetargowym o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego na produkcję i dostawę zestawów [...] i jego oferta nie została wybrana. Zakres informacji objętych wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej nie dotyczy jednak postępowania przetargowego, którego skarżący był uczestnikiem, lecz realizacji umowy w sprawie zamówienia publicznego, która została zawarta po prawomocnym zakończeniu postępowania przetargowego. Trudno zatem uznać by celem złożenia wniosku było uzyskanie informacji na potrzeby ewentualnego postępowania sądowego w związku z niewybraniem oferty skarżącego, gdyż ewentualne roszczenia zgłoszone przez skarżącego w postępowaniu sądowym mogłyby dotyczyć tylko zdarzeń i czynności mających miejsce w ramach przetargu, a więc poprzedzających zawarcie i realizację umowy. Należy jednocześnie zauważyć, że powołanie się przez organ na nadużycie prawa do informacji publicznej, samo w sobie, nie uzasadniało wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej, lecz jedynie poinformowania o tym wnioskodawcy pismem.

W sytuacji natomiast, gdy w ocenie organu, udostępnienie żądanych we wniosku z dnia [...] listopada 2021 r. informacji, z uwagi na ich ilość i zakres, może utrudnić normalne funkcjonowanie organu i wypełnianie jego ustawowych kompetencji, to organ powinien rozważyć, czy żadna informacja nie ma charakteru informacji publicznej przetworzonej, której udostępnienie jest uwarunkowane wykazaniem szczególnej istotności dla interesu publicznego.

Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) P.p.s.a uchylił zaskarżoną decyzję. Na podstawie art. 200 P.p.s.a. Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, na którą składa się uiszczony wpis sądowy od skargi.