Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 453/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-01-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
659
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa
Powołane przepisy: article: art. 149 par. 1 pkt 1  par. 1a art. 149 par. 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 4 ust. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2020 poz 2176
law: Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 11 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi W. D. na bezczynność Dyrektora Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin Państwowego Instytut Badawczego z siedzibą w R. w sprawie rozpoznania wniosku z dnia [...] grudnia 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Dyrektora Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin Państwowego Instytutu Badawczego z siedzibą w R. do rozpoznania wniosku skarżącego W. D. z dnia [...] grudnia 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Dyrektora Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin Państwowego Instytutu Badawczego z siedzibą w R. na rzecz skarżącego W. D. kwotę 100 (słownie sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] grudnia 2020 r., przesłanym za pośrednictwem platformy ePUAP, W. D., powołując art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, zwrócił się do Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin - Państwowego Instytutu Badawczego z siedzibą w R. (dalej: "IHAR - PIB", "podmiot zobowiązany") o udostępnienie informacji w zakresie kosztów ogrzewania budynku przy Al. [...] w [...] za miesiąc listopad 2020 r. - kopii faktury VAT jaką w listopadzie 2020 r. dostawca ciepła wystawił IHAR - PIB Oddział w [...] za dostarczoną energię cieplną do ogrzania ww. budynku. Wnioskodawca zwrócił się o przesłanie ww. dokumentu na wskazany adres e-mail.

Pismem z dnia [...] grudnia 2020 r. Kierownik Oddziału IHAR - PIB w [...] poinformował wnioskodawcę, iż podmiotem właściwym do kontaktu w zakresie dotyczącym wnioskodawcy jest Oddział IHAR - PIB w [...]. Nadto wskazał, że faktury objęte wnioskiem dotyczą zużycia mediów w całym budynku przy Al. [...] nr [...] w [...], a zatem nie mogą być traktowane jako podlegające dostępowi do informacji publicznej. Zaznaczył również, że wnioskodawca, jak wszyscy pozostali najemcy, w każdy dzień roboczy w godzinach 7:00 - 15:00 może uzyskać dostęp/wgląd do faktur dotyczących zużycia mediów w budynku, w którym jest wynajmowany przez najemcę lokal.

Kierownik Oddziału wskazał również, że zgodnie z wcześniejszą informacją przekazaną wnioskodawcy, Oddział IHAR - PIB w [...] nie będzie odpowiadać na pisma ze skargami, co do których zajął już stanowisko, jeśli nie pojawiły się nowe okoliczności, które mogłyby wpłynąć na zmianę tego stanowiska w kwestii dotyczącej wnioskodawcy jako najemcy lokalu należącego do IHAR - PIB.

W kolejnym piśmie z dnia [...] grudnia 2020 r. Kierownik IHAR - PIB w [...] ponownie poinformował wnioskodawcę, że każdy najemca ma możliwość wysyłania korespondencji bezpośrednio do Oddziału IHAR - PIB w [...] przez Pocztę Polską lub poprzez osobiste dostarczenie pisma do sekretariatu Oddziału, który znajduje się w odległości ok. 300 m od wynajmowanego wnioskodawcy lokalu. Wskazał również, że w związku z obawami sanitarnymi wnioskodawcy, wgląd do faktur za media zużyte w budynku przy Al. [...] nr [...] w [...] możliwy jest w osobnym pokoju w Oddziale IHAR (w godzinach pracy Instytutu), gdzie będzie przebywać wnioskodawca wraz z osobą nadzorującą dokumenty.

Pismem z dnia 15 stycznia 2021 r. W. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora IHAR - PIB z siedzibą w R. z wniosku z dnia [...] grudnia 2020 r. o udostępnienie informacji w zakresie kosztów ogrzewania ww. budynku za miesiąc listopad 2020 r. Skarżący zarzucił naruszenie art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 10 ust. 1 i art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r., poz. 7179), dalej: "u.d.i.p.", poprzez błędne zastosowanie polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej, podczas gdy w sprawie nie została wydana decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej,

W związku z powyższym skarżący wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania w niniejszej sprawie; zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z dnia [...] grudnia 2020 r., tj. do udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem, w terminie 15 dni od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku; zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że organ powinien załatwić niniejszą sprawę niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), tymczasem skarżący oczekuje na załatwienie sprawy już 31 dni.

Wskazał również, że organ może załatwić wniosek o udostępnienie informacji publicznej w dwojaki sposób. Po pierwsze, poprzez udostępnienie informacji publicznej będącej przedmiotem żądania, po drugie poprzez wydanie decyzji administracyjnej w sytuacji, gdy zdaniem organu w sprawie zachodzi potrzeba ograniczenia dostępu do informacji publicznej. Niepodjęcie żadnego spośród wymienionych działań świadczy o tym, że organ pozostaje w bezczynności.

Zdaniem skarżącego, nie ma znaczenia w niniejszej sprawie pismo z dnia [...] grudnia 2020 r. sygn. [...], skoro działanie organu nie przybrało wymaganej prawem formy (tj. decyzji administracyjnej). Wydanie przez organ takiej decyzji jest niezbędne do umożliwienia skarżącemu zakwestionowania prawidłowości ograniczenia prawa do informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor IHAR - PIB wniósł o oddalenie skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), dalej: "p.p.s.a.", a z ostrożności procesowej o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a i 6 p.p.s.a.

W piśmie procesowym z dnia 20 listopada 2021 r. skarżący, w reakcji na doręczenie odpisu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o sygn. akt II SAB/Wa 452/21, wniósł o:

- uznanie, że bezczynność i przewlekłość organu w załatwieniu sprawy jest rażącym naruszeniem prawa i narusza godność człowieka,

- uznanie, że Dyrektor IHAR - PIB działa w złej wierze,

- zasądzenie od organu na rzecz skarżącego rekompensaty pieniężnej (zadośćuczynienia) w wysokości 3.500.000 zł za wyrządzoną krzywdę: za wieloletnią dyskryminację, stres, ostracyzm społeczny oraz za pogorszenie jakości życia.

Do ww. pisma skarżący załączył m.in. pismo z dnia [...] listopada 2021 r. skierowane do Dyrektora IHAR - PIB w R. w sprawie metody rozliczania za media w budynku przy Al. [...] w [...].

W kolejnym piśmie procesowym z dnia 25 listopada 2021 r. skarżący wniósł o dołączenie do akt sprawy pisma z dnia [...] listopada 2021 r. L.dz. [...] "jako dowód, że organ działa w złej wierze z premedytacją. Każda bowiem faktura VAT wystawiona przez IHAR - PIB Oddział w [...] przez [...] Spółka z o.o. w [...] za dostarczoną energię cieplną do ogrzewania zarządzanych przez Instytut budynków jest informacją publiczną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.

W myśl art. 119 pkt 4 i art. 120 ww. ustawy, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 bądź przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.

Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). W myśl art. 149 § 2 p.p.s.a., sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.

W niniejszej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynił "przewlekłe załatwienie sprawy administracyjnej przez IHAR-PIB w R." w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia [...] grudnia 2020 r. W piśmie procesowym z dnia 20 listopada 2021 r. wskazał natomiast na bezczynność i przewlekłość organu w załatwieniu sprawy.

W orzecznictwie podkreśla się, że w sprawie ze skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania to sąd administracyjny, na podstawie okoliczności sprawy, ocenia, czy w sprawie wystąpiła bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania oraz na podstawie tej oceny, stosownie do okoliczności sprawy, podejmuje rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 149 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z dnia 26 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1360/12; z dnia 4 września 2015 r., sygn. akt II OZ 753/15; publ. CBOSA).

Bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia czy też innego aktu lub nie podjął stosownych czynności. Skarga na bezczynność organu ma na celu ochronę procesową strony przez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie bądź podjęcia stosownej czynności. Oceniając powyższe okoliczności Sąd bierze pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie orzekania.

Z kolei przewlekłe prowadzenie postępowania to prowadzenie postępowania w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących że formalnie organ nie jest bezczynny. Przewlekłe prowadzenie postępowania określane jest jako nieefektywne, tj. takie, w którym działania organu są opieszałe, niesprawne i nieskuteczne, skutkiem czego jest nieuzasadnione przedłużenie terminu załatwienia sprawy.

W świetle powyższego przyjąć należy, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Dyrektora Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin - Państwowego Instytutu Badawczego z siedzibą w R. polegająca na nierozpoznaniu wniosku z dnia [...] grudnia 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej. Skarżący domaga się bowiem zobowiązania Dyrektora Instytutu do rozpoznania ww. wniosku wobec niepodjęcia przez organ stosownych działań na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Wskazać należy, że obywatelskie prawo do informacji publicznej, jako prawo dostępu do określonych wiadomości o sprawach publicznych (art. 1 ust 1 u.d.i.p.), jest skorelowane z ciążącym na władzach publicznych oraz podmiotach wykonujących zadania publiczne obowiązkiem rozpoznania wniosku.

Adresat wniosku, jeśli jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej na gruncie ww. ustawy, powinien zatem: udostępnić wnioskowaną informację publiczną, jeśli znajduje się w jej posiadaniu (art. 10 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 3 u.d.i.p.), wydać decyzję o odmowie jej udostępnienia, jeśli stwierdzi istnienie ograniczeń w dostępie do informacji publicznej (art. 16 i art. 17 u.d.i.p. w związku z art. 5 u.d.i.p.), poinformować, że danej sprawie przysługuje odrębny tryb dostępu do żądanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.), poinformować, że wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.), poinformować, że nie posiada żądanej informacji publicznej (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.).

W niniejszej sprawie wniosek z dnia [...] grudnia 2020 r. w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej został skierowany do Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin - Państwowego Instytutu Badawczego z siedzibą w R.. IHAR - PIB, zgodnie z zapisami Statutu zatwierdzonego przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w dniu 29 grudnia 2016 r., posiada status państwowego instytutu badawczego w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1383 ze zm.). Przepis art. 1 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że instytutem badawczym w rozumieniu ustawy jest państwowa jednostka organizacyjna, wyodrębniona pod względem prawnym, organizacyjnym i ekonomiczno-finansowym, która prowadzi badania naukowe i prace rozwojowe ukierunkowane na ich wdrożenie i zastosowanie w praktyce.

Zgodnie z art. 22 ustawy o instytutach badawczych, do zadań państwowego instytutu badawczego należy m.in. 1) prowadzenie badań naukowych i prac rozwojowych; 2) przystosowywanie wyników badań naukowych i prac rozwojowych do potrzeb praktyki; 3) wdrażanie wyników badań naukowych i prac rozwojowych; 4) wykonywanie zadań szczególnie ważnych dla planowania i realizacji polityki państwa, których wykonanie jest niezbędne dla zapewnienia obronności i bezpieczeństwa publicznego, działania wymiaru sprawiedliwości, ochrony dziedzictwa narodowego, rozwoju edukacji i kultury, kultury fizycznej i sportu oraz poprawy jakości życia obywateli, dotyczących: a) opracowywania i opiniowania standardów w zakresie rynku pracy, ochrony pracy i zabezpieczenia społecznego, ochrony zdrowia, ochrony środowiska, gospodarki żywnościowej, gospodarki przestrzennej, gospodarki bogactwami i zasobami naturalnymi, rozwoju społeczeństwa informacyjnego, bezpieczeństwa technicznego, energetycznego i bezpieczeństwa transportu oraz standardów produktów, procesów i usług, a także warunków przestrzegania tych standardów, b) monitoringu i zapobiegania skutkom zjawisk i wydarzeń mogących stwarzać zagrożenie publiczne, w tym zapobiegania skutkom katastrof naturalnych lub technicznych, noszących znamiona klęski żywiołowej.

Nadzór nad IHAR - PIB sprawuje minister właściwy do spraw rolnictwa. Instytut posiada oddziały i zakłady naukowe oraz zakłady doświadczalne. Organami Instytutu są Dyrektor, który - w myśl art. 24 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy - reprezentuje Instytut, oraz Rada Naukowa.

Uwzględniając powyższe, Dyrektor IHAR - PIB jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Zgodnie bowiem z art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, a w szczególności podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego.

Z akt sprawy nie wynika, aby Dyrektor IHAR - PIB, pomimo, że wniosek z dnia [...] grudnia 2020 r. był kierowany do IHAR - PIB w R., rozpoznał wniosek zgodnie z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej. Odpowiedzi na ww. wniosek - pismami z dnia [...] grudnia 2020 r. oraz z dnia [...] grudnia 2020 r. – udzielił Kierownik Oddziału IHAR - PIB w [...], do którego wniosek nie był adresowany. Oznacza to, że Dyrektor IHAR - PIB na dzień wniesienia skargi do Sądu, a także na dzień wyrokowania, pozostawał w bezczynności wobec wniosku skarżącego z dnia [...] grudnia 2020 r. na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Uwzględniając powyższe, Sąd zobowiązał Dyrektora Instytutu do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] grudnia 2020 r. w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

Zaznaczyć należy, że w świetle regulacji ustawy o dostępie do informacji publicznej niezrozumiałe jest stanowisko Kierownika IHAR - PIB Oddziału w [...] zawarte w piśmie z dnia [...] grudnia 2020 r., w którym poinformował skarżącego, iż jako najemca lokalu należącego do IHAR - PIB nie jest osobą decydującą o tym, kto będzie odpowiadał na jego korespondencję, bowiem w Instytucie podmiotem do kontaktu w zakresie, który dotyczy skarżącego, jest Oddział IHAR - PIB w [...]. Tymczasem to wnioskodawca, kierując wniosek w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej do określonego podmiotu, wskazuje podmiot, od którego oczekuje odpowiedzi. Podmiot, do którego skierowano wniosek o udostępnienie informacji publicznej, nie ma prawnych podstaw do przekazania takiego wniosku "według właściwości" zgodnie z dyspozycją art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.); (por. wyrok NSA z dnia 9 lutego 2021 r. sygn. akt III OSK 2938/21, publ. CBOSA). Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego można stosować w postępowaniu o udzielenie informacji publicznej tylko wtedy, gdy tak stanowi ustawa o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie zaś z art. 16 u.d.i.p. przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się do decyzji (o odmowie udostępnienia informacji bądź umorzenia postępowania o jej udostępnienie), a nie do wniosku o udostępnienie informacji publicznej w sytuacji, gdy jego rozpoznanie może nastąpić w inny sposób aniżeli poprzez wydanie decyzji administracyjnej (por. m.in. wyroki NSA: z dnia 16 marca 2009 r. sygn. akt I OSK 1277/08, z dnia 30 listopada 2012 r. sygn. akt I OSK 1991/12, z dnia 14 grudnia 2012 r. sygn. akt I OSK 1013/12; publ. CBOSA).

Podkreślić należy, o czym była już mowa powyżej, że w przypadku, gdy w ocenie adresata wniosku żądana informacja nie posiada waloru informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., zobowiązany jest poinformować o tym wnioskodawcę w formie zwykłego pisma. Jeśli natomiast wnioskodawca uznaje, że żądane przez niego informacje stanowią informację publiczną i powinny być udostępnione w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, to może wnieść skargę na bezczynność organu w tym względzie. Tym samym wnioskodawca może zwalczać stanowisko organu w trybie skargi przewidzianej w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. W postępowaniu zainicjowanym taką skargą sąd dokonuje weryfikacji, czy żądane informacje mieszczą się w katalogu zawartym w ustawie o dostępie do informacji publicznej.

Również w przypadku, gdy adresat wniosku nie jest w posiadaniu żądanej informacji publicznej (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.), winien poinformować o tym fakcie wnioskodawcę w formie zwykłego pisma i nie spoczywa na nim obowiązek poszukiwania informacji na użytek przedmiotowego wniosku (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Warszawa 2016, s. 259; wyrok NSA z dnia 11 stycznia 2010 r. sygn. akt I OSK 1557/09, publ. LEX nr 1264573). Wystarczające jest pisemne wyjaśnienie przyczyny nieudzielenia informacji i tym samym pismo informujące stanowi odpowiedź na wniosek, co uwalnia adresata wniosku od zarzutu bezczynności. Nie jest bowiem możliwe skuteczne podniesienie zarzutu bezczynności w sytuacji, gdy żądana informacja nie znajduje się w posiadaniu tego podmiotu. Nie ma przy tym znaczenia, czy podmiot ten przedmiotową informację wytworzył, czy też nie, bowiem przekazanie informacji o nieposiadaniu żądanych danych stanowi formę udzielenia informacji odnośnie zasobu danych jakimi dysponuje podmiot zobowiązany (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 4 czerwca 2013 r. sygn. akt II SAB/Po 29/13, LEX nr 1334373, wyrok NSA z dnia 16 marca 2021 r. sygn. akt III OSK 71/21, publ. CBOSA).

Stwierdzając stan bezczynności po stronie Dyrektora Instytutu Sąd uznał, że zaistniała bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Zaniechanie rozpoznania wniosku informacyjnego w niniejszej sprawie nie miało bowiem postaci kwalifikowanej, która nosi cechy oczywistej i wyraźnej sprzeczności z obowiązującym prawem, niepozwalającej na zaakceptowanie w demokratycznym państwie prawa i wywołującej dotkliwe skutki społeczne lub indywidualne (por. wyrok NSA z dnia 24 lipca 2015 r., sygn. akt II OSK 3237/14, publ. LEX nr 1803268; wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12, publ. CBOSA). Po stronie Dyrektora Instytutu nie można dopatrzyć się złej woli czy lekceważącego stosunku do obowiązków wynikających z ustawy o dostępie do informacji publicznej. Bezczynność tego organu mogła być wynikiem błędnej wykładni przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej wynikającej z przeświadczenia, że właściwym do udzielenia odpowiedzi na wniosek z dnia [...] grudnia 2020 r. jest Kierownik Oddziału IHAR - PIB w [...]. Wadliwa interpretacja przepisów prawa nie stanowi przesłanki rażącego naruszenia prawa.

Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego o przyznanie od organu "zadośćuczynienia za wyrządzoną krzywdę" w żądanej wysokości. Wskazać należy, że sąd jest uprawniony do stosowania środków określonych w art. 149 § 2 p.p.s.a., w tym do przyznania sumy pieniężnej na rzecz skarżącego od organu. Uprawnienie to ma charakter dyskrecjonalny, co oznacza, że sąd może z niego skorzystać, jeżeli realia sprawy są niemożliwe do akceptacji z punktu widzenia ochrony praw strony. Przyznanie sumy pieniężnej, poza funkcją represyjną i prewencyjną, ma w szczególności znaczenie kompensacyjne i stanowi zadośćuczynienie za szkodę, jaką strona poniosła wskutek wadliwie działającej administracji publicznej. W niniejszej sprawie skarżący nie przedstawił argumentacji, z której wynikałaby zasadność przyznania mu rekompensaty. Nie wykazał bowiem w sposób przekonujący, że przyznanie sumy pieniężnej jest uzasadnione dotyczącymi jego osoby względami materialnoprawnymi.

Na marginesie należy zauważyć, że nie znajduje uzasadnienia wniosek Dyrektora IHAR - PIB o odrzucenie skargi zawarty w odpowiedzi na skargę, nie zachodziły bowiem żadne przesłanki do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a. Dyrektor Instytutu, co do zasady, jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.), o ile znajduje się w posiadaniu takiej informacji. Okoliczność zaś, że żądana informacja może znajdować się również w posiadaniu innego podmiotu (Kierownika IHAR - PIB Oddział w [...]) nie zwalnia adresata wniosku z obowiązku jego rozpoznania, jeśli uprawniony wystąpił ze stosownym żądaniem.

Mając na względzie wszystko powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i § 1a p.p.s.a., orzekł jak w punktach 1 i 2 sentencji wyroku. O kosztach postępowania obejmujących wpis od skargi Sąd postanowił w oparciu o art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. jak w punkcie 3 sentencji wyroku.