Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 229/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-02-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125  par. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wrocław, dnia 21 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" sp. z o. o. w J. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...]r., Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za lipiec 2007 r. postanawia zawiesić postępowanie.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi "A"sp. z o.o. w J. G. jest wskazana w sentencji decyzja Dyrektora Izby Celnej we W., utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w W., odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym za miesiąc lipiec 2007 r. wraz z odsetkami za zwłokę.

W dniu 02 października 2009 r. spółka złożyła do Naczelnika Urzędu Celnego wniosek o stwierdzenie nadpłaty. W uzasadnieniu wskazała, że jest producentem energii elektrycznej i dokonuje jej odsprzedaży na rzecz podmiotu będącego dystrybutorem i redystrybutorem tego dobra. W związku z istniejącym stanem faktycznym i w oparciu o art. 6 ust. 5 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 29, poz. 257 ze zm.), skarżąca uiszczała podatek naliczany od wartości sprzedawanej energii elektrycznej.

Spółka powołując wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (ETS) z 12 lutego 2009 r., sygn. akt C-475/07 podniosła, że poprzez zaniechanie dostosowania w terminie do dnia 1 stycznia 2006 r. krajowego systemu opodatkowania energii elektrycznej do wymogów art. 21 ust. 5 akapit pierwszy dyrektywy Rady 2003/96/WE z 27 października 2003 r., zmienionej dyrektywą Rady 2004/74/WE z 29 kwietnia 2004 r., w zakresie określenia momentu, w którym podatek od energii staje się wymagalny, Rzeczpospolita Polska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy tej dyrektywy. Z uwagi na stwierdzenie braku implementacji przepisów prawa wspólnotowego, spółka – powołując przepisy prawa wspólnotowego – wywiodła prawo do żądania zwrotu nadpłaconego podatku akcyzowego, uiszczanego zgodnie z przepisami prawa krajowego.

Uzasadniając zasadność żądania zwrotu nadpłaty, skarżąca przedstawiła charakter prawny nadpłaty, zaznaczając, iż w świetle przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005, Nr 8, poz. 60 ze zm. dalej: O.p.), jej zwrot przysługuje każdemu podatnikowi, niezależnie od tego czy poniósł ekonomiczny ciężar podatku, czy też ostatecznie przerzucił go na konsumentów.

W odpowiedzi na wniosek spółki Naczelnik Urzędu Celnego odmówił stwierdzenia nadpłaty. Motywując rozstrzygnięcie podniósł, że przepisy dyrektywy w zakresie istotnym dla sprawy nie są precyzyjne i bezwarunkowe, wobec czego nie mogą stanowić podstawy dla wyłączenia od dnia 1 stycznia 2006 r. opodatkowania sprzedaży energii elektrycznej przez producentów niebędących jej końcowymi odbiorcami.

Na skutek odwołania wniesionego przez skarżącą, Dyrektor Izby Celnej wydał decyzję, w której podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, a ponadto zaznaczył, że powołane orzeczenie ETS nie odnosi się do kwestii związanych z podmiotem zobowiązanym do zapłaty podatku oraz nie wyraża uprawnienia do żądania zwrotu zapłaconego podatku akcyzowego.

Na powyższą decyzję spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu żądając jej uchylenia, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego oraz procesowego. W uzasadnieniu powołała się min. na art. 72 O.p. wyjaśniając istotę nadpłaty oraz argumentowała, że jedyną przesłankę zwrotu nadpłaty stanowi fakt zapłaty podatku nienależnego lub w kwocie wyższej niż należna. Żaden z przepisów nie daje podstawy do różnicowania na gruncie art. 72 § 1 pkt 1 O.p. sytuacji podmiotów ze względu na ewentualne przeniesienie ciężaru ekonomicznego zapłaty podatku na inne podmioty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Postępowanie sądowoadministracyjne podlega zawieszeniu z urzędu.

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej: p.p.s.a.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Sytuacja, w której rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania zachodzi, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia występującego w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii.

W sprawie organy podatkowe stwierdziły, iż nie można uznać za nadpłatę zapłaconej akcyzy skoro podatnik zgodnie z obowiązującymi przepisami wykonał ciążący na nim obowiązek zadeklarowania zobowiązania podatkowego i jego terminowej zapłaty. Spółka natomiast argumentowała, iż z uwagi na brak implementacji przepisów prawa wspólnotowego uprawnionym jest żądanie zwrotu nadpłaconego podatku akcyzowego. Podnosiła, że dopuszczalne jest stwierdzenie nadpłaty również względem podmiotów, które pomimo uiszczenia podatku, nie poniosły jego rzeczywistego ciężaru, z uwagi na przeniesienie ciężaru ekonomicznego tej zapłaty na inne podmioty.

Zdaniem Sądu w rozpatrywanej sprawie zachodzi konieczność zawieszenia postępowania z uwagi na postępowanie toczące się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt I GSK 262/10 w której postanowieniem z dnia 03 lutego 2011 r. Sąd ten wniósł o podjęcie uchwały wyjaśniającej w składzie całej Izby Gospodarczej NSA. Przedmiotem wniosku jest udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy w rozumieniu art. 72 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., nr 8, poz. 60 ze zm., dalej jako "Ordynacja podatkowa") jest nadpłatą kwota podatku akcyzowego uiszczona z tytułu sprzedaży energii elektrycznej w sytuacji, w której ten kto ją uiścił nie poniósł z tego tytułu uszczerbku majątkowego."

Podstawę do stwierdzenia nadpłaty stanowi przepis art. 72 § 1 pkt 1 O. p. Zatem nie może budzić wątpliwości, że wynikiem podjęcia uchwały będzie rozstrzygnięcie kwestii prawnej, która ma kluczowe znaczenie dla rozpoznawanej sprawy, albowiem uznanie (bądź też nieuznanie), że nadpłatą jest kwota podatku akcyzowego uiszczona z tytułu sprzedaży energii elektrycznej także, gdy uiszczający nie poniósł z tego tytułu uszczerbku majątkowego w istotnym zakresie wpływać będzie na ocenę wadliwości zaskarżonej decyzji.

Wobec powyższego, Sąd uznał, że w rozpoznawanej sprawie rozstrzygnięcie o legalności zaskarżonej decyzji uzależnione jest od uchwały podjętej w składzie całej Izby Gospodarczej NSA, co czyni zasadnym zawieszenie postępowania sądowego z urzędu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.