Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 15/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-06-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 200 art. 246 par. 1 pkt 2 art. 258 par. 1 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 06 czerwca 2012r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2011r. nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia na majątku zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące od marca 2009 roku do czerwca 2010 roku; postanawia odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżąca J. R., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, w sprawie ze skargi na decyzję w przedmiocie zabezpieczenia na majątku zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym (przybliżona kwota zobowiązania wynosi 2.678.350zł), wystąpiła o przyznanie prawa pomocy, częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. Wpis od skargi wynosi 500zł i został uiszczony w dniu 24 maja 2012 roku (k. 61 akt sądowych).

Na podstawie oświadczenia majątkowego, akt administracyjnych, informacji znanych z urzędu (wnioski o prawo pomocy składane w sprawach prowadzonych pod sygn. akt III SA/Po 680-683/09), a także dodatkowych wyjaśnień i przedłożonych dokumentów źródłowych ustalono, co następuje.

W okresie minionych trzech lat Skarżąca realizowała układ z wierzycielami zawarty w postępowaniu toczącym się po ogłoszeniu upadłości z możliwością zawarcia układu. Przedsiębiorstwo Skarżącej było zarządzane przez zarządcę przymusowego. Układ został wykonany. Skarżąca odzyskała zarząd z dniem 1 grudnia 2011 roku. Firma została przejęta z zadłużeniem wobec dostawców na kwotę około 1.000.000zł. Zgodnie ze złożonym oświadczeniem majątek przedsiębiorstwa jest zabezpieczony w procesie sądowym trwającym od 2005 roku.

Skarżąca podała, że posiada: dom mieszkalny o pow. 160m², dwa mieszkania (o pow. 51,5m² i 52,40m²) oraz cztery inne nieruchomości (trzy stacje benzynowe i działkę gruntową o pow. 151mkw.).

Zabezpieczenia zobowiązania podatkowego dokonano na majątku, który obejmuje nieruchomości (ich wartość określono na około 3.500.000zł) oraz samochody (ich wartość określono na około 175.000zł).

Obecnie Skarżąca czerpie dochody z prowadzenia działalności gospodarczej oraz renty KRUS (300zł brutto miesięcznie).

Przychody z działalności gospodarczej kształtowały się następująco: 16.867.137,45zł w 2007 roku (dochód wyniósł 876.142,26zł), 17.303.637,72,zł w 2008 roku (dochód wyniósł 285.738,83zł). Przychód za okres od stycznia do września 2009 roku to 11.082.540,00zł (nadwyżka przychodów nad kosztami wyniosła 40.659,76zł). Przychód z działalności gospodarczej za 2010 rok wyniósł 15.991.537zł (strata - 72.880zł). Przychód za rok 2011 to 10.401.069,20zł (strata - 47.154zł).

Skarżącą przedłożyła kserokopie zawiadomień o zajęciu prawa majątkowego w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym na łączną kwotę sięgającą 1.530.000zł.

Odnosząc się do żądania wniosku w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wskazać należy, że skarżący, który uiścił koszty sądowe nie ma interesu prawnego w domaganiu się wydania orzeczenia o zwolnieniu go od uiszczonych opłat. Z chwilą uiszczenia kosztów sądowych wygasa obowiązek ich ponoszenia. Miejsce wskazanego obowiązku zajmuje prawo żądania zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw - art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270).

Zatem w zakresie uiszczonego wpisu od skargi należało odmówić przyznania prawa pomocy bez względu na sytuacje majątkową Wnioskodawczyni.

Pozostałe koszty niniejszego postępowania to około 350zł (100zł - opłata od wniosku za sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę oraz 250zł – ewentualny wpis od skargi kasacyjnej).

Sytuacja majątkowa Wnioskodawczyni nie uzasadnia stanowiska, że uiszczenie kosztów sądowych związanych z rozpoznaniem niniejszej skargi spowoduje zachwianie jej sytuacji materialnej i bytowej w taki sposób, iż nie będzie ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych.

Majątek zgromadzony przez Wnioskodawczynię oraz ujawnione przychody w sposób jednoznaczny wykluczają ją z grona osób uprawnionych do uzyskania wsparcia w formie prawa pomocy.

Wskazać należy, iż Skarżąca udokumentowała koszty utrzymania mieszkania obejmujące opłaty za energię elektryczną, wodę i kanalizację oraz gaz na kwotę około 300zł średniomiesięcznie. Pomimo wezwania Wnioskodawczyni nie złożyła szczegółowego spisu tych kosztów.

Jednocześnie, na gruncie niniejszej sprawy, aktualnie ujemny wynik finansowy z działalności gospodarczej, zabezpieczenie majątku na potrzeby toczących się sporów sądowych, czy wszczęcie postępowań egzekucyjnych, nie są wystarczające dla przyjęcia stanowiska, że Skarżąca nie posiada możliwości zgromadzenia środków finansowych na uiszczenie kosztów sądowych na poziomie 350zł.

W tym zakresie wskazać należy, że średnie miesięczne przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej za 2011 rok wynoszą 866.750zł. Tylko te przychody wielokrotnie przewyższają obciążenia z tytułu kosztów sądowych oraz udokumentowanych kosztów utrzymania koniecznego.

Wnioskodawczyni nie wykazała, iż środki egzekucyjne zastosowane w postępowaniach egzekucyjnych, wykluczają możliwości zrealizowania obowiązku zapłaty kosztów sądowych. Pomimo wezwania nie udokumentowała, że zastosowane środki egzekucyjne są skuteczne i w jakim zakresie ograniczają jej możliwości płatnicze. Wnioskodawczyni nie wykazała także, że zabezpieczenie majątku na potrzeby toczących się sporów sądowych ogranicza jej możliwości płatnicze.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.