Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 620/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-11-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 199, art. 245 par. 1 i par. 2, art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nieważności decyzji w sprawie podziału nieruchomośći w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego z urzędu postanawia: 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych 2) ustanowić dla skarżącego radcę prawnego z urzędu


UZASADNIENIE

Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy S. G. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego z urzędu, wniosek swój motywując tym, że stracił zatrudnienie, a tym samym źródło utrzymania się jego rodziny.

Z treści formularza wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wraz z zoną oraz czwórką dzieci, zamieszkując w budynku mieszkalnym o pow. 90 m2. W skład ich majątku wchodzi również nieruchomość o pow. 0,65 ha. Wedle złożonego oświadczenia rodzina wnioskodawcy nie dysponuje żadnymi oszczędnościami, papierami wartościowymi ani też przedmiotami o wartości przekraczającej 3.000 euro. Skarżący wskazał, że posiada samochód z 1993 r. Źródłem utrzymania się jego rodziny jest zasiłek dla bezrobotnych uzyskiwany przez S. G. w kwocie 910 zł miesięcznie oraz zasiłek rodzinny otrzymywany w kwocie 524 zł miesięcznie. Na wezwanie referendarza sądowego wnioskodawca nadesłał szereg dokumentów potwierdzających opisaną we wniosku sytuację materialna, w tym m.in. decyzję o uznaniu go za osobę bezrobotną, decyzję o utracie przez jego małżonkę statusu osoby bezrobotnej oraz zaświadczenie o wysokości wypłaconych zasiłków rodzinnych.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:

Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.

Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).

Podane przez stronę informacje, dotyczące sytuacji materialnej oraz życiowej pozwoliły stwierdzić, że uzasadnione jest uwzględnienie złożonego wniosku i przyznanie skarżącemu prawa pomocy w całym, wnioskowanym zakresie.

Zauważyć bowiem przyjdzie, że jedynym źródłem utrzymania się rodziny wnioskodawcy jest zasiłek dla bezrobotnych - uzyskiwany w kwocie 784 zł netto miesięcznie oraz zasiłki rodzinne otrzymane - 524 zł netto miesięcznie. Mając więc na uwadze, że łączny dochód w wysokości 1308 zł miesięcznie musi wystarczyć na zaspokojenie potrzeb sześcioosobowej rodziny wnioskodawcy, niepodobna przyjąć, że będzie on w stanie zarówno pokryć koszty postępowania sądowego jak i we własnym zakresie skorzystać z usługa fachowego pełnomocnika. Dodatkowo wskazać bowiem przyjdzie, że strona znaczącą część uzyskiwanych obecnie dochodów przeznacza na koszty utrzymania (vide nadesłane rachunki i faktury za energię elektryczną, dostawy wody, odbiór śmieci, usługi telekomunikacyjne itp.). W tym kontekście zarówno struktura wydatków jak i ich wysokość oraz zasadność nie budzą żadnych wątpliwości, co uzasadnia przychylenie się do złożonego wniosku.

Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.