Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1121/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2008-08-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 88
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie pisemnego uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 marca 2007 r. w sprawie ze skargi "A" S.A. w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie interpretacji przepisów prawa podatkowego postanawia: odrzucić wniosek.


UZASADNIENIE

Jak wynika z dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru, zawiadomienie o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 2 marca 2007 r. doręczone zostało do rąk pracownika umocowanego do odbioru korespondencji – tj. A.D.

Pomimo zawiadomienia, na wyznaczonym terminie rozprawy strona skarżąca nie stawiła się i nie usprawiedliwiła swojej nieobecności. Nieobecna była również na odroczonej publikacji wyroku w dniu 15 marca 2007 r. Na posiedzeniu tym Sąd oddalił skargę strony wywiedzioną w sprawie.

Pismem z dnia [...] skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku podnosząc, iż nie otrzymała zawiadomienia o terminie rozprawy, a Sąd nie doręczył jej z urzędu odpisu wyroku, wobec czego nie mogła wiedzieć, iż doszło do merytorycznego rozpoznania sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje.

Podstawę do przywrócenia stronie terminu do dokonania określonej czynności w postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm; zwanej dalej u.p.s.a.). Jak stanowi powołany przepis, Sąd na wniosek strony przywróci termin do dokonania czynności, jeżeli uchybienie nastąpiło bez jej winy. Wymogi stawiane wnioskowi o przywrócenie terminu sprecyzowane zostały w dyspozycji art. 87 u.p.s.a. Mianowicie, należy wystąpić z wnioskiem w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w jego treści uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, nadto, wraz z wnioskiem należy dokonać zaległej czynności.

W orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, iż brak winy oznacza wykazanie okoliczności, które przy zachowaniu należytej staranności uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności i jednocześnie były nie do przewidzenia i nie do usunięcia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2005 r., sygn. akt FZ 713/04).

Nawiązując do treści wniosku, strona skarżąca, nie kwestionując faktu, iż doszło do uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia podniosła jednocześnie, iż do uchybienia temu terminowi doszło na skutek okoliczności za które nie może ponosić odpowiedzialności. W kontekście tym zarzuciła, iż nie została powiadomiona przez Sąd o wyznaczonym terminie rozprawy na którym zapadł wyrok oddalający skargę, a Sąd nie doręczył jej odpisu sentencji tego wyroku. Z tych względów nie posiadała w ogóle wiedzy, iż doszło do merytorycznego rozpoznania sprawy.

Oceniając zarzuty wniosku Sąd uznał, iż nie mogą one zasługiwać na uwzględnienie, albowiem, wbrew stanowisku skarżącej, do uchybienia terminowi w sprawie doszło na skutek okoliczności obciążających wnioskodawcę. W pierwszej kolejności, odpierając argumenty skarżącej, należy podnieść, iż o wyznaczonym na dzień 2 marca 2007 r. terminie rozprawy strona została w sposób prawidłowy pouczona przez Sąd. Doręczenie tego zawiadomienia nastąpiło zgodnie z dyspozycją przepisu art. 67 § 2 u.p.s.a., tj. do rąk osoby uprawnionej do odbioru korespondencji kierowanej na adres skarżącej spółki, co potwierdza pieczątka oraz podpis pracownika spółki – A. D.

Zawiadomienie to zawierało informację, że obecność strony na rozprawia nie jest obowiązkowa a nadto pouczenie, że na rozprawie może zapaść wyrok, który nie będzie podlegał doręczeniu z urzędu, a którego zaskarżenie będzie możliwe po uprzednim złożeniu wniosku o jego uzasadnienie w terminie 7 dni od ogłoszenia tego wyroku (art. 6 w związku z art. 107 i art. 141 § 2 u.p.s.a.).

Konkludując Sąd stwierdza, że uczyniono zadość obowiązkowi zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu. Sam zaś fakt niestawiennictwa strony na rozprawie w dniu 2 marca 2007 r. oraz na posiedzeniu z odroczonej publikacji wyroku w dniu 15 marca 2007 r. (o czym nie zawiadamiania się nieobecnych na rozprawie głównej) oraz związane z tym konsekwencje procesowe w postaci uchybienia terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku nie może uzasadniać stanowiska, iż uchybiony termin należało przywrócić. Za niewątpliwym zawinieniem strony, przemawia – w ocenie Sądu – wynikające z art. 67 § 2 u.p.s.a. domniemanie skutecznego zawiadomienia o rozprawie, co wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru w/w przesyłki sądowej. Skoro zatem, skarżąca, należycie zawiadomiona o terminie rozprawy nie stawiła się na wyznaczony termin, należyta staranność osób umocowanych do działania w imieniu skarżącej wymagała bądź usprawiedliwienia tej nieobecności z wnioskiem o odroczenie rozprawy, bądź tez podjęcie starań zmierzających do ustalenia, czy na wyznaczonym terminie rozprawy doszło do merytorycznego rozpoznania sprawy, oraz jaki jest tego wynik.

Jakkolwiek wnioskodawca nie formułuje takiego zarzutu, w kontekście wcześniejszych wywodów należy podkreślić, iż przyjęcie winy na gruncie art. 86 § 1 u.p.s.a. należy rozumieć szeroko, obejmując tym zakresem także winę pracowników tzw. aparatu administracyjnego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 marca 1999 r. sygn. akt I PKN 76/99, opubl. OSNP 2000/11/431). Z tych względów skarżąca nie może się ekskulpować wskazując, że pracownik, któremu doręczono zawiadomienie o rozprawie zaniechał przekazania otrzymanej przesyłki osobom umocowanym do działania w imieniu skarżącej spółki.

Odnosząc się do dalszego argumentu wniosku, tj., że odpis wyroku nie został doręczony stronie z urzędu, należy podkreślić, iż zasady doręczania odpisów orzeczeń oraz ich uzasadnień zawarte są w przepisie art. 141 § 1 i 2 u.p.s.a. Zgodnie z art. 141 § 2 u.p.s.a., w przypadku wyroków oddalających skargę, zarówno odpis wyroku, jak i uzasadnienie Sąd doręcza wyłącznie na pisemny wniosek strony, zgłoszony w terminie 7 dni od ogłoszenia. W odniesieniu do uzasadnień wyroków oddalających skargę należy dodać, iż pisemny wniosek strony jest warunkiem sine qua non sporządzenia uzasadnienia wyroku, które – w przeciwieństwie do wyroków uchylających – nie jest sporządzane z urzędu.

Mając na uwadze wskazane okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie przepisu art. 86 § 1 u.p.s.a. postanowił jak w sentencji.