Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 122/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-07-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o sprostowanie postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 156 § 1 i  § 2 zd. 1 w zw. z art. 166
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 1 lipca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości podatku akcyzowego za miesiąc kwiecień 2004r. postanawia: odmówić sprostowania postanowienia z [...] /-/B. Sokołowska


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny umorzył postępowanie sądowe oraz zasądził zwrot kosztów zastępstwa procesowego w sprawie ze skargi W.M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] w przedmiocie określenia wysokości podatku akcyzowego za miesiąc kwiecień 2004 r.

Pismem z dnia 16 czerwca 2010 r. pełnomocnik strony skarżącej zwrócił się do Sądu z wnioskiem o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w punkcie 2 postanowienia z dnia 27 maja 2010 r., poprzez wpisanie zamiast kwoty 4.617 zł kwoty 8.217 zł oraz zamiast kwoty 3.600 zł, kwoty 7.217 zł, bowiem wartość przedmiotu sporu przekraczała kwotę 200.000 zł stąd też najniższą stawką wynagrodzenia należnego z tytułu kosztów zastępstwa procesowego była kwota 7.200 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 156 § 1 i § 2 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 – dalej zwanej p.p.s.a.) Sąd jest władny z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste pomyłki. O sprostowaniu Sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym.

Sprostowanie wyroku może nastąpić z urzędu i na wniosek strony, bowiem o możliwości złożenia wniosku w tym zakresie stanowią wprost: art. 159 p.p.s.a. , który mówi, że "wniosek o sprostowanie" nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia i art. 194 § 1 pkt 5 przewidujący prawo do zażalenia m.in. na odmowę sprostowania orzeczenia.

Stosownie natomiast do treści art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny umorzył postępowanie sądowe, przy czym w punkcie 2 orzeczenia zasądził na rzecz skarżącego tytułem zwrotu kosztów postępowania kwotę 4.617 zł.

Wobec braku szczegółowego rozliczenia zasądzonej kwoty w uzasadnieniu postanowienia nie można stwierdzić ewentualnej oczywistej omyłki Sądu w tym zakresie, bądź też błędu rachunkowego.

Zatem brak jest przesłanek z art. 156 § 1 p.p.s.a. pozwalających Sądowi sprostować orzeczenie.

Naprawa ewentualnej wadliwości postanowienia Sądu w przedmiocie kosztów postępowania może w takim przypadku nastąpić w trybie postępowania zażaleniowego.

Z tych względów Sąd na podstawie art. 156 § 1 i § 2 zd. 1 p.p.s.a., w zw. z art. 166 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

/-/B. Sokołowska