Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 214/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2010-04-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 1 w zw. z art. 60
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2010r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2009r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego wybudowaniem kanalizacji sanitarnej - postanawia – umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.


UZASADNIENIE

Prokurator Rejonowy w [...] zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2009r. znak: [...], która uchylała decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2009r. znak: [...] i umarzała postępowanie pierwszoinstancyjne. Ta ostatnia decyzja ustalała opłatę adiacencką z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego wybudowaniem urządzenia infrastruktury technicznej w postaci kanalizacji sanitarnej, zobowiązując do jej uiszczenia na rzecz Gminy Miejskiej [...] C. W.

W piśmie, które wpłynęło do tut. Sądu w dniu 6 kwietnia 2010r. strona skarżąca cofnęła powyższą skargę, wnosząc o umorzenie postępowania sądowego. W motywach podniosła, że uchwała Rady Miejskiej w [...] określająca stawkę opłaty adiacenckiej nie została - jak to jest wymagane

w przypadku aktów prawa miejscowego - ogłoszona w dzienniku urzędowym województwa. Jako akt nieobowiązujący nie mogła zatem stanowić podstawy ustalenia przedmiotowej opłaty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej następnie P.p.s.a., skarżący ma prawo cofnąć złożoną przez siebie skargę. Oświadczenie

w tym przedmiocie jest wiążące dla sądu, który zobligowany jest jednak do uznania go za niedopuszczalne w sytuacji, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub też spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu czy też czynności dotkniętych wadą nieważności.

Konsekwencją procesową skutecznego cofnięcia skargi jest obowiązek umorzenia postępowania sądowego, które zostało nią zainicjowane, co wynika

z brzmienia art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Uwzględniając powołane regulacje prawne oraz okoliczności niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że postępowanie wszczęte na skutek skargi Prokuratora Rejonowego

w [...] na wymienioną na wstępie decyzję SKO podlega umorzeniu. Jak bowiem wyżej zaznaczono, podmiot składający skargę cofnął ją

w piśmie z dnia 6 kwietnia 2010r. W ocenie Sądu, brak jest natomiast okoliczności, które wskazywałyby na konieczność uznania tego oświadczenia za niedopuszczalne.

W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 P.p.s.a.