Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 15/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2007-09-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: *Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art.190 ust.1 i ust.2
journal: Dz.U. 2005 nr 164 poz 1365
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński, Sędzia WSA Lidia Serwiniowska, Protokolant Aleksandra Siwińska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 26 września 2007 r. sprawy ze skargi P. B. na decyzję Rektora Politechniki W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów I. uchyla decyzję I i II instancji II. zasądza od Rektora Politechniki W. na rzecz P. B. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Dziekan Wydziału Architektury Politechniki W. skreślił P.B. z listy studentów z powodu niezaliczenia części kursów, na które studentka wpisała się w semestrze zimowym 2005/2006 (studia bez wpisu na semestr), niezłożenia indeksu w wyznaczonym terminie do zaliczenia i wpisu na semestr letni 2005/2006.

W odwołaniu od tej decyzji strona podniosła, że dostała zgodę na kontynuację studiów w roku akademickim 2005/2006. Posiada aktualnie listę zaliczeń, która miała zostać uznana w semestrze zimowym 2005/2006, w związku z czym uznała wydaną decyzję za bezzasadną.

Decyzją z dnia [...] r. [...] Prorektor ds. Nauczania Politechniki W. na podstawie art. 190 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 27 lipca

2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 ze zm.), §19 ust. 1 pkt 1 Regulaminu Politechniki W. (Zarządzenie Wewnętrzne Rektora z dnia 10 maja 2005 r. Nr 24/2005) utrzymał w mocy decyzję z dnia 3 kwietnia 2006 r.

W uzasadnieniu wskazano, że u studentki nie odnotowuje się postępów w nauce. Studentka nie zaliczyła części kursów, na które wpisała się w semestrze zimowym roku akademickiego 2005/2006 (studia bez wpisu na semestr), nie złożyła również indeksu w wyznaczonym terminie do rozliczenia i wpisu na semestr letni roku akademickiego 2005/2006.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu

P. B. podniosła, że wydana decyzja jest dla niej krzywdząca. Kursy, których rzekomo nie zaliczyła w semestrze zimowym roku akademickiego 2005/2006, zaliczyła w semestrze zimowym roku akademickiego 2003/2004. Zarzuciła, że nie rozpatrzono jej pism, które złożyła w Dziekanacie Wydziału Architektury Politechniki W..

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie

z powodów podanych w uzasadnieniu decyzji ostatecznej. Wskazano jednocześnie, że skarżąca nie podała w skardze, jakie dokumenty zostały przez nią złożone w Dziekanacie. Na każde złożone przez nią podanie została wystosowana pisemna odpowiedź, której kopia znajduje się w teczce osobowej. Ponadto począwszy od semestru zimowego 2001/2002 skarżąca notorycznie nie wypełniała obowiązków nałożonych na nią jako na studentkę przez Regulamin Politechniki W., a mianowicie: posiada duży, niedozwolony deficyt punktowy (17 punktów) w związku z brakiem zaliczeń kursów semestru letniego i zimowego, nie wypełniała warunków złożenia indeksu z wpisami zaliczeń sem. VI, nie uregulowała opłaty za zaległy semestr, nie złożyła również deklaracji opłaty za semestr VII. Wymienione obowiązki wynikają z §11 Regulaminu Studiów Politechniki W., a niewykonanie ich upoważnia Dziekana do skreślenia z listy studentów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna choć jej zasadność Sąd wywodzi z innych przesłanek niż przedstawione przez skarżącą. Wynikają one z analizy obu kontrolowanych przez Sąd decyzji administracyjnych.

Zaskarżona decyzja została oparta na podstawie art. 190 ust. 1 pkt 3 cytowanego Prawa. Stanowi on, iż kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej skreśla studenta z listy studentów w przypadku niezłożenia w terminie pracy dyplomowej lub egzaminu dyplomowego. Wprawdzie obok tego przepisu powołano także § 19 ust. 1 pkt 1 powołanego wcześniej Regulaminu, ten natomiast odsyła do jego § 11 ust. 1 - 5, jednakże między tymi przepisami ustawy i Regulaminu brak jakiejkolwiek spójności natomiast w uzasadnieniu, które jest odwzorowaniem uzasadnienia decyzji organu I instancji przyjmuje się, iż "u studentki nie odnotowuje się postępów w nauce. Studentka nie zaliczyła części kursów, na które wpisała się w semestrze zimowym roku akademickiego 2005/2006 (studia bez wpisu na semestr), nie złożyła również indeksu w wyznaczonym terminie do rozliczenia i wpisu na semestr letni roku akademickiego 2005/2006". Już na pierwszy rzut oka zatem widać, że w ustalonym stanie faktycznym sprawy brak absolutnie tego, o czym mowa w art. 190 ust. 1 pkt 3 Prawa o szkolnictwie wyższym. Niezależnie od tego należy mieć na uwadze, iż odwołanie przenosi kompetencję do załatwienia w całości sprawy administracyjnej na organ odwoławczy. W odwołaniu natomiast, wprawdzie lakonicznie, skarżąca nie zgadzając się ze skreśleniem jej z listy studentów stwierdziła, iż dostała zgodę na kontynuację studiów w roku akademickim 2005/2006, aktualnie posiada listę zaliczeń, która miała zostać uznana w semestrze zimowym 2005/2006, co sprawia że decyzja jest bezzasadna, ale nie ma to żadnego odzwierciedlenia w ocenie organu odwoławczego. Rektor Politechniki Wrocławskiej nie tylko, że nie ustosunkował się do tego zarzutu skarżącej ale i nie zastosował się do reguły o jakiej wcześniej była mowa, obowiązkowego rozpatrzenia sprawy administracyjnej ponownie. Jak wcześniej stwierdzono ograniczył się jedynie do powielenia rozstrzygnięcia organu I instancji i argumentów jakie zostały przez ten organ przywołane w decyzji z dnia 3 kwietnia

2006 r.

Wadą dotknięta jest także decyzja organu I instancji, która w podstawie prawnej powołuje jedynie art. 190 cytowanego Prawa, bez jego uszczegółowienia; powołuje także § 19 ust. 1 bez wskazania punktu, o jaki organowi I instancji chodzi. Z podobnie lakonicznego uzasadnienia można się domyślać, że podstawę prawną tego orzeczenia stanowił ust. 2 pkt 1 art. 190 Prawa o szkolnictwie wyższym i § 19 ust. 1 pkt 1 Regulaminu, jednakże Sąd w toku sprawowanej kontroli nie ma obowiązku odtwarzania procesu decyzyjnego, nie powinien też być skazywany na domysły, co w istocie rzeczy stanowiło podstawę rozstrzygnięcia organu administracyjnego. Niezależnie od tego, jeśli przyjmie się, iż zgodnie z art. 190 ust. 2 kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej może (podkr. Sądu) skreślić studenta z listy studentów w przypadku stwierdzenia braków postępu w nauce, to z tej podstawy prawnej decyzji wynika, iż ma ona charakter uznaniowy. Organ administracyjny orzekając w sprawie administracyjnej w takim przypadku ma możliwość wyboru określonej konsekwencji prawnej (skreśla, odmawia skreślenia z listy studentów), jednakże - zwłaszcza, gdy wybiera pierwszą z tych ewentualności zobowiązany jest do szczegółowego uzasadnienia rozstrzygnięcia decyzji. Tego absolutnie nie da się przyjąć w przypadku ogólnikowego uzasadnienia, na co wcześniej Sąd zwrócił uwagę. Dodać do tego trzeba, iż ponownie załatwiając sprawę organ I instancji powinien również uwzględnić zarzut odwołania skarżącej z dnia 6 czerwca 2006 r. i przedstawione w nim okoliczności. Odwołanie to bowiem weszło w skład materiału aktowego sprawy.

Z przepisu art. 141 § 4 zd. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz .U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), p.s.a., wynika że w przypadku uwzględnienia skargi Sąd winien wskazać organowi administracyjnemu tok dalszego postępowania w sprawie. Z pewnością administracyjnym postępowaniem posądowym należy objąć tę linię obrony, którą zarysowała skarżąca w odwołaniu. Należałoby ją wezwać ewentualnie do skonkretyzowania tych zarzutów, a po wszechstronnym wyjaśnieniu okoliczności sprawy podjąć decyzję (decyzje) z uwzględnieniem oceny prawnej Sądu zamieszczonej we wcześniejszych wywodach.

Z tych względów, na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. "c" p.s.a. sąd orzekł jak w sentencji wyroku.

Orzeczenie o kosztach opiera się na podstawie art. 200 p.s.a. Jednocześnie Sąd nie orzekł, czy i w jakim zakresie zaskarżona decyzja nie może być wykonana, gdyż orzekając tak Sąd wziął pod uwagę jedynie przedwczesność skreślenia skarżącej z listy studentów.