Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Ka 2935/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2004-01-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Bogucki, , , po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Syndyka Masy Upadłości "A" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w upadłości w S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia na poczet zaległości podatkowej postanawia: odrzucić skargę;


UZASADNIENIE

Syndyk Masy Upadłości "A" spółki z o.o. w upadłości w S., reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie zaliczenia na poczet zaległości podatkowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje:

Skarga na w.w. postanowienie została złożona do Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu [...] r. (data stempla pocztowego) i podlega wpisowi stałemu w kwocie 10 zł, stosownie do § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 października 1995 r. w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej (Dz.U. Nr 117, poz. 563 z późn. zm.), wydanego na podstawie delegacji ustawowej, zawartej w art. 36 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.).

Należy jednak zauważyć, że zarówno powołane rozporządzenie, jak i wyżej cytowana ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym straciła moc z dniem 1 stycznia 2004 r., na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm. Dz.U. z 2002 r. Nr 240 , poz. 2052). W myśl art. 85 ostatnio cytowanej ustawy, z dniem 1 stycznia 2004 r. utworzono w Warszawie i w miejscowościach, w których miały siedziby ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sadu Administracyjnego, wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1259) oraz zniesiono ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sadu Administracyjnego.

Stosownie do art. 97 §1 w.w. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Na podstawie § 1 pkt 4 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskie z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. Nr 72, poz. 652), dla obszaru województwa śląskiego utworzony został Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.

Przepis art. 221 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje, że pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego odrzuca się bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Z powołanej regulacji wynika, że skoro w rozpatrywanym przypadku skargę na w.w. postanowienie wniósł radca prawny bez jednoczesnego uiszczenia wpisu stałego w wysokości 10 zł, to skargę należy odrzucić na podstawie art. 221 w.w. ustawy.