Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1750/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 229 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: § 5 ust. 1, § 7 ust. 2
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2194
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania, odraczania i rozkładania na raty  oraz cofania odroczenia lub rozłożenia na raty nieuiszczonych należności sądowych orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. Z. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 października 2017 r., sygn. akt II SAB/Wa 145/16 o odmowie odroczenia terminu płatności należności sądowej z tytułu nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzanym i doręczanym na wniosek w sprawie ze skargi A. Z. na bezczynność Prezydenta m st. Warszawy w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 12 października 2017 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił odroczenia terminu płatności należności sądowej z tytułu nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym i doręczonym na wniosek, wskazując w uzasadnieniu, że skarżący nie uprawdopodobnił zaistnienia przesłanek przyznania wnioskowanego uprawnienia, ponieważ nie przedłożył do akt sprawy dokumentów obrazujących jego sytuację majątkową.

Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł A. Z., wskazując że nie jest możliwie udowodnienie okoliczności o braku osiąganych dochodów.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 229 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 j.t.), "p.p.s.a.", należności z tytułu nieuiszczonych kosztów sądowych oraz grzywien orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym, z wyjątkiem grzywien, o których mowa w art. 55 § 1, art. 149 § 2 oraz art. 154 § 1, mogą być umorzone lub zapłata tej należności może być odroczona albo rozłożona na raty, jeżeli jej ściągnięcie byłoby połączone z niewspółmiernymi trudnościami lub groziłoby dłużnikowi zbyt ciężkimi skutkami. Zgodnie z § 2 powyższego przepisu szczegółowe zasady i tryb umarzania, odraczania i rozkładania na raty oraz cofania odroczenia lub rozłożenia na raty ww. należności określi Rada Ministrów w drodze rozporządzenia.

Zapłata należności sądowych może być odroczona lub rozłożona na raty, jeżeli natychmiastowe ich ściągnięcie byłoby połączone z niewspółmiernymi trudnościami lub powodowałoby dla dłużnika nadmierne obciążenie majątkowe lub inne ciężkie skutki (§ 5 ust. 1 rozporządzenia). Z konstrukcji tego przepisu wynika, iż to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do odroczenia należności sądowej. Nadto § 7 ust. 2 rozporządzenia nakłada na wnioskodawcę obowiązek dołączenia do pisma oświadczenia obejmującego dokładne dane o jego stanie majątkowym i dochodach, a także w przypadku osób fizycznych dane o stanie rodzinnym etc.

Zarządzeniem z dnia 14 czerwca 2017 r. A. Z. został wezwany do złożenia oświadczenia obejmującego ww. dane, w odpowiedzi jednak udzielił jedynie ogólnych odpowiedzi, nie zaś dokładnych, do których był wzywany, przez co uniemożliwił ustalenie, czy w istocie zachodzą przesłanki do odroczenia terminu płatności należności sądowej. Również w zażaleniu na przedmiotowe zarządzenie A. Z. nie uzupełnił informacji o swoim stanie majątkowym – w takim stanie rzeczy, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zasadnie Sąd I instancji w sposób negatywny rozpoznał wniosek skarżącego.

W tym stanie rzeczy zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odpowiada prawu. Podkreślić przy tym należy, że A. Z. wciąż może złożyć wniosek prawidłowo uzasadniony w celu pozytywnego jego rozpatrzenia.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.