Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 260/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-07-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2015 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi J. K. na działalność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. w przedmiocie podejmowanych czynności z zakresu pomocy społecznej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z 13 marca 2015 r. J. K. (zwana dalej stroną lub skarżącą) zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu ze skargą na działalność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. polegającą na nieuwzględnianiu podań, nieudzielaniu właściwej informacji oraz przeprowadzaniu czynności pomocowych z udziałem określonych pracowników i z pominięciem dokumentów znajdujących się u innych podmiotów.

Dalej skarżąca podała m.in., że "(...) pracownicy MOPS-u ds. Bezdomności nie szanują Regulaminu Pobytu w IBDD. (...) W. MOPS neguje prawo do życia osobie w sytuacji dla której zapobieżeniu został powołany. Odlicza mi dodatek mieszkaniowy od zasiłku stałego (...)".

Pismem z dnia 11 maja 2015 r. skarżąca została wezwana do sprecyzowania – w terminie 7 dni – charakteru wniesionej skargi pod rygorem jej odrzucenia poprzez wskazanie czy jest to skarga na działania Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. czy też na określoną decyzję (postanowienie).

Wskazane wezwanie zostało osobiście podjęte przez stronę w dniu 25 maja 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać:

1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;

2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy;

3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.

Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W odniesieniu do warunków formalnych skargi, ustawa procesowa przewiduje, że nieusunięcie w terminie braków formalnych skargi stanowi podstawę do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie pismo wniesione przez stronę skarżącą nie wskazywało w istocie żądania skargi. Stąd też strona skarżąca została wezwana do sprecyzowania charakteru wniesionej skargi poprzez wskazanie czy jest to skarga na działania Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. czy też na określoną decyzję (postanowienie). W zakreślonym terminie, który upływał z dniem 1 czerwca 2015 r., strona nie uczyniła zadość nałożonemu na nią obowiązkowi procesowemu.

Brak aktywności po stronie skarżącej uniemożliwia rozpatrzenie skargi, albowiem żądanie w niej wyrażone nie jest wystarczające precyzyjne, by móc nadać sprawie dalszy bieg. Rolą zaś sądu nie jest zastępowanie strony w podejmowanych przez nią czynnościach procesowych, a w szczególności wyjaśnianie kwestii niejasnych a jednocześnie istotnych dla sprawy. Zatem skoro skarżąca – pomimo wezwania zawierającego stosowne pouczenie – nie podjęła inicjatywy w zakresie dostatecznego doprecyzowania swojego żądania w wyznaczonym, siedmiodniowym terminie, wniesioną skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia.