Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SAB/Gd 9/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2021-01-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 178
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 27 stycznia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na bezczynność i przewlekłość postępowania Prezydenta Miasta w zakresie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2018 r. postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 7 października 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 - dalej jako "p.p.s.a."), oddalił skargę R. K. na bezczynność i przewlekłość postępowania Prezydenta Miasta w zakresie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2018 r.

Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (karta 108) wynika, że w dniu 4 stycznia 2021 r. odpis wyroku z uzasadnieniem wraz z pouczeniem o warunkach, trybie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, został doręczony Skarżącemu.

W dniu 12 stycznia 2021 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga kasacyjna sporządzona osobiście przez Skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Jak wynika z art. 173 § 1 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Nie budzi wątpliwości Sądu, że od wyroku Sądu z dnia 7 października 2020 r. przysługuje skarga kasacyjna.

Stosownie do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Ponadto, w myśl art. 175 § 1 skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. W myśl § 2 przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie zaś z § 2a przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej. Odnośnie do § 3 cytowanego przepisu skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami; rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej.

Przenosząc powyższe w realia niniejszej sprawy wskazać należy, że skarga kasacyjna złożona przez Skarżącego jest niedopuszczalna. Zgodnie bowiem z art. 175 § 1 p.p.s.a. przy sporządzeniu skargi kasacyjnej obowiązuje przymus adwokacko-radcowski. Analiza akt rozpoznawanej sprawy nie dała natomiast podstaw do przyjęcia, że Skarżący jest podmiotem uprawnionym do sporządzenia skargi kasacyjnej, wymienionym w art. 175 § 1-3 p.p.s.a.

Sporządzanie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej (por. B. Dauter. Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, wydanie 2., Warszawa 2009 r. str. 493.) na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1, § 2 i § 3 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie Skarżący osobiście sporządził skargę kasacyjną, natomiast z akt sprawy nie wynika, aby był on podmiotem uprawnionym do osobistego jej sporządzenia, wymienionym w art. 175 § 1, 2 i 3 p.p.s.a.

W związku z powyższym, w ocenie Sądu skarga kasacyjna została wniesiona przez osobę nie posiadającą uprawnień do jej złożenia.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 178 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł, jak w postanowieniu.