Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1376/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-02-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3 i par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. J. L. na uchwałę Rady Miejskiej w Sławnie z dnia 14 listopada 1996 r., nr XX/142/96 w przedmiocie Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Sławno postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

B.L. pismem z dnia 3 października 2015 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na uchwałę Rady Miejskiej w Sławnie nr XX/142/96 z dnia 14 listopada 1996 r. w przedmiocie Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Sławno.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz S. wniósł o jej oddalenie. Podniósł,

że skarżący jest osobą ubezwłasnowolnioną częściowo, a jego kuratorem jest A.W.

W piśmie z dnia 3 grudnia 2015 r. A.W. - kurator dla częściowo ubezwłasnowolnionego skarżącego, odpowiadając na zobowiązanie Sądu, podtrzymała skargę i wniosła o ustanowienie skarżącemu pełnomocnika z urzędu z uwagi na jego sytuację zdrowotną oraz materialną, która uniemożliwia ustanowienie pełnomocnika z wyboru.

Zarządzeniem z dnia 21 grudnia 2015 r., Sąd zobowiązał przedstawiciela skarżącego – kuratora A.W. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie do akt sprawy dowodu wniesienia/nadania pisemnego wezwania Rady Miejskiej w S. do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą, zgodnie z art. 101 § 1 ustawy z dnia 8 marca o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2015 r., poz. 1515) - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi na powyższe zobowiązanie B.L., działając samodzielnie przesłał, pismo z dnia 12 stycznia 2016 r. wraz z załącznikami, stanowiące uzupełnienie skargi. Nie nadesłał natomiast dowodu wniesienia/nadania pisemnego wezwania Rady Miejskiej w S. do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą.

Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 1376/15 Sąd odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy, poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, z uwagi na oczywistą bezzasadność wniesionej skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga B.L. została wniesiona na uchwałę Rady Miejskiej w Sławnie nr XX/142/96 z dnia 14 listopada 1996 r., będącą aktem prawa miejscowego, wydanym w przedmiocie Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Sławno.

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", kognicją sądów administracyjnych, objęte są akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej.

Zgodnie natomiast z treścią art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, (Dz. U. z 2015 r., poz. 1515 ze zm.), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Powołany przepis koresponduje z art. 52 § 1, zgodnie z którym skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem administracji publicznej. Instytucja wezwania, o której mowa w powołanym przepisie, jest bowiem odpowiednikiem środka odwoławczego, wynikającego z art. 52 § 4 P.p.s.a.

Jak wynika z art. 57 § 1 pkt 4 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać, w przypadkach określonych w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Brak skargi, w powołanym zakresie, podlega uzupełnieniu na wezwanie sądowe w terminie 7 dni (art. 49 § 1 i 2 P.p.s.a.). Natomiast nieuzupełnienie tego braku skargi w wyznaczonym terminie, skutkować będzie jej odrzuceniem (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).

Zarządzeniem z dnia 21 grudnia 2015 r., Sąd zobowiązał przedstawiciela skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie do akt sprawy dowodu wniesienia/nadania pisemnego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą. Zobowiązanie zostało doręczone kuratorowi w dniu 31 grudnia 2015 r.

W odpowiedzi, skarżący działając samodzielnie, w piśmie z dnia 12 stycznia

2016 r. uzupełnił uzasadnienie skargi, jednakże nie dołączył do pisma dowodu wskazującego, że wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa przedmiotową uchwałą. Dołączone do pisma załączniki nie stanowią ww. dowodu. Brak wykazania wezwania do usunięcia naruszenia prawa, uniemożliwia skuteczne wszczęcie postępowania sądowego i w konsekwencji czyni niniejszą skargę niedopuszczalną

w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Z tych względów, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w związku z art. 57 § 1 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o odrzuceniu skargi.