Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 154/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-12-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
658
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Zobowiązano organ do rozpoznania wniosku/odwołania w terminie ...od otrzymania odpisu prawomocnego orzeczenia
Powołane przepisy: article: art. 35
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 149
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant sekr. sąd. Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi J. P. na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku 1. zobowiązuje Wójta Gminy K. do rozpoznania wniosku J. P. z dnia 19 lutego 2010 r. w terminie dwóch miesięcy od dnia otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. zasądza od Wójta Gminy K. na rzecz skarżącego J. P. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 15 listopada 2010 r. J. P., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego, budynku gospodarczego i budynku inwentarskiego w zabudowie zagrodowej, budowie zjazdu z drogi gminnej, studni oraz szamba, przewidzianej do realizacji na działkach o nr ewid. [...] i [...] z obrębu [...] w Gminie K.

Stan przedmiotowej sprawy przedstawia się następująco.

W dniu 19 września 2008r. skarżący złożył do Wójta Gminy K. wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego, budynku gospodarczego i budynku inwentarskiego w zabudowie zagrodowej, budowie zjazdu z drogi gminnej, studni oraz szamba, na działkach o nr ewid. [...] i [...] z obrębu [...] w Gminie K.

Pismem Wójta Gminy K. z dnia 21 października 2008 r. skarżący został wezwany w trybie art. 64 § 2 K.p.a. do uzupełnienia ww. wniosku.

W dniu 12 listopada 2008r. skarżący udzielił odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie.

Pismem Wójta Gminy K. z dnia 3 grudnia 2008r. poinformowano skarżącego, że wniosek z dnia 19 września 2008r. został pozostawiony bez rozpoznania, z uwagi na nieusunięcie w terminie braków formalnych.

W wyniku złożonego przez skarżącego zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010r. uznało zażalenie na bezczynność Wójta Gminy K. za niezasadne.

W dniu 19 lutego 2010 r. skarżący złożył do Wójta Gminy K. pismo, przy którym uzupełnił wniosek z dnia 19 września 2008r. o określenie "gabarytów projektowanych obiektów w formie graficznej".

Wójt Gminy K. przy piśmie z dnia 22 lutego 2010r. dokonał zwrotu ww. uzupełnienia. W piśmie z dnia 4 marca 201 0r. organ wyjaśnił skarżącemu, że wniosek z dnia 19 września 2008r. został pozostawiony bez rozpoznania i bezprzedmiotowe są wszelkie próby jego uzupełnienia.

Po wniesieniu przez skarżącego kolejnego zażalenia na podstawie art. 37 § 1 K.p.a., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r. wyznaczyło Wójtowi Gminy K. termin załatwienia wniosku skarżącego z dnia 19 lutego 2010r. do dnia 15 maja 2010r.

Pismem dnia 4 maja 2010r. skarżący został wezwany w trybie art. 64 § 2 K.p.a. do uzupełnienia wniosku z dnia 19 lutego 2010r. poprzez wykonanie określonych czynności.

Pismem z dnia 20 maja 2010r. skarżący udzielił odpowiedzi na wezwanie organu z dnia 4 maja 2010 r.

Pismem z dnia 2 czerwca 2010r. skarżący złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. kolejne zażalenie na niezałatwienie w terminie sprawy dotyczącej wydania decyzji o warunkach zabudowy.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w piśmie z dnia 20 sierpnia 2010r. wskazało, iż z uwagi na postanowienie z dnia [...] kwietnia 2010r., jeżeli skarżący zarzuca Wójtowi Gminy K. bezczynność winien wystąpić ze stosowną skargą do WSA w Warszawie.

Wójt Gminy K. pismem z dnia 17 września 2010r. poinformował skarżącego o pozostawieniu wniosku z dnia 19 lutego 2010r. bez rozpoznania z uwagi na nieusunięcie wszystkich braków formalnych ww. wniosku w wyznaczonym terminie, określonym w wezwaniu organu z dnia 4 maja 2010r.

W uzasadnieniu skargi z dnia 15 listopada 2010r., skierowanej do WSA w Warszawie na bezczynność Wójta Gminy K. podniesiono, że organ winien potraktować uzupełnienie w dniu 19 lutego 2010r. wniosku z dnia 19 września 2008r. o ogólny projekt graficzny, jako nowy wniosek spełniający wraz ze zgromadzonymi w aktach sprawy dokumentami wszelkie przesłanki do wydania warunków zabudowy, które powinny być wydane najpóźniej do dnia 15 maja 2010r., zgodnie z treścią postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2010r. Tym samym, zdaniem skarżącego, w niniejszej sprawie zachodzi bezczynność Wójta Gminy K., który w wyznaczonym przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. terminie nie zakończył sprawy.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy K. wniósł o jej oddalenie. Organ przedstawił dotychczasowy przebieg sprawy oraz podkreślił m.in., że pismem z dnia 17 września 2010r. poinformowano skarżącego o pozostawieniu wniosku z dnia 19 lutego 2010r. bez rozpoznania z uwagi na nieusunięcie wszystkich braków formalnych ww. wniosku w wyznaczonym terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi J. P. na bezczynność Wójta Gminy K. wyrokiem z dnia 17 stycznia 2011 r. sygn. akt IV SAB/Wa 203/10 oddalił skargę.

Sąd wskazał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ pozostawienie przez organ wniosku bez rozpoznania w trybie art. 64 k.p.a. było zasadne.

W wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 28 lipca 2011r. sygn. akt II OSK 1017/11 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2011 r. sygn. akt IV SAB/Wa 203/10.

W uzasadnieniu wyroku NSA wskazano, że wezwanie wystosowane w trybie art. 64 § 2 kpa może służyć wyłącznie usunięciu braków formalnych wynikających ze ściśle określonych przepisów. W uzasadnieniu wyroku NSA podkreślono, że braki wniosku z art. 64 § 2 kpa muszą być tego rodzaju, że powodują w konsekwencji bezskuteczność złożonego wniosku, co oznacza, iż wniosek nie jest zdolny do wywołania skutku prawnego w postaci wszczęcia postępowania, które winno zakończyć się w formie decyzji.

Rozpatrując sprawę ponownie po wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie należy podkreślić, że zgodnie z art. 190 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny, jest związany wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Ponadto trzeba wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a P.p.s.a., a więc m.in. w sprawach, gdy organ pozostaje w bezczynności w wydaniu decyzji administracyjnej (art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a.).

Zgodnie treścią art. 35 kpa. organy administracji publicznej obwiązane są załatwić sprawę bez zbędnej zwłoki, przy czym nie później niż w terminie jednego miesiąca, gdy chodzi o sprawę wymagającą postępowania wyjaśniającego, w terminie dwóch miesięcy od wszczęcia postępowania, gdy chodzi o sprawę szczególnie skomplikowaną, zaś w postępowaniu odwoławczym w terminie jednego miesiąca od daty otrzymania odwołania.

Załatwienie sprawy, w rozumieniu art. 104 § 1 k.p.a., oznacza wydanie przez organ decyzji, chyba że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stanowią inaczej.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 listopada 1987 r, SAB 23/87 (ONSA 1988, nr 1, poz. 13) przyjął, że z punktu widzenia dopuszczalności skargi na bezczynność organu administracji obojętne jest, czy organ ten nie wydał decyzji z powodu opieszałości w załatwieniu sprawy, czy wobec uznania, że występują przesłanki negatywne dla załatwienia sprawy.

Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy należy wskazać, że postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wyznaczyło Wójtowi Gminy K. termin załatwienia wniosku skarżącego z dnia 19 lutego 2010r., określając go do dnia 15 maja 2010r.

Podkreślić należy, że pierwszy wniosek w sprawie ustalenia warunków zabudowy skarżący wniósł we wrześniu 2008 roku.

Dnia 19 lutego 2010 r. skarżący złożył do Wójta Gminy K. pismo, przy którym uzupełnił wniosek z dnia 19 września 2008r.

Zdaniem Sądu organ administracji powinien potraktować pismo z dnia 19 lutego 2010r. jako nowy wniosek, mając jednak na uwadze, że materiały dostarczane przez stronę od 2008r. mogą być wykorzystane przy rozpoznaniu wniosku z 2010r.

W tym stanie rzeczy kolejne wezwania kierowane do wnioskodawcy wskazujące na konieczność dalszego uzupełniania wniosku miały, zdaniem Sądu, jedynie usprawiedliwić bezczynność organu administracji.

Rozpoznając w przedstawionej sytuacji faktycznej skargę na bezczynność organu w świetle powołanych powyżej wywodów należy stwierdzić, że zasługuje ona na uwzględnienie.

Nie można zgodzić się ze stanowiskiem organu, aby istniały przesłanki do uznania, że okoliczności niezależne od niego spowodowały niemożność zakończenia sprawy i załatwienia wniosku.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie przepisu art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 wyż. wym. ustawy.