Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 579/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2017-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono zażalenie
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220  par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 16 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" sp. z o. o. z/s we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości w podatku od towarów i usług za miesiące II-VIII, X, XI i XII 2012 r. oraz za I i VI 2013 r. wraz z odsetkami za zwłokę postanawia 1. odrzucić zażalenie strony skarżącej z dnia 28 lipca 2017 r. 2. odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W skardze na wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. skarżąca spółka "A" sp. z o. o. z/s we W. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika procesowego.

Postanowieniem z dnia 27 września 2016 r., Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu odmówił stronie skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W ustawowym terminie strona skarżąca wniosła sprzeciw od powyższego postanowienia, po rozpoznaniu którego Sąd na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 grudnia 2017 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Referendarza sądowego. Postanowienie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 25 stycznia 2017 r.

W związku z powyższym pismem z dnia 18 stycznia 2017 r. (w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału 16 stycznia 2017 r.) strona skarżąca wezwana została do opłacenia skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 500 zł, w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, prawidłowego doręczenia wskazanego wezwania dokonano w dniu 4 kwietnia 2017 r.

Pismem z dnia 11 kwietnia 2017 r. (data nadania w placówce pocztowej) skarżąca złożyła zażalenie na powyższe zarządzenie. Przewodniczący Wydziału I dostrzegając, że w/w zażalenie nie zostało podpisane, zarządzeniem z dnia 24 kwietnia 2017 r. wezwał skarżącą do usunięcia stwierdzonych braków poprzez podpisanie wniesionego zażalenia w sekretariacie Wydziału Informacji Sądowej tutejszego Sądu lub nadesłanie podpisanego zażalenia na adres Sądu, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia.

Stwierdzając, iż skarżąca spółka nie uzupełniła braków formalnych zażalenia

(nie zostało ono podpisane) Sąd postanowieniem z dnia 26 czerwca 2017 r. odrzucił zażalenie.

Skarżąca pismem z dnia 28 lipca 2017 r., wniosła zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 czerwca 2017 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 9 sierpnia 2017 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Jednocześnie wezwano spółkę o usunięcie braków formalnych zażalenia przez jego podpisanie w sekretariacie Wydziału Informacji Sądowej tutejszego Sądu lub przesłanie podpisanego zażalenia na adres Sądu. Wskazane wezwania zostały doręczone skarżącej w dniu 28 sierpnia 2017 r.

Przesyłką nadaną w urzędzie pocztowym w dniu 4 września 2017 r. strona skarżąca nadesłała dwa egzemplarze podpisanego zażalenia z dnia 28 lipca 2017 r. Wpis sądowy od zażalenia nie został uiszczony (informacja z Oddziału Finansowo-Księgowego Sądu).

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Biorąc pod uwagę okoliczności procesowe rozpoznawanej sprawy, Sąd uznał za zasadne w pierwszej kolejności rozpoznać zażalenie z dnia 28 lipca 2017 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 czerwca 2017 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia z dnia 11 kwietnia 2017 r. z uwagi na nieuzupełnienie przez skarżącą braków formalnych ww. pisma. Zażalenie z dnia 28 lipca 2017 r. – jak i uprzednie – należało zdaniem Sądu odrzucić.

Przepis art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., powoływanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") stanowi, że zażalenie powinno czynić zadość m.in. wymaganiom przepisanym dla pism w postępowaniu sądowym. Ponadto, zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi zażalenie. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Mając na względzie wolę ustawodawcy wyrażoną w przytoczonych przepisach, Sąd stwierdza, że niespełnienie przez wnoszącego zażalenie warunku fiskalnego zażalenia, pomimo skutecznie doręczonego wezwania w tym zakresie, powoduje brak możliwości prawnych do dokonania merytorycznej oceny podniesionych w zażaleniu zarzutów (przez Sąd pierwszej instancji w trybie art. 195 § 2 p.p.s.a. lub przez Naczelny Sąd Administracyjny), gdyż Sąd, w świetle art. 220 § 3 p.p.s.a., zobligowany jest do odrzucenia nieopłaconego środka zaskarżenia.

Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że przesyłka zawierająca odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 9 sierpnia 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł, została doręczona skarżącej spółce w dniu 28 sierpnia 2017 r., zatem uiszczenie kwoty wpisu winno było nastąpić najpóźniej w dniu 4 września 2017 r. Z akt sprawy wynika jednak, że nie odnotowano wpływu stosownej kwoty wpisu sądowego od zażalenia.

Stąd też, Sąd na podstawie art. 220 § 3 odrzucił zażalenie z dnia 28 lipca 2017 r. orzekając jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.

Biorąc pod uwagę powyższe, jak również fakt odrzucenia uprzednio wnoszonego zażalenia z dnia 11 kwietnia 2017 r. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi Sąd postanowił, że zasadnym jest odrzucenie skargi z dnia 5 maja 2016 r. (data nadania skargi w placówce pocztowej). Należy bowiem przypomnieć, że po odmowie przyznania prawa pomocy skarżąca spółka została wezwana do opłacenia wniesionej skargi, które to wezwanie zostało jej skutecznie doręczone w dniu 4 kwietnia 2017 r. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu spółka wniosła co prawda środek zaskarżenia, jednak z uwagi na nieusunięcie mimo wezwania braków formalnych zażalenia, nie mogło być ono merytorycznie rozpoznane. Nieusunięcie zaś braku fiskalnego kolejnego złożonego w sprawie zażalenia skutkować musiało jego odrzuceniem, o czym Sąd postanowił w niniejszym postanowieniu. Zatem nieuzupełniając – mimo wezwań Sądu – braków formalnych wnoszonych pism procesowych strona skarżąca własnym postępowaniem w sprawie uniemożliwiła merytoryczną weryfikację zarówno zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, jak i ewentualnego – z uwagi na treść pisma z dnia 11 kwietnia 2017 r. – ponownego rozpoznania sytuacji materialnej spółki. Sąd dostrzega bowiem, że w składanych pismach procesowych spółka odwołuje się przede wszystkim do swojej sytuacji majątkowej, co jednak wobec nieskutecznego wnoszenia pism w sprawie nie mogło stać się przedmiotem oceny Sądu.

Zatem, zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga.

Stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W stanie faktycznym sprawy, wobec uprawomocnienia się postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 grudnia 2016 r. utrzymującego w mocy postanowienie Referendarza sądowego, Sąd ponownie zobowiązał stronę skarżącą do uiszczenia wymaganego wpisu od skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie w tym przedmiocie strona otrzymała w dniu 4 kwietnia 2017 r. Doręczenie to należało uznać za skuteczne i otwierające bieg terminu do opłacenia skargi. Skoro zatem, wezwanie do opłacenia skargi strona otrzymała w dniu 4 kwietnia 2017 r., to wyznaczony w wezwaniu do opłacenia skargi siedmiodniowy termin upływał z dniem 11 kwietnia 2017 r. (wtorek).

Wobec faktu nieopłacenia skargi w tym terminie, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie dyspozycji z art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę, o czym orzekł w punkcie drugim sentencji postanowienia.