Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2401/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-09-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art 246 § 1 pkt 1 , 258 § 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Michał Majcher po rozpoznaniu w dniu 4 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 10 kwietnia 2018 r. M. P. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie ze jej skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.

W dniu 5 czerwca 2018 r. Skarżąca uzupełniła brak formalny wniosku o przyznanie prawa pomocy i złożyła go na urzędowym formularzu.

W złożonym formularzu o przyznanie prawa pomocy podała, że obecnie nie pracuje, niedawno skończyło się jej świadczenie rehabilitacyjne, od wielu lat leczy się.

Podała, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z rodzicami oraz bratem. Nie posiada oszczędności ani wartościowych przedmiotów. Zamieszkuje w domu o pow. 262 m2. Wskazała, ze rodzima utrzymuje się z renty ojca (1028 zł), renty matki (708 zł) oraz wynagrodzenia brata (4000 zł). Jako zobowiązania i stałe wydatki podała: kredyt hipoteczny – 1500 zł, leki – 200 zł, pożyczki – 422 zł, prąd – 240 zł, inne media – 280 zł, podatki – 1028 zł rocznie.

Jako że oświadczenie Skarżącej uznano za niewystarczające, w piśmie z dnia 13 lipca 2018 r. wezwano ją do nadesłania, w terminie 14 dni:

a) wyciągów z posiadanych przez nią rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych oraz lokat terminowych z okresu ostatnich trzech miesięcy,

b) wyciągów z posiadanych przez T. P., E. P. M. P.– jako pozostających z M. P. we wspólnym gospodarstwie domowym - rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych oraz lokat terminowych z okresu ostatnich trzech miesięcy,

b) informacji czy przyznano jej świadczenie rehabilitacyjne i nadesłanie stosownego dokumentu,

c) kopii dokumentów potwierdzających ponoszenie wydatków (za media, koszty leczenia, ogrzewanie itp.) za ostatnie 3 miesiące,

d) informacji, czyją własnością jest dom o pow. 262 m2, oraz kto spłaca kredyt hipoteczny w wysokości 1500 zł.

e) informacji na jaki cel zostały zaciągnięte pożyczki (422 zł) i kiedy nastąpi spłata ostatniej raty.

Wezwanie to doręczono wnioskodawczyni w dniu 1 sierpnia 2018 r. Pozostało jednak bez odpowiedzi.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 - dalej jako P.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Ustawodawca użył w tym przepisie określenia "gdy wykaże", co oznacza, że wnioskodawca ma obowiązek udowodnić, że znajduje się w sytuacji określonej w art. 246 § 1 i 2 P.p.s.a. (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym – komentarz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek; wydanie II 2006 r.; str. 554).

Skarżąca w niniejszej sprawie została wezwana do podania dodatkowych informacji, oprócz tych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy, które pozwoliłyby ocenić jej rzeczywistą sytuację majątkową. Zgodnie bowiem z art. 255 P.p.s.a. jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 252, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Wezwanie to zostało doręczone Skarżącej w dniu 1 sierpnia 2018 r. Pozostało bez odpowiedzi.

Wobec odmowy udostępnienia informacji na temat swojego stanu majątkowego – do czego Wnioskodawczyni, na podstawie art. 255 P.p.s.a. była zobowiązana, Referendarz nie miał możliwości dokonania oceny faktycznej jej sytuacji majątkowej.

Skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z rodzicami oraz bratem. Dlatego wezwanie dotyczące wykazania sytuacji majątkowej dotyczyło również tych osób, bowiem dopiero wykazanie, że ani samodzielnie, ani przy pomocy rodziny, strona postępowania nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, pozwala rozstrzygnąć o możliwości przyznania pomocy z budżetu państwa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 listopada 2014 r., sygn. I FZ 407/14). Uchylając się od złożenia pełnego oświadczenia dotyczącego stanu majątkowego, Wnioskodawczyni uniemożliwiła ocenę swojej rzeczywistej sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych. Dlatego prawo pomocy nie mogło zostać przyznane.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.