Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SAB/Wa 2/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-03-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Zobowiązano organ do wydania aktu
Powołane przepisy: article: art. 61 oraz art. 104 par 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Asesor WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2009 r. sprawy ze skargi S. S. w przedmiocie bezczynności organu I. zobowiązuje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. do wydania aktu administracyjnego w wyniku rozpoznania pisma S. S. z dnia 21 czerwca 2008 r. w terminie 1 miesiąca od dnia doręczenia przez Sąd akt administracyjnych wraz z odpisem prawomocnego wyroku, II. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. na rzecz skarżącego S. S. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Sygn. akt VII SAB/Wa 2 /09

Uzasadnienie

Pismem z dnia 21 czerwca 2008r., skierowanym do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O., S. S. poinformował organ, że na działce M. D. w miejscowości B. przy ul. [...] [...] cyt. "powstaje obiekt budowlany "ustęp" bez wymaganego pozwolenia na budowę (...) w związku z powyższym wnoszę o przeprowadzeniu w trybie pilnym kontroli w celu uniemożliwienia realizacji tej niezgodnej z Prawem budowlanym samowoli". W dniu 27 czerwca 2008r. jako załączniki do w/w pisma przesłano zdjęcia.

W dniu 21 lipca 2008r. wpłynęło do Inspektoratu kolejne pismo S. S., gdzie dochodził zajęcia zdecydowanego stanowiska w sprawie wyżej wymienionego obiektu (budynku gospodarczego).

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego - 25 lipca 2008r. na działce nr ew. [...] przy ul. [...] [...] w B., przeprowadził czynności kontrolne z udziałem G. S., osoby upoważnionej przez S. S. oraz Z. B., upoważnionej przez M. D.

Ustalony stan faktyczny nie potwierdził zarzutów S. S. M. D. współwłaścicielka nieruchomości położonej w B. przy ul. [...] [...], na podstawie skutecznego zgłoszenia w Starostwie Powiatowym w O. z dnia 27 czerwca 2007r. i z dnia 3 marca 2008r. przeprowadziła remont budynku gospodarczego drewnianego oraz remont drewnianego ustępu. W toku tych czynności nie stwierdzono naruszenia przepisów ustawy Prawo budowlane.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w piśmie z dnia 12 sierpnia 2008r. odniósł się do treści wystąpienia S. S., przedstawił stan faktyczny i prawny, powołał dokumenty na podstawie, których dokonano ustaleń oraz zajął stanowisko w tych sprawach. S. S. w/w pismo otrzymał w dniu 29 sierpnia 2008r.

Skarżący w dniu 22 października 2008r. złożył do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W., skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. [...] w kwestii nie rozpatrzenia wniosku z dnia 21 czerwca 2008r.

Następnie S. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O.

Skarżący wskazał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego potraktował jego pismo w sposób niezgodny z przepisami "k.p.a. i Prawa budowlanego", odpowiedział jedynie zwykłym pismem, podczas gdy zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego winien on wydać decyzję w niniejszej sprawie.

W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. wniósł o jej oddalenie. Przedstawił stan sprawy i stwierdził, że w jej okolicznościach nie było podstaw do wszczęcia postępowania administracyjnego, zatem organ po rozpatrzeniu wniosek S. S. zajął stanowiskowo w piśmie z dnia 12 sierpnia 2008r.

Ponadto organ wskazał, że wniosek S. S. nie dotyczył żądania wydania nakazu rozbiórki samowoli budowlanej w postaci ustępu, jak wskazano to w skardze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z poźn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Przepis art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) stanowi, że kontrola sądowa działalności administracji publicznej, obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów.

Wskazać należy, że zgodnie za art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi na bezczynność organu jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W myśl przepisu art. 37 § 1 k.p.a. na nie załatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.

Skarżący powyższy wymóg wyczerpał. Zwrócił się do [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. pismem z dnia 22 października 2008r.

Dodatkowo należy wskazać, że terminy do wniesienia skargi do Sądu przewidziane w przepisie art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) nie dotyczą skargi na bezczynność. Skargę taką można zatem wnieść, aż do czasu załatwienia sprawy przez właściwy organ administracji publicznej poprzez wydanie decyzji, postanowienia albo innego aktu lub podjęcia czynności.

Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności proceduralnych, przewidzianych w obowiązujących przepisach prawa, nie wykonuje ich w terminie określonym przez te przepisy. W konsekwencji zarzut bezczynności powinien pojawić się wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania np. decyzji lub innego aktu administracyjnego, pozostaje w zwłoce.

Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu i rozstrzygnięcia określonej sprawy administracyjnej. Strona wnosząca do organu administracji publicznej żądanie określonej treści ma prawo domagać się rozstrzygnięcia o jej prawach i obowiązkach na podstawie i w granicach zakreślonych obowiązującymi przepisami prawa, w tym regułami proceduralnymi oraz normami kompetencyjnymi wyznaczającymi zakres właściwości tego organu. To rozstrzygnięcie natomiast powinno nastąpić niezwłocznie. W szczególności niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (art. 35 § 1 k.p.a.). Niezależnie od powyższego sprawa administracyjna powinna być załatwiona najpóźniej w granicach terminów zakreślonych w art. 35 § 3 k.p.a. (o ile przepis szczególny nie stanowi inaczej np. w przypadku informacji publicznej), zgodnie z którym załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Ustawodawca przewidział jednocześnie, iż do terminów określonych w powołanych wyżej przepisach nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu.

W związku z powyższym o bezczynności organu administracji publicznej możemy mówić, gdy organ w ustalonym terminie nie wydaje merytorycznego rozstrzygnięcia w stosownej formie, ale także wtedy, gdy nie dokonuje czynności, które warunkują merytoryczne rozpatrzenie sprawy.

Taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. niniejszej sprawie pozostaje w bezczynności.

Organ, w związku z pismem skarżącego, przeprowadził czynności właściwe dla nadzoru budowlanego, poczynił określone ustalenia dotyczące kwestionowanej przez skarżącego budowy.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. z naruszeniem prawa nie orzekł jednak w sprawie aktem administracyjnym, a tylko udzielił pisemnej informacji przedstawiając skarżącemu stanowisko organu w sprawie.

Bez znaczenia, dla oceny uchybienia w niniejszej sprawie jest to, że w piśmie do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w odróżnieniu od skargi nie zawarto żądania nakazania rozbiórki konkretnego obiektu budowlanego.

Zgodnie z dyspozycją art. 61 k.p.a. postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej. Przepis art. 104 § 1 k.p.a. stanowi, że organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej. Decyzje rozstrzygają sprawę co do jej istoty w całości lub w części albo w inny sposób kończą sprawę w danej instancji. Dodatkowo wskazać należy, że bezprzedmiotowości postępowania nie należy mylić z bezzasadnością żądania strony. Bezzasadność żądania strony oznacza brak przesłanek do uwzględnienia jej wniosku. W przeciwieństwie do bezprzedmiotowości postępowania, bezzasadność żądania strony musi być wykazana w decyzji załatwiającej sprawę co do jej istoty, a nie prowadzić do umorzenia postępowania.

Sąd, stwierdzając bezczynność organu, zatem uznając skargę za zasadną, orzekł zgodnie z przepisem art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.), o kosztach orzekł na podstawie art. 200 wymienionej ustawy.

Sąd poucza skarżącego w trybie art. 6 w zw. z art. 154 § 1 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, że w razie niewykonania niniejszego wyroku, po uprzednim pisemnym wezwaniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O., skarżący może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.