Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2480/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-05-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6211 Przydział i opróżnienie lokalu mieszkalnego oraz kwatery tymczasowej w służbach mundurowych
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M.M.na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie wezwania do opróżnienia z rzeczy i osób lokalu mieszkalnego postanawia - przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych -


UZASADNIENIE

M. M. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji

z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie wezwania do opróżnienia z rzeczy

i osób lokalu mieszkalnego.

Na podstawie informacji przedstawionych w urzędowym formularzu wniosku

o przyznanie prawa pomocy oraz w aktach sprawy ustalono, co następuje.

Skarżąca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku (ustalenie dokonane

na podstawie kserokopii decyzji Prezydenta [...] W. z dnia [...] marca 2012 r.).

We wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z matką, która uzyskuje miesięcznie 1.148 zł z tytułu renty oraz 148 zł z tytułu zasiłku pielęgnacyjnego. Wnioskodawczyni

z tytułu prac dorywczych uzyskuje około 300-500 zł. Matka wnioskodawczyni wymaga ze względu na stan zdrowia stałej opieki. Na skarżącej spoczywa obowiązek alimentacyjny wobec dwóch synów w łącznej wysokości 400 zł (ustalenie dokonane

na podstawie znajdującej się w aktach postępowania administracyjnego kserokopii wyroku Sądu Okręgowego [...] z dnia [...] r. sygn. akt [...]). Na stałe miesięczne wydatki w gospodarstwie domowym składają się nadto: opłata za mieszkanie 530 zł, energia elektryczna 340 zł, gaz 150 zł, telefon 50 zł, koszty lekarstw od 80 do 300 zł. Skarżąca oświadczyła, że zaległość w opłatach mieszkaniowych wynosi 30.000 zł. Podała też, iż pomoc w utrzymaniu zapewniają znajomi i rodzina. Strona nie ma majątku.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – obejmującym między innymi zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 § 3 powołanej ustawy)

– następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Instytucja prawa pomocy stanowi realizację konstytucyjnej zasady prawa

do sądu. Prawo to powinno być przyznawane wówczas, gdy strona jest w trudnej sytuacji materialnej, a odmowa przyznania prawa pomocy uniemożliwiałaby dostęp

do sądu.

Sytuacja taka zachodzi w niniejszej sprawie. Skarżąca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Wraz z matką, która wymaga stałej opieki, utrzymuje

się ze środków w łącznej wysokości około 1.700 zł, zaś stałe miesięczne wydatki

w gospodarstwie domowym, w tym wynikające z obowiązku alimentacyjnego, wynoszą około 1500-1600 zł. Z powyższego wynika, że sytuacja finansowa wnioskodawczyni jest aktualnie niezwykle trudna. Strona nie ma nadto oszczędności, które mogłyby zostać przeznaczone na poniesienie kosztów postępowania w niniejszej sprawie.

Biorąc powyższe pod uwagę oraz to, że na stronie skarżącej spoczywa

w niniejszej sprawie obowiązek uiszczania kosztów sądowych w toku całego postępowania, stwierdzić należy, że wnioskodawczyni wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego

dla siebie i rodziny.

Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.