Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 445/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-07-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Lasy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 9, art. 11
journal: Dz.U. 2001 nr 73 poz 764
law: Ustawa z dnia 8 czerwca 2001 r. o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia.
article: art. 14 ust. 7
journal: Dz.U. 2011 nr 12 poz 59
law: Ustawa z dnia 28 września 1991 r. o lasach - tekst jednolity
article: art. 151, art. 153
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Maria Piórkowska /spr./ Sędziowie NSA Jacek Surmacz WSA Robert Sawuła Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 lipca 2013 r. sprawy ze skargi W. I. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie przeklasyfikowania użytków rolnych na las -skargę oddala-


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] marca 2013 r., Nr [...] którą utrzymano w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] listopada 2012 r., Nr [...] orzekającą o przeklasyfikowaniu użytków rolnych na las części działek nr 1533/14, 1593/3, 1596/2, 1621/1 i 1621/2 położonych w obrębie G. gm. [...].

W podstawie prawnej organ wskazał art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U.

z 2010 r. Nr 193, poz. 1287).

Z uzasadnienia decyzji i akt administracyjnych sprawy wynika, że decyzją

z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] Starosta [...] zmienił dotychczasowe ustalenia klasyfikacyjne w działkach nr 1533/14, 1593/3, 1596/2, 1621/1 i 1621/2 zgodnie z mapą uzupełniającą z wykazem zmian gruntowych ([...]). Odwołanie od tej decyzji złożył W. I. Po jego rozpoznaniu Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego

i Kartograficznego decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Rozstrzygnięcia te były przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, który wyrokiem z dnia 22 grudnia 2009 r. sygn. akt II SA/Rz 620/08 uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty [...].

Po ponownym przeprowadzeniu postępowania Starosta [...] decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] orzekł o wprowadzeniu zmiany w zakresie gleboznawczej klasyfikacji gruntów w stosunku do działki nr 1533/14 i umorzył postępowanie w zakresie działek nr 1593/3, 1596/2, 1621/1 i 1621/2. Również i od tej decyzji odwołanie złożył W. I. WINGiK decyzją z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W dalszej kolejności W. I. złożył skargę do WSA w Rzeszowie, który wyrokiem z dnia 11 stycznia 2012r. sygn. akt II SA/Rz 903/11 uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty [...]. Sąd zalecił by w ponownie prowadzonym postępowaniu ustalić i określić "obszar gruntu objętego postępowaniem w sprawie oceny udatności upraw leśnych, o których mowa w art. 14 ust. 7 ustawy o lasach posiłkując się w tym zakresie między innymi planem zalesienia, uproszczonym planem urządzania lasu lub innymi dowodami, które zostały sporządzone dla określenia powierzchni gruntu wyłączonego

z produkcji rolnej, a przeznaczonego do zalesienia."

Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego Starosta [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2012r. nr [...] orzekł o przeklasyfikowaniu części użytków rolnych na las w działkach nr 1533/14, 1593/3, 1596/2, 1621/1 i 1621/2 położonych w G., gmina [...]

Na skutek złożonego odwołania sprawę rozpatrywał WINGiK, który decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Po ponownie przeprowadzonym postępowaniu Starosta [...] decyzją z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] orzekł o przeklasyfikowaniu z użytku rolnego na las części działek w następujący sposób:

- w działce nr 1533/14:

z użytku Ps III o pow. 0,38 ha zmienić na LsIII,

z użytku Ps IV o pow. 0,42 ha zmienić na Ls IV,

z użytku Ps V o pow. 0,35 ha zmienić na Ls IV,

z użytku B-Ps III o pow. 0,37 ha zmienić na Ls IV,

z użytku Ł V o pow. 0,05 ha zmienić na Ls IV,

- w działce nr 1593/3:

z użytku Ps III o pow. 1,12 ha zmienić na Ls IV,

z użytku R Illb o pow. 0,14 ha zmienić na Ls IV,

z użytku R Ilia o pow. 0,09 ha zmienić na Ls IV,

z użytku Ps IV o po w. 2,70 ha zmienić na Ls IV,

- w działce nr 1596/2:

z użytku Ł IV o pow. 1,12 ha zmienić na Ls IV,

z użytku R IVa o pow. 2,48 ha zmienić na Ls IV,

z użytku R IVb o pow. 0,35 ha zmienić na Ls IV,

z użytku R Illb o pow. 0,37 ha zmienić na Ls IV,

z użytku Ls V o pow. 0,11 ha zmienić na Ls IV,

- w działce nr 1621/1:

z użytku R IVa o pow. 0,03 ha zmienić na Ls IV,

z użytku R IVb o pow. 0,07 ha zmienić na Ls IV,

- w działce nr 1621/2:

z użytku R IVa o pow. 0,06 ha zmienić na Ls IV,

z użytku R IVb o pow. 0,05 ha zmienić na Ls IV,

z użytku R V o pow. 0,09 ha zmienić na Ls IV,

z użytku Ps III o pow. 0,01 ha zmienić na Ls IV.

Od tej decyzji odwołanie złożył W. I. wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Zarzucił naruszenie art. 1, art. 6-10, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie stanowiska odwołującego, nieodniesienie się do podnoszonych przez niego zarzutów oraz niewłaściwe zastosowanie powyższych przepisów. Nadto zarzucił naruszenie art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez niezastosowanie się do zleceń zawartych w wydanych

w przedmiotowej sprawie wyrokach Sądu.

Powołaną na wstępie decyzją z dnia [...] marca 2013 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu organ wskazał, że postępowanie w niniejszej sprawie przeprowadzone zostało z urzędu na podstawie art. 14 ust 7 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2005r. Nr 45 poz. 435 ze zm.).

W okolicznościach sprawy W. I. uzyskał zgodę na przeznaczenie gruntu rolnego do zalesienia w ramach 5 Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich w latach 2004 - 2006 "Zalesienia gruntów rolnych". Decyzją z dnia [...] kwietnia 2002 r. ([...]) Starosta [...] wyraził zgodę na przeznaczenie do zalesienia gruntu rolnego będącego częścią gospodarstwa rolnego tj. w działce nr 1593/1 część gruntu o pow. 3,50 ha, w działce nr 1533/14 część gruntu o pow. 0,70 ha, w działce nr 1621/1 część gruntu o pow. 0,10 ha i w działce nr 1621/2 część gruntu o pow. 0,20 ha. Łączna powierzchnia przeznaczona do zalesienia wyniosła 4,50 ha. Natomiast decyzją z dnia [...] lutego 2003 r. ([...]) Starosta wyraził zgodę na przeznaczenie do zalesienia gruntu rolnego będącego częścią gospodarstwa rolnego tj. w działce nr 1533/14 część gruntu o pow. 0,60 ha, w działce nr 1596 część gruntu o pow. 4,50 ha, w działce nr 1621/2 część gruntu o pow. 0,10 ha. Łączna powierzchnia przeznaczona do zalesienia wyniosła 5,20 ha. Powyższe decyzje zostały wydane m.in. na podstawie obowiązujących wówczas przepisów ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia (Dz. U. z 2001 r. Nr 73, poz. 764). Według tych przepisów zmiana charakteru użytkowania gruntu rolnego na leśny następowała na podstawie pozytywnej opinii wyrażonej przez radę gminy lub w wyniku braku zajęcia stanowiska, w terminie 45 dni od złożenia wniosku. Zgodnie z wyrażonymi zgodami o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia w decyzjach z dnia [...] lutego 2002 r. i z dnia [...] lutego 2003r. sporządzone zostały plany zalesień oddzielnie dla działek nr 1533/14, 1593/1, 1621/1 i 1621/2 oraz oddzielnie dla działek nr 1596, 1621/1 i 1533/14.

WINGiK wskazał, że na podstawie przepisów ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia przeprowadzono kontrolę wykonania zalesienia na działkach nr 1533/14, 1593/1, 1621/1 i 1621/2,

z czynności tych spisano protokół (w dniu [...] sierpnia 2002 r.) Natomiast

z przeprowadzonej kontroli na działkach nr 1533/14, 1596 i 1621/2 spisano protokół w dniu [...] sierpnia 2003 r. Kontrole wykonania zalesienia na przedmiotowych działkach były przeprowadzone z udziałem W. I.

W dalszej kolejności wskazano, że decyzją z dnia [...] sierpnia 2002 r. ([...]) Starosta [...] stwierdził prowadzenie uprawy leśnej na części działek oznaczonych numerami ewidencyjnymi 1533/14, 1593/1, 1621/1 i 1621/2 o łącznej pow. 4,50 ha; a decyzją z dnia [...] sierpnia 2003 r. ([...]) stwierdził prowadzenie uprawy leśnej na części działek oznaczonych numerami ewidencyjnymi 1533/14, 1596 i 1621/2 o łącznej pow. 5,20 ha.

WINGiK podał, że zgodnie z przepisami ustawy o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia, w kolejnych latach przeprowadzono z udziałem wnioskodawcy kontrole w celu dokonania oceny udatności upraw leśnych. Z kontroli przeprowadzonej na działkach nr 1533/14, 1596 i 1621/2 spisano protokoły w dniu [...] lipca 2005 r. i [...] sierpnia 2008 r. Natomiast z kontroli oceny udatności przeprowadzonej na działkach nr 1533/14, 1593/1, 1621/1 i 1621/2 spisano protokoły w dniu [...] sierpnia 2004 r. i [...] czerwca 2007 r. Przeprowadzone kontrole wykazały prowadzenie upraw leśnych w każdym przypadku na poziomie przynajmniej 90%. Nadto na zlecenie Starosty [...] Biuro Geodezji i Terenów Rolnych w R. sporządziło operat pomiarowy z aktualizacji klas i użytków działek nr 1533/14, 1593/3, 1621/1, 1621/2 i 1596/2, który włączono do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w B. w dniu [...] grudnia 2007 r. pod nr [...].

Organ odwoławczy zaznaczył, że wykonując zalecenia WSA w Rzeszowie zawarte w wyroku z dnia 22 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 620/08, dotyczące przeprowadzenia postępowania w zakresie zmian klasyfikacji gruntów

z uwzględnieniem przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 czerwca

1956 r. w sprawie klasyfikacji gruntów (Dz. U. Nr 19, poz. 97 z 1956r. ze zm.), Starosta [...] pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. zawiadomił W. I. o wyłożeniu do wglądu dokumentacji geodezyjnej z aktualizacji klas i użytków działek nr 1533/14, 1593/3, 1621/1, 1621/2 i 1596/2. Dokumentacja ta została wyłożona do wglądu w budynku Urzędu Miejskiego w B. w dniach od [...] stycznia 2011 r. do [...] lutego 2011 r. Natomiast uwzględniając zalecenia zawarte w wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 11 stycznia 2012 r. sygn. akt SA/Rz 903/11 Starosta [...] decyzją z dnia [...] listopada 2012 r. orzekł o przeklasyfikowaniu z użytku rolnego na las części działek nr nr 1533/14, 1593/3, 1596/2, 1621/1 i 1621/2 położonych w G. gmina [....]. Organ wskazał, że ww. dokumentacja rozliczyła użytki gruntowe w konturach klasyfikacyjnych dlatego zlecono opracowanie nowej dokumentacji, która to na podstawie danych z operatu [...] określa jakie powierzchnie poszczególnych użytków gruntowych zostały przeklasyfikowane na lasy. Przeprowadzono również szczegółową analizę zalesień pod kątem ich zgodności z udzielonymi zgodami na zalesienie porównując powierzchnię i kontury terenów przeznaczonych do zalesienia, a dokonanych zalesień. Podkreślono, że zgodnie z wydanymi decyzjami do zalesienia przeznaczono ogólną pow. 9,70 ha, a zalesiono łącznie 10,18 ha, czyli około 5% powierzchni więcej niż przeznaczonej do zalesienia.

Odnosząc się do zarzutów odwołania organ podkreślił, że w toku prowadzonego postępowania organ I instancji informował zainteresowanego

o podjętych działaniach, a przed wydaniem zaskarżonej decyzji zawiadomił

o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym. Odnośnie zaś kwestii braku odniesienia się przez organ do zarzutów odwołującego WINGiK podkreślił, że od momentu wyrażenia zgody na przeznaczenia do zalesienia gruntu rolnego na las do czasu sporządzenia operatu pomiarowego z aktualizacji klas i użytków (podpisany protokół z dnia [...] listopada 2007 r.) i wydania decyzji z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] W. I. nie zgłaszał zastrzeżeń.

Skargę o Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie złożył W. I. wnosząc o uchylenie decyzji WINGiK z dnia [...] marca 2013 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty [...] i nakazanie organowi I instancji umorzenie postępowania w sprawie przeklasyfikowania użytków rolnych na las i "wyjaśnienia jej w ramach sprawy dotyczącej opracowania aktualnego operatu geodezyjno-kartograficznego". Zawnioskował również o zasądzenie kosztów postępowania.

Zaskarżonej decyzji zarzucił rażące naruszenie art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w zw.

z art. 140 i art. 136 k.p.a. poprzez brak merytorycznego odniesienia się do podniesionych przez niego zarzutów, brak wyjaśnienia przyczyn dla których organ II instancji przeprowadził dodatkowe, uzupełniające postepowanie, brak wyjaśnienia ustaleń poczynionych przez organ. W. I. podał, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawiera wyłącznie zreferowanie przebiegu postępowania administracyjnego, nie odnosi się w żadnym zakresie do zarzutów przez niego podniesionych, w tym wyjaśnienia w jakich okolicznościach i w jakim celu powstał operat techniczny z dnia [...] października 2012 r. [...]. Skarżący wskazał, że kwestionuje treść ww. operatu, dlatego nieodniesienie się do tej kwestii przez organ odwoławczy powoduje, że zaskarżona decyzja narusza art. 107 § 3 w zw. z art. 10 § 1 k.p.a. W. I. podtrzymał zarzut odwołania dotyczący naruszenia art. 153 P.p.s.a. poprzez niezastoswanie się przez organy do wskazań zawartych w uzasadnieniu wyroku. Podał, że organ I instancji winien podjąć konkretne czynności zmierzające do wyjaśnienia powierzchni działek objętych zalesieniem np. poprzez wykonanie oględzin celem aktualizacji danych charakteryzujących powierzchnię zalesienia oraz celem uwzględnienia zarzutów podniesionych przez skarżącego. Orzekające organy oparły się tymczasem na dokumentacji zalegającej w aktach sprawy oraz na nieodpowiadającemu stanowi faktycznemu operacie technicznym z dnia [...] października 2012 r.

Powyższe zdaniem skarżącego powoduje, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 1, art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 i art. 11 k.p.a.

W obszernym uzasadnieniu skarżący rozwinął powyższe zarzuty raz jeszcze podkreślając, że wydana decyzja nie odnosi się do podniesionych przez niego zarzutów, utrzymuje w mocy decyzję organu I instancji, która jest niejasna, niepełna i zawiera szereg sprzeczności.

W odpowiedzi na skargę WINGiK podtrzymał w całości stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm./ sąd administracyjny kontroluje zaskarżone decyzje, postanowienia i akty lub czynności zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa w zakresie ich legalności, rozumianej jako zgodność tych aktów z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, zaś na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. z 2012 r. poz.270/ nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga nie jest zasadna.

Na wstępie podnieść należy, że rozpoznawana sprawa była już dwukrotnie przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie który, prawomocnym wyrokiem z dnia 22 grudnia 2009 r. sygn.. akt II SA/Rz 620/08 uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lipca 2008 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] maja 2008 r. Powtórnie rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny prawomocnym wyrokiem z dnia 11 stycznia 2012 r. uchylił kolejną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lipca 2011 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] lutego 2011 r. Przyczyną takiego rozstrzygnięcia sprawy zakończonej w/w wyrokiem było niewykonanie przez orzekające organa zaleceń zawartych w wyroku z dnia 22 grudnia 2009 r. W tym miejscu wskazać należy treść art. 153 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a który stanowi, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Przez ocenę prawną, wyrażoną w tym przepisie rozumie się powszechnie wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich stosowania w rozpoznawanej sprawie /tak S. Hanausek /w/ W. Siedlecki System prawa procesowego cywilnego. Zaskarżanie orzeczeń sadowych, Ossolineum 1986, s. 318/. Pod pojęciem zaś wskazań co do dalszego postępowania, będącego w istocie konsekwencją oceny prawnej należy rozumieć sposób działania w toku ponownego rozpoznania sprawy mając na celu uniknięcie już popełnionych błędów. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 25 lutego 1998 r. IIl RN 130/97, wypowiadając się w kwestii związania sądu administracyjnego tą oceną na gruncie art. 30 ustawy o NSA wyjaśnił, że ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania przez ten sąd, będzie on zawsze związany oceną prawną wyrażoną w tym orzeczeniu, jeżeli nie zostanie ono uchylone lub nie ulegną zmianie przepisy /OSP 1999, z 3, poz 101/. Mając na uwadze powyższe, zauważyć należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 stycznia 2012 r. uchylając decyzje organów obu instancji wskazał, że nie zostały wykonane zalecenia zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2009 r. sygn. akt II SA/Rz 620/08, a to skutkuje uznaniem za uzasadnione zarzuty zawarte w skardze W. I. w tym zakresie oraz w zakresie naruszenie przepisów prawa procesowego to jest art. 105 § 1 k.p.a. i przepisów prawa materialnego to jest art. 24 a i art. 22 ust. 1 ustawy z dnia17 maja Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010r. nr 193, poz. 1287 ze zm.) oraz żądania uchylenie decyzji obydwu instancji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a.

Niezależnie od powyższego Sąd stwierdził z urzędu, że organy naruszyły również przepisy prawa materialnego, w szczególności art. 14 ust. 7 ustawy z dnia 28 września 1991r. o lasach (Dz. U. z 2011r. nr 12, poz. 59), co stanowi przesłankę uwzględnienia skargi na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. Uzasadniając swoje stanowisko Sąd wskazał, że powiększenie zasobów leśnych następuje w wyniku zalesienia gruntów oraz podwyższenia produkcyjności w sposób określony w planie urządzenia lasu (art. 14 ust. 1 ustawy o lasach). Do zalesienia mogą być przeznaczone nieużytki grunty rolne nieprzydatne do produkcji rolnej i grunty rolne nieużytkowane rolniczo oraz inne grunty nadające się do zalesienia, a w szczególności grunty położone przy źródliskach rzek lub potoków, na wododziałach, wzdłuż brzegów rzek oraz na obrzeżach jezior i zbiorników wodnych; lotne piaski i wydmy piaszczyste; strome stoki, zbocza, hałdy, urwiska i zapadliska; hałdy i tereny po wyeksploatowanym piasku, żwirze, torfie i glinie (art. 14 ust. 2 ustawy o lasach). W ocenie Sądu, z przywołanych przepisów wynika, że powiększenie zasobów leśnych może być dokonane w dwóch formach to jest zalesienia albo podwyższenia produkcyjności lasu w sposób określony w planie urządzenia lasu. Zalegająca w aktach administracyjnych sprawy decyzja Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2002r. nr [...] stwierdza prowadzenie przez W. I. uprawy leśnej na działkach oznaczonych numerami ewidencyjnymi cz. 1593/1, cz. 1533/14, cz. 1621/1 i cz. 1621/2 o łącznej powierzchni 4,50 ha położonych w miejscowości G. gmina [...] założona na podstawie decyzji Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2002r. nr [...] w sprawie wyrażenia zgody na przeznaczenie gruntu rolnego do zalesienia. W pkt 5(1) sentencji decyzji zobowiązano W. I. do prowadzenia uprawy leśnej zgodnie z planem zalesienia, a po opracowaniu uproszczonego planu urządzenia lasu lub inwentaryzacji stanu lasów, zgodnie z ww. planem urządzenia lub decyzją starosty określającą zadania z zakresu gospodarki leśnej wydaną na podstawie opracowanej inwentaryzacji.

Kolejną decyzją z dnia [...] lutego 2003r. nr [...] Starosta [...] wyraził zgodę na przeznaczenie do zalesienia gruntu rolnego będącego częścią gospodarstwa rolnego, oznaczonego jako działki nr cz. 1533/14 o pow. 0,60 ha, nr cz. 1596 o pow. 4,50 ha, nr cz. 1621/2 o pow. 0, 10 ha położone w miejscowości G. gm. [...] o łącznej powierzchni do zalesienia 5,20. Według tej decyzji zalesienie gruntu należało dokonać na podstawie otrzymanego planu zalesienia sporządzonego przez nadleśniczego zawierającego między innymi wykaz gatunków drzew i krzewów potrzebnych do zalesienia odpowiadających jakości gleby; schemat uprawy leśnej określający układ rozmieszczenia sadzonek drzew i krzewów; średnie odległości pomiędzy tymi sadzonkami. Decyzją tego organu z dnia [...] sierpnia 2003r. nr [...] W. I. został zobowiązany do prowadzenia uprawy leśnej zgodnie z planem zalesienia, a po opracowaniu uproszczonego planu urządzenia lasu lub inwentaryzacji stanu lasów, zgodnie z ww. planem urządzenia lasu lub decyzją starosty określającą zadania z zakresu gospodarki leśnej wydaną na podstawie opracowanej inwentaryzacji (pkt 3.1 sentencji).

Podstawą prawną opisanych decyzji była ustawa z dnia 8 czerwca 2001r. o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia (Dz. U. nr 73, poz. 764 ze zm) uchylona przez ustawę z dnia 28 listopada 2003r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. nr 229, poz. 2273 ze zm.) i weszła w życie z dniem 1 maja 2004r.

Przepis art. 9 ustawy z dnia 8 czerwca 2001r. o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia określał, że właściwy ze względu na położenie gruntu starosta przekwalifikuje z urzędu zalesiony grunt rolny na grunt leśny po wydaniu pierwszej pozytywnej oceny udatności upraw. Ustawa z dnia 28 listopada 2003r. w art. 11 wprowadziła zmiany do ustawy z dnia 28 września 1991r. o lasach poprzez dodanie do tej ustawy ust. 7 i ust. 8 w art. 14. Z powyższego wynika, że przepisem, który aktualnie jest podstawą do kwalifikowania gruntu objętego zalesieniem ze względu na rodzaj użytku w ewidencji gruntów jest ust. 7 art. 14 ustawy o lasach, gdyż ustawa zmieniająca nie wprowadziła żadnych przepisów intertemporalnych.

Zgodnie z art. 14 ust. 7 ustawy o lasach, starosta właściwy ze względu na położenie gruntu objętego zalesieniem dokonuje oceny udatności upraw w czwartym i piątym roku od zalesienia gruntu rolnego oraz przekwalifikowuje z urzędu grunt rolny na leśny, jeżeli zalesienia gruntu dokonano na podstawie przepisów o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej lub na podstawie przepisów o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem Europejskiego Funduszu Rolnego na Rozwój Obszarów Wiejskich.

Przepis ten określa organ właściwy do przeprowadzenia postępowania oraz określa zasady prowadzenia postępowania, a mianowicie: gdy postępowanie jest prowadzone z urzędu; wyznacza termin, w jakim ma być przeprowadzone badanie udatności upraw leśnych; badanie udatności dotyczy gruntu rolnego objętego zalesieniem dokonanym na podstawie przepisów o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków SGEFOiG lub z udziałem EFR.

W decyzji Starosta [...] w pkt 1. wprowadził zmianę w zakresie gleboznawczej klasyfikacji gruntów w stosunku do działki ewidencyjnej nr 1533/14 położonej w miejscowości G. gm. [...] w ten sposób, że część konturu Ls IV włączono do konturu ŁV; a w pkt 2 umorzono postępowanie w sprawie przeklasyfikowania gruntów rolnych na lasy na działkach nr 1593/3, 1596/2, 1621/1 i 1621/2 położonych w miejscowości G. gmina [...] Przyczyną umorzenia według organu pierwszej instancji było prowadzenie przez ten sam organ a więc Starostę [....] w kwietniu 2010r. modernizacji operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu G.. Obowiązujący operat ewidencji gruntów i budynków zawiera wszelkie zmiany dotyczące ujawnienia lasów na działkach nr 1533/14, 1593/3, 1596/2, 1621/1, 1621/2, jakie wynikały z pierwszego operatu pomiarowego wykonanego przez Biuro Geodezji i Terenów Rolnych.

Sąd nie podzielił poglądu organu, że postępowanie prowadzone na podstawie art. 14 ust. 7 ustawy o lasach stało się bezprzedmiotowe z tej przyczyny, że organ prowadził postępowanie modernizacyjne operatu ewidencji gruntów i budynków, które też jest postępowaniem prowadzonym z urzędu i objęło teren zalesiony przez W. I. w miejscowości G. Takie stwierdzenie Sądu spowodowało, że zasadny był zarzut skargi o naruszeniu art. 105 § 1 k.p.a. Obligatoryjność przeprowadzenia postępowanie w przedmiocie oceny udatności upraw leśnych w ustawowo określonym terminie i na terenie objętym zalesieniem (art. 14 ust. 7 ustawy o lasach) wobec możliwości prowadzenia modernizacji ewidencji gruntów i budynków na obszarze poszczególnych obrębów ewidencyjnych (art. 24 a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne) ze względu na różny zakres przedmiotowy powoduje, że są to dwa odrębne postępowania. Żaden przepis ustawy z dnia 28 września 1991r. o lasach (Dz. U. z 2011r. nr 12, poz. 59 ze zm.) nie wyłącza prowadzenia postępowania o zbadanie udatności zalesienia w sytuacji, gdy równolegle jest prowadzona modernizacja ewidencji gruntów i budynków.

Z wyżej opisanych powodów Sąd uznał zarzuty skargi w zakresie naruszenia art. 24 a) i art. 22 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne za uzasadnione. Dla określenia zakresu terytorialnego postępowania w sprawie oceny udatności zalesienia mają znaczenie decyzje o wyrażeniu zgody na przeznaczenie gruntu rolnego do zalesienia, która była uwarunkowana otrzymaniem planu zalesienia sporządzonego przez nadleśniczego. W decyzji stwierdzającej prowadzenie upraw leśnych i w związku z tym naliczenia ekwiwalentu za wyłączenie gruntów z upraw rolnych jest zobowiązanie dla wnioskodawcy do prowadzenia uprawy leśnej zgodnie z planem zalesienia a po opracowaniu uproszczonego planu urządzenia lasu lub inwentaryzacji stanu lasu według wskazań w nich zawartych. Bez wątpienia opisane decyzje i dokumentacja, która ma być do nich sporządzona wyznaczają granice przedmiotowe do badania udatności nasadzeń w terminie wynikającym z art. 14 ust. 7 ustawy o lasach. W aktach administracyjnych rozpoznawanej sprawy brak było wyżej opisanych planów zalesienia, uproszczonego planu urządzenia lasu lub inwentaryzacji stanu lasu. Z tego też względu Sąd stwierdził, że nie zostały zrealizowane wskazania WSA z wyroku z dnia 22 grudnia 2009r. sygn. akt II SA/Rz 620/08w zakresie dokładnego wyjaśnienia powierzchni objętej zalesieniem. Zalesienie gruntów przez W. I. w miejscowości G. nastąpiło na podstawie dwóch decyzji znajdujących się w aktach sprawy to jest z 2002r. i 2003r. Zasady postępowania wyjaśniającego określają przepisy art. 75 i nast. k.p.a. jak również środki dowodowe, którymi może posłużyć się organ. Z materiału dowodowego, ani z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynikało, aby organy podjęły działania celem uzupełnienia materiału dowodowego o plany zalesienia, uproszczone plany urządzenia lasu, co w sposób niebudzący wątpliwości pozwoliłoby na określenie powierzchni, w stosunku do której Starosta [...] był zobligowany do przeprowadzenia oceny udatności oraz przekwalifikowania z urzędu gruntu rolnego na leśny.

Stanowisko organu o zawężeniu prowadzonego postępowania na wniosek skarżącego do obszaru przez niego wskazanego jest błędne, bowiem postępowanie w sprawie oceny udatności jest postępowaniem prowadzonym z urzędu i to organ jest gospodarzem postępowania, bowiem wyznacza granice przedmiotowe prowadzonego postępowania.

Formułując wytyczne co do dalszego postepowania Sad wskazał, że w ponownie prowadzonym postępowaniu organ ustali określi obszar gruntu objętego postępowaniem w sprawie oceny udatności upraw leśnych, o których mowa w art. 14 ust. 7 ustawy o lasach posiłkując się w tym zakresie między innymi planem zalesienia, uproszczonym planem urządzenia lasu, lub innymi dowodami które zostały sporządzone dla określenia powierzchni gruntu wyłączonego z produkcji rolnej, a przeznaczonego do zalesienia; następnie wyda decyzję mając na względzie zalecenia zawarte w wyroku WSA z dnia 22 grudnia 2009r. sygn. akt II SA/ 620/08.

W ocenie Sądu rozpoznającego obecnie zaskarżoną decyzję, wbrew zarzutom skargi, orzekające w sprawie organa wykonały wytyczne wskazane zarówno wyrokiem WSA z dnia 22 grudnia 2009 r. oraz wyrokiem z dnia 11 stycznia 2012 r. Określiły bowiem zaskarżoną decyzją obszar gruntu objętego postępowaniem w sprawie udatności upraw leśnych posiłkując się w tym zakresie nową dokumentacją sporządzoną w oparciu o dane operatu [...] konfrontując te dane ze zgodą wydaną na zalesienie. W tym stanie rzeczy nie może zostać uwzględniony zarzut w przedmiocie naruszenia przepisu art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skoro w prawomocnych zapadłych wyrokach Sąd wyraźnie wskazał odrębność postępowania w przedmiocie przekwalifikowania z urzędu gruntów rolnych na leśny.

Wbrew twierdzeniom skarżącego, w prowadzonym postępowaniu w przedmiocie przekwalifikowania z urzędu gruntu rolnego na leśny na podstawie art. 14 ust. 7 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach /Dz.U. z 2011 r. Nr 12, poz. 59 ze zm./ nie zostały naruszone przepisy zarówno prawa materialnego, jak i procesowego. Wydana w tym postępowaniu zaskarżona decyzja, mając na uwadze szczególny tryb, odpowiada w niezbędnym zakresie wymogom określonym art 107 § 1 i § 3 k.p.a.

Z przyczyn wyżej naprowadzonych, skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób określony art 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Sąd działając na podstawie art. 151 tej ustawy orzekł jak w sentencji.