Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 99/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2008-10-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 20 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. oraz I. M. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego – J. M. na decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podziału nieruchomości postanawia: 1) odrzucić zażalenie 2) 2) zwrócić skarżącemu J. M. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od zażalenia.


UZASADNIENIE

Skarżący J. M. i jego małoletnia córka I. M., w której imieniu działał jako przedstawiciel ustawowy, wnieśli w dniu 11 stycznia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Burmistrza [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podziału nieruchomości. Skarżący w piśmie z dnia 29 marca 2008 r. wniósł ponadto o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, to jest poprzez ustanowienie adwokata i zwolnienie go od kosztów sądowych w całości. Wskazał w nim też, że skarżącymi w sprawie są także jego córki, tj. pełnoletnia E. M. i małoletnia I. M. Skarżący nie przedłożył pełnomocnictwa od E. M. precyzującego, że jest upoważniony do jej reprezentowania w niniejszej sprawie, pomimo wezwania go przez Sąd w tym przedmiocie. W związku z tym sprawa ze skargi E. M. została włączona do odrębnego postępowania i zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Op 204/08.

Postanowieniem z dnia 14 lipca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Opolu odrzucił skargę J. M. i I. M., jako niedopuszczalna z uwagi na zaskarżenie aktu organu I instancji. W postanowieniu tym zawarto też w pkt 1 rozstrzygnięcie, które ma również formę postanowienia, o odmowie przyznania skarżącemu wnioskowanego prawa pomocy z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi. Powyższe postanowienie wraz z pismami przewodnimi z dnia 17 lipca 2008 r., zawierającymi pouczenia odnośnie sposobu zaskarżenia rozstrzygnięć zawartych w poszczególnych punktach postanowienia, tj. o siedmiodniowym terminie do wniesienia zażalenia oraz trzydziestodniowym terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, przesłane zostało na wskazany przez skarżącego adres B. M. - pełnomocnika do doręczeń w kraju - i pod tym adresem doręczone pełnomocnikowi w dniu 28 lipca 2008 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Pouczenie dotyczące zażalenia na rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 1 postanowienia określało ponadto wymóg wniesienia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł.

W dniu 4 sierpnia 2008 r. wpłynęło do tut. Sądu pismo podpisane przez J. M., nadane w niemieckiej placówce pocztowej w dniu 30 lipca 2008 r., opatrzone datą 23 lipca 2008 r., a zatytułowane "Zażalenie". W piśmie tym skarżący wskazał, że odnosi się ono do pisma Sądu dnia 17 lipca 2008 r., a nadto wskazał sygnatury trzech innych - poza sprawą o sygn. akt II SA/Op 99/08 - spraw sądowych, zawisłych przed tut. Sądem z inicjatywy skarżącego.

W piśmie z dnia 23 lipca 2008 r. skarżący wyraził niezrozumienie przyczyn, dla których Sąd nie dopatrzył się uchybień w działaniu Burmistrza [...], architekta K. oraz geodety B., dotyczących odszkodowania oraz zwrotu jego gruntów o powierzchni 0,16 ha wywłaszczonych w latach 1980 i 1982. Zażądał ponadto pisemnego oświadczenia, iż jego rodzina została wypędzona z prywatnej ziemi. Wskazał również kolejne akty, które chce zaskarżyć, a nadto zapowiedział, że pełnomocnik do doręczeń uiści wpis od zażalenia w kwocie 100 zł. Wpis w tej wysokości został uiszczony w dniu 28 lipca 2008 r., o czym świadczy zalegający w aktach sprawy dowód wpłaty ze wskazaniem sygnatury sprawy II SA/Op 99/08 (k. 57 a. sąd.).

Z uwagi na fakt, że w piśmie z dnia 23 lipca 2008 r. skarżący nie wyraził stanowiska, zarzutów ani żądań odnośnie rozstrzygnięć zawartych w postanowieniu z dnia 14 lipca 2008 r., sygn. akt II SA/Op 99/08, a także przesłał tylko jeden egzemplarz tego pisma, Sąd za pismem z dnia 23 września 2008 r. wezwał skarżącego na adres pełnomocnika do doręczeń, do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez nadesłania jednego jego odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem i sprecyzowanie wniosków zażalenia i zwięzłe jego uzasadnienie, to jest wskazanie o co skarżący wnosi, który z punktów postanowienia z dnia 14 lipca 2008 r. kwestionuje i z jakich powodów, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe pismo zostało doręczone pełnomocnikowi do doręczeń w dniu 27 września 2008 r. za pisemnym pokwitowaniem.

W dniu 6 października 2008 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącego, nadane w niemieckiej placówce pocztowej w dniu 2 października 2008 r. i opatrzone datą 30 września 2008 r., do którego dołączono odpis zażalenia z dnia 23 lipca 2008 r. W treści pisma skarżący, odnośnie wezwania do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, prosił o wyjaśnienie kto i kiedy ze spadkobierców odebrał kwotę 6724,20 zł z tytułu bezprawnie wywłaszczonego 0,16 ha gruntu w roku 1980 i 1982. Podniósł też inne kwestie odnośnie wywłaszczonego gruntu. Nie odniósł się natomiast w żaden sposób do wezwania o uzupełnienie braków formalnych zażalenia, w zakresie sprecyzowania jego treści oraz zarzutów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

Zażalenie należało odrzucić.

Zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej P.p.s.a, zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zawierać zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia na podstawie art. 197 § 2 P.p.s.a, stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Odpowiednie zastosowanie w tym zakresie znajdzie zatem przepis art. 178 P.p.s.a, stanowiący, że Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym w terminie. Wskazany przepis art. 178 P.p.s.a, nakazuje też odrzucenie przez Sąd zażalenia w razie nieuzupełnienia przez stronę jego braków formalnych w wyznaczonym w terminie. Takie odpowiednie stosowanie przepisów o skardze kasacyjnej do zażalenia, zostało też zaakceptowane w literaturze przedmiotu oraz w orzecznictwie, gdzie wskazuje się, iż zażalenie jest pismem procesowym, które winno czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia, a także wniosek o jego zmianę lub uchylenie oraz zwięzłe uzasadnienie zażalenia (por. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 22 grudnia 1997 r., sygn. akt III Apz 3/97, opubl. Apel.-Lub. 1998. nr 2, poz. 12; T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komenatrz" Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis 2005 r., s. 582).

Zażalenie niespełniające wymagań może ulec konwalidacji w trybie i na zasadach określonych wart. 49 § 1 w zw. z art. 193 i 197 § 2 P.p.s.a, (por. J.P. Tamo, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komenatrz" Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis 2004 r., s. 273). Zgodnie z art. 49 § 1 i 2 P.p.s.a, pismo, którego warunków formalnych strona nie uzupełniła w terminie, pozostawia się bez rozpoznania, i rozstrzygnięcie w tym zakresie ma formę zarządzenia przewodniczącego. Odmiennie jednak jest uregulowana kwestia usuwania braków pism stanowiących środków zaskarżenia. Nieuzuzpełnienie braków tego rodzaju kwalifikowanych pism procesowych powoduje odrzucenie skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a), skargi kasacyjnej (art. 178 P.p.s.a), zażalenia (art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a), sprzeciwu w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy (art. 259 § 2 P.p.s.a), (por: T. Woś, op. cit, s. 211).

Skarżący nie wskazał jednoznacznie, które z dwu postanowień zawartych w jednym orzeczeniu tut. Sądu z dnia 14 lipca 2008 r. kwestionuje. Termin wniesienia pisma oraz wysokość wpłaconej kwoty sugeruje, iż stanowi ono – zgodnie z tytułem, jakim zostało opatrzone – zażalenie na rozstrzygnięcie dotyczące odmowy przyznania prawa pomocy, zawarte w punkcie 1 postanowienia z dnia 14 lipca 2008 r., sygn. akt II SA/Op 99/08. Taką też formę, korzystniejszą dla skarżącego, przyjął Sąd wzywając o uzupełnienie braków formalnych zażalenia poprzez wskazanie zarzutów odnośnie tego postanowienia. Pomimo zobowiązania Sądu i pouczenia w tym zakresie, skarżący nie uzupełnił braków formalnych wniesionego zażalenia, natomiast Sąd nie jest uprawniony do samodzielnego uzupełnienia braków pisma. W ocenie Sądu, z treści pisma z dnia 30 września 2008 r. w żaden sposób nie można odczytać intencji skarżącego odnośnie postanowienia z dnia 14 lipca 2008 r. ani uzasadnienia wniesionego zażalenia. Skarżący nie wskazał, z jakich przyczyn kwestionuje wydane postanowienie, bowiem jego pismo w całości dotyczy innych kwestii własnościowych, które nie stanowiły przedmiotu rozstrzygnięcia objętego postanowieniem z dnia 14 lipca 2008 r.

Nieusunięcie braków zażalenia, stosownie do art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. uzasadniało jego odrzucenie, stąd orzeczono, jak w punkcie 1 postanowienia.

Orzeczenie w punkcie 2 postanowienia, o zwrocie kwoty uiszczonej tytułem wpisu od zażalenia, oparto o przepis art. 232 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. w związku z art. 261 tej ustawy.