Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 887/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-06-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Dnia 26 czerwca 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA: Arkadiusz Blewązka, Sędziowie Sędzia WSA: Barbara Rymaszewska (spr.), Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Protokolant asystent sędziego Katarzyna Orzechowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 czerwca 2007 roku przy udziale - sprawy ze skargi J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację inwestycji 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy W. z dnia [...] Nr [...] 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się orzeczenia niniejszego. 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. na rzecz J.P. kwotę złotych [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

II SA/Łd 887/06

Uzasadnienie

W. J. wniósł o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie studni głębinowej o wydajności 18-25 m3/h i głębokości 38 m na działce o nr [...] w obrębie C., gm. W.;

Powiatowy Inspektor Sanitarny w S., postanowieniem z dnia [...] roku uznał, że dla przedsięwzięcia "budowa studni głębinowej" nie zachodzi konieczność opracowania raportu oddziaływania na środowisko. Pobierana z planowanego otworu woda będzie wykorzystywana do nawadniania upraw rolnych. Czerpanie wody odbywać się będzie przy pomocy pompy głębinowej;

Starosta S., postanowieniem z dnia [...] (znak: [...]), także odstąpił od konieczności sporządzania raportu oddziaływania na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia. Stwierdził, że urządzenia lub zespoły urządzeń umożliwiające pobór wody nie niższej niż 10 m3/h należą do przedsięwzięć, dla których zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 65 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 roku w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych warunków związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzania raportu oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 275, poz. 2573 ze zm.), raport oddziaływania na środowisko może nie być wymagany. Inwestycje te wymagają wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na ich realizację. Zarówno sam pobór wody, jak i wykonanie urządzeń do tego służących, wymagają uzyskania pozwolenia wodnoprawnego oraz wykonania i zatwierdzenia projektu prac hydrogeologicznych, a także sporządzenia dokumentacji powykonawczej. Ustalono, że w rozpatrywanym terenie zasoby wodne są wystarczające, a planowany pobór nie zakłóci sposobu korzystania z wód przez innych użytkowników;

Wójt Gminy W. decyzją Nr [...] z dnia [...], odstąpił od konieczności sporządzania raportu oddziaływania na środowisko oraz określił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie studni głębinowej o wydajności do 25 m3/h i głębokości 38 m. Szczegółowy opis zawiera informacja "Charakterystyka przedsięwzięcia" przedłożona przez wnioskodawcę, jako załącznik do wniosku z dnia 12 grudnia 2005 roku.

- inwestycja realizowana będzie na działce nr 322 położonej w obrębie C.,

- inwestycja dotyczy budowy studni głębinowej o przewidywanej wydajności 25 m3/h i głębokości 38 m,

- woda pobierana z planowanego otworu będzie wykorzystywana do nawadniania upraw polowych,

- gmina nie posiada dla tego terenu aktualnego planu miejscowego, natomiast została w tej sprawie wydana decyzja o warunkach zabudowy Nr [...] z dnia [...] – wymaga się zgodności inwestycji z wytycznymi zawartymi w tej decyzji,

Zobowiązano W. J. do:

- uzyskania pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzeń wodnych,

- uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę obiektu budowlanego,

- wykonania i zatwierdzenia projektu prac hydrogeologicznych oraz sporządzenia dokumentacji powykonawczej;

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła J. P. – sąsiadka, właścicielka działki o nr 321, domagając się pełnej informacji o miejscu realizacji inwestycji z uwzględnieniem odległości od granicy jej działki;

Decyzją z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Zdaniem SKO budowa studni głębinowej o parametrach wskazanych we wniosku, zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 65 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 roku w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych warunków związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzania raportu oddziaływania na środowisko jest zaliczona do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, których realizacja może wymagać sporządzenia raportu. W przypadku odstąpienia od nałożenia obowiązku sporządzenia raportu ostatecznym postanowieniem, wszczęte postępowanie w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia powinno zostać umorzone;

W odpowiedzi na zapytanie Wójta Gminy W., pismem z dnia 5 kwietnia 2006 roku, Wiceprezes SKO w S. poinformował, że zgodnie z art. 48 ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku - Prawo ochrony środowiska w sytuacji stwierdzenia ostatecznym postanowieniem braku obowiązku sporządzania raportu oddziaływania na środowisko organ właściwy przeprowadza uzgodnienia decyzji ze starostą powiatowym i powiatowym inspektorem sanitarnym, a następnie wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach. W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] SKO błędnie zaś wywiodło, że w takim przypadku należy umorzyć postępowanie - pismo to nie zostało przekazane do wiadomości stron postępowania;

Wójt Gminy W., postanowieniem z dnia [...] roku odstąpił od obowiązku sporządzania raportu oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia polegającego na budowie studni głębinowej o przewidywanej wydajności do 25 m3/h i głębokości 38 m. W uzasadnieniu powołał się na powołane wcześniej postanowienia Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. i Starosty [...] zgodnie z którymi nie zachodzi potrzeba sporządzania raportu;

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła J. P., właścicielka sąsiedniej działki o nr ew. 321. Podniosła, że nie otrzymała informacji dotyczących projektu, w szczególności lokalizacji inwestycji na działce o nr 322 z podaniem odległości od granicy jej działki;

Postanowieniem z dnia [...] Starosta [...] uzgodnił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizacje przedmiotowej inwestycji, pod warunkiem, że inwestor zostanie zobowiązany w trakcie przygotowania i realizacji inwestycji oraz w trakcie jej eksploatacji do: korzystania z terenu ze szczegółowym uwzględnieniem konieczności ograniczania uciążliwości dla terenów sąsiednich, stosowania takich rozwiązań technicznych i technologicznych, aby inwestycja nie oddziaływała negatywnie na stan środowiska przyrodniczego, korzystania z wykonanej studni zgodnie i na warunkach pozwolenia wodnoprawnego na pobór wód podziemnych, jakie inwestor ma obowiązek uzyskać przed rozpoczęciem eksploatacji obiektu. Przed przystąpieniem do wykonania studni inwestor zobowiązany jest do uzyskania pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzeń służących do poboru wody;

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w S., postanowieniem z dnia [...] uzgodnił środowiskowe uwarunkowania dla przedmiotowego przedsięwzięcia bez zastrzeżeń – postanowienie doręczono jedynie inwestorowi;

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., postanowieniem Nr [...] z dnia [...], utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie Wójta Gminy W. z dnia [...] w sprawie odstąpienia od obowiązku sporządzania raportu oddziaływania na środowisko, w pełni popierając stanowisko organu I instancji;

Wójt Gminy W., decyzją Nr [...] z dnia [...], określił środowiskowe uwarunkowania przedmiotowej inwestycji, zobowiązując wnioskodawcę: do uzyskania pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzeń wodnych, uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę obiektu budowlanego, wykonania otworu studziennego po wykonaniu i zatwierdzeniu projektu prac hydrogeologicznych i dokumentacji powykonawczej. Zdaniem organu inwestycja realizowana będzie na terenie przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową o funkcji jednorodzinnej i zagrodowej i stanowić będzie uzupełnienie tej funkcji nie wywołując kolizji urbanistycznej i nie spowoduje zakłóceń w korzystaniu z wód przez innych użytkowników;

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła J. P., zarzucając iż decyzja została wydana, pomimo że dopiero w dniu 22 maja 2006 roku doręczono jej postanowienie SKO w S. z dnia [...], na które służy jej skarga do WSA. Zaskarżoną decyzję otrzymała 26 maja 2006 roku, nie jest ona ostateczna, a inwestycja polegająca na budowie studni została już wykonana, nie przedłożono jej: pozwolenia na budowę i zatwierdzonego projektu prac hydrogeologicznych. Według planu odległość studni od granicy działki wynosi 15 m, a SKO w postanowieniu z dnia [...] określa odległość usytuowania studni na około 10 m, natomiast przedmiotowa inwestycja została wykonana w odległości 5 m od granicy;

SKO w S., decyzją Nr [...] z dnia [...], uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Podniesiono, iż o tym co zawiera decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach przesądza art. 56 ust. 2 ustawy – Prawo ochrony środowiska. Treść uzgodnień środowiskowych jest wiążąca dla organu wydającego decyzję. Natomiast Wójt Gminy W. w treści swojej decyzji z postanowienia Starosty S. zamieścił tylko warunek dotyczący uzyskania pozwolenia wodnoprawnego, pomijając trzy pozostałe warunki. Obligatoryjnym wymogiem wynikającym z art. 56 ust. 3 Prawa ochrony środowiska jest załączenie do decyzji "charakterystyki przedsięwzięcia", czego nie posiada zaskarżona decyzja. Odnosząc się do zarzutów odwołania wyjaśniono, że postanowienie z dnia [...] stało się ostateczne, a ewentualna skarga do WSA nie wstrzymuje jego wykonania. Kwestia zgodności z prawem wykonanej przez inwestora studni nie należy do właściwości SKO, lecz do organów nadzoru budowlanego;

Wójt Gminy W., decyzją Nr [...] z dnia [...], określił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację inwestycji, uzupełniając ją o załącznik w postaci "Charakterystyki przedsięwzięcia" i uwarunkowania zawarte w postanowieniu Starosty [...] z dnia [...]. Poza tym powtórzył treść uchylonej decyzji z dnia [...];

Odwołanie wniosła J. P., podnosząc, że inwestycja została już wykonana, a zaskarżona decyzja ma na celu jedynie legalizację bezprawnie zrealizowanej inwestycji. W ten sposób dopuszczono się naruszenia przepisów dotyczących realizacji inwestycji budowlanych oraz art. 6 k.p.a. i art. 8 k.p.a. Ponieważ w myśl art. 32 ust. 4a ustawy – Prawo budowlane, że nie wydaje się decyzji o pozwoleniu na budowę, jeśli budowa została rozpoczęta, prowadzenie postępowania administracyjnego przez wójta Gminy W. należy uznać za bezcelowe. Organ Gminy, wiedząc o wybudowaniu studni, powinien zawiadomić o tym fakcie właściwe organy administracji, a nie podejmować (bezprawną w tym stanie rzeczy) decyzję o uwarunkowaniach środowiskowych. Oświadczyła, że studnia została wybudowana w odległości 5 m od granicy, gdy w postanowieniu uzgodnieniowym przewidziano 15 m, a także że nie dysponuje postanowieniem Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. z dnia [...];

SKO w S., decyzją Nr [...] z dnia [...], utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wyjaśniono, iż fakt wykonania przedsięwzięcia nie ma znaczenia dla oceny zaskarżonej decyzji. Prawo ochrony środowiska nie uzależnia wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach od tego, czy planowane przedsięwzięcie zostało wykonane, czy też nie. Okoliczność ta może mieć znaczenie dopiero na etapie postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę. Zauważono przy tym, że budowa ujęć powierzchniowych i podziemnych nie wymaga pozwolenia na budowę, a wyłącznie zgłoszenia właściwemu organowi;

W skardze do WSA J. P. zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 105 § 1 k.p.a., gdyż w sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające umorzenie postępowania, z uwagi na niedopuszczalność wydania decyzji o pozwoleniu na budowę oraz art. 6 i art. 8 k.p.a. przez wydanie decyzji zmierzającej do legalizacji samowoli budowlanej, ponadto zarzuciła naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 32 ust. 4a w związku z art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego, polegające na prowadzeniu postępowania zmierzającego do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, gdy wydanie takiej decyzji jest w świetle powyższego przepisu niedopuszczalne. W uzasadnieniu skarżąca zakwestionował twierdzenie SKO co do braku obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Zdaniem skarżącej bezprzedmiotowe jest postępowanie, od którego wyniku zależy inne postępowanie, którego prowadzenie jest niedopuszczalne. Poza argumentacją podnoszoną w toku postępowania administracyjnego zwróciła uwagę, że Wójt Gminy i SKO winny przeciwdziałać próbom naruszania prawa lub jego obejścia. Tymczasem ich działalność zmierza właśnie do umożliwienia takiego bezprawnego działania. Nie podejmując kroków zmierzających do uniemożliwienia bezprawnego działania, doprowadziły do wydania decyzji, które są rażąco sprzeczne z prawem (art. 156 § 1 okt 2 k.p.a.);

W odpowiedzi na skargę SKO w S., podtrzymując swoją argumentację, wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Rozpoznając skargę w ramach tak określonej kognicji sądu stwierdzić trzeba, iż zasługuje ona na uwzględnienie.

Zauważyć jednakże należy, iż organy administracji I i II instancji na żadnym etapie postępowania nie zachowały wymogu z art. 10 § 1 k.p.a., nie powiadamiały skarżącej o podejmowanych czynnościach. J. P. nie otrzymała m.in. postanowienia Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. z dnia [...], nie miała możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...]. Pozbawienie strony udziału w postępowaniu incydentalnym, uzgodnieniowym jest istotną wadą postępowania administracyjnego. Orzecznictwo i doktryna są zgodne, co do tego, że strona postępowania głównego jest także stroną postępowania prowadzonego w trybie art. 106 k.p.a. Brak doręczenia stronie postanowienia wydanego w tym trybie może mieć wpływ na wynik postępowania głównego. Wprawdzie inny organ prowadzi postępowanie uzgodnieniowe, ale organ prowadzący postępowanie w sprawie nie przestaje być jego gospodarzem i także winien kontrolować doręczenia postanowienia w trybie art. 106 k.p.a. Ponadto w myśl art. 106 § 2 k.p.a. organ administracji zwracając się do innego organu o zajęcie stanowiska obowiązany jest zawiadomić o tym stronę. Zgodnie z normą art.. 9 k.p.a. je organy administracji publicznej obowiązane są do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków, będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. W przedmiotowej sprawie nic takiego nie miało miejsca, co z pewnością stanowi naruszenie zasady zapewnienia stronie prawa do czynnego działu w sprawie (art. 10 § 1 k.p.a.) .

Na wstępie należy zaznaczyć, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny uprawniony jest wyłącznie do kontroli legalności aktów administracyjnych, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji Sąd nie orzeka merytorycznie w sprawie administracyjnej, a jedynie bada zgodność zaskarżonego rozstrzygnięcia z przepisami prawa (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, dalej powoływaną jako p.p.s.a.).

Zarzuty skarżącej dotyczące naruszenie przepisów postępowania są trafne. Organy administracji publicznej wszczęły postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko w trybie art. 46 i nast. ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska ( t.j. Dz.U. 2006, Nr 129, poz. 902), powoływanej w dalszej części rozważań jako ustawa. Są to przepisy umieszczone w rozdziale 2 działu VI ustawy, zatytułowanym "postępowanie w sprawie oddziaływania na środowisko planowanych przedsięwzięć", regulującym zasady ocen oddziaływania zamierzeń inwestycyjnych. Przepisy tego rozdziału wprost odnoszą się do inwestycji p l a n o w a n y c h.. Już na wstępie rozdziału w art. 46 ust.1 ustawodawca wyraźnie określa, iż realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego znacznie oddziaływać na środowisko jest dopuszczalna wyłącznie p o uzyskaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację.

W ust. 2 art. 46 ustawy określa się z kolei, iż termin przedsięwzięcie w przepisach tego działu oznacza zamierzenie budowlane. Podobnie z ust. 4 i 4a art. 46 wyraźnie wynika, iż decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wydawana jest przed uzyskaniem m.in. decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji pozwoleniu wodnoprawnym, przed dokonaniem zgłoszenia budowy. Skoro zaś uzyskanie tych wszystkich wymienionych decyzji (i dokonanie zgłoszenia) nie jest możliwe po rozpoczęciu inwestycji, to również i postępowanie w sprawie oddziaływania na środowisko, będące postępowaniem bezpośrednio poprzedzającym etap uzyskiwania powyższych pozwoleń jest postępowaniem dotyczącym inwestycji przyszłej. Tak więc nietrafny jest argument SKO, iż ustawodawca nie uzależnił wydania decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych od etapu realizacji inwestycji, bowiem z uregulowań zawartych w rozdziale 2 działu VI ustawy wyraźnie wynika, iż zostało w nim uregulowane postępowanie w sprawie przyszłych inwestycji.

Pamiętać także należy, iż postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach ma na celu określenie, analizę i ocenę: bezpośredniego wpływu danego przedsięwzięcia na środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, dobra materialne, zabytki, wzajemne oddziaływanie między w/w czynnikami, dostępność do złóż kopalin, możliwość oraz sposoby zapobiegania i ograniczania negatywnego oddziaływania na środowisko, wymagany zakres monitoringu. Logika wskazuje, iż taka ocena winna poprzedzać inwestycję.

Sąd dostrzega, iż w art. 46 ust. 4 ustawy przewidziano wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach także m.in. przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych, czyli w ramach "postępowania legalizacyjnego". W tym przypadku uzyskanie decyzji o uwarunkowaniach następuje w postępowaniu incydentalnym, w ramach prowadzonego przez organy nadzoru budowlanego postępowania legalizacyjnego. Nie zmienia to zatem wcześniejszej argumentacji, iż postępowanie prowadzone w trybie.art. 46 i nast. jako samodzielne postępowanie poprzedzające kolejne etapy postępowania, czy to w ramach prawa wodnego, czy prawa budowlanego, odnosi się do inwestycji planowanych, zamierzonych, a nie realizowanych.

Organ zatem winien rozważyć, czy postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanych przedsięwzięć w trybie art.46 i nast. ustawy wszczęte jako postępowanie samodzielne, nie staje się bezprzedmiotowe na skutek rozpoczęcia robót budowlanych. Ocena taka możliwa jest jednak po ustaleniu, czy rzeczywiście inwestor rozpoczął realizację budowy studni. Brak tych ustaleń oznacza niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych

Niezasadny jest zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego - normy art. 32 ust. 4a w związku z art. 28 ust. 1 ustawy – Prawo budowlane. Postępowanie niniejsze jest postępowaniem odrębnym od postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę, uregulowanym w odrębnej ustawie, która nie przewiduje odesłania do wskazanych przepisów. Przepis ustawy – Prawo budowlane nie miały zastosowania w rozpoznawanej sprawie, w związku z czym nie można skutecznie zarzucać ich naruszenia.

Zgodzić się należy natomiast ze skarżącą, że budowa przedmiotowej studni wymaga pozwolenia na budowę – art. 29 ust. 2 pkt 10 ustawy – Prawo budowlane nie obejmuje swa dyspozycja przedmiotowej inwestycji. Nawet zresztą, gdyby wymagane było jedynie zgłoszenie budowy, to w świetle art. 46 ust.4a ustawy inwestycja ta podlega takim samym rygorom w zakresie uzyskania uwarunkowań środowiskowych, jak inwestycja wymagająca uzyskania pozwolenia na budowę.

Zauważyć także należy, iż organy administracji dopuściły się naruszenia zasady działania w sposób pogłębiający zaufanie obywateli do organów Państwa (art. 8 k.p.a). Decyzją z dnia [...] SKO uchyliło decyzje w sprawie uwarunkowań środowiskowych i stwierdziło, że odstępując od wymogu sporządzania raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko organ I instancji winien umorzyć postępowanie w przedmiocie uwarunkowań środowiskowych, jako bezprzedmiotowe. Następnie wiceprezes SKO, w piśmie z dnia 5 kwietnia 2006 roku, w odpowiedzi na zapytanie organu I instancji, dokonał odmiennej interpretacji przepisów ustawy – Prawo ochrony środowiska uznając, że postępowanie nie jest bezprzedmiotowe i należy wydać stosowną decyzje po dokonaniu uzgodnień. Decyzja SKO zawierająca błędne uzasadnienie nigdy nie została usunięta z obrotu prawnego. Abstrahując od tego, czy organ I instancji był związany uzasadnieniem decyzji SKO, stwierdzić należy, iż w ten sposób organy przeprowadziły postępowanie poza wiedzą stron, w swoisty sposób uzgadniając dalszy przebieg postępowania – sprzecznie ze stanowiskiem przedstawionym stronom doręczanych im decyzjach. Ewidentnie narusza to zasadę działania w sposób pogłębiający zaufanie do organów Państwa.

W tym stanie rzeczy uznać należy, iż w toku postępowania doszło do naruszenia przepisów postępowania, w tym polegających na niewyjaśnieniu wszystkich istotnych w sprawie okoliczności faktycznych (stan realizacji zamierzonej inwestycji), co rodzi wątpliwości co do zastosowanej procedury oraz na niezapewnieniu stronie czynnego udziału w postępowaniu. Uchybienia powyższe dotyczą postępowania zarówno przed organem I instancji, jak i przed organem odwoławczym Te wady postępowania, które niewątpliwie mogły mieć wpływ na wynik sprawy, należy wyeliminować w toku ponownego rozpatrywania sprawy, przede wszystkim zapewniając skarżącej prawo do udziału w postępowaniu na wszystkich jego etapach oraz dokonując wyczerpujących ustaleń, o czym wyżej była mowa.

Z uwagi na powyższe sad uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit c w zw. z art. 135 p.p.s.a.

Sąd stwierdził, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu z mocy art. 152 p.p.s.a.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.