Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 639/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2007-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 5 par 2 pkt 3, art.8, art. 9, art. 10
journal: Dz.U. 2002 nr 133 poz 1123
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów.
article: art. 5 par 2 pkt 3, art.8, art. 9, art. 10
journal: Dz.U. 1997 nr 98 poz 602
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.
article: art. 5 par 2 pkt 3, art.8, art. 9, art. 10
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 249 zd 4
journal: Dz.U. 2004 nr 90 poz 864
law: Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian,, Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Protokolant Asystent sędziego Katarzyna Mrozicka - Bąbel, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 grudnia 2007r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia[...]. znak: [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa po rozpatrzeniu odwołania A. K. utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] znak: [...] wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta odmawiającą rejestracji pojazdu marki [...] rok produkcji 2000.

W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy podniósł, że A. K. wnioskiem z dnia [...] wystąpiła do Prezydenta Miasta o rejestrację przedmiotowego pojazdu dołączając do wniosku następujące dokumenty: fakturę zakupu pojazdu z dnia [...] Nr [...] wraz z tłumaczeniem, dokument potwierdzający zapłatę akcyzy Nr [...] z dnia [...], zaświadczenie potwierdzające uiszczenie podatku WAT-25, kserokopię dowodu rejestracyjnego wydaną przez Ministerstwo Transportu i Nawigacji Departamentu Transportu Lądowego wraz z tłumaczeniem, zaświadczenie o przeprowadzeniu badania technicznego pojazdu z dnia [...] Nr[...], świadectwo własności Nr [...] wydane przez Powszechny Rejestr Samochodowy [...] Biuro Prowincji Ferrara (Włochy) wraz z tłumaczeniem, opłatę recyklingową w wysokości 500zł, zaświadczenie o przeprowadzeniu pierwszego badania technicznego Nr [...]z dnia [...].

W oparciu o powyższe dokumenty organ I instancji dokonał czasowej rejestracji pojazdu - wydając pozwolenie czasowe seria AAB [...] oraz zalegalizowane tablice rejestracyjne o Nr[...]- celem przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, co do zgodności przedłożonych dokumentów z przepisami dotyczącymi rejestracji pojazdów w Polsce.

Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta na podstawie art. 71 ust. 1, art. 72 ust. 1 i 2, art. 73 ust. 1, art. 79 ust. 4 ustawy z dnia 20.06.1997r. Prawo o ruchu drogowym odmówił rejestracji pojazdu marki [...] wskazując, iż pojazd wyrejestrowany w poprzednim państwie członkowskim z powodu zezłomowania, nie podlega rejestracji na terenie Rzeczpospolitej Polskiej.

Od powyższej decyzji odwołanie wniosła A. K. zarzucając organowi błędne przyjęcie, iż pojazd został wyrejestrowany oraz że, został wyrejestrowany przez organ właściwy przez co doszło do naruszenia art. 79 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz art. 72 ust. 1 cyt. ustawy, naruszenie art. 249 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską oraz art. 91 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez twierdzenie, iż dyrektywy Parlamentu Europejskiego Rady Unii Europejskiej są adresowane do obywateli i mogą stanowić podstawę dla wydania decyzji w sprawach indywidualnych, naruszenie art. 124 § 1 i § 2 kpa poprzez nieprawidłowe uzasadnienie faktyczne i prawne decyzji, art. 6 kpa oraz art. 7 Konstytucji poprzez działanie organu bez podstawy i poza granicami prawa, a także naruszenie art. 7, art. 8, art. 9 i art. 10 kpa.

Rozpatrując odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji Samorządowe Kolegium Odwoławcze podniosło, że zarówno przepisy ustawy Prawo o ruchu drogowym jak i przepisy ustawy z dnia 20 stycznia 2005r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji uwzględniają dyrektywy unijne regulujące powyższe zagadnienia i określają dokumenty dotyczące rejestracji pojazdów obowiązujące na terenie wszystkich państw członkowskich.

Kolegium powołało brzmienie art. 72 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym stanowiącego podstawę rejestracji pojazdu oraz § 3 ust. 1 i § 3a rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz.U. Nr 133, poz. 1123 ze zm.) regulujących przypadki zgłoszenia do pierwszej rejestracji pojazdu sprowadzonego z zagranicy. W oparciu o dane zawarte w dokumencie świadectwa własności oraz pisemne wyjaśnienia Konsula Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej w Mediolanie Kolegium ustaliło, że pojazd o wskazanych cechach identyfikacyjnych został wyrejestrowany przez Oddział Publicznego Rejestru Pojazdów w Ferrarze w dniu [...] z ruchu drogowego we Włoszech z powodu złomowania, samochód miał całkowicie spaloną część przednią i wnętrze.

Organ II instancji podkreślił, że kwestie związane z rejestracją i wyrejestrowaniem pojazdu zostały ściśle uregulowane w przepisach. Przepis art. 79 ust. 4 ustawy z dnia 20.06.1997r. wymienia enumeratywnie przypadki, w których pojazd wyrejestrowany podlega powtórnej rejestracji. W przedmiotowej sprawie, w ocenie Kolegium, nie zachodzi żaden z przypadków określonych w pkt 1-4 art. 79, zatem nawet remont i odbudowa pojazdu nie mogą uzasadniać rejestracji pojazdu wyrejestrowanego z powodu złomowania.

Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach A. K. żądając jej uchylenia. Skarżąca zarzuciła organowi:

1) naruszenie art. 79 ust. 4 w zw. z art. 79 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym poprzez błędną interpretację, polegającą na przyjęciu, że pojazd został wyrejestrowany;

2) naruszenie art. 79 ust. 1 cyt. ustawy w zw. z art. 5 § 2 pkt 3 kpa poprzez błędną interpretację oraz zastosowanie prowadzące do przyjęcia, że pojazd został wyrejestrowany przez właściwy organ administracji publicznej;

3) naruszenie art. 72 ust. 1 cyt. ustawy poprzez odmowę zarejestrowania pojazdu spełniającego prawem określone wymagania;

Ponadto zdaniem skarżącej organ naruszył zasady postępowania administracyjnego wyrażone w art. 107 § kpa poprzez zbyt ogólnikowe uzasadnienie faktyczne i prawne decyzji, art. 6 kpa oraz 7 Konstytucji RP poprzez działanie organów nie na podstawie i w granicach prawa, art. 7 kpa poprzez niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, art. 8 poprzez nieprowadzenie postępowania w sposób pogłębiający zaufanie obywateli do organów Państwa, art. 9 kpa poprzez nienależyte i wyczerpujące informowanie stron o okolicznościach faktycznych i prawnych mających wpływ na ustalenie praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego, art. 10 kpa poprzez nie umożliwienie stronie przed wydaniem decyzji wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

Zdaniem skarżącej żaden przepis prawa nie pozwala na uznanie, iż działanie organu innego państwa stanowi działanie określone w art. 79 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym, a tym samym może być podstawą odmowy rejestracji pojazdu stosownie do art. 79 ust. 4 tej ustawy.

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona i podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 1, art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania jeżeli mogły one mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Wychodząc z tak zakreślonych granic kognicji, Sąd stwierdził, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. takich naruszeń nie wykazała.

Materialne podstawy rejestracji pojazdu określa art. 72 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005r. Nr 108, poz. 908 ze zm. - cytowanej dalej jako ustawa) wymieniając dokumenty niezbędne do rejestracji, zaś warunki i tryb rejestracji pojazdów precyzują przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz.U. Nr 133, poz. 1123 ze zm.) zawierające m.in. regulacje dotyczące pierwszej rejestracji pojazdu sprowadzonego z zagranicy (§ 3) i pojazdu sprowadzonego z Państwa Członkowskiego.

Oprócz dokumentów, które są niezbędne do rejestracji ustawodawca w art. 79 ust. 4 ustawy wprowadził zasadę, że pojazd wyrejestrowany nie podlega powtórnej rejestracji, z wyjątkiem pojazdu:

1) odzyskanego po kradzieży;

2) zabytkowego;

3) mającego co najmniej 25 lat, którego model nie jest produkowany od 15 lat, uznanego przez rzeczoznawcę samochodowego za unikatowy lub mający szczególne znaczenie dla udokumentowania historii motoryzacji;

4) ciągnika i przyczepy rolniczej.

Poza sporem pozostaje fakt, że pojazd marki [...] o wskazanych cechach identyfikacyjnych został sprowadzony do Polski z Włoch. Z dokumentu świadectwa własności pojazdu wydanego przez Oddział Publicznego Rejestru Pojazdów w Ferrarze (urząd dokonujący rejestracji na terenie Włoch), przetłumaczonego przez tłumacza przysięgłego oraz wyjaśnień Konsula Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej w Mediolanie wynika, że pojazd ten został wyrejestrowany w dniu [...] a osoba zgłaszająca wycofanie pojazdu z ruchu jako przyczynę wyrejestrowania zadeklarowała jego złomowanie. Odnośnie stanu pojazdu stwierdzono całkowite spalenie części przedniej i wnętrza samochodu.

W zaistniałym stanie faktycznym interpretując art. 79 ust. 4 ustawy należy mieć na względzie przepisy określające zasady postępowania z pojazdami wycofanymi z eksploatacji ustanowione ustawą z dnia 20 stycznia 2005r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz.U. Nr 25, poz. 202 ze zm.), która weszła w życie z dniem 1 czerwca 2006r. Ustawa ta transponowała do prawa krajowego postanowienia dyrektywy nr 2000/53/WE Parlamentu Europejskiego i Rady Europejskiej z dnia 18 września 2000r. w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz.Urz. WE L 269, z póżn.zm.) w celu zapewnienia zgodnego z zasadami ochrony środowiska postępowania z tego typu pojazdami.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, przepisy określające zasady postępowania z pojazdami wycofanymi z eksploatacji dotyczą pojazdów wprowadzonych na terytorium kraju w drodze importu lub wewnątrzwspólnotowego nabycia. Do obowiązków właściciela pojazdu wycofanego z eksploatacji ustawa zalicza:

1) przekazanie pojazdu wyłącznie do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu lub przedsiębiorcy prowadzącego punkt zbierania pojazdów (art.18);

2) złożenie w terminie 30 dni od dnia otrzymania zaświadczenia o demontażu pojazdu lub zaświadczenia o przyjęciu niekompletnego pojazdu - wniosku o wyrejestrowanie pojazdu.

Stosownie zaś do treści art. 12 ust. 2 cyt. ustawy, podmiot niebędący przedsiębiorcą, który dokonuje wewnątrzwspólnotowego nabycia lub importu pojazdu jest obowiązany do wniesienia, na odrębny rachunek bankowy Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, opłaty w wysokości 500zł od każdego pojazdu wprowadzonego na terytorium kraju.

Skarżąca nie kwestionuje ustaleń organu I instancji odnośnie załączenia do wniosku o rejestrację pojazdu wraz z innymi dokumentami, opłaty recyklingowej w wysokości 500zł.

Uregulowanie procedury złomowania pojazdów przez ustawodawcę krajowego realizującego postanowienia powołanej dyrektywy miało również na celu ujednolicenie w tym zakresie przepisów na terenie Państw Wspólnoty Europejskiej. Nie budzi zatem wątpliwości, że zarówno w Polsce jak i we Włoszech pojazd zezłomowany wymaga wyrejestrowania.

W rozpoznawanej sprawie organy prawidłowo ustaliły, że stan faktyczny nie wyczerpuje dyspozycji określonych w art. 79 ust. 4 w związku z tym nie zachodzi żadna z okoliczności uzasadniających ponowną rejestrację pojazdu wyrejestrowanego. Twierdzenia skarżącej o braku świadomości w kwestii wyrejestrowania pojazdu w dacie jego nabycia nie mają wpływu na zasadność rozstrzygnięcia albowiem przepisy nie uzależniają rejestracji pojazdu od przesłanek subiektywnych.

W tych okolicznościach faktycznych i prawnych odmowa zgłoszonego do rejestracji po raz pierwszy na terenie Polski pojazdu jest w pełni uzasadniona i zgodna z prawem.

Za bezpodstawne należy uznać zarzuty skarżącej w kwestii naruszenia art. 79 ust. 1 w zw. z art. w zw. z art. 79 ust. 1 ustawy oraz art. 79 ust. 1 ustawy w zw. z art. 5 § 2 pkt 3 kpa. Fakt, że pojazd nie został wyrejestrowany na terenie Polski i przez właściwy organ administracji publicznej (starosta) nie pozbawia organu rejestrującego możliwości przyjęcia, iż do wyrejestrowania doszło na terenie innego Państwa Członkowskiego (Włochy), co znajduje potwierdzenie w wyjaśnieniach Konsula Generalnego RP w Mediolanie oraz dokumencie urzędowym jakim jest świadectwo własności pojazdu, którego autentyczność w toku postępowania wyjaśniającego nie została podważona. Idąc tokiem rozumowania skarżącej należałoby przyjąć, że w przypadku pojazdu sprowadzonego z zagranicy, poprzednio już zarejestrowanego, brak jest podstaw do jego rejestracji po raz pierwszy na terenie Polski z uwagi na wydanie dowodu rejestracyjnego przez organ innego państwa.

Istotne znaczenie dla sprawy ma sam fakt wyrejestrowania pojazdu na terenie innego państwa (w tym przypadku Państwa Członkowskiego), natomiast ocena skutku prawnego tego zdarzenia należy do właściwego organu na terenie którego pojazd ma być zarejestrowany i jest dokonywana w aspekcie przepisów prawa krajowego, co też organy administracji w niniejszej sprawie uczyniły.

Wbrew twierdzeniom skarżącej organy administracji nie naruszyły art. 249 zdanie 4 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, zgodnie z którym dyrektywa wiąże każde Państwo Członkowskie, do którego jest kierowana, w odniesieniu do rezultatu, który ma być osiągnięty, pozostawia jednak organom krajowym swobodę wyboru formy i środków. W rozpoznawanej sprawie podstawą odmowy rejestracji nie była dyrektywa lecz art. 79 ust. 4 ustawy, a okoliczność, że organ I instancji w uzasadnieniu decyzji przywołał dyrektywę nr 2000/53/WE Parlamentu Europejskiego i Rady Europejskiej z dnia 18 września 2000r. w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz.Urz. WE L 269, z póżn.zm.) nie oznacza, że w konkretnej sprawie stanowiła ona źródło praw i obowiązków.

Za bezzasadne należy uznać zarzuty skarżącej dotyczące naruszenia zasad procedury administracyjnej w toku prowadzonego postępowania wyjaśniającego. Wbrew twierdzeniom skarżącej organy podjęły wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy o czym świadczy fakt zwrócenia się do Konsulatu Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej w Mediolanie i ustalenia kwestii związanych z wyrejestrowaniem przedmiotowego pojazdu na terenie Włoch.

Skarżąca nie wskazała wprost w czym upatruje naruszenia art. 10 k.p.a. Brak bliższej konkretyzacji tego zarzutu w powiązaniu z przedmiotem rozpatrywanej sprawy uniemożliwia Sądowi merytoryczne odniesienie się do niego. Skarżąca w żaden sposób nie wykazała by została pozbawiona przez organy możliwości udowodnienia swoich twierdzeń. Warunkiem sine qua non uchylenia decyzji z powodu naruszenia przepisów postępowania jest wykazanie, iż takie naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Do strony skarżącej należy zatem wykazanie związku przyczynowego między naruszeniem przepisów postępowania a wynikiem sprawy. Skarżąca winna zatem wykazać, że niezawiadomienie jej przed wydaniem decyzji o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków dowodowych uniemożliwiło jej dokonanie w danym postępowaniu konkretnej czynności procesowej ( np. złożenia dokumentu).

Sąd nie dopatrzył się również naruszenia art. 8 i 9 k.p.a. w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji.

Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).