Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 224/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-04-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6312 Odmowa   wydania       pozwolenia    na       broń
Hasła tematyczne: Broń i materiały wybuchowe
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 10 ust. 1, art. 10 ust. 3, art. 15
journal: Dz.U. 2004 nr 52 poz 525
law: Ustawa z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędziowie Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.) Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant Aneta Stefaniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie wydania pozwolenia na posiadanie broni palnej myśliwskiej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

M. W. wniósł skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] grudnia 2008 r., utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia na broń palną myśliwską.

Do wydania powyższych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu [...] kwietnia 2008 r. M. W. wystąpił do Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z wnioskiem o wydanie pozwolenia na 1 egzemplarz broni palnej myśliwskiej. Wniosek uzasadnił tym, że broń jest mu potrzebna do ochrony stawów rybnych. Do wniosku załączył orzeczenia lekarskie i psychologiczne potwierdzające jego zdolność do dysponowania bronią oraz potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] marca 2008 r. o ustanowieniu na wniosek M. W. obrębu hodowlanego "[...]" na obszarze pięciu stawów rybnych oraz dwóch tarlisk. Pismem z dnia [...] kwietnia 2008 r. M. W. uzupełnił powyższy wniosek wskazując, iż o pozwolenie na broń myśliwską ubiega się w celu ochrony obrębu hodowlanego "[...]" przed szkodnikami, tj. wydrami, kormoranami, czaplami siwymi, piżmakami oraz norkami amerykańskimi. Wskazał, że gatunki wymienionych przez niego szkodników nie są objęte ochroną na terenie stawów rybnych uznawanych za obręby hodowlane, a on ubiega się o wydanie pozwolenia na własną broń, bowiem korzystanie z pomocy myśliwych jest uciążliwe ze względu na wymóg każdorazowego wpisu do książki ewidencji wyjść na łowisko. Dodał, że z uwagi na wielkość stawów hodowlanych, oprócz ogrodzenia zewnętrznego, nie ma innej możliwości ich ochrony przed szkodnikami.

W toku prowadzonego postępowania administracyjnego organ I instancji uzyskał informację z Krajowego Rejestru Karnego o niekaralności strony oraz pozytywną opinię z miejsca jej zamieszkania, a także opinię z Instytutu Rybactwa Śródlądowego w [...] sporządzoną przez dr inż. S. F. - adiunkta w Zakładzie Bioekonomiki Rybactwa, do której zostały również dołączone fragmenty opracowania prof. dr hab. W. R. pt. [...], dotyczące racjonalnej gospodarki rybackiej i przepisów ochrony przyrody. Ponadto organ uzyskał pisemne stanowisko [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...] wyrażone w piśmie z [...] czerwca 2008 r., co do dopuszczalności podjęcia działań mających na celu ograniczenie populacji zwierząt, w sytuacji, gdy stanowią one nadzwyczajne zagrożenie dla życia, zdrowia lub gospodarki człowieka, w tym gospodarki łowieckiej, a także stanowisko Polskiego Związku Łowieckiego wyrażone w piśmie z [...] czerwca 2008 r., odnośnie dopuszczalności ograniczenia populacji zwierząt na obszarze obrębów hodowlanych.

Organ I instancji ustalił ponadto w toku postępowania, iż Sejmik Województwa [...] w latach 2007 - 2008 nie podjął uchwały określającej warunki, czas i sposoby ograniczenia populacji kormorana czarnego, czapli siwej oraz wydry na terenie obrębu hodowlanego "[...]".

W pisemnym oświadczeniu z dnia [...] czerwca 2008 r. M. W. zrezygnował z ubiegania się o wydanie pozwolenia na broń myśliwską do ochrony obrębu hodowlanego "[...]" przed norką amerykańską i piżmakiem, podtrzymując jednocześnie wniosek w zakresie wydania pozwolenia na broń palną myśliwską do ochrony powyższego obrębu hodowlanego przed czaplą siwą, kormoranem czarnym i wydrą oraz poinformował, że nie występował do Sejmiku Województwa [...] o podjęcie uchwały w sprawie ograniczenia populacji wymienionych gatunków szkodników na terenie tego obrębu hodowlanego.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r. wydaną na podstawie art. 10 ust. 1 i 3 ustawa z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2004 r. Nr 52, poz. 525 ze zm.) oraz art. 104 i art. 268a k.p.a. Komendant Wojewódzki Policji w [...] odmówił M. W. wydania pozwolenia na posiadanie broni palnej myśliwskiej do ochrony przed szkodnikami rybackimi obrębu hodowlanego "[...]".

W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, iż strona spełnia wymagania formalne określone w art. 15 ustawy o broni i amunicji, jednak powyższe okoliczności nie stanowią wystarczającej przesłanki uzasadniającej wydanie jej pozwolenia na broń palną myśliwską do ochrony przed szkodnikami rybackimi tj. czaplą siwą, kormoranem czarnym i wydrą obrębu hodowlanego "[...]", gdyż strona nie występowała do właściwego miejscowo sejmiku województwa z wnioskiem o podjęcie uchwały określającej warunki, czas i sposób ograniczenia populacji wskazanych szkodników na terenie obrębu hodowlanego "[...]". Dopiero przyjęcie przez Sejmik Województwa [...] uchwały, która określi warunki, czas i sposób ograniczenia populacji powyższych gatunków zwierząt na terenie wymienionego obrębu hodowlanego spowoduje, iż wystąpi okoliczność faktyczna, którą organ Policji będzie mógł ocenić i rozstrzygnąć, czy stronie niezbędne jest pozwolenie na broń w celu realizacji uchwały podjętej przez sejmik województwa.

W odwołaniu od powyższej decyzji wniesionym do Komendanta Głównego Policji M. W. podkreślił, iż spełnił wszystkie wymagania formalne nałożone na wnioskującego o pozwolenie na posiadanie broni palnej, bowiem przedłożył orzeczenia lekarskie i psychologiczne potwierdzające jej zdolność do dysponowania bronią, uzyskał decyzję właściwego organu w sprawie ustanowienia obrębu hodowlanego, posiada też pozytywną opinię w miejscu zamieszkania, a broń myśliwska jest mu niezbędna ze względu na szkody wyrządzane w jego gospodarstwie. Skarżący poinformował ponadto, że w dniu [...] lipca 2008 r. wystąpił z wnioskiem do Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] o wydanie zezwolenia na odstrzał szkodników na obszarze obrębu hodowlanego "[...]" (do odwołania załączył odpis tego wniosku).

W toku postępowania odwoławczego Komendant Główny Policji zwrócił się do Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] z prośbą o informację o sposobie rozpatrzenia powyższego wniosku skarżącego. W odpowiedzi Zarząd Województwa [...] poinformował organ odwoławczy, że zwrócił się do Ministra Środowiska celem wyjaśnienia, czy odstrzał czapli siwej, kormorana czarnego i wydry na terenie stawów rybnych uznanych za obręb hodowlany, wymaga stosownego zezwolenia w postaci uchwały sejmiku województwa, jednak nie otrzymał jeszcze w tej sprawie odpowiedzi. Na kolejne zapytania organu odwoławczego Zarząd Województwa [...] ponownie poinformował, iż nie uzyskał odpowiedzi w tej sprawie od Ministra Środowiska. Wobec powyższego brak jednoznacznej interpretacji prawnej nie pozwala na zastosowanie właściwej procedury administracyjnej mającej na celu rozpoznanie wniosku M. W.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 268a k.p.a. oraz art. 10 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2004 r. Nr 52, poz. 525 ze zm.) Komendant Główny Policji, po rozpatrzeniu odwołania M. W., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] czerwca 2008 r.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy, powołując się na przepis art. 10 ust. 1 ustawy o broni i amunicji wskazał, że właściwy organ Policji wydaje pozwolenie na broń, jeżeli okoliczności, na które powołuje się osoba ubiegająca się o pozwolenie, uzasadniają jego wydanie. Tym samym przepis ten daje organowi Policji prawo oceny czy powoływane przez stronę okoliczności uzasadniają rozstrzygnięcie sprawy zgodnie z jej żądaniem. Przepis ten nie ustala, choćby przykładowo, okoliczności mogących mieć wpływ na wydanie pozwolenia na broń, w tym broń palną myśliwską śrutową w celu ochrony stawów rybnych przed szkodnikami, o którą ubiega się strona. Istotne znaczenie w tej sprawie, oprócz przepisów ustawy o broni i amunicji, mają też przepisy ustawy Prawo Łowieckie i ustawy o ochronie zwierząt, które ustalają zasady dokonywania odstrzałów redukcyjnych zwierząt na terenie obrębów hodowlanych. Jednym z nich jest konieczność określenia w drodze uchwały przez sejmik województwa miejsca, warunków, czasu i sposobów ograniczenia populacji zwierząt z uwagi na możliwość wyrządzania przez nie szkód w gospodarce.

Komendant Główny Policji podkreślił, iż w toku postępowania odwoławczego, na podstawie art. 136 k.p.a. podjął czynności zmierzające do ustalenia, czy uchwała taka zapadła. Z uzyskanych odpowiedzi członka Zarządu Województwa [...] wynika jednak, że z uwagi na wątpliwości prawne dotyczące, m. in. formy prawnej rozstrzygnięcia wniosku M. W. zwrócono się już dwukrotnie do Ministra Środowiska o opinię. Jednakże do dnia [...] listopada 2008 r. sejmik województwa nie uzyskał stanowiska Ministra w tej kwestii, a brak jednoznacznej interpretacji prawnej nie pozwala na zastosowanie właściwej procedury administracyjnej dla rozpatrzenia tego wniosku. Dlatego też kwestia ta nie została do tej pory rozstrzygnięta i termin jej załatwienia nie jest znany nawet w przybliżeniu.

W świetle powyższych ustaleń Komendant Główny stwierdził, iż decyzja organu I instancji, odmawiająca stronie wydania pozwolenia na broń w żądanym celu jest zasadna. Dla terenu obrębu hodowlanego, na którym strona prowadzi działalność gospodarczą właściwy organ nie ustalił bowiem zasad ograniczenia populacji zwierząt powodujących szkody, a zatem nie jest możliwe przeprowadzanie na tym terenie odstrzałów redukcyjnych tych zwierząt, nawet przez myśliwych, którzy mają takie uprawnienia w myśl przepisów ustawy Prawo Łowieckie. Nie są więc spełnione przesłanki, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy o broni i amunicji, co nie pozwala rozpatrzyć pozytywnie wniosku strony. Jednocześnie organ odwoławczy zaznaczył, że powyższa decyzja nie zamyka stronie możliwości ponownego ubiegania się o pozwolenie na broń, jeśli powyższy wymóg formalny zostanie spełniony.

W skardze na tę decyzję skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. W. ponownie podniósł, iż ze swej strony spełnił wszystkie wymagania formalne postawione mu przez Komendę Wojewódzką Policji w [...]. Poniósł też znaczne koszty w celu uzyskania decyzji o utworzeniu obrębu hodowlanego "[...]" oraz koszty badań lekarskich i opłaty skarbowej za pozwolenie na broń. Będąc przekonanym, że z jego strony spełnione zostały wszystkie postawione mu wymogi i sprawa o wydanie pozwolenia na broń zostanie rozpatrzona w rozsądnym terminie powiększył znacznie hodowlę narybku i ryb handlowych. Organ Policji odmówił mu jednak wydania pozwolenia na posiadanie broni palnej myśliwskiej do ochrony przed szkodnikami rybackimi obrębu hodowlanego "[...]" z uwagi na to, że nie wystąpił do Sejmiku Województwa [...] o podjęcie uchwały w sprawie ograniczenia populacji wymienionych we wniosku gatunków zwierząt.

Skarżący podkreślił, że w dniu [...] lipca 2008 r. wystąpił ze stosownym wnioskiem o odstrzał czapli siwej, kormorana i wydry do [...]Urzędu Marszałkowskiego w [...], jednak z przyczyn od niego niezależnych do końca roku 2008 nie dostał w tej sprawie żadnej odpowiedzi. Z powodu działania szkodników za rok ubiegły poniósł natomiast straty na około 15 tysięcy złotych. Skarżący zwrócił się w związku z tym z zapytaniem, jakie warunki ma jeszcze spełnić, aby mógł w sposób legalny chronić swoje mienie.

Komendant Główny Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących poniesionych przez skarżącego opłat, kosztów i strat finansowych organ podkreślił, iż osoba ubiegająca się o pozwolenie na broń ma obowiązek uiścić opłatę skarbową oraz pokryć koszty związane z wydaniem orzeczenia lekarskiego. Są to warunki, od których zależy podjecie stosownych czynności urzędowych przez organy Policji. Organy Policji nie są natomiast uprawnione do oceny w przedmiocie poniesionych przez skarżącego kosztów w związku z ustanowieniem obrębu hodowlanego na stawach rybnych, gdyż postępowanie to określają odrębne przepisy i należy ono do zakresu działania innych organów. Natomiast sprawy o naprawienie ewentualnych szkód związanych z poniesionymi stratami finansowych rozpatrywane są w trybie postępowania cywilnego przez sądy powszechne. Komendant Główny Policji stwierdził jednocześnie, iż organy Policji nie naruszyły obowiązujących przepisów prawa w zakresie terminu załatwienia wniosku skarżącego. Organ dwukrotnie w toku postępowania wydał bowiem postanowienia o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy podając jednocześnie powody, dla których sprawa nie została zakończona w terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sąd administracyjny bada akty lub czynności z zakresu administracji publicznej pod kątem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, a nie według przesłanek celowości czy słuszności.

W myśl natomiast art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Oceniając zaskarżoną decyzję w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga w niniejszej sprawie zasługuje na uwzględnienie, gdyż Komendant Główny Policji w toku ponownego rozpatrzenia sprawy, na skutek wniesionego odwołania, dopuścił się naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na prawidłowość dokonanego rozstrzygnięcia.

Zgodnie z art. 15 k.p.a. w postępowaniu administracyjnym obowiązuje zasada dwuinstancyjności. Oznacza to, że sprawa administracyjna winna być dwukrotnie rozpoznana i rozstrzygnięta. Dwukrotne rozpoznanie oznacza obowiązek przeprowadzenia dwukrotnie postępowania wyjaśniającego, konsekwentnie do tego ukształtowane jest postępowanie odwoławcze, którego przedmiotem nie jest weryfikacja decyzji, a ponowne rozpoznanie sprawy administracyjnej (B. Adamiak, Odwołanie w polskim systemie postępowania administracyjnego, Wrocław 1980).

Zgodnie natomiast z zasadą wyrażoną w art. 140 k.p.a. w sprawach nie uregulowanych w art. 136-139 w postępowaniu przed organami odwoławczymi mają odpowiednie zastosowanie przepisy o postępowaniu przed organami pierwszej instancji. Wydanie prawidłowej decyzji przez organ odwoławczy poprzedzać powinno dokładne ustalenie stanu faktycznego i prawnego istotnego w sprawie (stosownie do treści art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a.), zaś sama decyzja powinna być należycie uzasadniona - stosownie do wymogów art. 107 § 3 k.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 12 listopada 1992 r. sygn. akt V SA 721/92, (ONSA 1992, Nr 3-4, poz. 95) podkreślił, iż "do uznania, że zasada dwuinstancyjności postępowania została zrealizowana, nie wystarcza stwierdzenie, że w sprawie zapadły dwa rozstrzygnięcia dwóch organów różnych stopni. Konieczne jest też, by rozstrzygnięcia te zostały poprzedzone przeprowadzeniem przez każdy z organów, który wydał decyzję, postępowania umożliwiającego osiągnięcie celów, dla których postępowanie to jest prowadzone".

Merytoryczna kontrola dokonywana przez sąd administracyjny może bowiem dojść do skutku jedynie w warunkach wyczerpujących istotę zagadnienia ustaleń faktycznych i prawnych dokonanych przez organ administracyjny rozpatrujący sprawę oraz odpowiedniego - zgodnego z art. 107 § 3 k.p.a. - uzasadnienia decyzji.

Zdaniem Sądu, w rozpatrywanej sprawie organ odwoławczy nie uczynił zadość wskazanym wyżej obowiązkom.

Z uzasadnienia decyzji organu odwoławczego, który podtrzymał w tym zakresie w całości stanowisko organu I instancji wynika, iż przesłanką wydania decyzji odmawiającej skarżącemu pozwolenia na posiadanie broni palnej myśliwskiej do ochrony przed szkodnikami rybackimi tj. czaplą siwą, kormoranem czarnym i wydrą obrębu hodowlanego "[...]", była okoliczność, iż dla terenu tego obrębu hodowlanego, właściwy organ nie ustalił zasad ograniczenia populacji zwierząt powodujących szkody, a zatem nie jest możliwe przeprowadzanie na tym terenie odstrzałów redukcyjnych tych zwierząt, co oznacza, że nie zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy o broni i amunicji. W ocenie organów Policji, dopiero przyjęcie przez Sejmik Województwa [...], która określi warunki, czas i sposoby ograniczenia populacji powyższych gatunków zwierząt na terenie wymienionego obrębu hodowlanego spowoduje, iż wystąpi okoliczność faktyczna, którą organ Policji będzie mógł ocenić i rozstrzygnąć, czy stronie niezbędne jest pozwolenie na broń w celu realizacji uchwały podjętej przez sejmik województwa.

W niniejszej sprawie należy mieć na względzie, że skarżący po zapoznaniu się z uzasadnieniem decyzji organu I instancji, wystąpił do Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] z wnioskiem o wydanie zezwolenia na odstrzał szkodników na obszarze obrębu hodowlanego "[...]", o czym poinformował w odwołaniu Komendanta Głównego Policji.

Komendant Główny Policji w toku postępowania odwoławczego, podjął czynności zmierzające do ustalenia, w jaki sposób został rozpatrzony powyższy wniosek strony.

Z informacji przekazanych przez członka Zarządu Województwa [...] w piśmie z dnia [...] sierpnia 2008 r. wynikało, iż w związku z wnioskiem złożonym przez M. W., pojawiły się wątpliwości, czy odstrzał czapli siwej, kormorana czarnego i wydry na terenie stawów rybnych uznanych za obręb hodowlany, wymaga wydania stosownego zezwolenia w postaci uchwały sejmiku województwa podjętej w trybie art. 33a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2003 r. Nr 106, poz. 1002 ze zm.), dlatego zwrócono się w tej sprawie o opinię do Ministra Środowiska. W odpowiedzi na kolejne zapytania z [...] września 2008 r. oraz z [...] listopada 2008 r. organ odwoławczy uzyskał odpowiedź, że Minister Środowiska nie wyraził jeszcze opinii w tej kwestii, a brak jednoznacznej interpretacji prawnej nie pozwala na zastosowanie właściwej procedury administracyjnej mającej na celu rozpoznanie wniosku M. W. o wydanie zezwolenia na odstrzał szkodników na obszarze obrębu hodowlanego "[...]".

Powyższe wątpliwości, co do wykładni przepisów ustawy o ochronie zwierząt, znajdują potwierdzenie w treści opracowania prof. dr hab. W. R. pt. [...], załączonego do akt administracyjnych. W opracowaniu tym autor na str. 101-102 wyraża pogląd, że do zwalczania kormoranów czarnych, czapli siwych i wydr w stawowych obrębach hodowlanych przepis art. 33a ust. 1 i 2 ustawy o ochronie zwierząt w ogóle nie znajduje zastosowania. Zdaniem tego autora właściwe odczytanie przepisu art. 33 ust. 1b ww. ustawy pozwala przyjąć, że jeżeli rybak ma legalnie broń myśliwską, to może strzelać do czapli siwych, kormoranów czarnych i wydr na stawach rybnych uznanych za obręby hodowlane, bez czyjegokolwiek zezwolenia.

W ocenie Sądu, z uwagi na powyższe wątpliwości, co do interpretacji przepisu art. 33a ustawy o ochronie zwierząt, Komendant Główny Policji, nie mógł wydać rozstrzygnięcia o odmowie wydania skarżącemu pozwolenia na broń palną myśliwską powołując się na brak stosownej uchwały Sejmiku Województwa [...] określającej warunki, czas i sposoby ograniczenia populacji szkodników rybackich na terenie obrębu hodowlanego "[...]", w sytuacji, gdy nie zostało wyjaśnione w toku postępowania odwoławczego, czy podjęcie takiej uchwały jest w ogóle konieczne.

Z uwagi na treść informacji uzyskanych z Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] organ odwoławczy powinien, w ocenie Sądu, rozważyć celowość ewentualnego zawieszenia z urzędu na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., prowadzonego postępowania w przedmiocie wydania pozwolenia na broń myśliwską, do czasu rozpoznania przez właściwy organ wniosku strony o wydanie zezwolenia na odstrzał szkodników na obszarze obrębu hodowlanego "[...]", ewentualnie podjąć z urzędu inne czynności mające na celu wyjaśnienie powyższej kwestii np. zwrócić się o zajęcie stanowiska w tej sprawie do Ministra Środowiska.

Zdaniem Sądu, w sytuacji, gdy właściwy do rozpoznania wniosku organ miał wątpliwości, czy odstrzał czapli siwej, kormorana czarnego i wydry na terenie stawów rybnych uznanych za obręb hodowlany, wymaga stosownej uchwały sejmiku województwa, Komendant Główny Policji, nie mógł przesądzić powyższej kwestii i odmówić wydania skarżącemu pozwolenia na broń z uwagi na brak takiej uchwały.

Powyższe błędy popełnione w toku postępowania odwoławczego uniemożliwiają Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu ocenę, czy zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

W toku ponownego rozpatrzenia sprawy organ odwoławczy zobowiązany będzie wyjaśnić szczegółowo w decyzji na jakich ustaleniach faktycznych i prawnych oparł swoje rozstrzygnięcie, odnosząc się przy tym do kwestii, dlaczego uważa, że odstrzał czapli siwej, kormorana czarnego i wydry na terenie stawów rybnych uznanych za obręb hodowlany, wymaga stosownego zezwolenia w postaci uchwały sejmiku województwa podjętej w trybie art. 33a ustawy o ochronie zwierząt. Organ powinien przy tym pamiętać, że jedną z naczelnych zasad postępowania administracyjnego jest określona w art. 7 k.p.a. zasada dochodzenia prawdy obiektywnej, nakładająca na organy prowadzące postępowanie obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy pod względem faktycznym i prawnym.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c i art. 152 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz 1270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.

.