Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 499/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2018-08-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1 i par. 3, art. 3 par. 2,
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Banach po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym skargi K. M. na pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia organu postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym pismem z dnia [...] r. znak: [...] Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K., w toku odwoławczego postępowania administracyjnego toczonego w przedmiocie wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków, skierował do K. M. odpowiedź na jej pismo z dnia 18 kwietnia 2018 r. zawierające wniosek o wyłączenie ww. organu od załatwienia sprawy dotyczącej rozpatrzenia odwołania od decyzji Starosty S. z dnia 3 kwietnia 2018r. znak: [...].

W zaskarżonym piśmie Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. wyjaśnił, że pismo z dnia 18 kwietnia 2018 r. skierowane do Głównego Geodety Kraju zostało przekazane do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego przez Głównego Geodetę Kraju przy piśmie z dnia 25 kwietnia 2018 r. znak: [...] wraz z informacją, że w myśl art. 25 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257), brak jest podstaw do wyłączenia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego od załatwienia ww. sprawy. Jak wskazał organ, nie posiada w sprawie żadnych interesów majątkowych jako osoba pełniąca funkcję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Główny Geodeta Kraju zajął stanowisko, że wyłączenie organu od załatwienia sprawy ma miejsce, gdy sprawa ta dotyczy interesów majątkowych jego kierownika lub osób pozostających z tym kierownikiem w stosunkach określonych w art. 24 § 1 pkt 2 i 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. Podnoszony przez stronę brak zaufania do organu nie może być, w świetle przepisów przytoczonych w piśmie Głównego Geodety Kraju z dnia 25 kwietnia 2018r., podstawą do wyłączenia organu od załatwienia sprawy. Po rozpatrzeniu sprawy i wydaniu decyzji przez Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego, w przypadku jej niezgodności z prawem będzie służyło stronie prawo wniesienia skargi na tą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach.

K. M. wywiodła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na powyższe pismo Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K.

Organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje.

Na wstępie podnieść należy, że Sąd zobowiązany jest w pierwszej kolejności do zbadania z urzędu dopuszczalności skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej "ustawą p.p.s.a."). Jednym zaś z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której skarga dotyczy, w kognicji sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i 3 ustawy p.p.s.a.).

Zaskarżone do Sądu przez K. M. w niniejszej sprawie pismo Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K., w kontekście powołanego art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. oraz przedmiotu i okoliczności jego sporządzenia, wskazuje, że zaskarżony dokument nie stanowi żadnego z wymienionych w tym przepisie prawa aktów lub czynności podlegających kontroli jego zgodności z prawem przez sąd administracyjny. Kwestionowane w niniejszej sprawie pismo nie stanowi postanowienia w przedmiocie wyłączenia organu.

Nie zachodzą także podstawy do rozpoznania skargi w myśl art. 3 § 2a i 3 ustawy p.p.s.a.

Ubocznie należy wyjaśnić, że w razie wydania postanowienia o odmowie wyłączenia organu bądź pracownika od rozstrzygania czy też podejmowania czynności w sprawie z chwilą jego wydania jest ono ostateczne. Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje prawa wniesienia zażalenia na takie postanowienie, a w konsekwencji niedopuszczalne jest także wniesienie na nie skargi do sądu. Strona może je kwestionować wyłącznie w trybie odwoławczym, dotyczącym orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie (art. 142 k.p.a.), a następnie ewentualnie w trybie skargowym, przed sądem administracyjnym (zob. postanowienie NSA z dnia 4 października 2012 r., II OSK 1911/12, lex nr 1270190).

Z powyższych przyczyn, na zasadzie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.