Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 204/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-06-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
658
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Anna Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. i J. P. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania ponaglenia postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym J. W. i J. P. solidarnie kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z 17 maja 2018 r. (data wpływu do Sądu 18 czerwca 2018 r.) J. W. i J. P. (Skarżący), reprezentowani przez adwokata M. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w rozpoznaniu ich ponaglenia z 15 listopada 2017 r. w sprawie rozpatrzenia przez Prezydenta [...] wniosku z 9 czerwca 1948 r. o przyznanie prawa własności czasowej do nieruchomości położonej w W., przy ul. [...], nr hip. [...]

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.

Zakres kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez sądy administracyjne w sprawach ze skarg na bezczynność organów określony został w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.". Zgodnie z jego treścią sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Możliwość wniesienia skargi na bezczynność organów została ukształtowana jako pochodna możliwości wniesienia skargi na określone prawne formy działania organów administracji, a zatem wniesienie takiej skargi może nastąpić wyłącznie w sprawie, w której bezczynność ta dotyczy zaniechania wydania przez organ decyzji administracyjnej, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie oraz postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty lub wydawanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, a także wydania innych aktów lub wykonania czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków, wynikających z przepisów prawa.

Skarga wniesiona w rozpoznawanej sprawie dotyczy bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w rozpoznaniu ponaglenia wniesionego przez Skarżących na podstawie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.), powoływanej dalej jako "K.p.a."

Powoływany art. 37 K.p.a. służy zwalczaniu bezczynności lub przewlekłości w załatwianiu sprawy, czyli wydaniu decyzji kończącej postępowanie w sprawie. Przepis ten nie zawiera normy, która uprawniałaby adresata postanowienia wydanego na jego podstawie, do wniesienia zażalenia. Wydane postanowienie nie rozstrzyga także co do istoty sprawy, jak również nie kończy postępowania w tej sprawie. Jest to postanowienie zaliczane do grupy wydawanych w toku postępowania administracyjnego, dotyczących poszczególnych kwestii wynikających w toku tego postępowania, a nierozstrzygających o istocie sprawy. Przepis ten ma na celu likwidację przewlekłości postępowania w trybie administracyjnym. Podczas tego postępowania organ nie wypowiada się merytorycznie o kwestii materialnej. W tym postępowaniu ocenia się jedynie, czy organ rzeczywiście pozostaje w bezczynności w rozpatrzeniu podania strony, czy postępowanie zainicjowane wnioskiem strony przed organem administracyjnym I instancji jest prowadzone przewlekle, czy przestrzega się, określonych w K.p.a. oraz przepisach szczególnych terminów wydawania decyzji. Nie rozstrzyga się zaś istoty sporu (por. postanowienie NSA z dnia 10 października 2017 r., sygn. akt II OSK 2098/17, publ. na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Celem instytucji ponaglenia jest likwidacja bezczynności lub przewlekłości postępowania organu administracji publicznej w trybie postępowania administracyjnego. Dodatkowo wyczerpanie przez stronę tego trybu stanowi warunek formalny wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu (art. 52 § 2 P.p.s.a.).

W orzecznictwie oraz piśmiennictwie dotyczącym omawianego przepisu, konsekwentnie wskazuje się, że załatwienie ponaglenia powinno nastąpić w drodze postanowienia na które nie przysługuje zażalenie. W ocenie Sądu, niezałatwienie sprawy w terminie jest właśnie taką wynikłą w toku postępowania, nie dotyczącą istoty sprawy kwestią i z tego względu organ wyższego stopnia zobowiązany jest do wydania w tym przedmiocie postanowienia. Jednocześnie brak jest przepisu, który przewidywałby możliwość wniesienia na tak wydane postanowienie zażalenia, a zatem jest ono niezaskarżalne. Należy również zauważyć, że ponaglenie nie służy kontroli rozstrzygnięć podjętych w postępowaniu administracyjnym, lecz ma na celu wymuszenie na organie załatwienie sprawy. Ponaglenie nie prowadzi do merytorycznego rozpoznania sprawy, nie kończy postępowania w sprawie, a także jak wywiedziono wyżej nie jest rozstrzygnięciem na które przysługuje zażalenie.

Poczynione rozważania prowadzą zatem do wniosku, że w sprawie bezczynności w załatwieniu ponaglenia skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna. Skarga taka, jak wyjaśniono powyżej, jest bowiem dopuszczalna jedynie w przypadkach w których bezczynność dotyczy spraw, w których wydawane są postanowienia na które przysługuje zażalenie, albo kończące postępowanie, jak również rozstrzygających sprawę co do istoty. Z omówionych względów postanowienie wydane w sprawie wniesionego ponaglenia do tej kategorii się nie zalicza. Postanowienie to nie jest orzeczeniem o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. i dlatego nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Skoro rozstrzygnięcie w przedmiocie ponaglenia z art. 37 k.p.a. nie jest żadnym z rozstrzygnięć podlegających właściwości sądu administracyjnego to z uwagi na treść art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. bezczynność organu w tym zakresie nie podlega właściwości sądu administracyjnego.

Z tego względu wniesiona skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu przez Sąd. Skarga ta bowiem w sposób jednoznaczny wskazuje, że jej przedmiotem jest niezałatwienie ponaglenia wniesionego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...].

Mając na uwadze powyższe, Sąd - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.