Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 677/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-08-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 29 ust. 13 art. 33 ust. 2 art. 34 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Maciej Kurasz, Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, Protokolant Lidia Wasilewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi A. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty podatku oraz różnicy między podatkiem należnym a pobranym w podatku od towarów i usług oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. Dyrektor Izby Celnej w W. - po rozpatrzeniu odwołania P. (Skarżącego w niniejszej sprawie) - utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] Port Lotniczy w W. w przedmiocie określenia kwoty podatku oraz różnicy między podatkiem należnym a pobranym w podatku od towarów i usług.

Z uzasadnienia decyzji wynika, że w dniu 6 maja 2004 r. Skarżący zgłosił do procedury dopuszczenia do obrotu samolot Cessna [...], nr seryjny [...]. Do określenia kwoty długu celnego zastosował stawkę celną w wysokości 0%.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2007 r. Naczelnik Urzędu Celnego wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia należności wynikających z długu celnego. Dług powstał z zastosowania, bez wymaganego pisemnego zezwolenia, zerowej stawki cła przywozowego określonej w taryfie celnej - ze względu na końcowe użycie towaru o szczególnym przeznaczeniu. W uzasadnieniu organ celny pierwszej instancji wskazał, iż uprzywilejowane traktowanie taryfowe, z którego mogą korzystać niektóre towary ze względu na ich rodzaj lub przeznaczenie, uzależnione jest od uzyskania pozwolenia organu celnego.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] Port Lotniczy w W. określił niezaksięgowane należności celne - wynikające z długu celnego powstałego w wyniku dopuszczenia do obrotu samolotu Cessna [...], nr seryjny [...], podlegającego należnościom celnym przywozowym, zgłoszonego do procedury na podstawie zgłoszenia celnego SAD nr [...] z dnia [...] maja 2004 r. - w kwocie 40.142,00 zł i orzekł o retrospektywnym zaksięgowaniu powyższej kwoty.

Pismem z dnia 18 kwietnia 2007 r. Skarżący złożył odwołanie od powyższej decyzji organu celnego pierwszej instancji.

Decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] Port Lotniczy w W. z dnia [...] kwietnia 2007 r.

Pismem z dnia 17 marca 2008 r. pełnomocnik Strony wniósł o stwierdzenie nieważności m. in. decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] Port Lotniczy w W. z dnia [...] kwietnia 2007 r.

Decyzją z dnia [...] lutego 2009 r. Dyrektor Izby Celnej w W. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] Port Lotniczy w W. z dnia [...] kwietnia 2007 r.

Pismem z dnia 27 lutego 2009 r. pełnomocnik Strony wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lipca 2007 r.

Decyzją z dnia [...] września 2009 r. Dyrektor Izby Celnej w W. odmówił stwierdzenia nieważności swojej decyzji z dnia [...] lipca 2007 r.

Postanowieniem z dnia [...] października 2008 r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] Port Lotniczy w W. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia kwoty podatku należnego powstałego z tytułu importu przedmiotowego samolotu dopuszczonego do obrotu według zgłoszenia celnego SAD nr [...] z dnia [...] maja 2004 r., wobec którego powstał dług celny w przywozie.

Decyzją z dnia [...] maja 2009 r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] Port Lotniczy w W. określił kwotę podatku należnego z tytułu importu samolotu Cesna [...], objętego zgłoszeniem celnym SAD nr [...] z dnia [...] maja 2004 r., w kwocie 123.523,00 zł; stwierdził, że różnica między podatkiem wynikającym z tej decyzji a podatkiem pobranym przez organ celny w kwocie zadeklarowanej w powyższym zgłoszeniu celnym wynosi 8.831,00 zł i wezwał podatnika, firmę P., do wpłacenia wskazanej różnicy w terminie 10 dni od dnia doręczenia przedmiotowej decyzji.

Pismem z dnia 14 maja 2009 r. pełnomocnik Skarżącego złożył odwołanie od powyższej decyzji organu celnego pierwszej instancji w sprawie zobowiązania podatkowego, w którym wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Dyrektor Izby Celnej w W., utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji, wskazał na art. 4, art. 5, art. 21 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm.; dalej powoływanej jako "O.p.") oraz na art. 5 ust. 1 pkt 3 i art. 19 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. – o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.; dalej powoływanej jako "ustawa o VAT").

Organ stwierdził, że obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług z tytułu powyższej czynności powstaje z chwilą powstania długu celnego. Wyjaśnił, że w zgłoszeniu celnym SAD nr [...] z dnia [...] maja 2004 r. należności podatkowe zostały określone przez zgłaszającego na kwotę 114.691,70 zł, ale przy obliczeniu tej kwoty uwzględniono wadliwie wykazaną w zgłoszeniu celnym na przedmiotowy samolot zerową stawkę celną.

Zgodnie z art. 29 ust. 13 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania w imporcie jest wartość celna powiększona o należne cło. Jako, że w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] Port Lotniczy w W. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r. określającej niezaksięgowane należności celne wynikające z długu celnego powstałego w wyniku dopuszczenia do obrotu towaru - samolotu Cessna [...]- zastosowano stawkę celną 7,7%, to wzrosła podstawa opodatkowania podatkiem od towarów i usług z tytułu importu przedmiotowego towaru. Zaszła więc konieczność określenia wysokości podatku należnego w związku z przywozem samolotu na obszar celny Wspólnoty Europejskiej w prawidłowej wysokości. Jeśli więc Skarżący uiścił z tytułu podatku od towarów i usług wskazaną w zgłoszeniu celnym kwotę 114.691,70 zł, a w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] Port Lotniczy w W. nr [...] z dnia [...] maja 2009 r. określono podatek należny z tytułu importu samolotu na kwotę 123.523,00 zł, to różnica między podatkiem uiszczonym a należnym stanowi zaległość i wynosi 8.831,00 zł.

Odnosząc się do zarzutu Skarżącego dotyczącego przedwczesności wydania przez organ celny pierwszej instancji decyzji w zakresie zobowiązania podatkowego, Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, że decyzja Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] kwietnia 2007 r. w sprawie długu celnego wskutek utrzymania jej w mocy decyzją Dyrektora Izby Celnej w W., podlega wykonaniu. W związku z powyższym, zaskarżona decyzja w sprawie zobowiązania podatkowego jest jej naturalną konsekwencją i została wydana w sposób prawidłowy, zgodny z przepisami prawa. Stwierdził, że przeszkodą w wydaniu przez Naczelnika Urzędu Celnego [...] Port Lotniczy w W. decyzji w sprawie zobowiązania podatkowego nie jest postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lipca 2007 r.

Organ odwoławczy nie zgodził się również z zarzutem Skarżącego dotyczącym naruszenia art. 29 ust. 13 ustawy o VAT. Wyjaśnił, ze organ celny pierwszej instancji wskazał w sposób wystarczający podstawę opodatkowania, stawkę celną, kwotę zobowiązania podatkowego oraz różnicę między podatkiem uiszczonym i podatkiem należnym.

Odnośnie zaś zarzutu podpisania decyzji organu pierwszej instancji przez podmiot nieuprawniony, uznał, że zarzut ten jest bezzasadny, bowiem zaskarżona decyzja została podpisana przez osobę działającą z upoważnienia Naczelnika Urzędu Celnego [...] Port Lotniczy w W., na co wyraźnie wskazuje pieczątka imienna osoby podpisującej ww. decyzję - komisarza celnego A. W.

Odnosząc się do wniosku o przesłuchanie w charakterze świadka E. Z., Dyrektor Izby Celnej w W. stwierdził, że wniosek ten nie jest uzasadniony. Z akt sprawy wynika, że za zwrotnym potwierdzeniem odbioru E. Z. - pracownik firmy P. odebrał dwa postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego [...] Port Lotniczy w W.: nr [...] z dnia [...] października 2008 r. oraz nr [...] z dnia [...] października 2008 r. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru tych postanowień znajdują się ich numery. Taka adnotacja wskazuje, że przedmiotem przesyłki było albo jedno pismo (decyzja, postanowienie) o dwóch numerach albo dwa pisma (decyzje, postanowienia) o dwóch różnych numerach, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Organ podniósł, że to na osobie odbierającej korespondencję lub na Stronie spoczywa obowiązek sprawdzenia tego co znajduje się wewnątrz przesyłki i w razie niezgodności - wyjaśnienie sprawy. Skarżący nie podjął żadnych czynności wyjaśniających w tym zakresie, w związku z czym organ uznał, że w dniu 7 listopada 2008 r. Strona otrzymała obydwa postanowienia organu celnego pierwszej instancji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. Zarzucił naruszenie art. 210 § 1 pkt 5 i pkt 6 O.p. w związku z art. 29 ust. 13 ustawy o VAT. W uzasadnieniu Skarżący podniósł, że brak wykazania przez organ celny w swoim rozstrzygnięciu elementów wartości celnej towaru i kwoty długu celnego stanowi, w jego ocenie, pozbawienie go możliwości merytorycznej kontroli i oceny prawidłowości dokonanego wymiaru kwoty podatku VAT.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. podtrzymując zaprezentowane wcześniej stanowisko, wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga jest bezzasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - zwanej w dalszej części "P.p.s.a.", stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a., może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że doszło w niej do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo naruszono prawo w sposób dający podstawę do wznowienia postępowania; ponadto zaskarżona decyzja podlega wyeliminowaniu z obrotu prawnego w razie nieprawidłowości stanowiących przesłanki stwierdzenia nieważności. Analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że - poza przypadkiem wymienionym w art. 145 § 1 pkt 1, lit. b) P.p.s.a. - warunkiem uchylenia zaskarżonego orzeczenia jest stwierdzenie, że naruszenie prawa, którego dopuścił się organ administracji, miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a w przypadku naruszenia przepisów proceduralnych, aby wpływ ten był istotny. Jedynie w razie stwierdzenia naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) możliwe jest uchylenie zaskarżonego aktu administracyjnego niezależnie od tego, czy naruszenie mogło, czy też nie mogło mieć wpływu na wynik sprawy.

Dokonana przez sąd kontrola zaskarżonej decyzji i poprzedzającego jej wydanie postępowania nie wykazała naruszeń prawa, które uzasadniałyby uwzględnienie skargi.

Jak słusznie podnoszą organy celne, zgodnie z art. 29 ust. 13 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło; natomiast jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy.

W rozpoznawanej sprawie wartość celna towaru nie jest przedmiotem sporu, organ nie kwestionuje jej wysokości zadeklarowanej przez importera w zgłoszeniu. Jako jedyną przyczynę wydania decyzji w sprawie określenia wysokości należnego podatku od towarów i usług w związku z importem przez Skarżącego przedmiotowego samolotu, organy celne wskazały nieuwzględnienie w podstawie opodatkowania prawidłowej wysokości cła; bowiem Skarżący, wbrew przepisom prawa, zastosował stawkę 0%. Prawidłową wysokość należnego cła określono w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] Port Lotniczy w W. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r. utrzymanej w mocy przez decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lipca 2007 r.

W dacie orzekania w sprawie opodatkowania powyższego importu podatkiem od towarów i usług, decyzja dot. określenia wysokości należnego cła nie została wyeliminowana z obrotu prawnego; dlatego mimo czynionych przez Stronę prób uzyskania stwierdzenia jej nieważności zasadnie organ celny wymierzając podatek VAT uwzględnił w podstawie opodatkowania cło w wysokości określonej w decyzji. Tym samym zarzut naruszenia art.29 ust. 13 ustawy o VAT należało uznać za chybiony.

Nie znalazły również uznania sądu zarzuty naruszenia art. 210 § 1 pkt 5 i 6 O.p. Po pierwsze - ewentualne wady uzasadnienia decyzji stanowią podstawę uwzględnienia skargi, o ile mogły mieć one istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Tymczasem strona nie wskazała tego rodzaju okoliczności. Po drugie – zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, zdaniem sądu, zostały prawidłowo skonstruowane i uzasadnione. Zawierają zarówno właściwie sformułowane rozstrzygnięcie jak i uzasadnienie faktyczne oraz prawne. Organ wskazał jaka jest podstawa opodatkowania podatkiem od towarów i usług, jaka stawka i kwota należnego podatku VAT. Przypomnieć należy, że zgodnie zarówno z art. 33 ust. 2 jak i art. 34 ust. 1 ustawy o VAT w decyzjach wydawanych w sprawie opodatkowania czynności importu organ określa "kwotę podatku należnego z tytułu importu". Nie ma zatem racji Skarżący zarzucając brak w sentencji orzeczenia określenia wysokości wartości celnej. Nie jest to bowiem wymagany przez prawo element decyzji podatkowej.

Biorąc pod uwagę powyższe sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.