Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 643/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-06-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art 50 - 51
journal: Dz.U. 2016 poz 290
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art 105
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędziowie: WSA Paweł Darmoń (spr.) WSA Mariusz Kotulski Protokolant: starszy sekretarz sądowy Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi W.F. na decyzję nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 5 kwietnia 2016 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie samowoli budowlanej skargę oddala.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 3 lutego 2015 r., nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. umorzył postępowanie we wnioskowanej przez W.F. sprawie dotyczącej samowolnie wstawionych 6 słupków ogrodzeniowych w drodze [...] w miejscowości K.

Po rozpoznaniu odwołania wniesionego od powyższej decyzji przez W.F. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia 5 maja 2016 r. znak [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 105 i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. -Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23, dalej: "k.p.a.") oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290, dalej: "u.p.b.") - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Organ II instancji ustalił następujący stan faktyczny:

Postępowanie w sprawie zostało wszczęte przez organ I instancji z urzędu w związku z pismem W.F. z dnia 23 sierpnia 2011 r., w którym informuje o samowoli budowlanej polegającej na budowie 6 słupków ogrodzeniowych w drodze działki nr ewid. [...] w K .

Akta postępowania zostały uzupełnione o kserokopię protokołu kontroli z dnia 3 marca 2011 roku, przeprowadzonej w sprawie znak: [...] , z którego wynika, że "na działce [...] w msc. K. Inwestor M.B. wstawił 4 stalowe słupki i zgodnie ze sporządzoną mapą "wskazania prętów gran." z dnia 27 sierpnia 2010 r. przez uprawnionego geodetę E.W . słupki usytuowane są w odległości od działki nr [...] pełniącej funkcję drogi (...) kolejno w odległościach 3,10 m, 2,50 m, 1,68m, 0,90m (...). Na dzień kontroli droga dojazdowa do wyżej usytuowanych nieruchomości nie odpowiada stanowi na sporządzonych mapach".

W dniu 26 sierpnia 2011 r. pracownicy PINB przeprowadzili inspekcję, w czasie, której ustalono, że od dnia 3 marca 2011 r., tj. od dnia poprzedniej kontroli, stan na działce zmienił się poprzez wstawienie dodatkowych dwóch słupków.

Do akt sprawy dołączono również kopię dokumentacji Starosty W. w zakresie dokonanego w dniu 18 kwietnia 2011 r. przez M.B. zgłoszenia zamiaru budowy ogrodzenia działki nr ewid. [...] od strony działki nr ewid. [...] , jako planowaną datę rozpoczęcia budowy wskazano dzień 28 maja 2011 r.. Zgodnie z oświadczeniem Inwestora planowane ogrodzenie miało być wykonane "na podmurówce wysokiej na 30-50 cm (betonowej). Słupki metalowe wysokości 1,80 - 2,20 m osadzone na stopach betonowych. Ogrodzenie wykonane siatką metalową. W uzgodnieniu z dnia 6 kwietnia 2011 r. z Gminnym Zarządem Dróg w W. ustalono, że ogrodzenie ma być zlokalizowane w odległości 50 cm od granicy działki drogowej nr ewid. [...], przy czym odległość ta powinna być wyznaczona po wcześniejszych pomiarach geodezyjnych wykonanych przez uprawnionego geodetę.

Następnie organ I instancji wydał w dniu 17 października 2011 r. w oparciu o art. 61a k.p.a. postanowienie znak: [...] o odmowie wszczęcia postępowania. W wyniku rozpoznania zażalenia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia 7 grudnia 2012 r., znak: [...] uchylił powyższe postanowienie w całości.

W dniu 4 kwietnia 2013 r. pracownicy PINB przeprowadzili kontrolę na działkach nr ewid. [...] i [...] w K. , w czasie której ustalono, że na działce nr ewid. [...] ustawionych jest 6 słupków stalowych, pomiędzy słupkami jak również w ich bezpośredniej lokalizacji brak jest jakiejkolwiek podmurówki, jak również innych elementów które mogłyby stanowić o ogrodzeniu. Do protokołu dołączona została dokumentacja zdjęciowa, na podstawie której można ustalić lokalizację poszczególnych słupków, natomiast nie ma możliwości opisania ich elementów konstrukcyjnych, gdyż ziemia przykryta jest śniegiem, który w czasie kontroli nie został usunięty spod obiektów stanowiących jej przedmiot.

W dniu 30 kwietnia 2013 r. PINB wydał w oparciu o art. 105 k.p.a. decyzję nr [...] znak: [...] o umorzeniu postępowania. Na skutek odwołania wniesionego przez W.F. , WINB wydał w dniu 26 maja 2014 r. decyzję nr [...] znak: [...] , którą uchylił w/w decyzję PINB w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Po rozpoznaniu skargi wniesionej na tę decyzję przez S.B. i M.B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 22 października 2014 r. sygn. akt II SA/Kr 1084/14 oddalił skargę.

Ponownie rozpoznając sprawę PINB wydał decyzję z dnia 3 lutego 2015 r., nr [...] o umorzeniu postępowania.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpoznając odwołanie od tej decyzji wskazał, że

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ wskazał, iż, celem postępowania była ocena zasadności umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej samowolnie wstawionych przez M.B. 6 słupków ogrodzeniowych w drodze [...] w miejscowości K .

Zaznaczono, iż w sprawie niniejszej zastosowanie mają przepisy u.p.b. w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. - o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2015 r. poz. 443) na mocy art. 6 tej ustawy.

WINB wskazał, iż podziela ustalenia organu I instancji w zakresie kwalifikacji prawnej przedmiotowych słupów, jako słupów ogrodzeniowych oraz usytuowania ich na terenie działki nr ewid. [...] w miejscowości K . O takim położeniu świadczą dokumenty zalegające w aktach sprawy w tym m.in. protokół z kontroli przeprowadzonej w dniu 6 listopada 2014 r., pismo M.B. z dnia 18 października 2014 r. wraz z kserokopią prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w W. , protokół z kontroli przeprowadzonej w dniu 4 kwietnia 2013 r. i 3 marca 2011 r. załącznik nr 2 do pisma M.B. z dnia 11 marca 2013 r. .

Analiza art. 30 ust 1 pkt 3 u.p.b. prowadzi do konkluzji, iż budowa ogrodzenia położonego niegdyś na działce nr ewid. [...] (obecnie [...] ) od strony niegdyś działki nr ewid. [...] (obecnie [...] i [...] ) w miejscowości K. wymagała zgłoszenia właściwym organom architektoniczno-budowlanym. WINB podzielił argumentację PINB w kwestii zakwalifikowania działki nr ewid. [...] jako "inne miejsce publiczne". Słuszne jest twierdzenie, iż działka będąca drogą wewnętrzną stanowi miejsce ogólnodostępne, z którego korzystać może nieokreślona liczba osób.

WINB podzielił również stanowisko organu I instancji w kwestii wdrożenia trybu postępowania uregulowanego w art. 50 i 51 u.p.b. w przypadku stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie doszło do rozpoczęcia budowy ogrodzenia w warunkach samowoli budowlanej.

W ocenie WINB Inwestor wykonał słupki na działce nr ewid. [...] (niegdyś [...] ) w sposób legalny. Z materiału dowodowego wynika, że M.B. miał zamiar zrealizować ogrodzenie na w/w nieruchomości od strony drogi wewnętrznej. W tym celu zwrócił się do geodety E.W. o wykonanie stosownych pomiarów i określenie położenia graniczników. Zgodnie z oświadczeniem Inwestora "Usadawiając graniczniki geodeta odstąpił od granicy z dz [...] w pkt 2-l,30m w pkt 3-1,20 m pkt 4-0,90 pkt 5-3,1 Om pkt 6-2,5m pkt 7-1,68m pkt8-50 i tam też wkopałem metalowe pręty". W opinii organu powyższe działanie miało na celu określenie linii mającego powstać w przyszłości ogrodzenia. Nie świadczyło o rozpoczęciu jego budowy. Następnie dysponując dokumentacją, na którą składała się m.in. mapa ze wskazaniem prętów granicznych wykonana przez E.W. oraz pismo Gminnego Zarządu Dróg w W. zawierające uzgodnienie linii ogrodzenia działki nr ewid. [...] od strony działki nr ewid. [...] M.B. w dniu 18 kwietnia 2011 r. zgłosił zamiar budowy ogrodzenia w Starostwie Powiatowym w W. określając jednocześnie, że ogrodzenie zostanie zrealizowane "na podmurówce wysokiej na 30-50 cm (betonowej) słupki metalowe wysokości 1,80-2,20 osadzone na stopach betonowych. Ogrodzenie wykonane siatką metal."

W ocenie WINB o realizacji zamiaru Inwestora budowy ogrodzenia (niegdyś) działki nr ewid. [...] od strony działki [...] należy mówić dopiero od momentu zrealizowania dwóch dodatkowych słupów, których istnienie stwierdzono w protokole kontroli przeprowadzonej w dniu 26 sierpnia 2011 r. tj. po dokonaniu zgłoszenia, którego skuteczność nie była kwestionowana przez strony postępowania.

Bacząc na powyższe należy uznać, że roboty budowlane polegające na budowie słupków ogrodzeniowych na działce nr ewid. [...] w K. od strony drogi wewnętrznej zostały wykonane legalnie, tym samym organy nadzoru budowlanego są zobowiązane umorzyć postępowanie zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a.

Organ II instancji zwrócił uwagę na pominięcie przez organ I instancji przepisów prawa materialnego w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji, które warunkowały umorzenie postępowania. Jednakowoż brak powołania przepisu art. 50 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 3 u.p.b. w podstawie prawnej decyzji nie może decydować o jej wadliwości, gdyż z zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz uzasadnienia decyzji można wywnioskować przepisy, na podstawie których toczyło się postępowanie.

Mając zatem na uwadze, że stan faktyczny sprawy nie wypełnia normy art. 50 ust. 1 pkt 1 u.p.b. zasadnym było zastosowanie art. 105 § 1 k.p.a. i umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego.

Odnosząc się do zarzutów skarżącej zawartych w odwołaniu wskazać należy, iż kwestia podziału działki nr ewid. [...] na działki [...] i [...] w K. , decyzją Burmistrza Miasta i Gminy W. z dnia 25 czerwca 2013 r. znak: [...] nie podlega weryfikacji prawnej WINB. Organy nadzoru budowlanego nie mogą bowiem kompetencji pozwalającej na ewentualne wzruszenie ostatecznych decyzji wydanych przez inne organy administracji publicznej. W kwestii zaś przebiegu granic przedmiotowych działek wskazano, iż brak jest informacji o postępowaniu rozgraniczeniowym prowadzonym pomiędzy stronami postępowania. Mając na uwadze treść pisma [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 23 lipca 2012 r. w ocenie WINB ustalenia geodety E.W. w zakresie przebiegu granic działek nr ewid. [...] i [...] (obecnie: [...] i [...] w K. są - do momentu przeprowadzenia postępowania rozgraniczeniowego i przedstawienia dowodu przeciwnego - dowodem pozwalającym na ustalenie granic w/w nieruchomości.

Mając na uwadze, że postępowanie wyjaśniające w sprawie wykazało legalność podjętych przez inwestora robót budowlanych działań polegających na budowie słupków ogrodzeniowych na działce nr ewid. [...] od strony działki nr ewid. [...] i [...] pełniących funkcję drogi wewnętrznej, a w konsekwencji postępowanie administracyjne stało się bezprzedmiotowe, WINB w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 105 § 1 k.p.a. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Opisaną wyżej decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie W.F. . W piśmie procesowym z dnia 13 stycznia 2017 r. skarżąca sprecyzowała zarzuty skargi, zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów prawa administracyjnego materialnego i procesowego tj.:

- art. 30 ust. 1 pkt. 3 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt. 23 ustawy z 07.07.1994 r. Prawo budowlane poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że o realizacji zamiaru budowy ogrodzenia przez Inwestora budowy ogrodzenia działki nr ewid. [...] od strony działki [...] należy mówić dopiero od momentu zrealizowania dwóch dodatkowych słupów, których istnienie stwierdzono w protokole kontroli przeprowadzonej w dniu 26 sierpnia 2014 r., tj. po dokonaniu zgłoszenia, pomijając fakt wkopania pierwszych 4 słupów ogrodzeniowych przed dniem dokonania zgłoszenia o zamiarze budowy ogrodzenia, tj. przed 18 kwietnia 2011 r., podczas gdy ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że zaistniały okoliczności wymienione w art. 30 ust. 1 pkt. 3 Prawa budowlanego;

- art. 10 § 1 i § 2 w zw. z art. 28k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, iż stronami w niniejszym postępowaniu są: S.B. , M.B. , W.F. , E.R. i K.R. oraz A.B. i R.B. , pomijając jednocześnie uczestników - spadkobierców nieżyjących J.B. , Z.S. oraz K.K. , które to osoby niewątpliwie mają interes prawny w załatwieniu niniejszej sprawy w drodze zaskarżonej decyzji, co w konsekwencji doprowadziło do nieprawidłowego ustalenia legitymacji procesowej stron i nie zapewniono im czynnego udziału w każdym stadium postępowania;

- art. 107 § 1 k.p.a. poprzez błędne wskazanie podstawy prawnej zaskarżonej decyzji tj. pominięcie przepisów prawa materialnego nie powołując się na przepis art. 50 ust. 1 pkt. 1 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt. 3 u.p.b. w podstawie prawnej wydanej przez siebie decyzji;

- naruszenie art. 7, 77 § 1, art. 80 oraz art. art. 107 § 3 k.p.a., poprzez błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonej decyzji mający wpływ na jej treść, polegający na niewyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego oraz na jego dowolnej ocenie, wyrażającej się w przyjęciu, iż moment rozpoczęcia budowy ogrodzenia zaistniał dopiero przed dokonaniem wkopania dwóch dodatkowych słupów, których istnienie stwierdzono w protokole kontroli przeprowadzonej w dniu 26 sierpnia 2014 r., nie badając jednocześnie rzeczywistego momentu ich wkopania oraz pomijając fakt wkopania w okresie wcześniejszym czterech słupów ogrodzeniowych bez zgłoszenia właściwemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego;

- art. 138 § 2 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie pomimo potrzeby dokładnego ustalenia stanu faktycznego niniejszej sprawy i przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znaczącej części.

Na podstawie tych zarzutów strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz uchylenie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zaskarżona decyzja jest prawidłowa, a zarzuty skargi nie mogą odnieść skutku.

Stan faktyczny ustalony w sprawie nie budzi wątpliwości. Podczas kontroli w dniu 11 marca 2011 r. stwierdzono, że na działce [...] M.B. wstawił 4 stalowe słupki, usytuowane w odległości od działki nr [...] pełniącej funkcję drogi w odległościach: 3,10 m, 2,50 m, 1,68 m i 0,90 m. W dniu 18 kwietnia 2011 r. M.B. dokonał zgłoszenia zamiaru budowy ogrodzenia na działce [...] , a następnie wstawił dwa dodatkowe słupki, co wynika z notatki sporządzonej na dzień 26 sierpnia 2011 r.

Przedmiotem postępowania toczącego się przed organami nadzoru budowlanego była budowa 6 słupków stalowych na działce nr [...] (obecnie nr [...] ) .

W ocenie Sądu [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo ustalił przedmiot postępowania oraz tryb tego postępowania - zgodnie ze wskazaniami zawartymi w wydanym w niniejszej sprawie wyroku z dnia 22 października 2014 r., sygn. II SA/Kr 1084/14. W wyroku tym Sąd wskazał: "Przede wszystkim organ powinien wykazać czy jeżeli uznał metalowe słupki za element ogrodzenia, to prowadził postępowanie w trybie art. 49 b Prawa budowlanego, który reguluje problematykę likwidacji samowoli budowlanej polegającej na budowie bez wymaganego zgłoszenia, czy też w trybie art. 50 i art. 51 Prawa budowlanego. Wyjaśnienie tej kwestii ma kluczowe znaczenie w sprawie, ponieważ organ nie odpowiedział na pytanie czy w sprawie chodzi o ogrodzenie, którego częścią składową są metalowe słupki czy też o słupy graniczne. Ustalenia dokonane przez organ I instancji w tym zakresie nie są spójne. Okoliczność ta wymaga wyjaśnienia, gdyż zgodnie z treścią art. 30 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego budowa ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych oraz ogrodzeń o wysokości powyżej 2,20 m. wymaga zgłoszenia właściwemu organowi z zastrzeżeniem art. 29 ust. 3 tej ustawy. Co więcej Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. nie ustalił w sposób niebudzący zastrzeżeń, gdzie dokładnie znajdują się sporne słupki metalowe. Czy faktycznie znajdują się one w granicy działek czy tylko na działce S. i M.B. czy też w części na działce W.F. ."

Usytuowanie słupków na działce nr [...] (obecnie nr [...] ) nie budzi wątpliwości, co wynika przede wszystkim z kolejnych protokołów kontroli.

Prawidłowo również przyjęto, że pierwsze cztery słupki miały charakter słupków granicznych, natomiast o zamiarze budowy ogrodzenia można mówić dopiero od momentu dokonania zgłoszenia, a zatem obejmowało ono wyłącznie dwa dodatkowe słupki ustawione w późniejszym okresie. Na taką interpretację wskazuje sekwkencja następujących po sobie zdarzeń.

Jak wynika z pisma M.B. z dnia 8 lutego 2011 r.: "Chcąc wykonać ogrodzenie posesji zleciłem w sierpniu 2010 roku geodecie mgr inż. E.W. pomiar geodezyjny ze wskazaniem granic i usadowienia graniczników. Dokumentacja została potwierdzona przez Starostwo Powiatowe w W. nr [...] . R.B. zakwestionował prawidłowość wykonanych prac. Idąc na ustępstwo usadowiłem graniczniki i słupki w odległości w pkt 5 - 3,10 m; w pkt 6 - 2,5 m; w pkt 7 - 1,68 m od granicy drogi nr [...] w mojej działce [...] . (...) wiosną tego roku chcę przystąpić do prac ogrodzeniowych posesji nr [...] wg aktualnych i obowiązujących pomiarów geodezyjnych".

Stanowisko to potwierdził inwestor w piśmie z dnia 11 marca 2013 r.: "Chcąc wykonać ogrodzenie zleciłem wykonanie w sierpniu 2010 r. uprawnionemu geodecie pomiaru działki [...] i usadowienie graniczników. Dokumentacja została potwierdzona przez Starostwo Powiatowe w W. (...). Usadawiając graniczniki geodeta odstąpił od granicy z dz. [...] w pkt 2 - 1,30 m, w pkt 3 - 1,20 m, w pkt 4 - 0,90 m, w pkt 5 - 3,10 m, w pkt 6 - 2,50 m, w pkt 7 - 1,68 m, w pkt 8 - 0,50 m i tam też wkopałem metalowe pręty".

Wskazany przez inwestora przebieg zdarzeń znajduje potwierdzenie w innych dokumentach znajdujących się w aktach sprawy. Chodzi w szczególności o kopię mapy uzupełniającej ze wskazanymi przez E.W. granicami działki nr [...] z dnia 31 sierpnia 2010 r. oraz "wskazanie punktów granicznych", sporządzone również przez E.W. na dzień 28 sierpnia 2010 r.

Na uwagę zasługuje również pismo Dyrektora Gminnego Zarządu Dróg w W. z dnia 6 kwietnia 2011 r., skierowane do M.B. , w którym pozytywnie zaopiniowano budowę ogrodzenia działki nr [...] od strony drogi dz. nr [...] pod warunkiem odstąpienia odległości min. 50 cm od granicy działki drogowej. Wskazano: "Wymieniona odległość powinna być wyznaczona po wcześniejszych pomiarach geodezyjnych wykonanych przez uprawnionego geodetę. Ogrodzenie winno znajdować się na działce będącej Pana własnością".

Również w piśmie skierowanym do Urzędu Miasta i Gminy W. z dnia 7 marca 2011 r. M.B. wskazał, że w dniu 23 września 2010 r. wykonał pomiar geodezyjny wskazania granic działki i usadowienia graniczników [...] oraz poinformował, że zamierza przystąpić do budowy ogrodzenia.

Zamiar budowy ogrodzenia potwierdził inwestor dokonując zgłoszenia takiej budowy w dniu 18 kwietnia 2011 r.

W świetle tych ustaleń należy za prawidłowe uznać przyjęcie przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. , iż wcześniejsze czynności (poprzedzające dokonanie zgłoszenia) nie łączyły się z zamiarem budowy ogrodzenia, lecz jedynie wyraźnego wyznaczenia w terenie punktów, w których owo przyszłe ogrodzenie miałoby się znajdować. Nie ma, więc w tym przypadku mowy o samowoli budowlanej, bowiem nie chodziło w tym przypadku o budowę ogrodzenia w rozumieniu art. 30 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, lecz jedynie o prace przygotowawcze do takiej budowy. Tym bardziej posadowienie dwóch pozostałych słupków po dokonaniu zgłoszenia nie nosiło znamion samowoli budowlanej.

Wobec powyższego organy nadzoru budowlanego prawidłowo umorzyły postępowanie wskazując na jego bezprzedmiotowość.

Nie zasługują na uwzględnienie również zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania.

W wydanym w niniejszej sprawie wyroku sygn. II SA/Kr 1084/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zawarł następujące stwierdzenie: "(...) jednym z podstawowych obowiązków proceduralnych organu administracji w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego jest ustalenie wyczerpującego kręgu stron tego postępowania – tj. każdego podmiotu, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie (art. 28 K.p.a.) – i zapewnienie wszystkim tym podmiotom czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwienie im wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań (art. 10 § 1 K.p.a.). Dlatego też organ administracyjny, który będzie ponownie przeprowadzał postępowanie zobowiązany jest wyjaśnić tą kwestię".

W decyzji z dnia 3 lutego 2015 r. organ I instancji stwierdził, że posiada informację, iż J.B. , Z.S. i K.K. (tj. współwłaściciele, wraz z W.F. , działki nr [...] ) nie żyją, jednakże w jego ocenie fakt ten nie powinien przesądzić o braku możliwości rozstrzygnięcia sprawy, gdyż ewentualne ustalenie spadkobierców i oczekiwanie na przeprowadzenie postępowania spadkowego znacznie wydłuży prowadzenie postępowania, które w swojej istocie jest bezprzedmiotowe.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w zaskarżonej decyzji nie odniósł się do kwestii kręgu stron postępowania, przez co należy domniemywać, że zaakceptował pogląd przyjęty przez organ I instancji.

Pogląd ten znajduje również akceptację Sądu. Przedmiotem niniejszej sprawy są roboty budowlane o stosunkowo niewielkim rozmiarze i znaczeniu, a ich wpływ na prawa lub obowiązki współwłaścicieli działki nr [...] jest mały. Postępowanie przed organami nadzoru budowlanego okazało się bezprzedmiotowe z uwagi na brak stwierdzenia samowoli budowlanej. W tych okolicznościach ustalanie następców prawnych zmarłych współwłaścicieli działki nr [...] stanowiłoby niepotrzebne przedłużenie postępowania, które - wobec jego umorzenia - nie wpływa na zakres ich praw lub obowiązków. Dodatkowo należy wskazać, że w razie ewentualnego zgłoszenia się następców prawnych zmarłych stron będą oni mogli wnosić o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 pkt 4 k.p.a. Natomiast sąd administracyjny nie może z urzędu uchylić decyzji tylko na tej podstawie, że stwierdził zaistnienie przesłanki wznowienia, o której mowa w tym przepisie. Jak bowiem wynika z orzecznictwa, np. z wyroku NSA z dnia 26 marca 2013 r., sygn. II OSK 2276/11 "(...) przesłanka wznowieniowa z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. może stanowić podstawę uchylenia decyzji tylko wówczas, gdy powołuje się na nią podmiot uprawniony do skorzystania z tej przesłanki, to jest ten, który bez własnej winy nie został dopuszczony do udziału w postępowaniu. Inne podmioty nie mogą się skutecznie na tę okoliczność powoływać. Dotyczy to również Sądu rozstrzygającego sprawę ze skargi podmiotów biorących udział w postępowaniu, który z urzędu nie ma podstaw do podnoszenia, że podmiot nie wnoszący skargi został pominięty w postępowaniu administracyjnym i z tej przyczyny stosowania art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a. Zauważyć należy, że przesłanka wznowieniowa polegająca na niezapewnieniu stronie udziału w postępowaniu administracyjnym bez jej winy (art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.) wiąże się ściśle z art. 147 k.p.a., stosownie do którego wznowienie postępowania z tej przyczyny następuje tylko na żądanie strony. Takie rozwiązanie ustawowe powoduje, że tylko od woli strony, która została pominięta w postępowaniu zależy, czy skorzysta z prawa do żądania wznowienia, ewentualnie podniesienia zarzutu zaistnienia przesłanki wznowieniowej w skardze wniesionej do sądu administracyjnego. Inne podmioty nie mają prawa do zastępowania uprawnionej strony i korzystania z zarzutu wystąpienia podstaw do wznowienia, powołując się na to, że nie wszystkie podmioty, które powinny brać udział w postępowaniu, zostały do udziału w nim dopuszczone. Powyższe stanowisko ugruntowało się w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 5 czerwca 2006 r., sygn. I OSK 911/05; z dnia 17 czerwca 2008 r., sygn. II OSK 665/07; z dnia 22 grudnia 2008r. sygn. akt II OSK 1109/07; z dnia 26 stycznia 2009 r., sygn. II OSK 51/08; z dnia 26 maja 2009 r., sygn. akt II OSK 832/08, , z dnia 26 stycznia 2009 r. sygn. akt II OSK 51/08 , z dnia 18 maja 2010 r. sygn. akt II OSK 796/09, z dnia 14 grudnia 2011 r., sygn. akt II OSK 1886/10) i skład orzekający w niniejszej sprawie je podziela. Podkreślenia wymaga, że co do zasady prawami procesowymi rozporządza strona. Dlatego też, jeżeli strona, która została pozbawiona udziału w postępowaniu administracyjnym nie wniesie skargi, nie można wbrew jej stanowisku uznać, że zaistniała w sprawie okoliczność uzasadniająca wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. i w związku z tym uchylić zaskarżoną decyzję z tej przyczyny w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.".

Jak wynika z powyższego wszystkie zarzuty skargi okazały się bezzasadne, a zatem skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 poz. 718 ze zm.).