Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 531/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2021-08-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 sierpnia 2021 r. wniosku J. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji. /-/ W. Batorowicz


UZASADNIENIE

J. M. (zwany dalej "Skarżącym") składając za pośrednictwem swojego pełnomocnika w dniu [...] maja 2021 r. skargę na opisaną w rubrum decyzję, złożył także wniosek o wstrzymanie wykonalności decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O. z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] Zdaniem Skarżącego, zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Skarżący wskazał, że po okresie związanym z pandemią [...] jego sytuacja finansowa jest bardzo trudna. Wszczęcie egzekucji i ściągnięcie kwoty [...]zł doprowadzi do jego utraty płynności finansowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Wniosek o wstrzymanie wykonalności decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zmianami, zwanej dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wstrzymanie wykonania aktów (czynności) zaskarżonych do sądu administracyjnego stanowi odstępstwo od generalnej zasady wykonalności takich aktów (czynności) i ma na celu ochronę strony skarżącej przed negatywnymi skutkami, które może wywołać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeszcze przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy przez sąd administracyjny.

W związku z tym należy wskazać, że w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. to na stronie skarżącej spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności – tj., że w danym przypadku zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewskazanie we wniosku takich okoliczności oznacza, co do zasady, brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd, uzasadniający oddalenie wniosku. Strona skarżąca powinna dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub negatywnych skutków trudnych do odwrócenia zależy orzeczenie sądu (por. postanowienie NSA z dnia: 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/05 oraz 30 października 2018 r. sygn. akt I OZ 1028/18, dostępne na stronie: https://orzeczenia.nsa.gov.pl – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, zwana dalej "CBOSA").

W niniejszej sprawie we wniosku Skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie uprawdopodobniono w jakikolwiek sposób, że zachodzą przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Tym samym Sąd nie jest w stanie ocenić zasadności przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd stwierdził, że wniosek dotyczy wstrzymania wykonania decyzji w przedmiocie nałożonej kary pieniężnej w wysokości [...] zł. Skarżący wywodził, iż wykonanie takiej decyzji skutkuje wystąpieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – grożąca egzekucja spowoduje utratę płynności finansowej.

Przede wszystkim należy podkreślić, że Skarżący nie przedstawił jakiegokolwiek materiału mogącego uzasadniać pozytywne rozpatrzenie wniosku. Wskazując na ryzyko poważnej szkody w jego majątku i trudnych do odwrócenia skutków nie przedłożył żadnych dokumentów. Takie ogólnikowe twierdzenia strony, pozbawione szerszego uzasadnienia, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania aktu. Argumenty zawarte we wniosku winny być połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz skonkretyzowanych wystarczająco danych obrazujących sytuację strony (por. postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2009 r., sygn. akt II GSK 257/09, dostępne w CBOSA). Skarżący powinien przedstawić dokumenty świadczące o faktycznej sytuacji finansowej w jakiej się znalazł. Powinien wykazać, że uiszczając nałożoną karę nie będzie mieć możliwości uregulowania innych ciążących na nim zobowiązań. Prawidłowe przedstawienie takiej sytuacji wymaga jednak przedłożenia wiarygodnych dokumentów (np. wykazów bankowych), które zobrazują Sądowi rzeczywistą sytuację finansową Skarżącego. Tego wszystkiego zabrakło w niniejszej sprawie.

Twierdzenie, że Skarżący znajduje się w bardzo trudnej sytuacji finansowej może być prawdziwe, jednak Sąd, dla oceny zasadności jego wniosku musi zweryfikować całokształt tych okoliczności, aby wydać orzeczenie o udzieleniu ochrony tymczasowej.

Ponadto zauważyć należy, iż decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O. z dnia [...] marca 2021 r. utrzymanej w mocy przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] maja 2021 r. nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Zdaniem Sądu, wstrzymanie wykonania decyzji opatrzonej rygorem natychmiastowej wykonalności, mającej na celu ochronę zdrowia lub życia ludzkiego, na podstawie art. 108 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zmianami, zwanej dalej "k.p.a."), byłoby działaniem sprzecznym z założeniem ustawodawcy i niweczyłoby cel takiego uregulowania. Przyjmując takie rozwiązanie ustawodawca uznał, że jest ono konieczne ze względu na wartości określone w przepisie 108 k.p.a. (por. postanowienie NSA z dnia 1 marca 2011 r. sygn. akt I OSK 289/11, dostępne w CBOSA).

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

/-/ W. Batorowicz