Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 489/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2022-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 w zw z art. 52 § 3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marta Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. J. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne za maj 2020 r. postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skargą wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu R. J. (dalej jako: skarżący, strona) zaskarżył decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek za maj 2020 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, nadmieniając przy tym, że decyzją z [...] Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, rozpoznając wniosek skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w całości w mocy wydaną w I instancji w/w decyzję z [...].

Zarządzeniem z 17 stycznia 2022 r. poinformowano skarżącego, że wskazana w skardze decyzja nie może być przedmiotem zaskarżenia, jeżeli strona skorzystała z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i wydana została decyzja w II instancji. Jednocześnie wezwano skarżącego do wypowiedzenia się, w terminie 7 dni, która z w/w decyzji ZUS jest przedmiotem jego skargi, pod rygorem uznania, że składa skargę na decyzję z [...] nr [...]- zgodnie z treścią skargi.

Odpis powyższego zarządzenia doręczono skarżącemu, do rąk dorosłego domownika (M. J.) 19 stycznia 2022 r. Skarżący nie odpowiedział na wezwanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329) - dalej "ppsa", jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Z kolei art. 58 § 1 pkt 6 ppsa stanowi, że Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3).

Przytoczony wyżej art. 52 § 3 ppsa daje stronie prawo wyboru środka zaskarżenia m.in. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych - strona może złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy lub skierować skargę do sądu. Wybór jednej z tych instytucji należy do strony postępowania. Jeżeli strona nie skorzysta z prawa zwrócenia się do organu o ponowne rozpatrzenie sprawy, może wnieść skargę na wydaną decyzję do sądu administracyjnego. Jeżeli natomiast strona złoży do organu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wydana decyzja podlega ponownej kontroli procesowej i merytorycznej przez ten organ i w takiej sytuacji zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega decyzja wydana po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Przy czym, chociaż do strony należy decyzja, jaką drogę zaskarżenia wybrać, to jednak skorzystanie z jednego trybu zaskarżenia wyklucza możliwość skorzystania z drugiego trybu. Niedopuszczalna jest więc sytuacja, że to samo rozstrzygnięcie strona skarży zarówno w drodze postępowania przed organem administracji, jak i w drodze postępowania przed sądem administracyjnym. Strona musi bowiem dokonać wyboru między dwiema wykluczającymi się możliwościami.

Odnosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy wskazać należy, że w zaskarżonej decyzji z [...] organ prawidłowo pouczył skarżącego o przysługujących mu alternatywnie środkach zaskarżenia. Mimo to skarżący skorzystał z obu możliwości zaskarżenia wydanej decyzji. Z akt przedmiotowej sprawy wynika bowiem, że pismem z 27 listopada 2020r. wniósł on skargę do tut. Sądu a odrębnym pismem z 16 września 2020 r. złożył do organu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postępowanie wszczęte wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończyło się wydaniem przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. decyzji z [...] nr [...], którą organ utrzymał w mocy decyzję własną z [...]. Skarżący pomimo wezwania do wypowiedzenia się, która z decyzji organu jest przedmiotem skargi, nie odpowiedział na wezwanie sądu.

Wskazane okoliczności powodują niedopuszczalność wniesienia skargi. Skoro bowiem skarżący skorzystał ze środka zaskarżenia decyzji, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, to nie mógł równocześnie wnieść na tę samą decyzję skargi do sądu administracyjnego, tak jak to uczynił w kontrolowanej sprawie.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa orzekł jak w sentencji.