Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 535/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-05-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 210 par 1 pkt 5 w zw z art.122, art.187 par 1, art.191
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

|Sygn. akt I SA/Kr 535/15 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 maja 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Agnieszka Jakimowicz, Sędziowie: WSA Paweł Dąbek, WSA Ewa Michna (spr.), Protokolant: st.sekr.sąd. Bożena Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2015 r., sprawy ze skargi M.M. przy uczestnictwie: A.R., H.M., B.S., P.S., D.M., P.K., M. M.-K., B.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2012 r. - skargę oddala -


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 12 czerwca 2014 r. Burmistrz K. po wznowieniu postępowania w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2012 r., uchylił poprzednio wydaną decyzję (nr [...] z dnia 20 stycznia 2012 r. ustalającą wysokość podatku w kwocie 8 405 zł) i ustalił wysokość podatku w kwocie 4 096 zł. W uzasadnieniu organ powołał się na złożenie w dniu 31 grudnia 2012 r. przez jednego ze współwłaścicieli (M.M.) opodatkowanej nieruchomości (działek zabudowanych budynkiem mieszkalno-usługowym) informacji, z której wynikało, że w budynku w 2012 r. nie jest prowadzona działalność gospodarcza związana z sezonowym wynajmem pokoi. Jednocześnie organ zaznaczył, że pozostali współwłaściciele (P. i B. S., D. M. oraz B. i H. M.) oświadczyli, że w budynku nadal są wynajmowane pokoje. Organ powołał się jednak na informacje uzyskane od M. M. i A. R., z których wynikało, że trwające prace remontowe w budynku, w tym rewitalizacja elewacji frontowej, remont dachu i kominów uniemożliwiały wynajmowanie pokoi dla turystów. Fakt ten nie był znany organowi w chwili wydawania poprzedniej decyzji, dlatego należało uchylić poprzednią decyzję i ustalić nowy wymiar podatku.

Odwołanie złożyli współwłaściciele nieruchomości: B. i P. S. oraz B. M. W uzasadnieniu wskazali, że M.M. wprowadził w błąd urzędniczkę Referatu Podatków i Opłat, co do faktu nieprowadzenia w pensjonacie "Za" działalności gospodarczej z powodu remontu. Informacja złożona przez M.M. miała dodatkowo naruszać prawo, a w tej sprawie toczyło się postępowanie prokuratorskie. Zdaniem odwołujących się, remont elewacji wykonany został po sezonie wakacyjnym, na przełomie września i października 2012 r. i trwał około 4 tygodni. Nawet jednak w czasie remontu, w pensjonacie nadal była prowadzona działalność.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 22 grudnia 2014 r. nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu organ odwoławczy zaznaczył, że rozstrzygnięcie w sprawie wznowienia i ponownego postępowania było przedwczesne, w szczególności również dlatego że nie zostało jednoznacznie wyjaśnione czy w sprawie zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 240 §1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r., poz. 613). Organ podkreślił, że należało dokładnie wyjaśnić czas trwania i zakres prowadzonych robót remontowych oraz wpływ tego typu prac na potencjalną możliwość prowadzenia w pensjonacie działalności gospodarczej. W wytycznych co do dalszego trybu postępowania organ wskazał na konieczność przesłuchania w trybie art. 199 Ordynacji podatkowej M. M. i A. R. oraz zażądania od inwestora robót, faktur potwierdzających zakres prac wykonanych w 2012 r.

W wniesionej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący M.M. zarzucił naruszenie art. 187 §1 i art. 191 Ordynacji podatkowej oraz art. 240 §1 pkt 5 powołanej ustawy. W uzasadnieniu podkreślił, że organ I instancji dokonał wszechstronnego zbadania materiału dowodowego. Decyzja została bowiem wydana w oparciu o oświadczania M.M. o zmniejszeniu powierzchni użytkowej w związku z brakiem wynajmowania w 2012 r. pokoi, co zostało potwierdzone brakiem wpisów w książce meldunkowej oraz zgłoszeniami dotyczącymi wykonywanych prac budowlanych. Zdaniem skarżącego, organ I instancji prawidłowo wznowił postępowanie. Skarżący zaznaczał, że postępowanie wznowieniowe nie może być wykorzystywane do pełnej merytorycznej kontroli decyzji ostatecznej.

W odwiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie uzasadniając jak dotychczas. Dodatkowo, w piśmie z dnia 24 kwietnia 2015 r., Kolegium wskazywało, że z informacji dostarczonej przez skarżącego wynika, że postępowanie karne w przedmiocie autentyczności podpisu pod Informacją z dnia 31 grudnia 2012 r. zostało umorzone z uwagi na niską społeczną szkodliwość czynu.

W piśmie z dnia 19 maja 2015 r. uczestnicy postępowania: B. i P. S., B. i H. M. oraz D. M. wskazali, że działalność gospodarczą w pensjonacie została zgłoszona przez A.R., a nie M.M. i dlatego nie mógł on odnosić się do kwestii wynajmu i prowadzenia książki meldunkowej. Ponadto, zdaniem uczestników, ich twierdzenia o działalności gospodarczej prowadzonej pomimo remontu, zostały pominięte. Natomiast brak stosownych wpisów książce meldunkowej, co najwyżej, potwierdzał ukrywanie dochodów z tego typu działalności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Przedmiotem sporu była ocena decyzji kasacyjnej Kolegium (tj. decyzji uchylającej decyzję organu I instancji i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia) w postępowaniu wznowieniowym. Skarżący uważał, że organ I instancji przeprowadził w sposób prawidłowy postępowanie dowodowe co do nowych okoliczności sprawy (niewykorzystywanie pensjonatu na działalność gospodarczą w okresie remontu budynku) i nie było zasadne uchylanie decyzji w celu ponownego przeprowadzenia postępowania dowodowego.

W ocenie Sądu, skarżący myli postępowanie dowodowe zmierzające do ponownej, całościowej weryfikacji poprzednio wydanej w sprawie decyzji (co istotnie jest niedopuszczalne w postępowaniu wznowieniowym) z postępowaniem dowodowym, którego celem jest ustalenie czy w rzeczywistości zaistniały przesłanki wznowienia i czy uzasadnionym jest uchylenie poprzedniej decyzji i wydanie nowej, ustalającej wymiar podatku w innej, niższej, wysokości.

Zgodnie z art. 240 §1 pkt 5 Ordynacji podatkowej w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję. W rozstrzyganej sprawie pierwotnie wydana decyzja została wydana 20 stycznia 2012 r. na podstawie ówcześnie znanych organowi informacji (m.in. o zakresie powierzchni użytkowej wykorzystywanej w działalności gospodarczej – wynajem pokoi dla turystów). Formalnie więc, złożenie dnia 31 grudnia 2012 r. (a więc po wydaniu ostatecznej decyzji) informacji o braku wykorzystywania w 2012 r. pensjonatu na działalność gospodarczą stanowiło podstawę do wznowienia postępowania za 2012 r.

Niemniej jednak, co należy zdaniem Sądu wyraźnie podkreślić, samo wznowienie postępowania nie oznacza, że twierdzenia wnioskodawcy o przyczynie wznowienia (istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję) są prawdziwe i będą podstawą do uchylenia poprzedniej decyzji.

Zgodnie bowiem z art. 241 §1 Ordynacji podatkowej samo żądanie strony oparte na przesłankach z art. 240 Ordynacji podatkowej zobowiązuje jedynie organ do wznowienia postępowania, ale dopiero w toku wznowionego postępowania, organ sprawdza czy rzeczywiście takie przesłanki nastąpiły. Świadczy o tym art. 243 §2 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym postanowienie wznawiające stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przesłanek wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy.

Innymi słowy, w oparciu o powyższe przepisy, ze względu na twierdzenia M.M. z grudnia 2012 r. o braku wykorzystywania pensjonatu w 2012 r. na działalność gospodarczą w rozmiarze jaki był znany organowi w styczniu 2012 r. – organ ten zobowiązany był wznowić postępowanie w sprawie ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości za 2012 r. Niemniej jednak twierdzenia M.M. co do rozmiaru prowadzonej działalności w 2012 r. w pensjonacie "Z" powinny być sprawdzone, a więc powinno być przeprowadzone postępowanie dowodowe, o którym wspominało Kolegium w zaskarżonej decyzji. Sąd zauważa bowiem, na co również zwróciło uwagę Kolegium, że "nowe" rozstrzygnięcie było przedwczesne. Organ I instancji posiadał złożone w toku postępowania wznowieniowego, oświadczenia pozostałych współwłaścicieli, którzy zaprzeczyli twierdzeniom M. M. Weryfikacja twierdzeń i dowodów przedstawionych przez M.M. powinna zostać przeprowadzona z zachowaniem przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących postępowania dowodowego, a więc art. 122, 187 §1 i 191 Ordynacji podatkowej. Przepisy te stanowią, że w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym (art.122). Organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 187 §1). Organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (art.191).

W rozpoznawanej sprawie nie chodzi więc o całościowe, ponowne postępowanie dowodowe w zakresie wymiaru podatku, ale postępowanie dowodowe dotyczące nowych okoliczności faktycznych nieznanych organowi w dacie wydania poprzedniej decyzji. Sam skarżący w skardze przyznał, że "nowa" "...decyzja została wydana w oparciu o oświadczenia M.M....". W sprawie natomiast wystąpiły sprzeczne ze sobą informacje. Z jednej bowiem strony M.M. wskazywał na zmniejszenie powierzchni użytkowej budynku wykorzystywanej w działalności gospodarczej, z drugiej – część właścicieli zaprzeczała tym faktom.

W ocenie Sądu, Kolegium postąpiło słusznie. Skoro tak naprawdę organ I instancji nie przeprowadził postępowania dowodowego w zakresie istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych, jedynym rozwiązaniem było uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Ponowne postępowanie wykaże, czyje twierdzenia co do wykorzystywanej w 2012 r. powierzchni użytkowej budynku na wynajem pokoi są prawdziwe. Innymi słowy, zaskarżona decyzja Kolegium nie rozstrzyga tej kwestii – to organ I instancji zobowiązany będzie zebrać dowody w sprawie i ocenić czy rację ma M.M. czy uczestnicy postępowania sądowoadministracyjnego tj. ci spośród współwłaścicieli budynku, którzy wskazują na brak wpływu remontu pensjonatu na zakres prowadzonej działalności.

W związku z powyższym Sąd skargę oddalił na zasadzie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Przepis ten stanowi, że w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala.