Postanowienie NSA, sygn. akt GSK 27/04
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2004-02-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Celne postępowanie
Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 180
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hanna Rybińska, po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2004r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej J. J. od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Ośrodka Zamiejscowego w Bydgoszczy z dnia 24 listopada 2003 r. sygn. akt SA/Bd 458/03 w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Toruniu z dnia 27 listopada 2002 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe p o s t a n a w i a skargę kasacyjną odrzucić


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 24 listopada 2003r. sygn. akt SA/Bd 458/03 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Bydgoszczy w sprawie z wniosku J. J. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Toruniu z dnia 27 listopada 2002r. nr [...] w przedmiocie zgłoszenia celnego, postanowił oddalić wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków oraz odrzucił skargę.

W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia sąd administracyjny podniósł, że skarżący winien był określić wartość przedmiotu zaskarżenia, od której zależna jest wysokość wpisu. Skarżący został wezwany do usunięcia tego braku po raz pierwszy w dniu 10 stycznia 2003r. - odpis wezwania doręczono w dniu 15 stycznia 2003r. Ponowne wezwanie do usunięcia braków, z informacją o sposobie obliczenia wartości przedmiotu zaskarżenia doręczono zastępczo w dniu 27 stycznia 2003r. Dopiero w dniu 22 marca 2003r. skarżący złożył pismo, w którym zawarł wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi, nadto dołączył odpisy decyzji Drugiego Urzędu Skarbowego w Toruniu z dnia 20 grudnia 2000r., określające podatek VAT od importu. Jako przyczynę uchybienia terminu skarżący podniósł, że nie był obecny w miejscu zamieszkania w dacie doręczenia pisma w dniu 13 stycznia 2003r., a następnie w dniu 12 lutego 2003r. uległ wypadkowi i leczył się w okresie od 12 lutego 2003r. do 31 marca 2003r. Sąd administracyjny stwierdził, że pierwsze wezwanie do usunięcia braków skarżący odebrał osobiście w miejscu zamieszkania w dniu 15 stycznia 2003r. i następnie w dniu 21 stycznia 2003r. w Toruniu sporządził pismo, które złożył na poczcie. Był więc prawidłowo powiadomiony o obowiązku podania wartości przedmiotu zaskarżenia. Zdaniem Sądu skarżący nie uprawdopodobnił również, że stan zdrowia uniemożliwił mu wykonanie drugiego wezwania dotyczącego usunięcia braków i dlatego uznał, że brak jest

Strona 2 z 5

Sygn. akt GSK 27/04

podstaw do przywrócenia terminu do usunięcia braków w przedmiocie określenia wartości zaskarżenia.

Zgodnie z treścią art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995r.

0 Naczelnym Sądzie Administracyjnym, Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek

Zamiejscowy w Bydgoszczy skargę odrzucił, ponieważ nie uzupełniono braków

w wyznaczonym terminie.

Pismem z dnia 9 stycznia 2004r., które wpłynęło w dniu 12 stycznia 2004r. za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, J. J. złożył skargę kasacyjną. Zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o ponowne rozpatrzenie jego sprawy. Podniósł, że od 10 stycznia 2003r. nie był w swoim województwie a w dniu 12 listopada 2003r. uległ wypadkowi i chorował do dnia 30 kwietnia 2003r. Stwierdził również, że nie zgadza się z obliczeniem podatku przez Urząd Skarbowy bowiem na podstawie przesłanych faktur ustalono wartość celną sprowadzonego towaru i taką dokumentację otrzymał od kierowcy z Belgii.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, że:

skarżący skargę kasacyjną wniósł w trybie art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych

1 ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153,

poz. 1271 ze zm.). Z treści tego przepisu wynika, że w sprawach zakończonych

prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem

1 stycznia 2004r., w którym nie upłynął termin do wniesienia rewizji

nadzwyczajnej do Sądu Najwyższego, strona może, w terminie do dnia

31 marca 2004r. wnieść skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego

na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami

administracyjnymi.

Skarga kasacyjna powinna odpowiadać wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie

Strona 3 z 5

Sygn. akt GSK 27/04

lub zmianę orzeczenia, z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany (art. 176 cytowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm.). Kasacja powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego z wyjątkami przewidzianymi wart. 175w§2i§3.

Pismo z dnia 9 stycznia 2004r., w którym skarżący wnosi o ponowne rozpatrzenie sprawy, tym wymaganiom nie odpowiada. Nie tylko bowiem nie spełnia warunków określonych dla pisma procesowego (art. 46 i art. 47 cytowanej ustawy), lecz również pozostałych warunków określonych w art. 176 i art. 175 § 1 cytowanej ustawy dla tego szczególnego rodzaju pisma procesowego jakim jest skarga kasacyjna. Wprawdzie niezachowanie warunków formalnych może zostać skorygowane przez wezwanie do ich uzupełnienia w wyznaczonym terminie, to braki kasacji w zakresie przytoczenia podstaw kasacyjnych, ich uzasadnienia oraz wniosków o uchylenie lub zmianę postanowienia, nie podlegają naprawieniu w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych pisma procesowego. Skarga kasacyjna bowiem powinna być tak zredagowana aby nie stwarzała wątpliwości interpretacyjnych (por. postanowienie SN z dn. 16 października 2997r., II CKN 404/97 opubl. OSNC 1998,4,59), Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do samodzielnego dokonywania konkretyzacji zarzutów skargi bowiem sprecyzowanie należy do obowiązków wnoszącego kasację. Brak przytoczenia podstawy kasacyjnej wymienionej w art. 174 oraz jej uzasadnienia jest wadą, która uniemożliwia traktowanie pisma jako skargi kasacyjnej w rozumieniu art. 173 § 1 cytowanej ustawy i czyni ją niedopuszczalną. Zgodnie z treścią art. 183 cytowanej ustawy postępowanie kasacyjne polega na badaniu zasadności powołanych podstaw kasacyjnych, którymi Naczelny Sąd Administracyjny jest związany, a brak takich konkretnych podstaw i ich uzasadnienia uniemożliwia kontrolę sądową kasacji.

Podnieść należy, że skarga kasacyjna i z tej przyczyny jest niedopuszczalną bowiem została sporządzona przez skarżącego osobiście wbrew treści art. 175 cytowanej ustawy. Przepis ten ustanawia obligatoryjny

Sygn. akt GSK 27/04

obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego, braku tego nie można usunąć przez późniejsze podpisanie pisma przez wskazane wyżej osoby (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 kwietnia 1997r.,

II UZ 25/97 - OSNAPiUS 1997, nr 20, poz. 410 oraz z dnia 14 listopada 1997r.,

III CZ 84/97).

W związku z powyższym należy stwierdzić, że kasacja sporządzona

przez samą stronę podlega odrzuceniu.

Z tych względów na podstawie art. 178 i art 180 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.

Sti-rmn