Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2603/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-05-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6340 Potwierdzenie represji
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Instytutu Pamięci Narodowej
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata R. M. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. R. na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać adwokatowi R. M. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 120 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 27,60 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług.


UZASADNIENIE

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 5 grudnia 2013 r. ustanowiono dla M. R. adwokata z urzędu w sprawie ze skargi wymienionej na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Pełnomocnikiem strony został wyznaczony adwokat R. M.

Wyrokiem z dnia 19 marca 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 2603/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. R. na powołaną decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] września 2013 r. Jednocześnie Sąd przyznał adwokatowi R. M. kwotę 240 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwotę 55,20 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług.

Wyznaczony pełnomocnik w dniu 19 marca 2014 r. zwrócił się o sporządzenie uzasadnienia powołanego wyroku. Odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczono mu w dniu 11 kwietnia 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się na karcie nr 62 akt sprawy).

W dniu 8 maja 2014 r. adwokat R. M. zawiadomił o sporządzeniu opinii w przedmiocie braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 19 marca 2014 r. Poinformował zarazem, że sporządzoną przez siebie opinię przesłał skarżącej oraz Dziekanowi Okręgowej Rady Adwokackiej w W. W piśmie z dnia 15 maja 2014 r. pełnomocnik zwrócił się z kolei o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, która polegała na sporządzeniu i doręczeniu skarżącej opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 19 marca 2014 r. Jednocześnie adwokat R. M. oświadczył, że koszty udzielonej pomocy nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części.

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Oznacza to uprawnienie i obowiązek ustalenia przez Sąd lub referendarza sądowego rozpoznającego wniosek wyznaczonego pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia, czy pomoc prawna rzeczywiście została udzielona. W przypadku zaś sporządzenia przez pełnomocnika z urzędu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wyrazem udzielenia pomocy prawnej jest opinia sporządzona na piśmie i doręczona przez pełnomocnika stronie. Ustalając, czy pomoc prawna została udzielona Sąd (referendarz sądowy) może poprzestać na oświadczeniu pełnomocnika (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2004 r. sygn. akt OZ 720/04. ONSAiWSA z 2005 r. nr 5, poz. 93. LEX nr 156687). Z treści pisma adwokata R. M. z dnia 15 maja 2014 r. wynika, że sporządzona przezeń opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej została doręczona skarżącej.

Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461).

Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) tego samego rozporządzenia, w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50 % wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwrócił się adwokat R. M., sprowadzała się do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 marca 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 2603/13. Powinien on zatem otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) wskazanego rozporządzenia. Ponieważ prowadził on sprawę przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, opłata wynosi 50% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia.

Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.