Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 318/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-08-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenia
Powołane przepisy: article: art 61 par 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Sędzia NSA Krzysztof Stanik po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 maja 2008 r. sygn. akt III SA/Kr 367/08 w przedmiocie oddalenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia 31 stycznia 2008 r. w przedmiocie określenia kwoty podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 20.05.2008 r., o sygn. akt III SA/Kr 367/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił B. C. wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia 31.01.2008 r. w przedmiocie określenia kwoty podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego.

W uzasadnieniu do tego postanowienia wskazano, że w ocenie Sądu skarżący nie wykazał, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje skutki uzasadniające jej wstrzymanie określone w art. 61 § 3 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej "popsa").

W zażaleniu na powyższe postanowienie wniesiono o jego uchylenie w całości i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. Skarżący, wskazując na wysokość zobowiązań podatkowych określonych w zaskarżonej decyzji w stosunku do możliwości finansowych jego rodziny, stwierdził, że nie będzie w stanie spłacić powstałych zaległości. Wyjaśniono przy tym, że skarżący i jego rodzina utrzymuje się wyłącznie z prowadzonej działalności gospodarczej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, co następuje:

Zażalenie uzasadnione nie jest.

Wobec takiej jego oceny w punkcie wyjścia podkreślić trzeba, że zgodnie z art. 61 § 3 popsa decyzja o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu pozostawiona jest do uznania Sądu, który może wydać takie rozstrzygnięcie w razie stwierdzenia wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści analizowanego przepisu wynikają dwa rodzaje obowiązków. Z jednej strony to wnioskodawca (skarżący) zobligowany jest do złożenia stosownego wniosku, w którym powinien wykazać okoliczności opisane wspomnianym przepisem. Uzasadnienie takiego wniosku musi więc odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do strony wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Z opisanym obowiązkiem skarżącego skorelowana jest powinność Sądu do dokonania wszechstronnej i rzetelnej oceny wskazanych we wniosku okoliczności z uwzględnieniem zasad logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego, dostępnej wiedzy.

W rozpatrywanej sprawie, w ocenie tut. Sądu, strona ze wspomnianego obowiązku nie wywiązała się. Dlatego wydane przez Sąd pierwszej instancji postanowienie należy uznać za słuszne i właściwe. Nie wskazano bowiem żadnych, poza ogólnikowymi stwierdzeniami, dowodów świadczących o zagrożeniu egzystencji skarżącego i jego rodziny.

Odnosząc się do argumentu wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa stwierdzić trzeba, że w ramach tego postępowania tut. Sąd nie może się zająć tym problemem. Rozstrzygnięcia takie zatarłoby różnicę między regulacją art. 134 popsa a art. 61 § 3 popsa. Ustawodawca formułując pierwszy z wymienionych przepisów, miał na celu zagwarantowanie obywatelom jak najszerszej ochrony prawnej przed niewłaściwym (niezgodnym z prawem) działaniem aparatu administracji publicznej. Natomiast istota postępowanie wpadkowego, którego przykładem jest postępowanie o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, polega na rozstrzygnięciu konkretnych kwestii proceduralnych pojawiających się w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego. W tym zakresie strona jest "gospodarzem" postępowania i decyduje, z których instytucji przewidzianych w procedurze sądowej chce skorzystać i w jakim zakresie, a Sąd związany jest jej wyborem.

W świetle powyższych twierdzeń ujawnia się wadliwość pozostałej części argumentacji przytoczonej w zażaleniu, a koncentrującej się na próbie udowodnienia, że zaskarżona do Sądu decyzja została wydana z naruszeniem prawa i z tego powodu winna ulec uchyleniu. Ustosunkowanie się do tak sformułowanego stanowiska wymagałoby, aby tut. Sąd wypowiedział się merytorycznie bezpośrednio w odniesieniu do treści zaskarżonej decyzji – co jak zostało wykazane wyżej – w przedmiotowym postępowaniu wpadkowym pozostaje poza jego kognicją i nie może przez to stać się przedmiotem kontroli instancyjnej sprawowanej przez Naczelny Sąd Administracyjny w niniejszym postępowaniu.

Stąd też, stosownie do treści art. 184 w związku z art. 197 § 2 popsa, zażalenie należało oddalić.