Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1506/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2013-12-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Sądu
Treść wyniku: odrzucono skargę i odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 1,  art. 247
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. Z. na Prezesa Sądu [...] w [...] w przedmiocie przewlekłości postępowania w sprawie cywilnej postanawia 1. odrzucić skargę, 2. odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

D. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na Prezesa Sądu [...] w [...] w przedmiocie przewlekłości postępowania w sprawie cywilnej wskazując, że w dniu [...] sierpnia 2013 r. złożył skargę na przewlekłość postępowania, na którą przez dwa miesiące nie dostał żadnej odpowiedzi. Wraz ze skargą wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Prezes Sądu [...] w [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Z uwagi na przedmiot skargi przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy w pierwszej kolejności należy rozważyć, czy rozpoznawana skarga należy do właściwości sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 pkt 1- 4a i pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, jak również bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach. Ponadto zgodnie z art. 3 § 2 pkt 5-7 p.p.s.a. sądy administracyjne dokonują kontroli legalności aktów prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, innych aktów organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej oraz aktów nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego.

Z wyliczenia spraw podlegających właściwości wojewódzkim sądom administracyjnym wynika, że sądy te nie są właściwe w zakresie postępowania, jakie prowadzą sądy powszechne. Sąd administracyjny nie może uchylać, ani zmieniać orzeczeń sądu powszechnego, jak również nie może zobowiązać tego sądu do wydania rozstrzygnięcie o żądanej treści.

W niniejszej sprawie skarżący domagał się podjęcia czynności w związku z jego skargą na przewlekłość postępowania. Czynność ta nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego wyznaczonej treścią art. 3 p.p.s.a.

Skarga zatem jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Zgodnie bowiem z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeśli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

W pkt 2 postanowienia Sąd orzekł na podstawie art. 247 p.p.s.a. Zgodnie z treścią wskazanego przepisu prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany został pogląd, że o oczywistej bezzasadności skargi świadczy niemożność jej rozpoznania pod względem merytorycznym i w sytuacji zakwalifikowania skargi do odrzucenia sąd I instancji jest uprawniony do uznania takiej skargi za oczywiście bezzasadną w rozumieniu art. 247 p.p.s.a., a to z kolei uzasadnia oddalenie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy na tym etapie postępowania sądowego (por. np. postanowienie NSA z dnia 28.03.2012 r., II GZ 101/12, LEX nr 1145541).