Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 387/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2007-03-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art.22, art.24a ust.10
journal: Dz.U. 1989 nr 30 poz 163
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne.
article: par.63, par.64, par.70, par.71
journal: Dz.U. 2001 nr 38 poz 454
law: Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
article: art.3 ust.1
journal: Dz.U. 1994 nr 85 poz 388
law: Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędziowie Sędzia WSA Danuta Kuchta,, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk -Moskal (spr.), Protokolant Asystent sędziego Dorota Pawlicka, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 marca 2007r. sprawy ze skargi H. B.–K. na decyzję Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutów na dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] znak: [...]Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] znak: [...] orzekającą o odrzucenia zarzutów H. B.-K. złożonych na dane zawarte w operacie opisowo-kartograficznym ewidencji gruntów i budynków miasta S. K., obręb 03-P. dotyczących działki nr 156/5, posadowionego na tej działce budynku mieszkalnego oraz znajdującego się w tym budynku samodzielnego lokalu mieszkalnego, stanowiącego własność skarżącej. W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że Starosta zawiadomieniem z dnia 05.01.2004r., ogłoszonym na tablicy ogłoszeń Starostwa w dniach 05.01.2004r.-16.02.2004r. oraz w lokalnej prasie, wszczął z urzędu postępowanie w sprawie modernizacji ewidencji gruntów i założenia ewidencji budynków dla obrębów nr: 02 B., 03 P., 12 Ł. i 13 N. M. Następnie, ogłoszonym w lokalnej prasie zawiadomieniem z dnia 28.04.2004r., poinformował zainteresowanych, że w terminie od 24.05.2004r. do 14.06.2004r. został wyłożony do wglądu operat opisowo-kartograficzny ewidencji budynków i lokali obrębu 03 P. Dokumentacja tego projektu składała się z rejestru budynków, rejestru lokali, kartotek budynków, kartotek lokali i mapy ewidencyjnej. W dniu 22.06.2004r. sporządzony został protokół z wyłożenia w/w operatu opisowo-kartograficznego, z którego wynika, że z projektem zapoznało się 242 osoby, co stanowi 12% wszystkich podmiotów ewidencyjnych. W związku ze zmianą przepisów dotyczących przeprowadzania modernizacji ewidencji gruntów i budynków tj. wejściem w życie art. 24 a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, przeprowadzono ponownie procedurę wyłożenia do wglądu zainteresowanych projektu operatu opisowo - kartograficznego ewidencji gruntów i budynków. Zawiadomieniem zamieszczonym w prasie ogólnokrajowej oraz na tablicy ogłoszeń w Starostwie Powiatowym, poinformowano zainteresowanych o ponownym wyłożeniu do wglądu projektu operatu opisowo-kartograficznego dla obrębu 03 P. W dniu 08.10.2005r. H. B.-K. złożyła pisemne zastrzeżenie do wyłożonego projektu. Na złożone zarzuty H. B.-K. organ I instancji udzielił zainteresowanej pisemnej odpowiedzi wyjaśniając, iż zapis w operacie ewidencji gruntów i budynków dla nieruchomości stanowiącej jej własność jest zgodny z zapisem w księdze wieczystej KW Nr [...] i KW Nr [...] i aktem notarialnym nabycia praw właścicielskich, a następnie zamieścił w Dzienniku Urzędowym Województwa Świętokrzyskiego obwieszczenie nr OR.V.0621/3/2005 z dnia 05.12.2005r. informujące o tym, że:

- projekt operatu opisowo-kartograficznego budynków i lokali m.in. obrębu 03 P. miasta S. K. staje się operatem ewidencji gruntów i budynków,

- każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym budynków i lokali może w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia zgłaszać Staroście zarzuty w stosunku do tych danych.

W nawiązaniu do powyższego obwieszczenia H. B.-K. wniosła zastrzeżenia w odniesieniu do nieruchomości oznaczonej nr działki 156/5 o pow. 0,4133 ha, podnosząc, iż działka ta stanowi jej własność - a nie Gminy. Projektowi opisowo-kartograficznemu zarzuciła "komunalizację prywatnego mienia".

Decyzją z dnia [...] znak: [...] Starosta na podstawie art. 22, 24a ust. 10 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne i § 63,64,70,71 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29.03.2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków oraz art. 104 kpa orzekł o odrzuceniu zarzutów skarżącej, uzasadniając swoje stanowisko zgodnością zapisu w operacie ewidencji gruntów i budynków z danymi ujawnionymi na podstawie aktu notarialnego Rep. A [...] w księgach wieczystych KW [...] i KW [...] .Organ podniósł, że skarżąca nie przedstawiła innych dokumentów, które uzasadniałyby zmianę danych zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do przedmiotowej nieruchomości.

Odwołanie od tej decyzji złożyła H. B.-K. wskazując, iż nieruchomość położona przy ul. R. nie stanowi zasobu Gminy,

a dokumenty w postaci aktów notarialnych (nr [...] dot. przeniesienia prawa własności na rzecz Gminy i nr [...] dot. przeniesienia prawa własności na rzecz H. B.-K.) nie mogą być podstawą tworzenia ewidencji gruntów i budynków.

Decyzją z dnia [...] znak: [...] organ odwoławczy utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, że z treści aktu notarialnego Rep. A [...] wynika, że H. B.-K. nabyła na własność lokal mieszkalny nr 21 wraz z przynależnym pomieszczeniem użytkowym (piwnica o pow. 4,2m2) w budynku mieszkalnym nr [...], usytuowanym na działce nr 156/5 o pow. 0,4133 ha oraz udział 602/45313 części w nieruchomości wspólnej, do której należą: klatki schodowe, komunikacja w piwnicy, dach, przewody kominowe i instalacyjne, mury wewnętrzne i zewnętrzne, a także działka gruntu nr 156/5 o pow. 0,4133 ha, objęta księgą wieczystą KW Nr [...]. Taki stan został ujawniony w zmodernizowanej ewidencji gruntów i budynków. W związku z powyższym twierdzenia H.B.-K., iż w/w aktem notarialnym nabyła prawo własności w odniesieniu do całej nieruchomości gruntowej oznaczonej nr działki 156/5 o pow. 0,4133 ha organ odwoławczy uznał za bezpodstawne, wskazując jednocześnie, iż operat ewidencji gruntów i budynków jest rejestrem, nie nadaje praw właścicielskich, a jedynie takie prawa rejestruje.

Skargę na decyzję organu II instancji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosła H. B.-K., domagając się stwierdzenia jej nieważności jako wydanej w oparciu o fałszywy dokument w postaci notarialnego wypisu umowy przekazania prawa użytkowania wieczystego i własności budynku z dnia [...]. Rep. A Nr [...] oraz opartej na ułomnej notarialnej umowie sprzedaży z dnia 25.08.1998r., sporządzonej z naruszeniem art. 80 § 1, 91, 92 § 3 i § 4 ustawy z dnia 14 lutego 1991r. Prawo o notariacie.

Zdaniem skarżącej zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem ustawy z dnia 24 lipca 1998r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej - w związku z reformą ustrojową państwa oraz art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Skarżąca H. B.-K. kwestionuje akt notarialny Rep. A nr [...], którym nabyła od Gminy lokal mieszkalny w budynku usytuowanym na nieruchomości oznaczonej nr działki 156/5 o pow. 0,4133 ha, oraz udział do [...] części nieruchomości wspólnej. W ocenie skarżącej w/w aktem nabyła cały grunt pod budynkiem o powierzchni 0,4133 ha. Ponadto skarżąca podniosła, że Gmina nie nabyła własności gruntu od Państwa w procesie komunalizacji, jak również nie mogła ustanawiać przed sprzedażą odrębnej własności przedmiotowego lokalu, co przesądza o tym, iż w/w aktem notarialnym nie dokonano sprzedaży odrębnej własności lokalu w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o własności lokali. Wskazała, że sprzedanej jej całej działki gruntu zabudowanego nie może wpisać do księgi wieczystej, ponieważ notarialna umowa sprzedaży [...] jest tak sporządzona, że zarówno w dniu jej sporządzenia jak i obecnie nie jest ona wykonalna.

Na rozprawie w dniu 21.03.2007r. skarżąca sprecyzowała zarzuty odnośnie zaskarżonej decyzji w ten sposób, iż uważa, że w ewidencji gruntów powinna być wyodrębniona odrębna działka gruntu o powierzchni 55 m2 odpowiadająca udziałowi w nieruchomości wspólnej.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem obowiązującym w dniu ich wydania. Z kolei art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., przewiduje, że sądowa kontrola legalności decyzji administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy, a rozstrzygając o zasadności skargi sąd nie jest związany jej zarzutami ani wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.

Stosownie natomiast do regulacji art. 145 § 1 ustawy p.p.s.a, decyzja (lub postanowienie) podlega uchyleniu, jeżeli Sąd stwierdzi:

- po pierwsze, naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

- po drugie, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

- po trzecie, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonej decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa, skutkujących koniecznością jej uchylenia lub też stwierdzenia jej nieważności.

Zaskarżone decyzje zostały wydane w oparciu o art. 22, 24a ust. 10 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005r. Nr 240, poz. 2027 ze zm. ) oraz § 63,64,70,71 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29.03.2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38 poz. 454). Stosownie do art. 24a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne -

1. starosta może zarządzić przeprowadzenie modernizacji ewidencji gruntów i budynków na obszarze poszczególnych obrębów ewidencyjnych.

2. Starosta podaje do publicznej wiadomości informację o rozpoczęciu prac geodezyjnych oraz informuje o trybie postępowania związanego z modernizacją ewidencji gruntów i budynków.

3. Informacje, o których mowa w ust. 2, podlegają wywieszeniu na okres 14 dni na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego.

4. Projekt operatu opisowo-kartograficznego podlega, na okres 15 dni roboczych, wyłożeniu do wglądu osób fizycznych, osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, w siedzibie starostwa powiatowego.

5. Starosta informuje o terminie i miejscu wyłożenia, o którym mowa w ust. 4, poprzez wywieszenie tej informacji na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego i właściwego urzędu gminy, na co najmniej 14 dni przed dniem wyłożenia, oraz ogłoszenia jej w prasie o zasięgu krajowym.

6. Każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane ujawnione w projekcie operatu opisowo-kartograficznego, może w okresie wyłożenia projektu do wglądu zgłaszać uwagi do tych danych.

7. Upoważniony pracownik starostwa powiatowego, posiadający uprawnienia, o których mowa w art. 43 pkt 2, przy udziale wykonawcy prac geodezyjnych, kartograficznych lub taksacyjnych, związanych z opracowaniem projektu operatu ewidencyjnego, rozstrzyga o przyjęciu lub odrzuceniu uwag zgłoszonych do tego projektu, po czym informuje zgłaszającego uwagi o sposobie rozpatrzenia uwag oraz sporządza wzmiankę o treści zgłoszonych uwag i sposobie ich rozpatrzenia w protokole.

8. Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 4, projekt operatu opisowo-kartograficznego staje się operatem ewidencji gruntów i budynków. Informację o tym starosta ogłasza w dzienniku urzędowym województwa.

9. Każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym, może w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji, o której mowa w ust. 8, zgłaszać zarzuty do tych danych.

10. O uwzględnieniu lub odrzuceniu zarzutów starosta rozstrzyga w drodze decyzji.

11. Do czasu ostatecznego zakończenia postępowania, o którym mowa w ust. 10, w stosunku do gruntów, budynków lub lokali, których dotyczą zarzuty, dane ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym nie są wiążące.

12. Zarzuty zgłoszone po terminie określonym w ust. 9 traktuje się jak wnioski o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków.

Z kolei przepisy § 63, 64, 70, 71 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29.03.2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków określają szczegółowy zakres informacji objętych ewidencją gruntów i budynków. Zgodnie § 63 ust.1 w/w rozporządzenia, danymi ewidencyjnymi dotyczącymi budynku stanowiącego część składową gruntu są:

1) numer ewidencyjny budynku stanowiący część składową identyfikatora budynku,

2) numer porządkowy, którym oznaczony został budynek w trybie przepisów o numeracji nieruchomości,

3) numeryczny opis konturu wyznaczonego przez prostokątny rzut na płaszczyznę poziomą zewnętrznych płaszczyzn ścian zewnętrznych kondygnacji przyziemnej budynku, a w budynkach posadowionych na filarach, kondygnacji opartej na tych filarach - zwanego dalej konturem budynku,

4) numery działek ewidencyjnych, na których usytuowany jest budynek,

5) oznaczenie funkcji podstawowej budynku,

6) wartość budynku oraz data określenia tej wartości,

7) rok zakończenia budowy,

8) pole powierzchni zabudowy w m2,

9) liczba kondygnacji nadziemnych oraz liczba kondygnacji podziemnych,

10) informacja o materiale, z którego zbudowane są zewnętrzne ściany budynku,

11) liczba i numery lokali stanowiących odrębne nieruchomości lokalowe,

12) liczba i numery lokali innych niż wymienione w pkt 11,

13) łączne, wyrażone w m2, pole powierzchni użytkowej:

a) wszystkich lokali w budynku,

b) pomieszczeń przynależnych do lokali,

14) numer rejestru zabytków prowadzonego na podstawie przepisów o ochronie dóbr kultury.

2. Przez powierzchnię zabudowy rozumie się pole powierzchni figury geometrycznej określonej przez kontur, o którym mowa w ust. 1 pkt 3.

3. Powierzchnię użytkową lokalu ustala się zgodnie z zasadami określonymi w przepisach ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 1998 r. Nr 120, poz. 787 i Nr 162, poz. 1119, z 1999 r. Nr 111, poz. 1281, z 2000 r. Nr 3, poz. 46, Nr 5, poz. 67, Nr 83, poz. 946, Nr 88, poz. 988, Nr 95, poz. 1041 i Nr 122, poz. 1317 oraz z 2001 r. Nr 4, poz. 27).

4. W ewidencji wykazuje się następujące materiały budowlane, o których mowa w ust. 1 pkt 10:

1) mur,

2) drewno,

3) inne materiały.

5. Dane ewidencyjne określające rok zakończenia budowy poszczególnych budynków przyjmuje się z ewidencji rozpoczynanych i oddawanych do użytkowania obiektów budowlanych, prowadzonej przez organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego na podstawie przepisów prawa budowlanego lub, jeżeli ewidencja ta nie zawiera odpowiednich danych, przyjmuje się przybliżoną datę zakończenia budowy ustaloną na podstawie innych miarodajnych informacji. Stosownie do § 64 tego rozporządzenia, danymi ewidencyjnymi dotyczącymi budynku stanowiącego odrębny od gruntu przedmiot własności, oprócz danych wymienionych w § 63 ust. 1, są:

1) oznaczenie księgi wieczystej lub innych dokumentów określających własność budynku,

2) oznaczenie dokumentów określających inne prawa do budynku niż własność,

3) numer jednostki rejestrowej budynków, do której przyporządkowany został budynek stanowiący część składową identyfikatora tej jednostki.

Zgodnie z § 70 ust.1 w/w rozporządzenia, danymi ewidencyjnymi dotyczącymi lokalu są:

1) numer lokalu, stanowiący część składową identyfikatora lokalu,

2) numer ewidencyjny budynku, w którym znajduje się lokal,

3) oznaczenie funkcji użytkowej lokalu,

4) liczba izb wchodzących w skład lokalu oraz liczba i rodzaj pomieszczeń przynależnych do lokalu,

5) wyrażone w m2 pole powierzchni użytkowej lokalu oraz pole powierzchni pomieszczeń przynależnych do lokalu.

2. Danymi ewidencyjnymi dotyczącymi lokalu stanowiącego odrębną nieruchomość, oprócz danych wymienionych w ust. 1, są:

1) oznaczenie księgi wieczystej,

2) oznaczenie dokumentów określających inne niż własność prawa do lokalu,

3) numer ewidencyjny jednostki rejestrowej lokali, do której przyporządkowany został lokal,

4) wartość lokalu i data ustalenia tej wartości.

3. Ze względu na funkcję użytkową w ewidencji wyróżnia się:

1) lokale mieszkalne,

2) lokale niemieszkalne.

Z treści § 71 w/w rozporządzenia wynika, że dane ewidencyjne dotyczące budynków, wymienione w § 63 ust. 1 pkt 12 i 13, oraz dane ewidencyjne, dotyczące lokali, wymienione w § 70 ust. 1, o ile nie są zawarte w dokumentach, o których mowa w art. 23 ustawy, ujawnia się w ewidencji na wniosek właściwych podmiotów ewidencyjnych lub osób, jednostek organizacyjnych i organów, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 1, na podstawie doręczonej przez nich dokumentacji opracowanej przez osobę legitymującą się odpowiednimi uprawnieniami budowlanymi.

Zgodnie z art. 1 i 2 pkt. 8 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne - celem ewidencji gruntów jest stworzenie jednolitego dla kraju, systematycznie aktualizowanego zbioru informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie w swych orzeczeniach wskazywał, że ewidencja gruntów ma znaczenie jedynie informacyjno - techniczne, odzwierciedlające określony stan faktyczny i prawny ( por. np. wyrok NSA z 8.10.1997r.,sygn. akt. II SA 72/97, wyrok z 19.01.1998r., sygn. akt. II SA 1231/97). Postępowanie ewidencyjne jest zatem postępowaniem rejestrowym, co oznacza, że nie rozstrzyga sporów o prawa do gruntów, budynków, lokali, ani nie nadaje tych praw, rejestrując jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające. Stąd też poprzez żądanie wprowadzenia zmian w ewidencji nie można dochodzić ani udowadniać swoich praw właścicielskich czy uprawnień do władania nieruchomością (por. wyrok NSA z dnia 19 listopada 1999r., II SA 1384/99, LEX nr 46228, wyrok NSA z dnia 20 sierpnia 1998r., II SA 766/98, LEX nr 41298).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że ustalenia organów jak również argumentacja prawna przedstawiona w uzasadnieniu zaskarżonych rozstrzygnięć są prawidłowe i znajdują pełne potwierdzenie w materiale dowodowym zebranym w aktach sprawy.

Zarzuty skargi sprowadzają się w istocie do kwestionowania aktu notarialnego Rep. A [...] z dnia [...], którym skarżąca nabyła od Gminy lokal mieszkalny oraz piwnicę w budynku usytuowanym na nieruchomości oznaczonej nr działki 156/5 o powierzchni 0,4133 ha oraz udział do [...] części nieruchomości wspólnej, do której należą klatki schodowe, komunikacja w piwnicy, dach, przewody kominowe i instalacyjne, mury wewnętrzne i zewnętrzne oraz inne części wspólne budynku i urządzenia nie służące do wyłącznego użytku właścicieli poszczególnych lokali, a ponadto działka gruntu nr 156/5. W ocenie skarżącej w/w aktem nabyła całą nieruchomość gruntową oznaczoną nr działki 156/5 o powierzchni 0,4133 ha, a nie udział wyszczególniony w akcie notarialnym.

Zarzut ten jest oczywiście bezzasadny. Stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali (Dz. U. z 2000r. Nr 80, poz. 903 ze zm.) – w razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Nie można żądać zniesienia współwłasności nieruchomości wspólnej, dopóki trwa odrębna własność lokali. Nieruchomość wspólna stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali (ust. 2). Takie brzmienie przepisu oznacza, że współwłasność nieruchomości wspólnej - którą stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, nie służące wyłącznie do użytku właścicieli lokali - ma charakter przymusowy, a zatem nie można żądać jej zniesienia dopóki trwa odrębna własność lokali. Z treści aktu notarialnego Rep. A [...] wynika, że H. B.-K. oprócz lokalu mieszkalnego oraz piwnicy nabyła udział do 602/45313 części nieruchomości wspólnej - w skład której wchodzi m.in. działka nr 156/5, na której posadowiony jest budynek, w którym znajduje się przedmiotowy lokal mieszkalny. W związku z powyższym nie budzi wątpliwości, iż skarżąca nie nabyła własności całej nieruchomości gruntowej oznaczonej jako działka nr 156/5 o powierzchni 0,4133 ha, a udział do 602/45313 części nieruchomości wspólnej. W oparciu o wskazany akt notarialny dokonano wpisu w prowadzonej dla przedmiotowej nieruchomości księdze wieczystej, a treść tego wpisu została odzwierciedlona w zmodernizowanej przez Starostę ewidencji gruntów i budynków. Z odpisu z księgi wieczystej KW [...] prowadzonej dla nieruchomości wspólnej wynika, że w dziale pierwszym wpisano w dniu 26.06.1997r. działkę zabudowaną nr 156/5 o powierzchni 4133 m2 położoną w S.-K. przy ulicy R., a w dziale drugim tej księgi wpisano Gminę jako współwłaściciela do 43680/45313 części, zaś właściciela lokalu nr [...] wyodrębnionego w KW[...] jako współwłaściciela do 602/45313 części nieruchomości wspólnej. Natomiast z odpisu księgi wieczystej KW [...] , w której w dziale pierwszym wpisano lokal mieszkalny nr 21 o powierzchni 56 m2 znajdujący się w S.K. przy ul. R., składający się z trzech pokoi, kuchni, przedpokoju, łazienki wraz z przynależną piwnicą nr 21 o powierzchni 4,2 m2 wynika, że właściciel tego lokalu H. – D. B. c. F. i J. jest współwłaścicielem do 602/45313 części nieruchomości wspólnej objętej księgą wieczystą KW[...] na podstawie umowy sprzedaży z dnia 25 sierpnia 1998 r. nr Rep. A [...].

Wskazana powyżej treść wpisów w księgach wieczystych jest zgodna z treścią aktów notarialnych w oparciu o które ich dokonano i stanowi podstawę do ujawnienia ich treści w rejestrze ewidencji gruntów i budynków. Z kolei treść zapisów w ewidencji gruntów, kartotece budynków i rejestrze lokali odpowiada brzmieniu w/w wpisów. Tym samym domaganie się przez skarżącą ujawnienia jej w ewidencji gruntów i budynków jako właściciela całej nieruchomości oznaczonej jako działka nr 156/5 o powierzchni 0,4133 ha, nie znajduje podstaw prawnych i faktycznych. W konsekwencji przedstawionych okoliczności należy stwierdzić, iż organy orzekające zasadnie odrzuciły zarzuty skarżącej złożone na dane zawarte w operacie opisowo-kartograficznym ewidencji gruntów i budynków miasta S. K., obręb 03-P. dotyczące działki nr 156/5, posadowionego na tej działce budynku mieszkalnego oraz znajdującego się w tym budynku samodzielnego lokalu mieszkalnego, stanowiącego jej własność.

Ubocznie należy podnieść, że organy administracji publicznej prowadzące ewidencję gruntów i budynków nie są uprawnione do oceny aktów notarialnych jak też wpisów w księgach wieczystych, albowiem uprawnienie to pozostaje w zakresie właściwości sądów powszechnych.

W świetle przedstawionych powyżej okoliczności faktycznych i prawnych nie znajdują również uzasadnienia pozostałe zarzuty skargi, w tym zarzut naruszenia art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz przepisów ustawy z dnia 24 lipca 1998r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej – w związku z reformą ustrojową państwa (Dz. U. Nr 106, poz. 668), a także zarzut skarżącej sprecyzowany na rozprawie w dniu 21.03.2007r.

Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt. I wyroku na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a.