Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SAB/Go 17/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2020-03-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
659
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 119 pkt 4, art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 1, 2 ust. 1, art. 4 ust. 1 pkt 4-5
journal: Dz.U. 2019 poz 1429
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic Asesor WSA Jarosław Piątek po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 marca 2020 r. sprawy ze skargi M.U.-C. na przewlekłość postępowania Prezydenta Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

1. M.U-C. i A.C. dnia 15 stycznia 2020 r. złożyli w Urzędzie Miasta [...] wniosek o udostępnienie dokumentów w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz.1429 ze zm.; dalej u.d.i.p.). Wniosek został złożony na formularzu, a w jego żądaniu skarżąca wskazała, że wnosi o udzielenie informacji w następującym zakresie dokumentów dotyczących: "wniosku o wydanie pozwolenia na budowę albo zgłoszenia budowy/przebudowy linii [...] w [...] od [...] w kierunku [...] wraz z dokumentacją techniczną, oświadczeniami, uzgodnieniami, rysunkami, ewentualnie sprzeciwami organów, wszelkich dokumentów z tą budową/przebudową związanych" w formie "dostępu do przeglądania tych dokumentów w urzędzie".

Następnie w dniu 17 stycznia 2020 r. skarżąca M.U-C. ustnie przekazała pracownikowi Urzędu Miasta informację, że inwestor E. zniszczył jej ogrodzenie i bezprawnie wszedł na jej nieruchomość, wskazała nieruchomość o numerze geodezyjnym nr [...] położoną przy ul. [...]. W rejestrach prowadzonych przez Biuro Administracji Budowlanej w Departamencie Rozwoju Miasta odnaleziono zapisy dotyczące działki nr [...], a nie działki nr [...]. Skarżąca została telefonicznie powiadomiona, że dokumenty zostały przygotowane do wglądu w siedzibie Urzędu Miasta.

2. W dniu 21 stycznia 2020 r. udostępniono skarżącej M.U-C. dokumenty dotyczące działki nr [...], to jest:

- zaświadczenie nr [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r.,

- załącznik nr 2b do zgłoszenia,

- załącznik nr 3 do zgłoszenia,

- załącznik nr 4 do zgłoszenia - opis zakresu i sposobu wykonania robót budowlanych.

Na żądanie skarżącej wykonano kserokopie powyższych dokumentów.

W tym też dniu na wniosku skarżąca sporządziła dopisek dotyczący tego, co strona wnioskująca otrzymała z komentarzem o treści "zakres przedstawionych dokumentów jest nikłym procentem tego o co prosiliśmy. Ponawiamy więc wniosek o udostępnienie ww. dokumentów".

3. Organ pismem z dnia [...] stycznia 2020 r., nr [...] wezwał oboje wnioskujących do uzupełnienia wniosku w terminie 14 dni, przez wskazanie numerów dokumentów urzędowych lub wskazania numerów działek geodezyjnych, których żądanie dotyczy. W piśmie tym podano, że w celu sprecyzowania wniosku wnioskodawcy mogą skorzystać z Rejestru Wniosków, Decyzji i Zgłoszeń w sprawach budowlanych, dostępnego na stronie internetowej wskazanej w tym piśmie. Wskazano również, że niesprecyzowanie wniosku w terminie spowoduje, że wniosek nie zostanie zrealizowany. Pismo to zostało odebrane przez skarżącą dnia 24 stycznia 2020 r.

W odpowiedzi w piśmie z dnia [...] stycznia 2020 r. skarżąca wskazała, że wobec udostępnienia informacji publicznej w "nikłym zakresie" podtrzymuje wniosek i "żąda udostępnienia wszystkich dokumentów związanych ze zgłoszeniem przebudowy linii elektroenergetycznej". W piśmie z dnia [...] stycznia 2020 r. oboje wnioskujący podtrzymali swoje stanowisko polemizując ze stanowiskiem organu dotyczącym konieczności konkretyzacji wniosku.

4. W piśmie z dnia [...] stycznia 2020 r. organ wyjaśnił, że w ramach dostępu do informacji publicznej wnioskodawcy mają prawo do wglądu do dokumentów urzędowych zawierających informację publiczną w zakresie dotyczącym "przebudowy linii [...] od [...] w kierunku [...]" jednakże po wskazaniu, których dokumentów żądanie dotyczy. Wskazano, że w dniu 7 lutego 2020 r. upłynie termin do sprecyzowania wniosku.

Pismem z dnia [...] stycznia 2020 r. skarżąca M.U-C. skierowała do organu pismo zatytułowane "ponaglenie" wzywające do udostępnienia "w pełnym zakresie i kompletnych dokumentów wskazanych we wniosku z dnia [...] stycznia 2020 r." i zapowiadające wniesienie skargi do sądu.

Pismem z dnia [...] lutego 2020 r. organ zawiadomił oboje wnioskujących o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania wobec braku jego uzupełnienia. W piśmie tym wskazano, że obowiązkiem organu nie jest wyszukiwanie wszystkich dokumentów, a wnioskujący mogli w zakreślonym terminie, posługując się wskazanym przez organ rejestrem, dookreślić żądane dokumenty. Rejestr ten zawiera bowiem wszystkie niezbędne dane: numery geodezyjne działek, numery zgłoszeń i nazwy przedsięwzięć.

5. W skardze wniesionej przez M.U-C. do tutejszego sądu przeciwko Prezydentowi Miasta na, jak to określono: "bezczynność lub/i przewlekle prowadzenie postępowania w sprawie udostępnienia informacji publicznej w sprawie udostępnienia informacji publicznej w formie wglądu do dokumentów zgłoszenia przebudowy linii [...] w kierunku [...] wraz z dokumentacją techniczną, oświadczeniami, uzgodnieniami, rysunkami i ewentualnymi sprzeciwami organów i wszelkich innych z tym zgłoszeniem związanych, a wskazanych we wniosku skarżącej z dnia [...] stycznia 2020r. podtrzymywanym w późniejszym czasie" skarżąca zarzuciła organowi naruszenie:

- art. 61 ust. 1 i 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 2, art. 10 ust. 1, art. 13 art. 14 ust. 1 u.d.i.p., przez "bezczynność strony przeciwnej w realizacji wyżej wskazanego wniosku i (lub) przewlekłe prowadzenie postępowania przez nieuprawnione wezwania do uzupełnienia wniosku w terminie 14 dni ze skutkiem - w razie bezskutecznego upływu zakreślonego terminu - w postaci niezrealizowania wniosku oraz nieuprawnione wyznaczenie nowego terminu realizacji wniosku skarżącej na dzień [...] marca 2020 r. i przez co zniweczono konstytucyjne prawa skarżącej do niezwłocznej informacji publicznej i naruszono prawo skarżącej do rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki";

wnosząc o:

1) stwierdzenie, że Prezydent Miasta dopuścił się bezczynności i (lub) przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie udostępnienia informacji publicznej w formie wglądu do dokumentów zgłoszenia przebudowy i wszelkich innych z tym zgłoszeniem związanych wskazanych we wniosku z dnia [...] stycznia 2020 r.,

2) stwierdzenie, że Prezydent Miasta w sprawie udostępnienia informacji publicznej w formie wglądu do dokumentów zgłoszenia przebudowy linii [...] w kierunku [...] wraz z dokumentacją techniczną, oświadczeniami, uzgodnieniami, rysunkami i ewentualnymi sprzeciwami organów i wszelkich innych z tym zgłoszeniem związanych a wskazanych we wniosku z dnia [...] stycznia 2020 r.,

3) stwierdzenie, że dopuszczenie się bezczynności i (lub) przewlekłości Prezydenta Miasta miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa,

4) zobowiązanie Prezydenta Miasta do udostępnienia wnioskodawcom informacji publicznej w formie wglądu do kompletnych dokumentów zgłoszenia przebudowy linii [...] w kierunku [...] wraz z dokumentacją techniczną, oświadczeniami, uzgodnieniami, rysunkami i ewentualnymi sprzeciwami organów i wszelkich innych z tym zgłoszeniem związanych a wskazanych we wniosku z dnia [...] stycznia 2020r. w terminie 7 dni od doręczenia akt,

5) zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi opisano przebieg i tło sprawy podkreślając, że żądanie organu dotyczące sprecyzowania wniosku jest nieuprawnione. Wskazano, że wnioskodawcy w dopisku na wniosku z [...] stycznia 2020 r. nie wskazali wyraźnie, o jakie dokumenty wnoszą, choć wnioskodawcy wskazali, że chodzi o dokumenty wymienione w pierwotnym wniosku.

Podkreślono, że "informacje z RWDiZ można wykorzystać dla uzupełnienia wniosku, tyle, że po co, skoro:

- po pierwsze, "właściwe dokumenty zostały znalezione bez trudu bez owych informacji";

- po drugie, "wnioskodawcy nie żądali przedstawienia informacji tylko w odniesieniu do działki [...] (numer ewidencyjny działki podano ustnie)";

- po trzecie, "RWDiZ w odniesieniu do działki [...] wskazuje na zero informacji, bowiem zgłaszający dane do niej władza architektoniczno-budowlana nie uwzględnia jej mimo, że z udostępnionej mapy wyraźnie wynika, że przewody elektroenergetyczne muszą przebiegać i przez działkę [...] i wiele innych, a poza tym są tam informacje szczątkowe w stosunku do treści dokumentów określonych we wniosku o ich udostępnienie";

-po czwarte, "treść wniosku skarżącej o udostępnienie informacji jest wystarczająco precyzyjna, by wiedzieć o jakie dokumenty wnioskodawcom chodziło, tym bardziej, że strona przeciwna udostępnia je we współdziałaniu z wydziałem architektoniczno-budowlanym Urzędu Miasta".

Zdaniem skarżącej "problemem w sprawie jest natomiast to, co całkiem klarownie wynika z opisanego powyżej działania strony przeciwnej, że jej zdaniem wnioskującym o udostępnienie dokumentów z informacją publiczną przysługuje jedynie wgląd do dokumentów, które bezpośrednio dotyczą ich interesu prawnego czy faktycznego i stąd też jej wezwanie do wykazania numerów żądanych dokumentów urzędowych lub wykazania numerów działek geodezyjnych, których wniosek dotyczy. Tego rodzaju stanowisko pozostaje całkowicie w sprzeczności z obowiązującym prawem, zwłaszcza w kontekście art. 2 u.d.i.p stanowiącego, że każdemu przysługuje prawo dostępu do informacji publicznej oraz, że od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego, a wykazania tych interesów w istocie strona przeciwna żąda, jak wynika z powyższego, choć nie wprost".

Z powyższych względów, w ocenie skarżącej, nie było uprawnione kierowanie od adresem wnioskodawców żądań o uzupełnienie wniosku o udostępnienie informacji publicznej w zakreślonym terminie oraz wyznaczanie nowego terminu do załatwienia wniosku na dzień [...] marca 2020 r. z powołaniem się na art. 13 ust. 2 u.d.i.p., a to skutkuje uznaniem, że strona przeciwna pozostaje w bezczynności, nawet, gdyby przyjąć, że działała w błędzie prawa. Zdaniem skarżącej, co podkreślono w końcowej części skargi, zaniechanie udostępnienia informacji należy kwalifikować jako rażące naruszenie prawa.

6. W odpowiedz na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Wskazano, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Aby skutecznie zarzucić organowi bezczynność w udzieleniu informacji publicznej w pierwszej kolejności żądana informacja musi mieć charakter informacji publicznej (w rozumieniu ustawy). Organ podał, że rozpatruje od 300 do 400 wniosków rocznie, z ogólnej liczby składanych wniosków 80% dotyczy wglądu do dokumentacji budowlanej. Wnioskodawcy w swoich wnioskach wskazują dane umożliwiające odszukanie z posiadanych rejestrów/zbiorów konkretnych dokumentów. Wnioskodawcy we wnioskach podają adres inwestycji lub numery działek geodezyjnych danej inwestycji.

Podane przez skarżącą dane były bardzo ogólne. Zgłoszenia i decyzje w sprawie przebudowy sieci elektroenergetycznej dotyczyły całego 2019 roku i bardzo dużego obszaru. Dlatego żądanie udostępnienia wszystkich i kompletnych dokumentów związanych ze zgłoszeniem przebudowy linii elektroenergetycznej, wyrażone we wniosku, uznano za formę przerzucenia na stronę przeciwną obowiązku wyszukania wszystkich dokumentów, które mogłyby być w kręgu zainteresowania skarżącej. Organ administracji publicznej realizuje usługi publiczne, udostępnia dokumenty urzędowe w sprawach publicznych. Nie ma jednak obowiązku domyślania się, o jakie konkretnie dokumenty skarżąca zabiega.

Wezwanie do uzupełnienia wniosku skarżąca mogła spełnić poprzez wgląd do Rejestru Wniosków, Decyzji i Zgłoszeń w sprawach budowlanych, o czym skarżąca została poinformowana w pismach z dnia [...] stycznia 2020 r. Rejestr ten jest wyszukiwarką publiczną prowadzoną przez Główny Urząd Nadzoru Budowlanego. Strona przeciwna przekazuje informacje w sprawach budowlanych do Rejestru celem umożliwienia właśnie osobom fizycznym lub innym osobom prawnym zapoznanie się z jego zawartością. Udostępnione dokumenty zostały odszukane tylko dlatego, że skarżąca wskazała numer geodezyjny swojej działki, wówczas pracownicy organu odszukali dokumenty dotyczące działki sąsiedniej. Strona przeciwna nie naruszyła obowiązującego prawa, nie prowadziła sprawy przewlekle, a terminy uzupełnienia wniosku wyznaczała na podstawie obowiązujących przepisów prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

7. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325; dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W przypadku skarg na bezczynność kontroli sądu poddawany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie.

Skarga została przez WSA rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Oznacza to, że w przypadku takiej skargi skierowanie jej do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym nie jest uzależnione od wniosku strony.

8. Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest bezczynność lub przewlekłość postępowania Prezydenta Miasta w rozpoznaniu wniosku skarżącej z dnia [...] stycznia 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej. Na gruncie ustawy stan bezczynności ma miejsce w przypadku podmiotu, który będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do zareagowania na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w sposób przewidziany w u.d.i.p., wbrew przepisom prawa, ani nie udostępnia w nakazanym terminie w drodze czynności materialno-technicznej żądanej informacji, ani też nie podejmuje innego działania mającego na celu rozpoznanie wniosku.

9. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. do udostępniania informacji publicznej są obowiązane władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności m.in. podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. W sprawie nie budzi wątpliwości i nie wymaga szerszego rozważenia, że Prezydent Miasta należy do grupy podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej, czyli podmiotów co do zasady zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej w zakresie, którym ten podmiot dysponuje.

10. Zgodnie z art. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie, jednak przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych. Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą.

Jednak, co ma istotne znaczenie w niniejszej sprawie idea zapewnienia dostępu do informacji publicznej to umożliwienie obywatelom wglądu do danych urzędowych, w zakresie w jakim nie jest to możliwe, przy zastosowaniu typowych, dostępnych narzędzi wyszukiwania – np. w ramach biuletynu informacji publicznej, regestru, ewidencji lub innych zbiorów udostępnianych powszechnie za pośrednictwem najczęściej sieci teleinformatycznej. Nie jest celem ustawy nałożenie na organy administracji obowiązku wyszukiwania, czy opracowanie publicznie dostępnych informacji - wedle potrzeb obywateli do założonych przez nich celów - a więc ponoszenie w związku z tym nakładów ze środków publicznych. Wynika to z tej racji, że prawo do informacji jest narzędziem wspierającym funkcjonowanie społeczeństwa obywatelskiego w aspekcie kontroli wydatkowania środków publicznych, a nie celem samym w sobie. Dlatego korzystanie z tego narzędzia musi odbywać się w sposób zracjonalizowany i nie prowadzący do przerzucania na podmioty zobowiązane obowiązków wykraczających poza istotę prawa do informacji publicznej.

11. Zgodnie z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskania, tak rozumianej, informacji publicznej przysługuje zgodnie z art. art. 2 ust. 1 u.d.i.p. każdemu. Jednak prawo, którego realizacji domaga się wnioskodawca musi zostać we wniosku skonkretyzowane (por uzasadnienie uchwały NSA z dnia 9 grudnia 2013 r., I OPS 7/13, CBOSA). Jednym z założeń dostępu do informacji jest bowiem to, że prawo to dotyczy określonego nośnika informacji (dokumentu) nie zaś wszystkich możliwych informacji związanych z działalności jakiegoś podmiotu publicznego. Z tych względów uznaje się, że wniosek o udostępnienie informacji musi zawierać co najmniej takie dane i być na tyle precyzyjny, aby możliwe było jego załatwienie zgodnie z prawem. Za elementy niezbędne wniosku o udzielenie dostępu uznać zaś należy wyraźne wskazanie zakresu żądanej informacji publicznej oraz określenie miejsca i sposobu udostępnienia jej wnioskodawcy (zob. H. Knysiak-Molczyk, Granice prawa do informacji w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym, Warszawa 2013 r., s. 224).

12. Wniosek o udzielenie informacji publicznej może mieć zatem dowolną postać, o ile zaś wynika z niego w sposób jasny, co jest jego przedmiotem (por. wyrok NSA z 16 marca 2009 r., I OSK 1277/08, dostępny na stronie:orzeczenia.nsa.gov.pl., dalej: CBOSA). Mimo zatem, że wniosek składany w trybie u.d.i.p. nie musi odpowiadać żadnym szczególnym wymogom formalnym, to jednak minimalne wymogi odnośnie takiego wniosku muszą obejmować jasne sformułowanie, pozwalające na określenie przedmiotu i zakresu żądania. Podmiot zobowiązany jest bowiem związany treścią wniosku i nie jest upoważniony do żądania od wnioskodawcy sprecyzowania lub uzupełnienia wniosku (por. wyrok NSA z 5 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 2889/12, CBOSA).

Z tych względów nie jest możliwie załatwienie takiego wniosku, w którym wnioskodawca nie wskazuje konkretnej informacji, lecz czyni to bardzo ogólnie. Wnioski tak sformułowane nie są żądaniem udostępnienia informacji publicznej i nie mogą być prawidłowo rozpoznane, nie jest bowiem określony dokładny zakres żądania. W związku z tym przyjmuje się, że gdy żądanie jest niejasne, zbyt zawiłe lub ogólne organ powinien ograniczyć się do poinformowania, że wniosek nie może być załatwiony (zob. M. Bernaczyk, Prawo do informacji publicznej w Polsce i na świecie, Warszawa 2014, s. 447 oraz wyrok NSA z 30 października 2018 r., I OSK 59/17, CBOSA).

13. W ocenie sądu wniosek o udzielenie informacji publicznej złożony przez skarżącą w rozpoznawanej sprawie nie zawierał precyzyjnego określenia zakresu żądanych informacji (ponad to, co zostało przez organ udostępnione na podstawie ustnego doprecyzowania wniosku przez podanie numerów działek). Wniosek jest bowiem zbyt ogólny i nie wiadomo dokładnie jakiego zakresu dokumentów dotyczy i o jakie szczegółowe dokumenty w tym zbiorze może chodzić. Sama inwestycja jest opisana bardzo szeroko i ogólnie.

Tak, jak wskazywał to organ wnioskujący mogli dookreślić wniosek opierając się, choćby częściowo na Rejestrze Wniosków, Decyzji i Zgłoszeń w sprawach budowlanych. Rejestr ten wprowadzony nowelizacją Prawa budowlanego przez ustawę z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 443), zakłada upublicznienie wniosków o pozwolenie na budowę i decyzji o pozwoleniu na budowę oraz zgłoszeń dotyczących budowy wolno stojących budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których obszar oddziaływania mieści się w całości na działce lub na działkach, na których zostały zaprojektowane, wolno stojących parterowych budynków stacji transformatorowych i kontenerowych stacji transformatorowych o powierzchni zabudowy do 35 m2 oraz sieci elektroenergetycznych, wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych i telekomunikacyjnych. Rejestr ten nie jest jeszcze w pełni funkcjonalny, ale umożliwia pozyskanie części istotnych informacji dotyczących inwestycji budowlanych (http://wyszukiwarka.gunb.gov.pl).

Z akt sprawy wynika, że z takiej możliwości wnioskodawcy nie korzystali, całkowicie przerzucając obowiązek dookreślenia zakresu wniosku na organ, co sprowadziłoby się do samodzielnego ustalenia i rozstrzygania przez organ jaki jest zakres czasowy i przestrzenny. Takie postępowanie jest niedopuszczalne i nie ma oparcia w ustawie. Postępowanie w sprawie udostępnienia informacji publicznej jest postępowaniem odformalizowanym i uproszczonym, w którym przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego znajdują zastosowanie dopiero na etapie wydania decyzji w trybie art. 16 u.d.i.p. Podmiot do którego wniosek został skierowany nie jest upoważniony do jego modyfikacji, powinien zatem móc prawidłowo rozpoznać intencje strony. Wniosek musi, o czym była mowa wyżej, spełniać wymogi pozwalające na określenie przedmiotu i zakresu żądania, co pozwala na jego prawidłowe odczytanie i załatwienie.

Żądanie udostępnienia wszystkich dokumentów rozumianych jako "całość", której granice nie zostały przez wnioskujących dookreślone nie jest wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, ale żądaniem udostępnienia określonego zbioru materiałów, który nie może być uwzględniony. Prawo do informacji dotyczy informacji o sprawie publicznej, a więc informacji o czymś, a nie udostępnienia zbioru materiałów jako takich, które musiałby dookreślić i prawdopodobnie wytworzyć organ. Wniosek taki nie zawiera zatem jednego z elementów niezbędnych do jego rozpoznania i nie może być załatwiony w oparciu o przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej.

14. Podsumowując należy stwierdzić, że złożony w dniu 15 stycznia 2020 r. i korygowany przez skarżącą wniosek o udostępnienie informacji publicznej był na tyle nieprecyzyjny, że organ nie miał możliwości rozpoznania żądania w trybie przepisów u.d.i.p. i w związku z tym brak było podstaw do uznania, że organ pozostaje w bezczynności w udzieleniu informacji publicznej skarżącemu w zakresie żądanych informacji. O tym, że wniosek ten pozostaje nadal niedookreślony przekonują pisma i skarga strony zawierające własną polemikę ze stanowiskiem organu nie naprowadzające jednak w żadnym zakresie, jakie konkretnie dokumenty mają być udostępnione.

To, że organ, bez podstawy prawnej, procedował na korzyść strony i doprowadził do udostępniania części dokumentów nie jest oczywiście zarzutem, który decyduje o bezczynności lub przewlekłości. Przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej nie zawierają trybu wzywania wnioskodawców do uzupełnienia wnioskują i pozostawienia go bez rozpoznania (przepis art. 64 § 2 k.p.a.), ale zastosowanie tego trybu nie pogorszyło sytuacji wnioskujących, bo wniosek został częściowo załatwiony, a w pozostałym zakresie nie mógł zostać załatwiony wobec braku dookreślenia jego zakresu. Mając powyższe na uwadze skargę oddalono na podstawie art. 151 p.p.s.a.

15. Na marginesie należy wskazać, że kwestia interesu prawnego skarżącej w niniejszym zakresie sprawy nie ma dla jej zakończenia i nieudzielenia informacji znaczenia, bowiem nieudostępnienie informacji (w zakresie ponad to, co skarżąca otrzymała) wynikało z braku dostatecznej precyzji i zbytniej ogólności wniosku. Jeśli jednak skarżąca ma inny, niż przedstawiono wyżej pogląd, dotyczący wymogów i konkretyzacji wniosku powinna wziąć pod uwagę to, że nawet skuteczne zakwestionowanie wyrażonego w niniejszym orzeczeniu stanowiska nie spowoduje automatycznie tego, że wniosek będzie musiał być w pełni zrealizowany. Wobec tego, że opracowanie informacji w takim ogólnym zakresie, jaki podane jest we wniosku byłoby prawdopodobnie pracochłonne i skutkowało koniecznością wyszukiwania przez organ dokumentów z bardzo licznego zbioru, rozważeniu przez organ mogłaby podlegać kwestia, czy nie zachodzi w sprawie potrzeba przetworzenia informacji i związane z tym konsekwencje prawne.