Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2475/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-04-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1 i par. 3, art. 230 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. z dnia [...] maja 2016 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2016 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odrzucić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 sierpnia 2014 r., sygn. akt VI 2475/13 oddalił skargę spółki B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (nazywanej dalej: "Spółka", "skarżąca") na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kry pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.

W związku z nieuiszczeniem przez Skarżącą w wyznaczonym przez Sąd terminie wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 października 2015 r., na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., nazywanej dalej: "p.p.s.a.") odrzucił skargę kasacyjną.

Pismem z dnia [...] listopada 2015 r. Skarżąca wniosła do Sądu zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 9 października 2015 r. odrzucające skargę kasacyjną, które w jej imieniu podpisał uprawniony do samodzielnej reprezentacji spółki Prezes Zarządu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2016 r. odrzucił zażalenie, podając w jego uzasadnieniu, że w obowiązującym stanie prawnym sporządzenie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej przez osobę niewymienioną w art. 194 § 4 p.p.s.a. (adwokata, radcę prawnego) jest nieusuwalnym brakiem powodującym odrzucenie zażalenia w oparciu o art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.

Pismem z dnia [...] maja 2016 r. Spółka wniosła zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 25 kwietnia 2016 r., podpisane także przez Prezesa Zarządu.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI z dnia 7 lutego 2017 r. Spółka została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia jego odpisu, pod rygorem odrzucenia zażalenia.

Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu przesłano na adres Spółki przy piśmie sądowym z dnia 24 lutego 2017 r. i doręczono w trybie art. 73 p.p.s.a. w dniu 13 marca 2017 r.

W Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłaty żądanej kwoty do dnia 22 marca 2017 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w niniejszej sprawie jest to zażalenie, pobiera się wpis stały lub stosunkowy.

W myśl art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, a zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.

W rozpatrywanej sprawie, Spółka zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 lutego 2017 r. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 złotych. Zarządzenie zostało przesłane stronie przy piśmie sądowym z dnia 24 lutego 2017 r. i doręczone w trybie art. 73 p.p.s.a.

Stosownie do treści art. 73 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Zawiadomienie umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu.

W niniejszej sprawie skarżąca nie odebrała przesyłki, pomimo jej dwukrotnego prawidłowego awizowania przez Pocztę Polską w dniu 27 lutego 2017 r. o czym powiadomiono stronę, umieszczając zawiadomienie w drzwiach adresata), a następnie w dniu 7 marca 2017 r. Skuteczne doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia nastąpiło w dniu 13 marca 2017 r., tak więc siedmiodniowy termin do wykonania tego wezwania, stosownie do pouczenia zawartego w zarządzeniu, upływał z końcem dnia 20 marca 2017 r.

Z informacji wynikających z Rejestru Opłat Sądowych wynika, że Spółka do dnia 22 marca 2017 r. nie uiściła żądanej kwoty.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Niezależnie od stwierdzonego powyżej uchybienia, Sąd stwierdził naruszenie wymogu określonego w art. 194 § 4 p.p.s.a., zgodnie z którym zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego.

Zasadą przyjętą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest możliwość samodzielnego sporządzania pism procesowych przez strony postępowania. Regułę tą należy uznać za przejaw dążenia ustawodawcy do maksymalnego uproszczenia postępowania i pełnej realizacji konstytucyjnego prawa obywatela do sądu. Jedynymi wyjątkami przewidzianymi w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - kreującymi tzw. przymus adwokacki są te zawarte w art. 175 i art. 194 § 4 p.p.s.a.

W myśl powyższych przepisów, skarga kasacyjna oraz zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej powinny być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego lub przez osoby wymienione enumeratywnie w art. 175 § 2 i § 3.

. Ratio legis instytucji przymusu adwokackiego lub radcowskiego stanowi konieczność zapewnienia odpowiedniego poziomu fachowego, a także merytorycznej i formalnej poprawności skarg kasacyjnych oraz zażaleń dotyczących ich odrzucenia. Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w postanowieniu z dnia 1 czerwca 2005 r., sygn. akt I OZ 527/05, naruszenie przepisów art. 175 lub art. 194 § 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - stanowi w stosunku do skarg kasacyjnych i zażaleń na postanowienia w przedmiocie odrzucenia skarg kasacyjnych bezwzględną przesłankę ich odrzucenia.

Z akt sprawy bezspornie wynika, że zażalenie z dnia [...] maja 2016 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2016 r. odrzucające zażalenie na postanowienie Sądu odrzucające skargę kasacyjną zostało sporządzone przez skarżącą, pomimo pouczenia zawartego w pkt 5 pisma sądowego z dnia 28 kwietnia 2016 r. , przy którym przesłano stronie odpis postanowienia z dnia 25 kwietnia 2016 r. wraz z uzasadnieniem.

Wskutek stwierdzonego naruszenia, należało, na podstawie art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a i art. 194 § 4 p.p.s.a., uznać zażalenie skarżącej za niedopuszczalne.