Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 388/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2021-10-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 215 par. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 1325
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini (spr.), Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Dudar, asesor sądowy WSA Marcin Kojło, , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 października 2021 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. Sp. k. w B. na postanowienie Naczelnika P. Urzędu Celno-Skarbowego w B. z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki w decyzji określającej podatek od towarów i usług za sierpień 2016 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

Naczelnik P. Urzędu Celno-Skarbowego w B. w wyniku przeprowadzonego postępowania podatkowego wobec A. Sp. z o.o. sp. komandytowa (dalej jako: "Spółka"), następcy prawnego A. Sp. z o.o., wydał [...] listopada 2020 r. decyzję nr [...], w sprawie podatku od towarów i usług za sierpień 2016 r., która została podpisana podpisem elektronicznym.

Postanowieniem z [...] kwietnia 2021 r., nr [...], Naczelnik PUCS dokonał sprostowania z urzędu oczywistej omyłki w ww. decyzji, wskazując, że na stronie 13 decyzji, w wierszach od góry – od 10 do 41, w miejsce treści decyzji przesłoniętej schematem nr 1 winien znajdować się tekst uzasadnienia znajdującego się na stronie 13 decyzji, natomiast na stronie 14 decyzji, w wierszu 1 od góry w miejsce pustej strony winien znajdować się schemat nr 1 (por. str. 2-4 ww. postanowienia).

Po rozpoznaniu zażalenia Spółki, postanowieniem z [...] czerwca 2021 r., nr [...], Naczelnik PUCS w B. utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

W uzasadnieniu organ podniósł, że stwierdzona niedokładność ma charakter techniczny i jako taka stanowi oczywistą omyłkę. Nałożenie się schematu nr 1 na treść decyzji znajdującą się na stronie 13 spowodowało jej przesłonięcie, jednak niepełne, stąd treść jest częściowo widoczna. Porównanie jej z tekstem wskazanym w zaskarżonym postanowieniu wskazuje, że treść ta nie została zmieniona i zawiera informacje wprowadzające do poczynionych przez organ podatkowy ustaleń w zakresie stanu faktycznego sprawy, powtórzonych w dalszej części tej decyzji, jak też w protokole badań ksiąg z 1 września 2020 r., z którym strona się zapoznała. Treść uzasadnienia decyzji ze strony 13 jest zatem możliwa do ustalenia w sposób niewątpliwy.

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Zaskarżając je w całości, zarzuciła naruszenie:

- art. 215 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm., dalej jako: "o.p."), poprzez błędne przyjęcie przez organ drugiej instancji, że działanie organu pierwszej instancji w przedmiocie sprostowania treści decyzji z [...] listopada 2020 r., nr [...], było prawidłowe, uznając, że zaszła oczywista omyłka, która podlega sprostowaniu, podczas gdy omyłka może polegać na tym, że doszło do niewłaściwego użycia wyrazu lub oczywiście mylnej jego pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego lub więcej wyrazów, nie zaś pominięciu treści niemal całej strony uzasadnienia decyzji, a tym samym działanie organu pierwszej instancji należało uznać za sprzeczne z treścią art. 215 § 1 o.p.;

- art. 215 § 1 o.p., poprzez błędne uznanie przez organ drugiej instancji, że zaistniała nieprawidłowość miała charakter oczywistej omyłki, podczas gdy "oczywistość" omyłki wyraża się w tym, że jest ona bezsporna i już na pierwszy rzut oka można w sposób niebudzący wątpliwości uznać, że jest to omyłka, zaś prawidłowa treść jest możliwa do ustalenia w sposób niewątpliwy, natomiast czynności organu pierwszej instancji polegające na dodaniu całkiem nowej treści, nieuwidocznionej uprzednio w decyzji, niepodobna nadać waloru omyłki o charakterze oczywistym, co w konsekwencji uniemożliwia zastosowanie powołanej podstawy prawnej, a tym samym nieuprawnionym było sprostowanie treści ww. decyzji Naczelnika PUCS na mocy jego postanowienia z [...] kwietnia 2021 r.

Mając na uwadze powyższe, autor skargi wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia pierwszej instancji oraz zasądzenie na rzecz Spółki kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skarga okazała się niezasadna.

Stosownie do treści przepisu art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 - dalej również jako: p.p.s.a.) sąd administracyjny uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b), inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).

Badając legalność zaskarżonego postanowienia Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego, ani procesowego w stopniu uzasadniającym uchylenie aktu administracyjnego.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy za oczywistą omyłkę podlegającą sprostowaniu można uznać sytuację, gdy w decyzji zostały "nadrukowane" na siebie dwie strony tekstu (schemat i tekst), zaś kolejna strona pozostała pusta.

Zgodnie z art. 215 § 1 o.p. organ podatkowy może, z urzędu lub na żądanie strony, prostować w drodze postanowienia błędy rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanej przez ten organ decyzji.

Omyłka podlegająca sprostowaniu musi mieć niewątpliwie charakter oczywisty, a sprostowanie nie może prowadzić do zmiany merytorycznej treści danego aktu administracyjnego.

Jak wskazano w wyroku NSA z dnia 26 września 2019 r., sygn. akt II GSK 2776/17 "co do zasady sprostowaniu podlegają wyłącznie błędy i omyłki oczywiste, możliwe do dostrzeżenia "na pierwszy rzut oka", niedotyczące merytorycznej strony wydanego aktu, takie jak widoczne, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylną pisownię, oczywiste przeoczenie itp. Jednoznacznie przyjmuje się, że nie podlegają sprostowaniu w omawianym trybie błędy i omyłki istotne, których dopuszczono się w stosowaniu prawa".

Również w piśmiennictwie podnosi się, że organ podatkowy może, z urzędu lub na żądanie strony, prostować w drodze postanowienia inne oczywiste omyłki w wydanej przez ten organ decyzji. Przez pojęcie oczywistej omyłki należy rozumieć taki błąd słowny, który nie budzi najmniejszej wątpliwości. Do oczywistych omyłek zalicza się różne błędy pisarskie, komputerowe itp. (por. S. Presnarowicz [w:] Ordynacja podatkowa. Komentarz aktualizowany, red. L. Etel, LEX/el. 2021, art. 215.).

Zatem co do zasady dopuszczalne jest sprostowanie oczywistych omyłek drukarskich, jeżeli nie zmieniają one merytorycznej treści wydanego rozstrzygnięcia.

W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie organ doszedł do prawidłowych ustaleń stanu faktycznego sprawy, a zastosowany mechanizm proceduralny, polegający na sprostowaniu oczywistej omyłki był celowy.

Sprostowaniu podlegał bowiem taki błąd, który nie wpłynął na treść i znaczenie prostowanego orzeczenia i nie doprowadził do zmiany merytorycznej orzeczenia, czy ponownego rozstrzygnięcia sprawy w sposób odmienny od pierwotnego.

Sąd oceniając nałożony tekst w treści decyzji i ten tekst, który nie zawiera nałożonej tabeli doszedł do przekonania, że organ nie ingerował i nie zmieniał treści pierwotnie wydanego orzeczenia. Świadczy o tym ciąg wyrazów w poszczególnych wersach tekstu.

Zatem ewidentnie, na pierwszy rzut oka widać, że w wyniku błędu komputerowego, nałożenie się schematu nr 1 na treść decyzji znajdującej się na 13 stronie spowodowało jej przesłonięcie - ale niepełne, stąd treść jest częściowo widoczna. Porównanie jej z tekstem wskazanym w zaskarżonym postanowieniu wskazuje, iż treść ta nie została zmieniona i zawiera informacje wprowadzające do poczynionych przez organ podatkowy, szczegółowych ustaleń w zakresie stanu faktycznego sprawy, które są powtórzone w dalszej treści decyzji, np. na stronach 30-37 czy 88-90. Ponadto, przywołana w zaskarżonym postanowieniu treść uzasadnienia jest również tożsama w brzmieniu z treścią protokołu badania ksiąg z [...] września 2020 r. (str. 21 akt administracyjnych), z którym Skarżąca się zapoznała i do którego wniosła zastrzeżenia pismem z [...] października 2020 r. Treść uzasadnienia decyzji ze strony 13 jest zatem możliwa do ustalenia w sposób niewątpliwy.

Zarzut, jakoby organ podatkowy dodał do treści uzasadnienia przedmiotowej decyzji nową, merytoryczną treść, w ocenie Sądu, pozbawiony jest uzasadnienia. Należy także zauważyć, iż z treści zarzutów podniesionych przez Pełnomocnika Spółki w odwołaniu z [...] grudnia 2020 r. od ww. decyzji z [...] listopada 2020 r. wynika, że Skarżąca miała pełną wiedzę o tym, jakie informacje zawiera część zasłoniętego uzasadnienia i w żaden sposób organ podatkowy nie ograniczył Skarżącej, jawności postępowania.

Reasumując, techniczne przesunięcie wydruku do jakiego niewątpliwie doszło z uwagi na błędne wydrukowanie tekstu w niniejszej sprawie spełniło wszelkie wymogi oczywistej omyłki, powodując bezzasadność zarzutów skargi.

W tym stanie rzeczy, uznając za chybione zarzuty skargi i stwierdzając brak innych naruszeń prawa warunkujących uchylenie zaskarżonego postanowienia, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.