Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SAB/Wa 5/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-07-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6, art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.Z. na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w sprawie nieprzekazania dotacji oświatowej postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W dniu 12 kwietnia 2019 r. (data stempla pocztowego) I. Z. (dalej: skarżąca", "strona") złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego

w sprawie nieprzekazania dotacji oświatowej.

W uzasadnieniu skargi, Strona wskazała, że zaskarżona bezczynność dotyczy nieprzekazania dotacji oświatowej w pełnej wysokości należnej za okres od

1 września 2010 r. do 31 grudnia 2015 r. i nieuregulowania kwoty dotacji w pełnej wysokości, która na dzień 15 lutego 2019 r. wynosiła z odsetkami 3.121.150,10 zł.

Skarżąca wskazała, że w dniu 9 kwietnia 2018r. wpłynął do Sądu Rejonowego [...] jej wniosek o zawezwanie organu do próby ugodowej (sygn. akt [...]) dotyczący roszczenia objętego niniejszą skargą. Pismem z dnia [...] maja 2018 r. organ odmówił podjęcia rozmów ugodowych. Dalej strona wskazał, że [...] czerwca 2018 r. przeprowadzono u niej kontrolę, która zakończyła się bez zastrzeżeń. Skarżąca wskazała także, że w wyniku przeprowadzonej kontroli NIK, wykazano, że organ udzielał dotacji przedmiotowej dla niepublicznych szkół artystycznych z naruszeniem obowiązujących przepisów prawa (tj. art. 90 ust. 4b i 4c ustawy o systemie oświaty). Ponadto skarżąca podała, że otrzymała z Sądu Apelacyjnego w [...] postanowienie z dnia [...] stycznia 2019 r. (sygn. akt [...]) zamykające skarżącej cywilną drogę dochodzenia roszczenia o zaległe dotacje, w związku z czym pismem z dnia 15 lutego 2019 r. (data nadania: 18 luty 2019 r.) strona skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszeń prawa poprzez wypłatę zaległej dotacji, na które to wezwanie organ nie odpowiedział.

W odpowiedzi na skargę Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego (dalej: "Minister", "organ") wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm; dalej "p.p.s.a.").

Uzasadniając swoje stanowisko organ wskazał, że zaskarżona czynność przekazania dotacji dotyczy okresu od 1 września 2010 r. do 31 grudnia 2015 r.,

a w tymże czasie brak było wyraźnej podstawy prawnej wskazującej na dopuszczalność drogi sądowej przed sądami administracyjnymi w sprawach skarg na czynność organów samorządowych, mających na celu ustalenie wysokości dotacji dla placówki niepublicznej oraz przekazania określonej kwoty dotacji. Minister wskazując na nowelizację ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwrócił uwagę, że w systemie prawnym od 1 stycznia 2017 r. funkcjonuje przepis wyraźnie przesądzający, że czynności podejmowane przez organ dotujący w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji dla szkoły niepublicznej, stanowią czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a zatem podlegają kontroli sądów administracyjnych. Organ zwrócił również uwagę na treść art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw

(Dz. U. z 2017 r., poz. 935) oraz treść art. 52 § 3 i art. 53 § 2 w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 czerwca 2017 r. Minister stanął też na stanowisku, że nawet gdyby przyjąć dopuszczalność wniesienia środka zaskarżenia, to został on wniesiony z przekroczeniem terminu. Organ wskazał, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środka zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Zdaniem organu skarżąca wniosła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z naruszeniem art. 52 § 3 p.p.s.a., bo dopiero pismem z dnia 15 lutego 2019 r. dokonała wezwania Ministra, a wiec długo po upływie 14 dni od czynności wypłaty dotacji w latach 2010 – 2015. Dalej organ, biorąc pod uwagę zdanie 2 art. 53 § 2 p.p.s.a. i ewentualne uznanie, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego, wskazał, ze strona wiedziała, że chodzi o czynność

z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a mimo to pierwszy wniosek w tej sprawie złożyła dopiero po upływie 2 lat od wejścia w życie art. 90 ust. 11 ustawy o systemie oświaty. Ponadto, Minister wskazał, że nawet gdyby przyjąć, iż dopiero prawomocne postanowienie Sądu Apelacyjnego

w [...] z dnia [...] stycznia 2019 r. (sygn. akt [...]) przesądziło, w jaki sposób strona może dochodzić swojego roszczenia, to i tak 14 – dniowy termin do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa nie został zachowany, gdyż pomiędzy wydaniem postanowienia Sadu Apelacyjnego a wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa upłynęło 25 dni.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Przedmiotem skargi jest bezczynność Ministra w sprawie nieprzekazania rocznych dotacji oświatowych w pełnej wysokości za okres od 1 września 2010 do 31 grudnia 2015. Zatem, istota niniejszego rozstrzygnięcia sprowadza się do tego, czy strona skarżąca może wnieść przedmiotową skargę.

Na wstępie należy podkreślić, iż pomimo wniesienia skargi do sądu w dniu

12 kwietnia 2019 r. (data stempla pocztowego), to zastosowanie tutaj znajdą przepisy sprzed nowelizacji kodeksu postępowania administracyjnego.

Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw

(Dz. U. z 2017 r., poz. 935) przepisy art. 52 i 53 ustawy zmienianej (a więc p.p.s.a.), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawa, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Nowelizacja weszła w życie 1 czerwca 2017 r.

W przedmiotowej sprawie, czynności organu miały miejsce w latach 2010 – 2015, a więc przed nowelizacją, zatem w niniejszej sprawie, zgodnie z dyspozycją art. 17 ust. 2 ustawy zmieniającej, zastosowanie mają przepisy obowiązujące przed dniem 1 czerwca 2017 r.

W stanie prawnym obowiązującym w okresie otrzymywania przez stronę skarżącą dofinansowań, brak było wyraźnej podstawy prawnej wskazującej na dopuszczalność drogi sądowej przed sądami administracyjnymi w sprawach skarg na czynności organów samorządowych, mających na celu ustalenie wysokości dotacji dla placówki niepublicznej oraz przekazania ustalonej kwoty dotacji.

Złożenie skargi w systemie prawnym, który już przewiduje możliwość wniesienia skargi na ww. czynność organu, nie zmienia faktu, iż skarga staje się dopuszczalna, skoro czynność została dokonana przed wejściem w życie nowelizacji. To właśnie data czynności organu stanowi o tym, który stan prawny ma zastosowanie.

Zatem, mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.