Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 1088/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-09-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 135, art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), art. 200
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 7, art. 28, art. 77, art. 80, art. 104, art. 138 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 3 pkt 7, art. 48 ust. 2, art. 50 ust. 1 i 2, art. 50a pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak Protokolant St. sekretarz sąd. Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2015 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki części obiektu budowlanego I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] lutego 2014r. nr [...], II. zasądza od Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lutego 2014 r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., po ponowny rozpoznaniu sprawy, działając na podstawie art. 50a pkt 1 w związku z art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (dalej w skrócie: "Prawo budowlane") i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (dalej w skrócie: "K.p.a."), w związku z prowadzonym postępowaniem administracyjnym w sprawie rozbudowy budynku altany ogrodowej na terenie Rodzinnego Ogrodu Działkowców "[...]" w [...], w wyniku której powstał budynek mieszkalny jednorodzinny, realizowanej na działce ozn. nr geod. [...], obr. [...], gm. [...], bez wymaganego przepisami prawa budowlanego, pozwolenia na budowę, nakazał inwestorowi – A. K. – rozbiórkę części obiektu budowlanego tj.:

- nadbudowanego poddasza nieużytkowanego,

- dobudowanej części podpiwniczonej po stronie zachodniej i południowej,

- dobudowanego pomieszczenia garażu po stronie wschodniej

w celu doprowadzenia obiektu budowlanego, zlokalizowanego na działce ozn. nr geod. 1 w m. [...], gm. [...], do stanu poprzedniego tj. wybudowanej w latach 1974 do 1978 murowanej altany ogrodowej o powierzchni zabudowy do 35 m2.

W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ pierwszej instancji podniósł, że w wyniku analizy zebranego materiału dowodowego ustalono, iż inwestor zrealizował bez wymaganego przepisami Prawa budowlanego, rozbudowę budynku altany ogrodowej na terenie Rodzinnego Ogrodu Działkowców "[...]" w [...], w wyniku której powstał budynek mieszkalny jednorodzinny.

W związku z ustaleniem, że inwestor jest w trakcie wykonywania rozbudowy wraz z nadbudową bez wymaganego pozwolenia, organ nadzoru budowlanego pierwszej instancji zastosował tryb postępowania w oparciu o przepisy art. 48 Prawa budowlanego. Wstrzymanie robót budowlanych nastąpiło wydaniem postanowienia z dnia [...] lutego 2012 r. Stan robót budowlanych był wówczas następujący:

- ściany od strony północnej i południowej na poziomie poddasza były pełne, ocieplone,

- w piwnicy w rozbudowanej części altany ogrodowej po stronie zachodniej znajdowała się kotłownia z piecem c.o. opalanym węglem wraz z instalacją z zabezpieczeniem typu zamkniętego (zbiornik ciśnieniowy zlokalizowany w kotłowni), w budynku była rozprowadzona instalacja grzewcza z grzejnikami,

- brak było dostępu na poddasze.

W toku prowadzonego postępowania, po ponownie przeprowadzonych oględzinach w dniu [...] stycznia 2014 r. organ pierwszej intencji ustalił, że pomimo wstrzymania robót budowlanych, zostały wykonane prace budowlane. I tak, w okresie od lipca 2012 r. do września 2012 r. inwestor wykonał:

- wejście na poddasze,

- w ścianach od strony północnej i południowej, które w dniu wstrzymania robót były wykazane jako pełne, ocieplone, zostało usunięte ocieplenie ze styropianu wsparte na drewnianym "szalunku" i w istniejących dwóch otworach okiennych, po jednym w ścianach północnej i południowej poddasza, zamontowano dwa okna z PCV,

- w kotłowni zlokalizowanej w piwnicy w części rozbudowanej zdemontowano piec c.o. opalany węglem wraz z instalacją zabezpieczoną typu zamkniętego i zabudowano piec c.o. opalany ekogroszkiem wraz z przebudową instalacji c.o. obecnie zabezpieczonej w systemie otwartym ze zbiornikiem przelewowym zamontowanym na poddaszu,

- pokryto styropian ocieplenia zewnętrznego poddasza klejem z siatką PCV w całości po stronie północnej oraz w połowie po stronie południowej.

Zdaniem organu pierwszej instancji, wykonany po wstrzymaniu robót zakres prac nie jest robotą budowlaną polegającą na likwidacji zagrożenia mienia, zdrowia lub życia ludzi ani nie stanowi zabezpieczenia budowy przed dostępem osób trzecich, tylko jest kontynuacją rozpoczętych robót związanych z rozbudową i nadbudową obiektu.

A. K. nie zgodziła się z powyższym rozstrzygnięciem i złożyła odwołanie do Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Zdaniem odwołującej, żadna z wykonanych prac nie jest kontynuacją rozbudowy lecz zabezpieczeniem budynku przed zniszczeniem.

Decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. Znak [...] Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 104 oraz art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., po rozpatrzeniu odwołania A. K., utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Zdaniem organu odwoławczego, nie można uznać, że montaż okien czy ocieplenie ścian zewnętrznych służy zabezpieczeniu budowy. W ocenie organu odwoławczego, zakres wykonanych robót jest kontynuacją rozpoczętej rozbudowy i nadbudowy altany, w wyniku której powstał budynek mieszkalny.

Zdaniem organu odwoławczego, montaż okien, czy też np. wymiana w rozbudowanej części altany ogrodowej pieca c.o. opalanego węglem wraz z instalacją na piec opalany ekogroszkiem wraz z przebudową instalacji c.o. nie ma na celu zabezpieczenia dotąd wykonanych robót budowlanych, a stanowisko takie prezentuje zarówno doktryna jak i obowiązujące orzecznictwo. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził zatem, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. słusznie zastosował w niniejszej sprawie art. 50a pkt w związku z art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego. Reasumując, zdaniem organu odwoławczego, procedowanie organu pierwszej instancji było zgodne z obowiązującym prawem.

A. K. nie zgodziła się z powyższym rozstrzygnięciem organu odwoławczego i wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Decyzji tej zarzuciła naruszenie:

- art. 7 w związku z art. 77 i 80 K.p.a., wbrew którym nie podjęto wszystkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego tj. czynności niezbędnych dla ustalenia kiedy i w jakim zakresie były wykonywane prace przez inwestora i błędne przyjęcie wbrew dokonanym ustaleniom, że po wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych, nadal wykonywano roboty budowlane;

- art. 28 K.p.a. przez niewłaściwe ustalenie stron postępowania;

- art. 50a w związku z art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego przez niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że mimo wstrzymania wykonywania robót budowlanych w trybie art. 48 ust 2 Prawa budowlanego, dopuszczalne jest jednoczesne nakazanie rozbiórki części robót wykonanych przed wydaniem postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych;

- art. 3 pkt 7 Prawa budowlanego w zakresie niewłaściwej interpretacji prac wykonanych po wstrzymaniu robót budowlanych rozumianych jako budowa, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego, których wykonania po wstrzymaniu robót nie wykazano.

Ponadto wnoszę o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu jej prawomocnego i ostatecznego rozstrzygnięcia w postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi.

W uzasadnieniu powyższej skargi A. K. wskazała, że nie wykonywano na obiekcie dalszych robót budowlanych tj. nie wykonywano budowy, a także nie wykonywano prace polegających na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Dalsze ustalenia wskazują, że wykonano po wstrzymaniu prac inne roboty ty wejście na poddasze i dwa otwory okienne oraz zmieniono piec. Ustalenia kontrolne z [...] lutego 2013 r. tej oceny nie zmieniają a jedynie wprost potwierdzają, że wykonano:

- wejście na poddasze, rozumiane jako wykonanie otworu – włazu zabezpieczonego drewnianą pokrywą. Ten właz jedynie pełni funkcje zabezpieczające i umożliwia dostęp do komina;

- montaż dwóch okien w istniejących otworach okiennych co potwierdza, że otwory były wykonane wcześniej a jedynie wstawiono okna, co wyłącznie zabezpiecza budynek przed zniszczeniami;

- wymianę pieca centralnego ogrzewania co bez wątpienia nie ma charakteru robót budowlanych i jest czynnością niewymagającą pozwoleń a konieczną jedynie z powodu awarii poprzedniego pieca;

- pokrycie styropianu siatką co wskazuje, że dokonano jedynie zabezpieczenia styropianu gdyż właściwe prace tynkarskie wymagałyby rzeczywiście roboty budowlanej, zakończonej położeniem tynku. Siatka ma jedynie chronić styropian przed warunkami atmosferycznymi, owadami i ptactwem. Skoro nie wykonano tynku, to nie wykonano robót budowlanych.

Zdaniem skarżącej, charakter tych prac nie wskazuje na realizację robót budowlanych w rozumieniu art. 3 pkt 7 Prawa budowlanego. Tym samym w sprawie nie zachodzi przesłanka wydania nakazu, przewidziana w art. 50a Prawa budowlanego, który stanowi, że właściwy organ może wydać nakaz tylko w przypadku wykonywania robót budowlanych po wstrzymaniu ich wykonania. Skoro takich robót budowlanych po wstrzymaniu ich wykonania nie wykonano, to zaskarżona decyzja jest wadliwa.

W odpowiedzi na powyższą skargę, Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Postanowieniem z dnia 7 maja 2015 r., sygn. akt II SA/Po 1088/14, Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, działając na wniosek zawarty w skardze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – odpowiednio: ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu (czynności).

Dokonując w tak zakreślonych granicach kognicji kontroli zaskarżonej decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz, na mocy art. 135 P.p.s.a., poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., Sąd doszedł do przekonania, że decyzje te nie mogą się ostać w obrocie prawnym.

Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowi art. 50a pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2013, poz. 1409 ze zm.), zgodnie z którym właściwy organ w przypadku wykonywania robót budowlanych – pomimo wstrzymania ich wykonywania postanowieniem, o którym mowa w art. 50 ust. 1 – nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę części obiektu budowlanego wykonanego po doręczeniu postanowienia albo doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu poprzedniego.

Z niewadliwych ustaleń organów obu instancji wynika, że w przedmiotowej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. znak: [...], wstrzymał Inwestorowi A. K. prowadzenie robót budowlanych dotyczących obiektu budowlanego – budynku mieszkalnego na terenie Rodzinnego Ogrodu Działkowców "[...]" w [...] na działce o nr ewid. gruntów [...], obręb [...], gm. [...], a także nałożył szereg obowiązków szczegółowo opisanych w sentencji tegoż postanowienia. Następnie po wydaniu ww. postanowienia. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. w dniu [...] lutego 2013 r. przeprowadził kontrolę działki, w trakcie której stwierdził, że Inwestor pomimo wstrzymania postanowieniem prowadzenia robót budowlanych wykonał wejście na poddasze, dwa okna o wymiarach [...]m x [...]m, zabezpieczył styropianem ocieplenie zewnętrzne klejem na siatce oraz zmienił piec c.o. na opalany ekogroszkiem i wykonał zbiornik przelewowy na poddaszu. Ponadto Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. mając na uwadze zalecenia zawarte w decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2013 r. znak [...], w dniu [...] stycznia 2014 r. przeprowadził ponownie oględziny nieruchomości, w trakcie której potwierdził, że Inwestor wykonała w okresie od lipca 2012 r. do września 2012 r. roboty budowlane polegające na montażu dwóch okien w istniejących otworach okiennych, wykonanie wejścia na poddasze (obok schodów do piwnicy), wymienianie pieca c.o. na piec opalany ekogroszkiem w kotłowni znajdującej się w części podpiwniczonej pod rozbudowaną częścią altany ogrodowej, jednocześnie zamontowano zbiornik przelewowy na poddaszu oraz nałożono klej wraz z siatką na styropian w całości od strony północnej oraz w połowie od strony południowej.

Zarówno zakres tych robót, jak i fakt wykonania ich po dniu doręczenia skarżącej postanowienia o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych, nie był przez żadną ze stron postępowania kwestionowany.

Nie oznacza to jednak, że w okolicznościach sprawy zaistniały przesłanki nakazania rozbiórki części obiektu budowlanego na podstawie art. 50a pkt 2 Prawa budowlanego. Wprawdzie przepis ten stanowi o nakazaniu rozbiórki w przypadku wykonywania robót budowlanych pomimo wstrzymania ich wykonania postanowieniem, o którym mowa w art. 50 ust. 1, przy uwzględnieniu pozostałych przesłanek z art. 50a pkt 2 Prawa budowlanego, to rozstrzygnięcie sprawy na tej podstawie prawnej wymaga uwzględnienia także innych okoliczności.

Zgodnie z art. 50 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego, w postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych należy ustalić wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń. Ustalenie powyższych wymagań i ich realizacja nie pozostają bez wpływu na możliwość zastosowania art. 50a pkt 2 tej ustawy. Skoro bowiem adresat postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych, przy uwzględnieniu unormowania zawartego w art. 50 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego, może i powinien wykonać roboty budowlane o charakterze niezbędnych zabezpieczeń, to wykonanie takich robót nie może powodować konsekwencji w postaci rozbiórki na podstawie art. 50a pkt 2 Prawa budowlanego.

W rozpoznawanej sprawie w postanowieniu wydanym na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego (postanowienie z dnia [...] lutego 2012 r.), obowiązki, o których mowa w art. 50 ust. 2 pkt 2 tej ustawy, zostały określone jako zabezpieczenie terenu budowy przed dostępem osób trzecich.

Postanowienie powyższe uzyskało przymiot ostatecznego. Skarżąca, jako adresatka tego postanowienia, zobowiązana była je wykonać w zakresie orzekającym o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych oraz podjąć roboty mające na celu zabezpieczenie terenu budowy przed dostępem osób trzecich.

Powyżej zostało wykazane, że nakazanie rozbiórki na podstawie art. 50a pkt 2 Prawa budowlanego nie może mieć miejsca, jeżeli roboty budowlane wykonane w warunkach w przepisie tym określonych miały charakter niezbędnego zabezpieczenia w rozumieniu art. 50 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego.

Ustalenie charakteru spornych robót wykonanych przez skarżącą wymagało przeprowadzenia wnikliwego i wszechstronnego postępowania dowodowego, a także odniesienia się i rozważenia stanowiska wyrażonego przez skarżącą w tym zakresie (por. wyrok WSA w Lublinie z dnia 23 października 2012 r., sygn. akt II SA/Lu 418/12 – orzeczenie publ. w Internecie pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).

Skarżąca podnosi bowiem, że wykonane przez nią po doręczeniu postanowienia z dnia [...] lutego 2012 r. roboty miały na celu skuteczne zabezpieczenie budowy przed zniszczeniem, a nie prowadzenie robót związanych z jego modernizacją i renowacją. Z kolei zdaniem organu odwoławczego, z pewnością montaż okien, czy też wymiana pieca c.o. opalanego węglem nie ma na celu zabezpieczenia dotąd wykonanych robót budowlanych.

Zdaniem Sądu, ustalenia organu odwoławczego, jak i organu nadzoru budowlanego pierwszej instancji, są wadliwe. Skład rozstrzygający niniejszą sprawę doszedł do przekonania, że roboty wykonane przez skarżącą mogą zostać zakwalifikowane jako mające na celu zabezpieczenie budowy przed zniszczeniem oraz zabezpieczenie budowy przed dostępem osób trzecich. Wstawienie przez skarżącą (do wcześniej już istniejących otworów okiennych) okien z całą pewnością zabezpiecza budowę przed dostępem osób trzecich, ponieważ uniemożliwia dostanie się tych osób do budynku. Dodatkowo, rację ma skarżąca, że takie okna mogą w pewnych okolicznościach zabezpieczać cały budynek przed zniszczeniami. Podobnie, pokrycie istniejącego wcześniej styropianu siatką, również należy zakwalifikować jako działanie zmierzające do zabezpieczenia budynku przed zniszczeniami. Ponadto, jak wskazała skarżąca, wejście na poddasze pełni funkcje zabezpieczające, ponieważ umożliwia dostęp do komina, a Sąd takie wyjaśnienia uznał za przekonujące. Wątpliwości w sprawie może budzić natomiast wymiana przez skarżącą pieca c.o. na nowy model (piec opalany ekogroszkiem zamiast pieca węglowego). Biorąc jednak pod uwagę, że poprzedni piec uległ awarii, należało go wymienić na nowy tak, aby zapobiec degradacji budynku poprzez jego nieogrzewanie w sezonie zimowym.

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania należy zauważyć, że dla prawidłowego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy zasadnicze znaczenie ma okoliczność, czy roboty wykonane przez skarżącą są w istocie niezbędne dla zabezpieczenia obiektu budowlanego (por. wyrok NSA z dnia 8 września 2010 r., sygn. akt II OSK 1394/09 – orzeczenie publ. w Internecie pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Wykonanie w okresie obowiązywania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych wydanego na podstawie art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego wszelkich prac niezbędnych dotyczących zabezpieczeń nie może być uznane za niezastosowanie się do tego postanowienia. (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 19 października 2012 r., sygn. akt II SA/Gl 852/12 – orzeczenie publ. w Internecie pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).

W świetle powyższych uwag stwierdzić należy, że organ odwoławczy i organ nadzoru budowlanego pierwszej instancji, wbrew wymogom art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 K.p.a., nie wyjaśniły i nie rozważyły istotnych okoliczności sprawy, a poczynione ustalenia, które legły u podstaw rozstrzygnięcia, nie są zgodne z całokształtem materiału dowodowego.

W tej sytuacji ocena, że roboty budowlane wykonane przez skarżącą po doręczeniu jej postanowienia wstrzymującego prowadzenie robót budowlanych nie miały charakteru niezbędnego zabezpieczenia, była co najmniej przedwczesna. Tym samym nie można podzielić stanowiska organu administracji co do tego, że zaistniały przesłanki do nakazania rozbiórki na podstawie art. 50a pkt 2 Prawa budowlanego.

Organy nadzoru budowlanego powinny w tych okolicznościach rozważyć możliwość dalszego procedowania w przedmiocie legalizacji spornego budynku, na podstawie wszczętej wcześniej procedury legalizacyjnej (art. 48 Prawa budowlanego).

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) P.p.s.a. oraz art. 135 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku, tj. uchylił zaskarżone decyzje obu instancji.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a.