Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1435/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Transportu
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 24 par. 1 pkt 5, art 145, art. 138 par. 2, art. 75, art. 107
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 77 ust. 1, ust. 6
journal: Dz.U. 2015 poz 584
law: Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej
article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Grzelak (spr.) Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant sekr. sąd. Jarosław Kielczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi P. S.A. w W. na decyzję Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia naruszenia przepisów dotyczących obowiązków zarządcy infrastruktury kolejowej oraz nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości oddala skargę


UZASADNIENIE

P. SA z siedzibą w W. (dalej: P.) wniosło do tutejszego Sądu skargę na decyzję Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego Nr [...] z dnia [...] maja 2016 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego (dalej: Prezes UTK) z [...] stycznia 2016 r. stwierdzającą naruszenie przepisów dotyczących obowiązków zarządcy infrastruktury kolejowej w przedmiocie bezpieczeństwa transportu kolejowego w zakresie dotyczącym usytuowania drzew i krzewów w odległości powodującej zagrożenie bezpieczeństwa ruchu kolejowego na linii nr [...], na odcinku [...] oraz nakazującą usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w terminie do 31 lipca 2018 r.

Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Prezes Urzędu Transportu Kolejowego, zwany dalej "Prezesem UTK", działając na podstawie przepisów u.t.k., ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 r., poz. 584, z późn. zm.), zwanej dalej "u.s.d.g." oraz rozporządzenia Ministra Transportu z 12 marca 2007 r. w sprawie trybu wykonywania kontroli przez Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego (Dz. U. z 2007 r., Nr 57, poz. 388, z późn. zm.), przeprowadził w okresie od 10 do 24 października 2014 r., kontrolę przewoźnika kolejowego P. sp. z o.o., wykonując jazdy inspekcyjne na liniach kolejowych nr [...].

Na podstawie ustaleń poczynionych w ramach ww. kontroli, zawartych w protokole z czynności nadzorczych z [...] listopada 2014 r., sygnatura: [...], stwierdzono nieprawidłowości dotyczące utrzymania infrastruktury kolejowej przez zarządcę, tj. P.

W toku czynności kontrolnych stwierdzono między innymi nieprawidłowości na linii kolejowej nr [...], na odcinku [...], polegające na usytuowaniu drzew i krzewów w sąsiedztwie linii kolejowej w odległości powodującej zagrożenie bezpieczeństwa ruchu kolejowego, występujące na wszystkich szlakach kontrolowanego odcinka.

Pismem z [...] grudnia 2014 r., P. poinformowała organ o podjętych działaniach zmierzających do usunięcia nieprawidłowości stwierdzonych w piśmie Prezesa UTK z [...] listopada 2014 r. wskazując, że w odniesieniu do linii kolejowej nr [...], odcinek [...] Zakład Linii Kolejowych w W. podejmuje sukcesywne działania zmierzające do usunięcia drzew i krzewów, wchodzących w skrajnię toru kolejowego. Ponadto, Spółka poinformowała, iż w ramach dozorowania linii kolejowej, przeprowadzane są obchody i objazdy przedmiotowej linii kolejowej, wykonywane przez toromistrzów lub innych wykwalifikowanych pracowników, polegające na wzrokowej kontroli drzew i krzewów, przy zwróceniu szczególnej uwagi na te z drzew, które zasłaniają sygnalizatory, jak również te, które stwarzają realne zagrożenie przewrócenia się na trakcję kolejową.

W związku ze zdarzeniami kolejowymi na ww. linii kolejowej odnotowanymi [...] i [...] grudnia 2014 r. polegającymi na powaleniu drzew na sieć trakcyjną Urząd Transportu Kolejowego, pismem z [...] grudnia 2014 r., powtórnie zwrócił się do Strony o niezwłoczne usunięcie nieprawidłowości w zakresie usytuowania drzew i krzewów w odległości mniejszej niż 15 m od osi skrajnych torów linii kolejowej nr [...], o czym była mowa w ww. piśmie z [...] listopada 2014 r.

Następnie w związku z zaistnieniem w dniu [...] stycznia 2015 r. kolejnego incydentu kolejowego na wymienionej linii (powalenie drzewa na sieć trakcyjną, tuż przed jadącym pociągiem), pismem z [...] stycznia 2015 r. przewoźnik kolejowy – K. S.A., poinformowała o zawieszeniu kursowania wszystkich pociągów na odcinku [...] linii kolejowej nr [...], wprowadzając kolejową komunikację zastępczą.

W ramach powyższych ustaleń, Prezes UTK uznał, że Spółka P. dopuściła się naruszenia przepisów, poprzez niepodejmowanie dostatecznych działań naprawczych, co w sposób bezpośredni wpłynęło na spadek poziomu bezpieczeństwa ruchu kolejowego na linii kolejowej nr [...], na odcinku [...].

W efekcie, [...] marca 2015 r. Prezes UTK P. o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie naruszenia przez spółkę przepisów dotyczących obowiązków zarządcy infrastruktury w zakresie bezpieczeństwa transportu kolejowego, wskazanych w protokole z czynności nadzorczych z [...] listopada 2014 r.

Jednocześnie, Prezes UTK włączył w poczet materiału dowodowego w sprawie następujące dokumenty:

1. Protokół z czynności nadzorczych z [...] listopada 2014 r.,

2. Pismo z [...] listopada 2014 r., sygnatura: [...];

3. Pismo P. S.A. z [...] grudnia 2014 r.;

4. Pismo z [...] grudnia 2014 r., sygnatura: [...];

5. Zawiadomienie z [...] stycznia 2015 r., sygnatura: [...] o incydencie kolejowym kat. C62 zaistniałym [...] stycznia 2015 r.;

6. Pismo K. S.A. z [...] stycznia 2015 r., sygnatura: [...] w sprawie zamieszenia kursowania pociągów na linii kolejowej nr [...].

Z kolei w piśmie z [...] sierpnia 2015 r., Prezes UTK poinformował Stronę o sprecyzowaniu przedmiotu niniejszej sprawy administracyjnej w taki sposób, iż niniejsze postępowanie toczy się w sprawie stwierdzenia naruszenia przez P. S.A. przepisów dotyczących obowiązków zarządcy infrastruktury kolejowej w zakresie bezpieczeństwa transportu kolejowego, odnotowanych w protokole z czynności nadzorczych z [...] listopada 2014 r., sygnatura: [...], w zakresie dotyczącym usytuowania drzew i krzewów w odległości mniejszej niż 15 m od osi toru kolejowego linii kolejowej nr [...].

W odpowiedzi na wezwanie Prezesa UTK z dnia [...] września 2015 r. o wskazanie przewidywanego terminu usunięcia naruszeń objętych zakresem niniejszego postępowania administracyjnego, P. wskazała, że nieprawidłowości w zakresie usytuowania drzew w odległości powodującej zagrożenie bezpieczeństwa ruchu kolejowego w sąsiedztwie linii kolejowej nr [...], na odcinku [...], zostaną usunięte do 30 listopada 2015 r.

Przy czym strona zakwestionowała podstawę wszczęcia przedmiotowego postępowania.

W ocenie P., ze względu na to, że spółka funkcjonuje na rynku jako przedsiębiorca mają w stosunku do niej zastosowanie regulacje prawne dotyczące kontroli przedsiębiorców. Tym samym, w ocenie Spółki, działania nadzorcze, podjęte w niniejszej sprawie przez Prezesa UTK, nie wpisują się w zakres kontroli, której tryb został szczegółowo określony przepisami u.t.k., u.s.d.g., jak również regulacjami rozporządzenia Ministra Transportu z 12 marca 2007 r. w sprawie trybu wykonywania kontroli przez Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego (Dz. U. Nr 57, poz. 388 z późn. zm.), dalej rozporządzenia Ministra Transportu z 12 marca 2007 r.

Nieprawidłowości, objęte zakresem niniejszego postępowania, zostały stwierdzone podczas jazd inspekcyjnych, prowadzonych w ramach kontroli przewoźników kolejowych. W związku z powyższym, to nie Strona, a przewoźnik kolejowy, stanowił w tym przypadku podmiot kontrolowany. Natomiast, Strona nie została zawiadomiona o zamiarze przeprowadzenia rzeczonych czynności nadzorczych. W przedmiotowej sprawie nie została również sporządzona odpowiednia dokumentacja kontrolna w postaci protokołu kontroli i wystąpienia pokontrolnego.

Konkludując, Spółka przywołała art. 77 ust. 6 u.s.d.g., zgodnie z którym dowody przeprowadzone w toku kontroli przez organ kontroli z naruszeniem przepisów prawa, w zakresie kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy, jeżeli miały istotny wpływ na wyniki kontroli, nie mogą stanowić dowodu w żadnym postępowaniu administracyjnym, podatkowym, karnym lub karno - skarbowym, dotyczącym kontrolowanego przedsiębiorcy.

Prezes UTK postanowił o włączeniu w poczet materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie: protokołu kontroli z [...] kwietnia 2015 r., sygnatura: [...] i wystąpienia pokontrolnego z [...] maja 2015 r., sygnatura: [...], o czym zawiadomił Stronę, pismem z [...] października 2015 r.

Według organu, dokumentacja kontrolna, zawiera szczegółowe przedstawienie wyników kontroli, przeprowadzonej w Spółce P. w okresie od 13 do 22 kwietnia 2015 r. W pkt B.3.1. protokołu kontroli oraz w pkt 1 wystąpienia kontrolnego, stwierdzono nieprawidłowości, polegające na usytuowaniu drzew i krzewów w odległości mniejszej niż 15 m od osi skrajnych torów linii kolejowej nr [...].

Po zapoznaniu się z aktami sprawy spółka P. w piśmie z [...] października 2015 r. przedstawiła swoje stanowisko wskazując, że ww. protokół kontroli i ww. wystąpienie pokontrolne zawierają opis nieprawidłowości w zakresie usytuowania drzew i krzewów w odległości zagrażającej bezpieczeństwu ruchu kolejowego na linii kolejowej nr [...], tj.: w km - [...], ze szczególnym nasileniem na odcinkach: w km - [...] oraz na murze oporowym przy torze nr [...] stacji [...] oraz punktowo na moście w km -[...]. Natomiast w protokole z czynności nadzorczych z [...] listopada 2014 r. na ustaleniach którego Prezes UTK opierał się wszczynając niniejsze postępowanie, wskazano nieprawidłowości w zakresie usytuowania drzew i krzewów w odległości zagrażającej bezpieczeństwu ruchu kolejowego na linii kolejowej nr [...], tj.: w km - [...]. Strona podkreśliła, iż termin usunięcia nieprawidłowości w zakresie usytuowania drzew i krzewów w sąsiedztwie linii kolejowej nr [...], wskazany w piśmie Spółki z [...] września 2015 r., tj. do 30 listopada 2015 r. dotyczy lokalizacji szczegółowo określonych w ww. dokumentacji kontrolnej. Natomiast termin dokonania całościowej wycinki drzew i krzewów, usytuowanych w odległości mniejszej niż 15 metrów od osi skrajnego toru kolejowego na linii kolejowej nr [...], Spółka oszacowała na 31 grudnia 2016 r.

W związku z zaistniałymi wątpliwościami, P. S.A. wniosła o ponowne określenie przedmiotu prowadzonego postępowania administracyjnego przed wydaniem decyzji administracyjnej.

W odpowiedzi Prezes UTK przesłał pismo z [...] listopada 2015 r., w którym wezwał Stronę do ponownego określenia i wskazania przewidywanego terminu usunięcia nieprawidłowości w zakresie dotyczącym usytuowania drzew i krzewów w odległości mniejszej niż 15 m od osi toru kolejowego, linii kolejowej nr [...], konkretyzując jednocześnie kilometraż występujących naruszeń, tj.: od km -[...].

W odpowiedzi na powyższe wezwanie, Spółka przesłała pismo z [...] grudnia 2015 r., w którym wskazała, iż przewidywany termin usunięcia nieprawidłowości wskazanych w protokole z czynności nadzorczych z [...] listopada 2014 r., nastąpi do 31 grudnia 2016 r. P. S.A. przedstawiła również ramowy plan usunięcia ww. nieprawidłowości z określeniem poszczególnych etapów, na których znajduje się eliminacja naruszeń we wskazanym kilometrażu. Zgodnie z informacją udzieloną przez Spółkę:

• drzewa w km [...] zostały wycięte w ramach umowy z [...] lipca 2015 r., nr [...];

• do końca roku realizowana jest umowa z [...] listopada 2015 r. nr [...], na wycinkę krzaków w pasie [...] m od toru w lokalizacji od km - [...];

• w styczniu/lutym 2016 r. zostanie przeprowadzona inwentaryzacja drzew przeznaczonych do wycinki w pasie 15 m, w km - [...] oraz krzaków w km - [...];

• od marca do maja 2016 r. zostaną skierowane wystąpienia do lokalnych władz w celu uzyskania stosownych decyzji;

• od czerwca do lipca 2016 r. zostaną przeprowadzone postępowania na wyłonienie wykonawcy;

• do końca 2016 r. zostanie przeprowadzona fizyczna wycinka drzew i krzaków.

Spółka powtórnie zakwestionowała podstawę wszczęcia niniejszego postępowania przywołując argumenty podniesione w piśmie strony z [...] września 2015 r. Nie podzielając powyższych zastrzeżeń, decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r. Prezes UTK na podstawie art. 104 § 1 "k.p.a.", w związku z art. 10 ust. 1 pkt 3 i 4, art. 13 ust. 1a pkt 7, art. 14 ust. 1 pkt 1 i ust. 4 ustawy z 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 r., poz. 1297), zwanej dalej "u.t.k.":

I. stwierdził naruszenie przepisów dotyczących obowiązków zarządcy infrastruktury kolejowej w zakresie bezpieczeństwa transportu kolejowego, tj. art. 17 ust. 1 pkt 1 u.t.k., poprzez niespełnienie warunków technicznych i organizacyjnych, zapewniających bezpieczne prowadzenie ruchu kolejowego na linii kolejowej nr [...], na odcinku [...], w związku z art. 53 ust. 1 u.t.k. oraz § 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 7 sierpnia 2008 r. w sprawie wymagań w zakresie odległości i warunków dopuszczających usytuowanie drzew i krzewów, elementów ochrony akustycznej i wykonywania robót ziemnych w sąsiedztwie linii kolejowej, a także sposobu urządzania i utrzymywania zasłon odśnieżnych oraz pasów przeciwpożarowych (tekst jednolity: Dz. U. z 2014 r., poz. 1227), zwanego dalej "rozporządzeniem", poprzez usytuowanie drzew i krzewów w sąsiedztwie linii kolejowej nr [...], na odcinku [...], w odległości naruszającej § 1 rozporządzenia z 7 sierpnia 2008 r., tj. od km - [...];

II. nakazał usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, wskazanych w pkt I sentencji decyzji, w celu spełnienia warunków technicznych i organizacyjnych, zapewniających bezpieczne prowadzenie ruchu kolejowego i bezpieczną eksploatację pojazdów kolejowych na linii kolejowej nr [...], na odcinku [...], w terminie do 31 lipca 2018 r.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy spółka P. zarzuciła brak istnienia podstawy prawnej do wydania przedmiotowej decyzji.

Strona ponownie powtórnie stanęła na stanowisku, iż przepis art. 15 ust. 2 u.t.k. nie upoważnia Prezesa UTK do podejmowania działań nadzorczych na gruncie, w inny sposób, niż ten przewidziany w u.s.d.g. Nadto, tryb wykonywania kontroli w ramach wykonywanego nadzoru przez Prezesa UTK, został szczegółowo uregulowany w rozporządzeniu Ministra Transportu z 12 marca 2007 r. w sprawie trybu wykonywania kontroli przez Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego (Dz. U. z 2007, nr 57, poz. 388, z późn. zm.).

W opinii Spółki, działania nadzorcze podejmowane przez Prezesa UTK, winny być dokonywane w ramach kontroli, której tryb został określony w przepisach prawa powszechnie obowiązującego. Jako, że P. S.A. funkcjonuje na rynku jako przedsiębiorca, w stosunku do niej znajdują zastosowanie regulacje prawne dotyczące kontroli przedsiębiorców.

W dalszej części Spółka podniosła, iż nie została ona poinformowana o przeprowadzeniu czynności nadzorczych, o których mowa w protokole z czynności nadzorczych z [...] listopada 2014 r. Pracownicy podejmujący ww. czynności nie powiadomili Strony o zamiarze wszczęcia kontroli w powyższym zakresie, jak również nie przedłożyli stosownych upoważnień do jej przeprowadzenia. W rzeczonej sprawie nie została sporządzona również stosowna dokumentacja pokontrolna, tj.: protokół kontroli i wystąpienie pokontrolne.

Spółka wskazała również, iż po zakończeniu czynności nadzorczych, P. S.A. nie otrzymała od Prezesa UTK przedmiotowego protokołu z czynności nadzorczych z [...] listopada 2014 r. wraz z poleceniem udzielenia na nie odpowiedzi we wskazanym terminie, w którym nie było informacji o sporządzeniu tegoż protokołu. W związku z powyższym, jak podnosi Spółka, nie miała ona możliwości odniesienia się do treści rzeczonego protokołu (poza obowiązkiem udzielenia odpowiedzi na ww. pismo). Według Prezes UTK błędnie założył, iż P. S.A. miała wiedzę na temat opracowania protokołu z czynności nadzorczych z [...] listopada 2014 r., a także znała jego treść.

Spółka wskazała, iż nie kwestionuje faktu istnienia nieprawidłowości, objętej zakresem zaskarżonej decyzji, polegającej na usytuowaniu drzew i krzewów w sąsiedztwie linii kolejowej nr [...], na odcinku [...], w odległości zagrażającej bezpieczeństwu ruchu kolejowego, tj.: od km -[...]. Zastrzeżenia P. budzi jednak pierwotny sposób stwierdzenia przez Prezesa UTK ww. nieprawidłowości (jazdy inspekcyjne w ramach kontroli przewoźnika kolejowego), który to w ocenie Spółki "był bezprawny, a żadna dokumentacja wydana na tej podstawie, nie powinna stanowić podstawy do wydania decyzji administracyjnej."

W opinii Strony, dokumentacja włączona przez Prezesa UTK w poczet materiału dowodowego, tj.: protokół kontroli z [...] kwietnia 2015 r. i wystąpienie pokontrolne z [...] maja 2015 r., zgromadzona zgodnie z zachowaniem trybu kontrolnego, winna stanowić podstawę prowadzenia postępowania administracyjnego. Spółka podniosła, że Prezes UTK, zobligowany jest do działania na podstawie i w granicach prawa - zarówno w zakresie norm materialnych, procesowych, jak i ustrojowych. Tymczasem przepisy powszechnie obowiązującego prawa nie upoważniają Prezesa UTK do wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie usunięcia nieprawidłowości, które zostały stwierdzone w trybie innym, aniżeli kontrolny, zgodnie z przepisami u.s.d.g.

Konkludując, Spółka podkreśliła, iż wykładnia art. 15 ust. 1 u.t.k. prowadząca do objęcia jego zakresem działań nadzorczych podejmowanych poza trybem kontrolnym, stanowi niedopuszczalną nadinterpretację. Podobnie, odwołanie się w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji do ochrony naczelnych dóbr osobistych, takich jak życie i zdrowie ludzkie, stanowiące argument przemawiający za prowadzeniem przedmiotowego postępowania administracyjnego w oparciu o ustalenia, które zostały stwierdzone w drodze innych czynności nadzorczych Prezesa UTK, prowadzonych w odrębnym trybie, w opinii Spółki stoi w sprzeczności z zasadą praworządności, wyrażoną w art. 6 k.p.a.

Prezes UTK, decyzją z dnia [...] maja 2016 r. utrzymał w mocy zakwestionowane rozstrzygnięcie. We wstępnej części uzasadnienia przytoczył przepisy m.in. art. 13 ust. 1a pkt 7 utk, art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 14 ust. 1 pkt 1, art. 53 i 54 utk a także art. 17 ust. 1 pkt 1 utk.

Organ uznał za bezzasadny zarzut, jakoby zaskarżona decyzja została wydana bez podstawy prawnej. Ramy prawne działań podejmowanych przez Prezesa UTK w zakresie niniejszego postępowania zostały zakreślone przepisami u.t.k. i k.p.a., w szczególności art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 5 ust. 5, art. 10 ust. 1 pkt 3 i 4, art. 13 ust. 1a pkt 7 u.t.k., art. 14 ust. 1 u.t.k. oraz art. 61 § 1 k.p.a. i art. 75 § 1 k.p.a.

Organ wskazał, że spółka P. nie została zawiadomiona o zamiarze przeprowadzenia kontroli z uwagi na fakt, iż to nie ona stanowiła podmiot kontrolowany. Jazdy inspekcyjne, podczas których stwierdzono nieprawidłowości objęte zakresem przedmiotowego postępowania były prowadzone w ramach kontroli przewoźnika kolejowego – P. Sp. z o.o. Z tego względu skarżącej nie została przedłożona dokumentacja kontrolna – protokół kontroli i wystąpienie. Jednakże powzięcie w toku ww. kontroli spółki P. przez Prezesa UTK informacji o stanie zagrożenia spowodowanym występowaniem nieprawidłowości na linii kolejowej nr [...], na odcinku [...], polegających na usytuowaniu drzew i krzewów w sąsiedztwie linii kolejowej w odległości powodującej zagrożenie bezpieczeństwa ruchu kolejowego, za eliminację których pełną odpowiedzialność ponosi zarządca infrastruktury kolejowej. Organ podkreślił, że stan zagrożenia stworzony przez występowanie powyższych nieprawidłowości znalazł realny wymiar w stanie faktycznym rozpatrywanej sprawy (zaistnienie 3 incydentów kolejowych - w grudniu 2014 r. i styczniu 2015 r., polegających na powaleniu się drzew na sieć trakcyjną).

Tym samym organ uznał, że była podstawa do wszczęcia postępowania wobec P.

Prezes UTK podkreślił, że treść pisma z [...] listopada 2014 r. skierowana do strony była zbieżna z treścią protokołu z czynności nadzorczych skierowanego wobec P.

Organ podkreślił przy tym, że stosownie do art. 75 § 1 k.p.a., jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny.

Zdaniem Prezesa UTK wbrew twierdzeniom Strony, normy obowiązującego prawa, w tym przepisy k.p.a. nie zobowiązują Prezesa UTK do gromadzenia wiedzy na temat istniejących naruszeń w zakresie transportu i bezpieczeństwa kolejowego, wyłącznie w drodze działań podejmowanych w trybie kontrolnym. Jest to możliwe również w ramach innych szeroko pojętych działań nadzorczych, prowadzonych przez Prezesa UTK i podległe mu jednostki.

Tym samym wszelkie informacje o naruszeniach, które Organ powziął w toku powyższych czynności nadzorczych nie stoją w sprzeczności z przepisami prawa i tym samym mogą stanowić dowód w świetle regulacji art. 75 § 1 k.p.a. Wprawdzie praktyką jest, iż punkt wyjścia dla jego wszczęcia stanowią co do zasady ustalenia poczynione w toku postępowania kontrolnego, jednak nie ma podstaw do przyjęcia, by mogły one stanowić jedyny czy wyłączny dowód w toku postępowania administracyjnego.

Prezes UTK podkreślił, że kontrola przeprowadzona u przewoźnika kolejowego stanowi szczególny rodzaj kontroli przemieszczających się środków transportu, osób z nich korzystających oraz towarów nimi przewożonych, na podstawie ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 r., poz. 990 z późn. zm.), ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 1414 z późn. zm.) oraz u.t.k., i tym samym podlega swoistym wyłączeniom na podstawie art. 84a u.s.d.g. (m. in. w zakresie zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli oraz upoważnienia do przeprowadzenia kontroli). W tym stanie rzeczy, zdaniem organu, kontrola u przewoźnika została przeprowadzona zgodnie z przepisami prawa, tj.: art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 1a pkt 6 i ust. 4, art. 15 u.t.k., art. 84a pkt 5 u.s.d.g., jak również przepisami rozporządzenia Ministra Transportu z 12 marca 2007 r. w sprawie trybu wykonywania kontroli przez Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego (Dz. U. z 2007 r., Nr 57, poz. 388, z późn. zm.).

Według Prezesa UTK, działania naprawcze o których poinformowała spółka P. okazały się niewystarczające dla zabezpieczenia bezpieczeństwa ruchu i transportu kolejowego na przedmiotowej linii, wobec czego, zdaniem organu, Prezes UTK był ustawowo zobligowany do wydania decyzji nakazującej usunięcie nieprawidłowości, którym - co organ podkreślił – strona nie zaprzecza.

W skardze do Sądu na powyższą decyzję P. zarzuciła:

I. naruszenie art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. poprzez wydanie decyzji z udziałem pracownika podlegającego wyłączeniu z mocy ustawy, co stanowi podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego w oparciu o art. 145 § 1 pkt 3 k.p.a.

II. naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, mające istotny wpływ na wynik sprawy:

a) art. 6 k.p.a. poprzez naruszenie zasady praworządności polegające na wydaniu zaskarżonych decyzji bez przeprowadzenia postępowania kontrolnego u Skarżącej, a jedynie u przewoźnika kolejowego P. Sp. z o.o. w W.;

b) art. 7, 77 i 107 § 1 k.p.a. przez nie podjęcie wszelkich niezbędnych czynności oraz nie zebranie i nie rozpatrzenie materiału dowodowego, a w szczególności zaniechanie ustalenia okoliczności w jakich faktycznie odległościach od torów kolejowych znajdują się drzewa i krzewy i arbitralne przyjęcie, że drzewa i krzewy rosną zbyt blisko osi skrajnego toru kolejowego;

c) art. 15 k.p.a. poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, przez nierozpoznanie na nowo sprawy w postępowaniu prowadzonym po wniesieniu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy przez Skarżącą i powtórzenie dokładnie tych samych, błędnych ustaleń, które znalazły się w pierwszej, zaskarżonej decyzji;

d) art. 75 k.p.a. przez zawarcie ustaleń w protokole z czynności nadzorczych, podczas gdy taka forma utrwalania czynności nie występuję w ustawie o transporcie kolejowym ani w wydanym na jego podstawie rozporządzeniu Ministra Transportu w sprawie trybu wykonywania kontroli przez Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego, a tego rodzaju ustalenia winny być utrwalone właśnie w formie przewidzianej prawem tj. w protokole kontroli;

e) art. 80 k.p.a. przez dowolną nie swobodną ocenę materiały dowodowego polegającą na przyjęciu, że czynności kontrolne zostały przeprowadzone zgodnie z prawem, podczas gdy Skarżąca wielokrotnie zgłaszała swoje zastrzeżenia i wskazywała na brak podstawy do prowadzenia postępowania administracyjnego i wydania decyzji administracyjnej będącej obecnie przedmiotem niniejszej Skargi;

f) art. 107 § 3 k.p.a. przez brak wyjaśnienia dlaczego dowodom zgłaszanym przez Skarżącą na okoliczność nieprawidłowego wszczęcia i prowadzenia kontroli w stosunku do Skarżącej odmówił Organ wiarygodności i mocy dowodowej;

g) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. przez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji organu I instancji.

III. naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy w postaci:

a) art. 77 ust. 1, art. 77 ust. 6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej w zw. z art. 15 ustawy o transporcie kolejowym, przez przeprowadzenie kontroli przedsiębiorcy z naruszeniem zasad wynikających z ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, w szczególności w zakresie zawiadomienia przedsiębiorcy o zamiarze wszczęcia kontroli lub prowadzenia kontroli bez zawiadomienia i oparcie rozstrzygnięcia decyzji administracyjnej na podstawie dowodów zebranych z naruszeniem prawa, które to naruszenie polegało na faktycznym nie przeprowadzeniu kontroli w stosunku do Skarżącej, a do przewoźnika kolejowego P. Sp. z o.o.;

b) § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Transportu w sprawie trybu wykonywania kontroli przez Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego przez nieokazanie w toku kontroli upoważnienia ani legitymacji służbowej uprawnionemu pracownikowi Skarżącej, w związku z czym, Skarżąca w ogóle nie posiadała wiedzy, że taka kontrola w stosunku do niej jest prowadzona;

c) § 7 ust. 2 rozporządzenia Ministra Transportu w sprawie trybu wykonywania kontroli przez Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego przez oparcie zaskarżonego rozstrzygnięcia na podstawie dowodów, które nie spełniają przesłanek określonych w tym przepisie, tzn. nie są wynikiem pomiarów, gdyż nie została wskazana dokładna odległość między torem kolejowym a przedmiotowymi drzewami lub krzewami;

d) § 14 ust. 1 i 2 oraz § 15 ust. 3 rozporządzenia Ministra Transportu w sprawie trybu wykonywania kontroli przez Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego przez nieprzedstawienie wyników rzekomo przeprowadzonej kontroli w protokole kontroli, a w "protokole z czynności nadzorczych" czyli w formie, której nie przewiduje ani ustawa o transporcie kolejowym, ani przywołane rozporządzenie Ministra Transportu oraz uniemożliwienie zgłoszenia umotywowanych zastrzeżeń do protokołu kontroli.

Podnosząc powyższe zarzuty spółka, reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła o uchylenie zarówno zaskarżonej jak i poprzedzającej ją decyzji Prezesa UTK z [...] stycznia 2016 r. oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W zakresie zarzutu naruszenia art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. spółka podniosła, że w niniejszej sprawie obie zaskarżone decyzje zostały opatrzone inicjałami "MR". Odpowiednio decyzja pierwsza: Nr [...], jak i decyzja druga, Nr [...], co może sugerować, iż w wydaniu obu tych decyzji brała udział pani M. R., specjalista [...] w Departamencie Nadzoru Urzędu Transportu Kolejowego.

Przy czym skarżąca powołała się na poglądy zawarte w orzeczeniu sądów administracyjnych, że istnieje podstawa wyłączenia nawet, jeżeli pracownik nie podpisał decyzji (nie wydawał jej) ale "brał udział w wydaniu decyzji w pierwszej instancji".

Strona podkreśliła również, że organ zarówno w pierwszej, jak i drugiej instancji nie wskazał ani w jakiej odległości znajdują się rzeczone drzewa i krzewy ani nie wskazał w jaki sposób dokonywał pomiarów. Wobec tego trudno uznać, że "pomiary" wykonane z kabiny jadącego pojazdu kolejowego zostały dokonane precyzyjnie, co oznacza w efekcie, że zarzut naruszenia art. 7, 77 i 107 § 1 k.p.a. jest uzasadniony.

Ponadto organ w toku przeprowadzanej u przewoźnika kolejowego P. Sp. z o.o. kontroli sporządził coś, co nazwał protokołem z czynności nadzorczych. Tymczasem takie utrwalenie czynności nie jest znane ustawie o transporcie kolejowym i przepisom wykonawczym do tej ustawy. Co więcej Prezes UTK nie wykonuje jakichkolwiek czynności nadzorczych w stosunku do zarządców infrastruktury kolejowej ani do przewoźników kolejowych.

Z ustawy o transporcie kolejowym wynika chociażby, że Organ sprawuje nadzór nad rynkiem transportu kolejowego, a nie nad jego uczestnikami. Organ może prowadzić kontrolę w stosunku do podmiotów występujących na rynku transportu kolejowego. Kontrola to natomiast porównanie stanu rzeczywistego ze stanem wymaganym, a jej celem jest ocena danego zjawiska. To co łączy nadzór i kontrolę to wspólny cel, różne są jednak sposoby ich wykonywania. Tym samym Organ powinien był uchylić wadliwą decyzję, a nie utrzymywać ją w mocy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. W zakresie zaś naruszenia art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. organ wskazał, że pani M. R. – pracownik UTK nie podejmowała żadnych faktycznych czynności procesowych w imieniu i z upoważnienia organu na etapie tzw. I instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Z racji podniesionych zarzutów w pierwszej kolejności Sąd rozpoznał zarzut najdalej idący, obrazy art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a., który uznał za niezasadny. Podnosząc ten zarzut skarżąca spółka wskazuje, że decyzje wydane w obu instancjach zostały opatrzone inicjałami MR, co może sugerować, że w ich wydaniu mogła brać udział pani M. R. - pracownik zatrudniony w Departamencie Nadzoru Urzędu Transportu Kolejowego. Odnosząc się do powyższej argumentacji należy stwierdzić, że nie znajduje ona potwierdzenia w aktach sprawy. Należy zauważyć, że litery MR stanowią część numeru decyzji zaskarżonej oraz ją poprzedzającej. Zatem decyzje te nie są, wbrew sugestii strony, opatrzone inicjałami MR. Z kolei nazwisko pracownika M. R. pojawia się dopiero na etapie postępowania odwoławczego - v. notatka służbowa z [...] lutego 2016 r. dotycząca udostępnienia pełnomocnikowi skarżącej akt administracyjnych (k. 165 akt adm.).Podkreślić przy tym należy, że M. R. nie podpisywała decyzji organu poddanych kontroli w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zdaniem Sądu, strona skarżąca nie tylko nie wykazała, ale nawet nie uprawdopodobniła, że ww. osoba brała udział w wydaniu decyzji zaskarżonej lub ją poprzedzającej. Choć skarżąca spółka nie podniosła na żadnym etapie postępowania (również w skardze do Sądu) zarzutu braku metryki sprawy (v. art. 66a k.p.a.), Sąd stwierdza, że niewątpliwie prowadzący niniejszą sprawę organ obowiązku prowadzenia takiej metryki nie dopełnił pomimo, że obowiązek jej prowadzenia nie był wyłączony na mocy rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 9 marca 2012 r. w sprawie rodzaju spraw, w których obowiązek prowadzenia metryki sprawy jest wyłączony (Dz. U. poz. 269). Jednakże Sąd nie dopatrzył się (a skarżąca nawet nie podjęła próby wykazania) ewentualnego wpływu braku tego rejestru na wynik sprawy. Metryka sprawy (wprowadzona do Kodeksu postępowania administracyjnego ustawą nowelizującą z dnia 15 lipca 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Ordynacja podatkowa Dz. U. Nr 186, poz. 1100) jest tylko rejestrem czynności podejmowanych w postępowaniu administracyjnym. W doktrynie zwraca się uwagę, że nie ma ona waloru dokumentu (urzędowego) ani też nie stanowi dowodu, w szczególności zaś nie zastępuje dowodu z dokumentów, do których odsyła. Przyjmuje się też, że naruszenie obowiązku założenia i prowadzenia oraz aktualizacji metryki nie stanowi naruszenia przepisów postępowania, które mogłoby mieć wpływ na jego wynik (art. 138 § 2) albo wznowienia postępowania (art. 145) - vide np. A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do art. 66(a) Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX 2014. Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w tej sprawie pogląd ten podziela Także w orzecznictwie sądowoadministracyjnym uznano powyższy pogląd za trafny - por. przykładowo wyroki NSA z 9 maja 2014 r. sygn. akt II GSK 1175/13; II GSK 1178/13, z dnia 8 czerwca 2016 r. sygn. akt II FSK 1426/14, z dnia 15 września 2016 r. sygn. akt II FSK 232/15 (treść dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądowy Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).

Zdaniem Sądu, pozostałe zarzuty skargi również nie podważają prawidłowości zaskarżonej decyzji w stopniu uzasadniającym jej wyeliminowanie z obrotu prawnego.

Wbrew twierdzeniom zawartym w skardze, Prezes UTK przeprowadził kontrolę w stosunku do P. Jak wynika z akt sprawy taka kontrola została przeprowadzona w trybie ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz. U. 2013 r. poz. 672 ze zm.) w związku z przepisami ustawy o transporcie kolejowym (art. 15). Z protokołu kontroli opatrzonego datą [...] kwietnia 2015 r., który znajduje się w aktach sprawy (v. k. 65 i nast.) wynika, że przedmiotową kontrolę przeprowadzono w dniach od 13 kwietnia 2015 r. do 22 kwietnia 2015 r. Protokół ten został podpisany przez pełnomocnika P. bez zastrzeżeń. Należy również zauważyć, że jeszcze przed zakończeniem tej kontroli skarżąca spółka zawiadomiła UTK o zawarciu w dniu [...] kwietnia 2015 r. umowy z osobą posiadającą stosowne uprawnienia, na wykonanie specyfikacji istotnych warunków zamówienia na wycinkę drzew na linii [...], w związku z uzyskanymi zezwoleniami na przedmiotową wycinkę w lokalizacjach wskazanych w tych decyzjach (k. 74).

Nie ulega przy tym wątpliwości, że organ nie zawiadomił strony o zamiarze przeprowadzenia kontroli, w czym spółka P. upatruje naruszenie prawa materialnego art. 77 ust. 1, art. 77 ust. 6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej (u.s.d.g.) w zw. z art. 15 u.t.k. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Z tym zarzutem nie sposób się zgodzić, bowiem z treści ustawy o swobodzie działalności gospodarczej wynika, że organ kontroli może powołać się na okoliczności przeprowadzenia kontroli bez uprzedzenia w prawie każdym przypadku, ponieważ zawsze można twierdzić, że wystąpienie takich okoliczności było prawdopodobne. Nie przewiduje się zresztą żadnych rozwiązań prawnych, które umożliwiałyby przedsiębiorcy niedopuszczenie do przeprowadzenia kontroli ze względu na nieprawdopodobieństwo wystąpienia okoliczności, na które powołuje się organ przystępujący do kontroli bez uprzedniego zawiadomienia o niej przedsiębiorcy. Wystarczy, że uzasadnienie o braku zawiadomienia zostanie umieszczone w książce kontroli i w protokole kontroli. W odniesieniu do zapisów w tym ostatnim przypadku przedsiębiorca może wnieść swoje uwagi i zastrzeżenia, ale to już będzie po kontroli (por. podobnie C. Kosikowski w Komentarzu do art. 79 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej (LEX, stan prawny na 1 maja 2013 r.).

Przenosząc powyższe rozważania teoretyczne na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że jak wynika z treści ww. protokołu kontroli (k. 66 akt adm.), niezawiadomienie spółki o zamiarze wszczęcia kontroli było uzasadnione bezpośrednim zagrożeniem życia, zdrowia lub środowiska w związku z uzyskanymi przez Prezesa UTK wiarygodnymi w tym zakresie informacjami. W ocenie Sądu, nie ma podstaw do zanegowania powyższych motywów odstąpienia od wymogu zawiadomienia strony o zamiarze przeprowadzenia kontroli. Tym bardziej, że jak wynika z akt sprawy, na co zasadnie powołuje się organ, wystąpienie zdarzeń kolejowych w dniach 22 i 23 grudnia 2014 r. a także 9 stycznia 2015 r. w sposób jednoznaczny usuwa wszelkie wątpliwości, co do tego. że powzięte przez Prezesa UTK informacje o możliwości zagrożenia bezpieczeństwa były jak najbardziej realne. W tym stanie rzeczy nie można podzielić stanowiska skarżącej, że organ naruszył zasady wynikające z u.s.d.g. w zakresie zawiadomienia przedsiębiorcy o zamiarze wszczęcia kontroli i prowadzenie tej kontroli bez zawiadomienia.

Sąd nie podziela także zarzutu sformułowanego w punkcie llI.b) petitum skargi tj. napuszenia § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Transportu w sprawie trybu wykonywania kontroli przez Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego przez nieokazanie w toku kontroli upoważnienia ani legitymacji służbowej uprawnionemu pracownikowi skarżącej. W protokole znajduje się zapis, że osoby kontrolujące dysponowały upoważnieniami do przeprowadzenia kontroli (k. 65, 66). Poza gołosłownym twierdzeniem, że tych upoważnień i legitymacji kontrolujący nie okazali, strona nie wskazuje na inne okoliczności choćby uprawdopodabniające taką sytuację, a jak już powiedziano, protokół kontroli podpisano bez zastrzeżeń. Strona też nie podjęła nawet próby zakwestionowania, że osoby przeprowadzające kontrolę nie miały ku temu uprawnień.

W ocenie Sądu, przepisy ustawy o transporcie kolejowym, w brzmieniu obowiązującym dla tej sprawy (t.j. Dz.U. 2015.1297) nie wykluczały możliwości wszczęcia przez Prezesa UTK postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia naruszenia przepisów dotyczących obowiązków zarządcy infrastruktury kolejowej w zakresie bezpieczeństwa transportu kolejowego oraz nakazania usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości na podstawie informacji i materiałów pozyskanych przez ten organ z innych postępowań. W myśl art. 14 ust. 4 u.t.k. do postępowania przed Prezesem UTK stosuje się bowiem w tym zakresie (z wyjątkami nieodnoszącymi się do przedmiotowej sprawy) przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Tak więc ma w tym (a więc i niniejszym) postępowaniu zastosowanie przepis art. 75 k.p.a. Należy zauważyć, że w omawianym uregulowaniu tj. art. 14 u.t.k. ustawodawca nie zastrzegł, że wszczęcie postępowania w sprawie wydania decyzji w zakresie bezpieczeństwa transportu kolejowego musi być (bezwzględnie) poprzedzone postępowaniem kontrolnym przeprowadzonym u późniejszego adresata tej decyzji. Innymi słowy, że podstawę wszczęcia postępowania mogą stanowić wyłącznie ustalenia poczynione w toku kontroli - w tym przypadku u zarządcy infrastruktury kolejowej. Jak słusznie wskazuje Prezes UTK w odpowiedzi na skargę, że wprawdzie praktyką jest, iż punktem wyjścia dla wszczęcia tego postępowania stanowią ustalenia poczynione w postępowaniu kontrolnym, jednak nie ma podstaw do przyjęcia, że tylko one mogą stanowić jedyny i wyłączny dowód w postępowaniu.

Uwzględniając powyższe, za niezasadne należy zatem uznać zarzuty sformułowane w punkcie II a), e) f) petitum skargi, gdyż bazują one na nietrafnym poglądzie skarżącej spółki o nieprawidłowo prowadzonym postępowaniu kontrolnym w efekcie prowadzącym do wydania zaskarżonej decyzji obarczonej z tego względu wadliwością. Jednocześnie należy przyznać rację skarżącej spółce, co uczynił zresztą również organ w odpowiedzi na skargę, że w ustawie o transporcie kolejowym nie występuje pojęcie "protokół z czynności nadzorczych". Nie ulega przy tym wątpliwości, że nieprawidłowości dotyczące utrzymania infrastruktury kolejowej opisane w dokumencie opatrzonym datą [...] listopada 2014 r. pn. "protokół z czynności nadzorczych", przesłanym następnie skarżącej (co nie jest kwestionowane) były efektem ustaleń poczynionych przez Prezesa UTK w toku kontroli przeprowadzonej u innego podmiotu tj. przewoźnika kolejowego P. Sp. z o.o. Zdaniem Sądu, nieprawidłowe nazwanie tego protokołu nie oznacza, że przedmiotowy dokument nie może być dowodem w sprawie. Należy zwrócić uwagę, że strona skarżąca po otrzymaniu kopii tego protokołu nie tylko nie kwestionowała zawartych tam informacji świadczących o konkretnych nieprawidłowościach, których usunięcie leżało w gestii spółki P., ale pismem z dnia [...] grudnia 2014 r. przekazała Prezesowi UTK informację o podjętych działaniach zmierzających do usunięcia stwierdzonych uchybień (k. 49 i nast.). Zresztą w toku całego postępowania, jak wynika z treści pism, wymienianych między organem i skarżącą, P. nie tylko nie podważała ustalonych przez organ nieprawidłowości ale podejmowała czynności zmierzające do ich usunięcia, między innymi występując do właściwych organów o zgodę na wycinkę drzew znajdujących się w odległości naruszającej § 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 7 sierpnia 2008 r. w sprawie wymagań w zakresie odległości i warunków dopuszczających usytuowanie drzew (...) tj. Dz. U. 2014. 1227. (v. k. 74 i nast. akt adm.).

Gdy chodzi o zarzut niepodjęcia przez Prezesa UTK wszelkich niezbędnych czynności oraz zaniechanie zebrania materiału dowodowego w zakresie ustalenia w jakich faktycznie odległościach od torów kolejowych znajdują się drzewa i krzewy to zarzut ten jest również nietrafny. Wyjaśnienia wymaga, że to zarządca infrastruktury a więc skarżąca ma dbać o to, aby ww. roślinność nie znajdowała się w odległości mniejszej niż 15 metrów od osi skrajnego toru kolejowego. Znajdujące się natomiast w aktach sprawy: wnioski P. o zgodę na wycinkę drzew oraz wniosek do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska o wydanie opinii, a także decyzja zezwalająca Burmistrza Miasta P. z dnia [...] lutego 2015 r. świadczą o tym, że skarżąca miała świadomość istniejących nieprawidłowości w tym zakresie. Co więcej, z uzasadnienia ww. decyzji Burmistrza Miasta P. wynika, że wizja przeprowadzona w terenie potwierdziła zasadność usunięcia drzew wymienionych w tym rozstrzygnięciu organu. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że pozostałe zarzuty skargi również należy uznać za niezasadne.

Sąd nie dopatrzył się z urzędu wadliwości decyzji skutkujących koniecznością wyeliminowania zakwestionowanego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego. Decyzja zawiera wszystkie składniki wymienione art. 107 k.p.a., wskazuje również termin usunięcia nieprawidłowości, do czego obliguje przepis art. 14 ust. 1 u.t.k. W myśl bowiem tego uregulowania, Prezes UTK nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie nieprawidłowości w określonym terminie w razie stwierdzenia naruszenia przepisów dotyczących obowiązków zarządców ... Strona na żadnym etapie postępowania administracyjnego (ani w skardze do Sądu) nie kwestionowała stanowiska organu również w zakresie ustalenia terminu do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości (do 31 lipca 2018 r.).

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi wniesionej przez P. jako, że nie miała ona usprawiedliwionych podstaw.