Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3826/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-10-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 54 § 1, § 5, art. 97 § 2, art. 1a pkt 2, art. 67 § 1, § 2, § 4, art. 53 § 1 pkt 1, art. 18
journal: Dz.U. 2016 poz 599
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity
article: art. 138 § 1 pkt 1, art. 144, art. 7, art. 77
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Honorata Łopianowska, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 października 2017 r. sprawy ze skargi H. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne oddala skargę


UZASADNIENIE

1. Dyrektor Izby Celnej w W. ("DIC") wszczął wobec majątku Skarżącej H. Sp. z o.o. postępowanie egzekucyjne na podstawie, wystawionego przez Dyrektora Izby Celnej w O., tytułu wykonawczego z dnia 24 lipca 2015r nr [...], obejmującego należność z tytułu kary i grzywny pieniężnej na kwotę 12.000.00 zł należności głównej.

2. W celu realizacji należności objętej w/w tytułem wykonawczym organ egzekucyjny dokonał w dniu 25.05.2016r w magazynie depozytowym Izby Celnej w W., mieszczącym się przy ul. [...] w L., zajęcia należącej do Skarżącej H. Sp. z o.o. ruchomości w postaci automatu do gier [...]. Zajętą ruchomość pozostawiono pod dozorem funkcjonariusza celnego.

3. Skarżąca, pismem z 13 czerwca 2016 r., złożyła skargę na dokonaną w dniu 25 maja 2016r czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego, tj. Dyrektora Izby Celnej w W., polegającą na zajęciu i odbiorze ruchomości w postaci urządzenia do gier. Zaskarżonej czynności zarzucono naruszenie art. 67 § 2 pkt 1 w zw. z art. 67 § 4 u.p.e.a. poprzez brak wskazania w protokole wierzyciela, wskazując, iż zajęcie dotyczy tytułu wykonawczego nr [...], który zdaniem organu został wystawiony przez Dyrektora Izby Celnej w S., w sytuacji, gdy Dyrektor Izby Celnej w S. nie może być wierzycielem i nie wystawił przedmiotowego tytułu wykonawczego, co stanowi brak elementarnego składnika protokołu czynności egzekucyjnej. Nadto, automat jest wyłącznie w jej posiadaniu zależnym, na podstawie umowy leasingu, a jej właścicielem jest spółka handlowa prawa cypryjskiego, państwa członkowskiego Unii Europejskiej – S. LIMITED, z siedzibą w [...], nr wpisu do rejestru [...].

4. DIC, postanowieniem z dnia [...] lipca 20I6r znak [...] oddalił skargę z dnia 13czewrca 2016r. W szczególności, protokół zajęcia jest zgodny ze wzorem zajęcia i odbioru ruchomości, stanowiącym załącznik nr 11 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015r w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych (Dz. U. z 2015r, poz. 2310) oraz odpowiada wymaganiom formalnym sformułowanym w art. 67 § 4 u.p.e.a. Nadto, Dyrektor Izby Celnej w S. został wyznaczony, na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 września 2015r zmieniające rozporządzenie w sprawie wyznaczenia organu Służby Celnej właściwego do wykonywania niektórych zadań Służby Celnej oraz określenia terytorialnego zasięgu jego działania (Dz. U. z 2015r, poz. 1494), jako właściwy na terytorium całego kraju do wykonywania zadań wierzyciela. Stąd też w dniu dokonania zajęcia ruchomości wierzycielem należności objętych przedmiotowym tytułem wykonawczym był Dyrektor Izby Celnej w S. i z tych też względów w protokole zajęcia ruchomości organ egzekucyjny oznaczając wierzyciela wskazał Dyrektora Izby Celnej w S. DIC zauważył, że w sprawie nie wystąpiono do organu egzekucyjnego z żądaniem wyłączenia spod egzekucji przedmiotowych automatów do gier, co wynika z art. 38 § 1 u.p.e.a.

5. Strona w zażaleniu z 29 lipca 2016r, zarzuciła naruszenie: 1) art. 67 § 2 pkt 1 w zw. z art. 67 § 4 u.p.e.a poprzez błędne oznaczenie w protokole zajęcia wierzyciela, którego organ egzekucyjny oznaczył jako Dyrektora Izby Celnej w S.; 2) art. 67 § 2 pkt 4 u.p.e.a. poprzez niewłaściwe określenie tytułu wykonawczego stanowiącego podstawę do zajęcia, który organ egzekucyjny określił jako tytuł wykonawczy wystawiony przez Dyrektora Izby Celnej w S. o nr [...], podczas gdy względem zobowiązanej spółki nie jest prowadzone żadne postępowanie egzekucyjne na podstawie takiego tytułu wykonawczego, co w efekcie doprowadziło również do naruszenia art. 32 w zw. z art. 15 u.p.e.a. poprzez dokonanie czynności egzekucyjnych przez organ egzekucyjny w ramach niewszczętego prawidłowo postępowania egzekucyjnego i z brakiem poszanowania podstawowej zasady upomnienia.

6. Dyrektor Izby Skarbowej w W. ("DIS") postanowieniem z [...] października 2016r nr [...] , na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2016r, poz. 23 ze zm., dalej jako "k.p.a.") oraz z art. 18, art. 54 § 1, § 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2016r, poz. 599 ze zm., dalej jako "u.p.e.a."), utrzymał postanowienie w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną polegającą na zajęciu i odbiorze ruchomości. Jego zdaniem w aktach sprawy znajduje się sporządzony w dniu 25 maja 2016r protokół zajęcia i odbioru ruchomości należącej do H. Sp. z o.o. w postaci automatu do gier [...], podpisany m.in. przez dwóch świadków: Pana W.K. - pracownika magazynu depozytowego oraz Pana J.B. – wypełniający wymogi z art, 67 g 4 u.p.e.a. Protokołu zajęcia i odbioru ruchomości został doręczony Zobowiązanej Spółce w dniu 9 czerwca 2016r, natomiast odpis tytułu wykonawczego nr [...] w dniu 8 października 2015r. Protokół odpowiada, obowiązującemu w dacie dokonywanej czynności egzekucyjnej, wzorowi protokołu zajęcia i odbioru ruchomości określonemu w załączniku nr II do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015r w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych (Dz. U. z 2015r, poz. 2310) i zawiera elementy określone w art. 67 § 4 u.p.e.a. W szczególności, protokół zawiera prawidłowe oznaczenie wierzyciela, jak również prawidłowy numer tytułu wykonawczego stanowiącego podstawę do egzekucji. Nadto, Dyrektor Izby Celnej w S. został wyznaczony jako organ właściwym do wykonywania zadań wierzyciela na terytorium całego kraju w odniesieniu do obowiązków wynikających z wydanych przez naczelnika urzędu celnego decyzji, postanowień lub mandatów karnych, z przyjętych przez naczelnika urzędu celnego zgłoszeń celnych, deklaracji, informacji o opłacie paliwowej albo informacji o dopłatach, z wydanych przez dyrektora izby celnej decyzji lub postanowień, z wydanych przez dyrektora urzędu kontroli skarbowej decyzji w zakresie podatku akcyzowego oraz podatku od wydobycia niektórych kopalin, a także z orzeczeń sądowych, których wykonanie następuje w trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966r o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (por. § 1c rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 września 2015r zmieniającego rozporządzenie w sprawie wyznaczenia organu Służby Celnej właściwego do wykonywania niektórych zadań Służby Celnej oraz określenia terytorialnego zasięgu jego działania (Dz. U. z 2015r, poz.1494). Stąd, w momencie dokonywania zaskarżonej czynności, tj. w dniu 25.05.2016r organem właściwym do wykonywania zadań wierzyciela w odniesieniu do dochodzonej należności był już Dyrektor Izby Celnej w S. Organ ten prawidłowo zatem został wskazany w protokole zajęcia i odbioru ruchomości z dnia 25 maja 2016r jako wierzyciel. Zdaniem DIS, w aktach sprawy znajduje się wskazany w protokole zajęcia i odbioru ruchomości tytuł wykonawczy nr [...]. Ponadto Spółka ma świadomość o istnieniu tego tytułu wykonawczego i prowadzonym na jego podstawie postępowaniu egzekucyjnym. DIS zaznaczył też, że zarzuty nie mogą być przedmiotem skargi na czynności egzekucyjne, bowiem rozpatrzenie takiego żądania byłoby próbą obejścia prawa i naruszyłoby zasadę niekonkurencyjności środków zaskarżenia.

7. Strona, w skardze z 23 listopada 2016 r. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2016 r. zarzuciła: 1) naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. oraz art. 7 i 77 k.p.a. w zw. z art. 97 § 2 u.p.e.a. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji oddalającego skargę na czynność egzekucyjną, podczas gdy organ egzekucyjny (rekwizycyjny) winien w pierwszej kolejności wyjaśnić istotną w sprawie okoliczność jaką jest ustalenie, czy ruchomości, których dokonania zajęcia planuje stanowią własność zobowiązanego, gdyż czynność egzekucyjna skierowana do składnika niebędącego majątkiem zobowiązanego jest wadliwa i jako taka w inna zostać uchylona, zaś z informacji uzyskanych od mego Mocodawcy wynika, że zajęte w sprawie ruchomości nie stanowią własności zobowiązanej spółki, a znajdowały się w jej posiadaniu na podstawie stosownych umów7 zobowiązaniowych; 2) naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. oraz art. 67 § 2 pkt 1 w zw. z art. 67 § 4 u.p.e.a. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji oddalającego skargę na czynność egzekucyjną, podczas gdy w protokole z zaskarżonej czynności egzekucyjnej organ rekwizycyjny błędnie określił wierzyciela, wskazując, iż zajęcie dotyczy tytułu wykonawczego nr [...] i podając wierzyciela jako Dyrektora Izby Celnej w S., w sytuacji gdy Dyrektor Izby Celnej w S. zgodnie z dyspozycją art. 5 § 1 pkt 1 i 4 w zw. z art. 1a pkt 13 u.p.e.a. nie jest wierzycielem i podmiotem uprawnionym do zainicjowania postępowania egzekucyjnego na podstawie aktów administracyjnych powoływanych we wskazanych tytułach wykonawczych, co stanowi brak elementarnego składnika protokołu czynności egzekucyjnej; 3) naruszenie art. 138 § 1 pkt I w zw. z art. 144 k.p.a. oraz art. 67 § 2 pkt 4 w zw. z art. 67 § 4 u.p.e.a. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji oddalającego skargę na czynność egzekucyjną, podczas gdy w przedmiotowej sprawie doszło do niewłaściwego określenia tytułu wykonawczego stanowiącego podstawę do zajęcia, który to organ egzekucyjny określił jako tytułu wykonawcze wystawione przez Dyrektora Izby Celnej w S. nr [...]. w sytuacji gdy wobec zobowiązanej spółki na podstawie takich tytułów wykonawczych nie jest prowadzone żadne postępowanie egzekucyjne; w efekcie czynność taką należałoby uznać za podjętą w ramach niewszczętych prawidłowo postępowań egzekucyjnych oraz z brakiem poszanowania podstawowej zasady upomnienia, co winno uzasadniać uwzględnienie skargi; 4) naruszenie art. 6 i 8 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. przejawiające się w obciążaniu zobowiązanego ciężarem identyfikacji wierzyciela, podczas gdy z zasady legalizmu oraz działania organów7 w sposób budzący zaufanie do władzy publicznej wynika, że to organ egzekucyjny winien dokonywać czynności egzekucyjnej w taki sposób, aby jednoznacznie wynikało z niej z inicjatywy jakiego wierzyciela czynność ta zostaje dokonana. Skarżąca wniosła o: 1) uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu 1 instancji; 2) zasądzenie od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz skarżącej spółki kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

DIS, w odpowiedzi na skargę, wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

1. Skargę należy oddalić.

2. Zdaniem Sądu, nie doszło w sprawie do naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. oraz art. 7 i 77 k.p.a. w zw. z art. 97 § 2 u.p.e.a.; art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. oraz art. 67 § 2 pkt 1 w zw. z art. 67 § 4 u.p.e.a.; art. 138 § 1 pkt I w zw. z art. 144 k.p.a. oraz art. 67 § 2 pkt 4 w zw. z art. 67 § 4 u.p.e.a.; art. 6 i 8 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a.

3. Przede wszystkim należy zauważyć, że skargi Spółki w tożsamym przedmiocie ("skargi na czynności egzekucyjne"), w zbliżonym stanie faktycznym i zbliżonych zarzutach, były już wielokrotnie rozpatrywane przez Sądy. Skarżąca w treści pism procesowych nie wykazała ani wadliwości poglądów Sądów, ani zmian stanu faktycznego, który uzasadniałby zróżnicowanie przez Sąd oceny.

4. Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 54 § 1 u.p.e.a., zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz skarga na przewlekłość postępowania egzekucyjnego. Na mocy art. 1a pkt 2 u.p.e.a. przez "czynność egzekucyjną" rozumie się wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego. W postępowaniu tym, bada się zgodność z przepisami prawa i prawidłowość dokonanych przez organ egzekucyjny czynności egzekucyjnych. Należy przy tym zwrócić uwagę na fakt, że skarga może dotyczyć tylko okoliczności, które nie są podstawą wniesienia innego środka zaskarżenia, co jest również zgodne z przyjętą linią orzecznictwa, gdzie wskazuje się, że w skardze można podnieść okoliczności, które nie są podstawą do wniesienia innego środka zaskarżenia (por. wyrok NSA z dnia 18 sierpnia 2015 r., II FSK 1688/13, wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 lipca 2008 r., III SA/Wa 644/08 oraz z dnia 18 lipca 2007 r., V SA/Wa 379/07, dostępne w CBOSA). Sąd akcentuje fakt, że przedmiotem skargi mogą być tylko zarzuty formalnoprawne odnoszące się do prawidłowości postępowania prowadzonego przez organ egzekucyjny oraz ewentualnego naruszenia przepisów regulujących sposób i formę dokonania czynności egzekucyjnych. Nadto, ustawodawca w art. 97 § 1 u.p.e.a. stanowi, iż do egzekucji z ruchomości zobowiązanego poborca skarbowy przystępuje przez ich zajęcie. Zajęciu podlegają ruchomości zobowiązanego, znajdujące się zarówno w jego władaniu, jak i we władaniu innej osoby, jeżeli nie zostały wyłączone spod egzekucji lub od niej zwolnione (art. 97 § 2 u.p.e.a.). Zajęcie ruchomości następuje przez wpisanie jej do protokołu zajęcia i podpisanie protokołu przez poborcę. Treść, jaką powinien zawierać protokół określa art. 67 § 4 i art. 67 § 2 u.p.e.a. Powinien on zawierać, m.in. oznaczenie wierzyciela. Protokół podpisują także zobowiązany lub świadkowie (art. 98 § 1 u.p.e.a.). Zobowiązanemu doręcza się odpis protokołu zajęcia, jeżeli uprzednio nie został on zobowiązanemu doręczony (art. 98 § 2 u.p.e.a.).

5. Sad odnotowuje, ze w sprawie został (prawidłowo) sporządzony w dniu 25 maja 2016r przez starszego specjalistę służby celnej (...) protokół zajęcia i odbioru ruchomości należącej do Skarżącej w postaci automatu do gier [...]. Protokół został podpisany m.in. przez dwóch świadków, zaś zajętą ruchomość oddano pod dozór funkcjonariusza celnego (...). Odpis protokołu zajęcia i odbioru ruchomości z dnia został doręczony Zobowiązanej Spółce. Przy czym protokół ten zawiera elementy określone w art. 67 § 4 u.p.e.a., jak też prawidłowe oznaczenie wierzyciela, jak również prawidłowy numer tytułu wykonawczego stanowiącego podstawę do egzekucji.

6. Przede wszystkim nie może zostać uwzględniony zarzut naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. oraz art. 7 i 77 k.p.a. w zw. z art. 97 § 2 u.p.e.a. W ocenie Sądu, zagadnienie uprawnień właścicielskich nie stanowi podstawy do złożenia skargi na czynność egzekucyjną i wobec powyższego nie podlega rozpatrzeniu w trybie art. 54 u.p.e.a., ponieważ do ochrony interesów osób trzecich w przypadku kierowania egzekucji wobec rzeczy lub prawa majątkowego nienależącego do zobowiązanego służy art. 38 u.p.e.a. Niemożliwe była uwzględnienie racji Strony w postępowaniu ze skargi na czynności egzekucyjne, ponieważ odbyłoby się to z przekroczeniem zakresu tego środka prawnego. W szczególności Sad wskazuje, że poborca jest uprawniony do zajęcia wszystkich ruchomości, którymi zobowiązany włada. Zgodnie bowiem z art. art. 97 § 2 u.p.e.a., zajęciu podlegają ruchomości zobowiązanego, znajdujące się zarówno w jego władaniu, jak i we władaniu innej osoby, jeżeli nie zostały wyłączone spod egzekucji lub od niej zwolnione. Nie jest natomiast ani zobowiązany ani uprawniony do badania czy zobowiązany ma tytuł do rzeczy, którą dysponuje (por. P. Przybysz, Postępowanie egzekucyjne w administracji – Komentarz, Warszawa 2008 r. str. 328). Ustawodawca wychodzi z założenia, że zobowiązany powinien powiadomić osoby trzecie, jeśli w trakcie egzekucji naruszono prawa majątkowe tych osób. Z kolei osoba taka podejmując czynności zmierzające do wyłączenia spod egzekucji jej prawa powinna we własnym interesie zapoznać się z obowiązującym w tym zakresie terminem, a w przypadku jego niedotrzymania wystąpić z prośbą o przywrócenie, uprawdopodobniając, że uchybienie nastąpiło bez jej winy" (por. wyrok NSA z dnia 30 listopada 2000 r. sygn. akt SA/Sz 1419/99). Prawo do wystąpienia z wnioskiem o wyłączenie ruchomości przysługuje jedynie osobie trzeciej, a nie - zobowiązanemu. W sytuacji, gdy zobowiązana Spółka ma świadomość, iż zajęte ruchomości nie stanowią jej własności, tylko własność osoby trzeciej, powinna o fakcie zajęcia powiadomić osobę, której jej zdaniem prawa majątkowe zostały naruszone, żeby mogła ona ewentualnie wystąpić do organu egzekucyjnego ze stosownym wnioskiem.

7. Nie może również zostać uwzględniony zarzut naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. oraz art. 67 § 2 pkt 1 w zw. z art. 67 § 4 u.p.e.a. "poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji oddalającego skargę na czynność egzekucyjną, podczas gdy w protokole z zaskarżonej czynności egzekucyjnej organ rekwizycyjny błędnie określił wierzyciela, wskazując, iż zajęcie dotyczy tytułu wykonawczego nr [...] (...)". W szczególności, zgodnie zaś z § 1c powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 września 2015r zmieniającego rozporządzenie w sprawie wyznaczenia organu Służby Celnej właściwego do wykonywania niektórych zadań Służby Celnej oraz określenia terytorialnego zasięgu jego działania (Dz. U. z 2015r, poz.1494) Dyrektor Izby Celnej w S. został wyznaczony jako organ właściwy do wykonywania zadań wierzyciela na terytorium całego kraju w odniesieniu do obowiązków wynikających z wydanych przez naczelnika urzędu celnego decyzji, postanowień lub mandatów karnych, z przyjętych przez naczelnika urzędu celnego zgłoszeń celnych, deklaracji, informacji o opłacie paliwowej albo informacji o dopłatach, z wydanych przez dyrektora izby celnej decyzji lub postanowień, z wydanych przez dyrektora urzędu kontroli skarbowej decyzji w zakresie podatku akcyzowego oraz podatku od wydobycia niektórych kopalin, a także z orzeczeń sądowych, których wykonanie następuje w trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966r o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W myśl natomiast § 3 tegoż rozporządzenia w sprawach niezapłaconych należności powstałych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, dla których obowiązujące przepisy przewidują tryb egzekucji administracyjnej, wierzycielem jest Dyrektor Izby Celnej w S., przy czym wszystkie podjęte w tych sprawach czynności pozostają w mocy. Rozporządzenie to, na mocy § 4 weszło w życie z dniem 1 października 2015 r. Dlatego w dacie dokonywania zaskarżonej czynności, tj. w dniu 25 maja 2016 r. organem właściwym do wykonywania zadań wierzyciela w odniesieniu do dochodzonej należności był już - wskazany w protokole zajęcia i odbioru ruchomości - Dyrektor Izby Celnej w S.

8. Dlatego też w realiach sprawy nie może być skuteczny zarzut naruszenia art. 6 i 8 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez obciążenie zobowiązanego ciężarem identyfikacji wierzyciela: zmiana w zakresie organu uprawnionego do działania w roli wierzyciela z dniem 1 października 2015 r. nastąpiła z mocy prawa, na podstawie aktu prawnego mającego walor powszechnie obowiązującego tj. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 września 2015 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wyznaczenia organu Służby Celnej właściwego do wykonywania niektórych zadań Służby Celnej oraz określenia terytorialnego zasięgu jego działania, na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 9 ust.2 a ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. z 2015 r., poz. 990 ze zm.). Stąd mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że powyższe nie wpływa na skuteczność dokonanego zajęcia. Wobec tego nie ma wpływu na wynik sprawy to, że nawet błędne wpisanie wierzyciela w protokole zajęcia ruchomości jest uchybieniem niestanowiącym naruszenia prawa w stopniu uzasadniającym uchylenie dokonanej czynności. Uchybienie takie nie ma bezpośredniego wpływu na zasadność i prawidłowość dokonanej czynności egzekucyjnej i nie może skutkować stwierdzeniem nieważności tej czynności (por. wyroki: WSA w Warszawie z 20 kwietnia 2007 r., III SA/Wa 3600/06; WSA w Bydgoszczy z 16 listopada 2016 r., I SA/Bd 702/16 i NSA z 18 lutego 2009 r., II FSK 822/08, CBOSA).

9. Z tego też powodu nie może zostać uwzględniony zarzut niewłaściwego określenia tytułu wykonawczego stanowiącego podstawę do zajęcia, tj. zarzut naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. oraz art. 67 § 2 pkt 4 w zw. z art. 67 § 4 u.p.e.a. Nadto, w aktach sprawy znajduje się wskazany w protokole zajęcia i odbioru ruchomości tytuł wykonawczy nr [...], zaś z treści skargi z dnia 13 czerwca 2016 r. na czynność egzekucyjną wynika, iż Spółka ma świadomość o istnieniu tego tytułu wykonawczego i prowadzonym na jego podstawie postępowaniu egzekucyjnym. Okoliczność, że tytuł wykonawczy został wystawiony przez Dyrektora Izby Celnej w O. nie ma jednak wpływu na rozstrzygnięcie w zakresie złożonej skargi na czynność egzekucyjną.

10. Dlatego Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), orzekł, jak w sentencji.