Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1122/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-03-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 618  Wywłaszczanie i zwrot nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Brachel-Ziaja( spr.) Sędziowie: A WSA Wojciech Jakimowicz AWSA Kazimierz Bandarzewski Protokolant Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2006 r. sprawy ze skargi M. R. na decyzję Wojewody z dnia 27 marca 2002 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia i wypłaty odszkodowania za nieruchomość I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej M. R. kwotę 270 (dwieście siedemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 27. 03. 2002 r., znak: [...], Wojewoda na podstawie art. 9a ustawy o gospodarce nieruchomościami /t. jedn. z 2000 r. Dz. U. Nr 46 poz. 543/ oraz art., 138 par 1 pkt 1 k.p.a. , po rozpatrzeniu odwołań M.R., M. J. S, E.P. i A. L. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2001 r. Nr: [...] o odmowie ustalenia i wypłaty odszkodowania za nieruchomości ozn. 1. kat [...] o pow. 254 m2 i 1. kat 802 o pow. 80 m2 obj. 1wh 255,1. kat 781 o pow 594 m2 obj. 1wh 693 będące własnością M. z H. S., położone w [...] , zajęte w czasie wojny na cele użyteczności publicznej a wywłaszczone orzeczeniem o wywłaszczeniu Prezydium Wojewódzkiej rady Narodowej w [...] z dnia [...]1955 r. Nr [...]-utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu swojej decyzji, Wojewoda stwierdził co następuje:

Orzeczeniem z dnia [...] .1955r Nr [...] Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej, działając na podstawie art. 1, art. 2 ust 1 pkt a), art. 4 dekretu z dnia 7.04.1948 r o wywłaszczeniu majątków zajętych na cele użyteczności publicznej w czasie wojny 1939 - 1945 r /Dz. U Nr 20, poz 138 i Dz. U z 1949r Nr 65, póz. 527/ oraz art 6 ustawy z dnia 29.12.1951 r. zmieniającej dekret z dnia 26.04.1949 r o nabywaniu i przekazywaniu nieruchomości niezbędnych dla realizacji narodowych planów gospodarczych /Dz. U z 1952r Nr 4, poz. 35/ - orzekło o wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa na cele Polskich Kolei Państwowych m.in. nieruchomości oznaczonych 1.kat [...] o pow. 249 m" i 1. kat 802 o pow. 80 m2, objętych 1wh 255, 1.kat 781 o pow. 597 m2, objętej 1wh 693 i 1.kat 782 o pow. 905 m2, objętej 1wh 175 w [...] (pozycja 55, 56, 72 orzeczenia). W uzasadnieniu orzeczenia podano, że przedmiotowe nieruchomości zostały zajęte w okresie od [...].1939 r. do [...].1945 r. na cele wymienione w art. 2 dekretu z dnia 7.04 1948r. o wywłaszczeniu majątków zajętych na cele użyteczności publicznej w czasie wojny 1939 -1945, t. j. na cele budowy urządzeń komunikacji publicznej (kolejowej), były we władaniu Skarbu Państwa (P. K P.) w dniu [...]. 1948r.7 czyli dniu wejścia w życie dekretu z dnia 7 04. 1948 r. oraz dotychczas i nadal są niezbędne dla celów Polskich Kolei Państwowych, a także zostały całkowicie zagospodarowane z funduszów publicznych i przystosowane do celów kolejowych

Postanowieniem o sprostowaniu wymienionego orzeczenia o wywłaszczeniu wydanym przez Urząd Dzielnicowy [...] w dniu [...] 1977r Nr [...] sprostowano z urzędu oczywiste omyłki polegające m. in na mylnym oznaczeniu powierzchni wywłaszczonej w ten sposób, że w póz. 62 skorygowano powierzchnię wywłaszczonej nieruchomości oznaczonej 1. kat. [...] z 597 m2 na 594 m2, w poz. 63 skorygowano powierzchnię wywłaszczoną 1. kat. [...] z 905 m na 911 m2,. w poz. 79 skorygowano powierzchnię wywłaszczoną 1. kat. [...] z 249 m2, na 254 m2 W orzeczeniu o wywłaszczeniu z dnia [...]. 1955 r. Nr [...] Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej wskazało jednocześnie, że odszkodowanie za wymienione nieruchomości zostanie ustalone na wniosek stron osobnym orzeczeniem Prezydium, zgodnie z postanowieniem art. 7 ustawy z dnia 29.12.1951 r zmieniającej dekret z dnia 26.04.1949r. o nabywaniu i przekazywaniu nieruchomości niezbędnych dla realizacji narodowych planów gospodarczych.

Jak zauważył organ I instancji zgodnie z dyspozycją wymienionego przepisu postępowanie z wniosku o ustalenie odszkodowania w sprawach prowadzonych na podstawie dekretu z dnia 7.04.1948 r. o wywłaszczeniu majątków zajętych na cele użyteczności publicznej w czasie wojny 1939 - 1945 winno być prowadzone dalej na zasadach określonych w dekrecie z dnia 26.04.1949r. o nabywaniu i przekazywaniu nieruchomości niezbędnych dla realizacji narodowych planów gospodarczych zarówno co do wysokości odszkodowania jak i co do sposobu wypłaty odszkodowania. W myśl dekretu z dnia 7.04.1948r. o wywłaszczeniu majątków zajętych na cele użyteczności publicznej w czasie wojny 1939 -1945, jak i dekretu z dnia 26.04.1949 r. o nabywaniu i przekazywaniu nieruchomości niezbędnych dla realizacji narodowych planów gospodarczych /Dz. U. z 1952 r. Nr 4, póz. 317 istniała całkowita rozdzielność orzeczenia o wywłaszczeniu od orzeczenia ustalającego odszkodowanie za wywłaszczone nieruchomości.

W dekrecie z dnia 26.04.1949 r. o nabywaniu i przekazywaniu nieruchomości niezbędnych dla realizacji narodowych planów gospodarczych zasady dotyczące ustalania odszkodowania uregulowane zostały w rozdziałach 4 i 5. Obowiązek odszkodowawczy ciążył na tym podmiocie, na którego wniosek orzeczono wywłaszczenie. Ustalenie odszkodowania następowało odrębnym orzeczeniem zawsze na wniosek każdej ze stron, a złożony do prezydium wojewódzkiej rady narodowej

Zgodnie z treścią art. 39 ust. 1 omawianego dekretu roszczenia odszkodowawcze przedawniały się po upływie trzech lat od dnia, w którym orzeczenie o wywłaszczeniu stało się ostateczne w toku instancji.

W przypadku, gdy orzeczenie dotyczyło większej liczby właścicieli podanie do wiadomości następowało za pomocą obwieszczeń, wywieszonych na tablicach ogłoszeń prezydiów właściwych rad narodowych / art 24 ust. 1 dekretu/.

W toku prowadzonego postępowania wyjaśniającego błędnie organ I instancji ustalił, że orzeczenie o wywłaszczeniu z dnia [...] 1955 r., Nr; [...] wydane przez Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej stało się ostateczne z dniem 16.04.1955r a co zdaniem tego organu wynika z odpowiedniej klauzuli poświadczającej ogłoszenie orzeczenia na tablicy urzędowej. Dzień [...] .1955 roku był bowiem dniem, w którym zdjęto egzemplarz orzeczenia z urzędowej tablicy affigacyjnej, a zatem od dnia [...] .1955 roku rozpoczął dopiero bieg 14 dniowy termin do składania przez strony odwołań od omawianego orzeczenia. Ostatnim dniem do wnoszenia odwołań był dzień [...] .1955 roku. Zgodnie zatem z art 39 ust 1 omawianego dekretu, bieg terminu przedawnienia roszczeń odszkodowawczych z tytułu wywłaszczenia wymienionym orzeczeniem, rozpoczął się więc od dnia [...] 1955 r

Z analizy akt archiwalnych postępowania zakończonego orzeczeniem Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej z dnia [...] .1955 r, a znajdujących się w Archiwum Zakładowym Urzędu Wojewódzkiego wynika, że ani P.S., ani M. z H. S. nie złożyli - w czasie trwania ustanowionego ówczesnymi przepisami trzyletniego biegu przedawnienia -wniosku do Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej o wydanie orzeczenia ustalającego odszkodowanie, ani też nie przedstawili dowodów zaprzeczających tym ustaleniom.

Poprzedni właściciele wywłaszczonych nieruchomości tj. M.S. oraz P.S. zmarli a prawa do spadku zgodnie z postanowieniami:

- Sądu Powiatowego z dnia [...].1974 r. sygn. [...] po P. S. zmarłym dnia [...].1974 r. nabyli z mocy ustawy; M. S.(wdowa) oraz dzieci M. R., C. S. i A.S. po 1/3 części

- Sądu Rejonowego z dnia [...].1991 r. sygn [...] po C. S. zmarłym dnia [...].1999 k z mocy ustawy nabyły; M.S. oraz E.P. i A. L. po 1/3 części

- Sądu Rejonowego z dnia [...].2001 r. sygn. [...] po M. S. z domu H. zmarłej dnia [...].2000 r. z mocy ustawy nabyli; syn A.S., córka M. R. po 1/3 części oraz wnuczki E. P. i A. Li. po 1/6 części.

Prawnie ustanowiona spadkobierczyni po P. S. i M. z H. S. -tj. odwołująca się M. R. dopiero w dniu [...].2001r wystąpiła do Prezydenta Miasta -miasta na prawach powiatu z wnioskiem o ustalenie i wypłatę odszkodowania za nieruchomości wywłaszczone omawianym orzeczeniem.

W myśl omówionych wyżej uregulowań, zawartych w dekrecie z dnia 26.04.1949r. o nabywaniu i przekazywaniu nieruchomości niezbędnych dla realizacji narodowych planów gospodarczych, roszczenia odszkodowawcze za nieruchomości wywłaszczone orzeczeniem Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej z dnia [...].1955r. Nr; [...] - ostatecznym w toku instancji - przedawniły się z dniem [...] .1958r.

W tej sytuacji słusznie przyjął Prezydent Miasta, iż brak jest podstaw prawnych do ustalenia odszkodowania - co skutkowało wydaniem zaskarżonej decyzji o odmowie ustalenia i wypłaty odszkodowania. Prawidłowo również przyjął organ I instancji, iż przesłana przez M.R. kopia pisma z dnia [...]1947r. skierowanego przez P. i M. S. do Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowej nie spełnia znamion wniosku o ustalenie odszkodowania. Zgodnie bowiem z art. 33 dekretu z dnia 26.04. 1949 r. o nabywaniu i przekazywaniu nieruchomości niezbędnych dla realizacji narodowych planów gospodarczych, wniosek taki winien być złożony do Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej po zgłoszeniu wniosku o wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego. Zaś załączona kopia odpowiedzi D.O K.P. z dnia [...]. 1948 r. jest jedynie informacją w jakim trybie nastąpi regulacja stanu własności gruntów zajętych przez okupanta pod budowę torów kolejowych.

We wniesionej skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżąca M. R. wniosła o uchylenie decyzji Wojewody i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta zarzucając, że w zaskarżonych decyzjach:

- błędnie stwierdzono, że pismo z dnia [...]1947 r skierowane przez P. i M.S. do Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych "nie spełnia znamion wniosku o ustalenie odszkodowania", i że jej dalsze zarzuty zawarte w odwołaniu zostały uznane za nie mające znaczenia dla sprawy,

- nie przywołano podstaw prawnych, według których oceniono żądani odszkodowania wniesione do [...] r jako "pozbawione znamion wniosku o odszkodowanie",

- nie oceniono prawidłowości postępowania strony wywłaszczającej jak również organu administracji państwowej reprezentującej Skarb Państwa, a działającego w cudzej sprawie w świetle obowiązujących wówczas (i później) ustaw i rozporządzeń.

Ponadto skarżąca podniosła, że wniosek jej rodziców, jako odformalizowany środek inicjatywy obywatelskiej, złożony został zgodnie z art. 46 pkt. b rozporządzenia PR z dnia 22.03.1928 r. w postaci pisemnego żądania odszkodowania wywłaszczającej na swoją korzyść stronie postępowania, a użytkującej bezumownie cudzą ziemię. Żądanie to strona wywłaszczająca miała w swym posiadaniu przed dniem poprzedzającym komisję wywłaszczeniową w terenie, a więc rygory przewidziane w art.47 ust.2 rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 22. 03. 1928 r., a przywołane w ogłoszeniu z dnia 6. 04. 1954 r. o dochodzeniu komisyjnym dla ustalenia odszkodowania wyznaczonym na dzień [...] .1954 r. zostały przez właścicieli wywłaszczanych działek spełnione. Komisja z udziałem przedstawiciela Biura Prawnego DOKP miała więc ten wniosek. Zaskarżone decyzje pomijaj ą powyższy fakt. Nie dokumentują też prawidłowości postępowania strony wywłaszczającej, na której ciąży obowiązek złożenia wniosku (tu w oparciu o żądanie właścicieli) o ustalenie odszkodowania w określonym ustawowo terminie władzom administracyjnym. Zaskarżone decyzje nie odnoszą się też do innych działań lub zaniechań DOKP oraz władz administracyjnych, chociażby obowiązku przeprowadzenia rozprawy odszkodowawczej, jak również zachowania terminów obowiązujących przy wywłaszczeniu.

W świetle materiałów dostępnych w Archiwum Wojewódzkim (teczka 23 [...] , teczka 9 [...] ), - których fragmenty skarżąca dołączyła do skargi, - nie dopatrzono się wadliwości postępowania zarówno strony wywłaszczającej jak i Urzędu, nie rozważono wszystkich okoliczności towarzyszących postępowaniu wywłaszczeniowemu i odszkodowawczemu również w świetle materiałów sądowych, pomimo szeregu zarzutów stawianych przez skarżącą.

W decyzjach nie udowodniono też ostatecznego zakończenia postępowania wy-wywłaszczeniowo - odszkodowawczego przed [...] 1958 r. ani później. W związku z czym skarżąca podtrzymała zarzut, że postępowanie to nie zostało dotąd zakończone, a byli właściciele wnieśli we właściwym terminie żądanie odszkodowawcze do DOKP, którego nigdy nie wycofali. Skarżąca wniosła swe roszczenia w trzy dni po rozprawie spadkowej dotyczącej ustalenia spadkobierców po matce. Wcześniej nie miała takich praw również w dostępie do dokumentów. Wydający decyzje nie udowodnili też, jakoby rozprawa odszkodowawcza się odbyła przed [...] . 1958 r. ani później, chociaż była wnioskowana przez Komisję Kwalifikacyjną w terenie (strona 26 protokołu Komisji) zgodnie z obowiązującymi rozporządzeniami

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie argumentując swoje stanowisko podobnie, jak w uzasadnieniu decyzji, a przede wszystkim podnosząc zarzut przedawnienia roszczenia odszkodowawczego stosownie do treści art 39 ust 1 dekretu z dnia 26 04 1949 r. o nabywaniu i przekazywaniu nieruchomości niezbędnych dla realizacji narodowych planów gospodarczych

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art 97 par 1 ustawy z dnia 30 08. 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz U. Nr 153, poz. 12717 sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1. 01. 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne. Właściwym zatem do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Skarga jest zasadna.

Zarzutom skarżącej nie można odmówić słuszności. Nie zostały bowiem wyjaśnione w toku postępowania administracyjnego i ustalone istotne okoliczności, mające zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia w sprawie.

Jak wynika z akt sprawy nie budzą wątpliwości i są bezsporne między stronami następujące okoliczności:

Nieruchomości oznaczone 1 .kat 799/1 o pow 249 m2 i 1. kat 802 o pow 80 m2 obj. 1wh 255 oraz 1.kat. 781 o pow. 597 m2 obj. 1wh 693 stanowiły własność P.S., a nieruchomość ozn.. 1.kat 782 o pow. 905 m2 obj. 1wh 175 stanowiła własność M. z H. S.. Przedmiotowe nieruchomości zostały w czasie okupacji w 1942 r. zajęte pod budowę linii kolejowej obwodowej

Pismem z dnia [...] 1947 r. S. - właściciele wymienionych nieruchomości wystąpili do Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych z żądaniem "rozpatrzenia ich pretensji za zabrany grunt" podając, iż dotychczas nie otrzymali żadnego wynagrodzenia za zabraną im ziemię, /por. k. 55- akt postęp, adm/ W odpowiedzi Dyrekcja Okr. Kolei Państwowych, zawiadomiła P. i M. S., że "ostateczną decyzję poda w czasie późniejszym po otrzymaniu z Ministerstwa Komunikacji odnośnego zarządzenia, gdyż sprawa gruntów prywatnych zajętych przez okupanta dla potrzeb kolei będzie uregulowana w drodze ustawodawczej" /k.- 54 akta jw./.

Orzeczeniem Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej, z dnia 24. 02. 1955 r. [...] , zostały wywłaszczone liczne nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa na cele Polskich Kolei Państwowych, a wśród niech przedmiotowe, stanowiące własność P. i M. S.. Zgodnie z wyrzeczeniem zawartym w osnowie decyzji, wywłaszczenie to polegało na odjęciu prawa własności dotychczasowym właścicielom z dniem [...] . 1945 r. a odszkodowanie za wywłaszczone nieruchomości wymienione w decyzji miało zostać ustalone na wniosek stron odrębną decyzją zgodnie z postanowieniem art. 7 ustawy z dnia 29. 12. 1951 r. zmieniającej dekret z dnia 26.04.1949 r o nabywaniu i przekazywaniu nieruchomości niezbędnych dla realizacji narodowych planów gospodarczych / Dz. U. Nr 4 poz 25 z 1952 r./

Z wnioskiem o "dokończenie sprawy wywłaszczeń" przez "ustalenie i wypłatę odszkodowania za wywłaszczone nieruchomości" wystąpiła w dniu [...]. 2001 r M.R. jako wykazany spadkobierca po rodzicach M. i P. S., a do jej wniosku przyłączyli się pozostali spadkobiercy.

Jak wynika z uzasadnienia organów orzekających w I i II instancji, rozstrzygnięcia dokonano w oparciu o ustalenie, że roszczenie odszkodowawcze przysługujące wywłaszczonym przedawniło się w terminie przewidzianym w przepisie art. 39 ust 1 dekretu z dnia 26.04. 1949 r o nabywaniu i przekazywaniu nieruchomości niezbędnych dla realizacji narodowych planów gospodarczych W szczególności powołując się na zawarte w osnowie decyzji wyrzeczenie, że odszkodowanie zostanie ustalone osobną decyzją na wniosek stron - organy orzekające stwierdziły, iż wniosek taki nie został złożony. Powołane bowiem pismo S skierowane do DOKP z .1947 r. z żądaniem odszkodowania nie spełnia tego wymogu tj. "znamion wniosku o ustalenie odszkodowania". Skoro zaś przedmiotowe nieruchomości wywłaszczono orzeczeniem ostatecznym w toku instancji z dnia [...]. 1955 r. to roszczenie odszkodowawcze przedawniły się z dniem [...] . 1958 r.

Taka konstatacja nosi znamiona dowolności gdyż jest w gruncie rzeczy domniemaniem, że postępowanie odszkodowawcze w ogóle nie toczyło się w tej sprawie, i pozostaje w oczywistej sprzeczności z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie.

Trzeba stwierdzić, że w dacie wydania decyzji organy nie dysponowały materiałami archiwalnymi dołączonymi przez skarżąca do jej skargi, a rzucającymi nowe światło na sprawę. Jednakże to właśnie organ orzekający winien dążąc do wyjaśnienia sprawy zgromadzić materiały dowodowe dotyczące przedmiotowego wywłaszczenia. Jak się okazuje w Archiwum Wojewódzkim są nadal jeszcze przechowywane akta postępowania wywłaszczeniowego /por. odbitki ksero załączone do akt/ należało więc tylko przeprowadzić z urzędu kwerendę stosownie do treści art. 75 i 77 k.p.a.

W dacie wywłaszczania przedmiotowych nieruchomości kwestię odszkodowania regulowały przepisy zawarte w rozdziale 4 i 5 dekretu z dnia 26.04. 1949 r. o nabywaniu i przekazywaniu nieruchomości niezbędnych dla realizacji narodowych planów gospodarczych Zgodnie z art. 33 ust. 1 wniosek o ustalenie odszkodowania każda ze stron mogła złożyć do prezydium wojewódzkiej rady narodowej po zgłoszeniu wniosku o wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego. Wykonawca narodowych planów gospodarczych mógł zgłosić o ustalenie odszkodowania równocześnie z wnioskiem o wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego. Tryb postępowania w sprawie o ustalenie odszkodowania regulowały przepisy art. 33 ust. 2 powołanego dekretu. Odszkodowanie za wywłaszczane nieruchomości miało nastąpić w osobnych indywidualnych orzeczeniach po przeprowadzeniu odrębnego postępowania w tym po przeprowadzeniu rozprawy.

Nie ulega wątpliwości, że sprawa nie została należycie wyjaśniona. Z dołączonych dokumentów archiwalnych wynika, że po dacie wydania orzeczenia o wywłaszczeniu przez szereg lat toczyło się postępowanie odszkodowawcze. Brak jest w sprawie dokumentów w postaci orzeczeń odszkodowawczych, co mogłoby świadczyć o tym, że postępowanie to nie zostało dotychczas zakończone, a zatem roszczenie nie uległo by jeszcze przedawnieniu. Sprawa wymaga więc przeprowadzenia postępowania dowodowego i analizy dowodów.

Materiały dowodowe dołączone do akt świadczą jedynie o trwającym i przedłużającym się postępowaniu w zakresie ustalenia i wypłaty odszkodowania za wywłaszczone nieruchomości Brak dowodu by postępowanie to zostało zakończone, a zatem przedwczesny jest wniosek jakoby roszczenie wywłaszczonych o odszkodowanie uległo przedawnieniu.

Z protokołu spisanego w dniu [...]1954 r wynika, że wezwano przedstawiciela DOKP m in o podanie adresów wszystkich współwłaścicieli dla umożliwienia przeprowadzenia rozprawy odszkodowawczej z czego by wynikało, iż wniosek o odszkodowanie został złożony w odpowiednim czasie wraz z wnioskiem o wywłaszczenie przez wykonawcę narodowych planów gospodarczych stosownie do art 33 ust 1 dekretu i zgodnie z żądaniem odszkodowania sformowanym przez S w piśmie do DOKP z 1947 r. Późniejsze pismo - wezwanie z dn 27.04 1963 r. kierowane do DOKP przez Prezydium Rady Narodowej - Oddział Wywłaszczeń o przedłożenie właściwych dokumentów świadczy, że przyczyną uniemożliwiającą wydanie orzeczeń o odszkodowaniu był brak odpowiednich dokumentów geodezyjnych gdyż przedłożone wykazy nieruchomości przez DOKP zawierały błędy pomiarowe i katastralne. Wśród materiałów archiwalnych znajdujących się w aktach adm. znajduje się także elaborat szacunkowy z dnia [...] 1960 r. sporządzony przez rzeczoznawcę W. O, dotyczący wywłaszczonych nieruchomości, w tym także ozn. 1.kat 781 o pow d 597 m2, obj 1wh 693, będącej własnością P.S. Dokument ten stanowi potwierdzenie, że postępowanie odszkodowawcze toczyło się w latach 60 -tych u.w., a więc roszczenie nie mogło być wówczas przedawnione lecz organy orzekające nie wzięły pod uwagę w ogóle do tego dokumentu.. Co więcej orzeczenie o wywłaszczeniu było wielokrotnie prostowane/por .k. 1 O,/a ostatnio postanowieniem z dn. [...].1977 r. /k. 5-27 Jak wynika z powołanego już pisma Kierownika Oddziału Wywłaszczeń PRN skierowanego do DOKP z [...] 1963 przeszkodą w wydaniu orzeczeń odszkodowawczych na rzecz wywłaszczonych były niedokładności i błędy w dokumentacji geodezyjnej. Czy oznacza to, że dopiero wówczas w 1977 r. orzeczono o odszkodowaniach na rzecz wywłaszczonych będzie należało dopiero wyjaśnić, jak również okoliczność czy w ogóle postępowanie odszkodowawcze zostało zakończone, Bez wyjaśnienia tych okoliczności o podstawowym znaczeniu dla sprawy nie można dokonać prawidłowego rozstrzygnięcia w sprawie.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny wobec naruszenia przez organy orzekające przepisów postępowania art. 7, 75, 77 i 80 k.p.a. uchylił na podstawie art. 135 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wszystkie wydane w tej sprawie decyzję w ramach postępowania administracyjnego. Takie rozstrzygnięcie sięgające "w głąb" sprawy jest w tym wypadku niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

W tej sytuacji Sąd uwzględniając skargę orzekł, jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 par. 1 pkt 1 lit. "c" .prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 powołanej wyżej ustawy.