Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1820/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-10-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6560
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 10 ust. 1 pkt 1,2 ,3, 4 -9, art. 5a   ust. 6, art. 21  ust. 1 pkt 28
journal: Dz.U. 2012 poz 361
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity
article: art. 14h, art. 122, art. 187 par. 1, art. 191, art. 120, art. 121, art. 125, art. 129, art. 130, art. 135-137, art. 140, art. 143, art. 165a, art. 169 par. 1-2, art. 170, art. 171
journal: Dz.U. 2015 poz 613
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Ratajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...]. sprawy ze skargi O. F. na interpretację indywidualną Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] maja 2015r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę


UZASADNIENIE

O. F. ( dalej: "wnioskodawca", "skarżący") wystąpił o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) - dalej: "u.p.d.f.", w którym przedstawił następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości gruntowej niezabudowanej położonej w [...] w gminie T. [...], dla której Sąd Rejonowy P. - Stare M. w P.. Wydział V Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr [...] o łącznej powierzchni 6,8782 ha. Nieruchomość nabył w dniu [...] r. w drodze umowy przeniesienia własności. Cena metra kwadratowego przy nabyciu wyniosła [...] zł/m2. Nieruchomość składa się z działek gruntu, które są sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako R - grunty orne. Nieruchomość jest nieopłotowana, nieuzbrojona i przylega do drogi publicznej. Stanowi gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym. Jednocześnie jest w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego w Lusówku - części południowej przeznaczona jako "MN" - teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego w [...] - części południowej został uchwalony przez Radę Gminy T. [...] Uchwałą z dnia [...] r. Dla obszaru objętego planem ustalono stawkę służącą naliczeniu opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w wysokości 30%.

Wnioskodawca zamierza dokonać geodezyjnego scalenia, a następnie podziału nieruchomości, w wyniku czego powstaną między innymi działki oznaczone w planie podziału numerami: [...], [...], [...], [...], [...], [...], a obszar każdej z nowopowstałych działek będzie wynosił 0,2501 ha - łącznie 1,5006 ha. W wyniku podziału nieruchomości powstaną także działki [...], [...], [...] stanowiące drogi wewnętrzne prowadzące m.in. do działek [...], [...], [...], [...], [...], [...].

Wnioskodawca po tym podziale nieruchomości zamierza sprzedać część nieruchomości w postaci:

1) prawa własności nowopowstałych działek gruntu o numerach: [...], [...], [...], [...],[...], [...] oraz

2) udziałów wynoszących [...] części w prawie własności każdej z nowopowstałych działek: [...], [...], [...], stanowiących drogi wewnętrzne.

Wnioskodawca zawarł w dniu [...] r. przedwstępną warunkową umowę sprzedaży z [...] A. W. prawa własności powyższych działek gruntu. Umowa przeniesienia własności (sprzedaży) ma być zawarta do dnia [...] r. za cenę [...] zł (w tym cena działek o numerach: [...], [...], [...], [...], [...], [...] wyniesie [...] zł, a cena udziałów w działkach o numerach [...], [...], [...] wyniesie [...] zł). Łączna powierzchnia działek [...], [...], [...], [...], [...], [...] mających podlegać sprzedaży wynosi 1,5006 ha. Cena metra kwadratowego gruntu wyniesie [...] zł/m2, przy czym wnioskodawca będzie zobowiązany uiścić rentę planistyczną w wysokości ok. [...] zł/m2.

Działki te w okresie od [...] r. do [...] r. pozostawały w dzierżawie rolnika R. T. na cele rolne. Po sprzedaży działki będą nadal wykorzystywane na cele rolne, gdyż nabywca zamierza je nadal dzierżawić R. T. dla celów prowadzenia działalności rolniczej. Nabywca na chwilę zawierania umowy sprzedaży będzie rolnikiem. W chwili obecnej nabywca nie posiada innego gospodarstwa rolnego. Nabywca w drodze niniejszej umowy sprzedaży nabędzie swoje pierwsze gospodarstwo rolne. Natomiast wnioskodawca jest właścicielem również innego gospodarstwa rolnego położonego w G..

Wnioskodawca na tle opisanego zdarzenia przyszłego zadał następujące pytanie: Czy w przypadku zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży nowopowstałych działek będzie mu przysługiwało prawo do skorzystania ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 28 u.p.d.f.

Zdaniem wnioskodawcy, będzie mu przysługiwało prawo do skorzystania z powyższego zwolnienia ponieważ przeznaczenie gruntu rolnego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną samo w sobie nie zmienia klasyfikacji gruntu rolnego. Zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym tereny, których przeznaczenie plan miejscowy zmienia, mogą być wykorzystywane w sposób dotychczasowy do czasu ich zagospodarowania zgodnie z tym planem, chyba że w planie ustalono inny sposób ich tymczasowego zagospodarowania. Z § 19 w miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego nieruchomość wynika, że w zakresie sposobów i terminów tymczasowego zagospodarowania, urządzania i użytkowania terenów nie podejmuje się ustaleń. Nie ma przeszkód, aby działki sprzedane na podstawie umowy przedwstępnej z dnia [...] r. mogły być nadal wykorzystywane jako gospodarstwo rolne, skoro nabywca zamierza te działki wykorzystywać na cele rolne, i zawrzeć umowę dzierżawy z dotychczasowym dzierżawcą R. T.. Sprzedane grunty nie utracą więc charakteru rolnego. Dlatego wnioskodawca ma prawo do skorzystania ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 28 u.p.d.f.

Minister Finansów działając przez podmiot upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w P. w interpretacji z dnia [...]. nr [...] wydanej na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia [...] r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, dalej: "O.p."), stwierdził, że przedstawione stanowisko wnioskodawcy O. F., jest nieprawidłowe. Organ podatkowy dokonał następującej wykładni prawa. Odpłatne zbycie nieruchomości nie będzie stanowiło źródła przychodu w rozumieniu przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.f. po spełnieniu łącznie następujących warunków: zbycie nie może następować w wykonaniu działalności gospodarczej, oraz musi nastąpić po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Wobec powyższego, w kwestii oceny działań podjętych przez wnioskodawcę pod kątem zaliczenia działalności gospodarczej, należało ocenić zamiar, okoliczności i cel działań poprzedzających zbycie oraz cel samego zbycia działek. Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości gruntowej niezabudowanej o łącznej powierzchni 6,8782 ha. Wnioskodawca podjął zorganizowane i ciągłe działania związane z przygotowaniem sprzedaży ww. nieruchomości, a następnie z samą sprzedażą. Zaznaczyć należy, że działania te są działaniami nakierowanymi na osiągnięcie określonego dochodu. Nie można stracić z pola widzenia faktu, że wnioskodawca nie nosi się z zamiarem sprzedania (w znaczeniu "odsprzedania") nabytego przez siebie gospodarstwa rolnego, ale w czasie uprzednim do sprzedaży zamierza najpierw podjąć działania nakierunkowane na dokonanie geodezyjnego scalenia działek, a następnie wydzielenia ze scalonej nieruchomości nowopowstałych działek oraz dróg dojazdowych do tychże działek. W tym miejscu należy wyraźnie podkreślić, że drogi nie wchodzą w skład gruntów uznawanych za wykorzystywane w produkcji rolnej, co również dowodzi, że faktycznym i finalnym zamiarem zainteresowanego jest w istocie sprzedaż działek, ale nie w celu wykorzystywania ich w produkcji rolnej, ale - zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego - pod zabudowę mieszkaniową i temu właśnie celowi maja służyć drogi doprowadzane do każdej z działek objętych zamiarem sprzedaży; doprowadzanie tylu dróg do gospodarstwa rolnego i wydzielanie ich z gruntów wykorzystywanych w produkcji rolnej mijałoby się z celem. Powyższego nie zmienia nawet fakt czasowego wydzierżawiania przedmiotowych nieruchomości do produkcji rolnej. Z analizy opisanego określonego zespołu konkretnych działań zainteresowanego wynika więc, że przedmiotowa sprzedaż nastąpi w warunkach wskazujących na jej handlowy i zarobkowy charakter. Całokształt tych czynności świadczy bowiem o celowym działaniu, które ujawnia zamiar zbycia nieruchomości. W konsekwencji, w sprawie nie znajdzie zastosowania przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.f., gdyż dochód uzyskany ze sprzedaży działek winien być opodatkowany, zgodnie z zasadami przewidzianymi dla źródła, którym jest pozarolniczą działalność gospodarcza, na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.f.

Reasumując w przypadku zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży nowopowstałych działek wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do skorzystania ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 28 u.p.d.f. W myśl tej regulacji prawnej, wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego; zwolnienie nie dotyczy przychodu uzyskanego ze sprzedaży gruntów, które w związku z tą sprzedażą utraciły charakter rolny. Zwolnienie to ma zastosowanie wyłącznie do przychodów osiągniętych ze źródła sklasyfikowanego w art. 10 ust 1 pkt 8 ustawy tj. sprzedaży nieruchomości - natomiast przychód osiągnięty przez wnioskodawcę należało będzie zakwalifikować do źródła sklasyfikowanego w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.f. tj. pozarolniczej działalności gospodarczej. Zwolnienie to nie ma zastosowania do przychodów z działalności gospodarczej.

Wnioskodawca wezwał organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa objętego interpretacją. W odpowiedzi organ podatkowy, po dokonaniu ponownej analizy spraw, z uwzględnieniem zarzutów przytoczonych w wezwaniu, stwierdził brak podstaw do zmiany kwestionowanej interpretacji indywidualnej.

Wnioskodawca skardze domagał się uchylenia interpretacji indywidualnej w całości oraz zasądzenia na swoją rzecz od organu podatkowego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie:

1) art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.f., poprzez stwierdzenie, że źródłem dochodu jest pozarolniczą działalność gospodarcza;

2) art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.f., poprzez jego niezastosowanie;

3) art. 21 ust. 1 pkt 28 u.p.d.f. ,poprzez uznanie, że nie jest możliwe zastosowanie wobec skarżącego zwolnienia z podatku, o którym mowa w tym przepisie;

4) art. 120, 121 § 1, 122, 187 § 1 i 191 oraz art. 14c § 1 i 2 O.p., poprzez naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych i błędną ocenę okoliczności przedstawionych we wniosku, i w konsekwencji uznanie, że wnioskodawca prowadzi działalność handlu nieruchomościami w celu zarobkowym oraz w sposób zorganizowany i ciągły pozwalający na uznanie jej za pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 u.p.d.f. przy jednoczesnym braku jakiegokolwiek uzasadnienia takiego stanowiska.

Wnioskodawca uzasadniając zarzuty skargi stwierdził, że organ podatkowy nie wskazał jakie okoliczności przedstawione we wniosku stały się podstawą do wysnucia wniosku, że w sposób zorganizowany i ciągły handluje nieruchomościami. Organ podatkowy jedynie stwierdził, że działalność ta ma charakter handlowy (gdyż sprzedaje nieruchomość), zarobkowy ( tu nie podał uzasadnienia) oraz skoro jest to działalność handlowa i zarobkowa, to musi być też wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły ( brak uzasadnienia). W uzasadnieniu interpretacji zabrakło rozważań organu podatkowego co do tego na podstawie jakich okoliczności uznał, że wnioskodawca ma stały zamiar sprzedawania nieruchomości i powtarza te czynności. Wnioskodawca wyjaśnił, że nie jest przedsiębiorcą (nie prowadzi zarejestrowanej ani niezarejestrowanej działalności gospodarczej), nie zajmuje się zarobkowo regularnym handlem nieruchomościami. Zaplanowana sprzedaż będzie miała charakter incydentalny, gdyż obejmuje część jednej nieruchomości jednemu nabywcy w drodze jednej umowy sprzedaży. Podjęcie działań administracyjnych mających na celu scalenie i dalszy podział jednej nieruchomości nie jest zorganizowaniem działalności gospodarczej. Nie jest tak, że wydzielenie z działek dróg dojazdowych jest kluczową okolicznością, która wskazuje na to, że wnioskodawca ma zamiar sprzedać grunt jako grunt pod zabudowę mieszkaniową. W 2011 r. zakupił gospodarstwo rolne, którego część obecnie chciał sprzedać, przy czym jest to jedno gospodarstwo (jeden kompleks) objęte jedną księgą wieczystą. Nie można czynić zarzutu, że sprzedaje nieruchomość po cenach rynkowych, a nie po cenie, za którą zakupił grunt kilka lat wcześniej. Zysk ze sprzedaży będzie stosunkowo niewielki, biorąc pod uwagę konieczność uiszczenia renty planistycznej. Wnioskodawca nie ma wiedzy co do tego jaki będzie dalszy los i czy kiedykolwiek zostanie on wykorzystany jako grunt pod zabudowę mieszkaniową skoro na moment obecny przeznaczenie gruntu pozostanie niezmienione. Dlatego dochód ze sprzedaży nieruchomości powinien zostać zakwalifikowany do źródła z art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.f., a co za tym idzie wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 28 u.p.d.f.

Odpowiadając na przedstawione w skardze zarzuty, Dyrektor Izby Skarbowej w P. działający z upoważnienia Ministra Finansów stwierdza, stwierdza, że kwestionowana interpretacja jest w całości zgodna z prawem, wobec czego nie może zostać zmieniona, ani uchylona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona.

Sąd podnosi , że co do zasady odpłatne zbycie nieruchomości jest odrębnym źródłem przychodów określonym w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.f. Jednak już ten przepis wskazuje , że tylko wówczas jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej. Przepis ten koresponduje z art. 5a pkt 6 in fine u.p.d.f. stanowiącym, że przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej nie mogą być jednocześnie zaliczane do przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Ustalenie, że do sprzedaży nieruchomości doszło w wykonaniu działalności gospodarczej, wyklucza możliwość opodatkowania uzyskanego w ten sposób przychodu według zasad dotyczących odpłatnego zbycia rzeczy lub określonych praw. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25 kwietnia 2006r., syn. akt II FSK 612/05 (publ. w ONSAiWSA z 2007 r., nr 5, poz. 120) w przypadku zbycia nieruchomości i innych rzeczy uzyskane przychody mogą być zaliczone do przychodów ze źródła wymienionego w art. 10 ust.1 pkt 3 u.p.d.f., jeżeli ich zbycie nastąpiło podczas wykonywania czynności posiadających cechy, jakim winna odpowiadać działalność gospodarcza. Jeżeli zatem ze stanu faktycznego sprawy wynika, że skarżący podjął działania wypełniające znamiona pozarolniczej działalności gospodarczej, wykluczone jest uznanie, że przychód ten jest wolny od opodatkowania.

W tym kontekście sąd przywołuje definicję legalną działalności gospodarczej z art. 5a pkt 6 u.p.d.f. Zgodnie z tym przepisem jako pozarolniczą działalność gospodarczą rozumie się działalność zarobkową wykonywaną w sposób zorganizowany i ciągły, prowadzoną we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną. Zamiar prowadzenia takiej działalności uzewnętrznia się poprzez dokonywanie konkretnych czynności faktycznych i czynności prawnych. Rzeczywisty charakter tych czynności, a nie subiektywne przekonanie podatnika decyduje o tym czy wykonywane przez daną osobę działania stanowią działalność gospodarczą (tak: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 5 grudnia 2014 r., sygn. akt I SA/Po 778/14, Lex Omega nr 1583882).

Sąd podkreśla, że odnosząc się do poszczególnych cech charakteryzujących działalność gospodarczą orzecznictwo akcentuje na działania w sposób metodyczny, systematyczny i uporządkowany, wiążący się z planowanym charakterem działań i realizacją poszczególnych zamierzeń w sposób ciągły. Tego rodzaju działania, nie mogą mieć ze swej istoty charakteru przypadkowego, incydentalnego. Wymagają one podejmowania szeregu zaplanowanych i przemyślanych działań oraz czynności. Ponadto cechą charakterystyczną działalności gospodarczej jest również jej ukierunkowanie na zbyt (tak: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w powołanym wyżej wyroku sygn. akt I SA/Po 778/14 oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 16 października 2013 r., I SA/Sz 331/13, dostępne: Lex Omega nr 1389714). Jeśli skala podjętych przez podatnika czynności dotyczących nieruchomości (w tym formalnych, inwestycyjnych i innych faktycznych działań) wykracza w sposób ewidentny poza normalne czynności, jakie podejmuje rozsądnie działający właściciel, dążący do uzyskania optymalnego, z jego punktu widzenia, przychodu ze zbycia poszczególnych składników majątku osobistego, a nadto że działania te nacechowane są fachowością oraz ciągłym (trwałe źródło zarobkowania), nieamatorskim i nieokazjonalnym charakterem, to zasadne jest uznanie, że przychody uzyskane ze zbycia nieruchomości (lub jej poszczególnych części) stanowią przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Takie wnioski można wysnuć, jeżeli zbywanej nieruchomości nadano zupełnie nową (i całkowicie odmienną od pierwotnej) jakość faktyczną i ekonomiczną, przy czym było to skutkiem działań podatnika, które znacząco wykraczały poza normalne czynności cechujące pozagospodarczy, nieprofesjonalny obrót nieruchomościami. Wymienia się w tym zakresie np. zainicjowanie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w kierunku przekształcenia gruntów rolnych w budowlane, przeprowadzenie profesjonalnego podziału nieruchomości i to w sposób de facto kreujący samodzielny projekt urbanistyczny osiedla, czynności związane uzbrojeniem terenu (zob. powołany wyżej wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 778/14; podobnie w wyroku z dnia 7 lutego 2013 r., sygn. akt I SA/Po 804/12, dostępny: Lex Omega nr 1286903 oraz w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, z dnia 20 lutego 2014 r., sygn. akt I SA/Ol 4/14, dostępny: Lex Omega nr 1437084).

Dlatego w opinii sądu dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest niezbędne, by powtarzane były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np. sprzedaż) będzie dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją czynnościami przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f.

Sąd mając na uwadze omówione powyżej kryteria i przedstawiony we wniosku stan faktyczny, uznał, że stanowisko organu interpretacyjnego jest prawidłowe. Skarżący nie dla produkcji rolnej , będzie ponosił nakłady na podział terenu. Z wniosku wynika bezspornie , że skarżący profesjonalnie "opracuje" nieruchomość do sprzedaży w celach zarobkowych ( spodziewany przychód został wskazany przez skarżącego).

W opinii sądu skarżący podjął nieincydentalne, nieokazjonalne ale zorganizowane i ciągłe działania związane z przygotowaniem sprzedaży nieruchomości, a następnie z samą sprzedażą. Profesjonalna sekwencja i zakres planowanych działań skarżącego dalece wykracza poza normalne czynności rolnika, w stosunku własnych gruntów wykorzystywanych na bieżąco w produkcji rolnej. Nieruchomość wskutek tego uzyskała odmienną od pierwotnej jakość geodezyjną przekładającą się na nową wartość ekonomiczną.

Brak podstaw do uznania za trafne akcentowane przez skarżącego twierdzenie o incydentalności czy okazjonalności jego działań. Za kwalifikacją działań skarżącego jako incydentalnych nie może przemawiać ani kumulacja ani rozciąganie w czasie niektórych działań, ani fakt czasowego wydzierżawiania nieruchomości do prowadzenia bieżącej produkcji rolnej. W szczególności nie może za taką kwalifikacją przemawiać to , że ostatecznie zostanie zbyta, jako opracowana geodezyjnie pod zabudowę całość, jednemu nabywcy w drodze jednej czynności prawnej , to jest umowy kupna – sprzedaży. Czynność sprzedaży będzie wprawdzie jednorazowa, ale jako rezultat poprzedzającego ją ciągu działań. Dlatego uzasadnione będzie jej uznanie za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f.

Wobec powyższego sąd uznał, że organ interpretacyjny dokonał prawidłowej oceny okoliczności faktycznych uznając, że nie znajdzie zastosowania przepis z art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.f. W konsekwencji zwolnienie przedmiotowe z art. 21 ust. 1 pkt 28 u.p.d.f., także nie znajdzie zastosowania. Dochód uzyskany ze sprzedaży działek winien być opodatkowany, zgodnie z zasadami przewidzianymi dla źródła, którym jest pozarolniczą działalność gospodarcza, na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.f.

W opinii sądu na uwzględnienie nie zasługuje również zarzut naruszenia przepisów prawa procesowego. W szczególności art. 14h O.p. jakie przepisy stosuje się w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej i wśród wymienionych artykule przepisów brak jest art. 122, art. 187 § 1, art. 191 O.p., na którego uchybienie wskazuje strona. Zgodnie z art. 14h O.p. w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio przepisy art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 129, art. 130, art. 135-137, art. 140, art. 143, art. 165a, art. 168, art. 169 § 1-2, art. 170 i art. 171 oraz przepisy rozdziału 5, 6, 10 i 23 działu IV Ordynacji podatkowej.

Zdaniem sądu organ podatkowy nie naruszył żadnego z powyższych przepisów. Uwzględnił zasadę prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie. Minister Finansów działał w sprawie starannie, uzasadnił swoje stanowisko w sposób wyczerpujący i przekonywujący. Wskazał powody, dla których stanowisko wnioskodawcy było nieprawidłowe.

Dlatego sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), orzekł, jak w sentencji wyroku.