Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SO/Wr 3/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-09-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Wymierzono organowi grzywnę z art. 55 p.p.s.a.
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 2
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dagmara Stankiewicz- Rajchman po rozpoznaniu w dniu 26 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku O. D. o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu w przedmiocie nieprzekazania skargi postanawia I. wymierzyć Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywnę w kwocie 100 (sto) złotych; II. zasądzić od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz strony kwotę 100 złotych (sto ) tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z 12 stycznia 2022 r. O. D. złożyła wniosek o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu (dalej: Wojewoda, organ) wobec uchybienia obowiązkowi przekazania skargi wraz z aktami sprawy. Z treści wniosku oraz załączników wynikało, że skarga na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego została doręczona organowi 19 października 2021 r., zatem termin przekazania skargi do WSA we Wrocławiu upływał z dniem 18 listopada 2021 r. Do wniosku dołączono wydruki m.in. dowód nadania skargi wraz ze skargą. Skarga została przekazana do Sądu 19 stycznia 2022 r. W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego oddalenie. Wyjaśniał, że przyczynami nieprzekazania skargi w terminie są problemy kadrowe i olbrzymi napływ wniosków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jednolity Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. ) – dalej jako p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W razie niezastosowania się do tych obowiązków, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (art. 55 § 1 p.p.s.a). Przedmiotowa grzywna ma charakter mieszany, dyscyplinująco-restrykcyjny - oprócz dyscyplinowania organu, stanowi sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki. Nie budzi wątpliwości, że w przepisie art. 54 § 2 p.p.s.a., jasno organowi zakreślono obowiązek, by w terminie trzydziestu dni od dnia otrzymania skargi przekazał ją sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej. Według stanowiska Strony do wykonania ww. obowiązku nie doszło – skargę organ otrzymał 21 września 2021 r., a zatem trzydziestodniowy termin na przekazanie skargi do Sądu upływał 18 listopada 2021 r. Skarga zaś została przekazana Sądowi w dniu 19 stycznia 2022 r. zatem po upływie dwóch miesięcy od ustawowego terminu wyznaczonego art. 54 § 2 p.p.s.a. Podkreślić należy, że zakreślenie przez ustawodawcę ram czasowych dopełnienia czynności przewidzianych w art. 54 § 2 p.p.s.a., stanowi odrębny, choć związany z pozostałymi powinnościami wskazanymi w tym przepisie, obowiązek działania organu administracji publicznej, który wyklucza jakąkolwiek swobodę organu w tym zakresie. Przekroczenie terminu na przekazanie skargi sądowi administracyjnemu warunkuje wymierzenie organowi grzywny, bowiem wyłączną przesłanką orzeczenia takiego środka wobec organu jest uchybienie ustawowemu terminowi przekazania dokumentacji do sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał wniosek Skarżącej o wymierzenie organowi grzywny za uzasadniony i wymierzył ją w wysokości 100 zł. Określenie wysokości grzywny pozostawione zostało do uznania sądu. Mając na uwadze treść wniosku, okres zwłoki organu po upływie terminu z art. 54 § 2 p.p.s.a. (3 miesiące), jak również fakt, że w dacie rozpoznawania wniosku skarga została już przekazana Sądowi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi sprawy, a organ w odpowiedzi na wniosek wyjaśnił powody zwłoki w przekazaniu skargi. W ocenie Sądu, grzywna we wskazanej wysokości pozwala na osiągnięcie celów, dla których środek ten został przewidziany. Reasumując stwierdzić należy, że celowym i zasadnym jest nałożenie na Wojewodę grzywny za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Wymiar grzywny został wyliczony w granicach art. 154 § 6 p.p.s.a., a o kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200

w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a.