Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 184/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-05-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Pracownicy samorządowi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 133 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Despot – Mładanowicz, Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz, Sędzia NSA Jan Paweł Tarno (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Kamil Wertyński, po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2012 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Burmistrza Koluszek od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 października 2010 r. sygn. akt III SA/Łd 98/10 w sprawie ze skargi A. S. na czynności Burmistrza Koluszek w przedmiocie postępowania konkursowego na stanowisko Dyrektora Zakładu Usług Komunalnych w Koluszkach oraz orzeczenia o istnieniu uprawnienia skarżącego do zatrudnienia na stanowisku Dyrektora Zakładu Usług Komunalnych w Koluszkach i obowiązku Burmistrza do tego zatrudnienia 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od Gminy Koluszki na rzecz A. S. kwotę 78 (siedemdziesiąt osiem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 13 października 2010 r., III SA/Łd 98/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi po rozpoznaniu skargi A. S. na czynności Burmistrza Koluszek w przedmiocie postępowania konkursowego na stanowisko Dyrektora Zakładu Usług Komunalnych w Koluszkach oraz żądania orzeczenia o istnieniu uprawnienia skarżącego do zatrudnienia na stanowisku Dyrektora Zakładu Usług Komunalnych w Koluszkach i obowiązku Burmistrza do tego zatrudnienia stwierdził bezskuteczność czynności dotyczących postępowania konkursowego na stanowisko Dyrektora Zakładu Usług Komunalnych w Koluszkach i oddalił skargę w pozostałym zakresie.

Wyrok ten zapadł w następujących okolicznościach. A. S. wniósł skargę na akty i czynności Burmistrza Koluszek wydane (podjęte) w postępowaniu konkursowym na stanowisko Dyrektora Zakładu Usług Komunalnych w Koluszkach. Ponadto zażądał orzeczenia przez sąd o istnieniu jego uprawnienia do zatrudnienia na wymienionym wyżej stanowisku i obowiązku burmistrza do takiego zatrudnienia. W uzasadnieniu skargi stwierdził, że w konkursie uczestniczył "podstawiony" R. M., członek zespołu konkursowego, który najpierw nie uczestniczył, a następnie uczestniczył w konkursie. Dlatego też akty i czynności Burmistrza Koluszek w postępowaniu konkursowym należy uchylić albo stwierdzić bezskuteczność czynności i uznać uprawnienia skarżącego i obowiązek burmistrza, wynikające z przepisów prawa.

Burmistrz Koluszek wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że postępowanie w sprawie wyłonienia kandydata na stanowisko Dyrektora Zakładu Usług Komunalnych prowadzone było na podstawie przepisów Rozdziału 2 ustawy z 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 223, poz. 1458). W wymienionym trybie doszło do wyłonienia oraz zatrudnienia dyrektora ZUK, którym został R. M. Informację o rozstrzygnięciach konkursu ogłoszono na stronach Biuletynu Informacji Publicznej 24 lutego 2009 r. W dniu 3 marca 2009 r. wpłynęło pismo skarżącego o poinformowanie go przez burmistrza o stanowisku odnośnie wskazanych w nim zarzutów oraz pouczenie o środkach odwoławczych od rozstrzygnięć komisji konkursowej. Burmistrz Koluszek w piśmie z 17 marca 2009 r. wskazał, że akty prawne nie przewidują formy odwoławczej od decyzji komisji konkursowej, a ostateczną decyzję o zatrudnieniu kandydata na stanowisku urzędniczym podejmie burmistrz jako pracodawca. Stwierdził, że komisja konkursowa wyłoniła kandydata na stanowisko dyrektora ZUK zachowując zasady opisane w ustawie oraz regulaminie naboru obowiązującym w Urzędzie Miejskim w Koluszkach. Podniósł, że celem jaki ma być zrealizowany przez procedurę otwartego i konkurencyjnego naboru jest wyłonienie kandydata, a nie bezpośrednie zatrudnienie wybranej osoby na wolne stanowisko urzędnicze. Natomiast decyzja o nawiązaniu stosunku pracy z konkretną osobą stanowi uprawnienie pracodawcy samorządowego ograniczone do kręgu osób wyłonionych w wyniku przeprowadzonego konkursu. Wyłonieni kandydaci nie mają roszczenia o nawiązanie stosunku pracy, co potwierdza wyrok Sądu Najwyższego z 21 stycznia 2003 r., I PK 105/02 (OSNP 2004, Nr 13, poz. 229). Konsekwencją przyjęcia, że osoba wybrana w wyniku przeprowadzonego naboru, nie ma roszczenia o nawiązanie stosunku pracy, jest konkluzja, że roszczenia takiego nie ma także osoba, która nie została wybrana.

Na rozprawie skarżący podniósł, że R. M. brał udział w pracach komisji w okresie od 9 do 11 lutego 2009 r. i miał możliwość zapoznania się ze złożonymi ofertami.

Pełnomocnik Burmistrza Koluszek w piśmie z 27 września 2010 r. wyjaśnił, że wszystkie oferty, które nadeszły na konkurs został otwarte komisyjnie 11 lutego 2009 r. celem zbadania, czy spełniają wymogi formalne. Przyznał, że w trakcie trwania konkursu skarżący wyrażał niezadowolenie ze składu komisji konkursowej. Jednakże regulamin przeprowadzenia konkursu nie przewiduje możliwości kwestionowania składu komisji w trakcie procedowania. Zarządzenie burmistrza w sprawie powołania komisji konkursowej do przeprowadzenia naboru na kierownicze stanowisko urzędnicze w Zakładzie Usług Komunalnych w Koluszkach wydane było 5 stycznia 2009 r., tj. ponad miesiąc przed przeprowadzeniem konkursu i nikt nie składał żadnych zastrzeżeń co do składu komisji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił, że Burmistrz Koluszek zarządzeniem Nr 5/2009 z 5 stycznia 2009 r. w sprawie powołania komisji konkursowej do przeprowadzenia naboru na kierownicze stanowisko urzędnicze w ZUK w Koluszkach powołał 5-osobową komisję konkursową w skład, której wszedł m.in. R. M. W ogłoszeniu o naborze kandydatów na wolne stanowisko urzędnicze Dyrektora ZUK w Koluszkach zamieszczona została informacja, że komisja przyjmuje mieszany tryb oceny, tj. przedstawienie pisemnej koncepcji działalności zakładu jak również rozmowę kwalifikacyjną. W ogłoszeniu oznaczono termin składania ofert – do dnia 9 lutego 2009 r.

Pismem z 9 lutego 2009 r. (data wpływu do organu 10 lutego 2009 r.) R. M. poinformował Burmistrza Koluszek, że w związku ze złożeniem oferty na stanowisko Dyrektora Zakładu Usług Komunalnych w Koluszkach rezygnuje z pracy w komisji konkursowej. Jak wynika z pisma procesowego pełnomocnika organu administracji z 27 września 2010 r., R. M. swoją ofertę złożył 5 lutego 2009 r. Burmistrz Koluszek zarządzeniem Nr 12 z 11 lutego 2009 r. zmienił zarządzenie Nr 5/2009 z 5 stycznia 2009 r. w sprawie komisji konkursowej, ograniczając jej skład do czterech dotychczasowych członków – pomijając w jej składzie R. M.

W dniu 11 lutego 2009 r. komisja konkursowa (w składzie 4-osobowym) sporządziła protokół ze swego posiedzenia, w którym zawarła informacje dotyczące wpływu 3 ofert i zakwalifikowania do następnego etapu rekrutacji osób spełniających wymagania formalne określone w ogłoszeniu: J. S., R. M. i A. S. Komisja ustaliła termin spotkania – 18 i 19 lutego 2009 r., celem przeprowadzenia rozmowy kwalifikacyjnej. Protokół (bez daty) z przeprowadzonego naboru kandydatów na wolne stanowisko zawiera adnotacje o ilości punktów przyznanych przez komisję poszczególnym uczestnikom konkursu. Największą ilość punktów uzyskał R. M. (8 pkt za spełnienie wymogów oferty i 33 pkt z rozmowy kwalifikacyjnej). Skarżącemu przyznano najmniejszą ilość punktów (odpowiednio 8 i 8). W protokole wyjaśniono zastosowane metody i techniki naboru, tj. analizę złożonej koncepcji funkcjonowania zakładu oraz rozmowa kwalifikacyjna. Burmistrz Koluszek 23 lutego 2009 r. podpisał informację o wyborze R. M. na stanowisko Dyrektora ZUK w Koluszkach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w uzasadnieniu wyroku z 27 listopada 2009 r., III SA/Łd 400/09, wydanego po rozpoznaniu skargi A. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z [...] czerwca 2009 r., Nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania od pisma informującego o wyniku postępowania konkursowego na stanowisko dyrektora Zakładu Usług Komunalnych w Koluszkach uznał, że działań komisji konkursowej nie można uznać za decyzję administracyjną. Należy jednak przyjąć, że postępowanie konkursowe zakończone ustaleniem jego wyników w sposób prawnie wiążący wpływa na sytuację osoby uczestniczącej w tym konkursie. Wywołuje bowiem skutek prawny, jaki wiąże się z wynikami konkursu, to jest możliwością objęcia określonego stanowiska w administracji samorządowej. Zatem wybór określonego kandydata, jak i uzasadnienie tego wyboru należy uznać za akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, podlegającą kontroli sądów administracyjnych na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skoro przeprowadzenie konkursu przez organ administracji publicznej jest obowiązkiem wynikającym z ustawy o pracownikach samorządowych i konkurs ma być przeprowadzony w sposób określony prawem, to jednocześnie muszą istnieć gwarancje, które zapewnią wszystkim uczestnikom takiego konkursu równe szanse, bez dyskryminacji z jakiejkolwiek przyczyny oraz przeprowadzenie konkursu według prawnie określonych reguł. W przypadku naruszenia tych uprawnień aktem (czynnością) organu administracji publicznej, przez naruszenie przepisów prawa określających przeprowadzenie konkursu, uczestnik konkursu ma prawo do ochrony sądowej. Działalność organu sprawującego nadzór nad przeprowadzeniem konkursu, którego celem jest wyłonienie kandydata na obsadzane stanowisko (w niniejszej sprawie Dyrektora ZUK w Koluszkach) ma cechy działalności o charakterze publicznoprawnym, na którą może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, a więc uczestnik konkursu, którego uprawnień dotyczy akt lub czynność. Wniesienie skargi wymaga spełnienia wymogów ustawowych, szczegółowo sprecyzowanych w przepisach art. 52 § 3 i art. 53 § 2 p.p.s.a. Za wezwanie skarżącego do usunięcia naruszenia prawa można uznać jego pismo z 3 marca 2009 r. skierowane do Burmistrza Koluszek, a za odpowiedź organu pismo burmistrza skierowane do skarżącego 17 marca 2009 r. Przedstawione stanowisko zostało podzielone przez skład orzekający WSA w Łodzi w niniejszej sprawie.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o pracownikach samorządowych nabór kandydatów na wolne stanowiska urzędnicze, w tym na kierownicze stanowiska urzędnicze, jest otwarty i konkurencyjny. Przyjęte w ustawie zasady otwartości i konkurencyjności mają gwarantować możliwość udziału w konkursie wszystkich osób spełniających warunki formalne niezbędne do objęcia stanowiska (np. w zakresie posiadanego wykształcenia i stażu pracy), a ponadto zapewniać równe ich traktowanie przez organ administracji publicznej.

W ocenie Sądu postępowanie konkursowe nie zostało przeprowadzone w sposób gwarantujący równe szanse wszystkim uczestnikom. Jeden z członków komisji konkursowej – R. M. zrezygnował z udziału w jej pracach i zdecydował się kandydować na stanowisko Dyrektora ZUK w Koluszkach. Organ administracji publicznej w takim przypadku powinien był rozwiązać dotychczasową komisję konkursową i powołać komisję w nowym składzie. R. M. w okresie od złożenia oferty na ubieganie się o stanowisko dyrektora 5 lutego 2009 r. do 11 lutego 2009 r. (wydanie przez burmistrza zarządzenia Nr 12/09 o zmianie składu komisji) występował równocześnie w dwóch rolach: ubiegającego się o stanowisko dyrektora i członka komisji oceniającej uczestników postępowania. Taka sytuacja w sposób rażący naruszała zasadę konkurencyjności. Jednym z podstawowych elementów postępowania konkursowego, mających wpływ na jego wynik, była złożona przez każdego z ubiegających się o stanowisko pisemna koncepcja realizacji zadań obecnych i przyszłych Zakładu Usług Komunalnych w Koluszkach. Nie można z całą pewnością wykluczyć istnienia sytuacji, że R. M. zapoznał się z ofertami zawierającymi pisemne koncepcje realizacji zadań ZUK opracowane przez pozostałych uczestników konkursu. O treści złożonych opracowań mógł zostać poinformowany przez innych członków komisji. Co prawda pełnomocnik organu stwierdził, że wszystkie oferty otwarto komisyjnie 11 lutego 2009 r. Jednakże z protokołów posiedzeń komisji załączonych do akt sprawy nie wynika, kiedy oferty zostały otwarte i członkowie komisji zapoznali się z treścią pisemnych opracowań uczestników konkursu. To na organie administracji publicznej, a nie stronie spoczywa obowiązek udowodnienia daty otwarcia ofert. W myśl art. 8 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębić zaufanie obywateli do organów Państwa. Wobec braku dowodów potwierdzających datę otwarcia ofert podaną przez organ Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. stwierdził bezskuteczność czynności dotyczących postępowania konkursowego na stanowisko Dyrektora ZUK w Koluszkach.

Powyższy wyrok został zaskarżony przez Burmistrza Koluszek, w części dotyczącej punktu 1 sentencji. W skardze kasacyjnej podniesiono zarzut naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 106 § 3, art. 134 § 1 i art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że strona przeciwna nie udowodniła daty otwarcia ofert na konkurs oraz pominięcie przez Sąd wyjaśnień pełnomocnika odnośnie daty otwarcia, a także zarzut naruszenia prawa materialnego, tj. art. 11 ust. 1 ustawy o pracownikach samorządowych polegającego na błędnym ustaleniu Sądu, że mamy do czynienia z wolnym stanowiskiem urzędniczym i na stwierdzeniu konieczności przeprowadzenia nowego postępowania konkursowego w sytuacji, gdy stanowisko dyrektora ZUK w Koluszkach nie jest wolne, tj. art. 32 i 60 Konstytucji RP poprzez błędne przyjęcie, że postępowania konkursowe na stanowisko dyrektora ZUK w Koluszkach naruszyło zasadę równego traktowania przez władze publiczne.

Wskazując na powyższe podstawy skargi kasacyjnej, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a, wniesiono o uwzględnienie skargi kasacyjnej poprzez uchylenie punktu 1 zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi, a także o zasądzenie od strony skarżącej na rzecz Burmistrza Koluszek kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że nie można zgodzić się ze stwierdzeniem Sądu, że organ administracji publicznej nie udowodnił daty otwarcia ofert. Sąd błędnie przyjął, że R. M. mógł zapoznać się z ofertami innych kandydatów, gdyż otwarcie ofert nastąpiło komisyjnie 11 lutego 2009 r. (zgodne oświadczenie całej czteroosobowej komisji konkursowej przywołane w piśmie z 27 września 2010 r.). Potwierdza to także protokół z posiedzenia komisji z 11 lutego 2009 r. Z powyższego wyraźnie wynika, że p. R. M. nie miał możliwości zapoznać się z ofertami, nie mógł uzyskać także informacji od pozostałych członków komisji, gdyż do 11 lutego 2009 r. członkowie komisji nie znali ofert. W myśl art. 106 § 3 p.p.s.a. Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie.

Podkreślić należy, że na rozprawie 22 września 2010 r. pełnomocnik na pytanie Sądu dotyczące daty otwarcia ofert zobowiązał się do wyjaśnienia tej kwestii z członkami komisji konkursowej. Zatem stosownie do powołanego wyżej przepisu, strona przeciwna przedstawiła w sprawie stanowisko, a tym samym wyjaśniła Sądowi istotne wątpliwości dotyczące daty otwarcia ofert. Stanowisko to pełnomocnik wyraził w piśmie z 27 września 2010 r.

wykazując fakt, że wszystkie oferty, które nadeszły na konkurs zostały otwarte

komisyjnie 11 lutego 2009 r. celem zbadania czy spełniają wymogi formalne.

Taka informacja była wystarczająca do przyjęcia przez Sąd konkretnej daty otwarcia ofert.

Sąd w uzasadnieniu wyroku przemilczał, dlaczego nie dał wiary wyjaśnieniom pełnomocnika z 27 września 2010 r., a tym samym nie dał wiary oświadczeniom złożonym przez członków komisji konkursowej. Zatem Sąd naruszył art. 141 § 4 p.p.s.a. zgodnie z którym uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisko pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi naruszył prawo materialne poprzez stwierdzenie konieczności przeprowadzenia nowego postępowania konkursowego na stanowisko Dyrektora Zakładu Usług Komunalnych w Koluszkach. Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o pracownikach samorządowych, nabór kandydatów na wolne stanowisko urzędnicze, w tym na kierownicze stanowiska urzędnicze, jest otwarty i konkurencyjny. Wolne stanowisko urzędnicze to stanowisko, na które nie został przeprowadzony nabór albo na którym mimo przeprowadzonego naboru nie został zatrudniony pracownik. W omawianej sytuacji wyłoniono dyrektora ZUK-u w Koluszkach i 2 marca 2009 r. zawarto z nim umowę o pracę na czas nieokreślony. A zatem nie ma możliwości przeprowadzenia nowego postępowania konkursowego bez naruszenia przepisów Kodeksu pracy, które chronią już nawiązany stosunek pracy z R. M.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną wniesiono o jej oddalenie jako pozbawionej usprawiedliwionych podstaw oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego w wysokości 10 000 zł. Podniesiono w niej w szczególności, że skarżący podziela w pełni interpretację przepisów prawa zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Zawarto w niej również obszerną polemikę z zarzutami skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W postępowaniu przed NSA prowadzonym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej obowiązuje generalna zasada ograniczonej kognicji tego sądu (art. 183 § 1 p.p.s.a.). NSA jako sąd II instancji rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, wyznaczonych przez przyjęte w niej podstawy, określające zarówno rodzaj zarzucanego zaskarżonemu orzeczeniu naruszenia prawa, jak i jego zakres. Z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania. Ta jednak nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie.

Skarga kasacyjna nie mogła być uwzględniona, albowiem podniesione w niej zarzuty przeciwko zaskarżonemu wyrokowi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie są trafne.

Z istoty sądowej kontroli administracji wynika, że sąd orzeka wedle stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie wydania zaskarżonego aktu lub podjęcia zaskarżonej czynności, a wynikającego z akt sprawy. Ma zatem obowiązek ocenić, czy zebrany w postępowaniu administracyjnym materiał dowodowy jest pełny, został prawidłowo zebrany i jest wystarczający do ustalenia stanu faktycznego, jaki stan faktyczny sprawy wynika z akt sprawy i czy w świetle istniejącego wówczas stanu prawnego podjęte przez organ rozstrzygnięcie sprawy jest zgodne z obowiązującym prawem. Mówiąc innymi słowy sąd administracyjny bada, czy ustalenia faktyczne dokonane w postępowaniu przed organami administracyjnymi, odpowiadają prawu – por. wyr. NSA z 23 stycznia 2007 r., II FSK 72/06, ONSAiWSA 2008, nr 2, poz. 31.

Zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Aktami sprawy w rozumieniu tego przepisu są zarówno akta sądowe, jak i przedstawione sądowi administracyjnemu akta administracyjne - wyr. NSA z 9 września 2005 r., FSK 1925/04, LEX nr 173085. Warto zauważyć, że dołączone do akt głównych akta administracyjne odgrywają podstawową rolę w kontroli zgodności z prawem zaskarżonego zachowania organu administracji publicznej – por. B. Adamiak, J. Borkowski, Metodyka pracy sędziego w sprawach administracyjnych, Warszawa 2009, s. 56. Jest to logiczna konsekwencja zasady, że sąd administracyjny ocenia legalność zaskarżonego aktu lub czynności wedle stanu faktycznego i prawnego, będącego podstawą ich wydania. Mówiąc innymi słowy, dołączone do akt głównych akta administracyjne pozwalają odpowiedzieć na pytanie, czy przyjęty w toku postępowania przed organem administracji publicznej stan faktyczny znajduje w nich uzasadnienie.

Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że zawarte w tych aktach dokumenty, a zwłaszcza znajdujący się w nich nie mający daty protokół z przeprowadzonego naboru kandydatów na wolne stanowisko, nie pozwala jednoznacznie ustalić daty, kiedy oferty zostały otwarte i członkowie komisji zapoznali się z treścią pisemnych opracowań uczestników konkursu. Nie ulega też wątpliwości, że w okresie od złożenia oferty na ubieganie się o stanowisko dyrektora 5 lutego 2009 r. do 11 lutego 2009 r. (wydanie przez Burmistrza zarządzenia Nr 12/09 o zmianie składu komisji) R. M. występował równocześnie w dwóch rolach: ubiegającego się o stanowisko dyrektora i członka komisji oceniającej uczestników postępowania. W tym stanie rzeczy nie można wykluczyć sytuacji, że R. M. miał sposobność zapoznania się z ofertami zawierającymi pisemne koncepcje realizacji zadań ZUK i opracowanymi przez pozostałych uczestników konkursu. To zaś w sposób oczywisty naruszało zasadę konkurencyjności postępowania.

Ustalonego w ten sposób stanu rzeczy nie mogły zmienić złożone w toku postępowania sądowego oświadczenia organu administracji, ponieważ jest on w niniejszej sprawie sądowoadministracyjnej stroną przeciwną skarżącemu, a więc jego stwierdzenia w tej kwestii mają subiektywny charakter i z tego względu nie mogą skutecznie negować faktów wynikających z dowodów znajdujących się w aktach sprawy, a zwłaszcza ze znajdujących się w nich dokumentów urzędowych. Tym samym zarzut naruszenia art. 106 § 3, art. 134 § 1 i art. 141 § 4 p.p.s.a. należało uznać za bezzasadny. W rezultacie, Sąd I instancji miał prawo uznać, że przeprowadzony w sprawie konkurs nie zapewniał przestrzegania konstytucyjnych zasad równego traktowania (art. 32 Konstytucji) i prawa do dostępu do służby publicznej na jednakowych zasadach (art. 60 Konstytucji).

Z kolei, nie można podzielić zarzutu naruszenia art. 11 ust. 1 ustawy o pracownikach samorządowych "polegającego na błędnym ustaleniu Sądu, że mamy do czynienia z wolnym stanowiskiem urzędniczym i na stwierdzeniu konieczności przeprowadzenia nowego postępowania konkursowego" z tej prostej przyczyny, że zarzut ten nie jest podstawą kasacyjną w rozumieniu art. 174 pkt 1 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za niemającą usprawiedliwionych podstaw i na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na zasadzie art. 204 pkt 2 p.p.s.a.