Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 1364/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-07-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 26 ust. 1 pkt 4, art. 26 ust. 2, art 30c ust. 3 pkt 1, art. 30e, art. 31 ust. 1
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity
article: art. 133 par. 1, art. 141 par. 1 i par. 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Hanna Kamińska Sędziowie NSA Janusz Zajda (spr.) Henryk Wach Protokolant Anna Wojtowicz-Hess po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2014 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej E. Spółki z o.o. w Ł. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 9 kwietnia 2014 r. sygn. akt V SA/Wa 528/14 w sprawie ze skargi E. Spółki z o.o. w Ł. na informację Ministra Gospodarki z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od E. Spółki z o.o. w Ł. na rzecz Ministra Gospodarki kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z 9 kwietnia 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 528/14 oddalił skargę E. sp. z o.o. w Ł. na informację Ministra Gospodarki z [...] lutego 2014 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu.

Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy:

E. sp. z o.o. w Ł. [...] czerwca 2013 r. wystąpiła o dofinansowanie projektu pt. "Wdrożenie innowacyjnej technologii produkcji nanoregranulatu o podwyższonej czystości" w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 Oś priorytetowa 4, w ramach działania 4.4 Nowe inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym POIG 2007-2013. Spółka przedstawiła do oceny technologię produkcji nanoregranulatu z polimeru uzyskanego w wyniku procesu recyklingu odpadów polimerowych. Jako cechy wyróżniające produktu Spółka wskazała antybakteryjność, grzybobójczość oraz pleśniobójczość.

Pismem z [...] października 2013 r. Państwowa Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, pełniąca funkcję Instytucji Zarządzającej (dalej: IZ), poinformowała Spółkę, że projekt został oceniony pozytywnie, jednak z uwagi na liczbę otrzymanych punktów (50) w ramach oceny merytorycznej fakultatywnej nie został skierowany do oceny dokonywanej przez Panel Ekspertów, ponieważ wymagane minimum w ramach tej oceny wynosi 75 punktów.

W uzasadnieniu oceny projektu wskazano, że wniosek nie uzyskał żadnych punktów w zakresie kryteriów innowacyjności produktu o znaczeniu światowym oraz konkurencyjności produktu na rynku europejskim lub międzynarodowym.

Zdaniem IZ wnioskodawca nie udowodnił, że na świecie nie są wytwarzane produkty o wskazanych parametrach. Ponadto zabrakło porównania właściwości granulatu z parametrami wyrobów dostępnych na rynku z podaniem wartości liczbowych, w tym możliwie z regrenalutami zawierającymi nanosrebro. Technologia zastosowania nanocząsteczek srebra - zdaniem ekspertów - nie jest przełomowa, bowiem nanosrebro od dawna jest wykorzystywane do produkcji elementów z tworzyw sztucznych, zatem technologia ta nie przyniesie żadnych znaczących zmian w branży, a powstały produkt będzie kolejnym o tych samych właściwościach, choć wytwarzanym w inny sposób. Nadto eksperci zwrócili uwagę, że przedsiębiorca poza ogólnymi trzema parametrami swojego produktu ograniczył się do wymienienia firm konkurencyjnych, bez głębszej analizy i uwzględnienia korzyści ekonomicznych, w tym ceny swojego granulatu, która mogłaby być atrakcyjna dla nabywców.

W wyniku rozpatrzenia protestu Instytucja Pośrednicząca - Minister Gospodarki (dalej: IP) - zaskarżonym rozstrzygnięciem z [...] lutego 2014 r., opierając się na podstawie art. 30b ust. 4 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712 ze zm.; dalej: uzppr) uznała protest za niezasadny.

Wyjaśniając motywy rozstrzygnięcia IP posłużyła się opinią powołango eksperta oraz wskazała, że granulaty z tworzyw sztucznych zawierających nanocząsteczki srebra, w tym granulaty z różnych polimerów zawierających koncentrat nanocząsteczek srebra, są dostępne na rynku od wielu lat. Ponadto wśród specjalistów znane są właściwości antybakteryjne i grzybobójcze produktów wytworzonych z tworzyw sztucznych domieszkowanych nanocząsteczkami srebra. Ponieważ na rynku wykorzystuje się na szeroką skalę tego typu produkty, granulaty plastików zawierające nanocząsteczki srebra są oferowane przez wielu wytwórców. Organ stwierdził także, że produkt mający być wynikiem inwestycji nie stanowi produktu znacznie lepszego od innych dostępnych na rynku, tylko dlatego że jest wytwarzany z polimeru uzyskiwanego w procesie recyklingu, a właściwość fizyczna wyprodukowanego materiału nie będzie lepsza od wyprodukowanego materiału wytworzonego z polimeru pierwotnego.

IP wyraziła pogląd, że Spółka nie wskazała ani jednej właściwości użytkowej swojego produktu, która odróżniałaby go od innych standardowych granulatów zawierających nanocząsteczki srebra otrzymanych bezpośrednio z polimeru pierwotnego. Za taką właściwość nie można uznać właściwości antybakteryjnych, grzybobójczych i pleśniobójczych ze względu na fakt, iż standardowe i dostępne na rynku granulaty posiadają takie właściwości.

W ocenie organu II instancji Spółka nie spełniła kryterium, którego założeniem jest konkurencyjność produktu będącego wynikiem realizacji projektu na rynku europejskim i międzynarodowym. Nie wzięła pod uwagę istnienia na rynku standardowego analogu jej produktu, czyli granulatów PET otrzymanych z polimeru pierwotnego, również zawierających nanocząsteczki srebra, które należy uznać za analogiczne względem proponowanych przez Spółkę. Nie przeprowadzono także analizy w zakresie, czy z ekonomicznego punktu widzenia proponowane przez Spółkę rozwiązanie będzie bardziej korzystne od metody aktualnie stosowanej na rynku, tj. polegającej na uzyskiwaniu granulatów bezpośrednio z polimeru pierwotnego, zawierających nanocząsteczki srebra.

Mając powyższe na uwadze IP stwierdziła, że proponowana przez Spółkę technologia produkcji nanogranulatu nie zasługuje na dofinansowanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalając skargę na powyższe rozstrzygnięcie stwierdził, że ocena przedmiotowego projektu, dokonana przez Ministra Gospodarki, a także legalność jego działań w procedurze odwoławczej odpowiadają prawu.

Podkreślił, że istota sporu sprowadza się do prawidłowości oceny merytorycznej fakultatywnej projektu w zakresie dwóch kryteriów, w których projektowi nie przyznano żadnej punktacji, tj. kryterium nr 1 "Innowacja produktowa stanowi innowację o znaczeniu światowym" oraz kryterium nr 5 "Nowy lub zasadniczo ulepszony produkt będący wynikiem realizacji projektu będzie konkurencyjny na rynku europejskim lub międzynarodowym".

Dokonana ocena została przeprowadzona prawidłowo, w zgodzie z mającymi zastosowanie regulacjami prawnymi, tj. opisem kryterium zawartym w Przewodniku po kryteriach wyboru operacji finansowanych w ramach POIG. Zgodnie z tym dokumentem innowacja produktowa stanowi innowację o znaczeniu światowym, co tyczy się produktów, które mogą okazać się przełomowe w skali międzynarodowej tj. produktów, których innowacyjność jest na tyle duża, że może przyczynić się do znaczących zmian w rozwoju danej branży lub doprowadzić do powstania nowej branży. Zdaniem Sądu, wnioskodawca winien wykazać, że na świecie nie wytwarza się produktów, jakie będą wynikiem inwestycji oraz, że dany produkt ma szansę odnieść sukces na rynku międzynarodowym. Nadto niezbędnym było wykazanie przez wnioskodawcę konkretnych cech technicznych i użytkowych, które bezwzględnie przesądzą o przewadze tego produktu nad innymi, najbardziej innowacyjnymi w branży. Wskazane kryterium dotyczy produktów, których innowacyjność ma charakter kluczowy na skalę światową.

Mając powyższe na uwadze Sąd I instancji podzielił stanowisko IP oraz wskazał, że proponowany przez Spółkę produkt nie posiada cech wyróżniających go od innych dostępnych na rynku granulatów, które również zawierają nanocząsteczki srebra, a także posiadają właściwości grzybobójcze, pleśniobójcze i antybakteryjne. Dlatego skoro tego typu granulaty plastiku oferowane są przez wielu wytwórców, żadna mierzona właściwość fizyczna uzyskanego materiału nie będzie lepsza niż właściwość analogicznego materiału wytworzonego z polimeru pierwotnego.

Odnośnie oceny kryterium nr 5 "Nowy lub zasadniczo ulepszony produkt będący wynikiem realizacji projektu będzie konkurencyjny na rynku europejskim lub międzynarodowym" Sąd I instancji wskazał, że jego celem jest premiowanie projektów, których wynikiem są produkty posiadające potencjał i możliwości skutecznego konkurowania na rynkach zagranicznych, a konkurencyjność na tej płaszczyźnie jest rozpatrywana pod kątem potencjału i możliwości osiągania przewag konkurencyjnych w stosunku do produktów wytwarzanych na terenie innych niż Polska krajów europejskich i pozaeuropejskich. Podstawą do oceny tego kryterium stanowi podanie co najmniej 3 cech nowego produktu wytworzonego w wyniku realizacji projektu decydujących o jego konkurencyjności na każdym z krajowych rynków docelowych, na których produkt ma być oferowany. Powodem nieuwzględnienia tego kryterium jest - zdaniem Sądu - pominięcie przez Spółkę istnienia na rynku standardowego analogu jej produktu, czyli granulatów PET otrzymywanych z polimeru pierwotnego zawierających nanocząsteczki srebra, a które należało uznać za podobne w rozumieniu Przewodnika i Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie. Ponadto Spółka nie przeprowadziła analizy, czy z ekonomicznego punktu widzenia proponowane rozwiązanie, tj. uzyskiwanie granulatu PET z materiału otrzymywanego z procesu recyklingu odpadów polimerowych, będzie bardziej korzystne od metody aktualnie stosowanej na rynku.

Mając powyższe na uwadze Minister Gospodarki (IP) prawidłowo wskazał, że powyższe uniemożliwia dokonanie rzetelnej oceny przedmiotowego kryterium, a tym samym stanowi podstawę do uznania kryterium za niespełnione. Sąd I instancji wyraził pogląd, że nie można uznać za wystarczające przywołanie przez wnioskodawcę w dokumentacji aplikacyjnej uniwersalnych treści wskazujących na spełnienie przez projekt wyżej wymienionych kryteriów. Rolą wnioskodawcy jest wypełnienie dokumentów aplikacyjnych w taki sposób, aby zostały tam zawarte konkretne rozwiązania, które umożliwią dokonanie przez IZ oraz IP weryfikacji przesłanek koniecznych dla dofinansowania.

Sąd I instancji nie zgodził się także z zarzutem nierzetelności oceny dokonanej przez IP z uwagi na fakt, że jej ostateczne stanowisko zawarte w informacji dotyczącej rozpatrzenia protestu, w znacznym stopniu pokrywało się ze stanowiskiem wyrażonym przez eksperta. Sąd wskazał, że udział ekspertów w ocenie projektów składanych w ramach POIG jest uregulowany właściwymi przepisami, tj. art. 31 ust. 1 i 30 b/ ust. 7 uzppr, zgodnie z którymi aby zapewnić rzetelną i bezstronną ocenę projektów, w procesie ich wyboru mogą brać udział eksperci posiadający specjalistyczną wiedzę lub umiejętności z poszczególnych dziedzin objętych programem operacyjnym. Przepis § 14 ust. 1 Procedury odwoławczej odnosi udział eksperta w szczególności do sytuacji, gdy protest dotyczy etapu oceny merytorycznej projektu, a przy jej dokonywaniu niezbędna jest fachowa wiedza merytoryczna. Dlatego postępowanie organu w zakresie odwołania się do stanowiska eksperta należało uznać za uzasadnione.

Powyższe orzeczenie zaskarżyła E. sp. z o.o. w Ł., wnosząc o jego uchylenie w całości, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Skargę kasacyjną oparto na obydwu podstawach kasacyjnych określonych w art. 174 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270; dalej: ppsa) zarzucając:

I. naruszenie przepisów postępowania t. j..:

▪ art. 30c ust. 3 pkt 1 w związku z art. 26 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 31 ust. 1 uzppr przez oddalenie skargi na rozstrzygnięcie Ministra Gospodarki z [...] lutego 2014 r. w przedmiocie nieuwzględnienia protestu dotyczącego oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie z 23 października 2013 r., podczas gdy przedmiotowe rozstrzygnięcie zostało wydane w sposób naruszający prawo, tj. bez zapewnienia rzetelnej, bezstronnej i profesjonalnej oceny innowacyjności projektu skarżącej przez ekspertów posiadających specjalistyczną wiedzę i umiejętności w zakresie objętym wnioskiem o dofinansowanie projektu, w szczególności poprzez błędne uznanie, iż produktem konkurencyjnym do produktu skarżącej - tj. regranulatu PET z nanocząsteczkami srebra - jest granulat PET z nanocząsteczkami srebra, podczas gdy na rynku nie jest dostępny taki produkt jak granulat PET z nanocząsteczkami srebra oraz nieuzasadnione jest wymaganie od skarżącej porównania właściwości tych dwóch produktów;

▪ art. 141 § 4 ppsa w związku z art. 30e uzppr poprzez lakoniczne i ogólnikowe uzasadnienie wyroku, pozbawiające skarżącą informacji o przesłankach rozstrzygnięcia oraz nie odniesienie się do wszystkich zarzutów wskazanych w proteście, brak wyczerpującego wyjaśnienia podstawy prawnej i faktycznej rozstrzygnięcia oraz ograniczenie uzasadnienia zaskarżonego wyroku do dosłownego powtórzenia argumentacji przedstawionej przez Ministra Gospodarki w informacji z [...] lutego 2014 r.;

▪ art. 141 § 1 ppsa w związku z art. 30e uzppr poprzez zaniechanie sporządzenia własnego uzasadnienia wyroku przez Sąd i powielenie całości wywodów zawartych przez Ministra Gospodarki w informacji z [...] lutego 2014 r.;

▪ art. 3 § 1 w związku z art. 133 § 1 w związku z art. 141 § 4 ppsa poprzez niewzięcie pod uwagę całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i oparcie rozstrzygnięcia tylko i wyłącznie na argumentacji zaprezentowanej przez Ministra Gospodarki w informacji z [...] lutego 2014 r. przy całkowitym pominięciu twierdzeń i dowodów zaoferowanych przez skarżącą, czego wyrazem jest brak jakiegokolwiek odniesienia się do twierdzeń i dowodów skarżącej w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, w szczególności do wyjaśnień skarżącej dotyczących niewystępowania na rynku tworzyw sztucznych granulatu PET z nanocząsteczkami srebra, z którym to produktem, według oceny Sądu, skarżąca była zobowiązana do porównania swojego produktu w postaci regranulatu PET z nanocząsteczkami srebra;

▪ art. 30c ust. 3 pkt 1 poprzez oddalenie skargi, mimo naruszenia przez stronę przeciwną prawa materialnego, o których mowa w punkcie II podstaw kasacyjnych, które miało wpływ na wynik sprawy;

- przy czym wszystkie powyższe naruszenia prawa miały istotny wpływ na wynik sprawy.

II. naruszenie prawa materialnego, tj.:

▪ art. 26 ust. 1 pkt 4 uzppr oraz art. 26 ust. 2 uzppr w zw. kryterium merytorycznym fakultatywnym nr 1 "Innowacja produktowa stanowi innowację o znaczeniu światowym" określonym w "Przewodniku po kryteriach wyboru operacji finansowych w ramach POIG" oraz Załączniku nr 1 pt. "Kryteria merytoryczne wyboru finansowych operacji w ramach Działania 4.4. Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013" do Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, Priorytet 4: Inwestycje w innowacyjne przedsiębiorstwa Działania 4.4: Nowe inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym" poprzez błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnym przyjęciu przez Sąd, iż produktem konkurencyjnym dla produktu skarżącej, tj. regranulatu PET z nanocząsteczkami srebra, występującym na rynku docelowym wskazanym przez skarżącą jest granulat PET z nanocząsteczkami srebra, który nie występuje na rynku tworzyw sztucznych, i w konsekwencji przyjęcie, iż skarżąca nie przedstawiła we wniosku o dofinansowanie rzetelnych informacji w celu wykazania, że regranulat PET z nanocząsteczkami srebra skarżącej stanowi innowację produktową na skalę światową, podczas gdy prawidłowa interpretacja tego kryterium powinna skutkować uznaniem, że skarżąca określiła w sposób prawidłowy produkt konkurencyjny dla swojego produktu i przedstawiła odpowiednie dane porównawcze dotyczące swojego produktu i produktu konkurencyjnego, co powinno skutkować przyznaniem punktów w ramach oceny spełnienia przez skarżącą tego kryterium;

▪ art. 26 ust. 1 pkt 4 oraz art. 26 ust. 2 uzppr w zw. z kryterium merytorycznym fakultatywnym nr 5 "Nowy lub zasadniczo ulepszony produkt będący wynikiem realizacji projektu będzie konkurencyjny na rynku europejskim lub międzynarodowym" określonym w Przewodniku oraz Załączniku do Regulaminu poprzez błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnym przyjęciu przez Sąd, iż produktem analogicznym/podobnym/substytucyjnym dla regranulatu PET z nanocząsteczkami srebra skarżącej występującym na rynku docelowym wskazanym przez skarżącą jest granulat PET z nanocząsteczkami srebra i w konsekwencji przyjęcie, iż skarżąca nie przedstawiła rzetelnych informacji w celu wykazania, że regranulat PET z nanocząsteczkami srebra skarżącej będzie konkurencyjny na rynku europejskim lub rynku międzynarodowym, podczas gdy prawidłowa interpretacja tego kryterium powinna skutkować uznaniem, że skarżąca określiła w sposób prawidłowy produkt konkurencyjny dla swojego produktu i przedstawiła odpowiednie dane porównawcze dotyczące swojego produktu i produktu konkurencyjnego, co powinno skutkować przyznanie punktów w ramach oceny spełnienia przez skarżącą tego kryterium;

- przy czym wszystkie powyższe naruszenia prawa miały istotny wpływ na wynik sprawy.

Argumenty na poparcie powyższych zarzutów zostały przedstawione w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, w której kasator podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Minister Gospodarki wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 174 ppsa ten środek prawny można oprzeć na podstawie naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, a także na podstawie naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której przesłanki określone w § 2 art. 183 ppsa w sprawie nie występują. Zasada związania granicami skargi kasacyjnej oznacza również związanie wskazanymi w środku prawnym podstawami zaskarżenia, które determinują zakres kontroli kasacyjnej, jaką Naczelny Sąd Administracyjny powinien podjąć w celu stwierdzenia ewentualnej wadliwości orzeczenia Sądu I instancji.

Wobec takich regulacji, postępowanie wywołane skargą kasacyjną nie polega na ponownym rozpoznaniu sprawy ad meritum w jej całokształcie, lecz uzasadnione jest odniesienie się jedynie do zarzutów przedstawionych w środku prawnym w ramach wskazanych podstaw kasacyjnych.

Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie tak przepisów postępowania, jak i prawa materialnego. Ponieważ zarzuty naruszenia przepisów postępowania ściśle wiążą się z zarzutami naruszenia prawa materialnego, Naczelny Sąd Administracyjny uznał za uzasadnione łączne się do nich odniesienie.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 26 ust. 2 uzppr, należy stwierdzić, że nie jest on trafny. Zgodnie z postanowieniami tego przepisu, instytucja zarządzająca wykonując zadania, o których mowa w ust. 1 powinna uwzględniać zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewniać przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów.

Zasada równego dostępu do pomocy odnosi się w pierwszej kolejności do czynności, o jakich mowa w art. 26 ust. 1 uzppr, w zakresie stanowienia aktów o charakterze generalnym regulującym zasady prowadzenia konkursu. To, czy ta zasada została zachowana w odniesieniu do poszczególnych wniosków, jest przedmiotem oceny sądu administracyjnego w konkretnej sprawie. Natomiast okoliczność, czy w przypadku innych niż wnoszący skargę podmiotów zasadę tę zachowano, nie ma wpływu na ocenę zasadności środka prawnego. Oznacza to, że zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów nie można sprowadzać do kwestii wzajemnego porównywania ocen wniosków złożonych przez inne podmioty w ramach tego samego konkursu, z oceną wniosku złożonego przez Spółkę.

Ocena wniosku winna być rzetelna i bezstronna, co pośrednio wynika również z art. 31 ust. 1 uzppr. Podkreślenia wymaga również zasada postępowania konkursowego polegająca na wyłonieniu najlepszego projektu, to jest takiego, który w przewidzianym we właściwym programie operacyjnym zakresie przyczyni się najpełniej do osiągnięcia założonego celu. Celem postępowania konkursowego jest zatem wyłonienie takich przedsięwzięć i ich wsparcie finansowe, które dadzą gwarancję osiągnięcia celów opisanych w Programie Operacyjnym (Innowacyjna Gospodarka). Kontrola sądowo administracyjna sprowadza się natomiast do zbadania, czy dokonana ocena projektu nie narusza powyższych reguł, co wiąże się z podkreślonym wyżej faktem, że rozpatrywany środek prawny jest sformalizowanym środkiem zaskarżenia, a Naczelny Sąd Administracyjny bada sprawę tylko z punktu widzenia wyraźnie wskazanych podstaw kasacyjnych.

W ramach tak sformułowanej podstawy kasacyjnej można tym samym ograniczyć się do ustalenia, czy ocena wniosku o dofinansowanie skarżącej została przeprowadzona z naruszeniem art. 31 ust. 1 uzppr. Instrumentem, który ma zagwarantować rzetelność i bezstronność oceny dokonywanej przez organ jest możliwość skorzystania przez podmiot oceniający z pomocy eksperta posiadającego specjalistyczną wiedzę lub umiejętności z poszczególnych dziedzin objętych programem operacyjnym. Ponadto przepis § 14 ust. 1 Procedury odwoławczej w ramach PO IG odnosi udział eksperta w szczególności do sytuacji, gdy protest dotyczy etapu oceny merytorycznej projektu, a przy jej dokonywaniu niezbędna jest fachowa wiedza merytoryczna. Przywołane powyżej przepisy dają organowi uprawnienie, a nie obowiązek, skorzystania z pomocy eksperta. Organ, mając na uwadze zarzuty zawarte w proteście skarżącej Spółki, celem zweryfikowania prawidłowości działań podjętych przez IW, skorzystał z możliwości powołania obiektywnego i niezależnego eksperta posiadającego specjalistyczną wiedzę z dziedziny objętej projektem, celem zapewnienia gwarancji rzetelnej i bezstronnej oceny wniosku o dofinansowanie. Skarżąca, jak słusznie zaakcentował Sąd I instancji, nie wykazała, iż ekspert nie dysponował wiedzą i umiejętnościami w zakresie objętym wnioskiem o dofinansowanie.

Ocena zasadności wskazania na konieczność wykazania innowacyjności produktu w skali światowej oraz jego przewag konkurencyjnych, poprzez porównanie go z produktami już istniejącymi na rynku i pozwalającymi osiągnąć ten sam innowacyjny rezultat, z tym, że za pomocą innych metod, nie może następować w oderwaniu od celu konkursu, w ramach którego Spółka występowała o dofinansowanie oraz wymogów, których spełnienie jest niezbędne dla stwierdzenia spełnienia kryteriów nr 1 i 5 (zgodnie z § 3 regulaminu - "Celem Konkursu jest wyłonienie projektów, które w największym stopniu przyczynią się do osiągnięcia celów PO IG 2007-2013 oraz celów określonych w Szczegółowym opisie priorytetów"). Stąd za trafne należy uznać stwierdzenie WSA w W., iż w ramach spornych kryteriów nie dokonywano oceny istnienia innowacyjności produktowej, ta bowiem badana jest na etapie oceny merytorycznej obligatoryjnej w ramach kryteriów nr 4, lecz premiowano te projekty, których innowacyjność produktowa mogła mieć znaczenie przełomowe w skali międzynarodowej, w szczególności w kontekście potencjału i możliwości osiągania przewag konkurencyjnych w stosunku do produktów wytwarzanych na terenie innych krajów.

W świetle twierdzeń Spółki, iż "nieadekwatne i krzywdzące" jest porównywanie regranulatu PET z nanocząsteczkami srebra ze zwykłym granulatem PET należy podkreślić, iż celem spornych kryteriów była ocena projektowanego rozwiązania właśnie pod kątem zbadania, czy ma ono możliwość zdobycia istotnej przewagi konkurencyjnej. Innymi słowy, sprowadza się to do ustalenia, czy projektowane rozwiązanie rokuje opłacalność w porównaniu do rozwiązań już istniejących na rynku.

W kontekście powyższego, a także zarzutu naruszenia art. 30c ust. 3 pkt 1 uzppr wyjaśnienia wymaga, iż zgodnie z treścią wskazanego przepisu przesłanką uwzględnienia skargi jest ustalenie w toku kontroli dokonywanej przez Sąd, stosownie do art. 3 § 3 ppsa, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, tj. wskazane powyżej zasady. Strona skarżąca nie przedstawiła przekonywujących argumentów dla uzasadnienia omawianych zarzutów.

Brak jest podstaw do uznania za zasadny zarzutu skargi kasacyjnej wskazującego na naruszenie przez Sąd I instancji przepisu art. 141 § 4 ppsa w zw. z art. 30e uzppr.

Wskazany przepis można naruszyć wtedy, gdy uzasadnienie orzeczenia nie pozwala jednoznacznie ustalić przesłanek, jakimi kierował się wojewódzki sąd administracyjny podejmując zaskarżone orzeczenie, a wada ta nie pozwala na kontrolę kasacyjną orzeczenia, lub brak jest uzasadnienia któregokolwiek z rozstrzygnięć sądu, albo gdy uzasadnienie obejmuje rozstrzygnięcie, którego nie ma w sentencji orzeczenia.

Stanowisko Sądu pierwszej instancji w wystarczający sposób wskazuje na tok rozumowania przyjęty przy rozpoznawaniu sprawy i nieuznaniu argumentacji strony, a w konsekwencji nie narusza norm postępowania sądowoadministracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uzasadnienie wyroku jest kompletne i odpowiada wymaganiom stawianym przez ustawodawcę. To, że strona nie jest przekonana o trafności rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd, nie oznacza jeszcze wadliwości uzasadnienia wyroku. Nie może być równoznaczne z naruszeniem omawianego przepisu nie odniesienie się przez Sąd I instancji do argumentów strony w stopniu i formie przez nią oczekiwanych.

Kolejny zarzut, naruszenia art. 141 § 1 ppsa w zw. z art. 30e uzppr, jest niezrozumiały. Sąd I instancji w przewidzianym ustawą terminie prawidłowo sporządził uzasadnienie wyroku zamieszczając w jego treści zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowiska organu, podstawy rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie.

Twierdzenia skarżącej, iż uzasadnienie wyroku jest ogólnikowe, nie może być skuteczne w ramach powołanej podstawy kasacyjnej. Okoliczności te mogłyby ewentualnie stanowić o naruszeniu przez Sąd I instancji art. 141 § 4 ppsa. Nie można również upatrywać naruszenia wskazanego przepisu w tym, że Sąd zgodził się z argumentami organu. Dokonując kontroli rozstrzygnięcia pod kątem zgodności z prawem, w sytuacji stwierdzenia jego prawidłowości, Sąd w określonym zakresie podzielił argumentację organów. W żadnym wypadku sytuacja ta nie może być uznana za zaniechanie sporządzenia własnego uzasadnienia.

Za nieuzasadniony należy również uznać wskazany w środku prawnym zarzut naruszenia art. 133 § 1 ppsa. Autor skargi kasacyjnej upatruje naruszenia tego przepisu w rozstrzyganiu przez Sąd I instancji sprawy "z pominięciem twierdzeń i dowodów zaoferowanych przez skarżącą".

Podkreślenia wymaga, że jeśli chodzi o zarzut naruszenia art. 133 § 1 ppsa, to wynikający z tego przepisu obowiązek wydania wyroku "na podstawie akt sprawy" oznacza zakaz wyjścia poza materiał znajdujący się w tych aktach. Do naruszenia tego przepisu doszłoby wówczas, gdyby Sąd I instancji oparł swoje rozstrzygnięcie na materiale innym niż ten, który jest zawarty w aktach sprawy. Zgodnie zaś z ugruntowanym orzecznictwem orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, że sąd przy ocenie legalności zaskarżonej decyzji bierze pod uwagę okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw jej wydania.

Odnosząc te rozważania do rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że Sąd I instancji nie naruszył art. 133 § 1 ppsa, ponieważ orzekał na podstawie dowodów znajdujących się w aktach. Ponadto, autor skargi kasacyjnej - formułując ten zarzut - podważa w istocie rozstrzygnięcia organów, które zostały zaakceptowane przez Sąd I instancji. W tym kontekście zauważyć należy, że art. 133 § 1 ppsa nie może służyć kwestionowaniu ustaleń i oceny ustalonego w sprawie stanu faktycznego. Tym samym, zaakceptowanie przez sąd - jako zgodnej z przepisami postępowania - oceny materiału dowodowego dokonanej przez organ oraz zasadności przyjęcia za prawidłowe ustaleń będących konsekwencją tej oceny, nie może stanowić jego naruszenia, nawet gdyby stanowisko sądu było w tym zakresie błędne (por. m.in. wyrok NSA z 2 grudnia 2010 r., sygn. akt I GSK 806/10, LEX nr 744881). Ponadto, podkreślenia również wymaga, że przepis art. 133 § 1 ppsa nie służy do zwalczania wniosków, jakie zostały wyprowadzone z materiału aktowego, lecz nakazuje sądowi pewne konkretne zachowania przy wyrokowaniu.

Mając na uwadze, że nie miało miejsca naruszenie powołanych w skardze kasacyjnej przepisów, a także brak jest podstaw, które Naczelny Sąd Administracyjny obowiązany jest wziąć pod uwagę z urzędu, skarga kasacyjna podlegała oddaleniu na podstawie art. 184 ppsa w zw. z art. 30e uzppr. O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd orzekł na podstawie art. 204 pkt 1 ppsa.