Wyrok NSA, sygn. akt II FSK 2339/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-11-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c)
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Antoni Hanusz (sprawozdawca), Sędziowie: NSA Stefan Babiarz, NSA Sławomir Presnarowicz, Protokolant Szymon Mackiewicz, po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2015 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej B. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 18 kwietnia 2013 r. sygn. akt I SA/Sz 1019/12 w sprawie ze skargi B. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 18 września 2012 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od B. K. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

1. Wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 1019/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę B. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym: postanowieniem z dnia 18 września 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Szczecinie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w S. z dnia 14 czerwca 2012 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że ww. decyzja zawierała pouczenie o przysługującym prawie oraz terminie do wniesienia odwołania. Wysłana została na adres zamieszkania skarżącego tj. ul. W. 20 w S. w dniu 14 czerwca 2012 r. Po dwukrotnym awizowaniu i nieodebraniu korespondencji pozostawionej do dyspozycji adresata w urzędzie pocztowym przez 17 dni, w dniu 2 lipca 2012 r. zwrócono ją Dyrektorowi Urzędu Kontroli Skarbowej w S.. W konsekwencji powyższego uznano, że decyzja ta została doręczona w trybie art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., dalej "Ordynacja podatkowa") tj. w dniu 29 czerwca 2012 r.

Pismem z 14 sierpnia 2012 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wraz z odwołaniem od decyzji organu pierwszej instancji. Organ stwierdził, że termin do wniesienia odwołania w rozpoznawanej sprawie upłynął 13 lipca 2012 r. Organ odwoławczy wskazał że podatnik nie dochował 7-dniowego terminu do złożenia podania o przywrócenie terminu i nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminowi do wniesienia odwołania nastąpiło bez jego winy.

2. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie pełnomocnik skarżącego zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych oraz naruszenie art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez odmówienie skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji, pomimo spełnienia przez niego przesłanek uzasadniających pozytywne rozpoznanie jego wniosku i przywrócenie mu terminu do złożenia odwołania od decyzji.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Szczecinie wniósł o jej oddalenie.

3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w uzasadnieniu orzeczenia wskazał, że słusznie organ ustalił, że doręczenie decyzji z 14 czerwca 2012 r., zostało dokonane w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej z upływem 29 czerwca 2012 r. Z pieczęci Urzędu Pocztowego wynika, że pierwsze awizo pozostawiono w dniu 15 czerwca 2012 r., drugie po dziesięciu dniach, tj. w dniu 25 czerwca 2012 r. Przesyłkę zwrócono w dniu 2 lipca 2012 r. Zdaniem Sądu powyższe potwierdza, że od momentu pozostawienia pierwszego awiza do dnia zwrotu korespondencji do nadawcy upłynęło 17 dni. Kolejno Sąd podkreślił, że korespondencja organu kierowana była do skarżącego na adres zamieszkania podany przez stronę. Prawidłowo wskazał organ, że doręczenie decyzji z dnia 14 czerwca 2012 r. nastąpiło 29 czerwca 2012 r.

Sąd pierwszej instancji zgodził się ze stanowiskiem Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie, że powzięcie przez skarżącego wiadomości o wydaniu decyzji z 14 czerwca 2012 r. w dniu 9 sierpnia 2012 r., tj. w dacie odebrania tytułu wykonawczego, nie jest zdarzeniem faktycznym uzasadniającym brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Zaniechanie ustanowienia pełnomocnika do doręczeń czy też nieodbieranie urzędowej korespondencji pod adresem zamieszkania, który sam skarżący wskazywał pozwala sądzić, że jego zachowanie nosi znamiona winy polegającej na niedbalstwie i nie może skutkować przywróceniem uchybionego terminu. Podatnik przebywał poza miejscem zamieszkania, jak sam podaje w okresie od połowy czerwca do połowy lipca 2012 r. Z powyższego wynika, zdaniem Sądu, że pobyt podatnika poza granicami miasta zakończył się w połowie lipca 2012 r. Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania został nadany w dniu 16 sierpnia 2012 r., a więc po około 30 dniach licząc od połowy lipca i aż po 16 dniach od końca lipca.

Sąd zaznaczył, że nie zasługuje również na uwzględnienie twierdzenie skarżącego, że nie miał on wiedzy o przesyłce, w związku z czym nie mógł udać się do urzędu pocztowego w celu ustalenia nadawcy przesyłki. Sąd wskazał, że z adnotacji dokonanych na kopercie i zwrotnym potwierdzeniu odbioru wynika, że przesyłka zawierająca decyzję z dnia 14 czerwca 2012 r. była dwukrotnie awizowana a zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Nic nie stało na przeszkodzie, aby po powrocie do miejsca zamieszkania podatnik udał się wraz z ww. zawiadomieniem do Urzędu Pocztowego celem ustalenia nadawcy przesyłki, by następnie w Urzędzie Kontroli Skarbowej w S. odebrać osobiście przedmiotową decyzję. Zdaniem Sądu nie jest wiarygodne twierdzenie skarżącego, że oczekiwał on rozstrzygnięcia wydanego już po jego powrocie do S..

4. W skardze kasacyjnej pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W oparciu o art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 z ze zm., dalej "p.p.s.a."), autor skargi kasacyjnej podniósł zarzut naruszenia przepisów postępowania tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. "poprzez nieuwzględnienie skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie pomimo, iż w okolicznościach niniejszej sprawy Sąd ten winien stwierdzić inne naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, a mianowicie naruszenie przez Organ II instancji art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez odmówienie skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji, pomimo spełnienia przez niego przesłanek uzasadniających pozytywne rozpoznanie jego wniosku i przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji".

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Skarbowej w Szczecinie wniósł o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

5. Rozpoznając niniejszą skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nie ma ona uzasadnionych podstaw wobec czego podlega oddaleniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie nie naruszył art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie. Wbrew twierdzeniom autora skargi kasacyjnej postanowienie to nie narusza art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej.

Sąd pierwszej instancji zasadnie podzielił stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do złożenia odwołania. Zasadnie wskazał Sąd pierwszej instancji, że powzięcie przez skarżącego wiadomości o wydaniu decyzji w dacie odebrania tytułu wykonawczego nie jest zdarzeniem faktycznym uzasadniającym brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Zaniechanie ustanowienia pełnomocnika do doręczeń, nieodbieranie urzędowej korespondencji pod adresem zamieszkania wskazuje, że zachowanie skarżącego nosi znamiona winy polegającej na niedbalstwie i nie może skutkować przywróceniem uchybionego terminu. Skarżący przebywał poza miejscem zamieszkania "w okresie od połowy czerwca do połowy lipca 2012 r.". Z powyższego wynika, że chociaż pobyt podatnika poza granicami miasta zakończył się w połowie lipca 2012 r., to wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania został nadany w 16 lipca 2012 r., a więc po 30 dniach licząc od połowy lipca i po 16 dniach licząc od końca lipca.

Sąd pierwszej instancji zasadnie podzielił stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie, że nie zasługuje na uwzględnienie twierdzenie skarżącego, że nie miał on wiedzy o przesyłce, w związku z czym nie mógł udać się do urzędu pocztowego w celu ustalenia nadawcy przesyłki. Jak wynika bowiem z adnotacji dokonanych na kopercie i zwrotnym potwierdzeniu odbioru, przesyłka zawierająca decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w S. z dnia 14 czerwca 2012 r. była dwukrotnie awizowana tj. 15 i 25 czerwca 2012 r. Zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w Urzędzie Pocztowym umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Nic nie stało zatem na przeszkodzie aby po powrocie do miejsca zamieszkania skarżący udał się do Urzędu Pocztowego w celu ustalenia nadawcy przesyłki. Ponadto Sąd pierwszej instancji zasadnie przyznał rację organowi, że podatnik nie wykazał aby dolegliwość po przebytym w listopadzie 2010 r. wypadku komunikacyjnym miała charakter uciążliwy, skutkujący koniecznością nagłego, długoterminowego wyjazdu poza miasto w okresie toczącego się postępowania kontrolnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zasadnie podkreślił, że przy ocenie braku winy strony w niedotrzymaniu terminu do wniesienia odwołania powinien być brany pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony, należycie dbającej o swoje interesy. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie sposób uznać za zachowanie odpowiadające temu kryterium, gdy podatnik opuszczając miejsce zamieszkania, wiedząc o toczącym się postępowaniu po powrocie nie podejmuje działania zmierzającego do sprawdzenia awiz pozostawionych w jego skrzynce odbiorczej.

Mając na względzie powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie prawidłowo ocenił, że Dyrektor Izby Skarbowej w Szczecinie nie naruszył prawa odmawiając skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Dlatego na podstawie art. 184 p.p.s.a. skargę kasacyjną należało oddalić. Natomiast o kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono zgodnie z art. 204 pkt 1 tej ustawy i § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).