Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 489/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2018-09-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6560
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1a ust. 1 pkt 2, art. 2 ust. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1785
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Leszek Kleczkowski (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Halina Adamczewska- Wasilewicz sędzia WSA Ewa Kruppik- Świetlicka Protokolant: starszy sekretarz sądowy Anna Krenz- Winiecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 września 2018r. sprawy ze skargi B. Sp. z o.o. w W. na interpretację indywidualną Wójta Gminy C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości oddala skargę


UZASADNIENIE

W złożonym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego z dnia [...] lutego 2016r. w zakresie podatku od nieruchomości, spółka z o.o. "B. " (skarżąca/spółka) podała, że należące do niej dwie elektrownie wiatrowe składają się z zespołu elementów konstrukcyjnych: turbiny wiatrowej, wieży, wyposażenia wieży, fundamentu. Ponadto w skład farmy wiatrowej wchodzą inne środki trwałe, takie jak: drogi wewnętrzne żwirowe utwardzane z placami manewrowymi, sieć średniego napięcia składająca się z linii kablowych służących do przesyłania wytworzonej energii z elektrowni wiatrowych do sieci. W ramach inwestycji nie zostały zbudowane żadne zewnętrzne budynki kontrolne. Elektrownie wiatrowe są skonstruowane w ten sposób, że wieża posadowiona jest na fundamencie, który jest trwale związany z gruntem. Wieża składa się z części zewnętrznej, konstrukcyjnej

(w kształcie tuby) wraz ze schodami zewnętrznymi. Jest ona wykonana ze stali. Oprócz tego, część wewnętrzna - techniczna, w której jest umieszczone jej wyposażenie techniczne, składa się z następujących elementów: windy, stalowych podestów pośrednich, drabiny wraz z instalacją amortyzującą, okablowania, urządzenia sterującego, zabezpieczenia przeciwprzepięciowego, skrzynki z urządzeniami do pomiaru zielonej energii, wyposażenia elektrycznego w postaci rozdzielnicy oraz

w jednej z wież - z systemu sprawowania nadzoru oraz gromadzenia danych SCADA. W wieżach elektrowni wiatrowych umiejscowione są urządzenia przekształcające energię wiatru w energię elektryczną, tj. turbiny wiatrowe. Częścią elektrowni wiatrowej jest także sieć średniego napięcia (odrębny środek trwały), która stanowi system przesyłowy energii elektrycznej z elektrowni wiatrowych do dystrybutora energii elektrycznej. Sieć średniego napięcia składa się z linii kablowych położonych pod powierzchnią dzierżawionych przez spółkę działek oraz z innych urządzeń służących do przesyłania energii elektrycznej.

W związku z powyższym spółka zadała następujące pytania:

1. Czy prawidłowe jest stanowisko, że wieża (część zewnętrzna i wyposażenie wieży) nie stanowi budowli w rozumieniu ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach

i opłatach lokalnych (dalej: "u.p.o.l."), i w konsekwencji nie podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości?

2. Jeżeli odpowiedź na powyższe pytanie jest negatywna, czy prawidłowe jest stanowisko, że tylko zewnętrzna część wieży może być uznana za budowlę,

a wyposażenie wieży (część wewnętrzna) nie stanowi budowli i konsekwentnie nie podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości?

3. Czy prawidłowe jest stanowisko, że rozdzielnica jako odrębny środek trwały nie stanowi budowli w rozumieniu u.p.o.l. i w konsekwencji nie podlega opodatkowaniem podatkiem od nieruchomości?

4. Czy prawidłowe jest stanowisko, że sieć średniego napięcia nie stanowi budowli

w rozumieniu u.p.o.l. i w konsekwencji nie podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości?

Zdaniem wnioskodawcy:

1. Wieża (zarówno jej zewnętrzna część, jak i jej wyposażenie) nie stanowi budowli

w rozumieniu u.p.o.l. i w konsekwencji nie podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości począwszy od kolejnego roku w jakim uzyskano koncesję.

2. O ile odpowiedź na pytanie 1 jest negatywna, to w opinii wnioskodawcy, jedynie część konstrukcyjna wieży (stalowa i betonowa część zewnętrzna) może podlegać opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości (począwszy od roku następnego w jakim uzyskano koncesję), podczas gdy wyposażenie wieży - część wewnętrzna - nie stanowi budowli i w konsekwencji nie podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

3. Rozdzielnica nie stanowi budowli w rozumieniu u.p.o.l. i w konsekwencji nie podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

4. Sieć średniego napięcia nie stanowi budowli w rozumieniu u.p.o.l. i w konsekwencji nie podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

W wydanej w dniu [...] maja 2016r. interpretacji indywidualnej Burmistrz Miasta uznał, iż stanowisko spółki w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest: nieprawidłowe w zakresie pytania nr 1 i 4, prawidłowe w zakresie pytania nr 3 oraz w zakresie pytania 2 prawidłowe, że jedynie część konstrukcyjna wieży (stalowa część zewnętrzna wieży i betonowy fundament) podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, podczas gdy wyposażenie wieży - część wewnętrzna - nie stanowi budowli i w konsekwencji nie podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości oraz nieprawidłowe odnośnie do momentu opodatkowania części konstrukcyjnej wieży.

Wskutek wniesionej skargi, ww. interpretacja została uchylona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia [...] października 2016r., sygn. akt

I SA/Bd 598/16.

Ponownie rozpoznając sprawę w interpretacji indywidualnej z dnia

[...] kwietnia 2017r. organ w świetle obowiązującego do dnia 31 grudnia 2016r. stanu prawnego uznał za nieprawidłowe stanowisko strony przedstawione w pytaniach 1, 2 i 4 oraz prawidłowe w zakresie odpowiedzi na pytanie 3.

Rozpatrując złożoną od powyższej interpretacji skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uchylił ją wyrokiem z dnia [...] kwietnia 2017r., sygn. akt

I SA/Bd 802/17.

Ponownie rozpoznając złożony przez spółkę wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej zgodnie ze wskazaniami Sądu, organ podatkowy pismem z dnia

[...] marca 2018 r. wezwał spółkę do uzupełnienia wniosku z dnia [...] lutego 2016r.

w części przedstawiającej zdarzenie przyszłe poprzez określenie jaką funkcję pełni okablowanie, urządzenia sterujące, zabezpieczenie przeciwprzepięciowe, skrzynki

z urządzeniami do pomiaru zielonej energii, wyposażenie elektryczne w postaci rozdzielnicy oraz system sprawowania nadzoru i gromadzenia danych SCADA oraz szczegółowe wyjaśnienie czy zachodzi jakikolwiek związek (a jeżeli tak, to jaki jest jego charakter, np. techniczny, użytkowy) pomiędzy wieżą i fundamentami elektrowni wiatrowej, a ww. elementami.

W odpowiedzi z dnia [...] kwietnia 2018r. skarżąca określiła szczegółowe funkcje jakie pełnią elementy określone w wezwaniu.

W interpretacji indywidualnej z dnia [...] kwietnia 2018r. Wójt [...] uznał

w świetle obowiązującego do dnia [...] grudnia 2016r. stanu prawnego stanowisko strony w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego za nieprawidłowe

w odniesieniu do pytań: 1, 2 i 4 oraz prawidłowe w zakresie odpowiedzi na pytanie 3.

W uzasadnieniu organ odnosząc się do pytania 1 przywołał treść przepisów art. 2 ust. 1 pkt 3, art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. oraz art. 3 pkt 3 ustawy z dnia [...] lipca 1994r. – Prawo budowlane (dalej: "u.p.b."). Podniósł, że przytoczone przez wnioskodawcę orzeczenia sądów administracyjnych wyraźnie wskazują, które elementy elektrowni wiatrowej na gruncie przepisów i rozumienia pojęcia budowli są wyłączone

z opodatkowania podatkiem od nieruchomości, wskazując iż chodzi tu o elementy

i wyposażenie techniczne. Jednocześnie podatkiem pozostają objęte elementy budowlane, tj. wieża oraz fundament. W konsekwencji zdaniem organu, na gruncie obowiązującego prawa nieprawidłowe jest stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym wyłączenie z podatku od nieruchomości rozciąga się na całość konstrukcji wieży elektrowni wiatrowej, tj. zarówno na część zewnętrzną, jak i wewnętrzną. Organ podał, że pomimo nieuznania w całości elektrowni wiatrowej za budowlę, przepis art. 3 pkt 3 u.p.b. wyraźnie wskazuje, iż za budowlę należy uznać "także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową."

W zakresie pytania 2 organ uznał za nieprawidłowe stanowisko strony, że jedynie część konstrukcyjna wieży, tj. stalowa część zewnętrzna wieży w kształcie tuby wraz ze schodami zewnętrznymi i betonowy fundament podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, podczas gdy jej elementy wewnętrzne - techniczne wyposażenie wieży nie stanowią budowli i w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Organ przywołał dla poparcia swojej tezy wskazany wyrok z dnia

[...] kwietnia 2017r., sygn. akt I SA/Bd 802/17.

Uzasadniając stanowisko w zakresie pytania 3 organ podzielił stanowisko wnioskodawcy, że rozdzielnica nie stanowi budowli w rozumieniu ustawy o podatkach

i opłatach lokalnych, w związku z tym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

Organ uznał natomiast za nieprawidłowe stanowisko wnioskodawcy, że sieć średniego napięcia nie stanowi budowli w rozumieniu u.p.o.l. i w konsekwencji nie podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości (pytanie 4).

W złożonej do tut. Sądu skardze na interpretację indywidualną spółka wniosła o jej uchylenie i zobligowanie organu do ponownego wydania indywidualnej interpretacji prawa podatkowego: Zaskarżonej interpretacji zarzuciła naruszenie:

1) art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. w zw. z art. 3 pkt 3 i 9 u.p.b.

poprzez uznanie, że zarówno część konstrukcyjna wieży, jak i jej elementy wewnętrzne podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości (stanowisko organu w zakresie pytania nr 2 spółki przedstawionego we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego);

2) art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. w zw. z art. 3 pkt 3a u.p.b. poprzez niewłaściwą ocenę organu co do zastosowania ww. przepisów w przedmiotowej sprawie w związku

z uznaniem, że sieć średniego napięcia jako budowla podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości (stanowisko organu w zakresie pytania nr 4 spółki przedstawionego we wniosku);

3) art. 14j w zw. z art. 14b oraz art. 14c i art. 2a w zw. z art. 120 i art. 121 § 1 ustawy

z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (dalej: "O.p.") poprzez wydanie interpretacji, która nie spełnia warunków formalnych wskazanych w O.p. i prowadzenie sprawy w sposób niebudzący zaufania do organów podatkowych w związku

z niedziałaniem przez organ na podstawie przepisów prawa.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.

Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych

(Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), stanowiąc w art. 1 ust. 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W myśl art. 57a p.p.s.a. skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Oceniając zaskarżoną indywidualną interpretację z punktu widzenia legalności, Sąd uznał, iż nie narusza ona prawa.

Przedmiotem sporu w rozpatrywanej sprawie jest kwestia opodatkowania podatkiem od nieruchomości elektrowni wiatrowej. We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wskazano, że dwie elektrownie wiatrowe wnioskodawcy składają się

z zespołu elementów konstrukcyjnych: turbina wiatrowa, wieża, wyposażenie wieży, fundament. Ponadto w skład farmy wiatrowej wchodzą inne środki trwałe, takie jak: drogi wewnętrzne żwirowe utwardzane z placami manewrowymi, sieć średniego napięcia składająca się z linii kablowych służących do przesyłania wytworzonej energii

z elektrowni wiatrowych do sieci. Elektrownie wiatrowe są skonstruowane w ten sposób, iż wieża posadowiona jest na fundamencie, który jest trwale związany z gruntem. Wieża składa się z części zewnętrznej, konstrukcyjnej (w kształcie tuby) wraz ze schodami zewnętrznymi. Jest ona wykonana ze stali. Natomiast część wewnętrzna - techniczna, w której jest umieszczone jej wyposażenie techniczne, składa się z następujących elementów: winda, stalowe podesty pośrednie, drabina wraz z instalacją amortyzującą, okablowanie, urządzenia sterujące, zabezpieczenia przeciwprzepięciowe, skrzynki

z urządzeniami do pomiaru zielonej energii, wyposażenie elektryczne w postaci rozdzielnicy oraz w jednej z wież system sprawowania nadzoru oraz gromadzenia danych SCADA. Na wieżach elektrowni wiatrowych umiejscowione są urządzenia przekształcające energię wiatru w energię elektryczną, tj. turbiny wiatrowe. Częścią elektrowni wiatrowych jest także sieć średniego napięcia (odrębny środek trwały), która stanowi system przesyłowy energii elektrycznej z elektrowni wiatrowych do dystrybutora energii elektrycznej. Sieć średniego napięcia składa się z linii kablowych położonych pod powierzchnią dzierżawionych przez wnioskodawcę działek oraz z innych urządzeń służących do przesyłania energii elektrycznej. Uzupełniając braki formalne wniosku

w zakresie przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego w odpowiedzi na wezwanie organu podatkowego, podatnik określił szczegółowe funkcje jakie pełnią elementy określone w wezwaniu.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że przedmiotowa sprawa była już przedmiotem rozpatrzenia przez WSA z B. dwukrotnie: w wyroku z dnia

[...] października 2016 r., I SA/Bd 598/16, oraz w wyroku z dnia [...] października 2017 r., I SA/Bd 802/17. Wyrokami tymi uchylono zaskarżone interpretacje. Zauważyć należy, że na podstawie art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność była przedmiotem zaskarżenia. W świetle tego przepisu ani organ administracji publicznej, ani sąd, orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej

w orzeczeniu sądu, gdyż są nimi związane. Sąd nie może zatem formułować nowych ocen prawnych - sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu oraz reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się do wskazań w zakresie dalszego postępowania przed organem administracji publicznej. Jedynie w przypadku, gdy ulegnie zmianie podstawa prawna danego stosunku prawnego lub gdy zmienią się okoliczności faktyczne, będziemy mieli do czynienia z nową sprawą, do której zasada z art. 153 p.p.s.a. nie będzie miała już zastosowania (por. wyrok NSA z dnia 16 maja 2012 r., II GSK 550/11; wyrok NSA

z dnia 8 maja 2018 r., II OSK 3130/17).

Obecnie istota sporu sprowadza się do tego, czy samorządowy organ podatkowy zasadnie uznał, że opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlega wewnętrzna część wieży. Zdaniem strony jedynie zewnętrzna stalowa część wieży podlega opodatkowaniu, natomiast część wewnętrzna wieży, na którą składa się, jak wskazano we wniosku o wydanie interpretacji: winda, stalowe podesty pośrednie oraz drabina wraz z instalacją amortyzującą (system asekuracyjny), okablowanie, urządzenie sterujące, zabezpieczenia przeciwprzepięciowe, skrzynki z urządzeniami do pomiaru zielonej energii, wyposażenie elektryczne w postaci rozdzielnicy, system SCADA, nie może być przedmiotem opodatkowania. Nadto skarżąca uważa, że brak jest podstaw do opodatkowania sieci średniego napięcia.

Należy zauważyć, że w myśl art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Rozstrzygnięcie wskazanego sporu wymaga analizy pojęcia "budowli". Normatywna definicja budowli zawarta jest w art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. Pod pojęciem tym należy rozumieć obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, a także urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów prawa budowlanego związane z obiektem budowlanym, które zapewnia możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Podatkowa definicja budowli została zatem zbudowana w ten sposób, że ustawodawca odsyła do pojęć funkcjonujących na gruncie u.p.b. W stanie prawnym obowiązującym do dnia 16 lipca 2016 r. i mającym zastosowanie do wymiaru podatku za cały rok 2016, zgodnie z art. 3 pkt 3 u.p.b., przez budowlę należało rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: lotniska, drogi, linie kolejowe, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową. Podkreślenia wymaga, że przepis art. 3 pkt 3 u.p.b. wyraźnie wskazywał, że za budowlę należy traktować także części budowlane urządzeń technicznych m.in. elektrowni wiatrowych oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.

Na tle tej regulacji prawnej oraz analizy orzecznictwa sądowego, Sąd w wyroku

z dnia [...] października 2017 r., I SA/Bd 802/17 uznał, że winda, stalowe podesty pośrednie oraz drabina wraz z instalacją amortyzującą (system asekuracyjny) ewentualny upadek osób korzystających z drabiny, które ze swej istoty służą do korzystania z obiektu budowlanego lub zapewniają możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem i stanowią część budowlaną. Nie służą bowiem one bezpośredniemu wytworzeniu energii elektrycznej. Oznacza to, że podlegają one opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Za zasadne Sąd uznał także opodatkowanie sieci średniego napięcia służącej do przesyłu wytworzonej energii

z turbiny wiatrowej do sieci przesyłowej. Zdaniem Sądu, sieć techniczna pozostająca poza budynkiem stanowić będzie odrębną od budynku budowlę zarówno w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, jak i przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Opisana we wniosku sieć średniego napięcia jest zatem budowlą. Nie podlega natomiast opodatkowaniu urządzenie sterujące.

Stanowisko organu w kwestii opodatkowania wymienionych wyżej części elektrowni wiatrowej jest dokładnym powtórzeniem treści wskazanego wyroku WSA

w Bydgoszczy. Nie sposób zatem uznać, że organ w tym względzie naruszył wymienione w skardze przepisy prawne, tj. art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. w zw. z art. 3

pkt 3 i pkt 9 u.p.b. oraz 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. w zw. z art. 3 pkt 3a u.p.b. Jeśli strona

z oceną sądu dokonaną w tym wyroku nie zgadzała się, winna skarżyć ten wyrok. Jeżeli jednak strona ze swoich gwarancji i uprawnień procesowych na odpowiednim etapie postępowania nie skorzystała, to z racji przyjętych w procedurze rozwiązań prawnych (art. 153 p.p.s.a.), jej pozycja procesowa ulega istotnemu osłabieniu, nie może już bowiem na dalszych etapach tego postępowania skutecznie zakwestionować przesądzonych już wcześniej przez sąd kwestii (por. wyrok NSA z dnia 28 marca

2018 r., I FSK 624/16).

W przedmiocie opodatkowania pozostałych elementów wewnętrznych wieży, tj. okablowania, zabezpieczenia przeciwprzepięciowego, skrzynki z urządzeniami do pomiaru zielonej energii, wyposażenia elektrycznego w postaci rozdzielnicy oraz

w jednej z wież systemu sprawowania nadzoru i gromadzenia danych SCADA, które jak wynika z wyroku z dnia [...] października 2017 r., I SA/Bd 802/17 budziły wątpliwości Sądu w zakresie wymiaru podatku, organ zgodnie z zaleceniami Sądu zwrócił się do spółki o wyjaśnienie ich funkcji i po uzyskaniu odpowiedzi w zaskarżonej interpretacji uznał, że nie stanowią one części budowlanej elektrowni wiatrowej i nie podlegają one opodatkowaniu.

Zdaniem Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę organ nie naruszył także art. 14j w zw. z art. 14b oraz art. 14c i art. 2a w zw. z art. 120 i art. 121 § 1 O.p. Organ

w sposób zrozumiały i czytelny przedstawił ocenę stanowiska spółki. Wskazał w jakiej części stanowisko skarżącej uznaje za prawidłowe, a w jakiej za nieprawidłowe. Nie zasługuje również na uwzględnienie twierdzenie strony, że organ nie odniósł się do zdarzenia przyszłego. Z wniosku o wydanie interpretacji wynika ("II. Przedstawienie zdarzenia przyszłego"), że zdarzenie przyszłe to stan faktyczny wyżej przedstawiony. Na rozprawie pełnomocnik spółki wskazała, że treść zdarzenia przyszłego znajduje się we wniosku o wydanie interpretacji. Do tego zdarzenia przyszłego organ niewątpliwie się odniósł. Nadto, jak stwierdzono w wyroku z dnia [...] października 2017 r., I SA/Bd 802/17, lektura wniosku o interpretację jednoznacznie przesądza, że spółka postawione pytania i zajęte stanowisko sformułowała wyłącznie w odniesieniu do poprzedniego stanu prawnego, a nie obowiązującego w 2017r. Podkreślić należy, że wniosek jest

z dnia [...] lutego 2016 r., a zatem nie mógł dotyczyć przepisów prawa, które wówczas nie obowiązywały i nawet nie były jeszcze uchwalone. Okoliczność, że strona wskazuje na zdarzenie przyszłe nie oznacza, iż organ powinien ustosunkowywać się do stanu prawnego, który nie obowiązywał na dzień złożenia wniosku, a dopiero ma zastosowanie do wymiaru podatku od 1 stycznia 2017r. Zasadnie zatem organ podkreślił, że interpretacja uwzględnia stan prawny mający zastosowanie do podatku należnego do końca 2016r.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę.

H. Adamczewska – Wasilewicz L. Kleczkowski E. Kruppik – Świetlicka