Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 32/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-02-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw. z art. 180 i art. 197, art. 194 § 1 pkt 9
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. M. na postanowienie zawarte w punkcie 2. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 września 2022 r. sygn. akt I SA/Wa 2304/21 o zasądzeniu zwrotu kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 4 sierpnia 2021 r. nr KOC/3602/Go/20 w przedmiocie zobowiązania do zwrotu udzielonej bonifikaty postanawia: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 5 września 2022 r., I SA/Wa 2304/21, po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 4 sierpnia 2021 r. nr KOC/3602/Go/20 w przedmiocie zobowiązania do zwrotu udzielonej bonifikaty w punkcie 1. uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję Zarządu Dzielnicy Bielany m.st. Warszawy z 24 czerwca 2020 r. nr 7/2020, a w punkcie 2. zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie na rzecz skarżącej kwotę 697 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony w dniu 19 września 2022 r. na adres Kancelarii pełnomocnika skarżącej.

Pismem nadanym w dniu 26 września 2022 r. pełnomocnik skarżącej wniósł, na podstawie art. 194 § 1 pkt 9 oraz art. 227 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarte w punkcie 2. wyroku z 5 września 2022 r., wnosząc o jego uchylenie w całości oraz o zasądzenie od Kolegium na rzecz skarżącej kwoty 7.757 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego przed WSA w Warszawie, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o przekazanie sprawy WSA w Warszawie do ponownego rozpatrzenia, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego wg norm przepisanych.

Sądowi I instancji zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

a) art. 200 p.p.s.a. oraz art. 205 § 2 p.p.s.a. przez zasądzenie od Kolegium na rzecz skarżącej kwoty 697 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, podczas gdy należne skarżącej koszty postępowania sądowego wyniosły 7.757 zł (2.000 zł wpisu od skargi, 5.400 zł kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, 100 zł wpisu od zażalenia, 240 zł kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym, 17 zł tytułem opłaty od pełnomocnictwa),

b) art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. art. 166 p.p.s.a. przez błędne uzasadnienie postanowienia i niewskazanie podstawy wyliczenia kosztów postępowania sądowego zasądzonych na rzecz skarżącej,

c) art. 200 p.p.s.a. oraz art. 205 § 2 p.p.s.a w zw. z § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez nie zasądzenie na rzecz skarżącej kwoty 2.000 zł tytułem zwrotu równowartości wpisu od skargi,

d) art. 200 p.p.s.a. oraz art. 205 § 2 p.p.s.a w zw. z § 2 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez nie zasądzenie na rzecz skarżącej kwoty 100 zł tytułem zwrotu równowartości wpisu od zażalenia na postanowienie WSA w Warszawie w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji,

e) art. 200 p.p.s.a. oraz art. 205 § 2 p.p.s.a w zw. z § 2 pkt 6 w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie przez nie zasądzenie na rzecz skarżącej kwoty 5.400 zł tytułem zwrotu kosztu zastępstwa prawnego przez adwokata w postępowaniu pierwszoinstancyjnym,

f) art. 200 p.p.s.a. oraz art. 205 § 2 p.p.s.a w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. d) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie przez nie zasądzenie na rzecz skarżącej kwoty 240 zł tytułem zwrotu kosztu zastępstwa prawnego przed adwokata w postępowaniu zażaleniowym.

Następnie, w dniu 19 października 2022 r., pełnomocnik skarżącej złożył również skargę kasacyjną od powyższego wyroku, zaskarżając go w całości i wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie pkt. 1 oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie oraz o uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie zawartego w nim rozstrzygnięcia o kosztach postępowania (pkt 2) oraz o zasądzenie od Kolegium na rzecz skarżącej kwoty 7.757 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego przed WSA w Warszawie i w postępowaniu zażaleniowym, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego wg norm przepisanych oraz o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie, a w razie oddalenia skargi kasacyjnej o odstąpienie od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości od skarżącej.

Sądowi I instancji zarzucono m.in. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 200 p.p.s.a. oraz art. 205 § 2 p.p.s.a. przez zasądzenie od Kolegium na rzecz skarżącej kwoty 697 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, podczas gdy należne skarżącej koszty postępowania sądowego wyniosły 7.757 zł (2.000 zł wpisu od skargi, 5.400 zł kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, 100 zł wpisu od zażalenia, 240 zł kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym, 17 zł tytułem opłaty od pełnomocnictwa).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej (środka odwoławczego co do istoty sprawy).

Zaskarżenie zażaleniem rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania (art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a.) lub kosztów sądowych (art. 227 § 1 p.p.s.a.) jest zatem możliwe, jednakże warunkiem jest niewniesienie skargi kasacyjnej. W razie zaskarżenia wyroku rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów może być bowiem kwestionowane w skardze kasacyjnej. W sytuacji wniesienia środka odwoławczego co do istoty sprawy Sąd II instancji, kontrolując zaskarżone orzeczenie w granicach zakreślonych przez art. 183 § 1 p.p.s.a., kontroluje bowiem także prawidłowość rozstrzygnięcia o kosztach. Wniesienie skargi kasacyjnej czyni zbędnym i niedopuszczalnym składanie oprócz niej zażalenia (por.: Bogusław Gruszczyński, Andrzej Kabat, Komentarz do art. 194 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LEX oraz postanowienia NSA z 18 listopada 2020 r., I GZ 282/20; z 4 listopada 2015 r., II OZ 1053/15; z 9 września 2013 r., II FZ 769/13; z 21 czerwca 2011 r., II FZ 232/11). Jeżeli natomiast strona jest zadowolona z orzeczenia, nie zgadza się jedynie z zawartym w niej postanowieniem o zwrocie kosztów postępowania, może je kwestionować, wnosząc zażalenie. Tej sytuacji – obok przewidzianej w art. 157 § 2 – dotyczy właśnie art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a.

W związku z tym, że w niniejszej sprawie skarżąca zaskarżyła w całości wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 września 2022 r. skargą kasacyjną (złożoną w dniu 19 października 2022 r.) to wniesione w dniu 26 września 2022 r. zażalenie na zawarte w tym wyroku postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania należało uznać za niedopuszczalne.

Na marginesie należy dodać, że autor wniesionych środków odwoławczych powinien mieć świadomość, iż merytoryczne rozpatrywanie obu środków spowodowałoby podwójną kontrolę instancyjną tej samej kwestii.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 i art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.