Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 661/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-04-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art 246 § 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Michał Majcher po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy


UZASADNIENIE

W dniu 15 marca 2018 r. S. S. złożył, na urzędowym formularzu, wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika w sprawie z jego skargi na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu i zakazie ponownego wjazdu na terytorium RP i innych państw obszaru Schengen.

We wniosku podał, że jego sytuacja majątkowa nie pozwalana na pokrycie kosztów sądowych. Wskazał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i dwiema córkami (jedną małoletnią). Oświadczył, że nie posiada żadnego majątku, oszczędności, nikt z osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym nie osiąga dochodów, jako stałe zobowiązania miesięczne podał kwotę 200 zł tytułem opłaty za mieszkanie.

Z uwagi na to, że złożone oświadczenia okazały się niewystarczające, w dniu 27 marca 2018 r. wezwano Skarżącego do nadesłania wyciągów z posiadanych przez niego i żonę (O.) rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych oraz lokat terminowych z okresu ostatnich trzech miesięcy, ewentualnie złożenia oświadczenia o nieposiadaniu rachunków bankowych, zaświadczenia od pracodawcy (Lik-Bud) o zarobkach – z ostatnich 3 miesięcy, informacji, czy jego żona O. pracuje, jeśli tak jakie otrzymuje wynagrodzenie, informacji, czy jego córka V. pracuje, jeśli tak jakie otrzymuje wynagrodzenie, kopii dokumentów (rachunków, dowodów wpłat, potwierdzeń przelewów) wskazujących wysokość ponoszonych w okresie ostatnich trzech miesięcy, stałych opłat związanych z eksploatacją domu, a także kopii dokumentów wskazujących wysokość innych stałych, niezbędnych wydatków w gospodarstwie domowym.

W piśmie z dnia 13 kwietnia 2018 r. Skarżący oświadczył, że nie posiada rachunków bankowych ani lokat, żona O. od dnia 10 kwietnia 2018 r. podjęła zatrudnienie z wynagrodzeniem 1800 zł brutto, córka V. nie pracuje. Do pisma załączył również kopie dokumentów związanych z eksploatacją domu na [...], i wyjaśnił że w 2018 r., poniósł ponad 500 zł opłat związanych z eksploatacją tego domu.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Na wstępie należy wskazać, że we wniosku o przyznanie prawa pomocy, w rubryce 4 ("wnoszę o"), Skarżący wskazał zwolnienie od kosztów sądowych, przekreślił "częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, w zakresie" oraz pozostawił nieprzekreślone pola w pkt 4.2 tj. ustanowienie radcy prawnego, ustanowienie adwokata, ustanowienie doradcy podatkowego, ustanowienie rzecznika patentowego. Z uwagi na to, że w pouczeniu (pkt 3) wskazano, że gdy w rubrykach występuje tekst oznaczony znakiem "*" niepotrzebną treść należy skreślić i z uwagi na to, że Skarżący skreślił jedynie pole "częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, w zakresie" Referendarz sądowy uznał, że wniosek o prawo pomocy dotyczy zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Jednocześnie z uwagi na to, że sprawa nie dotyczy zobowiązań podatkowych ani spraw dotyczących własności przemysłowej w niniejszej sprawie udział takiego pełnomocnika nie jest potrzebny. Natomiast w uwagi, że radca prawny jest wymieniony we wniosku jako pierwszy z profesjonalnych pełnomocników należało uznać, że wniosek dotyczył wyznaczenia takiego pełnomocnika.

Przechodząc do oceny przedłożonego wniosku należy podkreślić, że stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 – dalej zwanej Ppsa) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Ustawodawca użył w tym przepisie określenia "gdy wykaże", co oznacza, że wnioskodawca ma obowiązek udowodnić, że znajduje się w sytuacji określonej w art. 246 § 1 i 2 Ppsa.

W złożonym wniosku o prawo pomocy Skarżący podał, że nie posiada oszczędności, nikt z osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym nie osiąga dochodów, mimo to, jako stałe zobowiązania miesięczne podał kwotę 200 zł tytułem opłaty za mieszkanie.

Z akt administracyjnych sprawy, jak również ze skargi wynika, że świadczył pracę na rzecz spółki [...] dlatego w piśmie z dnia 27 marca 2018 r., wezwano Wnioskodawcę do nadesłania m.in. do nadesłania zaświadczenia od pracodawcy ([...]) o zarobkach – z ostatnich 3 miesięcy, wyciągów z posiadanych przez niego i żonę (O.) rachunków bankowych, kopii dokumentów (rachunków, dowodów wpłat, potwierdzeń przelewów) wskazujących wysokość ponoszonych w okresie ostatnich trzech miesięcy, stałych opłat związanych z eksploatacją domu, a także kopii dokumentów wskazujących wysokość innych stałych, niezbędnych wydatków w gospodarstwie domowym.

Zgodnie bowiem z art. 255 Ppsa jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 252, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.

Skarżący natomiast w dniu 13 kwietnia 2018 r. nadesłał oświadczenie, że nie posiada rachunku bankowego, córka V. nie pracuje, żona podjęła zatrudnienie od 10.014. 2018 r. Nadesłał również fotokopie dokumentów dotyczących ponoszenia kosztów na dom będący jego własnością na Ukrainie

Nie nadesłał natomiast zaświadczenia od pracodawcy o zarobkach (w ogóle nie odniósł się do tej części wezwania), wyciągów z posiadanych przez żonę O. rachunków bankowych (ani nie złożył oświadczenia o nieposiadaniu przez nią takiego rachunku).

Nienadesłanie żądanych dokumentów powoduje, że Referendarz nie miał możliwości dokonania pełnej oceny sytuacji majątkowej Wnioskodawcy. W szczególności, czy Skarżący jest zatrudniony i jakie z tego tytułu otrzymuje wynagrodzenie. Wpływa to niewątpliwie na możliwości płatnicze rodziny Wnioskodawcy.

Wskazać również należy, że jak wynika z nadesłanych dokumentów Skarżący jest właścicielem nieruchomości na Ukrainie i ponosi wydatki z nią związane. Natomiast z całą swoją najbliższą rodziną (żoną i dwiema córkami) przebywa na terytorium Polski. Wobec tego ponosi koszty utrzymania zarówno domu na [...] jak i również koszty życia codziennego na terytorium RP. Przy czym Skarżący nie nadesłał również kopii dokumentów wskazujących wysokość ponoszonych stałych opłat związanych z eksploatacją domu, a także kopii dokumentów wskazujących wysokość innych stałych, niezbędnych wydatków w gospodarstwie domowym – ponoszonych w związku z pobytem w Polsce. Nie można było zatem ocenić przy uwzględnieniu uzyskiwanych przez małżonków dochodów i ponoszonych wydatkach, czy Skarżący jest w stanie poczynić oszczędności na poniesienie kosztów postępowania sądowego.

Nie można zatem uznać, że Skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie.

Dlatego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 orzeczono jak w sentencji.