Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 1242/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-02-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 49, art. 129 par. 2
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kręcichwost – Durchowska Sędziowie WSA Izabela Bąk – Marciniak WSA Anna Jarosz (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Laura Szukała po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2014 r. sprawy ze skargi E. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] września 2011 r. nr [...] Burmistrz Gminy i Miasta [...] (zwany dalej: Burmistrz) na podstawie art. 71 ust. 1 i 2, art. 73 ust. 1, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 82 ust. 1 oraz art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r. Nr 199, poz. 1227 ze zm., zwanej dalej: ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku), w związku z art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego, § 3 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r. Nr 213, poz. 1397) określił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na "Budowie zespołu dwóch elektrowni wiatrowych o łącznej mocy do 2,0 MW realizowanego na działkach o nr ewid. [...] i [...] obręb [...], gm. [...]".

Pismem z dnia [...] listopada 2012 r. E. W., reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika, wniosła odwołanie od powyższej decyzji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia (zwanej dalej: dalej: odwołanie). Odwołująca wskazała, że uchybiła terminowi do wniesienia odwołania bez swojej winy, ponieważ nie dokonano prawidłowego wywieszenia decyzji na tablicy ogłoszeń. Odwołująca otrzymała decyzję w dniu [...] listopada 2012 r., stąd zachowany został 7-dniowy termin do wniesienia odwołania i wniosku o przywrócenie terminu do jego złożenia. Wywieszenia przedmiotowej decyzji na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy i Miasta [...] nie można traktować jako doręczenia stronom. Zgodnie z art. 74 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku jeżeli liczba stron postępowania przekracza 20, stosuje się przepis art. 49 Kodeksu postępowania administracyjnego. W omawianym przypadku zaskarżona decyzja dotyczy mniejszej liczby stron niż 20, zatem nie ma podstaw do doręczenia decyzji w formie obwieszczenia. Ponadto tablica ogłoszeń, na której była wywieszona decyzja znajduje się na II piętrze budynku Urzędu, co znacznie utrudniło dotarcie do niej.

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] na podstawie art. 123 § 1 i 2 w zw. z art. 59 § 2 i art. 129 § 2 K.p.a. odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Na powyższe postanowienie E. W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, który – wyrokiem z dnia 3 października 2013 r. sygn. akt IV SA/Po 263/13 oddalił skargę. Wyrok ten uprawomocnił się dnia 30 listopada 2013 r.

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (zwane dalej: dalej: SKO, Kolegium) po rozpatrzeniu odwołania E. W. (reprezentowanej przez pełnomocnika M. Ś.) od decyzji Burmistrza Gminy i Miasta [...] z dnia [...] września 2011 r. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Pismem z dnia [...] lutego 2013 r. E. W. (zwana dalej: skarżącą) działając przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie SKO z dnia [...] stycznia 2013 r. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 74 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku w zw. z art. 49 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez błędne przyjęcie, iż strona uchybiła terminowi do wniesienia odwołania; oraz art. 58 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez błędne przyjęcie, iż w przedmiotowej sprawie skarżąca nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jej winy. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że nie można zgodzić się z twierdzeniem organu, iż decyzja Burmistrza została doręczona skarżącej dnia [...] października 2011 r., wobec czego, zgodnie z art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, termin do wniesienia odwołania od niniejszej decyzji upłynął bezskutecznie w dniu [...] października 2011 r. Zdaniem pełnomocnika odpis przedmiotowej decyzji skarżąca dostała dopiero [...] listopada 2012 r. Wcześniejsze wywieszenie decyzji na tablicy ogłoszeń w budynku Urzędu Gminy i Miasta [...] czy zamieszczenie jej na stronie internetowej w Biuletynie Informacji Publicznej: www.bip.[...].pl, kategorycznie nie można uznać za doręczenie stronom, bowiem liczba stron nie przekracza, jak twierdzi organ administracji publicznej 20. Zdaniem strony skarżącej organ nie ustalił prawidłowo kręgu stron postępowania. W Konsekwencji należy uznać, że decyzja dostarczona została skarżącej dopiero na jej wniosek, pismem z dnia [...] listopada 2012 r. (data doręczenia to [...] listopada 2012 r.). Tymczasem odwołanie skarżąca wysłała pismem z dnia [...] listopada 2012 r., nadanym w Urzędzie Placówki Pocztowej dnia [...] listopada 2012 r., a więc z zachowaniem ustawowego terminu. Pełnomocnik dodał także, że strona wniosła również skargę na postanowienie z dnia [...] stycznia 2013 r. Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w sprawie odmowy przywrócenia terminu na wniesienie odwołania.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Kolegium opisało stan faktyczny w sprawie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Jednocześnie Kolegium wskazało, iż postanowieniem z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] wznowiło z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej decyzją Burmistrza z dnia [...] września 2011 r. i wyznaczyło do prowadzenia postępowania w sprawie wznowienia postępowania Wójta Gminy [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy, że – jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 lutego 2013 r. sygn. akt I OSK 2720/12 (LEX nr 1350652) zgodnie z art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 j.t. z późn. zm., dalej - Ppsa) orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Podmioty te są zatem faktem i treścią prawomocnego orzeczenia sądu związane, co implikuje w sposób bezwzględny wzięcie tego pod uwagę w wydawanych przez nie rozstrzygnięciach (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2012 r., s. 435 uw. 1, 2). Wynikający z orzeczenia stan związania ograniczony jest co do zasady do rozstrzygnięcia zawartego w sentencji orzeczenia, co nie oznacza jednak, że dla prawidłowego odczytania treści tej sentencji nie można kierować się treścią uzasadnienia (B. Dauter w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wolters Kluwer 2011 r., s. 477-478 uw. 4-7). Zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że moc wiążąca wcześniejszego orzeczenia z art. 170 Ppsa, w odniesieniu do sądów oznacza, że muszą one przyjmować, że dana kwestia prawna kształtuje się tak, jak stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu. Zatem w kolejnym postępowaniu, w którym pojawia się dana kwestia, nie może być już ona ponownie badana. Inne sądy i inne organy państwowe muszą brać pod uwagę fakt istnienia i treść prawomocnego orzeczenia sądu (wyrok NSA z: 13 kwietnia 2010 r., I GSK 1071/08, Lex nr 594362; 24 marca 2010 r., I FSK 266/09, Lex nr 593861; 29 stycznia 2010 r., I FSK 1716/08, Lex nr 593683; 6 marca 2008 r., II IOSK 152/07, Lex nr 468722).

W rozpoznawanej sprawie kwestia wniesienia odwołania z uchybieniem terminu została już przesądzona prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 października 2013 r. sygn. akt IV SA/Po 263/13. W wyroku tym Sąd stwierdził, że "organ II instancji słusznie wskazał, że odwołanie z dnia [...] listopada 2012 r. wniesione zostało po terminie i prawidłowo rozpatrzył złożony przez skarżącą wniosek o przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji środowiskowej." Przypomnieć w tym miejscu należy, że postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że poglądy prawne wyrażone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 października 2013 r. wskazujące, że strona – E. W. wniosła odwołanie z uchybieniem terminu oraz, że słusznie organ odmówił jej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, były wiążące dla Sądu rozpoznającego kontrolowaną sprawę, badającego zgodność z prawem postanowienia z dnia [...] stycznia 2013 r. Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie odpowiada zatem prawu, albowiem postanowieniem tym stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

W opisanych okolicznościach, na podstawie art. 151 Ppsa sąd skargę oddalił.