Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 820/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-09-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6551
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 6 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 18 kwietnia 2016 r. sygn. akt II SA/Bd 245/16 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Toruniu z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zmiany wysokości oraz wstrzymania wypłaty renty strukturalnej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z 18 kwietnia 2016 r. odmówił M. S. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Toruniu z dnia [...] stycznia 2016 r. w przedmiocie zmiany wysokości renty strukturalnej.

Sąd I instancji w uzasadnieniu przedstawił, że M. S. (dalej: skarżący) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Dyrektora Oddziału ARiMR w Toruniu z dnia [...] stycznia 2016 r. W skardze tej zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na możliwość przeprowadzenia egzekucji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalając wniosek podał, że wniosek skarżącego nie został uzasadniony w sposób szczególnie wnikliwy. Skarżący ograniczył się, do ogólnego stwierdzenia, że niewstrzymanie wykonania decyzji może grozić stratami w postaci wydania decyzji o obowiązku zwrotu, a następnie egzekucji. W ocenie Sądu WSA sama możliwość wszczęcia postępowania w celu przymusowego wykonania decyzji nie jest równoznaczna z zaistnieniem niebezpieczeństwa znacznej szkody czy też z nieodwracalnymi skutkami. Skarżący wskazał, na swoją sytuację majątkową, informując, że nie będzie w stanie spłacić kwoty 70.153,15 złotych, jednakże nie podał żadnych argumentów mogących świadczyć o tym, że wszczęcie postępowania egzekucyjnego bezpośrednio narazi go na znaczną szkodę oraz nieodwracalne skutki. Zatem w ocenie Sądu skarżący nie wykazał okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody, jak również okoliczności mogących spowodować trudne do odwrócenia skutki.

M. S. złożył na powyższe postanowienie zażalenie, zarzucając naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) jak również nierozpatrzenie skargi w całości, wnosząc o uchylenie postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu zażalenia skarżący przedstawił argumentację wniesionego zarzutu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek skarżącego o wstrzymanie zaskarżonej decyzji z [...] stycznia 2016 r. nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Wielokrotnie w orzecznictwie sądów administracyjnych wskazywano, że na wnioskodawcy spoczywa szczególny obowiązek uzasadnienia wniosku tak, aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (zob. B. Dauter, Komentarz do art.61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02.153.1270), [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III, pkt 9).

W rozpoznawanej sprawie zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został przez skarżącego w ogóle uzasadniony. Skarżący przedstawił jedynie zarzuty skargi wraz z przedstawieniem stanu faktycznego. Zaznaczyć szczególnie należy, że przedstawione przez skarżącego argumenty skargi, nie można utożsamiać z podstawami wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest bowiem pismem innym od skargi w rozumieniu procesowym i jego uzasadnienie mogą stanowić wyłącznie przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. (tak NSA w postanowieniu z dnia 6 marca 2008 r., II OZ 194/08).

Reasumując, wskazać należy, że przesłanek zawartych w cytowanym wyżej przepisie, skarżący nie wykazał.

Odnosząc się zaś do przedstawionego zarzutu skarżącego, iż Sąd nie rozpoznał w całości złożonej skargi, wskazać należy, że w niniejszym postępowaniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy rozpoznawał tylko zawarty w tejże skardze wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Natomiast przedstawione przez skarżącego merytoryczne zarzuty dotyczące zaskarżonej decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Toruniu z dnia [...] stycznia 2016 r. będą rozpoznawane w chwili rozpoznawania przez Sąd sprawy głównej.

Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.