Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 15/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2008-05-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec,, Sędzia NSA Krystyna Sidor, Protokolant Asystent sędziego Agnieszka Wąsikowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2008 r. sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie o przyznanie specjalistycznych usług opiekuńczych oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 3 września 2007 r. Z.W. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję z dnia [...] nr [...] w przedmiocie specjalistycznych usług opiekuńczych.

Następnie, w skardze na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, datowanej na dzień 16 stycznia 2008 r., Z.W. zarzucił Kolegium, iż dotychczas nie wydało orzeczenia w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] mimo, iż skarga z dnia 3 września 2007 r. zawierała okoliczności uzasadniające wznowienie tego postępowania.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, wskazując, iż skarga z dnia 3 września 2007 r. zawierała jedynie wskazanie numeru i daty decyzji, której dotyczy, bez wskazania jakichkolwiek przesłanek wznowienia postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna i nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W pkt 1 § 2 art. 3 p.p.s.a. wymienione zostały decyzje administracyjne.

Z powołanych przepisów prawa wynika, że sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na bezczynność, jeżeli sprawa podlega załatwieniu przez wydanie decyzji.

W rozpatrywanej sprawie wniosek Z.W. o przyznanie świadczenia z pomocy społecznej podlegał załatwieniu w drodze decyzji, o czym stanowi art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.) w zw. z art. 104 § 1 kpa.

Zatem zarzucona przez skarżącego bezczynność organu administracji objęta jest wynikającym z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. zakresem działania sądu administracyjnego i mogła być przedmiotem skargi.

Jednakże, w ocenie Sądu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w przedmiotowej sprawie nie dopuściło się bezczynności.

Pojęcie bezczynności organu to stan, w jakim znajduje się organ administracji publicznej, który, mimo obowiązującej zasady szybkości postępowania (art. 12 k.p.a.) oraz ogólnych terminów załatwiania spraw administracyjnych uregulowanych w art. 35 § 1-3 k.p.a. nie załatwił sprawy administracyjnej w odpowiednim czasie. Niezbędne przy tym jest zaistnienie rzeczywistego obowiązku rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ.

Tymczasem, w skardze z dnia 3 września 2007 r., która zawiera jedynie wskazanie daty i numeru zaskarżonej decyzji, Z.W. nie domagał się podjęcia żadnych czynności w zakresie wznowienia postępowania zakończonego tą decyzją.

W związku z tym, postępowanie Kolegium polegające na przekazaniu skargi z dnia 3 września 2007 r., wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie w myśl art. 54 § 2 p.p.s.a., wyklucza w niniejszej sprawie bezczynność tego organu.

Uznając zatem, że w zakresie rozpoznania sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie dopuściło się bezczynności, należało skargę na bezczynność oddalić na podstawie przepisu art. 151 p.p.s.a.

Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji wyroku.