Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 176/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-03-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Wodne prawo
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 50 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2013 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2012r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zmiany stanu wody na gruncie - postanawia - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [....] grudnia 2012 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania A. B. i M. B. od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zmiany stanu wody na gruncie uchyliło ją w całości i sprawę przekazało organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia.

Na decyzję SKO skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie złożył Wójt Gminy [...], domagając się jej uchylenia z powodu rażącego naruszenia prawa materialnego.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie z uwagi na brak legitymacji skargowej po stronie wnoszącego skargę, który w niniejszej sprawie działał jako podmiot władzy publicznej, wykonujący ustawowo przyznane kompetencje.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skuteczne wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego uzależnione jest m. in. od posiadania przez podmiot występujący ze skargą legitymacji do jej złożenia. Kwestię tę reguluje art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), określanej następnie jako "P.p.s.a.", stanowiąc, że uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z kolei z § 2 powołanego artykułu, uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.

Brzmienie powołanej regulacji prawnej pozwala na stwierdzenie, iż legitymację skargową mają dwie kategorie podmiotów. Pierwsza to te, którym przedmiotowe uprawnienie przysługuje w celu ochrony własnego, indywidualnego interesu prawnego. Druga kategoria to zaś tzw. podmioty instytucjonalne, które mogą wystąpić ze skargą ze względu na pełnione funkcje.

Interes prawny będący wyznacznikiem podmiotów pierwszej z wymienionych kategorii ma materialnoprawny charakter, co oznacza, że musi istnieć związek między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Interesem takim w żadnym wypadku nie może zatem wykazać się organ wydający w danej sprawie rozstrzygnięcie w pierwszej instancji, którego żadnych praw bądź obowiązków nie dotyczy taka decyzja. Przyjęcie możliwości złożenia przez ten organ skargi skutkowałoby sytuacją, w której rozstrzygałby on merytorycznie daną sprawę oraz jednocześnie kwestionował wydane w sprawie rozstrzygnięcie.

Mając zatem na uwadze, że postępowanie sądowe nie może zostać uruchomione przez organ administracji publicznej, którego działalność podlega w tym postępowaniu ocenie z punktu widzenia zgodności z prawem, skargę niniejszą należało odrzucić. Złożył ją bowiem – jak wyżej zaznaczono – Wójt Gminy [...], który wydał w postępowaniu administracyjnym w pierwszej instancji decyzję.

Z podanych przyczyn orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 50 § 1 P.p.s.a.