Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 663/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-10-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1,  art. 87
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Kremis po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 6 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I.P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu wymiany drzwi wejściowych do lokalu oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Pismem nadanym w dniu 22 sierpnia 2014 r. I. P. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu wymiany drzwi wejściowych do lokalu mieszkalnego nr 2 w budynku przy ul. [...] w M..

We wniosku skarżąca wskazała, że nie mogła złożyć skargi w terminie, ponieważ była chora (zaburzenia psychiczne i psychiatryczne). Na potwierdzenie tych okoliczności do wniosku dołączono kopie zaświadczeń lekarskich: 1) z dnia 14 sierpnia 2014 r. wystawione przez specjalistę chorób zakaźnych wskazujące, że skarżąca nie może odbyć podróży do sądu oraz 2) z dnia 11 marca 2014 r. wystawione przez lekarza psychiatrę wskazujące, że skarżąca jest leczona w poradni zdrowia psychicznego od 2010 roku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl zaś art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

Z przywołanych przepisów prawa wynika, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu.

Jak wynika z akt administracyjnych doręczonych sądowi, zaskarżoną decyzję doręczono I. P. w dniu 4 lutego 2014 r. Zatem termin 30-dniowy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upłynął z dniem 6 marca 2014 r. Skarga wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia została nadana przez pocztę w dniu 22 sierpnia 2014 r. (bezpośrednio do sądu), a więc po terminie do jej wniesienia.

Zdaniem sądu wniosek o przywrócenie terminu zawarty w skardze nie zasługiwał na uwzględnienie z tego powodu, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku swojej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.

Z treści wniosku i dołączonych do niego dokumentów nie wynika, że istniała jakakolwiek przyczyna, która uniemożliwiała skarżącej wniesienie skargi w terminie 30 dni od dnia otrzymania decyzji DWINB. Z treści wniosku nie wynika też, aby rzekoma przeszkoda ustała w ciągu 7 dni przed złożeniem wniosku o przywrócenie terminu. Powołane przez skarżącą okoliczności, że jest ona osobą chorą oraz że nie może odbyć podróży do sądu, nie stanowią okoliczności, które wskazywałyby na to, że w terminie od 4 lutego 2014 r. do 6 marca 2014 r. skarżąca nie mogła wnieść skargi do sądu administracyjnego. Na istnienie przeszkody we wskazanym okresie nie wskazują też zaświadczenia lekarskie dołączone do wniosku.

W kontekście powyższego, trzeba wskazać, że sam fakt ciężkiej choroby nie daje podstawy do twierdzenia, że w określonym okresie strona z przyczyn od niej niezależnych nie mogła dokonać określonych czynności procesowych (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 marca 2013 r., sygn. akt II FZ 63/13 i I GZ 49/13, Orzeczenia.nsa.gov.pl). Nadto, brak winy w uchybieniu terminu można stwierdzić tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia terminu wyznaczonego przepisami prawa (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 100/12, Orzeczenia.nsa.gov.pl).

Uwzględniając powyższe sąd doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki warunkujące przywrócenie terminu do wniesienia skargi. We wniosku nie uprawdopodobniono bowiem, iż uchybienie terminowi nastąpiło bez winy strony skarżącej.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie wskazanych wyżej przepisów prawa orzekł jak w sentencji postanowienia.