Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1033/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-05-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Skarżony organ: Prezydent Miasta

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz Sędziowie NSA Cezary Pryca (spr.) (del.) WSA Beata Ziomek Protokolant Magdalena Zając po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2005 r. sprawy ze skargi Z. W. i A. W. w przedmiocie wymierzenia Prezydentowi Miasta W. grzywny z uwagi na bezczynność tegoż organu po wydaniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 7 listopada 2003 r. w sprawie sygnatura akt I SA 223/02 1. wymierza Prezydentowi Miasta W. za niezałatwienie sprawy po wydaniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 listopada 2003 r. , sygnatura akt I SA 223/02, grzywnę w wysokości 2289 (dwa tysiące dwieście osiemdziesiąt dziewięć) złotych. 2. zasądza od Prezydenta Miasta W. solidarnie na rzecz Z. W. i A. W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

I SA/Wa 1033/04

Uzasadnienie

W dniu 12 maja 2004 roku Z. W. i A. W. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny w trybie określonym w art.154§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz.1270 ze zmianami).

Z materiału dokumentacyjnego zgromadzonego w aktach sprawy wynika, że decyzją z dnia [...] października 2001 roku numer [...] Burmistrz Gminy W. odmówił przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, nieruchomości gruntowej położonej w W. przy ulicy [...] oznaczonej jako działka gruntu numer [...] o powierzchni [...] m², objętej treścią księgi wieczystej Kw. [...].

Decyzją z dnia [...] stycznia 2002 roku numer [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] października 2001 roku numer [...] Burmistrza Gminy W..

Wyrokiem z dnia 7 listopada 2003 roku wydanym w sprawie sygnatura akt I SA 223/02 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję z [...] stycznia 2002 roku numer [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. oraz poprzedzającą ją decyzję z [...] października 2001 roku numer [...] Burmistrza Gminy W..

W dniu 17 grudnia 2003 roku akta postępowania administracyjnego wraz z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 listopada 2003 roku wydanym w sprawie sygnatura akt I SA 223/02, zostały przekazane Prezydentowi miasta W.

Pismem z dnia 23 lutego 2004 roku skierowanym do Urzędu Dzielnicy [...] w Gminie W. Z. W. i A. W. zwrócili się o wskazanie terminu załatwienia sprawy o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności i załączyli do pisma wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 listopada 2003 roku sygnatura akt I SA 223/02.

Na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w K. z 5 maja 2003 roku wydanego w sprawie sygnatura akt [...] spadek po D. W. zmarłej 25 marca 2003 roku nabyli synowie Z. W. i A. W..

Decyzją z dnia [...] maja 2004 roku numer [...] Prezydent miasta W. odmówił przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości gruntowej położonej w W. przy ulicy [...] stanowiącej działkę numer [...] o powierzchni [...] m², dla której jest urządzona księga wieczysta Kw. [...].

Decyzją z dnia [...] września 2004 roku numer [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję z [...] maja 2004 roku numer [...] Prezydenta miasta W..

W odpowiedzi na skargę Prezydent miasta W. wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna i skutkuje wymierzeniem grzywny, o której mowa w art.154 § 1i § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz.1270 ze zmianami).

Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, ze przedmiotem postępowania administracyjnego był wniosek o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności działki gruntu położonej w W. przy ulicy [...] oznaczonej numerem [...] o powierzchni [...] m², dla której to nieruchomości jest urządzona księga wieczysta Kw. [...]. Poza sporem pozostaje okoliczność, że wyrokiem z dnia 7 listopada 2003 roku wydanym w sprawie sygnatura akt I SA 223/02 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję z [...] stycznia 2002 roku numer [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. oraz poprzedzającą ją decyzję z [...] października 2001 roku numer [...] Burmistrza Gminy W. o odmowie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności działki gruntu położonej w W. przy ulicy [...] oznaczonej numerem [...] o powierzchni [...] m² objętej treścią księgi wieczystej Kw. [...]. Oczywistym więc jest, że wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, z punktu widzenia zasad postępowania administracyjnego, oznaczał tyle, że organ administracji publicznej był zobowiązany załatwić sprawę w ustawowym terminie, bowiem nadal do rozpatrzenia pozostawał wniosek o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności.

Z akt sprawy wynika, że w dniu 17 grudnia 2003 roku akta postępowania administracyjnego wraz z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie zostały doręczone Prezydentowi miasta W.. Od tej daty rozpoczął biec termin do ponownego merytorycznego rozpatrzenia wniosku o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Z treści art.154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika między innymi, że w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym akt lub czynność, strona po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę żądając wymierzenia organowi grzywny. Z uwagi na to, że wezwanie, o, którym mowa w/w przepisie prawa następuje w toku postępowania administracyjnego, znajdują tutaj odpowiednie zastosowanie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, w tym także przepis art.65 § 1 k.p.a., nakazujący przekazać pismo wniesione do niewłaściwego organu, organowi właściwemu, z jednoczesnym zawiadomieniem wnoszącego pismo. Skarżący w dniu 23 lutego 2004 roku wnieśli pismo, w którym domagali się określenia terminu załatwienia sprawy.

Poza sporem pozostaje okoliczność, że do daty wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, to jest do 12 maja 2004 roku organ administracji publicznej nie załatwił sprawy po wyroku uchylającym wskazane wyżej decyzje. Tym samym skarżący mieli legitymację do wystąpienia ze skargą w trybie określonym w art.154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym miejscu podkreślić należy, że zgodnie z treścią art.154 § 3 ustawy, załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w art.154 § 1 ustawy nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Stosownie do treści art.154 § 6 ustawy wysokość grzywny wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Zgodnie z treścią obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z 18 lutego 2005 roku w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2004 roku i w drugim półroczu 2004 roku, wynagrodzenie to wynosiło 1955,32 zł. ( M.P. 1/05 poz.229).

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art.154 § 1 i § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz.1270 ze zmianami) orzekł, jak w sentencji wyroku.