Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 399/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2006-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer, Sędziowie NSA Ewa Gdulewicz (spr.),, NSA Anna Kwiatek, Protokolant Starszy inspektor Wiesława Wojtal, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 20 października 2006 r. sprawy ze skargi R. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji I. oddala skargę; II. kwotę nieuiszczonego wpisu przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] lutego 2006 r. Nr [...] w sprawie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] stycznia 2006 r. Nr [...] odmawiającej uchylenia decyzji dotychczasowej z dnia [...] sierpnia 2004 r. Nr [...] ustalającej wysokość podatku od spadków i darowizn, utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano, że po wydaniu w wyniku wznowienia postępowania decyzji z dnia [...] stycznia 2006 r. odmawiającej uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...] sierpnia 2004 r., pismem z dnia 5 lutego 2006 r. strona zwróciła się o wyjaśnienie uzasadnienia w/w decyzji co do zastosowania zawartych w decyzji przepisów prawa. Jako podstawę żądania wskazano art. 213 § 2 Ordynacji podatkowej.

Po wyjaśnieniu wątpliwości co do treści decyzji w postanowieniu z dnia [...] lutego 2006 r. strona wniosła zażalenie stwierdzając, że postanowienie to nie wyjaśnia wątpliwości objętych jej wnioskiem.

Rozpatrując zażalenie organ odwoławczy stwierdził, że z art. 215 § 2 Ordynacji podatkowej wynika, że organ w wydanym w tym trybie postanowieniu może jedynie wyjaśnić, jak należy rozumieć treść wydanej decyzji i wykładnia ta nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia sprawy ani też jego uzupełnienia.

Odnosząc się do treści uzasadnienia decyzji z dnia [...] stycznia 2006 r. organ odwoławczy stwierdził, że postanowienie wydane w sprawie w trybie art. 215 § 2 zgodne jest z dyspozycją tego przepisu, bowiem organ pierwszoinstancyjny zawarł w nim wyjaśnienie odnośnie treści powołanych w decyzji i stanowiących podstawę rozstrzygnięcia przepisów, tj. art. 245 § 1 pkt 2, 243 i 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, które ponownie przytoczył i wyjaśnił ich treść. Ponadto podkreślił, że organ podatkowy nie jest powołany do interpretacji treści decyzji z zastosowaniem zasad wykładni prawa, tylko do wyjaśnienia jak rozumiał własną decyzję, zaś art. 215 § 2 Ordynacji podatkowej nie może być wykorzystywany do kwestionowania zasadności decyzji będącej przedmiotem wyjaśnienia, czy też zasadności zastosowanych w tej decyzji przepisów.

W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skardze na powyższe postanowienie wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zarzucając niekompetencję pracownikom Urzędu Skarbowego przy stosowaniu i interpretacji przepisów Ordynacji podatkowej.

W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga nie może być uwzględniona, albowiem jej zarzuty nie znajdują uzasadnionych podstaw prawnych.

Przepis art. 215 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) stanowi, że organ podatkowy, który wydał decyzję, na żądanie strony lub organu egzekucyjnego wyjaśnia w drodze postanowienia wątpliwości co do treści decyzji. Sytuacja taka zachodzi w przypadku, gdy jej treść jest sformułowana w sposób niejasny, budzący wątpliwości co do istoty rozstrzygnięcia, powodujący trudności w ustaleniu zakresu obowiązku lub przysługującego uprawnienia.

Wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji nie polega na interpretacji gramatycznej, logicznej czy celowościowej, lecz jedynie na objaśnieniu, jak organ wydający decyzję rozumiał jej sens. Zauważyć przy tym należy, że dokonując wyjaśnienia treści decyzji, organ podatkowy nie może wyjść poza treść dokonanego rozstrzygnięcia, gdyż przez wyjaśnienie treści decyzji organ nie może doprowadzić do nowego rozstrzygnięcia sprawy podatkowej, ani tez go uzupełniać (wyrok NSA z dnia 27 stycznia 2003 r., sygn. III SA 622/01, Lex nr 137799).

W ocenie Sądu, wyjaśnienie podatnikowi treści decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] stycznia 2006 r., dokonane przez ten organ, i utrzymane w mocy przez Dyrektora Izby Skarbowej zaskarżonym postanowieniem, nie uchybia treści art. 215 § 2 ordynacji podatkowej. Organy podatkowe w sposób wyczerpujący, precyzyjny i niepozostawiający wątpliwości wyjaśniły jak należy rozumieć treść decyzji, oraz w oparciu o jakie przepisy, i w jaki sposób interpretowane organ wydał decyzję, co do której skarżący powziął wątpliwości.

Nie można podzielić zarzutu skarżącego, że organ podatkowy jako jedyne wyjaśnienie zajętego stanowiska podał, iż "tak rozumieją ordynację pracownicy Urzędu Skarbowego", gdyż zaskarżone postanowienie zawiera dokładne wskazanie i przytoczenie zastosowanych w sprawie przepisów. Sam zaś podatnik nie wskazuje natomiast, jakie konkretnie przepisy lub jakie sformułowania zawarte w decyzji pozostały niezrozumiałe dla R. P.

Odnosząc się zaś do zasadność zastosowania wskazanych przepisów, co – jak wynika z treści skargi – również kwestionuje skarżący, wskazać należy że ustalenia faktyczne przyjęte jako przesłanki wydanej decyzji, błędna wykładnia czy też niewłaściwe zastosowanie prawa materialnego mogą być zwalczane w trybie odwoławczym.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji.