Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 65/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2009-03-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Ustanowiono adwokata

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Anna Misiak po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego na skutek wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy postanawia: ustanowić dla skarżącego adwokata.


UZASADNIENIE

T. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania specjalnego zasiłku celowego na opłaty i żywność w wysokości 100 zł i odmowy przyznania zasiłku celowego.

Skarżący wraz ze skargą złożył wniosek na urzędowym formularzu o przyznanie prawa pomocy, wskazał w nim, że nie ma odpowiedniej wiedzy prawniczej, jest niezdolny do pracy i samodzielnej egzystencji, utrzymuje się ze świadczenia rentowego, z którego po potrąceniach zostaje mu 481,30 zł, dlatego prosi o pomoc. Podał, że jego renta inwalidzka wynosi 956,68 zł, z niej opłaca następujące kwoty: alimenty 363,96 zł, zaliczkę na podatek i ubezpieczenie zdrowotne 111,42 zł, czynsz mieszkaniowy 264,72 zł, energię elektryczną 58,51 zł, gaz przewodowy 46,71 zł, telefon 136,50 zł, leki za miesiąc grudzień 2008 r. w kwocie 46,25 zł. Pozostałe pieniądze przeznacza na artykuły spożywcze, środki czystości i higieniczne.

Skarżący podał, że zamieszkuje w mieszkaniu lokatorsko - spółdzielczym o powierzchni 35,70 m 2, nie posiada żadnego majątku ruchomego czy nieruchomego.

W związku z wypełnieniem przez skarżącego rubryki nr 4 formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w sposób niezgodny z objaśnieniami zawartymi w pouczeniu w punkcie 2, skarżący został wezwany przez tut. Sąd do sprecyzowania o jaki zakres prawa pomocy wnosi, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Jednocześnie z uwagi na fakt, że na mocy art. 239 pkt 1 lit. "a" P.p.s.a., określającego, że nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strony skarżące działanie lub bezczynność w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej, skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, został on poinformowany o tym przepisie. Skarżący odpowiedział na wezwanie tut. Sąd w wyznaczonym terminie pismem z dnia 16 marca 2009 r., wyjaśnił w nim, że prosi o przyznanie mu adwokata lub radcy prawnego z urzędu, a wobec faktu, że w sprawie jest zwolniony z mocy ustawy od kosztów sądowych, nie wnosi o prawo pomocy w tym zakresie.

Wobec tego należało rozpatrzeć jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże ona, że nie jest wstanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżący wykazał, że obecnie ma jedynie dochód z renty w niepełnej wysokości w kwocie 481,30 zł miesięcznie, jak wynika z akt korzysta on też ze wsparcia pomocy społecznej. Koszty jakie ponosi co miesiąc w związku z opłatami mieszkaniowymi to średnio kwota 369,94 zł (czynsz, gaz, energia elektryczna). Po odjęciu tej kwoty od kwoty otrzymywanej renty pozostaje na życie kwota około 111,36 zł miesięcznie, przy czym skarżący podał, że musi także kupować leki, przykładowo w grudniu 2008 r. za kwotę 46,71 zł. Kwota 111,36 zł miesięcznie bezspornie nie daje możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania sądowego, bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego T. R., nawet pomimo korzystania przez niego ze wsparcia z opieki społecznej.

Referendarz sądowy uznał, zatem, iż sytuacja materialna skarżącego uprawnia go do przyznania prawa pomocy w zakresie przez niego żądanym i postanowił ustanowić dla niego adwokata. Jednocześnie należy w tym miejscu wyjaśnić, że w ocenie referendarza skarżący wykazał przesłanki przyznania mu prawa pomocy w części, nie wzięto bowiem pod uwagę do niezbędnych życiowych wydatków kwoty rachunku wykazanej za telefon wynoszącej 136,50 zł. Wprawdzie rachunki za telefon są uznawane za koszty utrzymania koniecznego, szczególnie w przypadku osób niepełnosprawnych, mogących dzwonić w sprawie opieki innych osób, czy umówienia wizyty u lekarza, ale przyjmowane są za takie do kwot średnio o połowę niższych niż podana przez T. R.

Referendarz sądowy postanowił zatem przyznać skarżącemu prawo pomocy w części poprzez ustanowienie adwokata z urzędu.

Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 1 pkt 7 orzeczono jak w sentencji.