Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1027/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-07-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art 246 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Michał Majcher po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi I. S. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2018 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 14 grudnia 2018 r. I. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2018 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego. W skardze zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów postępowania i ustanowienie adwokata.

W dniu 30 kwietnia 2018 r. Skarżący uzupełnił brak formalny wniosku o przyznanie prawa pomocy i złożył go na urzędowym formularzu.

W dniu 16 maja 2018 r. wezwano Wnioskodawcę do nadesłania, w terminie 7 dni: wyciągów z wszelkich posiadanych przez niego rachunków bankowych, informacji skąd czerpie środki na mieszkanie, wyżywienie, ubranie skoro we wniosku zadeklarował, że nie osiąga żadnych dochodów, kopii dokumentów potwierdzających ponoszenie wydatków (za mieszkanie, media, wyżywienie) za ostatnie 3 miesiące, jeśli zaś korzysta nieodpłatnie z mieszkania, do złożenia oświadczenia osoby, która mu użycza pokój/mieszkanie.

Wezwanie to doręczono, w sposób zastępczy, w dniu 4 czerwca 2018 r. Pozostało bez odpowiedzi.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Ustawodawca użył w tym przepisie określenia "gdy wykaże", co oznacza, że wnioskodawca ma obowiązek udowodnić, że znajduje się w sytuacji określonej w art. 246 § 1 i 2 P.p.s.a. (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym – komentarz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek; wydanie II 2006 r.; str. 554).

Sytuacja majątkowa Skarżącego przedstawiona we wniosku o przyznanie prawa pomocy okazała się niewystarczająca, dlatego został wezwany do podania dodatkowych informacji. Zgodnie bowiem z art. 255 Ppsa jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 252, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.

Wezwanie do nadesłania wskazanych wyżej informacji zostało wysłane na adres podany przez Skarżącego. Następnie po raz pierwszy zostało awizowane w dniu 21 maja 2018 r., zaś po raz drugi w dniu 29 maja 2018 r., o czym pozostawiono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Na podstawie art. 73 P.ps.a. należało je zatem uznać za skutecznie doręczone w dniu 4 czerwca 2018 r. Powyższe wezwanie pozostało bez odpowiedzi.

Brak odpowiedzi na powyższe wezwanie powoduje, że Referendarz nie miał możliwości dokonania oceny faktycznej sytuacji majątkowej Wnioskodawcy. Skarżący, deklarując, że nie osiąga żadnego dochodu, nie wykazał skąd czerpie środki na zaspokojenie choćby minimalnych i koniecznych do życia potrzeb. W tej sytuacji prawo pomocy nie mogło zostać przyznane.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.