Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 950/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-05-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją Wojewody [...] z [...] listopada 2013 r. nr [...] w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2014 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...] z [...] listopada 2013 r. nr [...]


UZASADNIENIE

Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z [...] lutego 2014 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] listopada 2013 r. nr [...] o odmowie udzielenia M. S. (dalej zwany także skarżącym) zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

M. S. w skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji w zakresie w jakim zobowiązują go do opuszczenia terytorium RP. Wskazał, że opuszczenie kraju spowoduje, że straci rok nauki w Polsce i nie ukończy studiów, którym już poświęcił tak wiele wysiłku i pracy aby nadrobić różnice kulturowe i osiągnąć pozytywne wyniki w nauce.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Dokonując w tej sprawie oceny możliwości wystąpienia niekorzystnych dla strony skutków, wobec wydania decyzji odmawiającej udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej należało rozważyć, czy wobec zakończenia postępowania administracyjnego na skutek wydania decyzji, sytuacja prawna strony zmieniła się w stosunku do sytuacji prawnej strony w trakcie postępowania. W rozpoznawanej sprawie skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją organu pierwszej instancji nie wskazał żadnych takich okoliczności, które uzasadniałyby wniosek co do tego, że ich wykonanie może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki.

Skarżący wskazał, iż niewstrzymanie wykonania ww. decyzji spowoduje, że zobowiązany będzie do opuszczenia terytorium RP co doprowadzi do utraty przez niego roku nauki w Polsce a tym samym nieukończenie studiów, którym poświęcił wiele wysiłku i pracy aby nadrobić różnice kulturowe i osiągnąć pozytywne wyniki w nauce. Odnosząc się do tych argumentów należy stwierdzić, że bezpośrednim skutkiem odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP nie jest wydalenie cudzoziemca z terytorium RP. Wskazywane przez skarżącego okoliczności nie są wywoływane i nie pozostają zatem w związku z zaskarżoną decyzją oraz poprzedzającą ją decyzją Wojewody [...] z [...] listopada 2013 r..

Mając na względzie powyższe, należało uznać, że skarżący nie wykazał, w jaki sposób wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej decyzji zagwarantuje stronie ochronę przed skutkami, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., skoro ww. decyzje bezpośrednio nie skutkują wydaleniem cudzoziemca z terytorium RP.

Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia