Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 594/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2012-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 29 ust. 13 i ust. 16,  art. 33 ust. 1, 2 i 3, art. 34 ust. 2
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
article: art. 21 par. 1, art. 37 ust. 1a, art. 47 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka,, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant Edyta Wójtowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 25 października 2012 r. sprawy ze skargi U.C. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w S. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w S. z dnia [...] r., nr [...] określającą kwotę podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru ujętego w pozycji 1 zgłoszenia celnego — wózki paletowe ręczne w wysokości [...] zł oraz w pozycji 2 - części do wózków paletowych w wysokości [...] zł w łącznej wysokości [...] zł.

Rozstrzygnięcie zostało podjęte w następującym stanie faktycznym:

W dniu [...] . A. S.A., działając jako przedstawiciel firmy U. Sp. z o.o., ul. [...], [...], złożyła w Oddziale Celnym "N." zgłoszenie celne na dokumencie SAD wnioskując o objęcie procedurą dopuszczenia do wolnego obrotu towaru w pozycji 1 -ręczne wózki paletowe oraz w pozycji 2 - części zamienne do wózków paletowych, dla których jako kraj pochodzenia wskazano T. Przedmiotowe zgłoszenie celne zostało zarejestrowane pod pozycją ewidencji nr [...]. Przyjęcie przez organ celny ww. zgłoszenia celnego spowodowało objęcie towaru zgłoszonego do odprawy celnej wnioskowaną procedurą oraz powstanie długu celnego i obowiązku podatkowego.

W dniu 18.02.2009r. Naczelnik Urzędu Celnego w S. otrzymał przekazany z Departamentu Kontroli Celno-Akcyzowej i Kontroli Gier Ministerstwa Finansów raport Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych OLAF, dotyczący ujawnionego procederu obchodzenia przez importerów we Wspólnocie ceł antydumpingowych nałożonych na przywóz ręcznych wózków paletowych pochodzących z C., poprzez zgłaszanie ich jako pochodzących z T. Do raportu został załączony, sporządzony w dniu 12.03.2008r. w B., dokument zatytułowany "Uzgodnione wnioski", w którym upoważnione władze t. i przedstawiciele misji OLAF uzgodnili, iż 738 certyfikatów Form A wydanych przez Departament Handlu Zagranicznego Ministerstwa Przemysłu T. (DFT) dla firmy G., na podstawie nieprawidłowych i wprowadzających w błąd informacji przedstawianych przez eksportera, jest nieważnych i uznanych za wycofane. W załącznikach do "Uzgodnionych wniosków", zawierających wykaz unieważnionych świadectw na formularzu A, znajdowało się również świadectwo pochodzenia Form A nr [...] z dnia [...] r., na podstawie którego zastosowano preferencyjne stawki celne w w/w zgłoszeniu celnym nr [...] z dnia [...] r.

W związku z powyższym Naczelnik Urzędu Celnego w S. wszczął z urzędu postępowanie celne i po jego zakończeniu decyzją nr [...] z dnia [...]r. zaksięgował retrospektywnie kwotę długu celnego w wysokości [...] zł, stanowiącą sumę kwoty cła w wysokości [...] zł oraz kwoty ostatecznego cła antydumpingowego w wysokości [...] zł należnych z tytułu importu ręcznych wózków paletowych pochodzących z C. (pozycja 1 zgłoszenia) oraz kwoty cła w wysokości [...] zł z tytułu importu części do wózków paletowych pochodzących z T. (pozycja 2), objętych procedurą dopuszczenia do wolnego obrotu na podstawie ww zgłoszenia celnego.

Od w/w decyzji Strona złożyła odwołanie do Dyrektora Izby Celnej w S., który decyzją nr [...] z dnia [...]r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem o sygn. akt I SA/Sz 150/11 z dnia 6.05.2011r. oddalił skargę firmy U. Sp. z o.o.

W konsekwencji Naczelnik Urzędu Celnego w S. postanowieniem

nr [...] z dnia [...] r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia podatku od towarów i usług należnego z tytułu importu paletowych wózków ręcznych i części, na podstawie zgłoszenia celnego nr [...] z dnia [...] r.

Pismem z dnia 26.10.2011r. Strona złożyła wniosek o zawieszenie postępowania podatkowego z art. 201 § 1 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 8, z 2005 r., poz. 60 ze zm.), jako przesłankę wskazując okoliczność wniesienie skargi kasacyjnej na w/w wyrok WSA w Szczecinie o sygn. akt I SA/Sz 150/11 z dnia 6.05.2011r. a organ odmówił zawieszenia postępowania podatkowego.

Następnie biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w decyzji w sprawie celnej nr [...] z dnia [...] r. oraz dane zawarte w zgłoszeniu celnym nr [...] z dnia [...] r., Naczelnik Urzędu Celnego w S. w dniu [...] r., wydał decyzję w której określił kwotę podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru ujętego w pozycji 1 w/w zgłoszenia celnego — wózki paletowe ręczne w wysokości [...] zł oraz w pozycji 2 - części do wózków paletowych w wysokości [...] zł, czyli w łącznej wysokości [...] zł.

Stosownie do art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) organ podatkowy I instancji powiadomił dłużnika o zarejestrowaniu w Rejestrze Długu Celnego R19 pod pozycją [...] kwoty uzupełniającej należności, wynikającej z niedoboru podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł. Powyższa kwota stanowiła różnicę między kwotą podatku należnego, określonego zaskarżoną decyzją w łącznej wysokości [...] zł, a kwotą podatku obliczoną dla w/w towarów w zgłoszeniu celnym o nr [...] w wysokości [...] zł. Ponadto Naczelnik Urzędu Celnego w S. poinformował Stronę, iż różnica pomiędzy należnym podatkiem od towarów i usług określonym w wydanej decyzji w wysokości [...] zł, a kwotą tego podatku obliczoną w w/w zgłoszeniu celnym w wysokości [...] zł, wynosi [...] zł i stanowi niedobór w podatku od towarów i usług, który z dniem 28.08.2007r. (dniem następnym po dziesiątym dniu od dnia powiadomienia Strony o wysokości należności podatkowych powstałych w związku z przyjętym zgłoszeniem celnym) przekształcił się w zaległość podatkową.

W odwołaniu Spółka zarzuciła decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w S. naruszenie art. 34 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług w związku z art. 221 ust. 3 Wspólnotowego Kodeksu Celnego; art. 201 § 1 pkt 1 pkt 2 w związku z art. 201 § 3 Ordynacji podatkowej; art. 210 § 1 pkt 6 w związku z art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej; art. 29 ust. 13, art. 33 ust. 2 i ust. 4 w związku z art. 37 ust. 1a ustawy o podatku od towarów i usług i art. 5 ustawy z dnia 18 marca 2011r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy - Prawo o miarach.

Pismem z dnia 10.04.2012r. i z dnia 11.04.2012r. Skarżąca wniosła o przesłanie akt przedmiotowej sprawy do organu podatkowego właściwego ze względu na siedzibę Spółki, tj. do Urzędu Celnego w P. Dyrektor Izby Celnej w S. pismem z dnia 25.04.2012r. odmówił Stronie przesłania akt sprawy do siedziby w/w organu.

Dyrektor Izby Celnej w S. ww decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu celnego I instancji, odnosząc się do zarzutów odwołania nie znajdując podstaw do zmiany zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Organ wskazał, że skarżona decyzja nie zawierała rozstrzygnięcia w kwestii zawieszenia postępowania, zatem zarzut naruszenia art. 201 § 1 pkt 2 w związku z art. 201 § 3 Ordynacji podatkowej należy uznać za chybiony.

Odnośnie odsetek organ podkreślił, że przepis art. 37 ust. 1a ustawy o podatku od towarów i usług nie może mieć zastosowania w niniejszej sprawie albowiem dotyczy on zaległości podatkowych które powstaną po wejściem w życie art. 37 ust. 1a ustawy o podatku od towarów i usług tj. 1.04.2011 r.

Organ wskazał, że decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w S. nie została wydana w oparciu o art. 34 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług i

art. 221 ust. 3 WKC, zatem nie można skutecznie wywodzić ich naruszenia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Spółka wniosła zarzuty i wskazała na naruszenie:

1) art. 34 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług w związku z art. 221 ust. 3 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, poprzez powiadomienie Strony o należnościach podatkowych po upływie 3 lat licząc od dnia powstania długu celnego;

2) art. 201 § 1 pkt 1 pkt 2 w związku z art. 201 § 3 Ordynacji podatkowej, poprzez wydanie decyzji w postępowaniu podatkowym, w którym Strona wniosła zażalenie na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania podatkowego;

3) art. 210 § 1 pkt 6 w związku z art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej, poprzez brak w zaskarżonej decyzji uzasadnienia prawnego i faktycznego dla przyjęcia, że podstawa wymiaru podatku od towarów i usług obejmuje kwotę cła antydumpingowego;

4) art. 29 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług, poprzez przyjęcie, że podstawę opodatkowania stanowi również cło antydumpingowe i cło od części do wózków paletowych, a jednocześnie nie wskazanie w decyzji, że cło takie było (jest) należne do zapłaty przez Stronę;

5) art. 33 ust. 2 i ust. 4 w związku z art. 37 ust. 1a ustawy o podatku od towarów i usług i art. 5 ustawy z dnia 18 marca 2011r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy - Prawo o miarach, poprzez nałożenie na Stronę obowiązku zapłaty odsetek za zwłokę od dnia 28 sierpnia 2007r.

W odpowiedzi na skargę, odnosząc się do podniesionych zarzutów Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, co następuje:

Skarga okazała się nieuzasadnioną, nie zachodzą bowiem podstawy do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja ostateczna nie odpowiada przepisom prawa.

Będąc powołanym do kontroli działalności administracji publicznej - a więc także administracji celnej i podatkowej - pod względem jej zgodności z prawem, stosownie do postanowień art. 134 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, jakkolwiek nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Jakkolwiek też - w myśl art. 135 w/w ustawy - sąd administracyjny stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, gdy jest to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy, ale odnosi się to wyłącznie do postępowań prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Reguły powyższe oznaczają, że zakres sądowej kontroli określają nie tyle zarzuty i wnioski skargi, którymi sąd nie jest związany i z urzędu bada czy doszło do naruszenia prawa materialnego lub procesowego, lecz przede wszystkim przedmiot, którego dotyczy zaskarżony akt lub czynność.

Istota sporu sprowadza się do sposobu ustalania podstawy opodatkowania w podatku od towarów i usług oraz daty naliczania odsetek za zwłokę od powstałej zaległości podatkowej.

Przystępując zatem do ich oceny w punkcie wyjścia zauważyć trzeba, że przedmiotowa sprawa dotyczyła określenia podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru w postaci wózków paletowych ręcznych oraz części do wózków paletowych.

Odnotować także trzeba to, że rozstrzygnięcie organów podatkowych poprzedzone zostało decyzją Naczelnika Urzędu Celnego w S. z dnia [...] r., którą zaksięgował retrospektywnie kwotę długu celnego w wysokości [...] zł, stanowiącą sumę kwoty cła w wysokości [...]zł oraz kwoty ostatecznego cła antydumpingowego w wysokości [...] zł, którą to decyzję Dyrektor Izby Celnej w S. dnia [...] r. utrzymał w mocy, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem o sygn. akt I SA/Sz 150/11 z dnia 6.05.2011r. oddalił skargę firmy U. Sp. z o.o.

Jest w rozpatrywanej sprawie okolicznością niewątpliwą, że do wniesienia rozpatrywanej skargi doszło w następstwie ostatecznej decyzji podatkowej wydanej przez Dyrektora Izby Celnej. Okoliczność, że tenże sam organ orzekał wcześniej jako organ celny o obowiązkach skarżącej wynikających z przepisów prawa celnego oraz że obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług jest następstwem czynności, z którą związane są również obowiązki wynikające z prawa celnego, nie oznacza bynajmniej, że podjęte wobec skarżącej decyzje celne są podjęte w granicach tej samej sprawy, której dotyczy zaskarżona decyzja podatkowa, całkowicie inną jest bowiem podstawa materialno-prawna obowiązków decyzjami tymi nałożonych.

Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących wprost ostatecznej decyzji określającej skarżącej wysokość wyżej wskazanych zobowiązań podatkowych wskazać należy, iż ostateczność i prawomocność decyzji dotyczącej określania skarżącej długu celnego oznacza, iż jest ona wiążąca dla wszystkich organów administracji publicznej tak długo, jak długo nie zostanie ona z obrotu prawnego wyeliminowana w sposób prawem przewidziany. Bezspornie jak zasadnie zauważył to organ pochodzenie importowanego towaru nie jest kategorią podatkową lecz celną. Podlega bowiem weryfikacji i ewentualnemu określeniu na podstawie przepisów prawa celnego. Tym samym wszelkie zastrzeżenia dotyczące pochodzenia towaru kwestionować można we właściwym trybie, wynikającym z tych przepisów.

Oznacza to też, iż określone tą decyzją (co do długu celnego) obowiązki wywołują wprost skutki w zakresie dotyczącym obowiązku podatkowego, skoro obowiązek podatkowy w imporcie powstaje również z chwilą powstania długu celnego (art. 19 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług). Zgodnie zaś z art. 29 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług, podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Zatem zarejestrowana retrospektywnie kwota długu celnego (będąca sumą cła oraz ostatecznego cła antydumpingowego), stosownie do art. 29 ust. 13 (cło) i ust. 16 (cło antydumpingowe) ustawy o podatku od towarów i usług, niewątpliwie stanowi składnik podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dla importowanego towaru.

Zgodnie z art. 33 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, jeżeli organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota podatku została wykazana nieprawidłowo, naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję określającą podatek w prawidłowej wysokości.

Zważywszy zatem, że obowiązek uiszczenia przez skarżącą cła należnego od towaru określony został ostateczną i prawomocną decyzją organu celnego, za w pełni odpowiadającą prawu uznać należy ostateczną decyzję organu podatkowego określającą tej skarżącej wysokość zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług z tytułu importu wózków paletowych ręcznych oraz części do wózków paletowych.

Co do zasady uznać należy za trafną uwagę skarżącej, że podstawa opodatkowania podlega samodzielnemu ustaleniu przez właściwy organ podatkowy w postępowaniu podatkowym. Jednakże zasada ta musi doznać pewnej modyfikacji w sytuacji gdy podstawę opodatkowania stanowi wartość, ustalana w innym postępowaniu.

Jeśli element podstawy opodatkowania ustalony został przez organ celny, to nie ma żadnych przesłanek by obciążać organ podatkowy obowiązkiem przeprowadzania ponownie tych samych czynności. Sąd podziela poglądy prawne zawarte w powołanych przez organ wyrokach sądów administracyjnych co do tego że określanie kwoty długu celnego importowanego towaru nie jest kategorią podatkową, lecz celną.

W związku z powyższym za nieuzasadniony należy, uznać zarzut naruszenia

art. 210 § 1 pkt 6 w związku z art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Brak jest bowiem podstaw jak to wykazano do odrębnego i ponownego prowadzenia postępowania w ramach postępowania podatkowego i jak chce tego skarżąca udowodniania zasadności uwzględnienia w podstawie opodatkowania cła antydumpingowe od wózków paletowych i cła od części do wózków paletowych. Analiza uzasadnienia decyzji nie budzi zastrzeżeń, bowiem wynika z niego podstawa faktyczna i prawna rozstrzygnięcia. Uzasadnienie decyzji ma na celu wykazanie prawidłowości procesu myślowego, który doprowadził do ustalenia treści rozstrzygnięcia. Motywy winny odzwierciedlać rację decyzyjną i wyjaśnić tok rozumowań prowadzących do zastosowania konkretnego przepisu prawa materialnego do rzeczywistej sytuacji faktycznej. Powinny być one tak ujęte, aby strona mogła zrozumieć i w miarę możliwości zaakceptować zasadność przesłanek faktycznych i prawnych, którymi kierował się organ przy załatwianiu sprawy. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja spełnia powyższe kryteria.

Przyjmując zatem, określoną w decyzji z dnia [...] r. Naczelnika Urzędu Celnego w S. kwotę długu celnego oraz uwzględniając, iż jest to decyzja prawomocna, należało uznać, iż rozstrzygnięcia w kwestiach podatkowych, tj. podatku od towarów i usług z tytułu importu są prawidłowe.

W niniejszej sprawie, skoro w zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w S. określono kwotę podatku od towarów i usług w związku z importem towaru - niespornie kwota tego podatku nie została prawidłowo obliczona i wykazana w zgłoszeniu celnym przez importera. Zatem termin na powiadomienie o prawidłowej kwocie podatku od towarów i usług nie wynika jak podnosi skarżąca, z art. 34 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, który odsyła do przepisów celnych dotyczących powiadomienia dłużnika o kwocie należności wynikających z długu celnego w związku przyjęciem zgłoszenia celnego. Bezspornie powiadomienie o którym mowa w art. 34 ust. 2 w zw. z art. 221 ust. 3 WKC nie dotyczy przypadku, kiedy organ określił kwotę podatku od towarów i usług w decyzji.

W art. 33 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług stwierdzono, że podatnicy obowiązani są do obliczenia i wykazania w zgłoszeniu celnym kwoty podatku, z uwzględnieniem obowiązujących stawek. W przypadku zatem, gdy podatnik dokonał w zgłoszeniu celnym prawidłowego obliczenia i wykazania kwoty należnego podatku, z uwzględnieniem obowiązujących stawek, a organ celny do upływu terminu płatności cła nie zakwestionował tego zgłoszenia, podatnik był zobligowany do uregulowania podatku w terminie płatności cła.

W przypadku natomiast późniejszego uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe, tak jak to ma miejsce w niniejszej sprawie, organ celny weryfikuje zgłoszenie celne. Stosownie do art. 37 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podatnik jest obowiązany zapłacić różnicę między podatkiem wynikającym z decyzji naczelnika urzędu celnego, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz w art. 34, a podatkiem pobranym przez ten organ w terminie 10 dni, licząc od dnia doręczenia tych decyzji.

Odnosząc się do tych regulacji, a przede wszystkim charakteru różnicy wynikającej z decyzji naczelnika urzędu celnego, należy stwierdzić, że różnica ta stanowi zaległość podatkową z tytułu powstałego z mocy prawa zobowiązania podatkowego, którego termin płatności w prawidłowej wysokości (uwzględniającej również tę różnicę) upłynął z terminem płatności cła. Nie może budzić wątpliwości, że zobowiązanie podatkowe z tytułu importu towarów w podatku od towarów i usług powstaje z mocy prawa, to znaczy z dniem nastąpienia okoliczności, z którymi przepisy ustawy o podatku od towarów i usług łączy powstanie tego zobowiązania (art. 21 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej). Zgodnie z art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej, jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik mimo ciążącego obowiązku nie zapłacił w całości lub części podatku, nie złożył deklaracji, albo że wysokość zobowiązania jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego. W przypadku, gdy organ wydaje decyzje o charakterze deklaratoryjnym określającym wysokość zobowiązania podatkowego może ją wydać do momentu upływu terminu przedawnienia, o czym stanowi art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej tj. tak jak w niniejsze sprawie do końca 2012 roku.

Art. 19 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług stanowił jako zasadę, że obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego. Zgodnie z art. 201 ust. 2 WKC dług celny powstaje z chwilą przyjęcia zgłoszenia celnego. Oznacza to, że z tym też momentem - przyjęcia zgłoszenia celnego - powstaje jednocześnie obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów (art. 19 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług).

Z unormowaniem tym koreluje określenie terminu płatności spornego podatku.

Tym samym określony w art. 37 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług termin 10 dni, w którym należy uregulować różnicę między podatkiem wynikającym z decyzji naczelnika urzędu celnego a podatkiem pobranym przez ten organ - nie jest terminem płatności podatku, o którym mowa w art. 47 § 1 Ordynacji podatkowej, gdyż termin płatności podatku w takim przypadku minął - stosownie do art. 47 § 3 Ordynacji podatkowej - z upływem ostatniego dnia, w którym, zgodnie z przepisami prawa podatkowego, wpłata podatku obliczonego przez podatnika powinna nastąpić. Termin ten jest materialnym terminem ustawowym.

W przedmiotowej sprawie o wysokości kwoty podatku od towarów i usług z tytułu importu ww. towaru podatnik został powiadomiony w dniu 16.08.2007r. Organ celny natomiast, do upływu terminu płatności cła, nie zakwestionował tego zgłoszenia. Tym samym podatnik był zobowiązany do wpłaty podatku w terminie 10 dni od dnia powiadomienia. Następnie Naczelnik Urzędu Celnego w S. w dniu [...] r. decyzją określił kwotę podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru w łącznej wysokości [...] zł. Ponadto powiadomił dłużnika o zarejestrowaniu w Rejestrze Długu Celnego kwoty uzupełniającej należności, wynikającej z niedoboru podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł. Zatem zadeklarowana przez Stronę w zgłoszeniu celnym w dniu 16.08.2007r. i wpłacona kwota podatku od towarów i usług została uiszczona w nieprawidłowej wysokości. Bezspornie zatem niedobór podatku od towarów i usług powstał z dniem 28.08.2007r. z upływem 27.08.2007 r. (z uwagi na to, że 26.08.2007 r. był dniem wolnym od pracy) tj. z dniem następnym po dziesiątym dniu od dnia powiadomienia Strony o wysokości należności podatkowych powstałych w związku z przyjętym zgłoszeniem i ten niedobór przekształcił się w zaległość podatkową, powodując konieczność zapłaty odsetek.

Nie budzi wątpliwości, że ustawą z dnia 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy - Prawo o miarach (Dz.U. Nr 64, z 2011r., poz. 332), wprowadzono zmiany w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług tj. poprzez wprowadzenie art. 37 ust. 1a, którym ustawodawca wprowadza odmienny sposób naliczania odsetek za zwłokę od należności podatkowych tj. tak co do terminu jak i okoliczności powodujących powstanie tej zaległości.

Jednocześnie zgodnie z art. 5 ustawy zmieniającej, przepis art. 37 ust. 1a ustawy w nowym brzmieniu stosuje się do importu towarów, dla którego obowiązek podatkowy powstał od dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej tj. od 1.04.2011 r. Skoro w niniejsze sprawie import miał miejsce 16.08.2007 r. to zasadnie powiadomienie Strony o obowiązku naliczenia i wpłaty odsetek za zwłokę nastąpiło w oparciu o przepisy ustawy Ordynacji podatkowej, tj. art. 53 § 1 i § 4 w związku z zaległością podatkową która powstała przed wejściem w życie art. 37 ust. 1a ustawy o podatku od towarów i usług.

Odnosząc się dalej do zarzutów skargi za chybiony też uznać należy zarzut naruszenia prawa procesowego poprzez nie podjęcia postanowienia o zawieszenie postępowania. Zasadnie organ wskazał, że skarżącej przysługuje prawo zaskarżenia rozstrzygnięcia w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania, które jest postępowaniem wpadkowym ale i odrębnym. Nie budzi wątpliwości, że wniosek strony został rozpoznany- a odmienna, dokonana przez skarżącą ocena podstaw zawieszenia nie stanowi przeszkody do orzekania w sprawie określenia zobowiązania podatkowego

Nie znajdując w tych warunkach podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja ostateczna wydana została z naruszeniem podatkowego prawa materialnego względnie z mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy naruszeniem przepisów postępowania podatkowego, stosownie do przepisu art. 151 prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec należało o oddaleniu skargi jako nieuzasadnionej.