Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 468/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-07-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 245  par. 1 i   par. 2 w zw. z art. 246  par. 1  pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy z tytułu niepłacenia alimentów w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy


UZASADNIENIE

Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. W druku formularza podał, że zamieszkuje wraz z matką, jest osobą bezrobotną i utrzymuje się z emerytury matki w wysokości 1006 zł. Wnioskodawca zadeklarował, że nie posiada żadnego majątku, w tym nieruchomości, oszczędności, środków pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Na wezwanie referendarza sądowego skarżący nadesłał szereg dokumentów obrazujących strukturę oraz wysokość ponoszonych przezeń wydatków a także poziom uzyskiwanych dochodów.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:

Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.

Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).

Przedmiotem badania przy analizie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest całokształt okoliczności związanych z sytuacją materialną wnioskodawcy. Te zaś nie pozwalają stwierdzić, że sytuacja materialna strony wyklucza samodzielne poniesienie przezeń kosztów postępowania sądowego.

Prawdą jest, że matka skarżącego jest osobą w podeszłym wieku, o złym stanie zdrowia (znaczny stopień niepełnosprawności), której leczenie pochłania co miesiąc około 150 – 200 zł. Prawdą jest również i to, że bieżące koszty utrzymania (czynsz za lokal mieszkalny, opłaty za media) stanowią znaczącą pozycję w budżecie domowym rodziny strony. Nie mniej jednak istnieją pewne wątpliwości odnośnie rzeczywistej sytuacji materialnej skarżącego, które nie pozwalają bezkrytycznie przyjąć jego wyjaśnień.

Przede wszystkim M. W. twierdzi, że jest osobą bezrobotną, która nie uzyskuje żadnego zasiłku, nie mniej jednak na poparcie tego twierdzenia nie przedstawił żadnego dowodu, wyjaśniając, że powiatowy urząd pracy odmówił wystawienia mu wspomnianego dokumentu, powołując się na informacje dostępne drogą elektroniczną. Otóż wskazać przyjdzie, ze tego rodzaju informacji nie udało się uzyskać drogą elektroniczną, zaś strona, w oparciu o przepis 217 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.) ma prawo żądać wydania przez organ zaświadczenia o określonej treści. Odmowa uwzględnienia takiego żądania następuje w formie postanowienia, na które służy zażalenie. Skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił, że wystąpił z takim wnioskiem, a tym samym nie można bezkrytycznie przyjąć jego twierdzeń w tym zakresie.

Abstrahując od powyższego wskazać przyjdzie, że z akt administracyjnych wynika, że M. W. przeznaczał określone środki na różne formy niepieniężnego wsparcia dla swoich dzieci (np. zakup telefonu komórkowego, odzieży) powołując się na nieregularne dochody z prac dorywczych. Brak jest jednak przekonujących argumentów, że dochodów tego rodzaju nie osiąga nadal, stąd też nie można z całym przekonaniem stwierdzić, że jest pozbawiony możliwości poniesienia kosztów sądowych, które na obecnym etapie postępowania sprowadzają się do wpisu od skargi.

Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.