Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 143/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2008-05-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1 w zw. z  art. 87 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Przegalińska po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. J. – o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie powstania długu celnego oraz określenia podatku od towarów i usług i podatku akcyzowego p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę M. J. – "A.-H." na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie powstania długu celnego oraz określenia podatku od towarów i usług i podatku akcyzowego. Skargę odrzucono z powodu wniesienia jej po terminie o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożony wraz ze skargą, przedłożono sędziemu do rozpoznania w dniu 14 maja 2008 r.

W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, iż doręczyciel urzędu pocztowego w L. przekazał do rąk męża skarżącej dwie przesyłki polecone, adresowane na I. J. ul. C. [...], [...] L. oraz A. –h. M. J. ul.S. [...], [...] L. Skarżąca oświadczyła iż przesyłkę adresowaną do siebie odebrała od matki męża B. J. w dniu 11.02.2008 r. z wyjaśnieniami, że w czasie rutynowych porządków znalazła przesyłkę u siebie.

M. J. oświadczyła że pozostaje w związku małżeńskim z I. J., jednak nie prowadzi z nim wspólnego gospodarstwa domowego ponieważ od wielu lat nie posiadają wspólności majątkowej i nie zamieszkują razem. Skarżąca podała, iż jej mąż I. J. od 1998 r. cierpi na zaburzenia psychiatryczne, co potwierdził zaświadczeniem lekarskim z Gabinetu Psychiatrycznego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) zwanej dalej p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu ( §2 cyt. art ).

Stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

O braku winy w uchybieniu terminu można mówić wówczas, gdy strona we wniosku o przywrócenie terminu uprawdopodobni, że mimo całej staranności z przyczyn od niej niezależnych nie mogła dokonać czynności w terminie. Przeszkody te zatem muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny, a brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

Po analizie akt sprawy Sąd stwierdził, iż przesyłki polecone ze skarżoną decyzją adresowane były na ten sam adres tj. ul. S. [...] [...] L., bo taki adres podano organowi do korespondencji, a nie jak twierdzi skarżąca na dwa różne adresy, jej i męża. Fakt rozdzielności majątkowej, prowadzenia osobnego gospodarstwa domowego oraz oddzielnego zamieszkiwania, na jaki powołuje się skarżąca, nie pasuje do okoliczności sprawy, z których wynika, iż małżonkowie posiadają wspólny adres do odbioru korespondencji, pod którym to adresem I. J. odbiera swoją i żony korespondencję.

Okoliczność, iż I. J. cierpi na zaburzenia psychiatryczne nie świadczy o tym, iż nie jest on zdolny do odbierania korespondencji, mając na uwadze fakt, iż w toczącym się postępowaniu administracyjnym działał on sam bez pełnomocnika, a nadto nie jest w żadnym stopniu ubezwłasnowolniony.

W tych okolicznościach na mocy art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.