Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 413/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-05-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 1, art. 4, art. 6
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński Sędziowie WSA Ewa Grochowska-Jung Ewa Marcinkowska (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Duszyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2013 r. sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 24 sierpnia 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Wójta Gminy K. do rozpoznania wniosku W. S. z dnia 24 sierpnia 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie punktu 4 tego wniosku, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami postępowania; 2. stwierdza, że bezczynność organu w zakresie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. umarza postępowanie w pozostałym zakresie; 4. zasądza od Wójta Gminy K. na rzecz skarżącego W. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 24 sierpnia 2012 r., przesłanym pocztą elektroniczną, W. S. zwrócił się do Wójta Gminy K. – w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej – o pilne poinformowanie go:

1. czy Wójt przestrzega instrukcji kancelaryjnej odnośnie wysyłania-doręczania i przyjmowania pism;

2. czy prowadzi rejestr wpływu i wysyłania-doręczania pism urzędowych

i w jakiej formie, papierowej czy elektronicznej;

3. o precyzyjne wskazanie wszystkich przypadków naruszenia przez Wójta instrukcji kancelaryjnej, poprzez nieodnotowanie wpływu lub wysyłki dokumentów urzędowych oraz o wydanie kopii tych dokumentów;

4. o wydanie kopii rejestru wpływów i rejestru wysyłania - doręczania pism za okres bieżącej kadencji Wójta lub przesłania ich w postaci elektronicznej na wskazany adres poczty elektronicznej lub na płcie CD/DVD.

Odpowiadając na powyższy wniosek organ w piśmie z dnia [...] września 2012 r. poinformował wnioskodawcę:

- odnośnie pkt 1, że zarówno Wójt Gminy K., jak również pracownicy Urzędu Gminy w K. dokładają należytej staranności w celu właściwego wykonywania swoich obowiązków w oparciu o szczegółowe zasady i tryb czynności określonych przez "Instrukcję Kancelaryjną". Ponadto, że organ nie dysponuje potwierdzonymi faktami, które wskazywałyby na nieprzestrzeganie przez Wójta Gminy K. zasad i trybu wykonywania czynności kancelaryjnych określonych w "Instrukcji Kancelaryjnej";

- odnośnie pkt 2, że tutejszy urząd prowadzi rejestr korespondencji (Korespondencja - każde pismo wpływające do urzędu lub wysłane przez urząd);

- odnośnie pkt 3, że organ nie dysponuje potwierdzonymi faktami, które wskazywałyby na istnienie jakiegokolwiek przypadku naruszenia (poprzez nieodnotowywanie wpływu lub wysyłki dokumentów urzędowych) przez Wójta Gminy K. zasad i trybu czynności kancelaryjnych określonych w "Instrukcji Kancelaryjnej". W związku z tym organ nie ma możliwości wykazania, a tym bardziej udostępnienia informacji w postaci kopii dokumentów potwierdzających takie naruszenie;

- odnośnie pkt 4, że z uwagi na dużą ilość zgromadzonej dokumentacji w okresie bieżącej kadencji w zakresie prowadzonego rejestru korespondencji (pisma wpływające do urzędu lub wysłane przez urząd) jedyną możliwą formą oraz sposobem udostępnienia żądanej informacji jest wgląd do dokumentów w wybranym przez wnioskodawcę terminie w godzinach pracy urzędu (pn.: 8.00-17.00, wt.-czw.: 08.00-16.00, pt.: 08.00-15.00).

W związku z powyższym organ, powołując się na treść art. 14 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, wezwał wnioskodawcę w terminie 14 dni od otrzymania powyższego pisma do złożenia wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub formie wskazanych w niniejszym powiadomieniu, informując go jednocześnie, że jeżeli we wskazanym terminie nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji zostanie umorzone.

Odpowiadając na powyższe pismo W. S. w korespondencji z dnia 10 września 2012 r. przesłanej drogą elektroniczną zarzucił, że organ nie udzielił jasnej i precyzyjnej odpowiedzi na postawione przez niego pytania. Nie wskazał też żadnych przeszkód uniemożliwiających wydanie żądanej informacji w formie zgodnej z żądaniem wniosku, co wyklucza skierowanie do niego wezwania w trybie art. 14 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W dniu 14 września 2012 r. W. S. skierował, za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Wójta Gminy K. zarzucając organowi nieudzielenie informacji publicznej zgodnie z jego wnioskiem z dnia 24 sierpnia 2012 r.

W skardze wniósł o:

1. zobowiązanie organu do niezwłocznego rozpoznania jego wniosku i załatwienia go zgodnie z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej,

2. stwierdzenie, że organ działając celowo, z rozmysłem, rażąco naruszył prawo - art. 13, 14, 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej i wymierzenie mu grzywny w oparciu o art. 149 § 2 P.p.s.a. w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy,

3. zasądzenie od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym zastępstwa procesowego,

4. poinformowanie na mocy art. 155 § 1 P.p.s.a. o fakcie permanentnie powtarzających się istotnych naruszeń prawa przez organ, polegających na łamaniu przez niego przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, zwierzchnie organy nadzoru.

W uzasadnieniu skargi, przedstawiając dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie skarżący zarzucił, że organ w dniu [...] września 2012 r. skierował do niego pismo, które nie zawiera pełnej, jasnej i precyzyjnej odpowiedzi na postawione pytania, a jedynie mętne, niejednoznaczne wywody, ukierunkowane na nieudzielenie konkretnej informacji i przeciąganie sprawy. Organ nie wskazał w tym piśmie w jakiej formie prowadzi rejestry. Odnośnie natomiast wezwania organu do modyfikacji wniosku w zakresie punktu 4 skarżący zarzucił, że wskazany przez organ powód nie może być uznany za prawdziwą, istotną i realną przeszkodę załatwienia wniosku w jednej z form wskazanych w nim alternatywnie.

W ocenie skarżącego w niniejszej sprawie nie zaszła przesłanka do wezwania go o zmianę treści wniosku, bowiem pojęcie "sposób i forma" zawarte w art. 14 ustawy o dostępie do informacji publicznej odnoszą się do sposobu i formy udostępnienia informacji z punktu widzenia technicznego (pisemnie, elektronicznie, odbiór osobisty, wysłanie), a nie do uwolnienia się przez organ od obowiązku ustawowego z powodu jego "widzimisię" pod pretekstem pracochłonności.

Podniósł ponadto, że uzyskanie przez niego dostępu do informacji w formie wglądu do dokumentów jest wykluczone w sytuacji fałszowania przez Wójta dokumentów.

W konkluzji skarżący wskazał, iż organ nie udzielił mu informacji publicznej zgodnie z wnioskiem, ani nie odmówił jej udzielenia w przepisowej formie decyzji, uniemożliwiając mu tym samym polemikę w postępowaniu odwoławczym.

Po wpłynięciu powyższej skargi organ w piśmie z dnia [...] września 2012 r. skierowanym do skarżącego, uzupełniając udzieloną odpowiedź na wniosek o udostępnienie informacji publicznej poinformował go, że tutejszy urząd prowadzi rejestr korespondencji w formie papierowej.

W odniesieniu do zarzutu przekazania niepełnej, niejasnej i nieprecyzyjnej informacji organ stwierdził natomiast, że udzielił odpowiedzi w oparciu o wiedzę, jaką w chwili złożenia wniosku dysponował. Podniósł jednocześnie, że wypełnienie żądań wniosku w pkt 1 i 3 sprowadzałoby się w gruncie rzeczy do nałożenia na organ obowiązku przeprowadzenia działań kontrolnych, które w myśl ustawy o dostępie do informacji publicznej jest niedopuszczalne. Żądanie podania informacji, "czy wójt przestrzega instrukcji kancelaryjnej odnośnie wysyłania-doręczania i przyjmowania pism" jest w istocie żądaniem dokonania przez organ oceny własnej pracy, co także nie mieści się w zakresie przedmiotowym ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Odnośnie żądania zawartego w pkt 3 wniosku organ podniósł jednocześnie, iż nie wyklucza, że w toku pracy oraz realizacji służbowych obowiązków mogą zachodzić jednostkowe przypadki nie wykonania w pełni zaleceń kancelaryjnych, np. poprzez nieodnotowanie pisma w dzienniku korespondencji, jednak nie świadczy to o nienależytym prowadzeniu dokumentacji i przechowywaniu pism, a tym bardziej fałszowaniu dokumentów.

Organ ponownie poinformował też wnioskodawcę, że z uwagi na dużą ilość zgromadzonej dokumentacji w okresie bieżącej kadencji w zakresie prowadzonego rejestru korespondencji (pisma wpływające do urzędu lub wysłane przez urząd) oraz z uwagi na brak możliwości technicznych, tj. dysponowanie niewystarczającą ilością sprzętu biurowego (brak możliwości wyłączenia kserokopiarki do korzystania dla innych pracowników i interesantów) jedyną możliwą formą oraz sposobem udostępnienia żądanej informacji jest wgląd do dokumentów w wybranym przez wnioskodawcę terminie w godzinach pracy urzędu. W związku z powyższym ponownie wezwał wnioskodawcę w terminie 14 dni od otrzymania powyższego pisma o złożenie wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub formie wskazanej w niniejszym powiadomieniu.

W odpowiedzi na skargę skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego organ wniósł natomiast o jej oddalenie na podstawie art. 151 P.p.s.a., ewentualnie o umorzenie postepowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. W odniesieniu natomiast do żądania zawartego w punkcie 3 skargi, o odrzucenie wniosku zarówno w zakresie zwrotu kosztów postępowania, jak i w szczególności wniosku o zwrot kosztów zastępstwa procesowego, chyba że skarżący wykaże się tytułem zawodowym radcy prawnego/adwokata, który dałby mu prawo domagania się od organu zwrotu tych kosztów.

W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę organ podkreślił, iż poinformował skarżącego, że zarówno Wójt oraz pracownicy Urzędu dokładają należytej staranności w celu właściwego wykonywania swoich obowiązków w oparciu o szczegółowe zasady i tryb czynności określonych przez "Instrukcję Kancelaryjną". Dokonywanie oceny własnej pracy już po złożeniu wniosku przez skarżącego nie mieści się natomiast w zakresie przedmiotowym ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ nie zgodził się też z zarzutem skarżącego, że nie wskazał, w jakiej formie prowadzi rejestry. Forma prowadzenia przez urząd korespondencji wynika bowiem wprost z zaleceń "Instrukcji Kancelaryjnej". Skarżący został ponadto powiadomiony o formie, w jakiej Urząd Gminy prowadzi rejestr korespondencji w piśmie z dnia [...] września 2012 r.

Organ zarzucił ponadto, że działalność W. S. ma na celu doprowadzenie do całkowitego paraliżu i zdyskredytowania organów gminy, bowiem za żądaniami udostępnienia informacji publicznej idzie chęć przeprowadzenia osobistych, "prywatnych" działań kontrolnych kończących się skargami do sądu administracyjnego, SKO i Wojewody, a następnie kontrolą wykonywania orzeczeń, postanowień i wyroków.

W. S. nie wykazuje przy tym woli współpracy z organami Gminy, odmawiając przeglądania informacji w siedzibie urzędu, a jednocześnie osobiście składa wszystkie pisma w urzędzie, co wiąże się z koniecznością przybycia do urzędu gminy przynajmniej raz w tygodniu.

Skarżący w piśmie procesowym z dnia 29 kwietnia 2013 r., ustosunkowując się do odpowiedzi na skargę wskazał, iż dopiero po wniesieniu przez niego skargi do WSA organ udzielił odpowiedzi na 2 pytanie wniosku podając, że prowadzony rejestr korespondencji ma formę papierową.

Odnośnie pytań 1 i 3 wniosku skarżący poinformował, że z uwagi na uzyskanie informacji z Archiwum Państwowego dla [...], które przeprowadziło kontrolę skarżonego organu w zakresie przestrzegania instrukcji kancelaryjnej, cofa skargę w tym zakresie.

Podtrzymał natomiast zarzuty skargi odnośnie nieudzielenia informacji odnośnie pkt 4 wniosku z dnia 24 sierpnia 2012 r. Skarżący podniósł przy tym, że organ dopiero w piśmie z dnia [...] września 2012 r. powołał się na rzekomo niewystarczającą ilość sprzętu biurowego (posiadanie rzekomo jednej kserokopiarki), co uniemożliwia mu udzielenie informacji zgodnie z wnioskiem. Organ nie odniósł się natomiast w ogóle do alternatywnego żądania wniosku, tj. przesłania skanu wskazanego dokumentu.

Skarżący zarzucił jednocześnie, że organ powołując się na braki sprzętu biurowego mija się z prawdą. Z informacji uzyskanej od organu przez jego ojca J. S. przy piśmie z dnia [...] października 2012 r. jednoznacznie wynika bowiem, że organ dysponuje następującym sprzętem: dwie kserokopiarki, osiemnaście drukarek, trzy skanery, cyfrowy aparat fotograficzny, osiemnaście komputerów i dodatkowa nagrywarka komputerowa. Nic zatem nie stało i nie stoi na przeszkodzie w przeniesieniu obrazu dokumentu na nośnik elektroniczny i wydanie go zgodnie z wnioskiem. Podkreślił też, że w orzecznictwie sądów administracyjnych wyraźnie rozróżnia się żądanie wydania kserokopii dokumentu od umożliwienia jedynie wglądu do dokumentu.

W konkluzji podtrzymał zarzut, że organ pozostaje w bezczynności, bowiem mimo upływu siedmiu miesięcy, do dnia dzisiejszego nie wydał decyzji o umorzeniu postępowania zgodnie ze swoimi pismami z dnia [...] i [...] września 2012 r., czym zamknął skarżącemu możliwość polemiki w postępowaniu odwoławczym. Wobec powyższego skarga i wniosek o wymierzenie organowi grzywny w zakresie nieudzielenia informacji na punkt 4 wniosku jest w pełni uzasadniona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Kontrola ta, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów.

W przypadku skargi na bezczynność organu, przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie.

Jakkolwiek przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie określają na czym polega stan bezczynności organów administracji publicznej, to w orzecznictwie sądowym oraz w doktrynie prawniczej zgodnie przyjmuje się, że z taką bezczynnością mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (por. T. Woś: Postępowanie sądowoadministracyjne, Wyd. Prawnicze PWN, Warszawa 1996, s. 62 - 63).

Skarga W. S. na bezczynność Wójta Gminy K. oceniana w świetle powyższych kryteriów, w zakresie w jakim została podtrzymana przez skarżącego w piśmie procesowym z dnia 29 kwietnia 2013 r., zasługuje w ocenie Sądu, na uwzględnienie.

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3).

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.), będąca rozwinięciem konstytucyjnego prawa do informacji publicznej, reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu, i kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione.

Oczywiście zakres stosowania ustawy wytycza tylko dostęp do informacji publicznej, nie zaś publiczny dostęp do wszelkich informacji. Oznacza to, że ustawa znajduje zastosowanie jedynie w sytuacjach, gdy spełniony jest jej zakres podmiotowy i przedmiotowy.

Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W ich świetle informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy.

Uwzględniając te wszystkie aspekty, można zatem przyjąć, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa.

Informacja publiczna dotyczy sfery faktów. Stanowi ją treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej związanych z nimi bądź w jakikolwiek sposób dotyczących ich. Są nimi zarówno treść dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych, jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet jeżeli nie pochodzą wprost od nich. Informacją publiczną jest również informacja o organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach.

Artykuł 4 ust. 1 ustawy stanowi, że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych i zawodowych, podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Mając na uwadze treść powyższego przepisu, nie ulega wątpliwości, że Wójt Gminy K. jest podmiotem zobowiązanym na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej do udostępnienia informacji mającej walor informacji publicznej, będącej w jego posiadaniu.

Skarżący w punkcie 4 wniosku z dnia 24 sierpnia 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej zwrócił się do Wójta Gminy K. o wydanie kopii rejestru wpływów i rejestru wysyłania - doręczania pism za okres bieżącej kadencji Wójta lub przesłania ich w postaci elektronicznej na wskazany adres poczty elektronicznej lub na płcie CD/DVD.

Wójt Gminy K. nie kwestionował faktu, iż żądana w punkcie 4 wniosku skarżącego informacja stanowi informacje publiczną. Przepis art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. f ustawy o dostępie do informacji publicznej wyraźnie bowiem stanowi, iż w trybie tej ustawy podlega udostępnieniu informacja o zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 w tym m. in. o prowadzonych rejestrach, ewidencjach i archiwach oraz o sposobie i zasadach udostępniania danych w nich zawartych.

Organ ustosunkowując się do żądania wniosku w tym zakresie, w pismach z dnia [...] września 2012 r. oraz z dnia [...] września 2012 r., poinformował natomiast wnioskodawcę, że z uwagi na dużą ilość zgromadzonej dokumentacji w okresie bieżącej kadencji w zakresie prowadzonego rejestru korespondencji (pisma wpływające do urzędu lub wysłane przez urząd) jedyną możliwą formą oraz sposobem udostępnienia żądanej informacji jest wgląd do dokumentów w wybranym przez wnioskodawcę terminie w godzinach pracy urzędu. Dodatkowo, w piśmie z dnia [...] września 2012 r. organ powołał się na brak możliwości technicznych, tj. dysponowanie niewystarczającą ilością sprzętu biurowego (brak możliwości wyłączenia kserokopiarki do korzystania dla innych pracowników i interesantów). W związku z powyższym, powołując się na treść art. 14 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, organ w pismach tych wezwał wnioskodawcę w terminie 14 dni od ich otrzymania do złożenia wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub formie wskazanej w tych powiadomieniach, informując go jednocześnie, że jeżeli we wskazanym terminie nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji zostanie umorzone.

Należy w tym miejscu przypomnieć, iż stosownie do treści art. 14 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się. Z cyt. norm wynika, że powiadomienie o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem, ze wskazaniem, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie, obwarowane jest zarówno terminem, w którym wnioskodawca ma się ustosunkować do propozycji organu, jak i rygorem, który podlega zastosowaniu w przypadku niezłożenia wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu. Dla przyjęcia, że podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej proceduje zgodnie z ustawą, wymagane jest, by powiadomienie o potrzebie sprecyzowania wniosku zostało opatrzone rygorem i terminem na jego realizację. Zamieszczenie tych elementów w powiadomieniu wpływa bowiem na dalszy tok procedowania, a wobec braku sprecyzowania wniosku – pozwala podmiotowi zobowiązanemu na podjęcie czynności zmierzających do wydania decyzji o umorzeniu postępowania o udzielenie informacji publicznej, co uzasadnia konieczność stosowania w tym zakresie przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.).

Niezłożenie przez skarżącego wniosku o udostępnienie informacji publicznej w sposób i formie wskazanych w powiadomieniach organu obligowało zatem Wójta Gminy K. do podjęcia dalszych czynności zmierzających do wykonania rygoru przewidzianego w art. 14 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a więc do procedowania w kierunku wydania decyzji o umorzeniu postępowania o udzielenie informacji publicznej w tym zakresie.

Mimo jednak, że skarżący w zakreślonych przez organ terminach nie złożył wniosku o udostępnienie rejestru korespondencji w sposób i formie wskazanych w powiadomieniach z dnia [...] września 2012 r. oraz z dnia [...] września 2012 r. organ nie podjął dalszych czynności w sprawie zgodnie z pouczeniem udzielonym wnioskodawcy i do chwili obecnej nie wydał decyzji o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji publicznej w tym zakresie.

Tym samym należy stwierdzić, iż organ pozostaje w zakresie rozpoznania punktu 4 wniosku o udostępnienie informacji publicznej w bezczynności, gdyż nie udzielił informacji publicznej zgodnie z żądaniem wnioskodawcy, ani też nie wydał w tym zakresie rozstrzygnięcia w formie decyzji administracyjnej.

Przepis art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej stanowi, że udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Mając zatem na względzie treść powyższego przepisu Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność Wójta Gminy K. w zakresie punktu 4 wniosku o udostepnienie informacji publicznej, zakreślił organowi termin 14-dniowy do rozpoznania wniosku, liczony od dnia doręczenie prawomocnego wyroku wraz z aktami postępowania.

W zakresie pozostałych żądań zawartych we wniosku z dnia 24 sierpnia 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej, Sąd umorzył postępowanie, biorąc pod uwagę fakt, iż skarżący w piśmie procesowym z dnia 29 kwietnia 2013 r. cofnął skargę w zakresie punktów 1 i 3 wniosku, natomiast odnośnie punktu 2 poinformował, że organ udzielił mu żądanej informacji po wniesieniu przez niego skargi w piśmie z dnia [...] września 2012 r.

Stwierdzając, że bezczynność organu w zakresie rozpatrzenia wniosku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa Sąd wziął natomiast pod uwagę okoliczność, iż organ w zakreślonym przez ustawę terminie, wprawdzie częściowo wadliwie, ale odpowiedział na wniosek skarżącego o udostępnienie informacji publicznej. W świetle powyższych ustaleń, zdaniem Sądu, nie zachodziły też przesłanki do wymierzenia organowi grzywny, a także skorzystania z przewidzianej w art. 155 P.p.s.a. możliwości sygnalizacji.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 i art. 161 § 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak sentencji wyroku.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200, art. 201 § 1 i art. 205 § 1 ww. ustawy.