Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 203/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2010-03-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 § 1, art. 58 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" Nr "[...]" w sprawie zatrzymania prawa jazdy postanawia odrzucić skargę. WSA/pos.1- sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia "[...]" Nr "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 138 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005r. Nr 108, poz. 908, ze zm.), utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta przez Kierownika Referatu Transportu i Szkolenia Wydziału Komunikacji Urzędu Miasta z dnia "[...]" w sprawie zatrzymania P.W. prawa jazdy kat. B, A.

W decyzji tej zawarto pouczenie, że stronie służy prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem organu wydającego decyzję.

W dniu 22 lutego 2010r. - data nadania przesyłki w UP – P.W. wniósł bezpośrednio skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na tę decyzję zarzucając jej naruszenie art. 138 ust. 1 w zw z art. 135 ust. 1 pkt 1 lit. g w nawiązaniu do art. 130 ustawy Prawo o ruchu drogowym poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie tych przepisów, braku uwzględnienia art. 130 ust. 2 tej ustawy oraz naruszenie przepisów postępowania polegających na nieuwzględnieniu środka dowodowego w postaci zażalenia dotyczącego figurującej liczby punktów. Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, uwzględnienie skargi oraz zawieszenie postępowania do czasu zakończenia innego toczącego się postępowania wszczętego na skutek wniosku o jego wznowienie.

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II Sądu z dnia 23 lutego 2010r. (sygn. akt KO II - 21/10) skarga powyższa jako mylnie skierowana, została przekazana Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu wraz z informacją, iż stosownie do art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi od dnia 1 stycznia 2006r. skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się wyłącznie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Poinformowano, że w przypadku skierowania skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego datą wniesienia skargi jest dzień przekazania jej do organu administracji publicznej przez Sąd. Samorządowe Kolegium Odwoławcze skargę powyższą otrzymało w dniu 24 lutego 2010r.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie wobec wniesienia skargi uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przed merytorycznym rozpoznaniem wniesionej skargi Sąd w pierwszej kolejności zobowiązany jest do zbadania czy skarga wniesiona została w terminie.

Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) zwanej dalej: ustawą ppsa. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia. Po myśli zaś art. 54 § 1 tej ustawy skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

Z przekazanych akt sprawy wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 21 stycznia 2010r. (karta 51 akt administracyjnych). Odbiór tej przesyłki potwierdził dorosły domownik - małżonka B.W. Od tej daty zatem zaczął biec trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, który upłynął w dniu 22 lutego 2010r. (poniedziałek, będący zgodnie z art. 83 § 2 ppsa. następnym dniem po sobocie lub dniu ustawowo wolnym od pracy).

W tym terminie skarżący nie złożył skargi, gdyż skarga została złożona bezpośrednio do Sądu, zaś przekazana przez Sąd do Kolegium wpłynęła tam dopiero w dniu 24 lutego 2010r. - data przekazania skargi organowi przez Sąd. Datą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest dzień doręczenia skargi organowi, którego działania lub bezczynności dotyczy skarga. Zatem o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd do właściwego organu.

W okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie budzi wątpliwości Sądu fakt, iż skarżący nie zachował terminu do wniesienia skargi, gdyż skarga została wniesiona z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 53 § 1 ustawy ppsa.

W związku z powyższym na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak wyżej, gdyż Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.