Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 294/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2014-10-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 36a,  art. 50,  art. 51 ust. 1 pkt 3, 4, 5
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 134,  art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 21 października 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas Sędziowie Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora Sędzia WSA Adam Matuszak (spr.) Protokolant Specjalista Małgorzata Krajewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2014 roku sprawy ze skargi J. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia zamiennego projektu budowlanego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia "[...]", Nr "[...]", Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m. "[...]", działając na podstawie art. 51 ust. 7 i ust. 3 w zw. z art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz.1 409) oraz art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej jako: k.p.a.), nałożył na J. S. (inwestora) obowiązek sporządzenia i przedstawienia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, projektu budowlanego zamiennego nadbudowy i rozbudowy segmentu skrajnego budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej w "[...]" na działce nr "[...]" przy "[...]".

W uzasadnieniu wskazał, że inspektor PINB w dniu

"[...]" w trakcie czynności kontrolnych stwierdził, że: nadbudowa i rozbudowa segmentu skrajnego budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy "[...]" została zakończona, w piwnicy pod dobudowaną klatką schodową wykonano 2 pomieszczenia z 2 oknami o wym. 82*82 cm (od strony północnej) i 170*82 (od strony zachodniej), wykonano schody z poziomu parteru do piwnicy w dobudowanej części budynku, pomieszczenia w piwnicy i schody do nich

prowadzące nie były ujęte w zatwierdzonym projekcie budowlanym (projekt nie obejmował otworów okiennych, drzwiowych w piwnicy oraz schodów). W trakcie oględzin inwestor przedłożył rysunki nr A-1 i przekrój A-A sporządzone przez projektanta, na podstawie których wykonano otwory okienne, drzwiowe i schody. Stwierdzono również, że poddasze budynku wykonano z odstąpieniem od zatwierdzonego projektu budowlanego oraz, że stan poddasza w zakresie wymiarów i geometrii dachu jest taki jak stwierdzony w trakcie wizji w dniach

"[...]" i "[...]". W czasie wcześniejszych wizji inspektorzy PINB stwierdzili, że na poddaszu inwestor wymurował ścianki kolankowe o wysokości: 85 cm od strony południowej przy budynku sąsiada, 115 cm w najniższym miejscu ściany od strony ogrodu 100 cm od strony ul. "[...]" (w najniższym miejscu). W piśmie z dnia "[...]" J. S. wystąpił do PINB dla m. "[...]"

o umorzenie prowadzonego postępowania. Organ nie uwzględnił powyższego wniosku, ponieważ w jego ocenie w prowadzonym postępowaniu stwierdzono istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego i zachodzi konieczność przeprowadzenia postępowania naprawczego. PINB wskazał, że z zestawienia opracowanego przez projektanta wynika, że zmniejszenie kubatury

wynikające z wprowadzonych zmian na poddaszu wynosi 4,8 m3. Wykonanie 2 pomieszczeń w piwnicy spowodowało wzrost kubatury budynku o 51,2 m3. Zmiany wprowadzone w trakcie nadbudowy i rozbudowy budynku spowodowały więc wzrost kubatury budynku o 46,2 m3. PINB stwierdził, że zgodnie z art. 36a Prawa budowlanego zmiana charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego, jakim jest między innymi kubatura, jest istotnym odstąpieniem od zatwierdzonego

pozwolenia na budowę i jest dopuszczalna jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Na podstawie art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę, a na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1 właściwy organ w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych. W prowadzonym postępowaniu nie ma zastosowania

art. 51 ust. 1 pkt 3 o postanowieniu o wstrzymaniu robót, ponieważ roboty budowlane zostały zakończone. Konkludując organ wskazał, że zwiększając kubaturę budynku inwestor dokonał istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego bez uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę.

W odwołaniu od powyższej decyzji J. S. zarzucił organowi I instancji naruszenie procedury postępowania poprzez zastosowanie podstawy prawnej

nieadekwatnej do przypadku robót wykonanych z istotnym odstępstwem od zatwierdzonego projektu budowlanego. Dodatkowo wskazał na brak podstaw do wydania decyzji po przekroczeniu dwóch miesięcy od momentu wydania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych oraz niewłaściwe określenie

kubatury przed odstępstwem i po jego dokonaniu.

Po rozpatrzeniu odwołania, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzja z dnia "[...]", Nr "[...]", działając na podstawie art. 138 § 1 k.p.a. oraz art. 51 ust. 1 pkt 3 i art. 83 Prawa budowlanego, utrzymał w mocy decyzje organu I instancji. Argumentował m.in., że w myśl przepisu art. 36a ust. 5 Prawa budowlanego za istotne odstępstwo uznaje się: odstąpienie od zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu; zmianę charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni

zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji; zapewnienie warunków niezbędnych do korzystania z tego obiektu przez osoby niepełnosprawne; zmianę zmierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części; odstąpienie od ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Ustawodawca dopuszcza możliwość takiej zmiany jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. J. S. jako inwestor naruszył ten obowiązek. Według bowiem ustaleń organu I instancji skarżący podczas wykonywania robót dokonał zmian w zakresie:

1. zagospodarowania działki poprzez wykonanie schodów zewnętrznych na taras,

2. wielkości kubatury budynku z uwagi na zmianę konta nachylenia dachu nad częścią nadbudowaną poprzez wymurowanie ścianek kolankowych od strony południowej na wysokość od 85 cm do 115 cm oraz wykonania piwnicy pod częścią dobudowaną,

3. liczby kondygnacji w części dobudowanej z uwagi na wykonanie kondygnacji piwnicy,

4. zmiany układu obciążeń poprzez dociążenie fundamentów: dodatkowym stropem nad piwnicą, schodami żelbetowymi łączącymi piwnicę z parterem, drugie piętro z poddaszem oraz ścianką kolankową nad częścią nadbudowaną.

Uwzględniając fakt, iż inwestor dokonał tych odstępstw z naruszeniem obowiązku uzyskania zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę PINB zobligowany był do wszczęcia postępowania administracyjnego w trybie określonym przepisami art. 50 i 51 Prawa budowlanego. Dalej argumentował, że w sytuacji kiedy roboty budowlane zostały zakończone brak jest ustawowej dyspozycji do ich wstrzymania. Z kolei obowiązkiem organu nadzoru budowlanego jest nałożenie decyzją obowiązku sporządzenia projektu zamiennego oraz wyznaczenie terminu wykonania tego obowiązku. Następnie, na wniosek inwestora lub po upływie terminu, organ sprawdza wykonanie obowiązku i w przypadku stwierdzenia, iż został on zrealizowany, na podstawie art. 51 ust 4 Prawa budowlanego wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego z jednoczesnym obowiązkiem uzyskania pozwolenia na użytkowanie. Ustawodawca przewidział sankcje z tytułu uchylenia się od decyzyjnego obowiązku wykonania projektu budowlanego zamiennego. W takiej sytuacji organ nadzoru

budowlanego przy zachowaniu uznaniowości w oparciu o przepis art. 51 ust 5 Prawa budowlanego wydaje decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. WINB stwierdził, iż w chwili wydawania decyzji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zobligowany był do uwzględnienia faktu, iż ma do czynienia z zakończonymi robotami budowlanymi. Potwierdza to protokół z dnia "[...]" sporządzony z udziałem inwestora. Stąd też stosownie do zaistniałych okoliczności organ I instancji nie miał podstawy do ich wstrzymania. W konsekwencji następstwem istotnego odstępstwa była decyzja obligująca inwestora do wykonania

projektu budowlanego zamiennego. Dalej wskazał, iż wbrew temu co twierdzi inwestor, w rozpatrywanym przypadku w obiegu prawnym nie funkcjonuje postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych. Fakt ten jest znany skarżącemu gdyż to

z jego to inicjatywy postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił postanowieniem z dnia "[...]". Stan ten został usankcjonowany wskutek wyroku WSA w Olsztynie z dnia 5 stycznia 2012 r., sygn. akt II SA/Ol 934/11, oraz wskutek złożenia skargi kasacyjnej wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego. Odnosząc się natomiast do zarzutu niewłaściwego określenia parametrów budynku w zakresie kubatury

WINB wskazał, iż projekt budowlany odbiega od formy jaką określa rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego z dnia 3 lipca 2003 r. w tym między innymi w zakresie określenia charakterystycznych parametrów - kubatura, wysokość, zestawienie powierzchni budynku. Dane w zakresie kubatury organ otrzymał w trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego od autora projektu. Nie obejmują one kubatury piwnicy w części dobudowanej. Według projektanta ogólna kubatura budynku wskutek zmian zwiększyła się o 28,3 m3.

Na wielkość tą składa się suma części istniejącej i projektowanej z tym, iż tak jak wskazuje zestawienie kubatura poddasza w przeciwieństwie do pozostałych części budynku uległa zmniejszeniu, w ocenie projektanta, wskutek obniżenia kalenicy budynku o 10 cm. Twierdzenie to można byłoby uznać za wiarygodne w przypadku gdyby inwestor nie wykonał ścianek kolankowych w budynku wskutek czego

podniósł wysokość ścian budynku zarówno w części nadbudowanej jak rozbudowanej w zależności od miejsca pomiaru od 85 do 115 cm. Potwierdza to materiał dowodowy zebrany w trakcie prowadzonego postępowania, w tym między innymi podczas wizji lokalnej przeprowadzonej w dniu "[...]" z udziałem inwestora. Biorąc zatem pod uwagę, iż poddasze po wyodrębnieniu staje się bryłą przestrzenną, na objętość której wpływ ma przede wszystkim wysokość ścian, wysoce nielogicznym jest twierdzenie, iż przy powiększeniu boków bryły przestrzennej zmniejszy się jej objętość (kubatura). Fakt podniesienia ścianek zewnętrznych budynku obrazuje również dokumentacja fotograficzna, gdzie po porównaniu rysunków elewacji i zdjęć widoczny jest inny poziom krawędzi dachu niż w projekcie budowlanym. Biorąc powyższe pod uwagę rzeczywisty parametr jaki osiągnął budynek w zakresie kubatury będzie

możliwy do określenia po sporządzeniu dokumentacji projektowej zamiennej, do wykonania której zobowiązany został inwestor. Konkludując WINB wskazał, że uchybieniem organu I instancji było powołanie niewłaściwej podstawy prawnej. Niemniej jednak decyzja jest prawidłowa z uwagi na fakt, iż obowiązek zawarty w zaskarżonej decyzji jest relatywnie powiązany z art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, a więc przepisem prawa stanowiącego podstawę do jego nałożenia.

W skardze wywiedzionej na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego J. S. wniósł o jej uchylenie, jak też uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu skargi w całości przytoczył argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji PINB. Dodatkowo zarzucił organom, że nie zbadały granicy działki i nie przeprowadziły postępowania dowodowego w kwestii ustalenia wysokości ścian kolankowych.

W odpowiedzi na skargę WINB, w całości podtrzymując argumentację zawartą w zakwestionowanej decyzji, wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.).

Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a. w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Badając w tak zakreślonym zakresie wydaną decyzję sąd uznał, że odpowiada ona obowiązującemu prawu i została wydana po prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu.

Bezsporną w sprawie okolicznością jest to, że przedmiotowy budynek, którego dotyczy postępowanie, został wybudowany na podstawie decyzji Prezydenta Miasta "[...]" Nr "[...]" z dnia "[...]" o pozwoleniu na budowę i zatwierdzenie projektu budowlanego, lecz w toku budowy inwestor dokonał istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego. Istotne odstępstwa polegały m.in. na: zagospodarowania działki poprzez wykonanie schodów zewnętrznych na taras, zmiany wielkości kubatury budynku z uwagi na zmianę konta nachylenia dachu nad częścią nadbudowaną poprzez wymurowanie ścianek kolankowych od strony południowej na wysokość od 85 cm do 115 cm oraz wykonania piwnicy pod częścią dobudowaną, zmiany liczby kondygnacji w części dobudowanej z uwagi na wykonanie kondygnacji piwnicy, zmiany układu obciążeń poprzez dociążenie fundamentów: dodatkowym stropem nad piwnicą, schodami żelbetowymi łączącymi piwnicę z parterem, drugie piętro z poddaszem oraz ścianką kolankową nad częścią nadbudowaną.

W takiej sytuacji organ nadzoru budowlanego zasadnie zastosował tryb postępowania przewidziany art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane (dalej jako: p.b.). Przepis ten przewiduje, że w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę właściwy organ w drodze decyzji nakłada obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonywanych robót budowlanych, oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem. W tej kwestii należy podzielić stanowisko zajęte przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z dnia 7 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 1723/07 (publ.: orzeczenia.nsa.gov.pl) i z dnia 8 stycznia 2010 r., II OSK 15/09 (publ. Lex nr 597313). W drugim z wymienionych orzeczeń NSA stwierdził, że "w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę (art. 51 ust. 1 pkt 3 p.b.) organ może nałożyć obowiązek przedstawienia projektu budowlanego zamiennego oraz, w razie potrzeby, wykonania określonych czynności lub robót budowlanych prowadzących do stanu zgodnego z prawem - tak w odniesieniu do robót budowlanych "wykonywanych" (po uprzednim wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych postanowieniem), jak i do budowy już zakończonej.

Omawiana norma prawna ma zastosowanie w sytuacji, gdy wystąpiło istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub warunków pozwolenia na budowę (ust. 1 pkt 3), o którym mowa w art. 36a. Dalsze postępowanie prowadzone jest zgodnie z przepisami ust. 4 bądź 5 art. 51 Prawa budowlanego. Należy zauważyć, że w omawianym przypadku organ administracji architektoniczno-budowalnej, zgodnie z art. 36a ust. 2, jest zobowiązany do uchylenia pozwolenia, gdy decyzja z art. 51 ust. 1 pkt 3 stanie się ostateczna.

W ust. 4 uregulowana została natomiast dalsza procedura związana z istotnym odstąpieniem, która jest jednak możliwa do kontynuowania dopiero po uchyleniu pierwotnego pozwolenia na budowę. Właściwy organ po sprawdzeniu wykonania obowiązku (niewykonanie obowiązku oznacza nakaz jak w ust. 1 pkt 1 - ust. 5) wydaje decyzję o zatwierdzeniu projektu zamiennego oraz pozwolenie na wznowienie robót. Pojawia się wówczas obowiązek uzyskania, po zakończeniu budowy, pozwolenia na użytkowanie.

W wyroku NSA z dnia 16 marca 2009 r., sygn. II OSK 357/08, wyrażono trafny pogląd, iż organ administracji nie ma możliwości przed sporządzeniem projektu budowlanego zamiennego przeprowadzenia pełnej oceny dokonanych robót budowlanych pod względem ich zgodności z prawem. Do dokonania tej oceny niezbędne jest bowiem wykonanie przez uprawnioną osobę projektu zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót. Obowiązkiem projektanta jest opracowanie projektu zamiennego w sposób zgodny z przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, a także zapewniający doprowadzenie wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem. Obowiązkiem organu jest natomiast sprawdzenie projektu zamiennego w zakresie określonym w art. 35 ust. 1, mającym zastosowanie odpowiednio na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Dopiero zatem treść przedłożonego przez inwestora projektu budowlanego zamiennego stanowić będzie wyznacznik dalszego postępowania organów nadzoru budowlanego. Podobne stanowisko zajął wcześniej NSA w wyroku z dnia 25 września 2008 r., sygn. akt II OSK 1087/07.

Odnosząc się do zarzutów skargi należy podnieść, iż w rzeczywistości stanowią one polemikę z zakwestionowanym rozstrzygnięciem, a w szczególności z możliwością wdrożenia trybu naprawczego. Wyjaśnić zatem należy, iż celem postępowania prowadzonego w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 3 p.b. jest doprowadzenie robót budowlanych - wykonanych w warunkach istotnych odstępstw od projektu budowlanego, do stanu zgodnego z prawem, po uprzednim wyjaśnieniu legalności (zgodności z przepisami) i jakości wykonywanych robót, w szczególności w kontekście zgodności z przepisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, czy też warunkami technicznymi (tak też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyrokach z dnia 1 grudnia 2010 r., sygn. II SA/Łd 839/10, Baza Orzeczeń LEX nr 755943, oraz z dnia 29 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Łd 944/07, Baza Orzeczeń LEX nr 510930). Jeżeli okaże się, że zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego będzie niemożliwe ze względu na jego sprzeczność z miejscowy planem zagospodarowania przestrzennego czy z przepisami techniczno-budowlanymi organ nadzoru budowlanego jest uprawniony, na podstawie art. 51 ust. 5 p.b., do wydania decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu lub jego części bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Błędny jest argument skargi wskazujący na niezasadność nałożonego decyzją organu I instancji obowiązku z tego względu, że taka decyzja mogłaby zapaść wyłącznie w terminie 2 miesięcy od dnia, w którym wydane zostało postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych. Jak twierdzi skarżący jest to postanowienie WINB z dnia "[...]". Zauważyć przede wszystkim należy, że w realiach niniejszej sprawy takie postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych nie funkcjonuje w obrocie prawnym. Jak trafnie zauważa organ odwoławczy fakt ten jest znany skarżącemu, gdyż to z jego to inicjatywy postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił postanowieniem z dnia ‘[...]". Ponadto, ponownie przytoczyć należy pogląd prawny wyrażony w wyroku NSA z dnia 8 stycznia 2010 r., II OSK 15/09, który skład Sądu orzekającego w niniejszej sprawie w pełni akceptuje, że "w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę (art. 51 ust. 1 pkt 3 p.b.) organ może nałożyć obowiązek przedstawienia projektu budowlanego zamiennego oraz, w razie potrzeby, wykonania określonych czynności lub robót budowlanych prowadzących do stanu zgodnego z prawem - tak w odniesieniu do robót budowlanych "wykonywanych" (po uprzednim wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych postanowieniem), jak i do budowy już zakończonej" – tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie. Niezasadne są argumenty, że organy nie zbadały granicy działki i nie przeprowadziły postępowania dowodowego w kwestii ustalenia wysokości ścian kolankowych. Z materiału dowodowego sprawy wynika bowiem (v: treść protokołu z dnia "[...]"), że organ I instancji, przy udziale skarżącego, wykonał pomiary i ustalił wysokość ścianek. Nadto trafnie wskazuje WINB, że do właściwości organów nadzoru budowlanego nie należy ustalanie granic działki.

Reasumując, należy ponownie podkreślić, iż postępowanie naprawcze prowadzone w trybie art. 50-51 p.b. zmierza do doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem obowiązującym w dacie orzekania w tym zarówno przepisami prawa miejscowego jak i rozporządzenia wykonawczego tj rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Dopiero przedłożenie projektu budowlanego zamiennego, który dotyczyć będzie także kwestii terenu działki (projekt musi uwzględniać, potwierdzony przez uprawnionego geodetę, przebieg granicy pomiędzy działką nr "[...]", a działką nr "[...]"), w tym pod względem zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi (projekt powinien uwzględniać wpływ nadbudowy budynku na działce nr "[...]" na istniejący na działce nr "[...]" budynek), daje podstawę do skontrolowania wykonanych robót budowlanych pod względem ich zgodności z przepisami prawa.

Z tych względów zaskarżoną decyzję jak i decyzję ją poprzedzającą należy uznać za prawidłową. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.