Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 400/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-08-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym : Przewodniczący : Asesor WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. i A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r., nr: [...] w przedmiocie odmowy przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, postanawia: - odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...]r., nr : [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia [..] grudnia 2007 r., znak: [...] orzekającą o odmowie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości Skarbu Państwa położonej w W., składającej się z działek o numerach: [...], [...], [...], dla której w Sądzie Rejonowym w [...] prowadzona jest księga wieczysta nr [...] oraz udziału ½ części nieruchomości (objętej KW nr [...]), składającej się z działek o numerach: [...], [...], [...], [...], [...], [...], na rzecz dotychczasowych wieczystych użytkowników tj. J. i A. B.

Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] r., nr : [...], została doręczona J. i A. B. z dniem 4 marca 2008 r. (tj. we wtorek).

Termin zatem do jej wniesienia upływał z dniem 3 kwietnia 2008 r. (tj.

w czwartek).

Skargę na wyżej wskazaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] J. i A. B. nadali listem poleconym

w Urzędzie Pocztowym W. w dniu 7 kwietnia 2008 r. (tj.

w poniedziałek). W skardze tej wnieśli wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Podniesiono, że skarżąca była chora, co dokumentuje zaświadczenie lekarskie (z daty [...] kwietnia 2008 r.).

Skarżący, wezwani o uzupełnienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi poprzez wskazanie na jakiego typu schorzenia cierpieli, nadesłali: zaświadczenie lekarskie A. B. z daty [...] czerwca 2008 r. oraz pismo z dnia [...] czerwca 2008 r., w którym wskazano, że: "(...) zwolnienie lekarskie

o numerze statystycznym [...] (zapalenie okostnej z silnym opuchnięciem) określa niedyspozycję w tych dniach."

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 – zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.), strona jeżeli nie dokonała w terminie czynności

w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi

o przywróceniu terminu.

Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu ( art. 87 § 2 p.p.s.a.).

Przywrócenie terminu wnioskowane przez stronę jest instytucją procesową mającą na celu ochronę jednostki przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu.

Jedną z zasadniczych przesłanek uwzględnienia wniosku jest uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy jako przesłanka wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest, więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy strony w niedopełnieniu w ustawowym terminie określonej czynności procesowej można mówić tylko w przypadku uprawdopodobnienia przez nią, że dopełnienie czynności było niemożliwe z powodu przeszkody nagłej i nie do przezwyciężenia, tj. takiej, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przy ocenie rodzaju uchybienia bierze się pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Zajęcie odmiennego stanowiska wprowadziłoby do stosunków procesowych niedopuszczalny element dowolności.

Z urzędu Sąd stwierdza, że aktach sprawy znajdują się: zaświadczenie lekarskie nr [...], wystawione J. B., zaświadczenia lekarskie

z [...] kwietnia 2008 r. oraz z dnia [...] czerwca 2008 r. wystawione A. B.. Z dokumentów tych wynika, że J. B. była niezdolna do pracy w dniach od [...] kwietnia 2008 r. do dnia [...] kwietnia 2008 r. W takim samym okresie leczony był A. B.

Przyczyna zatem uchybienia przez skarżących terminowi do wniesienia skargi ustała z dniem 7 kwietnia 2008 r. i w tym też dniu nadali oni listem poleconym skargę wraz z wnioskiem o przywrócenia terminu do jej wniesienia. Warunek z art. 87 § 2 p.p.s.a, tj. wniesienia wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu należy uznać za spełniony.

Przyjmując jednakże, jak to wynika z zaświadczeń lekarskich przedstawionych przez skarżących, że w dniach od [...] kwietnia 2008 r. do dnia [...] kwietnia 2008 r. nie mogli oni dokonać czynności procesowej polegającej na wniesieniu skargi, to stwierdzić należy, że 30 dniowy termin do jej wniesienia biegł dla skarżących od chwili doręczenia im zaskarżonej decyzji, tj. od dnia 4 marca 2008 r. Uwzględniając przy tym regulacje sposobu liczenia terminów, zawarte w artykułach od. 82 do 84 p.p.s.a., skargę tę wnieść mogli do dnia 3 kwietnia 2008 r., który wypadał w czwartek. Zatem w okresie od 5 marca 2008 r. (uwzględniając sposób liczenia terminów), do dnia 1 kwietnia 2008 r. oraz w dniu 4 kwietnia 2008 r. (w piątek), mogli skutecznie dokonać czynności procesowej, polegającej na wniesieniu skargi na kwestionowaną przez nich decyzję.

Poza przesłaniem zaświadczeń lekarskich i stwierdzeniem w skardze, że J. B. była chora, skarżący nie przedstawili żadnych innych argumentów, że poza okresem od [...] kwietnia do [...] kwietnia 2008 r. nie mogli z niezawinionych przez siebie przyczyn wnieść skargi do sądu administracyjnego.

W tym stanie rzeczy, W ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnili braku swojej winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] r., nr: [...].

Brak jest więc przesłanki, o której mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a., do przywrócenia terminu do wniesienia skargi, dlatego też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił przywrócenia terminu orzekając jak w sentencji postanowienia.