Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2392/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-02-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: 105 § 1
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (sprawozdawca), Protokolant ref. staż. Katarzyna Smaga, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2014 r. sprawy ze skargi A. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego skargę oddala


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] września 2013r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz.,267) oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania A. D. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta [...] nr [...] z dnia [...] lipca 2013r., znak: [...], umarzającej postępowanie administracyjne wszczęte na wniosek A. D. w sprawie legalności otworów okiennych znajdujących się w ścianie budynku mieszkalnego, zlokalizowanego na nieruchomości położonej przy ulicy [...] w [...] – utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, iż postępowanie w sprawie otworów okiennych w budynku przy ul. [...] w [...] wszczęto na wniosek A. D.

W toku czynności kontrolnych przeprowadzonych przez inspektorów nadzoru budowlanego ustalono, że budynek mieszkalny przy ul. [...] należy do E. i E. S., którzy przedstawili zatwierdzony decyzją Urzędu Miejskiego w[...] z dnia [...] maja 1981r. projekt budowlany – projekt podstawowy budynku mieszkalnego, murowanego piętrowego z garażem i strychem.

Z projektu wynika, że w ścianie usytuowanej w zmiennej odległości od 2,00 m do 4,90 m od granicy działki znajdują się otwory okienne.

W trakcie kontroli ustalono, że budynek został posadowiony na gruncie zgodnie projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją o pozwoleniu na budowę. Decyzja pozostaje w obrocie prawnym, co oznacza, że okna w ścianie od strony granicy są legalne.

Wobec tak ustalonego stanu faktycznego organ nadzoru uznał, że wszczęte postępowanie jest bezprzedmiotowe bowiem brak jest podstaw prawnych do nakazania inwestorom określonych czynności (zlikwidowania otworów okiennych).

Stanowisko to w pełni podzielił organ odwoławczy, podkreślając, że w niniejszej sprawie nie istnieje przedmiot postępowania w rozumieniu materialnoprawnym, wobec czego nie można wydać decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniósł A.D.

Skarżący wskazał, że doszło do naruszenia przepisów ustawy Prawo budowlane z 1974 r., pod rządami której zatwierdzono projekt budowlany przewidujący okna w ścianie szczytowej w odległości 2,00 m od granicy.

Takie usytuowanie budynku narusza także przepisy przeciwpożarowe, w związku z czym organ powinien orzec nakaz ich zamurowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Sąd kontroluje zaskarżoną decyzję pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że może ją uchylić tylko wtedy, gdy narusza ona prawo materialne lub przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik spawy (art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz. U. z 2012r., poz. 270)

Na wstępie należy wyjaśnić, że postępowanie administracyjne wszczyna się z urzędu lub na żądanie strony, która w swym podaniu wskazuje zazwyczaj na przedmiot i zakres postępowania administracyjnego. Decyzja organu, zgodnie z art. 104 k.p.a., rozstrzyga sprawę co do istoty w granicach żądania określonego przez stronę. W tych granicach należy także ocenić decyzję o umorzeniu postępowania odnosząc ją do ustalonego w sprawie przedmiotu i zakresu postępowania administracyjnego.

Stosownie do dyspozycji art. 105 § 1 k.p.a., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Bezprzedmiotowość postępowania ma miejsce w sytuacji, gdy istnieją okoliczności, czyniące wydanie decyzji administracyjnej prawnie niemożliwym z uwagi na brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji publicznej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu. Postępowanie w takiej sprawie staje się bezprzedmiotowe, jeżeli zabraknie któregoś z elementów tego stosunku materialnoprawnego (B. Adamiak i J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 1996 r., s. 462). Spawa administracyjna jest więc bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej, ingerencji organu administracyjnego. Wówczas – jak wskazywał wielokrotnie w swych orzeczeniach Naczelny Sąd Administracyjny – jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne pozytywne, czy negatywne staje się prawne niedopuszczalne (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt I OSK 967/05, Lex nr 201507, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2006r., sygn. akt I OSK 978/05, Lex 36771, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2005 r., sygn. akt II OSK 286/05, Lex nr 190997, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2005r., sygn. akt II OSK 910/05, Lex nr 188797).

Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że przedmiotem prowadzonego na wniosek A. D. postępowania było ustalenie legalności otworów okiennych w ścianie budynku przy ul. [...] w [...] usytuowanej w odległości 2 m od granicy działki.

W toku postępowania organ nadzoru budowlanego ustalił, że nieruchomość przy ul. [...] w [...] należy do E. i E. S. Podczas przeprowadzonej w dniu [...] lipca 2013r. kontroli właściciele przestawili decyzję Urzędu Miejskiego w [...] - Wydział Gospodarki Przestrzennej i Architektur z dnia [...] maja 1981 r., którą zatwierdzono projekt budowlany – podstawowy budynku mieszkalnego, piętrowego z garażem i strychem. W projekcie przewidziano otwory okienne w ścianie usytuowanej w zmiennej odległości od 2 m do 4,90 m od granicy działki należącej do skarżącego.

W tak ustalonym stanie faktycznym sprawy organ nadzoru niewadliwie przyjął, że w sprawie wystąpiła przesłanka bezprzedmiotowości postępowania, bowiem brak jest podstaw do rozstrzygnięcia spawy co do istoty.

Inwestor w oparciu o zatwierdzony decyzją właściwego organu projekt budowlany zrealizował budynek nie dokonując istotnych odstępstw od projektu.

Decyzja o pozwoleniu na budowę z dnia [...] maja 1981r. pozostaje w obrocie prawnym i potwierdza legalność spornych otworów okiennych.

Zważywszy na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.