Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1418/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-09-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6239 Inne o symbolu podstawowym 623
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 194 par 1 pkt 1a i par 2; art. 83 par 3; art. 197 par 2; art. 177 par 1; art. 179; art. 178;
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 71 ust. 1; art. 17
journal: Dz.U. 2017 poz 1481
law: Ustawa z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe - tekst jedn

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 21 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 24 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi A. Z. na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do uiszczenia kosztów postępowania postanawia: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Skarżący – A. Z., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej WSA) skargę.

Postanowieniem z 24 sierpnia 2017 r. WSA – w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzucił ww. skargę, bowiem ustalił, że skarżący uchybił ustawowemu, siedmiodniowemu terminowi do uiszczenia wpisu od skargi. Postanowienie to wraz z prawidłowym pouczeniem o trybie i terminie jego zaskarżenia (k. 33 akt) zostało doręczone skarżącemu dnia 5 września 2017 r., na adres wskazany w skardze (z.p.o. k. 35 akt).

Dnia 14 września 2017 r. skarżący - czyniąc to za pośrednictwem firmy DHL, wniósł na powyższe postanowienie zażalenie, nadając je na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej NSA, k. 43 akt). W uzasadnieniu podniósł, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi odebrała w jego imieniu nieuprawniona osoba w czasie, gdy on przebywał poza granicami kraju. To w jego ocenie powoduje, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu. Wyjaśnił także, że niezwłocznie po powrocie do Polski uiścił należny w tej sprawie wpis. Jednocześnie oświadczył, że nie korzysta z instytucji przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

Zażalenie wpłynęło do NSA dnia 15 września 2017 r. (prezentata Biura Podawczego NSA k. 37 akt), który niezwłocznie przekazał je według właściwości do WSA, co nastąpiło 15 września 2017 r. (prezentata Biura Podawczego WSA k. 37 akt).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Każde merytoryczne rozpoznanie zażalenia poprzedzone jest badaniem czy jest ono dopuszczalne oraz czy zostało wniesione w prawidłowym trybie i terminie.

W kwestii dopuszczalności zażalenie Sąd zauważa, że zgodnie z art. 194 § 1 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), dalej p.p.s.a. na postanowienie odrzucające skargę w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a. przysługuje zażalenie. Sąd stwierdza zatem, że zażalenie jest dopuszczalne.

Odnośnie terminowości i trybu złożenia zażalenie.

Zgodnie z art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. W tym przypadku skarżone postanowienie WSA skarżący odebrał dnia 5 września 2017 r. - czego nie kwestionuje, wobec tego ostatnim dniem ustawowego, siedmiodniowego terminu na skuteczne złożenie od niego zażalenie był 12 września 2017 r.

Jednocześnie należy zauważyć, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w art. 83 § 3, przewiduje, że wyłącznie oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Zgodnie z art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo Pocztowe (j.t. Dz.U. z 2017 r. poz. 1481), dalej p.p. operator wyznaczony jest wybierany na okres 10 lat przez Prezesa UKE, w drodze decyzji, spośród operatorów pocztowych wyłonionych w drodze konkursu ogłaszanego przez Prezesa UKE. Sąd stwierdza, że decyzją Prezesa UKE z 30 czerwca 2015 r. jako wyznaczony operator do świadczenia usług pocztowych w latach 2016-2025 została wybrana Poczta Polska SA.

Z powyższych regulacji wynika zatem, że oddanie pisma procesowego w sprawie sądowoadministracyjnej (w tym przypadku zażalenia) w placówce pocztowej innego operatora niż operator wyznaczony – Poczta Polska SA, w rozumieniu art. 83 § 3 p.p.s.a., nie skutkuje zachowaniem terminu w sytuacji, gdy pismo dostarczono właściwemu sądowi po jego upływie. Warto w tym miejscu zauważyć, że zarówno zdaniem doktryny, jak i sądów administracyjnych taka regulacja – uzależniająca zachowanie terminu wniesienia pisma do sądu od oddania tego pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy Prawo pocztowe, zapewnia jednakowe wymagania formalne dla wszystkich uczestników procesu. Gwarantuje przy tym pewność prawa i jego przewidywalność, skoro potwierdzenie nadania przesyłki rejestrowanej lub przekazu pocztowego wydane przez placówkę pocztową operatora wyznaczonego ma moc dokumentu urzędowego (art. 17 p.p.).

Wracając na grunt niniejszej sprawy należy przypomnieć, że skarżący bezsprzecznie zażalenie nadał za pośrednictwem innego operatora niż wyznaczony, tj. za pośrednictwem DHL. Zatem dla terminowości złożenia tego zażalenie istotną jest nie data jego nadania w DHL (14 września 2017 r.), ale data jego wpływu do właściwego Sądu – tj. do WSA, czyli 15 września 2017 r. Zgodnie bowiem z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Z tego też powodu zastosowanie w niniejszej sprawie ma art. 177 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 179 p.p.s.a., które przewidują, że skargę kasacyjną (odp. zażalenie) wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone postanowienie – czyli w tej sprawie do WSA. Konsekwencją art. 197 § 2 p.p.s.a. jest również stosowanie w odniesieniu do zażaleń przepisu art. 178 p.p.s.a., który stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną (odp. zażalenie) wniesioną po upływie terminu.

Reasumując, przedmiotem zażalenia jest postanowienie WSA, zatem do tego Sądu skarżący winien był to zażalenie wnieść, a nie jak to uczynił bezpośrednio do NSA. Stąd dzień, który Sąd przyjął za dzień wniesienia zażalenia to 15 września 2017 r. W konsekwencji, skoro przedmiot zaskarżenia skarżący odebrał 5 września 2017 r., to ostatnim dniem na skuteczne wniesienie od niego zażalenia był 12 września 2017 r. Tym samym Sąd stwierdza, że złożenie zażalenia dnia 15 września 2017 r. bezsprzecznie nastąpiło z uchybieniem ustawowego, siedmiodniowego terminu na jego wniesienie. Sąd stwierdza przy tym, że skarżący nie wniósł o przywrócenie terminu do złożenia przedmiotowego zażalenia. Jednocześnie warto zauważyć – niezależnie od powyższych uwarunkowań prawnych, że już samo nadanie owego zażalenia dnia 14 września 2017 r. w DHL nastąpiło z uchybieniem ww. terminu.

Na koniec - z uwagi na treść zażalenia, w której skarżący podnosi o braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu, oświadczając przy tym, że o jego przywrócenie nie wnioskuje, Sąd zobowiązany jest wyjaśnić co następuje. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ukształtował się pogląd - który Sąd podziela, zgodnie z którym czynności procesowe polegające na równoczesnym złożeniu środka zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi procesowemu (w tej sprawie zażalenia) i ewentualnego wniosku o przywrócenie tego terminu procesowego do dokonania czynności (do uiszczenia wpisu), wykluczałyby się wzajemnie, zarówno z powodu konkurencyjności zawartych w nich wniosków, zmierzających do wywołania przeciwstawnych skutków procesowych, jak i sprzeczności wewnętrznej ich podstaw. Wniosek o przywrócenie terminu jest oparty bowiem na twierdzeniu, że do uchybienia terminowi doszło, jednak nastąpiło to bez winy strony, która w takim wniosku wskazuje przyczyny usprawiedliwiające to uchybienie. Natomiast środek zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi do dokonania czynności procesowej jest oparty na twierdzeniu, że do uchybienia nie doszło, a Sąd poczynił w tym zakresie błędne ustalenia (por. postanowienia NSA: z 24 listopada 2016 r. sygn. akt II GZ 1194/16; z 21 października 2016 r. sygn. akt II GZ 1043/16; z 30 kwietnia 2015 r. sygn. akt II FZ 220/15; z 10 marca 2016 r., sygn. akt II OZ 209/16; z 14 grudnia 2015 r. sygn. akt I FZ 523/15; z 19 sierpnia 2015 r. sygn. akt II OSK 1873/15; z 2 kwietnia 2015 r. sygn. akt II OZ 233/15, dostępne w Internecie). Zatem jeżeli kwestionuje się uchybienie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, to nie można jednocześnie skutecznie wnosić o przywrócenie tego terminu. Nadto w sytuacji, gdy złożono zażalenie od postanowienia o odrzuceniu skargi z uwagi na uchybienie terminu np. do uiszczenia wpisu, początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi wyznaczać będzie data doręczenia orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie owego zażalenia (por. postanowienia NSA: z 29 września 2016 r. sygn. akt II GZ 938/16; z 30 kwietnia 2015 r. sygn. akt II FZ 220/15; z 25 lutego 2016 r. sygn. akt II OZ 197/16, dostępne w Internecie).

Wobec uchybienia przez skarżącego terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie WSA z 24 sierpnia 2017 r. i nie złożenia wniosku o jego przywrócenie Sąd, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.