Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1402/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-11-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej
Treść wyniku: Odmówiono dopuszczenia do udziału w sprawie
Powołane przepisy: article: art. 33 par 1 i 2, art 26 par 1, art 27
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 45
journal: Dz.U. 2005 nr 41 poz 398
law: Ustawa z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 05 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania małoletniej A. K. w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie przymusowego przekwaterowania do lokalu zamiennego postanawia odmówić dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania małoletniej A. K.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] września 2008 r. K. K. – uczestnik postępowania

w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego "M." w W. Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] maja 2008 r. nr [...], w przedmiocie przymusowego przekwaterowania do lokalu zamiennego, wniósł o dopuszczenie do udziału w przedmiotowej sprawie, w charakterze uczestnika postępowania, swojej córki – małoletniej A. K., zaznaczając, iż ww. przyłącza się do zarzutów oraz wniosków zgłoszonych przez skarżącego J. K. w jego skardze z dnia

[...] września 2008 r.

W przedmiotowym wniosku K. K. wskazał, że skarżona decyzja narusza w sposób bezpośredni prawa A. K., albowiem została wydana w oparciu o art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy

o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 116, poz. 1203), którego treść Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 17 marca 2008 r. sygn. akt K 32/05, uznał jako niezgodną z art. 64 ust. 2 w zw. z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Podkreślił, iż małoletnia A. K. została pozbawiona udziału w niniejszej sprawie na etapie administracyjnym, gdyż pomimo jej zameldowania w lokalu mieszkalnym położonym przy ul. [...] w K. nie były do niej kierowane przez organy administracji publicznej żadne pisma w sprawie, gdy tymczasem wynik przedmiotowego postępowania będzie w sposób bezpośredni dotyczyć jej interesu prawnego, albowiem w oparciu o wydany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrok zostanie rozstrzygnięta kwestia jej prawa do przedmiotowego lokalu. Wnioskodawca wskazał ponadto, iż skarżona decyzja jest nieprawidłowa, bowiem została oparta na przepisie prawnym, który został uznany przez Trybunał Konstytucyjny za niezgodny z przepisami Ustawy Zasadniczej. Z uwagi na fakt, iż małoletnia zamieszkuje przedmiotowy lokal mieszkalny na innej podstawie niż decyzja administracyjna w przedmiocie przydziału kwatery stałej, tym samym w stosunku do ochrony jej słusznych praw znajduje zastosowanie wskazany wyrok Trybunału Konstytucyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 33 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. W myśl § 2 ww. art., udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. Na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie przysługuje zażalenie.

Uczestnicy, o których mowa w art. 33 § 1 ww. ustawy, biorą udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym od momentu wszczęcia tego postępowania. Natomiast zgłoszenie udziału w sprawie w charakterze uczestnika na podstawie art. 33 § 2 ww. ustawy, może nastąpić w każdym stadium postępowania. Dla uzyskania statusu uczestnika postępowania w przypadku uregulowanym w art. 33 § 2 ww. ustawy, nie wystarczy tylko zgłoszenie zamiaru uczestnictwa w postępowaniu na prawach strony.

O dopuszczeniu konkretnego podmiotu do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika orzeka sąd administracyjny, przy czym wydanie postanowienia o dopuszczeniu bądź odmowie dopuszczenia konkretnej osoby do udziału w postępowaniu uzależnione jest od tego, czy wynik postępowania dotyczy interesu prawnego podmiotu ubiegającego się o uzyskanie statusu uczestnika.

Stosownie do treści art. 26 § 1 ww. ustawy, zdolność do czynności w postępowaniu

w sprawach sądowoadministracyjnych (zdolność procesową) mają osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do czynności prawnych, osoby prawne oraz organizacje społeczne i jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 25. Powyższe oznacza, że pełną zdolność procesową mają osoby pełnoletnie i nieubezwłasnowolnione, natomiast ograniczoną zdolność procesową mają małoletni, którzy ukończyli 13 lat, oraz osoby częściowo ubezwłasnowolnione, a także osoby, dla których ustanowiono doradcę tymczasowego. Z kolei nie mają w ogóle zdolności procesowej osoby, które nie ukończyły 13 lat oraz osoby całkowicie ubezwłasnowolnione. Jak wynika z treści art. 27 ww. ustawy, osoba fizyczna niemająca zdolności do czynności w postępowaniu może je podejmować tylko przez swojego przedstawiciela ustawowego. W niniejszej sprawie z zamiarem występowania jako przedstawiciel ustawowy małoletniej A. K. wystąpił jej ojciec – K. K.

Zgodnie z treścią art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398 ze zm.), przymusowego przekwaterowania lub wykwaterowania z lokali mieszkalnych pozostających w zasobach Agencji dokonuje organ egzekucyjny, na wniosek dyrektora oddziału regionalnego Agencji, w trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r.

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Egzekucja wydatków związanych

z przekwaterowaniem, o którym mowa w ust. 1, następuje w trybie przepisów ustawy

z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (ust. 2 ww. ustawy). Stosownie do ust. 3 cyt. ustawy, do przymusowego wykwaterowania m. in. małoletniego nie stosuje się trybu, o którym mowa w ust. 1 i 2. W tym przypadku dyrektor oddziału regionalnego Agencji występuje do sądu z pozwem o nakazanie opróżnienia lokalu mieszkalnego, orzeczenie o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego,

o wezwanie do udziału w procesie gminy oraz określenie odszkodowania. W związku

z powyższym, w stosunku do A. K., jako małoletniej, zgodnie z art. 45 ust. 3 ww. ustawy, nie ma zastosowania tryb, o którym mowa w ust. 1 i 2 ww. ustawy. Tym samym decyzją Dyrektora Oddziału Regionalnego "M." w W. Wojskowej Agencji Mieszkaniowej zarządzono przymusowe przekwaterowanie tylko J. K. wraz ze wszystkimi wspólnie zamieszkałymi osobami, tj. T. K. i K. K., a decyzja Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej utrzymała ją w mocy. Powyższe dowodzi, że wynik postępowania sądowego w niniejszej sprawie nie dotyczy interesu prawnego małoletniej A. K.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 33 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak

w sentencji postanowienia.