Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 113/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-07-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Inne
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Stwierdzono, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 8, art. 149 par. 1a, art. 149 par. 2, art. 200, art. 205 par. 1, art. 286 par. 2, art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 12, art. 35, art. 36, art. 37
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 12 lipca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Anna Stępień (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Sędzia WSA Magdalena Sieniuć, , Protokolant asyst. sędz. Dominika Ratajczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lipca 2017 roku sprawy ze skargi S. M. i U. Z. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie wybudowania i użytkowania budynku gospodarczego 1. stwierdza, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 2. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu; 3. wymierza Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywnę w kwocie 3000 (trzy tysiące) złotych; 4. przyznaje od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz S. M. i U. Z. sumy pieniężne w kwotach po 2000 (dwa tysiące) złotych dla każdego ze skarżących; 5. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. solidarnie rzecz S. M. i U. Z. kwotę 196,95 (sto dziewięćdziesiąt sześć i 95/100) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. a.bł.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 5 marca 2017 r., złożonym w siedzibie organu w dniu 5 kwietnia 2017 r. S. M. i U. Z. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego

w B. w przedmiocie sprawy, wszczętej wnioskiem skarżącego z dnia 22 marca 2012 r., dotyczącej wybudowania budynku gospodarczego, położonego w B., przy ulicy A 21, domagając się: pkt 1 - zobowiązania organu do załatwienia sprawy w zakreślonym przez sąd terminie; pkt 2 - stwierdzenia, że bezczynność ma miejsce z rażącym naruszeniem prawa; pkt 3 - przyznania od organu na rzecz skarżącego S. M. sumy pieniężnej, przewidzianej w art. 149 § 2 p.p.s.a. w wysokości 2000 zł; pkt 4 - przyznania od organu na rzecz skarżącej U. Z. sumy pieniężnej, przewidzianej w art. 149 § 2 p.p.s.a. w wysokości 2000 zł; pkt 5 - wymierzenia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny w trybie art. 149 § 2 w zw. z art. 156 § 6 p.p.s.a., mając na względzie, że bezczynność postępowania miała miejsce bez żadnego uzasadnienia i z rażącym naruszeniem prawa; pkt 6 - zasądzenie w trybie art. 200 p.p.s.a. od organu na rzecz skarżących kosztów postępowania sądowego.

W motywach skargi jej autorzy podnieśli, że decyzją z dnia [...] nr [...] [...]WINB uchylił w trybie odwoławczym decyzję PINB w B. z dnia [...] nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Decyzja została doręczona w połowie października 2016 r.

Zawiadomieniem z dnia 17 lutego 2017 r. PINB poinformował strony, że "kończy postępowanie dowodowe w sprawie i przystąpi do rozpatrzenia zgromadzonego materiału dowodowego". Do dnia złożenia skargi skarżącym nie została doręczona decyzja administracyjna, rozstrzygająca sprawę. Od doręczenia PINB decyzji i akt postępowania upłynęło prawie 5 miesięcy. Skarżący podkreślili, że od tego momentu, organ nie podejmował w sprawie żadnej czynności dowodowej. Autorzy skargi zaznaczyli, że PINB były wielokrotnie wymierzane grzywny z tytułu bezczynności

w poprzednich okresach prowadzonego postępowania. Także w innych sprawach WSA w Łodzi takie grzywny wymierzał, ale nie odnoszą one żadnego skutku. Argumentując wniosek o przyznanie sumy pieniężnej skarżący wnieśli o uwzględnienie okoliczności całkowitego lekceważenia przez organ obowiązków przewidzianych prawem. Takie zachowanie powoduje dla skarżących potworny uszczerbek moralny w postaci całkowitej utraty zaufania. Skarżący czują się wykluczeni ze społeczeństwa poprzez traktowanie ich spraw z całkowitą ignorancją. Zachowanie organu jest celowe

i świadome. Nic nie usprawiedliwia zupełnej, wielomiesięcznej bezczynności organu

w sytuacji, gdy organ nie prowadzi żadnego postępowania dowodowego, a ponowne rozpatrzenie sprawy ma się odbyć w oparciu o istniejący materiał dowodowy.

Odpowiadając na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego

w B. wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że w następstwie złożonego w dniu 22 marca 2012 r. (data wpływu do organu 26 marca 2012 r.) wniosku S. M. PINB w B. wszczął w dniu 24 kwietnia 2012 r. postępowanie administracyjne

w przedmiocie legalności zabudowy posesji przy ul. A 21 w B. (budynek mieszkalny i gospodarczy), dz. nr ewid. 456, obręb [...]. W toku prowadzonego postępowania administracyjnego organ rozdzielił postępowanie na dwie odrębne sprawy, tj.: znak: [...], w przedmiocie legalności wybudowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego przy ul. A 21 w B., dz. nr ewid. 456, obręb [...] oraz znak: [...] oraz w przedmiocie legalności budowy budynku gospodarczego zlokalizowanego na tej samej działce. W toku prowadzonego postępowania WSA w Łodzi wyrokiem z dnia 12 stycznia 2016 r., sygn. akt. II SAB/Łd 201/15, po rozpatrzeniu skargi S. M. na bezczynność organu, zobowiązał PINB w B. do załatwienia przedmiotowej sprawy w ciągu miesiąca.

Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego podjęto postępowanie legalizacyjne w trybie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. W toku postępowania administracyjnego, [...]WINB w postępowaniu odwoławczym decyzją z dnia [...] nr [...], znak: [...], uchylił rozstrzygnięcie organu I instancji z dnia [...] nr [...], znak: [...], którym nakazano P. S. rozbiórkę obiektu będącego przedmiotem postępowania, argumentując, że sanowanie skutków samowoli budowlanej dokonanej przed wejściem w życie aktualnie obowiązującej ustawy Prawo budowlane, winno nastąpić na podstawie ustawy z 1974 r. Postanowieniem z dnia [...] PINB nałożył na P. S. obowiązek opracowania i przedstawienia ekspertyzy technicznej dotyczącej prawidłowości budowy i użytkowania przedmiotowego budynku gospodarczego ze szczególnym uwzględnieniem stanu technicznego pokrycia dachowego oraz wykonaniem aktualnej oceny stanu i określenia możliwości bezpiecznego użytkowania wyrobów zawierających azbest, w terminie do dnia 17 lipca 2016 r.

Postanowieniem z dnia [...] sprostowano oczywista omyłkę w powyższym postanowieniu PINB w B..

Decyzją z dnia [...], nr [...], znak: [...] PINB nakazał P. S. wykonanie robót budowlanych niezbędnych do doprowadzenia budynku gospodarczego do stanu zgodnego z przepisami wskazując ich zakres, w terminie do 30 listopada 2016 r.

[...]WINB po rozpatrzeniu zażalenia P. S. postanowieniem z dnia [...] uchylił w całości postanowienie PINB w B. z dnia [...] dotyczące sprostowania oczywistej omyłki i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

[...]WINB, po rozpatrzeniu odwołania S. M., U. Z. i G. S. - działającej w imieniu P. S., decyzją z dnia [...], nr [...], znak: [...] uchylił w całości decyzję PINB

z dnia [...], nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

WSA w Łodzi, po rozpoznaniu skargi S. M. wyrokiem z dnia 17 listopada

2016 r. (prawomocnym od dnia 29 grudnia 2016 r.), sygn. akt. II SA/Łd 514/16 m. in. wymierzył PINB grzywnę oraz stwierdził, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Pismem z dnia 17 lutego 2017 r. PINB w B. zawiadomił strony postępowania o możliwości wypowiedzi co do przeprowadzonych dowodów, zgromadzonych materiałów oraz zgłoszonych żądań, w terminie 7 dni od dnia otrzymania zawiadomienia.

WSA w Łodzi, po rozpoznaniu sprawy ze skargi U. Z., wyrokiem z dnia 13 grudnia 2016 r. (prawomocnym od dnia 9 lutego 2017 r.), sygn. akt. II SAB/Łd 117/16 m. in. uchylił postanowienie z dnia [...] wydane w niniejszej sprawie, stwierdził że bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania do wydania aktu.

W dniu 17 lutego 2017 r. S. M. za pośrednictwem portalu ePUAP, złożył do [...]WINB zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez PINB w przedmiocie załatwienia sprawy niniejszej. Wyjaśnienia organu zostały przesłane do [...]WINB przy piśmie z dnia 27 marca 2017r.

W dniu 21 lutego 2017 r. S.M. złożył skargę do WSA w Łodzi na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez PINB w przedmiocie załatwienia rzeczonej sprawy administracyjnej. Skargę zarejestrowano za sygn. akt II SAB/Łd 90/17.

W dniu 3 kwietnia 2017 r. U. Z. i S. M. wnieśli za pośrednictwem portalu ePUAP odrębne zażalenia do [...]WINB na bezczynność PINB w B. w przedmiocie załatwienia wniosku S. M. z dnia 22 marca 2012 r.

Odnosząc się do przedmiotowej skargi PINB wyjaśnił, że okoliczność bezczynności czy też niezachowania ustawowych terminów w postępowaniu jest od niego niezależna.

W chwili obecnej organ posiada kadrę techniczną w postaci PINB powołanego z dniem 31 marca 2016 r., dwóch inspektorów oraz jednego referenta, którzy na dzień dzisiejszy muszą obsłużyć i zapewnić bezpieczeństwo mieszkańcom ponad 113 tysięcznego powiatu o obszarze 971 km2. PINB w B. podejmuje wszelkie możliwe działania umożliwiające usprawnienie pracy jednostki.

Na rozprawie w dniu 12 lipca 2017 r. S. M. poparł skargę za wyjątkiem żądania zawartego w pkt 1 skargi z uwagi na wydanie przez organ decyzji i w tej części wniósł o umorzenie postępowania. Wniósł ponadto o zasądzenie kosztów postępowania zgodnie ze złożonym zestawieniem.

U. Z. poparła skargę i cofnęła żądanie w zakresie zobowiązania do załatwienia wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga zasługuje częściowo na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Obejmuje ona między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.).

Przesłanką decydującą o dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu

w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 p.p.s.a.). Niezbędne jest zatem złożenie zażalenia do organu wyższego stopnia, jak stanowi art. 37 § 1 k.p.a. Organ ten może wyznaczyć dodatkowy termin na załatwienie sprawy (art. 37 § 2 k.p.a.). Dopiero po wyczerpaniu tego trybu strona może wnieść skutecznie skargę. Dla uznania wyczerpania toku zażaleniowego przez stronę wystarczające jest wykazanie, że złożyła ona stosowne zażalenie do organu wyższego stopnia. Przy ocenie dopuszczalności skargi na bezczynność organu nieistotny jest sposób rozpoznania takiego zażalenia przez właściwy organ wyższego stopnia.

W ustalonym stanie faktycznym sprawy skarżący niewątpliwie wyczerpali omówiony wyżej tryb zażaleniowy, ponieważ w dniu 3 kwietnia 2017 r. drogą elektroniczną wnieśli do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. zażalenia na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego

w B., a następnie w dniu 5 kwietnia 2017 r. wywiedli skargę do tutejszego sądu. Wobec tego skarga jest dopuszczalna.

Przystępując w następnej kolejności do oceny, czy PINB pozostaje

w bezczynności w sprawie wybudowania i użytkowania budynku gospodarczego, położonego w B. przy ul. A 21 wyjaśnić w tym miejscu trzeba, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy

w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności, wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. Dla dokonania oceny potencjalnej bezczynności organu niebagatelne znaczenie ma fakt, że jedną

z podstawowych zasad procedury administracyjnej jest szybkość postępowania administracyjnego wyrażona w art. 12 § 1 i 2 k.p.a. Jej istota sprowadza się do tego, że organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Natomiast sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione niezwłocznie. Zgodnie z treścią art. 35 § 1 - § 3 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu

o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1 k.p.a.). Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy

z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 k.p.a.).

Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (art. 149 § 1 p.p.s.a.).

Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.).

Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 p.p.s.a.).

Analiza akt administracyjnych dowodzi, że w tej sprawie wielokrotnie orzekał już Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, wydając następujące wyroki, które miały istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy niniejszej:

1. wyrokiem z 16 maja 2013 r. sygn. akt II SAB/Łd 29/13 WSA w Łodzi, po rozpoznaniu skargi S. M. na bezczynność PINB, zobowiązał PINB do załatwienia wniosku S. M. z dnia 22 marca 2012 r., w terminie

1 miesiąca od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku; stwierdził, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego;

2. wyrokiem z 19 marca 2014 r. sygn. akt II SA/Łd 83/14 WSA w Łodzi, po rozpoznaniu skargi S. M. o wymierzenie grzywny za niewykonanie w/w wyroku, wymierzył PINB grzywnę w wysokości 1000 zł; zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania;

3. wyrokiem z 12 stycznia 2016 r. sygn. akt II SAB/Łd 198/15 WSA w Łodzi, po rozpoznaniu skargi S. M. na przewlekłość, stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; przyznał od PINB w B. na rzecz skarżącego sumę pieniężną w kwocie 1000 zł; umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu; zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego;

4. wyrokiem z 12 stycznia 2016 r. sygn. akt II SAB/Łd 201/15 WSA w Łodzi, po rozpoznaniu skargi S. M. na bezczynność, zobowiązał PINB

w B. do załatwienia wniosku S. M. z dnia 22 marca 2012 r.

w terminie jednego miesiąca od dnia uprawomocnienia się wyroku; stwierdził, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; przyznał od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną w kwocie 1000 złotych; zasądził od PINB na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego;

5. wyrokiem z 17 listopada 2016 r. sygn. akt II SA/Łd 514/16 WSA w Łodzi, po rozpoznaniu skargi S. M. o wymierzenie grzywny za niewykonanie wskazanego wyżej wyroku II SAB/Łd 201/15, wymierzył PINB w B. grzywnę w wysokości 1000 zł; stwierdził, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; przyznał od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną w kwocie 500 zł; zasądził od PINB na rzecz S. M. zwrot kosztów postępowania sądowego;

6. wyrokiem z 13 grudnia 2016 r. sygn. akt II SAB/Łd 117/16 WSA w Łodzi po rozpoznaniu skargi U. Z. na bezczynność i przewlekłość, uchylił postanowienie z dnia 23 sierpnia 2016 r. wydane w niniejszej sprawie, stwierdził, że bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa; umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania do wydania aktu; wymierzył PINB w B. grzywnę w wysokości 2000 zł; przyznał od organu na rzecz skarżącej sumę pieniężną w kwocie 1000 zł, zasądził od PINB w B. na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego;

7. wyrokiem z 6 czerwca 2017 r. sygn. akt II SAB/Łd 90/17 WSA w Łodzi, po rozpoznaniu skargi S. M. na przewlekłość, stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez PINB w B. miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu; wymierzył organowi grzywnę w kwocie 3000 zł, przyznał od PINB na rzecz S. M. sumę pieniężną w wysokości 3000 zł; zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego.

Akta sprawy dowodzą, że tutejszy sąd wydawał także orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny za nieprzekazanie skargi.

Sądu biorąc pod uwagę wydane na gruncie tej sprawy orzeczenia zarówno

w przedmiocie bezczynności, jak i przewlekłego prowadzenia postępowania stwierdził, że ocena bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. powinna zostać ograniczona czasowo i obejmować okres poczynając od momentu wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi ostatniego wyroku

w przedmiocie bezczynności z dnia 13 grudnia 2016 r. sygn. akt II SAB/Łd 117/16, ponieważ okres bezczynności poprzedzający jego wydanie został już poddany sądowej kontroli. Zatem okres podlegający ocenie tutejszego sądu miał miejsce po dniu 13 grudnia 2016 r., w którym wydano wyrok, a ściślej rzecz ujmując obejmował zgodnie

z art. 286 § 2 p.p.s.a. okres od momentu zwrotu akt z prawomocnym wyrokiem, co miało miejsce w dniu 24 lutego 2017 r. do dnia [...], kiedy to PINB rozstrzygnął sprawę co do istoty wydając decyzję administracyjną. W tym czasie, co jest oczywiste i niesporne, organ nie podejmował żadnych czynności w sprawie, nie gromadził dowodów, nie informował też stron o przyczynach niedochowania terminu, ani o tym, kiedy ewentualnie sprawa zostanie rozstrzygnięta. Wobec tego bez wątpienia stwierdzić należy, że bezczynność miała miejsce i biorąc pod uwagę okres toczącego się postępowania, a także ilość wydanych w tej sprawie wyroków sądowych oraz permanentne naruszanie przez PINB fundamentalnych zasad procedury administracyjnej, miała ona charakter rażący. Taki stan rzeczy nie zasługuje na aprobatę sądu administracyjnego. Wobec powyższego sąd orzekł jak w punkcie 1 wyroku na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a.

W punkcie 2 wyroku, sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu.

W tej sprawie niewątpliwie bezczynność organu ustała po wniesieniu w dniu 5 kwietnia 2017 r. skargi do sądu administracyjnego. Sąd z urzędu, w związku z wyrokiem wydanym w dniu 6 czerwca 2017 r. w sprawie o sygn. akt II SAB/Łd 90/17, powziął wiadomość o podjęciu przez PINB w B. decyzji z dnia [...] nr [...], znak [...] nakazującej P. S. wykonanie robót budowlanych niezbędnych do doprowadzenia przedmiotowego budynku gospodarczego do stanu zgodnego z przepisami, wskazując na czym mają one polegać - w terminie do dnia 31 października 2017 r. Okoliczność wydania decyzji została przyznana przez skarżących w trakcie rozprawy. Skoro zatem cel skargi na bezczynność został osiągnięty i ocena w tym zakresie dokonywana jest według stanu prawnego i akt sprawy istniejących w dniu wydania orzeczenia zbędne, a zarazem bezprzedmiotowe było orzekanie o zobowiązaniu organu do załatwienia wniosku skarżącego. Zresztą przypomnieć należy, że w tym postępowaniu tutejszy sąd dwukrotnie wyrokami z dnia 16 maja 2013 r. sygn. akt II SAB/Łd 29/13 i z dnia 12 stycznia 2016 r. sygn. akt II SAB/Łd 201/15 orzekał o zobowiązaniu organu do załatwienia wniosku S. M. i orzeczenie to pozostawało w mocy do czasu jego wykonania przez organ, co w końcu nastąpiło w dniu 17 maja 2017 r.

W punkcie 3 wyroku sąd, na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a., wymierzył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywnę w kwocie 3000 zł. Ustalając wysokość grzywny sąd uwzględnił całokształt okoliczności sprawy, wielość wydanych wyroków i ich nikły skutek z perspektywy czasu trwania niniejszego postępowania, a przede wszystkim fakt, że w badanym okresie czasu organ nie uczynił nic, ażeby rozstrzygnąć sprawę co do istoty. Grzywna pełni funkcję prewencyjną i ma przeciwdziałać bezczynności organu prowadzącego postępowanie. Realne zagrożenie sankcją powinno przede wszystkim zdyscyplinować organ i doprowadzić do sprawnego, a zarazem terminowego prowadzenia postępowania. Grzywna powinna przywrócić zaufanie skarżącym do organów władzy publicznej i skłonić organ do sprawnego

i efektywnego prowadzenia każdego postępowania administracyjnego.

W punkcie 4 wyroku sąd w trybie art. 149 § 2 p.p.s.a. przyznał od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz każdego ze skarżących sumy pieniężne w kwotach po 2000 złotych, uznając je za adekwatne do stopnia naruszenia prawa przez organ.

O kosztach postępowania należnych od organu solidarnie na rzecz S. M. i U. Z. orzeczono w punkcie 5 wyroku na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. Na zasądzoną kwotę 196,95 zł składa się równowartość uiszczonego wpisu sądowego - 100 zł oraz udokumentowane koszty dojazdu stron do sądu, zgodnie z przedłożonym wykazem w wysokości - 96,95 zł.

a.tp.