Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1041/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2005-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 129 par. 1, par. 2, art. 16 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt. 1 lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Solarski Sędziowie NSA Małgorzata Wolska AWSA Jolanta Ewa Wojtyna /spr./ Protokolant: sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 19 października 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. O. – Usługi Transportowe na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] października 2004 r. Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Komendanta Wojewódzkiego Policji na rzecz skarżącego S. O. – Usługi Transportowe kwotę 120 zł /słownie: sto dwadzieścia złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

II S.A./Rz 1041/04 U z a s a d n i e n i e

Przedmiotem skargi jest decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji

z dnia [...] pażdziernika 2004 roku nr: [...], który po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez S. O. utrzymał w mocy decyzję Komendanta Miejskiego Policji z dnia 1 września 2004 roku nr [...] wydaną po ponownym rozpatrzeniu sprawy i orzekającą o nałożeniu kary pieniężnej w kwocie 3.000 / trzy tysiące zł/ za wykonywanie transportu drogowego na potrzeby własne bez uiszczenia opłaty za przejazd po drogach krajowych.

Podstawę prawną decyzji stanowi przepis art. 138 par.1 k.p.a i art. 92 ust.1 i 4 zw .z art. 42 ust.1 , oraz art. 87 ust.1 ustawy z 6 września 2001 o transporcie drogowym / Dz. U. 01.125.1371 /.

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji i akt sprawy wynika,że w dniu 5 maja 2004 roku o godz. 0,15 w R. na ul. L. został zatrzymany do kontroli B. O., kierujący pojazdem Renault Magnum o nr rej [...] z naczepą o nr rejestracyjnym [...]. Z dokumentów dołączonych do akt sprawy wynika,że licencja na wykonywanie krajowego transportu drogowego rzeczy wydana jest dla przedsiębiorcy Usługi Transportowe O. S. i na ten sam podmiot wystawiony jest dowód rejestracyjny pojazdu. Wśród innych dokumentów, kierowca pojazdu okazał kartę opłaty drogowej – siedmiodniową – seria BI nr [...] ważną od dnia 5 maja 2004 godz. 1.00 . Na karcie nie został wpisany dzień ważności karty. Ponieważ karta nie była jeszcze ważna, nałożono w drodze decyzji administracyjnej karę grzywny w wysokości 3.000 zł. Jako podstawę prawną Komendant Miejski powołał art. 92 ust.1 ustawy z 6 września 2001 o transporcie drogowym oraz I p 1.4.1. załącznika do tej ustawy . Dokładna data kontroli to 5 maj 2004 godz. 0,15 , a karta ważna była od godz. 1.00. Tak więc organ I instancji uznał, że doszło do przypadku wykonywania transportu drogowego na potrzeby własne bez uiszczenia opłaty na przejazd po drogach krajowych.

W odwołaniu od decyzji Komendanta Miejskiego Policji S. O. wniósł

o jej uchylenie i wstrzymanie natychmiastowego wykonania zaskarżonej decyzji. Wpisanie w karcie drogowej godziny "1,00 " zamiast 00,00 odwołujący wytłumaczył omyłką przy odczytywaniu godziny z tarczy zegarka.

Komendant Wojewódzki Policji , decyzją opisaną na wstępie, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wskazał, że decyzją z dnia [...] lipca 2004 roku nr [...] uchylił decyzję Komendanta Miejskiego Policji z [...] maja 2004 roku [...] z uwagi na wątpliwości dotyczące stanu faktycznego i słuszny interes strony ,nakazując przeprowadzenie dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie. Organ stwierdził, że zgromadzone dowody świadczą o tym, że kontrola miała miejsce w dniu 5 maja 2004 roku o godz. 0,15, a z karty drogowej okazanej przez kierowcę zatrzymanego pojazdu wynika, że jej termin ważności rozpoczynał się dnia 5 maja 2004 roku o godz.. 01.00 . Przytaczając treść przepisu art. 42 ust.1 i 7 ustawy o transporcie drogowym z dnia 6 września 2001 roku oraz par.4 i 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 w sprawie uiszczania przez przedsiębiorców opłat za przejazd po drogach krajowych , organ uznał, iż w chwili kontroli nie został spełniony ustawowy obowiązek uiszczenia opłaty za przejazd po drodze krajowej.

W skardze na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji S. O. wniósł o jej uchylenie, wstrzymanie jej wykonania oraz zasądzenie kosztów postępowania na jego rzecz. Wskazał, że skoro wypełnił opłatę za 7 następujących po sobie okresów 24 godzinnych , to wpisanie w karcie drogowej godziny 01,00 zamiast 00,00 należy traktować jako zwykłą pomyłkę.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, przytaczając przepis art. 42 ust.2 oraz art. 87 ust.1 i ustawy z dnia 6 września 2001 roku o transporcie drogowym zobowiązujący osoby wykonujące transport drogowy do uiszczania opłat za przejazd po drogach krajowych i nakładający na kierowcę obowiązek posiadania karty uiszczenia opłaty przy sobie podczas wykonywania przewozu . Wskazał też na treść przepisu art. 92 ust.1 pkt 6 tej ustawy nakładający na podmiot kontrolowany karę w wysokości określonej przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 14 grudnia 2001 roku w sprawie uiszczania opłat za przejazd po drogach krajowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Stosownie do przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. Nr 153 poz. 1269/ sądy te sprawują w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz. 1270/ zwanej dalej P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której skarga dotyczy, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia .

Przepis art. 7 k.p.a. formułuje zasadę kontroli i nadzoru nad przestrzeganiem prawa przez podmioty i uczestników postępowania, a także prawdy obiektywnej, nakładając na organy administracji obowiązek wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z daną sprawą i załatwienia sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu strony.

Konsekwentnie do tego przepisu, organ odwoławczy w pierwszej kolejności winien zbadać odwołanie od decyzji organu I instancji pod względem formalnym, a przede wszystkim sprawdzić, czy wpłynęło ono w terminie określonym w przepisie art. 129 par. 1 i 2 k.p.a.

W przedmiotowej sprawie Komendant Wojewódzki Policji nie dołączył do akt potwierdzenia odbioru przez S. O. decyzji organu I instancji z dnia [...] września 2004 roku. Wprawdzie Komendant Miejski Policji, w piśmie z dnia 7 pażdziernika 2004 roku , wysłanym do organu odwoławczego zgodnie z przepisem art. 133 k.p.a. wraz z odwołaniem i aktami sprawy , zamieścił informację, że odwołanie zostało wniesione w terminie, niemniej brak jest w aktach sprawy dokumentu potwierdzającego tę okoliczność . Ponieważ odwołanie od decyzji organu I instancji z dnia [...] września 2004 roku nosi datę 1 października 2004 / z datą nadania w urzędzie pocztowym z dnia 30 września 2004, obowiązkiem Sądu było zbadanie, czy zachowany został przez odwołującego 14 termin do wniesienia odwołania wynikający z przepisu art. 129 par 1 i 2 k.p.a.

W aktach sprawy, na karcie 11 znajduje się pismo z dnia 1 września 2004 [...] skierowane do Przedsiębiorstwa Usługi Transportowe O. S. o wysłaniu decyzji, bez potwierdzenia odbioru przesyłki przez adresata. Ten brak formalny spowodował , że Sąd nie dokonał merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji. Jeżeli bowiem organ odwoławczy po terminie rozpatrzył odwołanie, znaczyłoby to, że naruszył zasadę trwałości decyzji / art. 16 par.1 k.p.a./ rozpatrując merytorycznie odwołanie od decyzji ostatecznej.

Nadto – wskazać też należy, że akta zawierają protokół przesłuchania świadka – B. O. z dnia 16 sierpnia 2004 roku. Karta 16 akt administracyjnych zawiera odpowiedź Posterunku Policji w C. z dnia 16.08.2004 przesłaną wraz z tym protokołem , na której widnieje data 2 wrzesień 2004 . Skoro decyzja organu I instancji nosi datę [...] września 2004, wyjaśnienia wymaga okoliczność, czy wymieniony protokół przesłuchania B. O. stanowił dowód w sprawie, a jeśli tak, to z jakiego powodu data wpływu do Komendy Miejskiej Policji jest póżniejsza, niż decyzja organu I instancji.

Wskazane uchybienia formalne spowodowały przyjęcie przez Sąd, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ uzupełni akta sprawy o dokumenty potwierdzające datę odbioru decyzji organu I instancji przez odwołującego oraz uwzględni uwagi sądu odnośnie dowodów przeprowadzonych w sprawie.

Uchylając zaskarżoną decyzję Sąd oparł się na przepisie art. 145 par.1 pkt 1 lit c P.p.s.a. Określenie, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana znajduje uzasadnienie w dyspozycji art. 152 P.p.s.a, a zwrot kosztów postępowania – w przepisie art. 200 tej ustawy.