Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 894/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-09-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 18 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S.B. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji organu I instancji w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia odmówić przyznania prawa pomocy U.K.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 894/15

Uzasadnienie

S.B. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia z dnia [...] w przedmiocie uchylenia decyzji organu I instancji w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

W treści skargi strona sformułowała wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, załączając formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".

W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała na niskie dochody, stan zdrowia oraz konieczność ponoszenia wydatków na leki i zapewnienie świadczeń zdrowotnych oraz wydatki związane z bieżącym utrzymaniem i kosztami mediów. Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinny, majątku i dochodach, skarżąca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Nie jest właścicielką domu, mieszkania ani żadnej innej nieruchomości. Jedyny dochód gospodarstwa domowego, zgodnie z oświadczeniem skarżącej, stanowi emerytura wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym w kwocie łącznej ok. 1.491,19 zł. Skarżąca podała także, że dysponuje oszczędnościami pieniężnymi w wysokości 1.600 złotych.

Referendarz Sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).

Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.

W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że brak jest przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, tym samym wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie.

Wskazać w związku z tym należy, iż skarżąca posiada bieżące środki finansowe zgromadzone na rachunku bankowym w kwocie 1.600 zł. Powyższe wobec faktu, iż otrzymuje stałą emeryturę w kwocie 1.491,19 zł brutto i mając na uwadze, iż wpis od skargi w niniejszym postępowaniu wynosi 200 zł uniemożliwia uznanie braku faktycznych możliwości poniesienia kosztów postępowania w postaci opłacenia wpisu od skargi.

Z tych wszystkich względów, w stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie, należy uznać, że brak jest jakichkolwiek podstaw uzasadniających przyznanie skarżącej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Nie zostały spełnione przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Powyższe rozstrzygniecie nie wyklucza możliwości wystąpienia przez wnioskodawczynię z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, o ile wykaże, że jej sytuacja materialne uległa pogorszeniu, a konieczność poniesienia ewentualnych kolejnych kosztów postępowania sądowego będzie nadmiernie uciążliwa i będzie groziła uszczerbkiem dla konicznego utrzymania wnioskodawczyni .

Przypomnieć należy w tym miejscu, że instytucja zwolnienia od kosztów sądowych jest rozwiązaniem wyjątkowym i może dotyczyć tylko tych osób, które znalazły się w sytuacji uniemożliwiającej ich poniesienie. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Tego rodzaju sytuacja nie ma miejsca w niniejszej sprawie.

Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności referendarz sądowy stwierdził, że skarżąca nie wykazała w sposób przekonujący i wystarczający, iż nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, a ich uiszczenie spowoduje uszczerbek dla utrzymania koniecznego dla skarżącej i jej rodziny.

W związku z powyższym, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.

U.K.