Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 676/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2013-12-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6149 Inne o symbolu podstawowym 614
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 5, art. 151 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 179 ust. 4 pkt 3, ust. 6
journal: Dz.U. 2012 poz 572
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym - tekst jednolity.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Czaja, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal, Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca), Protokolant Referent Bartłomiej Maciak, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 12 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi D. K. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Katolickiego Uniwersytetu z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie stypendium socjalnego. I. oddala skargę. II. przyznaje adwokat A. O. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy), w tym 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) z tytułu podatku VAT.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. Odwoławcza Komisja Stypendialna Uniwersytetu [...] utrzymała w mocy decyzję Komisji Stypendialnej z dnia [...] czerwca 2012 r. uchylającą w całości decyzję Komisji Stypendialnej z dnia [...] października 2011 r., znak: [...] oraz odmawiającą przyznania D. K. stypendium socjalnego w roku akademickim 2011/2012. Odwoławcza Komisja Stypendialna orzekła również o obowiązku zwrotu stypendium nienależnie pobranego przez D. K. w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 31 marca 2012 r. w łącznej wysokości 5040 zł (840 zł x 6 miesięcy).

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w sprawie, której stan faktyczny przedstawia się następująco:

Komisja Stypendialna decyzją z [...] października 2011 r., znak: [...], przyznała skarżącej D. K. stypendium socjalne, zwiększone z tytułu zamieszkania na stancji, łącznie 840 zł miesięcznie. Przyznając stypendium Komisja oparła się na danych zamieszczonych we wniosku D. K. z dnia [...] września 2011 r. oraz załącznikach, z których wynikało jednoznacznie, że dochód w rodzinie za 2010 r. wynosi 40,81 zł miesięcznie na osobę. We wniosku skarżąca wskazała, że jej matka jest bezrobotna i jako dowód załączyła zaświadczenie z urzędu skarbowego, z którego wynikało, że matka skarżącej nie składała ani zeznania podatkowego, ani nie prowadziła działalności gospodarczej w 2010 r.

W dniu [...] marca 2012 r. D. K. zgłosiła się do Działu Studenckich Spraw Socjalnych w celu uzyskania informacji dotyczącej zapomogi z tytułu śmierci ojca. W rozmowie z pracownicą tego działu skarżąca oświadczyła wówczas, że jej matka od września 2011 r. przebywa zagranicą i tam pracuje.

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. Komisja Stypendialna wznowiła postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z [...] października 2011 r., znak: [...].

Decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. Komisja Stypendialna uchyliła w całości decyzję własną z dnia [...] października 2011 r., znak: [...], odmówiła przyznania skarżącej stypendium socjalnego oraz zobowiązała skarżącą do zwrotu nienależnie pobranego stypendium w łącznej wysokości 5040 zł.

Decyzją z dnia [...] lipca 2013 r., znak: [...], Odwoławcza Komisja Stypendialna, po rozpoznaniu odwołania D. K. utrzymała w mocy decyzję Komisji Stypendialnej z dnia [...] czerwca 2012 r.

W uzasadnieniu decyzji Odwoławcza Komisja przedstawiła stan sprawy i dokonała analizy przesłanek wznowienia postępowania. Komisja stwierdziła, że wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. było uzasadnione, ponieważ wyszły na jaw nowe istotne okoliczności, nieznane wcześniej organowi, a mające wpływ na uprawnienie do stypendium socjalnego. Komisja podkreśliła, że organowi przyznającemu stypendium nie był znany fakt przebywania matki skarżącej zagranicą. Okoliczność ta wyszła na jaw przypadkowo, przy załatwianiu innej sprawy. Ponadto komisja odwoławcza zauważyła, że skarżąca składała niezgodne z prawdą oświadczenia o zamieszkiwaniu wraz z matką pod oznaczonym adresem, podczas gdy matka przebywała już w tym czasie za granicą.

Organ odwoławczy podkreślił, że jeśli matka skarżącej uzyskiwała dochody z pracy świadczonej zagranicą, skarżąca powinna o tym powiadomić organ stypendialny, niezwłocznie po zaistniałej zmianie. Dochody matki mogły bowiem znacząco wpłynąć na treść decyzji o przyznaniu stypendium. Organ odwoławczy nie uznał za wiarygodnego późniejszego twierdzenia strony, że matka nie przebywa zagranicą. Z pisma OPS w S. z dnia [...] czerwca 2012 r. wynika bowiem, że matka strony nie figuruje w rejestrach OPS, a informację o jej pobycie zagranicą uzyskano z zeznań świadków oraz przeprowadzono wywiad środowiskowy z D. K., podczas którego odmówiła ona podania miejsca pobytu matki.

Wobec powyższego Odwoławcza Komisja Stypendialna podniosła, że organ I instancji prawidłowo przyjął, że nie jest możliwe ustalenie rzeczywistych

dochodów rodziny D. K., zaś jej oświadczenia w tej sprawie

są niewiarygodne. Komisja podkreśliła, że wbrew twierdzeniom strony, zaświadczenie o zameldowaniu nie jest dowodem wystarczającym do uznania faktu zamieszkania w określonym miejscu, tym bardziej, że z zeznań złożonych w prokuraturze, wynika że skarżąca nie utrzymuje "od lat kontaktów z matką i nie wie, co ona porabia". Prokuratura wprawdzie umorzyła dochodzenie w sprawie doprowadzenia Funduszu Świadczeń Pomocy Materialnej [...] do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, ale nie wykluczyła, że matka skarżącej faktycznie przebywa za granicą i ustaliła, że nie przebywa w miejscu zamieszkania.

Niezgodne z prawdą oświadczenia D. K. nie pozwalały ustalić rzeczywistej wysokości dochodu jej rodziny, co jest warunkiem przyznania stypendium socjalnego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie D. K. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji w całości.

Zaskarżonej decyzji zarzucono:

1) naruszenie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego mające istotny wpływ na rozstrzygnięcie:

- art. 97 § 2 k.p.a. i art. 100 § 1 k.p.a. poprzez przyjęcie, iż ustąpiła przesłanka zawieszenia postępowania określonego w postanowieniu Odwoławczej Komisji Stypendialnej z dnia 26 lipca 2012 r. znak: DSS-048-103968-1-2012/2013,

- art. 7, 73 § 1, 75 § 1, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. poprzez wyjaśnienie stanu faktycznego oraz rozpatrzenie sprawy w sposób wybiórczy i nieobiektywny, a ponadto godzący w słuszny interes obywatela, nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego w postaci np. zeznań świadków czy przesłuchania strony na okoliczność zdarzenia z dnia [...] marca 2012 r., utrudnienie odwołującej się czynnego udziału w postępowaniu w wyniku niewydania kserokopii kart akt sprawy, nienależyte odniesienie się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do pism i oświadczeń z dnia [...] maja 2012 r. oraz [...] czerwca 2012 r.;

2) naruszenie art. 179 ust. 1 i ust. 5 ustawy o szkolnictwie wyższym poprzez oparcie rozstrzygnięcia o nieprzyznaniu stypendium socjalnego na domniemaniu, iż skarżąca zataiła dochody swojej matki oraz fakt niezamieszkiwania razem ze swoją matką.

Zdaniem skarżącej powołana przez Odwoławczą Komisję Stypendialną w postanowieniu z dnia [...] lipca 2013 r. przyczyna podjęcia postępowania nie znajduje żadnego oparcia w materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie niniejszej z uwagi na brak postanowienia o umorzeniu dochodzenia prokuratorskiego.

W ocenie skarżącej niepodpisanie decyzji organu I instancji z dnia z [...] kwietnia 2012 r. znak: [...], powinno powodować stwierdzenie jej nieważności, a nie uchylenie.

Ponadto, powoływanie dowodów poczynionych przez Prokuraturę Rejonową Lublin - Południe w Lublinie jest nieuprawnione z uwagi na brak takiego postanowienia w aktach sprawy.

Zdaniem skarżącej oparcie faktycznej podstawy rozstrzygnięcia na ustaleniu iż "strona zataiła dochód matki pobierany za granicą," jest ustaleniem przekraczającym granice swobodnej oceny dowodów. Skarżąca zarzuciła ponadto, nie ma podstaw prawnych do przeprowadzenia rodzinnego wywiadu środowiskowego w celu ustalenia sytuacji dochodowej i majątkowej na potrzeby przyznania stypendium socjalnego. Przypadki przeprowadzania takiego wywiadu są określone bowiem w ustawie o pomocy społecznej, która nie ma w sprawie niniejszej zastosowania.

Zdaniem skarżącej z treści wniosku o przyznanie stypendium

socjalnego bezspornie wynika, że nie jest wymagane oświadczenie co do miejsca

zamieszkiwania czy też przebywania członków rodziny. Uzależnienie przyznania stypendiów od faktu wspólnego zamieszkiwania, jak to uczyniły organy obu instancji, jest niesprawiedliwe i nie znajduje potwierdzenia w przepisach.

Skarżąca zarzuciła również, że organ pozbawił ją możliwości czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Organ uniemożliwił

skarżącej zapoznanie się z postanowieniem prokuratury o umorzeniu dochodzenia, przedłożenie postanowień Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. w przedmiocie pism OPS S. oraz ustosunkowanie się do wszystkich dowodów i zgłoszenie wniosków.

W odpowiedzi na skargę Odwoławcza Komisja Stypendialna [...] wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona.

Prawidłowe jest stanowisko organów obu instancji, że w sprawie niniejszej zaistniała przesłanka wznowienia postępowania określona w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., uzasadniająca uchylenie decyzji ostatecznej z dnia [...] października 2011 r. i odmowę przyznania skarżącej stypendium socjalnego.

W myśl przepisu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję.

W orzecznictwie podkreśla się, że wystarczą przy tym nowe okoliczności faktyczne. Wznowienie postępowania powinno następować nie tylko z uwagi na wyjście na jaw nowych dowodów, ale także i nowych okoliczności faktycznych istotnych dla sprawy, przy czym ujawnienie się tych okoliczności może być rezultatem ujawnienia dowodów po wydaniu decyzji, byleby tylko dowody te dotyczyły faktów, które są istotne dla sprawy, a nie były znane organowi w momencie podejmowania decyzji. Pojawienie się zatem nowych dowodów lub okoliczności faktycznych ma podstawowe znaczenie dla wznowienia postępowania. Należy jednak przy tym dodać, że ujawnione istotne okoliczności i dowody muszą równocześnie być nowe, co oznacza, że zostały one po raz pierwszy zgłoszone przez stronę lub zostały odkryte przez organ administracji po wydaniu decyzji. Nie ma przy tym znaczenia, czy wcześniejsze nieujawnienie tych okoliczności czy dowodów wynikało z niewłaściwie prowadzonego przez organ postępowania wyjaśniającego, czy też z zamierzonego nieujawnienia ich przez stronę. Nowe okoliczności i nowe dowody muszą być podstawą do wydania decyzji odmiennej treści, z tym, że - jak jednolicie przyjmuje się w orzecznictwie - wystarczy prawdopodobieństwo wydania takiej decyzji.

Z zebranego w sprawie niniejszej materiału dowodowego wynika, że po wydaniu decyzji z dnia [...] października 2011 r. o przyznaniu skarżącej stypendium socjalnego ujawniona została nowa okoliczność dotycząca matki skarżącej, która wskazana została przez skarżącą we wniosku o stypendium jako osoba bezrobotna, nieosiągająca dochodów.

Jest to okoliczność istotna dla sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., bowiem podstawą przyznania stypendium jest ustalenie miesięcznego dochodu na osobę w rodzinie osoby ubiegającej się o stypendium. Przyznając skarżącej stypendium organ przyjął, że matka skarżącej nie ma dochodu. Dopiero po wydaniu decyzji organ uzyskał informację, że matka skarżącej przebywa zagranicą i prawdopodobnie tam pracuje.

Niewątpliwie zatem ujawnienie tej okoliczności dawało organowi podstawę do wznowienia z urzędu postępowania w oparciu o przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.

Zgodnie z art. 149 § 2 k.p.a. postanowienie o wznowieniu postępowania stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Postanowienie o wznowieniu postępowania wszczyna zatem postępowanie zmierzające do ustalenia, czy przyczyny wznowienia rzeczywiście istnieją. W razie ich stwierdzenia przeprowadza się postępowanie wyjaśniające w celu rozstrzygnięcia istoty sprawy.

W rozpoznawanej sprawie postępowanie mające na celu ustalenie, czy istnieje podstawa wznowienia określona w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. przeprowadzone zostało prawidłowo, zgodnie z wymogami art. 7, 77 §1 i 80 k.p.a. Organy zebrały wyczerpująco i rozpatrzyły materiał dowodowy, wyjaśniły i rozważyły należycie wszystkie istotne okoliczności. W świetle zebranego materiału dowodowego słusznie uznały organy, że składając wniosek o przyznanie stypendium skarżąca podała nieprawdziwe dane dotyczące matki, mające wpływ na ustalenie wysokości dochodu na osobę w rodzinie, będącego podstawą przyznania stypendium. Stanowisko organu znajduje potwierdzenie w materiale dowodowym sprawy.

Jak wynika z notatki służbowej z dnia [...] marca 2012 r., sporządzonej przez pracownicę działu studenckich spraw socjalnych (k.14 akt administracyjnych), skarżąca wyjaśniła w rozmowie z pracownicą działu, że jej matka od września 2011 r. pracuje zagranicą. Wprawdzie w późniejszych oświadczeniach z dnia [...] kwietnia 2012 r. (k.17 akt adm.), [...] maja 2012 r. (k. 35 akt adm.) i [...] czerwca 2012 r. (k. 46 B akt adm.) skarżąca zaprzeczyła tej okoliczności, jednak jej oświadczenia słusznie uznane zostały za niewiarygodne. Fakt przebywania matki skarżącej zagranicą potwierdzają bowiem informacje Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w S., zawarte w pismach z dnia [...] maja 2012 r. (k.32 akt adm.) i [...] czerwca 2012 r. (k. 36 akt adm.). Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w S. wyjaśnił, że z informacji uzyskanych przez Ośrodek wynika, że matka skarżącej od kilku lat nie zamieszkuje pod wskazanym przez skarżącą adresem, ponieważ przebywa zagranicą.

Nie ma podstaw do kwestionowania prawdziwości tej informacji. Nie jest także uzasadnione kwestionowanie prawa organu do zwrócenia się do ośrodka pomocy społecznej o informacje dotyczące sytuacji dochodowej i majątkowej rodziny skarżącej. Na organie ciąży, zgodnie z art. 7 k.p.a. obowiązek podejmowania wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli. Takie właśnie działania zostały w sprawie niniejszej podjęte.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 179 ust. 8 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r.- Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r., poz. 572 z późn. zm.) w uzasadnionych przypadkach kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej albo odpowiednio komisja stypendialna lub odwoławcza komisja stypendialna, mogą zażądać doręczenia opinii jednostki w systemie pomocy społecznej odpowiedzialnej za ustalenie sytuacji dochodowej i majątkowej osób i rodzin, i uwzględnić ją w postępowaniu. Z przepisu tego wynika, że organ przyznający stypendium może zażądać przedstawienia wskazanej w tym przepisie opinii przez osobę ubiegającą się o stypendium, jednak nie wyklucza to zwrócenia się do ośrodka pomocy przez organ, w ramach postępowania wyjaśniającego, które organ obowiązany jest przeprowadzić zgodnie z art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a.

Fakt przebywania matki skarżącej od lat zagranicą wynika także z uzasadnienia postanowienia prokuratora o umorzeniu dochodzenia w sprawie doprowadzenia funduszu świadczeń pomocy materialnej [...] do niekorzystnego rozporządzenia mieniem przez wprowadzenie osób rozpoznających wniosek D. K. o stypendium w błąd co do faktycznej sytuacji rodziny skarżącej. Z treści postanowienia wynika wprost, że w toku postępowania prowadzonego w sprawie czynu zabronionego, skarżąca, przesłuchana w charakterze świadka zeznała, że od kilku lat nie utrzymuje kontaktów z matką i nie wie, co matka porabia. Nie jest uzasadniony zarzut skarżącej, że organ nie miał prawa powoływać się na treść postanowienia, ponieważ nie zostało ono - w ocenie skarżącej - dołączone do akt sprawy w odpowiednim czasie. Postanowienie o umorzeniu dochodzenia wydane zostało przed zakończeniem postępowania w sprawie niniejszej i mogło być uwzględnione przez organ wydający zaskarżoną decyzję.

Z przedstawionych dowodów wynika, że skarżąca nie podała we wniosku o stypendium prawdziwych informacji o sytuacji majątkowej i dochodowej rodziny, a po ujawnieniu tego faktu składała sprzeczne oświadczenia i wyjaśnienia, odmawiając wręcz wykazania, że dochód rodziny uprawnia ją do otrzymywania stypendium socjalnego, o którym mowa w art. 179 ust. 1 ustawy o szkolnictwie wyższym.

Należy zauważyć, że skarżąca koncentruje swój wysiłek na kwestionowaniu uprawnienia organów przyznających stypendia do ustalania składu i dochodu jej rodziny, zapominając, iż to na niej – jako ubiegającej się o pomoc materialną – ciąży obowiązek przedstawienia dowodów, potwierdzających stan majątkowy. Obowiązek ten wynika z przepisów ustawy oraz Regulaminu przyznawania pomocy materialnej studentom i doktorantom Uniwersytetu [...], uchwalonego na podstawie zawartego w ustawie upoważnienia.

Nie sposób również nie zauważyć, że we wniosku o stypendium skarżąca podała, że dochód przypadający na członka rodziny wynosi ok.40 zł miesięcznie, co potwierdza fakt zatajenia przez nią części dochodów. Jest bowiem oczywiste, że wskazana przez skarżącą kwota nie pozwala na zaspokojenie podstawowych potrzeb i ponoszenie koniecznych kosztów utrzymania.

Po przeprowadzeniu postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy organ administracji publicznej wydaje decyzję, określoną w art. 151 k.p.a. Zgodnie z art. 151 §1 k.p.a. organ wydaje decyzję, w której:

1) odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145 "a" lub art.145 "b", albo

2) uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145 "a" lub art. 145 "b" i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy.

Przeprowadzone postępowanie wykazało, że istnieje podstawa wznowienia postępowania określona w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., co - zgodnie z art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. - uzasadniało uchylenie decyzji ostatecznej o przyznaniu skarżącej stypendium.

Uchylenie decyzji ostatecznej oznacza obowiązek rozstrzygnięcia na nowo sprawy administracyjnej. Wydając nową decyzję w sprawie stypendium socjalnego organ prawidłowo uznał, że brak podstaw do przyznania skarżącej stypendium, skarżąca nie wykazała bowiem, że jej sytuacja materialna uprawnia do przyznania stypendium. Złożone po wznowieniu postępowania oświadczenie skarżącej, że jej matka zamieszkuje razem z rodziną i jest osobą bezrobotną, która nie prowadzi działalności gospodarczej i nie osiąga dochodu, trafnie uznane zostało – w świetle przedstawionych wyżej dowodów - za niewiarygodne. W tej sytuacji odmowa przyznania stypendium była uzasadniona.

Zgodnie bowiem z art. 179 ust. 4 pkt 3 ustawy o szkolnictwie wyższym, przy ustalaniu wysokości dochodu uprawniającego studenta do ubiegania się o stypendium socjalne uwzględnia się dochody osiągane przez rodziców, jeżeli student nie jest samodzielny finansowo w rozumieniu art. 179 ust. 6 ustawy. Niewskazanie rzeczywistych dochodów rodziców uniemożliwia ocenę, czy stypendium przysługuje, co stanowi podstawę do odmowy przyznania stypendium. Za wysoce naganne uznać należy to, że skarżąca już po wznowieniu postępowania składała nieprawdziwe i sprzeczne oświadczenia co do sytuacji swojej matki, w zależności od celu, jaki chciała osiągnąć. W postępowaniu karnym, w celu uniknięcia odpowiedzialności karnej, zeznała skarżąca, że od kilku lat nie utrzymuje z matką kontaktów i nie wie gdzie matka przebywa, co pozostaje w oczywistej sprzeczności z oświadczeniem dla celów uzyskania stypendium, w którym skarżąca stwierdziła, że matka zamieszkuje wspólnie z rodziną w S. pod dotychczasowym adresem.

Podkreślić należy, że niezgodne z prawdą oświadczenie skarżącej nie może stanowić podstawy do przyznania stypendium tylko z tego powodu, że ani w toku niniejszego postępowania, ani w toku dochodzenia prowadzonego przez prokuraturę nie ustalono, gdzie matka skarżącej rzeczywiście przebywa oraz czy i jakie osiąga dochody. Zebrane dowody pozwoliły na ustalenie, że skarżąca nie wskazała rzeczywistych dochodów rodziny, nie było więc możliwe ustalenie, czy jest osobą uprawnioną do stypendium. Stypendium przysługuje tylko osobom w trudnej sytuacji materialnej, które wykażą, że dochód na osobę w ich rodzinie nie przekracza kwoty określonej w regulaminie przyznawania pomocy materialnej. Skarżąca tego nie wykazała.

Z tych względów brak podstaw do uwzględnienia skargi.

Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, że są one nieuzasadnione.

Jak wskazano wyżej, nie jest uzasadniony zarzut, że organ rozpatrzył sprawę w sposób wybiórczy i nieobiektywny, a ponadto godzący w słuszny interes obywatela. Organ wyjaśnił wszystkie istotne okoliczności sprawy, bezpodstawny jest więc także zarzut nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego w postaci zeznań świadków czy przesłuchania strony na okoliczność zdarzenia z dnia [...] marca 2012 r. Na okoliczność rozmowy skarżącej z pracownikiem sekretariatu sporządzona została stosowna notatka urzędowa i brak podstaw do jej kwestionowania. Ponadto skarżąca nie sprecyzowała tezy dowodowej i nie wskazała świadków, którzy mieliby być przesłuchani. Jeśli natomiast chodzi o dowód z przesłuchania stron, to zgodnie z art. 86 k.p.a. dowód ten może być przeprowadzony, jeżeli po wyczerpaniu środków dowodowych lub z powodu ich braku pozostały niewyjaśnione fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy.

Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia są zarzuty dotyczące zawieszenia i podjęcia postępowania. Postępowanie zostało prawidłowo podjęte z uwagi na zakończenie postępowania karnego, a kwestia późniejszego dołączenia do akt postanowienia o umorzeniu dochodzenia nie ma znaczenia dla całego postępowania.

Bez związku z wynikiem niniejszego postępowania pozostaje zarzut dotyczący wadliwego uchylenia decyzji z dnia [...] kwietnia 2012 r., bowiem postępowanie zostało wznowione postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r.

Nieuzasadniony jest zarzut, że organ pozbawił skarżącą możliwości czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Skarżąca brała czynny udział w postępowaniu przez swojego pełnomocnika, który zapoznawał się z aktami sprawy, czynił notatki, składał liczne pisma, wnioski, żądania i wyjaśnienia, zwracając nawet uwagę, które karty akt są ponumerowane, a które nie. Skarżąca nie wykazała, że organ uniemożliwił jej zapoznanie się z aktami sprawy, w szczególności z postanowieniem prokuratury o umorzeniu dochodzenia. Jeśli chodzi natomiast o możliwość przedłożenia postanowień Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. w przedmiocie pism OPS S., to stwierdzić należy, że dokumenty te nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia. Skarżąca nie wykazała ponadto, jakich istotnych dla sprawy dowodów nie mogła przedłożyć w toku postępowania administracyjnego i jakie istotne dla sprawy wnioski zostały w tym postępowaniu pominięte.

Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270 z późn. zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę.

O wynagrodzeniu dla pełnomocnika ustanowionego w ramach prawa pomocy sąd orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz § 19 pkt 1 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 litera "c" w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz.461).