Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 998/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2009-01-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe z wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3 i par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 15 stycznia 2009 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku F. M. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi F. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego w podatku rolnym i leśnym na 2008 rok p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie z wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

F.M. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego w podatku rolnym i leśnym na 2008 rok.

W dniu 31 lipca 2008 roku, po rozpoznaniu wniosku F.M. z dnia 25 lipca 2008 roku, Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi wydał postanowienie, mocą którego przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego w niniejszej sprawie.

Pismem z dnia 31 lipca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wystąpił do Krajowej Rady Doradców Podatkowych w Ł. o wyznaczenie doradcy podatkowego z urzędu dla F.M.

Krajowa Rada Doradców Podatkowych w Ł. wyznaczyła doradcę podatkowego w osobie A.K. W dniu 18 września 2008 roku pełnomocnik złożył do akt sprawy pełnomocnictwo udzielone mu przez F.M. do prowadzenia sprawy przydzielonej z urzędu.

Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2008 roku na rozprawie sprawy ze skargi F.M. na powyższą decyzję, uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdził, że nie podlega ona wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku oraz przyznał pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.

W dniu 30 grudnia 2008 roku do Sądu wpłynął kolejny wniosek F.M. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie kolejnego pełnomocnika w sprawie, tym razem w osobie adwokata.

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje:

Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie natomiast z § 2 wymienionego przepisu przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne.

W rozpoznawanej sprawie F.M. dwukrotnie wystąpił do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie dotyczącym ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Po raz pierwszy wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. Wniosek ten został rozpoznany przez Referendarza sądowego pozytywnie dla skarżącego, który uzyskał prawo pomocy zarówno w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jak i ustanowienia dlań profesjonalnego pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego – postanowienie Referendarza sądowego z dnia 31 lipca 2008 roku.

Nie budzi przy tym wątpliwości okoliczność, iż powyższe postanowienie stanowiło podstawę do zwrócenia się przez Sąd do Krajowej Rady Doradców Podatkowych w Ł. o wyznaczenie konkretnego doradcy podatkowego z urzędu dla F.M. w sprawie ze skargi tegoż F.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego w podatku rolnym i leśnym na 2008 rok.

Pismem z dnia 13 sierpnia 2008 roku Krajowa Rada Doradców Podatkowych w Ł. jako pełnomocnika wyznaczyła doradcę podatkowego w osobie A.K. Pełnomocnik w dniu 18 września 2008 roku złożył do akt sprawy pełnomocnictwo udzielone mu przez F.M. do prowadzenia sprawy przydzielonej z urzędu. W dniu 6 listopada 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny ogłosił wyrok uwzględniający skargę F.M.

W ocenie Referendarza sądowego rozpoznającego niniejszy wniosek, wyznaczenie doradcy podatkowego z urzędu w osobie A.K. przez Krajową Radę Doradców Podatkowych w Ł. oraz podjęcie przez tegoż pełnomocnika czynności procesowych, których efektem było uwzględnienie skargi zgodnie z wolą skarżącego, stanowi wykonanie wydanego w sprawie postanowienia Referendarza sądowego z dnia 31 lipca 2008 roku o przyznaniu prawa pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego z urzędu.

Oznacza to zatem, iż w powyższej sytuacji strona nie może skutecznie domagać się wyznaczenia kolejnego pełnomocnika z urzędu, tym razem w osobie adwokata, bowiem przyznane jej prawo pomocy w tym zakresie zostało już skonsumowane poprzez ustanowienie – zgodnie z uprzednim wnioskiem strony - doradcy podatkowego (por. postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 262/05).

W tym stanie rzeczy, z uwagi na fakt, że postanowienie Referendarza sądowego z dnia 31 lipca 2008 roku w sprawie przyznania F.M. prawa pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego zostało skonsumowane w wyniku podjętych przez pełnomocnika czynności, których wynikiem było uwzględnienie skargi, zgodnie z wolą skarżącego, uznać zatem należało, iż zawarte we wniosku z dnia 30 grudnia 2008 roku żądanie wyznaczenia nowego pełnomocnika, tym razem osobie adwokata, jest bezprzedmiotowe.

Bez znaczenia pozostaje przy tym fakt, że skarżący zawarł we wniosku z dnia 30 grudnia 2008 roku oświadczenie, iż nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. W tym względzie wyjaśnić bowiem należy, że przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie doradcy podatkowego bądź adwokata nie oznacza, iż Referendarz sądowy ustanawia pełnomocnika procesowego poprzez imienne wskazanie osoby tegoż doradcy podatkowego lub adwokata. Kwestia imiennego wskazania doradcy podatkowego bądź adwokata, należy bowiem do kompetencji odpowiednio właściwej Krajowej Rady Doradców Podatkowych lub Okręgowej Rady Adwokackiej. Stąd wszelkie kwestie związane z oceną świadczonej przez pełnomocnika procesowego z urzędu pomocy prawnej w przypadku niezadowolenia, wymagają wystąpienia przez wnioskodawcę do tejże Rady o zmianę osoby doradcy podatkowego lub adwokata w danej sprawie.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.

(MSi)