Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 257/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-04-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 5 stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku od spadków i darowizn postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W piśmie procesowym z dnia 14 lutego 2018 r. skarżąca D.M. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie ustalenia skarżącej zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn w kwocie 10.680,00 zł.

W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że jest osobą niepełnosprawną, na dowód czego załączyła orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Wykonanie decyzji narazi ją na znaczną szkodę, polegającą na pozbawieniu jej środków potrzebnych dla utrzymania siebie samej oraz swojej rodziny. Spowoduje też trudne do odwrócenia skutki faktyczne. W celu uiszczenia należności publicznoprawnej skarżąca musiałaby się zadłużyć, co wiązałoby się z dodatkowymi kosztami, na które mając na uwadze jej stan zdrowia nie może sobie pozwolić.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W podstawie prawnej złożonego wniosku skarżąca wskazała art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369), dalej p.p.s.a., który jako adresata wniosku wskazuje organ administracyjny. Ponieważ jednak jednocześnie wniosek ten skarżąca skierowała do Sądu, został on przez Sąd merytorycznie rozpatrzony, przy czym właściwą podstawą prawną jest art. 61 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd ocenia czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.

W postanowieniu z 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09 (LEX nr 564208) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę.

Rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia. Skarżąca powołała się na orzeczony wobec niej umiarkowany stopień niepełnosprawności, jednakże sam ten fakt nie jest równoznaczny z nieposiadaniem środków na uiszczenie zaległości podatkowej wynikającej z zaskarżonej decyzji. Niepełnosprawność nie zawsze oznacza brak majątku. Skarżąca nie wskazała na żadne inne okoliczności, które przemawiałyby za uznaniem, że wykonanie zaskarżonej decyzji ze względu na wysokość egzekwowanej kwoty może uniemożliwić jej zaspokajanie bieżących potrzeb jej i jej rodziny. Nie podała żadnych konkretnych, popartych stosownymi dokumentami informacji, które pozwoliłyby Sądowi ocenić zasadność tego wniosku. Do jego oceny konieczne jest dysponowanie możliwie pełnymi danymi o stanie majątkowym podatnika. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie zaskarżonej decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku skarżącej, prowadząc do powstania znacznej szkody bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jej sytuacji majątkowej. Jak wskazano wyżej, dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Tymczasem strona takich danych nie przedstawiła.

Podkreślić należy, że sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji nawet opiewającej na znaczną kwotę nie może stanowić przesłanki motywującej wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Konieczność zapłaty zaległego podatku i związane z tym uszczuplenie majątku wnioskodawcy są zwykłym następstwem takiej decyzji. Obowiązkiem strony było uprawdopodobnienie, że na skutek egzekucji zaległości grozi jej szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty bądź też, że do odwrócenia skutku realizacji zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Tego jednak skarżąca nie wykazała.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.