Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 707/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2019-03-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35
journal: Dz.U. 2017 poz 1332
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok (spr.) Asesor WSA Magdalena Dobek-Rak Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Pobojewski po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2019 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego na decyzję Wojewody z dnia 29 czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Skarga Prokuratora Rejonowego na decyzję Wojewody z dnia 29 czerwca 2018 r., nr [..], wniesiona została w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy:

W dniu 6 grudnia 2017 r. F. B. złożył w Starostwie Powiatowym wniosek o zmianę decyzji Starosty z dnia 11 września 2017 r., nr [..], mocą której udzielono mu pozwolenia na budowę i zatwierdzono projekt budowlany dotyczący budowy dwóch hal usługowo – magazynowych z zapleczem socjalnym i instalacjami: wodociągową, kanalizacji sanitarnej, elektryczną, kanalizacji deszczowej z dwoma zbiornikami na wody opadowe na terenie działek nr [..] i [..] w miejscowości R., gmina P. Zaplanowana zmiana dotyczyć miała: od strony granicy południowej działki nr [..], nie projektuje się ściany oddzielenia pożarowego, w zamian projektuje się ścianę pełną bezklasową z materiałów nie rozprzestrzeniających ognia, zmienia się klasę odporności pożarowej ściany oddzielenia pożarowego między halą A i halą B ze ściany o parametrach REI 120 na ścianę oddzielenia pożarowego REI 60.

Starosta decyzją z dnia 5 lutego 2018 r., nr [..], wydaną na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1332 ze zm.), odmówił F. B. zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego w sprawie zmiany ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 11 września 2017 r., nr [..], we wnioskowanym zakresie.

Uzasadniając wydaną decyzję Starosta pokreślił, że z art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego wynika, że inwestor, chcący realizować przysługujące mu prawo zabudowy, musi mieć na względzie analogiczne prawa właścicieli nieruchomości sąsiednich a usytuowanie hal magazynowo – usługowych w odległości 3 m od granicy z sąsiednią działką nr [..] bez ściany oddzielenia przeciwpożarowego spowoduje ograniczenia w zabudowie tej działki oraz objęcie jej obszarem odziaływania.

Zgodnie bowiem z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy z dnia 10 sierpnia 2005 r., nr XXXII/178/2005, działka nr [..], jednostka ewidencyjna nr [..], obręb [..], znajduje się w strefie RK - funkcja podstawowa tereny plantacji kwiatów - budynki i obiekty (ustala się, że baza handlowo-hurtowa giełdy kwiatowej może być lokalizowana alternatywnie na przyległych terenach oznaczonych symbolem UPM w R., łącznie z częścią terenów o symbolu RK lub w obrębie terenów jak w ust. 1 w części na południe od drogi lokalnej R. – W., pomiędzy drogami KA i KZ, po uzyskaniu zgody na zajęcie terenów rolnych na cele nierolnicze w odniesieniu do obiektów nie pełniących funkcji rolniczych) i UPM - funkcja podstawowa zabudowa usług produkcyjnych i składów z mieszkaniem właściciela, ustala się minimalną wielkość działek dla zabudowy jak w ust. 1 na 3.000 m2, z czego minimum 1.000 m2 na część mieszkalną, ustalenie ostatecznej wielkości działki uzależnia się od rodzaju zakładanej działalności, dla części mieszkalnej procent zabudowy ustala się w wysokości 30% terenu, dla pozostałej części procent zabudowy i urządzenia placów ustala się w wysokości do 60%, w obrębie terenów jak w ust. 1 przewiduje się zabudowę dla różnych form działalności gospodarczej, w tym rzemieślniczej, związanych z wytwarzaniem produktów, ich składowaniem, przetwarzaniem lub naprawą o zatrudnieniu do 100 osób/ha, z zachowaniem zasad określonych w § 9 i 16. Limit zatrudnienia nie dotyczy zakładów prawnie istniejących w dniu uprawomocnienia planu, ustala się, że wszelkie place nie narażone na działanie środków stanowiących zagrożenie dla środowiska należy wykonywać jako utwardzone ażurowo, celem ograniczenia spływu wód opadowych, w obrębie terenów jak w ust. 1 zieleń należy kształtować w pierwszej kolejności jako izolację od dróg, sąsiadów i od części mieszkalnej, ustala się, że część mieszkalna na poszczególnych działkach zabudowy jak w ust. 1 nie może być wyodrębniona jako oddzielna nieruchomość i nie może stanowić samodzielnej własności. Obowiązuje zasada, że obiekty usług produkcyjnych należy zrealizować w pierwszej kolejności, w obrębie poszczególnych działek należy zrealizować niezbędną ilość miejsc parkingowych dla pracowników i interesantów, w tym minimum 5 miejsc dla interesantów i 1 miejsce na 3 zatrudnionych, przy ulicach i dojazdach wymagana jest realizacja minimum 2 miejsc postojowych na każdy zakład, realizacja mieszkania nie jest obowiązkowa, jeżeli teren jak w ust. 1 nie graniczy z zabudową mieszkaniową lub zielenią izolacyjną rozgraniczającą te dwie funkcje a więc można realizować zabudowę handlowo-hurtową na terenie działki nr [..]. Ponadto, zgodnie z § 13 ust. 4 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego inne funkcje, poza podstawowymi, mogą być lokalizowane uzupełniająco, jeżeli są spełnione następujące warunki: nie są wyłączone przez ustalenia zawarte w dziale III, nie są one w żadnej kolizji z funkcją podstawową, nie naruszają zasad kompozycji zabudowy oraz skali zabudowy, nie stanowią zagrożenia sanitarnego oraz pożarowego, na terenach o funkcjach podstawowych związanych z trwałą zabudową, nie przekroczą 20% powierzchni terenu w liniach regulacyjnych, na terenach o funkcjach podstawowych nie związanych z zabudową, nie przekroczą łącznie 5% powierzchni terenu w liniach regulacyjnych i ust. 5 ustalenia ust. 4 nie dotyczą terenów oznaczonych na rysunku następującymi symbolami: W, WR, RW, SZ, L, LP, ZN, ZI, R, RP, w których przewiduje się wyłącznie funkcje podstawowe, jeżeli ustalenia działu III nie stanowią inaczej. Co więcej, w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy teren działki nr [..], jednostka ewidencyjna nr [..], obręb [..], przeznacza się pod zabudowę usługową, produkcyjną i składową – [..].

Z powyższego, w ocenie Starosty, wynika, że działka nr [..] jest działką budowlaną, na której można realizować zabudowę w postaci bazy handlowo – hurtowej giełdy kwiatowej, która może być lokalizowana alternatywnie na przyległych terenach oznaczonych symbolem UPM – usług produkcyjnych i składów z mieszkaniem właściciela w R. Budynki i obiekty można przy tym realizować na terenie RK łącznie z UPM co powoduje, że teren RK nie jest wyłączony z zabudowy. Nie jest również określona procentowa wartość zabudowy na poszczególnych ternach RK i UPM. Ponadto, zapisy § 13 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wskazują, iż przedmiotowy teren nie jest przeznaczony tylko pod funkcję podstawową RK, umożliwiając wprowadzenie funkcji uzupełniającej UPM.

Usytuowanie zaś hal magazynowo – usługowych w odległości 3 m od granicy z tą działką bez ściany oddzielania przeciwpożarowego spowoduje ograniczenia w zabudowie działki nr [..], które wynikają z § 271 i § 272 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1422 ze zm.).

Od decyzji Starosty odwołanie złożył F. B., zarzucając wadliwe uznanie działki nr [..] za działkę, na której możliwa jest zabudowa.

W toku postępowania odwoławczego, Wojewoda pismem z dnia 21 marca 2018 r. zwrócił się do Wójta Gminy o udzielenie informacji, czy dla działki nr [..] uzyskano zgodę Ministra Rolnictwa na przeznaczenie gruntów rolnych na cele nierolnicze i przesłanie kopii dokumentu potwierdzającego taką zgodę, jeśli została ona wydana. W odpowiedzi, Wójt Gminy pismem z dnia 27 marca 2018 r. przekazał do akt kopię decyzji Ministra Rolnictwa wraz z kopią wyrysu z planu miejscowego z zaznaczonym obszarem objętym zgodą Ministra Rolnictwa na przeznaczenie gruntów rolnych na cele nierolnicze.

Następnie, zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z dnia 29 czerwca 2018 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.) oraz art. 34 ust. 4 i art. 36a ust. 1 – 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1332 z późn. zm.), Wojewoda:

1. uchylił w całości decyzję Starosty z dnia 5 lutego 2018 r.;

2. zatwierdził projekt budowlany zamienny w zakresie: od strony granicy południowej działki nr [..], nie projektuje się ściany oddzielenia pożarowego, w zamian projektuje się ścianę pełną bezklasową z materiałów nierozprzestrzeniających ognia, zmienia się klasę odporności pożarowej ściany oddzielenia pożarowego między halą A i halą B ze ściany o parametrach REI 120 na ścianę oddzielenia pożarowego REI 60;

3. w wyżej wymienionym zakresie zmienił ostateczną decyzję Starosty z dnia 11 września 2017 r.;

4. orzekł, że pozostałe ustalenia i warunki zawarte w decyzji Starosty z dnia 11 września 2017 r. pozostają bez zmian.

Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie Wojewoda wskazał, że działka nr [..] w Ł. w części bezpośrednio sąsiadującej z działkami nr [..] i [..] objętymi planowaną inwestycją, położona jest zgodnie z § 57 ust. 1 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy z dnia 10 sierpnia 2005 r., nr XXXII/178/2005, na terenie oznaczonym symbolem RK - funkcja podstawowa: tereny plantacji kwiatów. W myśl zaś § 57 ust. 2 tego planu baza handlowo-hurtowa giełdy kwiatowej może być lokalizowana alternatywnie na przyległych terenach oznaczonych symbolem UPM, łącznie z częścią terenów o symbolu RK lub w obrębie terenów jak w ust. 1 w części na południe od drogi lokalnej R. – W., pomiędzy drogami KA i KZ, po uzyskaniu zgody na zajęcie terenów rolnych na cele nierolnicze w odniesieniu do obiektów nie pełniących funkcji rolniczych.

Tym samym, jak wskazał Wojewoda, możliwość zabudowy działki nr [..] uzależniona jest od zgody Ministra Rolnictwa w zakresie przeznaczenia tego gruntu na cele nierolnicze. Dlatego, w ocenie Wojewody, w celu dokonania prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego w omawianej sprawie, niezbędnym było wystąpienie do właściwego organu o udzielenie informacji na temat wydanych zgód Ministra Rolnictwa na przeznaczenie tychże gruntów rolnych na cele nierolnicze, czego organ I instancji w ogóle nie uczynił, a co niewątpliwie przyczyniło się do wydania wadliwego rozstrzygnięcia. Z pisma Wójta Gminy z dnia 27 marca 2018 r. oraz z przesłanej przy nim kopii decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi nr [..] z 2005 r. wynika zaś, że dla działki nr [..] uzyskano zgodę Ministra Rolnictwa na przeznaczenie gruntów rolnych na cele nierolnicze jedynie w zakresie użytków rolnych klasy RIII a w granicach wskazanych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na funkcję UPM, natomiast pozostały obszar tej działki, w tym obszar użytków rolnych klasy RII bezpośrednio sąsiadujących z działkami nr [..] i [..], nie uzyskał takiej zgody.

Z uwagi na powyższe, Wojewoda uznał, że część działki nr [..] znajdująca się w obszarze jednostki planistycznej RK o klasie użytku rolnego RIII a nie jest działką przeznaczoną pod zabudowę, a więc nie jest działką budowlaną.

Wojewoda wyjaśnił przy tym, że powoływanie się przez Starostę na zapisy § 13 ust. 4 miejscowego planu w omawianym przypadku jest bezzasadne, gdyż nadrzędne nad ustaleniami planu miejscowego są przepisy obowiązujących ustaw, w tym przypadku ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Również, odnoszenie się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do ustaleń studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego jest nieuzasadnione, ponieważ studium to, o ile jest dokumentem planistycznym, o tyle w myśl art. 9 ust. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, nie stanowi prawa miejscowego.

Dlatego też, Wojewoda uznał, że wnioskowane przez inwestora zmiany do zatwierdzonego ostateczną decyzją Starosty z dnia 11 września 2017 r. projektu budowlanego obejmujące zmianę warunków ochrony pożarowej budynku są zgodne z uchwałą Rady Gminy z dnia 10 sierpnia 2005 r., nr XXXII/178/2005, w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy, w tym z ustaleniami § 57 ust. 1 i ust. 2 oraz § 13 ust. 4 tej uchwały.

Ponadto, projekt zagospodarowania terenu (który pozostaje bez zmian w odniesieniu do projektu podstawowego) należy uznać za zgodny z przepisami budowlanymi, w tym z przepisami zawartymi w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 ze zm.), a w szczególności z § 12, § 13, § 271 i § 272 tego rozporządzenia. W związku bowiem z tym, że działka nr [..] nie ma statusu działki budowlanej przywołane powyżej przepisy rozporządzenia nie mają w tym przypadku zastosowania. Ponadto, projekt zamienny został uzgodniony bez uwag z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych posiadającym odpowiednie uprawnienia.

Jednocześnie, Wojewoda ocenił, że inwestor złożył oświadczenia, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz projekt budowlany wraz z wymaganym zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu. Co więcej, projekt budowlany sporządzony został przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym na dzień opracowania projektu zaświadczeniem o wpisy na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego a projektanci dołączyli do projektu budowlanego oświadczenie o jego sporządzeniu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej.

Zatem, jak wskazał Wojewoda, zgodnie z dyspozycją art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane nie można było odmówić zatwierdzenia projektu zamiennego i wydania decyzji zmieniającej decyzję ostateczną Starosty z dnia 11 września 2017 r. udzielającą pozwolenia na budowę dwóch hal usługowo-magazynowych z zapleczem socjalnym i instalacjami: wodociągową, kanalizacji sanitarnej, elektryczną, kanalizacji deszczowej z dwoma zbiornikami na wody opadowe w miejscowości R., gmina P., na terenie działek nr [..] i [..], jednostka ewidencyjna [..], obręb Ł.

Na decyzję Wojewody skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniósł Prokurator, domagając się jej uchylenia, zarzucając, że wydana została ona z naruszeniem:

- art. 36a ust. 1 i 3 w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy Prawo budowlane w zw. z § 271 i § 272 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - poprzez zatwierdzenie zamiennego projektu budowlanego pomimo tego, że projektowane zmiany naruszają warunki techniczne ochrony przeciwpożarowej i ograniczają zabudowę sąsiedniej nieruchomości dopuszczalną w świetle zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;

- art. 36a ust. 1 i 3 w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy Prawo budowlane w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych - poprzez zatwierdzenie zamiennego projektu budowlanego pomimo tego, że projektowane zmiany naruszają warunki techniczne ochrony przeciwpożarowej i ograniczają zabudowę sąsiedniej nieruchomości przez osobę będącą rolnikiem.

Uzasadniając podniesione zarzuty Prokurator podkreślił, że cały teren działki nr [..] może zostać objęty zabudową rolniczą gdyż, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych grunty rolne nie tracą swojego rolniczego charakteru w przypadku zabudowania ich budynkami związanymi z produkcją rolną.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, w pełni podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W piśmie procesowym z dnia 14 grudnia 2018 r. F. B. wskazał, że na podstawie decyzji Starosty z dnia 11 września 2017 r. i zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji Wojewody z dnia 29 czerwca 2018 r. na terenie działek nr [..] i [..] w R. została już zrealizowana budowa jednej hali magazynowej. Budowa została zakończona i decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 września 2018 r. budynek ten uzyskał pozwolenie na użytkowanie. Druga hala jest kontynuacją już zrealizowanej hali, gdyż zgodnie z zatwierdzonym projektem oba budynki tworzą jedną wspólną bryłę. Rozdzielenie obu budynków następuje wyłącznie poprzez ścianę wewnętrzną, która obecnie jest ścianą szczytową hali, której budowę już zakończono.

W piśmie procesowym z dnia 1 marca 2019 r. Prokurator podtrzymał skargę i argumenty w niej przedstawione.

Rozpoznając wniesioną skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Kontrolowana decyzja Wojewody z dnia 29 czerwca 2018 r., wydana została po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, którego ramy określone zostały w art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1332 ze zm.), a zgodnie z którym przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

5) spełnienie wymagań określonych w art. 60 ust. 1 pkt 1 - 3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. o Krajowym Zasobie Nieruchomości (Dz. U. poz. 1529 i 2161 oraz z 2018 r. poz. 756) - w przypadku inwestycji na nieruchomości wchodzącej w skład Zasobu Nieruchomości, o którym mowa w tej ustawie, oddanej w użytkowanie wieczyste lub sprzedanej w trybie określonym w art. 35 ust. 1 lub 2 tej ustawy, przeznaczonej na wynajem o czynszu najmu określonym zgodnie z przepisami rozdziału 7 tej ustawy, zwanej dalej "inwestycją KZN".

Wojewoda dokonał przy tym słusznej oceny zgodności zaplanowanej przez inwestora zmiany projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Starosty z dnia 11 września 2017 r. w zakresie: od strony granicy południowej działki nr [..] nie projektuje się ściany oddzielenia pożarowego w zamian projektuje się ścianę pełną bezklasową z materiałów nierozprzestrzeniających ognia, zmienia się klasę odporności pożarowej ściany oddzielenia pożarowego między halą A i halą B ze ściany o parametrach REI 120 na ścianę oddzielenia pożarowego REI 60, z warunkami określonymi w art. 35 ust. 1 pkt 1 – 4 ustawy Prawo budowlane.

Planowana zmiana zgodna jest bowiem z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy z dnia 10 sierpnia 2005 r., nr XXXII/178/2005, który dla terenu działek nr [..] i [..] w R. przewiduje zabudowę usług produkcyjnych i składów z mieszkaniem właściciela. Ponadto, inwestor złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz projekt budowlany wraz z wymaganymi zaświadczeniami. Projekt budowlany sporządzony został przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się na dzień opracowania projektu zaświadczeniem o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego a projektanci dołączyli do projektu budowlanego oświadczenie o jego sporządzeniu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz z zasadami wiedzy technicznej. Przede wszystkim zaś projekt zagospodarowania terenu inwestycji jest zgodny z przepisami, w tym przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 ze zm.).

Dokonując tej oceny Wojewoda słusznie uwzględnił dyspozycję art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym obiekt budowlany jako całość oraz jego poszczególne części, wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej. Określona w art. 5 ust. 1 pkt 9 powołanej ustawy potrzeba uwzględnienia interesów osób trzecich polega na umożliwieniu tym podmiotom skorzystania z prawa zabudowy w takim samym zakresie, w jakim przysługuje ono inwestorowi i wymaga wyważenia interesów inwestora i właścicieli działek sąsiednich i uwzględnienia istniejącej zabudowy oraz możliwości zabudowy działek w przyszłości (zob. wyrok NSA z dnia 26 czerwca 2012 r., sygn. akt II OSK 1613/11, LEX nr 1217437). Pojęcie uzasadnionych interesów osób trzecich należy przy tym interpretować w sposób obiektywny tj. zgodnie z regulującymi proces inwestycyjny przepisami w tym techniczno - budowlanymi. O naruszeniu interesu osób trzecich można więc mówić jedynie wtedy, gdy zostały naruszone w tym względzie konkretne przepisy, w tym także uregulowania prawa konstytucyjnego, prawa cywilnego a w głównej mierze tzw. prawa sąsiedzkiego (por. wyrok NSA z dnia 14 czerwca 20010 r., sygn. akt II OSK 960/09, https://orzeczenia.nsa./gov.pl).

Przeprowadzona w tych granicach ocena doprowadziła Wojewodę do słusznego uznania, że zaplanowana przez inwestora na terenie działek nr [..] i [..] w R. zmiana projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Starosty z dnia 11 września 2017 r. nie narusza interesów właścicieli bezpośrednio sąsiadującej z terenem inwestycji działki nr [..] i nie narusza przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 ze zm.), w szczególności określonych w § 271 i 272 tego rozporządzenia przepisów przeciwpożarowych. Podkreślić ponadto należy, że projekt zamienny został uzgodniony bez uwag z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych posiadającym stosowne uprawnienia a, jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18 czerwca 2014 r., sygn. akt II OSK 149/13 (https://orzeczenia.nsa.gov.pl), zarzut naruszenia przepisów przeciwpożarowych nie może być podnoszony skutecznie dopóki w obrocie prawnym pozostaje pozytywne uzgodnienie projektu budowlanego w zakresie warunków przeciwpożarowych, dokonane przez osobę o właściwych ku temu uprawnieniach.

Jak wynika bowiem ze znajdującego się w aktach sprawy wypisu z rejestru gruntów działka nr [..] stanowi w części grunt orny rodzaju RII i RIIIa a w części użytek rolny pastwisko trwałe PsII.

Zgodnie zaś z art. 7 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 1161 ze zm.) przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, wymagającego zgody, o której mowa w ust. 2, dokonuje się w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, sporządzonym w trybie określonym w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (ust. 1). Przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne: 1) gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I-III - wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi, z zastrzeżeniem ust. 2a, 2) gruntów leśnych stanowiących własność Skarbu Państwa - wymaga uzyskania zgody Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa lub upoważnionej przez niego osoby, 5) pozostałych gruntów leśnych - wymaga uzyskania zgody marszałka województwa wyrażanej po uzyskaniu opinii izby rolniczej (ust. 2). Nie wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I-III, jeżeli grunty te spełniają łącznie następujące warunki: 1) co najmniej połowa powierzchni każdej zwartej części gruntu zawiera się w obszarze zwartej zabudowy; 2) położone są w odległości nie większej niż 50 m od granicy najbliższej działki budowlanej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016 r. poz. 2147 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 624 i 820); 3) położone są w odległości nie większej niż 50 metrów od drogi publicznej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1440, 1920, 1948 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 191); 4) ich powierzchnia nie przekracza 0,5 ha, bez względu na to, czy stanowią jedną całość, czy stanowią kilka odrębnych części (ust. 2a).

Z powyższego wynika, że stanowiący działkę nr [..] użytek rolny klasy I – III, może zostać przeznaczony na cele nierolnicze jedynie po uprzednim uzyskaniu zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi i tylko w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

Zgodnie zaś z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy z dnia 10 sierpnia 2005 r., nr XXXII/178/2005, działka nr [..], jednostka ewidencyjna nr [..], obręb [..], znajduje się w większości w strefie RK - funkcja podstawowa tereny plantacji kwiatów, dla której ustala się, że baza handlowo-hurtowa giełdy kwiatowej może być lokalizowana alternatywnie na przyległych terenach oznaczonych symbolem UPM, łącznie z częścią terenów o symbolu RK lub w obrębie terenów jak w ust. 1 w części na południe od drogi lokalnej [..]-[..], pomiędzy drogami KA i KZ, po uzyskaniu zgody na zajęcie terenów rolnych na cele nierolnicze w odniesieniu do obiektów nie pełniących funkcji rolniczych; a w części w strefie UPM - funkcja podstawowa zabudowa usług produkcyjnych i składów z mieszkaniem właściciela. Zgodnie przy tym z § 13 ust 4 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego inne funkcje, poza podstawowymi, mogą być lokalizowane uzupełniająco, jeżeli są spełnione następujące warunki: nie są wyłączone przez ustalenia zawarte w dziale III, nie są one w żadnej kolizji z funkcją podstawową, nie naruszają zasad kompozycji zabudowy oraz skali zabudowy, nie stanowią zagrożenia sanitarnego oraz pożarowego, na terenach o funkcjach podstawowych związanych z trwałą zabudową, nie przekroczą 20% powierzchni terenu w liniach regulacyjnych, na terenach o funkcjach podstawowych nie związanych z zabudową, nie przekroczą łącznie 5% powierzchni terenu w liniach regulacyjnych i ust. 5 ustalenia ust. 4 nie dotyczą terenów oznaczonych na rysunku następującymi symbolami: W, WR, RW, SZ, L, LP, ZN, ZI, R, RP, w których przewiduje się wyłącznie funkcje podstawowe, jeżeli ustalenia działu III nie stanowią inaczej. Z działkami inwestycyjnymi nr [..] i [..] bezpośrednio sąsiaduje ta część działki nr [..], która w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego oznaczona jest symbolem RK. Tym samym, jak wynika z powołanych powyżej ustaleń planu, możliwość zabudowy tej części działki jest możliwa jedynie po uzyskaniu zgody Ministra Rolnictwa na zajęcie terenów rolnych na cele nierolnicze.

Jak ustalił zaś Wojewoda omawiana część działki nr [..] takiej zgody nie posiada. Wójt Gminy w piśmie z dnia 27 marca 2018 r. wskazał, że dla działki nr [..] w Ł. uzyskano zgodę Ministra Rolnictwa na przeznaczenie gruntów rolnych na cele nierolnicze jedynie w zakresie użytków rolnych klasy RIII a w granicach wskazanych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na funkcję UPM, natomiast pozostały obszar tej działki, w tym obszar użytków rolnych klasy RII bezpośrednio sąsiadujących z działkami nr [..] i [..] nie uzyskał takiej zgody.

Z powyższego wynika, jak słusznie wskazał Wojewoda, że teren działki nr [..] bezpośrednio sąsiadujący z działkami inwestycyjnymi nr [..] i [..] nie jest przeznaczony pod zabudowę a tym samym nie jest działką budowlaną. Zgodnie bowiem z treścią art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym działka budowlana to nieruchomość gruntową lub działkę gruntu, której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej spełniają wymogi realizacji obiektów budowlanych wynikające z odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego. Działką budowlaną jest zatem w rozumieniu powołanego przepisu taka nieruchomość lub jej część, która nie jest jeszcze zabudowana ale nadaje się do określonego sposobu zabudowy.

Z tego powodu, zaplanowana zmiana projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Starosty z dnia 11 września 2017 r. w zakresie: od strony granicy południowej z działką nr [..] nie projektuje się ściany oddzielenia pożarowego w zamian projektuje się ścianę pełną bezklasową z materiałów nierozprzestrzeniających ognia, zmienia się klasę odporności pożarowej ściany oddzielenia pożarowego między halą A i halą B ze ściany o parametrach REI 120 na ścianę oddzielania pożarowego REI 60, nie może naruszać przepisów § 271 i 272 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 ze zm.).

Przepisy te określają bowiem wzajemne relacje pomiędzy budynkami na sąsiadujących ze sobą działkach budowlanych. Przepis § 271 ust. 1 stanowi, że odległość między zewnętrznymi ścianami budynków niebędącymi ścianami oddzielenia przeciwpożarowego, a mającymi na powierzchni większej niż 65% klasę odporności ogniowej(E), określoną w § 216 ust. 1 w 5 kolumnie tabeli, nie powinna, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, być mniejsza niż odległość w metrach określona w tabeli. Przepis § 272 ust. 2 stanowi z kolei, że odległość ściany zewnętrznej wznoszonego budynku od granicy sąsiedniej niezabudowanej działki budowlanej powinna wynosić co najmniej połowę odległości określonej w § 271 ust. 1-7, przyjmując, że na działce niezabudowanej będzie usytuowany budynek o przeznaczeniu określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, przy czym dla budynków PM należy przyjmować, że będzie on miał gęstość obciążenia ogniowego strefy pożarowej Q większą od 1000 MJ/m2, lecz nie większą niż 4000 MJ/m2, a w przypadku braku takiego planu - budynek ZL ze ścianą zewnętrzną, o której mowa w § 271 ust. 1. Brak możliwości uznania części działki nr [..] bezpośrednio graniczącej z terenem inwestycji za działkę budowlaną uniemożliwia naruszenie przez zaplanowaną przez inwestora zmianę powołanych przepisów rozporządzenia.

Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie i orzekł o jej oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.)