Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 3083/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-01-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art 106
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art 11 pkt 6, 7
journal: Dz.U. 2012 poz 647
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara (spr.), Sędziowie sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, sędzia WSA Anna Sękowska, Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Iwaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi Gminy S. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 1 czerwca 2015 r. znak [...] (data wpływu do tutejszego organu: 29 maj 2015 r.), Wójt Gminy S. wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska [...] z wnioskiem o uzgodnienie projektu Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, dotyczącego zaopiniowania i uzgodnienia projektu zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy S., w zakresie ochrony przyrody. Przedmiotem opracowania zmiany studium jest dopuszczenie możliwości lokalizowania zabudowy kubaturowej w obrębach B. i D., przy czym: a) obszar objęty zmianą studium w obrębie D. obejmuje 4 oddzielne kompleksy terenu położone w części północnej i północno - zachodniej wsi D. występujące poza strefą aktualnego zainwestowania wsi.

Obszary objęte niniejszą zmianą studium znajdują się w granicach obszarów chronionych tj. [...], w stosunku do którego obowiązują przepisy Rozporządzenia Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] w sprawie [...] Parku Krajobrazowego [...] (Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...], poz. [...]), obszaru mającego znaczenie dla Wspólnoty [...], w stosunku do którego obowiązują przepisy Zarządzenia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska [...] z dnia [...] w sprawie ustanowienia planu zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000 [...] (Dz. Urz. Woj. [...] Z [...] r., poz. [...]).

Pismem z dnia 29 czerwca 2015 r. znak [...] Regionalny Dyrektor wyraził stanowisko, w którym odmówił uzgodnienia przedłożonego projektu i negatywnie zaopiniował powyższy projekt Studium ze względu na negatywny wpływ jego postanowień na ochronę przyrody powyższych obszarów. Wskazał, iż przedłożony w obecnym kształcie projekt zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy S. w obrębach geodezyjnych B. i D., może negatywne oddziaływać na środowisko na wszelkie wątpliwości co do możliwości wystąpienia negatywnego oddziaływania na środowisko, w tym znaczących zagrożeń, rozstrzygać należy na korzyść przyrody.

Wójt Gminy S. na powyższe rozstrzygniecie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska [...] wniósł w dniu 7 lipca 2015 r. zażalenie. Skarżąca Gmina w uzasadnieniu złożonego zażalenia w szczególności wskazała, że zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych uzgadnianie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego przez RDOŚ odbywa się w trybie art. 106 k.p.a., a także w świetle art. 106 § 5 k.p.a. uzgodnienie o którym mowa może stanowić przedmiot zażalenia, zaś organem właściwym do jego rozpoznania jest Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska. Na poparcie swojego stanowiska Skarżąca powołała postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt. II OSK 426/15.

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 roku znak [...] Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013, poz. 267, z późn. zm.) po rozpoznaniu zażalenia Wójta Gminy S. na ww rozstrzygnięcie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., w którym odmówiono uzgodnienia projektu Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania Gminy S. postanowił stwierdzić niedopuszczalność złożonego zażalenia. W uzasadnieniu organ wskazał, iż w przedmiotowej sprawie rozstrzygnięcie podjęte przez Regionalnego Dyrektora, jak wskazano w jego treści, nie zostało podjęte w trybie art. 106 k.p.a., a zatem nie służył od niego środek zaskarżenia w postaci zażalenia.

Pismem z dnia 25 sierpnia 2015r. Wójt Gminy S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie. Skarżąca Gmina wskazała, iż skoro ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym dopuszcza ingerencję innych organów administracji w sposób kształtowania polityki przestrzennej gminy w ramach procesu planistycznego, przewidywać musi równocześnie mechanizm ochrony samodzielnego kształtowania polityki przestrzennej przez gminę. Ochronie tej służy stosowanie art. 106 k.p.a. i przewidzianych tym przepisem środków ochrony. W tym kontekście regulacja art. 24 ust. 1 u.p.z.p. jest rozwiązaniem szczególnym w stosunku do trybu z art. 98 w zw. z art. 89 ustawy o samorządzie gminnym.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak, związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.).

Sąd badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane kryteria doszedł do przekonania, iż nie narusza ono prawa.

Przedmiotem skargi jest postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska stwierdzające niedopuszczalność zażalenia Wójta Gminy [...] na rozstrzygnięcie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska [...] odmawiające uzgodnienia, w zakresie ochrony przyrody, projektu "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy [...]". W ocenie Sądu rozstrzygnięcie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska jest prawidłowe, albowiem rozstrzygnięcie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska [...] odmawiające uzgodnienia projektu "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy [...]" nie zostało podjęte w trybie art. 106 k.p.a. i nie ma charakteru postanowienia.

Stosownie do art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012r. poz. 647 ze zm.) tylko organy administracji publicznej, o których mowa w art. 11 pkt 6 i 7 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym dokonują uzgodnień projektów studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy w trybie art. 106 k.p.a. Powołany zaś artykuł obejmuje zarząd województwa oraz wojewodę. Tym samym dokonanie uzgodnienia z innymi niż ww. organami następuje w odrębnym trybie. Uzgodnienie projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska następuje na podstawie ustawy o ochronie przyrody.

Materialną podstawę do podjęcia kwestionowanego stanowiska, z uwagi na obszar którego dotyczą założenia projektowanego Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego skarżącej gminy stanowią: art. 16 ust.7 oraz art. 30 ust. 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz, 1220 ze zm.). Pierwszy z przywołanych przepisów wskazuje m. in. że projekty studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin w części dotyczącej obszaru chronionego krajobrazu, wymagają uzgodnienia z właściwym regionalnym dyrektorem ochrony środowiska w zakresie ustaleń tych planów, mogących mieć negatywny wpływ na ochronę przyrody parku krajobrazowego. Drugi natomiast nakłada obowiązek analogicznego uzgodnienia w stosunku do istniejącego lub projektowanego obszaru Natura 2000 w zakresie negatywnego oddziaływania na obszar Natura 2000.

Jak zasadnie wskazał GDOŚ powołane wyżej przepisy ustawy stanowiące o "uzgodnieniu" nie przewidują jednakże procedury uzgadniania projektu studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego w trybie art. 106 k.p.a. Procedura przewidziana wart. 106 k.p.a. ma charakter szczególny i powinna być wszczynana jedynie wówczas, gdy przepis prawa materialnego wyraźnie tak stanowi.

Wobec powyższego Wójt Gminy [...] jest obowiązany zgodnie z przepisami ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody przekazać projekt studium do uzgodnienia w zakresie ochrony przyrody właściwemu regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska. Powyższe uzgodnienie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego ma charakter wiążący, jednakże nie wymaga zainicjowania szczególnej procedury uzgadniania przewidzianej w art. 106 k.p.a.

Mając na uwadze powyższe Sąd działając na podstawie art. 151 skargę oddalił.