Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 717/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-07-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art 54 ust 1 , art 57 ust. 4
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie : WSA Krystyna Daniel WSA Tadeusz Kiełkowski (spr.) Protokolant : Katarzyna Krawczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lipca 2018 r. sprawy ze skargi Firma A na decyzję nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2018 r. znak: [...] w przedmiocie sprzeciwu na przystąpienie do użytkowania budynku I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na rzecz strony skarżącej Firma A kwotę [...]zł (słownie: tysiąc złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją nr [...] z dnia 4 kwietnia 2018 r., znak [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257) oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i w zw. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1332 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez [...] Spółkę Akcyjną [...] od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia 7 lipca 2017 r., znak [...], o zgłoszeniu sprzeciwu "na przystąpienie do użytkowania budynku mieszkalnego powstałego w wyniku przebudowy i rozbudowy istniejącego budynku mieszkalnego – zabytkowej willi "[...] na działce nr ewid. [...] w miejscowości K., wykonanego na podstawie decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia 15maja 2006 r., znak [...] (...) oraz decyzji z dnia 5 kwietnia 2011 r. zmieniającej w/w decyzję (...) i decyzji nr [...] z dnia 26 sierpnia 2014 r. (...) na budowę altany ogrodowej obok zabytkowej willi..." – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Powyższa decyzja, która jest przedmiotem skargi, zapadła w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.

W dniu 15 maja 2017 r. [...] Spółka Akcyjna, powołując się na art. 54 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, złożyła w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w Z. zawiadomienie o zakończeniu budowy i przystąpieniu do użytkowania przebudowy i rozbudowy istniejącego budynku mieszkalnego – zabytkowej willi "[...]". Przebudowa i rozbudowa została wykonana na podstawie decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia 15 maja 2006 r., znak: [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę inwestycji polegającej na przebudowie i rozbudowie istniejącego budynku mieszkalnego – zabytkowej willi [...]" położonej na działce nr ewid. [...] położonej w K. oraz decyzji z dnia 5 kwietnia 2011 r. o zmianie w/w decyzji poprzez zatwierdzenie zamiennego projektu budowlanego i decyzji nr [...] z dnia 26 sierpnia 2014 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę altany ogrodowej obok zabytkowej willi "[...] wraz z ścieżką ogrodową z kamienia łamanego. W dniu 26 maja 2017 r. inwestor przedłożył dodatkowe dokumenty.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z., postanowieniem nr [...] z dnia 7 czerwca 2017 r., znak [...], działając na podstawie art. 57 ust. 4 w związku z art. 57 ust. 1-2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane oraz art.123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego nałożył na inwestora "[...] Spółka Akcyjna obowiązek uzupełnienia braków wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie budynku powstałego w wyniku przebudowy i rozbudowy istniejącego budynku mieszkalnego – zabytkowej willi [...]" położonego na działce ewid. nr [...] w miejscowości K. w rejonie ul. [...], o: 1) oryginał pełnomocnictwa lub poświadczonego za zgodność z oryginałem zgodnie z art. 76a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego; 2) przedłożenie oryginału oświadczenia kierownika budowy, 3) przedłożenie oświadczenie inwestora o właściwym zagospodarowaniu terenów przyległych, 4) uzupełnienie przedłożonych rysunków zmian o stosowny opis uwzględniający parametry dokonanych odstępstw, tj. kubaturę, powierzchnię zabudowy, długość, szerokość budynku – rysunki zmian winny odzwierciedlać dokonane odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego i warunków pozwolenia na budowę (rysunki zmian winne być wykonane na kopii zatwierdzonego projektu budowlanego i naniesione kolorem czerwonym przez osobę posiadającą odpowiednie kwalifikacje): a) w zakresie zagospodarowania terenu rysunki i opisy powinny zawierać zestawienie powierzchni poszczególnych części zagospodarowania działki budowlanej lub terenu, powierzchni zabudowy, powierzchni dróg, parkingów, placów i chodników, powierzchni biologicznie czynnych oraz innych części terenu. Wyliczenie poszczególnych części zagospodarowania działki budowlanej lub terenu należy wykonać w sposób umożliwiający organowi sprawdzenie dokonanych obliczeń (w postaci graficznej z pokazaniem podziału terenu na proste figury geometryczne z podaniem ich wymiarów, których pola powierzchni można wyliczyć za pomocą powszechnie znanych wzorów), w przypadku zmiany ukształtowania terenu należy wrysować zmiany w stosunku do stanu projektowanego zgodnego z zatwierdzoną dokumentacją, w razie potrzeby należy podać charakterystyczne rzędne i wykonać przekroje pionowe terenu; b) w zakresie pozostałej części projektu budowlanego rysunki zmian powinny zawierać dane i informacje dotyczące dokonanych zmian w tym zmian charakterystycznych parametrów technicznych obiektu w tym kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości, liczby kondygnacji, zmian elementów nośnych układu konstrukcyjnego obiektu budowlanego, elementów wyposażenia budowlano-instalacyjnego oraz zestawienie powierzchni pomieszczeń na każdej kondygnacji o ile nastąpiła zmiana. W razie potrzeby należy wykonać uzupełniający opis, przedłożyć obliczenia oraz schematy instalacji.

W załączeniu do pisma z dnia 23 czerwca 2017 r. pełnomocnik inwestora przedłożył oryginał pełnomocnictwa, oryginał oświadczenia inwestora o właściwym zagospodarowaniu terenów przyległych, uzupełnił oświadczenie kierownika o podpis i pieczątkę kierownika budowy oraz zamieszczony został zapis na rysunkach zmian: "Dokonane zmiany nieistotne nie powodują zmian w kubaturze budynku (szerokości, długości, wysokości) zaadoptowana piwniczka o pow. 9m2 została uwzględniona w zestawie powierzchni".

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z., decyzją nr [...] z dnia 7 lipca 2017 r., znak [...], działając na podstawie 54 w związku z art. 80 ust 2 pkt 1, art. 83 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r Prawo budowlane oraz art.104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, po sprawdzeniu załączników do zawiadomienia o zakończeniu budowy obiektu budowlanego złożonych przez pełnomocnika inwestora [...] Spółka Akcyjna w dniu 15 maja 2017 r. – zgłosił sprzeciw na przystąpienie do użytkowania budynku mieszkalnego powstałego w wyniku przebudowy i rozbudowy istniejącego budynku mieszkalnego – zabytkowej willi "[...] na działce nr ewid. [...] w miejscowości K., wykonanego na podstawie decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia 15 maja 2006 r., znak: [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę oraz decyzji z dnia 5 kwietnia 2011 r. zmieniającej w/w decyzję poprzez zatwierdzenie zamiennego projektu budowlanego (kategoria obiektu I) i decyzji nr [...] z dnia 26 sierpnia 2014 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę altany ogrodowej obok zabytkowej willi "D. ." wraz z ścieżką ogrodową z kamienia łamanego. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, że dokonane uzupełnienie braków nie umożliwia organowi weryfikacji dokonanych zmian, gdyż nie zostały wskazane parametry obiektu umożliwiające weryfikację dokonanych odstępstw. Ponadto inwestor nie przedłożył rysunków zmian w zakresie zagospodarowania terenu. W ocenie organu I instancji, należy uznać, iż pomimo prawidłowego wezwania, inwestor nie uzupełnił braków w wyznaczonym terminie, gdyż nierzetelne wykonanie nałożonego obowiązku jest jednoznaczne z jego niewykonaniem. Nieuzupełnienie przez inwestora braków formalnych zawiadomienia o zakończeniu budowy stanowi podstawę do wydania decyzji sprzeciwu na podstawie art. 54 w związku z art. 57 ust. 1-4 ustawy Prawo budowlane.

Na skutek odwołania [...] Spółki Akcyjnej od powyższej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał opisaną na wstępie decyzję z dnia 4 kwietnia 2018 r., którą utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał w szczególności, że organ I instancji wydał zaskarżoną decyzję z zachowaniem terminu określonego w art. 54 pr.bud. Zdaniem organu odwoławczego, samo złożenie zawiadomienia było wadliwe, bowiem dotyczyło dwóch różnych inwestycji, realizowanych na podstawie odrębnych decyzji administracyjnych o pozwoleniu na budowę, co praktycznie uniemożliwiało organowi dokonanie prawidłowej oceny merytorycznej wniosku w trybie art. 54 pr.bud.; znajdujący się w aktach projekt budowlany zamienny zatwierdzony decyzja z dnia 5 kwietnia 2011 r. jest niekompletny – zawiera tylko projekt zagospodarowania terenu. Projekt zamienny winien całości zastępować projekt zatwierdzony w pierwotnym pozwoleniu na budowę, bowiem w obiegu prawnym nie mogą znajdować się dwa odmienne zatwierdzone projekty budowlane dla tej samej inwestycji, na co wskazują akta I instancji. W aktach brak projektu budowlanego altany, z przedłożonej inwentaryzacji powykonawczej nie wynika, jakiej inwestycji dotyczy, brak na niej elementów zagospodarowania widocznych na projekcie zamiennym zagospodarowania terenu, brak objaśnień dla istotnych elementów zagospodarowania, brak również klauzuli zgodności z zatwierdzonym projektem i potwierdzenia przyjęcia do PZG. Wobec powyższego, na podstawie przedłożonych przez inwestora dokumentów praktycznie niemożliwa jest prawidłowa ocena zgodności wykonanej inwestycji z zatwierdzonym projektem, tym samym zbędna jest również dalsza analiza kwalifikacji dokonanych przez projektanta i oznaczonych na kopiach projektu odstępstw jako nieistotnych.

Dalej Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że przyjęta w decyzji o pozwoleniu na budowę kategoria obiektu budzi duże wątpliwości. Na projekcie budowlanym z 2005 roku rys. parteru Nr [...] znajduje się uzgodnienie rzeczoznawcy ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych stwierdzające zgodność projektu z wymogami w zakresie ochrony przeciwpożarowej "z uwzględnieniem ustaleń zawartych w ekspertyzie tech." Powołanej ekspertyzy brak w zatwierdzonym projekcie, jak i w aktach sprawy, zatem nie jest możliwa jednoznaczna ocena, czy w związku z wykonaniem nie planowanej windy zachodzi przesłanka określona w art. 36a ust. 5 pr.bud. Przedstawiony w zatwierdzonym projekcie budowlanym przebudowywany i rozbudowywany budynek willi "[...]" jest budynkiem niskim i znacznie oddalonym od innych budynków – zatem jako mieszkalny nie wymagałby uzgodnienia w zakresie ochrony przeciwpożarowej. Usytuowanie budynku na terenie [...] Ośrodka Wypoczynkowego, rozkład i funkcje pomieszczeń, wyposażenie budynku m.in. w instalację hydrantową, sprzęt gaśniczy, windę oraz fakt dokonania na projekcie uzgodnień pod względem ochrony przeciwpożarowej wskazują, że docelowy sposób użytkowania budynku związany jest z funkcją pensjonatu (ZL V, kat. XIV), zatem budynek po przebudowie będzie posiadał kategorię inną niż budynek mieszkalny jednorodzinny. Zgodnie z art. 55 pr.bud. budynek zaliczony do kat. XIV wymaga uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Tym samym decyzja organu I instancji o wniesieniu sprzeciwu była zasadna, choć z nieco innych niż wskazane przez organ I instancji przyczyn.

Pismem z dnia 26 kwietnia 2018 r. [...] Spółka Akcyjna wniosła skargę na powyższą decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarżąca wniosła o: 1) stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji MWINB – jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa – na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 in fine k.p.a.; ewentualnie o: 2) uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. lub art. 145 § 1 pkt 1 lit. c; 3) stwierdzenie nieważności poprzedzającej zaskarżoną decyzję MWINB, decyzji PINB jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa – na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 i w zw. z art. 155 § 1 pkt 2 in fine k.p.a. lub o uchylenie decyzji organu I instancji, a także o: 5) umorzenie postępowania administracyjnego (I instancji) na mocy art. 145 § 3 p.p.s.a., 6) zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego, według norm przepisanych, na podstawie art. 200 p.p.s.a. oraz art. 205 § 2 p.p.s.a. Skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji: I. Naruszenie przepisów postępowania w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy: 1) naruszenie art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 § 1 w zw. art. 140 k.p.a. poprzez niepowiadomienie przed wydaniem decyzji skarżącego o zakończeniu przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego przez WINB, co w konsekwencji pozbawiło skarżącego prawa do czynnego udziału w postępowaniu II instancji, w rezultacie czego nie zebrano właściwie materiału dowodowego, a w konsekwencji czego błędnie ustalono okoliczności faktyczne sprawy; 2) naruszenie art. 57 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane i art. 64 § 2 k.p.a. poprzez brak wezwania skarżącego do dołączenia wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji dokumentów; 3) naruszenie art. 77 § 1 w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez brak rozpatrzenia zarzutów zawartych w odwołaniu skarżącego, a przez to brak rozpatrzenia sprawy i brak dokonania oceny całego materiału dowodowego i wydanie decyzji na podstawie fragmentarycznego materiału dowodowego; 4) naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak należytego uzasadnienia decyzji i brak odniesienia się do zarzutów zawartych w odwołaniu; 5) naruszenie art. 133 i 136 § 1 k.p.a. poprzez brak przeprowadzenia bądź zlecenia organowi I instancji dodatkowego postępowania dowodowego i obciążenie skarżącego skutkami braków w dokumentacji, znajdującej się w aktach sprawy; 6) naruszenie art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niezebranie i nierozważenie całego materiału dowodowego, a w konsekwencji niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy – które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż zaskarżona decyzja oparta jest wyłącznie o braki w dokumentacji. II. Naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy: 1) naruszenie przepisów prawa, tj. art. 54 w zw. z art. 57 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane poprzez uznanie, że do zawiadomienia o zakończeniu budowy obiektu budowlanego nie zostały dołączone wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji elementy i że istniał obowiązek i potrzeba, jak również możliwość ich przedłożenia; 2) naruszenie art. 57 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w zw. z art. 64 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego i art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane poprzez brak wyznaczenia w postanowieniu nr [...] z dnia 7 czerwca 2017 r. terminu na uzupełnienie zawiadomienia i wydanie postanowienia po terminie wynikającym z art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane i akceptację takiego stanu przez MWINB; 3) obrazę przepisu art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane poprzez wydanie decyzji zawierającej sprzeciw po upływie 14-dniowego terminu i akceptację takiego stanu przez MWINB; 4) naruszenie art. 7, 8, 77 § 1 i 80 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niewyjaśnienie dokładnie stanu faktycznego i prawnego sprawy, dokonanie błędnych ustaleń i oparcie na nich zarzutu, jakoby wymagane były elementy wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa; 5) naruszenie przepisów prawa, a w szczególności art. 6, 7, 8 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nie podjęcie czynności mających na celu dokładnie wyjaśnienie stanu faktycznego i prawnego, co ostatecznie skutkuje naruszenie zaufania obywateli do aparatu państwowego. W uzasadnieniu skargi skarżąca przedstawiła argumentację na poparcie swojego stanowiska.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 1066) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia jego nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd nie rozstrzyga sprawy administracyjnej merytorycznie, lecz ocenia zgodność aktu z przepisami prawa.

Kontrolując zaskarżoną decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zgodnie ze wskazanymi wyżej kryteriami, należało uznać, że zachodzą podstawy do pozbawienia jej mocy wiążącej; na zasadzie art. 135 p.p.s.a. Sąd uchylił także decyzję organu I instancji.

Zgodnie z art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (obecnie t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1202, dalej "pr.bud.") do użytkowania obiektu budowlanego, na budowę którego wymagane jest pozwolenie na budowę albo zgłoszenie budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a i 19a, można przystąpić, z zastrzeżeniem art. 55 i art. 57, po zawiadomieniu organu nadzoru budowlanego o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji. Zważywszy na zdanie 2 powołanego przepisu, w którym mowa o stosowaniu art. 30 ust. 6a, trzeba przyjąć, że dniem zgłoszenia (wniesienia) sprzeciwu jest dzień nadania decyzji w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu art. 3 pkt 13 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. z 2017 r. poz. 1481 oraz z 2018 r. poz. 106, 138 i 650) albo w przypadku, o którym mowa w art. 391 Kodeksu postępowania administracyjnego, dzień wprowadzenia do systemu teleinformatycznego.

Artykuł 57 pr.bud. wskazuje dokumenty, jakie należy dołączyć do zawiadomienia o zakończeniu budowy obiektu budowlanego, a nadto nakłada na inwestora obowiązek ich uzupełnienia, jeżeli, w wyniku ich sprawdzenia przez organ nadzoru budowlanego, okaże się, że są one niekompletne lub posiadają braki i nieścisłości (ust. 4). Uzupełnienie dokumentów następuje na wezwanie organu w trybie art. 50 k.p.a. Wzywając inwestora postanowieniem do uzupełnienia dokumentacji, organ powinien wyznaczyć mu termin jej uzupełnienia. Nieuzupełnienie dokumentów przez inwestora, pomimo wezwania organu, nie jest jednak nieusunięciem braków formalnych w rozumieniu art. 64 § 2 k.p.a., lecz skutkuje decyzją o sprzeciwie wobec zawiadomienia o zakończeniu budowy (por. M. Wincenciak, Komentarz do art. 57 ustawy – Prawo budowlane, LEX/el. teza 7).

Termin czternastodniowy przewidziany w art. 54 ust. 1 pr.bud. ma charakter materialnoprawny i prekluzyjny, wobec czego po jego upływie organ nadzoru budowlanego traci uprawnienie do wniesienia sprzeciwu. Mając na względzie regulację zawartą w art. 57 ust. 4 pr.bud., należy przyjąć, że bieg tego terminu może ulec przerwaniu na skutek wydania postanowienia o wezwaniu inwestora do uzupełnienia dokumentacji – w takim przypadku termin ten rozpoczyna swój bieg ponownie, przy czym punktem odniesienia staje się dzień, w którym inwestor uczynił zadość wezwaniu, albo dzień, do którego organ zgodnie z treścią wezwania mógł na to oczekiwać. Skutek, o którym mowa, jest jednak przypisany do odnośnego postanowienia tylko wtedy, gdy ono samo zostało wydane przed upływem owego czternastodniowego terminu (przy odpowiednim zastosowaniu reguły z art. 30 ust. 6a pr.bud.); w przeciwnym razie żadnych implikacji materialnoprawnych mieć już nie może.

W niniejszej sprawie zawiadomienie organu nadzoru budowlanego o zakończeniu budowy nastąpiło w dniu 15 maja 2017 r., postanowienie wzywające inwestora do uzupełnienia dokumentacji zostało sporządzone w dniu 7 czerwca 2017 r. (nadane w dniu 9 czerwca 2017 r.), a decyzja organu pierwszej instancji w przedmiocie sprzeciwu została wydana i nadana w dniu 7 lipca 2017 r. (przy czym w dniu 23 czerwca 2017 r. inwestor podjął czynności zmierzające do uczynienia zadość wezwaniu do uzupełnienia dokumentacji). Analiza tej sekwencji zdarzeń prowadzi do wniosku, że już samo postanowienie wzywające inwestora do uzupełnienia dokumentacji zostało sporządzone i nadane po upływie terminu czternastu dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zakończeniu budowy (termin ten kończył z dniem 29 maja 2017 r.). Było ono zatem w sferze materialnoprawnej bezskuteczne. W konsekwencji wszystkie dalsze czynności organów podejmowane w sprawie, w szczególności zgłoszenie sprzeciwu, jawią się jako wadliwe (spóźnione) – i tym samym naruszające art. 54 ust. 1 pr.bud.

Jakkolwiek nie wynika to wprost ani z uzasadnienia decyzji organu I instancji, ani z uzasadnienia decyzji organu odwoławczego, można mniemać, że – w ocenie obu organów – bieg terminu do zgłoszenia sprzeciwu został przerwany przez złożenie przez inwestora pisma w dniu 26 maja 2017 r. wraz z załącznikami. Sąd oceny tej nie podziela. Zdaniem Sądu, ważkiego skutku w postaci przerwania biegu terminu materialnoprawnego nie można domniemywać ani przypisywać do zdarzeń innych niż ustawowo przewidziane. Już przypisanie go do odnośnego postanowienia jest wynikiem nieoczywistej wykładni; stanowisko, że powstaje on także w wyniku innych czynności organu bądź też czynności podejmowanych z własnej inicjatywy przez inwestora – byłoby nazbyt daleko idące i nie znajduje uzasadnienia.

W zaistniałej sytuacji, z uwagi na upływ terminu materialnoprawnego, nie ma już podstaw do prowadzenia czynności zmierzających do zgłoszenia ewentualnego sprzeciwu; w ocenie Sądu, zważywszy na konstrukcję postępowania wywołanego zawiadomieniem, nie ma też potrzeby orzekania o jego umorzeniu.

Skoro zasadny jest zarzut spóźnionego zgłoszenia sprzeciwu i naruszenia art. 54 ust. 1 pr.bud., zbędne stało się rozważanie pozostałych zarzutów skargi.

Wszystkie naprowadzone motywy sprawiły, że orzeczono jak w punkcie I sentencji wyroku na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono jak w punkcie II wyroku na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. zasądzając je od organu na rzecz strony skarżącej.