Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 143/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2011-03-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 260, art. 246 par. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grażyna Malinowska – Wasik po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od postanowienia Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 2 marca 2011r. w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie zmiany ostatecznej decyzji o zezwoleniu na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych postanawia odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 2 marca 2011r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Bydgoszczy oddalił wniosek [...] s. z o.o. w [...] o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu wskazano, iż jak wynika z urzędowego wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPPr), mimo poniesionej w roku ubiegłym straty, skarżąca spółka posiada środki finansowe na pokrycie kosztów sądowych, polegających na uiszczeniu wpisu sądowego.

We wniesionym sprzeciwie, strona skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika podniosła, iż nie posiada dostatecznych środków na uiszczenie kosztów sądowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 260 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym.

Jak wynika z art. 246 § 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej w zakresie całkowitym może nastąpić wówczas, gdy wykaże ona, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym natomiast, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Obowiązek wykazania trudnej sytuacji materialnej, uzasadniającej uwzględnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie spoczywa na wnioskodawcy. Wskazać należy, iż przyznanie prawa pomocy osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej nie jest obligatoryjne, mimo spełnienia przez nią przesłanek, na co wskazuje zawarty w treści 246 § 2 p.p.s.a. zwrot "może być przyznane".

Rozpatrując sytuację finansową strony w świetle wskazanych powyżej przepisów prawa, zauważyć należy iż przedstawione przez stronę skarżącą okoliczności nie uzasadniają przyznania jej prawa pomocy w żądanym zakresie. Skarżąca spółka nie wykazała bowiem, zarówno w treści formularza PPPr, jak i w treści sprzeciwu, iż posiadane przez nią środki finansowe nie wystarczają na pokrycie kosztów postępowania sądowego, a uiszczenie wpisu spowoduje utratę płynności finansowej spółki, które skutkować może ogłoszeniem jej upadłości.

Jak wynika ze złożonego przez stronę formularza PPPr spółka posiada kapitał zakładowy w wysokości [...]zł, wartość środków trwałych skarżącej spółki wynosi [...]zł, a środki zdeponowane na koncie bankowym stanowią [...]zł., ponadto, jak wynika z bilansu spółki, w roku 2009 osiągnęła ona przychód netto [...]zł.

Argumentem przemawiającym, w opinii wnioskodawcy, za uwzględnieniem wniosku jest poniesiona przez stronę w roku 2009 strata w wysokości [...]zł. Strata bilansowa nie oznacza jednak utraty płynności finansowej i jednoczesnego zaprzestania działalności spółki, czy też zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości spółki. Spółka nie wykazała w szczególności, że toczy się względem niej jakiekolwiek postępowanie egzekucyjne, lub, że nosi się z zamiarem ogłoszenia upadłości. Stwierdzić należy, iż strona skarżąca w dalszym ciągu funkcjonuje w obrocie gospodarczym, nie wykazując braku możliwości regulowania ciążących na niej zobowiązań, zatem sytuacja finansowa skarżącej spółki pozwala, zdaniem Sądu, na pokrycie kosztów sądowych, obejmujących wpis od wniesionej skargi w wysokości 200 zł.

Zauważyć należy, iż Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 19 listopada 2004r., sygn. akt FZ 463/04 wskazał, iż za słuszny należy uznać utrwalony w orzecznictwie pogląd, iż spółka jako podmiot posiadający osobowość prawną i prowadzący działalność gospodarczą znacznych rozmiarów powinna w procedurze planowania wydatków uwzględnić również potrzebę gromadzenia środków na prowadzenie ewentualnego postępowania i liczyć się z koniecznością ponoszenia kosztów sądowych. W powołanym orzeczeniu NSA podniósł jednocześnie, iż przyjąć należy, że osoba prawna dysponująca wciąż majątkiem, którego wartość wielokrotnie przewyższa wysokość wpisu, nie mieści się w hipotezie art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy, uznając iż strona skarżąca jest w stanie pokryć koszty postępowania bez znacznego pogorszenia własnej kondycji finansowej, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 260 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.