Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 141/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-02-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 161 § 1 pkt 3, art. 54 § 3, art. 201 § 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2016r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności finansowych z tytułu "Ułatwienia startu młodym rolnikom" postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zasądzić od Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącego M.M. zwrot kosztów postępowania w wysokości 1000 zł (słownie: tysiąc złotych).


UZASADNIENIE

W dniu 14 grudnia 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu skarga M. M. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] listopada 2016r. nr [...], w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności finansowych z tytułu "Ułatwienia startu młodym rolnikom" w wysokości 75.000,00 zł.

W odpowiedzi na skargę, pełnomocnik organu wniósł o umorzenie postępowania, gdyż w ramach autokontroli, w dniu [...] stycznia 2017r., organ wydał decyzję nr [...], którą uwzględnił skargę w całości i uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] listopada 2016r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z [...] maja 2016r. nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Pismem z 30 stycznia 2017r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, z uwzględnieniem kosztów zastępstwa procesowego na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 23 stycznia 2017r. pełnomocnik strony skarżącej pismem z 14 lutego 2017r. podał, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 75.000,00 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Postępowanie sądowe podlega umorzeniu, ponieważ na skutek uwzględnienia skargi przez organ, w ramach tzw. autokontroli, stało się ono bezprzedmiotowe.

Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm. dalej p.p.s.a.) organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio.

W przedmiotowej sprawie organ otrzymał skargę M.M. w dniu 20 grudnia 2016r. (zgodnie z prezentatą organu na 1 stronie skargi).

W rozpoznawanej sprawie Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa korzystając z uprawnienia przyznanego na podstawie cytowanego przepisu, uchylił w dniu [...] stycznia 2017r. zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ.

W świetle powyższych okoliczności nie budzi wątpliwości Sądu, iż skoro z obrotu prawnego została wyeliminowana zaskarżona decyzja – co uczynił organ m.in. na mocy art. 54 § 3 p.p.s.a - to postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. bezprzedmiotowość postępowania stanowi zaś podstawę do jego umorzenia.

Mając powyższe na uwadze, Sąd w pkt 1, umorzył postępowanie sądowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a.

O zwrocie kosztów postępowania Sąd rozstrzygnął w oparciu o art. 201 § 1 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 a) w związku z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015r., poz. 1804), tym samym zasądzona kwota kosztów postępowania obejmuje wynagrodzenie pełnomocnika (1000 zł).

W kwestii wysokości wynagrodzenia pełnomocnika biorąc pod uwagę wartość przedmiotu zaskarżenia, która w niniejszej sprawie wynosi 75 000 zł oraz treść § 14 ust. 1 pkt 1 a) w związku z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015r., poz. 1804) wynagrodzenie to powinno wynieść 5400 zł. Nie mniej jednak Sąd uznał, że w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki do zastosowania art. 206 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym Sąd może w uzasadnionych przypadkach odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części, w szczególności jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu. Orzekający w sprawie Sąd w pełni podziela stanowisko wyrażone w postanowieniu NSA z 2 września 2016 r., sygn. akt I OZ 903/16 zgodnie z którym "(...) uznanie, że zaistniał uzasadniony przypadek pozwalający na odstąpienie od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części, nie jest uzależnione od konieczności częściowego uwzględnienia skargi. Ustalenie, czy w sprawie zachodzi uzasadniony przypadek, zależy od swobodnej oceny sądu. Stosując art. 206 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd działa w sposób uznaniowy, przy czym jego ocena musi jednak uwzględniać wszystkie okoliczności, które mogą mieć wpływ na rozstrzygnięcie."

Przy miarkowaniu kosztów należnych stronie od organu w zakresie wynagrodzenia pełnomocnika profesjonalnego Sąd uwzględnił okoliczność, że aktywność pełnomocnika sprowadzała się do napisania i wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W ocenie Sądu wymienione wyżej przesłanki dawały podstawę do zastosowania art. 206 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 lipca 2016 r. sygn. akt I OZ 686/16).