Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1012/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-12-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
6560
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 14a par 2 , art 14b par 3, art. 14 d, art 14h, art. 14 o
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 3 par 2 pkt 8, art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Kleiber (sprawozdawca), Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz, Protokolant referent stażysta Iwona Choińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi T. W. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 2 listopada 2011 r. T.W. (dalej "Skarżący") zwrócił się do Ministra Finansów o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Opisując zdarzenie przyszłe wskazał, że będzie akcjonariuszem spółki komandytowo-akcyjnej (dalej "SKA"), która powstanie w trybie przekształcenia spółki, w której obecnie jest on wspólnikiem. Jako akcjonariusz SKA może on posiadać akcje imienne lub na okaziciela i będzie miał udział w zyskach SKA, który otrzyma na podstawie uchwały walnego zgromadzenia o wypłacie dywidendy. SKA będzie osiągała dochody z podstawowej działalności operacyjnej, tj. ze sprzedaży towarów i usług, zaś zyski z tej działalności będzie reinwestowała poprzez nabywanie oraz zbywanie odpłatnie udziałów w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością oraz akcji spółek akcyjnych jak i komandytowo – akcyjnych. W konsekwencji SKA będzie wspólnikiem spółek kapitałowych lub innych spółek komandytowo- akcyjnych.

Niektóre Spółki kapitałowe będą posiadały niepodzielone zyski z lat ubiegłych i w okresie posiadania przez SKA ich akcji lub udziałów ulegną one przekształceniu w spółki niebędące osobą prawną. Zatem po przekształceniu SKA będzie wspólnikiem spółki niebędącej osobą prawną.

W związku z tym SKA będzie osiągała przychody, w ramach reinwestowania zysków z działalności operacyjnej, z udziału w zyskach osób prawnych, tj. przychody o których mowa w przepisie art. 17 ust. 1 pkt 4 oraz 24 ust. 5 u.p.d.o.f., zatem po stronie SKA, a tym samym na podstawie art. 8 ust. 1 u.p.d.o.f. po stronie Skarżącego, osiągnięty zostanie przychód z tytułu:

1) otrzymania dywidendy ze Spółek kapitałowych,

2) otrzymania wynagrodzenia z tytułu umorzenia dobrowolnego, przymusowego oraz automatycznego udziałów lub akcji Spółek kapitałowych,

3) otrzymania majątku w związku z likwidacją Spółek kapitałowych,

4) przeznaczenia dochodu Spółek kapitałowych na podwyższenie ich kapitału zakładowego lub przekazania kwot na kapitał zakładowy Spółek kapitałowych z ich innych kapitałów,

5) powstania w Spółkach kapitałowych przychodu z niepodzielonych zysków, w przypadku przekształcenia tych spółek w spółki nie będące osobą prawną (przychód oraz stan faktyczny, o którym mowa w art. 24 ust. 5 pkt 8 u.p.d.o.f.), jeśli dana Spółka kapitałowa w dniu przekształcenia posiadała niepodzielone zyski,

6) dokonania na jej rzecz przez Spółki kapitałowe (jako udziałowca lub akcjonariusza Spółek kapitałowych) nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń (przychód oraz stan faktyczny, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 lit. d u.p.d.o.f.) SKA będzie także osiągała dochody (zyski), a tym samym na podstawie art. 8 ust. 1 u.p.d.o.f. także Skarżący, z tytułu otrzymania:

1) dywidendy ze spółek komandytowo-akcyjnych,

2) wynagrodzenia z tytułu umorzenia dobrowolnego, przymusowego oraz automatycznego akcji spółek komandytowo- akcyjnych,

3) majątku w związku z likwidacją spółek komandytowo-akcyjnych.

W związku z powyższym Skarżący zadał następujące pytania:

1. Czy Dywidenda otrzymana przez Skarżącego z SKA stanowi przychód ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., a tym samym – w zależności od wyboru Akcjonariusza - czy taki dochód może być opodatkowany na zasadach określonych w art. 30c u.p.d.o.f.?

2.

2.1 Mając na uwadze, iż SKA uzyskiwać będzie opisane w powyższym zdarzeniu przyszłym przychody z udziału w zyskach Spółek kapitałowych oraz innych spółek komandytowo- akcyjnych, czy przychód po stronie Skarżącego, na którego na podstawie art. 8 ust. 1 u.p.d.o.f. przypadają przychody uzyskiwane przez SKA jako przychody z udziału w spółce nie będącej osobą prawną, nie powstanie w momentach, w których wskazane przychody powstaną po stronie SKA, gdyż przychód ten u Skarżącego powstanie wyłącznie w dacie faktycznego otrzymania Dywidendy z SKA?

2.2. Czy przychód u Skarżącego, w razie zaistnienia opisanych zdarzeń przyszłych, nie powstanie w dniu faktycznego otrzymania lub pozostawienia do dyspozycji przez SKA:

a) dywidendy ze Spółek kapitałowych,

b) wynagrodzenia za umorzenia (dobrowolne, przymusowe oraz automatyczne) udziałów lub akcji Spółek kapitałowych,

c) majątku w związku z likwidacją Spółek kapitałowych?

2.3. A także czy przychód u Skarżącego, w razie zaistnienia opisanych zdarzeń przyszłych, nie powstanie w dniu:

a) przeznaczenia dochodu Spółek kapitałowych na podwyższenie ich kapitału zakładowego lub przekazania kwot na kapitał zakładowy Spółek kapitałowych z ich innych kapitałów,

b) powstania w Spółkach kapitałowych przychodów z niepodzielonych zysków, w przypadku przekształcenia tych spółek w spółki nie będące osobą prawną, jeśli dana Spółka kapitałowa w dniu przekształcenia posiadała niepodzielone zyski,

c) dokonania na rzecz SKA przez Spółki kapitałowe (jako udziałowca lub akcjonariusza Spółek kapitałowych) nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń?

2.4. Czy przychód u Skarżącego, w razie zaistnienia opisanych zdarzeń przyszłych, nie powstanie w dniu otrzymania przez SKA:

1) dywidendy ze spółek komandytowo-akcyjnych,

2) wynagrodzenia z tytułu umorzenia dobrowolnego, przymusowego oraz automatycznego akcji spółek komandytowo-akcyjnych,

3) majątku w związku z likwidacją spółek komandytowo-akcyjnych?

3. Czy zatem w związku z posiadaniem przez Skarżącego statusu akcjonariusza w SKA, w razie zaistnienia opisanych zdarzeń przyszłych, przychód po jego stronie - niezależnie od rodzajów dochodów otrzymywanych przez SKA - powstanie jedynie w momencie faktycznego otrzymania przez niego Dywidendy z SKA?

4. Czy w związku z tym, w opisanych zdarzeniach przyszłych, zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych Skarżący będzie zobowiązany zapłacić jedynie za miesiąc, w którym faktycznie otrzyma on wypłatę Dywidendy z SKA?

5. Jak należy określić podstawę opodatkowania (przychody oraz koszty uzyskania przychodu) dla faktycznie otrzymanych dochodów Akcjonariusza z SKA?

Minister Finansów postanowieniem z [...] stycznia 2012 r. odmówił Skarżącemu wszczęcia postępowania w związku z jego wnioskiem o wydanie interpretacji.

Uzasadniając rozstrzygnięcie podniósł, że analiza wniosku Skarżącego wskazuje, że jego celem jest raczej uzyskanie interpretacji ogólnej a nie indywidualnej. Skarżący zażądał wydania interpretacji indywidualnej, która rozstrzygając na poziomie abstrakcyjnym o skutkach podatkowych wykoncypowanych przez niego opcji zdarzeń przyszłych, miałaby mu gwarantować ochronę prawną w odniesieniu do wszelkich rzeczywistych sytuacji mieszczących się w wyliczonych we wniosku kategoriach zdarzeń. Ponadto liczba zdarzeń przyszłych wskazanych we wniosku, może być nieograniczona, więc w istocie przedmiotem wniosku jest nieokreślona liczba wariantów, które mogą wystąpić u Skarżącego, jako akcjonariusza.

Minister Finansów stwierdził, że z uwagi na niedającą się określić liczbę zdarzeń przyszłych, które mogą zrealizować się w opisanej we wniosku sytuacji, nie ma możliwości usunięcia przeszkody niezindywidualizowania wniosku dla merytorycznego jego rozpatrzenia, poprzez jego uzupełnienie, czy doprecyzowanie opisanej przyszłej sytuacji faktycznej w trybie art. 169 § 1 w związku z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.) - dalej: "O.p.". Ponadto wyjaśnił, że nie jest w stanie ocenić kwestii wypełnienia przez Skarżącego wymogu formalnego uiszczenia opłaty od wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, ponieważ jest ona uzależniona od liczby przedstawionych we wniosku zdarzeń przyszłych.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący wniósł o jego uchylenie w całości oraz merytoryczne rozpatrzenie wniosku przez wydanie interpretacji.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie:

a) art. 165a § 1 w związku z art. 14h O.p., poprzez odmowę wszczęcia postępowania w sytuacji spełnienia przez wniosek wszystkich wymogów wskazanych w przepisie art. 14b O.p.,

b) art. 14b § 1 O.p., poprzez niewydanie interpretacji indywidualnej mimo spełnienia wymogów określonych w przepisie art. 14b O.p. oraz uznanie, iż wskazany wniosek ma charakter wniosku o wydanie interpretacji ogólnej;

c) art. 14d O.p. w związku z niewydaniem interpretacji indywidualnej w terminie 3 miesięcy od złożenia wniosku;

d) art. 121 O.p., poprzez odmowę wydania interpretacji indywidualnej, podczas gdy w takich samych opisach zdarzeń przyszłych w innych wnioskach organ stwierdzał prawidłowość sformułowania wniosku i wydawał interpretację indywidualną, co narusza zasadę zaufania do organów podatkowych;

e) art. 120 O.p., poprzez nieznajdujące uzasadnienia w przepisach prawa podatkowego wydanie postanowienia na podstawie pozaprawnych przesłanek, takich jak m.in. stopień prawdopodobieństwa wystąpienia określonego zdarzenia przyszłego czy duża ilość zdarzeń przyszłych, co w efekcie nie stanowi działania organu na podstawie przepisów prawa;

f) art. 125 § 1 O.p., poprzez wskazanie, iż opis zdarzenia przyszłego zawiera zbyt wiele zdarzeń gospodarczych, przez co organ wymaga od Skarżącego składania kilkudziesięciu wniosków zamiast jednego i tym samym narusza zasadę szybkości w postępowaniu mającym na celu wydanie indywidualnej interpretacji;

g) art. 169 § 2 w zw. z art. 14h O.p. poprzez niewezwanie Skarżącego do wniesienia opłaty od wniosku w odpowiedniej wysokości, w sytuacji gdy organ uznał, iż wniesiona opłata jest niewystarczająca.

W uzasadnieniu zażalenia Skarżący argumentował, że w przypadku gdy wszystkie przesłanki - wymogi wymienione w art. 14a-14p O.p. - zostały spełnione, to zgodnie z literalnym brzmieniem przepisów rozdziału 1a O.p. Minister Finansów był zobowiązany do wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Minister Finansów postanowieniem z [...] lutego 2012 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji.

Na wstępie uzasadnienia odwołując się do treści art. 14b § 1-3 O.p. stwierdził, że postępowanie w sprawie wydania pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego jest wszczynane na wniosek zainteresowanego złożony w jego indywidualnej sprawie. Przedmiotem wniosku o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego może być ocena prawna danego stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego, dotyczącego wnioskodawcy (zainteresowanego) na gruncie przepisów prawa podatkowego. Organ wydający interpretację rozstrzyga, czy zainteresowany prawidłowo ocenia kwestię wpływu zaistnienia opisanej sytuacji faktycznej na obowiązki i uprawnienia wynikające z unormowań prawa podatkowego w jego indywidualnej sprawie. O tym zaś co stanowi "indywidualną sprawę" decyduje sam wnioskodawca obowiązany do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego, w jego własnej, indywidualnej sprawie.

Jeżeli przedstawiony stan przeszły lub przyszły nie zawiera okoliczności bądź zdarzeń, zaistniałych lub mogących powstać w jego indywidualnej sprawie, lecz okoliczności lub zdarzenia nie dotyczące jego sprawy, to tym samym podmiot składający wniosek nie uzyskuje statusu zainteresowanego, co wyłącza możliwość żądania, a tym samym i wydania interpretacji w takiej sprawie. Ponadto organ wskazał, iż wyjaśnienie kwestii czy podmiot, który złożył wniosek o wydanie interpretacji jest podmiotem do tego uprawnionym istotne jest także z uwagi na określenie przez ustawodawcę skutków udzielenia takiej interpretacji dla skarżącego, jak i dla organu podatkowego.

Zatem przepis art. 14b O.p. wprowadza istotne ograniczenie legitymacji podmiotów występujących o interpretację. Z wnioskiem o jej wydanie nie może wystąpić np. osoba, która chciałaby tylko zaznajomić się z poglądem organu interpretacyjnego na możliwości stosowania oraz wykładnie określonego przepisu prawa podatkowego wyłącznie z przyczyn czysto poznawczych. W świetle powyższego, za zainteresowanego nie można uznać osoby, która występuje z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej wyłącznie w celu zaznajomienia się z poglądem organu odnośnie przedstawionego we wniosku stanowiska. Tak więc, uprawnionym wnioskodawcą będzie taki podmiot, który przedstawia sprawę indywidualną. Wniosek nie może dotyczyć stosowania prawa podatkowego w ogóle. Musi być pytaniem o rozstrzygnięcie konkretnego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Nie jest przy tym wykluczone wskazanie we wniosku różnych stanów faktycznych, jednakże sposób ich "prezentacji" oraz stopień zindywidualizowania musi istotnie korelować z osobistym interesem podatkowym wnioskującego.

Oceniając wniosek Skarżącego, organ stwierdził, że czynności w nim opisane, przedstawione warianty (przykłady) postępowania mają charakter alternatywny, multikierunkowy. A więc na etapie składania wniosku Skarżący nie potrafił na tyle wykrystalizować jego przedmiotu, ażeby dotyczył zindywidualizowanego zdarzenia przyszłego. Biorąc pod uwagę sposób skonstruowania wniosku (m.in. przykładowy, otwarty i niedoprecyzowany charakter zdarzeń), organ uznał go za próbę uzyskania ogólnego poglądu w przedmiotowej sprawie z przyczyn czysto poznawczych.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 14d O.p. organ stwierdził, że Skarżący nie mógł być uznany za "zainteresowanego" składającego wniosek w swojej indywidualnej sprawie. Skoro interpretacja nie mogła zostać wydana w wyniku złożonego wniosku, postępowanie w tym przedmiocie nie toczyło się, gdyż nie zostało skutecznie wszczęte, to nie mógł, nastąpić skutek określony w art. 14o O.p., polegający na uznaniu, iż wobec przekroczenia 3 miesięcznego terminu została wydana interpretacja stwierdzająca prawidłowość stanowiska Skarżącego w pełnym zakresie.

W skardze na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia, w związku z rażącym naruszeniem przepisów o wydawaniu interpretacji indywidualnych, a w konsekwencji wydanie zaskarżonego postanowienia bez podstawy prawnej, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia w całości, w związku z naruszeniem przepisów postępowania w zakresie mającym wpływ na wynik sprawy oraz o potwierdzenie, iż w przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia art. 14d O.p., w rezultacie czego wydana została tzw. interpretacja milcząca, o której mowa w art. 14o O.p., względnie o uznanie, iż stanowisko Skarżącego wyrażone we wniosku jest w całości prawidłowe, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie:

1) art. 226 w związku z art. 239 O.p., poprzez utrzymania w mocy postanowienia organu pierwszej instancji w sytuacji, gdy zażalenie wniesione przez Skarżącego zasługiwało w całości na uwzględnienie,

2) art. 14b § 3 O.p., poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu pierwszej instancji i w efekcie niewydanie interpretacji indywidualnej pomimo, iż wszelkie przesłanki formalne i merytoryczne wniosku, wymagane przez te przepisy, zostały spełnione przez Skarżącego,

3) art. 14a O.p., poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu pierwszej instancji czego skutkiem było niewydanie interpretacji indywidualnej w sytuacji, gdy w analogicznym stanie faktycznym i przy analogicznej argumentacji prawnej organy podatkowe wydawały interpretacje indywidualne prawa podatkowego, co w konsekwencji prowadzi do rażącego naruszenia obowiązku dążenia do zapewnienia jednolitego stosowania prawa podatkowego,

4) art. 14b § 5 O.p. oraz art. 165a § 1 O.p., poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu pierwszej instancji, w wyniku którego odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej bez spełnienia przesłanek, które stanowią podstawę do odmowy jej wydania,

5) art. 14d O.p., poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu pierwszej instancji, na podstawie którego nie wydano interpretacji indywidualnej w terminie 3 miesięcy od złożenia wniosku, czego konsekwencją jest wydanie tzw. "milczącej interpretacji:,

6) art. 120 O.p. w związku z art. 14d O.p., poprzez nieuzasadnione utrzymanie w mocy postanowienia organu pierwszej instancji, dotkniętego wadą nieważności i w konsekwencji niewydanie interpretacji indywidualnej w terminie, przez co nastąpiło wydanie interpretacji milczącej aprobującej stanowisko Skarżącego,

7) art. 121 O.p. w związku z art. 14h O.p., poprzez naruszenie zasady zaufania do organów podatkowych arbitralnym działaniem, w sytuacji gdy podatnik miał prawo oczekiwać, iż jego sprawa zostanie rozpatrzona tak jak analogiczne sprawy rozpatrywane przez Ministra Finansów w indywidualnych sprawach innych podatników,

8) art. 125 O.p. w związku z art. 14b O.p., poprzez naruszenie zasady szybkości działania, związane z niewydaniem interpretacji, podczas gdy w analogicznym stanie faktycznym analogiczne sprawy były już rozpatrywane przez organy podatkowe, a interpretacje w tych sprawach wydawane. Naruszenie zasady szybkości postępowania polegało też na tym, że Skarżący nadal zainteresowany uzyskaniem indywidualnej interpretacji złoży zamiast jednego kilka, a nawet dziesięć nowych wniosków, które będą opisywały zdarzenie przyszłe oraz zawierały pytania, co spowoduje wszczęcie nowych postępowań w tej samej sprawie.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej jako "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.

Oceniając zaskarżone postanowienie z dnia [...] lutego 2012 r. według przytoczonych kryteriów należy stwierdzić, że jest one prawidłowe, a wniesiona skarga jest nieuzasadniona.

W ocenie Sądu wniosek o interpretację nie odpowiada treści przepisu art. 14b § 3 O.p. Zgodnie z tym przepisem wniosek powinien zawierać opis zaistniałego dla podatnika stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Interpretacja przepisu została zawarta między innymi w tezie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 16 marca 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 3109/06 o treści: "1. Wniosek o udzielenie interpretacji może być formułowany zarówno na tle istniejącego już stanu faktycznego, a więc zdarzeń lub czynności, które miały już miejsce, jak również w kontekście przyszłego, hipotetycznego stanu faktycznego, a więc dopiero planowanych przedsięwzięć wnioskodawcy, który chce wiedzieć jakie będą skutki prawnopodatkowe zamierzonych przez niego działań. Istotne jest jednak, aby określony we wniosku stan faktyczny przedstawiony został w sposób wyczerpujący, tego bowiem wymaga przepis art. 14a § 2 Ordynacji podatkowej.

2. Własne stanowisko podatnika powinno ściśle korespondować z zakresem złożonego wniosku i zadanym w jego ramach pytaniem."

Sąd podziela prezentowaną wyrokiem wykładnię przepisu, z którego wynika, że przedstawiane zdarzenie przyszłe ma dotyczyć bezpośrednio zainteresowanego.

Tymczasem wniosek złożony w tej sprawie nie zawierał jednoznacznie opisanego zdarzenia, które ma nastąpić w przyszłości lecz bliżej niesprecyzowany, rozbudowany stan przyszły. Zamiarem podatnika, jak się wydaje, jest uzyskanie w przyszłości przychodu ze spółki komandytowej akcyjnej, której będzie wspólnikiem i interesuje go ocena podatkowa tych przychodów. Wobec tego wskazał wszystkie możliwe przychody jakie może uzyskać wspólnik spółki komandytowo – akcyjnej na gruncie ustawy z dnia 15 września 2000 r. kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037) i przychody te poddał analizie pod kątem przepisów art. 17 ust. 1 pkt 4 i art. 24 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wobec tego we wniosku wskazał przychody z:

1. dywidendy jaką otrzyma spółka komandytowo – akcyjna ze spółek kapitałowych, w których ma akcje bądź udziały;

2. wynagrodzenia z tytułu umorzenia dobrowolnego, przymusowego oraz automatycznego udziałów lub akcji spółek kapitałowych;

3. majątku w związku z likwidacją spółek kapitałowych;

4. dochodu spółek kapitałowych przeznaczonego na podwyższenie ich kapitału zakładowego lub przekazania kwot na kapitał zakładowy spółek kapitałowych z innych kapitałów tych spółek;

5. przychodu z niepodzielonych zysków w spółkach kapitałowych, w przypadku przekształcenia tych spółek w spółki nie będące osobą prawną (przychód oraz stan faktyczny, o którym mowa w art. 24 ust. 5 pkt 8 u.p.d.o.f.), jeśli dana spółka kapitałowa w dniu przekształcenia posiadała niepodzielone zyski;

6. dokonania na jej rzecz przez spółki kapitałowe (jako udziałowca lub akcjonariusza spółek kapitałowych) nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń (przychód oraz stan faktyczny, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 lit d u.p.d.o.f.)

SKA będzie także osiągała dochody (zyski), a tym samym na podstawie art. 8 ust. 1 u.p.d.o.f. także Wnioskodawca, z tytułu otrzymania: dywidendy ze spółek komandytowo-akcyjnych, wynagrodzenia z tytułu umorzenia dobrowolnego, przymusowego oraz automatycznego akcji spółek komandytowo- akcyjnych, majątku w związku z likwidacją spółek komandytowo-akcyjnych.

Zaznaczyć, też należy, że zadanych pytań było pięć, a dotyczyły oceny prawnej z uwzględnieniem różnych wariantów. Przykładowo, pytanie drugie brzmiało:

1. Mając na uwadze, iż SKA uzyskiwać będzie opisane w powyższym zdarzeniu przyszłym przychody z udziału w zyskach spółek kapitałowych oraz innych spółek komandytowo- akcyjnych, czy przychód po stronie Wnioskodawcy, na którego na podstawie art. 8 ust. 1 u.p.d.o.f. przypadają przychody uzyskiwane przez SKA jako przychody z udziału w spółce nie będącej osobą prawną, nie powstanie w momentach, w których wskazane przychody powstaną po stronie SKA, gdyż przychód ten u Wnioskodawcy powstanie wyłącznie w dacie faktycznego otrzymania dywidendy z SKA?

2. Czy przychód u Wnioskodawcy, w razie zaistnienia opisanych zdarzeń przyszłych, nie powstanie w dniu faktycznego otrzymania lub pozostawienia do dyspozycji przez SKA:

a) dywidendy ze spółek kapitałowych,

b) wynagrodzenia za umorzenia (dobrowolne, przymusowe oraz automatyczne) udziałów lub akcji spółek kapitałowych,

c) majątku w związku z likwidacją spółek kapitałowych?

1. A także czy przychód u Wnioskodawcy, w razie zaistnienia opisanych zdarzeń przyszłych, nie powstanie w dniu:

a) przeznaczenia dochodu spółek kapitałowych na podwyższenie ich kapitału zakładowego lub przekazania kwot na kapitał zakładowy spółek kapitałowych z ich innych kapitałów,

b) powstania w spółkach kapitałowych przychodów z niepodzielonych zysków, w przypadku przekształcenia tych spółek w spółki nie będące osobą prawną, jeśli dana spółka kapitałowa w dniu przekształcenia posiadała niepodzielone zyski,

c) dokonania na rzecz SKA przez spółki kapitałowe (jako udziałowca lub akcjonariusza Spółek kapitałowych) nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń?

2. Czy przychód u Wnioskodawcy, w razie zaistnienia opisanych zdarzeń przyszłych, nie powstanie w dniu otrzymania przez SKA: dywidendy ze spółek komandytowo-akcyjnych, wynagrodzenia z tytułu umorzenia dobrowolnego, przymusowego oraz automatycznego akcji spółek komandytowo-akcyjnych, majątku z związku z likwidacją spółek komandytowo-akcyjnych.

Porównanie przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz cytowanego pytania wskazuje, że interpretacja indywidualna w tym przypadku ma stanowić opinię prawną co do ewentualnie podjętych działań przez przyszłego podatnika. Wiadomym jest bowiem, że przychody wspólnika ze spółki osobowej określa precyzyjnie Kodeks spółek handlowych wobec czego pytania dążące do otrzymania odpowiedzi, określające konsekwencje podatkowe przychodów opisanych w Kodeksie miały charakter ogólny, niezwiązany z konkretną sytuacją życiową czy gospodarczą. W konsekwencji wniosek nie dotyczył zdarzeń gospodarczych czy życiowych mogących mieć miejsce w przyszłości skoro również pomijał tak ważny element stanu faktycznego jakim jest statut określonej spółki i w rzeczywistości dotyczy skutków podatkowych wszystkich zdarzeń wskazanych w Kodeksie spółek handlowych. Nie taki jest cel interpretacji indywidualnej. Interpretacja indywidualna ma posiadać charakter gwarancyjny wobec podejmowanych działań przez zainteresowanego w sytuacji niepewności prawnej, wynikającej z wadliwości uregulowań lub przyjętej wykładni prawa.

Mając na uwadze, że przyczyną wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania może być brak w przepisach ustaw podatkowych podstawy do rozpatrzenia treści żądania w trybie postępowania podatkowego, tak jak to miejsce w tej sprawie – wydane postanowienie ma właściwą podstawę prawną – art. 165a O.p.

Zgodnie z art.14 h O.p. do interpretacji indywidualnych stosuje się przepis art. 165 a O.p. Minister Finansów, zdaniem Sądu, prawidłowo ocenił wniosek podatnika i właściwie uzasadnił wydane postanowienie.

Zarzuty skargi są nieuzasadnione, a w szczególności dotyczące zgodności wniosku o interpretację z art. 14b § 3 O.p. Nie jest też zasadny zarzut dopuszczenia przez Ministra Finansów do obrotu prawnego interpretacji milczącej wobec niewydania interpretacji w terminie 3 miesięcy od otrzymana wniosku o interpretację, to jest naruszenia przepisu art.14d O.p.- zarzut w pkt.5 skargi. Przepis art. 14d O.p. wskazuje, że interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego wydaje się bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku. Natomiast art. 14 o O.p. przewiduje, że w razie niewydania interpretacji indywidualnej w terminie określonym w art. 14d O.p. uznaje się, że w dniu następującym po dniu, w którym upłynął termin wydania interpretacji, została wydana interpretacja stwierdzająca prawidłowość stanowiska wnioskodawcy w pełnym zakresie. Sądząc po literalnym brzmieniu przepisu art. 14 d O.p., ma on zastosowanie do przypadku, w którym zostaje wydana interpretacja indywidualna, a nie w przypadku odmowy wydania interpretacji indywidualnej. Kontynuuje tę zasadę art. 14 o O.p. Jeżeli jednak pomiędzy datą wpłynięcia wniosku o interpretację, a upływem 3 miesięcy od tej daty organ interpretacyjny wyda postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, nie dochodzi do zastosowania art. 14 o O.p. Skarżący miałby rację gdyby organ podatkowy był w zwłoce z wydaniem postanowienia w dacie przekraczającej 3 - ci miesiąc od daty wpłynięcia wniosku o interpretację. Tymczasem wniosek o interpretacje wpłynął w dniu 2 listopada 2011r., a postanowienie wydano [...] stycznia 2012 r., a doręczono 23 stycznia 2012 r., a więc przed 3-miesięcznym terminem, o którym mowa w art. 14 o O.p. Zwłoka w wydaniu postanowienia, opisana w zarzucie ujętym pkt. 8 skargi mogła mieć wpływ na wniesienie skargi o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.

Z tych przyczyn, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.