Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt SA/Sz 2272/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2004-09-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki Sędziowie Sędzia WSA Maria Mysiak /spr/ Asesor WSA Arkadiusz Windak Protokolant st.sekr.sąd, Maria Rosochacka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 5 września 2004r. sprawy ze skargi B. F. na decyzję Wojewody z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu /. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Powiatowego z dnia [...] Nr [...], II. orzeka, iż zaskarżona decyzja nie pod/ega wykonaniu zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej B. F. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Starosta Powiatu [...]decyzją z dnia [...]. udzielił Państwu K. i M. A. pozwolenia na użytkowanie budynku usługowego z funkcją mieszkalną wybudowanego na działkach nr [...]w [...]. Jednocześnie określił warunki użytkowania mające polegać na spełnieniu wymogów art. 61, 62 i 64 ustawy - Prawo budowlane (Dz. U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126).

W uzasadnieniu decyzji Starosta [...]podał, że w dniu [...].Urząd Wojewódzki w [...]uchylił decyzję udzielającą pozwolenia na użytkowanie budynku usługowego z funkcją mieszkalną w [...]i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując na brak następujących dokumentów:

oświadczenia o braku sprzeciwu ze strony: Państwowej inspekcji Ochrony Środowiska, Państwowej Inspekcji Sanitarnej, Państwowej Inspekcji Pracy,

oświadczenia kierownika budowy (w aktach znajduje się oświadczenie z dnia [...]r., gdzie nadal były prowadzone roboty budowlane),

brak protokołu odbioru przyłącza energetycznego.

W dniu [...]. inwestor dostarczył ww. dokumenty. W związku z tym powiadomiono strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia co do zebranych dowodów i materiałów. B. F., po zapoznaniu się z aktami sprawy, wniosła o dodatkowe uzupełnieni akt. Organ uznał za zasadne uwagi zawarte w piśmie i zobowiązał inwestora do przedłożenia następujących dokumentów:

dokumentacji geotechnicznej dla projektu posadowienia budynku mieszkalnego na działce nr [...]w [...], opracowanej w [...],

dokumentacji geotechnicznej dla projektu posadowienia budynku mieszkalnego na działce nr [...]w [...], opracowanej w [...]r.

protokołu przekazania placu budowy z dnia [...]r., po wykonaniu palowania pod ruszt fundamentowy,

dokumentów odbioru dotyczących wykonania pali wierconych, formowanych w gruncie [...], na budowie budynku usługowego z funkcją mieszkalną przy ul. [...].

Po dostarczeniu ww. dokumentów strony ponownie zapoznały się z aktami sprawy i Pani B. F. nie wniosła do nich żadnych uwag. W związku z tym Starosta [...]udzielił K. i M. A. pozwolenia na użytkowanie wybudowanego obiektu.

B. F. odwołała się od powyższej decyzji wnosząc o jej uchylenie, W uzasadnieniu dowołania podtrzymała wszystkie uwagi zawarte w piśmie złożonym dnia [...]. oraz w dniu [...].

Dalej zarzuciła, że z uzupełnionej przez inwestora dokumentacji bezsprzecznie wynika, że nie powinien otrzymać pozwolenia na użytkowanie. Nadto dokumentacja ta po raz kolejny dowodzi o przestępczości Starosty, który mając dowody i ostrzeżenia ze strony geologa Pana P. w dokumentacji z [...]., udzielił pozwolenia na budowę.

Natomiast dziennik budowy wskazuje, że celowo w czasie prac zostały przesunięte pale i wiercone przy samej ścianie Jej budynku, by go zniszczyć. Widać również pośpiech i założenie, pale przy Jej ścianie zostały wiercone jako ostatnie i natychmiast zamurowane. Zawiadomiony Nadzór Budowlany celowo opóźniał kontrolę, by przybyć na miejsce przestępstwa po zatarciu jego śladów.

Wojewoda, po rozpatrzeniu wniesionego odwołania, decyzją z dnia [...]. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu Wojewoda podał, że analiza dostarczonych akt sprawy wykazała, iż po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ pierwszej instancji zobowiązał inwestora do przedłożenia brakujących dokumentów. Inwestor przedłożył również dokumenty "odbiorowe" dotyczące wykonania pali.

Ustosunkowując się argumentacji złożonego odwołania wojewoda zauważył, że sprowadza się ona do kwestionowania wcześniejszych ustaleń, bezspornie rozstrzygniętych w toku dotychczasowego postępowania, a także okoliczności pozbawionych w świetle prawa znaczenia dla treści zaskarżonego rozstrzygnięcia.

B. F. wniosła skargę na powyższą decyzję wnosząc o jej uchylenie z powodu naruszenia prawa materialnego.

W uzasadnieniu wskazuje, że w przedmiotowej sprawie konsekwentnie od początku łamano przepisy dążąc do zniszczenia Jej nieruchomości poprzez jej deprecjację i fizycznie, wskutek wiercenia pali i przesunięcia ich do samej ściany Jej budynku.

Ponadto skrząca podtrzymała wszystkie argumenty zawarte i opisane w kolejnych pismach z dnia [...]. Argumenty te nie zostały przez Wojewodę podważone, a w aktach sprawy zebrano dokumenty na ich poparcie. Najważniejszy z nich to przesunięcie pali w trakcie budowy, czyli niezgodnie z wydanymi warunkami zabudowy i wybudowanie budynku niezgodnie z warunkami zabudowy.

Wojewoda w odpowiedzi na skargę, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko, wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje.

Stosownie do przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (jeżeli ustawy nie stanowią inaczej).

Na mocy przepisów art. 85 i art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) w miejsce Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie utworzony został z dniem 1 stycznia 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, który właściwy jest do rozpoznawania skarg wniesionych przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie, w których postępowanie nie zostało zakończone.

Skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż nie wszystkie zarzuty w niej zawarte należy uznać za trafne.

W szczególności za nietrafny należy uznać zarzut, iż dokumentacja geotechniczna sporządzona przez B. P. wskazuje na brak możliwości wydania pozwolenia na budowę dla terenu ww. działek oraz pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego wybudowanego na tych działkach. Z dokumentacji tej wynika jedynie, że na terenie działek występują złożone warunki gruntowe tzn. warstwy gruntów są niejednorodne genetycznie i litologicznie oraz występują grunty słabonośne. W związku z tym na takim terenie obiekty budowlane nie mogą być bezpośrednio posadowione. Jednak w dokumentacji wskazano możliwości posadowienia obiektów budowlanych na studniach, płycie lub ruszcie żelbetonowym. Oznacza to, że zaszły przesłanki do odmowy wydania pozwolenia na budowę dla działek nr [...]położonych przy ul. [...]oraz pozwolenia na użytkowanie wybudowanego obiektu.

Jednak zgodzić należy się z zarzutem skargi, iż Wojewoda nie ustosunkował się w swojej decyzji do argumentów B. F. zawartych w odwołaniu oraz składanych w toku postępowania pismach, ograniczając się do stwierdzenia, że "sprowadza się ono do kwestionowania wcześniejszych ustaleń, bezspornie rozstrzygniętych w toku dotychczasowego postępowania".

Tymczasem z nadesłanych do Sądu akt administracyjnych nie wynika jak rozstrzygnięto sporną kwestię przesunięcia w trakcie budowy położenia kilku pali w stronę posesji skarżącej. Do akt nie dołączono dziennika budowy, z którego zdaniem skarżącej jednoznacznie wynika, że pale zostały przesunięte podczas robót budowlanych.

Okoliczność ta winna być jednoznacznie wyjaśniona przez organy architektoniczno-budowlane w toku prowadzonego postępowania o udzielenie pozwolenia na użytkowanie.

Powyższe wynika z treści przepisu art. 59 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.), który stanowi: "Właściwy organ wydaje pozwolenie na użytkowanie obiektu budowlanego po protokolarnym stwierdzeniu na miejscu budowy zgodności wykonania obiektu z warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu oraz warunkami pozwolenia na budowę..."

Zacytowany przepis zobowiązuje organ administracji do skontrolowania, przed wydaniem pozwolenia na użytkowanie obiektu, czy wybudowany został zgodnie z warunkami pozwolenia na budowę. Kontrolę taką organ winien przeprowadzić szczególnie wnikliwie w sytuacji gdy jedna ze stron postępowania wskazuje, iż obiekt wybudowany został nie zgodnie z warunkami pozwolenia na budowę.

Niezależnie od powyższego Sąd, nie związany granicami skargi, stwierdził również naruszenie przez organy obu instancji przepisów prawa procesowego mogące mieć wpływ na wynika sprawy. Mianowicie organy obu instancji ujmowały w swoich decyzjach, jako strony postępowania, I. B. i M. G. Jednak w aktach nie ma dowodu na to, że którejkolwiek z tych stron decyzje zostały doręczone. W wyniku takiego działania (zaniechania) organów obu instancji, osoby te pozbawione zostały możliwości udziału w toczącym się postępowaniu administracyjnym, co z kolei stanowi przesłankę wznowienia tego postępowania wynikającą z przepisu art. 145 § 1 pkt 4 kodeksu postępowania administracyjnego.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, że zaskarżona decyzja narusza przepisy art. 7, art. 77 oraz art. 107 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy i na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.

W kwestii wykonalności decyzji Sąd orzekł na podstawie przepisu art. 152 ww. ustawy, a o kosztach na podstawie przepisu art. 200.