Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 782/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6533 Absolutorium dla organów wykonawczych jednostek samorządu terytorialnego
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne: Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Regionalna Izba Obrachunkowa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 18 ust 2 pkt 4
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Romała, Sędziowie Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędzia WSA Irena Wesołowska (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Monika Szymańska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 25 października 2010 r. sprawy ze skargi Rady Miejskiej na uchwałę Regionalnej Izby Obrachunkowej z dnia 27 maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie nieudzielenia absolutorium Prezydentowi Miasta [...] z tytułu wykonania budżetu za 2009 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną uchwałą z dnia 27 maja 2010 r. nr [...] Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej orzekło o nieważności uchwały Rady Miejskiej z dnia 28 kwietnia 2010 r. nr [...] w sprawie nieudzielania Prezydentowi Miasta absolutorium z tytułu wykonania budżetu Miasta za 2009 r.

W uzasadnieniu podjętej uchwały Kolegium RIO podało, że uchwałą z dnia 19 maja 2010 r. Nr [...] Skład Orzekający RIO negatywnie zaopiniował uchwałę Rady Miejskiej z dnia 28 kwietnia 2010 r. w sprawie nieudzielania Prezydentowi Miasta absolutorium. Skład Orzekający stwierdził, że uchwała ta została uchwalona z naruszeniem prawa z uwagi na podjęcie jej z przyczyn innych niż wykonanie budżetu.

Dalej Kolegium RIO wskazało, że z wyciągu protokołu nr [...] sesji Rady Miejskiej z dnia 28 kwietnia 2010 r. wynika, że:

1) przed podjęciem uchwały w sprawie absolutorium przedstawiono radnym:

- uchwałę nr [...] Składu Orzekającego RIO z dnia 12 kwietnia 2010 r., którą pozytywnie zaopiniowano sprawozdanie Prezydenta Miasta z wykonania budżetu za 2009 r.;

- wniosek Komisji Rewizyjnej w sprawie nieudzielenia Prezydentowi absolutorium z tytułu wykonania budżetu za 2009 r.;

- uchwałę nr [...] Składu Orzekającego RIO, którą negatywnie zaopiniowano wniosek Komisji Rewizyjnej w sprawie nieudzielania absolutorium;

2) pojęcie uchwały poprzedziła dyskusja nad sprawozdaniem;

3) Przewodniczący Rady poddał pod głosowanie wniosek Komisji Rewizyjnej w sprawie nieudzielania Prezydentowi absolutorium;

4) w głosowaniu jawnym brało udział 21 radnych przy ustawowym składzie Rady wynoszącym 25 osób; "za" podjęciem uchwały oddano 13 głosów, "przeciw" oddano 7 głosów, wstrzymujący się 1.

Przewodniczący Rady stwierdził, że Rada podjęła uchwałę w sprawie nieudzielania Prezydentowi Miasta absolutorium z tytułu wykonania budżetu za 2009 r.

Oceniając tryb, w jakim uchwała została podjęta, Kolegium RIO nie stwierdziło nieprawidłowości, natomiast jego zastrzeżenia wzbudziły przesłanki materialno-prawne podjęcia tej uchwały. W dyskusji dotyczącej rozpatrzenia sprawozdania z wykonania budżetu wypowiedzi dotyczyły wykonania budżetu w roku 2009, lecz bez końcowego efektu tej dyskusji w postaci oceny wykonania tego budżetu.

Kolegium RIO podkreśliło, że podstawę rozstrzygnięcia kwestii absolutorium powinna stanowić ocena wykonania budżetu. Ze sprawozdania z wykonania budżetu za rok 2009 przesłanego do RIO wynika, że dochody budżetu wykonano w 98,7 % w stosunku do zaplanowanych, a wykonanie wydatków sięgnęło 97,1 % wielkości planowanych w budżecie. Z protokołu przebiegu sesji wynika jednak, że w toku dyskusji nad wykonaniem budżetu brak było zarzutów co do stopnia realizacji wydatków. Analiza treści protokołu sporządzonego z przebiegu sesji absolutoryjnej ponadto wskazuje, że niektórzy radni nie uznali wyjaśnień składanych podczas sesji dotyczących nieprawidłowości zgłoszonych przez Komisję Rewizyjną zarówno po stronie dochodowej, jak i wydatkowej budżetu.

Kolegium RIO w całości przy tym podzieliło stanowisko wyrażone w opinii Składu Orzekającego z dnia 19 maja 2010 r. dotyczącej uchwały o nieudzielaniu absolutorium Prezydentowi Miasta.

Kolegium RIO podkreśliło, że w procesie udzielenia absolutorium konieczne jest uzyskanie odpowiedzi na pytania, jak wykonano planowany budżet, jakie są przyczyny rozbieżności pomiędzy stanem planowanym a rzeczywistym, czy winą za owe rozbieżności można obciążyć organ wykonawczy, czy też były one wynikiem obiektywnych uwarunkowań.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Rada Miejska wniosła o uchylenie w całości uchwały Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej z dnia 27 maja 2010 r. z powodu jej niezgodności z prawem.

Zaskarżonej uchwale zarzucono naruszenie przepisów prawa procesowego, a mianowicie:

- art. 107 § 3 KPA w związku z art. 93 ust. 3 i 5 ustawy o samorządzie gminnym poprzez pominięcie obowiązku uzasadnienia faktycznego uchwały,

- art. 7 KPA poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy,

- art. 77 KPA poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego,

- art. 77 KPA poprzez niekompletne i błędne motywy rozstrzygnięcia poprzez przyjęcie, że przedmiotem głosowania Rady Miejskiej był wniosek Komisji Rewizyjnej w sprawie nieudzielania absolutorium Prezydentowi Miasta, podczas gdy przedmiotem głosowania był projekt uchwały w sprawie nieudzielania Prezydentowi Miasta absolutorium,

- naruszenie art. 107 KPA w związku z art. 91 ust. 5 ustawy o samorządzie gminnym poprzez powołanie niewłaściwej podstawy prawnej uchwały.

W uzasadnieniu skargi Rada Miejska podniosła, że dowody, na których oparł się organ nadzoru przy wydawaniu zaskarżonej uchwały nie były wystarczające dla oceny merytorycznych zarzutów związanych z niewykonaniem, bądź niepełnym wykonaniem części wydatków inwestycyjnych, jak również dla oceny, czy przyczyny, z powodu których doszło do uchybień w wykonaniu wydatków, mają charakter obiektywny, czy też wynikają z powodów, za które odpowiada organ wykonawczy. Organ nadzoru skupił się tylko nad sprawozdaniem, uznając je za rzetelne, pomijając przy tym przyczyny, które spowodowały, że całość wydatków budżetowych w zakresie inwestycji nie została w bardzo poważnym zakresie zrealizowana. Organ nadzoru uznał z góry, bez badania dokumentów źródłowych, że podane przez Prezydenta w piśmie z dnia 8 kwietnia 2010 r. skierowanym do Komisji Rewizyjnej, przyczyny niewykonania w całości wydatków budżetowych mają charakter obiektywny i nie można z tego powodu czynić organowi wykonawczemu zarzutu. W ocenie skarżącej wyjaśnienia Prezydenta dotyczące niewykonania budżetu nie do końca pokrywają się z faktami, bądź nie podają wszystkich faktów. Skarżąca podkreśliła, że po zapoznaniu się z dziennikami budowy dotyczącymi inwestycji pn. "[...]" trudno zgodzić się z wyjaśnieniami Prezydenta, że "z uwagi na trudne warunki atmosferyczne nie mogły być wykonane pełne elementy robót, pozwalające na ich odbiór i zafakturowanie". Z wpisów do dziennika budowy wynika bowiem, że prace były wykonywane rytmicznie, bez zakłóceń, a ich wstrzymanie ze względu na warunki atmosferyczne miało miejsce dopiero 30 grudnia 2009 r. Podobnie przy inwestycji pn. "Budowa Sali gimnastycznej przy Gimnazjum nr [...] ul. [...]", z zapisów w dzienniku budowy wynika, że prace były prowadzone bez większych zakłóceń, a wstrzymanie tylko prac murarskich ze względu na warunki atmosferyczne miało miejsce dopiero 18 grudnia 2009 r. Z wyjaśnień Prezydenta wynika także, że prace te udało się sfinalizować w okresie największych mrozów, tj. w styczniu i lutym 2010 r. Z kolei wyjaśnienia dotyczące niezrealizowania wydatków związanych z inwestycją pn. "Przebudowa odcinka drogi nr [...] nr [...] w ciągu ul. [...]" są bardzo lakoniczne i nie podają dlaczego pierwsze czynności związane z wykupem szeregu działek podjęto dopiero w 2009 r.

Zdaniem skarżącej Kolegium RIO błędnie konkluduje, że podczas sesji Rady zabrakło w dyskusji oceny budżetu jako końcowego efektu tej dyskusji. Przeciwnie, oceny takie nieustannie się pojawiały, zarówno pozytywne, jak i negatywne i stanowiły podstawowy przedmiot debaty. Końcowym zaś efektem tej polemiki było głosowanie nad nieudzielaniem absolutorium.

W ocenie skarżącej niewykonanie w całości inwestycji wskazanych we wniosku Komisji Rewizyjnej było szczególnie rażące, gdyż nie znalazło wytłumaczenia podczas badań zespołu kontrolnego i wskazywało na wyłączną odpowiedzialność organu wykonawczego.

W załączeniu do skargi przedłożono uwagi Prezydenta Miasta z dnia 8 kwietnia 2010 r. do wniosku Komisji Rewizyjnej oraz fragmenty dzienników budowy dot. inwestycji "[...]" i "Budowa Sali gimnastycznej przy Gimnazjum Nr [...] ul. [...]".

W odpowiedzi na skargę Regionalna Izba Obrachunkowa wniosła o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Odnosząc się do zarzutu niezbadania dokumentów źródłowych, RIO zauważyła, że to do Rady należy ocena wykonania budżetu, nie zaś do organu nadzoru. Weryfikację wyjaśnień Prezydenta, w razie jakichkolwiek wątpliwości winna była bowiem przeprowadzić Rada, albo Komisja Rewizyjna.

Końcowo RIO wyjaśniła, że w podjętym rozstrzygnięciu nadzorczym omyłkowo powołało punkt 4 art. 11 ust. 1 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych, zamiast punktu 6 dotyczącego absolutorium. Zaistniała omyłka została sprostowana uchwałą z dnia 5 sierpnia 2010 r. nr [...].

W odpowiedzi na skargę, uczestnik postępowania. Prezydent Miasta, wniósł o jej oddalenie podnosząc, że zaskarżona uchwała Kolegium RIO jest prawidłowa.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych i regionalnych izb obrachunkowych dotyczącym art. 18 ust. 2 pkt 4 ustawy o samorządzie gminnym i art. 199 ust. 3 ustawy o finansach publicznych, podstawę decyzji rady gminy w sprawie absolutorium stanowi wyłącznie wykonanie budżetu; inne przyczyny niezwiązane z wykonaniem budżetu nie mogą być brane pod uwagę. Nieudzielanie absolutorium organowi wykonawczemu gminy z przyczyn innych niż wykonanie budżetu stanowi naruszenie prawa. Wystąpienia niektórych radnych podczas debaty absolutoryjnej, których głosy następnie zadecydowały o nieudzielaniu Prezydentowi absolutorium, wykazały błędne pojmowanie przez radnych instytucji absolutorium.

Rada nie rozważyła także wykonania budżetu w całości, tj. ogółu dochodów i ogółu wydatków, lecz skoncentrowała się na niewykonaniu części wydatków majątkowych.

Prezydent Miasta w postępowaniu absolutoryjnym w piśmie z dnia 8 kwietnia 2010 r. przedstawił Komisji Rewizyjnej, że częściowe niewykonanie wydatków majątkowych nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych. W piśmie tym przyczyny niewykonania planowanych wydatków zostały szczegółowo opisane. Jednak ani Komisja Rewizyjna, ani Rada Miejska wyjaśnień tych nie uwzględniła, bez podania powodów. Nieprzytoczenie przyczyn, dla których odrzucono wyjaśnienia Prezydenta powoduje, że ocena Komisji Rewizyjnej i następnie Rady Miejskiej jest w tym zakresie jest dowolna i nie uwzględnia rzeczywistego stanu faktycznego. W dalszych wywodach Prezydent Miasta szczegółowo przedstawił przyczyny, które spowodowały niewykonanie w całości zaplanowanych w budżecie wydatków, dołączając dokumenty mające potwierdzić obiektywny charakter tych przyczyn.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie jest rozstrzygnięcie nadzorcze Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej stwierdzające nieważność uchwały [...] Rady Miejskiej w sprawie nieudzielania Prezydentowi Miasta absolutorium z tytułu wykonania budżetu za rok 2009. Zastrzeżenia organu nadzorczego wzbudziły bowiem przesłanki materialno-prawne podjęcia tej uchwały.

Absolutorium jest jednym z najważniejszych środków kontroli rady nad działalnością organu wykonawczego, jakim w rozpoznawanej sprawie był prezydent. Jego przedmiotem jest ocena gospodarki finansowej gminy, za której prawidłowość organ wykonawczy ponosi odpowiedzialność – art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591), dalej u.s.g.

Zgodnie z art. 18 ust. 2 pkt 4 u.s.g., jedyną faktycznie i prawnie uzasadnioną podstawą nieudzielania absolutorium jest negatywna ocena wykonania budżetu.

W orzecznictwie sądowadministracyjnym utrwalił się pogląd, że absolutorium dotyczy wyłącznie wykonania budżetu i nie odnosi się do całokształtu działalności organu wykonawczego jednostek samorządu terytorialnego (por. wyroki NSA z dnia 17 lutego 1994 r. sygn. akt SA/Gd 1697/93, czy z dnia 22 marca 1996 r. sygn. akt SA/Gd 3695/95). Natomiast nieudzielenie absolutorium z przyczyn innych, niż z tytułu wykonania budżetu stanowi istotne naruszenie art. 18 ust. 2 pkt 4 u.s.g. oraz art. 136 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz.U. Nr 249, poz. 2104 ze zm.), dalej u.f.p. (por. wyrok NSA z dnia 14 stycznia 2002 r. sygn. akt I SA/Po 1606/01). Podkreśla się również, że badaniu nadzorczemu dokonywanemu przez Kolegium RIO podlega nie tylko tryb podejmowania uchwały w przedmiocie udzielenia, bądź nieudzielenia absolutorium, ale również materialne przesłanki jej uchwalenia. W procesie udzielania absolutorium konieczne jest ustalenie, jak wykonano planowany budżet, czyli jaki jest stan zrealizowanych wydatków i dochodów budżetowych w stosunku do zaplanowanych, jakie są przyczyny ewentualnych rozbieżności w tym zakresie i czy winą za nie można obciążyć organ wykonawczy, czy też były one wynikiem obiektywnych uwarunkowań. Dokonując oceny wykonania budżetu rada jednostki samorządu terytorialnego powinna czynić to w sposób kompleksowy, odnosząc się do całości wykonania planu finansowego, jakim jest budżet, nie zaś koncentrować się jedynie na wybranych jego elementach, czy też kwestiach wręcz z nim nie związanych, a dotyczących innych sfer działania organu wykonawczego (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 stycznia 2006 r. sygn. akt III SA/Wa 3368/05). Podobne poglądy prezentuje także doktryna - por. np. Komentarz do art. 18 u.s.g., [w:] A.Szewc, G.Jyż, Z.Pławecki, Samorząd gminny. Komentarz ABC, 2010, wyd. III, czy W.Kisiel, S.Płażek, P.Chmielnicki (redakcja), P.Dobosz, M.Mączyński, P.Kryczko, K.Bandarzewski, Komentarz do ustawy o samorządzie gninnym, Warszawa 2004, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, s. 624.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy zauważyć należy, że podjęcie przez Radę Miejską uchwały o nieudzieleniu absolutorium Prezydentowi Miasta dotyczy sytuacji, w której dochody budżetu wykonano w 98,7% w stosunku do dochodów zaplanowanych, a wykonanie wydatków sięgnęło 97,1% wielkości planowanych w budżecie, co wynika ze sprawozdania z wykonania budżetu miasta za rok 2009 sporządzonego przez Prezydenta Miasta i przedłożonego Radzie Miejskiej. Sprawozdanie to, zgodnie z przepisem art. 199 ust. 1 pkt 1 u.f.p. zostało przedłożone RIO. Skład Orzekający RIO uchwałą z dnia 12 kwietnia 2010 r. zaopiniował sprawozdanie sporządzone przez Prezydenta stwierdzając, że daje ono możliwość oceny wykonania budżetu, nie wystąpiły rozbieżności między danymi zawartymi w sprawozdaniu opisowym z danymi zawartymi w rocznych sprawozdaniach budżetowych oraz, że sprawozdanie spełnia wymogi określone w art. 199 ust. 1 pkt 1 u.f.p.

W dniu 8 kwietnia 2010 r. Komisja Rewizyjna Rady Miejskiej przyjęła wniosek o nieudzielenie absolutorium Prezydentowi Miasta za rok 2009.

Uchwałą z dnia 16 kwietnia 2010 r. Skład Orzekający RIO negatywnie zaopiniował wniosek Komisji Rewizyjnej. Analizując przedłożony do zaopiniowania wniosek Skład orzekający stwierdził, że brak jest merytorycznego uzasadnienia przyjętego przez Komisję Rewizyjną wniosku o nieudzielanie absolutorium. Dokumenty Komisji Rewizyjnej wyraźnie wskazują bowiem, że w zakresie dochodów i wydatków, przychodów i rozchodów budżetowych zespoły kontrolne nie wniosły zastrzeżeń. Zgłoszone przez Komisję uwagi dotyczące dopuszczenia do zapłaty przez "A" spółka z o.o. w S. odsetek za zwłokę oraz niewykonania trzech wskazanych uchwał Rady Miejskiej nie dotyczą działalności Prezydenta w zakresie wykonywania budżetu miasta. Pozostałe uwagi zgłoszone przez Komisję dotyczyły realizacji budżetu, we wniosku zawarto jednak wyłącznie stwierdzenia odnoszące się do niższego wykonania kilku wydatków inwestycyjnych, bez oceny przyczyn takiego stanu rzeczy. Komisja nie odniosła się bowiem do wyjaśnień Prezydenta wskazujących na przyczyny niepełnego wykonania planowanych wydatków. Skład Orzekający podkreślił także, że Komisja nie dokonała oceny, czy winą za rozbieżności w wykonaniu budżetu można obciążyć Prezydenta Miasta, czy też niepełne wykonanie wydatków inwestycyjnych było spowodowane czynnikami obiektywnymi.

Dokumenty te zostały przedstawione radnym na sesji Rady Miejskiej podczas debaty absolutoryjnej. Radnym znana była także opinia prawna z dnia 19 kwietnia 2010 r. dotycząca projektu uchwały Rady Miejskiej w sprawie nieudzielenia Prezydentowi Miasta absolutorium z tytułu wykonania budżetu za rok 2009, w której pozytywnie zaopiniowano wyłącznie podstawę prawną powołaną w projekcie. Opiniująca, uwzględniając stanowisko Składu Orzekającego RIO wyraziła pogląd, że projekt uchwały o nieudzieleniu absolutorium budzi pod względem prawnym istotne zastrzeżenia.

W tym miejscu podkreślić należy, że regionalna izba obrachunkowa jest organem fachowym, sprawującym nadzór nad działalnością samorządu terytorialnego w zakresie spraw budżetowych. Jej opinia jest zatem obiektywnym stanowiskiem fachowego organu oceniającego sprawozdanie organu wykonawczego z wykonania budżetu. Z tego też względu organy niefachowe, takie rada miejska, czy jej organ wewnętrzny – komisja rewizyjna, powinny brać pod uwagę opinię składu orzekającego RIO w kwestii wykonania budżetu oraz opinię w sprawie wniosku komisji rewizyjnej o nieudzielenie absolutorium. Nie oznacza to, że organy te muszą w pełni podzielać wnioski zawarte w opiniach regionalnych izb obrachunkowych, powinny jednak ustosunkować się do tych wniosków – nie mogą one przejść nad nimi do porządku dziennego. Identyczny pogląd wyraził NSA oz. w Białymstoku w wyroku o sygn. akt SA/Bk 1049/01.

Z protokołu sesji Rady Miejskiej, na której dyskutowana była kwestia udzielenia absolutorium nie wynika, aby uwagi wyrażone w uchwale składu orzekającego RIO negatywnie opiniującej wniosek Komisji Rewizyjnej, przyczyniły się w jakikolwiek sposób do wyjaśnienia i uzasadnienia zarzutów stawianych Prezydentowi Miasta. W rozpoznawanej sprawie na żadnym etapie procesu absolutoryjnego nie uwzględniono zastrzeżeń formułowanych przez RIO, ani też nie starano się do nich odnieść. W postępowaniu absolutoryjnym Prezydent Miasta w piśmie z dnia 8 kwietnia 2010 r. przedstawił Komisji Rewizyjnej, że częściowe niewykonanie planowanych wydatków nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych, za które nie ponosi on odpowiedzialności. Jednak ani Komisja Rewizyjna, ani Rada Miejska złożonych wyjaśnień nie uwzględniła, nie podając powodów. Z przedłożonych Sądowi dokumentów nie wynika także, aby w postępowaniu absolutoryjnym podważana była wiarygodność składanych przez Prezydenta wyjaśnień. Trafnie przy tym wywodzi RIO w odpowiedzi na skargę, że weryfikację wyjaśnień Prezydenta, w razie zaistniałych wątpliwości należało przeprowadzić w procesie absolutoryjnym. Taka jest bowiem rola Rady Miejskiej i jej organu - Komisji Rewizyjnej. Rada Miejska, a wcześniej Komisja Rewizyjna miały możliwość wyjaśnienia wszelkich kwestii, w tym dotyczących prowadzenia poszczególnych inwestycji, co do których uważałaby, że złożone wyjaśnienia są niewystarczające, budzą wątpliwość, czy też nie są prawdziwe. Przebieg postępowania absolutoryjnego nie wskazuje, aby podjęto próbę wyjaśnienia okoliczności niepełnego wykonania planowanych wydatków. Postępowanie to nie wskazuje również, aby wyjaśnienia Prezydenta były podważane. Wszak Komisja Rewizyjna, jak również radni podczas debaty absolutoryjnej nie odnieśli się do tych wyjaśnień. Próby takie zostały podjęte przez Radę Miejską dopiero na etapie wnoszenia skargi do Sądu.

Przy formułowaniu przez Radę Miejską negatywnej oceny działania Prezydenta nie jest wystarczające samo sformułowanie zarzutów, bez wykazania ich zasadności i odniesienia się do zgłaszanych w tej mierze uwag przez organ sprawujący nadzór nad finansową działalnością gminy. Zauważyć także należy, że Rada Miejska zgłosiła zastrzeżenia wyłącznie do 6 inwestycji, a ponadto negatywnie odniosła się do działań Prezydenta w zakresie materii, która nie dotyczyła wykonania budżetu. Nie odniosła się zatem do całości budżetu, lecz do jego wybranych elementów. W tej sytuacji za prawidłową należy uznać konstatację Kolegium RIO, że w postępowaniu absolutoryjnym zastosowane zostały kryteria oceny działalności Prezydenta nie związane z wykonaniem budżetu, zaś podjęta przez Radę uchwała nie opierała się na merytorycznych i uzasadnionych przesłankach. Również z wystąpień radnych podczas debaty absolutoryjnej wynika, że Rada ocenie poddała nie tylko wykonanie budżetu, ale także ocenę całokształtu działalności Prezydenta (np. wystąpienie T.Bobrowskiego). W konsekwencji, stwierdzić należy, że uchwała Rady Miejskiej o nieudzieleniu absolutorium została podjęta z naruszeniem art. 18 ust. 2 pkt 4 u.s.g. oraz art. 136 ust. 2 u.f.p.

Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że zaskarżona uchwała Kolegium RIO nie narusza prawa. Podniesione w skardze zarzuty uznać zaś należało za chybione, chociaż rację ma skarżąca, że Kolegium RIO wskazało błędną podstawę prawną podjętej uchwały. Zaistniała omyłka została jednak sprostowana uchwałą z dnia 5 sierpnia 2010 r. – uchybienie to nie mogło mieć przy tym żadnego wpływu na wynik sprawy. Zgodzić się także trzeba ze skarżącą, że uzasadnienie faktyczne zaskarżonej uchwały jest dość lakoniczne, niemniej jednak nie może ujść uwadze, że w uzasadnieniu Kolegium RIO wyraźnie wskazuje, że w całości podziela stanowisko Składu Orzekającego wyrażone w opinii z dnia 19 maja 2010 r. dot. Uchwały o nieudzieleniu absolutorium. Można zatem przyjąć, że wyczerpujące uzasadnienie uchwały wyrażającej tę opinię, bez konieczności powtarzania stało się częścią uzasadnienia faktycznego zaskarżonej uchwały.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.