Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 456/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-10-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Inspekcja sanitarna
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 117
journal: Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski Protokolant Anna Rudzińska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 27 października 2011 r. sprawy ze skargi M. B. na postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia wyrobów kolekcjonerskich tzw. "dopalaczy" oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...], nr [...] [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W., po rozpatrzeniu zażalenia M. B., zwanego dalej skarżącym, na postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia wyrobów kolekcjonerskich tzw. "dopalaczy" poprzez ich odebranie w ilości 625 szt., wyszczególnionych w protokole kontroli nr [...] z dnia [...], przeprowadzonej w obiekcie handlowym - Punkt Sprzedaży "[...]" zlokalizowanym w W. przy ul. [...] , działając na podstawie art. 29 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. nr 122, poz. 851 ze zm.), dalej: ustawa o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 18 i art. 1a pkt 12 lit. "b" oraz art. 117 ustawy z dnia 17 czerwca 1996 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. nr 229, poz. 1954, ze zm.), dalej: ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, utrzymał w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...].

W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 13 października 2010 r. pracownicy organu I instancji przeprowadzili kontrolę sanitarną (protokół nr [...]) w punkcje sprzedaży "[...]" zlokalizowanym w W. pod wskazanym wyżej adresem w związku z decyzją Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 2 października 2010 r., znak GIS-BI-073-239/RS/10 w przedmiocie "wycofania z obrotu na terenie całego kraju wyrobu o nazwie "Tajfun" określanego jako przeznaczony do celów kolekcjonerskich oraz wszelkich podobnych wyrobów, mogących mieć wpływ na bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia, nakazując równocześnie zaprzestania działalności obiektów służących produkcji, obrotowi hurtowemu lub detalicznemu wyżej wymienionych wyrobów". Główny Inspektor Sanitarny decyzję swą wydał w związku ze stwierdzeniem przez Ministra Zdrowia wystąpienia na terenie całego kraju bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia ludzi po użyciu wyrobu o nazwie handlowej "Tajfun" określanego jako przeznaczony do celów kolekcjonerskich i wyrobów jemu podobnych, tzw. "dopalaczy" oraz koniecznością natychmiastowego zaprzestania działalności obiektów służących produkcji, obrotowi hurtowemu i detalicznemu tych wyrobów. Z tych względów Główny Inspektor Sanitarny w cytowanej decyzji nakazał wycofanie wyżej wymienionych produktów z obrotu, w tym zamknięcie obiektów służących produkcji, obrotowi hurtowemu lub detalicznemu. Z uwagi na bezpośrednie zagrożenie życia i zdrowia ludzi, decyzji tej Główny Inspektor Sanitarny nadał rygor natychmiastowej wykonalności.

Podczas przeprowadzonej kontroli dokonano pobrania próbek przedmiotowych wyrobów do badań laboratoryjnych (protokół nr [...]). Pozostała ilość wyżej wymienionych produktów, tj. 625 sztuk, wykazanych w załączniku nr 1 do protokołu w/w kontroli nr [...] z dnia [...] została zabezpieczona poprzez ich odebranie postanowieniem nr [...], które wręczono stronie w dniu 13 października 2011 r. Odbiór wyżej wymienionych wyrobów został potwierdzony podpisem strony na wyżej wykazanych dokumentach. Zabezpieczone produkty przekazano do depozytu Komendy Miejskiej Policji w W., co zostało udokumentowane w protokole przyjęcia z dnia 13 października 2010 r.

Działania powyższe podjęto na podstawie art. 29 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Państwowi Inspektorzy Sanitarni są uprawnieni do zabezpieczenia m.in. wyrobów mogących mieć wpływ na zdrowie ludzi. Na podstawie art. 117 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji Państwowi Inspektorzy Sanitarni są również uprawnieni do zastosowania środka egzekucyjnego, którym jest odebranie rzeczy ruchomej - wyrobu. Egzekwowanie decyzji przez pierwszoinstancyjne organy Inspektora Sanitarnego, tj. przez państwowych powiatowych inspektorów sanitarnych prowadzone było zgodnie z decyzją Głównego Inspektora Sanitarnego, o czym na bieżąco informowano ten organ.

Zgodnie z pouczeniem do wyżej wymienionego postanowienia przysługiwało stronie prawo wniesienia odwołania do "organu wyższej instancji" za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Sanitarnego. Strona skorzystała z przysługującego jej prawa. Nieporozumieniem było, zdaniem organu odwoławczego, przekazanie odwołania do Głównego Inspektora Sanitarnego, który zgodnie, z art. 7 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej jest organem centralnej administracji rządowej i kieruje Państwową Inspekcją Sanitarną.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na w/w postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 11 maja 2011 r. skarżący podniósł że decyzja wydana przez Głównego Inspektora Sanitarnego, będąca podstawą wydania zaskarżonego postanowienia zawiera szereg błędów formalnych i została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Zarzucił, że postanowienie zostało wydane z półrocznym opóźnieniem oraz z naruszeniem przepisów k.p.a., a ponadto, że brak było podstaw do jego wydania. Konsekwencją podjętych działań było zamknięcie sklepu z wyrobami kolekcjonerskimi, na których było wyraźnie zaznaczone, że nie są przeznaczone do spożycia. Skarżący zarzucił, że jego odwołanie niesłusznie zostało przekazane do Głównego Inspektora Sanitarnego. Zdaniem skarżącego zachodzi także rażąca sprzeczność postanowienia wydanego przez organ I instancji z protokołem kontroli z dnia [...].

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Odnosząc się do zarzutu skarżącego, że "decyzja Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 2 października 2010 r. posiada szereg błędów formalnych i została wydana z rażącym naruszeniem prawa" organ podał, że zarzut ten jest chybiony, albowiem w związku z wystąpieniem na terenie całego kraju bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia ludzi po zażyciu wyrobu o nazwie handlowej "tajfun" określonego jako przeznaczony do celów kolekcjonerskich i wyrobów jemu podobnych, tzw. "dopalaczy" Główny Inspektor Sanitarny przejął na podstawie art. 31a ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, wszelkie czynności należące do zakresu działania państwowego inspektora sanitarnego. Czynnością tą było wydanie decyzji z dnia 2 października 2010 r. adresowanej do wszystkich podmiotów - przedsiębiorców, którzy w zakresie prowadzonej działalności wprowadzali do obrotu tzw. "dopalacze". Główny Inspektor Sanitarny w wymienionej decyzji nakazał wycofanie wyżej wymienionych produktów z obrotu, w tym zamknięcie obiektów służących produkcji, obrotowi hurtowemu lub detalicznemu. Z uwagi na bezpośrednie zagrożenie życia i zdrowia ludzi, decyzji tej Główny Inspektor Sanitarny nadał rygor natychmiastowej wykonalności.

Wykonawcą decyzji Głównego Inspektora Sanitarnego byli m. in. przedstawiciele Powiatowego Inspektora Sanitarnego, którzy przeprowadzili kontrolę sanitarną w dniach 2 października 2010 r., 13 października 2010 r. w obiekcie należącym do skarżącego.

Organ ponadto wyjaśnił, że "dopalacze" stanowią olbrzymią grupę różnorodnych środków lub ich mieszanek o działaniu pobudzającym lub odurzającym. Są wśród nich zarówno substancje pochodzenia naturalnego pozyskiwane z roślin, jak i wiele produktów syntetycznych. Potwierdzeniem powyższego faktu jest wynik badania produktu pn. "SPEED WAY" - sól kąpielowa, przeprowadzonego przez Narodowy Instytut Leków, Narodowe Laboratorium Kontroli Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z dnia 16 grudnia 2010 r. W badanym produkcie zidentyfikowano analogi strukturalne substancji, których dotyczą regulacje prawne zawarte w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii ( Dz. U. nr 179, poz. 1485, ze zm.). Substancje te wykazują działanie psychoaktywne. Ponadto stwierdzono obecność wielu niezidentyfikowanych związków stanowiących zanieczyszczenia, które mogą pochodzić zarówno z syntezy substancji aktywnych jak i niewłaściwych warunków wytwarzania i/lub przechowywania produktów gotowych, mogą to być m.in. rozpuszczalniki organiczne, inne zanieczyszczenia (w tym przypadkowe). Na podstawie badań laboratoryjnych stwierdzono, że skład "dopalaczy" stale się zmienia. Składniki "dopalaczy" to szkodliwa dla zdrowia mieszanka. W 2010 r. odnotowano przypadki zatruć pokarmowych wśród młodzieży, nawet kończących się objawami psychozy. W wyniku wywiadów lekarskich stwierdzono, że objawy te występowały po zażyciu produktów oznakowanych jako wyroby kolekcjonerskie, tzw. "dopalacze". W drugiej połowie 2010 r. do Ministerstwa Zdrowia z placówek medycznych docierało coraz więcej informacji odnośnie wzrostu liczby przypadków hospitalizacji ludzi w tym młodzieży, nawet dzieci po zażyciu tzw. "dopalaczy". Informacje te przekazywane były z oddziałów toksykologicznych, a także ze szpitali psychiatrycznych i oddziałów szpitalnych zajmujących się leczeniem uzależnień. Dodatkowo pojawiły się informacje o zgonach i przyjęciach do szpitali pacjentów w stanie ciężkim, najprawdopodobniej po zażyciu "dopalaczy". Według raportów konsultanta krajowego w dziedzinie toksykologii klinicznej, w ostatnim kwartale 2010 r. odnotowano 339 interwencji medycznych związanych z zażyciem "dopalaczy". W świetle powyższego stwierdzono, że zarzut skarżącego dotyczący zamknięcia jego sklepu z wyrobami kolekcjonerskimi, na których "było wyraźnie zaznaczone, że nie są przeznaczone do spożycia" jest bezzasadny wobec spożywania w/w produktów i występowania wskutek tego negatywnych skutków zdrowotnych.

Organ wskazał, że z uwagi na zagrożenie zdrowia i życia ludzi, Główny Inspektor Sanitarny wydał w dniu 2 października 2010 r. decyzję podając: "W związku ze stwierdzeniem przez Ministra Zdrowia wystąpienia na terenie całego kraju, bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia ludzi po użyciu wyrobu o nazwie handlowej "Tajfun" określonego jako przeznaczony do celów kolekcjonerskich i wyrobów jemu podobnych tzw. "dopalaczy:

1. Wycofać z obrotu na terenie całego kraju wyrób o nazwie "Tajfun" określony jako przeznaczony do celów kolekcjonerskich oraz wszystkie podobne wyroby, mogące mieć wpływ na bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia ludzi.

2. Nakazać zaprzestania działalności obiektom służącym produkcji, obrotowi hurtowemu lub detalicznemu wyrobami, których mowa w pkt 1.

3. Niniejszej decyzji został nadany rygor natychmiastowej wykonalności."

Decyzja Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 2 października 2010 r. adresowana była do wszystkich podmiotów - przedsiębiorców, którzy w zakresie prowadzonej działalności wprowadzali do obrotu wyrób o nazwie handlowej "Tajfun", określonego jako wyrób przeznaczony do celów kolekcjonerskich i wyrobów jemu podobnych tzw. "dopalaczy", zaś wykonawcami tej decyzji byli Państwowi Powiatowi Inspektorzy Sanitarni właściwi terenowo. W czasie kontroli przeprowadzonej w obiekcie skarżącego przedmiotowe wyroby były zabezpieczone postanowieniem, a następnie przekazane w depozyt do Komendy Miejskiej Policji w W.

W ramach działań organów inspekcji sanitarnej wyroby kolekcjonerskie były przedmiotem badań. I tak na podstawie badań przeprowadzonych w Narodowym Instytucie Leków, a także w Instytucie Włókien Naturalnych i Roślin Zielarskich w Poznaniu stwierdzano substancje aktywne takie jak: 4-MM, MDPV, Bk- MBDB.

Potwierdzeniem powyższego są wyniki badań niżej wymienionych produktów z dnia 3 grudnia 2010 r. przeprowadzonych w Instytucie Włókien Naturalnych i Roślin Zielarskich w Poznaniu: 1."AS" brak oznakowania 2."Szybki Lopez (proszek)" brak oznakowania. W badanych produktach stwierdzono zawartość MPDV (synonimy: l-(1,3- benzodioksol-5-ylo)-2-pirolidin-1-ylopentan-1-on lub metylenodioksypyrowaleron) MDPV-organiczny związek chemiczny, stymulująca substancja psychoaktywna, pochodna fenyloetyloaminy. Mechanizm działania MDPV polega głównie na hamowaniu zwrotnego wychwytu noradrenaliny dopaminy.

Podkreślono, że nie bez znaczenia jest fakt, że część z tych środków sprzedawana w postaci proszków, tabletek, ma działanie stymulujące, przypominające działanie nielegalnych narkotyków. Zażycie substancji z tej grupy powoduje stan euforii, likwiduje uczucie zmęczenia i potrzebę snu. Po kilku godzinach pojawia się uczucie wyczerpania, zaburzenia rytmu serca, jak również niepokój, stany lękowe, a w skrajnych przypadkach schizofrenia. Do najniebezpieczniejszych należą "dopalacze" o działaniu halucynogennym imitujące psychodeliki, takie jak LSD, których zażycie, zwłaszcza przez osobę cierpiącą na depresję, stany lękowe i zaburzenia osobowości może doprowadzić do ostrych stanów psychotycznych.

Na opakowaniach "dopalaczy" widnieją kolorowe obrazki z napisami np. "Red Eye", " Funny Bunny" natomiast brak jest informacji o składzie mieszanki, nazw użytych do jej otrzymania roślin i ilości zawartych w nich substancji chemicznych.

W świetle powyższych faktów - potwierdzających wysokie ryzyko zagrożenia zdrowia i życia ludzi po zażyciu tzw. "dopalaczy" - prawidłowym było wydanie nakazu zabezpieczenia produktów wprowadzanych do obrotu w obiekcie skarżącego. Powyższe potwierdza zasadność wydania decyzji z dnia 2 października 2010 r. przez Głównego Inspektora Sanitarnego.

W ocenie organu, nieuzasadniony jest zarzut skarżącego dotyczący "rażącej sprzeczności" wydanego przez organ I instancji postanowienia z dnia [...] z protokołem kontroli z dnia 13 października 2010 r. Organ wyjaśnił, że protokół kontroli został sporządzony z uwagi na to, że w czasie kontroli stwierdzono wprowadzanie do obrotu wyrobów kolekcjonerskich tzw. "dopalaczy", stwarzających po użyciu bezpośrednie zagrożenie życia i zdrowia. Wyroby kolekcjonerskie znajdujące się w obiekcie w ilości 625 szt. wykazane w załączniku nr 1 do wymienionego protokołu zostały zasadnie zabezpieczone w dniu 13 października 2010 r. postanowieniem nr [...] wydanym w pierwszej instancji. Odbiór w/w wyrobów został potwierdzony podpisem skarżącego na w/w dokumentach.

Organ podał, że zabezpieczone produkty przekazano do depozytu Komendy Miejskiej Policji w W., co zostało udokumentowane w protokole przyjęcia z dnia [...]. Działania powyższe podjęto na podstawie art. 29 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Podkreślono, że produkty, które według twierdzeń skarżącego są "legalnie przeznaczone do sprzedaży", wywołują negatywne skutki dla zdrowia z uwagi na potencjalną obecność w nich substancji zakazanych, psychoaktywnych, szkodliwych dla zdrowia. W związku z powyższym, koniecznym stał się zakaz ich sprzedaży, wobec czego właściwym działaniem było wydanie przez organ I instancji postanowienia z dnia [...].

Podsumowując, organ odwoławczy wskazał, że organy Inspekcji Sanitarnej ze względu na bezpieczeństwo życia i zdrowia ludzkiego są obowiązane działać bez zbędnej zwłoki. Zarówno organ I, jak i II instancji, ze względu na stwierdzone przez Ministra Zdrowia wystąpienie na terenie całego kraju bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia ludzi, po użyciu wyrobów określonych jako przeznaczone do celów kolekcjonerskich tzw. "dopalaczy", podjęły stosowne czynności zgodnie z przepisami prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.) sąd administracyjny kontroluje legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia administracyjnego, czyli jego zgodność z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa materialnego i procesowego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zaskarżone postanowienie może być uchylone wówczas, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego albo inne naruszenie prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).

Oceniając w powyższy sposób legalność zaskarżonego postanowienia Sąd uznał, że w niczym nie narusza ono prawa. W tej sytuacji wniesioną w niniejszej sprawie skargę należało uznać za niezasadną.

Na wstępie należy podkreślić specyfikę postępowania egzekucyjnego w administracji, w toku którego wydano zaskarżone postanowienie.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. podjęte w trybie art. 117 ustawy z dnia 17 czerwca 1996 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. nr 229, poz. 1954 ze zm.), dalej: u.p.e.a., którym to postanowieniem organ ten, po rozpatrzeniu zażalenia skarżącego na postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia wyrobów kolekcjonerskich tzw. "dopalaczy" poprzez ich odebranie w ilości 625 szt., wyszczególnionych w protokole kontroli z dnia [...] przeprowadzonej w prowadzonym przez skarżącego obiekcie handlowym, utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Kontrola legalności postanowień podejmowanych przez organy egzekucyjne w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie przepisów u.p.e.a. dokonywana jest przez sąd administracyjny na podstawie art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a.

Powołany w podstawie prawnej zaskarżonego postanowienia przepis art. 117 u.p.e.a. określa sytuacje, w których można stosować przymus natychmiastowy. Dotyczy on przypadków, kiedy zwłoka w wykonaniu obowiązku groziłaby niebezpieczeństwem dla życia lub zdrowia ludzkiego, poważnymi (ciężkimi) szkodami dla gospodarstwa narodowego, albo, gdy wymaga tego szczególny interes społeczny. Przepisy szczególne niekiedy poszerzają katalog przyczyn, dla których można użyć przymusu natychmiastowego. Zgodnie z treścią owego przepisu prawa: "Organy określone w art. 20 § 2, w granicach swojej właściwości do nakładania obowiązków o charakterze niepieniężnym, mogą stosować środki egzekucyjne wskazane w art. 1a pkt 12 lit. b tiret drugie, trzecie i piąte również w celu wyegzekwowania wydanych bezpośrednio ustnych poleceń, bez potrzeby wystawienia tytułu wykonawczego i doręczenia zobowiązanemu postanowienia o zastosowaniu środka egzekucyjnego, jeżeli zwłoka w wykonaniu obowiązku groziłaby niebezpieczeństwem dla życia lub zdrowia ludzkiego albo ciężkimi szkodami dla gospodarstwa narodowego lub jeżeli wymaga tego szczególny interes społeczny."

Źródłem aktów administracyjnych podjętych w niniejszej sprawie była prawomocna i ostateczna decyzja Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 2 października 2010 r. wydana na podstawie art. 27 ust. 1 i 2 oraz art. 31a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. nr 122, poz. 851 ze zm.), którą to decyzją organ ten: 1) wycofał z obrotu na terenie całego kraju wyrób o nazwie "Tajfun" określony jako przeznaczony do celów kolekcjonerskich oraz wszystkie podobne wyroby, mogące mieć wpływ na bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia ludzi; 2) nakazał zaprzestania działalności obiektom służącym produkcji, obrotowi hurtowemu lub detalicznemu wyrobami, których mowa w pkt 1; decyzji tej w pkt 3) nadał rygor natychmiastowej wykonalności. W decyzji tej Główny Inspektor Sanitarny podał, że w związku ze stwierdzeniem przez Ministra Zdrowia wystąpienia na terenie całego kraju, bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia ludzi po użyciu wyrobu o nazwie handlowej "Tajfun" określonego jako przeznaczony do celów kolekcjonerskich i wyrobów jemu podobnych tzw. "dopalaczy oraz koniecznością zaprzestania działalności obiektów służących produkcji, obrotowi hurtowemu i detalicznemu tych wyrobów, nakazuje w drodze decyzji wycofanie ich z obrotu, w tym zamknięcie obiektów służących produkcji, obrotowi hurtowemu lub detalicznemu. Zauważyć należy, że decyzja ta nie podlega kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu prowadzonym ze skargi na postanowienie wydane przez organy egzekucyjne w trybie art. 117 u.p.e.a., w związku z czym zarzuty skarżącego zmierzające do jej kwestionowania nie mogą odnieść zamierzonego skutku. Z treści owej decyzji wynika, że jej adresatem są wszyscy przedsiębiorcy, którzy w zakresie prowadzonej działalności wprowadzają do obrotu wyrób o nazwie handlowej "Tajfun", określony jako wyrób przeznaczony do celów kolekcjonerskich i wyroby jemu podobne, tzw. "dopalacze", zaś wykonawcami tej decyzji są Państwowi Powiatowi Inspektorzy Sanitarni właściwi terenowo. Uprawnienie do podejmowania działań w zakresie opisanym w w/w decyzji przez organy Inspekcji Sanitarnej wynikają z art. 29 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej w związku z art. 20 § 2 u.p.e.a. Z przepisu art. 117 u.p.e.a. wynika, że organy te uprawnione były do zastosowania środka egzekucyjnego, o jakim mowa w art. 1a pkt 12 lit. b tiret trzecie, to jest odebrania rzeczy ruchomej, jaką w tym przypadku były przeznaczone do sprzedaży w prowadzonym przez skarżącego obiekcie handlowym wyroby kolekcjonerskie, tzw. "dopalacze". Bez znaczenia w sprawie pozostaje podnoszona przez skarżącego okoliczność, że sprzedawane przez niego wyroby określane mianem kolekcjonerskich, nie były przeznaczone do spożycia. Istotne w sprawie jest, że wyroby te zaliczane są do grupy wyrobów objętych prawomocną i ostateczną decyzją Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 2 października 2010 r., adresowaną do wszystkich podmiotów - przedsiębiorców, a więc także skarżącego, którzy w zakresie prowadzonej działalności wprowadzali do obrotu wyrób o nazwie handlowej "Tajfun", określany jako wyrób przeznaczony do celów kolekcjonerskich i wyroby jemu podobne, tzw. "dopalacze".

Czynności wykonywane przez organ egzekucyjny w trybie art. 117 u.p.e.a. są podejmowane w ramach tzw. uproszczonego trybu egzekucyjnego, w którym nie wystawia się tytułu wykonawczego, ani pisemnego upomnienia, jak również postanowienia o zastosowaniu środka egzekucyjnego.

Z akt sprawy wynika, że decyzja Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 2 października 2010 r. została skarżącemu doręczona w dniu 2 października 2010 r., co skarżący potwierdził własnoręcznym podpisem (k. 2 akt administracyjnych). Z akt tych wynika również, że podczas przeprowadzonej kontroli dokonano pobrania próbek wyrobów znajdujących się w prowadzonym przez skarżącego punkcie sprzedaży do badań laboratoryjnych (protokół nr [...]). Pozostała ilość w/w produktów w ilości 625 sztuk wykazanych w załączniku nr 1 do protokołu w/w kontroli z dnia 13 października 2010 r. została zabezpieczona poprzez ich odebranie postanowieniem nr [...], które doręczono skarżącemu w dniu [...]. Odbiór w/w wyrobów został potwierdzony podpisem skarżącego na powyższych dokumentach. Zabezpieczone produkty przekazano do depozytu Komendy Miejskiej Policji w W., co wynika z protokołu przyjęcia z dnia 13 października 2010 r. Działania powyższe znajdują umocowanie w art. 29 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

W świetle powyższego nie zasługują na uwzględnienie podniesione zarówno w skardze, jak i w złożonych do akt sprawy pismach procesowych skarżącego, podniesione przez niego zarzuty dotyczące bezprawności działań podjętych w niniejszej sprawie przez organy Inspekcji Sanitarnej obydwu instancji, skoro, jak z powyższego wynika, działania podjęte w niniejszej sprawie przez organy Inspekcji Sanitarnej znajdują pełne oparcie we wskazanych wyżej przepisach prawa.

Bez znaczenia w sprawie pozostaje podnoszony w skardze zarzut dotyczący rozpoznania zażalenia skarżącego na postanowienie wydane przez organ I instancji po upływie pół roku od wniesienia zażalenia, jak również nieprawidłowe przekazanie owego zażalenia do Głównego Inspektora Sanitarnego. Nie może także odnieść zamierzonego skutku podniesiony w skardze zarzut dotyczący naruszenia przez organy przepisów k.p.a. albowiem podstawę prawną zaskarżonych postanowień stanowiły wyżej powołane przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, a nie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego.

Skoro zatem zarówno zaskarżone postanowienie, jak i postanowienie wydane przez organ I instancji w niczym nie naruszają prawa, skarga jako pozbawiona uzasadnionych podstaw podlegała oddaleniu, co orzeczono na podstawie art. 151 p.p.s.a.