Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 736/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2017-02-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: par. 12 ust. 2 i ust. 3 pkt 1
journal: Dz.U. 2015 poz 1422
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich  usytuowanie - tekst jedn.
article: art. 35 ust. 1 pkt 1, art. 33 ust. 2, art. 20 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Starszy inspektor sądowy Urszula Opara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lutego 2017r. sprawy ze skargi B. G. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. oddala skargę; II. przyznaje od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokata G. K. kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych w tym VAT w kwocie 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Wojewoda decyzją z [...], po rozpatrzeniu odwołania B.G. od decyzji Starosty z [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na nadbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu Wojewoda wskazał, że do organu I instancji wpłynął wniosek E. i R. T. o pozwolenie na nadbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, na działce nr [...] w B. Po wszczęciu postępowania Starosta nałożył na inwestorów obowiązek usunięcia nieprawidłowości występujących w przedłożonym do zatwierdzenia projekcie budowlanym, a po wykonaniu tego obowiązku wydał zaskarżoną decyzję.

Rozpatrując odwołanie B.G. od tej decyzji organ odwoławczy wezwał inwestorów do przedłożenia dokumentów potwierdzających legalność istniejącego budynku mieszkalnego przewidzianego do nadbudowy. Wykonując to wezwanie inwestorzy przedłożyli: oświadczenie inwestorki, z którego wynika, że Państwowe Archiwum w K. nie posiada wypisów z rejestrów decyzji o wydanym pozwoleniu na budowę na działce nr [...] w latach 1973/1974; pismo Urzędu Gminy w M. z 31 marca 2016 r. informujące, że w rejestrze wydanych pozwoleń na budowę oraz w archiwum UG brak jest dokumentacji związanej z budową budynku mieszkalnego na działce nr [...] oraz wyjaśniające, że UG posiada rejestry wydanych pozwoleń od 1980 r., a do roku 1990 dokumentacja dotycząca pozwoleń na budowę miała kategorię archiwalną B-5, co oznacza, że czas przechowywania dokumentacji wynosił 5 lat.

Organ odwoławczy ustalił także, że PINB decyzją z [...] nałożył na E. T. obowiązek doprowadzenia przedmiotowego budynku do stanu zgodnego z obowiązującymi przepisami techniczno-budowlanymi i obowiązki te zostały wykonane w 2007 r., przez co budynek został doprowadzony do stanu zgodnego z prawem i nie jest samowolą budowlaną.

Ponadto na wezwanie organu odwoławczego inwestorzy uzupełnili projekt budowlany przez zamieszczenie w części opisowej dodatkowej strony nr 46a, gdzie projektant odniósł się do kwestii ochrony przeciwpożarowej ściany zewnętrznej od strony działki nr [...]. Przedłożyli także złożone w Starostwie Powiatowym 17 września 2015 r. zgłoszenie budowy przydomowej oczyszczalni ścieków, na działce nr [...] i oświadczyli, że wykonanie tej oczyszczalni będzie realizowane wraz z projektowaną nadbudową istniejącego budynku mieszkalnego.

Dalej organ odwoławczy stwierdził, że przedmiotem niniejszego postępowania jest zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenia na nadbudowę budynku mieszkalnego usytuowanego na działce w odległości 1,5m od granicy z działką odwołującego się. Podał, że dla terenu objętego planowaną inwestycją obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego sołectwa B., na terenie Gminy Miedziana Góra, zatwierdzony uchwałą Nr XXII/167/2005 Rady Gminy w Miedzianej Górze z dnia 23 marca 2005 r., zmieniony uchwałą Nr XXIV/190/2005 Rady Gminy w Miedzianej Górze z dnia 21 czerwca 2005 r., ogłoszonymi w Dzienniku Urzędowym Województwa Świętokrzyskiego nr 164, poz. 2007 i 2008 z dnia 28 lipca 2005 r. oraz zmiana Nr 1 w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego uchwalona uchwałą Nr V36/07 Rady Gminy w Miedzianej Górze z dnia 12 kwietnia 2007 r. ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa Świętokrzyskiego Nr 97, poz. 1458 z dnia 1 czerwca 2007 r.

Zgodnie z ww. planem miejscowym działka, na której położona jest przedmiotowa inwestycja znajduje się na obszarze oznaczonym w planie miejscowym symbolem "MNU". W granicach terenu oznaczonego symbolem "MNU" plan miejscowy wyznaczył tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i istniejącej zagrodowej z usługami podstawowymi. Na tym terenie plan miejscowy dopuszcza remonty, modernizację oraz rozbudowę istniejącej zabudowy, zgodnej z przeznaczeniem terenu (§ 27 ust. 12 planu).

Następnie Wojewoda przedstawił analizę warunków wynikających z planu miejscowego i zauważył, że na terenie objętym ustaleniami planu wprowadzono następujące wymogi architektoniczno-przestrzenne (§ 11 ust 2 planu zmieniony uchwałą Nr V/36/07):

- gabaryty nowobudowanych budynków mieszkalnych - do 3 kondygnacji nadziemnych. W istniejących budynkach mieszkalnych, usługowych, użyteczności publicznej oraz produkcyjnych dopuszcza się nadbudowę istniejącego budynku o jedną kondygnację nadziemną z wykorzystaniem poddasza na cele użytkowo- mieszkalne - warunek spełniony, analizowany istniejący budynek ma zaprojektowaną nadbudowę o jedną kondygnację nadziemną - poddasze użytkowo- mieszkalne;

- geometria dachów głównych brył budynków - dachy dwuspadowych, czterospadowe lub wielospadowe symetryczne o nachyleniu połaci dachowych 30-50° z możliwością wprowadzania przyczółków i naczółków - warunek spełniony, nadbudowa ma zaprojektowany dach dwuspadowy symetryczny o nachyleniu połaci 35°;

- dopuszcza się lukarny i okna połaciowe w celu doświetlenia poddasza użytkowego, przy czym lukarny nie mogą zajmować więcej niż połowę długości połaci dachowych, zadaszenie lukarn dwuspadowe lub krzywolinijne ("wole oko") - warunek spełniony, zaprojektowane lukarny mają zaprojektowaną długość mniejszą niż połowa długości połaci dachowych i zadaszenia dwuspadowe.

Pozostałe wymogi nie dotyczą nadbudowy istniejącego budynku mieszkalnego. Linia zabudowy dla obiektów mieszkalnych od drogi oznaczonej w planie symbolem KD min. 10 m od krawędzi jezdni (§ 18 ust. 4 pkt 5 planu). Plan miejscowy w § 27 ust. 12 dopuszcza na terenie MN 1 remonty, modernizację oraz rozbudowę istniejącej zabudowy, zgodnej z przeznaczeniem terenu. Natomiast § 27 ust. 15 dopuszcza możliwość zabudowy do granicy działki, w tym również zabudowę zbliźniaczoną i w zbliżeniu do działki sąsiedniej poniżej 3 m z zachowaniem wymogów wynikających z przepisów szczególnych, przy szerokości frontu działki poniżej 20 m.

Zatem omawiany projekt budowalny spełnia wymogi art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowalnego.

Odnośnie analizy zgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami w tym techniczno – budowlanymi organ odwoławczy wskazał, że działka nr [...] od strony południowej graniczy z zabudowaną działką nr [...], a budynek przewidziany do nadbudowy jest usytuowany w odległości 1,5m od wspólnej granicy tych działek i jednocześnie w odległości 3,20 m od budynku mieszkalnego na działce nr [...]. Cytując § 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn. Dz.U. z 2015 r. poz. 1422), organ podał, że plan miejscowy w § 27 ust. 15 dopuszcza możliwość zabudowy do granicy działki, w tym również zabudowę zbliźniaczoną i w zbliżeniu do działki sąsiedniej poniżej 3m z zachowaniem wymogów wynikających z przepisów szczególnych, przy szerokości frontu działki poniżej 20m. Istniejące usytuowanie budynku przewidzianego do nadbudowy i samej nadbudowy w odległości 1,5m od granicy działki jest zgodne z ww. warunkiem, bowiem szerokość frontu działki jest mniejsza niż 20m, a przepisy szczegółowe dopuszczają usytuowanie budynku w odległości 1, 5m od granicy.

Projektowany do nadbudowy budynek w ścianie usytuowanej w odległości 1,5m od granicy działki posiada doświetlenie wypełnione materiałem przepuszczającym światło (luksfery) o sumarycznej powierzchni tego wypełnienia równej ok. 5,04m2. Sumaryczna powierzchnia wypełnienia luksferami nie przekracza 10% powierzchni części istniejącej tej ściany, przez co spełniony jest warunek § 232 ust 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r.

W projekcie budowlanym znajduje się zapis (str. 46a), że zarówno istniejąca ściana, jak i projektowana ściana zewnętrzna poddasza oddalona od budynku sąsiedniego o 3,20m spełnia wymagania dotyczące ściany oddzielenia pożarowego zawarte w § 235 warunków technicznych. Ściana ta posiadająca grubość pow. 36cm posiada odporność ogniową REI240, przy wymaganej REI160. Natomiast pokrycie dachu w odległości 2,0m od zewnętrznej krawędzi dachu zabezpieczone będzie materiałami niepalnymi (pokrycie dachu blacha stalowa, więźba dachowa zabezpieczona środkami ogniochronnymi do granic trudno zapalności impregnatem OCEAN 441B. podbitka na wystającej części dachu z blachy stalowej. Dach będzie spełniał klasę odporności ogniowej EI60.

W związku z powyższym organ uznał, że zarówno ściana zewnętrzna od strony sąsiedniej działki, jak i dach będą posiadać odpowiednią odporność przeciwpożarową, przez co ściana ta spełnia wymogi ściany oddzielenia przeciwpożarowego.

Dalej organ II instancji zauważył, że projekt architektoniczno-budowlany inwestycji zawiera ekspertyzę techniczną, której autor stwierdza, że istniejący budynek spełnia warunek wynikający z § 206 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. Ponadto wody opadowe z dachu przedmiotowego budynku odprowadzane będą poprzez system rynien i rur spustowych na tereny zielone działki inwestorów, a działka ta posiada istniejący zjazd z drogi gminnej.

Wojewoda podał też, że przeprowadzona analiza dotycząca spełnienia warunków art. 35 pkt 3 i 4 Prawa budowlanego wykazała, że projektanci dołączyli do projektu budowlanego oświadczenia o sporządzeniu tego projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Projekt budowlany, jest kompletny, zawiera informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia i został sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się, aktualnym na dzień opracowania projektu, zaświadczeniem o wpisaniu na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego.

Odnosząc się do zarzutów odwołania Wojewoda zaznaczył, że jak wynika z wniosku o pozwolenie na budowę, zatwierdzonego projektu budowlanego oraz decyzji o pozwoleniu na budowę, przedmiotowa inwestycja dotyczy tylko nadbudowy budynku mieszkalnego, natomiast z mapy do celów projektowych na której opracowano projekt zagospodarowania działki wynika, że budynek inwestorów przeznaczony do nadbudowy jest usytuowany w odległości 1,5m od granicy wspólnej z działką odwołującego, a nie 1,30 m, jak twierdzi odwołujący się. Ponadto organ podał, że jak wykazało przeprowadzone postępowanie, budynek przeznaczony do rozbudowy nie jest samowolą budowlaną. Dodał także, że z zatwierdzonego projektu budowlanego wynika, że wody opadowe z dachu przedmiotowego budynku będą odprowadzone powierzchniowo na tereny własnej działki inwestorów. Zakończenia rur spustowych rynien odprowadzających wody opadowe z dachu nadbudowanego budynku nie są skierowane w stronę działki nr [...], rzędne terenu w pobliżu granicy między działkami nie wskazują na znaczny spadek terenu.

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższa decyzję B.G. , domagając się jej zmiany "przez stwierdzenie nieważności" zarzucił, że budynek mieszkalny inwestorów wybudowany został w latach 70-tych bez wymaganego pozwolenia na budowę. Dlatego budynek ten powinien być traktowany jako samowola budowlana.

Skarżący zarzucił także, że inwestorzy wprowadzili organ w błąd, gdyż odległość między planowanym do rozbudowy budynkiem, a należącym do niego budynkiem mieszkalnym wynosi 2,45 m, a nie jak wynika z decyzji 3,20 m. Ponadto odległość budynku inwestorów od granicy wynosi 1,30 m, a nie 1,50 m.

Dalej skarżący nie zgodził się ze stwierdzeniem organu, że zamurowanie dwóch okien doprowadzi samowolę budowlaną do stanu zgodnego z prawem. Wreszcie wskazał, że rury spustowe z budynku inwestorów są odprowadzane w stronę jego działki, która jest położona trochę niżej, przez co do środka jego domu przedostaje się woda, a teraz powierzchnia dachu się zwiększy.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.

Postanowieniem z 28 października 2016 r. Sąd odrzucił skargę M. G. z powodu braku jej interesu prawnego w niniejszej sprawie wynikającego z faktu, że nie jest ona właścicielem, użytkownikiem wieczystym, ani zarządcą nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu objętego zaskarżoną decyzją, w tym w szczególności działki nr [...] położonej w miejscowości B., która to działka jest własnością B. G.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz.U.2016.1066 ze zmianami), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sądowa kontrola legalności decyzji administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy, a rozstrzygając o zasadności skargi sąd nie jest związany jej zarzutami, ani wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. 2016.718 ze zm.), dalej p.p.s.a.

Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji będącej przedmiotem skargi (art. 145 § 1 ustawy o p.p.s.a.). Decyzja Wojewody Świętokrzyskiego nie narusza bowiem ani prawa materialnego obowiązującego w dacie jej wydania, ani też przepisów postępowania w takim zakresie, iż mogłoby to mieć wpływ na wynik sprawy.

Na wstępie należy stwierdzić, że w związku z wynikającym z art. 134 p.p.s.a. zakresem kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne, Sąd dokonał w niniejszej sprawie oceny zaskarżonej decyzji również w zakresie wykraczającym poza zarzuty skargi, które dotyczyły wąskiego wycinka zagadnień rozstrzyganych w postępowaniu o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę.

Przedmiotem skargi była decyzja utrzymująca w mocy decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na nadbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, przed wydaniem takiej decyzji właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

W art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego ustawodawca sprecyzował, że do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć m.in.: cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu; nie dotyczy to uzgodnienia i opiniowania przeprowadzanego w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000; oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Stosownie do treści art. 35 ust. 1 pkt 2 do 4 Prawa budowlanego, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza ponadto:

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

Ponadto podkreślić należy, iż zgodnie z art. 35 ust. 4 w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

W orzecznictwie wskazuje się, iż użyty zwrot "organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę" oznacza, że organ administracji architektoniczno-budowlanej, w razie spełnienia tych przesłanek, jest związany powyższymi przepisami i ma obowiązek podjąć rozstrzygnięcie zgodne z żądaniem wnioskodawcy. Dopiero brak którejkolwiek z przesłanek wymienionych w art. 32 Prawa budowlanego uniemożliwia podjęcie decyzji o pozwoleniu na budowę.

Powyższe oznacza, że warunkiem uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę jest złożenie kompletnej dokumentacji projektowej wraz z oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, stosownymi opiniami, uzgodnieniami i pozwoleniami, która następnie podlega ocenie właściwego organu architektoniczno-budowlanego pod kątem zgodności projektowanego zamierzenia inwestycyjnego z planem zagospodarowania przestrzennego lub w przypadku jego braku z wymogami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy oraz z przepisami techniczno-budowlanymi. Pozytywne ustalenia w tym zakresie obligują organ do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie, analiza akt sprawy pod kątem przywołanych uregulowań nie pozostawia wątpliwości, iż wymagania formalne, określone w cytowanych przepisach - niezbędne do wydania pozwolenia na budowę-zostały przez inwestorów spełnione. Inwestorzy spełnili również warunek, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego, ponieważ przedłożyli oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Sprawdzenie, o jakim mowa w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, należy oceniać przez pryzmat zasady wyłącznej odpowiedzialności za projekt architektoniczno-budowlany projektanta oraz osoby sprawdzającej, która to zasada wynika z treści art. 35 Prawa budowlanego (por. wyrok NSA z dnia 21 sierpnia 2008 r., sygn. II OSK 940/07 i wyrok NSA z dnia 9 lipca 2015 r., sygn. II OSK 3002/13). Uprawnienia kontrolne organu administracji architektoniczno-budowlanej, który prowadzi postępowanie w sprawie o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, zostały ograniczone wyłącznie do kompetencji obejmującej sprawdzenie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, względnie decyzji o warunkach zabudowy, a także wymaganiami ochrony środowiska.

Projekt architektoniczno-budowlany dotyczy bezpośrednio obiektu budowlane-go: jego formy, konstrukcji oraz funkcji, a także wskazuje m.in. proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, materiałowe i zasady nawiązania do otoczenia. Organ nie jest uprawniony do badania zgodności projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi lub innymi przepisami prawa, poza przepisami określającymi wymogi ochrony środowiska. Sprawdzanie zgodności projektu budowlanego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, zostało więc ograniczone do projektu zagospodarowania działki (art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego).

Zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego do podstawowych obowiązków projektanta należy opracowanie projektu budowlanego w sposób zgodny z wymaganiami ustawy, ustaleniami określonymi w decyzjach administracyjnych dotyczących zamierzenia budowlanego, przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Projektant ma obowiązek zapewnić sprawdzenie projektu architektoniczno-budowlanego pod względem zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności (ust. 2), przy czym obowiązek ten nie dotyczy projektów obiektów budowlanych o prostej konstrukcji, jak: budynki mieszkalne jednorodzinne (art. 20 ust. 3 pkt 2 Prawa budowlanego), co miało miejsce w niniejszej sprawie i pozwalało na odstąpienie od wspomnianego sprawdzenia projektu architektoniczno-budowlanego. Projektant do projektu budowlanego dołącza oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (ust. 4). Nieprzestrzeganie przez projektanta w sposób rażący przy projektowaniu lub wykonywaniu robót budowlanych przepisów art. 5 ust. 1-2b Prawa budowlanego stanowi wykroczenie podlegające karze grzywny (art. 93 pkt 1 Prawa budowlanego). Osoby wykonujące samodzielne funkcje techniczne w budownictwie, które dopuściły się występków lub wykroczeń, określonych ustawą Prawo budowlane podlegają ponadto odpowiedzialności zawodowej w budownictwie (art. 95 Prawa budowlanego).

W świetle powyższego, w odniesieniu do projektu architektoniczno-budowlanego organ prowadzący postępowanie zmierzające do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę bada wyłącznie, czy zostało złożone stosowne oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (art. 20 ust. 4 w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego). W niniejszej sprawie w/w oświadczenie zostało złożone na karcie 3 projektu budowlanego. Pełną odpowiedzialność za zgodność tego projektu z prawem ponoszą zatem projektanci. W konsekwencji, organ architektoniczno-budowlany, poza przeprowadzoną kontrolą zgodnie z przepisami prawa, nie miał obowiązku prowadzenia ani dodatkowych badań, ani ustaleń pod względem możliwości technicznych jego wykonania. Obowiązkiem organu było natomiast dokonanie oceny zgodności zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, co w sprawie niniejszej organy obu instancji uczyniły. W ocenie Sądu zakres sprawdzenia był wystarczający do wydania zaskarżonej decyzji.

W rozpoznawanej sprawie organ architektoniczno-budowlany prawidłowo ocenił zgodność projektowanej inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dotyczącymi terenu przedmiotowej inwestycji. Ponieważ obszar ten oznaczony w planie symbolem MN1 dotyczy terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i istniejącej zagrodowej z usługami podstawowymi, gdzie dopuszczalna jest również modernizacja i rozbudowa istniejącej zabudowy zgodnie z przeznaczeniem terenu, to nie może być wątpliwości, że przedmiotowa nadbudowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego jest zgodna z obowiązującym planem. W związku z zarzutami formułowanymi w toku postępowania, a także podniesionymi w skardze, należy ocenić zgodność przedmiotowej inwestycji z miejscowym planem w zakresie usytuowania przedmiotowej nadbudowy. Wspomniane zarzuty dotyczyły jednak w pierwszym rzędzie legalności budynku mieszkalnego inwestorów, którego nadbudowa była przedmiotem sprawy. Zdaniem skarżącego bowiem, budynek mieszkalny, którego nadbudowa jest przedmiotem postępowania, powinien być traktowany jako samowolnie wybudowany, a podnoszone przez organy nadzoru budowlanego wykonanie przez inwestorów obowiązków nałożonych decyzją PINB z dnia [...], sprowadzające się do zamurowania dwóch okien, nie może świadczyć o doprowadzeniu tego budynku do stanu zgodnego z prawem. Z taką argumentacją nie można się zgodzić.

O samowolnie wybudowanym obiekcie budowlanym można mówić wtedy, gdy został on wzniesiony bez wymaganego pozwolenia na budowę. Takie ustalenie nie mogło być w sprawie podjęte. Inwestorzy złożyli bowiem oświadczenie, że przedmiotowy budynek mieszkalny został wzniesiony na podstawie pozwolenia na budowę nr [...] z 1974 roku, a pozwolenie to nie zostało odnalezione z powodu braku w Urzędzie Gminy rejestrów wydanych pozwoleń sprzed 1980 r. oraz z powodu obowiązującego do 1990 r. pięcioletniego okresu przechowywania takiej dokumentacji, jak pozwolenia na budowę. Ponieważ równocześnie do 1 stycznia 1995 r., a więc do dnia wejścia w życie Prawa budowlanego zawierającego przepis art. 63 ust. 1, inwestorzy nie byli zobowiązani do przechowywania pozwoleń na budowę, nie można ich obciążać konsekwencjami nie zachowania pozwolenia na budowę ich budynku mieszkalnego (por. wyrok NSA z dnia 27 lutego 2007 r., II OSK 394/06, CBOSA).

Drugim powodem, dla którego nie można uznać budynku mieszkalnego położonego na działce nr [...] w miejscowości Bobrza za samowolę budowlaną jest to, że wobec tego obiektu budowlanego została podjęta procedura legalizacyjna, która zakończyła się nałożeniem na inwestorów obowiązku doprowadzenia go do stanu zgodnego z obowiązującymi przepisami techniczno-budowlanymi, a następnie, wskutek wykonania tych obowiązków, doszło do doprowadzenia tego budynku do stanu zgodnego z prawem. Obiekt budowlany, który został poddany procedurze legalizacyjnej z pozytywnym skutkiem, nie może być uważany za wzniesiony samowolnie. Nie ma przy tym znaczenia, jakiego rodzaju obowiązki zostały nałożone na inwestorów w toku postępowania legalizacyjnego. Organ nadzoru budowlanego ma bowiem obowiązek wszechstronnego zbadania obiektu budowlanego, wobec którego prowadzi postępowanie legalizacyjne, co wynika z faktu, że postępowanie legalizacyjne jest wszczynane i prowadzone z urzędu, a nie na wniosek. Zarzucanie więc przez skarżącego, że wadliwy jest pogląd organów nadzoru budowlanego, iż "zamurowanie dwóch okien doprowadza samowolnie wybudowany budynek bez planu i pozwolenia do stanu zgodnego z prawem", nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach.

Odnosząc się do zarzutów dotyczących usytuowania przedmiotowej inwestycji należy na wstępie zauważyć, że planowane przez inwestorów roboty budowlane dotyczyły nadbudowy istniejącego, legalnego budynku mieszkalnego. Ponieważ objęty zatwierdzonym projektem budowlanym zakres robót nie przewidywał jakiejkolwiek rozbudowy istniejącego budynku mieszkalnego, usytuowanie tego budynku względem granic z nieruchomościami sąsiednimi nie zmieni się. Skoro więc dotychczas istniejący budynek był legalny, to również jego usytuowanie względem granicy z działką sąsiednią należy uznać za zgodne z prawem. Nadbudowa nie zmieniająca tego usytuowania i odległości budynku względem granicy, również więc nie może być uznawana za naruszającą przepisy dotyczące usytuowania obiektów budowlanych.

Ponad to, co powiedziano wyżej, należy również zauważyć, że usytuowanie budynku mieszkalnego inwestorów nie narusza jakichkolwiek przepisów. Stosownie do treści § 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.2015.1422 t.j.), dalej rozporządzenie ws. warunków technicznych, sytuowanie budynku w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, dopuszcza się w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli wynika to z ustaleń planu miejscowego. Zgodnie z § 27 ust. 15 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectwa [...], na terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, oznaczonych na rysunku planu symbolem MN1, dopuszcza się możliwość zabudowy do granicy działki, w tym również zabudowę zbliźniaczoną i w zbliżeniu do działki sąsiedniej poniżej 3 m z zachowaniem wymogów wynikających z przepisów szczególnych, przy szerokości frontu działki poniżej 20 m. Ponieważ szerokość frontu działki oznaczonej numerem [...] wynosi 15,66 m, a więc mniej niż 20 metrów, ten ostatni warunek jest spełniony. Wskazana szerokość działki numer [...] wynosząca również mniej niż 16 metrów, pozwala na zastosowanie w sprawie wspomnianego w § 27 ust. 15 miejscowego planu przepisu szczególnego, którym w okolicznościach sprawy jest § 12 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia ws. warunków technicznych. Przepis ten przewidują, że w zabudowie jednorodzinnej, uwzględniając przepisy odrębne oraz zawarte w § 13, 60 i 271-273, dopuszcza się: sytuowanie budynku ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej o szerokości mniejszej niż 16 m. Zachowanie wymogów co do zacienienia, nasłonecznienia i odporności ogniowej ściany i dachu projektowanej nadbudowy określonych w przepisach odrębnych wymienionych w § 12 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia ws. warunków technicznych, zostało niewadliwie wykazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i w projekcie budowlanym.

Z powyższych wywodów oraz z powołanych przepisów wynika więc, że dopuszczalne było usytuowanie przedmiotowej nadbudowy w odległości 1,5 metra od granicy z sąsiednią działką należącą do skarżących.

Nie mogły odnieść skutku zarzuty skargi dotyczące innych niż przyjęte w sprawie przez organy administracyjno-budowlane odległości pomiędzy planowanym do nadbudowy budynkiem E. i R. T., a granicą z działką skarżących i ich budynkiem. Wspomniane odległości zostały określone przez projektanta posiadającego stosowne uprawnienia budowlane, na mapie do celów projektowych sporządzonej na aktualnej mapie. Na mapie tej określono między innymi granice działki, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, co jest zgodne z wymogami wynikającymi z art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego, który to przepis określa, co powinien zawierać projekt budowlany. Stosownie natomiast do treści art. 35 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza między innymi kompletność projektu budowlanego rozumianą tak, jak to wynika z art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego. Skoro więc takiej kontroli organy dokonały, i ich ustalenie kompletności przedłożonego do zatwierdzenia projektu budowlanego jest zgodne z rzeczywistym stanem rzeczy, to organy te nie miały żadnych podstaw, aby kwestionować odległości określone na zgodnej z przepisami mapie. Należy ponadto zauważyć, że ze sporządzonego przez geodetę uprawnionego szkicu przebiegu granicy prawnej dołączonego do projektu budowlanego wynika ponadto, że istniejące pomiędzy działkami stron oznaczonymi numerami [...] i [...] ogrodzenie, jest przesunięte o 30 cm od granicy prawnej w kierunku budynku mieszkalnego inwestorów. Ponieważ odległości, o jakich mowa w § 12 rozporządzenia o warunkach technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, dotyczą odległości od granicy, a nie od ogrodzenia, usytuowanie ogrodzenia nie może mieć wpływu na zgodność usytuowania przedmiotowej nadbudowy z przepisami. Należy na koniec dodać, że na poparcie swoich twierdzeń odnośnie usytuowania budynku inwestorów, skarżący nie przedłożył jakichkolwiek dowodów co oznacza, że jego zarzuty są gołosłowne i nie mogą być uwzględnione również przez Sąd.

Ostatni ze sformułowanych w skardze zarzutów dotyczył skierowania wylotów rur spustowych odprowadzających wody opadowe z budynku inwestorów, w stronę działki skarżącego, co będzie powodować przedostawanie się wody do jego domu położonego na działce nr [...] usytuowanej nieco niżej, niż działka inwestorów.

Odnosząc się do tego zarzutu należy zauważyć, że kwestia odprowadzenia wód opadowych z dachu nadbudowanego budynku inwestorów została uregulowana w projekcie budowlanym w zgodzie z obowiązującymi przepisami. Zatwierdzony projekt budowlany przewiduje bowiem, że wspomniane wody opadowe będą odprowadzane powierzchniowo na tereny zielone działki inwestorów (k. 33 projektu budowlanego), co jest zgodne z § 28 ust. 2 rozporządzenia ws. warunków technicznych.

Zaprojektowanie kierunku wylotów rur spustowych odprowadzających wody opadowe z budynku inwestorów widoczne jest na znajdującym się na k. 59 projektu budowlanego rysunku elewacji prawej – południowo-zachodniej. Porównanie tego rysunku ze znajdującym się na k. 83 projektu rysunkiem inwentaryzacyjnym tej samej elewacji pokazuje, że rura spustowa, której wylot istotnie jest skierowany w stronę działki sąsiadów, ma ulec likwidacji. Pozostałe dwie rury spustowe mają natomiast być skierowane na zachód i na wschód, a więc nie w stronę działki skarżącego.

W świetle powyższego, wobec spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 w zw. z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, organ nie mógł odmówić zatwierdzenia przedłożonego projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na nadbudowę. Z tego powodu, a także dlatego, że podniesione w skardze zarzuty nie były zasadne oraz brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.