Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 378/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-09-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wyłączenie sędziego
Powołane przepisy: article: art. 22 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Justyna Mazur (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA – Marek Wroczyński Sędzia WSA – Renata Nawrot po rozpoznaniu w dniu 11 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. L. i I. L. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Sławomira Fularskiego w sprawie ze skargi K. L., I. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Pismem procesowym z dnia 5 września 2013 r. K. L.i I. L. (dalej: "skarżący") wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wyłączenie sędziego tego Sądu Sławomira Fularskiego z postępowania sądowego prowadzonego w niniejszej sprawie wobec zaistnienia okoliczności tego rodzaju, która może wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego. Uzasadniając wniosek wskazali, iż sędzia WSA Sławomir Fularski orzekał w sprawie sygn. akt: VIII SA/Wa 971/10 i wydał wyrok oddalający skargę K. i I.L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r. W ocenie skarżących treść ww. zapadłego wyroku, wobec oczywistości zasadności skargi potwierdza, iż sędzia ten nie był bezstronny, a nawet świadomie i celowo działał na szkodę skarżących. Nadto zdanie skarżących, powyższe potwierdza prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 maja 2013 r. (III SA/Wa 663/13) oraz treść jego uzasadnienia. Wyrokiem tym uchylono zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2008 r., a nadto uchylono dwanaście decyzji poprzedzających tj. [...] Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] listopada 2000 r. określających zobowiązanie w podatku od towarów i usług dla nieistniejącego podatnika.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie wymaga wyjaśnienia, że obowiązująca w postępowaniu sądowoadministracyjnym ustawa procesowa - tj. ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), przewiduje w art. 18 § 1 p.p.s.a. wyłączenie sędziego

z mocy samej ustawy z przyczyn dotyczących stosunków osobistych, a ponieważ katalog wymienionych tym przepisem powodów wyłączenia sędziego z istoty rzeczy nie może wyczerpująco objąć wszystkich stanów faktycznych, które w konkretnych realiach mogłyby uzasadniać wyłączenie sędziego, ustawodawca w art. 19 p.p.s.a. zawarł dodatkową podstawę wyłączenia, ale na wniosek sędziego bądź strony.

W myśl art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a. o wyłączeniu sędziego rozstrzyga postanowieniem w składzie trzech sędziów na posiedzeniu niejawnym sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy po złożeniu wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Tak więc sędzia, o wyłączenie którego wniesiono zobligowany jest do złożenia oświadczenia stosownego do powodów wyłączenia przewidzianych w art. 18 § 1 i art. 19 p.p.s.a.

Z treści oświadczeń sędziego Sławomira Fularskiego wynika, że brak jest podstaw do jego wyłączenia z przyczyn wyżej określonych.

Przesłanką wyłączenia sędziego na podstawie art. 19 p.p.s.a. jest istnienie okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do jego bezstronności w danej sprawie. Ustawa nie precyzuje, co należy konkretnie rozumieć przez uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego. Z pewnością nie chodzi tu o jakąkolwiek wątpliwość wynikającą z niczym nieuzasadnionej obawy. Należy przyjąć, że musi to być wątpliwość uzasadniona np. takimi powiązaniami osobistymi między sędzią, a stroną, czy jej pełnomocnikiem jak: przyjaźń, wrogość, sprzeczność interesów wynikających np. z powodów sąsiedzkich, okoliczności związane z obowiązkami służbowymi wykonywanymi w przeszłości lub inne okoliczności, ze względu na które sędzia mógłby być zainteresowany wynikiem sprawy lub uprzedzony do strony.

Z treści wniosku wynika, że skarżący swoje żądanie wiążą głównie

z niekorzystnym wynikiem innego postępowania sądowoadministracyjnego, w którym brał udział sędzia Sławomir Fularski - orzekający w sprawie niniejszej przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Takie zarzuty nie mogą stanowić podstawy wyłączenia sędziego z uwagi na brak jego bezstronności. Nie można żądać wyłączenia sędziego wyłącznie w oparciu o przeświadczenie, że sędzia jest nieobiektywny. Zgodnie bowiem z utrwalonym w piśmiennictwie i orzecznictwie poglądem "przeświadczenie strony co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie, zwłaszcza nieobiektywnie, nie jest przesłanką do żądania wyłączenia sędziego. Strona może zwalczać wadliwe orzeczenia wydawane przez sąd za pomocą środków odwoławczych" (T. Woś Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Warszawa 2005 str. 155, patrz także postanowienie Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z 26 października 1995 r. l Acz 309/95, OSA 1997, nr 9, poz. 49). W ocenie Sądu, podnoszone przez skarżących zarzuty nie wywołują uzasadnionych wątpliwości, co do bezstronności sędziego Sławomira Fularskiego, orzekającego w tej sprawie. Należy bowiem stwierdzić, że ewentualne naruszenia przepisów mogą stanowić podstawę do wniesienia przez stronę skarżącą stosownego środka zaskarżenia od orzeczenia, które zostanie wydane, ale nie są to okoliczności, uzasadniające wyłączenie sędziego od orzekania w tej sprawie.

Ocena - podejmowanych przez sędziego sprawozdawcę, czy sędziego przewodniczącego posiedzenia, zarządzeń oraz wydawanych przez sąd orzeczeń - pod względem ich zgodności z przepisami prawa procesowego, albo błędów

w stosowaniu prawa materialnego, należy do sądu wyższej instancji, tj. Naczelnego Sądu Administracyjnego, w ramach kontroli instancyjnej. Natomiast sąd, rozpoznający wniosek o wyłączenie sędziego, nie bada zasadności i prawidłowości czynności podjętych w sprawie przez sąd orzekający (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 sierpnia 1996 r., sygn. akt I PO 8/96, OSNAP 1997 r. nr 4, poz. 59).

W konsekwencji stwierdzić należy, iż skarżący nie uprawdopodobnili, że istnieją okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego, o którego wyłączenie wniesiono.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 22 § 1 p.p.s.a orzeczono jak

w sentencji.