Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 184/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2014-04-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inspektor Pracy
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30c  ust. 1-26, art. 30 ust. 1, art. 37
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Saniewski Sędziowie: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant starszy sekretarz sądowy Krystyna Witt po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 marca 2014 r. sprawy ze skargi Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej [...] z siedzibą w W. na informację Wojewódzkiego Urzędu Pracy w T. z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu z budżetu Unii Europejskiej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pełnomocnik Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo Kredytowej [...] w W. wniósł skargę na negatywną ponowną ocenę dokonaną przez Wojewódzki Urząd Pracy w T. projektu pod nazwą "[...]" złożonego przez skarżącego w ramach konkursu nr [...] dla Poddziałania 6.1 [...] nr wniosku [...], zaskarżając ją w całości, wnosząc o uchylenie oceny z dnia [...] stycznia 2014 r. i nakazanie ponowne sporządzenie oceny oraz zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych. Skarżący zarzucił dokonanie oceny wbrew "Zasadom dokonywania wyboru projektów w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki" poprzez dokonanie jej w sposób powodujący wymierzenie niższej punktacji niż w przypadku pierwszej oceny i naruszenie zasady rzetelnej, wiarygodnej i kompleksowej oceny projektu. Wywodził, że ponowna ocena otrzymała niższe oceny niż pierwotny projekt, co narusza podstawowe zasady sytemu prawnego. Ponowna ocena jest wadliwa. W dalszym ciągu szereg wypowiedzi i argumentacji dot. sposobu oceny projektu charakteryzuje się dużą dozą dowolności, w szczególności, jeśli weźmie się pod uwagę, fakt, że w ramach ponownej oceny, zmniejszono ilość punktów wskazanych w pozycjach, które poprzednio oceniono pozytywnie, a zmiany poparte zostały odmienną argumentacją niż poprzednio. Przy ponownej ocenie nie wskazano, dlaczego zdecydowano się na nadzwyczajne rozstrzygnięcie poprzez odmienną ocenę niż podczas pierwszej oceny. Sytuacja taka budzi wątpliwość co do sposobu prowadzenia weryfikacji wniosku.

Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wg organu IOK miała prawo w świetle "Zasad dokonywania wyboru projektów" do wskazania kwestii nie wynikających z pierwotnej oceny w sytuacji, gdyż podczas powtórnej weryfikacji wniosku IOK dostrzegła wady wniosku niepozwalające na jego dofinansowanie, mimo iż nie były one wykryte na etapie oceny pierwotnej. Zgodnie z treścią Zasad wskazano je przy formułowaniu powtórnej oceny wniosku o dofinansowanie, a uzasadnienie merytoryczne dla obniżenia punktacji w kryteriach pierwotnie ocenionych wyżej znajduje się w Kartach Oceny Merytorycznej. Ponowna ocena dokonana została w częściach wniosku, których dotyczył pozytywnie rozpatrzony środek odwoławczy. Wady wniosku niepozwalające na jego dofinansowanie dotyczyły tylko tych części, które zgodnie ze środkiem odwoławczym zostały ponownie ocenione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sprawa rozpatrywana jest w trybie ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712).

Z mocy uregulowań tej ustawy kontroli sądów administracyjnych poddany został tryb dokonywania przez instytucję zarządzającą programami operacyjnymi oceny projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych. Jednakże sąd administracyjny nie może zastępować instytucji odpowiedzialnych za realizację programów operacyjnych w ocenianiu wniosku o dofinansowanie.

Sądowa kontrola legalności oceny projektu przeprowadzona przez właściwą instytucję zarządzającą w ramach ogłoszonego konkursu sprowadza się wobec powyższego do badania w postępowaniu sądowym prawidłowości stosowania prawa przez tę instytucję, określonego w przepisach ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz jej przepisów wykonawczych, jak też w regionalnym programie operacyjnym (art. 20 ust. 3 i 3a) w regulacji zawartych w systemie realizacji programu operacyjnego (art. 5 pkt 11), określonym przez instytucję zarządzającą (art. 26 ust. 1 pkt 8), jak również w regulacjach wspólnotowych dotyczących w szczególności Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.

Zgodnie z brzmieniem art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną.

Przywołana ustawa z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju zawiera zarówno przepisy prawa materialnego jak i dotyczące postępowania zarówno przed wskazanymi w niej organami (instytucjami) jaki i dotyczące postępowania sądowoadministracyjnego (w odniesieniu do tego ostatniego w zakresie nieuregulowanym ustawą, nakazując odpowiednie stosowanie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146,150 i 152 tej ustawy – art. 30 e ww. ustawy z 6 grudnia

2006 r.

Zgodnie z art. 30 c ust. 1 2b po wyczerpaniu postępowania odwoławczego przed właściwą instytucją oraz w przypadku, o którym mowa w art. 30i pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia doręczenia informacji, o której mowa w art. 30b ust. 9 albo art. 30i pkt 1, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie. Kompletna dokumentacja, o której mowa w ust. 2, obejmuje: wniosek o dofinansowanie, informację o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 30a ust. 3, wniesiony protest, informację, o której mowa w art. 30b ust. 9 albo art. 30i pkt 1 wraz z ewentualnymi załącznikami. Kompletna dokumentacja jest wnoszona w oryginale lub w uwierzytelnionej kopii. Powyższe przesłanki zostały spełnione w niniejszej sprawie.

W wyniku rozpatrzenia skargi, o której mowa w ust. 1 art. 30, sąd może: uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą; oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia albo umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe.

Rozpoznając więc skargę merytorycznie w niniejszej sprawie należy przede wszystkim zwrócić uwagę na najistotniejszą kwestię. Otóż stosownie do przepisu art. 30g przywoływanej ustawy informacje otrzymywane przez wnioskodawcę dotyczące oceny jego wniosku, a także w trakcie trwania procedury odwoławczej, nie stanowią decyzji administracyjnej. Natomiast przepis art. 37 tej ustawy stanowi, że do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego. Jest to bardzo szeroki zakres wyłączenia, który oznacza między innymi, że w postępowaniu o udzielenie dofinansowanie nie mają zastosowania gwarancje procesowe wynikające z art. 7,8,9,10 i 11 Kpa. Nie mają także zastosowania przepisy art. 127-140 Kpa zawarte w Rozdziale 10 zatytułowanym "Odwołania". Oznacza to więc, że nie ma zastosowania do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielenia dofinansowania na podstawie przywołanej ustawy o zasadach prowadzenie polityki rozwoju także przepis art. 139 Kpa stanowiący, że organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub rażąco narusza interes społeczny.

Chybione są tym samym wszelkie wywody zawarte w skardze, iż przy ponownej ocenie programu strony skarżącej "[...]" niesłusznie przyznano niższą ocenę. Warto też w tym miejscu zwrócić uwagę, że w przedmiotowej ustawie o zasadach polityki rozwoju nie zawarto przepisów analogicznych do przepisu z art. 139 Kpa.

Należy także mocno podkreślić, że w dokumencie regulującym proces wyboru projektów w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki wydanym w oparciu o przepis art. 26 ust. 1 pkt 2 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju a więc w dokumencie mającym swe ustawowe umocowanie- stwierdzono, że jeśli podczas powtórnej weryfikacji wniosku IOK dostrzeże wady wniosku niepozwalające na jego dofinansowanie, mimo że nie były one wykryte na etapie oceny pierwotnej, powinna je wykazać przy formułowaniu powtórnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu. Oznacza to zdaniem sądu, możliwość wydania rozstrzygnięcia mniej korzystnego dla strony. A więc uznanie wcześniejszego odwołania za uzasadnione, prowadzi do ponownej oceny wniosku o dofinansowanie, według wszelkich kryteriów obowiązujących w Programie. Zatem zasadnie organ uznał, że ponownej ocenie podlegał cały wniosek o dofinansowanie projektu pod nazwą "[...]" złożonego przez stronę skarżącą w ramach konkursu [...] dla Poddziałania 6.1. "[...]."

Przechodząc do kolejnych zarzutów zawartych w skardze poddając ocenie pozostałe dokumenty przedłożone przez stronę, a w szczególności wszystkie Karty Oceny Merytorycznej wniosku o dofinansowanie dotyczące zarówno pierwotnej jak i ponownej oceny w konfrontacji z przedmiotowym wnioskiem należy zauważyć, że ocena składów orzekających praktycznie biorąc jednak była tożsama. W trakcie pierwszej oceny SKOK [...] otrzymał 65 punktów, a w wyniku powtórnej oceny 60 punktów. Wystąpiła więc tylko różnica 5 punktowa, która nie ma cech różnicy rażącej i oceniający zasadnie wskazówki na liczne uchybienia dotyczące mało precyzyjnego zdefiniowania kwestii problemowych. Dotyczy to w szczególności np. procesu rekrutacji, programu zamierzonego szkolenia, zaplecza technicznego, lokalizacji biura projektu, przyczyn zlecenia powykonawcom realizacji części programu oraz braku precyzji i dostatecznego przekonywującego uzasadnienia. Porównując Karty Oceny wypada zauważyć, że w niektórych (ale bardzo nielicznych) przypadkach powtórna ocena była nawet nieco wyższa niż pierwotna, co zdaniem Sądu świadczy o rzetelności i obiektywizmie oceniających.

Analizując przedłożone przez stronę wraz ze skargą dokumenty należy więc stwierdzić, że rozpoznając wniosek o dofinansowanie projektu " [...]" dochowano zasad procedury i reguł postępowania zawartych w przepisach ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w szczególności w przepisach art. 30b, a także nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego.

Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji wyroku.