Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 588/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2009-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 129 par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, Sędziowie asesor WSA Małgorzata Roleder (spr.),, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi K. A. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie zaniechania prowadzenia robót budowlanych I. oddala skargę; II. przyznaje radcy prawnemu J. H. od Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku) kwotę 309,80 (trzysta dziewięć złotych osiemdziesiąt groszy) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne skarżącego wykonane na zasadzie prawa pomocy.-


UZASADNIENIE

U podstaw podjętego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. stwierdził, iż odwołanie K. A. od decyzji z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. w sprawie zaniechania prowadzenia robót budowlanych, budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr geodezyjny [...] przy ul. S. [...] w D. B., zostało złożone z uchybieniem terminu do jego wniesienia.

W uzasadnieniu podjętego postanowienia wskazano, iż zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji z dnia [...] czerwca 2008 r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. odwołanie od tego rozstrzygnięcia należało wnieść w terminie 14 dni od daty jego otrzymania. Powyższa decyzja adresowana do K. A. została mu doręczona za pośrednictwem Urzędu Pocztowego w D. B. i pokwitowana w dniu 4 czerwca 2008 r. przez W. Cz. (siostrzenicę), co odzwierciedla znajdujące się w aktach sprawy organu I instancji zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki. Doręczenie nastąpiło zgodnie z art. 43 kpa. W związku z tym, termin do złożenia odwołania od decyzji organu I instancji upływał w dniu 18 czerwca 2008 r.

Tymczasem jak wynika z akt sprawy, odwołanie od wyżej opisanej decyzji zostało opatrzone datą "16.07.2008 r." i nadane przez K. A. w Urzędzie Pocztowym w D. B. listem poleconym w dniu 19 czerwca 2008 r. Powyższe wskazuje, iż odwołanie strony zostało wniesione po upływie czternastodniowego terminu, który przysługiwał stronom postępowania. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] organ odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Mając na względzie ustalony w niniejszej sprawie stan faktyczny organ stwierdził na podstawie art. 134 kpa, iż wniesienie odwołania nastąpiło z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 129 § 2 kpa, pozostawiając je bez rozpoznania.

Nie godząc się z tym rozstrzygnięciem K. A. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. W jej uzasadnieniu skarżący nie przedstawił jednak jakichkolwiek zarzutów odnoszących się do skarżonego postanowienia. Podkreślił, iż działania organu nadzoru budowlanego, w szczególności zaś "Pana J." wywołują u niego stres i dlatego zapomniał, iż 14 - dniowy termin od otrzymanej w dniu 4 czerwca 2008 r. decyzji organu I instancji mija w dniu 18 czerwca 2008 r. Podał, iż na poczcie w tym czasie były strajki i dnia 18 czerwca 2008 r. nie zdążył wysłać listu poleconego przed zamknięciem poczty. Nadto przed upływem 14 dniowego terminu nie chciał denerwować siostry – H. Cz. (inwestor drugiej części budynku), ponieważ "samo czytanie pism od P. J. wywołuje u niej szok, okropne zdenerwowanie i nie potrafi ona coś z sensem napisać".

W odpowiedzi na skargę P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje.

Skarga jako niezasadna podlega oddaleniu.

Zgodnie z w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu prawnego, to jest jego zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej

i oceny tej dokonuje w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy.

Sąd nie ma uprawnień do merytorycznego rozpatrzenia sprawy, ma wyłącznie uprawnienia kasatoryjne. Rozpoznając sprawę nie może, zatem zmienić zaskarżonego aktu prawnego a jedynie, uwzględniając skargę, może go uchylić, stwierdzić jego nieważność lub niezgodność z prawem. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności stanowiące podstawę uwzględnienia skargi wskazane w art. 145 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skarga podlega oddaleniu.

Rozpoznając skargę w tak zakreślonej kognicji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. nie dopatrzył się, aby w zaskarżonym postanowieniu zostały naruszone przepisy prawa obowiązujące w chwili jego wydawania.

Przede wszystkim podnieść należy, iż przedmiotem kontroli sądowej jest postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w sprawie zaniechania prowadzenia robót budowlanych, budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr geodezyjny [...] przy ulicy S. [...] w D. B.

Warunkiem skuteczności czynności procesowej – wniesienia odwołania, jest zachowanie ustawowego terminu. Stosownie bowiem do treści art. 129 § 2 kpa, odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia (ogłoszenia) decyzji stronie. Uchybienie tego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji.

W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, iż decyzja organu I instancji z dnia [...] czerwca 2008 r. została doręczona skarżącemu za pośrednictwem Urzędu Pocztowego w D. B. i odbiór jej został pokwitowany przez dorosłego domownika – W. Cz. (siostrzenicę) na zwrotnym potwierdzeniu odbioru z datą – 4 czerwca 2008 r. (k.40 akt administracyjnych, teczka I). Odwołanie zaś od przedmiotowej decyzji skarżący złożył za pośrednictwem poczty w dniu 19 czerwca 2008 r., co potwierdza data stempla pocztowego na kopercie k. 42 akt administracyjnych, teczka I. Powyższe okoliczności nie są kwestionowane przez strony postępowania, w tym samego skarżącego, znajdują oparcie w aktach sprawy i jako takie odpowiadają prawu.

W tych uwarunkowaniach nie budzi wątpliwości stanowisko organu II instancji, iż złożenie odwołania w dniu 19 czerwca 2008 r. nastąpiło z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia. Czternastodniowy terminu do złożenia odwołania od decyzji doręczonej skarżącej w dniu 4 czerwca 2008 r. upłynął bowiem z dniem 18 czerwca 2008 r.

W tym miejscu godzi się podkreślić, iż istotnym elementem pokwitowania odbioru pisma jest data jego doręczenia, z którą to związane są doniosłe skutki prawne. Dokonując tej czynności, osoba dorosła powinna mieć świadomość, iż bieg terminu do złożenia odwołania rozpoczyna się od wskazanej na pokwitowaniu daty. Co więcej informacja o przysługujących stronie środkach zaskarżenia oraz terminach ich wnoszenia zawarta jest w pouczeniu decyzji. Stąd argumentacja skarżącego polegająca na wskazywaniu, iż toczące się w jego sprawie postępowanie przed organem nadzorem budowlanym powoduje u niego stres i zdenerwowanie nie może podważać prawidłowości podjętego przez organ rozstrzygnięcia.

W tym stanie faktycznym i prawnym stwierdzić należy, iż kwestionowane postanowienie podjęte zostało w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa. Jednocześnie zauważyć należy, iż postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania prawidło wydano po ostatecznym rozpoznaniu prośby strony o przywrócenie terminu (postanowienie z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...]). Marginalnie wyjaśnić należy, iż zarzuty kierowane pod adresem tego rozstrzygnięcia (strajk poczty) nie mogą być kontrolowane w niniejszym postępowaniu, albowiem wykraczałoby to poza jego zakres przedmiotowy.

W ocenie Sądu przy wydawaniu skarżonego postanowienia organ odwoławczy nie naruszył również przepisów prawa procesowego. Zarówno ustalony w niniejszej sprawie stan faktyczny oraz zastosowane przepisy prawa nie budzą zastrzeżeń i jako takie odpowiadają prawu. Stosownie do treści art. 77 i 7 kpa organ administracji publicznej podjął wszystkie niezbędne czynności mające na celu zebranie całego materiału dowodowego w niniejszej sprawie i dokonał jego rzetelnej oceny.

Końcowo podnieść należy, iż stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania skutkuje brakiem możliwości merytorycznego rozpoznania odwołania w sprawie decyzji z dnia [...] czerwca 2008 r. nakazującej zaniechania prowadzenia robót budowlanych, budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr geodezyjny [...] przy ul. S. [...] w D. B. Rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony stanowi bowiem rażące naruszenie prawa, gdyż oznacza weryfikację w postępowaniu odwoławczym decyzji ostatecznej. Wzruszenie takiej decyzji może nastąpić jedynie w sytuacjach i w trybie przewidzianym przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. W przedmiotowej zaś sprawie okoliczności uzasadniające wzruszenie decyzji nie występowały.

Mając na uwadze powyższe Sąd podzielił ocenę prawną sprawy dokonaną przez organ odwoławczy, a skargę jako bezzasadną oddalił (art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). O wysokości kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, przyznanych ustanowionemu z urzędu radcy prawnemu, Sąd orzekł na podstawie przepisu art. 250 w/w ustawy oraz przepisów § 2 ust. 3, § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c oraz § 15 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Obejmują one opłatę ze czynności radcy prawnego w kwocie 240 zł powiększoną o należny podatek od towarów i usług, wyliczony według 22% stawki w kwocie 52,80 zł. oraz 17 zł z tytułu wniesionej opłaty skarbowej.