Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 415/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-03-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 244, art. 184 w związku z art. 182 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Bożena Walentynowicz po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej I. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 listopada 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 825/07 odrzucające skargę T. W., I. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 listopada 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 825/07, na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", odrzucił skargę T. W. i I. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 października 2007 r., sygn. akt II OZ 1002/07, oddalił zażalenie I. W. na postanowienie Sądu I instancji o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej nieopłacenie oraz niezłożenie odpisów skargi w ustawowo przewidzianym terminie. W takim stanie rzeczy Sąd I instancji uznał, że skarga podlegała odrzuceniu.

Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie złożyła I. W., reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 220 § 3 w związku z art. 244 § 1 ppsa.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że pełnomocnik wyznaczony z urzędu, stosownie do postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lipca 2007 r., dowiedział się o swoim udziale w przedmiotowej sprawie w październiku 2007 r., a zatem już po złożeniu przez skarżącą zażalenia na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi i po przesłaniu akt do Naczelnego Sądu Administracyjnego, co oznacza, że skarżąca została faktycznie pozbawiona prawa pomocy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionej podstawie.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ppsa zasadą jest, że Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

W niniejszej sprawie pozostające w obrocie prawnym postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2007 r. oddalające zażalenie na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wywiera ten skutek materialnoprawny, że wniesiona skarga podlegała odrzuceniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. Pełnomocnik w niniejszej sprawie został ustanowiony o czym został powiadomiony przed rozpoznaniem przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia, złożonego osobiście przez I. W., na postanowienie Sądu I instancji o odmowie przywrócenia terminu. Z akt sprawy wynika bowiem, że pełnomocnik ustanowiony z urzędu zapoznał się z aktami sprawy w dniu 5 października 2007 r., natomiast zażalenie zostało rozpoznane w dniu 15 października 2007 r. Oznacza to, iż pełnomocnik miał możliwość włączenia się do przedmiotowego postępowania zażaleniowego i zgłoszenia swoich zarzutów oraz przytoczenia okoliczności uzasadniających uwzględnienie zażalenia przed jego rozpoznaniem przez Naczelny Sąd Administracyjny, a zatem zarzut naruszenia art. 244 ppsa również należy uznać za niezasadny. Skarga kasacyjna w świetle powyższych okoliczności nie może być uwzględniona.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 ppsa. O kosztach zastępstwa procesowego, zgodnie z art. 250 ppsa, orzeknie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.