Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 339/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-02-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Grażyna Jarmasz po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej S. P. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 grudnia 2009 r. sygn. akt I SA/Gd 724/09 odrzucające skargę w sprawie ze skargi S. P. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia 27 lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2009 r., I SA/Gd 724/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę S. P. spółka z o.o. w W. (dalej jako Spółka lub Skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia 27 lipca 2009 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.

Sąd pierwszej instancji wskazał, że Strona nie usunęła w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania do usunięcia braku formalnego skargi w postaci uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone w dniu 29 października 2009 r.. Termin do uzupełnienia braków upłynął zatem 12 listopada 2009 r.. Do tego dnia nie uzupełniono braku skargi. W związku z tym na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) Sąd odrzucił skargę.

W dniu 22 grudnia 2009 r. Spółka wystąpiła do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, załączając dowód dokonania w dniu 21 grudnia 2009 r. przelewu 200 zł na rachunek bankowy Sądu, tytułem opłacenia wpisu od odrzuconej skargi o sygn. akt I SA/Gd 724/09.

W uzasadnieniu wniosku Skarżąca stwierdziła, że w dniu 29 października 2009 r. otrzymała z Sądu przesyłkę, która nie zawierała wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi o sygn. akt I SA/Gd 724/09, wobec czego o konieczności uzupełnienia tego rodzaju braku dowiedziała się dopiero z doręczonego jej postanowienia o odrzuceniu skargi. Według twierdzeń strony w przesyłce z dnia 29 października 2009 r. zawierającej dokumenty dotyczące dwóch zawisłych przed sądem spraw spółki (I SA/Gd 724/09 i SA/Gd 725/09) znajdowały się jedynie dokumenty obejmujące w zakresie dotyczącym sprawy I SA/Gd 724/09: - wezwanie do złożenia dokumentu wskazującego umocowanie strony skarżącej do wniesienia skargi oraz doręczenie odpisu odpowiedzi na skargę, natomiast w zakresie korespondencji dotyczącej sprawy I SA/Gd 725/09: - doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz doręczenie odpisu odpowiedzi na skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 11 stycznia 2010 r. odmówił Skarżącej przywrócenia terminu do uiszczenia należnego od skargi wpisu.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podał, że w jego ocenie Skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu. Strona podała, że z winy Sądu nie miała świadomości, iż poza brakiem w postaci niedołączenia do skargi dokumentu KRS, winna była także uiścić należny od skargi wpis, ponieważ nie została o tym zawiadomiona przez Sąd. Dalej Sąd wskazał, że twierdzenia Strony o niepełnej zawartości skierowanej do niej przesyłki, którą odebrała w dniu 29 października 2009 r. nie znajdują potwierdzenia w aktach przedmiotowej sprawy I SA/Gd 724/09, jak i w aktach sprawy I SA/Gd 725/09. Z adnotacji poczynionych bezpośrednio na zarządzeniach wynika bowiem, że bez wyjątku zostały one wykonane przez starszego sekretarza sądowego w dniu 23 października 2009 r., który w skierowanej w tym dniu do spółki przesyłce (odebranej przez spółkę w dniu 29 października 2009 r.) zawarł wszystkie niezbędne dla wykonania tych zarządzeń dokumenty.

Pismem z dnia 14 stycznia 2010 r. (data wpływu do Sądu 15 stycznia 2010 r.) Skarżąca Spółka wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 grudnia 2009 r., sygn. akt I SA/Gd 724/09.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – poprzez odrzucenie skargi z uwagi na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi w postaci nie uiszczenia wpisu sądowego w sytuacji, gdy wezwanie do uzupełnienia braków formalnych było niekompletne dotyczyło tylko konieczności złożenia dokumentu wskazującego umocowanie Strony Skarżącej do wniesienia skargi.

W związku z powyższym wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia.

W uzasadnieniu środka zaskarżenia Spółka podtrzymała swoje dotychczasowe twierdzenia, iż w korespondencji dotyczącej skargi o sygn. akt I SA/Gd 725/09 były załączone dokumenty: " Doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu", "Zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu", "Doręczenie odpisu odpowiedzi na skargę", zaś w korespondencji dotyczącej skargi o sygn. akt I SA/Gd 724/09 załączone były dokumenty: "Wezwanie"- do złożenia dokumentu wskazującego umocowanie strony Skarżącej do wniesienia skargi, pouczenie Strony, "Doręczenie odpisu odpowiedzi na skargę".

Zdaniem Strony istotną okolicznością w niniejszej sprawie jest fakt, iż gdyby została właściwie poinformowana o ciążących na niej obowiązkach to bez wątpienia wykonałaby te obowiązki, o czym świadczy wpłacenie w przepisanym terminie wpisu sądowego w sprawie I SA/Gd 725/09 i odesłanie w tym samym terminie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego w sprawie, której dotyczy przedmiotowa skarga oraz fakt, iż Spółka niezwłocznie po uzyskaniu informacji o niewykonaniu obowiązków złożyła wnioski o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi przy jednoczesnym ich wypełnieniu. Według Spółki racjonalnie działający podmiot, któremu zależy na merytorycznym rozpatrzeniu sprawy nie wykonałby jedynie po części obowiązków wynikających z wezwań organu władzy sądowej mając świadomość doniosłości swoich działań.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 65 § 1 p.p.s.a. sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. W paragrafie 2 tego artykułu przewidziano, że do doręczania pism przez pocztę w postępowaniu sądowym stosuje się tryb doręczeń, jak w postępowaniu cywilnym. Zastosowanie znajdują więc przepisy, wydanego na postawie art. 133 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm. – powołany dalej jako "K.p.c."), rozporządzenia wykonawczego Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym przez pocztę (Dz. U. Nr 62, poz. 697 ze zm. – zwane dalej: rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r.). Zgodnie z § 2 cyt. rozporządzenia pismo sądowe, doręczone przez pocztę, wysyłane jest jako list polecony za potwierdzeniem odbioru (ust. 1). Na stronie adresowej przesyłki umieszcza się napis "Polecony - za potwierdzeniem odbioru" (ust. 2). Do przesyłki dołącza się jednocześnie formularz potwierdzenia odbioru (ust. 3). Dopuszczalne jest przesyłanie w jednej przesyłce listowej kilku pism sądowych, jednak w momencie odbioru winny one być traktowane indywidualnie (post. SN z dnia 20 kwietnia 2000 r., sygn. akt I CZ 38/00, Biul. SN 2000, nr 5, poz. 15). Dla prawidłowości dokonania w ten sposób doręczenia wymaga się, aby okoliczność ta wynikała z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru. Powinno to nastąpić poprzez wymienienie na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki", pism stanowiących jej zawartość. Jak wynika z § 5 ust. 1 rozporządzenia, adresat przesyłki lub inne osoby upoważnione do odbioru przesyłek potwierdzają odbiór przesyłki, zgodnie z opisaną jej zawartością, składając czytelny podpis i umieszczając datę otrzymania przesyłki, a listonosz oddzielnie wpisuje datę doręczenia przesyłki, imię i nazwisko odbierającego i sposób doręczenia (postanowienie NSA z dnia 31 marca 2010 r., sygn. akt I FSK 1929/09, publikowane w bazie danych na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W związku z powyższymi rozważaniami teoretycznymi w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy zauważyć, że wymogi przedstawione wyżej zostały zachowane przy doręczaniu Skarżącej w dniu 29 października 2009 r. przesyłki zawierającej: dwa egzemplarze wezwania do usunięcia braku formalnego poprzez złożenia dokumentu wskazującego na umocowanie osoby składającej skargę, dwa egzemplarze odpisu odpowiedzi na skargę, dwa egzemplarze pouczenia, dwa egzemplarze zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wynika to ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki (k. 15 akt Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego), gdzie znajduje się informacja o rodzaju przesyłki: "2x wezw. do usunięcia braków formalnych skargi, 2x odpis odp. na skargę, 2x pouczenie, 2x wpis".

W związku z tym należy w tym miejscu zauważyć, że wypełniony prawidłowo, na formularzu stanowiącym załącznik nr 1 do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r., pocztowy dowód doręczenia pisma sądowego, stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 K.p.c., potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych pism (post. SN z dnia 30 kwietnia 1998 r. III CZ 51/98 OSNC 1998). W tym zakresie dokument urzędowy korzysta bowiem z domniemania zgodności z prawdą. Adresat przesyłki, który stwierdzi, że nie doręczono mu wszystkich pism wymienionych na formularzu i których przyjęcie pokwitował, powinien ten fakt udowodnić zgodnie z wymaganiami art. 252 Kodeksu postępowania cywilnego (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2010 r., sygn. akt I FSK 1929/09).

Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że to w interesie odbierającego przesyłkę było sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru oraz zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi. Natomiast w sytuacji, kiedy tego nie uczynił, nie ma uzasadnionych podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia Spółce przesyłki w dniu 29 października 2010 r. zawierającej dwa egzemplarze wezwania do usunięcia braku formalnego poprzez złożenia dokumentu wskazującego na umocowanie osoby składającej skargę, dwa egzemplarze odpisu odpowiedzi na skargę, dwa egzemplarze pouczenia, dwa egzemplarze zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Przyjęcie dopuszczalności kwestionowania po odbiorze przesyłki jej zawartości przeczyłoby bowiem sensowi potwierdzenia odbioru przesyłki. W każdym przypadku odbiorca przesyłki mógłby podnosić, że nie otrzymał żadnego dokumentu, innymi słowy, że odebrał kopertę pustą.

Oczywiście pewne wątpliwości może budzić fakt, że Skarżąca Spółka w drugiej sprawie o sygn. akt I SA/Gd 725/09 uzupełniła brak formalny w postaci uiszczenie wpisu sądowego, a w niniejszej sprawie uzupełniła brak formalny w postaci złożenia dokumentu wskazującego na umocowanie osoby składającej skargę. Jednakże ze względów wskazanych powyżej Naczelny Sąd Administracyjny nie uznał tej okoliczności za wystarczającą do podważenia prawidłowości doręczenia przesyłki.

Zasadnie zatem, w opinii Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji przyjął, że wobec tego, iż Strona nie uzupełniła w terminie wskazanego w skutecznie doręczonym wezwaniu braku, jej skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. należało odrzucić.

Nie był wiec zasadny zarzut, że doszło do naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w powiązaniu z art. 65 § 1 tej ustawy.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.