Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1153/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-10-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: Art. 178 w zw. z art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 29 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 29 września 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiąc grudzień 2003 r. postanawia: - odrzucić zażalenie z 27 grudnia 2008 r. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 grudnia 2008 r.


UZASADNIENIE

W. B. wniósł za pośrednictwem Izby Celnej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 29 września 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiąc grudzień 2003 r.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 grudnia 2008 r. skarżący został wezwany do uiszczenia należnego wpisu od skargi.

Skarżący 29 grudnia 2008 r. nadał listem poleconym zażalenie (datowane na dzień 27 grudnia 2008 r.) na powyższe zarządzenie Przewodniczącego Wydziału,

w którego treści zwrócił się także o zwolnienie go od kosztów sądowych.

Zarządzeniem z dnia 21 maja 2009 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pozostawił wniosek skarżącego o zwolnienie go od kosztów sądowych bez rozpoznania.

Mimo doręczenia tego zarządzenia wraz z pouczeniem o przysługującym na nie środkiem zaskarżenia w postaci sprzeciwu skarżący nie wniósł tego rodzaju środka zaskarżenia.

Zarządzeniem sędziego z dnia 20 sierpnia 2009 r., przesłanym za osobnym pismem z dnia 21 sierpnia 2009 r., skarżący został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia, braków formalnych uprzednio wniesionego zażalenia z 27 grudnia 2008 r. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału

z dnia 5 grudnia 2008 r.

Przesyłkę pocztową, kierowaną do skarżącego, zawierającą powyższe wezwanie do usunięcia braków formalnych zażalenia, awizowano dnia 27 sierpnia 2009 r., gdyż nie zastano adresata w mieszkaniu. W związku z treścią art. 73 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. poz. 1270 ze zm.), stanowiącego, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 w/w ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo

w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 tj. zawiadomienia o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej lub urzędzie gminy,

w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, to uznać zatem należało, że powyższe wezwanie o usunięcie braków formalnych zażalenia zostało skarżącemu skutecznie doręczone z dniem 10 września 2009 r.

(w czwartek). Doręczyciel na potwierdzeniu odbioru tej przesyłki zaznaczył bowiem, że umieścił zawiadomienie dla adresata na drzwiach mieszkania.

Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. poz. 1270 ze zm.) do pisma strony, jakim niewątpliwie jest także zażalenie, należy dołączyć wymaganą liczbę jego odpisów, tj. w liczbie odpowiadającej licznie stron, tak by mogło otrzymać prawidłowy bieg.

Skoro w niniejszym przypadku pomimo wezwania skarżący nie uzupełnił braków formalnych zażalenia i nie nadesłał 1 egzemplarza jego odpisu, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. poz. 1270 ze zm.) należało orzec jak sentencji postanowienia.