Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 738/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-02-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 50 ust. 1 pkt 2 i ust. 3
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek, Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Protokolant Starszy referent Beata Basak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 lutego 2010 r. sprawy ze skargi L. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. postanowieniem z dnia [...], po rozpatrzeniu zażalenia L. S., utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. L. z dnia [...], (sprostowane postanowieniem z dnia [...]) wstrzymujące D. i J. S. prowadzenie robót budowlanych związanych z remontem budynku składowego – stodoły na działce nr [..] w K. B. – gmina D. oraz nakazujące inwestorom przedłożenie w terminie 30 dni oceny technicznej wykonanych robót, opracowanej przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane i będącą członkiem izby samorządu zawodowego.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że D. S. dokonała w dniu [...] zgłoszenia remontu budynku stodoły położonej na działce nr [...] w K. B. gmina D. Remont miał polegać na wymianie pokrycia z więźbą dachową, wzmocnieniami słupów, naprawie ściany szczytowej, wymianie bram wjazdowych oraz wykonaniu posadzki betonowej. Uprawniony organ nie wniósł sprzeciwu, o czym poinformowano inwestorkę pismem z dnia 20 kwietnia 2009 r.

Na wniosek właściciela działki sąsiedniej – L. S. inspektor nadzoru budowlanego wszczął postępowanie administracyjne i w toku dokonanych oględzin stwierdzono, iż inwestor przekroczył zakres zgłoszonych robót budowlanych wykonując na istniejącym fundamencie ścianę szczytową w granicy z działką L. S. oraz dwie ściany podłużne: (od strony podwórka i własnej działki) na długości 4,5 m i wysokości – do murłaty. Ponadto stwierdzono, że po istniejącej stodole murowanej pozostawiono 5 słupów murowanych o wymiarach 50x70 cm. W obiekcie nie było więźby dachowej i pokrycia oraz bram wjazdowych.

W tej sytuacji, organ I instancji postanowieniem z dnia [...] wydanym na podstawie art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane – wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przez inwestorów i nałożył na nich obowiązek przedłożenia w terminie 30 dni – oceny technicznej wykonywanych robót, sporządzonej przez uprawnioną osobę.

W złożonym na wydane postanowienie zażaleniu – L. S. zarzucał organowi zbyt późne wydanie postanowienia. Twierdził, że inwestorzy nie wykonywali remontu, lecz budowę, na którą powinni uzyskać pozwolenie na budowę. Wskazał także, że między nim a inwestorami toczy się przed sądem powszechnym sprawa o ochronę własności, w związku z czym domaga się, by inwestorzy odsunęli ścianę stodoły na odległość 1,50 m od granicy jego działki.

Organ odwoławczy podzielił pogląd organu I instancji wyrażony w postanowieniu, iż zachodziły przesłanki do wstrzymania wykonywanych robót, które nie zostały ukończone, co stwierdzono podczas oględzin. Wykonywane roboty budowlane stanowiły remont, a nowe murowane ściany realizowano na istniejącym fundamencie, który zbudowano na podstawie wydanej 28 kwietnia 1972 r. decyzji o pozwoleniu na budowę.

Odnosząc się do zarzutów zażalenia stwierdzono brak podstaw prawnych do orzekania o przesunięciu ściany szczytowej na miejsce wskazane przez skarżącego, zaś kwestie związane z ochroną własności nie należą do kompetencji organów nadzoru budowlanego. Zdaniem organu w świetle art. 31 ust. 1 Prawa budowlanego rozbiórka części obiektu budowlanego nie wymaga zgłoszenia.

Powołując się na treść art. 50 ust. 1 i 3 Prawa budowlanego organ odwoławczy utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.

W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie – L. S. wnosił o uchylenie postanowień Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] utrzymującego w mocy postanowienie organu I instancji z dnia [...] – jako wydanych z naruszeniem prawa – art. 29 ust. 2 pkt 1 i art. 30 ust. 6 pkt 2 (bez określenia ustawy), gdyż gmina D. nie posiada planu zagospodarowania przestrzennego, a budowa jest prowadzona w granicy jego działki.

W uzasadnieniu skargi skarżący wyraził pogląd, że inwestorzy prowadzą bez pozwolenia - budowę nowej stodoły, a nie dokonują remontu istniejącego obiektu. Wnosił o umorzenie prowadzonego postępowania. Dodał, że inwestor mimo wstrzymania robót wykonywał rozbudowę stodoły.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosił o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaskarżonego postanowienia. Podkreślił, iż w sytuacji gdy inwestorzy przekroczyli zakres robót objętych zgłoszeniem (wykonali dodatkowo dwie ściany podłużne murowane o długości 4,5 m w miejsce rozebranych ścian drewnianych) – zastosowanie będą miały przepisy art. 50 i 51 Prawa budowlanego, zmierzające do doprowadzenia wykonanych samowolnie robót remontowych do stanu zgodnego z prawem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia w zakresie jego zgodności z przepisami prawa, do czego sąd administracyjny jest uprawniony zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ze zm. w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – stwierdzić należy, że postanowienie to prawa nie narusza.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonego postanowienia wydanego w dniu 12 października 2009 r. stanowił przepis art. 50 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) stanowiący, iż w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub art. 49b ust. 1, właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1. W postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych można nałożyć obowiązek przedstawienia – w terminie 30 dni inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych lub odpowiednich ocen technicznych bądź ekspertyz.

Z niewadliwych ustaleń organu administracji, mający potwierdzenie w materiale dowodowym wynika, iż po wszczęciu na wniosek skarżącego L. S. postępowania administracyjnego w sprawie obiektów budowlanych na działce należącej do D. i J. S. – podczas przeprowadzonych oględzin, z których sporządzono dokumentację fotograficzną stwierdzono, iż inwestorzy prowadząc roboty budowlane przy budynku stodoły – odstąpili od warunków, jakie określili w zgłoszeniu remontu stodoły dokonanym w dniu 31 marca 2009 r., do którego to zgłoszenia Starosta nie wniósł sprzeciwu.

Odstępstwo od warunków zgłoszenia polegało na wykonaniu dwóch ścian podłużnych od strony podwórka i własnej działki na długości 4,5 m. Przedmiotowa stodoła była zrealizowana na podstawie pozwolenia na budowę wydanego w 1972 r.

Stwierdzając prowadzenie robót budowlanych z odstępstwem od warunków zgłoszenia, organ nadzoru budowlanego był zobowiązany wstrzymać postanowieniami ich realizację i był uprawniony do nałożenia obowiązku przedłożenia oceny technicznej wykonanych robót.

Materiał dowodowy zebrany w sprawie wskazuje, iż w dacie wydania postanowienia o wstrzymaniu robót, prowadzone przez inwestora roboty budowlane nie były zakończone.

W świetle art. 50 ust. 4 postanowienie o wstrzymaniu robót traci ważność po upływie 2 miesięcy od doręczenia postanowienia organu I instancji.

Przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji na podstawie art. 51 Prawa budowlanego orzeka w przedmiocie stwierdzonych odstępstw, które były powodem wstrzymania robót budowlanych.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze Sąd stwierdza, że są one niezasadne. Przedmiotem oceny Sądu jest bowiem wyłącznie postanowienie o wstrzymaniu prowadzonych przez inwestorów robót budowlanych, które w sprawie zostały wydane zgodnie z przepisami Prawa budowlanego.

Fakt, że między skarżącym a inwestorami toczy się postępowanie przed sądem powszechnym dotyczące własności terenu, na którym zlokalizowana jest przedmiotowa stodoła, pozostaje bez wpływu na ocenę zgodności z prawem wydanego postanowienia o wstrzymaniu prowadzonych robót budowlanych, bowiem organ postępowanie takie jest obowiązany wydać, stwierdziwszy zaistnienie okoliczności o jakich mowa w art. 50 Prawa budowlanego tj. dotyczące prowadzenia robót budowlanych – ich legalności i zakresu.

Wyrażane w skardze zarzuty dotyczące przebiegu postępowania administracyjnego po wydaniu postanowienia o wstrzymaniu robót, w tym wydawanych decyzji i postanowień pozostają bez wpływu na ocenę zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia. Orzeczenia te będą mogły być przedmiotem oceny Sądu w przypadku złożenia od nich przewidzianych prawem środków zaskarżenia.

Z tych względów Sąd stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa, a skarga jako pozbawiona uzasadnionych podstaw podlega oddaleniu na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).