Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 36/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-01-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pełnomocnik procesowy
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Przyznano radcy prawnemu wynagrodzenie
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 14 ust. 2 pkt 2 lit. b
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. G. – S. o przyznanie wynagrodzenia w sprawie ze skargi T. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 1.09.2009 r. (data wpływu 2.09.2009 r.) o przyznanie zasiłku okresowego na opłacenie usług opiekuńczych p o s t a n a w i a przyznać radcy prawnemu A. G. – S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 146,40 (sto czterdzieści sześć 40/100) złotych za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, w tym tytułem należnego podatku od towarów i usług kwotę 26,40 (dwadzieścia sześć 40/100) złotych.


UZASADNIENIE

Radca prawny A. G. – S. wyznaczona przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w L. pełnomocnikiem z urzędu skarżącej wniosła o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie, w ramach pomocy prawnej świadczonego z urzędu, opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wniosek powyższy zawiera oświadczenie z treści, którego wynika, że wynagrodzenie nie zostało zapłacone w całości lub w części oraz oświadczenie, iż opinia została skarżącej przesłana.

Referendarz sądowy stwierdził, że:

Stosownie do unormowania art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Aktem normatywnym określającym zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez radcę prawnego jest rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) zwane dalej "rozporządzeniem".

Zgodnie z unormowaniem §14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stawka minimalna opłaty za czynności radcy prawnego wynosi w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 tego paragrafu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

Biorąc pod uwagę przedmiot skargi, która zainicjowała niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne, treść §14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia zgodnie, z którym wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w §14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia, jeżeli opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej sporządził radca prawny, który prowadził sprawę przed sądem pierwszej instancji jak i to, że wnioskodawczyni prowadziła sprawę skarżącej w toku pierwszoinstancyjnego postępowania sądowoadministracyjnego oraz, iż to ona w toku postępowania w drugiej instancji sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stwierdzić należy, że wynagrodzenie, które wnioskodawczyni powinien otrzymać za sporządzenie opinii wynosić będzie 50% stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Stawka minimalna, o której stanowi § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia wynosi 240 złotych. Tak, więc wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosić będzie 50% z kwoty 240 złotych powiększone stosownie do unormowania § 2 ust. 3 rozporządzenia o stawkę należnego podatek od towarów i usług.

Wniosek o przyznanie wynagrodzenia datowany jest na dzień 17 grudnia 2010 r. i zawiera oświadczenie, że opinia została skarżącej przesłana. Przyjąć więc należy, że opinia sporządzona została w roku 2010 r. Z tego powodu stawka podatku od towarów i usług, o który podwyższa się wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, wynosi 22% (art. 41 ust. 14a w związku z art. 146a pkt 1 i art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosić więc będzie łącznie z należnym podatkiem od towarów i usług 146,40 złotych.

Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia należało orzec jak w sentencji.