Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1043/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2008-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt. 2, art. 54 § 1, art. 53 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie podatku od środków transportowych za 2007 rok postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu zażalenia R.S., utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy z dnia [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania dotyczącego określenia wysokości zobowiązania w podatku od środków transportowych za 2007 rok.

Powyższe postanowienie organu odwoławczego zostało doręczone skarżącemu w dniu 13 września 2007r.

Na powyższe postanowienie skarżący w dniu 12 października 2007 r. złożył za pośrednictwem poczty skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, którą przesłał bezpośrednio do tutejszego Sądu.

Tutejszy Sąd pismem z dnia 18 października 2007 r. przesłał skargę do organu administracji, która wpłynęła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 22 października 2007 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej w dalszej części "P.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Wymieniony termin może być zatem zachowany tylko i wyłącznie wówczas, gdy przed jego końcem skarga wpłynie do organu administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi lub, zaadresowana do tego organu, zostanie oddana w polskim urzędzie pocztowym (art. 83 § 3 P.p.s.a.). Jest bez znaczenia, czy odpowiednich czynności dokona sama strona wnosząca skargę, czy kto inny. Wskazana zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (organ administracji publicznej) na adres właściwego organu administracji publicznej.

Podobne stanowisko zaprezentował m.in. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, który w postanowieniu z dnia 20 października 2004 r. podniósł, że dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 P.p.s.a. Nie ma więc znaczenia, że skarżący w otwartym terminie złożyli skargę w organie niewłaściwym (sądzie), gdyż decyduje data przekazania jej organowi właściwemu. Skoro nastąpiło to po terminie, skarga jest spóźniona (sygn. akt IV SA/Gl 647/04, ONSAiWSA 2005/6/116).

Przedstawione tu stanowisko jest powszechnie akceptowane w procedurze sądowoadministracyjnej (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 maja 2006 roku, III SA/Wa 1413/2006, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z roku 2006 II SA/Bk 715/2006, Gazeta Prawna 2007/79 str. 26). Znajduje ono także potwierdzenie w doktrynie. (por: T.Woś [w:] T.Woś, H.Knysiak–Kolczyk, M.Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, s. 248.)

Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy postanowienie organu odwoławczego zostało doręczone skarżącemu w dniu 13 września 2007 r., a zatem ustawowy termin do wniesienia skargi na w/w postanowienie – przy uwzględnieniu zasady określonej w art. 83 § 2 P.p.s.a. – upływał w dniu 15 października 2007 r.

Skarżący co prawda wniósł w w/w terminie skargę, jednakże nie do organu administracji, lecz bezpośrednio do tutejszego Sądu, zaś przekazanie przedmiotowej skargi - zgodnie z właściwością - nastąpiło w dniu 18 października 2007 r., a więc po upływie ustawowego terminu.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.