Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 859/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2006-07-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. R. na decyzję Wójta Gminy Z. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych postanawia: odrzucić skargę;


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] 2006 r. W. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B.) o uchylenie wszystkich decyzji Wójta Gminy Z., zobowiązujących go do uiszczenia podatku od środków transportowych za okres od 2001 r. do 2005 r., zwrot wpłaconych kwot ([...] zł) oraz zwrot kosztów procesu.

W uzasadnieniu swojego żądania W. R. wyjaśnił, że kwoty należne z tytułu podatku od przyczepy zostały wyegzekwowane z jego emerytury, mimo, iż wskazany środek transportu stanowił własność jego matki (zmarłej w dniu [...] 2000 r.). Podniósł także, iż Wójt Gminy Z. bezpodstawnie stwierdził, że skarżący, jako spadkobierca ustawowy zmarłej matki, stał się właścicielem przyczepy i odpowiada za zobowiązania podatkowe spadkodawczyni, podczas, gdy strona nie wnosiła o nabycie spadku i nie jest nim zainteresowana.

Strona wyjaśniła także, iż zaskarżyła decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., na skutek czego uchylono wyłącznie decyzję dotyczącą podatku od przyczepy na I półrocze 2005 r. Organ odwoławczy nie wypowiedział się natomiast w kwestii pozostałych decyzji i nie zajął stanowiska wobec wniosku o zwrot podatku.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wyjaśniło, że, jak wynika z akt sprawy, pomiędzy skarżącym

a organem podatkowym I instancji toczyła się korespondencja w sprawie podatku od przedmiotowej przyczepy. W dniu [...] r. Wójt Gminy . wydał decyzję nr [...], w której określił W.R. wysokość zobowiązania w podatku od środków transportowych za I półrocze 2005 r., przypisując mu odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe dotyczące przyczepy. Decyzja ta zakwestionowana została przez stronę, a w ramach postępowania odwoławczego ustalono, że decyzja Wójta Gminy Z. z dnia [...] r. o treści tożsamej z treścią decyzji Wójta Gminy Z. z dnia [...] r. funkcjonuje już w obrocie prawnym. W tym stanie rzeczy Samorządowe Kolegium Odwoławcze na skutek rozpoznania odwołania uchyliło decyzję z dnia [...] r. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wyjaśnił także, iż "strona nie podnosiła zarzutów wobec innych konkretnych decyzji podatkowych, nie wnioskowała o wszczęcie nadzwyczajnego trybu wzruszania decyzji z lat ubiegłych. Decyzje te nie były też przedmiotem w postępowaniach przed Kolegium, więc skierowanie tego wniosku od razu do WSA stanowi wzruszenie trybu instancyjnego".

W piśmie procesowym z dnia [...] 2006 r. skarżący wskazał numery

i daty decyzji Wójta Gminy Z., które są przedmiotem skargi.

Sąd zobowiązał Wójta Gminy Z. do nadesłania odpisu decyzji z dnia [...] r. nr [...] wraz z informacją czy wniesiono od niej odwołanie. W odpowiedzi organ podatkowy I instancji nadesłał odpis wskazanego rozstrzygnięcia (określającego wysokość zobowiązania w podatku od środków transportowych za I półrocze 2003 r. za przyczepę o numerze rejestracyjnym [...]) i poinformował, że nie wniesiono od niego środka odwoławczego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Z kolei stosownie do treści art. 52 § 2 powołanej ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Na mocy art. 220 § 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. nr 137, poz. 926 ze zm.) od decyzji organu podatkowego I instancji służy stronie odwołanie do organu podatkowego wyższego stopnia.

Organem właściwym w sprawach podatku od środków transportowych jest organ podatkowy, na którego terenie znajduje się miejsce zamieszkania lub siedziba podatnika (art. 9 ust. 6 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (w brzmieniu obowiązującym w dniu 14 maja 2003 r., tj. Dz.U. z 2002 r., Nr 9, poz. 84). Zgodnie natomiast z art. 13 § 1 pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa organem odwoławczym od decyzji wójta, burmistrza (prezydenta miasta) jest samorządowe kolegium odwoławcze.

Jak więc wykazano powyżej od decyzji Wójta Gminy Z. z dnia

[...]r. stronie przysługiwało odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego (rozstrzygnięcie organu podatkowego I instancji doręczono stronie z prawidłowym pouczeniem o terminie i trybie jego zaskarżenia), jednakże strona nie skorzystała z tego uprawnienia.

Pismo skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego (stanowiące skargę na decyzję Wójta Gminy Z.) zostało zatem złożone przed wyczerpaniem przysługującego stronie trybu odwoławczego. Nie została więc spełniona, określona w art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przesłanka skutecznego zaskarżenia decyzji do sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym, odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne, a zatem należało orzec jak w sentencji postanowienia.