Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 214/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-05-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz, , , po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia N. sp. z o.o. z siedzibą w L. (dawniej: N. sp. z o.o. z siedzibą w Z.) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 marca 2019 r. sygn. akt III SA/Łd 665/18 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi N. sp. z o.o. z siedzibą w L. (dawniej: N. sp. z o.o. z siedzibą w Z.) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 29 czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 7 marca 2019 r., sygn. akt III SA/Łd 665/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi (dalej: "WSA") odrzucił skargę N. spółka z o.o. z siedzibą w Z. (dalej: "Spółka") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 29 czerwca 2018 r. w przedmiocie uznania zarzutów za nieuzasadnione. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.").

W motywach orzeczenia WSA wskazał, że Spółka wniosła do WSA skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 29 czerwca 2018 r. wydane w przedmiocie uznania zarzutów za nieuzasadnione. Zarządzeniem z dnia 30 lipca 2018 r. Przewodniczący Wydziału III wezwał Spółkę do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Spółka, w dniu 20 sierpnia 2018 r., wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Powyższy wniosek został rozpoznany odmownie postanowieniem referendarza sądowego z dnia 9 listopada 2018 r., sygn. akt III SA/Łd 665/18. W wyniku rozpoznania sprzeciwu Spółki, WSA prawomocnym postanowieniem z dnia 8 stycznia 2019 r., sygn. akt III SA/Łd 665/18, utrzymał w mocy postanowienie z dnia 9 listopada 2018 r. Zarządzeniem z dnia 8 stycznia 2019 r. sędzia sprawozdawca zarządził ponowne doręczenie Spółce odpisu zarządzenia z dnia 30 lipca 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony w dniu 30 stycznia 2019 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Spółka, w dniu 6 lutego 2019 r. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Z uwagi na fakt, iż Spółka nie uiściła należnego wpisu od skargi, WSA na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił. Odnosząc się do kwestii złożenia ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy WSA wskazał, że nie przerywa on biegu terminu do uiszczenia opłaty sądowej. Wniosek ten nie może bowiem uchylić skutków prawomocnego rozstrzygnięcia.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Spółka zarzuciła brak podstaw prawnych i faktycznych do jego wydania. Wskazała, że zaskarżone postanowienie jest ,,niezgodne z literą i duchem prawa".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Skoro zatem Spółka została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi i obowiązku tego nie dopełniła, będąc jednocześnie poinformowaną, jakie skutki wynikają z niedopełnienia tego obowiązku, to WSA obowiązany był skargę odrzucić. W sprawie nie zachodzi żaden z wyjątków od zasady ponoszenia przez strony kosztów postępowania. Sprawa nie należy do kategorii spraw objętych ustawowym zwolnieniem, określonym w art. 239 i następnych p.p.s.a. Spółce nie zostało również przyznane prawo pomocy, pomimo złożenia wniosku w tym zakresie (postanowienie WSA z dnia 7 listopada 2018 r. sygn. akt III SA/Łd 665/18).

Odnosząc się do powtórnego wniosku Spółki o przyznanie jej prawa pomocy należy wskazać, iż w przypadku gdy strona po doręczeniu jej wezwania do uiszczenia wpisu (w rozpatrywanej sprawie wpisu od skargi), a przed upływem siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnych kosztów postępowania, wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, to bieg terminu do uiszczenia wpisu nie zostaje przerwany. Dlatego też ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, złożony w sytuacji gdy WSA ocenił, że Spółka nie spełnia przesłanek zwolnienia jej z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez Sąd w wezwaniu do dokonania tej czynności oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez Sąd terminie (por. postanowienie NSA z dnia 10 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 115/10; z dnia 20 października 2010 r., sygn. akt II FZ 527/10, dostępne na: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Dopiero wydanie kolejnego prawomocnego postanowienia w przedmiocie prawa pomocy o innej treści, skutkuje utratą mocy wcześniejszego postanowienia. Skoro zatem należny wpis od skargi, mimo wezwania, nie został przez Spółkę uiszczony w wyznaczonym przez WSA terminie, co jest okolicznością bezsporną, to WSA zasadnie postanowił o odrzuceniu skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Jednocześnie Spółka w treści zażalenia nie podniosła żadnych argumentów zmierzających do wskazania w czym upatruje by zaskarżone postanowienie było ,,niezgodne z literą i duchem prawa".

Z tego względu, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie Spółki.