Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 822/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2012-01-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność uchwały w części
Oddalono skargę w części
Powołane przepisy: article: art. 190, art. 147 par. 1, art. 151, art. 152
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 91 ust. 1,
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.
article: art. 11 ust. 1, 2, 3,
journal: Dz.U. 2003 nr 106 poz 1002
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Detka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędzia NSA Anna Żak, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Monika Zielińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 stycznia 2012 roku sprawy ze skargi Stowarzyszenia A. z siedzibą w J. na uchwałę Rady Miejskiej w J. z dnia [...] numer [...] w przedmiocie zasad i warunków wyłapywania bezdomnych zwierząt I. stwierdza nieważność § 4 zaskarżonej uchwały; II. oddala skargę w pozostałym zakresie; III. stwierdza, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu w części o jakiej mowa w punkcie I.


UZASADNIENIE

Rada Miejska w J. w dniu [...] na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15, art. 40 ust.1, art. 42 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t.j. z 1996r., Dz. U. Nr 13, poz. 74 ze zm., dalej: u.s.g.) oraz art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o ochronie zwierząt (Dz. U. Nr 111, poz. 724 ze zm., dalej jako: ustawa o ochronie zwierząt), § 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie zasad i warunków wyłapywania bezdomnych zwierząt (Dz. U. z 1998r. Nr 116, poz. 753, dalej jako "rozporządzenie"), po uzgodnieniu z Powiatowym Lekarzem Weterynarii w J. i zasięgnięciu opinii Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami, podjęła uchwałę Nr [...] "w sprawie zasad

i warunków wyłapywania bezdomnych zwierząt". W treści uchwały stwierdzono, że:

§ 1. Wyłapywanie bezdomnych zwierząt prowadzone na terenie miasta i gminy J. ma charakter stały.

§ 2. Wyłapywaniem bezdomnych zwierząt zajmuje się Zakład Remontowo-Budowlany przy Urzędzie Miejskim w J. – Pl. T. [...], tel. [...].

§ 3. Używane przy wyłapywaniu zwierząt bezdomnych urządzenia i środki nie mogą stwarzać zagrożenia dla ich życia i zdrowia ani zadawać im cierpienia.

§ 4. Bezpańskie zwierzęta po wyłapaniu przetrzymywane będą w Schronisku dla Bezdomnych Zwierząt ul. S. tel. [...] prowadzonym przez Przedsiębiorstwo A. Sp. z o.o. przez okres minimum:

a) psy – 14 dni,

b) koty – 10 dni.

§ 5. Właściciele złapanych zwierząt mają prawo do ich odebrania ze schroniska po uiszczeniu stosownych opłat ustalonych w cenniku i pobieranych przez Schronisko.

§ 6. Wykonanie uchwały powierza się Zarządowi Miasta.

§ 7. Uchwała podlega ogłoszeniu na tablicy ogłoszeń Urzędu Miejskiego.

§ 8. Uchwała wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

W dniu 11 stycznia 2011r. Stowarzyszenie A. w J. wystosowało do Rady Miejskiej w J., na podstawie art. 101 u.s.g "wezwanie do usunięcia naruszenia prawa", dotyczące uchwały Rady Miejskiej w J.

z dnia [...] Nr [...] w sprawie zasad i warunków wyłapywania bezdomnych zwierząt.

Organ gminy nie udzielił Stowarzyszeniu odpowiedzi na powyższe wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Na powyższą uchwałę Stowarzyszenie A. w J. wniosło w dniu 11 marca 2011r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , zarzucając naruszenie:

1. art. 11 ust. 3 ustawy o ochronie zwierząt poprzez nie określenie dalszego postępowania z wyłapanymi zwierzętami,

2. rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie zasad

i warunków wyłapywania bezdomnych zwierząt przez to, że wskazuje schronisko, które nie istnieje, tzn. Schronisko dla Bezdomnych Zwierząt przy ul. S., prowadzone dotychczas przez Przedsiębiorstwo A. Sp. z o.o. , które zostało zlikwidowane decyzją Powiatowego Lekarza Weterynarii

z dnia [...].

Stowarzyszenie w skardze podniosło, że zgodnie z art. 11 ust. 3 ustawy

o ochronie zwierząt wyłapywanie bezdomnych zwierząt i rozstrzyganie o dalszym postępowaniu z tymi zwierzętami odbywa się wyłącznie na mocy uchwały rady gminy podjętej po uzgodnieniu z powiatowym lekarzem weterynarii oraz po zasięgnięciu opinii upoważnionego przedstawiciela organizacji społecznej, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt. W zaskarżonej uchwale Rada Miejska ustaliła w jaki sposób będzie przeprowadzane wyłapywanie zwierząt bezdomnych, jednocześnie nie rozstrzygnęła o ich dalszym losie, pomimo istnienia takiego obowiązku. Z zapisów uchwały nie wynika, co ma się stać ze schwytanymi zwierzętami, ani na czyj koszt mają być utrzymywane w sytuacji, gdy nie mają właściciela lub właściciel istnieje, ale uchyla się od poniesienia kosztów. Zdaniem Stowarzyszenia bezdomne zwierzęta po wyłapaniu (czyli umieszczeniu w schronisku) powinny mieć zapewnioną opiekę ze strony gminy, określoną w uchwale rady gminy. Wykonywanie opieki przez schronisko nie jest unormowane prawem, określone są tylko warunki bezpieczeństwa sanitarno-weterynaryjnego dla takich skupisk zwierząt (rozporządzenie Ministra Rolnictwa

i Rozwoju Wsi z dnia 23 czerwca 2004r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia schronisk dla zwierząt). Dowolność dalszego postępowania ze zwierzętami ograniczona jest jedynie ustawowym zakazem znęcania się oraz uśmiercania, normy te nie wyczerpują jednak przedmiotowego zakresu ustawowego zadania "zapewnienia opieki", a zwłaszcza nie rozstrzygają finansowania tej opieki. Skarżące Stowarzyszenie podniosło, że warunkiem zgodności uchwały

z prawem jest wskazanie w niej takiego sposobu sprawowania opieki oraz źródła jej finansowania, które uwzględniać będą zasadniczo bezterminową opiekę nad zwierzętami bezdomnymi.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Gminy J. wniósł o jej oddalenie podnosząc, że uwagi skarżącego uznane zostały za zasadne, tym bardziej że określone w treści uchwały Schronisko dla Bezdomnych Zwierząt, do którego przewożono wyłapywane zwierzęta zostało zamknięte. Organ podniósł, że wystąpiono do Powiatowego Lekarza Weterynarii w J. o uzgodnienie zaproponowanych w uchwale zmian oraz o opinię do Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami w Polsce Zarząd Główny. Spośród uwag nieuwzględnionych, uznanych za nieistotne organ wskazał, że lepszym rozwiązaniem jest nie wskazywanie konkretnego schroniska, do którego należy przewozić wyłapane zwierzęta, gdyż daje to możliwość wywozu wyłapanych zwierząt do tych schronisk, które mają miejsca i proponują

w danym okresie czasu korzystniejsze warunki opieki nad przejmowanymi zwierzętami. Uznano, że sugestia, by opracować nowy projekt uchwały, dotyczący zasad i warunków wyłapywania bezdomnych zwierząt, może być wykorzystana w późniejszym okresie. Spośród uwag zgłoszonych w opinii Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami

w Polsce Zarząd Główny nie uwzględniono uwagi określonej w pkt 8, uznając, że wyłapane zwierzęta po przewiezieniu do schroniska pozostają pod nadzorem pracowników schroniska, którzy postępują zgodnie z obowiązującymi

w schronisku procedurami, oraz w pkt 9 gdyż zapewnienie środków finansowych na realizację zadań związanych z wykonywaniem uchwały nie może być ze względów proceduralnych zawarte w przedmiotowej uchwale, gdyż środki na ten cel są uwzględnione w uchwale budżetowej na bieżący rok. Zdaniem organu, okoliczności te przemawiają przeciwko uwzględnieniu skargi, gdyż zarzuty w niej podniesione zostały uwzględnione w uchwale z dnia [...] o zmianie zaskarżonej uchwały. Ponadto organ podkreślił, że umieszczenie wyłapanych zwierząt w schronisku powoduje, że na tej instytucji ciąży obowiązek zapewnienia im dalszej opieki zgodnie

z zasadami określonymi innymi przepisami. Wykonując uchwałę burmistrz zawiera ze schroniskiem umowę cywilnoprawną, w której określona jest odpłatność za przekazane i przetrzymywane w schronisku zwierzęta.

Po wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Rada Miejska w J. w dniu [...] podjęła uchwałę "w sprawie wprowadzenia zmian w uchwale z dnia [...] Nr [...] dotyczącej zasad i warunków wyłapywania bezdomnych zwierząt". Zmieniono treść § 2 i 4 zaskarżonej uchwały, które otrzymały następujące brzmienie:

§ 2. 1. Wyłapywaniem bezdomnych zwierząt zajmuje się uprawniony Zakład A. w J. ul. Reymonta 21, tel. 41 386 41.

2. Podczas akcji wyłapywania bezdomnych zwierząt zapewnia im się kontrolę weterynaryjną.

§ 4 - Bezdomne zwierzęta po wyłapaniu poddane zostaną kontroli weterynaryjnej

i przekazane do Schronisk dla Bezdomnych Zwierząt w celu zapewnienia im dalszej opieki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 24 maja 2011 r. oddalił skargę. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji uznał za słuszny zarzut, że zaskarżona uchwała z dnia [...] określa jedynie zasady

i warunki wyłapywania bezdomnych zwierząt, nie rozstrzyga natomiast o dalszym postępowaniu z bezdomnymi, wyłapanymi zwierzętami, co pozostaje w sprzeczności

z art. 11 ust. 3 ustawy, przy czym podkreślił, że problem w niniejszej sprawie sprowadza się do tego, czy zmiana uchwały podjętej przez organ gminy, dokonana po zaskarżeniu tej uchwały do sądu administracyjnego czyni zbędnym wydanie przez ten sąd wyroku. Sąd wskazał, że Trybunał Konstytucyjny w uchwale z dnia 14 września 1994r. sygn. W 5/94 (OTK 1994/2/44) stwierdził, że "przez uchwałę, podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 101 ust. 1 u.s.g. rozumie się również uchwałę, która wprawdzie została uchylona lub zmieniona, lecz może być stosowana do sytuacji z okresu poprzedzającego uchylenie lub zmianę". Mając powyższe na uwadze Sąd pierwszej instancji stwierdził, iż nie można uznać, że zaskarżona uchwała w całości może być zastosowana do sytuacji z okresu poprzedzającego jej zmianę, skoro nie istnieją już podmioty, które określone zostały

w zaskarżonej uchwale jako uprawnione do wyłapywania bezdomnych zwierząt (§ 2) oraz jako prowadzące schronisko dla bezdomnych zwierząt (§ 4). Uchwała z dnia [...] w tej części (zaskarżonej do sądu administracyjnego) nie jest zatem możliwa do wykonania i została zmieniona w nowej uchwale z dnia [...] Sąd pierwszej instancji wskazał, że uchwała zmieniająca została ogłoszona

w Dzienniku Urzędowym Województwa Nr 120, poz. 1298 w dniu 11 maja 2011r. i wejdzie w życie w dniu 26 maja 2011r. Sąd podkreślił, że zapisy § 2 i § 4 zaskarżonej uchwały z [...] nie naruszały prawa w dacie jej podjęcia,

a brak rozstrzygnięcia "o dalszym postępowaniu z wyłapanymi zwierzętami" eliminuje

w pewien sposób uchwała zmieniająca, nie w pełni zgodny z żądaniem skarżącego Stowarzyszenia, niemniej jednak rozwiązania zawarte w nowej uchwale nie mogą być przedmiotem badania pod względem ich legalności w sprawie niniejszej. Uchwała z dnia [...] może być bowiem zaskarżona w trybie art. 101 u.s.g.

w odrębnym postępowaniu, po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa. W ocenie Sądu pierwszej instancji brak w zaskarżonej uchwale określonego uregulowania prawnego, mimo że stanowi o naruszeniu prawa art. 11 ust. 3 ustawy, nie może oddziaływać na sytuację w przeszłości ani także w przyszłości, skoro w uchwale zmieniającej uregulowanie tego problemu zostało zawarte. W związku z tym Sąd stwierdził, iż nie można uznać, że brak w zaskarżonej uchwale rozstrzygnięcia o dalszym postępowaniu z wyłapanymi zwierzętami narusza interes prawny skarżącego Stowarzyszenia A. w J..

Uwzględniając skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniesioną przez Stowarzyszenie A. w J. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 27 października 2011 r., sygn. II OSK 1667/11, uchylił powyższy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż Sąd pierwszej instancji nie dokonał należytej oceny zaskarżonej uchwały Rady Miejskiej w J.. Nadto podkreślenia wymaga to, że rozważania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

są niespójne. Jak słusznie wskazano w skardze kasacyjnej niespójność ta polega na tym, że Sąd pierwszej instancji z jednej strony stwierdził, że uchwała zmieniająca nie może być przedmiotem badania pod względem legalności w niniejszej sprawie, a mimo to dokonał jej oceny i uznał, że oczywisty brak w zaskarżonej uchwale rozstrzygnięcia o dalszym postępowaniu z wyłapanymi zwierzętami nie narusza interesu prawnego skarżącego Stowarzyszenia, ze względu na to, że uregulowanie tej kwestii znalazło się w uchwale zmieniającej.

W ocenie NSA stanowisko wyrażone przez Sąd pierwszej instancji jest błędne bowiem zapisy zaskarżonej uchwały z dnia [...] w § 2 i § 4 naruszały przepisy prawa dotyczące ochrony zwierząt oraz zasad i warunków ich wyłapywania. Podkreślić należy, iż zaskarżona uchwała została wydana z mocy upoważnienia ustawowego zawartego w art. 11 ustawy o ochronie zwierząt. Zgodnie z ust. 1 cyt. przepisu zapewnianie opieki bezdomnym zwierzętom oraz ich wyłapywanie należy do zadań własnych gminy. Stosownie natomiast do art. 11 ust. 3 ustawy wyłapywanie bezdomnych zwierząt oraz rozstrzyganie o dalszym postępowaniu z tymi zwierzętami odbywa się wyłącznie na mocy uchwały rady gminy podjętej po uzgodnieniu

z powiatowym lekarzem weterynarii oraz po zasięgnięciu opinii upoważnionego przedstawiciela organizacji społecznej, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt.

Przedmiotowej materii dotyczy także wydane w oparciu o delegację ustawową

z art. 11 ust. 2 ustawy rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji

z dnia 26 sierpnia 1998r. w sprawie zasad i warunków wyłapywania bezdomnych zwierząt. Powyższe rozporządzenie już w § 1 stanowi, że reguluje zasady i warunki wyłapywania zwierząt domowych lub gospodarskich, które uciekły, zabłąkały się lub zostały porzucone przez człowieka, a nie istnieje możliwość ustalenia ich właściciela lub innej osoby, pod której opieką zwierzę dotąd pozostawało, zwanych dalej "zwierzętami bezdomnymi". Z § 4 rozporządzenia wynika, że działania w zakresie wyłapywania zwierząt bezdomnych, w szczególności psów i kotów, obejmują przeprowadzenie wyłapywania przez podmiot, z którym została zawarta odpowiednia umowa, przewiezienie i umieszczenie zwierząt w schronisku. Treść cytowanych przepisów wskazuje, iż "zasady i warunki" o jakich mowa wyżej zostały przekazane do uregulowania właściwemu ministrowi, natomiast samo wyłapywanie bezdomnych zwierząt i dalsze postępowanie z nimi zostało przekazane do uregulowania właściwym gminom.

Jak wskazał NSA, przepis § 3 rozporządzenia nakłada na organ gminy obowiązek przekazania do publicznej wiadomości z co najmniej dwudziestojednodniowym wyprzedzeniem i w sposób zwyczajowo przyjęty na danym terenie, informacji o planowanym terminie rozpoczęcia wyłapywania zwierząt bezdomnych, z jednoczesnym wskazaniem terminu ich wyłapywania, granic terenu, na którym będą wyłapywane, adresu schroniska, z którym uzgodniono umieszczenie zwierząt po wyłapaniu oraz podmiotu wykonującego wyłapywanie.

Sąd II instancji stwierdził, że zapis § 4 zaskarżonej uchwały naruszał prawo, bowiem stanowił zasadę terminowej opieki nad bezdomnymi zwierzętami. Zaznaczyć należy, że również zapis § 4 uchwały zmieniającej wbrew twierdzeniom Sądu pierwszej instancji nie uchyla wskazanego naruszenia prawa, którego żądało skarżące Stowarzyszenie. Stwierdzić trzeba, że dokonana zmiana § 4 uchwały nie spełnia ustawowych kryteriów określonych w § 3 rozporządzenia, który wprost wymaga wskazania adresu schroniska, które ma sprawować opiekę nad wyłapanymi zwierzętami. Nadto jak wynika z zapisu § 1 zaskarżonej uchwały z dnia [...] "wyłapywanie bezdomnych zwierząt prowadzone na terenie miasta i gminy J. ma charakter stały", zatem uznać należy, iż jest to dodatkowa okoliczność, która obliguje Radę Miejską w J. do wskazania adresu schroniska, do którego będą przekazywane wyłapane zwierzęta. Zmieniona uchwała naprawiła natomiast uchybienia odnośnie dalszego postępowania z wyłapanymi zwierzętami

i uchwała ta może być przedmiotem kontroli sądu administracyjnego po wyczerpaniu właściwego trybu w tym zakresie. Należy zwrócić uwagę, iż trudno w przedmiotowym postępowaniu chociaż w ogólny sposób nie odnieść się do zmiany uchwały, jednakże jej merytoryczna ocena może być przeprowadzona dopiero po jej właściwym zaskarżeniu. Wydaje się, iż podjęcie uchwały w taki sposób jak to uczyniła Rada Miejska w J. jest mało racjonalne, gdyż mając na uwadze w/w zarzuty należało uchylić uchwałę z [...] i podjąć nową uchwałę odpowiadającą przepisom prawa. Tym bardziej, iż uchwała wobec której zostało skierowane żądanie uchylenia faktycznie nie odpowiadała przepisom prawa, a także zmienił się stan faktyczny (zlikwidowano schronisko).

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wobec powyższego, zarzut skargi kasacyjnej dotyczący naruszenia art. 147 § 1 p.p.s.a. przez Sąd pierwszej instancji także zasługuje na uwzględnienie. Istotą sądowej kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne jest bowiem ocena legalności zaskarżonych aktów i czynności według stanu prawnego i faktycznego sprawy w dacie ich podjęcia.

Zgodnie z art. 147 § 1 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt,

o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności.

Sąd II instancji podkreślił, iż treść rozstrzygnięcia Sądu jest uzależniona od rzeczywistej wagi stwierdzonego naruszenia, konieczność wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu uzależniona jest wyłącznie od stwierdzenia istotnego naruszenia prawa.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 190 p.p.s.a., sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Kierując się treścią zacytowanego przepisu Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za zasadną częściowo – co do zapisu zawartego w § 4 zaskarżonej uchwały.

Nie ulega wątpliwości, że uchwała z dnia [...] "w sprawie zasad

i warunków wyłapywania bezdomnych zwierząt" stanowi akt prawa miejscowego (została skierowana do mieszkańców miasta i gminy J., w tym do właścicieli wyłapanych zwierząt, a jej postanowienia mają charakter normatywny i zawierają normy o charakterze abstrakcyjnym i generalnym). To ustalenie determinuje z kolei treść rozstrzygnięcia Sądu w razie stwierdzenia wydania tego typu uchwały (bądź jej części) z naruszeniem prawa (art. 147 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 91 ust.1 u.s.g.).

Zgodnie z przepisem art. 11 ust. 1 ustawy o ochronie zwierząt – w brzmieniu obowiązującym w dacie podjęcia zaskarżonego aktu - zapewnienie opieki bezdomnym zwierzętom oraz ich wyłapywanie należy do zadań własnych gmin. Rada gminy podejmuje uchwałę, na mocy której określa zasady i warunki wyłapywania bezdomnych zwierząt oraz rozstrzyga o dalszym postępowaniu z tymi zwierzętami (art. 11 ust. 2 i 3 ustawy).

Uchwała z dnia [...] określa jedynie zasady i warunki wyłapywania bezdomnych zwierząt, nie rozstrzyga natomiast o dalszym postępowaniu z bezdomnymi, wyłapanymi zwierzętami. Nawet tytuł tego aktu wskazuje, że nie obejmuje on dalszego postępowania z wyłapanymi zwierzętami, zaś wykładnia gramatyczna i celowościowa przepisu art. 11 ust. 3 ustawy wskazuje, że oba te obowiązki winny być zawarte w jednej uchwale; stąd brak jednego z nich świadczy o tym, że zaskarżona uchwała w dacie jej podjęcia nie odpowiadała wymogom prawa – poprzez brak regulacji w omawianym zakresie.

Przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy nie sposób jednak pominąć tego, że uchwała z dnia [...] została zmieniona przez Radę Miejską

w J., która w dniu [...] podjęła uchwałę Nr [...] "w sprawie wprowadzenia zmian w uchwale dotyczącej zasad i warunków wyłapywania bezdomnych zwierząt", zmieniając tytuł zaskarżonej uchwały z dnia [...] Nr [...] – poprzez nadanie jej brzmienia "w sprawie zasad i warunków wyłapywania bezdomnych zwierząt oraz zapewnienia im dalszej opieki". Zmieniono również treść § 2 i § 4 tej uchwały. Wprawdzie uchwała z [...] podlega oddzielnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego w trybie i na zasadach określonych w art. 101 ust.1 u.s.g., jednak – jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w cytowanym wyżej uzasadnieniu wyroku z dnia 27 października 2011r. - trudno nie odnieść się do zawartej w niej zmiany, która była odpowiedzią na wezwanie skarżącego do usunięcia przez Radę naruszenia prawa w uchwale z [...] Jednakże zmiana zaskarżonej uchwały w taki sposób jak to uczyniła Rada Miejska w J. jest mało racjonalna, gdyż należało uchwałę z [...] uchylić i podjąć nową uchwałę zgodną

z przepisami prawa; tym bardziej, iż uchwała wobec której zostało skierowane żądanie uchylenia faktycznie prawu nie odpowiadała, a także zmienił się stan faktyczny (zlikwidowano schronisko).

Podkreślenia wymaga, że zapis zawarty w § 4 zaskarżonej uchwały naruszał prawo, bowiem stanowił zasadę terminowej opieki nad bezdomnymi zwierzętami. Uchybień w tym zakresie nie uchyliły również postanowienia § 4 zawarte w uchwale zmieniającej.

Przepis § 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji

z dnia 26 sierpnia 1998r. w sprawie zasad i warunków wyłapywania bezdomnych zwierząt stanowi, że reguluje zasady i warunki wyłapywania zwierząt domowych lub gospodarskich, które uciekły, zabłąkały się lub zostały porzucone przez człowieka, a nie istnieje możliwość ustalenia ich właściciela lub innej osoby, pod której opieką zwierzę dotąd pozostawało, zwanych dalej "zwierzętami bezdomnymi". Z § 4 rozporządzenia wynika zaś, że działania w zakresie wyłapywania zwierząt bezdomnych,

w szczególności psów i kotów, obejmują przeprowadzenie wyłapywania przez podmiot, z którym została zawarta odpowiednia umowa, przewiezienie i umieszczenie zwierząt

w schronisku. Treść cytowanych przepisów wskazuje, iż "zasady i warunki" o jakich mowa wyżej zostały przekazane do uregulowania właściwemu ministrowi, natomiast samo wyłapywanie bezdomnych zwierząt i dalsze postępowanie z nimi zostało przekazane do uregulowania właściwym gminom.

Z kolei przepis § 3 rozporządzenia nakłada na organ gminy obowiązek przekazania do publicznej wiadomości z co najmniej dwudziestojednodniowym wyprzedzeniem i w sposób zwyczajowo przyjęty na danym terenie, informacji

o planowanym terminie rozpoczęcia wyłapywania zwierząt bezdomnych,

z jednoczesnym wskazaniem terminu ich wyłapywania, granic terenu, na którym będą wyłapywane, adresu schroniska, z którym uzgodniono umieszczenie zwierząt po wyłapaniu oraz podmiotu wykonującego wyłapywanie.

W świetle powyższego stwierdzić trzeba, że dokonana zmiana § 4 uchwały nie spełnia ustawowych kryteriów określonych w § 3 rozporządzenia, który wprost wymaga wskazania adresu schroniska, które ma sprawować opiekę nad wyłapanymi zwierzętami. Nadto jak wynika z zapisu § 1 zaskarżonej uchwały z dnia [...] "wyłapywanie bezdomnych zwierząt prowadzone na terenie miasta i gminy J. ma charakter stały", zatem uznać należy, iż jest to dodatkowa okoliczność, która obliguje Radę Miejską w J. do wskazania adresu schroniska, do którego będą przekazywane wyłapane zwierzęta.

Uchwała nowelizująca naprawiła zatem uchybienia poprzedniej uchwały przez to, że zawarła w niej stosowne postanowienia odnośnie dalszego postępowania

z wyłapanymi zwierzętami; ich merytoryczna treść i zgodność z prawem mogą być jednak przedmiotem kontroli sądu administracyjnego w innej sprawie, po wyczerpaniu właściwego trybu w tym zakresie.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że stwierdzeniu nieważności podlegał jedynie § 4 zaskarżonej uchwały, który – jak podkreślono wyżej - stanowił niezgodną z ustawą zasadę terminowej opieki nad bezdomnymi zwierzętami.

W pozostałym zakresie skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. Nie można bowiem przyjąć, aby którykolwiek z pozostałych przepisów zawartych w tej uchwale pozostawał w sprzeczności z prawem. Skarga nie zarzuca zresztą niezgodności z zapisami ustawy i rozporządzenia poszczególnych zapisów uchwały z [...] (poza § 4), a jedynie brak uwzględnienia w jej treści wystarczających rozwiązań dotyczących dalszego postępowania z wyłapanymi zwierzętami. Co do zasady uchybienie to zostało wyeliminowane poprzez uchwałę z [...] poprzez nadanie zaskarżonej uchwale nowego brzmienia i przyjęcie znowelizowanej treści § 4, jednak merytoryczna zgodność z prawem tej zmiany może być przedmiotem kontroli sądowej w innej sprawie, po wyczerpaniu trybu z art. 101 ust.1 u.s.g.

Orzeczenie zawarte w pkt III oparto o treść art. 152 p.p.s.a.