Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 536/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2012-11-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Małgorzata Klimek po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. C. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. C. na decyzję Zarządu Województwa "[...]" z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie: zwrotu otrzymanego dofinansowania postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 25 września 2012r. skarżący P. C., reprezentowany przez radcę prawnego R. L., zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych, w tym wpisu sądowego w wysokości 5.108 zł. Ze złożonego przez skarżącego formularza wniosku o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, synem i córką. Pracuje i z tego tytułu osiąga dochód w wysokości 1.500 zł brutto, tj. 1111,86 zł netto. Wnioskodawca jest właścicielem domu o powierzchni 125 m2. Innego majątku nie posiada. Wskazał, iż osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym również nie posiadają żadnego majątku.

Argumentując wniosek skarżący wskazał, iż koszty utrzymania rodziny przekraczają jego dochód (1.111 zł) o 6.000 zł miesięcznie, dlatego co miesiąc ma zaległości z opłatami za prąd, gaz czy wodę. Działalność gospodarcza skarżącego nie przynosi żadnych dochodów. Podkreślił, ze co miesiąc musi opłacić kredyt hipoteczny za dom w którym mieszka. Podniósł, że co miesiąc stara się opłacić media, aby ich nie odłączono. Wskazał, ze sytuacja jego i jego rodziny jest bardzo trudna, w związku

z czym co miesiąc korzysta z doraźnej pomocy rodziny w kwocie 5.000 zł, co do której pozostaje w zadłużeniu. Wyjaśnił również, że żona obecnie nie osiąga żadnych dochodów gdyż przygotowuje się na szkoleniach do nowego zawodu. Działalność gospodarcza żony jest zawieszona. Wskazał, że starał się o kredyt gotówkowy, ale

z uwagi na niskie zarobki oraz zaległości w BIK, nie otrzymał go. Podkreślił, ze ma na utrzymaniu dwoje dzieci w wieku 9 i 16 lat. Nie posiada żadnych oszczędności oraz wartościowych ruchomości. Skarżący wykazał również następujące miesięczne wydatki rodziny: rata za kredyt hipoteczny 1.600 zł, paliwo 1.500 zł, wywóz nieczystości 20 zł, woda 87 zł, ogrzewanie gazowe 380 zł, opłata za energię 300 zł, opłata za abonament TV 18 zł, Internet 35 zł, telefony komórkowe 100 zł, pokarm dla dwóch psów 150 zł, odzież 500, żywność 2.500 zł, wyprawka szkolna dla dzieci 60 zł, obiady w szkole dla dzieci 138 zł, środki czystości 120 zł. Łącznie wydatki wynoszą 7.508 zł.

Do wniosku skarżący dołączył kserokopie deklaracji VAT - 7 za miesiąc lipiec

i sierpień 2012r. (k. 34-37), zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkach (k. 33), porozumienie w sprawie spłaty zadłużenia dnia 15 maja 2012r. (k. 38-41), zawiadomienie z Banku "[...]" o najbliższej spłacie kredytu, faktury za wodę , gaz, energię, obiady dla dziecka (k. 43-47).

Oceniając wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy powinien zbadać sytuację majątkową wnioskodawcy, a w szczególności skonfrontować jego dochody z udokumentowanymi wydatkami. Jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona stosownie do przepisu art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 dalej cyt. jako p.p.s.a.), jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.

Pismem z dnia 11.10.2012r., skarżący wezwany został do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie następujących dodatkowych oświadczeń:

- wyciągów bankowych z wszystkich posiadanych kont (firmowych i osobistych) za ostatnie cztery miesiące posiadanych przez skarżącego oraz osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym, bądź oświadczenia o braku powyższych,

– wyjaśnień w formie pisemnego oświadczenia o wysokości, częstotliwości pomocy finansowej uzyskiwanej od rodziny, z określeniem stopnia pokrewieństwa w stosunku do skarżącego, podania od jakiego czasu trwa otrzymywanie takiej pomocy oraz uprawdopodobnienia, iż osoba ta posiada zdolność finansową na udzielanie skarżącemu pomocy, ponadto określenie tytułu udzielanej pomocy finansowej tj. czy środki te przekazywane są w ramach darowizny, pożyczki oraz czy zostały one zadeklarowane i zgłoszone do opodatkowania,

- zeznań podatkowych skarżącego oraz jego małżonki za ubiegły rok podatkowy (2011),

- ewidencji środków trwałych oraz ewidencji wyposażenia za rok 2011 i 2012,

- przedłożenia bilansu oraz rachunku zysków i strat za rok 2011 i za okres od 1.01.2012 r. do dnia 30.09.2012r.

- przedłożenia dokumentu potwierdzającego zawieszenie działalności gospodarczej prowadzonej przez małżonkę skarżącego,

- ewidencji środków trwałych oraz ewidencji wyposażenia za rok 2011 i 2012 posiadanych w ramach działalności gospodarczej małżonki wnioskodawcy,

– wyjaśnień w formie pisemnego oświadczenia jakiej wysokości dochody uzyskuje małżonka skarżącego w związku z pełnieniem funkcji Prezesa Stowarzyszenia na rzecz

rozwoju i edukacji polskiej wsi, w której to firmie skarżący jest zatrudniony,

– wyjaśnień w formie pisemnego oświadczenia o stanie majątkowym skarżącego

(nieruchomościach, nieruchomościach rolnych, innych nieruchomościach, podania ich powierzchni i położenia, ruchomościach, przedmiotach wartościowych o wartości większej niż 3000 euro, zasobach pieniężnych, oszczędnościach, papierach wartościowych) – w okresie 01.01.2010 – 30.09.2012r.,

– wyjaśnień w formie pisemnego oświadczenia o stanie majątkowym małżonki skarżącego (nieruchomościach, nieruchomościach rolnych, innych nieruchomościach, podania ich powierzchni i położenia, ruchomościach, przedmiotach wartościowych

o wartości większej niż 3000 euro, zasobach pieniężnych, oszczędnościach, papierach wartościowych) – w okresie 01.01.2010 – 30.09.2012r.,

- oświadczenia czy i w jakiej wysokości wnioskodawca zapłacił za usługi radcy prawnego, przedłożenia umowy zawartej z pełnomocnikiem,

- wyjaśnień w formie pisemnego oświadczenia w zakresie ewentualnego posiadania przez skarżącego, jego małżonkę lub jego dzieci polis ubezpieczeniowych na życie wraz z określeniem wysokości zgromadzonych na nich środków finansowych, częstotliwości i wysokości składek,

W odpowiedzi na powyższe wezwanie w piśmie z dnia 25 października 2012r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, iż wynagrodzenie w zakresie świadczenia pomocy prawnej zostało opłacone do kwoty 8.400 zł. Jednocześnie pełnomocnik wniósł

o przedłużenie terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy

w zakresie przedłożenia wyciągów z wszystkich rachunków bankowych. Wniosek argumentował faktem nagłej hospitalizacji skarżącego, w związku z którą nie zdążył on zgromadzić wszystkich koniecznych dokumentów. Wyjaśnił, że wnioskodawca jest jedynym właścicielem tych rachunków i nie ma możliwości uzyskania wyciągów bankowych przy pomocy osoby trzeciej.

Do pisma załączono następujące dokumenty źródłowe: umowę zlecenia

z dnia 26 marca 2012r. w przedmiocie świadczenia pomocy prawnej (k. 55), tabelę amortyzacyjną środków trwałych za rok 2011 (k. 56), wykaz środków trwałych za rok 2011 (k. 57), zestawienie sum miesięcznych za rok 2011(k. 58), tabelę amortyzacyjną środków trwałych za rok 2012 (k. 59-63), zestawienie sum miesięcznych za okres styczeń-czerwiec 2012r. (k. 64), zestawienie remanentów (k. 65), zeznania i deklaracje podatkowe (k. 66-85), wyciągi z rachunków bankowych z "[...]", Banku "[...]", "[...]" (k. 86-94), zaświadczenie o zawieszeniu działalności prowadzonej przez żonę skarżącego (k. 95).

Ponadto skarżący oświadczył, że umowę z kancelarią pełnomocnika zawarł w dniu 26.03.2012r. Wyjaśnił, iż opłata nie została jeszcze uiszczona w całości. Ze względu na trudności finansowe opłata wnoszona była ratami, pierwsza rata wniesiona była w lutym, kolejna w sierpniu. Środki na pokrycie opłaty pochodziły z budżetu skarżącego, a także ze środków uzyskanych od rodziny. Wskazał także, że ze względu na brak wiedzy w zakresie prawa, konieczne jest korzystanie przez niego z usług profesjonalnego pełnomocnika. Skarżący oraz jego żona oświadczyli, iż korzystają

z pomocy rodziców A. C., którzy przekazują im środki finansowe związane z comiesięcznymi opłatami kredytu mieszkaniowego oraz innymi opłatami. Średnia pomoc miesięczna wynosi 2.500-3.000 zł jest ona przekazywana jako pomoc rodziny – darowizna dla córki. Pomoc trwa stale od maja 2012r, a okresami miała miejsce także w 2011r. Skarżący wskazał również, iż nie jest zobowiązany do przygotowywania bilansu i rachunku zysków i strat. Wskazał, iż przychody z bieżącego roku przeznaczał na opłacenie poniesionych kosztów działalności za 2011, gdzie posiadał przeterminowane płatności. W zakresie posiadanego majątku skarżący wyjaśnił, że posiada dom jednorodzinny o pow. 120 m2 na działce o powierzchni 20 arów we współwłasności z żoną. W listopadzie 2010r. sprzedał nieruchomość rolną o powierzchni 1,5 ha za kwotę 70.000 zł, której był współwłaścicielem. Środki uzyskane ze sprzedaży zostały przeznaczone na bieżące życie i prowadzenie działalności gospodarczej. Wyjaśnił, iż posiada samochód "[...]" z 1996r. o wartości 4.000 zł. Nie posiadał w okresie styczeń 2010 – wrzesień 2012r. przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro, zasobów pieniężnych, oszczędności, papierów wartościowych. Tej samej treści oświadczenie w zakresie stanu majątkowego złożyła żona skarżącego, za wyjątkiem posiadanego samochodu. Wskazała, iż posiada w kredycie samochód "[...]" z 2003r o wartości rynkowej 16.000 zł. Ponadto żona skarżącego złożyła oświadczenie, że nie jest zatrudniona na etacie w "[...]". Nie otrzymuje również wynagrodzenia

z tytułu pełnienia funkcji prezesa tego stowarzyszenia. Ponadto skarżący i jego żona złożyli oświadczenie, iż nie posiadają żadnych polis ubezpieczeniowych, za wyjątkiem obowiązkowych polis szkolnych zawartych dla dzieci.

Rozpoznając niniejszy wniosek wskazać należy, iż prawo pomocy jest szczególną instytucją postępowania przed sądami administracyjnymi, mającą na celu zagwarantowanie konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które nie są w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego.

Wskazać należy, iż zgodnie z treścią przepisu art. 245 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy

w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części, albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych

i wydatków, lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego, lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Powołane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 p.p.s.a. Rzeczą wnioskodawcy - jako zainteresowanego - jest wykazanie zasadności złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zatem to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Prawo pomocy

w zakresie całkowitym lub częściowym zostanie bowiem przyznane tylko w sytuacji, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Przedstawiona powyżej sytuacja materialna wnioskodawcy nie pozwala na przyjęcie, iż w sprawie zachodzą szczególne okoliczności pozwalające na skuteczne ubieganie się o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Instytucja ta ma bowiem charakter wyjątkowy i jest stosowana w przypadku osób charakteryzujących się ubóstwem. Osoby fizyczne powinny partycypować w kosztach postępowania, jeżeli mają jakiekolwiek środki majątkowe, nawet gdyby przeznaczenie ich na ten cel miałoby nastąpić z jakimś uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla nich i ich rodziny. Zwrócić należy uwagę, iż przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych jest obciążeniem budżetu państwa i przerzuceniem ciężaru tych kosztów na Skarb Państwa. Zwolnienie od ponoszenia tego rodzaju danin stanowi odstępstwo od konstytucyjnego obowiązku ich powszechnego i równego ponoszenia.

Należy podkreślić, że dokonywana przez referendarza sądowego ocena sytuacji finansowej strony obejmuje ustalenie, czy wnioskodawca jest w stanie ponieść koszty sądowe zarówno samodzielnie jak też przy pomocy osób prowadzących z nim wspólne gospodarstwo domowe oraz innych osób (tj. członków najbliżej rodziny zobowiązanych do alimentacji). Dopiero pełne zbadanie sytuacji majątkowej i rodzinnej wnioskodawcy, a także osób bliskich pozwala rozstrzygnąć o przyznaniu prawa pomocy z budżetu państwa.

Należy w tym miejscu wskazać na ugruntowany pogląd, zgodnie z którym dla oceny zdolności finansowych wnioskodawcy ma znaczenie okoliczność pozostawania wnioskodawcy w związku małżeńskim i ocena sytuacji majątkowej małżonki. Stosownie bowiem do art. 27 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2012 r. poz. 788, dalej: k.r.o.) oboje małżonkowie obowiązani są, każdy według swych sił oraz swych możliwości zarobkowych i majątkowych, przyczyniać się do zaspokajania potrzeb rodziny, którą przez swój związek założyli. Potrzeby rodziny mogą w konkretnych okolicznościach obejmować również zobowiązania względem Skarbu Państwa z tytułu kosztów sądowych w sprawach jednego z małżonków. Należy mieć również na względzie art. 23 k.r.o., który stanowi, iż małżonkowie są obowiązani do wzajemnej pomocy.

Rozpoznając złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy należy stwierdzić iż, P. C. nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez ryzyka wystąpienia uszczerbku utrzymania koniecznego swojego

i rodziny. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż rodzina skarżącego utrzymuje się ze stałego i regularnego dochodu jakim jest wynagrodzenie skarżącego oraz stałej pomocy finansowej uzyskiwanej od rodziców jego małżonki. W tym miejscu wskazać należy, iż z oświadczenia wnioskodawcy wynika, że pomoc rodziców oscyluje

w granicach 2.500-3.000, a wynagrodzenie skarżącego wynosi 1.111 zł. Natomiast kwotę miesięcznych wydatków skarżący określił na sumę około 7.508 zł Tym samym powstaje miesięczny niedobór środków finansowych w wysokości około 3.389 zł,

a zatem od początku roku nadwyżka wydatków nad dochodami wynosi 33.890 zł. Skarżący nie wyjaśnił przy tym w jaki sposób, i z jakich środków pokrywa comiesięczny niedobór środków finansowych. Zauważyć należy, iż w pierwszym piśmie z dnia 26 września 2012r. kwota środków uzyskiwanych od rodziny została określona na 5.000 zł, natomiast w oświadczeniu złożonym na wezwanie referendarza skarżący określił tę kwotę na 2.500-3.000 zł. Powyższe nasuwa wątpliwości co do rzeczywistej wysokości pomocy uzyskiwanej od rodziny. Dodatkowo stwierdzić należy, iż rodzaj i wysokość wykazanych przez wnioskodawcę wydatków (np. wydatki na paliwo w wysokości 1.500 zł, karma dla psów, kredyt hipoteczny) nie wskazuje, iż jest on osobą wymagającą pomocy Państwa w zakresie poniesienia za niego kosztów niniejszego postępowania. Przeciwnie wskazuje na prowadzenie typowego gospodarstwa domowego, bez ograniczania ponoszonych kosztów utrzymania, w związku z trudnościami finansowymi.

Rozpoznający wniosek nie neguje, iż skarżący znalazł się obecnie w trudniejszej kondycji finansowej na co wskazuje strata z prowadzonej działalności gospodarczej

w roku 2010 w wysokości 178.203,16 zł i przedłożone deklaracje VAT -7 za miesiąc lipiec i sierpień 2012r., w których nie wykazuje on żadnego obrotu. Nie mniej jednak należy zauważyć, iż w 2010r jego żona osiągnęła dochód w wysokości 54.883,63 zł, skarżący w 2011r. osiągnął dochód w wysokości 36.476,87 zł, jego żona w wysokości 32.094,37 zł. Przedłożone deklaracje VAT -7 wskazują natomiast brak obrotu oraz brak dochodów w ostatnich dwóch miesiącach prowadzonej działalności gospodarczej. Wskazać jednak należy, że o możliwości gromadzenia środków finansowych przez osobę prowadzącą działalność gospodarczą, a tym samym o dostępności środków finansowych pozwalających na pokrycie kosztów sądowych, decydują przede wszystkim uzyskiwane przychody z tytułu świadczonych usług bądź sprzedawanych towarów, a nie dochody (bądź strata) będące wynikiem różnicy pomiędzy przychodami, a kosztami działalności. Stąd też należy wziąć pod uwagę przedłożone w toku postępowania zestawienie sum miesięcznych za okres styczeń – czerwiec 2012 (k. 64) z prowadzonej działalności gospodarczej, które jednoznacznie wskazują, że przychody ze sprzedaży w tych miesiącach wynoszą 217.532,34 zł.. Mając na względzie te dane należy stwierdzić, że skarżący miał realną możliwość zgromadzenia środków finansowych w kwocie 5.108 zł, niezbędnych do poniesienia w związku z zainicjowanym przez niego postępowaniem sądowym. Bez znaczenia, w związku z powyższym, pozostaje oświadczenie wnioskodawcy, że "przychody" z bieżącego roku przeznaczył na opłacenie poniesionych kosztów działalności za rok 2011, gdzie miał płatności przeterminowane. Uzyskany w tym okresie przychód, a nawet osiągnięty dochód (w wysokości 57.827,30 zł) nie uprawniają do stwierdzenia, że w stosunku do skarżącego zachodzi przesłanka określona w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Wskazać również należy, że skarżący wraz z żoną posiadają majątek nieruchomy w postaci domu jednorodzinnego o powierzchni 120m2, położonego na działce o powierzchni 20 arów, każde zaś z małżonków posiada samochód. Majątkowa sytuacja skarżącego, pomimo kredytu hipotecznego zaciągniętego na dom, jest zatem stabilna i nie wskazuje na to, że skarżący jest osobą wymagającą pomocy Państwa. Odnosząc się do zaciągniętego przez skarżącego kredytu i uiszczanych z tego tytułu rat w wysokości 1.600 zł miesięcznie stwierdzić należy, iż nie oznacza to jeszcze, że nie ma on dostatecznych środków na pokrycie kosztów sądowych. Ponoszenie wydatków związanych ze spłatą zaciągniętych kredytów nie może być uznane za przyczynę uzasadniającą przyznanie prawa pomocy. Niezrozumiałe bowiem jest, aby skarżący spłacał inne ciążące na nim zobowiązania, a jednocześnie oczekiwał by koszty związane z wniesieniem skargi pokrywał za niego Skarb Państwa. Brak jest racjonalnego uzasadnienia dla przyjęcia stanowiska, iż to budżet powinien kredytować w tym zakresie stronę skarżącą.

Zauważyć należy, iż poza wskazanym wyżej majątkiem osobistym wnioskodawca i jego żona posiadają majątek związany z prowadzonymi przez nich działalnościami gospodarczymi w postaci środków trwałych. Majątek osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą nie jest bowiem prawnie wyodrębniony od jej majątku osobistego. Możliwe jest również przesunięcie rzeczy, składników majątkowych z majątku związanego z działalnością gospodarczą do majątku osobistego.

Z przedłożonych wykazów środków trwałych i tabel amortyzacyjnych środków trwałych (k. 59- 61) wynika, iż skarżący posiada sprzęt komputerowy, różnego rodzaju oprogramowania, urządzenia informatyczne, samochód osobowy "[...]", samochód ciężarowy "[...]", ladę, witrynę oraz dwie szafy chłodnicze, dokonywał również inwestycji w obcych środkach trwałych ("[...]"). Z wykazu środków trwałych za rok 2011 (k. 57) wynika, iż w ramach prowadzonej działalności gospodarczej żona skarżącego posiada nieruchomość w "[...]", basen, przydomową oczyszczalnię ścieków, samochód osobowy "[...]", zabudowy gabinetu, sprzęt AGD, RTV, komputer, zestaw komputerowy, dokonała również inwestycji (II etap) w nieruchomości w "[...]".

Mając powyższe na uwadze zauważyć należy, iż dokonując oceny możliwości płatniczych wnioskodawcy bierze się pod uwagę nie tylko uzyskiwane przez niego dochody, ale także stan jego posiadania. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się zatem, iż ocena taka nie sprowadza się tylko do stwierdzenia, że skarżący uzyskuje lub nie uzyskuje dochody, ale również polega na zbadaniu czy posiada majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych (postanowienie WSA w Łodzi z dnia 10 października 2008r., sygn. akt. II SA/Łd 480/08 LEX nr 504537). W tym miejscu godzi się wskazać na wyżej wymieniony stan posiadania wnioskodawcy w szczególności na posiadane przez skarżącego oraz jego żonę środki trwałe, w ramach prowadzonych działalności gospodarczych.

Wskazać ponadto należy, że w tak trudnej sytuacji finansowej jaką wykazuje skarżący, był on w stanie ponieść koszty ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika

w kwocie 8.400 zł (k. 53). Rozpoznający wniosek nie neguje prawa, jak również potrzeby skarżącego do ustanowienia dla siebie zastępstwa prawnego. Nie mniej jednak niezrozumiałym jest, dlaczego koszty te mają pierwszeństwo przed kosztami należnymi Skarbowi Państwa oraz dlaczego te koszty skarżący może ponosić, natomiast kosztów postępowania sądowego już nie, argumentując to ciężką sytuacją finansową.

Odnosząc się do wniosku o przedłużenie terminu w celu przedłożenia wyciągów z pozostałych rachunków bankowych, należy wskazać, że termin ten nie został przedłużony, albowiem oświadczenia oraz dokumenty źródłowe przedłożone na wezwanie referendarza sądowego z dnia 11 października 2012r. były wystarczające do rozpoznania niniejszego wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.