Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 419/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2015-12-01 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Ewa Wojtysiak po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E.I. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2013 rok p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy K. z dnia

[...] ustalającą A.I., D.S., A.I., E.I., M.I., M.I., P.I. wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2013 w kwocie [...] zł.

W skardze na powyższą decyzję skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie

w całości wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku, skarżąca wskazała, że zasadność jej wniosku wynika przede wszystkim z wysokości ustalonego zobowiązania podatkowego w kwocie [...] zł. Konieczność zapłaty tej kwoty przez skarżącą bezspornie miałaby dla niej poważne skutki materialne, które byłyby co najmniej trudne do odwrócenia. Wskazano także, że z uwagi na solidarną odpowiedzialność podatników za przedmiotowe zobowiązanie całość kwoty mogłaby być dochodzona w postępowaniu egzekucyjnym wyłącznie od skarżącej. Zapłata przez skarżącą jednorazowo ww. kwoty zobowiązania, z uwagi na jej sytuację materialną, mogłaby wyrządzić jej znaczną szkodę, poprzez znaczne pogorszenie tej sytuacji, skutkujące trudnościami w zaspokojeniu podstawowych potrzeb życia codziennego. Strona zauważyła także, że w przypadku braku wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wobec tego, że organ odwoławczy nie wydał jeszcze decyzji dotyczących pozostałych osób zobowiązanych solidarnie, w obrocie istnieje ostateczna i wykonalna decyzja tylko wobec skarżącej. Skarżąca obawia się, że sytuacja ta może skutkować ewentualną odpowiedzialnością w postępowaniu egzekucyjnym jedyne niektórych z osób solidarnie zobowiązanych na podstawie przepisów prawa materialnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje.

Na wstępie wskazać należy, iż art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z tym artykułem po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 p.p.s.a. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z powyższego wynikają dwa rodzaje obowiązków. Z jednej strony wskazany przepis obciąża wnioskodawcę ciężarem uprawdopodobnienia przesłanek w nim określonych. Z drugiej zaś nakłada na Sąd obowiązek dokonania wszechstronnej

i rzetelnej oceny wskazanych we wniosku okoliczności z uwzględnieniem zasad logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego, dostępnej wiedzy oraz innych elementów, które pozwalają domniemywać, że wskazane okoliczności mieszczą się

w hipotezie art. 61 § 3 p.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z 15 grudnia 2005 r., sygn. akt I FZ 633/05, niepubl.).

Podkreślić należy także, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Rozpoznając niniejszy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania danego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo

i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to zatem, że o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

Sąd przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy stwierdza, że argumenty i okoliczności przytoczone – w sposób jasny i przejrzysty - przez stronę skarżącą we wniosku dają podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. - umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Sąd dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wziął pod uwagę przede wszystkim sytuację finansową i osobistą, w jakiej obecnie znajduje się skarżąca, którą potwierdzają dokumenty dołączone do wniosku o przyznanie prawa pomocy, a także wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego wynikającą z zaskarżonej decyzji w kwocie [...] zł, a także kwoty zobowiązań ustalonych w pozostałych decyzjach dotyczących podatku od nieruchomości za lata 2009-2012, w łącznej kwocie ponad [...] zł.

Jak wynika z dokumentów załączonych do akt sprawy, skarżąca jest studentką, uzyskuje dochód z renty po zmarłym ojcu oraz z działalności wykonywanej osobiście w wys. ok. [...] zł miesięcznie, korzysta w szerokim zakresie z pomocy finansowej matki, która finansuje jej wydatki w kwocie ok. [...] zł miesięcznie. Skarżąca posiada udziały w nieruchomościach odziedziczone po ojcu, nie może jednak nimi dysponować z uwagi na brak możliwości przeprowadzenia działu spadku. Ponadto nieruchomości są obciążone zobowiązaniami przekraczającymi ich wartość. Wobec skarżącej prowadzone już są dwa postępowania egzekucyjne. Zważywszy więc na wysokość zobowiązania podatkowego stwierdzić należy, że wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić skarżącą na niebezpieczeństwo spowodowania poważnej szkody. Zdaniem Sądu, kwota dochodzonych zaległości jest kwotą znaczną, w zestawieniu

z obecną sytuacją finansową strony.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd podkreśla, że wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić skarżącą na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i wyrządzić jej poważną szkodę, poprzez brak możliwości zaspokojenia bieżących potrzeb.

W związku z tym należało uznać, że w sprawie zaistniały podstawy do udzielenia skarżącej ochrony tymczasowej do czasu, gdy zaskarżona decyzja zostanie zbadana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny pod kątem zgodności z prawem.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.