Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 200/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-07-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Ubezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 marca 2021 r. sygn. akt I SA/Kr 982/20 w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi R. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 25 marca 2021 r., sygn. akt I SA/Kr 982/20 odmówił R. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] lipca 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne.

Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z [...] października 2020 r. odrzucił skargę R. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, wobec przekroczenia terminu do jej wniesienia. Następnie skarżąca wnioskiem, nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 29 stycznia 2021 r. (k. 20 akt sądowych), zwróciła się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku podała, że niedotrzymanie terminu spowodowane było jej chorobą (gorączka i zatrucie pokarmowe).

W ocenie Sądu, skarżąca nie wykazała przesłanki warunkującej przywrócenie terminu do wniesienia skargi, tj., że nie ponosi winy w uchybieniu terminowi. Samo bowiem powołanie się na chorobę, nie świadczy jeszcze o braku winy w uchybieniu wiążącego stronę terminowi. Dla wykazania bowiem braku winy w uchybieniu terminowi istotne jest uprawdopodobnienie nie tylko takiego zdarzenia, ale także jego wpływu na niemożność działania, czego w niniejszej sprawie nie uczyniono. Wniosek o przywrócenie terminu zawierał bardzo lakoniczne uzasadnienie. Dlatego też Sąd uznał, że niedochowanie terminu do uzupełnienie braków formalnych skargi było wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu niniejszej sprawy przez skarżącą czego konsekwencją było oddalenie wniosku na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.).

R. wniosła zażalenie na to postanowienie. W uzasadnieniu powtórzyła argumentację przedstawioną na wcześniejszym etapie postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu.

Istotą rozpatrywanej sprawy jest ocena, czy zostały uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy skarżącej w uchybieniu terminu do wniesienia skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] lipca 2020 r. (art. 86 § 1 zd. 1 p.p.s.a.).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji słusznie wskazał w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Podnoszona przez skarżącą okoliczność, że termin do wniesienia skargi został przez nią uchybiony bowiem niedomagała przez gorączkę i zatrucie pokarmowe jest gołosłowna i nie została poparta żadnymi dowodami. Powyższe z kolei świadczy, że skarżąca nie uprawdopodobniła skutecznie, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, tj. wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przy ocenie winy należy bowiem brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu dotrzymanie terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 6 października 1998 r. sygn. akt II CKN 8/98, LEX nr 50679).

Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji