Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 741/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2014-11-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: pozostawiono bez rozpoznania
Powołane przepisy: article: art. 49 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. P. i S. P. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 30 czerwca 2014r. sygn. akt I SA/Bd 741/12 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku G. P. i S. P. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 10 stycznia 2014r. sygn. akt I SA/Bd 741/12 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku G. P. i S. P. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 22 lipca 2013r. sygn. akt I SA/Bd 741/12 w sprawie ze skargi G. P. i S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku rolnego za 2012r. postanawia: pozostawić wniosek bez rozpoznania


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2014r. sygn. akt I SA/Bd 741/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy pozostawił wniosek skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia tut. Sądu z dnia 22 lipca 2013r. bez rozpoznania (k. 243-244 akt sądowych).

Postanowienie zostało skarżącym doręczone w dniu 30 stycznia 2014r.

(k. 261 i 262 akt sądowych).

W dniu 17 lutego 2014r. wpłynął do tut. Sądu (nadany 13 lutego 2014r.) wniosek skarżących noszący datę 10 lutego 2014r. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 10 stycznia 2014r. (k. 269-270 akt sądowych).

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 maja 2014r. skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braku formalnego wniosku przez doręczenie zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (k. 284 akt sądowych).

Wezwanie zostało doręczone skarżącym w dniu 2 czerwca 2014r. (k. 297-298 akt sądowych).

W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w dniu 12 czerwca 2014r. wpłynęło do tut. Sądu (nadane 09 czerwca 2014r.) pismo opatrzone datą 7 czerwca 2014r.,

w którym skarżący wnieśli o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia z uwagi na "ustalenia wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25.07.2013r. sygn. akt SK 17/12" (k. 299-300 akt sądowych).

Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2014r. Sąd pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia tut. Sądu z dnia 10 stycznia 2014r. sygn. akt I SA/Bd 741/12 (k. 310-311 akt sądowych).

Postanowienie zostało skarżącym doręczone w dniu 21 lipca 2014r. (k. 321 i 322 akt sądowych).

W dniu 06 sierpnia 2014r. wpłynął do tut. Sądu (nadany 04 sierpnia 2014r.) wniosek skarżących noszący datę 31 lipca 2014r. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 30 czerwca 2014r. (k. 335 i 336 akt sądowych).

W wykonaniu zarządzenia Sądu z dnia 10 października 2014r. skarżący zostali wezwani do nadesłania zażaleń na postanowienie, którego dotyczy wniosek

o przywrócenie terminu zawarty w piśmie z dnia 31 lipca 2014r., w terminie

7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (k. 372 akt sądowych).

W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w dniu 13 listopada 2014r. wpłynęło do tut. Sądu (nadane 10 listopada 2014r.) pismo opatrzone datą 8 listopada 2014r.,

w którym skarżący wnieśli o przedłużenie terminu zakreślonego ww. wezwaniem "gdyż nastąpiła konkretna przyczyna związana z tokiem spraw uniemożliwiająca dokonanie określonej czynności do dnia 30.12.2014 roku" (k. 384 akt sądowych). Pismo to stanowi załącznik do pisma procesowego strony, mającego charakter pisma przewodniego,

z dnia 04 listopada 2014r. (data nadania 10 listopada 2014r., data wpływu do Sądu 13 listopada 2014r. - k. 383 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270), dalej p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma

w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a.).

Jak wynika z akt sprawy, zarządzeniem z dnia 10 października 2014r. Sąd wezwał skarżących do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia przez doręczenie tego zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie zostało doręczone skarżącym

w dniu 03 listopada 2014r. (k. 375-376 akt sądowych). W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w dniu 13 listopada 2014r. złożyli pismo, w którym wnieśli

o przedłużenie terminu zakreślonego ww. wezwaniem do dnia 30 grudnia 2014r. powołując się m.in. na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 lipca 2013r. sygn. akt SK 17/12 oraz przyczyny związane z tokiem spraw uniemożliwiające dokonanie określonej czynności (k. 383 i 384 akt sądowych). Nie złożyli jednakże zażalenia, o co byli wzywani.

Odnosząc się do wniosku skarżących o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia należy stwierdzić, że nie mógł on zostać uwzględniony, bowiem termin 7-dniowy, o którym mowa w art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest terminem ustawowym. Nie stosuje się więc do niego instytucji przedłużania lub skracania terminu przewidzianej w art. 84 tej ustawy. Ta zarezerwowana jest bowiem dla terminów sądowych wskazanych w art. 82 p.p.s.a. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje instytucji przedłużenia terminu ustawowego. W tej sytuacji należy stwierdzić, że skarżący, pomimo wezwania nie uzupełnili wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia poprzez złożenie zażalenia.

Z uwagi na powyższe na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a. należało pozostawić wniosek skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia bez rozpoznania.

Odnosząc się natomiast do powołanego przez skarżących wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 lipca 2013r. sygn. akt SK 17/12 stwierdzić należy, że jego treść nie ma wpływu na rozstrzygnięcie sprawy na tym etapie postępowania.

Podać należy, że w wyroku tym Trybunał stwierdził, iż art. 87 § 1 p.p.s.a. rozumiany

w ten sposób, że - w sytuacji niedochowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej,

o którym mowa w art. 177 § 1 p.p.s.a., na skutek wystąpienia o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego - przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej ustaje z dniem, w którym powiadomiony o ustanowieniu pełnomocnik ma możliwość sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, jest zgodny z art. 45 ust. 1 i art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Wyrok ten zatem odnosi się do kwestii przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu. Zauważyć trzeba, że w przedmiotowej sprawie kwestia przyznania skarżącym prawa pomocy w zakresie całkowitym (w tym ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika) została już rozstrzygnięta prawomocnym postanowieniem tut. Sądu z dnia 4 kwietnia 2013r., w którym odmówiono skarżącym przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 czerwca 2013r. oddalił zażalenie skarżących na powyższe postanowienie. Ponadto składane są kolejne wnioski o prawo pomocy. Na dzień wydania niniejszego postanowienia nie został ustanowiony pełnomocnik z urzędu. W związku z powyższym, stwierdzić należy, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 lipca 2013r. SK 17/12, na obecnym etapie postępowania, nie może odnieść zamierzonego przez skarżących skutku.

Na marginesie Sąd kierując się treścią art. 6 p.p.s.a. informuje, że jeśli strona nie zgadza się z niniejszym rozstrzygnięciem ma prawo zaskarżyć je do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażalenie na niniejsze postanowienie skarżący mogą złożyć samodzielnie (napisać i podpisać), gdyż nie obowiązuje w tym zakresie przymus adwokacki. Warunkiem jednak złożenia skutecznego zażalenia jest jego wniesienie

w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia wraz z uzasadnieniem. Sąd zwraca uwagę na te okoliczności, bowiem analiza akt sprawy wskazuje, że skarżący nie zawsze dochowują wymaganego przez ustawodawcę terminu.

Mając powyższe na względzie Sąd postanowił jak w sentencji.