Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 2779/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2013 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej E. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 września 2013 roku, sygn. akt IV SA/Po 739/13 o odrzuceniu skargi E. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] kwietnia 2013 roku, nr [...] w przedmiocie odmowy warunków zabudowy postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 10 września 2013 r., sygn. akt IV SA/Po 739/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę E. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] kwietnia 2013 roku, w przedmiocie odmowy warunków zabudowy.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że mimo wezwania skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżąca nie wykonała tego obowiązku w zakreślonym terminie.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła E. P. zaskarżając to postanowienie w całości i zarzuciła naruszenie przepisów postępowania tj.:

1. art. 220 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 65 § 1 p.p.s.a. w zw. z § 32 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 18 wrzesnia 2003 r. – Regulaminu wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych poprzez niedoręczenie skarżącej zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz wezwania do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi;

2. art. 220 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 65 § 1 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi w sytuacji, w której skarżąca nie otrzymała zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz wezwania do uiszczenia wpisu sadowego od skargi.

Wskazując na powyższe zarzuty skarżąca kasacyjnie wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania w celu uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu, a także o zasądzenie od organu administracji na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie.

W świetle art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi (art. 230 § 2 p.p.s.a.) pobiera się wpis stosunkowy lub stały.

Jednocześnie zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.

Zarzuty skargi kasacyjnej opierają się na tym, że zdaniem skarżącego kasacyjnie nie otrzymał on wezwania do uiszczenia wpisu sądowego. Wbrew powyższym twierdzeniom w aktach sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki zawierającej odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 6 odpisów skargi (k.33 akt WSA).

Podkreślenia wymaga, że w orzecznictwie nie jest sporna dopuszczalność przesyłania w jednej przesyłce listowej kilku pism sądowych, pod warunkiem, że w momencie odbioru są one traktowane indywidualnie (por. np. postanowienie NSA z 21 maja 2010 r., II FSK 619/10, post. SN z 20 kwietnia 2000 r., I CZ 38/00, Biul. SN 2000, nr 5, poz. 15). Dla prawidłowości dokonania w ten sposób doręczenia wymaga się, aby okoliczność ta wynikała z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru - powinno to nastąpić poprzez wymienienie na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki", pism stanowiących zawartość przesyłki. Jak wynika z § 4 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 190, poz. 1277 ze zm., dalej rozporządzenie), znajdującego zastosowanie w sprawie na mocy art. 65 § 2 P.p.s.a., odbierający przesyłkę potwierdza jej odbiór na formularzu potwierdzenia odbioru przez wpisanie daty otrzymania przesyłki i umieszczenie czytelnego podpisu zawierającego imię i nazwisko. Należy uznać, że potwierdzenie podpisem odbioru przesyłki oznacza nie tylko potwierdzenie, że przesyłka została doręczona osobie upoważnionej do jej odbioru w dacie na formularzu wskazanej, ale także, że zawartość przesyłki odpowiada tej, która została wskazana na formularzu potwierdzenia odbioru (por. postanowienie NSA z 31 marca 2010 r., I FSK 1929/09, postanowienie NSA z 21 maja 2010 r., II FSK 619/10). Wymogi te zostały w okolicznościach sprawy spełnione i w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest podstaw do ich kwestionowania. Zauważyć w związku z tym należy również, że wypełniony prawidłowo, na formularzu stanowiącym załącznik nr 1 do rozporządzenia pocztowy dowód doręczenia pisma sądowego, stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 K.p.c., potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych w nim pism (por. post. SN z 30 kwietnia 1998 r. III CZ 51/98, OSNC 1998). W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą. Adresat przesyłki, który twierdzi, że nie doręczono mu wszystkich pism wymienionych na formularzu i których przyjęcie pokwitował, powinien ten fakt udowodnić zgodnie z wymaganiami art. 252 K.p.c. Z takim dowodem w okolicznościach sprawy nie mamy do czynienia, zwłaszcza w sytuacji, gdy nie budzi wątpliwości, że rzeczą odbierającego przesyłkę było sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru oraz niezwłoczne zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi albo Sądowi (takim niezwłocznym zgłoszeniem nie będzie działanie takie, jakie zostało podjęte przez pełnomocnika strony w przedmiotowej sprawie). W sytuacji gdy tego nie uczyniono, nie ma podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia 30 kwietnia 2013 r. skarżącemu przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Podkreślić należy, że przyjęcie dopuszczalności kwestionowania po odbiorze przesyłki jej zawartości przeczyłoby sensowi potwierdzania odbioru przesyłki, w każdym przypadku odbiorca przesyłki mógłby bowiem podnosić, że otrzymał inne pismo niż wysłane lub też, że nie otrzymał żadnego (czyli, że odebrał pustą kopertę).

W niniejszej sprawie przesyłka która zawierała odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez dołączenie 6 odpisów skargi, została odebrana w dniu 31 lipca 2013 (k. 33 akt WSA). Skarżąca spółka wypełniając wezwania sądu złożyła do akt sprawy 6 odpisów skargi nie wykonując wezwania w zakresie uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

Wobec tego uznać należy, iż zaskarżone postanowienie wydano zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę kasacyjną oddalił.