Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 853/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2008-04-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Ewidencja ludności
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3 i art. 58 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Zarębska - Kobak po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. I. na decyzję Wojewody z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego - postanawia - skargę odrzucić.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 853/07

U Z A S A D N I E N I E

Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - określanej dalej jako P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Na podstawie zaś § 3 tego artykułu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Skarżący B. I. został wezwany do uiszczenia wpisu w wysokości 100 złotych należnego od wniesionej przez niego skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] sierpnia

2007 r., nr [...], oraz do nadesłania 2 jej odpisów.

Powyższe wezwania wraz z pouczeniem, iż nieusunięcie wskazanych braków w terminie 7 dni od daty jego otrzymania spowoduje odrzucenie skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 29 listopada 2007 r. (dowód - zalegające w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania).

W terminie do uzupełnienia wskazanych powyżej braków skarżący złożył w dniu 6 grudnia 2007 r. (data nadania w UP R.) wniosek o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Ponieważ skarżący nie złożył wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu PPF, został on wezwany o uzupełnienie tego braku w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku o prawo pomocy bez rozpoznania. Wezwanie to było awizowane powtórnie z uwagi na nieobecność adresata. Nie zostało ono także podjęte w kolejnym 7 dniowym terminie, co wywołało wobec B. I. zastępczy skutek doręczenia z upływem ostatniego dnia w którym mógł to uczynić tj. 4 stycznia 2008 r. (art. 73 P.p.s.a.). Z uwagi na nie dopełnienie przez skarżącego czynności wskazanej w wezwaniu jego wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawiono bez rozpoznania- zarządzeniem z dnia 15 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Rz 853/07.

Ponieważ skarżący po doręczeniu mu wezwania do uiszczenia wpisu, złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych przed upływem 7-dniowego terminu, zatem wezwanie o wpis straciło aktualność. Skarżący nie złożył sprzeciwu od zarządzenia z dnia 15.01.2008 r. o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, zatem stosownie do art. 259 § 3 p.p.s.a. w/w zarządzenie ma skutek prawomocnego orzeczenia.

Wezwanie o wpis zostało powtórzone wraz z pouczeniem, iż nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie 7 dni od daty jego otrzymania spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie to zostało skarżącemu doręczone w dniu 18.03.2008 r. /dowód – zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy/. Mimo otrzymania wezwania skarżący w zakreślonym terminie nie uzupełnił braku skargi /wpis od skargi oraz 2 odpisy skargi/, co skutkuje odrzuceniem skargi.

Wprawdzie skarżący w dniu 9.04.2008 r. złożył ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF, w którym domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, lecz z uwagi na jego złożenie po upływie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, wniosek ten pozostaje bez wpływu na orzeczenie o odrzuceniu skargi.

Dodać należy, że ponowny wniosek skarżącego zostanie rozpoznany mimo odrzucenia skargi.

Z w/w względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia po myśli art. 220 § 3 i art. 58 § 3 p.p.s.a.