Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2387/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-12-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6203 Prowadzenie aptek i hurtowni farmaceutycznych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Farmaceutyczny
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Sp. o. o. z/s w C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. Sp. o. o. z/s w C. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego nr [...] z dnia [...] września 2017 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Strona skarżąca – M. Sp. o. o. z/s w C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego nr [...] z dnia [...] września 2017 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej.

W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji opierając go na przesłance spowodowania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej

w postaci hurtowni farmaceutycznej zatrudniającej kilka osób, umowę kredytową. Do

wniosku załączyła między innymi bilans oraz rachunek zysków i strat i umowy o pracę. Stwierdziła, że konieczność zaprzestania działalności gospodarczej w zakresie objętym zezwoleniem może doprowadzić do upadłości spółki.

Skarżąca podkreśliła, że w 2016 r. osiągnęła stratę w kwocie 630 000 złotych, zaś na dzień 31 sierpnia 2017 r. stratę zredukowano do kwoty około 10 000 złotych. Dodała, że ponosi koszty najmu lokalu (czynsz w kwocie 6.150 złotych miesięcznie), koszty eksploatacyjne, a także koszty związane z obsługą księgową (około 615 złotych), użytkowaniem maszyn i urządzeń niezbędnych dla prowadzenia działalności spółki, które kształtują się miesięcznie na poziomie około od 1.000 do 5 000 złotych. Na dowód powyższego przedłożyła stosowne dokumenty. Zwróciła również uwagę na zaciągnięty kredyt w kwocie 1.200.000 złotych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 1369 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a." sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wprowadzona w tym przepisie, ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Oznacza to, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, przy czym uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony. Sąd musi opierać się na materiale pozwalającym zająć stanowisko. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie oznacza, że Sąd jest zobligowany w każdym przypadku - niezależnie od okoliczności sprawy - uwzględnić wniosek strony skarżącej. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, "' czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, s. 335 i n.). Na stronie składającej wniosek w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie określonego aktu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Nie jest wystarczające powtórzenie we wniosku treści przepisu. Rzeczą Sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają lub nie za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Przy takim badaniu wniosku i argumentów strony Sąd winien dodatkowo rozważyć z urzędu, czy nie zachodzą inne okoliczności uzasadniające wniosek.

W ocenie Sądu, skarżąca spółka uprawdopodobniła wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Charakter przedmiotowej sprawy przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem jej wykonanie spowoduje skutek prawno-materialny w postaci wstrzymania działalności hurtowni farmaceutycznej (cofnięcie zezwolenia na jej prowadzenie). To z kolei oznacza dla skarżącej faktyczną niemożność prowadzenia działalności gospodarczej, a więc zwolnienie zatrudnionych pracowników, utratę korzyści majątkowych związanych ze sprzedażą leków i w efekcie zachwianie płynności finansowej. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 14 stycznia 2016 r., sygn. akt II GZ 941/15, ryzyko zwolnienia pracowników a następnie likwidacja działalności gospodarczej mogą być uznane za okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Ponadto wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niewątpliwie odpływ przedsiębiorców prowadzących apteki do innych hurtowni, co może spowodować trudne do odwrócenia skutki (podobnie: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 września 2014 r., sygn. akt II GZ 551/14, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 września 2017r" sygn. akt II GZ 703/17).

W ocenie Sądu, wskazane przez spółkę skutki wykonania zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji świadczą o zaistnieniu, czy też możliwości zaistnienia, niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z prowadzoną przez skarżącą działalnością gospodarczą.

W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia