Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2704/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-09-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Gry losowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 1, 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 18 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanowił: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Skarżąca – H. Sp. z o.o. z siedzibą w W. złożyła, w prawidłowym trybie i terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...], wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji. W uzasadnieniu podniosła, że za wstrzymaniem przemawia to, iż organy Służby Celnej nie mają jednolitego stanowiska odnośnie charakteru gier, a w konsekwencji stosują różną praktykę odnośnie wydawania decyzji co do charakteru gier. Przywołała, że w sprawie istnieją istotne wątpliwości co do waloru dowodowego opinii biegłego i braku jego kompetencji, co do rozstrzygania w sprawie, w miejsce jednostki badającej. Wskazała także na szereg wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wydanych w analogicznych stanach faktycznych, w których orzeczono o zasadności skarg i uchylono zaskarżone decyzje.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

W postępowaniu sądowoadministracyjnym zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a. zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Jednak od tej zasady prawo przewiduje wyjątek w art. 61 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy przy tym wskazać, że ww. przesłanki mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie, a ciężar wykazania istnienia tych przesłanek spoczywa na wnioskodawcy – w niniejszej sprawie na skarżącej.

Jednakże zanim przystąpi się do badania czy w sprawie istnieją uzasadnione przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu należy ustalić, czy przedmiot zaskarżenia nadaje się do wstrzymania. W rozpoznawanym przypadku przedmiot wniosku to decyzja nakładająca na skarżącą karę pieniężną. Sąd uznał zatem, że decyzja owa jest aktem noszącym znamiona wykonalności, wobec czego dopuszczalny jest wniosek o jej wstrzymanie.

Przechodząc do samego wniosku Sąd stwierdził, że skarżąca wbrew ciążącemu na niej obowiązkowi, w żaden sposób nie uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje zaistnienie po jej stronie ww. ustawowych przesłanek, uzasadniających zastosowanie wobec niej ochrony tymczasowej. Twierdzenia skarżącej dotyczące legalności zaskarżonej decyzji na tym etapie postępowania - rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie mogą być badane i odnieść zamierzonego skutku, bowiem na tym etapie Sąd nie rozstrzyga sprawy co do istoty, tj. o prawidłowości zaskarżonej decyzji, lecz orzeka jedynie, czy wystąpiły przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.