Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 3320/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-05-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne: Ochrona zwierząt
Skarżony organ: Lekarz Weterynarii
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 138 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran Sędziowie: Sędzia SO del. Aleksandra Westra Sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 8 maja 2018 r. sprawy ze skargi Zakładu [...] sp. jawna z siedzibą w [...] na postanowienie Głównego Lekarza Weterynarii z dnia [...] października 2017 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego oddala skargę


UZASADNIENIE

I. Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "Sądu") postanowieniem z dnia [...] października 2017 r. nr [...], dalej "zaskarżonym postanowieniem", Główny Lekarz Weterynarii (dalej także "GLW") umorzył postępowanie wszczęte zażaleniem Zakładu [...] sp. jawna ul. [...], [...] (dalej "Spółki), reprezentowanej przez r. pr. M. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii (dalej "[...]WLW") z dnia [...] sierpnia 2017 r. znak: [...], zawieszające z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w S. nr [...] z dnia [...] czerwca 2017 r., orzekającej o: (-) nadaniu weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego Zakładowi [...], ul. [...] (dawniej [...]),[...] oraz (-) wpisaniu ww. zakładu do rejestru prowadzonego przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w S..

II. Stan sprawy, poprzedzający wydanie przez GLW postanowienia z dnia [...] października 2017 r., przedstawia się następująco:

1. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2017 r. [...]WLW zawiesił – wszczęte z urzędu - postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w S. ("PLW") nr [...] z dnia [...] czerwca 2017 r., orzekającej o:

1) nadaniu weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego Zakładowi [...], ul. [...] (dawniej [...]),[...], dalej "Zakładowi" oraz

2) wpisaniu Zakładu do rejestru prowadzonego przez PLW

- do czasu wydania przez Wydział Krajowego Rejestru Sądowego Sądu Rejonowego w [...] postanowienia dotyczącego zawiadomienia D. C. z dnia [...] czerwca 2017 r. o niezgodności wpisu w rejestrze z wnioskiem o wykreślenie z urzędu danych niezgodnych z rzeczywistym stanem rzeczy złożonego przez D. C. ul. [...],[...].

2. Pismem z dnia 29 sierpnia 2017 r. Spółka wniosła do GLW zażalenie na postanowienie [...]WLW z dnia [...] sierpnia 2017 r.

III. Jak już wskazano, zaskarżonym obecnie postanowieniem z dnia [...] października 2017 r. GLW umorzył postępowanie wszczęte zażaleniem Spółki, stwierdzając nieposiadanie przez zainteresowaną interesu prawnego w sprawie.

Uzasadniając w/w ocenę, GLW wskazał w szczególności, co następuje: (-) Spółka nie była stroną postępowania zakończonego decyzją PLW z dnia [...] czerwca 2017 r., będącą przedmiotem postępowania nadzorczego, (-) w/w decyzja nie dotyczyła interesu prawnego Spółki, (-) brak jest przepisów prawa przyznających podmiotowi prowadzącemu działalność nadzorowaną przez Inspekcję Weterynaryjną statusu strony w postępowaniu dotyczącym innego podmiotu, (-) okoliczność, że Spółka prowadzi działalność gospodarczą na tej samej nieruchomości co Zakład, wobec którego wydana została decyzja PLW, będąca przedmiotem postępowania nadzorczego, może być co najwyżej źródłem interesu faktycznego Spółki, nie zaś interesu prawnego.

IV. Pismem z dnia 9 listopada 2017 r. Spółka wniosła do tut. Sądu skargę na postanowienie GLW z dnia [...] października 2017 r., zarzucając temu postanowieniu naruszenie następujących przepisów postępowania:

- art. 28 k.p.a. w związku z rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 kwietnia 2013 r. w sprawie wymagań, jakie powinien spełniać projekt technologiczny zakładu, w którym ma być prowadzona działalność w zakresie produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. z 2013 r., poz. 434) polegające na uznaniu braku interesu prawnego skarżącego do wniesienia zażalenia,

- art. 138 § 1 pkt 3 k. p. a w związku z art. 144 k.p.a. poprzez umorzenie postępowania zażaleniowego pomimo posiadania przez skarżącego przymiotu strony w postępowaniu.

Spółka wniosła o dopuszczenie dowodu z dokumentu w postaci postanowienia Sądu Okręgowego w [...] [...] Wydziału [...] z dnia [...] października 2017 r. sygn. akt [...].

Uzasadniając zarzuty, Spółka wskazała w szczególności, co następuje:

Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji wydanej w dniu [...] sierpnia 2014. Przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w S. dotyczy zatwierdzenia projektu technologicznego Zakładu [...] ul. [...] (dawniej [...]) w S. W dniu zatwierdzenia projektu technologicznego skarżący posiadał dla tego samego budynku (ul. [...], dawniej [...], S.) zatwierdzony projekt technologiczny. Projekty technologiczne skarżącego i zakładu D. C. były identyczne, różniły się jedynie nazwą zakładu. W rezultacie dwa konkurencyjne zakłady w jednym budynku w tych samych pomieszczeniach, jednocześnie miały prowadzić produkcję przetworów mięsnych. Co istotne, skarżąca nie miała wiedzy o nadaniu zatwierdzeniu projektu technologicznego dla zakładu D. C., nie była uczestnikiem przeprowadzonego postępowania. Ponadto już od [...] lutego 2007 r. skarżący posiadał nadany numer weterynaryjny (wpisany do rejestru pod numerem [...] zakładów produkujących produkty pochodzenia zwierzęcego lub wprowadzających na rynek te produkty). Kolejno nieruchomość położona przy ul. [...] (dawniej [...]) została wniesiona tytułem aportu do spółki skarżącej, o czym świadczą dokumenty zgromadzone w Krajowym Rejestrze Sądowym, posiadanie siedziby przez skarżącą od 2002 r. W tych samych pomieszczeniach przewidywane są te same etapy produkcji, przeznaczenie pomieszczeń jest tożsame. Obydwa zakłady są zakwalifikowane pod względem działalności jako działalność marginalna, lokalna i ograniczona.

Niedopuszczalne jest wydanie numeru weterynaryjnego dla dwóch podmiotów ponieważ nie jest możliwe korzystanie z tych samych maszyn, magazynów, hali, biur przez dwa konkurencyjne zakłady z zachowaniem przepisów weterynaryjnych. Ponadto, w takiej sytuacji naruszone są podstawowe -«isady chroniące bezpieczeństwo życia i zdrowia konsumentów. O ewentualnej możliwości nadania dla tego samego budynku dwóch różnych numerów weterynaryjnych można by było. się zastanawiać w przypadku zawarcia w planach technologicznych pomieszczeń zajmowanych wyłącznie przez jeden podmiot, a nie dwa zakłady jednocześnie. Należy uwypuklić, iż powyższe pomieszczenia powielają się nie jednostkowo, a w całości. Dokonując wykreślenia z tytułu projektu technologicznego nazwy zakładu spółki jawnej i po wpisaniu tytułu zakład M. D. C., organ administracyjny analizuje projekt przedłożony do zatwierdzenia w 2011 roku przez Spółkę jawną. Wydanie decyzji o jego zatwierdzeniu stanowi również naruszenie zasady ochrony praw nabytych przez skarżącą.

Interes prawny skarżącej wynika z następujących przepisów prawa materialnego. Zgodnie z art. 3 ustęp 1 pkt. 1, 2, 3 ustawy o inspekcji weterynaryjnej inspekcja realizuje zadania w celu zapewnienia ochrony zdrowia publicznego z zakresu ochrony zwierząt, bezpieczeństwa, produktów pochodzenia zwierzęcego. Powyższe zadania są realizowane poprzez sprawowanie nadzoru nad bezpieczeństwem produktów pochodzenia zwierzęcego, w tym przy ich produkcji i wprowadzania na rynek , w szczególności nad wymogami weterynaryjnymi w sprzedaży bezpośredniej, rolniczym handlu detalicznym oraz działalności ; marginalnej, lokalnej i ograniczonej. Podstawowe zasady dotyczące prowadzenia produkcji i sprzedaży produktów mięsnych na małą skalę na lokalny rynek zostały określone w art. 13 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. z 2006 r. Nr 17, poz. 127, z późn. zm.) oraz w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 czerwca 2010 r. w sprawie szczegółowych warunków uznania działalności marginalnej, lokalnej i ograniczonej. Do działalności marginalnej, lokalnej i ograniczonej stosuje się przepisy rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 34, str. 319). Nadzór Powiatowego Lekarza Weterynarii wykonywany może być wyłącznie na podstawie przepisów prawa i w jego granicach, tj. rozporządzenia nr 852/2004, rozporządzenia nr 853/2004, rozporządzenia nr 854/2004, rozporządzenia nr 882/2004 oraz na podstawie przepisów wydanych w trybie wymienionych rozporządzeń.

Podmiot zamierzający prowadzić działalność w zakresie produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego (np. wędlin, kiełbas z mięsa wieprzowego, wołowego czy drobiowego) przed uzyskaniem pozwolenia na budowę zakładu lub przed rozpoczęciem dostosowania istniejących budynków lub pomieszczeń, czyli jeszcze przed rozpoczęciem prowadzenia planowanej działalności, musi sporządzić projekt technologiczny zakładu, w którym będzie się odbywała produkcja. Ww. projekt należy następnie przesłać wraz z wnioskiem o jego zatwierdzenie powiatowemu lekarzowi weterynarii właściwemu ze względu na planowane miejsce prowadzenia tej działalności. Jednocześnie wraz z wnioskiem należy powiadomić powiatowego lekarza weterynarii, o którym mowa powyżej, o zakresie i wielkości produkcji oraz rodzaju produktów pochodzenia zwierzęcego, które mają być produkowane w tym zakładzie.

Wymagania jakie powinien spełniać projekt technologiczny zakładu zostały określone w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 kwietnia 2013 r. w sprawie wymagań, jakie powinien spełniać projekt technologiczny zakładu, w którym ma być prowadzona działalność" w-aakrcsie produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. z 2013 r., poz. 434)

Projekt technologiczny zakładu, w którym ma być prowadzona działalność marginalna, lokalna i ograniczona powinien składać się z części opisowej oraz części graficznej. Część opisowa projektu technologicznego powinna zawierać:

- określenie rodzaju działalności, z uwzględnieniem rodzaju surowców oraz rodzaju produktów pochodzenia zwierzęcego, które będą produkowane w zakładzie,

- dane dotyczące maksymalnej tygodniowej zdolności produkcyjnej zakładu,

- określenie systemu dostawy wody,

- opis sposobu przechowywania odpadów i ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego,

- wskazanie planowanej lokalizacji zakładu;

Część graficzna projektu technologicznego powinna przedstawiać:

- rzuty poziome kondygnacji zakładu, z zaznaczeniem poszczególnych pomieszczeń i ich funkcji,

- miejsca, w których odbywają się poszczególne etapy produkcji,

- wyposażenie pomieszczeń produkcyjnych z uwzględnieniem punktów poboru wody,

- wyróżnienie stref o różnym stopniu ryzyka mikrobiologicznego,

- zaznaczenie dróg przemieszczania produkowanej żywności od przyjęcia surowców do wysyłki produktów gotowych.

Tak określone wymogi jednoznacznie wskazują, iż wydanie decyzji o zatwierdzeniu planu technologicznego, nadania numeru weterynaryjnego dla D. C. w przypadku prowadzenia produkcji przez skarżącego na podstawie ważnego numeru weterynaryjnego obowiązującego od 2007 r. narusza jego interes prawny i postanowienia zawarte w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 marca 2013 r. w sprawie wymagań, jakie powinien spełniać projekt technologiczny zakładu, w którym ma być prowadzona działalność w zakresie produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego (II SA/Gd 287/15 - Wyrok WSA w Gdańsku).

W sytuacji prowadzenia produkcji jednocześnie przez dwa zakłady nie jest możliwe zapewnienie odpowiedniej przestrzeni roboczej pozwalającej na higieniczne prowadzenie wszelkich działań oraz nie umożliwia dobrej praktyki higieny. W rezultacie żywność nie będzie chroniona przed zanieczyszczeniem z uwagi na fakt, że projekt technologiczny przedłożony do zatwierdzenia przez D. C. stanowi powielenie projektu skarżacego. Natomiast analiza obydwu projektów pozwala postawić tezę, iż jeden wyklucza istnienie drugiego, a to znaczy że budynek i wszystkie jego pomieszczenia są dostosowane do wykonywania działalności przez jeden podmiot.

Do podstawowych elementów projektu technologicznego należy podanie planowanej lokalizacji zakładu. W rezultacie plan technologiczny nie jest decyzją abstrakcyjną ale odnosząca się do zindywidualizowanego obiektu. Co więcej, celem jest najpierw wystąpienie o zatwierdzenie projektu, dostosowanie budynku do wymogów zawartych w rozporządzeniu. Decyzja wydawana jest wobec wskazanego obiektu, co potwierdza, że organ administracyjny zatwierdzając projekt dopuścił się rażącego naruszenia prawa. Również wydanie decyzji o nadaniu numeru weterynaryjnego związane jest z obiektem wskazanym w planie technologicznym.

Należy nadmienić, że po uzyskaniu przez podmiot decyzji administracyjnej zatwierdzającej projekt technologiczny zakładu, w terminie co najmniej 30 dni przed dniem rozpoczęcia planowanej działalności, podmiot musi złożyć pisemny wniosek o wpis do rejestru zakładów do powiatowego lekarza weterynarii właściwego ze względu na planowane miejsce prowadzenia tej działalności.

Wniosek ten zawiera:

- imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres wnioskodawcy,

- numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym albo w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej albo numer identyfikacyjny w ewidencji gospodarstw rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności

- w przypadku pomieszczeń gospodarstwa, z wyłączeniem gospodarstw rybackich, o ile taki numer posiada;

- określenie rodzaju i zakresu działalności, która ma być prowadzona, w tym rodzaju produktów pochodzenia zwierzęcego, które mają być produkowane w tym zakładzie,

- określenie lokalizacji zakładu, w którym ma być prowadzona działalność.

Pozwanej po przeprowadzeniu powyższej procedury został nadany numer weterynaryjny dla budynku położonego w S., przy ul. [...]. Należy nadmienić, że nadanie numeru weterynaryjnego uprawnia do prowadzenia przetwórstwa mięsnego w konkretnym wskazanym w decyzji budynku, tj. przy ul [...] w S.

Natomiast, jak już było wskazane wcześniej skarżący w 2014 r. był właścicielem budynku w który został wskazany w projekcie technologicznym D. C. Kolejno w tym samym budynku skarżący prowadził od co najmniej 2002 r. produkcję przetworów mięsnych, posiadał zatwierdzony projekt technologiczny i nadany numer weterynaryjny. Wskazane okoliczności jednoznacznie świadczą o posiadaniu przez skarżącego interesu prawnego, co czyni wniesienie niniejszej skargi koniecznym.

Na marginesie należy dodać, że wszczęcie postępowania z urzędu świadczy, że organ administracyjny stwierdził, że występuje stan faktyczny podlegający uregulowaniu przez organy administracji. W rezultacie nawet ewentualne przyjęcie u skarżącego braku posiadania interesu prawnego a jedynie faktycznego, to wszczęte z urzędu postępowanie nie może być z tego powodu uznane za bezprzedmiotowe.

Kolejno należy się powołać na stanowisko Sądu Rejonowego i Okręgowego w [...], które zostało przedstawione w wyniku złożonego wniosku przez D. C. o zmianę siedziby skarżącego z [...] (dawniej [...]) na inny adres. Wniosek nie został uwzględniony, natomiast wobec skarżącego żądne postępowanie rejestrowe do dnia dzisiejszego nie zostało wszczęte z urzędu. Mając na uwadze, że podstawa zawieszenia postępowania (wydanie rozstrzygnięcia przez sąd rejestrowy) już nie istnieje wnoszę o podjęcie zawieszonego postępowania i rozstrzygniecie sprawy co do meritum.

V. W odpowiedzi na skargę, udzielonej pismem z dnia 14 grudnia 2017 r., GLW wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

VI. Sąd rozpoznał skargę na postanowienie Głównego Lekarza Weterynarii z racji sprawowania wymiaru sprawiedliwości, polegającego na kontrolowaniu działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (art.1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych – t.j. Dz.U. z 2016 r., poz.1066 z późn. zm.). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2017 poz.1369 z późn. zm. – zwanej dalej "p.p.s.a.").

Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Stosownie do art.135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Stosownie do art.119 pkt 1 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest m.in. postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie. Stosownie do art.120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Uwzględnienie przez wojewódzki sąd administracyjny skargi na orzeczenie organu administracji jest dopuszczalne tylko w razie stwierdzenia w toku kontroli tego orzeczenia naruszeń prawa wymienionych w art.145 § 1 p.p.s.a.

W świetle przywołanego przepisu sąd administracyjny:

1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Naruszeń, które mogłyby stanowić podstawę do zastosowania w niniejszej sprawie środków o których mowa powyżej, Sąd nie stwierdził.

VII. Kontrola legalności zaskarżonego postanowienia GLW prowadzi do następujących wniosków:

1. Zaskarżonym postanowieniem, wydanym na podstawie art.138 § 1 pkt 3 k.p.a., GLW umorzył postępowanie wszczęte zażaleniem skarżącej Spółki na postanowienie [...]WLW, zawieszające – wszczęte z urzędu - postępowanie nadzorcze, skierowane przeciwko decyzji PLW z dnia [...] czerwca 2017 r. Przyczyną umorzenia w/w postępowania zażaleniowego było stwierdzenie przez GLW jego bezprzedmiotowości, wynikającej z braku po stronie Spółki stosownego interesu prawnego. Stanowisko GLW należy uznać za w pełni trafne, co oznacza brak możliwości uwzględnienia skargi. Istotnie uznać należy, iż Spółka nie posiada jakiegokolwiek interesu prawnego w rozumieniu art.28 k.p.a. w sprawie dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji PLW z dnia [...] czerwca 2017 r., odnoszącej się wyłącznie do sfery praw i obowiązków administracyjnych podmiotu innego niż skarżąca Spółka (tj. podmiotu prowadzącego Zakład).

2. Przepis art.138 w zw. z art.144 k.p.a. zawiera zamknięty katalog rozstrzygnięć, jakie mogą zapaść w postępowaniu zażaleniowym. Art.138 § 1 pkt 3 w zw. z art.144 k.p.a. upoważnia organ rozpatrujący zażalenie do umorzenia postępowania zażaleniowego (art.138§ pkt 3 k.p.a.), gdy postępowania to stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość ta może wynikać z przyczyn podmiotowych, co ma miejsce wtedy, gdy odwołującym się jest podmiot nie będący stroną w sprawie. Kwestia ustalenia istnienia interesu prawnego podmiotu wnoszącego odwołanie stanowi zatem jeden z elementów merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. W przypadku ustalenia, iż odwołujący się jest stroną postępowania, organ odwoławczy rozpatruje jego odwołanie merytorycznie. Natomiast w sytuacji, gdy organ uzna, że odwołujący nie ma przymiotu strony, postępowanie odwoławcze umarza. Zgodnie z art.28 k.p.a. stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek.

3. Decyzja PLW z dnia [...] czerwca 2017 r., orzekająca o: 1) nadaniu Zakładowi weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego, 2) wpisaniu Zakładu do rejestru zakładów produkujących produkty pochodzenia zwierzęcego lub wprowadzających na rynek te produkty, prowadzonego przez PWL, została wydana na podstawie następujących przepisów:

- art 3 ust. 3 pkt 2 lit. a. ust. 2 pkt 5 lit. a, art. 15 ust.1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 1077; zm.: Dz. U. z 2016 r. poz. 1948),

- art. 20 ust. 1 pkt 1 lit.a tiret 3 pkt 2 lit. a, art. 21 ust.1, ust 2. ust. 4 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r. poz. 242: zm.: Dz. U. z 2017 r. poz. 471),

- § 2 ust.1 pkt 1 lit. a, lit. d, lit.e, lit. i, pkt 2, pkt 3 lit. a, lit. c, lit. i, pkt 4, ust. 3 § 4 ust.1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 marca 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków uznania działalności marginalnej, lokalnej i ograniczonej (Dz. U. z 2016 r. poz. 451).

- § 2 ust.1 § 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie sposobu ustalania weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 2161),

- § 2 ust 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie rejestru zakładów produkujących produkty pochodzenia zwierzęcego lub wprowadzających na rynek te produkty oraz wykazów takich zakładów (Dz. U. z 2016 r. poz. 2192),

- rozdz. II art. 3, art 4 ust 2, ust. 3, .art, 5, art. 6 ust. 2, załącznika II rozdz. I, II, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X, XI, XlI rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. D. UE L 139 z 30/04/2004, str. 1 z późn. zm.).

Trafnie ustalił GLW, że: (-) Spółka nie była stroną postępowania zakończonego w/w decyzją PLW z dnia [...] czerwca 2017 r., podobnie jak i stroną postępowania nadzorczego, prowadzonego w I instancji przez [...]WLW, (-) w/w decyzja PLW nie dotyczy interesu prawnego Spółki, (-) brak jest przepisów prawa przyznających podmiotowi prowadzącemu działalność nadzorowaną przez Inspekcję Weterynaryjną (tj. Spółce) statusu strony w postępowaniu dotyczącym innego podmiotu – interes taki nie wynika w szczególności z przepisów, o których mowa powyżej, (-) okoliczność, że Spółka prowadzi działalność gospodarczą na tej samej nieruchomości co Zakład, wobec którego wydana została decyzja PLW, będąca przedmiotem postępowania nadzorczego, może być co najwyżej źródłem interesu faktycznego Spółki, nie zaś interesu prawnego. Jednocześnie stwierdzić należy, że za wystarczające źródło takiego interesu nie można uznać prawa własności budynku (w dacie wydawania decyzji przez PLW), w którym miałyby działać oba konkurencyjne zakłady (okoliczność ta nie narusza praw Spółki, albowiem o ile bowiem Spółka nadal pozostaje właścicielem takiego budynku, to może korzystać z ochrony przeciwko immisjom z Zakładu, czy też z ochrony posiadania lub własności na zasadach przewidzianych w przepisach kodeksu cywilnego).

4. Trafnie podniósł w odpowiedzi na skargę organ, że wbrew twierdzeniom Spółki dopuszczalne jest prowadzenie produkcji na jednej nieruchomości jednocześnie przez dwa zakłady, co zostało potwierdzone m. in. przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 października 2015 r. (sygn. akt II OSK 278/14), w którym Sąd nie znalazł żadnych przeciwwskazań do prowadzenia działalności na jednej nieruchomości przez dwa odrębne podmioty pod warunkiem zachowania wszelkich wymagań weterynaryjnych w każdym z zakładów pozostających pod kontrolą , każdego z podmiotów oraz obowiązku uzyskania stosownych zezwoleń (zatwierdzenia lub rejestracji) dla każdego prowadzonego zakładu. Odpowiedzialność za spełnienie wymagań przez każdy z zakładów spoczywa na przedsiębiorstwie spożywczym, pod którego kontrola dany zakład pozostaje. Jednocześnie należy wskazać, że weterynaryjny numer identyfikacyjny nadawany jest zakładowi, nie zaś "budynkowi", jak to określiła Spółka. Oznaczenie nieruchomości ma na celu jedynie wskazanie lokalizacji zakładu.

Wyraźnie zaznaczyć należy, że obecnie zaskarżonym postanowieniem GLW nie stwierdził bezprzedmiotowości postępowania nadzorczego prowadzonego przez [...]WLW w przedmiocie stwierdzenia nieważności kwestionowanej przez Spółkę decyzji PLW, stwierdzając wyłącznie bezprzedmiotowość postępowania zażaleniowego, zainicjowanego przez Spółkę. Postępowanie nadzorcze będzie zatem nadal prowadzone z urzędu przez [...]WLW (po ustaniu przyczyny zawieszenia).

Wbrew przekonaniu Spółki powołane przez nią w skardze postanowienie Sądu Okręgowego w [...] [...] Wydziału [...] z dnia [...] października 2017 r. (sygn. akt [...]), wydane w przedmiocie wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego - na wniosek Spółki - jej aktualnego adresu, nie wpływa w żaden sposób na ocenę interesu prawnego Spółki w niniejszej sprawie (z uwagi na całkowicie różny przedmiot obu postępowań).

Z powyższych względów Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.