Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 964/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2013-10-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Regionalna Izba Obrachunkowa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 art. w związku z 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a i art. 3 2 pkt 1-4a
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Marzena Kowalewska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 21 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej z dnia 24 maja 2013 r. w przedmiocie uchwały Rady Miejskiej w Białogardzie nr XXXVI/271/2013 z dnia 24 kwietnia 2013 r. w sprawie zaciągnięcia długoterminowego kredytu bankowego na spłatę wcześniej zaciągniętych pożyczek i kredytów p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

A. S. - będący radnym Rady Miejskiej - w piśmie

z dnia 8 sierpnia 2013 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Szczecinie skargę na decyzję Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej

w Szczecinie z dnia 24 maja 2013 r. w przedmiocie uchwały Rady Miejskiej

w Białogardzie z dnia 24 kwietnia 2013 r. nr XXXVI/271/2013 w sprawie zaciągnięcia długoterminowego kredytu bankowego na spłatę wcześniej zaciągniętych pożyczek

i kredytów, wnosząc o uchylenie ww. decyzji Kolegium. W uzasadnieniu skargi wskazał, że Rada Miejska Białogardu w dniu 24 kwietnia 2013 r. na sesji podjęła uchwały z naruszeniem zapisów statutu Miasta Białogard, tj. § 52.2, § 52.4 oraz

§ 57.1 z uwagi na brak informacji dotyczącej skutków finansowych. Do skargi załączył kopię projektu uchwały wraz z uzasadnieniem oraz pismo Regionalnej Izby Obrachunkowej z dnia 11 lipca 2013 r.

Regionalna Izba Obrachunkowa w odpowiedzi na skargę wniosła

o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. W uzasadnieniu wskazała, że Kolegium RIO podejmuje uchwały w sprawie stwierdzenia nieważności wydanych przez jednostki samorządu terytorialnego uchwał i jako takie podlegają one zaskarżeniu

do sądu administracyjnego. Nie podejmuje natomiast uchwał w sprawie ich zgodności z prawem. Ponadto, według organu radny nie jest podmiotem uprawnionym do zaskarżenia rozstrzygnięć nadzorczych. Skargę na takie rozstrzygnięcie może złożyć organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego, po podjęciu stosownej uchwały.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że badanie skargi pod względem merytorycznym poprzedza sprawdzenie czy nie jest ona niedopuszczalna z przyczyn formalnych. Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Jednocześnie zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych jest wyznaczony przez katalog określonych form działania organów administracji publicznej, wymienionych enumeratywnie w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 roku,

poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a." oraz w innych ustawach, do których odsyła art. 3 § 3 p.p.s.a.

Przepisy ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( Dz. U. 2001r. Nr 142 poz. 1591 ze zm., dalej u.s.g.) wprowadziły dwa odrębne systemy badania zgodności uchwał organów gminy z prawem. Jeden z nich określony

w art. 91 u.s.g. to badanie zgodności uchwał organów gmin przez organy nadzoru, do których należy w zakresie spraw o których mowa w art. 11 ustawy z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych (tj. Dz.U. z 2012r., poz.1113) Regionalna Izba Obrachunkowa.

To uprawnienie Izby należy do jej władczych kompetencji, które realizuje bezpośrednio i w całości we własnym zakresie. Podjęcie przez Izbę stanowiska

w tym przedmiocie sprowadza się, bądź to do wydania rozstrzygnięcia nadzorczego lub udzielenia informacji o braku podstaw do jego wydania, kończące postępowanie nadzorcze przed Izbą jako organem właściwym w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały w tym trybie.

A zatem decyzję co do celowość zastosowania omawianego środka nadzoru

w konkretnej sprawie, pozostawiono wyłącznej kompetencji Regionalnej Izby Obrachunkowej jako organowi nadzoru nad samorządem terytorialnym.

Należy zauważyć, że w niniejszej sprawie organ nadzoru nie wydał rozstrzygnięcia nadzorczego, o którym mowa w art. 91 u.s.g. Informacja

w odniesieniu do przedmiotowej uchwały o braku podstaw do zastosowania środka nadzorczego w postaci rozstrzygnięcia nadzorczego, kończy postępowanie

w sprawie wydania rozstrzygnięcia nadzorczego.

Taka sytuacja zachodzi w sprawie niniejszej, gdzie w informacji zawartej

w piśmie z dnia 11 lipca 2013 r. wraz z wyciągiem z protokołu posiedzenia Kolegium Regionalnei Izby Obrachunkowej w Szczecinie odbytego w dniu 24 maja 2013 r.

i zawartej w nim decyzji wynika, że Izba nie stwierdziła naruszenia prawa w uchwale z dnia 24 kwietnia 2013 r. nr XXXVI/271/2013.

Pismo organu nadzoru zawiadamiające informację o braku podstaw do wydania rozstrzygnięcia nadzorczego w konkretnej sprawie, nie jest ani rozstrzygnięciem nadzorczym, ani żadną inną formą działalności administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 7 P.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 art. w związku z 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a i art. 3 2 pkt 1-4a postanowił odrzucić skargę.