Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 755/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2020-03-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 162, art. 233 par. 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 900
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Adamczyk, Sędzia WSA Cezary Koziński, , po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2020 roku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji wydanej w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty – czerwiec 2017 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z [...] września 2019 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej

w Ł. odmówił [...] A.

A. J. Sp. J. (dalej w skrócie: "Podatnikowi" albo "Stronie") przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego

w P. z [...] czerwca 2019 r. nr [...], wydanej

w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty-czerwiec 2017 r.

Powołaną decyzją z [...] czerwca 2019 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego

w P. określił Spółce kwotę zobowiązania podatkowego w podatku

od towarów i usług za miesiąc marzec 2017 r. w wysokości 25.219 zł, kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za miesiące: luty 2017 r. – 4.384 zł, kwiecień 2017 r. – 708 zł,

maj 2017 r. – 833 zł, czerwiec 2017 r. – 0 zł oraz kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy za miesiąc czerwiec 2017 r. w wysokości 958 zł. Tego samego dnia, 18 czerwca 2019 r., ten sam organ wydał dla Spółki inną decyzję nr [...], umarzającą postępowanie podatkowe w podatku od towarów i usług za grudzień 2016 r. i styczeń 2017 r. Obydwie decyzje z [...] czerwca 2019 r., tzn. decyzja określająca i decyzja umarzająca zostały wysłane Podatnikowi w jednej przesyłce i, jak wynika

ze zwrotnego poświadczenia odbioru, doręczone Spółce 28 czerwca 2019 r.

Postanowieniem z [..] lipca 2019 r, Naczelnik Urzędu Skarbowego

w P. nadał decyzji z [..] czerwca 2019 r. nr w zakresie określenia Spółce zobowiązania podatkowego za miesiące luty-czerwiec 2017 r. rygor natychmiastowej wykonalności.

W odpowiedzi na doręczenie powyższego postanowienia, pismem z 15 lipca 2019 r. Spółka, na podstawie art. 58 Kodeksu postępowania administracyjnego, wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania "od postanowienia datowanego na dzień 5 lipca 2019 r., w którym poinformowano ją o wydaniu nieostatecznej decyzji nr [...], wydanej w dniu [...] czerwca 2019 r. przez Naczelnika US w P.". W treści wniosku Strona odwołała się jednak do decyzji wymiarowej z [...] czerwca 2019 r. oświadczając, że takowej nigdy nie otrzymała i nie odebrała przesyłki z taką decyzją. Spółka wyjaśniła,

że w przesyłce doręczonej 28 czerwca 2019 r. otrzymała decyzję z [...] czerwca 2019 r. o nr [...], umarzającą postępowanie w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług za grudzień 2016 i styczeń 2017 r. oraz decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z [...] maja 2019 r. nr [...], umarzającą postępowanie podatkowe w sprawie rozliczenia w podatku od towarów i usług za miesiące październik 2015 r. oraz listopad 2015 r., a więc inną decyzję, niż wskazuje organ. Spółka poinformowała organ podatkowy

o tym, że nie zapoznała się z treścią postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z [...] lipca 2019 r. o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności

i wniosła o doręczenie nieostatecznej, jej zdaniem, decyzji wymiarowej z [...]czerwca 2019 r., o której mowa w tym postanowieniu.

Pismem z 19 lipca 2019 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. wezwał Stronę do usunięcia braków formalnych ww. wniosku o przywrócenie terminu poprzez jednoznaczne sprecyzowanie, czy Podatnik wnosi o przywrócenie terminu

do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. nr [...] z [...] czerwca 2019 r., czy też składa zażalenie

na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z [...] lipca 2019 r.

w sprawie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności tej decyzji. Na uzupełnienie braków formalnych Naczelnik Urzędu Skarbowego wyznaczył Podatnikowi siedmiodniowy termin od dnia doręczenia wezwania wskazując, że wezwanie motywowane jest rozbieżnością pomiędzy tytułem pisma, tj. "Wniosek

o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania" a jego treścią. Zdaniem Naczelnika Urzędu Skarbowego w P., z pisma Strony wynika, że wnosi ona

o przywrócenie terminu do wniesienia środka zaskarżenia na postanowienie z [...] lipca 2019 r. w przedmiocie nadania decyzji nr [...] z [...] czerwca 2019 r. rygoru natychmiastowej wykonalności. W treści wezwania organ poinformował także Stronę o treści art. 162 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym jednocześnie z wniesieniem podania o przywrócenie terminu należy dopełnić czynności, dla której termin ten był określony, co w konsekwencji oznacza dla Strony konieczność wniesienia nie tylko wniosku o przywrócenie terminu wraz z uprawdopodobnieniem, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy,

lecz również samego odwołania od decyzji nr [...]

z [...] czerwca 2019 r.

W odpowiedzi na to wezwanie Spółka podtrzymała swój zarzut,

że nie otrzymała decyzji nr [...], a zamiast niej otrzymała dwukrotnie decyzję nr [...] z [...] maja 2019 r.

Pismem z 5 sierpnia 2019 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wezwał Stronę do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych podania z 15 lipca 2019 r. zatytułowanego "wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania" poprzez sprecyzowanie, czy Podatnik w swoim podaniu wnosi o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z [...] czerwca 2019 r. nr [...], czy też wnosi zażalenie na postanowienie z [...] lipca 2019 r.

w przedmiocie nadania tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności,

a w przypadku określenia, iż pismo jest wnioskiem o przywrócenie terminu,

do dopełnienia czynności, dla której określony był ten termin.

W odpowiedzi, pismem z 26 sierpnia 2019 r. Spółka potwierdziła, że złożone przez nią pismo z 15 lipca 2019 r. należy potraktować jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego

w P. z [...] czerwca 2019 r. nr [...] w zakresie podatku od towarów i usług za luty-czerwiec 2017 r., nie załączyła jednak odwołania, wyjaśniając, że w dalszym ciągu nie zna jej treści.

Wobec odpowiedzi Spółki, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. potraktował pismo Strony z 15 lipca 2019 r. jako wniosek o przywrócenie terminu

do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z [...] czerwca 2019 r. nr [...] i opisanym na wstępie postanowieniem, wydanym na podstawie art. 162 § 1 i § 2, art. 163 § 1, § 2, § 3 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm., dalej w skrócie "O.p.") odmówił Spółce przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wskazał, że Podatnik nie dopełnił obligatoryjnych przesłanek przywrócenia terminu, tzn. nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy podatnika oraz nie dopełnił czynności, dla której termin był określony. Organ wyjaśnił, że to na stronie, która uchybiła terminowi spoczywa obowiązek prezentacji dowodu w celu uprawdopodobnienia, że uchybienie nastąpiło bez jej winy. Aby uprawdopodobnić brak swojej winy, winna ona uwiarygodnić swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna oraz istniała cały czas,

aż do momentu wniesienia wniosku o przywrócenie terminu.

Organ podniósł, że przy ocenie braku winy organ podatkowy musi przyjmować obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy, a ocena ta powinna uwzględniać wszystkie okoliczności sprawy. Należy zatem brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie czynności w terminie, ale także okoliczności świadczące o podjęciu lub braku podjęcia przez nią działań mających na celu dotrzymanie terminu. Zdaniem organu, twierdzenie Podatnika o tym, iż nie odebrał przedmiotowej decyzji nie zostało poparte żadnymi dowodami, że przesyłka jej nie zawierała a zwrotne poświadczenie jej odbioru potwierdza jednoznacznie, że przesyłka zawierała dwie decyzje. Strona potwierdziła zatem odbiór obydwu decyzji wskazanych na zwrotnym poświadczeniu odbioru. Organ podkreślił, że Spółka miała świadomość, że wkrótce zostanie wydana wobec niej decyzja w postępowaniu podatkowym za luty-czerwiec 2017, ponieważ odebrała wcześniejsze postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego

w P. z [...] maja 2019 r., zawiadamiające podatnika o możliwości wypowiedzenia się wobec zebranego w tej sprawie materiału dowodowego. Organ odwoławczy zwrócił ponadto uwagę, że Podatnik nie zareagował od razu

po odebraniu spornej przesyłki i zorientowaniu się, że nie zawiera ona jednej

z uwidocznionych na zwrotce decyzji, co może świadczyć jedynie o jego własnym zaniedbaniu i w żadnym razie nie uprawdopodobnia istnienia przeszkody uniemożliwiającej wniesienie odwołania w terminie. Organ odwoławczy wskazał ponadto, że pomimo doręczonego wezwania z 5 sierpnia 2019 r., Podatnik

w odpowiedzi nie dołączył odwołania od spornej decyzji, czyli nie wypełnił obowiązku wynikającego z art. 162 § 2 O.p., co stanowi brak formalny podania. Tym samym,

w opinii organu, nie zostały spełnione żadne przesłanki konieczne do przywrócenia terminu.

Na powyższe postanowienie Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W treści skargi wydanemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie:

- art. 10 §1 K.p.a., w zw. art. 78 § 1, art. 79 K.p.a., art. 81 K.p.a., polegające na ograniczeniu zasady czynnego udziału w postępowaniu przez uniemożliwienie wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji co do zebranych dowodów, a także

w związku z odmową udostępnienia treści decyzji,

- art. 138 § 1 K.p.a., polegające na pozbawieniu prawa do wypowiedzenia się co do treści zawartych w nieznanej Spółce decyzji administracyjnej,

- art.145 § 1 pkt 4 K.p.a., polegające na pozbawieniu prawa do złożenia odwołania od decyzji z [...] czerwca 2019 r. nr [...]

a w konsekwencji naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania,

W treści skargi strona skarżąca powtórzyła swoje wcześniejsze wyjaśnienia

i przedstawioną argumentację, podtrzymując, że nigdy nie otrzymała spornej decyzji podatkowej Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z [...] czerwca 2019 r., natomiast dwukrotnie otrzymała inną decyzję – nr [...]

z [...] maja 2019 r. Odnosząc się do uzasadnienia zaskarżonej decyzji, Spółka wskazała, że nie mogła złożyć odwołania od decyzji, której nie otrzymała i nie zna jej treści, a mimo próśb skierowanych w toku postępowania, skierowanych zarówno

do organu pierwszej, jak i drugiej instancji, w dalszym ciągu jej nie otrzymała. Zdaniem strony skarżącej, postanowieniem z [...] lipca 2019 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. bezprawnie nadał rygor natychmiastowej wykonalności decyzji nr [...] z [...] czerwca 2019 r., gdyż decyzja ta

nie została Spółce doręczona i, jako nieostateczna, nie podlega wykonaniu.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał stanowisko

i argumentację prezentowaną w toku postępowania, wnosząc o oddalenie skargi.

Obydwie strony postępowania sądowoadministracyjnego, już po złożeniu skargi i odpowiedzi na skargę, złożyły do akt sprawy dodatkowe pisma, strona skarżąca pismo z 7 listopada 2019 r., natomiast organ pismo z 28 lutego 2020 r., dodatkowo precyzujące i argumentujące stanowiska zajmowane w sprawie.

Sąd zważył, co następuje.

Skarga nie jest uzasadniona, bowiem organ podatkowy nie naruszył przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] września 2019 r. odmawiające przywrócenia terminu

do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] czerwca 2019 r. Nr [...] w przedmiocie podatku

od towarów i usług za miesiące od lutego do czerwca 2017 r. Zgodnie z art. 163 § 2 O.p. w sprawie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ podatkowy właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia.

Wskazana wyżej decyzja podatkowa z dnia [...] września 2019 r. została wysłana na właściwy adres Podatnika, czyli [...] A. A. J. spółka jawna, a więc na adres A. 35,

[...] D.. Z treści potwierdzenia odbioru tej przesyłki, załączonego do decyzji, wynika, że przesyłka zawierała dwie decyzje, a więc decyzję wyżej wskazaną i drugą decyzję z tej samej daty o numerze [...] umarzającą postępowanie podatkowe za grudzień 2016 r. i za styczeń 2017 r. Przesyłka została doręczona 28 czerwca 2019 r., a odbiór został pokwitowany przez D. J..

Podatnik nie kwestionuje doręczenia mu w dniu 28 czerwca 2019 r. przesyłki nadanej przez Urząd Skarbowy w P., ale twierdzi, ze nie zawierała ona decyzji podatkowej z dnia [...] czerwca 2019 r. Nr [...]

w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do czerwca 2017 r. Według Podatnika przesyłka zawierała rzeczywiście dwie decyzje, ale były to: decyzja z dnia [...] czerwca 2019 r. o numerze [...] umarzająca postępowanie podatkowe za grudzień 2016 r. i za styczeń 2017 r. oraz decyzja, którą organ podatkowy doręczył Podatnikowi już wcześniej, w maju 2019 r., a więc decyzja z [...] maja 2019 r. umarzająca postępowanie podatkowe w podatku

od towarów i usług za październik i listopad 2015 r.

Wobec powyższego należy zauważyć, że stanowisko Podatnika jest niekonsekwentne. Skoro Podatnik uważa, że decyzji podatkowej z dnia [...] czerwca 2019 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług

za miesiące od lutego do czerwca 2017 r. nie doręczono mu w przesyłce odebranej 28 czerwca 2019 r., to należałoby przyjąć, że termin do wniesienia odwołania

nie zaczął biec od tej daty, a zatem wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania byłby bezprzedmiotowy. Jakkolwiek Podatnik w korespondencji

z organami podatkowymi (pisma z 8 sierpnia 2019 r. i z 26 sierpnia 2019 r.) konsekwentnie stwierdzał, że decyzji podatkowej z dnia [...] czerwca 2019 r.

w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do czerwca 2017 r. nie otrzymał, to jednak żądał rozpoznania jego wniosku o przywrócenie terminu

do wniesienia odwołania od tej decyzji.

Wobec powyższego organ podatkowy miał podstawę do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji podatkowej z dnia

[...] czerwca 2019 r. Nr [...] w przedmiocie podatku

od towarów i usług za miesiące od lutego do czerwca 2017 r., po pierwsze dlatego, że wyraźny wniosek w tym zakresie wniósł Podatnik, a po drugie dlatego,

że okoliczności sprawy nie wskazują na bezprzedmiotowość tego wniosku, a więc

nie wskazują na to, że powyższa decyzja nie została Podatnikowi doręczona

w terminie określonym na potwierdzeniu jej odbioru, co miałoby oznaczać, że termin do wniesienia odwołania nie rozpoczął biegu.

Ustalenie tego, czy przedmiotowa decyzja została prawidłowo doręczona Podatnikowi w dniu 28 czerwca 2019 r. jest zatem kluczowe w tej sprawie. Pozytywne stwierdzenie tego faktu oznacza, że od dnia następnego rozpoczął bieg 14 dniowy terminu z art. 223 § 2 pkt 1 O.p. do wniesienia odwołania i termin ten upływał 12 lipca 2019 r. A zatem wniesienie odwołania po upływie tego terminu uzasadniałoby wnioskowanie o przywrócenie terminu na podstawie art. 162 O.p. Negatywne stwierdzenie tego faktu oznacza, że przedmiotowa decyzja podatkowa organu pierwszej instancji nie weszła do obrotu prawnego, a zatem nie rozpoczął się bieg terminu do wniesienia od niej odwołania, co jednocześnie oznacza, że Podatnik nie mógłby uchybić temu terminowi, a więc bezprzedmiotowy byłby wniosek

o przywrócenie tego terminu.

Zgodnie z art. 162 § 1, 2,3 i 4 O.p. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni,

że uchybienie nastąpiło bez jego winy (§1). Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin (§2). Przywrócenie terminu do złożenia podania przewidzianego w § 2 jest niedopuszczalne (§3). Przepisy § 1-3 stosuje się do terminów procesowych.

Przede wszystkim organ podatkowy prawidłowo ustalił, że decyzja podatkowa z dnia [...] czerwca 2019 r. Nr [...] w przedmiocie podatku

od towarów i usług za miesiące od lutego do czerwca 2017 r. została Podatnikowi doręczona w dniu 28 czerwca 2019 r. Dowodem na to jest dokument w formie potwierdzenia odbioru decyzji podpięty do decyzji znajdującej się w aktach administracyjnych (k. 200 verte). Z adnotacji na druku tego dokumentu wynika,

że przedmiotem doręczenia były dwie decyzje z [...] czerwca 2019 r. o numerach: [...] i [...]. Odbiór przesyłki został pokwitowany przez D. J. w dniu 28 czerwca 2019 r. Wbrew zarzutom Podatnika nie ma potrzeby umieszczania na kopercie przesyłki oznaczenia doręczanych dokumentów. Oznaczenie takie jest natomiast na dokumencie w formie potwierdzenia odbioru.

Oczywiście nie jest wykluczone, jak sugeruje Podatnik w piśmie z 7 listopada 2019 r. złożonym w toku postępowania sądowego, że pracownik Urzędu Skarbowego w P. mógł się pomylić i do przesyłki nadawanej 19 czerwca 2019 r.

(data stempla pocztowego) zamiast decyzji z dnia [...] czerwca 2019 r. Nr [...] mógł omyłkowo załączyć decyzję z dnia [...] maja 2019 r. umarzającą postępowanie podatkowe w podatku od towarów i usług za październik i listopad 2015 r., mimo że ta decyzja została już Podatnikowi doręczona wcześniej. Nic jednak nie wskazuje na to, że do takiej pomyłki doszło w Urzędzie Skarbowym

w P.. Po pierwsze, gdyby do takiej pomyłki doszło, to logicznym byłoby oczekiwać od Podatnika, że wystąpiłby do tego urzędu o wyjaśnienie sytuacji, zaraz po zapoznaniu się z przesyłką. Po drugie jednak, Podatnik wbrew swym twierdzeniom zawartym w skardze, miałby możliwość wykazania, że do takiej pomyłki doszło. Dysponowałby bowiem dwoma oryginalnymi egzemplarzami decyzji z dnia

[...] maja 2019 r. Przedstawienie ich organowi podatkowemu niewątpliwie byłoby dowodem, że jednak przesyłka odebrana 28 czerwca 2019 r. nie zawierała decyzji

z dnia [...] czerwca 2019 r. Nr [...], lecz, prócz decyzji

Nr [...] także nieoznaczoną na potwierdzeniu odbioru decyzję z dnia [...] maja 2019 r. Podatnik nie wykazał jednak w toku postępowania przed organem podatkowym, że posiada dwa oryginalne egzemplarze decyzji z dnia [...] maja 2019 r.

Zawarte w skardze zarzuty naruszenia przepisów kodeksu postępowania administracyjnego są o tyle nieuzasadnione, że przepisy tego aktu ani nie były przez organ podatkowy w rozpatrywanej obecnie sprawie stosowane, ani nie powinny być stosowane. Podstawą prawną wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji podatkowej są bowiem artykuły 162-164 Ordynacji podatkowej. Te przepisy jednak także nie zostały naruszone w zaskarżonym postanowieniu Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Przede wszystkim Podatnik nie wykazał podstawowej przesłanki przywrócenia terminu, a mianowicie nie uprawdopodobnił,

że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Argumentacja skargi opiera się na twierdzeniu o niedoręczeniu Podatnikowi decyzji podatkowej z dnia [...] czerwca 2019 r. Nr [...], jednak twierdzenie to jest gołosłowne. Ponadto uprawdopodobnienie tego faktu świadczyłoby, że termin do wniesienia odwołania nie rozpoczął biegu, a więc nie mógłby zostać naruszony. Argumentacja Podatnika

o niedoręczeniu decyzji, poza jej gołosłownością, i tak nie mogłaby być trafna

na okoliczność uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji. Brak wykazania podstawowej przesłanki przywrócenia terminu jest wystarczający do oddalenia skargi. Zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej nie narusza zatem art. 162 § 1 O.p.

W tej sytuacji rozpatrywanie pozostałych przesłanek przywrócenia terminu jest bez znaczenia. W szczególności badanie zachowania przez podatnika 7 dniowego terminu biegnącego od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu wymagałoby najpierw wykazania przez Podatnika zaistnienia takiej przyczyny, czego Podatnik

nie czyni.

Z uwagi na powyższe należało oddalić skargę na podstawie art 151 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325).

AKE.