Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1156/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-11-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, Asesor WSA Przemysław Szustakiewicz, Protokolant Agnieszka Kolasa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2006 r. sprawy ze skargi B. W. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania dyscyplinarnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Komendant Główny Policji postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...], na podstawie art. 135r ust. 9 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 z późn. zm.), utrzymał w mocy swoje wcześniejsze postanowienie z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania dyscyplinarnego.

W uzasadnieniu wskazano, że B. W. wniosek o wznowienie postępowania wniósł z uchybieniem 30-dnowego terminu do jego wniesienia. Podkreślono, że postępowanie dyscyplinarne w stosunku do skarżącego zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] października 2001 r. oraz że podawana przez skarżącego przyczyna wznowienia postępowania była mu już znana w trakcie trwania postępowania dyscyplinarnego. Stwierdzono, że przywołana przez skarżącego we wniosku o wznowienie postępowania decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. nr [...] w sprawie racjonalnego wykorzystywania radiotelefonów stanowiła między innymi podstawę prawną orzeczenia, a zatem najpóźniej w dniu 2 listopada 2001 r., tj. w dacie doręczenia mu orzeczenia II instancji skarżący wiedział, na jakich podstawach prawnych został obwiniony i ukarany.

Uznając, że wniosek o wznowienie postępowania nie spełnia przesłanek wymienionych w art. 135 ust. 1 pkt 1-4 ustawy o Policji, albowiem uchybiono terminowi, o którym mowa w art. 135r ust. 5 i 7 wyżej cyt. ustawy o Policji, organ odmówił wznowienia postępowania dyscyplinarnego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie B. W. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił błędną wykładnię i naruszenie art. 135r ust. 1 pkt 3 i ust. 7, art. 132 ust. 2, art. 58 ust. 1 w zw. z art. 27 ust. 1 ustawy o Policji oraz § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 19 grudnia 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu udzielania wyróżnień oraz przeprowadzania postępowania dyscyplinarnego w stosunku do policjantów (Dz. U. z 1998 r. Nr 4, poz. 14) i art. 5 ustawy z dnia 29 października 2003 r. o zmianie ustawy o Policji (Dz. U. Nr 192, poz. 1873). Twierdził, iż Komendant Wojewódzki Policji nie był uprawniony do wydania decyzji (wewnętrznej) nr [...] w przedmiocie dyscypliny radiowej w jednostkach Policji woj. [...].

Przywoływał wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 października 2002 r. sygn. K. 36/00.

Podkreślał, iż art. 135r ust. 7 ustawy o Policji nie obowiązywał w 2001 r., bowiem wszedł w życie w dniu 29 listopada 2003 r., na podstawie art. 5 ustawy z dnia 29 października 2003 r. o zmianie ustawy o Policji (Dz. U. Nr 192, poz. 1873), a zatem nie można twierdzić, że termin 30 dni dotyczy sytuacji sprzed wejścia w życie ustawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Stosownie do art. 135r ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jedn.: Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 z późn. zm.), postępowanie dyscyplinarne zakończone prawomocnym wyrokiem wznawia się w terminie 30 dni od dnia, w którym obwiniony dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.

W rozpatrywanej sprawie bieg 30-dniowego terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania rozpoczął się najpóźniej w dacie 2 listopada 2001 r., tj. w dacie doręczenia skarżącemu orzeczenia II instancji, choć już w orzeczeniu Komendanta Powiatowego Policji w P. z dnia [...] września 2001 r. nr [...] wskazano (przywołany przez skarżącego jako podstawa wznowieniowa) przepis § 10 decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. nr [...] z dnia [...] marca 1994 r. w sprawie racjonalnego wykorzystania radiotelefonów nasobnych oraz zwiększenia dyscypliny radiowej przez wszystkie piony służbowe w jednostkach Policji województwa [...]. A zatem wniosek o wznowienie postępowania skarżący wniósł z uchybieniem 30-dniowego terminu, o którym mowa w art. 135r ust. 7 wyżej cyt. ustawy o Policji (po 4 latach), nie składając jednocześnie wniosku o przywrócenie terminu.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze, stwierdzić należy, iż wbrew twierdzeniom skarżącego, przepisy ustawy z dnia 29 października 2003 r. o zmianie ustawy o Policji (Dz. U. z 2003 r. Nr 192, poz. 1873) miały w sprawie zastosowanie. Wynika to wprost z treści art. 5 tej ustawy, który stanowi, że ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, czyli od dnia 29 listopada 2003 r.

A zatem, do wniosków o wznowienie postępowania wniesionych po dacie wejścia w życie ww. ustawy zastosowanie znaleźć musiały przepisy art. 135r ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 135r ust. 7 ustawy z dnia 29 października 2003 r. o zmianie ustawy o Policji.

Na marginesie wyjaśnić należy, iż decyzja o odmowie wznowienia postępowania ma charakter decyzji procesowej.

Reasumując, dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji, Sąd uznał, iż odpowiada ona prawu i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póżn. zm.), skargę oddalił.