Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 815/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska - Matusiak Sędzia WSA Agnieszka Góra - Błaszczykowska Sędzia WSA Janusz Walawski (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi E. W. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji cofającej pozwolenie na broń palną myśliwską oddala skargę


UZASADNIENIE

Komendant Główny Policji, działając na podstawie art. 58 § 1, art. 59 § 1 i art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), po rozpatrzeniu wniosku E. W. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] z dnia [...] października 2008 r. nr [...] o cofnięciu ww. pozwolenia na broń palna myśliwską, w dniu [...] lutego 2011 r. wydał postanowienie nr [...], którym odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od powyżej określonej decyzji.

Organ w uzasadnieniu decyzji podał m. in., że Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 6 października 2010 r. sygn. akt II OSK 1488/09 oddalił skargę kasacyjną Komendanta Głównego Policji od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 kwietnia 2009 r. sygn. akt VI SA/Wa 349/09 w sprawie ze skargi E. W. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku stwierdził m. in., że w niniejszej sprawie uzasadnionym było w świetle jej całokształtu okoliczności uznać, że skarżący w ramach odwołania złożył prośbę o przywrócenie terminu do jego wniesienia, co w konsekwencji obligowało organ odwoławczy do rozpoznania w pierwszej kolejności tego właśnie wniosku.

Zgodnie z art. 58 § 1 i 2 kpa, termin do wniesienia odwołania należy na prośbę zainteresowanego przywrócić, jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy i wraz z wnioskiem o jego przywrócenie, wniesionym w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia, dopełni czynności, dla której określony był termin. Warunki te muszą być spełnione łącznie.

E. W. powyższych warunków dopełnił, jednakże w ocenie organu nie uprawdopodobnił on, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jego winy, a przedstawione przez niego argumenty nie pozwalają uznać, że do uchybienia terminu doszło w związku z przeszkodami nie do przezwyciężenia.

W ocenie organu takimi przeszkodami, nie są bowiem okoliczności związane z przebywaniem skarżącego poza miejscem zamieszkania (opieka nad chorą matką), chęć osobistego złożenia odwołania, jak również uczestniczenie w uroczystościach pogrzebowych, które miały miejsce w 2004 r. i 2008 r.

Postanowienie Komendanta Głównego Policji stało się przedmiotem skargi wniesionej przez E. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący zakwestionował w niej ustalenia organu w zakresie zbadania wszystkich okoliczności sprawy. Zdaniem skarżącego, organ pomimo wyroków Sądów, ponownie naruszył art. 7 i art. 58 § 1 kpa.

Skarżący wniósł "o zmianę zaskarżonego postępowania, poprzez przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od przywołanej decyzji ".

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem sprawy jest ocena przez Sąd prawidłowości prowadzonego przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz wydanego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia.

W świetle powyższych kryteriów skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie prawa nie narusza.

Na wstępie należy podać, że niezachowanie terminu do wniesienia środka zaskarżenia pociąga za sobą ujemne skutki dla wnoszącego, gdyż czynność procesowa dokonana po upływie zakreślonego w przepisie terminu jest prawnie nieskuteczna. Wyjątkowo termin ten może zostać przywrócony, jeżeli jego niezachowanie nastąpiło bez winy osoby zainteresowanej.

Zgodnie z art. 58 § 1 i 2 kpa, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynność, dla której określony był termin.

Organ nie kwestionuje, że skarżący dopełnił obowiązku wynikającego z § 2 powyżej przytoczonego przepisu, natomiast kwestionuje warunek określony w § 1 tego przepisu, tj. uprawdopodobnienie, że uchybienie do wniesienia odwołania nastąpiło bez winny skarżącego.

Zdaniem Sądu, organ dokonał prawidłowej oceny, że skarżący nie dopełnił obowiązku określonego w art. 58 § 1 kpa. Z treści tego przepisu wynika bowiem, że przywrócenie terminu może nastąpić wyłącznie wtedy, gdy zainteresowany uprawdopodobni, iż do uchybienia terminu doszło bez jego winy. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do dochowania szczególnej staranności przy podejmowaniu czynności procesowej. O braku winy można mówić wyłącznie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Choroba matki i konieczność opieki nad nią, nie jest potwierdzeniem braku jego winy w uchybieniu terminu. Taką okolicznością, nie jest również fakt przebywania skarżącego poza miejscem zamieszkania, gdyż nie wyklucza ona możliwości dokonania czynności procesowej przez stronę np. sporządzenie odwołania i nadania go przez pocztę osobiście lub przez inną osobę.

W rozpoznawanej sprawie, zdaniem Sądu, organ zasadnie uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do złożenia środka zaskarżenia od decyzji organu pierwszej instancji i z tej przyczyny odmówił przywrócenia terminu do dokonania tej czynności procesowej.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.