Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 277/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2022-06-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 133 § 1, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: art. 21 ust. 2 i 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1936
law: Ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju  Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 - t.j.
article: art. 7, art. 77 § 1.
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Przemysław Krzykowski Sędziowie sędzia WSA Ryszard Maliszewski (sprawozdawca) sędzia WSA Andrzej Brzuzy po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 30 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Warmińsko-Mazurskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Olsztynie z dnia 11 marca 2022 r. nr 61/OR14/2022 w przedmiocie przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW) na 2020 rok 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) zasądza od Dyrektora Warmińsko-Mazurskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Olsztynie na rzecz skarżącego M. K. 200 ( dwieście ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z 11 marca 2022 r. nr 61/OR14/2022, Dyrektor Warmińsko-Mazurskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Olsztynie (dalej Dyrektor ARiMR), powołując art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.), dalej k.p.a., uchylił decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S. (dalej Kierownik ARiMR) z 12 lutego 2021 r. nr 0265-2021-002225 w sprawie przyznania M. K. płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (dalej ONW) na rok 2020.

Dyrektor ARiMR wydał decyzję po otrzymaniu prawomocnego wyroku z 14 października 2021 r. sygn. akt I SA/Ol 441/21, którym Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) w Olsztynie uchylił poprzednią decyzję tego organu z [...] r. w przedmiocie przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW) na rok 2020.

Jak wynika z przekazanych Sądowi akt sprawy, M. K. (dalej skarżący, beneficjent, producent rolny, strona) złożył wniosek z 4 czerwca 2020 r. o przyznanie ww. płatności na rok 2020, w którym ubiegał się o przyznanie płatności do działek oznaczając je literami od A do G, w tym do działki G i G1 o nr [...] (dalej nr [...]) - do powierzchni 2,47 ha z kodem ONW_6 (ONW z ograniczeniami naturalnymi strefa II). Wskazana działka jest położona w obrębie Z., gminie S., powiecie [...], województwie [...]). Działkę G zgłoszono do jednolitej płatności obszarowej (JPO), a G1 jako ugór z wyszczególnieniem powierzchni 2,47 ha w obu przypadkach. Do wniosku dołączono m.in. mapę nr 7/7 z zaznaczonym obszarem i opisem: G1, ugór, 2,47 ha. Obok działki G do ONW zgłoszono działki oznaczone B (2,46 ha), C (1,16 ha) i F (0,50 ha), które nie są przedmiotem sporu.

Do akt dołączono zdjęcia wykonane podczas wizytacji terenowej z 5 sierpnia 2020 r. (karty nr 3/1 - 3/10 nietrwale ponumerowanych akt organu).

Decyzją z 12 lutego 2021 r. nr 0265-2021-002225 Kierownik ARiMR przyznał płatność ONW na rok 2020 w łącznej wysokości 2.296,94 zł, w tym:

1. ONW z ograniczeniami naturalnymi strefa II w wysokości 109,56 zł wynikającej z pomniejszenia płatności o 978,12 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia

2. ONW z ograniczeniami naturalnymi strefa I w wysokości 2.187,38 zł.

W uzasadnieniu organ pierwszej instancji powołał się na ustalenia kontroli administracyjnej z 5 sierpnia 2020 r. uznając, że na działce nr [...] powierzchnia maksymalnego kwalifikowanego obszaru (dalej MKO) wynosi 0 ha. Wobec tego wykluczył dla tej działki powierzchnię 2,47 ha.

Zdjęcia wykonane w terenie 5 sierpnia 2020 r. potwierdziły w ocenie organu, że rolnik usunął część zadrzewień - widoczne są pozostałości po ściętych drzewach. Dodatkowo na zdjęciach widoczne są liczne samosiejki drzew, nawłoć i zachwaszczenia, zatem teren nie został w pełni przywrócony do użytkowania.

Kierownik ARiMR przedstawił wyliczenia kwot przyznanych wg kategorii wymienionej w sentencji decyzji, wskazując na pomniejszenia wynikające z wykluczenia powierzchni 2,47 ha jako całej zgłoszonej przez wnioskodawcę działki nr [...].

W wyniku odwołania beneficjenta, Dyrektor ARiMR decyzją z [...] r. utrzymał w mocy decyzję Kierownika ARiMR.

Następnie WSA w Olsztynie wyrokiem z 14 października 2021 r. sygn. akt I SA/Ol 441/21 uchylił decyzję organu odwoławczego z [...] r.. W uzasadnieniu wskazał, że Dyrektor ARiMR nie podał z jakich przyczyn nie uznał działki nr [...] za niespełniającą warunku działki ugorowanej. Organy nie dokonały ustaleń w tym zakresie. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Organ winien uwzględnić fakt, że skarżący sporną działkę zgłosił jako ugór. Zabiegi wykonywane na ugorze mają jedynie zapobiec rozprzestrzenianiu się chwastów lub poprawić żyzność gleby. Natomiast rodzaj użytkowania określony mianem TUZ jest ukierunkowany na konkretną uprawę traw lub innych roślin zielnych powstałych w wyniku działalności rolniczej (wysianych) lub samosiewnych.

Dyrektor ARiMR przedstawił w aktach sprawy cztery wydruki komputerowe (k. 17/1 - 17/4), m.in. obraz działki nr [...] z systemu Sentinel 2 z oznaczonym jasnym obszarem opisanym jako granice użytkowania rolniczego w dniu 13.07.2021 r. z dopiskiem: PEG - 2,22 ha (k. 17/1).

Następnie organ odwoławczy wydał ww. decyzję z 11 marca 2022 r. nr 61/OR14/2022, w której uchylił w całości decyzję Kierownika ARiMR z 12 lutego 2021 r. i przyznał stronie płatność ONW na rok 2020 w łącznej wysokości 3.811,64 zł, w tym:

1. Płatność ONW z ograniczeniami naturalnymi strefa II w wysokości 1.624,26 zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 49,50 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia,

2. Płatność ONW z ograniczeniami naturalnymi strefa I w wysokości 2.187,38 zł.

Dyrektor ARiMR stwierdził w uzasadnieniu, że aby zakwalifikować zadeklarowany obszar do płatności, zgłoszony teren musi być utrzymywany w dobrej kulturze rolnej przez cały rok kalendarzowy, co wynika z art. 32 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz.U.UE.L.2013.347.608), dalej rozporządzenie 1307/2013.

Na podstawie zdjęć satelitarnych z 2020 r. pozyskanych z systemu Sentinel 2 organ drugiej instancji uznał, że widoczne było wykonanie zabiegów agrotechnicznych na działce nr [...]. Po ponownej weryfikacji poprawności wniosku skarżącego organ stwierdził, że zasadne jest uznanie powierzchni użytkowanej rolniczo na działce ewidencyjnej z zadeklarowaną uprawą - ugór.

Powołał art. 59 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78. (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. Urz. UE z 20.12.2013 r., L 347, str. 549), dalej: rozporządzenie nr 1306/2013. Wskazał, że powierzchnie działek rolnych ustalane są w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 70 rozporządzenia 1306/2013.

Podał, że ponownie została przeprowadzona kontrola administracyjna wniosku skarżącego. Powierzchnia deklarowana kwalifikowana we wniosku o przyznanie płatności ONW typu z ograniczeniami naturalnymi strefy II wynosiła 6,59 ha, natomiast powierzchnia stwierdzona wyniosła 6,34 ha. Wyniki kontroli przedstawił w tabeli na str. 6 decyzji (k. 18/3 verte akt organu).

Wyjaśnił, że w przypadku działki rolnej G, położonej na ww. działce nr [...], z pierwotnie zadeklarowanej powierzchni 2,47 ha wykluczono na podstawie kontroli administracyjnej 0,25 ha w [...] części ww. działki rolnej. Uwzględniono aktualną powierzchnię maksymalnego kwalifikowalnego obszaru (MKO) obszaru użytkowanego i deklarowanego przez producenta rolnego, zgodnie z obrazem pozyskanym z sytemu Sentinel 2. W związku z powyższym powierzchnia stwierdzona ww. działki rolnej wyniosła 2,22 ha.

Przyznał stronie płatności ONW typu z ograniczeniami naturalnymi strefy II w wysokości 1.624,26 zł. Przedstawił wyliczenie procentowej różnicy między powierzchnią działek deklarowanych we wniosku a powierzchnią stwierdzoną: 6,59 ha - 6,34 ha = 0,25 ha, i dalej: (0,25 ha x 100%) / 6,34 ha = 3,94%.

Wyliczona procentowa różnica między powierzchnią deklarowaną kwalifikowaną a powierzchnią stwierdzoną w toku prowadzonego postępowania wynosi 3,94%. Różnica między powierzchnią deklarowaną (kwalifikowaną) a powierzchnią stwierdzoną wyniosła 0,25 ha.

Powołał art. 19a ust. 1 i 2 rozporządzenia 640/2014 i przedstawił obliczenia:

- 1,5-krotności stwierdzonej różnicy pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną a stwierdzoną podczas kontroli administracyjnej: 0,25 ha x 1,5 = 0,375 ha,

- powierzchni zatwierdzonej do płatności: 0,375 ha - 50% = 0,1875 ha, i dalej: 6,34 ha - 0,1875 ha = 6,1525 ha,

- kwoty płatności: 6,1525 ha x 264 zł = 1.624,26 zł.

Natomiast w przypadku powierzchni deklarowanej kwalifikowanej we wniosku o przyznanie płatności ONW typu z ograniczeniami naturalnymi strefy I wynosiła ona 12,22 ha. Powierzchnia stwierdzona na obszarze ONW typu z ograniczeniami naturalnymi strefy II wynosi 12,22 ha. Stawka płatności do 1 ha na obszarze ONW typu z ograniczeniami naturalnymi strefy I została określona w rozporządzeniu ONW i wynosi 179 zł. Wobec tego organ odwoławczy wyliczył kwotę płatności: 12,22 ha x 179 zł = 2.187,38 zł. Mając na uwadze powyższe wyliczenia Dyrektor ARiMR przyznał stronie płatności ONW typu z ograniczeniami naturalnymi strefy I w wysokości 2.187,38 zł.

Organ podał, że po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego stwierdzono, że zachodzą przesłanki uzasadniające uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Kierownika ARiMR z 12 lutego 2021 r..

W skardze wniesionej do tut. Sądu beneficjent wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w części w jakiej organ pomniejsza przyznaną płatność ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji przy jednoczesnym uznaniu prawa skarżącego do uzyskania płatności ONW w pełnej wysokości, bez zastosowania pomniejszenia płatności względem działki rolnej oznaczonej w sprawie literą G. Zwrócił się ponadto o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych, oraz rozpoznanie sprawy na rozprawie zdalnej.

Zarzucił wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem:

1. art. 8 ust. 1 pkt. 4 ustawy z 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2020 r., poz. 1341), dalej: ustawa o płatnościach, poprzez nieprzyznanie płatności do całej powierzchni działki rolnej oznaczonej jako działka G (o powierzchni 2,47 hektara) pomimo, że skarżący wykonał na tej działce prace agrotechniczne zmierzające do przywrócenia działki do użytkowania rolniczego i zgłosił ją jako ugór, zaś różnice w powierzchni zakwalifikowanej po postępowaniu odwoławczym oraz postępowaniu ze skargi przed sądem administracyjnym (2,22 ha), a powierzchni faktycznej działki i zadeklarowanej (2,47 ha), są nieznaczne (0,25 ha) i wynikają z błędu pomiaru wykonanego przez program Sentinel 2;

2. art. 81a § 1 k.p.a. poprzez pozbawienie strony uprawnienia (ograniczenie) do uzyskania płatności ONW za działkę oznaczoną literą G w pełnej wysokości (tj. do powierzchni 2,47 ha) pomimo możliwego wystąpienia wątpliwości co do kwalifikalności całej działki G do płatności. Organ ustalił powierzchnię działki G na podstawie systemu, który w sposób błędny kwalifikuje powierzchnię działek, bowiem wyklucza z płatności obszary zacienione mimo, że są one użytkowane rolniczo.

W treści skargi podniesiono, że organ pomniejszając płatności wziął pod uwagę wyniki analizy materiałów zebranych przy pomocy systemu Sentinel 2. Jednak wyniki te są nieadekwatne do stanu faktycznego na przedmiotowej nieruchomości, który mógłby być stwierdzony w kontroli na miejscu. Powtórzono z petitum skargi zarzut naruszenia art. 8 ust. 1 pkt. 4 ww. ustawy o płatnościach.

Naruszono również art. 81a § 1 k.p.a.. Obraz działki rolnej uzyskany przez system Sentinel 2 odbiega od rzeczywistości, bowiem wykluczono na tej podstawie część działki (część [...]) tylko z uwagi na to, że jest to obszar zacieniony drzewami, co powinno zostać również dostrzeżone na stosowanym obrazie z systemu. Mimo jego zacienienia jest to obszar włączony do działalności rolniczej, tak samo jak pozostała powierzchnia tejże działki.

Organ powinien albo dostatecznie wyjaśnić stan działki, aby nie pozostawiał on żadnych wątpliwości, albo przyznać stronie płatność w pełnej wysokości. Takiego działania po stronie organu zabrakło.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz o rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym. Podał, że następstwem wyroku WSA w Olsztynie z 14 października 2021 r. sygn. akt I SA/Ol 441/21 była ponowna analiza sprawy, skutkująca uwzględnieniem do płatności działki nr [...]. Natomiast niewielkie pomniejszenie tej działki (deklarowano 2,57 ha i stwierdzono 2,22 ha) wynika z dokonanych ustaleń w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 70 rozporządzenia 1306/2013. W tym zakresie skarżący nie przedstawił żadnych innych dowodów kwestionujących ustalenia dokonane przez organ.

Organ uznał, że nie ma przesłanek do stosowania przepisów prawa dotyczących płatności bezpośrednich do płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW). Rozstrzygnięcia organów zostały oparte o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, który skutecznie nie został podważony przez skarżącego.

Strona skarżąca uiściła wpis od skargi w kwocie 200 zł (k. 10 akt sądowych).

Organ przy piśmie procesowym z 13 maja 2022 r. nadesłał fakturę VAT z 5 maja 2022 r. nr [...] wystawioną wobec skarżącego jako nabywcy usługi siewu trawy na działce nr [...], obręb Z., na powierzchni 3,21 ha (k. 12).

Zarządzeniem z 10 czerwca 2022 r. Przewodniczący Wydziału I WSA w Olsztynie skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów, w trybie uproszczonym, stosownie do brzmienia przepisu art. 119 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (k. 17).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji (innego aktu lub czynności) z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb jej wydania lub podjęcia aktu albo czynności będącej przedmiotem zaskarżenia. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji lub innego aktu może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstawy do uznania, że przy ich wydawaniu organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", tj. w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mających istotny wpływ na wynik sprawy.

Stosownie do treści art. 21 ust. 2 ustawy z 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2020 r. poz. 1371 ze zm.) w postępowaniu w sprawach dotyczących przyznania pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie:

1) stoi na straży praworządności;

2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy;

3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania;

4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.

Strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2 są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne (ust. 3).

Z powyższego przepisu wynika, że postępowanie przed organami ARiMR (od 2007 r.), w celu ułatwienia realizacji nałożonych jej zadań, zostało w dość istotny sposób zmodyfikowane, uzyskując szczególny charakter w stosunku do postępowania administracyjnego uregulowanego w K.p.a. Do najistotniejszych zmian należy zaliczyć odejście od fundamentalnej zasady prawdy obiektywnej określonej w art. 7 K.p.a., tj. organy ARiMR zostały zobowiązane jedynie do wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego w miejsce dotychczasowego obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego. Ponadto przyjęto zasadę, że ciężar dowodu ciąży na osobie która z tego faktu będzie wywodzić skutki prawne. Tak więc, konsekwencją tej zasady jest przeniesienie ciężaru dowodu na podmiot, który z tego faktu czerpie korzyści, tym samym w obowiązującym obecnie stanie prawnym w niejaki sposób zmuszono stronę do większej aktywności. Ograniczone również zostały takie zasady jak: zasada czynnego udziału stron w postępowaniu, czy też zasada udzielania informacji poprzez przyjęcie, że tylko na żądanie strony organ zobowiązany jest je przestrzegać.

W rozpoznawanej sprawie Organ odwoławczy wyjaśnił, że ponownie została przeprowadzona kontrola administracyjna wniosku skarżącego. Powierzchnia deklarowana kwalifikowana we wniosku o przyznanie płatności ONW typu z ograniczeniami naturalnymi strefy II wynosiła 6,59 ha, natomiast powierzchnia stwierdzona wyniosła 6,34 ha. Wyniki kontroli przedstawił w tabeli na str. 6 decyzji (k. 18/3 verte akt organu).

Wyjaśnił, że w przypadku działki rolnej G, położonej na ww. działce nr [...], z pierwotnie zadeklarowanej powierzchni 2,47 ha wykluczono na podstawie kontroli administracyjnej 0,25 ha w [...] części ww. działki rolnej. Uwzględniono aktualną powierzchnię maksymalnego kwalifikowalnego obszaru (MKO) obszaru użytkowanego i deklarowanego przez producenta rolnego, zgodnie z obrazem pozyskanym z sytemu Sentinel 2. W związku z powyższym powierzchnia stwierdzona ww. działki rolnej wyniosła 2,22 ha.

W aktach administracyjnych brak jest raportu z kontroli administracyjnej. A zatem rozważania Organu są oderwane od materiału dowodowego.

Należy stwierdzić, że przyjęta w decyzji podstawa faktyczna nie ma oparcia w materiale dowodowym sprawy. Zawarty w art. 133 § 1 p.p.s.a. obowiązek orzekania przez sąd administracyjny na podstawie "akt sprawy", nie wyłącza w postępowaniu sądowoadministracyjnym możliwości przeprowadzenia przez sąd uzupełniającego postępowania dowodowego, czy też wzięcia pod uwagę faktów powszechnie znanych, nawet w przypadku niepowołania się na nie przez strony ( wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2022 r., sygn. akt III OSK 1542/21 ). Podkreśla się również, że "podstawą zatem orzekania przez ten sąd jest materiał dowodowy zgromadzony przez organy administracji publicznej w toku całego postępowania toczącego się przed wymienionymi organami", (A. Kabat (w:) B. Dauter, M. Niezgódka-Medek, A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 133).

W ramach zarzutu z art. 133 § 1 p.p.s.a. nie można skutecznie kwestionować dokonanej przez sąd oceny zaskarżonej decyzji - również z punktu widzenia poprawności uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji - oraz innych dokumentów, o ile dokumenty te znajdują się w materiale zgromadzonym w aktach sprawy. Przepis art. 133 § 1 p.p.s.a. nie może służyć kwestionowaniu oceny materiału dowodowego, jak i ustaleń i oceny ustalonego w sprawie stanu faktycznego dokonanych przez sąd pierwszej instancji, z którą nie zgadza się skarżący ( por. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 marca 2022 r., sygn. akt III OSK 3921/21).

W konsekwencji powyższych ustaleń i rozważań prawnych , należy uznać, że rozstrzygnięcie nie jest zgodne z prawem. W sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania.

W rezultacie Sąd podzielił zarzuty skargi w przedmiocie naruszenia przepisów prawa procesowego. W treści skargi podniesiono, że organ pomniejszając płatności wziął pod uwagę wyniki analizy materiałów zebranych przy pomocy systemu Sentinel 2. Jednak zdaniem skarżącego wyniki te są nieadekwatne do stanu faktycznego na przedmiotowej nieruchomości, który mógłby być stwierdzony w kontroli na miejscu

Należy zaznaczyć, że obowiązująca w postępowaniu administracyjnym zasada prawdy materialnej (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.) została bowiem w postępowaniu o przyznanie płatności zredukowana do wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Materiał dowodowy nie został zebrany, rozpatrzony. Okoliczności faktyczne, które mają znaczenie dla stosowania norm prawa materialnego, nie mają oparcia w dowodach. W sprawie nie został zatem ustalony w sposób prawidłowy stan faktyczny. Z przedstawionych dowodów nie wynikało, że skarżący we wniosku przedeklarował powierzchnię gruntów zgłoszoną do płatności.

W toku ponownego rozpoznania Organ odwoławczy uznał, że na podstawie zdjęć satelitarnych z 2020 r. pozyskanych z systemu Sentinel 2 widoczne było wykonanie zabiegów agrotechnicznych na działce nr [...]. Po ponownej weryfikacji poprawności wniosku skarżącego organ stwierdził, że zasadne jest uznanie powierzchni użytkowanej rolniczo na działce ewidencyjnej z zadeklarowaną uprawą - ugór.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że w przypadku działki rolnej G, położonej na ww. działce nr [...], z pierwotnie zadeklarowanej powierzchni 2,47 ha wykluczono na podstawie kontroli administracyjnej 0,25 ha w [...] części ww. działki rolnej. Uwzględniono aktualną powierzchnię maksymalnego kwalifikowalnego obszaru (MKO) obszaru użytkowanego i deklarowanego przez producenta rolnego, zgodnie z obrazem pozyskanym z sytemu Sentinel 2. W związku z powyższym powierzchnia stwierdzona ww. działki rolnej wyniosła 2,22 ha. W sprawie nie dołączono raportu z kontroli administracyjnej. W związku z tym wskazana powierzchnia maksymalnego kwalifikowalnego obszaru (MKO) tej działki nie ma oparcia w materiale dowodowym sprawy.

Na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c p.p.s.a. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję.

Ponownie rozpatrując sprawę organ zobowiązany będzie przedstawić raport kontroli administracyjnej, wykazujący, że powierzchnia stwierdzona spornej działki rolnej wyniosła 2,22 ha. Zapozna z jego treścią skarżącego, celem umożliwienia mu złożenia stosownych wniosków dowodowych.

Natomiast rozważania o dokonanie kontroli na miejscu w chwili obecnej są bezprzedmiotowe. Taki wniosek może być złożony po zapoznaniu się przez skarżącego z raportem kontroli.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a.

Na zasądzoną kwotę 200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania składa się: wpis od skargi wynoszący 200 zł.