Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 180/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-04-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1, art. 245 par. 2, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 1 kwietnia 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. N. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] roku Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2012 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – A. N. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

A. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2012 rok.

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od tej skargi w kwocie

224 zł skarżący pismem z dnia 23 marca 2015 roku wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Jednocześnie w złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wskazał, że jest rozwiedziony i samotny. Od 2012 roku nie posiada zatrudnienia, jest zarejestrowany w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna, bez prawa do zasiłku z tego tytułu. Skarżący oświadczył przy tym, że przeszedł trzy operacje kręgosłupa, ostatnią we wrześniu 2014 roku. Nie ma prawa do zasiłku rehabilitacyjnego. Choruje na nadciśnienie, cukrzycę i ma problemy z pamięcią. Z uwagi na stan zdrowia w sierpniu 2014 roku zlikwidował zakład, którego działalność i tak od 2012 roku była zawieszona. Skarżący dodał, że nie posiada żadnego majątku i nie osiąga żadnego dochodu. W obecnej sytuacji w przeżyciu pomaga mu rodzina i znajomi. Zamieszkuje u syna w pokoju o pow. 12 m2. Za pobyt u syna nie ponosi żadnych opłat. Ponadto skarżący oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Do wniosku załączył decyzję o statusie bezrobotnego oraz dokumentację medyczną.

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje:

Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy jest zasadny.

Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym została uregulowana w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a.".

Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).

Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.

Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy i przedstawionych dokumentów źródłowych wynika, że skarżący jest rozwiedziony i samotny. Od 2012 roku nie posiada zatrudnienia, jest zarejestrowany w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna, bez prawa do zasiłku z tego tytułu. Jednocześnie skarżący nie posiada żadnego majątku i nie osiąga żadnego dochodu. W obecnej sytuacji w przeżyciu pomaga mu rodzina i znajomi. Zamieszkuje u syna w pokoju o pow. 12 m2. Z tego tytułu nie ponosi żadnych opłat. Skarżący cierpi na wiele schorzeń, przeszedł trzy operacje kręgosłupa, ostatnią we wrześniu 2014 roku. Nie ma prawa do zasiłku rehabilitacyjnego. Z uwagi na stan zdrowia – jak podaje - w sierpniu 2014 roku zlikwidował zakład, którego działalność od 2012 roku była zawieszona. Ponadto skarżący nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, a także fakt, że na skarżącym ciąży obowiązek uiszczenia wpisu od pięciu wniesionych obecnie do Sądu skarg w łącznej kwocie 1.036 zł, referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Skarżący wykazał bowiem, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Wykazanie zaś spełnienia tej przesłanki uzasadnia przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i

art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

Ake.