Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 790/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2017-08-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 58 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na postanowienie Inne z dnia [...] lipca 2017r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

I SA/Bd 790/17

UZASADNIENIE

A. G. (skarżący) w związku z prowadzonym wobec niego przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. postępowaniem egzekucyjnym obejmującym należności z tytułu abonamentu RTV wniósł zarzuty dotyczące tego postępowania. Inne Centrum Obsługi Finansowej – wierzyciel egzekwowanych od skarżącego należności, postanowieniem z dnia [...] grudnia 2016r., uznał wniesione przez skarżącego zarzuty za nieuzasadnione.

W związku ze złożonym przez stronę zażaleniem zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lipca 2017r. Dyrektor Centrum Obsługi Finansowej Inne utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...] grudnia 2016r.

Pismem z dnia 12 lipca 2017r. skarżący wniósł do Sądu skargę na ww. postanowienie z dnia [...] lipca 2017r.

W odpowiedzi na skargę, Inne Centrum Obsługi Finansowej

w B. wniosła o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd bada legitymację skargową, zachowanie terminu oraz warunków formalnych skargi, a przede wszystkim dokonuje oceny dopuszczalności skargi, w szczególności, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Granice kognicji rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2017 poz. 1369 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), jak również wynikają ze szczególnych przepisów zawartych

w innych aktach prawnych.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym przed 15 sierpnia 2015r., sądy administracyjne były uprawnione w tym czasie do orzekania w sprawie skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Kognicja sądów

w zakresie tych dwóch kategorii orzeczeń nie była ograniczona przedmiotowo. Jednakże w dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015r.

o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.

z 2015 r., poz. 658, zwanej dalej ustawa nowelizującą), którą zmieniono między innymi treść art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z aktualnym brzmieniem tego przepisu sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Dotyczy to wszystkich rozstrzygnięć organu drugiej instancji, niezależnie od tego, czy stanowią one merytoryczne, czy też procesowe zakończenie takiego postępowania zażaleniowego (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Gliwicach z dnia 4 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Gl 1388/15). W konsekwencji rozstrzygnięcia w nich podejmowane uznać należy za objęte wyłączeniem z art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a.

Należy wskazać, że powyższe wywody korespondują z intencją ustawodawcy zaprezentowaną w uzasadnieniu projektu wspomnianej ustawy zmieniającej (druk sejmowy nr 1633, dostęp: www.sejm.gov.pl). W dokumencie tym zwrócono uwagę, że postępowanie w sprawie, której granice wyznacza postanowienie wierzyciela (niebędącego jednocześnie organem egzekucyjnym) o dopuszczalności lub zasadności zgłoszonego zarzutu samo w sobie jest postępowaniem incydentalnym względem postępowania w tym samym przedmiocie toczącego się następnie przed organem egzekucyjnym, a postanowienie wydane w ramach takiego postępowania głównego może zostać zaskarżone do sądu administracyjnego. Na tej podstawie stwierdzono, że omawiane wyłączenie nie narusza praw podmiotowych jednostki ani sensu instytucji, której dotyczy. W konsekwencji ograniczenie kognicji sądów administracyjnych, na mocy ustawy nowelizującej, w zakresie objętym art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. pozostaje bez istotnego wpływu na ochronę praw stron w postępowaniu egzekucyjnym, ponieważ

w dalszym ciągu mają one możliwość zaskarżania rozstrzygnięć organów egzekucyjnych, dotyczących zgłoszonych zarzutów.

Mając na uwadze fakt, iż skarga strony została złożona pod rządami obecnie obowiązujących przepisów sąd administracyjny nie posiada już kompetencji do jej rozpoznania, ponieważ zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a. w jego nowym brzmieniu, skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje na postanowienie, którego przedmiotem jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu (por. postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 19 lipca 2016r. II OSK 1544/16. Nie oznacza to braku w ogóle kontroli tego postanowienia, ponieważ zostaje ona dokonana w przypadku zaskarżenia do sądu administracyjnego postanowienia organu egzekucyjnego.

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., odrzucił skargę.