Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 329/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-07-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 245 § 1, § 3, art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 2 lipca 2010 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T.K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej dotyczącej uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe postanawia zwolnić od kosztów sądowych /-/Robert Talaga


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu w wysokości 200,00 zł T. K. złożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

We wniosku T. K. wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną oraz dwoma synami. Wnioskodawca nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. Jednocześnie oświadczył, że nie osiąga żadnego dochodu z jego firmy handlowej [...]. Natomiast jego żona z tytułu umowy o pracę na czas określony osiąga wynagrodzenie w wysokości 957,50 zł brutto miesięcznie. Wnioskodawca oświadczył, że dnia 31 lipca 2002 roku została ustanowiona rozdzielność majątkowa z jego żoną, która nie posiada żadnego majątku. Miesięczne koszty utrzymania T.K. oszacował na 3.000,00 zł (mieszkanie, media, RTV, telefon – 1100,00 zł, wyżywienie – ok. 1.500,00 zł, inne opłaty ok. 400,00 zł). Ponadto wnioskodawca zaznaczył, że sytuacja w jakiej się znalazł od momentu wydania decyzji obciążających go kwotą należności celno – podatkowych ulega ciągłemu pogorszeniu, a zakończenie części postępowań administracyjnych uniemożliwiło mu dalszą działalność i postawiło w obliczu bankructwa. Podkreślił również, że egzystencja jego rodziny w dużej mierze zależy od wsparcia finansowego jego ojca oraz teściów, bez którego, jak zaznaczył, "nie dałoby się żyć".

W odpowiedzi na wezwanie skarżącego do udokumentowania wysokości aktualnych dochodów wnioskodawcy oraz jego żony, wnioskodawca oświadczył, że nie osiąga żadnych dochodów. W załączeniu przesłał kserokopie zeznania podatkowego za 2009 rok, z którego wynika, że nie osiągnął żadnego dochodu. Jednocześnie z przesłanych deklaracji dla podatku od towarów i usług za miesiące luty, marzec i kwiecień 2010 roku wynika, że wnioskodawca również nie osiągnął żadnego dochodu. Ponadto wnioskodawca oświadczył, że jego żona Ż.K. od 31 lipca 2002 roku posiada rozdzielność majątkową, a wysokość pensji wskazana przez wnioskodawcę we wniosku jest wypłacana bezpośrednio "do ręki żony", a żona odmówiła przedstawienia dowodu potwierdzającego ten fakt.

Zgodnie z przepisami art. 245 §1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przepis art. 246 §1 pkt. 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Instytucja przyznania prawa pomocy posiada wyjątkowy charakter i jest stosowana jedynie w sytuacjach uzasadnionych szczególnymi okolicznościami, z których wynika, iż wnioskodawca nie posiada wystarczających możliwości finansowych pokrycia kosztów sądowych związanych z jego udziałem w sprawie. Za każdym razem na stronie ciąży jednak obowiązek wykazania, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych.

W przedmiotowej sprawie działalność gospodarcza prowadzona bezpośrednio przez wnioskodawcę nie przynosi żadnego dochodu. Wspólne gospodarstwo domowe wnioskodawcy prowadzone wraz z żoną i dwójką dzieci jest natomiast utrzymywane z bezzwrotnej pomocy uzyskiwanej od teściów i ojca wnioskodawcy. W tej sytuacji należy uznać, że T.K. nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla niego i rodziny, co czyni zasadnym jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 1 oraz § 3, a także art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.

/-/ Robert Talaga