Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 791/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność uchwały w całości
Powołane przepisy: article: art.7 w zw. z art.77 § 1, art. 80, art. 107 § 1 pkt 6 i 8
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Warszawa, 9 listopada 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Kaja Angerman (spr.) Sędzia WSA Joanna Borkowska Sędzia SO del. Aleksandra Westra Protokolant: sekretarz sądowy Luiza Cycling po rozpoznaniu na rozprawie 9 listopada 2021 r. sprawy ze skargi Fundacji [...] z siedzibą w [...] na uchwałę Krajowej Komisji Etycznej do Spraw Doświadczeń na Zwierzętach z [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu na prawach strony 1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w całości, 2. zasądza od Krajowej Komisji Etycznej do Spraw Doświadczeń na Zwierzętach na rzecz Fundacji [...] z siedzibą w [...] kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

IV SA/Wa 791/21

UZASADNIENIE

Krajowa Komisja Etyczna do Spraw Doświadczeń na Zwierzętach uchwałą nr [...]z dnia[...] lutego 2021 roku po rozpatrzeniu zażalenia organizacji społecznej - Fundacji [...] z siedzibą w O. , utrzymała w mocy postanowienie lokalnej komisji etycznej ds. doświadczeń na zwierzętach w O. z dnia [...] października 2020 roku (znak: [...] ) o odmowie dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym na prawach strony, toczącym się z wniosku nr [...] pt. "Wpływ [...]" złożonego przez Uniwersytet [...] w O. , Wydział Medycyny Weterynaryjnej.

Uchwała była wynikiem następujących ustaleń faktycznych i oceny prawnej.

Do lokalnej komisji etycznej ds. doświadczeń na zwierzętach w O. [...] czerwca 2020 wpłynął wniosek pt. "Wpływ [...]" złożony przez Uniwersytet [...] w O. . Wydział Medycyny Weterynaryjnej. Wnioskowi temu nadano nr [...].

Fundacja [...] z siedzibą w O. wnioskiem z [...] lipca 2020 roku zwróciła się do [...] o dopuszczenie do udziału na prawach strony w postępowaniu administracyjnym w toczącym się w sprawie ww. wniosku Do wniosku dołączony został statut organizacji oraz wydruk z Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego.

Pismem z dnia [...] lipca 2020 roku przewodniczący [...] wezwał organizację do uzupełnienia braków wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w zakresie sprecyzowania związku pomiędzy celami statutowymi organizacji, a postępowaniem przed [...] w sprawie wniosku nr [...] oraz określenia interesu społecznego uzasadniającego udział organizacji w charakterze strony w postępowaniu.

W piśmie z dnia [...] sierpnia 2020 r. Prezes Fundacji wskazała, że cele Fundacji korespondują w przedmiotem postępowania, ponieważ Fundacja zajmuje się prawdą ochroną zwierząt, a interes społeczny leży w tym, aby zapewnić zwierzętom wykorzystywanym w doświadczeniach odpowiednią, wynikającą z przepisów prawa ochronę, której same sobie nie zapewnią, a której wielokrotnie nie zapewniała [...] w O. . Pismem z dnia [...] września 2020 roku przewodniczący [...] ponownie wezwał organizację do uzupełnienia wyjaśnień dotyczących wniosku o dopuszczenie do postępowania na prawach strony. Odpowiedź Fundacji na ww. wezwanie nie wpłynęła.

Na posiedzeniu w dniu [...] października 2020 roku [...] w O. wydała postanowienie o odmowie dopuszczenia organizacji do udziału na prawach strony w postępowaniu.

Fundacja złożyła zażalenie na ww. postanowienie.

W uzasadnieniu zaskarżonej uchwały organ wyjaśnił, że dopuszczenie organizacji społecznej do działania na prawach strony w postępowaniu przed [...] na podstawie art. 31 § 1 pkt 2 w zw. z § 2 k.p.a. wymaga zbadania i wykazania zaistnienia następujących przesłanek. W pierwszej kolejności należy wziąć pod uwagę, czy cele statutowe organizacji, zwracającej się z żądaniem udziału w’ sprawie, przemawiają za jej dopuszczeniem. W tym zakresie komisja powinna ocenić, czy cele statutowe obejmują ochronę zwierząt lub w inny sposób pokrywają się z przedmiotem prowadzonego postępowania. Następnie komisja powinna dokonać oceny, czy organizacja wskazała w sposób wystarczająco jasny, szczegółowy i niebudzący wątpliwości na czym polega interes społeczny, jaki przemawiać ma za jej uczestnictwem w konkretnym postępowaniu. Obejmuje to w szczególności okoliczności wyróżniające to postępowanie od innych spraw prowadzonych przez komisję, tj. zachodzące w niej okoliczności sprawiające, że interes społeczny nie jest wystarczająco chroniony udziałem w jej rozstrzyganiu przedstawicieli organizacji społecznych wschodzących w skład komisji.

Organ wyjaśnił, że po dokonaniu analizy sprawy, na posiedzeniu w dniu [...] lutego 2021 r. KKE uznała, że postanowienie [...] w O. z [...] października 2020 r. o odmowie dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym na prawach strony, powinno zostać utrzymane w mocy.

Komisja stwierdziła, że w niniejszej sprawie zachodzi wyłącznie pierwsza z przesłanek wymienionych w art. 31 § 1 pkt 2 KPA, tj. cele statutowe Fundacji uzasadniają dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w ww. postępowaniu, jednakże za wydaniem takiej decyzji nie przemawia interes społeczny. Cele statutowe Fundacji są zbieżne z celami postępowania administracyjnego w przedmiocie wydania zgody na przeprowadzenie doświadczenia z udziałem żywych zwierząt. Zgodnie bowiem z § 2 ust. 1 lit. b Statutu Fundacji, jej celem jest działalność charytatywna i edukacyjna uwzględniająca w szczególności humanitarną ochronę zwierząt. Procedura udzielania zgód na wykonywanie doświadczeń na zwierzętach, przewidziana przepisami ustawy o ochronie zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych lub edukacyjnych bez wątpienia służy zapewnieniu właściwego poziomu ochrony zwierząt, przy czym dotyczy ich szczególnej grupy (zwierząt wykorzystywanych do celów doświadczalnych i dydaktycznych). Z uwagi na to uzasadnione jest uznanie, iż w niniejszym postępowaniu cele statutowe Fundacji przemawiają za dopuszczeniem jej do udziału w postępowaniu.

Niemniej za rozstrzygnięciem pozytywnym dla organizacji nie przemawia, zdaniem KKE. interes społeczny. Organizacja społeczna w sposób niewystarczający uzasadniła bowiem, jakie racje interesu społecznego przemawiają za jej dopuszczeniem do udziału w konkretnym postępowaniu, będącym przedmiotem niniejszej sprawy.

Organizacja w swoim wniosku z dnia [...] lipca 2020 r. wskazała, że Fundacja, jako podmiot profesjonalny, posiadający wieloletnie doświadczenie w zakresie ochrony zwierząt może przedstawić w toku postępowania szereg dokumentów i dowodów, w tym ekspertyz, pozwalających na uzupełnienie materiału dowodowego oraz wszechstronne rozważenie wszystkich okoliczności sprawy. Odwołano się ponadto do treści uchwały KKE nr [...] z dnia [...] czerwca 2017 r., w której zwrócono uwagę, że leży w interesie społecznym, aby w sytuacji ujawnionych w toku postępowania wątpliwości, przed wydaniem merytorycznej decyzji w sprawie [...] zapoznała się ze stanowiskiem innego podmiotu, niż wnioskodawca. W treści wniosku podkreślono także, że we wszystkich postępowaniach odwoławczych, w których Fundacja występowała jako strona, KKE w większości uznawała zarzuty podnoszone przez Fundację, a oczywistym jest, że "dopilnowanie, aby doświadczenia z wykorzystaniem zwierząt odbywały się zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, leży w interesie społecznym". Z kolei w piśmie z dnia [...] sierpnia 2020 r. Prezes Fundacji wskazała, że interes społeczny leży w tym, aby zapewnić zwierzętom wykorzystywanym w doświadczeniach ochronę, której same sobie nie zapewnią, a której nie zapewniała im wielokrotnie [...] w O. .

Zdaniem KKE, Fundacja wskazała na szereg istotnych okoliczności wskazujących na istnienie interesu społecznego w tym, by postępowania w sprawie wyrażania zgód na doświadczenia na zwierzętach poddawane były na ogół społecznej kontroli organizacji pozarządowych, a zatem ich udział leży na ogół w interesie społecznym. Fundacja wykazała także, że jest podmiotem, którego udział w takim postępowaniu może być wartościowy z perspektywy pełniejszego wyjaśnienia okoliczności sprawy i wydania prawidłowej, dostatecznie uwzględniającej interesy zwierząt decyzji. Jednakże w niniejszej sprawie nie zostało uzasadnione w sposób wystarczający, dlaczego zbieżne z interesem społecznym będzie dopuszczenie tej organizacji społecznej do udziału w konkretnym postępowaniu, albowiem racje i okoliczności wskazane przez Fundację mogą w równym stopniu przemawiać za jej udziałem w dowolnym innym postępowaniu w przedmiocie wydania zgody. Zdaniem KKE prawidłowa interpretacja art. 31 KPA prowadzi do wniosku, że za dopuszczeniem konkretnej organizacji społecznej do konkretnego postępowania muszą przemawiać przesłanki wykraczające poza te, które mogą stanowić argument za dopuszczeniem do udziału każdej organizacji do każdego postępowania dotyczącego określonego rodzaju spraw. W związku z powyższym KKE podzieliła stanowisko [...], że Fundacja nie wskazała na żadne merytoryczne powody, dla których status strony w tym postępowaniu powinien być jej przyznany, a powoływała się wyłącznie na stwierdzenia bardzo ogólne, które mogłyby dotyczyć wszystkich wniosków o udzielenie zgody na przeprowadzenie doświadczeń z udziałem zwierząt.

Lokalna Komisja Etyczna dochowała należytej staranności w zakresie zbadania, czy w niniejszej sprawie interes społeczny przemawiający za dopuszczeniem Fundacji do udziału w postępowaniu rzeczywiście zachodzi, a także zapewniła Fundacji czynny udział w postępowaniu. Przewodniczący tej komisji, dwukrotnie zwracał się do władz organizacji o ich wykazanie. Z uwagi na to zdaniem KKE zarzuty, jakoby [...] swoim postępowaniem naruszyła przepisy art. 7, 10 oraz 77 KPA należy uznać za nieuzasadnione. Zdaniem KKE zakres wyjaśnień, jakich złożenia organ domagał się od Fundacji w pismach z dnia [...] lipca i [...] września 2020 roku należy uznać za sformułowany w sposób jasny i konkretny.

W związku z powyższym Krajowa Komisja Etyczna postanowiła, jak wyżej.

Jednocześnie KKE podkreśliła, że nie podziela części argumentacji [...] przywołanej w uzasadnieniu postanowienia [...] w O. z dnia [...] października 2020 r., choć meritum rozstrzygnięcia uznano za zasadne.

W szczególności organ zaakcentował, że twierdzenie, że przetwarzane przez [...] informacje i dane należały do kategorii informacji niejawnych, jest błędne. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 roku o ochronie informacji niejawnych (Dz.U. 2019, poz. 742) informacjami niejawnymi są informacje, których nieuprawnione ujawnienie spowodowałoby lub mogłoby spowodować szkody dla Rzeczypospolitej Polskiej albo byłoby z punktu widzenia jej interesów niekorzystne, także w trakcie ich opracowywania oraz niezależnie od formy i sposobu ich wyrażania. Informacjom niejawnym nadaje się klauzulę: ściśle tajne, tajne, poufne lub zastrzeżone. Dane będące w posiadaniu nie posiadają ww. cech i nie są opatrzone żadną z wymienionych klauzul.

Niezrozumiałe jest ponadto twierdzenie [...], że zgłaszanie przez Prezes Fundacji wniosków o dopuszczenie organizacji do udziału w postępowaniu na prawach strony jest związane z brakiem czasu Prezes Fundacji jako członkini [...] na zapoznawanie się z wnioskami wpływającymi do tej komisji oraz dalszy wywód [...] na temat interesu faktycznego Prezes Fundacji w niniejszym postępowaniu. Tezy te wydają się mieć jedynie charakter zarzutów personalnych wobec Prezeski Fundacji będącej jednocześnie członkinią [...].

Już na marginesie KKE zwróciła uwagę na błędne oznaczenie daty postanowienia [...]. W nagłówku skarżonego postanowienia wskazano datę posiedzenia, na którym postanowienie to zostało przez [...] uchwalone, podczas gdy w prawym górnym rogu na pierwszej stronie postanowienia wskazano inną datę ([...] listopada 2020 r.). Takie oznaczenie daty może wprowadzać w błąd, a zarazem narusza art. 107 § 1 pkt 2 KPA. Nieprawidłowość ta nie miała jednak wpływu na rozstrzygnięcie.

Fundacja złożyła skargę na uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonej uchwale zarzuciła naruszenie:

1) art. 7, art. 11 w zw. z art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 144 k.p.a. poprzez nienależyte, niepełne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału dowodowego w sprawie, a także niespójne, nielogiczne i niepełne uzasadnienie Uchwały:

2) art. 8 § 1-2 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania uczestników do władzy publicznej, a także nieuzasadnione odstąpienie od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym:

3) art. 9 i art 10 § 1 k.p.a. poprzez niezapewnienie Fundacji czynnego udziału w postępowaniu, co uniemożliwiło Fundacji przedstawienie dodatkowych wyjaśnień, które mogły mieć istotny wpływ na wynik postępowania:

4) art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez błędne uznanie, że Fundacja nie wykazała, że za jej udziałem w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez LKE przemawia interes społeczny.

Wobec powyższego wniosła o uchylenie zaskarżonej Uchwały, a także poprzedzającego ją postanowienia LKE oraz o zasądzenie na rzecz Fundacji zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W piśmie procesowym z [...] listopada 2021 r. Fundacja uzupełniła skargę i zarzuciła że uchwała rażąco naruszyła art. 107 § 1 pkt 8 k.p.a., poprzez niepodpisanie uchwały przez wszystkich członków KKE, którzy brali udział w wydaniu rozstrzygnięcia, a także niewskazanie w uchwale ich imion i nazwisk.

Fundacja wniosła o stwierdzenie nieważności uchwały.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skargę należało uwzględnić, ponieważ uchwała Krajowej Komisji Etycznej do Spraw Doświadczeń na Zwierzętach z [...] lutego 2021 r. nr [...]dotknięta jest kwalifikowaną wadą określoną w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. co powoduje konieczność stwierdzenia jej nieważności.

Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Przeprowadzona przez Sąd w granicach sprawy kontrola legalności zaskarżonej uchwały, będącej postanowieniem wydanym na podstawie art. 31 § 2 k.p.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 144 k.p.a. oraz art. 33 ust. 3 i art. 40 ustawy z 15 stycznia 2015 r. o ochronie zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych i edukacyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 1392) zwanej dalej ustawą, wykazała, że postanowienie to wydane zostało z rażącym naruszeniem art. 124 § 1 k.p.a.

Przedmiotowa uchwała wydana przez organ po rozpatrzeniu zażalenia na postanowienie organu I instancji dotyczyła kwestii incydentalnej tj. dopuszczenia organizacji społecznej do udziału na prawach strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym zgody na przeprowadzenie doświadczenia na zwierzętach (z wniosku nr [...]).

Kwestie dotyczące udzielania i zmiany zgód na przeprowadzanie doświadczeń na zwierzętach reguluje ww. ustawa o ochronie zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych i edukacyjnych.

Zgodnie z art. 32 tej ustawy Krajowa Komisja Etyczna do Spraw Doświadczeń na Zwierzętach i lokalne komisje etyczne do spraw doświadczeń na zwierzętach są organami właściwymi w sprawie udzielania i zmiany zgód.

Krajowa Komisja Etyczna do Spraw Doświadczeń na Zwierzętach jest organem wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w sprawach udzielania zgód, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 1, w stosunku do lokalnych komisji (art. 33 ust. 3 ustawy). W skład Komisji wchodzi 15 członków powoływanych i odwoływanych przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki (art. 34 ustawy). Ten kolegialny organ działa na podstawie regulaminu zatwierdzanego przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki (art. 33 ust. 4 ustawy).

Stosownie do treści art. 40 ustawy w zakresie nieuregulowanym ustawą, do postępowań prowadzonych przez Komisję oraz lokalne komisje w sprawach zgód, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

Oznacza to, że w kwestiach nieuregulowanych ustawą przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego znajdują zastosowanie wprost. Z przepisów ustawy, w tym z art. 33 ust. 4 wynika, że rozstrzygnięcie Komisji od którego przysługuje skarga do sądu administracyjnego nazwane jest uchwałą.

Jednocześnie w art. 49 ustawy wskazano wyłącznie te elementy konieczne uchwały o udzieleniu zgody na przeprowadzenie doświadczenia, które dotyczą osoby uprawnionej do przeprowadzenia doświadczenia, osoby odpowiedzialnej za jego przeprowadzenie, warunków przeprowadzenia doświadczenia, wskazania ośrodka lub miejsca przeprowadzenia doświadczenia, jak też terminu w jakim doświadczenie zostanie poddane ocenie retrospektywnej. Ani w tym przepisie ustawy, ani w żadnym innym nie określono jednak wymogów jakie musi spełniać uchwała jako akt wydany przez organ administracji.

Dlatego też należy uznać, że w tym zakresie znajdują zastosowanie przepisy k.p.a. dotyczące zarówno wymagań jakie musi spełnić decyzja administracyjna (art. 107 k.p.a.), jak też postanowienie wydane przez organ administracji publicznej (art. 124 § 1 k.p.a.). Wymagania określone w tych przepisach odnoszą się więc wprost do uchwał Komisji będących decyzjami lub postanowieniami wydawanymi przez organ kolegialny. Słusznie więc zarzuciła strona skarżąca, że zaskarżona uchwała (błędnie uznana przez nią za decyzję administracyjną) powinna być podpisana przez członków komisji wydających rozstrzygnięcie, nie zaś przez Przewodniczącego Komisji.

Stosownie do treści art. 31 § 2 k.p.a. organ administracji publicznej, uznając żądanie organizacji społecznej za uzasadnione, postanawia o wszczęciu postępowania z urzędu lub o dopuszczeniu organizacji do udziału w postępowaniu. Na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania lub dopuszczenia do udziału w postępowaniu organizacji społecznej służy zażalenie. Organ administracji rozstrzyga w przedmiocie odmowy dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu postanowieniem, tak więc zaskarżona uchwała jest postanowieniem.

Według art. 124 § 1 k.p.a. postanowienie powinno zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę jego wydania, oznaczenie strony lub stron albo innych osób biorących udział w postępowaniu, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, pouczenie, czy i w jakim trybie służy na nie zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego, oraz podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do jego wydania. Z przepisu tego wynika, że zawsze oprócz oznaczenia organu należy podać także imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe osoby upoważnionej do wydania postanowienia. Dopiero w ten sposób realizowane jest wymaganie dokładnego określenia organu, gdyż znana staje się nie tylko nazwa organu, ale także osoba, która działa jako organ, albo działa z upoważnienia osoby wykonującej funkcję organu.

Zawarty w tym przepisie wymóg zamieszczenia podpisu z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania postanowienia, odnosi się również do organu kolegialnego. Oznacza to, że jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, uchwała takiego organu, będąca postanowieniem, powinna być podpisana przez wszystkich członków organu kolegialnego, którzy brali udział w podejmowaniu tej uchwały. W uchwale powinny być podane ich imiona i nazwiska oraz funkcje pełnione w tym organie. Spełnienie wymogu podpisów jest niezwykle istotne, ponieważ pomimo przeprowadzonego wcześniej głosowania nad rozstrzygnięciem, zostaje ono podjęte (wydane) dopiero z chwilą złożenia podpisów na uchwale przez członków organu biorących udział w jego wydaniu.

Zaskarżoną uchwałę podpisał jedynie Przewodniczący Komisji. Tymczasem żaden przepis ww. ustawy nie przewiduje, że uchwały Komisji dla swojej ważności wymagają podpisu wyłącznie przewodniczącego tego organu kolegialnego.

W zaskarżonej uchwale nie wymieniono także z imienia i nazwiska osób wchodzących w skład organu kolegialnego, który wydał decyzję. Z obowiązku dokładnego określenia organu który wydał decyzję nie zwalnia nawet okoliczność, że niekiedy przepisy ustawy pozwalają na złożenie podpisu tylko przez przewodniczącego lub wiceprzewodniczącego organu kolegialnego.

W rozporządzeniu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 5 maja 2015 r. w sprawie Krajowej Komisji Etycznej do Spraw Doświadczeń na Zwierzętach oraz lokalnych komisji etycznych do spraw doświadczeń na zwierzętach (Dz. U. z 2019 r., poz. 1019 tj.) określony został tryb funkcjonowania Komisji. Z § 11 rozporządzenia wynika, że komisja podejmuje rozstrzygnięcia większością głosów w obecności co najmniej 8 jej członków. Głos przewodniczącego Komisji, a w razie jego nieobecności - głos wiceprzewodniczącego Komisji decyduje w przypadku równej liczby głosów o wyniku głosowania.

Z posiedzenia Komisji sporządza się protokół, który podpisuje przewodniczący Komisji, a w razie jego nieobecności - wiceprzewodniczący Komisji (§ 12 rozporządzenia).

Rola Przewodniczącego Komisji według § 9 rozporządzenia polega na kierowaniu jej pracami, a w szczególności na:

1) wyznaczaniu terminów posiedzeń Komisji i przewodniczeniu tym posiedzeniom;

2) zapewnianiu prawidłowego działania Komisji oraz terminowej realizacji zadań Komisji;

3) wyznaczaniu członków Komisji lub zespołów złożonych z członków Komisji do realizacji zadań Komisji;

4) reprezentowaniu Komisji na zewnątrz.

W regulaminie pracy Komisji przyjętym uchwałą Krajowej Komisji Etycznej do Spraw Doświadczeń na Zwierzętach nr [...]z [...] stycznia 2020 r. i zatwierdzonym [...] stycznia 2020 r. przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w § 3 określono, że w wyjątkowych sytuacjach posiedzenia mogą odbywać się w formie telekonferencji, a głosowania mogą być przeprowadzane za pośrednictwem poczty elektronicznej, zaś w uzasadnionych przypadkach dopuszcza się udział w posiedzeniach niektórych członków Komisji w formie telekonferencji.

Na podstawie tego przepisu regulaminu posiedzenie Komisji z [...] lutego 2021 r. z uwagi na obowiązujący stan epidemii COVID-19 odbyło się w formie telekonferencji. Ta jednak okoliczność nie zwolniła członków Komisji biorących udział w wydaniu uchwały dotyczącej przedmiotowej sprawy od wydania rozstrzygnięcia zgodnego z wymogami określonymi w art. 124 § 1 k.p.a. Jeżeli więc Przewodniczący Komisji zwołał jej posiedzenie w takim trybie, powinien zadbać o to by możliwe było wydanie rozstrzygnięcia w sposób zgodny z treścią tego przepisu.

Należy zauważyć, że także w ustawie z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 1842 t.j.) brak jest przepisu upoważniającego przewodniczącego Komisji do jednoosobowego podpisywania uchwały.

Zaniechanie zamieszczenia w uchwale będącej postanowieniem organu kolegialnego wskazanych wcześniej elementów tj. imion i nazwisk wszystkich członków organu, którzy brali udział w wydaniu rozstrzygnięcia oraz podpisów tych osób stanowi wadę konstrukcyjną (materialną) postanowienia, co powoduje, że naruszenie art. 124 § 1 k.p.a. kwalifikuje się jako rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji sprawia, że przedwczesne stało się badanie prawidłowości uchwały w pozostałym zakresie, w tym rozważanie sformułowanego w skardze zarzutu naruszenia prawa materialnego.

W ponownie prowadzonym postępowaniu organ uwzględni powyższą ocenę prawną.

Mając na uwadze powyższe, sąd stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 156 § 1 pkt 2 i 124 § 1 k.p.a.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.