Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1404/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2013-02-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 88 ust 3 a pkt 4 lit a
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
article: art.l 115
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska Sędziowie: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń Sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.) Protokolant Sekretarz sądowy Dorota Kotlarek po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 13 lutego 2013 r. sprawy ze skargi M. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w z dnia 17 października 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: marzec 2007 roku, kwiecień 2008 roku, czerwiec 2008 roku i marzec 2009 roku i solidarnej odpowiedzialności podatkowej byłych wspólników spółki cywilnej oddala skargę.


UZASADNIENIE

PAN M. T. BYŁ WSPÓLNIKIEM SPÓŁKI CYWILNEJ "A" T. M., K. T. (DOWÓD: AKTA REJESTRACYJNE UMOWA SPÓŁKI: KARTA 1), KTÓREJ PRZEDMIOTEM DZIAŁALNOŚCI W BADANYM OKRESIE BYŁY M.IN. USŁUGI BUDOWLANE W OBIEKTACH OZNACZONYCH SYMBOLEM PKOB 111 LUB 112 (DOWÓD: AKTA REJESTRACYJNE ZAŚWIADCZENIE O WPISIE DO EWIDENCJI DZIAŁALNO GOSPODARCZEJ: KARTA 2), OPODATKOWANE WEDŁUG 7% STAWKI PODATKU VAT. W DNIU 31 GRUDNIA 2009 R. NASTĄPIŁO ROZWIĄZANIE W/WYM. SPÓŁKI CYWILNEJ (DOWÓD: AKTA REJESTRACYJNE KARTA 26).

PO ZAKOŃCZENIU POSTĘPOWANIA W ZAKRESIE ORZECZENIA SOLIDARNEJ ODPOWIEDZIALNOŚCI Z BYŁYM WSPÓLNIKIEM ZA ZALEGŁOŚCI PODATKOWE SPÓŁKI CYWILNEJ "A" W PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA MIESIĄCE: MARZEC 2007 R., KWIECIEŃ 2008 R., CZERWIEC 2008 R. I MARZEC 2009 R. NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO W DNIU 21 CZERWCA 2012 R. WYDAŁ DECYZJĘ NR [...], W KTÓREJ OKREŚLIŁ DLA SPÓŁKI CYWILNEJ "A" NIP [...] W PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA MIESIĄCE MARZEC 2007 R., KWIECIEŃ 2008 R., CZERWIEC 2008 R., I MARZEC 2009 R., NADWYŻKĘ PODATKU NALICZONEGO NAD NALEŻNYM DO ZWROTU NA RACHUNEK BANKOWY WSKAZANY PRZEZ PODATNIKA W WYSOKOŚCI ODMIENNEJ OD DEKLAROWANEJ W ZŁOŻONYCH DEKLARACJI VAT-7 ORAZ ORZEKŁ ODPOWIEDZIALNOŚĆ PODATKOWĄ PANA T. K., BYŁEGO WSPÓLNIKA W/WYM. SPÓŁKI CYWILNEJ ZA ZALEGŁOŚCI PODATKOWE SPÓŁKI ZA W/WYM. OKRESY I ODSETKI ZA ZWŁOKĘ NALEŻNE OD ZALEGŁEGO ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO SOLIDARNIE Z BYŁYM WSPÓLNIKIEM PANEM M. T.

W WYNIKU PRZEPROWADZONEGO POSTĘPOWANIA ORGAN PODATKOWY PIERWSZEJ INSTANCJI STWIERDZIŁ NIEPRAWIDŁOWOŚCI W ROZLICZENIU PODATKU VAT ZA WSKAZANE OKRESY ROZLICZENIOWE, M.IN. W ZAKRESIE PODATKU NALICZONEGO.

W PODANYM ZAKRESIE WSKAZANO, IŻ SPÓŁKA CYWILNA "A" OBNIŻYŁA PODATEK NALICZONY O PODATEK WYKAZANY W 4 FAKTURACH VAT (NR: 18/2007 Z DNIA 23 MARCA 2007 R.; 13/04/2008 Z DNIA 21 KWIETNIA 2008 R.; 25/06/2008 Z DNIA 25 CZERWCA 2008 R.; 15/03/2009 Z DNIA 30 MARCA 2009 R.) WYSTAWIONYCH PRZEZ "B" T. D., UL. [...], [...] T., NIP [...]. JAKO SPOSÓB ZAPŁATY NA W/WYM. FAKTURACH WSKAZANO GOTÓWKĘ.

W PODANYM ZAKRESIE W OPARCIU O PROTOKÓŁ Z KONTROLI PODATKOWEJ PRZEPROWADZONEJ PANA T. D. W ZAKRESIE SPRAWDZENIA ROZLICZENIA PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA OKRES OD STYCZNIA 2007 R. DO MAJA 2009 R. USTALONO, ŻE PAN T. D. WSPÓŁPRACOWAŁ Z PANEM M. S.; POŚREDNICTWO POMIĘDZY PANEM M. S. A JEGO FIRMĄ POLEGAŁO NA KOMPLEKSOWYM OBSŁUGIWANIU PRZEZ M. S. FIRM I INSTYTUCJI, POZYSKIWANIU ZLECEŃ, DRUKOWANIU, DOSTARCZANIU DO KLIENTA, WYSTAWIANIU FAKTUR, POBIERANIU ZAPŁAT GOTÓWKOWYCH A TAKŻE EWENTUALNEJ WINDYKACJI NALEŻNOŚCI. W/WYM. USŁUGI BYŁY KSIĘGOWANE JAKO SPRZEDAŻ PANA D.

JEDNOCZEŚNIE WSKAZANO NA ZŁOŻONE PRZEZ PANA T. D. W TOKU W/WYM. KONTROLI PODATKOWEJ OŚWIADCZENIE DO PROTOKOŁU Z KONTROLI, Z KTÓREGO WYNIKA, M.IN. IŻ: FAKTURY SPRZEDAŻY PAN M. S. WYSTAWIAŁ I (W WIĘKSZOŚCI) PODPISYWAŁ NAZWISKIEM PANA D.; ZE WSPÓŁPRACY Z PANEM M. S. PAN D. NIE MIAŁ ŻADNEGO ZYSKU I NIC NA TYM NIE ZAROBIŁ.

KOLEJNO ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI PODNIÓSŁ, IŻ PAN T. K. I PAN M. T. - W PISMACH Z DNIA 12 MARCA 2010 R. W PRZEDMIOCIE TRANSAKCJI UDOKUMENTOWANYCH FAKTURAMI VAT: NR 18/2007 Z DNIA 23 MARCA 2007 R., NR 13/04/2008 Z DNIA 21 KWIETNIA 2008 R., NR 25/06/2008 Z DNIA 25 CZERWCA 2008 R., NR 12/03/2009 Z DNIA 27 MARCA 2009 R., (WYMIENIONA W WEZWANIU FAKTURA O NR 12/03/2009 Z DNIA 27 MARCA 2009 R. NIE ZOSTAŁA UJĘTA W EWIDENCJI NABYĆ SPÓŁKI "A"), WYSTAWIONYMI NA RZECZ "A" S. C. NIP [...], ZŁOŻYLI WYJAŚNIENIA, Z KTÓRYCH WYNIKA M.IN. IŻ: WSPÓŁPRACA Z FIRMĄ "B" ZOSTAŁA NAWIĄZANA PO WIZYCIE PRZEDSTAWICIELA FIRMY PANA M. S. I PRZEDSTAWIENIU PRZEZ NIEGO OFERTY NA USŁUGI POLIGRAFICZNE; W IMIENIU FIRMY "B" KONTAKTOWAŁ SIĘ Z NIMI PAN M. S.; ZAMÓWIENIA ODBIERAŁ PAN M. S.; ZAMÓWIONE PRZEZ STRONĘ ULOTKI I FOLDERY ODBIERALI OD PANA M. S., KTÓRY TOWAR DOSTARCZAŁ IM OSOBIŚCIE; FORMĄ PŁATNOŚCI BYŁA GOTÓWKA, KTÓRĄ WRĘCZALI PANU M. S.; FAKTURY DOSTARCZAŁ PAN M. S.; NIE ZAWIERALI UMÓW W FORMIE PISEMNEJ.

W DNIU 19 PAŹDZIERNIKA 2010 R. PRZESŁUCHANO W CHARAKTERZE ŚWIADKA PANA M. S. W ZWIĄZKU Z POSTĘPOWANIEM PODATKOWYM PROWADZONYM W ZAKRESIE PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG WOBEC PANA T. D. ZA OKRES OD STYCZNIA 2007 R. DO MAJA 2009 R. W TRAKCIE PRZESŁUCHANIA PAN S. ZEZNAŁ M.IN. IŻ WSPÓŁPRACA Z PANEM T. D. WYGLĄDAŁA NASTĘPUJĄCO: OTRZYMYWAŁ ZAMÓWIENIE OD RÓŻNYCH KONTRAHENTÓW, ZAJMOWAŁ SIĘ ICH REALIZACJĄ (ZAMAWIAŁ OD INNYCH FIRM, BĄDŹ WYKONYWAŁ SAM), DOSTARCZAŁ WYKONANE MATERIAŁY REKLAMOWE DO ZAMAWIAJĄCEGO, WYSTAWIAŁ FAKTURĘ W IMIENIU "B" D. T., ZAZWYCZAJ PODPISUJĄC WYSTAWIONE FAKTURY JEGO NAZWISKIEM; NA FAKTURACH WYDRUKOWANYCH PRZEZ NIEGO KOMPUTEROWO WPISYWAŁ FIRMĘ "B", NATOMIAST JAKO WYSTAWCĘ SWOJE IMIĘ I NAZWISKO; O TYM, CO BYŁO PRZEDMIOTEM SPRZEDAŻY, T. D. DOWIADYWAŁ SIĘ DOPIERO W MOMENCIE OTRZYMYWANIA FAKTUR DO KSIĘGOWANIA; RAZ W MIESIĄCU SUMOWAŁ KWOTY WYNIKAJĄCE Z FAKTUR, KTÓRE WYSTAWIŁ I KTÓRE DOTYCZYŁY ZLECEŃ REALIZOWANYCH PRZEZ NIEGO JAKO FIRMA "B" ORAZ FAKTUR DOTYCZĄCYCH ZAKUPÓW ZWIĄZANYCH Z W/WYM. ZLECENIAMI I MNIEJ WIĘCEJ NA RÓŻNICĘ WYSTAWIAŁ FAKTURY ZA POŚREDNICTWO JAKO "C" SPÓŁKA Z - O. O. W POSZCZEGÓLNYCH MIESIĄCACH; FIRMOWAŁ SWOJĄ DZIAŁALNOŚĆ NAZWISKIEM PANA T. D., PONIEWAŻ POSIADA ZALEGŁOŚCI W ZWIĄZKU Z PRZENIESIENIEM NA NIEGO ODPOWIEDZIALNOŚCI ZA ZALEGŁE ZOBOWIĄZANIA SPÓŁKI "C".

W TRAKCIE PRZESŁUCHANIA PAN S. WSKAZAŁ, KTÓRE FAKTURY SPOŚRÓD OKAZANYCH MU FAKTUR VAT WYSTAWIONYCH NA FIRMĘ "B" T. D. DOTYCZYŁY JEGO DZIAŁALNOŚCI I ZOSTAŁY WYSTAWIONE PRZEZ NIEGO POD IMIENIEM I NAZWISKIEM PANA T. D. DOTYCZYŁO TO MIĘDZY INNYMI FAKTUR VAT WYSTAWIONYCH NA RZECZ "A" S.C., UL. [...], [...] T., NIP [...].

PONADTO W UZASADNIENIU DECYZJI ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI WSKAZANO NA PRZESŁUCHANIE W CHARAKTERZE ŚWIADKA W DNIU 2 GRUDNIA 2010 R. PANA T. D. A TAKŻE NA WYJAŚNIENIA PANA M. S., ZŁOŻONE NA PIŚMIE W DNIU 15 MARCA 2012 R. ORAZ NA PISEMNE OŚWIADCZENIA PANA T. D. ZŁOŻONE W DNIU 17 MAJA 2012 R.

DOKONUJĄC ANALIZY ZEBRANEGO W SPRAWIE MATERIAŁU DOWODOWEGO ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI WSKAZAŁ, IŻ POD NAZWISKIEM PANA T. D. DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ W OPISANYM WYŻEJ ZAKRESIE PROWADZIŁ NA WŁASNY RACHUNEK PAN M. S., KTÓRY POSŁUGIWAŁ SIĘ IMIENIEM I NAZWISKIEM ORAZ NAZWĄ FIRMY PANA T. D. W CELU ZATAJENIA PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ NA WŁASNY RACHUNEK.

FINALNIE W PODANYM ZAKRESIE PODNIESIONO, IŻ PRZEDMIOTOWE FAKTURY VAT, (W KTÓRYCH JAKO WYSTAWCĘ WSKAZANO "B" T. D.) SĄ PRAWNIE BEZSKUTECZNE I NIE MOGĄ STANOWIĆ DLA SPÓŁKI PODSTAWY DO OBNIŻENIA PODATKU NALEŻNEGO Z UWAGI NA FAKT, IŻ NIE ODZWIERCIEDLAJĄ TRANSAKCJI POMIĘDZY WSKAZANYMI NA TYCH FAKTURACH PODMIOTAMI. USŁUGI STANOWIĄCE PRZEDMIOT TYCH TRANSAKCJI, JAK WYKAZAŁO PRZEPROWADZONE POSTĘPOWANIE, ZOSTAŁY ZREALIZOWANE PRZEZ PANA M. S., KTÓRY NIE DZIAŁAŁ W IMIENIU "B" T. D., NIP [...].

POWYŻSZE SKUTKOWAŁO ZAWYŻENIEM PRZEZ SPÓŁKĘ PODATKU NALICZONEGO ŁĄCZNIE O KWOTĘ 8.756 ZŁ.

W ODWOŁANIU OD POWYŻSZEJ DECYZJI W CZĘŚCI DOTYCZĄCEJ POZBAWIENIA PODATNIKA MOŻLIWOŚCI ODLICZENIA PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZAWARTEGO W FAKTURACH WYSTAWIONYCH PRZEZ "B", ZARZUCAJĄC ZASKARŻONEJ DECYZJI NARUSZENIE:

- ART. 167 - 172 DYREKTYWY VAT POPRZEZ BŁĘDNE PRZYJĘCIE, ŻE ODLICZENIE PODATKU VAT JEST PRZYWILEJEM PODATNIKA, W SYTUACJI GDY ODLICZENIE TO JEST JEGO PRAWEM ORAZ BŁĘDNE PRZYJĘCIE, ŻE PODATNIK DOKONUJĄCY ODLICZENIA PONOSI ODPOWIEDZIALNOŚĆ ZA SWOICH KONTRAHENTÓW, POMIMO WYKAZANIA PRZEZ PODATNIKA NALEŻYTEJ STARANNOŚCI W DOBORZE SWOICH KONTRAHENTÓW. W PODANYM ZAKRESIE STRONA WSKAZAŁA TAKŻE, IŻ ZGODNIE Z USTAWODAWSTWEM UNIJNYM ORAZ ORZECZNICTWEM PODATNIK PO WYKAZANIU NALEŻYTEJ STARANNOŚCI W DOBORZE KLIENTÓW MOŻE SKORZYSTAĆ Z PRAWA DO DOKONANIA ODLICZENIA,

- ART. 88 UST. 3A PKT 4 LIT. A) USTAWY O VAT POPRZEZ BŁĘDNE PRZYJĘCIE, ŻE CYTOWANY PRZEPIS ZAWIERA UPOWAŻNIENIE DO POZBAWIENIA PODATNIKA PRAWA DO ODLICZENIA PODATKU VAT W WYPADKU ZAISTNIAŁYM W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE,

- ART. 191 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA PRZEZ DOKONANIE PRZEZ TEN ORGAN BŁĘDNEJ OCENY ZEBRANEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO, SKUTKIEM CZEGO ORGAN SKARBOWY UZNAŁ POSTĘPOWANIE KONTRAHENTA SKARŻĄCEGO JAKO FIRMANCTWO,

- ART. 187 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA POPRZEZ ZANIECHANIE DOPUSZCZENIA DOWODU Z ZEZNAŃ SKARŻĄCEGO NA OKOLICZNOŚCI ZWIĄZANE Z USTALENIEM PRZEZ ORGAN PODATKOWY POSTĘPOWANIA KONTRAHENTA SKARŻĄCEGO JAKO FIRMANCTWO, SZCZEGÓLNIE W SYTUACJI, KIEDY W ZAKRESIE ISTOTNYCH ELEMENTÓW TEGO STANU FAKTYCZNEGO ZAISTNIAŁA SPRZECZNOŚĆ POMIĘDZY ZEZNANIAMI ŚWIADKÓW I WYJAŚNIENIAMI SKARŻĄCEGO (KWESTIA PEŁNOMOCNICTWA),

- ART. 210 § 1 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA POPRZEZ ZAWARCIE W UZASADNIENIU DECYZJI PODSTAW PRAWNYCH NIE PRZYWOŁANYCH WE WSTĘPNEJ CZĘŚCI DECYZJI, PODAWANIU W UZASADNIENIU ORZECZNICTWA W ZNACZNEJ CZĘŚCI ODNOSZĄCEGO SIĘ DO POPRZEDNIEGO STANU PRAWNEGO, BŁĘDNE PRZYJĘCIE W UZASADNIENIU DECYZJI, ŻE PODATNIK W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE NIE DOŁOŻYŁ NALEŻYTEJ STARANNOŚCI W ZAKRESIE SPRAWDZENIA SWOJEGO KONTRAHENTA, ZANIECHANIE ODNIESIENIA SIĘ DO SPRZECZNOŚCI POWSTAŁYCH W WYNIKU ANALIZY ZEZNAŃ ŚWIADKÓW I SKARŻĄCEGO, ZANIECHANIE PRZEPROWADZENIA DODATKOWYCH CZYNNOŚCI DOWODOWYCH W SYTUACJI KIEDY WYMAGAŁ TEGO ZEBRANY MATERIAŁ DOWODOWY W SPRAWIE, BRAK ODNIESIENIA SIĘ DO WNIOSKÓW I TWIERDZEŃ SKŁADANYCH PRZEZ SKARŻĄCEGO M.IN. W ZAKRESIE ORZECZNICTWA UNIJNEGO REGULUJĄCEGO ZAGADNIENIA OBJĘTE ZŁOŻONYM ODWOŁANIEM.

PONADTO W UZASADNIENIU ZŁOŻONEGO ODWOŁANIA STRONA WSKAZAŁA, IŻ:

- ZASKARŻONA DECYZJA POMIJA USTAWODAWSTWO I ORZECZNICTWO UNIJNE, POMIMO FAKTU, IŻ OD 2004 R. POLSKA UZYSKAŁA CZŁONKOSTWO W UNII EUROPEJSKIEJ - W SZCZEGÓLNOŚCI SKARŻĄCY PODNIÓSŁ, IŻ ORGAN PODATKOWY NIE WYKAZAŁ, CZY ZASTOSOWANE W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE PRAWO KRAJOWE JEST ZGODNE Z PRAWEM UNIJNYM,

- W ZASKARŻONEJ DECYZJI BŁĘDNIE ORGAN PODATKOWY JAKO PODSTAWĘ PRAWNĄ WSKAZAŁ PRZEPISY ART. 88 UST. 3A PKT 4 LIT. A) USTAWY O VAT (BOWIEM POZA SPOREM W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE JEST FAKT WYKONANIA CZYNNOŚCI OPISANYCH W PRZEDMIOTOWYCH FAKTURACH - CO POTWIERDZIŁY M. IN. PRZESŁUCHANIA ŚWIADKÓW) ORAZ ART. 86 UST. 1 USTAWY O VAT (Z UWAGI NA OKOLICZNOŚĆ, IŻ SKARŻĄCY PRZEDMIOTOWE USŁUGI WYKORZYSTAŁ DO WYKONYWANIA KOLEJNYCH CZYNNOŚCI OPODATKOWANYCH),

- USTALENIA ORGANU PODATKOWEGO DOTYCZĄCE FIRMANCTWA SĄ PRZEDWCZESNE - A SAM ORGAN PODATKOWY POSŁUGUJE SIĘ W UZASADNIENIU ZASKARŻONEJ DECYZJI TAKŻE POJĘCIEM POŚREDNICTWA (STR. 16 DECYZJI) NIE WSKAZUJĄC JEDNOCZEŚNIE CZYM RÓŻNI SIĘ POŚREDNICTWO OD FIRMANCTWA; BRAK TAKŻE W ZASKARŻONEJ DECYZJI ROZWAŻAŃ CO DO TEGO CZY DZIAŁANIE PANÓW D. I S. MOŻNA ZAKWALIFIKOWAĆ JAKO POPEŁNIENIE INNEGO CZYNU ZABRONIONEGO NIŻ FIRMANCTWO (STR. 6 I 7 UZASADNIENIA ODWOŁANIA),

- ORGAN PODATKOWY W WYDANEJ DECYZJI NIE WSKAZAŁ PODSTAWY PRAWNEJ, Z KTÓREJ WYNIKA MOŻLIWOŚĆ POZBAWIENIA PODATNIKA PRAWA ODLICZENIA PODATKU VAT Z FAKTUR WYSTAWIONYCH W ZW. Z TZW. FIRMANCTWEM; NIE ODNIÓSŁ SIĘ TAKŻE DO DEFINICJI FIRMANCTWA ZAWARTEJ W ART. 55 K.K.S.,

- ORGAN PODATKOWY W WYDANEJ DECYZJI NIE ODNIÓSŁ SIĘ TAKŻE DO FUNDAMENTALNEJ DLA PODATKU VAT NEUTRALNOŚCI PODATKU W OBROCIE GOSPODARCZYM,

- KWESTIONOWANIE PRZEZ ORGAN PODATKOWY ZASADY NALEŻYTEJ STARANNOŚCI PODMIOTU GOSPODARCZEGO PRZY WYBORZE KONTRAHENTÓW NALEŻY ZAKWALIFIKOWAĆ JAKO NARUSZENIE ZASADY SPRAWIEDLIWOŚCI SPOŁECZNEJ I ZASADY OCHRONY PORZĄDKU PRAWNEGO, ORGAN PODATKOWY W WYDANEJ DECYZJI NIE ODNIÓSŁ SIĘ TAKŻE DO ZASADY ZAUFANIA PODATNIKÓW DO ORGANÓW PAŃSTWA.

W PODANYM ZAKRESIE STRONA WNIOSŁA O:

- UCHYLENIE ZASKARŻONEJ DECYZJI I ORZECZENIE, ŻE STRONIE PRZYSŁUGUJE PRAWO DO DOKONANIA ODLICZEŃ ZAKWESTIONOWANYCH PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI,

WZGLĘDNIE:

- UCHYLENIE ZASKARŻONEJ DECYZJI I PRZEKAZANIE SPRAWY DO ROZPOZNANIA ORGANOWI PIERWSZEJ INSTANCJI.

POSTANOWIENIEM Z DNIA 4 PAŹDZIERNIKA 2012 R. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ DOPUŚCIŁ JAKO DOWÓD W TOCZĄCYM SIĘ POSTĘPOWANIU ODWOŁAWCZYM:

- WYCIĄG Z DECYZJI NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO NR [...]; [...] Z DNIA 29 MARCA 2011 R. WYDANEJ DLA PANA M. S.,

- WYCIĄG Z DECYZJI NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO NR [...] Z DNIA 31 MARCA 2011 R. WYDANEJ DLA PANA T. D.

PISMEM Z DNIA 4 PAŹDZIERNIKA 2012 R. NA PODSTAWIE ART. 200 § 1 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA ORGAN PODATKOWY WYZNACZYŁ STRONIE TERMIN DO WYPOWIEDZENIA SIĘ W SPRAWIE ZEBRANEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO. KORZYSTAJĄC Z PRZYSŁUGUJĄCEGO PRAWA, STRONA WNIOSŁA O DOPUSZCZENIE DOWODU Z ZEZNAŃ ŚWIADKA M. S., ZŁOŻONYCH W DNIU 26 WRZEŚNIA 2012 R. W TOKU POSTĘPOWANIA PROWADZONEGO PRZEZ NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO WOBEC "D" SPÓŁKA Z O.O. NA OKOLICZNOŚĆ BRAKU CECH FIRMANCTWA W DZIAŁALNOŚCI, JAKĄ ŚWIADEK PROWADZIŁ WE WSPÓŁPRACY Z T. D.

DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ PO PRZEANALIZOWANIU ZEBRANEGO W SPRAWIE MATERIAŁU DOWODOWEGO ORAZ BIORĄC POD UWAGĘ OBOWIĄZUJĄCE PRZEPISY PRAWA UTRZYMAŁ W MOCY DECYZJĘ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI.

PODEJMUJĄC ROZSTRZYGNIĘCIE W SPRAWIE, DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ MIAŁ NA UWADZE, ŻE BEZSPORNIE SPÓŁKA CYWILNA "A" T. M., K. T., UL. [...], [...] T. NIP [...] W DEKLARACJACH PODATKOWYCH VAT-7 ZŁOŻONYCH ZA MIESIĄCE MARZEC 2007 R., KWIECIEŃ 2008 R., CZERWIEC 2008 R., MARZEC 2009 R. WYKAZAŁA ORAZ ODLICZYŁA PODATEK NALICZONY ZE WSKAZANYCH FAKTUR VAT, W KTÓRYCH JAKO WYSTAWCA WSKAZANY ZOSTAŁ PODMIOT "B" T. D. UL. [...], [...] T., NIP [...].

WSKAZANY PRZEZ SPÓŁKĘ CYWILNĄ "A" PODATEK NALICZONY WYNIKAJĄCY Z W/WYM. 4 FAKTUR VAT WYNOSIŁ ŁĄCZNIE 8.756 ZŁ.

W SPRAWIE BĘDĄCEJ PRZEDMIOTEM ROZSTRZYGNIĘCIA ISTOTĘ SPORU STANOWI ZASADNOŚĆ ZAKWESTIONOWANIA PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI DOKONANEGO W MIESIĄCACH MARZEC 2007 R., KWIECIEŃ 2008 R., CZERWIEC 2008 R., MARZEC 2009 R. OBNIŻENIA PODATKU NALEŻNEGO O PODATEK NALICZONY WYKAZANY W OPISANYCH POWYŻEJ FAKTURACH VAT - WOBEC STWIERDZENIA, ŻE NIE DOKUMENTUJĄ ONE RZECZYWISTEJ SPRZEDAŻY POMIĘDZY PODMIOTAMI WSKAZANYMI W TYCH FAKTURACH JAKO SPRZEDAWCA I NABYWCA.

W ODNIESIENIU DO KWESTII SPORNEJ ANALIZA MATERIAŁU DOWODOWEGO PRZEDŁOŻONEGO PRZEZ ORGAN PODATKOWY PIERWSZEJ INSTANCJI WYKAZAŁA, ŻE OBNIŻENIE PRZEZ SPÓŁKĘ PODATKU NALEŻNEGO O PODATEK NALICZONY W WYŻEJ WYKAZANYM ZAKRESIE NASTĄPIŁO W OPARCIU O FAKTURY DOKUMENTUJĄCE CZYNNOŚCI, KTÓRE NIE ZOSTAŁY DOKONANE POMIĘDZY STRONAMI WSKAZANYMI W NICH JAKO SPRZEDAWCA I NABYWCA.

W PODJĘTYM PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI ROZSTRZYGNIĘCIU WYKAZANO, IŻ FAKTURY VAT, W KTÓRYCH JAKO WYSTAWCĘ OKREŚLONO FIRMĘ "B" T. D., UL. [...], [...], NIP [...], DOKUMENTUJĄCE ZAKUPY DOKONANE PRZEZ FIRMĘ "A" S. C. NIP [...] SĄ PRAWNIE BEZSKUTECZNE I NIE MOGĄ STANOWIĆ DLA SPÓŁKI PODSTAWY DO OBNIŻENIA PODATKU NALEŻNEGO Z UWAGI NA FAKT, IŻ NIE ODZWIERCIEDLAJĄ TRANSAKCJI, KTÓRE MIAŁY MIEJSCE POMIĘDZY WSKAZANYMI NA FAKTURACH PODMIOTAMI. JAK WYKAZAŁO BOWIEM PRZEPROWADZONE POSTĘPOWANIE - TRANSAKCJE UDOKUMENTOWANE PRZEDMIOTOWYMI FAKTURAMI ZOSTAŁY W ISTOCIE ZREALIZOWANE PRZEZ PANA M. S., KTÓRY NIE DZIAŁAŁ W IMIENIU "B" T. D., NIP [...].

W OCENIE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ OCENA CAŁOKSZTAŁTU ZEBRANYCH W SPRAWIE DOWODÓW NIE PROWADZI DO WNIOSKÓW ODMIENNYCH NIŻ WYWIEDZIONE PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI.

W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ ZA ZASADNE UZNAŁ ODNIESIENIE SIĘ DO STANOWISKA ZAPREZENTOWANEGO PRZEZ STRONĘ W ZŁOŻONYM ODWOŁANIU, ZGODNIE Z KTÓRYM WYDANA PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI DECYZJA NARUSZA PRZEPISY ART. 86 UST. 1 (STR. 4 I 5 UZASADNIENIA ODWOŁANIA) ORAZ ART. 88 UST. 3A PKT 4 LIT. A) USTAWY O VAT.

W PODANYM ZAKRESIE ORGAN WSKAZAŁ, IŻ STOSOWNIE DO TREŚCI PRZEPISU ART. 86 UST. 1 USTAWY O VAT W ZAKRESIE, W JAKIM TOWARY I USŁUGI SĄ WYKORZYSTYWANE DO WYKONYWANIA CZYNNOŚCI PODLEGAJĄCYCH OPODATKOWANIU, PODATNIKOWI, O KTÓRYM MOWA W ART. 15 PRZYSŁUGUJE PRAWO DO OBNIŻENIA KWOTY PODATKU NALEŻNEGO, O KWOTĘ PODATKU NALICZONEGO, Z ZASTRZEŻENIEM ART. 114, ART. 119 UST. 4, ART. 120 UST. 17 I 19 ORAZ ART. 124. JAK STANOWI NATOMIAST ART. 86 UST. 2 PKT 1 LIT. A) W/W USTAWY KWOTĘ PODATKU NALICZONEGO STANOWI SUMA KWOT PODATKU OKREŚLONYCH W FAKTURACH OTRZYMANYCH PRZEZ PODATNIKA Z TYTUŁU NABYCIA TOWARÓW I USŁUG NA TERYTORIUM KRAJU.

PRAWO OKREŚLONE W ART. 86 USTAWY O PODATKU VAT JEST JEDNAK PRAWEM WARUNKOWYM, POSIADAJĄCYM SZEREG OGRANICZEŃ, PRZY CZYM KAŻDE OGRANICZENIE WSKAZANEGO PRAWA MUSI MIEĆ WYRAŹNIE WSKAZANE UMOCOWANIE PRAWNE. PRZEPISEM WYŁĄCZAJĄCYM PRAWO DO OBNIŻENIA PODATKU NALEŻNEGO O KWOTY PODATKU NALICZONEGO PRZY NABYCIU TOWARÓW I USŁUG JEST MIĘDZY INNYMI ART. 88 UST. 3A PKT 4 LIT. A) USTAWY O PODATKU VAT, ZGODNIE Z KTÓRYM W PRZYPADKU, GDY WYSTAWIONO FAKTURY, FAKTURY KORYGUJĄCE LUB DOKUMENTY CELNE STWIERDZAJĄCE CZYNNOŚCI, KTÓRE NIE ZOSTAŁY DOKONANE, FAKTURY TE I DOKUMENTY CELNE NIE STANOWIĄ PODSTAWY DO OBNIŻENIA PODATKU NALEŻNEGO ORAZ ZWROTU RÓŻNICY PODATKU LUB ZWROTU PODATKU NALICZONEGO. JEŻELI ZATEM CZYNNOŚĆ WYMIENIONA W FAKTURZE NIE ZOSTAŁA DOKONANA, TO TYM SAMYM NIE DOSZŁO DO ŻADNEGO NABYCIA TOWARU LUB USŁUGI. NIE ULEGA ZAŚ WĄTPLIWOŚCI, ŻE FAKTURA STWIERDZAJĄCA CZYNNOŚĆ, KTÓRA NIE ZOSTAŁA DOKONANA, NIE MOŻE BYĆ UZNANA ZA FAKTURĘ STWIERDZAJĄ NABYCIE TOWARU LUB USŁUGI; JEŻELI USŁUGA NIE ZOSTAŁA WYKONANA LUB TOWAR NIE ZOSTAŁ ZBYTY, NIE MOŻNA MÓWIĆ O ICH NABYCIU W ROZUMIENIU ART. 86 UST. 1 USTAWY O VAT. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ WSKAZAŁ, ŻE FAKTURA NIE STATUUJE PRAWA DO ODLICZENIA PODATKU, A JEJ WALOR DOWODOWY PODLEGA OCENIE W KONTEKŚCIE ZEBRANYCH DOWODÓW.

Z PRZEDSTAWIONYCH PRZEPISÓW W SPOSÓB OCZYWISTY ZDANIEM ORGANU WYNIKA, ŻE FAKTURA STANOWIĄCA PODSTAWĘ UPRAWNIENIA DO ODLICZENIA PODATKU NALICZONEGO MUSI BYĆ POPRAWNA NIE TYLKO Z FORMALNEGO PUNKTU WIDZENIA, ALE TAKŻE ODZWIERCIEDLAĆ PRAWDZIWY PRZEBIEG ZDARZEŃ GOSPODARCZYCH. PRAWO PODATNIKA DO ODLICZANIA PODATKU NALICZONEGO NIE WYNIKA BOWIEM Z SAMEGO FAKTU POSIADANIA FAKTURY, LECZ Z FAKTU NABYCIA TOWARU LUB USŁUGI. ZAISTNIENIE WIĘC TEJ OKOLICZNOŚCI JEST NIEZBĘDNĄ PRZESŁANKĄ FAKTYCZNĄ UPRAWNIAJĄCĄ DO SKORZYSTANIA Z PRAWA WYNIKAJĄCEGO Z ART. 86 UST. 1 USTAWY O VAT. W PRZYPADKU WIĘC WYSTAWIENIA FAKTURY STWIERDZAJĄCEJ CZYNNOŚCI, KTÓRE NIE ZOSTAŁY DOKONANE, FAKTURY TE NIE STANOWIĄ PODSTAW DO OBNIŻENIA PODATKU NALEŻNEGO ORAZ ZWROTU RÓŻNICY PODATKU LUB ZWROTU PODATKU NALICZONEGO.

ZA UTRWALONY NALEŻY UZNAĆ ZDANIEM ORGANU PREZENTOWANY W ORZECZNICTWIE SĄDOWYM POGLĄD, ŻE UPRAWNIENIE DO OBNIŻENIA KWOTY PODATKU NALEŻNEGO O KWOTĘ PODATKU NALICZONEGO NIE ISTNIEJE WTEDY, GDY WYSTAWIONA FAKTURA W RZECZYWISTOŚCI NIE ODPOWIADA FAKTOWI ZDARZENIA GOSPODARCZEGO. W SZCZEGÓLNOŚCI ZAŚ, GDY ZDARZENIE GOSPODARCZE W OGÓLE NIE ZAISTNIAŁO, ZAISTNIAŁO W INNEJ NIŻ WSKAZANO DACIE LUB W ROZMIARACH INNYCH NIŻ WYNIKA Z FAKTURY BĄDŹ TEŻ ZAISTNIAŁO MIEDZY INNYMI, NIŻ TO STWIERDZA FAKTURA, PODMIOTAMI GOSPODARCZYMI (POR. WYROK NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z DNIA 6 CZERWCA 1997 R., SYGN. AKT. I SA/KA 621/97).

W KONSEKWENCJI POWYŻSZYCH UNORMOWAŃ, ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI DOKONUJĄC OCENY SAMOOBLICZENIA PODATKU PRZEZ PODATNIKA ZOBOWIĄZANY JEST BADAĆ ZARÓWNO WALORY FORMALNE FAKTURY, JAK RÓWNIEŻ OKOLICZNOŚCI, W KTÓRYCH DOSZŁO DO SPRZEDAŻY TOWARÓW I USŁUG, CO OZNACZA KONTROLOWANIE, CZY FAKTURA ISTOTNIE STWIERDZA FAKT SPRZEDAŻY/NABYCIA TOWARÓW I USŁUG, A WIĘC CZY DOSZŁO MIEDZY STRONAMI WSKAZANYMI W FAKTURZE DO RZECZYWISTEJ OPERACJI GOSPODARCZEJ. W ZAKRESIE, W JAKIM PODATNIK WYWODZI KORZYSTNE DLA SIEBIE SKUTKI PRAWNOPODATKOWE WINIEN WYKAZAĆ OKOLICZNOŚCI I DOWODY ŚWIADCZĄCE, ŻE OPISANE W WYSTAWIONYCH FAKTURACH CZYNNOŚCI ZAISTNIAŁY POMIĘDZY STRONAMI OPISANYMI W NICH JAKO SPRZEDAWCA I NABYWCA WE WSKAZANYCH ROZMIARACH.

W OKOLICZNOŚCIACH SPRAWY WYKAZANE ZOSTAŁO, IŻ TRANSAKCJE UDOKUMENTOWANE SPORNYMI FAKTURAMI NIE ZOSTAŁY DOKONANE POMIĘDZY STRONAMI WSKAZANYMI W NICH JAKO SPRZEDAWCA I NABYWCA - CO UPRAWNIAŁO ORGAN PODATKOWY DO ZAKWESTIONOWANIA NA TEJ PODSTAWIE DOKONANEGO ODLICZENIA. ZEBRANY W SPRAWIE MATERIAŁ DOWODOWY DAWAŁ PODSTAWY DO WYKAZANIA, IŻ PAN D. JEDYNIE UDOSTĘPNIAŁ SWOJE DANE., FIRMUJĄC W TEN SPOSÓB DZIAŁALNOŚĆ PROWADZONĄ PRZEZ INNY PODMIOT, TJ. PANA M. S.

W RZECZYWISTOŚCI PAN D. NIE UCZESTNICZYŁ W TRANSAKCJACH, KTÓRE FAKTYCZNIE ZAWIERAŁ PAN M. S., A PRZEDMIOTOWE USŁUGI WYKONANE BYŁY PRZEZ PANA M. S. NA JEGO WŁASNY RACHUNEK.

ZATEM NIE MOŻNA CZYNIĆ ORGANOWI PODATKOWEMU PIERWSZEJ INSTANCJI ZARZUTU, IŻ WYDANA W DNIU 21 CZERWCA 2012 R. DECYZJA NARUSZA PRZEPISY ART. 86 UST. 1 I ART. 88 UST. 3 A PKT 4 LIT. A) USTAWY O VAT, BOWIEM WYSTARCZAJĄCYM DO POZBAWIENIA PODATNIKA PRAWA DO ODLICZENIA PODATKU Z PRZEDMIOTOWYCH FAKTUR BYŁ WYKAZANY I ZNAJDUJĄCY POPARCIE W ZEBRANYM MATERIALE DOWODOWYM FAKT, IŻ OPISANE NIMI TRANSAKCJE MIAŁY MIEJSCE POMIĘDZY INNYMI NIŻ W NICH WSKAZANO PODMIOTAMI. OKOLICZNOŚĆ ZAŚ, IŻ RZECZYWIŚCIE ZOSTAŁY WYKONANE (WYKONAŁ JE PAN M. S., NIE ZAŚ JAK WSKAZANO NA FAKTURACH PAN T. D.) NIE JEST WYSTARCZAJĄCE DO DOKONANIA ODLICZENIA.

DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ NIE PODZIELIŁ ZATEM ZARZUTU NARUSZENIA WSKAZANYCH POWYŻEJ PRZEPISÓW USTAWY O VAT ORAZ ZAUWAŻA, ŻE ICH ZASTOSOWANIE ZOSTAŁO UZASADNIONE.

KOLEJNO DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ WSKAZAŁ, IŻ W OKOLICZNOŚCIACH SPRAWY ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI PODEJMOWAŁ WSZECHSTRONNE DZIAŁANIA W CELU WYJAŚNIENIA ISTOTNYCH W SPRAWIE OKOLICZNOŚCI. PODJĘTE PRZEZ NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO ROZSTRZYGNIĘCIE CZYNI ZADOŚĆ ZASADOM OGÓLNYM PROWADZENIA POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO WYRAŻONYM W PRZEPISACH ART. 122, 187 I 191 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA.

WYDANA DECYZJA NIE NARUSZA RÓWNIEŻ ZDANIEM ORGANU ZASADY ZAUFANIA PODATNIKÓW DO ORGANÓW PAŃSTWA, KTÓRA WYRAŻONA ZOSTAŁA PRZEZ USTAWODAWCĘ W ART. 121 § 1 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA, (ZGODNIE Z KTÓRYM POSTĘPOWANIE PODATKOWE POWINNO BYĆ PROWADZONE W SPOSÓB BUDZĄCY ZAUFANIE DO ORGANÓW PODATKOWYCH).

W OCENIE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ WYDANA DECYZJA I PRZEPROWADZONE POSTĘPOWANIE NIE NARUSZA TAKŻE ZASADY SPRAWIEDLIWOŚCI SPOŁECZNEJ ZAWARTEJ W ART. 2 KONSTYTUCJI RP, GDYŻ WŁAŚNIE Z ART. 84 KONSTYTUCJI WYNIKA OBOWIĄZEK PONOSZENIA CIĘŻARÓW I ŚWIADCZEŃ PUBLICZNYCH, W TYM PODATKÓW, OKREŚLONYCH W USTAWIE.

ODNOSZĄC SIĘ DO ZGROMADZONEGO W SPRAWIE MATERIAŁU DOWODOWEGO ORGAN ODWOŁAWCZY WSKAZAŁ, IŻ W OPARCIU O UZYSKANE DOWODY NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO ZASADNIE UZNAŁ, IŻ W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE MIAŁO MIEJSCE FIRMOWANIE DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ PANA M. S. PRZEZ PODMIOT FIRMUJĄCY, TJ. PANA T. D.

JEDNOCZEŚNIE ORGAN PODATKOWY PIERWSZEJ INSTANCJI ZASADNIE NIE ODNIÓSŁ SIĘ W ZASKARŻONEJ DECYZJI DO DEFINICJI POŚREDNICTWA ORAZ NIE WSKAZAŁ RÓŻNIC POMIĘDZY POŚREDNICTWEM A FIRMANCTWEM, PONIEWAŻ OCENA ZGROMADZONEGO W SPRAWIE MATERIAŁU DOWODOWEGO JEDNOZNACZNIE WSKAZYWAŁA, IŻ W NINIEJSZEJ SPRAWIE NIE MIAŁO MIEJSCA POŚREDNICTWO.

ODNOSZĄC SIĘ DO ZARZUTU, IŻ DECYZJA ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI NARUSZA ZASADĘ NEUTRALNOŚCI PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG UJĘTĄ W ART. 167 - 1782 DYREKTYWY (112).

ORGAN ODWOŁAWCZY STWIERDZIŁ, ŻE ZASKARŻONA DECYZJA NIE NARUSZA ZASADY NEUTRALNOŚCI PODATKU VAT, PONIEWAŻ FAKTURY WYSTAWIONE, LECZ NIE DOKUMENTUJĄCE RZECZYWISTYCH TRANSAKCJI NIE STANOWIĄ PODSTAWY DO OBNIŻENIA PODATKU NALEŻNEGO. WARUNKIEM UZNANIA FAKTURY VAT ZA PODSTAWĘ OBNIŻENIA PODATKU NALEŻNEGO O PODATEK NALICZONY JEST TOŻSAMOŚĆ Z RZECZYWISTYM PRZEBIEGIEM TRANSAKCJI - NIE TYLKO PRZEDMIOTU SPRZEDAŻY - ALE TAKŻE STRON TRANSAKCJI. POWYŻSZE WYNIKA Z CYTOWANEGO WCZEŚNIEJ ART. 88 UST. 3A PKT 4 LIT. A) USTAWY O VAT, KTÓRY STANOWI OGRANICZENIE PRAWA DO OBNIŻENIA KWOTY PODATKU NALEŻNEGO O KWOTĘ PODATKU NALICZONEGO.

Z PRZEPISU TEGO WYNIKA, ŻE PODSTAWĄ DO ODLICZENIA PODATKU NALICZONEGO JEST WYŁĄCZNIE FAKTURA RZETELNA, TZN. TAKA, KTÓRA ODZWIERCIEDLA RZECZYWISTĄ TRANSAKCJĘ, ZARÓWNO W ZAKRESIE PRZEDMIOTU ORAZ STRON TRANSAKCJI. WYKŁADNIA POWOŁANEGO PRZEPISU MUSI JEDNAK ZDANIEM ORGANU UWZGLĘDNIAĆ ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU SPRAWIEDLIWOŚCI UNII EUROPEJSKIEJ. W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM ZACHODZĄ PODSTAWY DO ZAKWESTIONOWANIA PRAWA DO ODLICZENIA PODATKU NALICZONEGO Z FAKTUR DOKUMENTUJĄCYCH CZYNNOŚCI, KTÓRE NIE ZOSTAŁY DOKONANE POMIĘDZY PODMIOTAMI, KTÓRYCH DANE WIDNIEJĄ NA TYCH FAKTURACH, O ILE PODATNIK WIEDZIAŁ LUB POWINIEN BYŁ WIEDZIEĆ, ŻE TRANSAKCJA MAJĄCA STANOWIĆ PODSTAWĘ PRAWA DO ODLICZENIA WIĄZAŁA Z PRZESTĘPSTWEM POPEŁNIONYM PRZEZ WYSTAWCĘ FAKTURY LUB INNY PODMIOT DZIAŁAJĄCY NA WCZEŚNIEJSZYM ETAPIE OBROTU.

Organ odwoławczy nie podzielił stanowiska strony w kwestii należytej staranności w doborze swoich kontrahentów. Podkreślił, iż strona zdecydowała się na współpracę z firmą "B" T. D. po wizycie "przedstawiciela" firmy Pana M. S. i przedstawieniu przez niego oferty na usługi poligraficzne. Jednocześnie strona nie sprawdziła wiarygodności, ani faktycznego umocowania do działania w imieniu "B" (upoważnienie z dnia 3 lipca 2006 r., podpisane zostało - zgodnie z oświadczeniem Pana D. dopiero w marcu 2010 r.) Zdaniem organu odwoławczego znaczący jest również fakt, że strona w żaden sposób nie zareagowała na fakt, że wszelkie kontakty z firmą "B" miały miejsce wyłącznie poprzez Pana M. S. (tj. samo nawiązanie kontaktu i przedstawienie oferty, składanie zamówień, odbiór towaru). Strony nie zawarły także umowy w formie pisemnej, a płatności dokonywane były w formie gotówkowej.

PONADTO Z ZEBRANEGO W SPRAWIE MATERIAŁU DOWODOWEGO WYNIKA, IŻ SPORNE FAKTURY VAT PRZYJĘTE ZOSTAŁY PRZEZ SPÓŁKĘ "A" BEZ ZASTRZEŻEŃ - ZGODNIE Z WYJAŚNIENIAMI PANA S. Z DNIA 15 MARCA 2012 R. JEDNOCZEŚNIE UPOWAŻNIENIE, NA KTÓRE POWOŁUJE SIĘ STRONA (DATOWANE NA 3 LIPCA 2006 R.) - ZGODNIE Z UZYSKANYMI W TOKU PRZESŁUCHANIA W DNIU 2 GRUDNIA 2010 R. WYJAŚNIENIAMI PANA T. D. - ZOSTAŁO W RZECZYWISTOŚCI WYSTAWIONE W MARCU 2010 R. - A WIĘC NIE BYŁO W POSIADANIU STRONY W DACIE WYSTAWIENIA SPORNYCH FAKTUR.

WSZYSTKIE PRZEDSTAWIONE W DECYZJI ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI OKOLICZNOŚCI ŚWIADCZĄ O TYM, ŻE STRONA KIERUJĄC SIĘ NIEUZASADNIONYM NICZYM ZAUFANIEM, SAMA SIEBIE NARAZIŁA NA ZAKUP OD PODMIOTU, KTÓRY W RZECZYWISTOŚCI BYŁ JEDYNIE FIRMANTEM. ORGAN PODKREŚLIŁ, ŻE CHOĆ ŻADEN PRZEPIS NIE NAKŁADA NA PODATNIKA OBOWIĄZKU SPRAWDZENIA KONTRAHENTA - TO POMIMO BRAKU TAKIEGO PRZEPISU - W INTERESIE OSOBY PROWADZĄCEJ DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ LEŻY PODJĘCIE DZIAŁAŃ, KTÓRE WYELIMINOWAŁYBY RYZYKO WSPÓŁPRACY Z NIERZETELNYMI PODMIOTAMI.

W OCENIE ORGANU ODWOŁAWCZEGO, BIORĄC POD UWAGĘ OKOLICZNOŚCI ZAWARCIA WSPÓŁPRACY Z FIRMĄ "B", NASTĘPNIE FAKT, IŻ KONTAKTY Z TĄ FIRMĄ MIAŁY MIEJSCE JEDYNIE ZA POŚREDNICTWEM PANA M. S. (OBA PODMIOTY TJ. "A" S.C. ORAZ "B" MIAŁY SIEDZIBĘ W T. - WIĘC KONTAKT OSOBISTY W SIEDZIBIE KONTRAHENTA NIE POWINIEN STANOWIĆ PROBLEMU) ORAZ UZGODNIONĄ FORMĘ PŁATNOŚCI (GOTÓWKA) - STRONA POWINNA CHOCIAŻBY PRZYPUSZCZAĆ, ZE NABYWA TOWARY - NA PODSTAWIE FAKTUR, KTÓRE FIRMUJĄ OBRÓT INNEGO PODMIOTU I TE PRZYPUSZCZENIA POWINNY SPOWODOWAĆ OKREŚLONE DZIAŁANIA ZMIERZAJĄCE DO USTALENIA WIARYGODNOŚCI PODMIOTU "WYSTAWIAJĄCEGO" FAKTURY.

ZDANIEM DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ TAKIM ISTOTNYM ELEMENTEM UPEWNIENIA SIĘ CO DO WIARYGODNOŚCI KONTRAHENTA - SPRZEDAWCY BYŁO M.IN. ZAWARCIE UMOWY PISEMNEJ Z FIRMĄ "B" D..

ZANIECHANIE PRZEZ STRONĘ POTWIERDZENIA, CZY JEJ "KONTRAHENT", Z KTÓRYM DOKONYWAŁA TRANSAKCJI NA ZNACZNE PRZECIEŻ KWOTY (PRZEDMIOTOWE FAKTURY DOTYCZYŁY TRANSAKCJI NA KWOTY BRUTTO: 4.880 ZŁ; 10.980 ZŁ; 22.936 ZŁ; 9.760 ZŁ) JEST UPRAWNIONY DO WYSTAWIANIA FAKTUR I CZY NIE UCZESTNICZY W PROCEDERZE ZWANYM FIRMANCTWEM STANOWI NIEWĄTPLIWIE O BRAKU ZACHOWANIA NALEŻYTEJ STARANNOŚCI ZE STRONY SKARŻĄCEJ.

ODNOSZĄC SIĘ DO ZARZUTU STRONY, IŻ NIEKTÓRE Z PRZYWOŁANYCH W WYDANEJ DECYZJI WYROKÓW, WYDANE ZOSTAŁY PRZED PRZYSTĄPIENIEM POLSKI DO UNII EUROPEJSKIEJ, ORGAN STWIERDZIŁ, IŻ SĄ ONE NADAL AKTUALNE. ZARÓWNO W STANIE PRAWNYM PRZED WEJŚCIEM POLSKI DO UNII EUROPEJSKIEJ, JAK RÓWNIEŻ OBECNIE TYLKO FAKTURA POPRAWNA FORMALNIE I ODZWIERCIEDLAJĄCA RZECZYWISTE ZDARZENIA GOSPODARCZE MOŻE STANOWIĆ PODSTAWĘ DO ODLICZENIA PODATKU.

W ORZECZNICTWIE SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH UTRWALONY ZOSTAŁ POGLĄD, ŻE SAMA FAKTURA NIE TWORZY PRAWA DO ODLICZENIA VAT W NIEJ WYKAZANEGO. FAKTURĄ, KTÓRA NIE DOKUMENTUJE RZECZYWISTEJ SPRZEDAŻY MIĘDZY WSKAZANYMI W NIEJ KONTRAHENTAMI JEST BEZSKUTECZNA PRAWNIE A ZATEM NIE MOŻE WYWOŁAĆ ŻADNYCH SKUTKÓW PODATKOWYCH ZARÓWNO WYSTAWCY, JAK I ODBIORCY (POR. WYROK NSA Z 14 LISTOPADA 2007 R. I FSK 979/06).

Końcowo organ odwoławczy wskazał, iż w sprawie nie zachodziły uzasadnione podstawy do przeprowadzenia dodatkowych czynności dowodowych (w tym na okoliczność sprzeczności w zeznaniach świadków i strony). W podanym zakresie organ wskazał, iż zgodnie z art. 188 żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, chyba że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem.

W stanie faktycznym sprawy istotne okoliczności dotyczące transakcji udokumentowanych spornymi fakturami "wystawionymi" przez "B" zostały wystarczająco wyjaśnione przez organ prowadzący postępowanie - stąd wniosek strony w tym zakresie nie zasługiwał na uwzględnienie.

W OCENIE ORGANU ODWOŁAWCZEGO BEZ WPŁYWU NA ISTOTĘ ROZSTRZYGNIĘCIA POZOSTAJĄ ZEZNANIA PANA M. S. Z DNIA 26 WRZEŚNIA 2012 R., ZŁOŻONE W TOKU ODRĘBNEGO POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO, PROWADZONEGO WOBEC SPÓŁKI Z O.O. "D", BOWIEM NIE WYJAŚNIAJĄ ISTOTNYCH OKOLICZNOŚCI SPRAWY.

W ZEZNANIACH TYCH ŚWIADEK WYPOWIEDZIAŁ SIĘ NA OKOLICZNOŚĆ FAKTUR WYSTAWIONYCH NA RZECZ "D" SPÓŁKA Z O.O. POD FIRMĄ "B". ZEZNANIA TE NIE DOTYCZYŁY NATOMIAST TRANSAKCJI NA RZECZ "A" S.C. ORAZ ZWIĄZANYCH Z NIMI OKOLICZNOŚCI, PODCZAS GDY W ZEZNANIACH Z DNIA 19 PAŹDZIERNIKA 2010 R., W/WYM. POTWIERDZIŁ JEDNOZNACZNIE FAKT WYSTAWIANIA POD FIRMĄ "B" FAKTUR NA RZECZ "A" S.C. ORAZ WYKONANIA ZAFAKTUROWANYCH CZYNNOŚCI. ZAAKCENTOWAĆ NALEŻY, ŻE ZŁOŻONE PRZEZ PANA M. S. ZEZNANIA POTWIERDZAJĄ, ŻE ZNAJOMOŚĆ Z PANEM T. DATUJE SIĘ NA OKOŁO 2002 - 2003 ROK.

WBREW STANOWISKU STRONY, ZEZNANIA PANA M. S. Z DNIA 26 WRZEŚNIA 2012 R. NIE ŚWIADCZĄ O WYKONYWANIU USŁUG POŚREDNICTWA LUB AGENCYJNYCH POD FIRMĄ "B". JEDNOZNACZNE W TYM WZGLĘDZIE SĄ ZEZNANIA PANA D., KTÓRY ZAPRZECZYŁ, ABY PAN M. S. WYKONYWAŁ NA JEGO RZECZ I W JEGO IMIENIU USŁUGI POŚREDNICTWA LUB AGENCJI. PRZECIWNIE - PAN D. WSKAZAŁ, ŻE PAN S. JEDYNIE POSŁUGIWAŁ SIĘ FIRMĄ "B", PODCZAS GDY DOSTAWY ZAFAKTUROWANYCH USŁUG I TOWARÓW DOKONYWAŁ NA WŁASNY RACHUNEK I WE WŁASNYM IMIENIU.

KOLEJNO, ZEZNANIA PANA M. S. Z DNIA 26 WRZEŚNIA 2012 R. - STOJĄCE W OPOZYCJI Z WCZEŚNIEJSZYMI ZEZNANIAMI - NIE ZMIENIAJĄ FAKTU, ŻE ZAKRES CZYNNOŚCI WYKONYWANYCH PRZEZ PANA S. BEZPOŚREDNIO I BEZ WCZEŚNIEJSZYCH UZGODNIEŃ Z PANEM D., POCZĄWSZY OD WYSZUKANIA KONTRAHENTÓW, ZBIERANIA ZLECEŃ, POPRZEZ ICH WYKONANIE, W TYM NABYWANIE USŁUG OBCYCH I TOWARÓW, UZGADNIANIE WARUNKÓW I TERMINU WYKONANIA ORAZ PŁATNOŚCI Z KONTRAHENTAMI ORAZ DOSTARCZANIE KLIENTOM FAKTUR, KTÓRE OSOBIŚCIE PODPISYWAŁ - ODBIEGAJĄ OD ZASAD CECHUJĄCYCH POŚREDNICTWO LUB AGENCJĘ. JAK WSKAZANO POWYŻEJ, PAN S. NIE POSIADAŁ UPOWAŻNIENIA PANA D. DO REPREZENTOWANIA FIRMY "B". ŻADEN DOWÓD NIE POTWIERDZA, ABY W RAMACH SPÓŁKI CYWILNEJ "A", PANU T. ALBO PANU K. ZOSTAŁO PRZEDSTAWIONE PEŁNOMOCNICTWO DO DZIAŁANIA W RAMACH "B" - O CZYM MOWA POWYŻEJ. NIE BUDZIŁY PRZY TYM WĄTPLIWOŚCI STRONY, OKOLICZNOŚCI TOWARZYSZĄCE TRANSAKCJOM, O CZYM MOWA POWYŻEJ.

WBREW ZATEM OCENIE STRONY, ZEZNANIA PANA M. S. Z DNIA 26 WRZEŚNIA 2012 R. NIE DOWODZIŁY NA OKOLICZNOŚĆ BRAKU CECH FIRMANCTWA W ODNIESIENIU DO TRANSAKCJI WYKONYWANYCH PRZEZ PANA S. POD FIRMĄ "B".

REASUMUJĄC: W OCENIE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ ZGROMADZONY MATERIAŁ DOWODOWY UPRAWNIAŁ DO POSTAWIENIA TEZY, ŻE ZAKWESTIONOWANE FAKTURY DOKUMENTOWAŁY USŁUGI, KTÓRE W RZECZYWISTOŚCI NIE MIAŁY MIEJSCA POMIĘDZY STRONAMI OPISANYMI W NICH JAKO SPRZEDAWCA I NABYWCA, A DOKONANA SUBSUMPCJA USTALONEGO STANU FAKTYCZNEGO POD NORMĘ PRAWNĄ ART. 86 UST. 1 ORAZ ART. 88 UST. 3 A PKT 4 LIT. A) USTAWY O VAT WYKAZAŁA ZAISTNIENIE PRZESŁANEK USTAWOWYCH, KTÓRYCH STWIERDZENIE DETERMINUJE SPOSÓB ROZSTRZYGNIĘCIA.

KOŃCOWO ORGAN ODWOŁAWCZY WSKAZAŁ, IŻ ZASKARŻONA PRZEZ STRONĘ DECYZJA Z DNIA 21 CZERWCA 2012 R. ZAWIERA WSZYSTKIE ELEMENTY, O KTÓRYM MOWA W ART. 210 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA, W TYM UZASADNIENIE FAKTYCZNE I PRAWNE PODJĘTEGO ROZSTRZYGNIĘCIA. W SZCZEGÓLNOŚCI ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI WSKAZAŁ FAKTY, KTÓRE UZNAŁ ZA UDOWODNIONE, DOWODY, KTÓRYM DAŁ WIARĘ, ORAZ PRZYCZYNY, DLA KTÓRYCH INNYM DOWODOM ODMÓWIŁ WIARYGODNOŚCI; UZASADNIENIE PRAWNE DECYZJI Z DNIA 21 CZERWCA 2012 R. ZAWIERA ZAŚ WYJAŚNIENIE PODSTAWY PRAWNEJ DECYZJI Z PRZYTOCZENIEM PRZEPISÓW PRAWA ORAZ MOTYWUJE PODJĘTE ROZSTRZYGNIĘCIE. POWYŻSZE CZYNI ZADOŚĆ ART. 210 USTAWY ORDYNACJA. NIE MOŻNA ZATEM UZNAĆ ZA ZASADNY ZARZUT STRONY SFORMUŁOWANY W ZŁOŻONYM ODWOŁANIU, ZGODNIE Z KTÓRYM ORGAN PODATKOWY W UZASADNIENIU WYDANEJ DECYZJI ZAWARŁ PODSTAWY PRAWNE NIE PRZYWOŁANE WE WSTĘPNEJ CZĘŚCI DECYZJI. JAK WSKAZANO BOWIEM POWYŻEJ, ORGAN PODATKOWY PIERWSZEJ INSTANCJI JAKO PODSTAWĘ PRAWNĄ PODJĘTEGO ROZSTRZYGNIĘCIA WSKAZAŁ M.IN. PRZEPISY ART. 86 UST. 1 I ART. 88 UST. 3A PKT 4 LIT. A) USTAWY O VAT. NATOMIAST ZAWARTE W ART. 113 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA REGULACJE DOTYCZĄCE FIRMANCTWA NIE BYŁY PODSTAWĄ PODJĘTEGO ROZSTRZYGNIĘCIA - WYMAGAŁY NATOMIAST PRZYWOŁANIA W ZWIĄZKU Z USTALENIAMI DOTYCZĄCYMI PANA M. S. I PANA T. D.

ORZEKAJĄC W SPRAWIE ORGAN ODWOŁAWCZY MIAŁ RÓWNIEŻ NA UWADZE, ŻE STOSOWNIE DO DYSPOZYCJI ART. 115 § 1 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA WSPÓLNIK SPÓŁKI CYWILNEJ ODPOWIADA CAŁYM SWOIM MAJĄTKIEM SOLIDARNIE ZE SPÓŁKĄ I POZOSTAŁYMI WSPÓLNIKAMI ZA ZALEGŁOŚCI PODATKOWE SPÓŁKI. PRZEPIS § 1 STOSUJE SIĘ RÓWNIEŻ DO ODPOWIEDZIALNOŚCI BYŁEGO WSPÓLNIKA ZA ZALEGŁOŚCI PODATKOWE Z TYTUŁU ZOBOWIĄZAŃ, KTÓRYCH TERMIN PŁATNOŚCI UPŁYWAŁ W CZASIE GDY BYŁ ON WSPÓLNIKIEM. ZA ZOBOWIĄZANIA POWSTAŁE NA PODSTAWIE ODRĘBNYCH PRZEPISÓW PO ROZWIĄZANIU SPÓŁKI ODPOWIADAJĄ OSOBY BĘDĄCE WSPÓLNIKAMI W MOMENCIE ROZWIĄZANIA SPÓŁKI. W MYŚL ZAŚ § 4 W/WYM. PRZEPISU ORZECZENIE O ODPOWIEDZIALNOŚCI, O KTÓREJ MOWA W § 1, ZA ZALEGŁOŚCI PODATKOWE SPÓŁKI Z TYTUŁU ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH POWSTAŁYCH W SPOSÓB PRZEWIDZIANY W ART. 21 § 1 PKT 1 NIE WYMAGA UPRZEDNIEGO WYDANIA DECYZJI, O KTÓRYCH MOWA W ART. 108 § 2 PKT 2. ORGAN WSKAZAŁ RÓWNIEŻ, ŻE PRZEPIS ART. 52 § 1A PKT 1 W ZWIĄZKU Z § 1 PKT 2 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA, STANOWIĄCY O TRAKTOWANIU NA RÓWNI Z ZALEGŁOŚCIĄ PODATKOWĄ ZWROTU PODATKU, MA ODPOWIEDNIE ZASTOSOWANIE WOBEC BYŁEGO WSPÓLNIKA SPÓŁKI NIE MAJĄCEJ OSOBOWOŚCI PRAWNEJ.

W OKOLICZNOŚCIACH SPRAWY, WOBEC USTANIA BYTU PRAWNEGO SPÓŁKI CYWILNEJ "A" Z POWODU JEJ ROZWIĄZANIA W DNIU 31 GRUDNIA 2009 R., ZAISTNIAŁY ZATEM UZASADNIONE PODSTAWY DO WYDANIA WOBEC BYŁYCH WSPÓLNIKÓW ZLIKWIDOWANEJ "A" S.C., W PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA MIESIĄCE MARZEC 2007, KWIECIEŃ 2008, CZERWIEC 2008 ORAZ MARZEC 2009 DECYZJI OKREŚLAJĄCEJ NADWYŻKĘ PODATKU NALICZONEGO NAD NALEŻNYM DO ZWROTU NA RACHUNEK BANKOWY I ORZECZENIA W PRZEDMIOCIE ODPOWIEDZIALNOŚCI SOLIDARNEJ BYŁYCH WSPÓLNIKÓW ROZWIĄZANEJ SPÓŁKI CYWILNEJ "A" PANA M. T. I PANA T. K., CO UCZYNIŁ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI POPRZEZ WYDANIE ODRĘBNYCH DECYZJI DLA KAŻDEGO Z BYŁYCH WSPÓLNIKÓW.

W SKARDZE DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU NA POWYŻSZĄ DECYZJĘ DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ SKARŻĄCY ZARZUCIŁ NARUSZENIE:

- ART. 187 § 1 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA POPRZEZ BŁĘDNE PRZYJĘCIE, ŻE USTALONY W SPRAWIE STAN FAKTYCZNY MOŻE BYĆ ZAKWALIFIKOWANY JAKO FIRMANCTWO W ROZUMIENIU ART. 55 KODEKSU KARNEGO SKARBOWEGO;

- ART. 187 § 1 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA POPRZEZ ZANIECHANIE PODANIA PODSTAWY PRAWNEJ POZWALAJĄCEJ ZAKWALIFIKOWAĆ JAKO FIRMANCTWO STAN FAKTYCZNY WYNIKAJĄCY Z PRZEDMIOTOWEJ SPRAWY;

- ART. 88 UST. 3A PKT 4 LIT. A) USTAWY O VAT POPRZEZ WSKAZANIE, IŻ BRAK JEST USTAWOWEGO ZAPISU UPOWAŻNIAJĄCEGO DO KWESTIONOWANIA FAKTUR W WYPADKU GDY WYSTAWIONE FAKTURY STWIERDZAJĄ CZYNNOŚCI, KTÓRE ZOSTAŁY DOKONANE, ALE ISTNIEJE RÓŻNICA CO DO STRON TYCH CZYNNOŚCI;

- ART. 187 § 1 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA POPRZEZ BŁĘDNE PRZYJĘCIE ORAZ POPRZEZ BRAK WYCZERPUJĄCEGO UZASADNIENIA, ŻE SKARŻĄCY BYŁ ZOBOWIĄZANY DO PODJĘCIA DZIAŁAŃ SPRAWDZAJĄCYCH SWOJEGO KONTRAHENTA ORAZ, ŻE SKARŻĄCY NIE DOCHOWAŁ NALEŻYTEJ STARANNOŚCI PRZY SPRAWDZANIU SWOJEGO KONTRAHENTA;

- ART. 187 § 1 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA POPRZEZ ZANIECHANIE PRZEZ ORGAN DRUGIEJ INSTANCJI WYKAZANIA OKOLICZNOŚCI, KTÓRE POWODUJĄ UTRATĘ PO STROME SKARŻĄCEGO DOMNIEMANIA LEGALNOŚCI TRANSAKCJI W KTÓRYCH UCZESTNICZY, SKUTKUJĄCEJ PRAWEM DO ODLICZENIA NALICZONEGO PODATKU VAT;

- ART. 187 § 1 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA POPRZEZ BŁĘDNE PRZYJĘCIE, ŻE SKARŻĄCY W KONTAKTACH Z "B" D. WYKONUJĄC CZYNNOŚCI ZGODNE Z PRAWEM DOTYCZĄCE M.IN. SPOSOBU PŁACENIA ZA WYKONANE USŁUGI, DOKUMENTOWANIA FAKTU PRZEKAZYWANIA ZLECENIA, WYKAZAŁ SIĘ PRZEZ TO BRAKIEM NALEŻYTEJ STARANNOŚCI, POZBAWIAJĄCYM SKARŻĄCEGO PRAWA DO ODLICZENIA PODATKU VAT;

- SPRZECZNOŚĆ ROZSTRZYGNIĘCIA Z CYTOWANYM PRZEZ ORGAN ODWOŁAWCZY ORZECZNICTWEM ETS, W SZCZEGÓLNOŚCI POPRZEZ POZBAWIENIE SKARŻĄCEGO PRZEZ ORGAN SKARBOWY PRAWA DO ODLICZENIA PODATKU VAT W SYTUACJI, KIEDY SKARŻĄCY NIE UCZESTNICZYŁ W PRZESTĘPSTWIE, NIE WIEDZIAŁ O WEWNĘTRZNYCH RELACJACH SPRZEDAJĄCEGO A RZEKOME FIRMANCTWO PO STRONIE SPRZEDAJĄCEGO USŁUGI NIE ZOSTAŁO POTWIERDZONE PRAWOMOCNYM ORZECZENIEM SKAZUJĄCYM;

- ART. 187 § 1 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA POPRZEZ ZANIECHANIE WYCZERPUJĄCEGO ROZPATRZENIA MATERIAŁU DOWODOWEGO, CO WYRAŻA SIĘ ODSTĄPIENIEM PRZEZ ORGAN ODWOŁAWCZY Z ZAPOZNANIEM SIĘ Z ZEZNANIAMI ŚWIADKA M. S. Z DNIA 26 WRZEŚNIA 2012 R., KTÓRE TO ZEZNANIA W SPOSÓB ODMIENNY ODNOSZĄ SIĘ DO KWESTII BĘDĄCYCH PODSTAWĄ ROZSTRZYGNIĘCIA ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI (M.IN. OSIĄGANIE KORZYŚCI PRZEZ T. D. ZE WSPÓŁPRACY Z M. S.); ORAZ POMINIĘCIE W ROZWAŻANIACH OŚWIADCZENIA ŚWIADKA PANI K. K. A TAKŻE FAKTU, IŻ PAN M. S. PODPISUJĄC FAKTURY "B" NIE KRYŁ SIĘ Z FAKTEM WSPÓŁPRACY Z T. D.;

- ART. 210 § 1 PKT 6 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA POPRZEZ ZANIECHANIE PODANIA NA JAKIEJ PODSTAWIE ORGAN PODATKOWY DRUGIEJ INSTANCJI WYWIÓDŁ TEZĘ, IŻ ORZECZENIA SĄDÓW WYDANE PRZED PRZYSTĄPIENIEM POLSKI DO UNII EUROPEJSKIEJ ZACHOWAŁY SWOJĄ AKTUALNOŚĆ W ZMIENIONYM - POCZĄWSZY OD 2004 R. - STANIE PRAWNYM.

STOSOWNIE DO POWYŻSZYCH ZARZUTÓW STRONA WNIOSŁA O:

UCHYLENIE ZASKARŻONEJ DECYZJI ORAZ O ZASĄDZENIE KOSZTÓW POSTĘPOWANIA WOBEC NORM PRAWEM PRZEWIDZIANYCH.

W UZASADNIENIU ZŁOŻONEJ SKARGI W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI STRONA PRZYWOŁAŁA ZAŁOŻENIA I USTALENIA ROZSTRZYGNIĘĆ ZAWARTYCH W DECYZJACH: NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 21 CZERWCA 2012 R. (STRONY 1-9 SKARGI) ORAZ DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 17 PAŹDZIERNIKA 2012 R. (STRONY 10-16 SKARGI).

KOLEJNO STRONA WSKAZAŁA NA OKOLICZNOŚCI, KTÓRE W JEJ OCENIE WINNY SKUTKOWAĆ UCHYLENIEM PODJĘTEGO ROZSTRZYGNIĘCIA TJ.:

1. ORGAN PODATKOWY NIE WSKAZAŁ W. SWOIM UZASADNIENIU NA JAKIEJ PODSTAWIE PRAWNEJ' WYWODZI TWIERDZENIE, IŻ W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE MIELIŚMY DO CZYNIENIA Z FIRMANCTWEM;

2. ORGAN PODATKOWY NIE PRZYWOŁAŁ PRZEPISU, KTÓRY DAWAŁBY UPOWAŻNIENIE DO ZDEFINIOWANIA FIRMANCTWA NA GRUNCIE PRZEPISÓW USTAWY O VAT;

3. ORGAN PODATKOWY BEZZASADNIE ZARZUCIŁ STRONIE, ŻE NIE PODJĘŁA WSZYSTKICH CZYNNOŚCI ABY POPRZEZ ROZSĄDNY WYBÓR KONTRAHENTA UCHYLIĆ SIĘ OD EWENTUALNYCH SKUTKÓW FIRMANCTWA;

4. TO NA ORGANACH PODATKOWYCH CIĄŻY USTAWOWY OBOWIĄZEK PODEJMOWANIA DZIAŁAŃ MAJĄCYCH NA CELU ELIMINOWANIE Z OBROTU PRAWNEGO TYCH PODMIOTÓW GOSPODARCZYCH, KTÓRE NARUSZAJĄ PRAWO I STANOWIĄ ZAGROŻENIE DLA INNYCH PODMIOTÓW GOSPODARCZYCH;

5. ORGAN PODATKOWY DRUGIEJ INSTANCJI POMINĄŁ SZEREG OKOLICZNOŚCI MAJĄCYCH ISTOTNY WPŁYW NA ROZSTRZYGNIĘCIE SPRAWY (M.IN. PRZYJĘTO BEZ ŻADNYCH WĄTPLIWOŚCI WYJAŚNIENIA M. S.; POMINIĘTO JAKO DOWÓD W SPRAWIE OŚWIADCZENIE PANI K. K.; NIE USTOSUNKOWANO SIĘ DO ZEZNAŃ M. S. Z DNIA 26 WRZEŚNIA 2012 R.; NIE WSKAZANO NA JAKIEJ PODSTAWIE WYWIEDZIONO TEŻ, IŻ ORZECZENIA SĄDÓW WYDANE PRZED PRZYSTĄPIENIEM POLSKI DO UNII EUROPEJSKIEJ ZACHOWAŁY SWOJĄ AKTUALNOŚĆ).

W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ WNOSZĄC O JEJ ODDALENIE, DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ PODTRZYMAŁ W PEŁNI SWOJE STANOWISKO ZAPREZENTOWANE W ZASKARŻONEJ DECYZJI.

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

SKARGA NIE ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE, ALBOWIEM ZASKARŻONA DECYZJA ODPOWIADA PRAWU. ORGANY PODATKOWE W ZAKRESIE NIEZBĘDNYM DLA PRAWIDŁOWEGO ROZSTRZYGNIĘCIA SPRAWY ZEBRAŁY MATERIAŁ DOWODOWY, KTÓRY WNIKLIWIE OCENIŁY, ZAŚ WYCIĄGNIĘTYM WNIOSKOM NIE SPOSÓB ZARZUCIĆ DOWOLNOŚCI.

W ZŁOŻONEJ SKARDZE SKARŻĄCY ZAKWESTIONOWAŁ DOKONANE PRZEZ DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ ROZSTRZYGNIĘCIE OPARTE M.IN. NA ART. 88 UST. 3 A PKT 4 LIT. A) USTAWY O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG, KTÓRE SKUTKOWAŁO POZBAWIENIEM SKARŻĄCEGO UPRAWNIENIA DO ODLICZENIA PODATKU NALICZONEGO Z FAKTUR VAT O NUMERACH: 18/2007 Z 23 MARCA 2007 R., 13/04/2008 Z 21 KWIETNIA 2008 R., 25/06/2008 Z 25 CZERWCA 2008 R., 15/03/2009 Z 30 MARCA 2009 R., DOKUMENTUJĄCYCH ODPOWIEDNIO NABYCIE ULOTEK, DRUK KATALOGU I DRUK ULOTEK, W KTÓRYCH JAKO WYSTAWCA WSKAZANY ZOSTAŁ PODMIOT "B" T. D. UL. [...], [...] T., NIP [...] - WOBEC STWIERDZENIA, ŻE SPORNE FAKTURY, Z KTÓRYCH STRONA WYWODZI PRAWO DO OBNIŻENIA PODATKU DOKUMENTUJĄ CZYNNOŚCI, KTÓRE NIE ZOSTAŁY DOKONANE POMIĘDZY STRONAMI OPISANYMI W NICH JAKO SPRZEDAWCA I NABYWCA.

NATOMIAST POZA SPOREM W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE POZOSTAJĄ POZOSTAŁE USTALENIA WYNIKAJĄCE Z PRZEPROWADZONEGO POSTĘPOWANIA (W ZAKRESIE PODATKU NALEŻNEGO ZADEKLAROWANEGO PRZEZ SPÓŁKĘ W ZŁOŻONYCH DEKLARACJACH ZA MIESIĄCE MARZEC 2007 R., KWIECIEŃ 2008 R., CZERWIEC 2008 R., MARZEC 2009 R., A WYNIKAJĄCE Z NIEPRAWIDŁOWEGO OKREŚLENIA MOMENTU POWSTANIA, OBOWIĄZKU PODATKOWEGO ORAZ KWOTY WYDATKOWANEJ NA ZAKUP KASY REJESTRUJĄCEJ), KTÓRE WPŁYWAŁY NA PRAWIDŁOWOŚĆ DOKONANEGO ROZLICZENIA PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG, A KTÓRE ZNALAZŁY ODZWIERCIEDLENIE I ZOSTAŁY SZCZEGÓŁOWO OPISANE W UZASADNIENIU DECYZJI WYDANEJ W DNIU 21 CZERWCA 2012 R. PRZEZ NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO.

ODNOSZĄC SIĘ DO ISTOTY SPRAWY W ZWIĄZKU Z ARGUMENTACJĄ PRZEDSTAWIONĄ W ZŁOŻONEJ SKARDZE PODNIEŚĆ NALEŻY, IŻ USTALONY STAN FAKTYCZNY PRZEDMIOTOWEJ SPRAWY ORAZ ZEBRANY MATERIAŁ DOWODOWY BYŁY WYSTARCZAJĄCE DLA UZNANIA, IŻ OBNIŻENIE PRZEZ SPÓŁKĘ "A" PODATKU NALEŻNEGO O PODATEK NALICZONY W WYŻEJ WYKAZANYM ZAKRESIE NASTĄPIŁO W OPARCIU O FAKTURY DOKUMENTUJĄCE CZYNNOŚCI, KTÓRE NIE ZOSTAŁY DOKONANE POMIĘDZY STRONAMI WSKAZANYMI W NICH JAKO SPRZEDAWCA I NABYWCA (PODATEK NALICZONY WYNIKAJĄCY Z W/WYM. 4 FAKTUR VAT WYNOSIŁ ŁĄCZNIE 8.756 ZŁ), I Z TYCH PRZYCZYN PRZEDMIOTOWE FAKTURY NA PODSTAWIE ART. 88 UST. 3 A PKT 4 LIT. A) USTAWY O VAT NIE STANOWIĄ PODSTAWY DO OBNIŻENIA PODATKU NALEŻNEGO O PODATEK NALICZONY W NICH WYKAZANY.

W PODJĘTYM ROZSTRZYGNIĘCIU ZASADNIE WYKAZANO, IŻ SPORNE FAKTURY VAT, W KTÓRYCH JAKO WYSTAWCĘ OKREŚLONO FIRMĘ "B" T. D., UL. [...], [...], NIP [...], DOKUMENTUJĄCE ZAKUPY DOKONANE PRZEZ FIRMĘ "A" S.C. SĄ PRAWNIE BEZSKUTECZNE I NIE MOGĄ STANOWIĆ DLA SPÓŁKI PODSTAWY DO OBNIŻENIA PODATKU NALEŻNEGO Z UWAGI NA FAKT, ŻE JAK WYKAZAŁO PRZEPROWADZONE, POSTĘPOWANIE TRANSAKCJE UDOKUMENTOWANE PRZEDMIOTOWYMI FAKTURAMI ZOSTAŁY W ISTOCIE ZREALIZOWANE PRZEZ PANA M. S., KTÓRY NIE DZIAŁAŁ W IMIENIU "B" T. D., NIP [...].

W ZŁOŻONEJ SKARDZE STRONA SKARŻĄCA PONOWIŁA SFORMUŁOWANY W ODWOŁANIU Z DNIA 9 LIPCA 2012 R. ZARZUT NARUSZENIA PRZEPISU ART. 88 UST. 3A PKT 4 LIT. A) USTAWY O VAT, KTÓRY W JEJ OCENIE ODNOSI SIĘ JEDYNIE DO CZYNNOŚCI, KTÓRE NIE ZOSTAŁY DOKONANE PODNOSZĄC JEDNOCZEŚNIE, IŻ W STANIE FAKTYCZNYM SPRAWY (W KTÓRYM POZA SPOREM JEST FAKT WYKONANIA CZYNNOŚCI OPISANYCH W PRZEDMIOTOWYCH FAKTURACH) PRZYWOŁANY PRZEPIS NIE MOŻE BYĆ PODSTAWĄ POZBAWIENIA PODATNIKA PRAWA DO ODLICZENIA.

STRONA W ZŁOŻONEJ SKARDZE DOWODZI, IŻ ORGANY PODATKOWE OBU INSTANCJI NIE ZAKWESTIONOWAŁY FAKTU WYKONANIA CZYNNOŚCI OPISANYCH PRZEDMIOTOWYMI FAKTURAMI - ZARÓWNO BOWIEM ZEZNANIA PANA D. I PANA S. JAK I ZEZNANIA SAMEJ STRONY JEDNOZNACZNIE WYKAZAŁY, ŻE USŁUGI OPISANE SPORNYMI FAKTURAMI ZOSTAŁY WYKONANE. ZATEM W OCENIE STRONY SKARŻĄCEJ BEZSPORNYM JEST, ŻE NIE ZACHODZI SYTUACJA, W KTÓREJ PRZEDMIOTOWE FAKTURY VAT DOKUMENTUJĄ CZYNNOŚCI, KTÓRE NIE ZOSTAŁY WYKONANE. JEST TO W OCENIE STRONY O TYLE ISTOTNE ALBOWIEM ZAWĘŻA W SPOSÓB ZNACZNY ZAKRES SPORU W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE - SPORNE BOWIEM W TYM KONTEKŚCIE W OCENIE PODATNIKA JEST: CZY W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE MIELIŚMY DC CZYNIENIA Z FIRMANCTWEM ORAZ CZY FIRMANCTWO OPISANE W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE UPOWAŻNIAŁO ORGANY SKARBOWE DO POZBAWIENIA PODATNIKA PRAWA DO ODLICZENIA PODATKU VAT (STR. 16 I 17 SKARGI).

W PODANYM ZAKRESIE WSKAZAĆ NALEŻY, IŻ STOSOWNIE DO TREŚCI PRZEPISU ART. 86 UST. 1 USTAWY O VAT W ZAKRESIE, W JAKIM TOWARY I USŁUGI SĄ WYKORZYSTYWANE DO WYKONYWANIA CZYNNOŚCI PODLEGAJĄCYCH OPODATKOWANIU, PODATNIKOWI, O KTÓRYM MOWA W ART. 15 PRZYSŁUGUJE PRAWO DO OBNIŻENIA KWOTY PODATKU NALEŻNEGO, O KWOTĘ PODATKU NALICZONEGO, Z ZASTRZEŻENIEM ART. 114, ART. 119 UST. 4, ART. 120 UST. 17 I 19 ORAZ ART. 124. JAK STANOWI NATOMIAST ART. 86 UST. 2 PKT 1 LIT. A) W/W USTAWY KWOTĘ PODATKU NALICZONEGO STANOWI SUMA KWOT PODATKU OKREŚLONYCH W FAKTURACH OTRZYMANYCH PRZEZ PODATNIKA Z TYTUŁU NABYCIA TOWARÓW I USŁUG NA TERYTORIUM KRAJU.

ZGODNIE Z ART. 88 UST. 3A PKT 4 LIT. A) USTAWY O VAT NIE STANOWIĄ PODSTAWY DO OBNIŻENIA PODATKU NALEŻNEGO (...) FAKTURY I DOKUMENTY CELNE W PRZYPADKU GDY WYSTAWIONE FAKTURY, FAKTUR KORYGUJĄCE LUB DOKUMENTY CELNE STWIERDZAJĄ CZYNNOŚCI, KTÓRE NIE ZOSTAŁY DOKONANE - W CZĘŚĆ DOTYCZĄCEJ TYCH CZYNNOŚCI.

ANALIZUJĄC NA GRUNCIE KONKRETNYCH OKOLICZNOŚCI PRZEDMIOTOWEJ SPRAWY WSKAZANĄ POWYŻEJ NORMĘ PRAWNĄ NALEŻAŁO MIEĆ NA UWADZE, IŻ WYKŁADNIA PRAWA PODATKOWEGO POWINNA MIEĆ CHARAKTER KOMPLEKSOWY, GDYŻ W WIELU PRZYPADKACH SAMO BRZMIENIE SŁÓW, PRZY POMOCY KTÓRYCH SFORMUŁOWANY ZOSTAŁ DANY PRZEPIS, NIE WYSTARCZA DLA USTALENIA WŁAŚCIWEJ TREŚCI NORMY PRAWNEJ. PONADTO WYKŁADNIA PRAWA POWINNA BYĆ DOKONYWANA W ZGODZIE Z KONSTYTUCJĄ, CO OZNACZA, ŻE USTALONY SENS NORMY PRAWNEJ NIE MOŻE BYĆ SPRZECZNY Z KONSTYTUCYJNYM PORZĄDKIEM PRAWNYM (POR. R. MASTALSKI, PRAWO PODATKOWE. WARSZAWA 2000, C.H. BECK, S. 100-1002).

ORGAN ODWOŁAWCZY TRAFNIE PODKREŚLIŁ, IŻ WEJŚCIE POLSKI DO UNII EUROPEJSKIEJ SPOWODOWAŁO ZNACZNY WZROST ROLI WYKŁADNI SYSTEMOWEJ W ZWIĄZKU Z ROZSZERZENIEM O PRAWO WSPÓLNOTOWEGO PORZĄDKU PRAWNEGO FUNKCJONUJĄCEGO NA TERENIE POLSKI. Z KOLEI W PRAWIE PODATKOWYM NA ZNACZENIU ZYSKAŁA WYKŁADNIA CELOWOŚCIOWA. DLATEGO TEŻ W PROCESIE INTERPRETACJI PRAWA KONIECZNE JEST UWZGLĘDNIENIE NIE TYLKO BRZMIENIA PRZEPISU PRAWA WSPÓLNOTOWEGO, ALE RÓWNIEŻ CELU NORMY, W KTÓREJ ZOSTAŁ ZAWARTY. POMOCNE JEST W TYM ZAKRESIE ORZECZNICTWO ETS, KTÓRE WSKAZUJE, ŻE VI DYREKTYWA RADY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH Z DNIA 17 MAJA 1977 R., W SPRAWIE HARMONIZACJI USTAWODAWSTW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH W ODNIESIENIU DO PODATKÓW OBROTOWYCH - WSPÓLNY SYSTEM PODATKU OD WARTOŚCI DODANEJ: UJEDNOLICONA PODSTAWA WYMIARU PODATKU, POWINNA BYĆ INTERPRETOWANA W TEN SPOSÓB, IŻ SPRZECIWIA SIĘ PRAWU PODATNIKA DO ODLICZENIA PODATKU OD WARTOŚCI DODANEJ, JEŻELI TRANSAKCJE, Z KTÓRYCH WYNIKA TO PRAWO, STANOWIĄ NADUŻYCIE. DLA STWIERDZENIA NADUŻYCIA WYMAGANE JEST, PO PIERWSZE, ABY DANE TRANSAKCJE, POMIMO, IŻ SPEŁNIAJĄ FORMALNE PRZESŁANKI PRZEWIDZIANE W ODPOWIEDNICH PRZEPISACH VI DYREKTYWY I USTAWODAWSTWA KRAJOWEGO TRANSPONUJĄCEGO TĘ DYREKTYWĘ, SKUTKOWAŁY UZYSKANIEM KORZYŚCI PODATKOWEJ, KTÓREJ PRZYZNANIE BYŁOBY SPRZECZNE Z CELEM TYCH PRZEPISÓW. PO DRUGIE, Z OGÓŁU OBIEKTYWNYCH OKOLICZNOŚCI POWINNO RÓWNIEŻ WYNIKAĆ, IŻ ZASADNICZYM CELEM TYCH TRANSAKCJI JEST UZYSKANIE KORZYŚCI PODATKOWEJ. PONADTO ZGODNIE Z UTRWALONYM ORZECZNICTWEM TRYBUNAŁU, PODMIOTY NIE MOGĄ POWOŁYWAĆ SIĘ NA NORMY PRAWA WSPÓLNOTOWEGO W CELACH NIEUCZCIWYCH LUB STANOWIĄCYCH NADUŻYCIE.

WSKAZANE POWYŻEJ PRZEPISY ART. 86 UST. 1 ORAZ ART. 88 UST. 3A PKT 4 LIT. A) USTAWY O VAT NALEŻY ZATEM ROZUMIEĆ W TEN SPOSÓB, ŻE PRAWO DO ODLICZENIA MOŻE DOTYCZYĆ WYŁĄCZNIE TYCH CZYNNOŚCI, KTÓRE FAKTYCZNIE ZOSTAŁY DOKONANE I TO PRZEZ PODMIOT WYSTAWIAJĄCY FAKTURĘ. SAMA FAKTURA NIE TWORZY PRAWA DO ODLICZENIA VAT NA NIEJ WYKAZANEGO. PRZYSŁUGUJE ONO TYLKO WÓWCZAS, GDY PODATEK NALICZONY ZWIĄZANY JEST Z FAKTYCZNIE DOKONANYMI PRZEZ JEJ WYSTAWCĘ CZYNNOŚCIAMI OPODATKOWANYMI. ZALEŻNOŚĆ TA PODKREŚLANA JEST W ORZECZNICTWIE ETS; W SPRAWIE C - 342/87 (GENIUS HOLDING BV V. STAATSSECRETARIS VAN FINANCIEN) STWIERDZONO, ŻE WYNIKAJĄCE Z PRZEPISÓW DYREKTYWY PRAWO DO ODLICZENIA NIE ZNAJDUJE ZASTOSOWANIA DO PODATKU, KTÓRY JEST NALEŻNY WYŁĄCZNIE Z TEGO POWODU, ŻE ZOSTAŁ WYKAZANY NA FAKTURZE (VIDE WYROK NSA Z 8 MAJA 2012 R., I FSK 1055/11).

NIE SPOSÓB W TYM ZAKRESIE PODZIELIĆ TRAFNOŚCI ZARZUTU NARUSZENIA PRZEPISU ART. 88 UST 3A PKT 4 LIT. A) USTAWY O VAT. W TYM MIEJSCU WSKAZAĆ TAKŻE NALEŻY NA WYROK NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z DNIA 15 MAJA 2012 R., KTÓRYM SĄD ODNIÓSŁ SIĘ DO FAKTUR, KTÓRE NIE ODZWIERCIEDLAJĄ RZECZYWISTOŚCI Z PRZYCZYN PODMIOTOWYCH. W PODJĘTYM ROZSTRZYGNIĘCIU WSKAZANO, IŻ Z UREGULOWANIA TEGO PRZEPISU JAK I Z TREŚCI ART. 86 UST. 2 PKT 1 A) USTAWY WYNIKA, ŻE Z SAMEJ FAKTURY NIE WYNIKA PRAWO DO ODLICZENIA PODATKU W NIEJ WYKAZANEGO. PRAWO DO ODLICZENIA ZWIĄZANE JEST BOWIEM Z NABYCIEM TOWARÓW, CZY USŁUG I TO CZYNNOŚCIAMI FAKTYCZNIE DOKONANYMI PRZEZ PODMIOT WYSTAWIAJĄCY FAKTURĘ. PODATEK NALICZONY JEST BOWIEM ZWIĄZANY Z FAKTYCZNIE DOKONANYMI PRZEZ JEJ WYSTAWCĘ CZYNNOŚCIAMI OPODATKOWANYMI (VIDE: WYROK I FSK 1159/11 Z 15 MAJA 2012 R.).

W ORZECZNICTWIE NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO UGRUNTOWANE JEST STANOWISKO, ŻE PRAWO DO ODLICZENIA PODATKU NALICZONEGO NIE WYNIKA Z SAMEJ FAKTURY LECZ ZWIĄZANE JEST Z NABYCIEM TOWARÓW I USŁUG MIĘDZY PODMIOTAMI UWIDOCZNIONYMI NA FAKTURZE.

W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE ZASADNIE ZATEM ZAKWESTIONOWANE ZOSTAŁY FAKTURY, KTÓRE W SPOSÓB FAŁSZYWY DOKUMENTOWAŁY PODMIOT DOKONUJĄCY DOSTAWY, WSKAZUJĄC W TYM ZAKRESIE NA PODMIOT JEDYNIE FIRMUJĄCY TRANSAKCJĘ.

ISTOTNYM ZATEM W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE JEST - CZEGO STRONA SKARŻĄCA W SPOSÓB SKUTECZNY W ZŁOŻONEJ SKARDZE NIE PODWAŻYŁA - ŻE CZYNNOŚCI UDOKUMENTOWANE ZAKWESTIONOWANYMI FAKTURAMI, NIE MIAŁY MIEJSCA POMIĘDZY PODMIOTAMI WYKAZANYMI W NICH JAKO SPRZEDAWCA I NABYWCA.

W OKOLICZNOŚCIACH SPRAWY PODATNIK S.C. "A" WYWODZIŁ PRAWO DO ODLICZENIA Z FAKTUR NABYCIA TOWARÓW LUB USŁUG OD FIRMY "B". JAK WYKAZAŁO PRZEPROWADZONE POSTĘPOWANIE PAN T. D. NIE WYKONAŁ CZYNNOŚCI OPISANYCH W FAKTURACH NA RZECZ PODATNIKA I NIE UCZESTNICZYŁ W TRANSAKCJACH, KTÓRE FAKTYCZNIE ZAWIERAŁ I WYKONYWAŁ NA WŁASNY RACHUNEK PAN S. FAKTURA NIEODZWIERCIEDLAJĄCA RZECZYWIŚCIE DOKONANEJ CZYNNOŚCI PRZEZ JEJ WYSTAWCĘ NIE DAJE ODBIORCY TEJ FAKTURY PRAWA DO ODLICZENIA WYKAZANEGO W NIEJ PODATKU. PRZYZNANIE PRAWA DO ODLICZENIA PODATKU W POWYŻSZYM PRZYPADKU OZNACZAŁOBY, ŻE PRAWO DO ODLICZENIA PRZYSŁUGUJE Z TYTUŁU SAMEGO POSIADANIA FAKTURY Z WYKAZANYM PODATKIEM, KTÓRY NIE JEST NALEŻNY OD PODMIOTU KTÓRY FAKTURĘ TAKĄ WYSTAWIŁ JAKO NIEREALIZUJĄCY CZYNNOŚCI OPISANEJ W TEJ FAKTURZE. PRAWO DO ODLICZENIA PODATKU JEST NASTĘPSTWEM POWSTANIA OBOWIĄZKU PODATKOWEGO Z TYTUŁU, FAKTYCZNEJ CZYNNOŚCI PODATNIKA WYSTAWIAJĄCEGO FAKTURĘ CZYLI OBOWIĄZKU PODATKOWEGO POWSTAŁEGO NA POPRZEDNIM ETAPIE OBROTU. JEŻELI BRAK TAKIEJ FAKTYCZNEJ CZYNNOŚCI U WYSTAWCY FAKTURY NIE MOŻE Z JEJ TYTUŁU POWSTAĆ OBOWIĄZEK PODATKOWY, TYM SAMYM BRAK PRAWA DO ODLICZENIA PODATKU Z TAKIEJ FAKTURY (POR. I FSK 1628/11 Z 3 LIPCA 2012 R.).

ZATEM W PODANYM ZAKRESIE W ZWIĄZKU Z WYWODEM SKARŻĄCEGO DOTYCZĄCYM MOŻLIWOŚCI WYŁĄCZENIA W STANIE FAKTYCZNYM SPRAWY ODLICZENIA NA MOCY ART. 88 UST. 3A PKT 4 LIT. A) USTAWY O VAT DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ TRAFNIE ZAUWAŻA, IŻ NA GRUNCIE WSKAZANEGO PRZEPISU NALEŻY ODRÓŻNIĆ KWESTIĘ BRAKU PRAWA DO ODLICZENIA PODATKU NALICZONEGO Z FAKTURY DOKUMENTUJĄCEJ CZYNNOŚCI, KTÓRE NIE ZOSTAŁY DOKONANE (TZW. CZYNNOŚCI NIEDOKONANE NA KTÓRYCH SKUPIŁ SIĘ SKARŻĄCY A KTÓRE NIE MIAŁY MIEJSCA W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE) OD SYTUACJI, W KTÓREJ CZYNNOŚĆ WPRAWDZIE ZOSTAŁA DOKONANA ALE NIE POMIĘDZY PODMIOTAMI WSKAZANYMI W FAKTURZE JAKO SPRZEDAWCA I NABYWCA (JAK TO MA MIEJSCE W STANIE FAKTYCZNYM SPRAWY KIEDY WYSTAWCA FAKTURY JEDYNIE FIRMUJE DZIAŁALNOŚĆ PROWADZONĄ PRZEZ INNĄ OSOBĘ).

UGRUNTOWANY W ORZECZNICTWIE SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH JEST POGLĄD, ŻE DLA ZASTOSOWANIA ART. 88 UST. 3A PKT 4 LIT. A) USTAWY O VAT KONIECZNE JEST USTALENIE, ŻE DANA FAKTURA NIE WSKAZUJE OSOBY RZECZYWISTEGO USŁUGODAWCY (POR. I SA/GD 73/12 Z 18 MARCA 2012 R.).

ZATEM NIEZASADNY JEST ZARZUT, IŻ WYDANA W DNIU 17 PAŹDZIERNIKA 2012 R. DECYZJA NARUSZA PRZEPISY ART. 86 UST. 1 I ART. 88 UST. 3A PKT 4 LIT. A) USTAWY O VAT, BOWIEM WYSTARCZAJĄCYM DO POZBAWIENIA PODATNIKA PRAWA DO ODLICZENIA PODATKU Z PRZEDMIOTOWYCH FAKTUR BYŁ WYKAZANY I ZNAJDUJĄCY POPARCIE W ZEBRANYM MATERIALE DOWODOWYM FAKT, IŻ OPISANE NIMI TRANSAKCJE MIAŁY MIEJSCE POMIĘDZY INNYMI NIŻ W NICH WSKAZANO PODMIOTAMI. OKOLICZNOŚĆ ZAŚ, IŻ RZECZYWIŚCIE ZOSTAŁY WYKONANE (WYKONAŁ JE PAN M. S., NIE ZAŚ JAK WSKAZANO NA FAKTURACH PAN T. D.) NIE JEST WYSTARCZAJĄCE DO DOKONANIA ODLICZENIA.

ZA NIEZASADNY UZNAĆ NALEŻY ZARZUT NARUSZENIA ART. 210 § 1 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA.

ODNOSZĄC SIĘ DO PODNIESIONEJ PRZEZ STRONĘ KWESTII ORZECZEŃ SĄDÓW WYDANYCH PRZED PRZYSTĄPIENIEM POLSKI DO UNII EUROPEJSKIEJ I ICH OBOWIĄZYWANIA PO 2004 R. WSKAZAĆ NALEŻY, IŻ PO PRZYSTĄPIENIU POLSKI Z DNIEM 1 MAJA 2004 R., DO UNII EUROPEJSKIEJ KONIECZNYM JEST STOSOWANIE OBOWIĄZUJĄCEGO PRAWA UNIJNEGO - CO JEDNOCZEŚNIE NIE POWODUJE, ŻE WSZYSTKIE ORZECZENIA SĄDOWE PRZESTAŁY BYĆ AKTUALNE I NIE MOGĄ BYĆ PRZYWOŁYWANE.

ODNOŚNIE ZAŚ ZARZUTU NARUSZENIA PRZEPISU ART. 187 § 1 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA, ZGODNIE Z KTÓRYM ORGAN PODATKOWY JEST OBOWIĄZANY ZEBRAĆ I W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY ROZPATRZYĆ CAŁY MATERIAŁ DOWODOWY WSKAZAĆ NALEŻY, IŻ PRZEPIS TEN STANOWI KONKRETYZACJĘ ZASADY PRAWDY MATERIALNEJ, PRZEWIDZIANEJ W ART. 122 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA POPRZEZ WPROWADZENIE DYREKTYWY ZUPEŁNOŚCI POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO.

W OCENIE SĄDU WBREW STANOWISKU STRONY SKARŻĄCEJ W TOKU POSTĘPOWANIA ZACHOWANE ZOSTAŁY ZASADY POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO, POLEGAJĄCE NA WYJAŚNIENIU ISTOTNYCH W SPRAWIE OKOLICZNOŚCI STANU FAKTYCZNEGO PRZY ADEKWATNYM ZASTOSOWANIU PRZEPISÓW PRAWA ORAZ ZAGWARANTOWANIU STRONIE REALIZACJI PRAWA CZYNNEGO UDZIAŁU W POSTĘPOWANIU.

NIE ZASŁUGUJE TAKŻE NA UWZGLĘDNIENIE ZARZUT STRONY NARUSZENIA PRZEZ ORGAN PODATKOWY ART. 187 § 1 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA POPRZEZ ZANIECHANIE WYCZERPUJĄCEGO ROZPATRZENIA MATERIAŁU DOWODOWEGO, CO ZDANIEM STRONY WYRAŻA SIĘ ODSTĄPIENIEM PRZEZ ORGAN ODWOŁAWCZY Z ZAPOZNANIEM SIĘ Z ZEZNANIAMI ŚWIADKA M. S. Z DNIA 26 WRZEŚNIA 2012 R., KTÓRE TO ZEZNANIA W SPOSÓB ODMIENNY ODNOSZĄ SIĘ DO KWESTII BĘDĄCYCH PODSTAWĄ ROZSTRZYGNIĘCIA ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI ORAZ POMINIĘCIE W ROZWAŻANIACH OŚWIADCZENIA ŚWIADKA PANI K. K. A TAKŻE FAKTU, IŻ PAN M. S. PODPISUJĄC FAKTURY "B" NIE KRYŁ SIĘ Z FAKTEM WSPÓŁPRACY Z T. D.

ORGAN ODWOŁAWCZY TRAFNIE UZNAŁ, IŻ BEZ WPŁYWU NA ISTOTĘ ROZSTRZYGNIĘCIA POZOSTAJĄ ZEZNANIA PANA M. S. Z DNIA 26 WRZEŚNIA 2012 R., ZŁOŻONE W TOKU ODRĘBNEGO POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO, PROWADZONEGO WOBEC SPÓŁKI Z O.O. "D", BOWIEM NIE WYJAŚNIAJĄ ISTOTNYCH OKOLICZNOŚCI SPRAWY.

W ZEZNANIACH TYCH ŚWIADEK WYPOWIEDZIAŁ SIĘ NA OKOLICZNOŚĆ FAKTUR WYSTAWIONYCH NA RZECZ "D" SPÓŁKA Z O.O. POD FIRMĄ "B". ZEZNANIA TE NIE DOTYCZYŁY NATOMIAST TRANSAKCJI NA RZECZ "A" S.C. ORAZ ZWIĄZANYCH Z NIMI OKOLICZNOŚCI, PODCZAS GDY W ZEZNANIACH Z DNIA 19 PAŹDZIERNIKA 2010 R., W/WYM. POTWIERDZIŁ JEDNOZNACZNIE FAKT WYSTAWIANIA POD FIRMĄ "B" FAKTUR NA RZECZ "A" S.C. ORAZ WYKONANIA ZAFAKTUROWANYCH CZYNNOŚCI.

JEDNOCZEŚNIE ZNAJDUJĄCE SIĘ W AKTACH SPRAWY OŚWIADCZENIE (BRAK DATY) PANI K. K. (DOWÓD KARTA 142) ZGODNIE Z KTÓRYM PANI K. K. (KSIĘGOWA) PRZED PRZYSTĄPIENIEM DO WSPÓŁPRACY Z FIRMĄ "B" PRZEPROWADZIŁA ROZMOWĘ TELEFONICZNĄ Z PANEM T. D., KTÓREJ CELEM BYŁO USTALENIE CZY PAN M. S. DZIAŁA W IMIENIU W/W FIRMY (PAN D. ZGODNIE Z OŚWIADCZENIEM PANI K. OŚWIADCZYŁ, ŻE PAN S. JEST UPOWAŻNIONY DO PRZYJMOWANIA ZLECEŃ W IMIENIU JEGO FIRMY, DOSTARCZANIA TOWARÓW PRZYGOTOWANYCH PRZEZ JEGO FIRMĘ, DOSTARCZANIA FAKTUR POTWIERDZAJĄCYCH WYKONANIE ZLECENIA, ODBIERANIA ZAPŁATY ZA PRZYGOTOWANY TOWAR) WOBEC DOKONANYCH USTALEŃ OPARTYCH O ZEZNANIA PANA D. I PANA S. POZOSTAJE BEZ WPŁYWU NA PODJĘTE ROZSTRZYGNIĘCIE.

JAK BOWIEM WYNIKA Z ZEZNAŃ PANA D. Z DNIA 2 GRUDNIA 2010 R., NIGDY NIE ZLECIŁ PANU S. DO WYKONANIA ŻADNYCH USŁUG, BY REALIZOWAŁ JE W JEGO IMIENIU. RÓWNOCZEŚNIE PAN D. ZAPRZECZYŁ, IŻBY W OKRESACH, KTÓRYCH SPÓR DOTYCZY PAN S. DZIAŁAŁ W JEGO IMIENIU W OPARCIU O UDZIELONE UPOWAŻNIENIE. JAK WSKAZAŁ OKAZANE UPOWAŻNIENIE PODPISAŁ W MARCU 2010 R. NA PROŚBĘ PANA T.

ZATEM Z ZEZNAŃ PANA D. WYNIKA RÓWNIEŻ, ŻE PAN T. MIAŁ ŚWIADOMOŚĆ, ŻE PAN S. NIE DZIAŁAŁ JAKO OSOBA UPOWAŻNIONA DO DZIAŁANIA W IMIENIU "B". STĄD PODNIESIONY W POWYŻSZYM ZAKRESIE ZARZUT NIE ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE. PRZYWOŁANE OKOLICZNOŚCI ŚWIADCZĄ, ŻE PODATNIK DOKONUJĄC WYBORU KONTRAHENTA I PODEJMUJĄC WSPÓŁPRACĘ Z PANEM S. NIE DOCHOWAŁ NALEŻYTEJ STARANNOŚCI A TAKŻE, ŻE MIAŁ ŚWIADOMOŚĆ, ŻE W/WYM NIE POSIADAŁ STOSOWNEGO UMOCOWANIA DO REPREZENTOWANIA FIRMY "B" I DZIAŁANIA W JEJ IMIENIU.

KOLEJNO ODNOSZĄC SIĘ DO ZARZUTU NARUSZENIA ART. 22 USTAWY O SWOBODZIE DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ POPRZEZ NIE ODNIESIENIE SIĘ W PEŁNYM ZAKRESIE DO BRZMIENIA TEGO PRZEPISU WSKAZAĆ NALEŻY, IŻ ZGODNIE Z TYM PRZEPISEM DOKONYWANIE LUB PRZYJMOWANIE PŁATNOŚCI ZWIĄZANYCH Z WYKONYWANĄ DZIAŁALNOŚCIĄ GOSPODARCZĄ NASTĘPUJE ZA POŚREDNICTWEM RACHUNKU BANKOWEGO PRZEDSIĘBIORCY W KAŻDYM PRZYPADKU, GDY:

1. STRONĄ TRANSAKCJI, Z KTÓREJ WYNIKA PŁATNOŚĆ, JEST INNY PRZEDSIĘBIORCA ORAZ

2. JEDNORAZOWA WARTOŚĆ TRANSAKCJI, BEZ WZGLĘDU NA LICZBĘ WYNIKAJĄCYCH Z NIEJ PŁATNOŚCI, PRZEKRACZA RÓWNOWARTOŚĆ 15.000 EURO PRZELICZONYCH NA ZŁOTE WEDŁUG ŚREDNIEGO KURSU WALUT OBCYCH OGŁASZANEGO PRZEZ NARODOWY BANK POLSKI OSTATNIEGO DNIA MIESIĄCA POPRZEDZAJĄCEGO MIESIĄC, W KTÓRYM DOKONANO TRANSAKCJI.

W TYM MIEJSCU PODNIEŚĆ NALEŻY, IŻ CELEM WSKAZANEJ NORMY BYŁO STWORZENIE WARUNKÓW UMOŻLIWIAJĄCYCH WIĘKSZĄ PRZEJRZYSTOŚĆ FINANSÓW PROWADZONYCH PRZEZ PRZEDSIĘBIORCÓW - CO MA ISTOTNE ZNACZENIE W PRAWIE PODATKOWYM.

DLATEGO TEŻ NIE MOŻNA ZGODZIĆ SIĘ ZE SKARŻĄCYM, ŻE ORGAN - BŁĘDNIE NIE ODNIÓSŁ SIĘ DO PEŁNEGO ZAKRESU TEGO PRZEPISU - W NORMIE TEJ BOWIEM NIE ZAWARTO KONIUNKCJI WYNIKAJĄCEJ Z ZASTOSOWANIA SPÓJNIKA "ORAZ". HIPOTEZA TA OPISUJE SYTUACJE DOKONYWANIA TRANSAKCJI PIENIĘŻNYCH W OBROCIE POMIĘDZY PRZEDSIĘBIORCAMI ORAZ SYTUACJE, W KTÓRYCH PRZEDSIĘBIORCA DOKONUJE TRANSAKCJI O WARTOŚCI POWYŻEJ 15.000 EURO Z OSOBAMI, KTÓRE NIE SĄ PRZEDSIĘBIORCAMI. PRZEPIS ZAWIERA RÓWNIEŻ DYSPOZYCJĘ NORMY, OPISUJĄCĄ NAKAZ WYMAGANEGO ZACHOWANIA ADRESATA NORMY, CZYLI PRZEDSIĘBIORCY. POWINIEN ON POSIADAĆ RACHUNEK BANKOWY, ZA POMOCĄ KTÓREGO MA DOKONYWAĆ OPERACJE PIENIĘŻNE W SYTUACJACH OPISANYCH W HIPOTEZIE.

W KAŻDYM PRZYPADKU GDY STRONĄ TRANSAKCJI, Z KTÓREJ WYNIKA PŁATNOŚĆ JEST INNY PRZEDSIĘBIORCA MOŻNA ZAŁOŻYĆ, ZE CELEM NORMY Z ART. 22 UST. 1 W/WYM. USTAWY BYŁO STWORZENIE WARUNKÓW UMOŻLIWIAJĄCYCH WIĘKSZĄ PRZEJRZYSTOŚĆ FINANSÓW PROWADZONYCH PRZEZ PRZEDSIĘBIORCÓW. MA TO ISTOTNE ZNACZENIE W PRAWIE PODATKOWYM, GDZIE OGRANICZA MOŻLIWOŚĆ UCHYLENIA SIĘ OD PŁACENIA PODATKÓW ORAZ UKRYWANIA OBROTÓW. ZREZYGNOWANIE PRZEZ SKARŻĄCEGO Z USTAWOWEGO OBOWIĄZKU DOKONYWANIA ZAPŁAT ZA POŚREDNICTWEM RACHUNKU BANKOWEGO BYŁO JEDNOCZESNYM WYRAŻENIEM PRZEZ NIEGO ZGODY NA UCZESTNICTWO W OBROCIE ŚRODKAMI PIENIĘŻNYMI POZA KONTROLĄ DOKONYWANĄ PRZEZ ORGANY PAŃSTWA ZA POŚREDNICTWEM SYSTEMU BANKOWEGO (POR. WYROK I SA/GO 209/09 Z 1 CZERWCA 2009 R.). WYŻEJ WSKAZANE OKOLICZNOŚCI ODBIEGAJĄ ZATEM OD ZASAD OGÓLNIE FUNKCJONUJĄCYCH W OBROCIE GOSPODARCZYM.

DLATEGO ZARZUT STRONY W PODANYM ZAKRESIE POZOSTAJE BEZ WPŁYWU NA ISTOTĘ ROZSTRZYGNIĘCIA.

Z PODANYCH WYŻEJ PRZYCZYN WBREW ZARZUTOM SKARŻĄCEGO ZASADNYM STAŁO SIĘ ZAKWESTIONOWANIE PRAWA PODATNIKA DO OBNIŻENIA PODATKU NALEŻNEGO O PODATEK NALICZONY WYKAZANY W SPORNYCH FAKTURACH WYSTAWIONYCH NA RZECZ "A" PRZEZ "B" - WOBEC STWIERDZENIA, ŻE DOKUMENTUJĄ ONE CZYNNOŚCI, KTÓRE NIE ZOSTAŁY DOKONANE POMIĘDZY STRONAMI WSKAZANYMI W NICH JAKO SPRZEDAWCA I NABYWCA.

W ŚWIETLE POWYŻSZEGO WOBEC STWIERDZONYCH NIEPRAWIDŁOWOŚCI ZARÓWNO PO STRONIE PODATKU NALEŻNEGO JAK I NALICZONEGO ZASADNYM BYŁO ZWERYFIKOWANIE DOKONANEGO PRZEZ PODATNIKA ROZLICZENIA PODATKU ZA W/WYM. OKRESY A WOBEC ROZWIĄZANIA S.C. "A" ORZECZENIE W PRZEDMIOCIE ODPOWIEDZIALNOŚCI PANA K. ZA ZALEGŁOŚCI PODATKOWE SPÓŁKI I ODSETKI SOLIDARNIE Z BYŁYM WSPÓLNIKIEM PANEM M. T.

W ocenie Sądu Dyrektor Izby Skarbowej, trafnie uznał, że ogół wykazanych okoliczności świadczy, że zaistniały obiektywne przesłanki prowadzące do wniosku, że podatnik co najmniej powinien był wiedzieć, że transakcje mające stanowić podstawę prawa do odliczenia wiążą się z nadużyciem prawa popełnionym przez podmiot działający na wcześniejszym etapie obrotu:

- STRONA NIE DOCHOWAŁA NALEŻYTEJ STARANNOŚCI W WYBORZE KONTRAHENTA; NIE SPRAWDZIŁA FAKTYCZNEGO UMOCOWANIA DO DZIAŁANIA W IMIENIU FIRMY "B"; SPOSÓB ZAPŁATY ZA USŁUGI UDOKUMENTOWANE SPORNYMI FAKTURAMI NASTĘPOWAŁ WYŁĄCZNIE W FORMIE GOTÓWKOWEJ;

- NIE BUDZIŁO WĄTPLIWOŚCI STRONY TO, ŻE WSZELKIE KONTAKTY Z FIRMĄ "B" MIAŁY MIEJSCE WYŁĄCZNIE POPRZEZ PANA M. S. TJ. SAMO NAWIĄZANIE KONTAKTU, PRZEDSTAWIENIE OFERTY, SKŁADANIE ZAMÓWIEŃ, NEGOCJOWANIE WARUNKÓW, ODBIÓR TOWARU, OTRZYMYWANIE FAKTUR; STRONY NIE ZAWARŁY TAKŻE UMOWY W FORMIE PISEMNEJ,

- STRONA PODEJMUJĄC WSPÓŁPRACĘ Z PANEM S. MIAŁA ŚWIADOMOŚĆ, ŻE PAN S. NIE BYŁ UMOCOWANY DO DZIAŁANIA W IMIENIU FIRMY "B".

Z TYCH PRZYCZYN NA MOCY ART. 151 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153 POZ. 1270 ZE ZM.) ORZECZONO JAK W WYROKU.