Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SAB/Bd 14/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2012-05-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 658
6211 Przydział i opróżnienie lokalu mieszkalnego oraz kwatery tymczasowej w służbach mundurowych
Hasła tematyczne: Siły zbrojne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 i 4 w zw. z art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Sędzia WSA Grzegorz Saniewski Protokolant Katarzyna Korycka po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 maja 2012 r. sprawy ze skargi B. W. na bezczynność Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w B. w przedmiocie rozkwaterowania postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] 2010 r. B. W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] skargę na bezczynność Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Administracji Mieszkaniowej w [...], wnosząc o zobowiązanie organu do wydania decyzji dotyczącej rozkwaterowania, wskazując że jej wniosek sprzed [...] lat nie został dotychczas rozpoznany.

Wyrokiem z dnia 19 maja 2011 r., sygn. akt II SAB/Bd 65/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] zobowiązał Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Administracji Mieszkaniowej w [...] do wydania, w terminie jednego miesiąca od dnia zwrotu akt z prawomocnym wyrokiem decyzji, o której mowa w art. 41a ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczpospolitej Polskiej (Dz. U. z 2010 r., Nr 206, poz. 1367; ze zm.).

Po rozpatrzeniu skargi kasacyjnej Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Administracji Mieszkaniowej w [...] od powyższego orzeczenia, Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia 3 stycznia 2012 r., sygn. akt sprawy I OSK 1980/11, uchylił i przekazał sprawę do Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu orzeczenia NSA stwierdził, że w dacie złożenia wniosku, organ nie miał obowiązku załatwić go w drodze decyzji, ani w innej formie przewidzianej w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i z tego względu nie można organowi postawić zarzutu bezczynności. Ponadto NSA stwierdził, że WSA nie był uprawniony

do zobowiązania organu do wydania decyzji na określonej podstawie prawnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, ponownie rozpatrując sprawę, zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.

Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej jako: p.p.s.a.)

Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Sąd jest właściwy w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a tego przepisu.

W związku z powyższym skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko, jeżeli organ administracji publicznej, będąc do tego prawnie zobowiązanym

nie podejmuje decyzji administracyjnej, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie

w sprawie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3), innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 4) oraz pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanej w indywidualnej sprawie (pkt 4a).

Wskazać w tym miejscu należy, iż wyrokiem z dnia 3 stycznia 2012 r., sygn. akt sprawy I OSK 1980/11, wydanym w niniejszej sprawie, Naczelny Sąd Administracyjny

w Warszawie przesądził, iż obowiązujący w dacie złożenia wniosku o rozkwaterowanie przepis art. 18 ustawy z dnia 20 maja 1976r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych (t.j. Dz.U. z 1992 r. Nr 5, poz. 19; ze zm.) nie przewidywał załatwienia spraw regulowanych przez ten przepis w formie decyzji administracyjnej, ani w innej formie przewidzianej w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a p.p.s.a., w świetle treści art. 190 p.p.s.a.,

Powyższa wykładania dokonana przez Naczelny Sąd Administracyjny, w świetle treści art. 190 p.p.s.a., wiąże Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy.

W związku z tym uznać należało, że w niniejszej sprawie stronie nie służyła skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu w przedmiocie rozkwaterowania.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę, jako niedopuszczalną odrzucił.