Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 569/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2007-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 88 par. 1,  art. 138 par. 1 pkt
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Miziołek (spr.),, Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Sekretarz sądowy Katarzyna Tuz, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 grudnia 2007r. sprawy ze skargi H. W. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie ukarania grzywną w trybie art. 88 § 1 kpa oddala skargę.


UZASADNIENIE

II SA/Ke 569/07

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na podstawie art. 88 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego ( Dz.U. Nr 98, poz. 1071 z 2000 r. ze zm.) na H. W. grzywnę w wysokości 50,00 zł z powodu nieusprawiedliwionego niezastosowania się do wezwania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 kwietnia 2007r. do złożenia wyjaśnień w sprawie budowy budynku usługowo-mieszkalnego na działkach [...] przy ul. [...] w K., określając w nim termin uiszczenia grzywny na 7 dni od daty doręczenia postanowienia, gdyż w przeciwnym razie grzywna ta zostanie ściągnięta w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 kpa i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane po rozpatrzeniu zażalenia H. W. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, że organ pierwszej instancji prowadzi postępowanie w sprawie budowy budynku usługowo-mieszkalnego przy ul. [...] w K. a inwestorami są R. i A. małż. W., którzy podczas kontroli w dniu 16 kwietnia 2007r oświadczyli, że dziennik budowy przedmiotowej inwestycji posiada kierownik budowy, którym jest H. W. zamieszkały przy ul. [...]. W dniu 23 kwietnia 2007r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wezwał H. W. do stawienia się celem złożenia wyjaśnień w terminie 7-miu dni od otrzymania wezwania, z dziennikiem budowy do wglądu. Organ wzywając zawarł w piśmie pouczenie, że nieusprawiedliwione niestawienie się na wezwanie spowoduje ukaranie grzywną w wysokości 50 zł. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone w dniu 14 maja 2007r., tak więc termin stawienia się wypadał na okres od dnia 15 maja do 22 maja 2007 roku. W dniu 17 maja 2007 roku inwestor A. W. złożył pismo w organie I instancji, informujące o zagubieniu dziennika budowy, natomiast H. W. w ogóle nie stawił się w siedzibie organu ani też nie poinformował o przyczynach nieobecności.

Organ odwoławczy stwierdził, że w tym stanie faktycznym zaskarżone postanowienie wydane zostało prawidłowo, albowiem przepis art. 88 § 1 kpa użyty w podstawie prawnej zaskarżonego postanowienia stanowi: kto, będąc obowiązany do osobistego stawienia się, mimo prawidłowego wezwania nie stawił się bez uzasadnionej przyczyny jako świadek lub biegły albo bezzasadnie odmówił złożenia zeznania, wydania opinii, okazania przedmiotu oględzin, albo udziału w innej czynności urzędowej, może być ukarany przez organ przeprowadzający dowód grzywną do 50 zł, a w razie ponownego niezastosowania się do wezwania - grzywną do 200 zł. Z przepisu tego wynika możliwość ukarania grzywną świadka lub biegłego. Organ odwoławczy podzielił punkt widzenia organu pierwszej instancji, że H. W. nie jest stroną w sprawie i został wezwany osobiście do złożenia wyjaśnień na podstawie art. 50 kpa, które to wezwanie zignorował całkowicie nie stawiając się ani w wyznaczonym terminie, ani też w późniejszym. Organ odwoławczy podniósł ponadto, że przy złożonym zażaleniu zostało przekazane zaświadczenie lekarskie z dnia 24 maja 2007r., mało czytelne stwierdzające, że H. W. jest leczony. Organ uznał, iż nie stanowi to usprawiedliwienia niestawienia się na wezwanie organu pierwszej instancji z dnia 23 kwietnia 2007r., a tym samym postanowienie o ukaraniu grzywną jest zasadne i zgodne z prawem.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie wniósł H. W., domagając się uchylenia nałożonej grzywny. W uzasadnieniu zarzucił organowi, że zignorował okoliczności usprawiedliwienia jego nieobecności złożone przez syna A. W.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269) zadaniem sądu administracyjnego jest sprawowanie kontroli zaskarżonych aktów i działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, obowiązującym w dniu ich wydania, nie zaś ocena ich pod względem słuszności i celowości.

Przedmiotem kontroli sądu w sprawie niniejszej jest postanowienie o nałożeniu grzywny na podstawie art. 88 § 1 kpa, którą organ nałożył na skarżącego z powodu nieusprawiedliwionego niezastosowania się do wezwania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 kwietnia 2007r. do stawienia się celem złożenia wyjaśnień w sprawie budowy budynku usługowo - mieszkalnego przy ul. [...] w K.

W wyniku dokonanej oceny należy stwierdzić, iż kwestionowane postanowienie wydane na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa nie budzi zastrzeżeń z punktu widzenia jego legalności.

Organ odwoławczy w sposób bardzo wnikliwy i dokładny przedstawił stan faktyczny i prawny przedmiotowej sprawy i należycie je uzasadnił. Zgodnie z art. 88 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. Nr 98, poz. 1071 z 2000 r. ze zm.) kto, będąc obowiązany do osobistego stawienia się, mimo prawidłowego wezwania nie stawił się bez uzasadnionej przyczyny jako świadek lub biegły, albo bezzasadnie odmówił złożenia zeznania, wydania opinii, okazania przedmiotu oględzin, albo udziału w innej czynności urzędowej, może być ukarany przez organ przeprowadzający dowód grzywną do 50 zł, a w razie ponownego niezastosowania się do wezwania - grzywną do 200 zł. Przepis § 2 cytowanego artykułu stanowi natomiast, że organ, który nałożył karę grzywny, może na wniosek ukaranego, złożony w ciągu siedmiu dni od daty otrzymania zawiadomienia o ukaraniu, uznać za usprawiedliwioną nieobecność lub odmowę zeznania, wydania opinii albo okazania przedmiotu oględzin i zwolnić od kary grzywny. Natomiast art. 50 kpa uprawnia organ administracji publicznej do wzywania osób do udziału w podejmowanych czynnościach i do składania wyjaśnień lub zeznań osobiście, jeżeli jest to niezbędne dla rozstrzygnięcia sprawy lub dla wykonania czynności urzędowych.

Słusznie podniósł organ odwoławczy, że H. W. został wezwany osobiście do złożenia wyjaśnień pismem z dnia 23 kwietnia 2007r i wezwanie to zostało przez niego całkowicie zignorowane, albowiem nie stawił się w terminie ani później, jak rownież nie poinformował o przyczynach nieobecności pisemnie. Złożone przez inwestora A. W. w organie pierwszej instancji pismo w dniu 17 maja 2007 informowało tylko o zgubieniu dziennika budowy, a w żaden sposób nie usprawiedliwiało nieobecności, czy też niemożności stawienia się H.W.

Należy zgodzić się ze stanowiskiem organu odwoławczego, że postanowienie organu pierwszej instancji jest prawidłowe i znajduje podstawę prawną w obowiązujących przepisach.

Odnosząc się natomiast do zarzutu skargi wniesionej przez H.W. i domagania się przez skarżącego uchylenia nałożonej grzywny, jak również powoływanie się na złożone oświadczenie A. W., to uznać należy, że jest ono nieuzasadnione i nie znajdujące potwierdzenia w zebranym przez organ pierwszej instancji materiale dowodowym. W aktach administracyjnych, jak już podkreślono znajduje się tylko pismo A. W. z dnia 17 maja 2007 roku informujące o zagubieniu dziennika budowy, a nie o przyczynach nieobecności wzywanego H.W.

Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, poz. 1270 ).