Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 505/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-09-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6198 Inspekcja pracy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Pracy
Treść wyniku: Oddalono wniosek o uzupełnienie postanowienia Sądu
Powołane przepisy: article: § 14 ust. 2 pkt 2 lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.
article: art. 209, art. 204 pkt 2, art. 157 w związku z art. 197 § 2 i art. 193
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 6 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku radcy prawnego B. W. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2013 r., sygn. akt I OZ 505/13 oddalającego zażalenie Głównego Inspektora Pracy na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarte w pkt 3 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 41/13 zasądzające od Głównego Inspektora Pracy na rzecz Zakładowej Organizacji Związkowej OZZ Pracowników Bloku Operacyjnego Anestezjologii i Intensywnej Terapii przy Samodzielnym Szpitalu Klinicznym nr 1 w Z. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie ze skargi Zakładowej Organizacji Związkowej OZZ Pracowników Bloku Operacyjnego Anestezjologii i Intensywnej Terapii przy Samodzielnym Szpitalu Klinicznym nr 1 w Z. na postanowienie Głównego Inspektora Pracy z dnia [...] października 2012 r., nr [...] w przedmiocie dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w sprawie postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 czerwca 2013 r., sygn. akt I OZ 505/13, oddalił zażalenie Głównego Inspektora Pracy na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarte w pkt 3 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 41/13, zasądzające od Głównego Inspektora Pracy na rzecz Zakładowej Organizacji Związkowej OZZ Pracowników Bloku Operacyjnego Anestezjologii i Intensywnej Terapii przy Samodzielnym Szpitalu Klinicznym nr 1 w Z. kwotę 240 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie ze skargi Zakładowej Organizacji Związkowej OZZ Pracowników Bloku Operacyjnego Anestezjologii i Intensywnej Terapii przy Samodzielnym Szpitalu Klinicznym nr 1 w Z. na postanowienie Głównego Inspektora Pracy z dnia [...] października 2012 r., nr [...] w przedmiocie dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w sprawie.

W dniu 17 lipca 2013 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik Zakładowej Organizacji Związkowej OZZ Pracowników Bloku Operacyjnego Anestezjologii i Intensywnej Terapii przy Samodzielnym Szpitalu Klinicznym nr 1 w Z., radca prawny B. W. złożył wniosek o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2013 r., poprzez zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Wskazał, że w terminie 7 dniowym od dnia doręczenia odpisu zażalenia złożył odpowiedź na zażalenie wraz z wnioskiem o zasądzenie kosztów zastępstwa radcowskiego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

wniosek o zwrot kosztów za postępowanie zażaleniowe nie został uwzględniony, gdyż obowiązujące przepisy nie przewidują zasądzenia kosztów w takim postępowaniu.

Wskazać należy, że kwestię kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego przed sądami administracyjnymi reguluje § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349), który stanowi, że stawki minimalne przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynoszą w innej sprawie 240 zł.

Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 21 czerwca 2013 r. wskazał, że jak wynika z akt sprawy, zwrotu kosztów należnych radcy prawnemu B. W. dokonano na podstawie powołanego wyżej przepisu rozporządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny uznał zatem, że wydane postanowienie o zwrocie kosztów postępowania zawarte w pkt 3 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 marca 2013 r. nie narusza prawa.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 powołanej ustawy. Oznacza to zatem, ze Naczelny Sąd Administracyjny, co do zasady nie jest uprawniony do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego w orzeczeniu, które nie jest jednym z orzeczeń, o których mowa w art. 209 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z przepisu tego nie wynikają bowiem podstawy do zamieszczania orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania w innych orzeczeniach, kończących postępowanie w danej instancji, niż wymienione w tym przepisie. W szczególności nie ma takiej możliwości w orzeczeniach wydawanych w postępowaniu zażaleniowym, gdyż art. 197 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami w postępowaniu zażaleniowym. Zaznaczyć w tym miejscu wypada, że przepisy, z których wynika obowiązek ponoszenia określonego ciężaru, nie mogą być interpretowane w sposób rozszerzający (por. uchwała NSA z 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07, postanowienie NSA z dnia 30 stycznia 2004 r., sygn. akt FZ 504/04, postanowienie NSA z dnia 14 września 2004 r., sygn. akt FZ 266/04, postanowienie NSA z dnia 15 lutego 2007 r., II FZ 12/07).

Wobec tego uznać należy, że domaganie się zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego poprzez stronę wnoszącą odpowiedź na zażalenie, nie znajduje podstaw w obowiązujących przepisach. Dlatego też wniosek radcy prawnego B. W. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2013 r., sygn. akt I OZ 505/13, został oddalony.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 w związku z art. 197 § 2 i art. 193 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.