Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 780/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-09-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność postanowienia I i II instancji
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Głowacki Sędziowie WSA Małgorzata Brachel-Ziaja (spr.) WSA Grażyna Firek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2008 r. sprawy ze skargi A.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia jak i poprzedzającego je postanowienia organu I instancji.


UZASADNIENIE

W dniu ......2007 r. Zastępca Dyrektora .....Zarządu Dróg w K. działając z upoważnienia Prezydenta Miasta K. wydał postanowienie nr......, którym uzgodnił projekt decyzji odmawiającej ustalenia warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: "[....] " w sprawie z wniosku A.S. prowadzącej F.H.U. "[....] ".

Zażalenie na to postanowienie złożyła A.S. - domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. W ocenie skarżącej naruszono równość w traktowaniu przedsiębiorców, bowiem w obrębie drogi wojewódzkiej jaką jest ul. ......w K. wiele podmiotów gospodarczych otrzymało pozytywne decyzje ustalające warunki zabudowy. Wydane rozstrzygnięcie narusza konstytucyjną zasadę równości jednostek wobec prawa.

Postanowieniem z dnia [....] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało zaskarżone postanowienie w mocy. Jako podstawę rozstrzygnięcia wskazano art. 53 ust. 4 pkt 9 i ust. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80 póz. 717 z późn. zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a.

Postanowienie to zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A.S. wnosząc o jego uchylenie w całości i zarzucając mu naruszenie art. 2 i 32 Konstytucji RP poprzez zróżnicowanie i niesprawiedliwe traktowanie poszczególnych przedsiębiorców realizujących przedsięwzięcia w bezpośrednim sąsiedztwie ul........, naruszenie art. 8 k.p.a. poprzez pozbawienie skarżących zaufania do organu prowadzącego postępowanie oraz naruszenie art. 107 k.p.a. poprzez brak wskazania w uzasadnieniu postanowieniu konkretnych norm, które muszą być spełnione przez poszczególne elementy zjazdu.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie i w całości podtrzymało swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu l instancji dotknięte jest wadą powodującą jego nieważność.

Jako podstawa prawna zaskarżonego postanowienia wskazany został między innymi art. 106 k.p.a. Przepis ten dotyczy sytuacji, w której przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ. Jeżeli do wydania decyzji w postępowaniu głównym i wydania uzgodnienia uprawniony jest ten sam organ, to art. 106 k.p.a. nie ma zastosowania. W takim przypadku nie ma potrzeby wydawania odrębnego postanowienia w oparciu o omawiany przepis, lecz wystarczające jest podanie motywów obejmujących zakres uzgodnienia w uzasadnieniu decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty. Skoro zaś art. 106 k.p.a. reguluje sytuacje współdziałania organów (różnych), to postanowienie uzgadniające wydane "samemu sobie" przez organ właściwy do wydania decyzji w sprawie pozbawione jest podstawy prawnej, a w konsekwencji nieważne (wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 11.05.2007 r. sygn. II OSK 739/06, LEX nr 339437, z dnia 6.09.2007 r. sygn. II OSK 776/07, LEX nr 360131 i z dnia 20.06.2007 r. sygn. II OSK 922/06, LEX nr 340121).

Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Organem uprawnionym do wydania decyzji w przedmiocie warunków zabudowy stosownie do treści art. 60 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym był Prezydent Miasta K. - po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4 tej ustawy. W art. 53 ust. 4 pkt 9 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nakazano uzgodnić decyzję o warunkach zabudowy z właściwym zarządcą drogi w odniesieniu do obszarów przyległych do pasa drogowego. Zarządcą wszystkich dróg publicznych (z wyjątkiem autostrad i dróg ekspresowych) w granicach miasta K. -miasta na prawach powiatu na zasadzie art. 19 ust. 5 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 204 póz. 2086 ze zm.) jest prezydent miasta. Tak więc właściwym zarówno do wydania decyzji w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy w tej sprawie, jak i dokonania przedmiotowego uzgodnienia w odniesieniu do obszaru przyległego do pasa drogowego jest ten sam organ tj. Prezydent Miasta K.

Powyższe okoliczności znajdują potwierdzenie w aktach sprawy. Projekt decyzji Prezydenta Miasta K. o odmowie ustalenia warunków zabudowy (k. ........akt administracyjnych) został przesłany przez pracownika Wydziału Architektury i Urbanistyki Urzędu Miasta K. do .........Zarządu Dróg z prośbą o wydanie postanowienia w przedmiocie uzgodnienia zamierzenia inwestycyjnego w odniesieniu do terenów przyległych do pasa drogowego (k. ....... akt administracyjnych). Postanowienie l instancji z dnia [....] (k. ...... akt administracyjnych) wydane zostało przez Zastępcę Dyrektora ........Zarządu Dróg działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta K. . Przekazanie przez organ administracji części swoich kompetencji i upoważnienie innego podmiotu do wydawania rozstrzygnięć nie zmienia faktu, że rozstrzygnięcia te wydawane są w imieniu i na rzecz tego organu. Tak więc postanowienie wydane przez Prezydenta Miasta K. uzgadniające projekt decyzji, do wydania której właściwy jest Prezydent Miasta K. pozbawione jest podstawy prawnej, a w konsekwencji nieważne.

Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające ją postanowienie l instancji zostały wydane bez postawy prawnej i dlatego należało stwierdzić ich nieważność na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.