Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 694/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-06-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. P. na decyzję Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] marca 2010 r. w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia - odmówić wstrzymania wykonania decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2010 r. nr [...].


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi T. P. jest decyzja Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską. W skardze strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek T. P. podniósł, że cofnięcie pozwolenia na broń palną myśliwską pozbawi go możliwości kultywowania i rozwijania pasji, jaką jest łowiectwo. Wykonanie decyzji naraża także na straty prowadzoną przez niego Spółkę. Skarżący posiada stacje benzynowe i rozlewnię gazu, prowadzi motel i restaurację [...]. Strona wskazała, że w restauracji serwowane są przede wszystkim tradycyjne potrawy myśliwskie. Kuchnia myśliwska jest zaś głównym czynnikiem przyciągającym gości. Skarżący podniósł, że natychmiastowe wykonanie decyzji skutkowałoby trudnymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci konieczności zamknięcia restauracji ze względu na uniemożliwienie zaopatrywania jej w mięso pochodzące z prowadzonej przez stronę działalności łowieckiej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek uprawdopodobnienia zaistnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a. spoczywa na wnioskodawcy.

W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił możliwości zaistnienia w niniejszej sprawie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Argumenty dotyczące braku możliwości rozwijania pasji, jaką jest łowiectwo, nie stanowią przesłanki wstrzymania wykonania decyzji w niniejszej sprawie. Niezadowolenie strony z powodu braku możliwości prowadzenia działalności łowieckiej nie może być utożsamiane z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, czy trudnymi do odwrócenia skutkami, o których mowa w powołanym wyżej przepisie. Również brak możliwości zaopatrywania przez samego skarżącego prowadzonej restauracji w dziczyznę nie prowadzi, w ocenie Sądu, do wystąpienia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Niedogodności, jakie w tym zakresie, wynikają dla strony prowadzącej działalność gospodarczą nie są równoznaczne

z zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i nie powodują trudnego do odwrócenia skutku.

Zdaniem Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został poparty wskazaniem takich okoliczności, które uprawdopodobniałyby, a tym samym uzasadniały zastosowanie ochrony tymczasowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdza jednocześnie, że tak jak z samej skargi, tak i z akt postępowania administracyjnego nie wynika, aby w przedmiotowej sprawie zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd wziął pod uwagę przedmiot sprawy oraz obowiązki strony, wobec której orzeczono o cofnięciu pozwolenia na broń, wskazane w art. 22 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 52, poz. 525 ze zm.).

Z tego względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie

art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.