Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 104/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-03-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Jan Szuma po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Gminy [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., [...] w przedmiocie opłaty za usunięcie drzew postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji /-/ J. Szuma


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. Gmina [...] (zwana dalej "Gminą") zaskarżyła decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., [...], którą uchylono zaskarżoną decyzję Starosty [...] (zwanego dalej "Starostą") z dnia [...] r., [...] w przedmiocie pobrania opłaty za usunięcie drzew, natomiast w to miejsce orzeczono o pobraniu od Gminy przez Starostę opłaty w wysokości [...] zł ustalonej w decyzji Starosty z dnia [...] r., [...] zmienionej decyzją z dnia [...] r., [...]

W piśmie stanowiącym skargę, poza wnioskami głównymi obejmującymi uchylenie zaskarżonej decyzji w zakresie punktów 2 i 3 oraz zasądzenie kosztów postępowania, Gmina wystąpiła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazała, że ewentualnej przymusowe ściągnięcie opłaty za usunięcie drzew spowoduje niepowetowaną szkodę dla majątku skarżącej, czego skutki będą trudne do odwrócenia.

W trakcie uzupełniania warunków formalnych skargi (12 lutego 2018 r. wpłacono wpis od skargi) Gmina złożyła kolejne pismo datowane na [...] r., w którym ponowiła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Kolejny raz zaznaczyła, że przymusowe ściągnięcie opłaty spowoduje dla niej niepowetowaną szkodę, której skutki będą trudne do odwrócenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarżąca nie przedstawiła okoliczności pozwalających na uwzględnienie wniosku.

Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "P.p.s.a.") wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Treść art. 61 § 3 P.p.s.a. formułuje alternatywnie dwie ustawowe przesłanki pozostawionego ocenie sądu wstrzymania wykonania aktu lub czynności: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pojęcia "znaczna szkoda" lub "trudne do odwrócenia skutki" są nieostre i w związku z tym są przedmiotem interpretacji w literaturze przedmiotu i orzecznictwie sądów administracyjnych. Uznaje się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Warszawa 2018, wyd. el, rozdział V, pkt 3.1). Natomiast trudne do odwrócenia skutki, to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe, spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (tak m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 października 2010 r., II GZ 313/10, orzeczenia.nsa.gov.pl). Chodzi zatem nie o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2004 r., OZ 889/04, z dnia 8 grudnia 2004 r., OZ 694/04, z dnia 9 marca 2005 r., II OZ 52/05, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Aby Sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, strona kwestionująca decyzję musi zatem przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że jej wykonanie spowoduje dla niej daleko idące, względnie trudne do odwrócenia negatywne konsekwencje.

Mając powyższe na uwadze należy podkreślić, że wniosek Gminy nie zawiera uzasadnienia skonkretyzowanego do okoliczności sprawy.

We wniosku ograniczono się do przytoczenia przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., to jest wskazano na ryzyko wyrządzenia Gminie znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie podano, dlaczego należałoby uznać, że uiszczenie opłaty w orzeczonej kwocie [...]zł może stanowić dla Gminy znaczną szkodę oraz dlaczego rodzi to ryzyko spowodowania nieodwracalnych skutków. W szczególności skarżąca nie uprawdopodobniła, aby uiszczenie tej kwoty mogło stanowić znaczne obciążenie dla Gminy w kontekście jej majątku, środków finansowych, względnie wypłacalności. Nie przesądzając w żadnym razie o wyniku niniejszej sprawy Sąd wyjaśnia, że ewentualne uwzględnienie skargi (prawomocne) skutkuje przywróceniem stanu sprzed wydania decyzji usuniętej z obrotu prawnego. Stąd sam fakt, że mamy do czynienia z decyzją zobowiązującą podmiot do zapłaty określonej sumy pieniężnej nie pozwala jeszcze automatycznie przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji może rodzić niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia dla Gminy skutków.

Mając na uwadze powyższe Sąd nie znajduje więc dostatecznych powodów, aby wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Jak wyjaśniono na wstępie, postepowanie w sprawie ochrony tymczasowej jest postepowaniem wnioskowym, a zatem to osoba zainteresowana powinna wykazać inicjatywę w kierunku przynajmniej uprawdopodobnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a.

Z opisanych wyżej powodów Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji.

Stosownie do art. 61 § 5 P.p.s.a. postanowienie wydano na posiedzeniu niejawnym.

/-/ J. Szuma