Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 876/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6551
Hasła tematyczne: Pomoc publiczna
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: § 10 a ust. 1
journal: Dz.U. 2009 nr 48 poz 388
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 marca 2009 r. w sprawie podziału środków Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich  na lata 2007-2013

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Romała (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Irena Wesołowska, Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Monika Szymańska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 19 października 2011 r. sprawy ze skargi J. Ł. na decyzję Dyrektora Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 27 czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty strukturalnej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 27 czerwca 2011 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, po rozpatrzeniu odwołania J. Ł., utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji

i Modernizacji Rolnictwa z dnia 30 marca 2011 r. odmawiającą skarżącemu przyznania renty strukturalnej.

Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:

Decyzją z dnia 30 marca 2011 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR odmówił J. Ł. przyznania renty strukturalnej.

W uzasadnieniu organ podał, że wnioskodawca spełnił warunki do przyznania renty strukturalnej, lecz nie zmieścił się w limitach dostępnych środków finansowych wyznaczonych dla poszczególnych województw.

W złożonym od powyższej decyzji odwołaniu J. Ł. podniósł, że skarżona decyzja jest dla niego wysoko krzywdząca, gdyż pomimo spełnienia warunków do przyznania mu świadczenia w postaci renty strukturalnej nie zostało mu ono przyznane

z powodu braku dostępnych środków finansowych.

Odwołujący podał, że jego sytuacja materialna jest bardzo trudna, a z uwagi na stan zdrowia i podeszły wiek nie może prowadzić już samodzielnie gospodarstwa rolnego. J. Ł. zaakcentował, że jego gospodarstwo nie ma szans na uzyskanie jakichkolwiek dotacji na inwestycje z Unii Europejskiej, a te, które mogłyby zostać mu przyznane, nie mają przyszłościowej perspektywy, ponieważ nie ma komu zostawić w przyszłości prowadzonego gospodarstwa. Podkreślił, że przyznanie renty strukturalnej, o którą się ubiega, znacznie poprawiłoby jego sytuację osobistą i pozwoliło normalnie żyć.

W związku z powyższym J. Ł. wniósł o ponowne rozpatrzenie jego wniosku o przyznanie renty strukturalnej.

Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR nie podzielił argumentacji odwołującego się uznając za prawidłowe rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu decyzji z dnia 27 czerwca 2011 r. organ odwoławczy

w pierwszej kolejności wyjaśnił, że renta strukturalna objęta Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007–2013 jest świadczeniem przyznawanym po spełnieniu przesłanek wskazanych w przepisach prawa, a w szczególności w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 czerwca 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków

i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Renty strukturalne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007–2013 (Dz. U. Nr 109, poz. 750 ze zm.) – dalej jako "rozporządzenie z 19 czerwca 2007 r.".

Dyrektor podał, że z treści zaskarżonej decyzji wynika, iż J. Ł. spełnił warunki do przyznania renty strukturalnej, lecz z powodu wprowadzonych limitów środków finansowych przeznaczonych na program rent strukturalnych, pomoc finansowa została mu odmówiona.

Organ odwoławczy przytoczył treść § 19 ust. 5 rozporządzenia z 19 czerwca

2007 r., zgodnie z którym w przypadku pozytywnej weryfikacji wniosku o przyznanie renty strukturalnej, zgodnej z warunkami określonymi w § 4 pkt 1–4 i § 11 (co miało miejsce

w niniejszej sprawie), dla wniosku określa się zapotrzebowanie na środki, jakie wynika

z wniosku, stanowiące sumę środków, jakie maksymalnie miałyby być wypłacone danemu wnioskodawcy przez 52 miesiące, oraz przyznaje się dla każdego z wniosków punkty na podstawie kryteriów określonych w rozporządzeniu. Na podstawie § 19a ww. rozporządzenia, kierownik biura powiatowego Agencji, w terminie 7 dni od dnia przyznania dla każdego z wniosków o przyznanie renty strukturalnej punktów, przekazuje właściwemu dyrektorowi oddziału regionalnego Agencji informacje o tych wnioskach, która zawiera m.in. imiona i nazwiska wnioskodawców, liczbę punktów przyznanych poszczególnym wnioskom, zapotrzebowanie na środki wynikające z każdego z wniosków. O kolejności przysługiwania renty strukturalnej decyduje suma uzyskanych punktów, a w pierwszej kolejności renta przysługuje wnioskodawcom, których wnioski otrzymały największą liczbę punktów.

Organ odwoławczy podał, że dyrektor oddziału regionalnego Agencji, w terminie

7 dni od dnia ustalenia kolejności przysługiwania rent strukturalnych oraz wskazania wniosków, w przypadku których uwzględnienia przekroczona zostaje wysokość limitu środków w danym województwie, przekazuje do Prezesa Agencji informacje o tej kolejności, zawierającą imiona i nazwiska wnioskodawców, liczbę punktów przyznanych poszczególnym wnioskom oraz zapotrzebowanie na środki wynikające z każdego z tych wniosków, a Prezes Agencji, w terminie 7 dni od dnia otrzymania informacji, podaje do publicznej wiadomości, na stronie internetowej administrowanej przez Agencję, informację o kolejności wnioskodawców, którym będzie przysługiwała renta strukturalna

w poszczególnych województwach.

Dyrektor wskazał, że powyższa informacja została podana do publicznej wiadomości na stronie internetowej ARiMR w formie Komunikatu Prezesa Agencji z dnia 28 stycznia 2011 r., dotyczącego informacji o kolejności wnioskodawców, którym będzie przysługiwała renta strukturalna w poszczególnych województwach

Następnie organ odwoławczy podał, że zgodnie z § 10a pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 marca 2009 r. w sprawie podziału środków Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007–2013 (Dz. U. Nr 48, poz. 388 ze zm.) – dalej jako "rozporządzenie z 18 marca 2009 r.", wnioskodawcom, których wnioski

o przyznanie pomocy finansowej złożone w ramach działania: renty strukturalne zawierają zapotrzebowanie na środki, którego część stanowiącą sumę środków, jakie maksymalnie miałyby być wypłacone danemu wnioskodawcy przez okres 52 miesięcy, przekracza określoną w rozporządzeniu wysokość odpowiedniego limitu środków, odmawia się przyznania pomocy finansowej.

Organ odwoławczy podał, że na liście sporządzonej przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR, a przekazanej do Prezesa Agencji, znajduje się 468 rolników z województwa [...] spełniających kryteria do otrzymania renty strukturalnej. Jednakże ze względu na ograniczenia finansowe związane z limitem środków finansowych przeznaczonych na program rent strukturalnych, pomoc przyznano jedynie 239 beneficjentom z województwa [...]. J. Ł. został zakwalifikowany na 401 pozycji z liczbą 16,56 pkt i zapotrzebowaniem na środki finansowe w wysokości 52.676 zł. Dyrektor podkreślił przy tym, że ostatni zakwalifikowany do otrzymania decyzji

o przyznaniu renty strukturalnej rolnik, sklasyfikowany na 239 pozycji, otrzymał 44,57 pkt.

Końcowo organ odwoławczy podniósł, że sytuacja materialna, o której wspomina odwołujący, nie może być i nie jest przesłanką do przyznania świadczenia, o które się ubiega. Rentę strukturalną przyznaje się na podstawie obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa. W przedmiotowej sprawie pomimo trudnej sytuacji materialnej organ zobowiązany był odmówić przyznania renty strukturalnej ze względu na ograniczenia finansowe związane z limitem środków finansowych wyznaczonych dla poszczególnych województw, w tym dla województwa [...].

W skardze na powyższą decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR J. Ł., wnosząc o uchylenie zarówno zaskarżonej, jak i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, podtrzymał dotychczasową argumentację. Dodatkowo skarżący podniósł, że nie przyznanie renty narusza jego słuszny interes i cel, dla jakiego została ustanowiona renta strukturalna.

J. Ł. podał, że zgodnie z celami rent strukturalnych założonymi

w rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277, str. 1) – dalej jako "rozporządzenie 1698/2005", działanie to ma na celu poprawę struktury agrarnej kraju oraz przyśpieszenie procesu wymiany pokoleniowej wśród osób prowadzących gospodarstwa rolne, a także poprawę rentowności i konkurencyjności gospodarstw rolnych poprzez ich przejmowanie przez osoby dobrze przygotowane. Działanie będzie jednym z instrumentów łagodzących skutki przemian agrarnych na obszarach wiejskich poprzez zapewnienie źródła dochodów osobom rezygnującym z prowadzenia towarowej produkcji rolnej.

Skarżący podkreślił, że przyznanie mu renty strukturalnej poprawiłoby jego sytuację bytową i właśnie to powinno być głównym kryterium branym pod uwagę przy przyznawaniu takiej renty. Renta strukturalna powinna być świadczeniem dla osób, które ze względu na złą sytuację życiową (co w niniejszym przypadku należy rozumieć jako sytuację rodzinną, materialną i zdrowotną) nie pozwala na dalsze prowadzenie gospodarstwa rolnego i brak szans powodzenia na przyszłość. Skarżący podał, że jest w bardzo trudnej sytuacji materialnej; środki utrzymania, którymi dysponuje, nie starczają na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, nie wspominając o konieczności zaspokojenia kosztów związanych z zapłatą za energię elektryczną, gaz i wodę, za które pozostaje w nieustającej zwłoce w zapłacie. Podał, że jest osobą schorowaną i w wieku przedemerytalnym. Zły stan zdrowia nie pozwala mu na wykonywanie prac związanych z prowadzeniem gospodarstwa rolnego. Podał również, że jest osobą samotną, nie posiada dzieci, zaś prowadzenie gospodarstwa rolnego wiąże się z dużym wysiłkiem fizycznym, czego nie jest w stanie robić, a nie stać go na zlecenie tych czynności komu innemu. Zdaniem skarżącego jego wiek i stan zdrowia powodują, że nie ma możliwości i motywacji do zwiększenia produktywności gospodarstwa rolnego. Ponadto sam stan gospodarstwa nie pozwala na uzyskanie jakichkolwiek dotacji z funduszy Unii Europejskiej na inwestycje związane

z poprawą jakości i wsparcie jego działalności.

Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w odpowiedzi na skargę, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku ustalił i zważył, co następuje:

Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia

25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności

z prawem.

Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "P.p.s.a" – stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.

W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) P.p.s.a.).

Z przepisu art. 134 § 1 P.p.s.a. wynika z kolei, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że Sąd ma prawo ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony.

Oceniając zaskarżoną decyzję organu odwoławczego z punktu widzenia wskazanych powyżej kryteriów stwierdzić należy, że została ona wydana bez naruszenia prawa.

Tytułem wstępu należy wskazać, że celem wprowadzenia świadczenia w postaci renty strukturalnej było działanie na rzecz poprawy struktury agrarnej kraju oraz przyśpieszenie procesu wymiany pokoleniowej wśród osób prowadzących gospodarstwa rolne, a także poprawę rentowności i konkurencyjności gospodarstw rolnych poprzez ich przejmowanie przez osoby młodsze, dobrze przygotowane do zawodu rolnika. Działanie to miało być jednym z instrumentów łagodzących skutki przemian agrarnych na obszarach wiejskich i poprzez zapewnienie źródła dochodów osobom rezygnującym z prowadzenia towarowej produkcji rolnej miało przyczynić się do poprawy rentowności rolnictwa, jakości życia na obszarach wiejskich oraz pośrednio do zmniejszenia bezrobocia wśród młodych na wsi.

W rozpoznawanej sprawie zarówno zaskarżona, jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji w przedmiocie odmowy przyznania renty strukturalnej, zostały wydane na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 czerwca 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Renty strukturalne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007–2013 (Dz. U. Nr 109, poz. 750 ze zm.) wydanego

w oparciu o delegację ustawową zawartą w art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 marca

2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 54, poz. 427 ze zm.) – dalej jako "ustawa".

Należy podkreślić, że przepisy prawa krajowego dotyczące rozdziału środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich są ustanowione w wyniku dostosowania prawa krajowego do prawa wspólnotowego, w pierwszym rzędzie rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277, str. 1). Zawarte w art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy wytyczne dotyczące treści aktu wykonawczego odczytywać należy w powiązaniu

z przepisami prawa wspólnotowego. Zapewnienie prawidłowej realizacji programu oraz specyfikę poszczególnych działań, które to przesłanki wg prawa krajowego był obowiązany mieć na względzie organ stanowiący przepisy wykonawcze, wyprowadzać należało

z korzystających z pierwszeństwa przed prawem krajowym przepisów prawa wspólnotowego regulujących zasady rozdziału środków w ramach poszczególnych działań. Ustawodawca krajowy ustanawiając wytyczne określił je w taki sposób, że ich wykładnia nie jest możliwa bez odwołania się do prawa wspólnotowego.

Cele wcześniejszych emerytur określone są w pkt 16 części wstępnej rozporządzenia 1698/2005. Prawodawca wspólnotowy wskazuje na postulat znaczącej zmiany strukturalnej przekazywanych gospodarstw poprzez środek na rzecz wsparcia młodych rolników w podjęciu działalności zgodnie z wymogami tego środka lub poprzez przekazanie gospodarstwa w celu zwiększenia jego wielkości. Sposób realizacji tych celów określony jest jedynie ramowo w art. 23 rozporządzenia przy odwołaniu się do takich przesłanek jak zaprzestanie ostatecznie wszelkiej komercyjnej działalności rolniczej w celu przekazania gospodarstwa innym rolnikom czy zastąpienie uprawnionego do renty strukturalnej przekazującego gospodarstwo przez przejmującego. Prawodawca krajowy obowiązany był doprecyzować ramowe regulacje wspólnotowe, by zrealizować cele ustanowienia wcześniejszych emerytur. Przepisy ustawy i rozporządzenia z 19 czerwca 2007 r. ustanowione zostały przy uwzględnieniu tak rozumianych wymogów i wynikającej

z przepisów prawa wspólnotowego specyfiki działania "Renty strukturalne".

Omawiane przepisy rozporządzenia z 19 czerwca 2007 r., z ww. powodów, nie zostały ustanowione z naruszeniem upoważnienia ustawowego zawartego w art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy, w szczególności wytycznych dotyczących treści aktu. Nie zachodzi zatem naruszenie art. 92 ust. 1 Konstytucji RP (por. wyrok NSA z dnia 5 lipca 2011 r. sygn. akt II GSK 715/10, dostępne na stronie cbois.nsa.gov.pl).

Zgodnie z § 3 rozporządzenia z 19 czerwca 2007 r. renty strukturalne są przyznawane w danym województwie według kolejności ustalonej przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zwaną dalej "Agencją", przy zastosowaniu kryteriów wyboru wniosków o przyznanie renty strukturalnej, o których mowa

w § 19 ust. 5–8 i § 19a ust. 1–6.

Z treści § 19 ust. 5 ww. rozporządzenia wynika, że w przypadku wniosków

o przyznanie renty strukturalnej, w wyniku weryfikacji których zostało ustalone, że wnioskodawca spełnia warunki określone w § 4 pkt 1–4 i § 11 oraz jest właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni użytków rolnych określonej w § 4 pkt 5, współwłaścicielem takiego gospodarstwa wraz z małżonkiem albo właścicielem takiego gospodarstwa jest małżonek rolnika, kierownik biura powiatowego Agencji, w terminie 7 dni od dnia zakończenia weryfikacji, określa dla każdego z wniosków zapotrzebowanie na środki, jakie wynika z wniosku, stanowiące sumę środków, jakie maksymalnie miałyby być wypłacone danemu wnioskodawcy przez 52 miesiące, oraz przyznaje dla każdego

z wniosków punkty na podstawie określonych w tym przepisie kryteriów.

W myśl § 19a ust. 1 cyt. rozporządzenia kierownik biura powiatowego Agencji,

w terminie 7 dni od dnia przyznania dla każdego z wniosków o przyznanie renty strukturalnej punktów na podstawie kryteriów, o których mowa w § 19 ust. 5, przekazuje właściwemu dyrektorowi oddziału regionalnego Agencji informację o tych wnioskach, która zawiera imiona i nazwiska wnioskodawców, liczbę punktów przyznanych poszczególnym wnioskom, zapotrzebowanie na środki wynikające z każdego z wniosków, powierzchnię użytków rolnych wchodzących w skład przekazywanego gospodarstwa rolnego wnioskodawcy oraz powierzchnię użytków rolnych wchodzących w skład tworzonego gospodarstwa rolnego osoby przejmującej.

Dyrektor oddziału regionalnego Agencji, w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w ust. 1, od wszystkich biur powiatowych danego oddziału, ustala kolejność przysługiwania renty strukturalnej w danym oddziale regionalnym oraz dokonuje określenia, które spośród tych wniosków mieszczą się w odpowiednim limicie środków

w danym województwie określonym w przepisach w sprawie podziału środków Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007–2013, przez wskazanie tego wniosku, który jako pierwszy zawiera zapotrzebowanie na środki, którego część stanowiąca sumę środków, jakie maksymalnie miałyby być wypłacone danemu wnioskodawcy przez

52 miesiące, przekracza wysokość odpowiedniego limitu środków w danym województwie (§ 19a ust. 2).

O kolejności przysługiwania renty strukturalnej decyduje suma uzyskanych punktów, z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku, przyznanych na podstawie kryteriów,

o których mowa w § 19 ust. 5 (§ 19a ust. 3).

W pierwszej kolejności renta strukturalna przysługuje wnioskodawcom, których wnioski o przyznanie renty strukturalnej otrzymały największą liczbę punktów (§ 19a

ust. 4).

Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że na liście sporządzonej przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR znajduje się 468 rolników z województwa [...] spełniających kryteria do otrzymania renty strukturalnej. Jednakże ze względu na ograniczenia finansowe związane z limitem środków finansowych przeznaczonych na program rent strukturalnych, pomoc przyznano jedynie 239 beneficjentom z województwa [...]. J. Ł. został zakwalifikowany na 401 pozycji z liczbą 16,56 pkt i zapotrzebowaniem na środki finansowe w wysokości 52.676 zł, przy czym ostatni zakwalifikowany do otrzymania decyzji o przyznaniu renty strukturalnej rolnik, sklasyfikowany na 239 pozycji, otrzymał 44,57 pkt.

W art. 16 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ustawodawca upoważnił ministra właściwego do spraw rozwoju wsi do określenia, w drodze rozporządzenia, po zasięgnięciu opinii komitetu monitorującego, o którym mowa w art. 77 rozporządzenia

nr 1698/2005, podziału środków programu w ramach określonych działań na poszczególne województwa lub lata realizacji programu – mając na względzie wysokość limitów określonych w programie, zapewnienie zrównoważonego wsparcia rozwoju obszarów wiejskich w poszczególnych województwach oraz zarządzania i wdrażania programu zgodnie z art. 75 ust. 1 rozporządzenia nr 1698/2005, w szczególności w zakresie zarządzania środkami finansowymi przeznaczonymi na realizację programu.

W rozporządzeniu tym ww. minister miał określić również tryb postępowania w sprawie przyznania pomocy, w przypadku gdy zapotrzebowanie na środki wynikające z wniosków

o przyznanie pomocy w danym województwie lub roku realizacji programu przekracza ilość środków określoną na dane województwo lub rok realizacji programu.

W wykonaniu ww. delegacji ustawowej Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi w dniu

18 marca 2009 r. wydał rozporządzenie w sprawie podziału środków Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007–2013 (Dz. U. Nr 48, poz. 388 ze zm.), w którym w § 10a ust. 1 postanowiono, że wnioskodawcom, których wnioski o przyznanie pomocy finansowej złożone w ramach działania: renty strukturalne zawierają takie zapotrzebowanie na środki, którego część stanowiąca sumę środków, jakie maksymalnie miałyby być wypłacone danemu wnioskodawcy przez okres 52 miesięcy, przekracza określoną w rozporządzeniu wysokość odpowiedniego limitu środków, odmawia się przyznania pomocy finansowej.

Nie ulega wątpliwości, że skarżący J. Ł. spełnił warunki do przyznania renty strukturalnej, jednakże z powodu wprowadzonych limitów środków finansowych przeznaczonych na program rent strukturalnych ta forma pomocy finansowej została mu odmówiona.

Należy podkreślić, że skarżący na żadnym etapie postępowania nie kwestionował ani kryteriów wyboru wniosków o przyznanie renty strukturalnej ani przyznanej mu przez organ punktacji. J. Ł. czuje się pokrzywdzony wydanymi w sprawie decyzjami, albowiem pomimo spełnienia formalnych warunków do otrzymania renty strukturalnej świadczenia tego jednak mu odmówiono.

Jak słusznie zauważył organ odwoławczy w uzasadnieniu swojej decyzji trudna sytuacja materialna i życiowa wnioskodawcy nie mogła przesądzać o przyznaniu renty strukturalnej. Świadczenie to przyznaje się bowiem na podstawie obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa, które – jak w niniejszej sprawie – wydawać się mogą niesprawiedliwe i krzywdzące dla określonej grupy obywateli. Należy podkreślić, że mające zastosowanie w sprawie przepisy ustanowił prawodawca, a organy stosujące prawo obowiązane są bezwzględnie przestrzegać przepisów ustawy, niezależnie od ich uciążliwości oraz konsekwencji dla adresatów tych norm.

W przedmiotowej sprawie pomimo niewątpliwie trudnej sytuacji materialnej skarżącego organ administracji zobowiązany był odmówić przyznania renty strukturalnej ze względu na ograniczenia finansowe związane z limitem środków finansowych wyznaczonych dla poszczególnych województw, w tym dla województwa [...].

Na marginesie można również wskazać na unormowania zawarte we wcześniejszych uregulowaniach dotyczących rent strukturalnych.

W § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 114, poz. 1191) przewidziano, że renty strukturalne są przyznawane:

1) do wysokości limitu stanowiącego równowartość w złotych kwoty w euro określonej

w Planie Rozwoju Obszarów Wiejskich na uzyskiwanie rent strukturalnych lub do dnia, w którym suma beneficjentów osiągnie zakładany na 2008 r. wskaźnik wykonania tego planu określony w załączniku do obwieszczenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi

z dnia 15 listopada 2004 r. w sprawie planu rozwoju obszarów wiejskich (M. P. Nr 56, poz. 958) w części 11 "Wdrożenie Planu – monitoring i ocena Planu, kontrola i sankcje finansowe, promocja" w ust. 11.4 "Podstawowe wskaźniki monitorowania" w tabeli

nr 65;

2) według kolejności otrzymania przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zwaną dalej "Agencją", wniosków o przyznanie renty strukturalnej.

Z treści § 3 ww. rozporządzenia wynikało zatem, że renty strukturalne przyznawano z uwzględnieniem zasady kolejności złożenia wniosków do czasu, w którym osiągnięty zostanie limit środków przeznaczonych na ten cel w Planie Rozwoju Obszarów Wiejskich lub do dnia, w którym suma beneficjentów osiągnie wskaźnik zakładany w tym planie na 2008 r. Unormowanie zawarte w tym przepisie wskazywało, że w razie spełnienia jednego z tych wskaźników renta strukturalna nie mogła być przyznana.

A zatem, również i w tych uregulowaniach, nawet pomimo spełnienia przez wnioskodawcę formalnych warunków do uzyskania renty strukturalnej, w sytuacji wyczerpania limitu środków na uzyskiwanie rent strukturalnych, określonego w Planie Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2004–2006, postępowanie z wniosku o przyznanie renty strukturalnej stawało się bezprzedmiotowe i podlegało umorzeniu na podstawie

art. 105 § 1 k.p.a. Wyczerpanie limitu środków wywiera bowiem taki skutek prawny, że organ nie ma podstawy prawnej do merytorycznego orzekania co do istoty sprawy, co powoduje bezprzedmiotowość postępowania (por. wyrok NSA z dnia 9 czerwca 2010 r. sygn. akt II GSK 335/10, LEX nr 596764).

Mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę uznając ją za bezzasadną.[pic]