Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1183/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-01-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: *Uchylono interpretację przepisów prawa podatkowego
Powołane przepisy: article: art. 21 ust. 1 pkt 46
journal: Dz.U. 2000 nr 14 poz 176
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kamieniecka, Sędziowie Sędzia WSA Marta Semiczek, Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski (sprawozdawca), Protokolant Anna Terlecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 25 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi D,E. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 17 czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych I. uchyla zaskarżoną interpretację; II. zasądza od Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej kwotę 457,00 (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przystępując do rozstrzygania, Sąd przyjął stan faktyczny i prawny sprawy j/n.

D. E. (dalej: podatnik/ autor wniosku/ wnioskodawca/ zainteresowany/ strona/ skarżący) wystąpił z wnioskiem o udzielenie indywidualnej pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, tj. art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm. - dalej: u.p.d.o.f.).

Z opisanego we wniosku stanu faktycznego wynika, że podatnik był zatrudniony na podstawie umowy o pracę w A, na stanowisku kierownika projektu "[...]" (dalej: projekt [...]). Jego wynagrodzenie było finansowane w 75% ze środków pochodzących z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (dalej: EFRR), stanowiąc koszt kwalifikowany rozliczany w ramach projektu. Pełniąc obowiązki kierownika projektu [...] podatnik realizował bezpośrednio cel jednego z sektorowych programów operacyjnych, finansowany ze środków EFRR w ramach bezzwrotnej pomocy. Wnioskodawca wskazał, że powziął wątpliwość odnośnie opodatkowania tej części wynagrodzenia, która finansowana była ze środków EFRR, z uwagi na zwolnienie tego rodzaju dochodów od podatku dochodowego, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f.

Autor wniosku sformułował zapytanie, czy jego wynagrodzenie, jako pracownika realizującego bezpośrednio cel programu operacyjnego, finansowane ze środków unijnych, korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego?

Wyrażając własne stanowisko w sprawie zainteresowany stwierdził, iż - w świetle art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f. - dochody podatników korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego w sytuacji, gdy są finansowane ze środków pochodzących od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych, międzynarodowych instytucji finansowych (...), także wtedy, gdy ich przekazanie następuje za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do rozdzielania tych środków, a działania wykonywane przez podatnika służą bezpośrednio realizacji celu określonego programem finansowanym

z bezzwrotnej pomocy. Podkreślił, że dla analizowanego zwolnienia znaczenie ma sposób finansowania działalności, charakter czynności (związanie czynności z celem programu) oraz to, iż "A", jako osoba prawna, nie może samodzielnie, bez pracowników, wykonać czynności związanych z bezpośrednią realizacją celu programu. Zaznaczył, iż przesłanką skorzystania ze zwolnienia jest przede wszystkim "pochodzenie" dochodów od rządów państw obcych (organizacji pozarządowych), ostatecznie ponoszących ekonomiczny ciężar bezzwrotnej pomocy.

Wnioskodawca zauważył, że projekt [...] finansowany był bezpośrednio ze środków pochodzących z funduszy Unii Europejskiej (dalej: UE), co wyczerpywało przesłankę zwolnienia z lit. a/ art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f. Podniósł, iż sam sposób finansowania programu operacyjnego (prefinansowanie, refinansowanie), w ramach którego projekt był realizowany, nie ma znaczenia dla nabycia prawa do zwolnienia, podobnie jak i to, czy środki pochodzą z funduszy zgromadzonych na odpowiednim rachunku bankowym. Na poparcie swojego stanowiska podatnik przywołał liczne orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: NSA) i Wojewódzkich Sądów Administracyjnych (dalej: WSA).

Zainteresowany uznał, że realizując bezpośrednio cel programu finansowanego

z funduszy UE wypełnił także drugą przesłankę przedmiotowego zwolnienia (lit. b/ art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f.).

Podatnik podsumował, iż jego wynagrodzenie, w części finansowanej ze środków EFRR, jest objęte zwolnieniem, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f.

Minister Finansów - działając przez Dyrektora Izby Skarbowej w P. -

w interpretacji z dnia [...] (nr [...]) stanowisko wnioskodawcy uznał za nieprawidłowe.

Organ podatkowy podniósł, że w świetle art. 21 ust. 1 pkt 46 a/ i b/ u.p.d.o.f., dochody podatników korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego w sytuacji, gdy spełnione zostaną łącznie dwie przesłanki:

- środki finansowe pochodzą od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych, międzynarodowych instytucji finansowych (...), także wtedy, gdy przekazanie tych środków następuje za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do rozdzielania środków bezzwrotnej pomocy;

- prace wykonywane przez podatnika służą bezpośrednio realizacji celu określonego programem finansowanym z bezzwrotnej pomocy.

Analizując status prawny funduszy strukturalnych, z których finansowane są programy operacyjne, autor interpretacji stwierdził, że - w opisanym we wniosku stanie faktycznym - pomoc, jaką otrzymuje beneficjent, pochodzi ze środków pożyczonych

z budżetu państwa na prefinansowanie realizowanych programów i projektów. Uznał, iż w związku z powyższym nie jest to pomoc otrzymana ze środków bezzwrotnej pomocy, a tylko takie pochodzenie środków warunkuje zwolnienie od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f. Zauważył, że przedmiotowe zwolnienie nie ma zastosowania do dochodów osób fizycznych finansowanych (współfinansowanych) ze środków pochodzących z funduszy strukturalnych, gdyż pomoc ta stanowi refundację wcześniej poniesionych wydatków, których źródłem finansowania były krajowe środki publiczne.

Reasumując Minister Finansów wyraził stanowisko, iż w sytuacji wnioskodawcy źródłem finansowania wypłacanych mu wynagrodzeń były wyłącznie środki krajowe, nie zaś środki z bezzwrotnej pomocy, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f. Tym samym nie zostało spełnione kryterium pochodzenia środków (źródło finansowania), wskazane w w/w przepisie. Wydający interpretację organ zaznaczył, że niezależnie od tego, czy podatnik wykonywał prace służące bezpośredniej realizacji programu pomocowego, czy też nie, uzyskane przez niego dochody nie będą wolne od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f., gdyż aby skorzystać z przedmiotowego zwolnienia należy wypełnić łącznie obie - wskazane w pkt a/ i b/ art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f. - przesłanki.

Organ podatkowy podsumował, iż dochody podatnika, sfinansowane ze środków pochodzących z EFRR, stanowiących refundację wcześniej poniesionych wydatków na realizację projektu [...], nie są objęte zwolnieniem, ustanowionym w art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f., z uwagi na niespełnienie przesłanki pochodzenia środków finansowych.

Odnosząc się do powołanych we wniosku pism urzędowych i wyroków Minister Finansów stwierdził, że wydane one zostały w konkretnych sprawach.

Nie godząc się z interpretacją, podatnik wezwał organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa.

W odpowiedzi Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji.

W skardze, wnosząc o uchylenie interpretacji, strona podtrzymała stanowisko zawarte we wniosku oraz zarzuty podniesione w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Stwierdziła, iż skarżona interpretacja narusza interes prawny podatnika poprzez uniemożliwienie mu skorzystania ze zwolnienia od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f. Jednocześnie skarżący zarzucił objętej skargą interpretacji - mające wpływ na wynik sprawy - naruszenie przepisów prawa materialnego wskutek błędnej wykładni w/w przepisu.

Autor skargi uzasadniał, że spełnia wszelkie przesłanki zwolnienia od podatku, przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f. Wskazał, iż jego wynagrodzenie było ostatecznie w 75% finansowane (pochodziło) ze środków instytucji unijnych (faktyczny ciężar finansowania obciążał EFRR). Wyraził stanowisko, że bez znaczenia pozostaje sama metoda rozliczania tego finansowania (prefinansowanie, refinansowanie). Zauważył, iż czynił zadość również drugiej przesłance, tj. bezpośrednio realizował cel programu finansowanego ze środków EFRR.

Wnoszący skargę zakwestionował stanowisko Ministra Finansów, że dla wydanej w sprawie interpretacji bez znaczenia pozostaje orzecznictwo sądów administracyjnych (dominująca linia orzecznictwa) w zakresie wykładni przesłanek zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f.

Odpowiadając na skargę organ podatkowy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej interpretacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga okazała się uzasadniona. Sporny w sprawie art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f. stanowi, że wolne od podatku dochodowego są dochody podatnika, które spełniają - łącznie - dwie przesłanki:

a/ pochodzą od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych ze środków bezzwrotnej pomocy,

w tym ze środków programów ramowych badań, rozwoju technicznego

i prezentacji Unii Europejskiej i z programów NATO, przyznanych na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych z tymi państwami, organizacjami lub instytucjami przez Radę Ministrów, właściwego ministra lub agencje rządowe,

w tym również w przypadkach, gdy przekazanie tych środków jest dokonywane za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do rozdzielania środków bezzwrotnej pomocy, oraz

b/ podatnik bezpośrednio realizuje cel programu finansowanego z bezzwrotnej pomocy; zwolnienie nie ma zastosowania do dochodów osób fizycznych, którym podatnik bezpośrednio realizujący cel programu zleca - bez względu na rodzaj umowy - wykonanie określonych czynności w związku z realizowanym przez niego programem.

W rozpoznawanej sprawie Minister Finansów uznał, iż w sytuacji opisanej we wniosku o interpretację nie ma zastosowania zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f., z uwagi na to, że nie została spełniona pierwsza ze wskazanych na wstępie przesłanek zwolnienia. Według organu, fakt że środki, z których pochodziło wynagrodzenie skarżącego, były pierwotnie przekazywane beneficjentowi z krajowych funduszy publicznych, a następnie refundowane ze źródeł UE, przesądzał, iż środki te nie mogły być uznane za pochodzące z bezzwrotnej pomocy od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych (...). Sąd stwierdza, że powyższy pogląd organu podatkowego jest błędny a udzielona w tym zakresie interpretacja nieprawidłowa. Na wstępie należy zaznaczyć - na co zresztą zwracała uwagę strona skarżąca - że w kwestii interpretacji - wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f. warunku pochodzenia środków z bezzwrotnej pomocy zagranicznej - zapadło wiele orzeczeń WSA, jak również NSA, zaś prezentowane w tym przedmiocie orzecznictwo jest

w zasadzie jednolite (patrz wyroki NSA: z 14 stycznia 2009 r., sygn. akt II FSK 1457/07; z 6 stycznia 2009 r., sygn. akt II FSK 1103/07; z 17 listopada 2010 r., sygn. akt II FSK 1265/09; z 8 grudnia 2010 r., sygn. akt II FSK 1331/09 i wiele innych, wyroki dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl). Skład orzekający w sprawie podziela stanowisko strony i pogląd prezentowany

w powołanych wyrokach, iż dla oceny spełnienia warunków pochodzenia środków

z bezzwrotnej pomocy zagranicznej nie ma znaczenia przyjęty w kraju system dystrybucji środków pomocowych, oparty na tzw. prefinansowaniu (refinansowaniu). Pogląd ten wielokrotnie wypowiadał także WSA we Wrocławiu, np. w wyroku

z 28 stycznia 2010 r. (sygn. akt I SA/Wr 1555/09, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl), którego tezy i stwierdzenia w niniejszym wyroku Sąd wielokrotnie przywoła, jako szczególnie trafne. W skardze strona zasadnie powołała się na cele działalności funduszy strukturalnych i zasady finansowania zadań ze środków pochodzących z tych funduszy. Fundusze strukturalne stworzone zostały zgodnie z wymaganiami Traktatu. Służą one przede wszystkim wzmocnieniu spójności gospodarczej i społecznej Wspólnoty Europejskiej. Celem funduszy jest zmniejszenie dysproporcji w poziomach rozwoju różnych regionów oraz zacofania regionów lub wysp najmniej uprzywilejowanych, w tym obszarów wiejskich. Wzmożone nakłady na te fundusze są wynikiem rozszerzenia się UE, w wyniku czego zwiększyły się dysproporcje gospodarcze, społeczne i terytorialne. Na cele funduszy strukturalnych zwrócił uwagę WSA w Warszawie w wyroku

z 15 stycznia 2010 r. (sygn. akt III SA/Wa 1567/09, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl) wskazując, iż celem tych funduszy jest pomoc słabiej rozwiniętym regionom i sektorom gospodarki państw członkowskich nie zaś wtórne zasilanie budżetów tych państw. Zdaniem Sądu, kłóci się z celem udzielenia bezzwrotnej pomocy jej następcze opodatkowanie na skutek wypłaty tej pomocy za pośrednictwem budżetu państwa. Generalna zasada udzielania pomocy ze środków UE stanowi, że wszelkie fundusze i programy pomocowe finansowane przez UE są wyłączone z opodatkowania podatkiem dochodowym. Zasady tej nie może niweczyć przyjęty model dystrybucji tejże pomocy przez poszczególne państwa członkowskie dla jej beneficjentów, tj. podmiotów bezpośrednio realizujących zadania i cele, na które przeznaczone zostały określone środki pomocowe. Warto zaznaczyć, iż ani bezpośredni beneficjenci, ani podmioty realizujące na ich zlecenie programy finansowane ze środków pomocowych, nie mają wpływu na przyjęte w poszczególnych krajach zasady przepływu tych środków - co także sprzeciwia się poglądowi o możliwości uzależnienia zwolnienia z opodatkowania tych środków od modelu ich dystrybucji w kraju. Tutejszy Sąd podziela stanowisko, znajdujące potwierdzenie w przywołanych orzeczeniach sądów, że skoro ustalenia znaczenia użytego przez ustawodawcę w art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f. wyrażenia "pochodzą" nie można dokonać w oparciu

o definicje legalne, zawarte w u.p.d.o.f. lub innych aktach prawnych, z uwagi na ich brak, to należy się odwołać do potocznego rozmienia tego pojęcia. W potocznym znaczeniu przedmiotowe wyrażenie oznacza zaś: "miejsce, z którego dana rzecz się wywodzi". Stąd też uprawniony jest wniosek, iż zasadnicze znaczenie należy przypisać nie sposobowi przekazywania (dystrybuowania) środków bezzwrotnej pomocy, ale faktycznemu źródłu tych środków, bowiem to ono przesądza o ich zagranicznym pochodzeniu. Funkcjonujący w Polsce system finansowania programów takich jak realizuje skarżąca strona - poprzez wypłatę z budżetu Państwa i refundację wypłaty środków wspólnotowych, nie czyni źródłem finansowania wydatków strony krajowych środków publicznych. Sposób dystrybucji środków ma w tym przypadku jedynie znaczenie techniczne. Decydujące dla oceny spełnienia omawianego warunku zwolnienia jest natomiast to, czy ostatecznie ekonomiczny ciężar pomocy ponosi podmiot wskazany w lit. a/ art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f. Reasumując, Sąd uznał, że zaskarżona interpretacja w zakresie oceny spełnienia przez podatnika przesłanki dotyczącej pochodzenia środków, ustanowionej

w art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. a/ u.p.d.o.f., jest nieprawidłowa. Jednocześnie należy podkreślić, iż zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f. mogło znaleźć zastosowanie jedynie w razie łącznego spełnienia obu wymienionych

w tym przepisie przesłanek: pochodzenia środków (pkt a/) oraz bezpośredniej realizacji przez podatnika programu finansowanego ze środków pomocowych (pkt b/). W odniesieniu do przesłanki z pkt b/ art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f. Minister Finansów stwierdził, że w opisanym przypadku, niezależnie od tego, czy skarżący bezpośrednio realizował cel programu pomocowego, czy też nie, jego wynagrodzenie nie będzie podlegało zwolnieniu, z uwagi na niespełnienie warunku co do pochodzenia wypłacanych środków. Organ podatkowy nie wypowiedział się zatem merytorycznie, czy podatnik uczynił zadość przesłance ustanowionej w tym przepisie. W zakresie pkt b/ art. 21 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.f. Sąd nie może zająć merytorycznego stanowiska gdyż tę część analizowanego przepisu organ w wydanej interpretacji indywidualnej pominął. W związku z powyższym należy przypomnieć, że sąd dokonuje kontroli działalności administracji publicznej wyłącznie w aspekcie jej zgodności z prawem (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269/). Sąd nie może kontrolować tego, czego

w zaskarżonym akcie nie ma, ani też uzupełniać dostrzeżonych braków tego aktu. Prowadziłoby to bowiem do niedopuszczalnego wkraczania w sferę "administrowania", zastrzeżoną do wyłącznej kompetencji organów administracyjnych (por. wyrok NSA

z 22 października 2010 r., sygn. akt II FSK 1067/09, LEX nr 610309). Abstrahując od powyższego Sąd zauważa, iż zgodnie z treścią art. 14c ustawy

z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm. - dalej: O.p.) interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie. Istota interpretacji udzielanej w trybie art. 14b O.p. polega więc na dokonaniu wykładni przepisów prawa podatkowego, mających zastosowanie w przedstawionym przez podatnika we wniosku o wydanie interpretacji stanie faktycznym, oraz ocenie prawidłowości stanowiska wnioskodawcy co do stosowania w tym stanie faktycznym przepisów prawa podatkowego. Ocena ta powinna zawierać wyjaśnienie przesłanek, jakimi kierował się organ tak, a nie inaczej, oceniając konsekwencje prawno-podatkowe przedstawionych przez zainteresowanego we wniosku zdarzeń. Stąd też, w przypadku interpretacji indywidualnej kluczową rolę pełni jej uzasadnienie, bowiem to ono właśnie ma zawierać wyjaśnienie, którego domaga się wnioskodawca. Z art. 121 § 1 O.p. - mającego zastosowanie przy wydawaniu interpretacji indywidualnych (art. 14h O.p.) - wynika, że postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych - co w przypadku interpretacji przepisów prawa podatkowego przekłada się na konieczność zawarcia

w jej uzasadnieniu pełnej, przekonującej argumentacji. Treść art. 14c O.p. potwierdza, że interpretacja indywidualna nie sprowadza się do przesądzenia, czy stanowisko podatnika jest prawidłowe, czy też nie. Interpretacja nie ogranicza się bowiem do wskazania skutków danego zdarzenia na gruncie prawa podatkowego, tj. wystąpienia lub nie obowiązku podatkowego, ale ma ona dostarczać podatnikowi informacje co do tego, jakie przepisy znajdują zastosowanie w opisanej przez niego sytuacji i jak należy te przepisy rozumieć. Ma to gwarantować, iż podatnik w opisanym, zaistniałym lub przyszłym stanie faktycznym, kierując się dokonaną przez organ wykładnią, będzie postępował zgodnie z prawem. Z powyższym wiąże się ochrona, jaka - w myśl 14k O.p. - przysługuje podatnikowi, który zastosował się do otrzymanej interpretacji. Biorąc zarazem pod uwagę, że w kwestii przesłanki określonej w art. 21 ust. 1 pkt 46 lit a/ u.p.d.o.f. (pochodzenia środków) orzecznictwo jest już

w zasadzie jednolite i zgodne ze stanowiskiem strony skarżącej w niniejszej sprawie, zignorowanie tego orzecznictwa, pomimo odwoływania się do niego w treści wniosku

o interpretację (także w skierowanym do organu wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa), kłóci się z istotą i celem interpretacji, a także nie sprzyja zapewnieniu jednolitości stosowania prawa podatkowego. Wskazać trzeba, iż zapis art. 14e O.p., jako jeden z elementów, który winien być uwzględniany w razie zmiany z urzędu interpretacji, wskazuje orzecznictwo sądów administracyjnych. Tym bardziej zatem orzecznictwo to powinno być uwzględniane na etapie wydawania interpretacji (por. wyrok WSA w Warszawie z 20 stycznia 2009 r., sygn. akt. III SA/Wa 1916/08, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl). Pominięcie powołanego przez stronę orzecznictwa dotyczącego interpretacji przesłanki pochodzenia środków (art. 21 ust. 1 pkt 46 pkt a/ u.p.d.o.f.) oraz ograniczenie się w interpretacji i odpowiedzi na skargę do stwierdzenia, że są to wyroki wydane w indywidualnych sprawach i nie wiążą organu, nawet jeśli nie stanowi samo w sobie przesłanki uchylenia interpretacji, to niewątpliwie podważa zaufanie podatnika do organów podatkowych, naruszając art. 121 § 1 O.p.

Podsumowując, uznać należy, iż wydając zaskarżoną interpretację organ podatkowy naruszył przepis art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. a/ u.p.d.o.f. Uchybił również organ przepisom art. 121 § 1 w związku z art. 14h i 14c O.p. (pośrednio art. 14e O.p.), nieuwzględniając w wydanym akcie zasadniczo jednolitego orzecznictwa NSA i WSA.

Rozpoznając ponownie wniosek Minister Finansów obowiązany jest zastosować się do wykładni art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. a/ u.p.d.o.f. dokonanej w uzasadnieniu niniejszego wyroku. Ponadto winien ocenić opisany we wniosku stan faktyczny

w kontekście przepisu art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. b/ u.p.d.o.f.

Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd uchylił zaskarżoną interpretację, a na podstawie art. 200 tej ustawy postanowił o kosztach postępowania.