Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 545/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-05-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6101 Przekazanie gminie z urzędu lub na wniosek mienia państwowego związanego z realizacją zadań gminy
Skarżony organ: Minister Skarbu Państwa
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) Sędziowie : WSA Monika Nowicka asesor WSA Joanna Skiba Protokolant Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2007 r. sprawy ze skargi Województwa [...] na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] kwietnia 2004 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przekazania mienia Skarbu Państwa 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2003 r., nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

I SA/Wa 545/07

UZASADNIENIE

Decyzją dnia [...] kwietnia 2004 r., nr [...] Minister Skarbu Państwa utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2003 r., nr [...] odmawiającą przekazania nieodpłatnie na własność Województwa [...] mienia Skarbu Państwa obejmującego [...] marki [...] oraz [...].

Wnioskiem z dnia [...] lipca 2003 r. Marszałek Województwa [...] zwrócił się o przekazanie będącego we władaniu Wojewódzkiego Urzędu Pracy mienia w postaci [...] marki [...] i [...] powołując się na art. 49 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. Nr. 142, poz. 1590 ze zm.)

Wojewoda [...] decyzja z dnia [...] października 2003 r., nr [...] na podstawie art. 49 powołanej ustawy odmówił przekazania nieodpłatnie na rzecz Województwa [...] wskazanego wyżej mienia Skarbu Państwa uzasadniając, że mienie to będzie służyło Wojewodzie do nadzoru nad urzędami pracy.

Od decyzji Wojewody [...] odwołał się Zarząd Województwa [...] podnosząc, że mienie to jest niezbędne do realizacji zadań jakie stoją przed Województwem [...] w związku z przejęciem Wojewódzkiego Urzędu Pracy.

Organ drugiej instancji w toku postępowania odwoławczego stwierdził, że zgodnie z art. 19 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, z dniem 1 stycznia 2000 r. wojewódzkie urzędy pracy stają się wojewódzkimi urzędami pracy wchodzącymi w skład urzędu marszałkowskiego, z tym, że z tą samą datą wojewoda przejmie odpowiednią część mienia wojewódzkiego urzędu pracy, służącą wykonywaniu jego zadań w zakresie przeciwdziałania bezrobociu oraz zespół pracowników. Zatem przejęcie urzędów pracy przez jednostki samorządu terytorialnego i wojewodę następuje z dniem 1 stycznia 2000 r. z mocy samego prawa z zastosowaniem zasad określonych w wyżej wymienionej ustawie.

Minister Skarbu Państwa podniósł ponadto, że przekazanie mienia w trybie art. 49 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa ma charakter fakultatywny, a wydane na jego podstawie decyzje oparte są na uznaniu administracyjnym. Organ stwierdził, że wymieniony przepis przez użycie słów "może być przekazane", pozostawia uznaniu organu orzekającego ocenę zasadności przekazania województwu mienia związanego z realizacja jego zadań.

Organ drugiej instancji także na podstawie art. 49 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...].

W dniu 30 czerwca 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga Województwa [...] reprezentowanego przez Zarząd Województwa na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] kwietnia 2004 r. Skarżący podniósł, że decyzji należy zarzucić naruszenie przepisów dotyczących uzasadnienia – art. 107 § 1 i 3 kpa oraz zasad ogólnych zawartych w art. 8 i 11 kpa. Skarżący podniósł ponadto, że lakonicznym uzasadnieniu rozstrzygnięcia będącego przedmiotem skargi Minister pominął zupełnie rozpatrzenie argumentacji wnioskodawcy tj. Zarządu Województwa [...] i kryteriów zawartych w art. 49 ustawy o samorządzie województwa.

W odpowiedzi na skargę Minister Skarbu Państwa podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wyrokiem z dnia 27 lipca 2005 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie sygn. akt I SA/Wa 961/04 w sprawie ze skargi Województwa [...] na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] kwietnia 2004 r., nr [...] stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2003 r., nr [...].

W dniu [...] listopada 2005 r. wpłynęła do tutejszego Sądu skarga kasacyjna na powyższy wyrok złożona przez Województwo [...] reprezentowane przez radcę prawnego W. S.

Wyrokiem z dnia 7 lutego 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA w Warszawie z dnia 27 lipca 2005 r. w części zaskarżonej skargą kasacyjną i przekazał w tym zakresie sprawę do ponownego rozpoznania sądowi I instancji podnosząc, że Zarząd Województwa [...] mógł wystąpić do Wojewody [...] z wnioskiem z dnia [...] lipca 2003 r. o przekazanie mu na podstawie art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa przedmiotowych [...], a Wojewoda prawidłowo postąpił wniosek ten rozpoznając. W tym przypadku Sąd nie miał podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji wydanych przez Wojewodę [...] i Ministra Skarbu Państwa w odpowiedzi na wniosek oparty na cyt. art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył , co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez ocenę czy zaskarżone akty lub inne czynności organów administracji publicznej nie naruszają prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Zgodnie zaś z przepisem art. 134 § 1 powołanej wyżej ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny orzeka w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że sąd ma obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nawet wówczas, gdy dany zarzut nie zostanie podniesiony w skardze.

Rozpatrując niniejszą sprawę Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 49 ust. 1-3 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa przekazanie województwu mienia Skarbu Państwa oraz mienia Skarbu Państwa będącego we władaniu państwowych osób prawnych, służącego realizacji zadań województwa następuje na podstawie decyzji administracyjnej wojewody wydawanej z urzędu. Organem odwoławczym od decyzji, o której mowa w ust. 1, jest minister właściwy do spraw Skarbu Państwa. Nabycie mienia jest nieodpłatne i następuje z dniem, w którym decyzja o jego przekazaniu stała się ostateczna.

Minister Skarbu Państwa decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 r., nr [...] na podstawie powołanego wyżej artykułu 49 utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2003 r., którą Wojewoda także na podstawie art. 49 odmówił przekazania nieodpłatnie na własność Województwa [...] mienia Skarbu Państwa obejmującego [...]:[...] i [...].

Wojewoda [...] pomimo wydania decyzji na podstawie powołanego artykułu ustawy o samorządzie województwa w jej uzasadnieniu w żaden sposób nie odniósł się do jego treści. W uzasadnieniu swojego stanowiska wskazał jedynie, że w związku wejściem w życie przepisu art. 1 ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. Nr 89, poz. 973) zakres zadań Wojewody dot. przeciwdziałania bezrobociu nie został zmniejszony, a wręcz przeciwnie został zwiększony, co wymaga częstych wyjazdów do miejscowości, w których siedziby mają Powiatowe Urzędy Pracy i ich filie.

Natomiast organ drugiej instancji w uzasadnieniu wydanej przez siebie decyzji wskazał, że przekazanie mienia w trybie art. 49 ustawy o samorządzie województwa ma charakter fakultatywny, a wydane na jego podstawie decyzje oparte są na uznaniu administracyjnym. Ponadto podniósł, że wymieniony przepis przez użycie słów "może być przekazane", pozostawia uznaniu organu orzekającego ocenę zasadności przekazania województwu mienia związanego z realizacją jego zadań.

Zacytowana w uzasadnieniu Ministra treść art. 49 nie jest zgodna z jego rzeczywistym brzmieniem. W myśl art. 49: "Przekazanie województwu mienia Skarbu Państwa (...) następuje na podstawie decyzji administracyjnej wojewody wydawanej z urzędu". Treść powołanego artykułu od dnia wejścia w życie ustawy o samorządzie województwa tj. 1 stycznia 1999 r. nie została zmieniona żadnymi późniejszymi aktami prawnymi, pozostała taka sama. W jego treści nie ma i nie było w momencie orzekania przez Ministra słowa "może" oznaczającego fakultatywny charakter przekazania mienia. Uznanie administracyjne ograniczone jest w nim m. in. przez wskazanie, że mienie ma służyć realizacji zadań województwa określonych w szczególności w art. 14 ustawy o samorządzie województwa.

Minister Skarbu Państwa w swojej decyzji z dnia [...] kwietnia 2004 r. poza powyżej błędnie zacytowanym fragmentem uzasadnienia także nie odniósł się do treści art. 49 na podstawie, którego orzekał.

Zgodnie z art. 107 Kodeksu Postępowania Administracyjnego uzasadnienie prawne decyzji powinno m.in. zawierać wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. W decyzjach organów obu instancji podane zostały podstawy prawne ich wydania, jednakże nie zostały one wyjaśnione i odpowiednio uzasadnione. W obydwu decyzjach brakuje odniesienia do powołanej podstawy prawnej. Przepis art. 107 k.p.a. nakłada na wszystkie organy administracji publicznej obowiązek uzasadnienia faktycznego i prawnego wydawanych decyzji. Zaskarżona decyzja oraz decyzja organu pierwszej instancji nie spełniają tych wymogów. Uchybienie tym rygorom uniemożliwia Sądowi kontrolę orzeczeń pod względem merytorycznym Reasumując: Sąd zbadał obie decyzje jedynie pod względem formalnym.

Powołując się na błędną treść przepisu ustawy o samorządzie województwa organ orzekł niezgodnie z obowiązującym prawem i naruszył art. 7 kpa.

Na podstawie przedstawionych okoliczności sprawy Sąd uznał, że decyzje organów obu instancji są niewłaściwe, a przy rozstrzyganiu przez organy przedmiotowej sprawy doszło do naruszenia art. 49 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa oraz art. 7 i 8 kpa.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.