Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 450/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2014-08-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.D. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej III i IV raty w łącznym zobowiązaniu pieniężnym za 2013 r. - postanawia – I. zwolnić skarżącego od uiszczenia wpisu od skargi w całości II. w pozostałej części odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

W skardze na decyzję opisaną w sentencji niniejszego postanowienia, A.D. (dalej: skarżący) zwrócił się o zwolnienie od kosztów postępowania W uzasadnieniu wniosku (formularz PPF) podał, że z uwagi na brak najemców lokal usługowo-handlowy, którego jest współwłaścicielem nie jest wykorzystywany gospodarczo, co sprawia, że skarżący zmuszony był do zwrócenia się z prośbą o umorzenie podatku od nieruchomości z tego tytułu. Oświadczył również, że wydatki jego gospodarstwa domowego związane z opłatami (gaz, energia elektryczna, telefon, podatki, wywóz nieczystości), zakupem opału, eksploatacją samochodu, kosztami leczenia wyniosły w 2013 r. 635 zł (miesięcznie na osobę). Dochód tego gospodarstwa wynosi zaś łącznie 2050 zł, a składa się na niego dochód z tytułu emerytury skarżącego – 1037 zł i oraz emerytury jego żony – 1013 zł. Skarżący dodał, że wiek obojga małżonków (75 i 70 lat) pozbawia ich dodatkowych możliwości zarobkowania, a stan zdrowia - szczególnie żony- wymusza dodatkowe wydatki na leczenie. Oświadczył także, że posiada dom o pow. 104 m², nieruchomość rolną 0,14 ha oraz pawilon usługowo-handlowy o pow. 137 m². Nie posiada natomiast żadnych rzeczy wartościowych ani oszczędności pieniężnych.

Skarżący wezwany do uzupełnienia danych zawartych we wniosku odnośnie swojej sytuacji majątkowej przedłożył kserokopie: zeznań PIT-40A za 2013 r. zaświadczenia z urzędu skarbowego, z którego wynika, że w 2013 r. nie dokonał żadnych wpłat na poczet zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, kart leczenia szpitalnego żony.

Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:

Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie jak wnioskowany czyli częściowym, następuje gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a. Niemożność ta powinna mieć charakter obiektywny, a jej wykazanie leży po stronie wnioskodawcy. Należy dodać, że zakres częściowy obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 P.p.s.a.).

Dokonując analizy sytuacji materialnej skarżącego na podstawie zebranego materiału: wniosku, dokumentów, wyjaśnień stwierdzono, że adekwatnym do aktualnej sytuacji materialnej będzie zwolnienie skarżącego od uiszczenia wpisu od skargi. Tak skarżący jak i jego żona pobierają świadczenia emerytalne zaspokajające podstawowe potrzeby i wydatki. Dodatkowym źródłem dochodów był wynajem nieruchomości na cele gospodarcze, ale obecnie z powodu rezygnacji dotychczasowych najemców i braku nowych takich dochodów skarżący, jak oświadczył, nie uzyskuje z tego tytułu przychodów. Niewykluczone, że jego sytuacja poprawi się na tyle, że będzie w stanie ponieść wszystkie konieczne koszty sądowe.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.