Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 243/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-05-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Odmówiono przyznania prawa pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 199, art. 245 par.1,3 i 4, art. 246 par.2 pkt 2 oraz art. 258 par.1 i par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier za luty 2012 r. postanawia odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

W sprawie A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W jego uzasadnieniu wskazała skarżąca spółka, że nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej, nie posiada środków finansowych, które pozwoliłyby na pokrycie kosztów opłaty od skargi i innych kosztów sądowych, w drodze decyzji administracyjnych została pozbawiona majątku, zamknięte zostały salony gier należące do spółki, a znajdujące się w nich automaty do gier wraz z gotówką – zabezpieczone .

W oświadczeniu od majątku i dochodach podała strona skarżąca, że wysokość jej kapitału zakładowego, majątku lub środków finansowych wynosi – 4.000.000 zł, wartość jej środków trwałych – 5.841.741,70 zł, wartość jej straty za ostatni rok obrotowy według bilansu – 4.341.561,56 zł, natomiast na jej rachunkach bankowych nie ma żadnych środków pieniężnych.

Z przesłanych na wezwanie dokumentów wynika, że za 2012 r. spółka uzyskała przychody netto w kwocie 209.445.238,25 zł i poniosła stratę w kwocie 4.341.563,56 zł, zaś tylko w kwietniu 2013 r. z tytułu wpłat do automatów uzyskała kwotę 5.373.658,70 zł. W październiku, listopadzie i grudniu 2013 r. oraz w lutym 2014 r. skarżąca spółka dokonała dostawy towarów i świadczyła usługi o wartości odpowiednio 220.000 zł, 35.200 zł, 22.000 zł oraz 24.000 zł. Strona uzyskuje przychody, poza branżą gier losowych, także ze sprzedaży walut w kantorze i z najmu lokali. Spółka ma liczne niezapłacone zobowiązania o charakterze prywatnoprawnym, jak i publicznym. Zobowiązania w podatku od gier są egzekwowane w postępowaniu egzekucyjnym przez zajęcie rachunków bankowych i rzeczy ruchomych, tj. automatów do gier. Mimo wezwania, strona nie przedłożyła zeznań dotyczących podatku dochodowego od osób prawnych oraz wydruków historii posiadanych rachunków bankowych.

Zarządzeniem z dnia 14 lutego 2014 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wyznaczył w sprawie wpis sądowy od skargi w kwocie 1.583 zł.

W sprawie zważono, co następuje.

Podstawą prawną jego rozpoznania są przepisy art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Zgodnie z ich brzmieniem, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, a więc w zakresie częściowym, w przypadku osób prawnych może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

W świetle przytoczonej wyżej regulacji, ocena możliwości płatniczych w przypadku osób prawnych sprowadza się tylko i wyłącznie do ustalenia, czy strona dysponuje środkami finansowymi wystarczającymi na opłacenie kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Brak tutaj dodatkowych obwarowań, które występują w regulacjach dotyczących przyznania prawa pomocy osobom fizycznym i nakazują uwzględnienie na rzecz wnioskodawcy tych środków, które muszą pozostać do jego dyspozycji na niezbędne utrzymanie własnej i rodziny. Pomimo braku takich regulacji w stosunku osób prawnych, w rzeczywistości należy uwzględnić zakres i cel działalności wnioskodawcy, a także wpływ poniesienia kosztów sądowych na płynność finansową i możliwość prowadzenia dalszej działalności.

Zdaniem rozpoznającego niniejszy wniosek referendarza sądowego konieczność opłacenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie nie wpłynie znacząco na działalność strony skarżącej. Przy czym wyjaśnić trzeba, że dla oceny możliwość płatniczych wnioskodawcy istotna jest tutaj kwota wpisu od skargi - 1.539 zł, gdyż w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest to zwykle najwyższy koszt sądowy.

Należy zatem zwrócić uwagę, że zgodnie ze złożoną dokumentacją, strona w 2012 r. osiągnęła przychód ze sprzedaży netto w wysokości ponad 209.000.000 zł, ponosząc stratę, która nie wynosiła nawet 2% wartości przychodu. W 2013 r. wysokość przychodów faktycznie proporcjonalnie uległa znacznemu obniżeniu, jednak okoliczność ta nie zmienia oceny zdolności płatniczych strony, gdyż kwoty przychodów są nadal wysokie, a fakt odnotowania straty lub niskiego dochodu jest tylko skutkiem ponoszenia wysokich kosztów uzyskania przychodów i świadczy jednocześnie o tym, że spółka dysponuje środkami na ponoszenie tych kosztów.

Nie można uwzględnić argumentacji strony wskazującej na brak możliwości płatniczych z uwagi na zajęcie całego majątku przez organy egzekucyjne. Z dokumentów, które zostały przedłożone wynika, że w postępowaniu egzekucyjnym zobowiązania podatkowe egzekwowane poprzez zajęcie rachunków bankowych i automatów do gier. Nie można jednak dokonać oceny, czy z rachunków ściągane są wszystkie wpływy spółki, gdyż nie nadesłano wydruków ich historii. Jeśli zaś chodzi o liczne zobowiązania prywatnoprawne – to pamiętać należy, że koszty sądowe są formą daniny publicznej, a zatem w regulowaniu należności mają charakter priorytetowy wobec zobowiązań o charakterze prywatnoprawnym.

Nadto zwrócić trzeba uwagę, że spółka uzyskuje przychody nie tylko z prowadzenia salonów gier, ale także ze sprzedaży walut w kantorze i z wynajmu lokali.

W świetle powyższych wywodów uzasadniona jest ocena, że skarżąca spółka nie wykazała, iż nie posiada dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Dlatego, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2) oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu postanowił, jak w sentencji, o odmowie przy-znania wnioskującej spółce prawa pomocy.