Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 216/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-12-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Przyznano pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej
Powołane przepisy: article: art. 250; art. 258 par. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Ewa Orłowska – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku adwokata, ustanowionego z urzędu, T. M. o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi K. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o wszczęciu postępowania podatkowego postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu adwokatowi, ustanowionemu z urzędu, T. M. wynagrodzenie za udział w postępowaniu sądowym w instancji w wysokości 240 zł powiększone o stawkę podatku VAT w kwocie 55,20 zł, czyli ogółem 295,20 zł.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 31 stycznia 2016 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na wskazane w sentencji postanowienie.

Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 lipca 2016 r. przyznano stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.

Okręgowa Rada Adwokacka pismem z dnia 17 sierpnia 2016 r. wyznaczyła pełnomocnika z urzędu adwokata T. M.

Dnia 15 września 2016 r. pełnomocnik ten zapoznał się z aktami sprawy.

Pismem Sądu z dnia 6 października 2016 r. poinformowano pełnomocnika z urzędu, że sprawa została skierowana do rozpoznania w trybie uproszczonym i wyznaczono temu pełnomocnikowi siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie.

W odpowiedzi na to pismo, pełnomocnik z urzędu, pismem z dnia 27 października 2016 r. poinformował Sąd, że będąc związany stanowiskiem reprezentowanej strony w całości podtrzymuje skargę i wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych wraz z oświadczeniem, że opłaty z tytułu tej pomocy nie zostały opłacone przez stronę w całości ani w części.

W uzasadnieniu tego pisma pełnomocnik podał m. in., że skontaktował się ze skarżącą i w trakcie osobistego spotkania w siedzibie kancelarii przedstawił swoje stanowisko wraz z argumentacją prawną. Skarżąca podtrzymała swoje stanowisko. Ponadto w uzasadnieniu tym przedstawił zwięzłe argumenty dotyczące stanowiska w sprawie zwracając uwagę na błędną interpretację organu dotyczącą pism strony skarżącej.

Wyrokiem z dnia 2 grudnia 2016 r. wydanym na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę w całości.

Rozpoznaniu w niniejszej sprawie podlega, zawarty w powyższym piśmie z dnia 27 października 2016 r., wniosek pełnomocnika z urzędu o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, który został zakwalifikowany jako wniosek o zasądzenie tych kosztów za udział w postępowaniu sądowym w I instancji.

Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad prawnych określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stosownie do art. 258 § 2 pkt 8 powołanej ustawy do czynności referendarza sądowego w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy należy m. in. wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi lub radcy prawnemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków.

Z dniem 2 listopada 2016 r. weszło w życie nowe rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714).

Skoro ustawodawca w § 22 nowego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, wskazał, że w sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego nowego rozporządzenia (czyli przed dniem 2 listopada 2016 r.) należy stosować przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji, to w niniejszej sprawie, w której skarga została sporządzona pismem skarżącej z dnia 31 stycznia 2016 r., wniesionym za pośrednictwem organu, do którego wpłynęła w dniu 4 lutego 2016 r. należy stosować do postępowania w I instancji, które zakończyło się wyrokiem z dnia 2 grudnia 2016 r. - przepisy dotychczasowe, czyli przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. 1801), które na podstawie przepisu § 23 nowego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. utraciło moc z dniem 2 listopada 2016 r.

Zgodnie z przepisem § 21 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z 2015 r., opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji: w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - opłatę maksymalną obliczoną na podstawie § 8 (lit. a); za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 1200 zł (lit. b), w innej sprawie - 480 zł (lit. c).

Niniejsze postępowanie, w którym przedmiotem skargi nie była należność pieniężna, ani też przedmiotem skargi nie był akt wydany przez Urząd Patentowy, należy do tej trzeciej kategorii spraw, o których mowa w § 21 ust. 1 pkt 1lit "c" rozporządzenia, w których opłata maksymalna za czynności adwokata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 480 zł.

Natomiast w myśl § 4. ust. 1 powołanego rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Rozdział IV, czyli § 21, reguluje opłaty maksymalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Stosownie do ust. 2 tego przepisu ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności.

W myśl zaś § 4 ust. 3 opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług.

W rozpoznawanej sprawie, zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia, należało ustalić opłatę w wysokości ½ opłaty maksymalnej wskazanej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit "c", czyli ½ opłaty maksymalnej w kwocie 480 zł, co stanowi kwotę 240 zł (1/2 x 480 zł).

Mając powyższe na uwadze, należało przyznać wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną obejmującą udział w postępowaniu sądowym w I instancji - powiększone o stawkę podatku od towarów i usług- w łącznej wysokości 295,20 zł (wynagrodzenie: 240 zł + podatek VAT: 55,20 zł =295,20 zł).

Pełnomocnik z urzędu nie wskazał przy tym w niniejszej sprawie okoliczności, wymienionych w § 4 ust. 2 rozporządzenia, mających uzasadniać przyznanie wynagrodzenia przekraczającego kwotę wynikającą z § 4 ust. 1 tego rozporządzenia i nieprzekraczającą jednocześnie opłaty maksymalnej, skoro czynności tego pełnomocnika podjęte w postępowaniu w I instancji polegały na zapoznaniu się w dniu 15 września 2016 r. z aktami sprawy, a następnie sporządzeniu w odpowiedzi na pismo Sądu 6 października 2016 r. omówionego wyżej pisma z dnia 27 października 2016 r.

Z tych względów, na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit "c" w związku § 4 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, orzeczono jak w sentencji.