Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 726/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-11-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 4, art. 49 § 1
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 53
journal: Dz.U. 2020 poz 293
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Bogusław Cieśla, sędzia WSA Izabela Ostrowska, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 listopada 2021 r. sprawy ze skargi M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej oddala skargę


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...](SKO) decyzją z [...] stycznia 2021 r. [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., rozpatrzeniu odwołania A C.- utrzymało w mocy decyzję Prezydenta [...] z [...] września 2020 r. [...] odmawiającą uchylenia we wznowionym postępowaniu ostatecznej decyzji własnej z [...] września 2011 r. nr [...]o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego - szlaku rowerowego wzdłuż [...] w [...]"[...] Szlak Rowerowy" z elementami służącymi do jej prawidłowego funkcjonowania przy ul. [...], w Dzielnicach: [...] [...].

Po przedstawieniu specyfiki postępowania wznowieniowego uregulowanego w art. 145-153 k.p.a. SKO wskazało, że wniosek A C.wpłynął w terminie określonym w art. 148 § 1 k.p.a., w którym jako podstawę wznowienia postępowania wskazano art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., co uzasadniało wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania.

SKO powołało art. 53 ust. 1 u.p.z.p. stanowiący, że o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz postanowieniach i decyzji kończącej postępowanie strony zawiadamia się w drodze obwieszczenia, a także w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości. Inwestora oraz właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości, na których będą lokalizowane inwestycje celu publicznego, zawiadamia się na piśmie. Dalej odwołało się również do art. 49 k.p.a.

Dalej podniosło, powołując się na akta sprawy, że organ I instancji w postępowaniu zwyczajnym zawiadamiał strony w drodze obwieszczeń na tablicach ogłoszeń Urzędu [...] oraz Dzielnic: [...] i [...]a także stronie internetowej BIP. Zaznaczyło, że praktyką Urzędu [...] jest publikowanie obwieszczeń w takich sprawach na tablicach informacyjnych Urzędu [...] i Dzielnicy, a także ogłoszenia na stronie internetowej BIP Urzędu [...], co jest zgodne z art. 53 ust. 1 u.p.z.p. Z tej przyczyny SKO nie podzieliło zarzutu, że wnioskodawczyni bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Odnośnie zarzutu, że wywieszenie informacji na tablicy urzędu jest niewystarczające i należy zawiadamiać strony też w innej formie np. w lokalnej prasie czy na lokalnych portalach wyjaśniło, że przepis sformułowano wprawdzie nieprecyzyjnie, przez co można odnieść mylne wrażenie, że organ ograniczył się do zawiadomienia stron wyłącznie poprzez zastosowanie jednej z form, niemniej organ zawiadamiał strony zarówno poprzez wywieszenie informacji o postępowaniu na tablicy ogłoszeń Urzędu [...], jak i Dzielnic [...] oraz na stronie internetowej BIP Urzędu [...]. Takie zawiadamianie zapewniało stronom zapoznanie się z zawiadomieniem w możliwie najkrótszym czasie (bezpośrednio w Urzędzie lub Dzielnicach, oraz przez Internet). Nieuzasadnione byłoby więc dodatkowe zawiadamianie stron w lokalnej prasie i lokalnych portalach.

Prawidłowo zatem wnioskodawczynię zawiadomiono o postępowaniu, co oznacza, że nie zaistniała przesłanka wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Dalej SKO odwołało się do art. 151 § 1 i 2 k.p.a. oraz art. 53 ust. 8 u.p.z.p.

Następnie przedstawiło obszerną argumentację odnośnie braku podstaw do stwierdzenia, że decyzję ostateczną wydano z naruszeniem prawa.

Skargę na powyższą decyzję złożyła M. J. i wnosząc o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania, zarzuciła naruszenie:

- art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez błędne uznanie, że nie zaistniała określona w tym przepisie przesłanka wznowienia, podczas gdy organ I instancji nie zapewnił stronie czynnego udziału w postępowaniu;

- art. 10 k.p.a. w zw. z art. 53 ust. 1 zd. 1 u.p.z.p. w zw. z art. 49 k.p.a. poprzez niezapewnienie skarżącej realnej możliwości czynnego udziału w sprawie i ograniczenie się do obwieszczeń o wszczęciu i zakończeniu postępowania na tablicach ogłoszeń Urzędu Miasta i Dzielnic oraz na stronie internetowej BIP, co nie spełniało wymogów określonych w 53 ust. 1 zd. 1 u.p.z.p.;

- art. 151 § 2 k.p.a. w zw. z art. 53 ust. 8 u.p.z.p. poprzez niewydanie decyzji stwierdzającej wydanie decyzji z naruszeniem prawa, podczas gdy zaistniała przesłanka do wznowienia postępowania, gdyż skarżąca bez własnej winy nie brała w nim udziału;

- art. 7 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, a także nierozpatrzenie całego materiału dowodowego, polegające na wydaniu zaskarżonej decyzji pomimo, że skarżąca wskazała w odwołaniu okoliczności świadczące, że nie brała udziału w postępowaniu bez swojej winy oraz pominięcie, że cel publiczny już zrealizowano w innej części działek sąsiadujących z nieruchomością skarżącej;

- art. 8 § 1 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób podważający zaufanie do władzy publicznej, wobec niepodjęcia działań w celu umożliwienia skarżącej powzięcia wiadomości o postępowaniu i wydanych decyzjach.

Skarżąca wskazała, że [...] stycznia 2021 r. aktem notarialnym rep. [...] nr [...] nabyła od A C.własność działek nr [...] i [...] położonych przy ul. [...].

Według skarżącej, oprócz umieszczenia ogłoszeń na tablicy urzędu i BIP miał obowiązek poinformować skarżącą i innych mieszkańców okolicy o toczącym się postępowaniu, postanowieniach czy decyzjach - również w inny sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości np. poprzez publikację komunikatu w lokalnej prasie, umieszczenie ogłoszeń w bezpośredniej okolicy planowanej inwestycji. W związku z powyższym skarżąca uznała, że wskutek wadliwości ww. zawiadomienia została pozbawiona możliwości czynnego udziału w postępowaniu, bez swojej winy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej p.p.s.a.), sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla je w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W świetle powyższych kryteriów skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Kontrolowane decyzje zapadły w postepowaniu wznowieniowym, wyjaśnić zatem na wstępie trzeba, że jest to postępowanie nadzwyczajne, które stwarza możliwość ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte kwalifikowaną wadą określoną w art. 145 § 1 k.p.a.

W tej sprawie, jako podstawę wznowienia postępowania został wskazany art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. stanowiący, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Oczywiste jest zatem, że ta przesłanka wznowieniowa może ewentualnie stanowić podstawę uchylenia decyzji ostatecznej tylko wówczas, gdy powołuje się na nią podmiot uprawniony, to jest ten, który bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu.

Jak wynika z akt sprawy okoliczność braku udziału w postępowaniu administracyjnym zakończonym decyzją z [...] września 2011 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego podnosiła A, C., która złożyła również odwołanie od decyzji Prezydenta [...] z [...] września 2020 r. Niemniej przed wydaniem zaskarżonej decyzji zbyła nieruchomość (działki nr [...] i [...]) przy ul. [...] na rzecz M. J. (akt notarialny Rep. [...] nr [...]), która, wstąpiła w jej prawa i jako następca prawny wniosła skargę na ww. rozstrzygnięcie, podtrzymując argumentację dotychczasowej właścicielki. Należało zatem przyjąć, że skarżącej przysługiwał interes prawny, w rozumieniu art. 50. p.p.s.a., do złożenia skargi do tutejszego Sądu.

Przechodząc zatem do oceny prawidłowości stanowiska przedstawionego w zaskarżonej decyzji podkreślić trzeba, że decyzja, której uchylenia we wznowionym postępowaniu domagała się wnioskodawczyni została wydana w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego (szlaku rowerowego wzdłuż [...] w [...]"[...] Szlak Rowerowy") na opisanym terenie. Tym samym w postępowaniu zwyczajnym zastosowanie znajdował art. 53 ust. 1 p.z.p., z którego wynika jednoznacznie, że o wszczęciu postępowania w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego organ zawiadamia na piśmie inwestora oraz właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości, na których będą lokalizowane inwestycje celu publicznego. Pozostałe strony o wszczęciu postępowania zawsze zawiadamiane są w drodze obwieszczenia, a także w inny sposób zwyczajowo przyjęty. Wyłącznie podmiotom, którym ww. regulacja nakazuje doręczanie w sposób bezpośredni, w taki sam sposób doręcza się postanowienia wydawane w sprawie, jak i decyzje kończące postępowanie. Bezpośrednie doręczanie odbywa się w trybie art. 39-48 k.p.a., natomiast doręczanie w drodze obwieszczenia publicznego na mocy art. 49 § 1 k.p.a. Przepis ten zaś wskazuje, że jeżeli przepis szczególny tak stanowi, zawiadomienie stron o decyzjach i innych czynnościach organu administracji publicznej może nastąpić w formie publicznego obwieszczenia, w innej formie publicznego ogłoszenia zwyczajowo przyjętej w danej miejscowości lub przez udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej właściwego organu administracji publicznej. Stosownie do § 2 ww. przepisu dzień, w którym nastąpiło publiczne obwieszczenie, inne publiczne ogłoszenie lub udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej wskazuje się w treści tego obwieszczenia, ogłoszenia lub w Biuletynie Informacji Publicznej. Zawiadomienie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia, w którym nastąpiło publiczne obwieszczenie, inne publiczne ogłoszenie lub udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej.

W świetle przywołanych unormowań art. 53 ust. 1 p.z.p. w zw. z art. 49 k.p.a. stronom postępowania lokalizacyjnego innym niż inwestor oraz właściciele i użytkownicy wieczyści nieruchomości, na których mają być zlokalizowane inwestycje, nie doręcza się decyzji na piśmie lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej, ale w drodze publicznego ogłoszenia - poprzez obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przyjęty sposób. Przepis art. 49 k.p.a. wprowadza fikcję prawną, że dopuszczone szczególnym przepisem publiczne ogłoszenie decyzji, z upływem czternastu dni od dnia jego dokonania wywiera skutki tożsame z doręczeniem decyzji lub powiadomieniem o jej wydaniu. Tym samym, w przypadkach, gdy na mocy przepisów szczególnych znajduje zastosowanie sposób komunikowania o wydaniu określonej decyzji przewidziany w art. 49 k.p.a., czyli publiczne ogłoszenie - poprzez obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób, adresat takiego ogłoszenia nie może następnie podnosić zarzutu, że nie został powiadomiony, czy też nie wiedział o decyzji lub że nie została mu ona doręczona. Stanowisko to jest utrwalone w orzecznictwie sądów administracyjnych.

Z powołanych regulacji wprawdzie wynika dwojaki sposób komunikowania przez organ o wydaniu decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego, niemniej nie można wykluczyć, że w okolicznościach faktycznych konkretnej sprawy oba te sposoby doręczeń mogą się nakładać, co oznacza, że umieszczenie informacji na tablicy ogłoszeń Urzędu Miejskiego, czy też umieszczenie obwieszczenia na stronie internetowej PIB Urzędu Miejskiego będzie jednocześnie sposobem doręczenia zwyczajowo przyjętym w danej miejscowości. Taka wykładnia omawianego przepisu znajduje potwierdzenie w przywołanym przez organ orzecznictwie, którą Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela (zob. wyrok NSA z dnia 17 lipca 2019r. sygn. akt II OSK 1717/18, LEX 2723977).

Wbrew zatem zarzutom skargi, taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, skoro praktyką Urzędu [...] jest publikowanie rozstrzygnięć w podobnych przedmiotowo sprawach na tablicach informacyjnych tego Urzędu oraz Dzielnic, jak również na stronie internetowej BIP Urzędu [...]. Z akt sprawy wynika, że obowiązki te w postępowaniu zwyczajnym zostały spełnione. Prezydent [...] zapewnił bowiem stronom czynny udział w postępowaniu zwyczajnym poprzez poinformowanie o jego wszczęciu w drodze obwieszczenia na tablicach ogłoszeń Urzędu [...] w dniach 10.03-23.03.2011r. oraz Dzielnic: [...] i [...] w dniach 10.03- 25.03.2011r., jak i na stronie internetowej BIP w dniach 10.03-25.03.2011r. Zawiadomiono też strony o korekcie wniosku i możliwości zapoznania się z aktami sprawy poprzez obwieszczenie na tablicach Urzędu [...] w dniach 15.06-28.06.2011r. oraz Dzielnic: [...] w dniach 16.06- 28.06.2011r., [...] - 14.06-28.06.2011r., [...] - 17.06-01.07.2011r. a także na stronie internetowej BIP w tym czasie. O wydaniu decyzji w dniu 12.09.2011 r. zawiadomiono poprzez obwieszczenie na tablicach Urzędu [...] w dniach 19.09-03.10.2011 r. oraz na tablicach ogłoszeń Dzielnicy: [...] w dniach 16.09-30.09.2011 r., [...] -16.09-30.09.2011 r., [...] - 16.09-30.09.2011 r., oraz na stronie internetowej BIP w dniu 15.09.2011r.

Z podanych przyczyn skarżąca nie mogła skutecznie domagać się uchylenia decyzji ostatecznej z [...] września 2011 r., bądź stwierdzenia, że została ona wydana z naruszeniem prawa w oparciu o przesłankę, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., zarzucając wadliwe doręczenie ww. decyzji z uwagi na niezapewnienie realnej możliwości czynnego udziału w sprawie i ograniczenie się do obwieszczeń o wszczęciu i zakończeniu postępowania na tablicach ogłoszeń Urzędu Miasta i Dzielnic oraz na stronie internetowej BIP, wbrew wymogom określonym w 53 ust. 1 u.p.z.p.

Skoro nie zaszła podstawa do wznowienia postępowania wymieniona w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. to słusznie organy odmówiły uchylenia decyzji ostatecznej we wznowionym postępowaniu. Tym samym SKO nie naruszyło przepisów postępowania wymienionych w skardze.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.