Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 359/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2018-10-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 64
journal: Dz.U. 2018 poz 1431
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Adamiec po rozpoznaniu w dniu 1 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na pismo Zarządu Województwa Ś. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku prawa do wniesienia protestu postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M. M. w piśmie z 1 sierpnia 2018 r. złożył protest dotyczący wniosku o dofinansowanie projektu pod nazwą "Budowa centrum turystyki i kultury rowerowej w miejscowości Ś.K.", zarejestrowanego pod numerem RPSW.07.02.00-26-0019/16.

W odpowiedzi na powyższe, pismem z 28 sierpnia 2018 r. nr EFRR-IV.432.9.2018.7.2.078.19 p.o. Dyrektora Departamentu Wdrażania Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa Świętokrzyskiego poinformował wnioskodawcę, że w świetle uzyskanej opinii prawnej wnioskodawcy M. M. M. Y. C. nie przysługuje prawo wniesienia protestu. Pre umowa nr RPSW.07.02.00-26-0019/16 z 13 grudnia 2017 r. została rozwiązana w drodze czynności cywilnoprawnej dokonanej przez Zarząd Województwa Ś.w związku z niedotrzymaniem terminu wniesienia wymaganych dokumentów na II etap konkursu RPSW.07.02.00.IZ.00-26-078/16.

M. M. powołując się na art. 61 ustawy z 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1431 ze zm.) zaskarżył pozostawienie protestu bez rozpatrzenia pismo nr EFRR-IV.432.9.2018.7.2.078.19 doręczone 31 sierpnia 2018 r.

Zaskarżonemu rozstrzygnięciu postawiono zarzut naruszenie art. 57 ustawy poprzez nierozpatrzenie protestu, art. 59 poprzez bezpodstawne pozostawienie protestu bez rozpatrzenia, art. 37 ust. 1 poprzez naruszenie zasady przejrzystości, zasady rzetelności oraz zasady równego traktowania, art. 31 ust. 3 Konstytucji poprzez naruszenie zasady proporcjonalności, art. 45 ust. 1 Konstytucji poprzez pozbawienie skarżącego prawa do sądu.

Wniesiono o uwzględnienie skargi poprzez stwierdzenie, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione i o przekazanie sprawy do rozpatrzenia przez Zarząd Województwa jako instytucję zarządzającą RPOWŚ.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd administracyjny kontroluje działalność administracji publicznej, a stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje między innymi orzekanie w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki przewidziane w tych przepisach (art. 3 § 1 w zw. z § 3 p.p.s.a.). Taką szczególną ustawą jest ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (dalej jako: "ustawa wdrożeniowa").

Z analizy przepisów ustawy wdrożeniowej wynika, że przedmiotem skargi nie może być każdy przejaw działalności właściwej instytucji uczestniczącej w przyznawaniu wsparcia z funduszy unijnych, lecz tylko ten, który został wyraźnie określony w ustawie, jeżeli nie jest on decyzją administracyjną albo innym aktem określonym w art. 3 § 2 p.p.s.a.

W art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej przewidziano, że skarga przysługuje tylko w przypadku:

- nieuwzględnienia protestu (art. 58 ust. 1 pkt 2),

- negatywnej ponownej oceny projektu (art. 58 ust. 4 pkt 2),

- pozostawienia protestu bez rozpatrzenia (art. 59 ust. 1 i 2 oraz art. 66 ust. 2 pkt 1).

Rozstrzygnięcia te nie są jednak podejmowane w formie decyzji administracyjnej lub postanowienia. Nie stanowią także aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa w rozumieniu przyjmowanym na gruncie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z 1 września 2017 r. sygn. II GSK 2679/17). Związane są one z wykonywaniem przez samorząd województwa zadań publicznych, ale nie formie władczej.

W ustawie p.p.s.a. ani ustawie wdrożeniowej nie przewidziano zatem możliwości poddania kontroli sądu administracyjnego innych aktów/czynności podejmowanych przez instytucję prowadząca konkurs, poza wymienionymi w art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Oceny tej nie zmienia dyspozycja art. 64 ustawy wdrożeniowej, który stanowi, że w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy.

Mając na względzie powyższe należy stwierdzić, że droga sądowa w sprawie zainicjowanej skargą nie jest dopuszczalna. Skarga podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Ponowne sprawdzenie wniosku ma miejsce w wyniku wniesienia protestu na podstawie art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, którego zakres dotyczy wyłącznie projektu negatywnie ocenionego w trybie konkursowym. Zgodnie z tym przepisem, wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów. Negatywną oceną jest ocena w zakresie spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów, w ramach której: 1) projekt nie uzyskał wymaganej liczby punktów lub nie spełnił kryteriów wyboru projektów, na skutek czego nie może być wybrany do dofinansowania albo skierowany do kolejnego etapu oceny 2) projekt uzyskał wymaganą liczbę punktów lub spełnił kryteria wyboru projektów, jednak kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na wybranie go do dofinansowania (ust. 2).

Zgodnie z art. 54 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, wnioskodawca może wnieść protest w terminie 14 dni od dnia doręczenia informacji, o której mowa w art. 46 ust. 3 ustawy, tj. pisemnej informacji o zakończeniu oceny jego projektu i jej wyniku wraz z uzasadnieniem oceny i podaniem liczby punktów otrzymanych przez projekt lub informacji o spełnieniu albo niespełnieniu kryteriów wyboru projektów. Protest jest wnoszony w formie pisemnej i zawiera m.in. wskazanie kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem (art. 54 ust. 2 pkt 4 ustawy wdrożeniowej).

Stosownie zaś do art. 59 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, protest pozostawia się bez rozpatrzenia, jeżeli mimo prawidłowego pouczenia, o którym mowa w art. 46 ust. 5, został wniesiony: 1) po terminie, 2) przez podmiot wykluczony z możliwości otrzymania dofinansowania, 3) bez spełnienia wymogów określonych w art. 54 ust. 2 pkt 4 - o czym wnioskodawca jest informowany na piśmie odpowiednio przez instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, za pośrednictwem której wniesiono protest, albo przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55.

Analiza przepisów ustawy wdrożeniowej, w tym uregulowań przywołanych powyżej, prowadzi do wniosku, że ustawa wdrożeniowa możność złożenia środka odwoławczego w postaci protestu oraz - w dalszej kolejności - wniesienia skargi do sądu administracyjnego wiąże z merytoryczną oceną projektu dokonaną na podstawie kryteriów wyboru projektów, o której mowa w Rozdziale 13 ustawy wdrożeniowej oraz jej negatywnym wynikiem.

Z przepisów ustawy wdrożeniowej wynika zatem, że dopuszczalność zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięć w przedmiocie wniosku o dofinansowanie ograniczona została jedynie do rozstrzygnięć wydanych po dokonaniu merytorycznej oceny wniosku.

Z akt sprawy wynika, że skarżąca Spółka uczestniczyła w naborze wniosków o przyznanie pomocy (konkurs nr RPSW.07.02.00-IZ.00-26-078/16). W drodze czynności cywilnoprawnej dokonanej przez Zarząd Województwa Ś. w związku z niedotrzymaniem terminu wniesienia wymaganych dokumentów na II etap konkursu RPSW.07.02.00.IZ.00-26-078/16 została rozwiązana Pre umowy nr RPSW.07.02.00-26-0019/16 z 13 grudnia 2017 r. Powyższe nie wiązało się z dokonaniem merytorycznej oceny wniosku skarżącego. Wobec powyższego skarżącemu nie przysługiwało prawo wniesienia protestu.

W piśmie z 28 sierpnia 2018 r., będącym odpowiedzią na protest z 1 sierpnia 2018 r., skarżący został szczegółowo poinformowany, z jakich przyczyn nie mógł, , wnieść protestu w ramach konkursu. Pismo to stało się przedmiotem skargi do tutejszego Sądu.

Mając na uwadze powyższe Sąd stoi na stanowisku, że zaskarżone pismo nie może być traktowane jako nieuwzględnienie protestu, ani też jako pozostawienia protestu bez rozpatrzenia. Pismo Instytucji Zarządzającej nie zawiera rozstrzygnięcia w przedmiocie protestu, lecz jest odpowiedzią na pismo skarżącej nazwane "protestem" złożone w związku z doręczeniem jej informacji o rozstrzygnięciu konkursu z 4 lipca 2018 r.

Nadto w sprawie zaś nie zachodziły wymienione w przepisach ustawy wdrożeniowej podstawy do pozostawienia protestu bez rozpatrzenia i z treści zaskarżonego pisma nie wynika, by tak należało je potraktować.

W świetle powyższego należało przyjąć, że zaskarżone pismo jest czynnością, na którą nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach uznał, że sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 64 ustawy wdrożeniowej, odrzucił skargę jako niedopuszczalną.