Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 141/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2014-08-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art.161 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Małysz (sprawozdawca), Sędziowie WSA Krystyna Czajecka-Szpringer,, WSA Małgorzata Fita, Protokolant Sekretarz sądowy Kamil Rutkowski, po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2014 r. na rozprawie sprawy ze skargi L. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zarządu zajętą nieruchomością p o s t a n a w i a - umorzyć postępowanie.


UZASADNIENIE

sygn..akt I SA/Lu 141/14

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia [...], nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] nr [...], w przedmiocie odebrania zobowiązanej L. G. zarządu nad zajętą nieruchomością – garażem podziemnym nr 10 zlokalizowanym przy ul. [...] w L.i ustanowienia nowego zarządcy – ADM "Ś." spółki z o.o.

Z uzasadnienia powyższego postanowienia wynika, że - rozpatrując sprawę na skutek zażalenia wniesionego przez L. G. - organ II instancji podzielił stanowisko organu egzekucyjnego, iż skoro w piśmie z dnia [...] zobowiązana odmówiła złożenia pisemnego sprawozdania ze sprawowania zarządu oraz poinformowała o bardzo złym stanie zdrowia, na potwierdzenie czego przedstawiła dokumentację medyczną wskazującą na jej niezdolność do samodzielnej egzystencji do dnia [...], to w świetle art.110g § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2012r. poz.1015 ze zm.), zwanej dalej "u.p.e.a.", uzasadnione było odebranie zobowiązanej sprawowanego dotychczas zarządu nad zajętą nieruchomością będącą garażem podziemnym nr ... zlokalizowanym przy ul. [...] w L., dla której Sąd Rejonowy L. – Z. X Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr [...], i powierzenie tego zarządu innemu zarządcy.

Na postanowienie, o którym mowa wyżej, L. G. wniosła skargę. Żądając uchylenia postanowień organów obu instancji stwierdziła, że postanowienia te są niesprawiedliwe i głęboko krzywdzące, przed ich wydaniem nikt nie rozmawiał z nią na temat odebrania zarządu nad majątkiem, który zdobyła ciężką pracą, nie informował komu i za jakim wynagrodzeniem zarząd zostanie przekazany, ani nie ustalał, jaki jest jej aktualny stan zdrowia. Podniosła, że sprawowała zarząd przez prawie 9 lat i wówczas jej stan zdrowia nie był o wiele lepszy niż obecnie, a jednak do zarządu nie było zastrzeżeń.

Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi.

Na rozprawie w dniu [...] Dyrektor Izby Skarbowej, działający przez pełnomocnika, złożył do akt sprawy dokumenty (w odpisach): 1. postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...]., nr [...], w przedmiocie przyznania wskazanej w tym dokumencie osobie własności nieruchomości lokalowej, tj. garażu nr ... położonego w L. przy ul. [...], dla której w Sądzie Rejonowym L.– Z. w L. X Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzona jest księga wieczysta o numerze [....], wraz z prawem współwłasności do części budynku nie służących wyłącznie najemcom poszczególnych lokali określonym udziałem [...] oraz prawem współużytkowania wieczystego działki gruntu nr [...] zabudowanej przedmiotowym budynkiem wielolokalowym w części [...], dla których Sąd Rejonowy L. – Z. w L. X Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze [...], 2. zaświadczenie Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...], nr [...], stwierdzające, że opisane wyżej postanowienie z dnia [...] stało się ostateczne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art.184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a także art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. Wymiar sprawiedliwości, o jakim mowa, realizowany jest w toku rozstrzygania spraw sądowoadministracyjnych w rozumieniu art.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz.270 ze zm.; por. też: art.132 tej ustawy), zwanej dalej "p.p.s.a.".

Jednocześnie art.161 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Oznacza to, że rozstrzyganie sprawy sądowoadministracyjnej w wymienionych sytuacjach ustawodawca uznał za zbędne.

Bezprzedmiotowość postępowania z innych przyczyn, o której mowa w art.161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., może zachodzić, gdy doszło do wygaśnięcia zaskarżonego aktu lub czynności albo wyeliminowania z obrotu prawnego, a także gdy z innego powodu zaskarżony akt lub czynność przestał wywoływać skutki prawne i nawet jego wyeliminowanie z obrotu prawnego ze skutkiem ex tunc nie miałoby żadnego znaczenia prawnego.

Jak wskazano wyżej, przedmiotem skargi wszczynającej postępowanie w niniejszej sprawie sądowoadministracyjnej jest postanowienie wydane w oparciu o art.110g § 2 u.p.e.a., który stanowi, że jeżeli prawidłowe sprawowanie zarządu tego wymaga, organ egzekucyjny odbiera zobowiązanemu zarząd i ustanawia innego zarządcę. Wskutek wydania i wykonania tego postanowienia L. G. utraciła zarząd nieruchomości (garażu podziemnego nr ... położonego przy ul. [...] w L.) stanowiącej jej własność, lecz zajętej w toku postępowania egzekucyjnego. Równocześnie czynności zarządu przejął zarządca ustanowiony przez organ egzekucyjny tym samym postanowieniem.

Nowy zarządca sprawował zarząd do czasu przyznania własności nieruchomości nabywcy licytacyjnemu na mocy ostatecznego postanowienia organu egzekucyjnego wydanego na podstawie art.112b § 1 u.p.e.a. Zgodnie bowiem z § 3 powołanego artykułu postanowienie o przyznaniu własności, które stało się ostateczne, przenosi własność na nabywcę, jest tytułem do ujawnienia na rzecz nabywcy prawa własności w katastrze nieruchomości oraz przez wpis w księdze wieczystej lub podlega złożeniu do zbioru dokumentów, jest także tytułem egzekucyjnym do wprowadzenia nabywcy w posiadanie nieruchomości.

W stanie niniejszej sprawy skutki, o jakich mowa w art.112b § 3 u.p.e.a., nastąpiły z dniem [...].

Skoro przed rozstrzygnięciem przez sąd niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej nieruchomość, której zarządu dotyczy zaskarżone postanowienie, utraciła status nieruchomości zajętej w postępowaniu egzekucyjnym i z tego powodu pozostającej w zarządzie, gdyż stała się własnością nabywcy licytacyjnego, to rozstrzyganie o zgodności z prawem tego postanowienia uznać należy za bezprzedmiotowe. W zaistniałej sytuacji nawet wyeliminowanie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu egzekucyjnego ze skutkiem ex tunc nie mogłoby doprowadzić do przywrócenia L. G. zarządu nieruchomości ani nie zmieniłoby faktu, że zarząd ten przez określony czas sprawowany był przez zarządcę ustanowionego przez organ egzekucyjny.

Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art.161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.