Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 696/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-10-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 175, art. 176
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska – Matusiak po rozpoznaniu w dniu 20 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej R. Ś. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 czerwca 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 696/11 w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia -odrzucić skargę kasacyjną-


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 8 czerwca 2011 r. oddalił skargę R. S. (dalej jako skarżący) na decyzję Komendanta Głównego Policji z [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską.

Wyrok został doręczony skarżącemu przy piśmie Sądu z 13 lipca 2011 r. wraz z pouczeniem, że od wyroku stronie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w terminie 30 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, za pośrednictwem WSA w Warszawie oraz, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, pod rygorem jej odrzucenia.

Skarżący pismem z 17 sierpnia 2011 r. osobiście złożył skargę kasacyjną do Naczelnego Sąd Administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 176 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej "ppsa") skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz dodatkowo zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.

Stosownie do art. 175 § 1 ppsa skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Obowiązek ten nie dotyczy sytuacji, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.

W niniejszej sprawie skarżący osobiście sporządził i wniósł skargę kasacyjną, mimo że nie mieści się w kategorii podmiotów określonych w art. 175 ppsa, tj. nie jest adwokatem ani radcą prawnym.

Z uwagi na powyższe skarga taka, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu w oparciu o art. 178 ppsa, który stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną (a z taką sytuacją mamy niewątpliwie do czynienia w przypadku sporządzenia jej przez podmiot nieuprawniony), jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 178 ppsa, orzekł jak w postanowieniu.