Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1306/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-10-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6060 Poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 138 par. 1 pkt 1 , art. 145 par. 1 pkt 1, art. 141 par.1 i 2, art. 58 par. 1 i 2,
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędzia WSA Danuta Szydłowska (spr.) Protokolant st. ref. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2012 r. sprawy ze skargi K. K. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia zażalenia oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. Minister Środowiska, po rozpatrzeniu wniosku K. K. o ponowne rozpatrzenie sprawy, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy postanowienie własne z dnia [...] stycznia 2012 r. odmawiające przywrócenia terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Marszałka Województwa [...] z dnia [...] września 2011 r., odmawiające wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją Marszalka Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. przenoszącą na rzecz J. S. prawa i obowiązki wynikające z koncesji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1998 r. na wydobywanie kruszywa naturalnego ze złoża "P. [...]".

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ odwoławczy wyjaśnił, iż decyzją z dnia [...] grudnia 1998 r. Wojewoda [...] udzielił M. S. koncesji na wydobywanie kruszywa naturalnego ze złoża "P. [...]" położonego w miejscowościach P. i S. H., gmina K., b. województwo [...]. Decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r. Wojewoda [...] przeniósł opisaną koncesję na rzecz K. J. – S. (obecnie K. K.) i J. S.

W wyniku zmian wprowadzonych ustawą z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w podziale zadań i kompetencji administracji terenowej (Dz. U. Nr 175, poz. 1462) organem administracji geologicznej dla tego złoża stał się marszałek województwa, w tym przypadku Marszałek Województwa [...].

Decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r. Marszałek Województwa [...] wyżej opisaną koncesję przeniósł na rzecz J.S.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. K.K. wystąpiła do Marszałka Województwa [...] z wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej w/w decyzją wskazując, jako podstawę prawną art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a.

Marszałek Województwa [...] postanowieniem z dnia [...] września 2011 r. odmówił wznowienia postępowania albowiem wniosek został złożony po terminie jednego miesiąca od dnia, w którym zainteresowana dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (art. 148 § 1 kpa).

K.K. wystąpiła z zażaleniem na w/w postanowienie domagając się dokonania sprostowań w rejestrach i dokumentach urzędowych, ponieważ nie była czynnym przedsiębiorcą - osobą prowadzącą działalność gospodarczą, a jedynie współwłaścicielem gruntów objętych koncesją. Zaznaczyła ponadto, iż eksploatacja ze złoża prowadzona była pod jej nieobecność w kraju, bez jej wiedzy i upoważnienia do reprezentowania jej udziałów.

Rozpatrując przedmiotową sprawę, Minister Środowiska postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r. stwierdził, że zażalenie zostało złożone z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 141 § 2 k.p.a., wskazując przy tym, że strona nie wnosiła o przywrócenie terminu do złożenia przedmiotowego zażalenia. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Minister wskazał, że postanowienie Marszałka Województwa [...] z dnia [...] września 2011 r. zostało doręczone stronie w dniu 20 września 2011 r. Zażalenie zostało natomiast wysłane listem poleconym w dniu 28 września 2011 r. w Urzędzie Pocztowym K. 1 (data stempla). Zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia. Termin ten upłynął z dniem 27 września 2011 r., co oznacza, że zażalenie zostało złożone z naruszeniem cytowanego art. 141 § 2 k.p.a.

W dniu 27 grudnia 2011 r. K.K. złożyła prośbę (pismo z dnia 21 grudnia 2011 r.) o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Marszałka Województwa [...] z dnia [...] września 2011 r. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że zażalenie to wysłane zostało z jednodniowym opóźnieniem z powodu braku wiedzy o skróconym o 1 godzinę czasie pracy placówki pocztowej, o czym wnioskodawczyni przekonała się, kiedy o godz. 20 pojawiła się przed zamkniętymi drzwiami urzędu pocztowego. Dlatego wysłanie zażalenia możliwe było jedynie następnego dnia, co spowodowało uchybienie terminu bez jej winy. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 2).

Termin do złożenia prośby o przywrócenie uchybionego terminu, upływającego w dniu 27 września 2011 r., minął po upływie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia, tj. od dnia 28 września 2011 r. Jak wynika z akt sprawy bezspornie podanie zostało nadane listem poleconym dopiero w dniu 21 grudnia 2011 r., a zatem po upływie terminu przewidzianego w art. 58 § 2 k.p.a. Przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 nie jest dopuszczalne (art. 58 § 3 k.p.a.).

Minister podkreślił, iż postępowanie przed Ministrem Środowiska dotyczy kwestii formalnej, jaką jest dopuszczalność zażalenia. W tym zakresie wnioskująca nie przedstawiła żadnych dokumentów, jak również argumentacji uzasadniającej możliwość zmiany stanowiska wyrażonego postanowieniem Ministra Środowiska z dnia [...] stycznia 2012 r. Bezspornie wniosek został nadany z uchybieniem terminu, a w konsekwencji nie może podlegać merytorycznemu rozpatrzeniu.

W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie K. K., zwana dalej skarżącą, wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i postanowienia je poprzedzającego oraz o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego przez Marszałka Województwa [...] w celu dokonania sprostowań w rejestrach i innych dokumentach urzędowych, ponieważ nie była czynnym przedsiębiorca - osoba prowadzącą działalność gospodarczą, a jedynie współwłaścicielem gruntów objętych koncesją.

Skarżąca podkreśliła, że postępowała zgodnie z pouczeniem zawartym w postanowieniu z dnia [...] stycznia 2012 r. Ministra Środowiska, oraz pouczeniach uzyskanych bezpośrednio w Ministerstwie w trakcie zapoznawania się z aktami sprawy. Mimo starań i perturbacji zdrowotnych w rodzinie (choroba, operacja i pobyt w szpitalu syna) zażalenie na postanowienie Marszałka Województwa [...] z dnia [...] września 2011 r. zostało wysłane z jednodniowym opóźnieniem, którego nie neguje, a w piśmie z dnia [...] grudnia 2011 r. wskazała jedną z kluczowych przyczyn usprawiedliwiającą jednodniowe opóźnienie nadania pisma na poczcie.

Skarżąca stwierdziła, iż nie występowała, jako strona postępowania administracyjnego, mylnym jest, zatem stwierdzenie Marszałka Województwa [...], że wniosek o wznowienie postępowania złożyła z naruszeniem ustawowego terminu.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła argumenty dotyczące wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Marszalka Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. przenoszącą na rzecz J. S. prawa i obowiązki wynikające z koncesji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1998 r. na wydobywanie kruszywa naturalnego ze złoża "P. [...]".

W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko i argumentację zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżone postanowienia nie naruszają prawa.

Mając na uwadze argumenty podniesione przez skarżącą wskazać należy, iż kompetencje Sądu Administracyjnego sprowadzają się wyłącznie do badania zaskarżonego rozstrzygnięcia pod względem jego zgodności z prawem procesowym i materialnym. Przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu była legalność postanowienia Ministra Środowiska z dnia [....] kwietnia 2012 r., utrzymującego w mocy postanowienie własne z dnia [...] stycznia 2012 r. odmawiające przywrócenia terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Marszałka Województwa [...] z dnia [...] września 2011 r., odmawiające wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją Marszalka Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. przenoszącą na rzecz J. S. prawa i obowiązki wynikające z koncesji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1998 r. na wydobywanie kruszywa naturalnego ze złoża "P.[...]".

A zatem zawarte w skardze żądanie przywrócenia terminu nie znajduje uzasadnienia.

W świetle postanowień zawartych w art. 58 § 1 i 2 k.p.a. uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie cztery przesłanki: - strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; strona uprawdopodobni, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, wniosek ten został wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu oraz, jednocześnie z wniesieniem wniosku, zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin.

Tak więc podanie zawierające żądanie przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej należy wnieść do właściwego organu w terminie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi.

A zatem przesłanką, która musi obligatoryjnie zaistnieć to wniesienie wniosku o przywrócenie terminu w okresie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Ustanie przyczyny uchybienia terminu to ustanie przeszkody niemożliwej do przezwyciężenia przez zainteresowanego, który dołożył należytej staranności. Ocena czy strona dochowała terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, a w szczególności, czy przeszkoda ustała w dniu, w którym w mniemaniu zainteresowanego ustała przyczyna uchybienia, należy do organu administracji publicznej, który może odmówić przywrócenia terminu z powodu spóźnienia wniosku. Termin wniesienia wniosku o przywrócenie terminu nie może być przywrócony (art. 58 § 3).

Zainteresowany powinien jednocześnie z wniesieniem żądania o przywrócenie terminu dopełnić czynności, dla której określony był termin. W razie, zatem, gdy strona wnosi o przywrócenie terminu wniesienia zażalenia, powinna jednocześnie wnieść ten środek odwoławczy. Gdy do organu właściwego wpłynie jedynie wniosek o przywrócenie terminu, organ ten może odmówić przywrócenia tego terminu, jeżeli do dnia doręczenia żądania organowi nie dopełniono czynności, dla której ustanowiono termin. Warunek jednoczesnego dopełnienia czynności, dla której dokonania termin został przez stronę uchybiony wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, jest spełniony, gdy: 1) strona złożyła odrębny wniosek o przywrócenie uchybionego terminu i wraz z tym wnioskiem dopełniła spóźnionej czynności lub 2) strona zawarła wniosek o przywrócenie terminu w treści dopełnianej czynności, albo 3) strona we wniosku o przywrócenie uchybionego terminu zawarła czynność, dla której określony był termin (wyrok NSA z dnia 14 maja 2007 r., II OSK 762/06, LEX nr 347861). Zgodnie z tezą wyroku NSA z dnia 8 lutego 2007 r., II OSK 1806/06, LEX nr 337473, ciężar uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniającej brak winy w uchybieniu terminowi spoczywa na stronie postępowania, która występuje z prośbą o jego przywrócenie. Organ powinien jedynie ocenić przedstawione przez nią okoliczności w świetle przesłanek z art. 58 § 1 k.p.a. Trudno jest, bowiem wymagać od organu, aby prowadził postępowanie wyjaśniające przyczyny uchybienia terminowi przez stronę.

Merytoryczna ocena wniosku o przywrócenie uchybionego terminu może być dokonywana dopiero w sytuacji, gdy wniosek ten spełnia przewidziane prawem wymogi formalne. Przepisy regulujące przywracanie terminu nie ustanawiają hierarchii ważności przesłanek w nich ustanowionych. Oznacza to, że niespełnienie choćby jednej z nich przesądza o niedopuszczalności przywrócenia terminu.

Sąd podziela stanowisko organu administracyjnego, że przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu był spóźniony.

Jak wynika z akt sprawy postanowienie Marszałka Województwa [...] z dnia [...] września 2011 r. zostało doręczone skarżącej w dniu 20 września 2011 r. Zażalenie natomiast zostało wysłane listem poleconym w dniu 28 września 2011 r. (data stempla pocztowego), co oznacza, że zażalenie zostało złożone z naruszeniem art. 141 § 2 k.p.a. i czego skarżąca nie kwestionuje

Pismem z dnia 21 grudnia 2011 r. skarżąca wystąpiła o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Marszałka Województwa [...] z dnia [...] września 2011 r. Jak już wyżej wskazano zgodnie z art. 58 § 2 kpa prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu.

Termin do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu, upływającego w dniu 27 września 2011 r., minął po upływie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia, tj. licząc od dnia 28 września 2011 r., w którym to zostało nadane w Urzędzie Pocztowym zażalenie. Podanie skarżącej w sprawie przywrócenia terminu zostało nadane listem poleconym dopiero w dniu 21 grudnia 2011 r., a więc z przekroczeniem terminu przewidzianego w art. 58 § 2 k.p.a.

Minister Środowiska prawidłowo, zatem uznał, iż skarżąca wniosek o przywrócenie terminu złożyła po upływie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Jeżeli wniosek o przywrócenie terminu został złożony po terminie, o którym mowa powyżej, to trafnym jest twierdzenie Ministra Środowiska, że należało odmówić przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej, co też uczynił w zaskarżonym postanowieniu.

Skoro w działaniu organu administracji publicznej nie można dopatrzyć się naruszenia prawa, a zaskarżone postanowienie prawa nie narusza - Sąd opierając się na art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.