Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 665/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-09-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.

SENTENCJA

Dnia 23 września 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kowalski Sędziowie Sędzia NSA Bogusław Klimowicz Asesor WSA Ewa Cisowska-Sakrajda (spr.) Protokolant Asystent sędziego Dominika Trella po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2008 roku sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Handlowego A K. i W. D. spółki jawnej z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za styczeń 2006 roku postanawia: zawiesić postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym.


UZASADNIENIE

Przedsiębiorstwo Handlowe A. spółka jawna z siedzibą w Ł. wniosło skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia[...] nr[...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia[...] nr[...] ustalającą dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za styczeń 2006r. w wysokości 2.607 zł.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Instytucję zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego regulują przepisy art. 56 oraz art. 123 do art. 126 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa. Instytucja ta tworzy sytuację, w której trwa nadal stan zawisłości sprawy sądowoadministracyjnej, nadal istnieją powstałe stosunki prawnoprocesowe, ale tok postępowania ulega wstrzymaniu, sprawa "spoczywa" bez biegu, terminy nie biegną lub podlegają wstrzymaniu, a czynności procesowe nie są podejmowane, z wyjątkiem tych które mają na celu podjęcie postępowania albo wstrzymanie wykonania aktu lub czynności (art. 127 powołanej ustawy).

Spośród wskazanych przepisów w analizowanej sprawie zastosowanie ma art. 125 § 1 pkt 1 ppsa. Stosownie do tego przepisu sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Analiza powołanego przepisu prowadzi do wniosku, iż zawieszenie postępowania w tym przypadku jest fakultatywne, a o zawieszeniu postępowania decydują względy celowościowe, przy czym ocena tej celowości należy do sądu (por. T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romanowska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 400 i n. oraz J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004, s. 189 - 190).

Stosownie do przepisu art. 131ppsa postanowienie w przedmiocie zawieszenia, podjęcia i umorzenia postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, rozstrzygnięcie zasadności ustalenia stronie skarżącej dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za styczeń 2006r. w wysokości 2.607 zł wymaga oceny zgodności stanowiącego podstawę prawną zaskarżonej decyzji przepisu art. 109 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.) z przepisami prawa wspólnotowego. Zagadnienie to zaś jest przedmiotem pytania prejudycjalnego sformułowanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w postanowieniu z dnia 15 lutego 2006r., sygn. akt SA/Łd 1089/2005. Postanowieniem tym wskazany Sąd zapytał ETS m.in., czy wskazane w pytaniu przepisy prawa wspólnotowego wyłączają możliwość nałożenia przez państwa członkowskie obowiązku zapłaty przez podatnika podatku VAT, tak jak to ma miejsce w niniejszej sprawie, dodatkowego zobowiązania podatkowego w wysokości odpowiadającej 30% kwoty zaniżenia zobowiązania podatkowego lub 30% kwoty zawyżenia wykazanego przez podatnika zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego lub zawyżenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w przypadku stwierdzenia, że podatnik wykazał w deklaracji podatkowej różnicę między kwotą podatku naliczonego a kwotą podatku do przeniesienia na następny miesiąc.

Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 i art. 131 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w postanowieniu.

P.Pie.