Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 846/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-01-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Stefan Babiarz po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 października 2016 r., sygn. akt I SA/Po 960/16 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 30 marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia spod egzekucji wierzytelności postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 18 października 2016 r., I SA/Po 96016, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę P. B. (zwanego dalej skarżącym) na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 30 marca 2016 r. w przedmiocie odmowy zwolnienia spod egzekucji wierzytelności.

Sąd wskazał, że w dniu 29 kwietnia 2016 r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Został wezwany do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi.

W otwartym terminie do uiszczenia wpisu złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Referendarz sądowy WSA w Poznaniu postanowieniem z dnia 27 lipca 2016 r. oddalił wniosek

o przyznanie prawa pomocy.

W wyniku rozpoznania sprzeciwu skarżącego, Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Poznaniu postanowieniem z dnia 13 września 2016 r. utrzymał w mocy postanowienie referendarza.

W związku z prawomocnym rozstrzygnięciem postępowania zainicjowanego wnioskiem o przyznanie prawa pomocy - wezwano skarżącego ponownie do uiszczenia wpisu od skargi. Wpis nie został uiszczony, skarga pozostała nieopłacona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił nieopłaconą skargę, wskazując, że zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 - dalej jako: p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Ze skutku prawnego, jakim jest prawomocność postanowienia sądu z dnia 13 września 2016 r., odmawiającego stronie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, wynika obowiązek zapłaty przez skarżącego wymaganego wpisu od skargi oraz obowiązek sądu do ponownego wezwania skarżącego do jego uiszczenia (por. postanowienie NSA z dnia 4 marca 2005 r., sygn. akt II FZ 58/05, dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wniosek o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie został w całości rozpoznany prawomocnym postanowieniem, a termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg w terminie zakreślonym w ponownym zarządzeniu

o wezwaniu do uiszczenia wpisu.

Kolejny wniosek w sprawie zwolnienia od kosztów nie ma wpływu na bieg terminu wskazanego w zarządzeniu wzywającym do wykonania pierwotnego zarządzenia

w przedmiocie wpisu.

Powyższe postanowienie sądu skarżąc zaskarżył zażaleniem, podnosząc, że "sąd swoim postanowieniem dał dowód na to, że można kogoś okraść a zarazem pozostać bezkarnym".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu.

Jak wynika z treści art. 220 § 3 p.p.s.a. sąd jest zobligowany do odrzucenia skargi, od której strona nie uiściła należnego wpisu. W niniejszej sprawie taka właśnie sytuacja miała miejsce - skarżący nie opłacił skargi. Podlegała ona zatem odrzuceniu.

Złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie mogło uchronić skarżącego przed ujemnymi następstwami niewykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Złożenie ponownego wniosku

o przyznanie prawa pomocy wywołuje skutek od chwili jego wniesienia,

a więc nie obejmuje zwolnienia od kosztów sądowych, które strona miała już obowiązek uiścić przed jego złożeniem. Złożenie kolejnego wniosku

o zwolnienie od kosztów sądowych, dokonane nawet w terminie określonym

w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu, nie może zatem uchylić skutków prawomocności wydanego bezpośrednio wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu.

Ponieważ odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy - wezwano go ponownie do uiszczenia wpisu, czego jednak skarżący nie uczynił. Wpis nie został uiszczony – skarga pozostała nieopłacona. Sąd zatem prawidłowo odrzucił nieopłacony środek zaskarżonym postanowieniem.

Mając na uwadze wyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.