Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 626/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2007-01-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 162
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak (sprawozdawca) Sędziowie: WSA Anna Siedlecka Asesor WSA Alicja Palus Protokolant: Kamila Zawiślan po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi E. K. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia z urzędu wygaśnięcia decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. nakazującej dostarczenie określonych dokumentów w celu doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zawiadomieniem z dnia 24 listopada 2000 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie robót budowlanych polegających na rozbudowie wewnętrznej instalacji gazowej do celów grzewczych w lokalu mieszkalnym nr [...], znajdującym się w stanowiącym współwłasność budynku mieszkalnym dwurodzinnym przy ul. B. [...] w S., samowolnie wykonanych przez skarżącego E. K., współwłaściciela tego budynku.

Decyzją nr [...] z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. nałożył na skarżącego jako inwestora obowiązek dostarczenia w terminie do dnia 31 marca 2001 r. określonych dokumentów, celem doprowadzenia wyżej wymienionych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.

W dniu 17 kwietnia 2001 r. E. K. złożył wniosek o zawieszenie postępowania w sprawie rozbudowy "wszelkich instalacji gazowych w budynku przy ul. B. [...] w S. do czasu uzyskania prawomocnych rozstrzygnięć właściwego sądu".

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S., uznając argumenty zawarte we wniosku E. K., postanowieniem nr [...] z dnia [...] zawiesił na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa postępowanie w przedmiotowej sprawie. Z uwagi na fakt, że uzyskanie zgody pozostałych współwłaścicieli nieruchomości przy ul. B. [...] zostało nałożone ostateczną decyzją nr [...] z dnia [...], organ I instancji uznał, że wskazane przed właściwym sądem postępowanie o zastąpienie woli współwłaścicieli nieruchomości przy ul. B. [...] w S. co do prowadzonych prac przy instalacji gazowej znajdującej się w budynku stanowi zagadnienie wstępne, od rozstrzygnięcia którego uzależnione jest wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie.

Wnioskiem z dnia 8 maja 2003 r. E. K. wystąpił do D. Inspektora Nadzoru Budowlanego o stwierdzenie nieważności powyższego postanowienia organu I instancji nr [...].

D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. postanowieniem Nr [...] z dnia [...] odmówił stwierdzenia nieważności postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] nr [...].

W wyniku oprotestowania wyżej opisanego postanowienia D. Inspektora Nadzoru Budowlanego, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem o znaku [...] z dnia [...] utrzymał powyższe rozstrzygnięcie w mocy.

Pismem z dnia 19 kwietnia 2004 r. E. K. wystąpił do D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. nr [...] z dnia [...]. Pismo to zawierało również prośbę o przywrócenie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania.

D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...] z dnia [...] przekazał powyższy wniosek do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S., celem załatwienia zgodnie z właściwością, jako do organu, który wydał decyzję w pierwszej instancji.

Organ I instancji postanowieniem nr [...] z dnia [...] odmówił E. K. przywrócenia terminu do wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. nr [...] z dnia [...]. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia wskazano, że wnioskodawca nie podał żadnej argumentacji na okoliczność uprawdopodobnienia braku swojej winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku. Wobec powyższego przesłanka przywrócenia terminu ustanowiona w art. 58 § 1 kpa nie została spełniona.

Postanowieniem nr [...] z dnia [...] D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu zażalenia skarżącego, utrzymał powyższe postanowienie w mocy.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] o znaku [...] odmówił stwierdzenia nieważności postanowienia D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...]. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem o znaku [...] z dnia [...] podtrzymał swoje stanowisko w sprawie dotyczącej odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...].

W toku dalszych czynności wyjaśniających Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. stwierdził, że z uwagi na upływ czasu od daty doręczenia postanowienia o zawieszeniu postępowania koniecznym jest zbadanie z urzędu w trybie art. 99 i 102 kpa, czy w dalszym ciągu zachodzą przesłanki uniemożliwiające prowadzenie postępowania, które zawieszono postanowieniem tego organu nr [...] z dnia [...].

Pismem z dnia 14 stycznia 2005 r. organ I instancji wystąpił do Sądu Rejonowego w S. o udzielenie informacji, czy w sprawie o sygn. akt I Ns 254/00 zostało wydane prawomocne rozstrzygnięcie oraz o przesłanie uwierzytelnionej kopii dokumentu potwierdzającego ten fakt. Na podstawie dokumentów otrzymanych z Sądu Rejonowego w S. organ I instancji stwierdził, że ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania. W związku z powyższym postanowieniem nr [...] z dnia [...] podjął z urzędu postępowanie w sprawie.

Postanowieniem nr [...] z dnia [...] D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał wyżej opisane rozstrzygniecie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. w mocy.

W dniu 19 kwietnia 2005 r. ponownie przeprowadzono dowód z oględzin nieruchomości przy ul. B. [...] w S. Podczas oględzin stwierdzono, że wewnętrzna instalacja gazowa doprowadzona jest wyłącznie do kuchenki gazowej czteropalnikowej, a gazowy grzejnik wody przepływowej został zdemontowany. Przewód instalacji gazowej doprowadzający wcześniej gaz do tego urządzenia grzewczego został trwale zaślepiony. Skarżący E. K. oświadczył do protokołu oględzin, że rezygnuje z rozbudowy wewnętrznej instalacji gazowej do celów grzewczych.

Wobec powyższego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, że rezygnacja E. K. z rozbudowy wewnętrznej instalacji gazowej do celów grzewczych oraz przywrócenie stanu sprzed dokonanej samowolnie rozbudowy instalacji powoduje, że ustał byt prawny elementu stosunku materialno-prawnego nawiązanego na podstawie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...], bowiem zmienił się stan faktyczny w sposób uniemożliwiający wykonanie powyższej decyzji, co przesądza o jej bezprzedmiotowości.

W związku z powyższym w dniu [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. wydał na podstawie art.162 § I pkt 1 i § 3 oraz art. 104 kpa decyzję nr [...], którą stwierdził z urzędu wygaśnięcie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. nr [...] z dnia [...].

W uzasadnieniu decyzji organ pierwszoinstancyjny przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania i stwierdził, że rezygnacja E. K. z rozbudowy wewnętrznej instalacji gazowej do celów grzewczych powoduje, iż ustał prawny byt elementu stosunku materialnoprawnego, nawiązanego na podstawie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...], bowiem zmienił się stan faktyczny uniemożliwiający wykonanie tej decyzji. W tej sytuacji powyższa decyzja, zdaniem organu administracji, stała się decyzją bezprzedmiotową i dlatego zgodnie z art. 162 § 1 pkt 1 kpa orzeczono jak wyżej.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł skarżący E. K. wnosząc o jej uchylenie jako nieuprawnionej.

W dniu [...], po rozpatrzeniu tego odwołania, D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że na podstawie materiału zgromadzonego w przedmiotowej sprawie, w oparciu o przepisy obowiązującego prawa oraz po zbadaniu zasadności argumentów podnoszonych w odwołaniu, stwierdził, iż odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem organu II instancji przytoczone w odwołaniu argumenty nie znajdują uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa, materiale dowodowym oraz ustaleniach poczynionych w toku postępowania.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, iż podstawę prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowi art. 162 § 1 kpa, zgodnie z którym "organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja: stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa, albo gdy leży to w interesie społecznym lub interesie strony".

Organ II instancji podkreślił, że bezprzedmiotowość decyzji wynika z ustania bytu prawnego elementu stosunku materialno-prawnego nawiązanego na podstawie decyzji administracyjnej, a to z powodu zgaśnięcia podmiotu, zniszczenia lub przekształcenia rzeczy, rezygnacji z uprawnień przez stronę, czy też na skutek zmiany stanu faktycznego uniemożliwiającego wykonanie decyzji albo z powodu zmiany w stanie prawnym, ale tylko w wypadku, gdy powoduje ona taki skutek; bezprzedmiotowość decyzji powstaje zawsze po jej wydaniu.

Organ podniósł, iż bezprzedmiotowość decyzji oznacza jej nierealność z punktu widzenia możliwości osiągnięcia celu i wiąże się ze zmianą stanu faktycznego, gdyż każda decyzja wiąże tak długo, jak długo istnieją stosunki faktyczne stanowiące podstawę jej wydania. Bezprzedmiotowość możemy rozpatrywać zatem zarówno w aspekcie przedmiotowym, jak i podmiotowym. W pierwszym wypadku decyzja będzie bezprzedmiotowa wtedy, gdy przestanie istnieć przedmiot rozstrzygnięcia, którym są prawa i obowiązki stron. Natomiast w drugim - wystąpi w sytuacji, gdy podmiot, którego decyzja dotyczyła, utracił wymagane kwalifikacje lub gdy przestał istnieć.

Z istoty decyzji wynika, że konieczną przesłanką obowiązywania w czasie decyzji musi być istnienie takiego samego stosunku prawnego, jaki został skonkretyzowany w decyzji. W rezultacie więc decyzja administracyjna wiąże tak długo, jak długo mamy do czynienia z elementami decydującymi o istnieniu danego, skonkretyzowanego w decyzji stosunku prawnego. Powstanie po wydaniu decyzji sytuacji czy układu stosunków społecznych odbiegających od czynników indywidualizujących dany stosunek prawny, ukształtowany lub ustalony w decyzji, kładzie kres istnieniu tego stosunku i musi oddziaływać na obowiązywanie decyzji, która jest wyrazem tych stosunków. Stan taki można uznać za bezprzedmiotowość decyzji. Jest to sytuacja, kiedy przestaje istnieć któryś z elementów przesądzających o istnieniu stosunku prawnego w postaci skonkretyzowanej w decyzji.

Stwierdzenie wygaśnięcia bezprzedmiotowej decyzji następuje z mocy art. 162 § 1 pkt 1 kpa, bądź na podstawie przepisu odrębnego, albo zgodnie z oceną wymagań interesu społecznego lub interesu strony przez organ administracyjny. Interes strony jako przesłanka stwierdzenia wygaśnięcia decyzji wymaga skonkretyzowania w każdym przypadku, natomiast "pozostawianie w obrocie prawnym decyzji bezprzedmiotowej pozostaje w kolizji z interesem społecznym". Tożsamy pogląd, jak wskazał organ II instancji, przyjęty został w doktrynie prawa administracyjnego, w której przyjęto, iż w ocenie interesu strony należy się kierować przepisem art. 7 kpa, co wydaje się szczególnie istotne w przypadku stwierdzenia bezprzedmiotowości decyzji wydanej w sprawie, w której brały udział strony o równych interesach.

Organ odwoławczy stwierdził, że z uwagi na fakt, iż decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] nakazująca skarżącemu jako współwłaścicielowi budynku mieszkalnego dwurodzinnego, położonego w S. przy ul. B. [...] oraz inwestorowi samowolnie wykonanych robót budowlanych, polegających na rozbudowie wewnętrznej instalacji do celów grzewczych w należącym do niego lokalu mieszkalnym nr [...], dostarczenie w ustalonym terminie określonych w tej decyzji dokumentów, w celu doprowadzenia wyżej wymienionych robót do stanu zgodnego z prawem, wobec upływu czasu, przywrócenia przez inwestora stanu sprzed wykonania samowolnych robót budowlanych oraz oświadczenia złożonego do protokołu oględzin z dnia 19 kwietnia 2005 r. o rezygnacji z budowy przedmiotowej instalacji, niewątpliwie stała się bezprzedmiotowa. Przesądza o tym brak przedmiotu postępowania, który został potwierdzony protokolarnie przez organ I instancji w drodze oględzin, które odbyły się w dniu 19 kwietnia 2005 r. przy udziale stron. Jak wynika bowiem z zapisów powyższego protokołu stwierdzono, iż w pomieszczeniu kuchni lokalu mieszkalnego nr [...] należącego do E. K. znajduje się wyłącznie przewód wewnętrznej instalacji gazowej doprowadzający gaz do kuchenki gazowej czteropalnikowej. Gazowy, dwufunkcyjny grzejnik wody przepływowej został odłączony i zdemontowany od instalacji, a przewód instalacji gazowej doprowadzający wcześniej gaz do tego urządzenia jest trwale zaślepiony. Ponadto organ II instancji podał, że skarżący oświadczył do protokołu, iż rezygnuje z rozbudowy wewnętrznej instalacji gazowej do celów grzewczych. Organ wskazał przy tym, iż strony uczestniczące w dowodzie z oględzin odmówiły podpisania jego treści z uwagi na "zawiłość stanu prawnego sprawy".

Wojewódzki Inspektor podniósł następnie, że również z licznych wystąpień skarżącego składanych do organu odwoławczego, w tym w szczególności z pisma z dnia 17 lutego 2005 r. wynika, że "inwestor wystąpi z nowym wnioskiem o pozwolenie na założenie ogrzewania gazowego, bez udziału PINB w S.", co świadczy zdaniem organu administracji o fakcie, iż inwestor po przywróceniu stanu sprzed samowoli budowlanej wystąpi zgodnie z ustawą Prawo budowlane o wydanie stosownego pozwolenia w tym zakresie.

D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. podał, że decyzja organu I instancji [...] z dnia [...] stwierdzająca z urzędu wygaśnięcie decyzji tego organu nr [...] z dnia [...] w przedmiocie doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem robót budowlanych związanych z rozbudową wewnętrznej instalacji gazowej do celów grzewczych w lokalu mieszkalnym nr [...] przy ul. B. w S. ma na celu usankcjonowanie stwierdzonego nowego stanu faktycznego. W ocenie organu jest ona niewątpliwe zgodna z interesem społecznym i z interesem strony. Organ odwoławczy stwierdził, iż wobec braku przedmiotu postępowania, to jest demontażu instalacji gazowej, nie jest zasadnym wdrożenie trybu przewidzianego w art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, będącego konsekwencją niewykonania przez stronę obowiązków wynikających z decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 i nakazanie rozbiórki samowolnie zrealizowanej instalacji grzewczej, bowiem już ona nie istnieje.

Odpowiadając na zarzuty zawarte w treści odwołania, D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. wskazał, iż w dużej mierze dotyczą one decyzji organu administracji architektoniczno-budowlanej dotyczącej zezwolenia na budowę instalacji do celów grzewczych w lokalu mieszkalnym nr [...] należącym do D. J., które pozostają poza kompetencjami orzeczniczymi organów nadzoru budowlanego.

Zdaniem organu II instancji podnoszone przez stronę zarzuty dotyczące postanowienia D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] odmawiającego wyłączenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. nie mają wpływu na treść wydanego w sprawie rozstrzygnięcia. Wojewódzki Inspektor podkreślił, że przesłanki wyłączenia organu zostały ściśle określone w przepisach art. 24 i 25 Kodeksu postępowania administracyjnego i po analizie argumentów wniosku, jak i zgromadzonego materiału dowodowego, nie stwierdzono ich wystąpienia.

W ocenie organu odwoławczego zaskarżona decyzja jako oparta na wnikliwej analizie stanu faktycznego dokonanej przez organ I instancji nosi wszelkie cechy zgodności z prawem.

Na powyższą decyzję E. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.

Skarżący podał, iż zaskarżona decyzja stwierdza wygaśnięcie fikcyjnej decyzji nr [...] z dnia [...]. Następnie wskazał na postanowienie PINB nr [...] o odmowie uzupełnienia decyzji nr [...] oraz na postanowienie nr [...] DWINB we W. odmawiające wyłączenia od udziału z przedmiotowej sprawy Kierownika PINB w S., na które nie przysługuje zażalenie i zarzucił:

"a.) uzasadniona wątpliwość co do jej bezstronności

b.) powstanie interesu prawnego ze sprawy II K 298/01 (bliskość sprawy)".

Skarżący zarzucił także "nieważność z powodu rażącego naruszenia prawa do obrony (ubezwłasnowolnienie polegające: na wszczęciu z urzędu fikcyjnego postępowania administracyjnego i z podrobionych dokumentów, na postawie których PINB wydał decyzję nr [...] z naruszeniem art. 61 ust 1 pkt 2 Kpa" pomimo rezygnacji skarżącego z rozbudowy instalacji gazowo - grzewczej. Następnie zarzucił nałożenie "fikcyjnych obowiązków w decyzji PINB nr [...] dostarczenia dokumentacji powykonawczej do dnia 31 marca 2001". Zdaniem skarżącego zarzucane naruszenie polegało na "zawieszeniu dnia 18 maja 2001 r. postępowania wszczętego z urzędu, na zawieszeniu stwierdzonej samowoli budowlanej - zagrażające zdrowiu i życiu, na zawieszeniu wygasłych obowiązków nałożonych do dnia 31 marca 2001 w decyzji [...] Postanowieniem PINB nr [...] "na zgodny wniosek stron ", na wydaniu z urzędu decyzji, i w innej sprawie ze stwierdzeniem wygaśnięcia decyzji PINB nr [...] z dn. [...], decyzją PINB nr [...] w trybie (art. 162 Kpa w celu uniemożliwienia wdrożenia prawidłowej weryfikacji decyzji PINB nr [...] zagwarantowanej w (art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i art.15 Kpa, z nadużyciem wykorzystania warunku rozwiązującego "słusznego interesu strony", na naruszeniu (art. art. 16 Kpa poprzez stwierdzenie wygaśnięcia praw nabytych : - uzyskanych w wyniku przestępstwa podlegającego kwalifikacji art. 90 Prawo budowlane, na które w myśl art. 29 ust 2 pkt 1 Prawo budowlana potrzebne jest pozwolenie "wykonanie przeróbek na instalacji gazowej na odcinku od gazomierza do odbiorników gazu w lokalu nr [...] E. K.." stwierdzonych w decyzji PINB nr [...] - powstałych również z oskarżenia w sprawie II K 298/01 o spowodowanie zagrożenia zdrowia i życia Panu D. J. do dnia 23 11 2000 (z art. 190 kk i art. 90 Prawo budowlane - na podstawie fikcyjnie rozszerzonej decyzji nr [...] stwierdzającej wykonanie przeróbek na instalacji gazowej na odcinku od gazomierza do odbiorników gazu w lokalu nr [...] E. K. (- wykonanej z miedzi), niewłaściwym sposobem lutowania, bez stosownej dokumentacji bez odbioru przez osoby uprawnione, bez stosownych pozwoleń, w oparciu o protokół oględzin PINB z dnia 23 11 2000, który nie stwierdza stwierdzonego stanu faktycznego w decyzji [...] przedstawionego w akcie oskarżenia sprawy II K 298/01 - poprzez odcięcie gazu do celów bytowych 7 miesięcy później dnia 1 06 2001 r. pomimo nie stwierdzenia przez PINB w S. dnia [...] podczas oględzin wykonania przeróbek na instalacji gazowej na odcinku od gazomierza do odbiorników gazu w lokalu nr [...] E. K. - stwierdzonych w decyzji nr [...]".

W związku z powyższym skarżący wniósł "o uchylenie decyzji nr [...] organu pierwszej instancji i wznowienie postępowania".

D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. wniósł do Sądu odpowiedź na skargę wraz z wnioskiem o jej oddalenie podtrzymując jednocześnie argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał zaskarżoną decyzję i argumenty zawarte w jej uzasadnieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia nie występują. Skarga zatem nie zasługiwała na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 162 § 1 pkt 1 kpa organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony.

Jak trafnie podkreślono w motywach zaskarżonej decyzji, bezprzedmiotowość decyzji wynika z ustania bytu prawnego elementu stosunku materialnoprawnego nawiązanego na podstawie decyzji administracyjnej, a to z powodu zgaśnięcia podmiotu, zniszczenia lub przekształcenia rzeczy, rezygnacji z uprawnień przez stronę, czy też na skutek zmiany stanu faktycznego uniemożliwiającego wykonanie decyzji albo z powodu zmiany w stanie prawnym, ale tylko w wypadku, gdy powoduje ona taki skutek; bezprzedmiotowość decyzji powstaje zawsze po jej wydaniu (J. Borkowski w: B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, 8. wydanie, Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 2006, s. 785; B. Adamiak, J. Borkowski: Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, wydanie III, Warszawa 2005, s. 346; T. Woś: Stwierdzenie wygaśnięcia decyzji administracyjnej jako bezprzedmiotowej, PiP 1992 nr 7, s. 51-54).

W rozpatrywanej sprawie w dniu 24 listopada 2000 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie robót budowlanych polegających na rozbudowie wewnętrznej instalacji gazowej do celów grzewczych w lokalu mieszkalnym nr [...], znajdującym się w stanowiącym współwłasność budynku mieszkalnym dwurodzinnym przy ul. B. [...] w S., samowolnie wykonanych przez skarżącego E. K., współwłaściciela tego budynku.

Decyzją z dnia [...] nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. nałożył na skarżącego jako inwestora obowiązek dostarczenia w terminie do dnia 31 marca 2001 r. określonych dokumentów, celem doprowadzenia wyżej wymienionych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.

Podczas oględzin, które odbyły się w dniu [...], stwierdzono, iż w pomieszczeniu kuchni lokalu mieszkalnego nr [...] należącego do E. K. znajduje się wyłącznie przewód wewnętrznej instalacji gazowej doprowadzający gaz do kuchenki gazowej czteropalnikowej. Gazowy, dwufunkcyjny grzejnik wody przepływowej został odłączony i zdemontowany od instalacji, a przewód instalacji gazowej doprowadzający wcześniej gaz do tego urządzenia został trwale zaślepiony. W toku oględzin skarżący oświadczył do protokołu, iż rezygnuje z rozbudowy wewnętrznej instalacji gazowej do celów grzewczych.

W tym stanie rzeczy organy nadzoru budowlanego prawidłowo uznały, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] nr [...] stała się bezprzedmiotowa, z uwagi na przywrócenie przez inwestora stanu sprzed wykonania samowolnych robót budowlanych oraz złożone przez skarżącego do protokołu oględzin z dnia 19 kwietnia 2005 r. oświadczenie o rezygnacji z budowy przedmiotowej instalacji.

W tej sytuacji wygaszenie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] nr [...] leżało zarówno w interesie skarżącego, bowiem powodowało, iż przestały spoczywać na nim wynikające z tej decyzji obowiązki, jak i w interesie społecznym, ponieważ pozostawanie w obrocie prawnym decyzji bezprzedmiotowej pozostaje w kolizji z interesem społecznym (J. Borkowski w: B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, 8.wydanie, Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 2006, s. 786; B. Adamiak, glosa do wyroku NSA z dnia 11 października 1985 r. sygn. akt SA/Wr 556/85, OSPiKA 1986, nr 9-10, poz. 179, s. 391).

Mając na względzie powyższe należy dojść do wniosku, że w rozpatrywanej sprawie spełnione zostały warunki określone w art. 162 § 1 pkt 1 kpa, a zatem zarówno zaskarżona decyzja, jaki i utrzymana przez nią w mocy decyzja organu I instancji, są zgodne z prawem.

Odnosząc się do argumentacji zawartej w skardze stwierdzić trzeba, że w istocie nie odnosi się ona do przedmiotu niniejszej sprawy. Zauważy przy tym wypada, że skarżący w toku całego postępowania uważał decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] nr [...] za nieprawidłową, a więc skuteczne wyeliminowanie decyzji o jej wygaszeniu godziłoby faktycznie w jego interes, gdyż doprowadziłoby do ponownego wejścia tej decyzji do obrotu prawnego.

W tym stanie rzeczy, skoro zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie naruszają prawa – zgodnie z art. 151 powołanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzeczono jak w sentencji.