Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 104/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-04-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anita Wielopolska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Jarosław Łuczaj, sędzia del. SO Aleksandra Westra, Protokolant st. sekr. sąd. Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi D. R. i L. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmiany do ewidencji gruntów i budynków oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia [...] listopada 2018 roku nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, po rozpatrzeniu odwołania D. R. i L. P. reprezentowanych przez profesjonalnego pełnomocnika, od decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...] lipca 2018 r. orzekającej o wprowadzeniu zmiany w ewidencji gruntów i budynków polegającej na przywróceniu w działce ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...]. [...] wpisu użytku gruntowego i klasy gruntów "LsV" - utrzymał ww decyzję w mocy.

Stan sprawy przedstawiał się następująco.

Ostateczną decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. Burmistrz Gminy [...] orzekł o zatwierdzeniu ponownej gleboznawczej klasyfikacji zmienionego użytku gruntowego na działce nr [...] z obrębu [...]. [...], ustalając na całej działce kontur klasyfikacyjny "LsV". Z uzasadnienia ww decyzji wynika, że przeprowadzenie klasyfikacji zainicjowane zostało wnioskiem D. R. z dnia [...] października 2010 r. o zmianę w ewidencji gruntów i spowodowane stwierdzoną rozbieżnością pomiędzy stanem faktycznym na gruncie a zapisem w ewidencji gruntów. W ewidencji gruntów wpisany był bowiem użytek "B" oznaczający tereny mieszkaniowe, natomiast, jak podano w uzasadnieniu decyzji, na gruncie stwierdzono, że teren działki porośnięty jest drzewostanem gatunków lasotwórczych i w niższych warstwach roślinnością typową dla środowiska leśnego. Gatunkiem panującym jest sosna w wieku około 110 lat o zadrzewieniu 0,4. Podszyt porasta na około 80% powierzchni działki. Właściciele nie odwołali się od tej decyzji i nie kwestionowali tych ustaleń.

W dniu [...] grudnia 2010 r. wyniki klasyfikacji zostały ujawnione w operacie ewidencji gruntów i budynków, stosownie do przepisu § 66 ust. 2 rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

Niezależnie, na wniosek właścicieli działki z dnia [...] września 2011 r. Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] października 2011 r. zezwolił na trwałe wyłączenie z produkcji leśnej 0,0465 ha gruntów leśnych wchodzących w skład działki nr [...] zaznaczając, że wyrąb drzewostanu może być dokonany po uzyskaniu pozwolenia na budowę.

Wnioskiem z dnia 27 lipca 2016 r. D. R. wystąpił do Starostwa Powiatowego w [...] o przeprowadzenie klasyfikacji gruntów na części przedmiotowej działki nr [...], w której (o powierzchni 0,3267 ha) wykazana była jako użytek gruntowy "lasy" - V klasy bonitacyjnej gruntów. Po przeprowadzeniu w dniu [...] września 2016 r. na przedmiotowej działce wizji oraz po uzyskaniu z Wydziału Środowiska informacji o braku uproszczonego planu urządzenia lasu dla lasów położonych na tym terenie, Starosta [...] decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. umorzył postępowanie administracyjne w powyższej sprawie. Wskazał, że podstawą zajętego stanowiska były ustalenia dokonane podczas wizji na działce, z których wynikało, iż na działce występuje użytek "Bp", natomiast zmiana użytku "LsV" na użytek "Bp" nie podlega klasyfikacji w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie klasyfikacji gruntów z dnia 12 września 2012r. Wobec powyższego stanowiska organu, skarżący zlecił sporządzenie operatu technicznego, który został przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] maja 2017 r. pod nr [...] Według załączonego wykazu zmian danych ewidencyjnych cała działka nr [...] zaliczona została do użytku gruntowego "Bp" - zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy. Na podstawie ww operatu Starosta [...] w dniu [...] czerwca 2017 r. w trybie czynności materialno-technicznych wprowadził zmianę w ewidencji gruntów i budynków, polegającą na wpisaniu użytku gruntowego "Bp" w miejsce dotychczas ujawnionego wpisu użytku "LsV".

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, po zapoznaniu się ze zgromadzoną w sprawie dokumentacją, działając w ramach nadzoru polecił Staroście [...] przywrócenie w ewidencji gruntów i budynków wpisów sprzed zmiany z dnia [...] czerwca 2017 r., dokonanej według jego oceny, z naruszeniem prawa, co szczegółowo zostało uzasadnione w pismach z dnia [...] kwietnia i [...] czerwca 2018 r.

Decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2018 r. Starosta [...] orzekł o wprowadzeniu ww zmiany w ewidencji gruntów i budynków polegającej na przywróceniu w działce ewidencyjnej nr [...] wpisu użytku gruntowego i klasy gruntów "LsV", wskazując na przepisy określające zasady zaliczenia gruntów do poszczególnych użytków gruntowych oraz zobowiązujące organ ewidencyjny do uwzględnienia przepisów ustawy o lasach.

Od ww decyzji odwołanie złożyli skarżący, reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, zarzucając naruszenie przepisów postępowania administracyjnego poprzez brak wszechstronnego rozpoznania sprawy, brak precyzyjnego wyjaśnienia podstawy prawnej dokonania przedmiotowej zmiany.

Na skutek rozpoznania ww odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zaskarżoną decyzją utrzymał ww rozstrzygnięcie Starosty w mocy.

Organ odwoławczy, powołując się na obowiązującą regulację prawną podniósł, iż zastąpienie w działce nr [...] wpisu użytku i klasy gruntów "LsV" wpisem "Bp" na podstawie wykonanego do powyższych celów opracowania geodezyjnego [...] dokonane zostało z naruszeniem art. 20 ust. 3 i 3a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz § 66 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków oraz sprzeczne z zasadami zaliczania gruntów do poszczególnych użytków gruntowych określonymi w załączniku nr 6 do rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków - pkt 1 L.p.15. Zgodnie z określonymi w tym załączniku zasadami zaliczania gruntów do poszczególnych użytków gruntowych, do użytku "Bp" - zurbanizowanych terenów niezabudowanych lub w trakcie zabudowy zalicza się grunty:

1/ na których została rozpoczęta, lecz nie została zakończona budowa powodująca wyłączenie gruntów z produkcji rolnej lub leśnej,

2/ które w wyniku zabudowy wyłączone zostały z produkcji rolnej lub leśnej, ale na których istniejące wcześniej budynki zostały rozebrane.

Zgodnie z pkt 2 - przy ustalaniu konturów "Bp" bierze się pod uwagę postanowienia decyzji wydanych na podstawie art. 11 i art. 28 ust. 2 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych oraz treść projektu zagospodarowania działki lub terenu. Zdaniem organu odwoławczego, w przypadku działki nr [...] wszystkie te zasady zostały przez geodetę, a następnie przez organ I instancji (uprzednio) naruszone. W opracowaniu geodezyjnym przyjętym za podstawę wprowadzonej zmiany nie ma żadnej wzmianki, nie ma też śladu na mapie wywiadu terenowego i pozostałych załącznikach graficznych, że istniejące zabudowania zostały rozebrane i że z tego względu wyłączony jest z produkcji leśnej teren całej działki o powierzchni 0,3267 ha. Według akt sprawy rozebrany budynek wybudowany był w 1908 r. a jego powierzchnia zabudowy wynosiła 28 m2. Na aktualnych mapach, szkicach, w protokole z wizji na gruncie nie ma po nim żadnego śladu, nie ma też śladu wskazującego na wyłączenie gruntów z produkcji rolnej lub leśnej. Mimo to, gdyby nawet można było uznać, że część gruntów działki, na których usytuowany był wyburzony budynek, spełnia kryteria uzasadniające zaliczenie ich do użytku "Bp" w rozumieniu zapisów ust. 1 Lp.15 pkt 1 ppkt 2 załącznika nr 6 do ww rozporządzenia, to z pewnością nie można tego odnieść do całej działki o powierzchni 0,3267 ha. Odnosząc się natomiast do podnoszonej przez skarżących okoliczności, iż nieruchomość nie stanowi lasu, organ wskazał na zmiany jakie zaszły od czasu ostatniej klasyfikacji gruntów w 2010 r., wynikające ze stopniowego pozbawiania przedmiotowego gruntu drzewostanu i roślinności leśnej.

Jednocześnie organ podniósł, iż teren [...], na którym położona jest nieruchomość skarżących, charakteryzuje się zabudową mieszkaniową na dużych działkach leśnych, o czym świadczą dostępne w Internecie zdjęcia oraz aktualna mapa ewidencyjna. Świadczy o tym również dokumentacja zdjęciowa przedmiotowej nieruchomości załączona do pisma D. R. z dnia 13 lipca 2018 r. Na załączonych zdjęciach widać zabudowę i roślinność leśną na otaczających działkach, natomiast przedmiotową działkę jako jedyną pokrywa wyschnięta lub wypalona trawa, wskutek prowadzonej zamierzonej degradacji gruntów.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] listopada 2018 roku wnieśli D. R. i L. P., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, zarzucając naruszenie:

a) art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku kpa w zw. z art. 77 § 1 w zw. art. 80 w zw. z art. 107 § 1 pkt 6 w zw. z art. 107 § 3 kpa. w zw. z art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz art. 20 ust. 3a ww ustawy w zw. z art. 24 ust. 2a pkt 1 lit d) cyt. ustawy w zw. z art. 24 ust. 2b lit. h ustawy w zw. z art. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 roku o lasach, w zw. z § 44 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków oraz § 45 ust. 1 pkt 1-3 ww rozporządzenia poprzez brak wszechstronnego rozpoznania niniejszej sprawy, a w konsekwencji błędne przyjęcie przez organ, że Starosta prawidłowo orzekł o wprowadzeniu zmiany w ewidencji gruntów i budynków dotyczącej ww nieruchomości, podczas gdy, zdaniem skarżących, zmiana ewidencyjna dokonana w oparciu o opracowanie geodezyjne nastąpiła zgodnie z przepisami prawa, stosownie do art. 24 ust. 2b lit. h cyt. ustawy Pgik;

b) art. 7 w zw. z art. 77 § 1w zw. z art. 107 § 1 pkt 6 w zw. z art. 107 § 3 kpa. w zw. z art. 20 ust. 3 Pgik oraz art. 20 ust. 3a w zw. z art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. d), w zw. z art. 24 ust. 2b lit. h ww ustawy oraz w zw. z art. 3 ustawy o lasach w zw. z § 44 pkt 2 Rozporządzenia oraz § 45 ust. 1 pkt 1-3 ww rozporządzenia poprzez - odgórne i bezzasadne przyjęcie przez organ, że Starosta w wyniku wydania decyzji dokonał niezbędnej korekty błędnych danych w odniesieniu do przedmiotowej nieruchomości, przywracającej w ewidencji gruntów i budynków poprzedni wpis, bez jednoczesnego wszechstronnego rozpoznania niniejszej sprawy, znajdującego potwierdzenie w uzasadnieniu decyzji, jak i poprzez oparcie decyzji jedynie o historyczne, częściowo wybiórcze wpisy w ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do nieruchomości oraz nieuzasadnioną, dowolną interpretację stanowisk skarżących, prezentowanych w poprzednich postępowaniach, bez rozstrzygnięcia na wstępie, czy nieruchomość ta stanowi las w rozumieniu art. 3 ustawy o lasach, podczas gdy organ powinien był przede wszystkim zbadać, czy nieruchomość stanowi las w rozumieniu art. 3 ustawy o lasach, w szczególności przy uwzględnieniu jej stanu prawnego i faktycznego, a także pełnych ustaleń wizji lokalnej dokonanej na Nieruchomości w dniu [...] czerwca 2018 roku oraz niekwestionowanej przez organ i istniejącej na nieruchomości w przeszłości zabudowy, co powinno stanowić podstawę do merytorycznego rozpoznania niniejszej sprawy, a następnie powinien wyjaśnić poczynione w tym zakresie ustalenia w sposób jasny i wyczerpujący w uzasadnieniu decyzji.

Podnosząc powyższe zarzuty pełnomocnik skarżących wniósł o uchylenie decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w całości oraz poprzedzającej jej decyzji Starosty [...] w całości oraz umorzenie postępowania administracyjnego; ewentualnie o uchylenie decyzji obu instancji w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżących rozwinął podniesione zarzuty, podtrzymując swoje stanowisko. Zdaniem skarżących, zmiana ewidencyjna nastąpiła zgodnie z przepisami prawa, stosownie do art. 24 ust. 2b lit. h Pgik. Aktualizacja danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków może bowiem nastąpić z wniosku zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego i wskazanej w tym wniosku dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jeżeli wnioskowana zmiana obejmuje informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków, dotyczące nieruchomości znajdujących się w wyłącznym władaniu wnioskodawcy albo wnioskodawców. Jest to o tyle istotne, iż wskazana podstawa prawna i wynikająca z niej możliwości w stanie faktycznym niniejszej sprawy została wskazana wprost przez Starostę w uzasadnieniu uprzednio wydanej decyzji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2017 roku, wydanej w sprawie o znaku: [...] Nadto, w odniesieniu do ww nieruchomości skarżących, wbrew obecnemu stanowisku Starosty i Organu II instancji, nie zostały spełnione przesłanki do uznania jej za las w rozumieniu art. 3 ustawy o lasach, a w konsekwencji nie obejmuje się jej gleboznawczą klasyfikacją gruntów, przeprowadzoną w sposób jednolity dla całego kraju, na podstawie urzędowej tabeli klas gruntów stosownie do art. 20 ust. 3 Pgik. W odniesieniu do ww nieruchomości nie ma również zastosowania art. 20 ust. 3a cyt. ustawy, który stanowi, że ewidencję gruntów i budynków, w części dotyczącej lasów prowadzi się z uwzględnieniem przepisów o lasach. Skarżący stoją bowiem na stanowisku, iż przedmiotowa nieruchomość nie stanowi lasu zdefiniowanego w art. 3 ustawy o lasach, gdyż nawet gdyby dany grunt był lasem w znaczeniu przyrodniczym, nie oznacza to tym samym, że jest lasem w znaczeniu prawnym, co znajduje potwierdzenie min, w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2017 roku, sygn. akt: II OSK 2694/15; wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2013 roku, sygn. akt: I OSK 1983/11 a także w literaturze przedmiotu (vide: W. Radecki, Ustawa o lasach. Komentarz, LexisNexis 2012 r., s. 37-40; B. Rakoczy, Ustawa o lasach. Komentarz, Wolters Kluwer 2011 s. 26-27).

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podniósł min., iż odnośnie gruntów leśnych, dla których nie sporządzono uproszczonego planu urządzenia lasu ani inwentaryzacji stanu lasu, co ma miejsce w okolicznościach niniejszej sprawy, wypowiedział się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie m.in. w wyroku z dnia 18 maja 2011 r. IV SA/Wa 540/11 wskazując, iż czasowy brak roślinności leśnej nie jest podstawą do przeklasyfikowania gruntu leśnego na nieleśny. Natomiast grunty stanowiące przedmiotową działkę ew. nr [...], ostateczną decyzją Burmistrza Gminy [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r., zaliczone zostały do gruntów leśnych klasy V oznaczonych symbolem "LsV", a więc, zgodnie z § 66 ww. rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, decyzja ta wraz z mapą klasyfikacyjną nadal stanowi podstawę do wykazania w ewidencji gruntów i budynków zatwierdzonego rodzaju i przebiegu konturów klasyfikacyjnych w tej działce.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonego skargą rozstrzygnięcia tj. ponownego wprowadzenia w ewidencji gruntów i budynków, w zakresie działki gruntu nr [...] położonej w [...] w obrębie [...], użytku las - "Ls" w miejsce błędnie uprzednio wprowadzonego użytku "Bp" stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity Dz.U. z 2015 r., poz. 520 ze zm., powoływanej jako: Pgik) oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (tekst jednolity Dz.U. z 2015 r., poz. 542 ze zm., powoływanego jako: rozporządzenie) w ich brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji.

Na wstępie przypomnieć należy, że zgodnie z treścią art. 2 pkt. 8 Pgik, celem ewidencji gruntów i budynków jest stworzenie jednolitego dla kraju i systematycznie aktualizowanego zbioru informacji o gruntach i budynkach, ich właścicielach oraz innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami. Organy ewidencyjne rejestrują jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające. W świetle obowiązujących uregulowań istota prowadzenia ewidencji gruntów i budynków sprowadza się do ciągłej aktualizacji w operacie ewidencyjnym zbioru informacji podmiotowych i przedmiotowych, na podstawie dokumentów powstałych w zasadzie poza postępowaniem ewidencyjnym (decyzji administracyjnych, orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, aktów normatywnych), czy wytworzonych w toku postępowania ewidencyjnego w związku z obowiązkiem utrzymywania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu prowadzącego ewidencję dokumentami i materiałami źródłowymi (§ 44 pkt 2).

Zgodnie z unormowaniem wynikającym z art. 24 (zasady dostępu do danych zawartych w operacie ewidencyjnym), ust. 2a - informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji albo z urzędu, jeżeli zmiany te wynikają z przepisów prawa, dokumentów o których mowa w art. 23 ust. 1-4, materiałów zasobu czy wykrycia błędnych informacji, jak rownież na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 (m.in. właściciel nieruchomości), lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania. Jednocześnie jednak, zgodnie z ustępem 2b ww art. aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje: w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie: przepisów prawa, wpisów w księgach wieczystych, prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego - orzeczeń sądu, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów notarialnych, aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych, zgłoszeń budowy budynku, zawiadomień o zakończeniu budowy budynku oraz zgłoszeń rozbiórki budynku, o których mowa odpowiednio w art. 30, art. 54 oraz art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, oraz zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu, wpisów w innych rejestrach publicznych, wniosku zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego i wskazanej w tym wniosku dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jeżeli wnioskowana zmiana obejmuje informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków dotyczące nieruchomości znajdujących się w wyłącznym władaniu wnioskodawcy albo wnioskodawców oraz w drodze decyzji administracyjnej - w pozostałych przypadkach.

Dla potrzeb niniejszej sprawy podkreślenia wymaga treść art. 20 ust. 3a cyt. ustawy, który stanowi, że ewidencję gruntów i budynków, w części dotyczącej lasów, prowadzi się z uwzględnieniem przepisów o lasach.

W okolicznościach niniejszej sprawy, decyzją Starosty [...] z dnia [...] lipca 2018 roku wprowadzono zmianę w ewidencji gruntów i budynków, w zakresie działki nr [...] polegającą na przywróceniu ww klasoużytku "LsV" (lasy na klasie V) w miejsce błędnie wpisanego użytku "Bp" (zurbanizowane tereny niezabudowane) na podstawie ostatecznej decyzji z dnia [...] grudnia 2010 roku, którą Burmistrz Gminy [...] zatwierdził ponowną gleboznawczą klasyfikację zmienionego użytku gruntowego na działce nr [...], polegającą na zmianie użytku "B" na kontur klasyfikacyjny "LsV", zgodnie z operatem przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] października 2010r. pod nr [...]. Przypomnieć w tym miejscu wypada, iż decyzja ta została wydana z inicjatywy D. R., który wnioskiem z dnia [...] października 2010 r. wystąpił o dokonanie zmiany w ewidencji gruntów z użytku "B" na użytek "Ls". Zgodnie z poczynionymi ówcześnie ustaleniami, teren działki porośnięty był drzewostanem gatunków lasotwórczych i w niższych warstwach roślinnością typową dla środowiska leśnego. Mając na uwadze treść § 66 ww rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków decyzja ta wraz z mapą klasyfikacyjną nadal stanowi podstawę do wykazania w ewidencji gruntów i budynków zatwierdzonego rodzaju i przebiegu konturów klasyfikacyjnych w tej działce.

W ocenie Sądu, dopóki organ ewidencyjny nie będzie dysponował stosownymi wyżej powołanymi dokumentami, doputy nie ma możliwości do dokonywania jakichkolwiek zmian w ww rejestrze. Skarżący nie legitymują się natomiast żadną inną decyzją ostateczną, bądź stosownym dokumentem uprawniającym do dokonania przedmiotowej zmiany. Zasadnie zatem organy uznały, iż dokonana przez Starostę [...], na wniosek skarżących z dnia [...] czerwca 2018 roku, zmiana w zakresie ww klasoużytku z "LsV" na "Bp" w drodze czynności materialno-technicznej, została dokonana z naruszeniem ww regulacji prawnej. Należy mieć bowiem na uwadze, iż przedłożony przez skarżących operat klasyfikacyjny, nie może stanowić podstawy do wprowadzenia wykazanej w nim zmiany użytku gruntowego z leśnego na "Bp"- zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy, ponieważ klasyfikator nie ma uprawnień w tym zakresie (w zakresie kwalifikowania gruntu jako mieszkaniowego), a tym samym wykroczył poza zakres swoich obowiązków. Przyjęcie operatu do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oznacza, że został on skontrolowany pod względem technicznym, natomiast nie zwalnia to organu ewidencyjnego z obowiązku jego oceny pod względem zgodności z obowiązującymi przepisami prawa.

Jednocześnie wypada podnieść, iż nawet jeśli z jakichkolwiek przyczyn las utracił niektóre swoje cechy, takie jak np. drzewostan czy runo leśne, las nie traci przez to swego charakteru: zmiany o charakterze faktycznym nie mogą stanowić podstawy do dokonania zmiany gleboznawczej klasyfikacji gruntów (min. wyrok tut. Sądu z dnia 18 maja 2011 r. IV SA/Wa 540/11). Z art. 24 ustawy z 1991 r. o lasach wynika ciążący na właścicielu lasu obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego lasu poprzez ponowne wprowadzenie roślinności leśnej (upraw leśnych) i doprowadzenia np. do odtworzenia leśnego charakteru gruntu (np. runa leśnego). Czasowy brak roślinności leśnej nie jest podstawą do przeklasyfikowania gruntu leśnego na nieleśny. Gdyby dopuścić taką możliwość, każdy właściciel lasu poprzez wykarczowanie go (pozbawienie lasu roślinności) mógłby doprowadzić swój teren do utraty charakteru leśnego. Taka sytuacja z punktu widzenia ratio legis ustawy z 1991 r. o lasach jest niedopuszczalna.

Trzeba mieć na uwadze, iż celem zawartej w art. 20 ust. 3a Pgik regulacji, w myśl której ewidencję gruntów i budynków, w części dotyczącej ustawy o lasach, prowadzi się z uwzględnieniem przepisów o lasach bez wątpienia pozostaje zapobieżenie dokonywania dowolnych zmian w zakresie przekształcania gruntów leśnych na nieleśne. Jednocześnie zwrócić należy uwagę, że wynikające z powołanego przepisu odesłanie nie dotyczy jedynie ustawy o lasach, ale "przepisów o lasach", a zatem także innych przepisów dotyczących tej materii.

Bez wątpienia obowiązujące ustawodawstwo, w szczególności ustawa o lasach, stoi na gruncie restrykcyjnego reżimu ochrony gruntów leśnych, służącego zapobieganiu samowolnemu zmienianiu przeznaczenia gruntów leśnych na nieleśne. Ustawa o lasach określa zasady gospodarki leśnej, przez co należy rozumieć działalność leśną w zakresie urządzania, ochrony i zagospodarowania lasu, utrzymania i powiększania zasobów i upraw leśnych oraz realizuje trwale zrównoważoną gospodarkę leśną, co oznacza działalność zmierzającą do ukształtowania struktury lasów i ich wykorzystania w sposób i tempie zapewniającym trwałe zachowanie ich bogactwa biologicznego, wysokiej produkcyjności oraz potencjału regeneracyjnego, żywotności i zdolności do wypełniania, teraz i w przyszłości, wszystkich ważnych ochronnych, gospodarczych i socjalnych funkcji na poziomie lokalnym, narodowym i globalnym, bez szkody dla innych ekosystemów ( art.1. ust. 1 i art. 6 ust. 1 pkt 1 i 1 a ustawy o lasach ). Celem trwale zrównoważonej gospodarki leśnej pozostaje zatem kształtowanie struktury lasów.

Reasumując wskazać należy, iż materiał dowodowy sprawy upoważniał organy do uznania, że część przedmiotowej działki, o powierzchni 0,3267 ha, będąca przedmiotem wniosku, nadal stanowi las w rozumieniu art. 3 ustawy o lasach i w taki sposób winna być w dalszym ciągu oznaczana w ewidencji gruntów. Wprawdzie o zaliczeniu gruntów do poszczególnych użytków gruntowych decyduje faktyczny sposób wykorzystania gruntów ustalony w oparciu o kryteria wymienione w załączniku nr 6 do rozporządzenia w sprawie ewidencji, niemniej grunty rolne i leśne podlegają ochronie prawnej, mającej na celu uniemożliwianie dokonywania niekontrolowanych zmian sposobu zagospodarowania tych gruntów. W konsekwencji powyższego, bez przeprowadzenia stosownych procedur, tj. w szczególności procedury wyłączenia gruntów leśnych z produkcji, ewentualnie procedury, o której mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o lasach, nie może dojść do utraty przez działkę statusu leśnego.

Mając zatem powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ppsa. orzekł jak w sentencji orzeczenia.