Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 973/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2007-08-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Radzicka (spr.) Sędziowie WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak WSA Bożena Popowska Protokolant st.sekr.sąd. Justyna Frankowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi Firmy Handlowo-Usługowej [...] A.P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wykonywania międzynarodowego transportu drogowego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] r. nr [...], II. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącego kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. /-/B.Popowska /-/G.Radzicka /-/D.Rzyminiak-Owczarczak KP


UZASADNIENIE

Sygn. IV SA/Po 973/06

Uzasadnienie

Naczelnik Urzędu Celnego w P. decyzją z dnia [...] r. nr [...] na podstawie pkt 1.2. załącznika do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jedn. Dz.U. z 2004 nr 204 poz. 2088 ze zm.), nałożył na Firmę Handlowo-Usługową [...] prowadzoną przez A. P. w K., karę pieniężną w wysokości 8000 PLN z tytułu wykonywania transportu drogowego pojazdem niezgłoszonym do licencji. Na podstawie art. 93 ust 3 ustawy o transporcie drogowym decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności i określono sposób uiszczenia kary.

W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że podczas kontroli pojazdu m-ki Renault nr rejestracyjny [...] na autostradzie A2 kierowanym przez A. P. w dniu [...] 2006 r.,

– kierowca nie posiadał wypisu z licencji, a okazał jedynie oryginał licencji nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego rzeczy

– poruszał się pojazdem nie zgłoszonym do wniosku o licencję.

A. P. przesłuchany przez funkcjonariuszy celnych wyjaśnił, że wypis z licencji pozostał w jego pojeździe m-ki VOLVO nr rejestracyjny [...]. który nie został na czas naprawiony i w związku z koniecznością wykonywania przewozu towaru z K. do Ż., pożyczył pojazd od brata R. P., który nie ma licencji, bowiem prowadzi gospodarstwo rolne.

Organ uznał, że brak wypisu z licencji narusza przepisy art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tj. DZ.u. z 2004 poz. 2088 ze zm.), a wykonywanie transportu drogowego rzeczy pojazdem niezgłoszonym do wniosku o licencję uzasadniało nałożenie na przedsiębiorcę kary pieniężnej określonej w decyzji.

W odwołaniu od decyzji A. P. zarzucił organowi pierwszej instancji obrazę przepisów prawa poprzez błędną wykładnię przepisów ustawy o transporcie drogowym. Podał, że brat nie musi mieć licencji skoro prowadzi gospodarstwo rolne. Natomiast skorzystanie przez niego z użyczonego pojazdu było spowodowane awarią jego pojazdu. Odwołujący zarzucił iż nałożona kara jest niewspólmierna do jednorazowego przewinienia i niweczy trud włożony w zapoczątkowaną działalność.

A. P. podał, że jeszcze przed wydaniem decyzji okazał organom wypis z licencji, a także na przyszłość zgłosił również organowi licencyjnemu pojazd brata m-ki Renault nr rej. [...] i to przed upływem 14 –dniowego terminu od zaistnienia tej zmiany. W wyniku rozpoznania odwołania Dyrektor Izby Celnej dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ podkreślił, że pojazd winien być wyposażony w wypis z licencji, a brak wypisu na konkretny pojazd, powoduje, że przedsiębiorca nie powinien wykonywać przewozu takim pojazdem w ogóle. Zdaniem organu odwoławczego normy prawne dotyczące transportu drogowego są jednoznaczne i zostały prawidłowo odczytane i zastosowane przez organ I instancji zarówno co do stwierdzonych naruszeń jak i co do wysokości kary. Z tych też powodów nie znaleziono podstaw do uwzględnienia zarzutów odwołania.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu A. P. zarzucił organom celnym naruszenie art. 14 ustawy o transporcie drogowym oraz wadliwą interpretację art. 87 ust. 1 powyżej wymienionej ustawy.

W konkluzji skarżący żądał uchylenia zaskarżonej decyzji i zasądzenia zwrotu kosztów według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

Przy niespornym stanie faktycznym ustalonym przez organy administracji publicznej i nie kwestionowanym przez skarżącego, zarówno organ I i II instancji dokonały wadliwej interpretacji przepisów ustawy o transporcie drogowym.

Faktem jest, że przedsiębiorca A. P. prowadzący Firmę Handlowo – Usługową [...] w K. posiada licencję na wykonywanie krajowego transportu drogowego rzeczy od [...]2005 r. do [...] 2020 r.

Zgodnie z art. 8 ust. 2, pkt. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jedn. Dz.U. z 2004 nr 204 poz. 2088 ze zm.) wniosek o nadanie licencji winien zawierać między innymi rodzaj i liczbę pojazdów samochodowych, którymi dysponuje przedsiębiorca ubiegający się o licencję. Licencja nie zawiera jednak informacji o liczbie i danych identyfikacyjnych pojazdów, gdyż zakres treści licencji określa zarówno art. 11 ust. 1 ustawy oraz załącznik nr 3 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie wzorów licencji na wykonywanie transportu drogowego oraz wypisów z tych licencji (Dz.U. z 2004 nr 153 poz. 1612).

Zgodnie z art. 11 ust. 3 ustawy organ udzielający licencji wydaje jej wypis lub wypisy w liczbie odpowiadającej liczbie pojazdów samochodowych określonych we wniosku o udzielenie licencji.

Zakładając racjonalność ustawodawcy w przypadku kiedy przedsiębiorca ma jeden pojazd sensu posługiwania się wypisem, a nie oryginałem licencji należy upatrywać w tym, że licencja najczęściej wieloletnia mogłaby ulec zniszczeniu, zagubieniu itp. Także w przypadku zatrudnienia pracownika – kierowcy, przedsiębiorca byłby pozbawiony istotnego dokumentu. Wreszcie w sytuacji wypadku pojazdu licencja mogłaby ulec kasacji. Nie można jednak podzielić wywodów decyzji obu instancji, że brak wypisu licencji i okazanie oryginału licencji podczas kontroli należy ocenić jako naruszenie art. 87 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym w sytuacji kiedy przedsiębiorca ma tylko jeden samochód.

Porównując przepisy rozporządzenia z 25.06.2004 r. w sprawie wzorów ... w szczególności treść załącznika nr 3, który zawiera wzór licencji i treść załącznika nr 6, który zawiera wzór wypisu licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego rzeczy, należy stwierdzić, że żaden z tych dokumentów nie zawiera rubryki, w której rejestrowałoby markę oraz cechy identyfikacyjne pojazdu. Należy więc uznać, że jedynie kontrola wniosku o wydanie licencji w organie upoważnionym do jej wydania pozwala funkcjonariuszom wykonującym funkcję kontrolne transportu, na ustalenie czy wypis, którym legitymuje się kierujący dotyczy właściwego pojazdu. Stąd należy stwierdzić, że w konkretnej sprawie funkcjonariusze kontrolujący uzyskali od skarżącego wiedzę, ze przewozi towar pojazdem niezgłoszonym przy wniosku o licencję i tylko to uchybienie w dniu [...] czerwca 2006 r. mogło być zarzutem wobec przedsiębiorcy. Natomiast chybionym jest zarzut braku wypisu i okazanie oryginału licencji, bowiem z definicji licencji wynika, że jest ona urzędowym zezwoleniem na wykonywanie określonych czynności np. zawodowych. Tak więc licencja jest związana z osobą, przedsiębiorstwem, a nie z pojazdem.

Przepis art. 14 ust.1 ustawy o transporcie drogowym stanowi, że "przewoźnik drogowy jest zobowiązany zgłaszać na piśmie organowi, wszelkie zmiany danych, o których mowa w art.8, nie później niż w terminie 14 dni od ich powstania. Natomiast jeżeli zmiany obejmują dane zawarte w licencji, przedsiębiorca jest obowiązany wystąpić o zmianę licencji. (art. 14 ust. 2).

Z powyższego uregulowania wynika, że zwiększenie ilości pojazdów, wymiana pojazdu (ów) nie jest związana z wymianą licencji, a jedynie z obowiązkiem zgłoszenia zmiany i to w terminie 14 dni.

Jest niespornym, że skarżący z zachowaniem czternastodniowego terminu zgłosił pojazd brata do wniosku o licencję i uzyskał na ten pojazd wypis, a także zgłosił to do organów celnych.

W powyższym niespornym stanie faktycznym należy stwierdzić, że w dniu [...] czerwca 2006 r. :

- A. P. jako przedsiębiorca posiadał licencję na przewóz drogowy rzeczy

- pojazd, który nie był zgłoszony do licencji, a którym przewoził towar w dniu [...] czerwca 2006 r. został zgłoszony jako zmiana danych – ilości i rodzajów pojazdów w terminie 14 dni.

Przepisy ustawy o transporcie drogowym nie zawierają uregulowań, które powodowałyby zawieszenie licencji w terminie, ( przez 14 dni), w którym przedsiębiorca ma zgłosić zmiany we wniosku o wydanie licencji.

Należy więc stwierdzić, że w sytuacji w jakiej znalazł się skarżący, który wyjaśnił okoliczności w jakich przewoził towar, wykazał dokumentami naprawę pojazdu zgłoszonego do wniosku o licencję, zachował wymogi z art.14 ust.1 ustawy o transporcie drogowym jeszcze przed wydaniem decyzji, organ nie miał podstaw do wymierzenia kary, a wszczęte postępowanie winno być umorzone bowiem racjonalność ustawodawcy polega również na tym, że uchwala przepisy zawierające regulacje dotyczące sytuacji, w których obywatel, podmiot gospodarczy ma pewien czas na podjęcie działań, które doprowadzą , iż postępuje on zgodnie z prawem.

Art. 87 ust.1 ustawy o transporcie drogowym wyraźnie wskazuje w jakie dokumenty podczas przejazdu powinien być wyposażony kierowca pojazdu i większości z wymienionych tam dokumentów nie można przedłożyć "post factum". Jednak dokonując kontroli pojazdów i wydając decyzję o nałożeniu kary, organy kontrolujące transport drogowy, nie mogą pomijać regulacji zawartej w art.14 ust.1 ustawy. Przy restrykcyjnym rozumieniu przepisów tak jak to zaprezentowały organy w zaskarżonej decyzji, uregulowania przepisu art.14 ust.1 ustawy o transporcie drogowym byłyby zbędne.

W powyższych okolicznościach na zasadzie art.145 § 1 pkt 1 lit."a" , art.152 i art.200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz.1270 ) orzeczono jak w sentencji wyroku.

/-/B.Popowska /-/G.Radzicka /-/D.Rzyminiak-Owczarczak

KP