Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 272/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-06-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 105 par. 1, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 35 ust. 1 pkt 1, art. 36a ust. 5 pkt 4, art. 59a ust. 1, art. 62 ust. 1, art. 64 ust. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1332
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.

SENTENCJA

Dnia 20 czerwca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska, Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, , Protokolant Referent stażysta Aleksandra Banasiak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 czerwca 2018 roku sprawy ze skargi M. P. – Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego oraz budowy niezgodnej z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oddala skargę. a.bł.


UZASADNIENIE

II SA/Łd 272/18

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...]r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S., na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., umorzył w całości postępowanie administracyjne wszczęte na wniosek M. P.-Z. w przedmiocie istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego oraz budowy niezgodnej z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego - zakładu piekarniczego (P.W. Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowe "A"), zlokalizowanego na działkach nr 736 i 737 przy ul. A 8 w B..

Organ I instancji wskazał, że M. P.-Z. zwróciła się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. o wszczęcie postępowania administracyjnego w przedmiocie istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego oraz budowy niezgodnej z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego ww. obiektu.

W tracie postępowania organ I instancji ustalił, że na spornej nieruchomości funkcjonuje budynek piekarni z częścią magazynowo-socjalną. Właściciel prowadzi książkę obiektu budowlanego, dokonując w niej wpisów. Obiekt poddawany jest przez zarządcę kontroli okresowej utrzymania obiektu w zakresie przestrzegania obowiązków wynikających z art. 62 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r. poz. 1332 ze zm.), dalej P.b. Piekarnia wraz z częścią magazynowo-socjalną znajduje się w dobrym stanie technicznym i estetycznym, zgodnie z przepisami zawartymi w rozdziale 6 P.b. - Utrzymanie obiektów budowlanych. Nie stwierdzono istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego. Obiekt użytkowany jest zgodnie z przeznaczeniem.

Ponadto Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S., decyzją z dnia [...]r., udzielił A. i P. W. pozwolenia na użytkowanie - rozbudowy istniejącego budynku piekarni o część magazynową i socjalną na działkach nr 736 i 737, położonych w B. ul. A 8, przy granicy z działką nr 731, pod warunkiem wykonania w terminie do 30 czerwca 2009 r. pozostałych robót budowlanych objętych pozwoleniem na budowę, a polegających na wybudowaniu podjazdu dla osób niepełnosprawnych. W aktach sprawy znajduje się protokół z kontroli z dnia 23 grudnia 2008 r., z którego wynika, że obiekt został zrealizowany zgodnie z projektem zagospodarowania działki, jak również zgodnie z projektem architektoniczno-budowalnym. Nie stwierdzono istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę.

Od ww. decyzji u umorzeniu postępowania odwołanie złożyła M. P.-Z., zarzucając jej naruszenie:

1/ art. 10 § 1 w zw. z art. 81 k.p.a., poprzez naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu i uniemożliwienie stronie wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego oraz zgłoszonych żądań przed wydaniem decyzji,

2/ art. 81 k.p.a., poprzez uznanie okoliczności faktycznych za udowodnione, choć strona nie miała możliwości wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego w postępowaniu pierwszoinstancyjnym,

3/ art. 77 § 1 k.p.a., poprzez uchylenie się od dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i wydanie decyzji w oparciu niepełny i nie w pełni rozpatrzony materiał dowodowy,

4/ art. 105 § 1 k.p.a., poprzez jego bezpodstawne zastosowanie w sprawie,

5/ art. 86 k.p.a., poprzez zaniechanie przesłuchania odwołującej się, pomimo zgłoszonego w tym zakresie wniosku,

6/ art. 65 k.p.a., poprzez bezpodstawne wyłączenie z niniejszej sprawy kwestii dotyczącej komina piekarni oraz całej instalacji grzewczej, w sytuacji gdy stan techniczny komina i instalacji, ich zgodność z projektem budowlanym oraz z wymogami ochrony środowiska i użyte w nich rozwiązania techniczne leżą w kompetencji PINB,

7/ art. 36a i art. 51 P.b., poprzez ich niezastosowanie w sprawie,

8/ art. 66 P.b., poprzez jego niezastosowanie w sprawie.

Decyzją z dnia [...]r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Organ odwoławczy wskazał, że w myśl art. 105 § 1 k.p.a. gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania w całości albo w części. Postępowanie uznaje się za bezprzedmiotowe wówczas, gdy brak jest jednego z materialnych elementów stosunku administracyjno-prawnego.

W ocenie organu odwoławczego powiatowy organ nadzoru budowlanego w sposób wyczerpujący przeprowadził postępowanie wyjaśniające, które wykazało, że sporny budynek został zrealizowany zgodnie z projektem budowlanym stanowiącym integralną część decyzji Starosty [...] z dnia [...]r. o pozwoleniu na budowę. Przeprowadzone postępowanie wyjaśniające nie potwierdziło zarzutów strony odwołującej się, że inwestor posiadał pozwolenie na rozbudowę piekarni na cele nieprodukcyjne, tj. utworzenie pomieszczenia socjalnego oraz magazynów, a zrealizował pomieszczenia, które wykorzystywane są na cele produkcyjne, co spowodowało zwiększenie mocy produkcyjnych piekarni. Ocena taka wynika z protokołu kontroli z dnia 3 marca 2017 r., jak również protokołu kontroli obowiązkowej przeprowadzonej w dniu 23 grudnia 2008 r., w których organ I instancji jednoznacznie stwierdził, że nie doszło do istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego.

Organ II instancji, przytaczając treść art. 36a ust. 5 i 5a P.b., wskazał, że w przepisach tych enumeratywnie wymienione są przypadki, w których zakres dokonanych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego lub warunków pozwolenia na budowę przesądza, że mają one charakter odstępstw istotnych.

W niniejszej sprawie organ I instancji dokonał prawidłowej analizy stanu faktycznego w świetle art. 36a P.b. i zasadnie uznał, że obiekt budowlany został zrealizowany bez istotnych odstępstw, o których mowa w powołanym przepisie.

Budynek znajduje się ponadto w odpowiednim stanie technicznym, co wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, tj. m.in. z protokołu nr [...] z dnia [...]r. z okresowej kontroli przewodów kominowych sporządzonego przez mistrza kominiarskiego, czy też z protokołu Nr [...] sporządzonego w wyniku kontroli okresowej (przeprowadzonej co najmniej jeden raz w ciągu 5 lat) stanu technicznego i przydatności do użytkowania budynku jego estetyki i otoczenia. Kontrola obejmowała również sprawdzenie stanu technicznego elementów budynku narażonych na działanie szkodliwych czynników atmosferycznych.

W ocenie organu odwoławczego w sprawie wystąpiła bezprzedmiotowość przedmiotowa, gdyż brak jest przedmiotu postępowania, tj. nie ma podstaw do orzekania merytorycznego w trybie przepisów P.b.

Na decyzję ostateczną skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosła M. P.-Z., zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na treść orzeczenia:

1/ art. 77 § 1 w zw. z art. 7 k.p.a., poprzez uchylanie się przez organy obydwu instancji od podejmowania wszelkich - w tym konkretnym przypadku jakichkolwiek - kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, co doprowadziło do wydania decyzji w oparciu o niepełny i nie w pełni rozpatrzony materiał dowodowy, bez odniesienia się do istoty wniosku inicjującego postępowanie;

2/ art. 15 w zw. z art. 77 § 1 i art. 7 k.p.a., poprzez zaniechanie merytorycznego rozpoznania sprawy przez organ II instancji, ograniczając się jedynie do skopiowania stanowiska organu I instancji;

3/ art. 15 w zw. z art. 77 § 1 i art. 7 k.p.a., poprzez nieodniesienie się przez organ II instancji do wszystkich zarzutów wywiedzionych w odwołaniu;

4/ art. 136 § 1 w zw. z art. 77 § 1 i art. 7 k.p.a., poprzez jego niezastosowanie i nieuzupełnienie materiału dowodowego przez organ odwoławczy celem dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy;

5/ art. 80 k.p.a., poprzez przekroczenie przez organy obydwu instancji granic swobodnej oceny dowodów, która przybrała cechy oceny dowolnej;

6/ art. 11 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a., poprzez brak wyjaśnienia skarżącej zasadności przesłanek, którymi organ kierował się przy załatwieniu sprawy, co znajduje swe odzwierciedlenie w niemerytorycznym uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, w którym nie odniesiono się do meritum sprawy, tj. szkodliwości oddziaływania piekarni na nieruchomości sąsiednie i do zwiększającej się z roku na rok produkcji, a co za tym idzie powstania stanu niezgodnego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego;

7/ art. 65 § 1 k.p.a. w zw. z art. 81 ust 1 pkt 1a i 1c P.b., poprzez bezpodstawne wyłączenie z niniejszej sprawy kwestii dotyczącej komina piekarni oraz całej instalacji grzewczej, w sytuacji gdy stan techniczny komina i instalacji, ich zgodność z projektem budowlanym, użyte w nich rozwiązania techniczne oraz ich zgodność z wymaganiami ochrony środowiska leżą w kompetencji PINB.

Wskazując na powyższe naruszenia skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organów obydwu instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na sprawę administracyjną w znaczeniu materialnym składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe, a zatem przy ustalaniu tożsamości sprawy należy badać te właśnie elementy. Tożsamość elementów podmiotowych to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej. Sąd administracyjny nie jest wprawdzie związany granicami skargi, ale zawsze jest związany granicami sprawy, w której skarga została wniesiona i nie może swoimi ocenami prawnymi wkraczać w sprawę nową w stosunku do tej, która była albo powinna być przedmiotem postępowania administracyjnego i wydawanych w nim decyzji administracyjnych (wyrok NSA z dnia 8 marca 2018 r., II FSK 487/16).

W niniejszej sprawie granice sprawy administracyjnej wyznaczone zostały przez skarżącą w jej wniosku z dnia 27 grudnia 2017 r. o wszczęcie postępowania. Wbrew zawartym w skardze sugestiom pełnomocnika skarżącej, jej żądanie było ujęte w jasny i precyzyjny sposób – domagała się ona wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiocie istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego budynku piekarni położonego na działce sąsiadującej z jej nieruchomością oraz budowy niezgodnej z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Ponadto z treści uzasadnienia wniosku bez wątpliwości wynikało, że wnioskodawczyni miała poważne zastrzeżenia także do sposobu użytkowania piekarni, głównie z uwagi na uciążliwy dym wydobywający się z komina piekarni. Wnioskodawczyni podejrzewała także, że piekarnia zwiększyła w ostatnich latach moce produkcyjne, co uznała za sprzeczne z planem miejscowym.

W ocenie Sądu organ I instancji właściwie rozpoznał intencje wnioskodawczyni, które nie wymagały przecież dodatkowych zabiegów interpretacyjnych. Odnosząc się zatem do pierwszego z zastrzeżeń wnioskodawczyni, dotyczącego istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego oraz budowy niezgodnej z planem miejscowym, organ ustalił, że decyzją z dnia [...]r. Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił A. i P. W. pozwolenia na rozbudowę istniejącego budynku piekarni o część magazynową i socjalną. Oznaczało to, że projekt budowlany był zgodny z planem miejscowym. Stosownie bowiem do art. 35 ust. Pkt 1 P.b. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza m.in. zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego (...). Udzielenie zatem pozwolenia na budowę oznaczało, że projekt nie naruszał planu zagospodarowania przestrzennego.

Z kolei zgodność wykonanych robót budowlanych sprawdzona została przez organ nadzoru budowlanego w dniu 23 grudnia 2008 r. podczas kontroli obowiązkowej zakończenia budowy obiektu budowlanego, z której protokół znajduje się w aktach sprawy. Kontrola taka obejmowała m.in., zgodnie z art. 59a ust. 1 P.b., sprawdzenie zgodności obiektu budowlanego z projektem zagospodarowania działki lub terenu (pkt 1), zgodności obiektu budowlanego z projektem architektoniczno-budowlanym (pkt 2), a także wyrobów budowlanych szczególnie istotnych dla bezpieczeństwa konstrukcji i bezpieczeństwa pożarowego (pkt 3). W czasie obowiązkowej kontroli organ nie stwierdził uchybień, co znajduje odzwierciedlenie w treści protokołu. Wobec powyższego decyzją z dnia [...]r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. udzielił inwestorom pozwolenia na użytkowanie rozbudowanego obiektu. Decyzja ta nie została wyeliminowana z obrotu prawnego i korzysta z domniemania legalności. W trakcie oględzin nieruchomości dokonanych w dniu 3 marca 2017 r. nie stwierdzono zmiany stanu obiektu w stosunku do stanu z grudnia 2008 r. Wprawdzie art. 36a ust. 5 pkt 4 P.b. za istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę uznaje także zmianę zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, to jednak do zmiany takiej w rozpoznawanej sprawie nie doszło. Rozbudowany obiekt piekarni w dalszym ciągu stanowi jej część magazynową i socjalną. Z faktu, że właściciel piekarni zużywa obecnie więcej węgla niż w latach ubiegłych, nie wynika przecież, że doszło do zwiększenia mocy produkcyjnych. Budynek został rozbudowany o powierzchnie ponad 200 m2, co oczywiście oznacza, że do jego ogrzania potrzeba większej ilości opału. Z akt administracyjnych (k. 22) wynika, że inwestor wywiązuje się z obowiązków przedkładania informacji o zakresie korzystania ze środowiska. Na obecnym etapie postępowania organ nadzoru budowlanego, działając w ramach swoich kompetencji, zebrał pełny materiał dowodowy, pozwalający na rozpoznanie wniosku skarżącej.

Takie same wnioski należy wyciągnąć odnośnie do drugiej części żądania skarżącej – sprawdzenia, czy obiekt jest prawidłowo użytkowany. Stosownie do art. 62 ust. 1 P.b. obiekty budowlane powinny być w czasie ich użytkowania poddawane przez właściciela lub zarządcę kontroli:

1/ okresowej, co najmniej raz w roku, polegającej na sprawdzeniu stanu technicznego:

a) elementów budynku, budowli i instalacji narażonych na szkodliwe wpływy atmosferyczne i niszczące działania czynników występujących podczas użytkowania obiektu,

b) instalacji i urządzeń służących ochronie środowiska,

c) instalacji gazowych oraz przewodów kominowych (dymowych, spalinowych i wentylacyjnych);

2/ okresowej, co najmniej raz na 5 lat, polegającej na sprawdzeniu stanu technicznego i przydatności do użytkowania obiektu budowlanego, estetyki obiektu budowlanego oraz jego otoczenia; kontrolą tą powinno być objęte również badanie instalacji elektrycznej i piorunochronnej w zakresie stanu sprawności połączeń, osprzętu, zabezpieczeń i środków ochrony od porażeń, oporności izolacji przewodów oraz uziemień instalacji i aparatów;

3/ okresowej w zakresie, o którym mowa w pkt 1, co najmniej dwa razy w roku, w terminach do 31 maja oraz do 30 listopada, w przypadku budynków o powierzchni zabudowy przekraczającej 2000 m2 oraz innych obiektów budowlanych o powierzchni dachu przekraczającej 1000 m2; osoba dokonująca kontroli jest obowiązana bezzwłocznie pisemnie zawiadomić organ nadzoru budowlanego o przeprowadzonej kontroli;

4/ bezpiecznego użytkowania obiektu każdorazowo w przypadku wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 61 pkt 2;

4a) w przypadku zgłoszenia przez osoby zamieszkujące lokal mieszkalny znajdujący się w obiekcie budowlanym o dokonaniu nieuzasadnionych względami technicznymi lub użytkowymi ingerencji lub naruszeń, powodujących, że nie są spełnione warunki określone w art. 5 ust. 2.

Ponadto stosownie do art. 64 ust. 1 P.b. właściciel lub zarządca jest obowiązany prowadzić dla każdego budynku oraz obiektu budowlanego niebędącego budynkiem, którego projekt jest objęty obowiązkiem sprawdzenia, o którym mowa w art. 20 ust. 2, książkę obiektu budowlanego, stanowiącą dokument przeznaczony do zapisów dotyczących przeprowadzanych badań i kontroli stanu technicznego, remontów i przebudowy, w okresie użytkowania obiektu budowlanego.

Właściciel obiektu podczas kontroli obiektu w dniu 3 marca 2017 r. okazał dokumenty odnoszące się do utrzymania obiektu w należytym stanie technicznym, w tym protokoły z obowiązkowych kontroli, a także książkę obiektu budowlanego, uzupełnioną zgodnie z zaleceniami organu (protokół z oględzin dokumentu z dnia 28 kwietnia 2017 r.). Stąd niezrozumiałe są obecnie zastrzeżenia skarżącej co do konieczności zgromadzenia tych dokumentów w aktach sprawy – skoro jej wniosek dotyczył również zastrzeżeń co do prawidłowego użytkowania obiektu, to organ wykazał na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, że zastrzeżenia te są nieuzasadnione. Dotyczyło to również samego komina piekarni, okresowe kontrole stanu technicznego obejmowały również tę część obiektu budowlanego.

Nie było zatem podstaw do uznania, by w niniejszej sprawie organy nadzoru budowlanego miały obowiązek wydać jakąkolwiek decyzję na gruncie P.b., w tym na podstawie art. 66 tej ustawy.

Stosownie zaś do art. 105 § 1 k.p.a., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stanie się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części.

W wyroku z dnia 18 kwietnia 1995 r., SA/Łd 2424/94 (ONSA 1996/2/80) Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy w sposób oczywisty organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Oznacza to, że wszystkie elementy badanego stanu faktycznego i prawnego są tego rodzaju, że niepotrzebne jest postępowanie mające na celu wyjaśnienie wszystkich tych okoliczności w sprawie. Chodzi tu o kryterium bezprzedmiotowości odnoszące się do postępowania, ale w taki sposób, że wynik tego postępowania nie powinien mieć charakteru merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie, lecz jedynie być formalnym jego zakończeniem.

Bezprzedmiotowość postępowania może wynikać z istnienia przesłanki podmiotowej, bądź też przesłanki przedmiotowej w prowadzonym postępowaniu. W szczególności gdy w znaczeniu prawnym brakuje przedmiotu postępowania (np. sprawa ma charakter cywilny), można mówić o braku przesłanki przedmiotowej do merytorycznego rozstrzygnięcia. Podobnie jest w przypadku braku przesłanki podmiotowej, a więc w sytuacji braku strony postępowania mającej interes prawny w uzyskaniu rozstrzygnięcia. Decyzja wydana na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. nie rozstrzyga o materialnoprawnych uprawnieniach i obowiązkach stron, przyjmując, że nie ma przesłanek do merytorycznego rozstrzygania co do istoty sprawy.

W rozpatrywanej sprawie okolicznością powodującą bezprzedmiotowość postępowania był fakt, że organ ustalił, że obiekt piekarni rozbudowany został zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, a więc i zgodnie z planem miejscowym oraz jest właściwie użytkowany. Zatem na organie prowadzącym postępowanie nie ciążył obowiązek władczego rozstrzygnięcia sprawy, a jedynie konieczność formalnego zakończenia wszczętego uprzednio postępowania. Skoro zatem brak było podstaw materialnoprawnych dla wydania pozytywnej decyzji w odniesieniu do wykonanych czynności, organ miał obowiązek umorzyć uprzednio wszczęte postępowanie administracyjne.

Na marginesie tylko zauważyć należy, że doszło do zwiększonego zużycia węgla kamiennego nie wynika, że musiało dojść do zwiększenia produkcji piekarni. Obiekt został rozbudowany o ponad 200 m² powierzchni, a więc węgiel ten zużywany jest również do ogrzewania budynku o nowo wybudowaną część magazynową i socjalną. Ponadto z pisma Urzędu Marszałkowskiego Departamentu Rolnictwa i Ochrony Środowiska z dnia 16 października 2017 r. (k. 22 akt) wynika, że Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowe "A" wywiązuje się z obowiązku sporządzania i przedkładania Marszałkowi Województwa [...] zbiorczych zestawień informacji o zakresie korzystania ze środowiska.

Sąd nie dopatrzył się przy tym wskazywanych w skardze uchybień w przeprowadzonym postępowaniu. Organy zebrały materiał dowodowy wystarczający do wydania rozstrzygnięcia. Uzasadnienie decyzji zawiera elementy wymagane przez art. 107 § 3 k.p.a. Organy wyjaśniły, dlaczego postępowanie administracyjne, wszczęte na wniosek skarżącej, okazało się bezprzedmiotowe i dlaczego konstatacja taka skutkowała umorzeniem postępowania.

Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), orzekł jak w sentencji.

A.B.