Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 469/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-11-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6463 Wzory przemysłowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134 par. 1, art. 145 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 156
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 117 ust. 1, art. 89, art. 102 ust. 1, art. 103 ust. 1, , art. 105 ust. 5, art. 256, art. 104 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2013 poz 1410
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej - tekst jednolity
article: art. 20, art. 22
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 października 2016 r. sprawy ze skargi G. Sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego oddala skargę w całości


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r. Urząd Patentowy RP, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] grudnia 2015 r. sprawy z wniosku S. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] przeciwko G. Sp. z o.o. S.K. z siedzibą w [...] o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "[...]" Nr [...], na podstawie art. 89 ust. 1 w zw. z art. 117 ust. 1, art. 104 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 1410 – dalej p.w.p) oraz art. 98 k.p.c. w zw. z art. 256 ust. 2 p.w.p. unieważnił prawo z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "[...]", Nr [...].

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu [...] lipca 2014 r. S. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: wnioskodawca, uczestnik) wystąpiła o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "[...]" Np. [...] udzielonego w dniu [...] marca 2013 r. na rzecz G. Sp. z o.o. S.K. z siedzibą w [...] (dalej: skarżąca, uprawniona) z pierwszeństwem od dnia [...] lutego 2013 r.

Jako podstawę swojego żądania wnioskodawca wskazał przepisy art. 102 – 104 i 117 ust. 2 p.w.p., podnosząc zarzuty braku nowości i braku indywidualnego charakteru w stosunku do spornego wzoru, a także, że używanie spornego wzoru narusza jego prawa osobiste i majątkowe do utworu wzornictwa przemysłowego w postaci listwy profilowej drzwi przesuwanych "[...]". Swój interes prawny wnioskodawca wywodził z faktu produkcji systemów drzwi przesuwnych, w tym listwy profilowej drzwi przesuwnych o cechach według spornego prawa z rejestracji wzoru przemysłowego nr [...] i wprowadzania takich wyrobów do obrotu gospodarczego, co ogranicza mu zagwarantowaną w art. 20 i 22 Konstytucji RP swobodę działalności gospodarczej. Podniósł, że strony są konkurentami w zakresie oferowania systemów drzwi przesuwnych, w tym listew profilowych. Ponadto wnioskodawca powołał się na przysługujące mu z wcześniejszym pierwszeństwem prawo z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "[...]" Nr [...]. Dodatkowo wskazał, że wystąpił z listem ostrzegawczym do G. sp. z o.o. Dystrybucja S.K.A. oraz poinformował wybranych kontrahentów o naruszaniu jego praw z rejestracji wzorów przemysłowych.

Dla udowodnienia przedstawionych zarzutów wnioskodawca przedłożył następujące materiały:

- przykładowe strony katalogu produktów [...];

- przykładowe strony katalogu produktów [...];

- wydruki ze strony internetowej [...];

- zestawienie nagród [...];

- kopię strony tytułowej i kopię str. 111 katalogu produktów [...], na której przedstawiono pod nr 1b "rączkę [...] " (na fotografii i na rysunku przekroju), w zależności od koloru o kodach [...],[...] i [...];

- świadectwo rejestracji wzoru przemysłowego pt.: "Listwa profilowa drzwi przesuwnych" Nr [...] wraz z zaświadczeniami o zatrudnieniu jego twórców w spółce wnioskodawcy;

- potwierdzenie z dnia [...] kwietnia 2008 r. zamówienia S. przez spółkę I. Sp. z o.o. z [...] dotyczące m. in. rączek [...] i [...] odpowiednio o nr [...] i [...] wraz z rysunkami potwierdzającymi wygląd rączek [...] i [...] odpowiednio o nr [...] i [...] wraz z pięcioma kompletami faktur i dokumentów WZ z okresu od czerwca do października 2008 r. potwierdzającymi wykonanie tego zamówienia;

- opinię prawną dr hab. M. T. w sprawie oceny kolizji wzorów przemysłowych należących do S. Sp. z o.o. Nr [...],[...] i [...] oraz należących do G. Sp. z o.o., S.K. Nr [...] i [...], powołując się zwłaszcza na wnioski końcowe tej opinii;

- wydruki ze stron internetowych [...],[...], [...];

- makietę drzwi przesuwnych odzwierciedlającą wzory przemysłowe [...] i [...] oraz przeciwstawione im wzory [...] i [...].

Uprawniona w odpowiedzi na wniosek, w pismach procesowych i na rozprawie, podniosła, że dokumenty przedstawione przez wnioskodawcę nie dowodzą braku nowości, ani indywidualnego charakteru spornego wzoru przemysłowego. W szczególności, zarówno przedmiot wzoru [...], jak i nieco odmienna od tego wzoru "rączka [...]" wnioskodawcy różnią się znacznie od spornego wzoru [...] oraz wykonywanej według tego wzoru "rączki [...]". Uprawniona powołała się również na przedłożoną analizę porównawczą obu rozwiązań i na str. 62 i 63 opinii dr hab. M. T.

Na poparcie swojego stanowiska uprawniona przedłożyła następujące materiały:

- opisy [...] i [...];

- wydruki ze stron internetowych dotyczące sprzedaży rączki [...];

- instrukcję montażu rączki [...];

- wydruk ze strony sklepu internetowego z ofertą rączki [...];

- kopię str. 111 katalogu [...], na której przedstawiono pod nr 1b

"rączkę [...] " (na fotografii i na rysunku przekroju), w zależności od

koloru o kodach [...], [...] i [...];

- wydruk z bazy Designview dotyczący wzoru wspólnotowego S. nr

[...] z datą zgłoszenia 18-09-2013;

- wydruk z bazy Designview dotyczący listwy profilowej;

- 4 wydruki z bazy UPRP dotyczących listew profilowych;

- 3 wydruki z bazy OHIM dotyczące listew profilowych;

- wydruk strony internetowej słownik j. polskiego dotyczący definicji słowa

"identyczny",

- 3 arkusze zestawienia wzorów przemysłowych zarejestrowanych w Polsce i w

OHIM dotyczących listew profilowych;

- 3 arkusze zdjęć porównawczych rączki [...] i rączki [...];

- decyzję OHIM unieważniającą wzór wspólnotowy S. nr [...]

(identyczny z wzorem spornym) w oparciu o wzór sporny (wraz z

tłumaczeniem);

- 12 sztuk próbek listew profilowych drzwi przesuwnych.

Objętą skargą decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r. Urząd Patentowy RP unieważnił prawo z rejestracji spornego wzoru przemysłowego pt. "[...]" ([...]). Organ uznał, że wnioskodawca ma interes prawny w domaganiu się unieważnienia prawa z rejestracji spornego wzoru przemysłowego, gdyż sporne prawo prowadzi do ograniczenia zagwarantowanej w art. 20 i art. 22 Konstytucji RP swobody działalności gospodarczej wnioskodawcy. Wskazał, iż strony są konkurentami w zakresie systemów drzwi przesuwnych, w tym listew profilowych, co wynika z przedłożonych przez wnioskodawcę dokumentów. Wynika z nich, że wnioskodawca wprowadzał do obrotu przed datą zgłoszenia spornego wzoru do rejestracji listwę profilowaną pod nazwą [...] o cechach spornego wzoru. Ponadto wnioskodawca posiada prawo z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "[...]" Nr [...] z wcześniejszym pierwszeństwem. W związku z tym interes prawny wnioskodawcy znajduje oparcie także w art. 105 ust. 2 i ust. 4 pwp.

Następnie organ wskazał, że będąca przedmiotem spornego wzoru listwa profilowa, zgodnie z opisem znajdującym się w dokumentacji rejestrowej charakteryzuje się tym, że: "w widoku z przodu jak i w przekroju pionowym ma kształt utworzony z pionowo usytuowanej ścianki z wewnętrznym odsadzeniem prostokątnym, usytuowanym symetrycznie w połowie jej wysokości, wewnątrz którego wykonane jest gniazdo o profilu zbliżonym do skróconej litery "T", oraz z przylegającej do górnego końca tej pionowej ścianki kolejnej profilowej ścianki, którą stanowi prostopadle usytuowana ścianka przechodząca promieniowo na zewnętrznej powierzchni oraz skośnie na wewnętrznej powierzchni w ściankę półkolistą zakończoną odsadzeniem pionowym skierowanym do wewnątrz oraz z przylegającej do dolnego końca pionowej ścianki, kolejnej podwójnie skośnej ścianki skierowanej do wewnątrz i odsadzonej nieznacznie ku dołowi z zaokrąglonym jej czołem."

Następnie Komisja wskazała, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, że przedmiotem oceny w rozpatrywanej sprawie mogą być tylko te cechy postaciowe wzoru przemysłowego, które są widoczne na zewnątrz w toku zwykłego używania, czyli dostrzegane w trakcie tego używania zmysłem wzroku.

Organ podniósł, że zorientowany użytkownik listwy profilowej, którym może być np. dekorator wnętrz lub właściciel szafy ściennej, w trakcie jej zwykłego używania, tj. wkomponowanej w drzwi przesuwane szafy ściennej, nie ma możliwości wzrokowego postrzegania cech wewnętrznych spornej listwy, tj. cech wewnętrznych profilu oraz powierzchni zakrytych płytą drzwi, ani cech dotyczących strony listwy skierowanej do wnętrza szafy. W szczególności, nie ma on możliwości wzrokowego postrzegania cech spornej listwy określonych w opisie jako cechy istotne, takich jak: "w przekroju pionowym ma kształt utworzony z pionowo usytuowanej ścianki z wewnętrznym odsadzeniem prostokątnym, usytuowanym symetrycznie w połowie jej wysokości, wewnątrz którego wykonane jest gniazdo o profilu zbliżonym do skróconej litery "T" oraz "(którą stanowi prostopadle usytuowane ścianka) przechodząca skośnie na wewnętrznej powierzchni w ściankę półkolistą" "oraz z przylegającej do dolnego końca pionowej ścianki, kolejnej podwójnie skośnej ścianki skierowanej do wewnątrz i odsadzonej nieznacznie ku dołowi z zaokrąglonym jej czołem".

A zatem, przedmiotem oceny mogą być tylko te cechy postaciowe spornego wzoru przemysłowego, które są określone w opisie cech istotnych jako: " w widoku z przodu ma kształt utworzony z pionowo usytuowanej ścianki oraz z przylegającej do górnego końca tej pionowej ścianki kolejnej profilowej ścianki, którą stanowi prostopadle usytuowana ścianka przechodząca promieniowo na zewnętrznej powierzchni w ściankę półkolistą", czyli cechy dotyczące samego uchwytu. Natomiast cechy dotyczące gniazda na szczotkę wykonanego w powierzchni bocznej listwy określone jako: "z wewnętrznym odsadzeniem prostokątnym, usytuowanym symetrycznie w połowie jej wysokości, wewnątrz którego wykonane jest gniazdo o profilu zbliżonym do skróconej litery "T"" są w trakcie zwykłego użytkowania listwy niewidoczne, gdyż szczotka zakrywa otwór gniazda. Tak więc, w trakcie zwykłego użytkowania widoczna jest z boku drzwi jedynie szczotka odbojowa wystająca z gładkiej powierzchni listwy.

Oceniając przedmiotowy wzór przemysłowy, organ uznał, iż wzór ten nie spełniał wymogu indywidualnego charakteru w rozumieniu art. 104 ust. 1 p.w.p, gdyż ogólne wrażenie jakie wywołuje na zorientowanym użytkowniku nie różni się od ogólnego wrażenia wywołanego na nim przez wzór publicznie udostępniony przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo (tj. od dnia [...] lutego 2013 r.).

Urząd Patentowy uznał, iż kopia str. 111 katalogu produktów [...], na której przedstawiono pod nr 1b "rączkę [...] " (na fotografii i na rysunku przekroju), w zależności od koloru o kodach [...],[...] i [...] łącznie z potwierdzeniem z dnia [...] kwietnia 2008 r. zamówienia S. przez spółkę I. Sp. z o.o. z [...] dotyczącego m.in. rączek [...] i [...] odpowiednio o nr [...] i [...] oraz z rysunkami potwierdzającymi wygląd rączek [...] i [...] odpowiednio o nr [...] i [...] oraz z pięcioma kompletami faktur i dokumentów WZ z okresu od czerwca do października 2008 r. potwierdzającymi wykonanie tego zamówienia dowodzą, że najpóźniej w końcu roku 2008 rączka [...], uwidoczniona na str. 111 w katalogu produktów [...] pod nr 1b (na fotografii i na rysunku przekroju) oraz na rysunku spółki I. Sp. z o.o. z [...], została podana do wiadomości publicznej. Ilustracje przedstawione w katalogu produktów [...] pod nr 1b oraz rysunek spółki I. Sp. z o.o. z [...] ujawniają listwę profilową drzwi przesuwnych posiadającą takie cechy spornego wzoru określone w opisie jako cechy istotne jak: "w widoku z przodu na kształt utworzony z pionowo usytuowanej ścianki kolejnej profilowej ścianki, którą stanowi prostopadłe usytuowana ścianka przechodząca promieniowo na zewnętrznej powierzchni w ściankę półkolistą", czyli cechy dotyczące samego uchwytu spornego wzoru. Ponadto, w trakcie zwykłego użytkowania obu porównywanych ze sobą listew widoczne są z boku drzwi jedynie szczotki odbojowe zbliżonej szerokości wystające z gładkiej powierzchni listwy, jak widać na zdjęciach porównawczych rączek [...] i [...] (przedłożonych przez uprawnionego).

Organ wskazał, że różnica w ukształtowaniu uchwytu polegająca na występowaniu w spornym wzorze małego odsadzenia pionowego skierowanego do wewnątrz na zakończeniu ścianki półkolistej jest w zwykłym użytkowaniu niewidoczna. Podobne stanowisko zostało wyrażone w opinii dr hab. M. T. w sprawie oceny kolizji wzorów przemysłowych należących do S. Sp. z o.o. nr [...],[...] i [...] oraz należących do G. Sp. z o.o. S.K. nr [...] i [...], a zwłaszcza we wnioskach końcowych na str. 82 tej opinii, pomimo, że wzór [...] jest w mniejszym stopniu podobny do spornego wzoru [...], niż produkowana w oparciu o ten wzór rączka Focus.

Za zorientowanego użytkownika listwy profilowej Kolegium uznało, np. projektanta wnętrz oraz właściciel szafy ściennej czyli jej użytkownika. Organ uznał również, że swoboda twórcza w zakresie projektowania przedmiotowego wzoru jest duża, o czym świadczą, np. przedłożone do akt sprawy katalogi oraz wydruki ze stron internetowych ([...],[...],[...]) 12 sztuk próbek listew profilowych drzwi przesuwnych, wydruki z bazy Designview dotyczące listew profilowych, 4 wydruków z bazy UPRP dotyczące listew profilowych oraz 3 wydruki z bazy OHIM dotyczące listew profilowych, 3 arkusze zestawienia wzorów przemysłowych zarejestrowanych w Polsce i w OHIM dotyczących listew profilowych.

Organ wskazał również, iż w jego ocenie powoływanie się przez uprawnionego ze spornego wzoru na str. 62 i 63 opinii dr hab. M. T. jest bezzasadne wobec wyraźnej opinii odnośnie braku zdolności rejestrowej spornego wzoru wyrażonej w podsumowaniu tej opinii. Także decyzja OHIM unieważniająca wzór wspólnotowy S. nr [...] (identyczny z wzorem spornym) w oparciu o wzór sporny nie może świadczyć o zdolności rejestrowej spornego wzoru skoro wzór wspólnotowy S. nr [...] został zgłoszony do OHIM dnia [...].09.2013 r., a więc po dacie zgłoszenia spornego wzoru, tj. po dniu [...] lutego 2013r.

Wobec faktu, że brak indywidualnego charakteru jest samodzielną przesłanką wystarczającą do unieważnienia prawa z rejestracji spornego wzoru, organ uznał – w świetle przedłożonego materiału - za niezasadne rozpatrywanie pozostałych zarzutów podniesionych przez wnioskodawcę we wniosku.

Od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła G. sp. z o.o. sp. k. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, ewentualnie o zobowiązanie Urzędu Patentowego RP w terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi wyroku do wydania decyzji w przedmiocie oddalenia wniosku S. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] z dnia [...] lipca 2014 r. o unieważnienie prawa z rejestracji nr [...] oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła:

1. Naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy to jest przepisów:

a) art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (jt. Dz.U. z 2013r. poz. 267 z późn. zm - dalej: k.p.a) w zw. z art. 256 ust. 1 p.w.p. poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, mając na uwadze interes społeczny oraz poprzez niezebranie w sposób wyczerpujący i rozpatrzenie całego materiału dowodowego oraz nie podanie w sposób jednoznaczny, że zarzuty uczestnika zostały udowodnione, wskazując, że:

- nie zostały wzięte pod uwagę przez organ zasadnicze dowody skarżącej stanowiące analizę porównawczą przeciwstawionych sobie wzorów przemysłowych w tym spornego nr [...] i przeciwstawionego mu przez uczestnika wzoru przemysłowego nr [...] oraz tzw. "rączki [...]" (nie objętej wzorem [...]) przedstawioną w tabeli na str. 5 wniosku uczestnika i str. 3 odpowiedzi skarżącej na ten wniosek. Do dokonanej przez skarżącą oceny porównawczej ww. wzorów organ w ogóle się nie ustosunkował;

- organ przytaczając cechy istotne spornego wzoru przemysłowego ([...]) brane pod uwagę przy ocenie jego indywidualnego charakteru (str. 8 wers 2 od góry oraz str. 9 wers 8 od góry tej decyzji) ograniczył je tylko do kształtu przeciwstawionej mu rączki pod nazwą "[...]", a mianowicie powołując się na opis cech istotnych zawartych w dokumentacji rejestrowej spornego wzoru [...] podając tylko cechy samego uchwytu, pomijając przy tym istotny element tego uchwytu przedstawiony w opisie tego wzoru i rysunku, a mianowicie, że ścianka półkolista zakończona jest odsadzeniem pionowym skierowanym do wewnątrz, poprawiającym efekt estetyczno-użytkowy profilowej listwy ([...]). Pomijając ten istotny element przedmiotowej "listwy" zauważalny zdaniem skarżącej przez zorientowanego użytkownika zarówno za pomocą percepcji wzroku jak i dotyku w czasie otwierania (przesuwu) skrzydła drzwi, organ nie uzasadnił dlaczego pominął ten element dokonując rzekomo całościowej oceny spornego wzoru przemysłowego ([...]);

- organ dokonując oceny spornego wzoru [...] z zebranym materiałem dowodowym nie wskazał dlaczego dokonał tylko porównania go z przeciwstawioną rączką "[...]", pomijając przy tym przeciwstawioną mu listwę profilową objętą wzorem przemysłowym ([...]) uczestnika.

b) art. 6, art. 7, art. 8 i art. 80 w zw. z art. 78 § 1 i art. 84 ust. 1 kpa poprzez oparcie uzasadnienia zaskarżonej decyzji na kwestionowanych przez skarżącą wnioskach końcowych prywatnej opinii dr hab. M. T., które to wnioski są rozbieżne z wynikami dokonanej przez niego analizy porównawczej zawartej na str. 62-66 opinii i nie powołując na tę okoliczność niezależnego biegłego eksperta z zakresu wzornictwa przemysłowego mimo wniosków skarżącej zawartych w pismach z dnia [...].12.2014r., z dnia [...].02.2015r. oraz z dniu [...].12.2015r. Jak również oparcie przez organ wniosków zaskarżonej decyzji na tej prywatnej opinii, w sytuacji gdy jej przedmiotem były wiadomości specjalne wymagające dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego.

c) art. 6, art. 7, art. 80 w zw. z art. 107 § 3 kpa poprzez niekompletne uzasadnienie faktyczne i prawne decyzji organu w zakresie dokładnego jednolitego omówienia materiału dowodowego jak i w zakresie nieustosunkowania się do wniosku skarżącej o powołanie w zaistniałej sytuacji biegłego specjalisty z zakresu wzornictwa przemysłowego jak również nie uzasadniając dlaczego nie powołał i nie przesłuchał w charakterze świadka M. S. – projektanta wzoru przemysłowego [...] (pracownika skarżącej), proponowanego przez niego podczas rozprawy. Jak również organ nie uzasadnił dlaczego za zorientowanego użytkownika uznał projektanta wnętrz;

2. Naruszenia prawa materialnego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, to jest przepisów:

a) art. 102 ust. 1, art. 103 ust. 1, art. 104 ust. 1 oraz art. 117 p.w.p. poprzez uznanie, że przedmiotowy sporny wzór przemysłowy ([...]) w dniu jego zgłoszenia ([...].02.2013) nie spełniał wymogu indywidualnego charakteru w rozumieniu art. 104 ust.1 p.w.p.;

b) art. 104 ust 1 i 2 oraz art. 117 p.w.p. poprzez zbyt uogólnioną i błędną wykładnię ust. 2 art. 104, a tym samym zbyt uogólnioną interpretację art. 104 ust. 1 pwp, pomijając przy tym utrwalone orzecznictwo dotyczące wykładni prawnej z zakresu swobody twórczej projektanta przy projektowaniu "listwy profilowej" według wzoru przemysłowego [...].

Jednocześnie skarżąca wskazała, że Sąd Okręgowy w [...][...] Wydział – Sąd Wspólnotowych Znaków Towarowych i Wzorów Przemysłowych w wyroku z dnia [...] lutego 2016r. (sygn. [...]) uwzględnił powództwo główne tj. skarżącej i jednocześnie oddalił powództwo wzajemne uczestnika, uznając, iż występują istotne różnice pomiędzy wzorem spornym [...] i m. in. wzorem [...], spowodowane między innymi bardzo ograniczonym zakresem inwencji twórczej projektanta wzorów skarżącej.

W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji.

Odnosząc się do wydanego przez Sąd Okręgowy wyroku organ wskazał, że zaskarżona decyzja wydana została przed ww. wyrokiem (w dniu [...] grudnia 2015 r.), przy czym skarżąca nie poinformowała organu o toczącym się przed Sądem postępowaniu. Podniósł jednocześnie, że ww. wyrok nie dotyczy zdolności rejestrowej spornego wzoru a więc nie może wiązać swoją oceną Urzędu Patentowego.

Pełnomocnik skarżącej pismem z dnia [...] maja 2016r. oraz z dnia [...] października 2016r. uzupełnił skargę poprzez załączenie do akt sprawy kopii wyroku Sądu Okręgowego w [...][...] Wydział – Sąd Wspólnotowych Znaków Towarowych i Wzorów Przemysłowych z dnia [...] lutego 2016r. sygn. [...] oraz przytoczenie fragmentów uzasadnienia tego wyroku, w którym Sąd uznał powództwo skarżącej za zasadne oraz jednocześnie oddalał powództwo wzajemne. W stanowisku zawartym w piśmie z dnia [...] października 2016r. strona skarżąca podkreśliła, że znamiennym jest to, że Sąd Okręgowy wydając ww. wyrok dysponował informacją, że Urząd Patentowy RP decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r. unieważnił sporne prawo z rejestracji wzoru przemysłowego. Oznacza to - w ocenie strony skarżącej – że Sąd nie podzielił stanowiska Urzędu Patentowego RP zawartego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Jednocześnie pełnomocnik skarżącej podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w piśmie procesowym z dnia [...] grudnia 2014r. a także w dalszych pismach oraz w złożonej do Sądu skardze, stwierdzając, że organ w odpowiedzi na skargę w dalszym ciągu nie ustosunkował się do wniesionych przez niego zarzutów.

Pismem procesowym z dnia [...] września 2016 r. pełnomocnik uczestnika postepowania, polemizując z zarzutami skargi, wniósł o oddalenie skargi w całości oraz o oddalenie wniosków dowodowych skarżącej o przeprowadzenie dowodu z:

- tabeli 1 (załącznik nr 3 do skargi z dnia [...] lutego 2016 r.);

- kopii dwóch stron opinii prof. hab. M. T. (załącznik nr 4);

- materiałów ilustracyjnych (załącznik nr 6-12);

- kopii odpisu protokołu rozprawy z dnia [...] stycznia 2016 r. przed Sądem Okręgowym w [...] Wydział [...] (sygn. akt [...]) wraz z płytą CD z nagraniem rozprawy (załącznik nr 13);

- kopii zeznań świadka M. S. przed Sądem Okręgowym w [...][...] Wydział (sygn. akt [...]) z dnia [...] stycznia 2016 r. (załącznik nr 14);

- wyroku z dnia [...] lutego 2016 r., sygn. akt [...] (załącznik do pisma z dnia [...] maja 2016 r.)

Pełnomocnik uczestnika wniósł jednocześnie o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z:

- opinii biegłego sądowego inż. W. M. z dnia [...] października 2015 r.;

- apelacji z dnia [...] maja 2016 r. od wyroku Sądu Okręgowego w [...][...] Wydział z dnia [...] lutego 2016 r., sygn. akt [...].

Sąd na rozprawie w dniu [...] października 2016r. postanowił dopuścić dowody złożone przez stronę skarżącą oraz uczestnika postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (jt.Dz. U. z 2016r., poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi jak i prawem procesowym. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016r. poz. – dalej p.p.s.a.).

Stosownie do art. 145 § 1 p.p.s.a. Sąd uwzględnia skargę tylko wówczas, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (1a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (1b), inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (1c), a także wówczas, gdy stwierdza nieważność decyzji (postanowienia) z przyczyn określanych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach bądź z tych przyczyn stwierdza wydanie decyzji (postanowienia) z naruszeniem prawa.

Badając skargę wg powyższych kryteriów Sąd uznał, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób uzasadniający jej uchylenie.

W przypadku wniosku o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego punktem wyjścia jest istnienie po stronie wnioskodawcy interesu prawnego, albowiem zgodnie z art. 117 ust. 1 p.w.p. w zw. z art. 89 p.w.p. wzór przemysłowy może być unieważniony w całości lub w części na wniosek każdej osoby, która ma w tym interes prawny, jeżeli wykaże ona, że nie zostały spełnione ustawowe warunki wymagane do uzyskania prawa z rejestracji. W niniejszej sprawie kwestia interesu prawnego wnioskodawcy tj. S. sp. z o.o. z siedzibą w [...] nie budzi wątpliwości zarówno organu jak i uprawnionego do wzoru przemysłowego a także Sądu rozpoznającego skargę. Niewątpliwie w niniejszej sprawie wnioskodawca interes prawny do złożenia wniosku o unieważnienie prawa na wzór użytkowy prawidłowo wywiódł z przepisu art. 20 i art. 22 Konstytucji RP tj. swobody działalności gospodarczej. Strony bowiem są konkurentami w zakresie systemów drzwi przesuwnych, w tym listew profilowych a nadto wnioskodawcy przysługuje prawo z wcześniejszym pierwszeństwem z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "Listwa profilowa drzwi przesuwnych" [...] z wcześniejszym pierwszeństwem.

Organ prawidłowo zatem uznał, że interes prawny, o którym mowa w art. 89 ust. 1 w związku z art. 117 ust. 1 p.w.p. istnieje po stronie wnioskodawcy bowiem strony sporu są konkurentami na rynku, zaś sporne prawo ogranicza swobodę działalności gospodarczej wnioskodawcy zagwarantowaną przepisami Konstytucji (art. 20 i 22) oraz ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2004 r. nr 73, poz. 1807).

W niniejszej sprawie sporny wzór przemysłowy został zgłoszony do rejestracji z pierwszeństwem od dnia [...] lutego 2013r. A ochrona na sporny wzór została udzielona w dniu [...] marca 2013r.

Należy zatem wskazać, że zgodnie z art. 102 ust. 1 p.w.p. wzorem przemysłowym jest nowa i posiadająca indywidualny charakter postać wytworu lub jego części, nadana mu w szczególności przez cechy linii, konturów, kształtów, kolorystykę, strukturę lub materiał wytworu oraz przez jego ornamentację.

Zgodnie z art. 103 ust. 1 p.w.p. wzór przemysłowy uważa się za nowy, jeżeli przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa z rejestracji, identyczny wzór nie został udostępniony publicznie przez stosowanie, wystawienie lub ujawnienie w inny sposób, z zastrzeżeniem ust. 2. Wzór uważa się za identyczny z udostępnionym publicznie także wówczas, gdy różni się od niego jedynie nieistotnymi szczegółami.

Przy czym wzór przemysłowy odznacza się indywidualnym charakterem, jeżeli ogólne wrażenie, jakie wywołuje na zorientowanym użytkowniku, różni się od ogólnego wrażenia wywołanego na nim przez wzór publicznie udostępniony przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo. Przy ocenie indywidualnego charakteru wzoru przemysłowego bierze się pod uwagę zakres swobody twórczej przy opracowywaniu wzoru, na co prawidłowo wskazuje również strona skarżąca w skardze (art. 104 ww. ustawy).

Wzór przemysłowy zgodnie z powołanym art. 102 p.w.p. oznacza postać wytworu. Wzorem przemysłowym nie są więc wytwory jako takie, lecz ich postać. Zgodnie z art. 105 ust. 5 p.w.p. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego ogranicza się do wytworów tego rodzaju, dla których nastąpiło zgłoszenie. Zgodnie z poglądami doktryny w przypadku wzoru przemysłowego następuje ścisłe powiązanie między wzorem, a przedmiotem (wytworem) przez który wzór się przejawia lub na którym jest ujawniony - ogólna idea (rysunek lub model) zostaje zredukowana do wizualnej formy określonego in genere przedmiotu (Prawo własności przemysłowej Komentarz pod redakcją dr P. Kostańskiego Wydawnictwo C.H. Beck Warszawa 2010). Kluczowym w definicji wzoru przemysłowego jest pojęcie "postaci", a więc zewnętrznie postrzegalne właściwości produktu. Postać wytworu należy zatem utożsamiać z jego wyglądem. Ochrona wzoru przemysłowego obejmuje zatem wyłącznie wygląd przedmiotu, czyli jego zewnętrzną postać, a nie jego wewnętrzną budowę. Również NSA w wyroku z dnia 20 marca 2007 r., II GSK 276/06 wskazywał, że "w przepisach art. 102-104 p.w.p. chodzi o postać wytworu lub jego części, tj. o wygląd nadany przez określone cechy czy elementy postrzegane zmysłem wzroku i przez to wywołujące określone wrażenie ogólne podczas oglądania wytworu, w którym wzór został zastosowany lub jest zawarty, w takiej postaci, w jakiej występuje on na rynku podczas prezentacji i przed nabyciem wytworu. Elementy wytworu, które nie są widoczne lub ze względu na jego właściwości nie mogą być uwidocznione bez istotnej zmiany postaci wytworu w trakcie jego oglądania na rynku, nie mają znaczenia dla oceny nowości i indywidualnego charakteru wzoru przemysłowego, a tym samym nie są objęte ochroną".

Zasadnie zatem organ wywiódł w skarżonym orzeczeniu, że przedmiotem porównania przy ocenie wzorów przemysłowych są postacie ich wytworów.

W tym miejscu warto również wskazać, że stosownie do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 maja 2008 r. sygn. akt II GSK 232/08 wzór przemysłowy może być uznany za niespełniający wymagania nowości tylko wówczas, gdy różni się nieistotnymi szczegółami od wzoru wcześniejszego, a więc jeżeli nie ma indywidualnego charakteru. W takim przypadku nie jest możliwe dokonanie oceny nowości bez przeprowadzenia oceny indywidualnego charakteru tego wzoru. Badanie indywidualnego charakteru wzoru powinno być dokonane, z uwzględnieniem kryteriów określonych w art. 104 ust. 1 i 2 p.w.p., czyli ogólnego wrażenia jakie wywołuje na zorientowanym użytkowniku wzór przemysłowy w porównaniu z innym wzorem udostępnionym z datą wcześniejszą oraz zakresu swobody twórczej producenta wzoru przemysłowego (Lex nr 470048).

"Ogólne wrażenie" odnosi się do wzoru jako całości, a nie jego poszczególnych cech. Chodzi zatem o ogólny efekt, ogólne odczucie, jakie wywołują na zorientowanym użytkowniku porównywane wzory - czy jest to wrażenie różne, czy takie samo.

"Zorientowany użytkownik" to osoba dobrze poinformowana, mająca dobre rozeznanie i wiadomości w danej dziedzinie, korzystająca z określonych przedmiotów lub grupy przedmiotów, mająca na ten temat więcej wiadomości praktycznych lub teoretycznych niż przeciętny użytkownik i mająca większą od niego zdolność postrzegania cech charakterystycznych danego przedmiotu oraz zorientowana w stanie wzornictwa przemysłowego w danej dziedzinie i zdolna odróżniać występujące wzory.

"Zakres swobody twórczej" jest zdeterminowany przez cechy funkcjonalne przedmiotu oraz przez wcześniejsze wzornictwo. Zorientowany użytkownik musi mieć wiadomości wystarczające do oceny zakresu swobody twórczej i umieć zauważyć nawet stosunkowo małe różnice, istotne w przypadku wzorów o niewielkiej swobodzie twórczej.

Przedmiotem spornego wzoru przemysłowego jest "[...] ([...]), która według dokumentacji rejestrowej charakteryzuje się tym, że "w widoku z przodu jak i w przekroju pionowym ma kształt utworzony z pionowo usytuowanej ścianki z wewnętrznym odsądzeniem prostokątnym, usytuowanym symetrycznie w połowie jej wysokości, wewnątrz którego wykonane jest gniazdo o profilu zbliżonym do skróconej litery "T", oraz z przylegającej do górnego końca tej pionowej ścianki kolejnej profilowej ścianki, którą stanowi prostopadle usytuowana ścianka przechodząca promieniowo na zewnętrznej powierzchni oraz skośnie na wewnętrznej powierzchni w ściankę półkolistą zakończoną odsadzeniem pionowym skierowanym do wewnątrz oraz z przylegającej do dolnego końca pionowej ścianki, kolejnej podwójnie skośnej ścianki skierowanej do wewnątrz i odsądzonej nieznacznie ku dołowi z zaokrąglonym jej czołem."

Większa część opisanych powyżej cech postaciowych spornego wzoru opisanych w dokumentacji rejestrowej, jak słusznie przyjął organ, jest niewidoczna dla zorientowanego użytkownika listwy profilowej w trakcie jej zwykłego użytkowania, gdyż jest ona wkomponowana w drzwi przesuwne szafy ściennej a zatem nie ma możliwości wzrokowego postrzegania cech wewnętrznych spornej listwy tj. cech wewnętrznych profilu oraz powierzchni zakrytych płytą drzwi, ani cech dotyczących strony listwy skierowanej do wnętrza szafy. Z tego względu organ prawidłowo przyjął, że przedmiotem oceny w niniejszej sprawie mogą być tylko te cechy postaciowe spornego wzoru, które w opisie cech istotnych zostały określone poprzez wskazanie: - "w widoku z przodu ma kształt utworzony z pionowo usytuowanej ścianki oraz z przylegającej do górnego końca tej pionowej ścianki kolejnej profilowej ścianki, którą stanowi prostopadle usytuowana ścianka przechodząca promieniowo na zewnętrznej powierzchni w ściankę półkolistą" – cechy dotyczące samego uchwytu;

- "z wewnętrznym odsadzeniem prostokątnym, usytuowanym symetrycznie w połowie jej wysokości, wewnątrz którego wykonane jest gniazdo o profilu zbliżonym do skróconej litery "T"" – cechy dotyczące gniazda na szczotkę.

W oparciu o powyższe Urząd Patentowy RP uznał, że przedmiotowy wzór przemysłowy nie spełniał wymogu indywidualnego charakteru w rozumieniu art. 104 ust.1 p.w.p., gdyż ogólne wrażenie jakie wywołuje na zorientowanym użytkowniku nie różni się od ogólnego wrażenia wywołanego przez wzór publicznie udostępniony przed datą, według której oznacza się jego pierwszeństwo ([...] lutego 2013r.).

Dokonaną przez Urząd Patentowy RP ocenę dowodów w tym zakresie, należy zdaniem Sądu, uznać za niewykraczającą poza ramy swobodnej oceny dowodów, zatem stanowisko organu należy uznać za zasadne.

Organ prawidłowo uznał, że kopia str. 111 katalogu produktów [...] znajdująca się w aktach sprawy, na której przedstawiono pod nr 1b "rączkę [...]" (fotografia i rysunek przekroju), w zależności od koloru o kodach [...],[...],[...], łącznie z potwierdzeniem z dnia [...] kwietnia 2008r. zamówienia [...] przez spółkę l. sp. z o.o z [...] dotyczącego min. rączek [...] i [...] odpowiednio o nr [...] i [...] z rysunkami potwierdzającymi wygląd rączek [...] i [...] (nr [...] i [...]) oraz pięcioma kompletami faktur i dokumentów WZ z okresu od czerwca do października 2008r. potwierdzającymi wykonanie tego zamówienia dowodzą, że najpóźniej w końcu roku 2008 rączka [...], uwidoczniona na wskazanej powyżej stronie katalogu produktów [...] pod nr 1b (fotografia i rysunek) oraz na rysunku spółki Invest sp. z o.o, została podana do wiadomości publicznej. Ilustracje zawarte bowiem w katalogu oraz rysunek spółki I. sp. z o.o ujawniają bowiem listwę profilową drzwi przesuwnych posiadającą takie cechy spornego wzoru określone w opisie jako cechy istotne dot. samego uchwytu spornego wzoru opisane jako "w widoku z przodu ma kształt utworzony z pionowo usytuowanej ścianki oraz z przylegającej do górnego końca tej pionowej ścianki kolejnej profilowej ścianki, którą stanowi prostopadle usytuowana ścianka przechodząca promieniowo na zewnętrznej powierzchni w ściankę półkolistą".

Dokładne Porównanie spornych wzorów w oparciu o znajdujące się w aktach rysunki, zdjęcia oraz makietę drzwi przesuwnych wskazuje, że istnieje pewna różnica w ukształtowaniu uchwytu spornego wzoru polegająca na małym pionowym odsadzeniu skierowanym do wewnątrz na zakończeniu ścianki półkolistej. Jednak zdaniem Sądu przy zwykłym użytkowaniu jest ona niezauważalna

Organ zauważył również słusznie, że w trakcie zwykłego użytkowania obu porównywanych ze sobą listew, co w szczególności unaocznia załączona do akt makieta drzwi przesuwnych oraz załączone przez uprawnionego zdjęć rączki [...] i [...] (k. 492 t.III), widoczne są z boku drzwi jedynie szczotki odbojowe o zbliżonej szerokości wystające z gładkiej powierzchni listwy. Tym samym cecha postaciowa wzoru, dotycząca gniazda na szczotkę, opisana w dokumentacji rejestrowej nie jest widoczna dla zorientowanego użytkownika.

Zdaniem Sądu dokonana przez Urząd Patentowy RP ocena przedstawionych w sprawie materiałów dowodowych jest zasadna i nie wykracza poza ramy swobodnej oceny dowodów wynikające z norm k.p.a. w zw. z art. 256 p.w.p., gdyż przeciwstawiony wzór jest niemalże identyczne ze spornym wzorem.

Zgodnie z Wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 października 2010 r. (sygn. akt II GSK 932/09) o indywidualnym charakterze wzoru przemysłowego nie decydują jego detale (cechy nieistotne), lecz te istotne cechy produktu, które decydują o innej, charakterystycznej całości. Można też powiedzieć, że o tym czy wzór przemysłowy posiada indywidualny charakter, decyduje postrzeganie (odbiór) określonego wytworu jako całości odróżniającej go poprzez właściwe mu wiodące cechy od innych wzorów.

Jak wskazano wyżej widoczny kształt spornego wzoru jest niemalże identyczny jak kształt przeciwstawionego wzoru, jak słusznie wskazywał organ różnice są drobne i trudno dostrzegalne. Zatem w ocenie Sądu, zasadnie przyjęto, że ogólne wrażenie jakie na zorientowanym użytkowniku wywierają porównywane wzory jest takie samo.

Sporny wzór został zgłoszony do rejestracji [...] lutego 2013 r. Wskazane wyżej materiały tj. katalog [...]. przedstawiający pod nr 1b "rączkę [...]" oraz zamówienie z dnia [...] kwietnia 2008r. oraz załączone rysunki przedstawiające wygląd rączki [...] i [...] oraz faktury i dokument WZ z roku 2008 potwierdzające wykonanie zamówienia, pochodzą z przed tej daty. Zasadnie zatem organ przyjął brak indywidualnego charakteru spornego wzoru.

Prawidłowo też Urząd Patentowy RP za osobę o profilu zorientowanego użytkownika uznał na przykład dekoratora wnętrz czy właściciela szafy ściennej (str. 7 zaskarżonej decyzji), są to bowiem osoby, która na co dzień używają listew profilowych w tym m. in. do drzwi przesuwnych. Za zorientowanego użytkownika należy bowiem uznać stałego użytkownika produktu, a także tego który używając go doraźnie dobrze go zna. Zorientowanym użytkownikiem będzie również każdy podmiot związany z tworzeniem, przechowywaniem lub dystrybucją produktu, znający dobrze jego walory użytkowe i cechy techniczne. Tym samym w gronie zorientowanych użytkowników będą się mieścić również i inne podmioty, które spełniają powyższe cechy w tym także np. osoba zajmująca się montażem szaf ściennych. Podkreślić jednak należy, że wskazane przez organ podmioty zostały wskazane przykładowo i nie wyczerpują podmiotów, które w tej sprawie można uznać za zorientowanych użytkowników. Tym samym przykładowego wskazania osób będących zorientowanymi użytkownikami nie można uznać za nieprawidłowe.

Sąd podziela przy tym stanowisko organu wskazujące, iż cechy spornego wzoru podyktowane są dużą swobodą twórczą o czym niewątpliwie świadczy zgromadzony i znajdujące się w aktach sprawy materiał dowodowy dotyczący listew profilowych w postaci: katalogów, wydruków ze stron internetowych, 12 szt. próbek listew profilowych drzwi przesuwnych, 4 wydruków z bazy Urzędu Patentowego RP dotyczących listew profilowych, 3 wydruki z bazy OHIM dotyczące listew profilowych, 3 arkusze zestawienia wzorów przemysłowych zarejestrowanych w Polsce i w OHIM dotyczące listew profilowych a także z dopuszczonej jako dowód w sprawie opinii biegłego sądowego inż. W. M. z dnia [...] października 2015r. w której zamieszczone zostały zdjęcia przykładowe kilku listew profilowych o zgoła odmiennych kształtach.

Ostatecznie zatem za prawidłowe uznać należy stanowisko Urzędu Patentowego RP, iż sporny wzór przemysłowy w dacie jego zgłoszenia nie posiadał indywidualnego charakteru, zatem nie miał zdolności rejestrowej w rozumieniu art. 102 w zw. z art. 104 p.w.p.

W świetle powyższego, mając na względzie że brak indywidualnego charakteru jest samodzielną przesłanką wystarczającą do unieważnienia prawa ochronnego z rejestracji wzoru przemysłowego, należy uznać iż Kolegium prawidłowo uznało za niezasadne rozpatrywanie pozostałych zarzutów podniesionych przez wnioskodawcę we wniosku.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów podniesionych w skardze, Sąd uznając je za niezasadne wskazuje, że jak wynika z treści uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia, nie zasadny jest zarzut dot.:

- naruszenia przepisów postępowania poprzez oparcie skarżonego orzeczenia na kwestionowanej przez skarżącego a złożonej przez uczestnika opinii, gdyż nie zostało ono oparte na prywatnej opinii złożonej przez uczestnika tj. S. sp. z o.o., sporządzonej przez dr hab. M. T. i znajdującej się w aktach. Z uzasadnienia wynika bowiem, że organ nie dokonywał oceny wiarygodności tej opinii w odniesieniu do zawartych w niej wniosków końcowych i nie stanowiła ona również przedmiotu analizy organu. Organ w uzasadnieniu wskazuje jedynie, że opinia ta we wnioskach końcowych zawiera podobne stanowisko do stanowiska organu. przy czym podkreślić wypada, że prywatna opinia złożona w sprawie ma jedynie walor stanowiska strony co oznacza w tym wypadku podzielenie przez organ stanowiska podmiotu wnioskującego o unieważnienie przedmiotowego wzoru przemysłowego;

- nierozpoznania wniosku o powołanie biegłego, gdyż jak wynika z treści tego wniosku (pismo z dnia [...] grudnia 2014r.) został on sformułowany w sposób warunkowy tj. gdyby organ poprzez swych ekspertów nie był w stanie ocenić istoty przedmiotu to dopiero w takim wypadku skarżący wnosił o powołanie biegłego. Organ zatem zasadnie uznał, że jako wyspecjalizowany organ jest w stanie ocenić zdolność rejestrową przedmiotowego wzoru w postaci listwy profilowej. Tym samym nie został ziszczony warunek zawarty w w/w piśmie.

- nierozpoznania wniosku skarżącego o przesłuchanie świadka M. S., gdyż w aktach sprawy nie znajduje się wniosek skarżącej, który zostałby złożony podczas którejkolwiek z rozpraw, na co wskazują protokoły z tych rozpraw znajdujące się w aktach, o przesłuchanie w/w w charakterze świadka;

- niekompletności uzasadnienia, gdyż organ w skarżonym rozstrzygnięciu wskazał i omówił całość materiału dowodowego, którym kierował się przy rozpoznawaniu sprawy co jednoznacznie wynika z zapisów uzasadnienia zawartych na str. 8 i 9 zaskarżonego orzeczenia;

- naruszenia art. 104 ust.1 i 2 oraz art. 117 poprzez dokonanie ogólnikowej i błędnej wykładni art. 104 ust.2, gdyż jak wynika z uzasadnienia skarżonej decyzji organ nie badał kwestii nowości wzoru użytkowego wobec braku indywidualnego charakteru i faktu, iż muszą one występować łącznie by wzór mógł zostać objęty ochroną. A co w wypadku uznania, że brak jest indywidualnego charakteru należy uznać za uzasadnione.

Biorąc wszystkie powyższe względy pod uwagę, Sąd stanął na stanowisku, że organ wydając zaskarżoną decyzję nie dopuścił się naruszeń prawa materialnego, które miałyby wpływ na wynik sprawy, ani uchybień formalnoprawnych w stopniu, w jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku