Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 172/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-03-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 252 § 2, art. 49, art. 184 w zw. z art. 197
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. B. na zarządzenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt IV SAB/Gl 12/05 pozostawiające wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi M. B. na bezczynność Wojewody Ś. w przedmiocie rozpatrzenia skargi na uchwałę Rady Powiatu M. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Gliwicach zarządzeniem z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt IV SAB/Gl 12/05 pozostawił bez rozpoznania wniosek M. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi M. B. na bezczynność Wojewody Ś. w przedmiocie rozpatrzenia skargi na uchwałę Rady Powiatu M.

Sąd wyjaśnił, że powodem nierozpoznania wniosku skarżącego było niezłożenie go na urzędowym formularzu PPF, zgodnie z art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sąd podkreślił, że skarżący był wzywany do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzez złożenie go na urzędowym formularzu PPF, pod rygorem pozostawienia tego wniosku bez rozpoznania. Sąd wskazał, że wezwanie to zostało uznane za skutecznie doręczone skarżącemu w trybie art. 73 powołanej ustawy w dniu 28 czerwca 2010 r., który pozostawił je bez odpowiedzi.

M. B., nie kwestionując prawidłowości doręczenia, złożył zażalenie na to zarządzenie, z którego wynika, że się z nim nie zgadza.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

zgodnie z art. 252 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wzór wniosku został określony w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r., w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245).

Jeżeli wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony na urzędowym formularzu, przesyła się go stronie w celu wypełnienia (§ 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia).

Natomiast w myśl art. 49 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.

Stosownie zaś do treści art. 257 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

W rozpoznawanej sprawie, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwano skarżącego do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF – w terminie 7 dni – pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Formularz, o którym mowa, Sąd przesłał w załączeniu.

Wezwanie Sądu wraz z załączonym formularzem PPF, zostało uznane za skutecznie doręczone w trybie art. 73 powołanej ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w dniu 28 czerwca 2010 r. Jednakże skarżący, pomimo pouczenia o skutkach niewykonania powyższego obowiązku, nie uzupełnił braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Wobec tego uznać należy, że zasadnie Sąd pierwszej instancji pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania – na mocy art. 257 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Oznacza to, że zaskarżone zarządzenie nie narusza przepisów obowiązującego prawa.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.